РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 108/2010 НА КОМИСИЯТА
от 8 февруари 2010 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1974/2006 за определянето на подробни правила за прилагане на Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Съвета относно подпомагане на развитието на селските райони от Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Съвета от 20 септември 2005 г. относно подпомагане на развитието на селските райони от Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР) (1), и по-специално член 91 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1698/2005 установява единна правна рамка за подпомагане от ЕЗФРСР на развитието на селските райони в Общността. Регламент (ЕО) № 1974/2006 на Комисията (2) допълни тази рамка чрез въвеждането на подробни правила за прилагане.
(2)
В член 38, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 се уточнява, че за плащанията, свързани с Директива 2000/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 октомври 2000 година за установяване на рамка за действията на Общността в областта на политиката за водите (3), трябва да се определят подробни правила, включително максималният размер на помощта.
(3)
Съгласно член 11, параграф 7 от Директива 2000/60/ЕО държавите-членки са задължени до 22 декември 2009 г. да изработят програма с мерки за всеки район на речен басейн. В съответствие с член 11, параграф 2 от същата директива тези мерки трябва да включват основни мерки, включително мерките, изисквани за прилагане на законодателството на Съюза в областта на опазване на водите, както се посочва в член 11, параграф 3 от същата директива, и ако е необходимо, допълнителни мерки, както се посочва в член 11, параграф 4, които може да се състоят от всякакъв вид мерки, изброени в част Б от приложение VI към същата директива или от други видове мерки, които не се съдържат в приложението. Докато доброволните мерки и някои задължителни мерки може вече да получават помощ по силата на членове 31 и 39 от Регламент (ЕО) № 1698/2005, относно прилагането на член 38, параграф 2 от същия регламент следва да бъдат определени подробни правила, за да бъдат обхванати други задължителни мерки.
(4)
За да се избегне припокриване между, от една страна, помощите за спазване на стандартите, посочени в член 31 от Регламент (ЕО) № 1698/2005, които са насочени към обезщетяване на бенефициерите за временни неблагоприятни условия в резултат на задължението за адаптиране на стандартите на Съюза в някои области, и, от друга страна, плащанията съгласно член 38 от същия регламент, свързани с Директива 2000/60/ЕО, които са насочени към обезщетяване на бенефициерите за постоянни неблагоприятни условия в резултат на задължението за спазване на специфични изисквания за постигане на заложените в същата директива цели в областта на околната среда, следва да се приеме разпоредба, която прави разграничение на помощта въз основа на съответните видове действия.
(5)
В Директива 2000/60/ЕО се предвиждат общи принципи и рамка за действие на Съюза в областта на политиката за водите. Цялото законодателство на Съюза в областта на водите е координирано в рамката от тази директива, която отмени и замести редица директиви в областта на водите и чиито „програми от мерки“ съдържат мерки, предвидени в предходните, все още действащи директиви в областта на водите, както и допълнителни мерки, необходими за постигане на целите на самата Директива 2000/60/ЕО. С оглед на това, тъй като част от изискванията, формално свързани с прилагането на Директива 2000/60/ЕО, произтичат по същество от друго законодателство на Съюза в областта на защита на водите и са приложени или е трябвало вече да бъдат приложени от държавите-членки, разходите и пропуснатите приходи, които евентуално съществуват понастоящем вследствие на изпълнението на тези изисквания, не следва да се считат за допустими за обезщетяване. Освен това в член 4, параграф 9 от Директива 2000/60/ЕО се предвижда, че прилагането на новите разпоредби на същата директива следва да гарантира поне същата степен на защита, както съществуващото законодателство на Съюза. Следователно изглежда пропорционално и подходящо разходите и пропуснатите приходи във връзка с изискванията, свързани с прилагането на Директива 2000/60/ЕО, произтичащи от друго законодателство на Съюза за защита на водите, да бъдат изключени, както и да се предостави помощ само за изискванията, които надхвърлят равнището на защита по силата на законодателство на Съюза, съществуващо по време на приемането на същата директива.
(6)
В допълнение, част от законодателството, свързано с прилагането на Директива 2000/60/ЕО, вече е включено в кръстосаното спазване. Бенефициерите на плащанията по силата на член 38 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 са вече задължени да спазват законоустановените изисквания за управление и за добро земеделско и екологично състояние, предвидени съответно в членове 5 и 6 от Регламент (ЕО) № 73/2009 на Съвета (4), в който се установяват общи правила за схемите за директно подпомагане в рамките на Общата селскостопанска политика, както и някои схеми за подпомагане на земеделските стопани, и в приложения II и III към същия регламент. Поради това не следва да се предоставя обезщетение по отношение на изискванията, свързани с прилагането на Директива 2000/60/ЕО, които са също изисквания на кръстосаното спазване.
(7)
В резултат от прилагането на Директива 2000/60/ЕО могат да бъдат въведени различни равнища на ограничения за земеделските стопани. Постоянното обезщетение следва да се разрешава само в случай на сериозни неблагоприятни условия.
(8)
Следва да бъде определен максималният размер на помощта. В допълнение следва да се определи минимален размер на постоянната помощ, който да отчита факта, че обезщетението следва да се предоставя само в случаи на сериозни неблагоприятни условия, като следва да се приемат разпоредби, които да позволяват максималният размер да бъде нахвърлен, като се отчитат специфични обстоятелства, които трябва да бъдат обосновани в програмите за развитие на селските райони.
(9)
Поради това Регламент (ЕО) № 1974/2006 следва да бъде съответно изменен.
(10)
Предвидените в настоящия регламент мерки са в съответствие със становището на Комитета за развитие на селските райони,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 1974/2006 се изменя, както следва:
1.
След член 26 се вмъква следният член 26а:
„Член 26а
1. По отношение на прилагането на Директива 2000/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (5), видовете дейности, които отговарят на условията за получаване на помощ съгласно член 38 от Регламент (ЕО) № 1698/2005, няма да се допускат за подпомагане съгласно член 31 от същия регламент.
2. Помощта съгласно член 38, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1698/2005, свързана с Директива 2000/60/ЕО, се предоставя само във връзка с направените разходи и пропуснатите приходи в резултат от неблагоприятни условия, свързани със специфични изисквания, които:
а)
бяха въведени с Директива 2000/60/ЕО и са в съответствие с програмите от мерки, които са част от плановете за управление на речните басейни, с цел да се постигнат набелязаните в същата директива екологични цели, и надхвърлят мерките, изисквани във връзка с прилагането на друго законодателство на Съюза в областта на защита на водите;
б)
надхвърлят законоустановените изисквания за управление и добро земеделско и екологично състояние, предвидени съответно в членове 5 и 6 от Регламент (ЕО) № 73/2009 (6) и в приложения II и III към него;
в)
надхвърлят степента на защита, предвидена в законодателството на Съюза, съществуващо към момента на приемане на Директива 2000/60/ЕО, както се предвижда в член 4, параграф 9 от Директива 2000/60/ЕО; както и
г)
налагат съществени промени в начина на използване на земята и/или съществени ограничения в селскостопанската практика, които водят до значителна загуба на доход.
3. По отношение на размера на годишната помощ се прилагат следните условия:
а)
размерът на помощта се определя над минималната сума от 50 EUR на хектар използвана земеделска площ (наричана по-нататък „ИЗП“);
б)
максималният размер на помощта няма да надхвърля сумата от 200 EUR на хектар ИЗП.
Чрез дерогация от буква б) на първа алинея:
а)
първоначалният максимален размер на помощта за период от най-много пет години няма да надхвърля сумата от 500 EUR на хектар ИЗП;
б)
максималните размери могат да бъдат увеличени, като се вземат предвид особени обстоятелствата, които следва да бъдат обосновани в програмите за развитие на селските райони.
2.
Приложение II се изменя в съответствие с приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 8 февруари 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 108/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 8ης Φεβρουαρίου 2010
σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1974/2006 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 91,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 θεσπίστηκε ένα ενιαίο νομικό πλαίσιο για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το ΕΓΤΑΑ στο σύνολο της Κοινότητας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1974/2006 της Επιτροπής (2) συμπλήρωσε αυτό το νομικό πλαίσιο με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής.
(2)
Το άρθρο 38 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 προβλέπει ότι για τις πληρωμές που έχουν σχέση με την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (3), πρέπει να καθοριστούν λεπτομερείς κανόνες, περιλαμβανομένου και του ανώτατου ποσού στήριξης.
(3)
Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα μέτρων για κάθε λεκάνη απορροής το αργότερο μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου 2009. Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, μεταξύ αυτών των μέτρων πρέπει να περιλαμβάνονται βασικά μέτρα, ήτοι αυτά που ήδη απαιτούνται για την εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης για την προστασία των υδάτων, τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας και, εν ανάγκη, συμπληρωματικά μέτρα, τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 4, τα οποία συνίστανται σε οποιοδήποτε είδος μέτρων που παρατίθενται στο μέρος B του παραρτήματος VI της οδηγίας ή οποιοδήποτε άλλο είδος μέτρων που δεν προβλέπεται στο εν λόγω παράρτημα. Αν για τα προαιρετικά και για ορισμένα υποχρεωτικά μέτρα μπορούν να δοθούν ενισχύσεις δυνάμει των άρθρων 31 και 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, θα πρέπει να καθοριστούν λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του άρθρου 38 παράγραφος 2 του κανονισμού αυτού κατά τρόπο ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα άλλα υποχρεωτικά μέτρα.
(4)
Προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε αλληλεπικάλυψη, αφενός, μεταξύ της ενίσχυσης υπέρ της τήρησης των προτύπων που προβλέπεται στο άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, το οποίο έχει ως στόχο την αντιστάθμιση των προσωρινών μειονεκτημάτων των δικαιούχων εξαιτίας της υποχρέωσης να συμμορφωθούν προς τα πρότυπα της Ένωσης σε ορισμένους τομείς, και, αφετέρου, των ενισχύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 38 του εν λόγω κανονισμού, οι οποίες έχουν σχέση με την οδηγία 2000/60/ΕΚ και αποσκοπούν στην αντιστάθμιση των μόνιμων μειονεκτημάτων των δικαιούχων εξαιτίας της υποχρέωσής τους να συμμορφώνονται προς τις ειδικές απαιτήσεις που έχουν σχέση με την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της εν λόγω οδηγίας, πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις ώστε να γίνεται διάκριση με βάση τα είδη των σχετικών ενεργειών.
(5)
Η οδηγία 2000/60/ΕΚ προβλέπει τις κοινές αρχές και το πλαίσιο κοινοτικής δράσης για την πολιτική στον τομέα των υδάτων. Στο πλαίσιο αυτής της οδηγίας, η οποία καταργεί και αντικαθιστά πολλές οδηγίες περί υδάτων και της οποίας τα «προγράμματα μέτρων» περιλαμβάνουν μέτρα τα οποία προβλέπονται από προηγούμενες οδηγίες που ισχύουν ακόμη στον τομέα των υδάτων, καθώς και συμπληρωματικά μέτρα που είναι απαραίτητα για την επίτευξη των στόχων της ίδιας της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, συντονίζεται το σύνολο της κοινοτικής νομοθεσίας περί υδάτων. Ενόψει των προαναφερομένων και δεδομένου ότι ορισμένες από τις απαιτήσεις που έχουν τυπικά σχέση με την εφαρμογή της οδηγίας 2000/60/ΕΚ προκύπτουν στην ουσία από άλλα κοινοτικά νομοθετικά κείμενα που αφορούν την προστασία των υδάτων και έχουν ή θα έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη, το κόστος και το τυχόν διαφυγόν εισόδημα ως τωρινή συνέπεια της εφαρμογής αυτών των απαιτήσεων δεν πρέπει να θεωρούνται ως επιλέξιμα για αποζημίωση. Επιπλέον, το άρθρο 4 παράγραφος 9 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ προβλέπει ότι η εφαρμογή των νέων διατάξεων αυτής της οδηγίας θα πρέπει να εγγυάται τουλάχιστον το ίδιο επίπεδο προστασίας με την ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης. Ως εκ τούτου, φαίνεται λογικό και σκόπιμο να αποκλεισθεί η αντιστάθμιση του κόστους και του διαφυγόντος εισοδήματος στην περίπτωση των απαιτήσεων που σχετίζονται με την εφαρμογή της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, οι οποίες προκύπτουν από άλλα κοινοτικά κείμενα που αφορούν την προστασία των υδάτων, και να χορηγηθεί ενίσχυση μόνο όσον αφορά τις απαιτήσεις που υπερβαίνουν το επίπεδο προστασίας της νομοθεσίας της Ένωσης το οποίο ίσχυε όταν εκδόθηκε η εν λόγω οδηγία.
(6)
Επιπλέον, ορισμένες νομοθετικές διατάξεις που έχουν σχέση με την εφαρμογή της οδηγίας 2000/60/ΕΚ έχουν ήδη ενσωματωθεί στις διατάξεις περί πολλαπλής συμμόρφωσης. Οι δικαιούχοι ενισχύσεων βάσει του άρθρου 38 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 είναι ήδη υποχρεωμένοι να τηρούν τις κανονιστικές διατάξεις που έχουν σχέση με τη διαχείριση και τις καλές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες οι οποίες προβλέπονται αντίστοιχα στα άρθρα 5 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (4), ο οποίος προβλέπει κοινούς κανόνες για τα καθεστώτα άμεσης ενίσχυσης των γεωργών στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, όπως επίσης ορισμένα καθεστώτα ενίσχυσης για τους γεωργούς, καθώς και στα παραρτήματα II και III του εν λόγω κανονισμού. Για τον λόγο αυτό καμία αντιστάθμιση δεν πρέπει να χορηγείται για τις απαιτήσεις που έχουν σχέση με την εφαρμογή της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, οι οποίες είναι και απαιτήσεις πολλαπλής συμμόρφωσης.
(7)
Ως συνέπεια της εφαρμογής της οδηγίας 2000/60/ΕΚ θα μπορούσαν να καθιερωθούν διάφορα επίπεδα περιορισμών για τους γεωργούς. Η μόνιμη αντιστάθμιση πρέπει να επιτρέπεται μόνο στην περίπτωση σοβαρών μειονεκτημάτων.
(8)
Πρέπει να καθοριστεί ανώτατο ποσό ενίσχυσης. Επιπλέον, πρέπει να καθοριστεί ένα ελάχιστο ποσό για τη μόνιμη ενίσχυση προκειμένου να φαίνεται ότι η αντιστάθμιση πρέπει να χορηγείται μόνο στις περιπτώσεις σοβαρών μειονεκτημάτων και να προβλέπεται η δυνατότητα υπέρβασης του ανώτατου ποσού σε ειδικές περιστάσεις που θα πρέπει να δικαιολογούνται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
(9)
Κατά συνέπεια, πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1974/2006.
(10)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής αγροτικής ανάπτυξης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1974/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Μετά το άρθρο 26 παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 26α:
«Άρθρο 26a
1. Όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), τα είδη των ενεργειών που είναι επιλέξιμα για ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 38 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 δεν είναι επιλέξιμα για ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού αυτού.
2. Η ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 38 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 σε σχέση με την οδηγία 2000/60/ΕΚ μπορεί να χορηγηθεί μόνο για το κόστος και το διαφυγόν εισόδημα που οφείλονται στα μειονεκτήματα που έχουν σχέση με τις ειδικές απαιτήσεις οι οποίες:
α)
καθιερώθηκαν με την οδηγία 2000/60/ΕΚ, είναι σύμφωνα με τα προγράμματα μέτρων τα οποία προβλέπονται στα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών, προκειμένου να επιτευχθούν οι περιβαλλοντικοί στόχοι της εν λόγω οδηγίας, και υπερβαίνουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή άλλων νομοθετικών κειμένων της Ένωσης στον τομέα της προστασίας των υδάτων·
β)
υπερβαίνουν τις κανονιστικές απαιτήσεις όσον αφορά τη διαχείριση και τις καλές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες που προβλέπονται στα άρθρα 5 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (6) και στα παραρτήματα II και III του εν λόγω κανονισμού·
γ)
υπερβαίνουν το επίπεδο προστασίας της νομοθεσίας της Ένωσης που ίσχυε όταν εκδόθηκε η οδηγία 2000/60/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 9 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ· και
δ)
προβλέπουν μεγάλες αλλαγές όσον αφορά το είδος της χρήσης γης ή/και σημαντικούς περιορισμούς όσον αφορά τις γεωργικές πρακτικές με συνέπεια σημαντική απώλεια εισοδήματος.
3. Όσον αφορά το ποσό της ετήσιας ενίσχυσης ισχύουν οι ακόλουθοι όροι:
α)
το ποσό της ενίσχυσης υπερβαίνει τα 50 ευρώ ανά εκτάριο χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης (εφεξής ΧΓΕ)·
β)
το ανώτατο ποσό της ενίσχυσης δεν υπερβαίνει τα 200 ευρώ ανά εκτάριο ΧΓΕ.
Κατά παρέκκλιση από το στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου:
α)
το αρχικό ανώτατο ποσό ενίσχυσης για μια περίοδο μέχρι πέντε έτη δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ ανά εκτάριο ΧΓΕ·
β)
τα ανώτατα ποσά μπορούν να αυξηθούν σε ειδικές περιστάσεις που πρέπει να δικαιολογούνται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
2)
Το παράρτημα II τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 8 Φεβρουαρίου 2010.