РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 996/2010 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 20 октомври 2010 година
относно разследването и предотвратяването на произшествия и инциденти в гражданското въздухоплаване и за отмяна на Директива 94/56/ЕО
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 100, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
като взеха предвид становището на Европейския надзорен орган по защита на данните (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
В областта на гражданското въздухоплаване в Европа следва да се осигури висока обща степен на безопасност и следва да се полагат всички усилия за намаляване на броя на произшествията и инцидентите с цел да се гарантира доверието на гражданите във въздушния транспорт.
(2)
Бързото провеждане на разследвания във връзка с безопасността при произшествия и инциденти в гражданското въздухоплаване подобрява безопасността на полетите и способства за предотвратяването на произшествия и инциденти.
(3)
Докладването, анализът и разпространяването на заключенията от разследването на свързани с безопасността инциденти са от основно значение за подобряване на безопасността на въздушния транспорт. Ето защо преди 31 декември 2011 г. Комисията следва да внесе предложение за преразглеждане на Директива 2003/42/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юни 2003 г. за докладване на събития в гражданското въздухоплаване (4).
(4)
Единствена цел на разследванията във връзка с безопасността следва да е предотвратяването на бъдещи произшествия и инциденти, без да се изследва въпросът за вината или отговорността.
(5)
Следва да се вземе предвид Конвенцията за международното гражданско въздухоплаване, подписана на 7 декември 1944 г. в Чикаго („Чикагската конвенция“), която предвижда прилагането на необходимите мерки за гарантиране на безопасната експлоатация на въздухоплавателните средства. По-специално следва да се вземат предвид приложение 13 към Чикагската конвенция и неговите последващи изменения, в които се установяват международните стандарти и препоръчителни практики за разследване на произшествия и инциденти с въздухоплавателни средства, както и значението на използваните в него изрази „държава на регистрация“, „държава на оператора“, „държава на проектиране“ и „държава на производство“.
(6)
Съгласно международните стандарти и препоръчителни практики, определени в приложение 13 към Чикагската конвенция, отговорността за провеждане на разследване на произшествия и сериозни инциденти е на държавата, в която е настъпило произшествието или сериозният инцидент, или на държавата на регистрация - в случаите, когато не може да се установи със сигурност, че мястото на произшествието или сериозния инцидент е на територията на някоя държава. Дадена държава може да делегира задачата за провеждане на разследване на друга държава или да поиска нейното съдействие. Разследванията във връзка с безопасността в Съюза следва да се провеждат по подобен начин.
(7)
Изводите, извлечени от прилагането на Директива 94/56/ЕО на Съвета от 21 ноември 1994 г. относно определяне на основните принципи при разследването на произшествия и инциденти в гражданското въздухоплаване (5), следва да бъдат използвани с цел да се подобри ефективността на разследването и предотвратяването на произшествия и инциденти в гражданското въздухоåплаване в Съюза.
(8)
Следва да се вземат предвид промените в институционалната и регулаторна рамка в сферата на безопасността на гражданското въздухоплаване в Съюза, въведени след приемането на Директива 94/56/ЕО, и по-специално създаването на Европейската агенция за авиационна безопасност („ЕААБ“). Предвид факта, че безопасността на въздухоплаването се регулира все повече на равнището на Съюза, следва да се вземе предвид и това измерение на препоръките за безопасност.
(9)
ЕААБ изпълнява от името на държавите-членки функциите и задачите на държавата на проектиране, производство и регистрация, когато става въпрос за одобрение на проекта, както е посочено в Чикагската конвенция и приложенията към нея. Поради това, съгласно приложение 13 към Чикагската конвенция, ЕААБ следва да бъде поканена да участва в разследванията във връзка с безопасността, за да допринесе в рамките на своята компетентност за ефикасността им и да гарантира безопасността на проектите на въздухоплавателните средства, без да се засяга независимият характер на разследванията. Националните органи за гражданско въздухоплаване също следва да получат покана за участие в разследванията във връзка с безопасността.
(10)
Предвид отговорностите им за безопасността, лицата, определени от ЕААБ, както и от националните органи за гражданско въздухоплаване, следва да имат достъп до информация от значение за оценяването на ефективността на изискванията за безопасност.
(11)
За да осигури по-успешно предотвратяване на произшествия и инциденти във въздухоплаването, ЕААБ следва, в сътрудничество с компетентните органи на държавите-членки, да участва и в обмена и анализа на информация в рамките на системите за докладване на събития в съответствие с Директива 2003/42/ЕО, като същевременно избягва всякакви конфликти на интереси. Тази информация следва да бъде защитена по подходящ начин от неразрешено използване и разкриване.
(12)
Признава се, че участието на ЕААБ и компетентните органи на държавите-членки в обмена и анализа на информацията, попадаща в приложното поле на Директива 2003/42/ЕО, би могло да бъде от полза за разследванията във връзка с безопасността благодарение на онлайн достъпа до съответната информация, свързана с безопасността, която се съхранява в централния регистър с информация за събития в гражданското въздухоплаване.
(13)
Обхватът на разследванията във връзка с безопасността следва да зависи от изводите, които могат да се извлекат от тях за подобряване на безопасността на въздухоплаването, и преди всичко да се съобрази с необходимостта от икономически съобразно използване на ресурсите за разследвания в Съюза.
(14)
Разследванията във връзка с безопасността на произшествия и инциденти следва да се провеждат от независим орган за разследване във връзка с безопасността или под негов контрол, за да се избягват конфликти на интереси и всякаква евентуална външна намеса при установяването на причините за настъпване на разследваните събития.
(15)
Органите за разследване във връзка с безопасността имат ключова роля в провеждането на разследвания във връзка с безопасността. Тяхната работа е от изключително значение за определяне на причините за дадено произшествие или инцидент. Следователно от основно значение е те да могат да провеждат разследванията напълно независимо, както и да разполагат с финансовите и човешките ресурси, необходими за провеждане на ефективни и ефикасни разследвания.
(16)
Следва да се повиши капацитетът на органите на държавите-членки за разследване във връзка с безопасността, като освен това е необходимо сътрудничество между тях с цел да се подобри ефективността на разследванията и предотвратяването на произшествия и инциденти в гражданското въздухоплаване в Съюза.
(17)
Координационната роля на органите за разследване във връзка с безопасността следва да бъде призната и укрепена в европейска рамка, за да се създаде истинска добавена стойност в областта на авиационната безопасност, като се използва за основа вече съществуващото сътрудничество между тези органи и наличните в държавите-членки ресурси за разследвания, които следва да се използват по най-ефективен начин. Това признаване и засилване на ролята на органите би могло да се постигне най-добре посредством Европейска мрежа на органите за разследване във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване („мрежата“) с ясно определени роля и задачи.
(18)
Мрежата следва да извършва координационната си дейност по прозрачен и независим начин и да бъде подкрепяна активно от Съюза.
(19)
Целите на настоящия регламент могат да се постигнат по-добре чрез сътрудничество с трети държави, на които би могло да се даде възможност да участват в работата на мрежата в качеството на наблюдатели.
(20)
Тъй като е от основно значение да се гарантират ясни права по отношение на разследванията във връзка с безопасността, държавите-членки, в съответствие с действащото законодателство за правомощията на органите, които отговарят за разследванията за целите на правораздаването, и по целесъобразност в тясно сътрудничество с тези органи, следва да гарантират, че органите за разследване във връзка с безопасността могат да изпълняват задачите си при възможно най-добрите условия в интерес на авиационната безопасност. Следователно на органите за разследване във връзка с безопасността следва да се предоставя незабавен и неограничен достъп до мястото на произшествието и до всички елементи, необходими за изпълнение на изискванията на разследването във връзка с безопасността, без да се излагат на риск целите на разследванията, провеждани за целите на правораздаването.
(21)
Ефективно разследване във връзка с безопасността е възможно само при надлежно съхраняване на важни доказателства.
(22)
Системата на безопасността на гражданското въздухоплаване се основава върху последваща информация и изводи, извличани от произшествия и инциденти, при които се изисква строго прилагане на правилата за поверителност с цел да се гарантира бъдещото наличие на ценни източници на информация. В тази връзка чувствителната информация за безопасността следва да бъде защитена по подходящ начин.
(23)
Едно произшествие засяга разнообразни обществени интереси, като например предотвратяването на бъдещи произшествия и доброто правораздаване. Тези интереси надхвърлят индивидуалните интереси на участващите лица и конкретното събитие. За гарантирането на обществения интерес като цяло е необходим правилен баланс на всички интереси.
(24)
Системата на гражданското въздухоплаване следва също така да улеснява спонтанното подаване на информация за събития, като с това спомага за утвърждаването на принципа на „култура на справедливостта“.
(25)
Информацията, с която разполага дадено лице в рамките на дадено разследване във връзка с безопасността, не следва да бъде използвана срещу това лице, при пълно спазване на конституционните принципи и националното право.
(26)
Държавите-членки следва да имат възможността да ограничат случаите, в които може да бъде взето решение за разкриване на информация, получена по време на разследване във връзка с безопасността, без да се засяга нормалната работа на съдебната система.
(27)
За предотвратяването на произшествия и инциденти е важно във възможно най-кратки срокове да бъде съобщена всякаква информация от значение, включително доклади и препоръки за безопасност, изготвени в резултат от разследванията във връзка с безопасността.
(28)
За гарантирането на адекватното предотвратяване на произшествия и инциденти в гражданското въздухоплаване компетентният орган следва винаги да взема предвид и по целесъобразност да прилага препоръките за безопасност, изготвени в резултат на разследването на произшествия и сериозни инциденти или на информация от други източници, като например проучвания относно безопасността.
(29)
За да се подобрят средствата, с които разполагат провеждащите разследванията за установяване причините на произшествието, и да се повиши способността за предотвратяване на повтарящи се инциденти, следва да се насърчава постигането на напредък в изследванията във връзка с определянето на местоположението на въздухоплавателното средство в реално време и с възможността за достъп до информацията, съдържаща се в полетните записващи устройства, без да има физически достъп до тях. Такъв напредък би представлявал важна стъпка напред в авиационната безопасност.
(30)
Опитът показа, че понякога е трудно незабавно да се получат надеждни списъци на лицата, които се намират на борда на въздухоплавателно средство, но също така, че е важно да се установи краен срок, в рамките на който може да се изиска от авиокомпанията да предостави подобен списък. Освен това данните от такива списъци следва да бъдат защитени от неразрешено използване и разкриване. По същия начин е необходимо да се осигури информация за опасните товари на борда на въздухоплавателното средство, участвало в произшествие, за да се сведат до минимум рисковете за провеждащите разследванията във връзка с безопасността на мястото на произшествието.
(31)
След авиационно произшествие е трудно бързо да се установи съответното лице за контакт, което трябва да бъде уведомено за присъствието на пътник на борда. Поради това пътниците следва да получат възможността да посочат лице за контакт.
(32)
Съдействието, което се оказва на жертвите на въздушни произшествия и на техните роднини, следва да бъде уредено по подходящ начин.
(33)
Начинът, по който държавите-членки и авиокомпаниите действат при произшествие и се справят с неговите последици, е от решаващо значение. В тази връзка държавите-членки следва да разполагат с план за спешни действия, който предвижда, по-конкретно, летищни служби за спешна помощ и съдействие на жертвите на произшествия в гражданското въздухоплаване и техните роднини. Авиокомпаниите също следва да разполагат с план за съдействие на жертвите на произшествия в гражданското въздухоплаване и техните роднини. Особено внимание следва да се отдели на подкрепата на жертвите и техните роднини, както и на техните организации.
(34)
При прилагането на настоящия регламент следва изцяло да се спазват правилата относно достъпа до данни, обработването на данни и защитата на лицата, установени в съответните правни актове на Съюза.
(35)
Системата от санкции следва да позволява по-специално налагането на санкции на всяко лице, което в нарушение на настоящия регламент разгласи защитена от настоящия регламент информация, което възпрепятства действията на орган за разследване във връзка с безопасността, по-специално като пречи на провеждащите разследванията да изпълняват задълженията си или отказва да предостави полезни записи, материали, информация и документи или ги укрива, изменя или унищожава, или което, след като е узнало за настъпването на произшествие или сериозен инцидент, не е информирало съответните органи за това.
(36)
Тъй като целта на настоящия регламент, а именно установяването на общи правила в областта на разследванията във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки и следователно, поради своя общоевропейския мащаб и последици, може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигане на тази цел.
(37)
Следователно Директива 94/56/ЕО следва да бъде отменена.
(38)
Министерската декларация относно летището в Гибралтар, договорена в Кордоба на 18 септември 2006 г. по време на първата среща на министрите на Форума за диалог относно Гибралтар, ще замени Съвместната декларация за летище Гибралтар, направена в Лондон на 2 декември 1987 г., и пълното ѝ спазване ще се счита за спазване на декларацията от 1987 г.,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
1. Целта на настоящия регламент е подобряването на безопасността на въздухоплаването посредством гарантиране на високо ниво на ефикасност, бързина и качество на разследванията във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване в Европа, чиято единствена цел е предотвратяването на бъдещи произшествия и инциденти, без да се изследва въпросът за вината или отговорността, включително чрез създаване на Европейска мрежа на органите за разследване във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване. В него се определят и правила относно своевременното осигуряване на информация за всички лица и опасни товари на борда на въздухоплавателното средство, участвало в произшествие. Настоящият регламент цели също така да подобри съдействието за жертвите на авиационни произшествия и техните роднини.
2. За прилагането на настоящия регламент за летище Гибралтар се приема, че не засяга съответните правни позиции на Кралство Испания и Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия по спора за суверенитет над територията, на която е разположено летището.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1.
„произшествие“ означава събитие, свързано с експлоатацията на въздухоплавателно средство, което в случай на пилотирано въздухоплавателно средство е настъпило във времето от момента, когато едно лице се качва на борда на въздухоплавателното средство с намерение да лети, до момента, когато всички такива лица са напуснали борда на въздухоплавателното средство, или в случай на непилотирано въздухоплавателно средство - във времето от момента, когато въздухоплавателното средство е готово да потегли с цел да се извърши полет, до момента, когато то спре окончателно в края на полета и основната система за задвижване бъде изключена, при което:
а)
дадено лице е наранено смъртоносно или тежко в резултат на:
-
това, че се е намирало във въздухоплавателното средство, или
-
пряк контакт с която и да е част на въздухоплавателното средство, включително отделили се от въздухоплавателното средство части, или
-
пряко излагане на реактивна струя,
освен когато става въпрос за наранявания в резултат на естествени причини, самонаранявания или наранявания, нанесени от друго лице, или когато нараняванията са нанесени на пътници без билети, укриващи се извън зоните, които обикновено са на разположение за пътниците и екипажа; или
б)
въздухоплавателното средство претърпи повреда или конструктивна неизправност, които оказват неблагоприятно въздействие върху здравината на конструкцията, експлоатационните или летателните характеристики на въздухоплавателното средство и обичайно биха изисквали сериозен ремонт или замяна на повредения компонент, освен при отказ или повреда на двигател, когато повредата се ограничава само до един двигател (включително неговата гондола или спомагателни агрегати), витлата, краищата на крилата, антените, сондите, лопатките, гумите, спирачните устройства, колелата, обтекателите, панелите, створките на колесника, предните стъкла, обшивката на въздухоплавателното средство (като например малки вдлъбнатини или прободни отвори) или при леки повреди на лопатите на носещия винт, лопатите на опашния винт, колесника и тези вследствие на градушка или сблъскване с птица (включително дупки в обтекателя на радиолокатора); или
в)
въздухоплавателното средство е изчезнало или достъпът до него е напълно невъзможен;
2.
„акредитиран представител“ означава лице, определено от дадена държава въз основа на квалификацията му да участва в разследване във връзка с безопасността, провеждано от друга държава. Определеният от дадена държава-членка акредитиран представител е служител на орган за разследване във връзка с безопасността;
3.
„съветник“ означава лице, определено от дадена държава въз основа на квалификацията му да оказва съдействие на акредитирания представител при разследване във връзка с безопасността;
4.
„причини“ означава действия, бездействия, събития, условия или съчетание от тях, които са довели до настъпването на произшествието или инцидента; установяването на причините не включва определяне на вина или на административна, гражданска или наказателна отговорност;
5.
„смъртоносно нараняване“ означава нараняване, което е претърпяно от лице при произшествие и е довело до неговата смърт в рамките на 30 дни от датата на произшествието;
6.
„полетно записващо устройство“ означава записващ уред, който е монтиран на борда на въздухоплавателното средство с цел улесняване на разследването във връзка с безопасността при произшествия/инциденти;
7.
„инцидент“ означава събитие, различно от произшествие, което е свързано с експлоатацията на въздухоплавателно средство и което засяга или би могло да засегне безопасността на експлоатацията;
8.
„международни стандарти и препоръчителни практики“ означава международни стандарти и препоръчителни практики за разследване на произшествия и инциденти с въздухоплавателни средства, приети съгласно член 37 от Чикагската конвенция;
9.
„ръководител на разследването“ означава лице, на което въз основа на квалификацията му е възложено да отговаря за организацията, провеждането и контрола на разследване във връзка с безопасността;
10.
„оператор“ означава всяко физическо или юридическо лице, което експлоатира или предлага да експлоатира едно или повече въздухоплавателни средства;
11.
„участник“ означава собственикът, член на екипажа, операторът на въздухоплавателното средство, участвало в произшествие или в сериозен инцидент; всяко лице, участвало в техническото обслужване, проектирането, производството на въздухоплавателното средство или обучението на екипажа; всяко лице, участвало в осигуряване на контрол на въздушното движение, на информация относно полети или летищни услуги, което е предоставяло услуги за въздухоплавателното средство; служители на националния орган за гражданско въздухоплаване; или служители на ЕААБ;
12.
„предварителен доклад“ означава съобщението, използвано за незабавно разпространяване на данните, получени в ранните етапи на разследването;
13.
„роднини“ означава най-близките и/или следващите по степен роднини, и/или друго лице в тясна връзка с жертвата на произшествие, както е определено в националното право на жертвата;
14.
„разследване във връзка с безопасността“ означава процедура, провеждана от орган за разследване във връзка с безопасността с цел предотвратяване на произшествия и инциденти, която включва събиране и анализ на информация, достигане до заключения, включително установяване на причината(ите) и/или факторите, допринесли за произшествието или инцидента, и по целесъобразност изготвяне на препоръки за безопасност;
15.
„препоръка за безопасност“ означава предложение на орган за разследване във връзка с безопасността, направено въз основа на информация, получена при разследване във връзка с безопасността или от други източници, например проучвания относно безопасността, проведени с цел да се предотвратят произшествия и инциденти;
16.
„сериозен инцидент“ означава инцидент, свързан с експлоатацията на въздухоплавателно средство, обстоятелствата във връзка с който сочат, че е имало голяма вероятност да настъпи произшествие, който в случай на пилотирано въздухоплавателно средство е настъпил във времето от момента, когато едно лице се качва на борда на въздухоплавателното средство с намерение да лети, до момента, когато всички такива лица са напуснали борда на въздухоплавателното средство, или в случай на непилотирано въздухоплавателно средство - във времето от момента, когато въздухоплавателното средство е готово да потегли с цел да се извърши полет, до момента, когато то спре окончателно в края на полета и основната система за задвижване бъде изключена. В приложението са изброени примери на сериозни инциденти;
17.
„тежко нараняване“ означава нараняване, което е претърпяно от участник в произшествие и което има някоя от следните последици:
а)
хоспитализация за повече от 48 часа, започнала в рамките на седем дни от датата на получаване на нараняването;
б)
счупване на кост (с изключение на прости счупвания на пръсти на ръцете, на краката или на носа);
в)
разкъсвания, причиняващи силни кръвоизливи или увреждане на нерв, мускул или сухожилие;
г)
нараняване на вътрешен орган;
д)
изгаряния от втора или трета степен или каквото и да е изгаряне на повече от 5 % от телесната повърхност;
е)
доказано излагане на заразни вещества или вредна радиация.
Член 3
Приложно поле
1. Настоящият регламент се прилага за разследванията във връзка с безопасността при произшествия и сериозни инциденти:
а)
които са настъпили на територията на държавите-членки, за които се прилагат Договорите, в съответствие с международните задължения на държавите-членки;
б)
които са настъпили извън територията на държавите-членки, за които се прилагат Договорите, с въздухоплавателни средства, регистрирани в държава-членка или експлоатирани от предприятие, установено в държава-членка, когато такива разследвания не се провеждат от друга държава;
в)
в които дадена държава-членка съгласно международните стандарти и препоръчителни практики има правото да определи акредитиран представител, който да участва в разследването, в качеството си на държава на регистрацията, държава на оператора, държава на проектирането или държава на производството, или като държава, която по искане на държавата, провеждаща разследването, предоставя информация, съоръжения или експерти;
г)
при които държавата, провеждаща разследването, разрешава определянето на експерт от държава-членка, която има специален интерес поради факта, че нейни граждани са претърпели тежки или смъртоносни наранявания.
2. Настоящият регламент се прилага и към въпросите, свързани със своевременното осигуряване на информация за всички лица и опасни товари на борда на въздухоплавателното средство, участвало в произшествие, както и с оказването на съдействие за жертвите на авиационни произшествия и техните роднини.
3. Настоящият регламент не се прилага за разследвания във връзка с безопасността при произшествия и сериозни инциденти, които включват въздухоплавателно средство, извършващо военни, митнически, полицейски или подобни дейности, освен когато съответната държава-членка реши това в съответствие с член 5, параграф 4 и националното законодателство.
Член 4
Орган за разследване във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване
1. Всяка държава-членка гарантира, че разследванията във връзка с безопасността се провеждат или наблюдават, без външна намеса, от постоянен национален орган за разследване във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване („орган за разследване във връзка с безопасността “), който е в състояние независимо да проведе пълно разследване във връзка с безопасността, самостоятелно или посредством споразумения с други органи за разследване във връзка с безопасността.
2. Органът за разследване във връзка с безопасността е функционално независим, по-специално от авиационните органи, които отговарят за поддържането на летателната годност, сертифицирането, полетите, техническото обслужване, лицензирането, контрола на въздушното движение или летищната експлоатация, както и от всякакво друго лице или институция, чиито интереси или цели биха могли да бъдат в противоречие със задачите, възложени на органа за разследване във връзка с безопасността, или да повлияят на обективността му.
3. При провеждане на разследване във връзка с безопасността органът за разследване във връзка с безопасността не търси и не приема указания от никого и разполага с неограничени правомощия за провеждане на разследванията във връзка с безопасността.
4. Поверените на органа за разследване във връзка с безопасността дейности могат да обхванат и събирането и анализа на данни, свързани с авиационната безопасност, в частност за целите на предотвратяването на произшествия, доколкото тези дейности не засягат независимостта на органа и не включват отговорности по регулаторни и административни въпроси, нито по въпроси, свързани със стандартизацията.
5. С цел да се информира обществеността за общото равнище на авиационната безопасност всяка година се публикува доклад за безопасността на национално равнище. В този анализ не се разкриват източниците на поверителна информация.
6. Съответната държава-членка предоставя на органа за разследване във връзка с безопасността необходимите средства за независимо изпълнение на неговите отговорности, като той получава достатъчно средства за целта. По-специално:
а)
ръководителят на органа за разследване във връзка с безопасността и/или ръководителят на отдела за авиационно разследване, в случай на орган за разследване на произшествия в множество видове транспорт, притежава опита и компетентността в областта на безопасността на гражданското въздухоплаване, необходими за изпълнението на своите задачи в съответствие с настоящия регламент и националното право;
б)
на провеждащите разследванията се предоставя статус, който им дава необходимите гаранции за независимост;
в)
органът за разследване във връзка с безопасността включва най-малко един провеждащ разследването, който може да изпълнява функциите на ръководител на разследването в случай на тежко авиационно произшествие;
г)
за органа за разследване във връзка с безопасността се определя бюджет, който да му позволява да изпълнява своите функции;
д)
органът за разследване във връзка с безопасността разполага, пряко или благодарение на сътрудничеството по член 6, или на споразумения с други национални органи или структури, с квалифицирани служители и подходящи съоръжения, включително офиси и хангари, които дават възможност за съхраняване и проверка на въздухоплавателни средства, тяхното съдържание и останки.
Член 5
Задължение за разследване
1. Всяко произшествие или сериозен инцидент с въздухоплавателно средство, различно от посочените в приложение II към Регламент (ЕО) № 216/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 20 февруари 2008 г. относно общи правила в областта на гражданското въздухоплаване и за създаване на Европейска агенция за авиационна безопасност (6), подлежи на разследване във връзка с безопасността в държавата-членка, на чиято територия е настъпило произшествието или сериозният инцидент.
2. Когато регистрирано в държава-членка въздухоплавателно средство, различно от посочените в приложение II към Регламент (ЕО) № 216/2008, участва в произшествие или сериозен инцидент, при който не може да бъде установено със сигурност, че мястото на произшествието или сериозния инцидент е на територията на някоя държава, разследването във връзка с безопасността се провежда от органа за разследване във връзка с безопасността в държавата-членка на регистрация.
3. Обхватът на разследванията във връзка с безопасността, посочени в параграфи 1, 2 и 4, и процедурите, които трябва да се спазват при провеждането на такива разследвания във връзка с безопасността, се определят от органа за разследване във връзка с безопасността, като се вземат предвид изводите, които се очаква да бъдат извлечени от такива разследвания за подобряването на авиационната безопасност, включително за въздухоплавателните средства, чиято максимална излетна маса е по-малка или равна на 2 250 kg.
4. Органите за разследване във връзка с безопасността могат да решат да разследват и други инциденти, освен посочените в параграфи 1 и 2, както и произшествия и сериозни инциденти с други видове въздухоплавателни средства - в съответствие с националното законодателство на държавите-членки - ако очакват да извлекат от това изводи за безопасността.
5. Разследванията във връзка с безопасността, посочени в параграфи 1, 2 и 4, в никакъв случай нямат за цел изследване на въпроса за вината или отговорността. Те се провеждат независимо и не засягат каквито и да били съдебни или административни производства, в рамките на които се изследва въпросът за вината или отговорността.
Член 6
Сътрудничество между органите за разследване във връзка с безопасността
1. Органът за разследване във връзка с безопасността на дадена държава-членка може да поиска съдействие от органи за разследване във връзка с безопасността на други държави-членки. Когато в резултат на искане орган за разследване във връзка с безопасността даде съгласието си за предоставяне на съдействие, то се предоставя безплатно, доколкото това е възможно.
2. Ако е налице взаимно съгласие, органът за разследване във връзка с безопасността може да делегира задачата за провеждане на разследване на произшествие или сериозен инцидент на друг орган за разследване във връзка с безопасността, като улеснява процеса на разследването, провеждано от този друг орган.
Член 7
Европейска мрежа на органите за разследване във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване
1. Държавите-членки правят необходимото техните органи за разследване във връзка с безопасността да създадат помежду си Европейска мрежа на органите за разследване във връзка с безопасността в гражданското въздухоплаване („мрежата“), съставена от ръководителите на органите за разследване във връзка с безопасността във всяка държава-членка и/или ръководителя на отдела за авиационно разследване, в случай на орган за разследване на произшествия в множество видове транспорт, или техни представители, включително председател, избран измежду тях за срок от три години.
Председателят изготвя в тясно взаимодействие с членовете на мрежата годишната работна програма на мрежата, която отговаря на целите и съответства на отговорностите, определени съответно в параграфи 2 и 3. Комисията представя работната програма на Европейския парламент и на Съвета. Председателят определя и дневния ред на заседанията на мрежата.
2. Целта на мрежата е да подобри допълнително качеството на разследванията, провеждани от органите за разследване във връзка с безопасността, и да повиши тяхната независимост. Тя насърчава по-специално установяването на високи стандарти по отношение на методи на разследване и обучение на провеждащите разследвания.
3. За постигане на целите, определени в параграф 2, мрежата отговаря по-специално за:
а)
подготовката на предложения и предоставяне на съвети на институциите на Съюза по всички аспекти на разработването и прилагането на европейските политики и правила във връзка с разследванията във връзка с безопасността и предотвратяването на произшествия и инциденти;
б)
насърчаването на обмена на полезна информация за подобряване на авиационната безопасност и активното насърчаване на структурирано сътрудничество между органите за разследване във връзка с безопасността, Комисията, ЕААБ и националните органи за гражданско въздухоплаване;
в)
координирането и организирането, когато е уместно, на „партньорски проверки“, подходящо обучение и програми за развитие на уменията на провеждащите разследванията;
г)
популяризирането на най-добри практики с цел разработване на обща методика на Съюза за разследвания във връзка с безопасността и изготвяне на списък с такива практики;
д)
укрепването на капацитета за водене на разследвания на органите за разследване във връзка с безопасността, по-специално чрез развиване и управление на рамка за общо ползване на ресурси;
е)
предоставянето, по искане на органите за разследване във връзка с безопасността за целите на прилагането на член 6, на подходящо съдействие, включващо - но не ограничаващо се до, предоставянето на списък на провеждащите разследвания, оборудване и капацитет, които са налице в други държави-членки, които могат да бъдат използвани от органа, провеждащ дадено разследване;
ж)
осигуряването на достъп до информацията, съдържаща се в базата данни по член 18, и анализа на препоръките за безопасност, съдържащи се в нея, с цел определяне на важни препоръки за безопасност от значение за целия Съюз.
4. Комисията редовно информира Европейския парламент и Съвета относно дейността на мрежата. Освен това Европейският парламент се уведомява всеки път, когато Съветът или Комисията отправят искания към мрежата.
5. Членовете на мрежата не търсят и не приемат указания от каквито и да е органи, които биха могли да засегнат независимия характер на разследванията във връзка с безопасността.
6. Ако е целесъобразно, ЕААБ се кани да присъства като наблюдател на заседанията на мрежата. Мрежата може също така да кани наблюдатели от органи за разследване във връзка с безопасността от трети държави и други експерти да присъстват на заседанията ѝ.
7. Комисията е тясно свързана с дейността на мрежата и получава необходимото съдействие от нея по съответните аспекти, свързани с разработването на политиката и регулирането на Съюза в областта на разследването и предотвратяването на произшествия в гражданското въздухоплаване. Комисията предоставя на мрежата необходимото съдействие, включващо - но не ограничаващо се до - помощ за подготовката и организирането на заседанията, както и за публикуването на годишния доклад, обхващащ дейността на мрежата. Комисията предава годишния доклад на Европейския парламент и на Съвета.
Член 8
Участие на ЕААБ и националните органи за гражданско въздухоплаване в разследвания във връзка с безопасността
1. Ако е изпълнено изискването за липса на конфликт на интереси, органите за разследване във връзка с безопасността приканват ЕААБ и националните органи за гражданско въздухоплаване на съответните държави-членки, в рамките на съответните им области на компетентност, да определят представител, който да участва:
а)
като съветник на ръководителя на разследването във всяко разследване във връзка с безопасността съгласно член 5, параграфи 1 и 2, провеждано на територията на държава-членка или на мястото, посочено в член 5, параграф 2, под контрола на ръководителя на разследването и по негова преценка;
б)
като съветник, определен съгласно настоящия регламент да подпомага акредитирания(те) представител(и) на държавите-членки във всяко разследване във връзка с безопасността, провеждано в трета държава, за което органът за разследване във връзка с безопасността е поканен да определи акредитиран представител в съответствие с международните стандарти и препоръчителни практики за разследване на произшествия и инциденти с въздухоплавателни средства, под наблюдението на акредитирания представител.
2. Лицата, посочени в параграф 1, имат право по-специално да:
а)
посетят мястото на произшествието и да проведат оглед на останките;
б)
предлагат теми при разпит и да получат информация от свидетели;
в)
получат копия от всички документи от значение, както и на информация относно фактите;
г)
участват при извличане на информация от носителите за записване на звук, с изключение на бордните самописци и записващите образи устройства;
д)
участват в дейности по разследване извън мястото на произшествието, като например изследване на части, тестове и симулации, технически прегледи и срещи във връзка с напредъка на разследването, освен когато те са свързани с определянето на причините на произшествието или сериозния инцидент или с изготвянето на препоръки за безопасност.
3. ЕААБ и националните органи за гражданско въздухоплаване съдействат на разследването, в което участват, като предоставят исканата информация, съветници и оборудване на органа, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността.
Член 9
Задължение за уведомяване за произшествия и сериозни инциденти
1. Всеки участник, който е узнал за настъпването на произшествие или сериозен инцидент, незабавно уведомява за това компетентния орган за разследване във връзка с безопасността на държавата, на чиято територия е настъпило събитието.
2. Органът за разследване във връзка с безопасността незабавно уведомява Комисията, ЕААБ, Международната организация за гражданско въздухоплаване (ИКАО), съответните държави-членки и трети държави в съответствие с международните стандарти и препоръчителни практики за настъпването на всички произшествия и сериозни инциденти, за които е уведомен.
Член 10
Участие на държавите-членки в разследвания във връзка с безопасността
1. При получаване на уведомление за настъпване на произшествие или сериозен инцидент от друга държава-членка или от трета държава държавите-членки, които са държавата на регистрация, държавата на оператора, държавата на проектиране и държавата на производство, във възможно най-кратък срок информират държавата-членка или третата държава, на чиято територия е настъпило произшествието или сериозният инцидент, дали възнамеряват да определят акредитиран представител в съответствие с международните стандарти и препоръчителни практики. Когато бъде определен такъв акредитиран представител, се предоставят името му и данните му за контакт, както и очакваната дата на пристигането му, когато акредитираният представител възнамерява да пътува до държавата, която е изпратила уведомлението.
2. Акредитираните представители на държавата на проектиране се определят от органа за разследване във връзка с безопасността на държавата-членка, на чиято територия се намира основното място на дейност на притежателя на сертификата за съответния тип проект на въздухоплавателното средство или на двигателя.
Член 11
Статус на провеждащите разследванията във връзка с безопасността
1. След определянето му от страна на органа за разследване във връзка с безопасността и независимо от всякакви разследвания, провеждани за целите на правораздаването, ръководителят на разследването има правото да вземе необходимите мерки за изпълнение на изискванията на разследването във връзка с безопасността.
2. Независимо от каквито и да било задължения за поверителност съгласно правните актове на Съюза или националното право, ръководителят на разследването има по-специално право:
а)
на незабавен неограничен и безпрепятствен достъп до мястото на произшествието или на инцидента, както и до въздухоплавателното средство, неговото съдържание или останки;
б)
да извършва незабавно опис на доказателствата и контролирано събиране на останките или компоненти с цел изследване и анализ;
в)
да получи непосредствен достъп до полетните записващи устройства, тяхното съдържание и всякакви други съответни записи, както и контрол върху тях;
г)
да поиска и да допринесе за извършването на пълна аутопсия на телата на лицата със смъртоносни наранявания и да получи непосредствен достъп до резултатите от такива изследвания или от тестовете на взетите проби;
д)
да поиска медицински преглед на лицата, участвали в експлоатацията на въздухоплавателното средство, или да поиска да бъдат направени изследвания на проби, взети от такива лица, и да получи непосредствен достъп до резултатите от тези изследвания;
е)
да призове и разпита свидетели и да поиска от тях да дадат или да предоставят информация или доказателства, които са от значение за разследването във връзка с безопасността;
ж)
да получи свободен достъп до всяка съответна информация или записи, притежавани от собственика, притежателя на сертификата за съответния тип проект, организацията, която отговаря за техническото обслужване, организацията за обучение, оператора или производителя на въздухоплавателното средство, органите, които отговарят за гражданското въздухоплаване, ЕААБ и от лицата, предоставящи аеронавигационно обслужване, или операторите на летищата.
3. Ръководителят на разследването предоставя посочените в параграф 2 права на експертите и съветниците си, както и на акредитираните представители, на техните експерти и съветници, в степента, която е необходима, за да им се даде възможност да участват ефективно в разследването във връзка с безопасността. Тези права не засягат правата на провеждащите разследванията и на експертите, определени от органа, натоварен с провеждане на разследването за целите на правораздаването.
4. Всяко лице, което участва в разследвания във връзка с безопасността, изпълнява своите задължения в условията на независимост и не търси, нито приема указания от никого, освен от ръководителя на разследването или акредитирания представител.
Член 12
Координация на разследванията
1. Когато е образувано и разследване за целите на правораздаването, за това се уведомява ръководителят на разследването. В този случай ръководителят на разследването осигурява проследимостта и съхраняването на полетните записващи устройства и друг доказателствен материал. Съдебният орган може да определи един от своите служители, който да придружи полетните записващи устройства или доказателствения материал до мястото, където се получава информация от тях или където се използват. Когато този доказателствен материал може да бъде променен или унищожен при изследването или анализа, предварително се изисква съгласието на съдебните органи, без да се нарушава националното право. Когато това съгласие не бъде получено в съответствие с предварително сключените споразумения по параграф 3 в разумен срок, но не по-късно от две седмици след искането, това не е пречка за ръководителя на разследването да проведе изследването или анализа. Когато съдебният орган има право да изземе доказателствени средства, ръководителят на разследването получава незабавен и неограничен достъп до такива доказателствени средства и може да ги използва.
2. Когато в хода на разследването във връзка с безопасността стане известно или възникне подозрение, че произшествието или сериозният инцидент са свързани с акт на незаконна намеса според националното право, например националното право относно разследване на произшествия, ръководителят на разследването информира незабавно компетентните органи за това. При спазване на член 14 съответната информация, събрана по време на разследването във връзка с безопасността, се обменя незабавно с тези органи и при поискване може да им бъде предаден и всякакъв материал от значение за случая. Обменът на тази информация и материали не засяга правото на органа за разследване във връзка с безопасността да продължи разследването във връзка с безопасността, съгласувано с органите, на които може да е бил прехвърлен контролът върху мястото.
3. Държавите-членки гарантират, че органите за разследване във връзка с безопасността, от една страна, и, от друга страна, други органи, които е вероятно да бъдат включени в дейности, свързани с разследването във връзка с безопасността, например съдебни органи, органи на гражданското въздухоплаване и органи за издирване и спасяване, си сътрудничат чрез предварително сключени споразумения.
Тези споразумения зачитат независимостта на органа за разследване във връзка с безопасността и позволяват техническото разследване да се извърши старателно и по ефикасен начин. Наред с другото предварително сключените споразумения уреждат следните въпроси:
а)
достъп до мястото на произшествието;
б)
съхраняване на доказателствата и достъп до тях;
в)
първоначално и текущо информиране относно развитието на всяка процедура;
г)
обмен на информация;
д)
подходяща употреба на информация, свързана с безопасността;
е)
разрешаване на спорове.
Държавите-членки изпращат тези споразумения на Комисията, която ги предава на председателя на мрежата, на Европейския парламент и на Съвета за сведение.
Член 13
Съхраняване на доказателствата
1. Държавите-членки, на чиято територия е настъпило произшествието или сериозният инцидент, отговарят за осигуряването на безопасно боравене с всички доказателства и за предприемането на всички разумни мерки за запазване на тези доказателства, както и за съхраняването на сигурно място на въздухоплавателното средство, неговото съдържание и останки за срока, за който това може да е необходимо за целите на разследването във връзка с безопасността. Запазването на доказателствените средства включва съхраняването им чрез снимков или друг материал на всяко доказателствено средство, което може да бъде преместено, заличено, загубено или унищожено. Съхраняването на сигурно място включва защита срещу допълнително увреждане, достъп на неоправомощени лица, кражби и разрушаване.
2. До пристигането на разследващите във връзка с безопасността никой не може да променя обстановката на мястото на произшествието, да взема проби от него или да придвижва въздухоплавателното средство, неговото съдържание или останки, да взема проби от тях, нито да го премества или отстранява, освен когато такова действие се изисква по съображения за безопасност или за да се окаже съдействие на ранени, или с изричното разрешение на органите, под чийто контрол се намира мястото, и когато е възможно - след консултация с органа за разследване във връзка с безопасността.
3. Всеки участник предприема необходимите мерки за запазване на документи, материали и записи във връзка със събитието, по-специално за да се предотврати изтриването на записи на разговори и аварийни сигнали след полета.
Член 14
Защита на чувствителна информация за безопасността
1. Следните данни не се предоставят и не се използват за други цели, освен за разследвания във връзка с безопасността:
а)
всички показания, снети от лица от органа за разследване във връзка с безопасността по време на разследването във връзка с безопасността;
б)
данни, разкриващи самоличността на лицата, дали показания по време на разследването във връзка с безопасността;
в)
информация, събрана от органа за разследване във връзка с безопасността, която е особено чувствителна или от личен характер, включително информация относно здравословното състояние на отделни физически лица;
г)
материали, изготвени по време на разследването, като например бележки, скици, становища на провеждащите разследването, становища, изразени при анализа на информацията, включително информацията от полетните записващи устройства;
д)
информация и доказателства, предоставени от провеждащи разследвания от други държави-членки или трети държави в съответствие с международните стандарти и препоръчителни практики, когато техният орган за разследване във връзка с безопасността ги поиска;
е)
проекти на предварителните или окончателните доклади или междинните отчети;
ж)
записите от бордните устройства за запис на звук и картина и копия от тях, както и звуковите записи в органите за контрол на въздушното движение, като се гарантира, че информацията, която не е от значение за разследването във връзка с безопасността, а именно тази, свързана с личния живот, се ползва от подходяща защита, без да се засяга параграф 3.
2. Следните данни не се предоставят или използват за други цели освен за разследването във връзка с безопасността или за целите на подобряването на авиационната безопасност:
а)
всички съобщения между лица, участвали в експлоатацията на въздухоплавателното средство;
б)
писмени или електронни записи, включително резултатите от разчитането им, от органите за контрол на въздушното движение, включително доклади и резултати за вътрешно ползване;
в)
придружителни писма за предаването на препоръки за безопасност от органа за разследване във връзка с безопасността на адресата, когато това се изисква от органа за разследване във връзка с безопасността;
г)
доклади за събитията съгласно Директива 2003/42/ЕО.
Записите от полетното записващо устройство не се предоставят или използват за цели, различни от целите на разследването във връзка с безопасността, поддържането на летателната годност или техническото обслужване, освен когато тези записи са представени без данните за лицата или са разкрити при процедура, чиято сигурност е гарантирана.
3. Независимо от параграфи 1 и 2 правораздавателните органи или органът, компетентен да взема решение по разкриването на данни съгласно националното право, може да решат, че ползата от разкриването на посочените в параграфи 1 и 2 данни за други, разрешени от закона цели, е по-голяма от неблагоприятните вътрешни и международни последици, които подобно действие би могло да има върху текущото или всяко бъдещо разследване във връзка с безопасността. Държавите-членки могат да решат да ограничат случаите, в които може да се вземе такова решение за разкриване, като спазват правните актове на Съюза.
Предоставянето на данни по параграфи 1 и 2 на друга държава-членка за цели, различни от разследване във връзка с безопасността, и освен това, по отношение на параграф 2, за цели, различни от насочените към подобряване на безопасността на въздухоплаването, може да бъде разрешено, доколкото националното право на съобщаващите държави-членки допуска това. Обработването или разкриването на данни, получени при такова предоставяне от органите на получаващата държава-членка, може да се разреши единствено след предварителна консултация със съобщаващата държава-членка и при спазване на националното законодателство на получаващата държава-членка.
4. Могат да се разкриват единствено данните, които са абсолютно необходими за целите, посочени в параграф 3.
Член 15
Съобщаване на информация
1. Служителите на органа, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността, или всички други лица, задължени да участват в разследването във връзка с безопасността или да го подпомагат, са обвързани от приложимите правила за професионална тайна на съответното законодателство, включително във връзка с анонимността на участниците в произшествие или инцидент.
2. Без да се засягат задълженията, посочени в членове 16 и 17, органът, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността, съобщава информацията, която счита от значение за предотвратяване на произшествия или сериозни инциденти, на отговорниците за производството или техническото обслужване на въздухоплавателни средства или тяхното оборудване, на физическите или юридическите лица, които отговарят за експлоатацията на въздухоплавателни средства или за обучението на персонала.
3. Без да се засягат задълженията, посочени в членове 16 и 17, органът, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността, и акредитирания(ите) представител(и), посочен(и) в член 8, предоставят на ЕААБ и националните органи за гражданско въздухоплаване съответната информация относно фактите, получена в хода на разследването във връзка с безопасността, с изключение на информацията, посочена в член 14, параграф 1, или на информация, водеща до конфликт на интереси. Информацията, получена от ЕААБ и националните органи за гражданско въздухоплаване, е защитена в съответствие с член 14 и приложимите правни актове на Съюза и националното законодателство.
4. Органът, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността, може да информира жертвите, техните роднини и техните организации или да прави обществено достояние всякаква информация относно фактически констатации, процедурите на разследването във връзка с безопасността, евентуални предварителни доклади или заключения и/или препоръки по безопасността, при условие че тази информация не застрашава постигането на целите на разследването във връзка с безопасността и напълно съответства на приложимото законодателство за защитата на личните данни.
5. Преди да направи обществено достояние информацията, посочена в параграф 4, органът, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността, препраща тази информация на жертвите, техните роднини или техните организации по начин, който не застрашава постигането на целите на разследването във връзка с безопасността.
Член 16
Доклад за разследването
1. Всяко разследване във връзка с безопасността приключва с доклад във форма, съответстваща на вида и сериозността на произшествието или сериозния инцидент. В доклада се посочва, че единствена цел на разследването във връзка с безопасността е предотвратяването на бъдещи произшествия и инциденти, без да се изследва въпросът за вината или отговорността. По целесъобразност докладът съдържа препоръки за безопасност.
2. В доклада се запазва анонимността на всички участници в произшествието или сериозния инцидент.
3. Когато в хода на разследванията във връзка с безопасността се изготвят доклади преди приключване на разследването, преди тяхното публикуване органът за разследване във връзка с безопасността може да поиска от съответните органи, включително от ЕААБ, и - чрез тях - от притежателя на сертификата за съответния тип проект, производителя и оператора да представят коментари. Същите са обвързани с приложимите правила за професионалната тайна по отношение на съдържанието на консултациите.
4. Преди публикуването на окончателния доклад органът за разследване във връзка с безопасността иска от съответните органи, включително от ЕААБ, и - чрез тях - от притежателя на сертификата за съответния тип проект, производителя и оператора да представят коментари, като същите са обвързани с приложимите правила на професионалната тайна по отношение на съдържанието на консултациите. Когато отправя искане за такива коментари, органът за разследване във връзка с безопасността спазва международните стандарти и препоръчителни практики.
5. Информацията по член 14 се включва в доклад, само ако е от значение за анализа на произшествието или сериозния инцидент. Не се разкрива информация, която не е от значение за анализа, нито елементи от нея.
6. Органът за разследване във връзка с безопасността публикува окончателния доклад във възможно най-кратък срок и, когато е възможно, до 12 месеца от датата на произшествието или сериозния инцидент.
7. Ако окончателният доклад не може да бъде публикуван в срок от 12 месеца, органът за разследване във връзка с безопасността оповестява междинен отчет най-малко на всяка годишнина от произшествието или сериозния инцидент, в който се описват подробно напредъкът по разследването и всички възникнали проблеми във връзка с безопасността.
8. Органът за разследване във връзка с безопасността препраща възможно най-бързо копие на окончателния доклад и препоръките за безопасност на:
а)
органите за разследване във връзка с безопасността и органите на гражданското въздухоплаване на съответните държави и ИКАО, съгласно международните стандарти и препоръчителни практики;
б)
адресатите на препоръките за безопасност, съдържащи се в доклада;
в)
Комисията и ЕААБ, освен ако докладът не е публично достъпен по електронен път, като в този случай органът за разследване във връзка с безопасността само ги уведомява за това.
Член 17
Препоръки за безопасност
1. На всеки етап от разследването във връзка с безопасността, след подходящи консултации със съответните страни, органът за разследване във връзка с безопасността препоръчва в датирано уведомително писмо до съответните органи, включително тези в други държави-членки или трети държави, превантивните действия, които счита, че трябва да бъдат незабавно предприети за повишаване на авиационната безопасност.
2. Органът за разследване във връзка с безопасността може да издава препоръки за безопасността и въз основа на проучвания или анализи на поредица от разследвания или всякакви други дейности, проведени в съответствие с член 4, параграф 4.
3. Препоръките за безопасност в никакъв случай не създават презумпция за вина или отговорност за произшествие, сериозен инцидент или инцидент.
Член 18
Последващи действия във връзка с препоръките за безопасност и база данни с препоръки за безопасност
1. Адресатът на дадена препоръка за безопасност потвърждава получаването на уведомителното писмо и в срок 90 дни от получаването му информира отправилия препоръката орган за разследване във връзка с безопасността за действията, които е предприел или възнамерява да предприеме, и, ако е целесъобразно, за времето, необходимо за тяхното изпълнение, а когато не са предприети действия - за мотивите за това.
2. В срок 60 дни от получаването на отговора органът за разследване във връзка с безопасността информира адресата дали счита отговора за достатъчен и представя мотиви, когато не е съгласен с решението да не се предприемат действия.
3. Всеки орган за разследване във връзка с безопасността прилага процедури за регистриране на отговорите на издадените от него препоръки за безопасност.
4. Всяка структура, получаваща препоръка за безопасност, включително органите, които отговарят за безопасността на гражданското въздухоплаване на равнището на държавите-членки и на Съюза, прилага процедури за наблюдаване на напредъка на действията, предприети в отговор на получените препоръки за безопасност.
5. Органите за разследване във връзка с безопасността съхраняват всички отправени съгласно член 17, параграф 1 и 2 препоръки за безопасност, както и отговорите на тях, в централния регистър, създаден съгласно Регламент (ЕО) № 1321/2007 на Комисията от 12 ноември 2007 г. за установяване на правила за прилагане за въвеждане в централен регистър на информация за събития в гражданското въздухоплаване, обменена в съответствие с Директива 2003/42/ЕО (7). По същия начин органите за разследване във връзка с безопасността съхраняват в централния регистър всички препоръки за безопасност, получени от трети държави.
Член 19
Доклади за събития
1. ЕААБ и компетентните органи на държавите-членки си сътрудничат и участват редовно в обмена и анализа на информацията, попадаща в приложното поле на Директива 2003/42/ЕО. Това включва онлайн достъп на определени лица до информацията в централния регистър, създаден съгласно Регламент (ЕО) № 1321/2007, включително до информация, в която е посочено точно въздухоплавателното средство, което е предмет на доклад за събитие, като например неговия сериен и регистрационен номер, когато са налични. Този достъп не включва информация, в която е посочен точно операторът, станал предмет на въпросния доклад за събитие.
2. ЕААБ и органите на държавите-членки, посочени в параграф 1, гарантират поверителността на тази информация в съответствие с приложимото законодателство и ограничават използването ѝ до строго необходимото за изпълнение на техните задължения, свързани с безопасността. В тази връзка тази информация се използва единствено за анализ на тенденциите в областта на безопасността, които могат да служат за основа за анонимни препоръки за безопасност или указания за летателна годност, без да се изследва въпросът за вината или отговорността.
Член 20
Информация относно лицата и опасните товари на борда
1. Авиокомпаниите от Съюза, извършващи полети до или от летище, намиращо се на територията на държавите-членки, за които се прилагат Договорите, и авиокомпаниите от трети държави, извършващи полети от летище, намиращо се на територията на държавите-членки, за които се прилагат Договорите, въвеждат процедури, които дават възможност:
а)
възможно най-скоро и най-късно в рамките на два часа от уведомяването, че с дадено въздухоплавателно средство е настъпило произшествие, да се състави списък на всички лица на борда на въздухоплавателното средство, който е проверен въз основа на най-добрата налична информация; и
б)
веднага след уведомяването, че с дадено въздухоплавателно средство е настъпило произшествие, да се състави списък на опасните товари, които се намират на борда.
2. Списъците, посочени в параграф 1, се предоставят на органа, натоварен с конкретно разследване във връзка с безопасността, на органа, определен от всяка държава-членка да служи за връзка с роднините на лицата на борда, и при необходимост на медицинските служби, на които информацията може да е необходима за лечението на жертвите.
3. За да може на роднините на пътниците да се предостави бързо информация за присъствието на техните роднини на борда на претърпялото произшествие въздухоплавателно средство, авиокомпаниите предлагат на пътниците да посочат името и данните за контакт на едно лице, с което те да се свържат в случай на произшествие. Тези данни могат да бъдат използвани от авиокомпаниите единствено в случай на произшествие и не се предоставят на трети лица, нито се използват за търговски цели.
4. Имената на лицата на борда не се оповестяват публично, преди съответните органи да информират техните роднини. Списъкът, посочен в параграф 1, буква а), е поверителен в съответствие с правните актове на Съюза и националното право, а името на всяко лице, включено в този списък, се оповестява публично, само ако роднините на съответното лице на борда не са възразили.
Член 21
Съдействие на жертвите на въздушни произшествия и на техните роднини
1. С цел да се гарантира по-всеобхватен и хармонизиран отговор при произшествия на равнището на ЕС, всяка държава-членка създава план за спешни действия в случай на произшествие в гражданското въздухоплаване на национално равнище. Този план за спешни действия урежда също така съдействието на жертвите на произшествия в гражданското въздухоплаване и техните роднини.
2. Държавите-членки гарантират, че всички регистрирани на тяхна територия авиокомпании разполагат с план за съдействие на жертвите на произшествия в гражданското въздухоплаване и техните роднини. Тези планове трябва да предвиждат по-специално психологическа подкрепа за жертвите на произшествия в гражданското въздухоплаване и техните роднини и да позволяват на авиокомпанията да се справи с големи произшествия. Държавите-членки правят одит на плановете за съдействие на регистрираните на тяхна територия авиокомпании. Държавите-членки насърчават също авиокомпаниите от трети държави, които извършват полети в Съюза, да приемат по същия начин план за съдействие на жертвите на произшествия в гражданското въздухоплаване и техните роднини.
3. В случай на произшествие държавата-членка, натоварена с конкретното разследване, държавата-членка, в която е регистрирана авиокомпанията, чието въздухоплавателно средство е претърпяло произшествието, или държавата-членка с голям брой граждани на борда на претърпялото произшествие въздухоплавателно средство предвижда определянето на едно лице за контакт, което да отговаря за осведомяването на жертвите и техните роднини.
4. Държава-членка или трета държава, която поради факта, че нейни граждани са претърпели тежки или смъртоносни наранявания, има особен интерес във връзка с произшествие, настъпило на територията на държавите-членки, за които се прилагат Договорите, може да определи експерт, който има право да:
а)
посети мястото на произшествието;
б)
получи достъп до съответната информация относно фактите, одобрена за оповестяване от органа, натоварен с конкретното разследване във връзка с безопасността, и до информация относно напредъка по разследването;
в)
получи копие от окончателния доклад.
5. Експертът, определен съгласно параграф 4, може, в съответствие с приложимото действащо законодателство, да съдейства за идентифицирането на жертвите и да присъства при срещите с оцелелите лица, които са граждани на неговата държава.
6. В съответствие с член 2, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 785/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно застрахователните изисквания за въздушни превозвачи и оператори на въздухоплавателни средства (8) въздушните превозвачи от трети държави също трябва да изпълняват застрахователните задължения, установени в посочения регламент.
Член 22
Достъп до документи и защита на личните данни
1. Настоящият регламент се прилага, без да се засяга Регламент (ЕО) № 1049/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 2001 г. относно публичния достъп до документи на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията (9).
2. Настоящият регламент се прилага в съответствие с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (10) и Регламент(ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (11).
Член 23
Санкции
Държавите-членки установяват система от санкции, приложими при нарушение на настоящия регламент. Предвидените санкции са ефективни, пропорционални и възпиращи.
Член 24
Изменение на регламента
Настоящият регламент подлежи на преглед не по-късно от 3 декември 2014 г. Ако Комисията счита, че настоящият регламент следва да бъде изменен, тя отправя към мрежата искане да представи предварително становище, което се предава и на Европейския парламент, Съвета, държавите-членки и ЕААБ.
Член 25
Отмяна
Директива 94/56/ЕО се отменя.
Член 26
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 20 октомври 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 996/2010 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Οκτωβρίου 2010
σχετικά με τη διερεύνηση και την πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων στην πολιτική αεροπορία και την κατάργηση της οδηγίας 94/56/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Θα πρέπει να εξασφαλισθεί υψηλό γενικό επίπεδο ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας στην Ευρώπη και θα πρέπει να καταβάλλεται κάθε προσπάθεια προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός ατυχημάτων και συμβάντων ώστε οι πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη στις αεροπορικές μεταφορές.
(2)
Η ταχεία διεξαγωγή των διερευνήσεων ασφαλείας ατυχημάτων και συμβάντων της πολιτικής αεροπορίας αναμένεται ότι θα βελτιώσει την ασφάλεια πτήσεων και θα συμβάλλει στην πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων.
(3)
Η γνωστοποίηση, η ανάλυση και η διάδοση των πορισμάτων σχετικά με συμβάντα που αφορούν την ασφάλεια έχουν θεμελιώδη σημασία για τη βελτίωση της ασφαλείας στην εναέρια κυκλοφορία. Επομένως, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας 2003/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2003, για την αναφορά περιστατικών στην πολιτική αεροπορία (4), πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
(4)
Ο μόνος στόχος των διερευνήσεων ασφαλείας θα πρέπει να είναι η πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων στο μέλλον χωρίς την απόδοση υπαιτιότητας ή ευθύνης.
(5)
Είναι σκόπιμο να λαμβάνεται υπόψη η σύμβαση διεθνούς πολιτικής αεροπορίας που υπογράφηκε στο Σικάγο στις 7 Δεκεμβρίου 1944 («σύμβαση του Σικάγου»), η οποία προβλέπει εφαρμογή των μέτρων που είναι αναγκαία για να εξασφαλισθεί η ασφαλής λειτουργία των αεροσκαφών. Είναι σκόπιμο να λαμβάνεται ιδίως υπόψη το παράρτημα 13 της σύμβασης του Σικάγου και οι μετέπειτα τροποποιήσεις του, στις οποίες καθορίζονται διεθνή πρότυπα και συνιστώμενες πρακτικές για τη διερεύνηση αεροπορικών ατυχημάτων και συμβάντων και ορίζονται οι έννοιες του κράτους νηολόγησης, του κράτους του φορέα εκμετάλλευσης, του κράτους σχεδιασμού, του κράτους κατασκευής και του κράτους του συμβάντος.
(6)
Σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις πρακτικές που συνιστώνται στο παράρτημα 13 της σύμβασης του Σικάγου, η διερεύνηση ατυχημάτων και σοβαρών συμβάντων θα πρέπει να διεξάγεται με ευθύνη του κράτους στο οποίο συνέβη το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν ή του κράτους νηολόγησης, εφόσον δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί με βεβαιότητα αν ο τόπος του ατυχήματος ή του σοβαρού συμβάντος ευρίσκεται στην επικράτεια οιουδήποτε κράτους. Κάθε κράτος μπορεί να αναθέτει τη διεξαγωγή της διερεύνησης σε άλλο κράτος ή να ζητεί τη βοήθειά του. Οι διερευνήσεις ασφαλείας στην Ένωση θα πρέπει να διεξάγονται με παρόμοιο τρόπο.
(7)
Τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την εφαρμογή της οδηγίας 94/56/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για τη θέσπιση των βασικών αρχών που διέπουν τις έρευνες ατυχημάτων και συμβάντων πολιτικής αεροπορίας (5) θα πρέπει να αξιοποιηθούν προκειμένου να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των συστημάτων διερεύνησης και πρόληψης ατυχημάτων και συμβάντων της πολιτικής αεροπορίας στην Ένωση.
(8)
Είναι σκόπιμο να λαμβάνονται υπόψη οι αλλαγές στο θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο που διέπει την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας στην Ένωση οι οποίες επήλθαν μετά την έκδοση της οδηγίας 94/56/ΕΚ και, ιδίως, μετά την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφαλείας της Αεροπορίας («EASA»). Η ενωσιακή διάσταση των συστάσεων ασφαλείας θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη, δεδομένου ότι η ασφάλεια των πτήσεων ρυθμίζεται όλο και περισσότερο σε ενωσιακό επίπεδο.
(9)
Ο ΕΑΣΑ εκτελεί, για λογαριασμό των κρατών μελών, τις λειτουργίες και τα καθήκοντα του κράτους σχεδιασμού, κατασκευής και καταχώρισης όσον αφορά την έγκριση σχεδιασμού, όπως ορίζεται στη σύμβαση του Σικάγου και τα παραρτήματά της. Συνεπώς, ο ΕΑΣΑ θα πρέπει, σύμφωνα με το παράρτημα 13 της σύμβασης του Σικάγου, να καλείται να συμμετέχει στη διερεύνηση ασφαλείας, προκειμένου να συμβάλλει, στα πλαίσια της αρμοδιότητάς του, στην αποτελεσματικότητά της και στην ασφάλεια του αεροναυπηγικού σχεδιασμού, χωρίς να θίγεται η ανεξαρτησία της διερεύνησης. Οι εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας θα πρέπει επίσης να καλούνται να συμμετέχουν στις διερευνήσεις ασφαλείας.
(10)
Δεδομένων των ευθυνών τους σε θέματα ασφαλείας, τα πρόσωπα που ορίζονται από τον ΕΑΣΑ και από τις εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες σημαντικές για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των απαιτήσεων ασφαλείας.
(11)
Για να διασφαλίζεται καλύτερα η πρόληψη των αεροπορικών ατυχημάτων και συμβάντων, ο ΕΑΣΑ, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, θα πρέπει επίσης να συμμετέχει στην ανταλλαγή και την ανάλυση πληροφοριών που πραγματοποιείται στο πλαίσιο των συστημάτων αναφοράς συμβάντων σύμφωνα με την οδηγία 2003/42/ΕΚ, αποφεύγοντας παράλληλα τις συγκρούσεις συμφερόντων. Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να προστατεύονται επαρκώς ώστε να μην χρησιμοποιούνται ούτε να δημοσιοποιούνται χωρίς σχετική έγκριση.
(12)
Αναγνωρίζεται ότι η συμμετοχή του ΕΑΣΑ και των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στην ανταλλαγή και ανάλυση των πληροφοριών που καλύπτει η οδηγία 2003/42/ΕΚ θα μπορούσε να αποβεί επωφελής για τις διερευνήσεις ασφαλείας, μέσω της τηλεματικής πρόσβασης στις πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια, που περιλαμβάνονται στον κεντρικό αποθετήρα πληροφοριών σχετικά με συμβάντα στην πολιτική αεροπορία.
(13)
Το πεδίο των διερευνήσεων ασφαλείας θα πρέπει να εξαρτάται από τα διδάγματα που μπορούν να συνάγονται από τις διερευνήσεις αυτές για τη βελτίωση της ασφαλείας των πτήσεων, λαμβανομένης ειδικά υπόψη της αναγκαιότητας αποδοτικής χρήσης των πόρων διερεύνησης στην Ένωση.
(14)
Οι διερευνήσεις ατυχημάτων και συμβάντων θα πρέπει να διεξάγονται από ανεξάρτητη αρχή ασφαλείας, ή υπό τον έλεγχό της, ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων και τυχόν εξωτερικές παρεμβάσεις στον καθορισμό των αιτίων των διερευνούμενων συμβάντων.
(15)
Οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας έχουν τον κύριο λόγο στη διαδικασία διερεύνησης ασφαλείας. Το έργο τους είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τον προσδιορισμό των αιτίων ενός ατυχήματος ή συμβάντος. Είναι, επομένως, ουσιαστικό να έχουν τη δυνατότητα διενέργειας ερευνών με πλήρη ανεξαρτησία, αλλά και να διαθέτουν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για τη διεξαγωγή αποδοτικών και αποτελεσματικών ερευνών.
(16)
Η ικανότητα των αρχών διερεύνησης ασφαλείας των κρατών μελών θα πρέπει να ενισχυθεί και απαιτείται η μεταξύ τους συνεργασία προκειμένου να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διερευνήσεων και της πρόληψης ατυχημάτων και συμβάντων της πολιτικής αεροπορίας στην Ένωση.
(17)
Ο συντονιστικός ρόλος των αρχών διερεύνησης ασφαλείας θα πρέπει να αναγνωρισθεί και να ενισχυθεί σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, προκειμένου να δημιουργηθεί προστιθέμενη αξία όσον αφορά την αεροπορική ασφάλεια, με βάση την ήδη υπάρχουσα συνεργασία μεταξύ των εν λόγω αρχών και τους πόρους διερεύνησης που είναι διαθέσιμοι στα κράτη μέλη, οι οποίοι θα πρέπει να αξιοποιούνται με τον αποδοτικότερο δυνατό τρόπο. Η εν λόγω αναγνώριση και ενίσχυση είναι δυνατόν να επιτευχθούν βέλτιστα από το Ευρωπαϊκό δίκτυο των Αρχών Διερεύνησης Ασφαλείας Ατυχημάτων της Πολιτικής Αεροπορίας («Δίκτυο»), με σαφώς καθορισμένο ρόλο και συγκεκριμένα καθήκοντα.
(18)
Το δίκτυο θα πρέπει να διεξάγει τις συντονιστικές του δραστηριότητες με διαφάνεια και ανεξαρτησία και να στηρίζεται ενεργά από την Ένωση.
(19)
Οι στόχοι του παρόντος κανονισμού είναι δυνατόν να επιτευχθούν καλύτερα μέσω της συνεργασίας με τρίτες χώρες, στις οποίες θα μπορούσε να επιτραπεί να συμμετέχουν στο έργο του Δικτύου, ως παρατηρητές.
(20)
Δεδομένου ότι είναι ουσιαστικής σημασίας να διασφαλισθούν σαφή δικαιώματα σε σχέση με τις διερευνήσεις ασφαλείας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν, σύμφωνα με τη νομοθεσία που ισχύει όσον αφορά τις εξουσίες των αρχών που είναι υπεύθυνες για τις δικαστικές διερευνήσεις και, κατά περίπτωση, σε στενή συνεργασία με τις αρχές αυτές, ώστε να εξασφαλίζουν ότι οι αρχές για τη διερεύνηση ασφαλείας έχουν τη δυνατότητα να εκτελούν τα καθήκοντά τους υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες προς όφελος της αεροπορικής ασφαλείας. Συνεπώς, στις αρχές διερεύνησης ασφαλείας θα πρέπει να χορηγείται άμεση και απεριόριστη πρόσβαση στον τόπο του ατυχήματος και να τους διατίθενται όλα τα αναγκαία στοιχεία για την πλήρωση των απαιτήσεων της διερεύνησης ασφαλείας, χωρίς να διακυβεύονται οι στόχοι της δικαστικής έρευνας.
(21)
Η αποτελεσματική διερεύνηση ασφαλείας είναι δυνατή μόνον εφόσον διαφυλάσσονται δεόντως τα σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία.
(22)
Το σύστημα ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας βασίζεται στα δεδομένα και τα διδάγματα που συνάγονται από ατυχήματα και συμβάντα, τα οποία απαιτούν αυστηρή εφαρμογή των κανόνων εμπιστευτικότητας προκειμένου να εξασφαλισθούν στο μέλλον πολύτιμες πηγές πληροφοριών. Εν προκειμένω, οι ευαίσθητες πληροφορίες ασφαλείας θα πρέπει να προστατεύονται κατάλληλα.
(23)
Κάθε ατύχημα εγείρει σειρά από ζητήματα διαφορετικών δημόσιων συμφερόντων, όπως η πρόληψη μελλοντικών ατυχημάτων και η ορθή απόδοση δικαιοσύνης. Τα εν λόγω συμφέροντα υπερβαίνουν τα μεμονωμένα συμφέροντα των εμπλεκόμενων πλευρών και το συγκεκριμένο περιστατικό. Η σωστή ισορροπία μεταξύ όλων των συμφερόντων είναι αναγκαία για τη διασφάλιση του γενικού δημόσιου συμφέροντος.
(24)
Το σύστημα πολιτικής αεροπορίας θα πρέπει να προωθεί εξίσου ένα μη κατασταλτικό περιβάλλον που να διευκολύνει την αυθόρμητη αναφορά συμβάντων και να συμβάλλει έτσι στην προώθηση της αρχής του «πνεύματος δικαιοσύνης».
(25)
Οι πληροφορίες που παρέχονται από πρόσωπο στο πλαίσιο διερεύνησης ασφαλείας δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναντίον του προσώπου αυτού, τηρουμένων πλήρως των συνταγματικών αρχών και του εθνικού δικαίου.
(26)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν τις περιπτώσεις στις οποίες θα μπορούσε να ληφθεί απόφαση περί δημοσιοποίησης πληροφοριών που προέκυψαν κατά τη διάρκεια διερεύνησης ασφαλείας, ώστε να μην να επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία του δικαιοδοτικού συστήματος.
(27)
Είναι σημαντικό για την πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων να ανακοινώνονται, το ταχύτερο δυνατόν, οι σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων ιδίως των εκθέσεων και των συστάσεων ασφαλείας που προκύπτουν από τις διερευνήσεις ασφαλείας.
(28)
Οι συστάσεις σχετικά με την ασφάλεια που προκύπτουν από διερεύνηση ατυχήματος ή σοβαρού συμβάντος, ή από άλλες πηγές, όπως μελέτες ασφαλείας, θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπόψη από την αρμόδια αρχή και να τίθενται ενδεδειγμένως σε εφαρμογή, για να εξασφαλισθεί κατάλληλη πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων στην πολιτική αεροπορία·
(29)
Η πρόοδος στην έρευνα, όσον αφορά τόσο τον εντοπισμό του αεροσκάφους σε πραγματικό χρόνο όσο και την πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχουν οι καταγραφείς πτήσης χωρίς να είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία τους, θα πρέπει να ενθαρρύνεται ώστε να βελτιωθούν τα μέσα που τίθενται στη διάθεση των πραγματογνωμόνων για τον προσδιορισμό των αιτίων του ατυχήματος και να αυξηθεί παράλληλα η ικανότητα πρόληψης επαναλαμβανόμενων συμβάντων. Παρόμοιες εξελίξεις θα αποτελέσουν σημαντικό βήμα στον τομέα της αεροπορικής ασφαλείας.
(30)
Η πείρα έχει αποδείξει ότι είναι δύσκολο μερικές φορές να αποκτώνται γρήγορα αξιόπιστες ονομαστικές καταστάσεις των επιβατών αεροσκάφους, αλλά έχει αποδείξει επίσης ότι είναι σημαντικό να καθορίζεται η προθεσμία εντός της οποίας μπορεί να ζητείται από την αεροπορική εταιρεία να προσκομίσει τέτοια κατάσταση. Επίσης, τα δεδομένα που περιέχονται στις καταστάσεις αυτές θα πρέπει να προστατεύονται από τη χωρίς σχετική έγκριση χρήση ή δημοσιοποίησή τους. Παρομοίως, είναι αναγκαίο να υπάρχουν στοιχεία σχετικά με επικίνδυνα εμπορεύματα επί αεροσκάφους στο οποίο συμβαίνει ατύχημα, προκειμένου να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι για τους πραγματογνώμονες στον τόπο του ατυχήματος.
(31)
Σε περίπτωση αεροπορικού ατυχήματος, δεν είναι εύκολο να εντοπισθεί ταχέως το κατάλληλο πρόσωπο που θα πρέπει να ενημερωθεί για την παρουσία επιβάτη σε αεροσκάφος. Η δυνατότητα του ορισμού προσώπου επαφής θα πρέπει επομένως να παρέχεται στους επιβάτες.
(32)
Θα πρέπει να καθορισθεί κατάλληλα η βοήθεια προς τα θύματα αεροπορικών ατυχημάτων και τις οικογένειές τους.
(33)
Ο τρόπος χειρισμού ατυχήματος και των συνεπειών του από τα κράτη μέλη και τις αεροπορικές εταιρείες είναι κρίσιμης σημασίας. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν σχέδιο έκτακτης ανάγκης στο οποίο να προβλέπονται, ιδίως, υπηρεσίες για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στον τομέα της αεροπορίας και βοήθεια προς τα θύματα ατυχημάτων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τις οικογένειές τους. Οι αεροπορικές εταιρείες θα πρέπει επίσης να διαθέτουν σχέδιο βοήθειας προς τα θύματα ατυχημάτων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τις οικογένειές τους. Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην υποστήριξη των θυμάτων, των οικογενειών και των οργανώσεών τους, καθώς και στην επικοινωνία με αυτούς.
(34)
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, οι κανόνες σχετικά με την πρόσβαση στα δεδομένα, την επεξεργασία των δεδομένων και την προστασία των προσώπων σύμφωνα με τις σχετικές νομικές πράξεις της Ένωσης θα πρέπει να τηρούνται πλήρως.
(35)
Οι κυρώσεις θα πρέπει, ιδίως, να περιλαμβάνουν την επιβολή ποινών σε οιοδήποτε πρόσωπο κοινοποιεί, κατά παράβαση του παρόντος κανονισμού, πληροφορίες προστατευόμενες με τον παρόντα κανονισμό, παρεμποδίζει τις ενέργειες αρχής διερεύνησης ασφαλείας, παρακωλύοντας τους πραγματογνώμονες στην εκτέλεση των καθηκόντων τους ή αρνούμενο να παράσχει χρήσιμες καταχωρίσεις, σημαντικές πληροφορίες και έγγραφα, αποκρύπτοντας, αλλοιώνοντας ή καταστρέφοντάς τα, ή, μολονότι γνωρίζει ότι έχει σημειωθεί ατύχημα ή σοβαρό συμβάν, δεν ενημερώνει σχετικά τις αρμόδιες αρχές.
(36)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η θέσπιση κοινών κανόνων στον τομέα της διερεύνησης ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, συνεπώς, δύναται, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του, που εκτείνονται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
(37)
Επομένως, η οδηγία 94/56/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθεί.
(38)
Η υπουργική δήλωση για τον αερολιμένα του Γιβραλτάρ, η οποία συμφωνήθηκε στην Κόρδοβα στις 18 Σεπτεμβρίου 2006, κατά την πρώτη υπουργική συνάντηση του φόρουμ διαλόγου για το Γιβραλτάρ, θα αντικαταστήσει την κοινή δήλωση σχετικά με τον αερολιμένα του Γιβραλτάρ, που έγινε στο Λονδίνο στις 2 Δεκεμβρίου 1987, και η πλήρης συμμόρφωση προς αυτήν θα θεωρείται ότι συνιστά συμμόρφωση προς τη δήλωση του 1987,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
1. Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί να βελτιώσει την ασφάλεια των πτήσεων με την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου αποτελεσματικότητας, επιμέλειας και ποιότητας των διερευνήσεων ασφαλείας στην ευρωπαϊκή πολιτική αεροπορία, με μόνο στόχο την πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων στο μέλλον, χωρίς απόδοση υπαιτιότητας ή ευθύνης, μεταξύ άλλων με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Δικτύου Αρχών Διερεύνησης Ασφαλείας της Πολιτικής Αεροπορίας. Προβλέπει επίσης κανόνες σχετικά με την έγκαιρη διαθεσιμότητα των πληροφοριών που αφορούν όλα τα πρόσωπα και τα επικίνδυνα εμπορεύματα επί αεροσκάφους εμπλεκόμενου σε ατύχημα. Αποσκοπεί επίσης στη βελτίωση της συνδρομής στα θύματα αεροπορικών ατυχημάτων και τις οικογένειές τους.
2. Εξυπακούεται ότι ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στον αερολιμένα του Γιβραλτάρ με την επιφύλαξη των αντίστοιχων νομικών θέσεων του Βασιλείου της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας όσον αφορά τη διαφορά περί κυριαρχίας επί του εδάφους στο οποίο ευρίσκεται ο αερολιμένας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:
1)
«ατύχημα», γεγονός συνδεόμενο με τη λειτουργία αεροσκάφους το οποίο, στην περίπτωση επανδρωμένου αεροσκάφους, επέρχεται στο χρονικό διάστημα μεταξύ της στιγμής που ένα πρόσωπο επιβιβάζεται σε αεροσκάφος που πρόκειται να αναχωρήσει και της στιγμής που όλοι οι επιβαίνοντες έχουν αποβιβασθεί, ή στην περίπτωση μη επανδρωμένου αεροσκάφους, συμβαίνει στο χρονικό διάστημα μεταξύ της στιγμής που το αεροσκάφος είναι έτοιμο να κινηθεί για να αναχωρήσει μέχρι τη στιγμή που φθάνει στο τέλος της διαδικασίας της πτήσης και το πρωτογενές σύστημα πρόωσης απενεργοποιείται, κατά το οποίο:
α)
επέρχεται θάνατος ή σοβαρός τραυματισμός προσώπου εξαιτίας:
-
του γεγονότος ότι βρισκόταν μέσα στο αεροσκάφος, ή
-
άμεσης επαφής του με οποιοδήποτε τμήμα του αεροσκάφους, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων που τυχόν αποσπάστηκαν από το αεροσκάφος, ή
-
άμεσης έκθεσής του στα αέρια των στροβιλοκινητήρων,
εκτός αν πρόκειται για τραυματισμούς οφειλομένους σε φυσικά αίτια, για αυτοτραυματισμούς ή τραυματισμούς από άλλα πρόσωπα ή σε περίπτωση που ο τραυματισμός συμβαίνει σε λαθρεπιβάτες που κρύβονται εκτός των ζωνών στις οποίες έχουν κανονικά πρόσβαση οι επιβάτες και το πλήρωμα· ή
β)
το αεροσκάφος υφίσταται βλάβη ή θραύση στα δομικά του μέρη, η οποία αλλοιώνει τη δομική αντοχή του, τις επιδόσεις του ή τα πτητικά χαρακτηριστικά του και για την οποία κανονικά απαιτείται σημαντική επισκευή ή αντικατάσταση του δομικού στοιχείου που έχει υποστεί βλάβη, εκτός εάν πρόκειται για ζημία ή βλάβη κινητήρα, όταν η ζημία περιορίζεται σε έναν κινητήρα (συμπεριλαμβανομένων του περιβλήματος ή των εξαρτημάτων του), στους έλικες, τα ακροπτερύγια, τις κεραίες, τους ανιχνευτήρες, τα ελαστικά, το σύστημα πέδησης, τους τροχούς, τα αεροδυναμικά περιβλήματα, τα τοιχώματα, τις θυρίδες σκέλους προσγείωσης, τους υαλοπίνακες, το περίβλημα του αεροσκάφους (όπως μικρές οδοντώσεις ή διατρήσεις) ή σε ελάσσονες ζημίες στα πτερύγια του κύριου στροφείου, στα πτερύγια του ουραίου στροφείου, στο σύστημα προσγείωσης, καθώς επίσης σε ζημίες λόγω χαλαζόπτωσης ή πρόσκρουσης πτηνών (συμπεριλαμβανομένων των οπών στον ραδιοθόλο)· ή
γ)
το αεροσκάφος απολεσθεί ή είναι τελείως απρόσιτο·
2)
«διαπιστευμένος αντιπρόσωπος», πρόσωπο διορισμένο από κράτος μέλος, με βάση τα προσόντα του, με σκοπό τη συμμετοχή του σε διερεύνηση ασφαλείας διεξαγόμενη από άλλο κράτος μέλος. Ο διοριζόμενος από κράτος μέλος διαπιστευμένος αντιπρόσωπος πρέπει να προέρχεται από αρχή διερεύνησης ασφαλείας·
3)
«σύμβουλος», πρόσωπο διορισμένο από κράτος μέλος, με βάση τα προσόντα του, με σκοπό να επικουρήσει τον διαπιστευμένο αντιπρόσωπο σε διερεύνηση ασφαλείας·
4)
«αίτια», ενέργειες, παραλείψεις, γεγονότα, συνθήκες, ή συνδυασμός αυτών, που οδήγησαν σε ατύχημα ή συμβάν· η διαπίστωση των αιτίων δεν συνεπάγεται τον καταλογισμό σφάλματος ή τον καθορισμό διοικητικής, αστικής ή ποινικής ευθύνης·
5)
«θανάσιμος τραυματισμός», τραυματισμός προσώπου εμπλεκόμενου σε ατύχημα, εξαιτίας του οποίου επέρχεται θάνατος εντός 30 ημερών από την ημερομηνία του ατυχήματος·
6)
«συσκευή καταγραφής στοιχείων πτήσης», οποιουδήποτε τύπου σύστημα καταγραφής τοποθετημένο σε αεροσκάφος για να διευκολυνθεί η διερεύνηση ασφαλείας ατυχήματος/συμβάντος·
7)
«συμβάν», γεγονός, εκτός ατυχήματος, που συνδέεται με τη λειτουργία αεροσκάφους, το οποίο θέτει σε κίνδυνο ή θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια της λειτουργίας του·
8)
«διεθνή πρότυπα και συνιστώμενες πρακτικές», τα διεθνή πρότυπα και οι συνιστώμενες πρακτικές για τη διερεύνηση αεροπορικού ατυχήματος και συμβάντος, τα οποία θεσπίσθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 37 της σύμβασης του Σικάγου·
9)
«επιφορτισμένος διερευνητής», πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί, με βάση τα προσόντα του, η ευθύνη οργάνωσης, διεξαγωγής και ελέγχου διερεύνησης ασφαλείας·
10)
«φορέας εκμετάλλευσης», κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται ή προτίθεται να αναλάβει την εκμετάλλευση ενός ή περισσοτέρων αεροσκαφών·
11)
«εμπλεκόμενο πρόσωπο», ο ιδιοκτήτης, μέλος πληρώματος ή φορέας εκμετάλλευσης του εμπλεκομένου σε ατύχημα ή σοβαρό συμβάν αεροσκάφους· κάθε πρόσωπο εμπλεκόμενο στη συντήρηση, σχεδιασμό, κατασκευή του εν λόγω αεροσκάφους ή στην κατάρτιση του προσωπικού του· κάθε πρόσωπο εμπλεκόμενο στην παροχή υπηρεσιών ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, πληροφοριών πτήσης ή αερολιμενικής εξυπηρέτησης, που έχει παράσχει υπηρεσίες για το αεροσκάφος· το προσωπικό της εθνικής υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας· ή το προσωπικό του EASΑ·
12)
«προκαταρκτική αναφορά», ανακοίνωση που χρησιμοποιείται για την άμεση διαβίβαση των στοιχείων που συγκεντρώνονται κατά τα πρώτα στάδια της διερεύνησης·
13)
«συγγενείς», το στενό οικογενειακό περιβάλλον ή/και οι πλησιέστεροι συγγενείς ή/και τα άτομα του αμέσου περιβάλλοντος του θύματος ατυχήματος, όπως ορίζονται με βάση το εθνικό δίκαιο του κράτους του θύματος·
14)
«διερεύνηση ασφαλείας», δραστηριότητα που διεξάγεται από αρχή διερεύνησης με σκοπό την πρόληψη ατυχήματος και συμβάντος και περιλαμβάνει τη συλλογή και την ανάλυση πληροφοριών, την εξαγωγή συμπερασμάτων, καθώς και τη διαπίστωση των αιτίων ή/και των σχετικών παραγόντων και, εφόσον απαιτείται, τη διατύπωση συστάσεων ασφαλείας·
15)
«σύσταση ασφαλείας», πρόταση αρχής διερεύνησης ασφαλείας, βασιζόμενη σε πληροφορίες που προέκυψαν από διερεύνηση ασφαλείας ή άλλες πηγές, όπως μελέτες ασφαλείας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με σκοπό την πρόληψη ατυχήματος και συμβάντος·
16)
«σοβαρό συμβάν», συμβάν συνδεόμενο με τη λειτουργία αεροσκάφους και συντελούμενο υπό συνθήκες από τις οποίες διαφαίνεται ότι υπήρξε μεγάλη πιθανότητα να σημειωθεί ατύχημα, επέρχεται δε, στην περίπτωση επανδρωμένου αεροσκάφους, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της στιγμής που οιοδήποτε πρόσωπο επιβιβάζεται στο αεροσκάφος για να αναχωρήσει με την πτήση και της στιγμής που όλοι οι επιβαίνοντες στο αεροσκάφος έχουν αποβιβασθεί, ή, στην περίπτωση μη επανδρωμένου αεροσκάφους, κατά το χρονικό διάστημα από τη στιγμή που το αεροσκάφος είναι έτοιμο να κινηθεί για να αναχωρήσει μέχρι τη στιγμή που φθάνει στο τέλος της διαδικασίας της πτήσης και το πρωτογενές σύστημα πρόωσης απενεργοποιείται. Κατάλογος παραδειγμάτων σοβαρών συμβάντων παρατίθεται στο παράρτημα·
17)
«σοβαρός τραυματισμός», τραυματισμός που υφίσταται πρόσωπο σε περίπτωση ατυχήματος, ο οποίος έχει ως αποτέλεσμα:
α)
νοσηλεία του σε νοσοκομείο επί διάστημα μεγαλύτερο των 48 ωρών, η οποία αρχίζει εντός διαστήματος επτά ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία επήλθε ο τραυματισμός·
β)
κάταγμα οστού (εκτός από απλά κατάγματα δακτύλων του χεριού, δακτύλων του ποδιού ή της μύτης)·
γ)
ρήξεις της συνέχειας ιστών με αποτέλεσμα σοβαρή αιμορραγία ή βλάβη νεύρων, μυών ή τενόντων·
δ)
βλάβη σε οιοδήποτε εσωτερικό όργανο·
ε)
εγκαύματα δεύτερου ή τρίτου βαθμού, ή οποιαδήποτε άλλα εγκαύματα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 5 % της επιφάνειας του σώματος·
στ)
εξακριβωμένη έκθεση σε μολυσματικές ουσίες ή σε επιβλαβή ακτινοβολία.
Άρθρο 3
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις διερευνήσεις ασφαλείας για ατυχήματα και σοβαρά συμβάντα:
α)
τα οποία συνέβησαν στα εδάφη των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζονται οι Συνθήκες, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών μελών·
β)
στα οποία εμπλέκεται αεροσκάφος νηολογημένο σε κράτος μέλος ή υπό την εκμετάλλευση επιχείρησης εγκατεστημένης σε κράτος μέλος, τα οποία συνέβησαν εκτός των εδαφών των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζονται οι Συνθήκες, εφόσον οι διερευνήσεις αυτές δεν διεξάγονται από άλλο κράτος·
γ)
στις οποίες κράτος μέλος δικαιούται, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές, να ορίσει διαπιστευμένο αντιπρόσωπο για να συμμετέχει ως κράτος νηολόγησης, κράτος του φορέα εκμετάλλευσης, κράτος σχεδιασμού, κράτος κατασκευής ή κράτος που παρέχει πληροφορίες, διευκολύνσεις ή εμπειρογνώμονες κατ’ αίτηση του κράτους που διεξάγει τη διερεύνηση·
δ)
στις οποίες το κράτος μέλος που διεξάγει τη διερεύνηση επιτρέπει σε κράτος μέλος που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω θανάτου ή σοβαρών τραυματισμών πολιτών του, να ορίσει εμπειρογνώμονα.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται επίσης για όλα τα θέματα σχετικά με την έγκαιρη διαθεσιμότητα των πληροφοριών που αφορούν όλα τα πρόσωπα και τα επικίνδυνα εμπορεύματα επί αεροσκάφους εμπλεκόμενου σε ατύχημα καθώς και την παροχή συνδρομής στα θύματα αεροπορικών ατυχημάτων και τις οικογένειές τους.
3. Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για διερευνήσεις ασφαλείας που αφορούν ατυχήματα και σοβαρά συμβάντα στα οποία εμπλέκεται αεροσκάφος που χρησιμοποιείται για στρατιωτικές, τελωνειακές, αστυνομικές ή ανάλογες υπηρεσίες, εκτός αν τούτο καθορισθεί από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 και την εθνική νομοθεσία.
Άρθρο 4
Αρχή διερεύνησης ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας
1. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι οι διερευνήσεις ασφαλείας διεξάγονται ή εποπτεύονται, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις, από μόνιμη εθνική αρχή διερεύνησης ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας («αρχή διερεύνησης ασφαλείας») ικανή να διεξάγει αυτόνομα πλήρη διερεύνηση ασφαλείας, είτε από μόνη της είτε στο πλαίσιο συμφωνιών με άλλες αρχές διερεύνησης ασφαλείας.
2. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας είναι λειτουργικά ανεξάρτητη, ιδίως από τις αεροπορικές αρχές που είναι υπεύθυνες για την αξιοπλοΐα, την πιστοποίηση, την εκτέλεση πτήσεων, τη συντήρηση, την αδειοδότηση, τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας ή την εκμετάλλευση αεροδρομίων και γενικά από κάθε τρίτο ή οντότητα, τα συμφέροντα ή οι αποστολές των οποίων θα μπορούσαν να έλθουν σε σύγκρουση με την αποστολή που έχει ανατεθεί στην αρχή διερεύνησης ασφαλείας ή να επηρεάσουν την αντικειμενικότητά της.
3. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας, κατά τη διεξαγωγή της διερεύνησης ασφαλείας, δεν ζητεί ούτε λαμβάνει οδηγίες από κανέναν και έχει απεριόριστη εξουσία όσον αφορά τη διεξαγωγή των διερευνήσεων ασφαλείας.
4. Οι δραστηριότητες που ανατίθενται στην αρχή διερεύνησης ασφαλείας δύνανται να επεκτείνονται στη συλλογή και την ανάλυση πληροφοριών σχετικών με την ασφάλεια πτήσεων, ιδίως για σκοπούς πρόληψης ατυχημάτων, εφόσον οι δραστηριότητες αυτές δεν θίγουν την ανεξαρτησία της και δεν συνεπάγονται ευθύνη σε θέματα κανονιστικά, διοικητικά ή τυποποίησης.
5. Προκειμένου να ενημερώνεται το κοινό για το γενικό επίπεδο ασφαλείας της αεροπορίας, δημοσιεύεται ετησίως, σε εθνικό επίπεδο, επιθεώρηση ασφαλείας. Στην εν λόγω ανάλυση, δεν αποκαλύπτονται οι πηγές εμπιστευτικών πληροφοριών.
6. Το αντίστοιχο κράτος μέλος παρέχει στην αρχή διερεύνησης ασφαλείας τα μέσα που είναι απαραίτητα για να ανταποκριθεί στις ευθύνες της με ανεξαρτησία και η αρχή διερεύνησης ασφαλείας έχει τη δυνατότητα να ζητεί επαρκείς πόρους προς τον σκοπό αυτό. Συγκεκριμένα:
α)
ο επικεφαλής της αρχής διερεύνησης ασφαλείας ή/και, στην περίπτωση συνδυασμένης αρχής, ο επικεφαλής του οικείου κλάδου αεροπορίας, πρέπει να διαθέτει την πείρα και την ικανότητα όσον αφορά την ασφάλεια πολιτικής αεροπορίας ώστε να φέρει εις πέρας τα καθήκοντά του σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και το εθνικό δίκαιο·
β)
οι διερευνητές τελούν υπό καθεστώς που τους παρέχει τις αναγκαίες εγγυήσεις ανεξαρτησίας·
γ)
η αρχή διερεύνησης ασφαλείας περιλαμβάνει τουλάχιστον έναν διαθέσιμο πραγματογνώμονα, ικανό να επιτελεί την αποστολή του επιφορτισμένου διερευνητή, σε περίπτωση μείζονος αεροπορικού ατυχήματος·
δ)
διατίθεται στην αρχή διερεύνησης ασφαλείας προϋπολογισμός ο οποίος της καθιστά δυνατή την επιτέλεση των καθηκόντων της·
ε)
η αρχή διερεύνησης ασφαλείας διαθέτει, άμεσα ή μέσω της συνεργασίας στην οποία αναφέρεται το άρθρο 6 ή μέσω ρυθμίσεων με άλλες εθνικές αρχές ή φορείς, εξειδικευμένο προσωπικό και επαρκείς διευκολύνσεις, μεταξύ των οποίων γραφεία και υπόστεγα για την αποθήκευση και την εξέταση του αεροσκάφους, του περιεχομένου του και των συντριμμάτων του.
Άρθρο 5
Υποχρέωση διερεύνησης
1. Κάθε αεροπορικό ατύχημα ή σοβαρό συμβάν με αεροσκάφος, εκτός των καθοριζομένων με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και για την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφαλείας της Αεροπορίας (6), υπόκειται σε διερεύνηση ασφαλείας στο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου συνέβη το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν.
2. Εάν αεροσκάφος, εκτός εκείνων που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008, νηολογημένο σε κράτος μέλος, εμπλακεί σε ατύχημα ή σοβαρό συμβάν η θέση του οποίου δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί με βεβαιότητα αν βρίσκεται στην επικράτεια κράτους, διεξάγεται διερεύνηση ασφαλείας από την αρχή διερεύνησης ασφαλείας του κράτους μέλους νηολόγησης.
3. Το εύρος των διερευνήσεων ασφαλείας κατά τις παραγράφους 1,2 και 4 και η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται κατά τη διεξαγωγή των εν λόγω διερευνήσεων ασφαλείας καθορίζονται από την αρχή διερεύνησης ασφαλείας, λαμβανομένων υπόψη των διδαγμάτων που αναμένεται να αντληθούν από τις συγκεκριμένες διερευνήσεις για τη βελτίωση της ασφαλείας της αεροπορίας, μεταξύ άλλων όσον αφορά αεροσκάφη με μέγιστη μάζα κατά την απογείωση ίση προς ή μικρότερη από 2 250 κιλά.
4. Οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας μπορούν να αποφασίζουν τη διερεύνηση συμβάντων πέραν των διαλαμβανομένων στις παραγράφους 1 και 2, και των ατυχημάτων ή σοβαρών συμβάντων σε άλλους τύπους αεροσκαφών, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία των κρατών μελών, οσάκις αναμένουν να αντλήσουν διδάγματα ασφαλείας από τα εν λόγω συμβάντα.
5. Οι διερευνήσεις ασφαλείας κατά τις παραγράφους 1, 2 και 4 δεν αποσκοπούν επ’ ουδενί στην απόδοση υπαιτιότητας ή ευθύνης. Οι εν λόγω διερευνήσεις είναι ανεξάρτητες, ξεχωριστές και τελούν υπό την επιφύλαξη τυχόν δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας για την απόδοση υπαιτιότητας ή ευθύνης.
Άρθρο 6
Συνεργασία μεταξύ των αρχών διερεύνησης ασφαλείας
1. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας κράτους μέλους μπορεί να ζητεί τη συνδρομή αρχών διερεύνησης ασφαλείας άλλων κρατών μελών. Οσάκις αρχή διερεύνησης ασφαλείας συμφωνεί να παράσχει συνδρομή, κατόπιν αιτήματος, η εν λόγω συνδρομή παρέχεται, κατά το δυνατόν, δωρεάν.
2. Αρχή διερεύνησης ασφαλείας μπορεί να αναθέτει τη διεξαγωγή διερεύνησης ασφαλείας ατυχήματος ή σοβαρού συμβάντος σε άλλη αρχή διερεύνησης ασφαλείας με αμοιβαία συμφωνία και διευκολύνει τη διαδικασία διερεύνησης ασφαλείας από την άλλη αρχή.
Άρθρο 7
Ευρωπαϊκό δίκτυο Αρχών Διερεύνησης Ασφαλείας Ατυχημάτων της Πολιτικής Αεροπορίας
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οικείες αρχές διερεύνησης ασφαλείας καθιερώνουν μεταξύ τους Ευρωπαϊκό δίκτυο Αρχών Διερεύνησης Ατυχημάτων της Πολιτικής Αεροπορίας («Δίκτυο»), απαρτιζόμενο από τους επικεφαλής των αρχών διερεύνησης ασφαλείας σε κάθε κράτος μέλος ή/και, στην περίπτωση συνδυασμένης αρχής, τον επικεφαλής του οικείου κλάδου αεροπορίας, ή τους αντιπροσώπους τους, συμπεριλαμβανομένου ενός προέδρου που επιλέγεται μεταξύ αυτών για χρονικό διάστημα τριών ετών.
Ο πρόεδρος καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του Δικτύου, το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών του Δικτύου, το οποίο πρέπει να συνάδει προς τους στόχους και να ανταποκρίνεται στις ευθύνες που καθορίζονται με τις παραγράφους 2 και 3 αντίστοιχα. Η Επιτροπή διαβιβάζει το πρόγραμμα εργασιών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Ο πρόεδρος καταρτίζει επίσης την ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων του Δικτύου.
2. Το δίκτυο επιδιώκει να βελτιώσει περαιτέρω την ποιότητα των ερευνών που διενεργούνται από τις αρχές διερεύνησης ασφαλείας και να ενισχύσει την ανεξαρτησία τους. Ιδιαίτερα, ενθαρρύνει την τήρηση υψηλών προτύπων στις μεθόδους διερεύνησης και την εκπαίδευση των διερευνητών.
3. Για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην παράγραφο2, το δίκτυο είναι ιδίως υπεύθυνο για τα ακόλουθα:
α)
προετοιμάζει συστάσεις για τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και τα συμβουλεύει για όλες τις πτυχές της ανάπτυξης και της εφαρμογής των ενωσιακών πολιτικών και κανόνων σχετικά με τις διερευνήσεις ασφαλείας και την πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων·
β)
προωθεί τη διάδοση πληροφοριών που είναι χρήσιμες για τη βελτίωση της αεροπορικής ασφαλείας, και προάγει ενεργά τη διαρθρωμένη συνεργασία μεταξύ των αρχών διερεύνησης ασφαλείας, της Επιτροπής, του EASA και των εθνικών αρχών πολιτικής αεροπορίας·
γ)
συντονίζει και διοργανώνει, εφόσον τούτο ενδείκνυται, «αξιολογήσεις από ομοτίμους» και σχετικές δραστηριότητες εκπαίδευσης, καθώς επίσης και προγράμματα ανάπτυξης για τους διερευνητές·
δ)
προωθεί τις βέλτιστες πρακτικές διερεύνησης ασφαλείας με στόχο την ανάπτυξη κοινής ενωσιακής μεθοδολογίας για διερεύνηση ασφαλείας, και καταρτίζει κατάλογο τέτοιων πρακτικών·
ε)
ενισχύει την ερευνητική ικανότητα των αρχών διερεύνησης ασφαλείας, μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη και τη διαχείριση πλαισίου για την κοινή χρήση των πόρων·
στ)
παρέχει, κατόπιν αιτήματος των αρχών διερεύνησης ασφαλείας, για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 6, κατάλληλη βοήθεια, συμπεριλαμβανομένου, μεταξύ άλλων, καταλόγου των διερευνητών, του εξοπλισμού και των ικανοτήτων που διαθέτουν άλλα κράτη μέλη και που μπορεί να χρησιμοποιήσει η αρχή που διεξάγει τη διερεύνηση·
ζ)
έχει πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται στη βάση δεδομένων στην οποία αναφέρεται το άρθρο 18, και αναλύει τις σχετικές συστάσεις ασφαλείας με στόχο τον προσδιορισμό των συστάσεων ασφαλείας που είναι σημαντικές σε ενωσιακό επίπεδο.
4. Η Επιτροπή ενημερώνει τακτικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τις εργασίες του Δικτύου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενημερώνεται επίσης οσάκις το Συμβούλιο ή η Επιτροπή υποβάλλουν αιτήσεις στο δίκτυο.
5. Τα μέλη του Δικτύου δεν επιδιώκουν ούτε δέχονται εντολές από οποιοδήποτε όργανο, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την ανεξαρτησία των διερευνήσεων ασφαλείας.
6. O EASA καλείται, εφόσον τούτο χρειάζεται, να συμμετέχει ως παρατηρητής στις συνεδριάσεις του Δικτύου. Το δίκτυο μπορεί επίσης να καλεί στις συνεδριάσεις του παρατηρητές από τις αρχές διερεύνησης ασφαλείας τρίτων χωρών, καθώς και άλλους αρμόδιους εμπειρογνώμονες.
7. Η Επιτροπή συμμετέχει ενεργά στο έργο του Δικτύου και λαμβάνει την αναγκαία στήριξη από το δίκτυο για τις πτυχές σχετικά με την ανάπτυξη της ενωσιακής πολιτικής και των κανονισμών διερεύνησης και πρόληψης ατυχημάτων της πολιτικής αεροπορίας. Η Επιτροπή παρέχει στο δίκτυο την αναγκαία στήριξη, συμπεριλαμβανομένης της συνδρομής, μεταξύ άλλων, για την προετοιμασία και τη διοργάνωση των συνεδριάσεών της, καθώς και για τη δημοσίευση ετήσιας έκθεσης που καλύπτει τις δραστηριότητες του Δικτύου. Η Επιτροπή διαβιβάζει την ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Άρθρο 8
Συμμετοχή του EASA και των εθνικών υπηρεσιών πολιτικής αεροπορίας στις διερευνήσεις ασφαλείας
1. Οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας καλούν, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούται η απαίτηση περί μη σύγκρουσης συμφερόντων, τον EASA και τις εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας των ενδιαφερομένων κρατών μελών, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, να διορίσουν αντιπρόσωπο για να συμμετέχει:
α)
ως σύμβουλος του επιφορτισθέντος διερευνητή, σε κάθε διερεύνηση ασφαλείας βάσει του άρθρου 5 παράγραφοι 1 και 2, που διεξάγεται στο έδαφος κράτους μέλους ή στον τόπο στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 5 παράγραφος 2, υπό τον έλεγχο και τη διακριτική ευχέρεια του επιφορτισθέντος διερευνητή·
β)
ως σύμβουλος διορισμένος στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού για να συνδράμει τον ή τους διαπιστευμένους αντιπροσώπους των κρατών μελών σε κάθε διερεύνηση ασφαλείας διεξαγόμενη σε τρίτη χώρα στην οποία η αρχή διερεύνησης ασφαλείας έχει κληθεί να ορίσει διαπιστευμένο αντιπρόσωπο σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές για τη διερεύνηση αεροπορικού ατυχήματος και συμβάντος, υπό την εποπτεία του διαπιστευμένου αντιπροσώπου.
2. Οι συμμετέχοντες στους οποίους αναφέρεται η παράγραφος 1 δικαιούνται συγκεκριμένα:
α)
να επισκέπτονται τον τόπο του ατυχήματος και να εξετάζουν τα συντρίμματα·
β)
να υποδεικνύουν πεδία εξέτασης των μαρτύρων και να λαμβάνουν τις μαρτυρίες τους·
γ)
να λαμβάνουν αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων και τα κατάλληλα πραγματολογικά στοιχεία·
δ)
να συμμετέχουν στην αποδελτίωση των μέσων καταγραφής, εξαιρουμένων των αποτυπωτών ομιλίας ή εικόνων θαλάμου διακυβέρνησης·
ε)
να συμμετέχουν σε δραστηριότητες διερεύνησης εκτός του τόπου του ατυχήματος, όπως η εξέταση δομικών μερών, δοκιμές και προσομοιώσεις, τεχνικές ενημερώσεις και συνεδριάσεις για την πρόοδο έρευνας, εκτός εάν πρόκειται για τον καθορισμό των αιτίων ή τη διατύπωση συστάσεων ασφαλείας,
3. Ο EASA και οι εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας υποστηρίζουν τη διερεύνηση στην οποία συμμετέχουν παρέχοντας τις αιτούμενες πληροφορίες, συμβούλους και εξοπλισμό στην επιφορτισμένη με τη διερεύνηση ασφαλείας αρχή.
Άρθρο 9
Υποχρέωση κοινοποίησης ατυχημάτων και σοβαρών συμβάντων
1. Κάθε εμπλεκόμενο πρόσωπο που γνωρίζει ότι σημειώθηκε ατύχημα ή σοβαρό συμβάν απευθύνει αμελλητί κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή διερεύνησης ασφαλείας του κράτους στο έδαφος του οποίου σημειώθηκε το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν.
2. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας απευθύνει αμελλητί κοινοποίηση στην Επιτροπή, στον EASA, στον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ΔΟΠΑ), στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και τρίτες χώρες, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές, όλα τα ατυχήματα και σοβαρά συμβάντα τα οποία της έχουν κοινοποιηθεί.
Άρθρο 10
Συμμετοχή των κρατών μελών σε διερευνήσεις ασφαλείας
1. Άμα την παραλαβή της κοινοποίησης ατυχήματος ή σοβαρού συμβάντος από άλλο κράτος μέλος ή τρίτη χώρα τα κράτη μέλη που είναι το κράτος νηολόγησης, το κράτος του φορέα εκμετάλλευσης, το κράτος σχεδιασμού και το κράτος κατασκευής ενημερώνουν, το συντομότερο δυνατόν, το κράτος μέλος ή την τρίτη χώρα, στο έδαφος των οποίων συνέβη το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν, εάν προτίθενται να διορίσουν διαπιστευμένο αντιπρόσωπο σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές. Εφόσον διορισθεί διαπιστευμένος αντιπρόσωπος, παρέχονται επίσης το ονοματεπώνυμο και τα στοιχεία επικοινωνίας του, καθώς και η προβλεπόμενη ημερομηνία άφιξης εάν ο διαπιστευμένος αντιπρόσωπος προτίθεται να ταξιδέψει στη χώρα που διαβίβασε την κοινοποίηση.
2. Οι διαπιστευμένοι αντιπρόσωποι του κράτους σχεδιασμού ορίζονται από την αρχή διερεύνησης ασφαλείας του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται ο κύριος τόπος δραστηριοτήτων του κατόχου του πιστοποιητικού του τύπου σχεδιασμού του αεροσκάφους ή του προωθητικού συστήματός του.
Άρθρο 11
Καθεστώς των διερευνητών ασφαλείας
1. Ο επιφορτισμένος διερευνητής, μόλις ορισθεί από αρχή διερεύνησης ασφαλείας και ανεξάρτητα κάθε δικαστικής έρευνας, έχει την αρμοδιότητα να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της διερεύνησης ασφαλείας.
2. Παρά τις τυχόν υποχρεώσεις εμπιστευτικότητας βάσει των νομικών πράξεων της Ένωσης ή του εθνικού δικαίου, ο επιφορτισμένος διερευνητής δικαιούται ιδίως:
α)
να έχει άμεση, απεριόριστη και απρόσκοπτη πρόσβαση στον τόπο του ατυχήματος ή του συμβάντος καθώς και στο αεροσκάφος, το περιεχόμενό του ή τα συντρίμματά του·
β)
να εξασφαλίζει άμεση καταγραφή των τεκμηρίων και ελεγχόμενη λήψη θραυσμάτων ή συστατικών μερών με σκοπό την εξέταση ή την ανάλυση·
γ)
να έχει άμεση πρόσβαση στις συσκευές καταγραφής στοιχείων πτήσης, στο περιεχόμενό τους και σε άλλα σχετικά καταγραφικά συστήματα, καθώς και να έχει τον έλεγχό τους·
δ)
να ζητεί, και να συμβάλλει, στη διεξαγωγή πλήρους νεκροψίας των σωμάτων των θανάσιμα τραυματισμένων προσώπων και να έχει άμεση πρόσβαση στα αποτελέσματα των εξετάσεων αυτών ή των δοκιμών που διενεργούνται στα ληφθέντα δείγματα·
ε)
να ζητεί την ιατρική εξέταση των προσώπων που εμπλέκονταν στη λειτουργία του αεροσκάφους ή τη διεξαγωγή δοκιμών επί δειγμάτων από τα πρόσωπα αυτά και να έχει άμεση πρόσβαση στα αποτελέσματα των εν λόγω εξετάσεων ή δοκιμών·
στ)
να καλεί και να εξετάζει μάρτυρες και να ζητεί να παρέχουν ή να προσκομίζουν πληροφορίες ή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη διερεύνηση ασφαλείας·
ζ)
να έχει ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε σχετική πληροφορία ή αρχεία που διαθέτει ο ιδιοκτήτης, ο κάτοχος του πιστοποιητικού του τύπου σχεδιασμού, η οργάνωση που είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση, η οργάνωση κατάρτισης, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο κατασκευαστής του αεροσκάφους, οι υπεύθυνες αρχές πολιτικής αεροπορίας, ο EASA και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή οι αερολιμενικές αρχές.
3. Ο επιφορτισμένος διερευνητής επεκτείνει στους εμπειρογνώμονες και στους συμβούλους του, καθώς και στους διαπιστευμένους αντιπροσώπους, στους εμπειρογνώμονες και στους συμβούλους τους, τα δικαιώματα κατά την παράγραφο 2, στον βαθμό που απαιτείται ώστε να μπορούν να συμμετέχουν αποτελεσματικά στη διερεύνηση ασφαλείας. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των πραγματογνωμόνων και εμπειρογνωμόνων που ορίζει η επιφορτισμένη με δικαστική έρευνα αρχή.
4. Κάθε πρόσωπο που συμμετέχει σε διερεύνηση ασφαλείας εκτελεί τα καθήκοντά του με ανεξαρτησία και δεν ζητεί ούτε δέχεται οδηγίες από κανένα πλην του επιφορτισμένου διερευνητή ή του διαπιστευμένου αντιπροσώπου.
Άρθρο 12
Συντονισμός των διερευνήσεων
1. Οσάκις κινείται επίσης δικαστική έρευνα, ενημερώνεται σχετικά ο επιφορτισμένος διερευνητής. Σε αυτή την περίπτωση, ο επιφορτισμένος διερευνητής εξασφαλίζει την ιχνηλασιμότητα και τη φύλαξη των συσκευών καταγραφής δεδομένων πτήσης και κάθε υλικού αποδεικτικού στοιχείου. Η δικαστική αρχή μπορεί να ορίσει υπεύθυνο ένα από τα στελέχη της προκειμένου να συνοδεύσει τις συσκευές καταγραφής δεδομένων πτήσης ή τα υλικά αποδεικτικά στοιχεία μέχρι τον τόπο ανάγνωσης ή επεξεργασίας τους. Εφόσον η εξέταση ή η ανάλυση τέτοιων υλικών αποδεικτικών στοιχείων μπορεί να μεταβάλει, να αλλοιώσει ή να τα καταστρέψει, απαιτείται προηγουμένως η συμφωνία των δικαστικών αρχών, υπό την επιφύλαξη του εθνικού δικαίου. Η μη επίτευξη συμφωνίας σύμφωνα με τις προηγούμενες ρυθμίσεις κατά την παράγραφο 3 εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και το αργότερο σε δύο εβδομάδες από το αίτημα, δεν παρεμποδίζει τον επιφορτισμένο διερευνητή να προβεί στην εξέταση ή την ανάλυση. Αν η δικαιοδοτική αρχή έχει δικαίωμα παρακράτησης αποδεικτικών στοιχείων, ο επιφορτισμένος διερευνητής έχει άμεση και απεριόριστη πρόσβαση στα στοιχεία αυτά και να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει.
2. Εφόσον, κατά τη διάρκεια διερεύνησης ασφαλείας, γίνει γνωστό ή δημιουργηθεί υποψία ότι το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν σχετίζεται με παράνομη ενέργεια, κατά τα προβλεπόμενα στο εθνικό δίκαιο για τις διερευνήσεις ατυχημάτων, ο επιφορτισμένος διερευνητής ενημερώνει αμέσως σχετικά τις αρμόδιες αρχές. Με την επιφύλαξη του άρθρου 14, οι σχετικές πληροφορίες που συλλέγονται κατά τη διερεύνηση ασφαλείας γνωστοποιούνται αμέσως στις εν λόγω αρχές και τα σχετικά στοιχεία μπορούν επίσης να διαβιβάζονται στις αρχές αυτές, κατόπιν αιτήματος. Η διαβίβαση των εν λόγω πληροφοριών και στοιχείων πραγματοποιείται με την επιφύλαξη του δικαιώματος της αρχής διερεύνησης ασφαλείας να συνεχίσει τη διερεύνηση ασφαλείας, σε συντονισμό με τις αρχές στις οποίες έχει τυχόν μεταβιβασθεί ο έλεγχος του τόπου του ατυχήματος.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας, αφενός, και άλλες αρχές που ενδέχεται να εμπλέκονται στις δραστηριότητες που αφορούν τη διερεύνηση ασφαλείας, όπως οι δικαστικές αρχές, η πολιτική αεροπορία και οι αρχές έρευνας και διάσωσης, αφετέρου, συνεργάζονται μεταξύ τους με εκ των προτέρων ρυθμίσεις.
Οι εν λόγω ρυθμίσεις σέβονται την ανεξαρτησία της αρχής που διερεύνησης ασφαλείας και επιτρέπουν τη διεξαγωγή της τεχνικής έρευνας με επιμέλεια και αποτελεσματικότητα. Οι εκ των προτέρων ρυθμίσεις καλύπτουν μεταξύ άλλων τα εξής:
α)
πρόσβαση στον τόπο του ατυχήματος,
β)
διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων και πρόσβαση σε αυτά,
γ)
πραγματοποίηση της αρχικής και των επόμενων συνεχών ενημερώσεων σχετικά με το στάδιο κάθε διαδικασίας,
δ)
ανταλλαγή πληροφοριών,
ε)
κατάλληλη χρήση των πληροφοριών ασφαλείας,
στ)
διευθέτηση διαφορών.
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν τις εν λόγω ρυθμίσεις στην Επιτροπή, η οποία τις διαβιβάζει στον πρόεδρο του Δικτύου, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο προς ενημέρωση.
Άρθρο 13
Διαφύλαξη αποδεικτικών στοιχείων
1. Το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου σημειώθηκε το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν είναι υπεύθυνο να εξασφαλίσει την ασφαλή επεξεργασία κάθε αποδεικτικού στοιχείου και να λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα προκειμένου να προστατεύσει τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία και να εγγυηθεί την ασφαλή φύλαξη του αεροσκάφους, του περιεχομένου του και των συντριμμάτων του για τον χρόνο που είναι απαραίτητος για τους σκοπούς της διερεύνησης ασφαλείας. Η προστασία των αποδεικτικών στοιχείων περιλαμβάνει τη διατήρηση, με φωτογραφικά ή άλλα μέσα, κάθε αποδεικτικού στοιχείου που είναι δυνατόν να αφαιρεθεί, να διαγραφεί, να απολεσθεί ή να καταστραφεί. Η ασφαλής φύλαξη περιλαμβάνει την προστασία από κάθε περαιτέρω ζημία, πρόσβαση άνευ σχετικής έγκρισης προσώπων, κλοπή και φθορά.
2. Μέχρι την άφιξη των διερευνητών ασφαλείας, δεν μεταβάλλεται από κανέναν η κατάσταση του τόπου του ατυχήματος, δεν λαμβάνονται δείγματα από αυτόν, δεν επιχειρείται μετακίνηση ούτε πραγματοποιείται δειγματοληψία από το αεροσκάφος, το περιεχόμενο ή τα συντρίμματα του, δεν μετακινείται ούτε απομακρύνεται το αεροσκάφος, εκτός εάν η εν λόγω ενέργεια απαιτείται για λόγους ασφαλείας ή για να παρασχεθεί συνδρομή σε τραυματίες ή με τη ρητή άδεια των αρχών που έχουν τον έλεγχο του τόπου και εφόσον είναι δυνατόν, σε συνεννόηση με την αρχή διερεύνησης ασφαλείας.
3. Κάθε εμπλεκόμενο πρόσωπο λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διαφυλάξει έγγραφα, υλικό και καταγραφές σχετιζόμενες με το γεγονός, ιδίως για να αποφευχθεί η διαγραφή καταγεγραμμένων συνομιλιών και συναγερμών μετά την πτήση.
Άρθρο 14
Προστασία ευαίσθητων πληροφοριών ασφαλείας
1. Τα κάτωθι στοιχεία δεν διατίθενται ούτε χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους πλην της διερεύνησης ασφαλείας:
α)
όλες οι καταθέσεις προσώπων που ελήφθησαν από την αρχή διερεύνησης κατά τη διάρκεια της διερεύνησης ασφαλείας·
β)
στοιχεία που αποκαλύπτουν την ταυτότητα των προσώπων που κατέθεσαν στο πλαίσιο της διερεύνησης ασφαλείας·
γ)
πληροφορίες που συνέλεξε η αρχή διερεύνησης ασφαλείας και οι οποίες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες και προσωπικού χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που αφορούν την υγεία προσώπων·
δ)
υλικό που προέκυψε εν συνεχεία κατά τη διάρκεια της διερεύνησης, όπως σημειώσεις, προσχέδια, γραπτές γνώμες των διερευνητών, γνώμες που εκφράσθηκαν κατά την ανάλυση πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών των συσκευών καταγραφής στοιχείων πτήσης·
ε)
πληροφορίες και αποδεικτικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από διερευνητές άλλων κρατών μελών ή τρίτων χωρών σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές, κατόπιν αιτήματος της αρχής τους διερεύνησης ασφαλείας·
στ)
σχέδια προκαταρκτικών ή τελικών εκθέσεων ή προσωρινές καταθέσεις·
ζ)
εγγραφές ήχου και εικόνας από το πιλοτήριο και η μεταγραφή τους, καθώς επίσης εγγραφές από τις μονάδες ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, διασφαλίζοντας επίσης ότι προστατεύονται δεόντως οι πληροφορίες που δεν αφορούν τη διερεύνηση ασφαλείας, ιδίως δε οι πληροφορίες της ιδιωτικής ζωής, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3.
2. Τα κάτωθι αρχεία διατίθενται ή χρησιμοποιούνται μόνον για τη διερεύνηση ασφαλείας ή με σκοπό τη βελτίωση της ασφαλείας πτήσεων:
α)
κάθε επικοινωνία μεταξύ προσώπων εμπλεκόμενων στη λειτουργία του αεροσκάφους·
β)
γραπτές ή ηλεκτρονικές ηχογραφήσεις και μεταγραφές ηχογραφήσεων από μονάδες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, συμπεριλαμβανομένων των εκθέσεων και αποτελεσμάτων που προορίζονται για εσωτερικούς σκοπούς·
γ)
συνοδευτικές επιστολές για τη διαβίβαση συστάσεων ασφαλείας από την αρχή διερεύνησης ασφαλείας στον παραλήπτη, κατόπιν αιτήματος της αρχής διερεύνησης ασφαλείας που εκδίδει τη σύσταση·
δ)
αναφορές περιστατικών βάσει της οδηγίας 2003/42/ΕΚ.
Οι καταγραφές της συσκευής καταγραφής δεν διατίθενται ούτε χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους πλην της διερεύνησης ασφαλείας ή για λόγους αξιοπλοΐας ή συντήρησης, εκτός εάν αποχαρακτηρισθούν ή δημοσιοποιηθούν με διαδικασίες ασφαλείας.
3. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 1 και 2, η δικαιοδοτική αρχή ή η αρχή που είναι αρμόδια να αποφασίζει για τη δημοσιοποίηση των ηχογραφήσεων ή αποτυπώσεων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο μπορεί να αποφασίσει ότι τα οφέλη από τη δημοσιοποίηση των αρχείων στα οποία αναφέρονται οι παράγραφοι 1 και 2 για κάθε άλλο σκοπό επιτρεπόμενο από τον νόμο αντισταθμίζουν τον ενδεχόμενο αρνητικό εσωτερικό και διεθνή αντίκτυπο μιας τέτοιας ενέργειας στη συγκεκριμένη ή άλλη μελλοντική διερεύνηση ασφαλείας. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να περιορίσουν τις περιπτώσεις κατά τις οποίες μπορεί να λαμβάνεται απόφαση δημοσιοποίησης, τηρώντας ταυτόχρονα τις νομικές πράξεις της Ένωσης.
Η κοινοποίηση σε άλλο κράτος μέλος των στοιχείων στα οποία αναφέρονται οι παράγραφοι 1 και 2 για σκοπούς που δεν αφορούν τη διερεύνηση ασφαλείας και, επιπλέον όσον αφορά την παράγραφο 2, για σκοπούς που δεν αφορούν τη βελτίωση της ασφαλείας των πτήσεων μπορεί να επιτραπεί εφόσον προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους που προβαίνει στην κοινοποίηση. Η επεξεργασία ή η δημοσιοποίηση των αρχείων που λαμβάνονται μέσω τέτοιας κοινοποίησης από τις αρχές του κράτους μέλους παραλαβής επιτρέπεται μόνο μετά από προηγούμενη διαβούλευση με το κράτος μέλος κοινοποίησης και διέπεται από τις διατάξεις του εθνικού δικαίου του κράτους μέλους παραλαβής.
4. Δύνανται να δημοσιοποιούνται αποκλειστικά και μόνο τα δεδομένα που είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς κατά την παράγραφο 3.
Άρθρο 15
Κοινοποίηση πληροφοριών
1. Το υπεύθυνο προσωπικό της αρχής διερεύνησης ασφαλείας, ή κάθε άλλο πρόσωπο που έχει κληθεί να συμμετάσχει ή να συμβάλει στη διερεύνηση ασφαλείας, δεσμεύεται από ισχύοντες κανόνες για το επαγγελματικό απόρρητο, συμπεριλαμβανομένης της ανωνυμίας των εμπλεκομένων σε ατύχημα ή συμβάν, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία.
2. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 16 και17, η υπεύθυνη αρχή διερεύνησης ασφαλείας κοινοποιεί τις πληροφορίες τις οποίες η ίδια κρίνει σχετικές με την πρόληψη ατυχήματος ή σοβαρού συμβάντος σε πρόσωπα υπεύθυνα για την κατασκευή ή τη συντήρηση αεροσκάφους ή του εξοπλισμού του και σε άτομα ή νομικές οντότητες υπεύθυνα για τη λειτουργία του αεροσκάφους ή την εκπαίδευση προσωπικού.
3. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 16 και17, η υπεύθυνη αρχή διερεύνησης ασφαλείας και ο ή οι διαπιστευμένοι αντιπρόσωποι που προβλέπονται στο άρθρο 8 κοινοποιούν στον EASA και στις εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας σχετικές πληροφορίες για τα γεγονότα οι οποίες αποκτήθηκαν κατά τη διερεύνηση ασφαλείας, εκτός από τις πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 ή που προκαλούν σύγκρουση συμφερόντων. Οι πληροφορίες που λαμβάνουν ο EASA και οι εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας προστατεύονται σύμφωνα με το άρθρο 14 και τις ισχύουσες νομικές πράξεις της Ένωσης και την εθνική νομοθεσία.
4. Η υπεύθυνη αρχή διερεύνησης ασφαλείας εξουσιοδοτείται να ενημερώνει τα θύματα και τους συγγενείς τους ή τις ενώσεις τους ή να δημοσιοποιεί σχετικές με τα γεγονότα παρατηρήσεις, τις διαδικασίες της διερεύνησης ασφαλείας, ενδεχομένως προκαταρκτικές εκθέσεις ή συμπεράσματα ή/και συστάσεις ασφαλείας, με την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται οι στόχοι της διερεύνησης ασφαλείας και τηρείται πλήρως η ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
5. Πριν από τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 4, η υπεύθυνη αρχή διερεύνησης ασφαλείας διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές στα θύματα, στους συγγενείς τους ή στις ενώσεις τους, με τρόπο ο οποίος δεν διακυβεύει τους στόχους της διερεύνησης ασφαλείας.
Άρθρο 16
Έκθεση διερεύνησης
1. Κάθε διερεύνηση ασφαλείας ολοκληρώνεται με έκθεση υπό μορφή ανάλογη με τον τύπο και τη σοβαρότητα του ατυχήματος ή του σοβαρού συμβάντος. Η έκθεση σημειώνει ότι μόνος στόχος της διερεύνησης ασφαλείας πρέπει να είναι η πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων στο μέλλον χωρίς την απόδοση υπαιτιότητας ή ευθύνης. Η έκθεση περιλαμβάνει, ενδεχομένως, συστάσεις ασφαλείας.
2. Η έκθεση διαφυλάσσει την ανωνυμία κάθε προσώπου εμπλεκόμενου στο ατύχημα ή σοβαρό συμβάν.
3. Εφόσον από τη διερεύνηση ασφαλείας προκύπτουν εκθέσεις πριν από την ολοκλήρωση της διερεύνησης, η αρχή διερεύνησης ασφαλείας μπορεί να ζητεί πριν από τη δημοσίευσή τους την υποβολή σχολίων από τις ενδιαφερόμενες αρχές, καθώς και από τον EASA, και, μέσω αυτών, από τον κάτοχο του πιστοποιητικού του βιομηχανικού σχεδίου, από τον κατασκευαστή και από τον ενδιαφερόμενο φορέα εκμετάλλευσης. Αυτοί δεσμεύονται από τους εφαρμοστέους κανόνες του επαγγελματικού απορρήτου όσον αφορά το περιεχόμενο της διαβούλευσης.
4. Πριν από τη δημοσίευση της τελικής έκθεσης, η αρχή διερεύνησης ασφαλείας ζητεί την υποβολή σχολίων από τις αρμόδιες αρχές, καθώς και από τον EASA, και, μέσω αυτών, από τον κάτοχο του πιστοποιητικού του βιομηχανικού σχεδίου, από τον κατασκευαστή και από τον ενδιαφερόμενο φορέα εκμετάλλευσης, οι οποίοι δεσμεύονται από τους ισχύοντες κανόνες περί επαγγελματικού απορρήτου όσον αφορά το περιεχόμενο της διαβούλευσης. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας, οσάκις ζητεί την υποβολή σχολίων, ακολουθεί τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές.
5. Οι πληροφορίες που εμπίπτουν στο άρθρο 14 περιλαμβάνονται στην έκθεση μόνον εφόσον σχετίζονται με την ανάλυση του ατυχήματος ή σοβαρού συμβάντος. Πληροφορίες ή μέρη αυτών των πληροφοριών που δεν σχετίζονται με την ανάλυση δεν δημοσιοποιούνται.
6. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας δίδει στη δημοσιότητα την τελική έκθεση το ταχύτερο δυνατόν, και, ει δυνατόν, εντός 12 μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία συνέβη το ατύχημα ή το σοβαρό συμβάν.
7. Εάν η τελική έκθεση δεν είναι δυνατόν να δημοσιοποιηθεί εντός 12 μηνών, η αρχή διερεύνησης ασφαλείας δίδει στη δημοσιότητα προσωρινή δήλωση το αργότερο σε κάθε επέτειο του ατυχήματος ή του σοβαρού συμβάντος, στην οποία αναφέρονται λεπτομερώς η πρόοδος που σημειώνεται στη διερεύνηση και τυχόν θέματα ασφαλείας που προέκυψαν.
8. Η αρχή διερεύνησης ασφαλείας διαβιβάζει αντίγραφο της τελικής έκθεσης και των συστάσεων ασφαλείας, το συντομότερο δυνατόν:
α)
στις αρχές διερεύνησης ασφαλείας και στις αρχές πολιτικής αεροπορίας των ενδιαφερόμενων κρατών, και στον ΔΟΠΑ, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις συνιστώμενες πρακτικές·
β)
στους παραλήπτες των συστάσεων ασφαλείας που περιλαμβάνονται στην έκθεση·
γ)
στην Επιτροπή και τον EASA, εκτός εάν η έκθεση δημοσιοποιηθεί με ηλεκτρονικά μέσα, οπότε η αρχή διερεύνησης ασφαλείας απλώς τις κοινοποιεί αναλόγως.
Άρθρο 17
Συστάσεις ασφαλείας
1. Σε κάθε στάδιο της διερεύνησης ασφαλείας, η αρχή διερεύνησης ασφαλείας με χρονολογημένη διαβιβαστική επιστολή, μετά από κατάλληλη διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συστήνει στις ενδιαφερόμενες αρχές, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι σε άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες, κάθε προληπτικό μέτρο που κρίνει αναγκαίο να ληφθεί αμέσως για της ενίσχυση της αεροπορικής ασφαλείας.
2. Οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας μπορούν επίσης να εκδίδουν συστάσεις βάσει μελετών ή αναλύσεων σειράς διερευνήσεων ή άλλων δραστηριοτήτων που διεξάγονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4.
3. Οι συστάσεις ασφαλείας δεν συνιστούν επ’ ουδενί τεκμήριο υπαιτιότητας ή ευθύνης σε περίπτωση ατυχήματος, σοβαρού συμβάντος ή συμβάντος.
Άρθρο 18
Παρακολούθηση των συστάσεων ασφαλείας και ηλεκτρονική βάση συστάσεων ασφαλείας
1. Ο παραλήπτης σύστασης ασφαλείας βεβαιώνει την παραλαβή της διαβιβαστικής επιστολής και ενημερώνει την αρχή διερεύνησης ασφαλείας που εξέδωσε τη σύσταση εντός 90 ημερών από την παραλαβή της εν λόγω επιστολής σχετικά με τη δράση που αναλήφθηκε ή πρόκειται να αναληφθεί και, εφόσον χρειάζεται, για το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωσή της, ενώ αν δεν έχει αναληφθεί δράση, για τους σχετικούς λόγους.
2. Εντός 60 ημερών από την παραλαβή της απάντησης, η αρχή διερεύνησης ασφαλείας ενημερώνει τον αποστολέα εάν κρίνει ικανοποιητική την απάντησή του και αναφέρει σχετική αιτιολόγηση σε περίπτωση που διαφωνεί με την απόφαση να μην αναληφθεί δράση.
3. Κάθε αρχή διερεύνησης ασφαλείας εφαρμόζει διαδικασίες για την καταχώριση των απαντήσεων σε εκδοθείσες συστάσεις ασφαλείας.
4. Κάθε αποδέκτης σύστασης ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων των υπευθύνων αρχών ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας των κρατών μελών και σε ενωσιακό επίπεδο, εφαρμόζει διαδικασίες παρακολούθησης της προόδου της δράσης που αναλήφθηκε κατ’ εφαρμογή των συστάσεων ασφαλείας που παρέλαβε.
5. Οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας καταχωρίζουν στον κεντρικό αποθετήρα που έχει δημιουργηθεί με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1321/2007 της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με τον καθορισμό κανόνων για την καταχώριση σε κεντρικό αποθετήριο πληροφοριών σχετικών με περιστατικά στην πολιτική αεροπορία που ανταλλάσσονται βάσει της οδηγίας 2003/42/ΕΚ (7) όλες τις συστάσεις ασφαλείας που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφοι 1 και 2 και τις αντίστοιχες απαντήσεις τους. Οι αρχές διερεύνησης ασφαλείας καταχωρίζουν επίσης στον κεντρικό αποθετήρα όλες τις συστάσεις ασφαλείας που παραλαμβάνουν από τρίτες χώρες.
Άρθρο 19
Αναφορά συμβάντων
1. Ο EASA και οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, συνεργαζόμενοι, συμμετέχουν τακτικά στην ανταλλαγή και ανάλυση των πληροφοριών που εμπίπτουν στην οδηγία 2003/42/ΕΚ. Τούτο περιλαμβάνει την τηλεματική πρόσβαση καθορισμένων προσώπων στις πληροφορίες που περιέχει ο κεντρικός αποθετήρας που έχει δημιουργηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1321/2007, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για τον άμεσο προσδιορισμό του αεροσκάφους που αποτελεί αντικείμενο αναφοράς συμβάντος, όπως ο αριθμός σειράς και ο αριθμός καταχώρησης, αν υπάρχουν. Η εν λόγω πρόσβαση δεν περιλαμβάνει πληροφορίες με τις οποίες ταυτίζεται ο φορέας λειτουργίας τον οποίον αφορά η συγκεκριμένη έκθεση.
2. Ο EASA και οι αρχές των κρατών μελών στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 εξασφαλίζουν την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών αυτών, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, και περιορίζουν τη χρήση τους στα απολύτως αναγκαία για να φέρουν σε πέρας τις σχετικές με την ασφάλεια υποχρεώσεις τους. Στο πλαίσιο αυτό, οι συγκεκριμένες πληροφορίες χρησιμοποιούνται μόνον για την ανάλυση των τάσεων στον τομέα της ασφαλείας, που δύνανται να προσφέρουν τη βάση για ανώνυμες συστάσεις ασφαλείας ή οδηγίες αξιοπλοΐας χωρίς απόδοση υπαιτιότητας ή ευθύνης.
Άρθρο 20
Πληροφορίες για πρόσωπα και επικίνδυνα εμπορεύματα επί του αεροσκάφους
1. Αεροπορικές εταιρείες της Ένωσης που διενεργούν πτήσεις οι οποίες φθάνουν σε ή αναχωρούν από αερολιμένα που ευρίσκεται στα εδάφη των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζονται οι Συνθήκες και αεροπορικές εταιρείες τρίτων χωρών που διενεργούν πτήσεις οι οποίες αναχωρούν από τέτοιο αερολιμένα εφαρμόζουν διαδικασίες που επιτρέπουν την υποβολή:
α)
το συντομότερο δυνατό, και το αργότερο εντός δύο ωρών από την κοινοποίηση του ατυχήματος στο αεροσκάφος, επικυρωμένης κατάστασης όλων των προσώπων που επέβαιναν στο αεροσκάφος βάσει των ακριβέστερων διαθέσιμων πληροφοριών και
β)
αμέσως μετά την κοινοποίηση του ατυχήματος που συνέβη στο αεροσκάφος, κατάστασης των επικινδύνων εμπορευμάτων επί του αεροσκάφους.
2. Οι καταστάσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 διαβιβάζονται στην υπεύθυνη αρχή διερεύνησης ασφαλείας, στην αρχή που έχει ορίσει κάθε κράτος μέλος για τις επαφές με τους συγγενείς των επιβαινόντων και, εφόσον χρειάζεται, σε ιατρικές μονάδες οι οποίες, ενδεχομένως, χρειάζονται πληροφορίες για την παροχή ιατρικής βοήθειας στα θύματα.
3. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η ταχεία ενημέρωση των οικογενειών των επιβατών για την παρουσία των οικείων τους στο αεροσκάφος που έχει εμπλακεί σε ατύχημα, οι αεροπορικές εταιρείες προσφέρουν στους επιβάτες τη δυνατότητα να δηλώνουν το ονοματεπώνυμο και τα στοιχεία επικοινωνίας ενός προσώπου στο οποίο θα πρέπει να απευθυνθούν σε περίπτωση ατυχήματος. Οι αεροπορικές εταιρείες μπορούν να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες αυτές μόνο σε περίπτωση ατυχήματος και δεν τις γνωστοποιούν σε τρίτους ούτε τις χρησιμοποιούν για εμπορικούς σκοπούς.
4. Το ονοματεπώνυμο επιβαίνοντος στο αεροσκάφος δεν δημοσιοποιείται πριν να ενημερωθεί η οικογένειά του συγκεκριμένου προσώπου από τις αρμόδιες αρχές. Η κατάσταση στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 1 στοιχείο α) παραμένει εμπιστευτική σύμφωνα με τις νομικές πράξεις της Ένωσης και το εθνικό δίκαιο, ενώ το ονοματεπώνυμο κάθε προσώπου που περιλαμβάνεται στην εν λόγω κατάσταση δημοσιοποιείται μόνον εφόσον δεν προβάλει αντιρρήσεις η οικογένεια του επιβαίνοντος στο αεροσκάφος.
Άρθρο 21
Παροχή συνδρομής στα θύματα αεροπορικών ατυχημάτων και στους συγγενείς τους
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί πληρέστερη και περισσότερο εναρμονισμένη αντίδραση σε ατυχήματα, σε ενωσιακό επίπεδο, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει, σε εθνικό επίπεδο, σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τα ατυχήματα πολιτικής αεροπορίας. Το εν λόγω σχέδιο έκτακτης ανάγκης καλύπτει επίσης την παροχή βοήθειας στα θύματα ατυχημάτων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τις οικογένειές τους.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλες οι αεροπορικές εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός τους να διαθέτουν σχέδιο βοήθειας προς τα θύματα ατυχημάτων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τις οικογένειές τους. Τα σχέδια αυτά πρέπει ιδίως να λαμβάνουν υπόψη την ψυχολογική υποστήριξη στα θύματα ατυχημάτων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τις οικογένειές τους και να επιτρέπουν στην αεροπορική εταιρεία να αντιμετωπίσει ένα μείζον ατύχημα. Τα κράτη μέλη ελέγχουν τα σχέδια βοήθειας των αεροπορικών εταιρειών που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός τους. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν επίσης τις αεροπορικές εταιρείες τρίτων χωρών που ασκούν δραστηριότητα στην Ένωση να καταρτίζουν επίσης σχέδιο για την παροχή συνδρομής στα θύματα ατυχημάτων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τις οικογένειές τους.
3. Όταν συμβεί ατύχημα, το κράτος μέλος που είναι επιφορτισμένο με τη διερεύνηση, το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η αεροπορική εταιρεία το αεροσκάφος της οποίας έχει εμπλακεί στο ατύχημα ή το κράτος μέλος που είχε σημαντικό αριθμό υπηκόων του στο αεροσκάφος που έχει εμπλακεί στο ατύχημα προβλέπει τον ορισμό ενός προσώπου αναφοράς που θα αποτελεί το σημείο επαφής και ενημέρωσης για τα θύματα και τις οικογένειές τους.
4. Κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα, λόγω θανάτων ή σοβαρών τραυματισμών πολιτών της, για ατύχημα που συνέβη στα εδάφη των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζονται οι Συνθήκες, δικαιούται να ορίσει εμπειρογνώμονα, ο οποίος έχει το δικαίωμα:
α)
να επισκέπτεται τον τόπο του ατυχήματος·
β)
να έχει πρόσβαση στις σχετικές με τα γεγονότα πληροφορίες, τη δημοσιοποίηση των οποίων έχει εγκρίνει η επιφορτισμένη αρχή διερεύνησης ασφαλείας, και στις πληροφορίες για την πρόοδο της διερεύνησης·
γ)
να λαμβάνει αντίγραφο της τελικής έκθεσης.
5. Εμπειρογνώμονας διορισμένος σύμφωνα με την παράγραφο 4 μπορεί να παρίσταται, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, στην ταυτοποίηση των θυμάτων και να παρίσταται στις συναντήσεις με τους επιζώντες του κράτους του.
6. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 785/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις απαιτήσεις ασφάλισης των αερομεταφορέων και των επιχειρήσεων εκμετάλλευσης αεροσκαφών (8), και οι αερομεταφορείς τρίτων χωρών πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις ασφάλισης που καθορίζονται με τον εν λόγω κανονισμό.
Άρθρο 22
Πρόσβαση στα έγγραφα και προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (9).
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (10) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (11).
Άρθρο 23
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που εφαρμόζονται σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού. Οι κυρώσεις που προβλέπονται πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Άρθρο 24
Τροποποίηση του κανονισμού
Ο παρών κανονισμός υπόκειται σε αναθεώρηση το αργότερο στις 3 Δεκεμβρίου 2014. Εφόσον η Επιτροπή θεωρήσει ότι ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τροποποιηθεί, ζητεί από το δίκτυο να εκδώσει προκαταρκτική γνωμοδότηση, η οποία διαβιβάζεται επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στα κράτη μέλη και στον EASA.
Άρθρο 25
Καταργήσεις
Η οδηγία 94/56/ΕΚ καταργείται.
Άρθρο 26
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 20 Οκτωβρίου 2010.