РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 745/2011 НА КОМИСИЯТА
от 28 юли 2011 година
относно вписване на наименование в Регистъра на защитените наименования за произход и защитените географски указания [Karlovarské trojhránky (ЗГУ)]
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 510/2006 на Съвета от 20 март 2006 г. относно закрилата на географски указания и наименования за произход на земеделски продукти и храни (1), и по-специално член 7, параграф 5, трета алинея от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно член 6, параграф 2 и в съответствие с член 17, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 510/2006 заявката за регистрация на наименованието „Karlovarské trojhránky“, подадена от Чешката република на 19 октомври 2004 г., бе публикувана в Официален вестник на Европейския съюз (2).
(2)
Австрия и Германия изразиха възражения относно регистрацията съгласно член 7, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 510/2006. Възраженията бяха счетени за допустими въз основа на член 7, параграф 3, първа алинея, букви а), б), в) и г) от посочения регламент.
(3)
С писма от 6 май 2008 г. Комисията покани заинтересованите държави-членки да постигнат взаимно съгласие в съответствие с техните вътрешни процедури.
(4)
Тъй като Австрия и Чешката република, както и Чешката република и Германия не постигнаха съгласие в рамките на предвидения срок, Комисията трябва да приеме решение в съответствие с процедурата, предвидена в член 15, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 510/2006.
(5)
Във връзка с предполагаемото неспазване на член 2 от Регламент (ЕО) № 510/2006 по отношение на липса на производство в географския район и качеството на репутацията му националните компетентни органи потвърдиха, че производството се извършва в географската зона. Връзката с географския район се основава на специфичното качество на продукта, дължащо се на особеностите на географския район, а имено изворната минерална вода, използвана в производството, което е достатъчно за изпълнение на изискванията по член 2, параграф 1, буква б); дали продуктът притежава достатъчно висока репутация, за да отговори на изискванията по член 2, параграф 1, не беше от значение.
(6)
Изразеното възражение от Германия показа, че търговските марки, включващи израза „Karlsbader Oblaten“, са били регистрирани преди заявката за регистрация на израза „Karlovarské trojhránky“ като защитено географско указание. Освен това бяха предоставени доказателства, които показват, че потребителите в Германия свързват името „Karlsbader Oblaten“ с определен тип вафли. Във възражението обаче не са предоставени доказателства за това, че потребителите стриктно свързват вафлите с всички или някои от другите запазени марки, различни от описателния израз „Karlsbader Oblaten“, нито за това, че има опасност потребителите да бъдат заблудени по отношение на действителната идентичност на продукт, който се предлага на пазара под името „Karlovarské trojhránky“. Следователно Комисията не може да заключи, че регистрирането на наименованието „Karlovarské trojhránky“ ще противоречи на член 3, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 510/2006.
(7)
Тъй като в основната си част наименованията „Karlsbader Oblaten“ и „Karlovarské trojhránky“ съвпадат, разумно е да се направи заключение, че наименованията са частично идентични за целите на член 7, параграф 3, буква в) от Регламент (ЕО) № 510/2006. Освен това, с оглед на приликите между продуктите и общия им произход заявката за защита, предвидена в член 13 от Регламент (ЕО) № 510/2006, и по-специално параграф 1, буква б) от него, би довела до това, че ако „Karlovarské trojhránky“ бъде регистрирано, някое компетентно съдилище би постановило, че то е защитено срещу употребата на наименованието „Karlsbader Oblaten“ на съответните вафли. Следователно доказателственият материал показва, че по-нататъшното съществуване на наименованието „Karlsbader Oblaten“ би могло да се постави под въпрос с регистрацията на „Karlovarské trojhránky“ по смисъла на член 7, параграф 3, буква в) от Регламент (ЕО) № 510/2006.
(8)
Изразените възражения бяха обявени за допустими на основание, между другото, че регистрацията на предложеното наименование би застрашила съществуването на частично идентично наименование, а именно „Karlsbader Oblaten“, доколкото то се използва за продукт и не е защитено със законодателство на търговските марки. Доказателствата показват също така, че името „Karlsbader Oblaten“ идва от производителите в града, някога известен като Karlsbad, и че вафлите с това име се произвеждат от отдавна. Освен това доказателственият материал показва, че наименованието „Karlsbader Oblaten“ се употребява за автентичен и традиционен продукт, който не се възползва от репутацията на „Karlovarské trojhránky“. Поради тези причини следва да се предвиди максималният преходен период, посочен в член 13, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 510/2006.
(9)
По отношение на търговските марки, съдържащи израза „Karlsbader Oblaten“, които са защитени чрез регистрация или са били придобити посредством употреба преди заявката за регистрация на „Karlovarské trojhránky“, и при положение, че разпоредбите на член 14, параграф 1 не са изпълнени, гореспоменатите запазени марки не могат да бъдат обявени за невалидни и тяхната по-нататъшна употреба не може да се възпрепятства по силата на регистрацията на „Karlovarské trojhránky“ като защитено географско указание, при условие че другите общи изисквания по законодателството на търговските марки са изпълнени.
(10)
По отношение на родовия характер доказателственият материал, предоставен във възраженията, се отнася до общата употреба на израза „Karlsbader Oblaten“, а не до тази на „Karlovarské trojhránky“. Докато възраженията съдържат доказателства, които показват, че съществуват няколко употреби като общо описателни, включително немското значение „Karlsbader Oblaten“, не е предоставено доказателство за това, че наименованието „Karlovarské trojhránky“ се използва за обозначаване на категория продукти, които не произхождат от района на Karlovy Vary. Във възражението не се взема предвид ситуацията в Чешката република. Следователно на основание на предоставената информация наименованието „Karlovarské trojhránky“ не може да се счете за родово и няма нарушение на член 3, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 510/2006.
(11)
С оглед на гореспоменатото наименованието „Karlovarské trojhránky“ следва да се впише в Регистъра на защитените наименования за произход и на защитените географски указания, като подлежи на преходен период от пет години, през което време изразът „Karlsbader Oblaten“ може да продължи да се използва, но само през посочения период, в случаи, които биха могли да бъдат несъвместими със защитата, предвидена в член 13, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 510/2006.
(12)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет за защитените географски указания и наименования за произход,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Наименованието, посочено в приложението към настоящия регламент, се вписва в регистъра.
Член 2
1. Изразът „Karlsbader Oblaten“ може да се използва за обозначаване на вафли, които не съответстват на спецификацията за „Karlovarské trojhránky“, за период от пет години от датата на влизане в сила на настоящия регламент.
2. Запазените марки, съдържащи израза „Karlsbader Oblaten“, които са защитени чрез регистрация или са били придобити посредством употреба преди 19 октомври 2004 г., не се обявяват за невалидни и тяхната по-нататъшна употреба не се възпрепятства по силата на регистрацията на „Karlovarské trojhránky“ като защитено географско указание, при условие че са изпълнени другите общи изисквания по законодателството на търговските марки.
Член 3
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 28 юли 2011 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 745/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 28ης Ιουλίου 2011
για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Karlovarské trojhránky (ΠΓΕ)]
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 17 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, η αίτηση που υπέβαλε η Τσεχική Δημοκρατία στις 19 Οκτωβρίου 2004 για την καταχώριση της ονομασίας «Karlovarské trojhránky» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2).
(2)
Η Αυστρία και η Γερμανία υπέβαλαν ένσταση κατά της καταχώρισης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Οι ενστάσεις κρίθηκαν παραδεκτές βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β), γ) και δ) του εν λόγω κανονισμού.
(3)
Με επιστολές της 6ης Μαΐου 2008, η Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη να επιδιώξουν συμφωνία μεταξύ τους με βάση τις εσωτερικές τους διαδικασίες.
(4)
Δεδομένου ότι δεν επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ Αυστρίας και Τσεχικής Δημοκρατίας ούτε μεταξύ Τσεχικής Δημοκρατίας και Γερμανίας εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, η Επιτροπή οφείλει να λάβει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
(5)
Σχετικά με την εικαζόμενη μη συμμόρφωση με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 που αφορά την απουσία παραγωγής στη γεωγραφική περιοχή και την ποιότητα της φήμης του προϊόντος, οι αρμόδιες εθνικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι η παραγωγή εκτελείται στη γεωγραφική περιοχή. Ο δεσμός βασίστηκε στη συγκεκριμένη ποιότητα του προϊόντος η οποία αποδίδεται στη γεωγραφική περιοχή, ιδίως όσον αφορά το ιαματικό νερό που χρησιμοποιείται στην παραγωγή, στοιχείο το οποίο επαρκεί για την τήρηση των απαιτήσεων του στοιχείου β) του άρθρου 2 παράγραφος 1· το εάν το προϊόν έχει επίσης επαρκή φήμη ώστε να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 ήταν άνευ σημασίας.
(6)
Από την ένσταση που υπέβαλε η Γερμανία προκύπτει ότι τα εμπορικά σήματα που περιλαμβάνουν την ένδειξη «Karlsbader Oblaten» είχαν καταχωριστεί πριν από την υποβολή της αίτησης καταχώρισης της ένδειξης «Karlovarské trojhránky» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης. Υποβλήθηκαν περαιτέρω στοιχεία για να αποδειχθεί ότι οι καταναλωτές στη Γερμανία συνέδεαν την ονομασία «Karlsbader Oblaten» με έναν συγκεκριμένο τύπο γκοφρέτας. Ωστόσο στις ενστάσεις δεν περιλαμβάνονταν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι καταναλωτές συνδέουν σε μεγάλο βαθμό τις γκοφρέτες με όλα ή με κάποιο από τα εμπορικά σήματα ως διακριτό από τον περιγραφικό όρο «Karlsbader Oblaten», ούτε ότι υπάρχει κίνδυνος παραπλάνησης των καταναλωτών ως προς την πραγματική ταυτότητα ενός προϊόντος που διατίθεται στην αγορά με την ονομασία «Karlovarské trojhránky». Συνεπώς, η Επιτροπή δεν δύναται να συμπεράνει ότι η καταχώριση της ονομασίας «Karlovarské trojhránky» θα αντέβαινε στην παράγραφο 4 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
(7)
Καθώς ένα σημαντικό τμήμα των ονομασιών «Karlsbader Oblaten» και «Karlovarské trojhránky» είναι ταυτόσημο, είναι εύλογο το συμπέρασμα ότι οι ονομασίες είναι εν μέρει ταυτόσημες για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Επιπλέον, δεδομένου ότι τα προϊόντα παρουσιάζουν οπτική ομοιότητα και έχουν κοινή προέλευση, η εφαρμογή της προστασίας που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, και ιδίως στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 αυτού, θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση καταχώρισης της ονομασίας «Karlovarské trojhránky», να κριθεί η ονομασία αυτή από αρμόδιο δικαστήριο ως προστατευόμενη έναντι της χρήσης της ονομασίας «Karlsbader Oblaten» στις συγκεκριμένες γκοφρέτες. Από τα στοιχεία προκύπτει, επομένως, ότι η συνέχιση της ύπαρξης της ονομασίας «Karlsbader Oblaten» θα βλαπτόταν από την καταχώριση της ονομασίας «Karlovarské trojhránky», σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
(8)
Οι ενστάσεις κρίθηκαν παραδεκτές με το σκεπτικό, μεταξύ άλλων, ότι η καταχώριση της προτεινόμενης ονομασίας θα έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη μιας εν μέρει ταυτόσημης ονομασίας, συγκεκριμένα της «Karlsbader Oblaten», στον βαθμό που αυτή η ονομασία χρησιμοποιείται σε προϊόντα και δεν προστατεύεται βάσει της νομοθεσίας για τα εμπορικά σήματα. Από τα στοιχεία προκύπτει επιπλέον ότι η ονομασία «Karlsbader Oblaten» προήλθε από παραγωγούς της πόλης που παλαιότερα ονομαζόταν Karlsbad και ότι η παραγωγή γκοφρετών με την ίδια ονομασία συνεχίστηκε για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Τέλος, από τα στοιχεία προκύπτει ότι οι χρήσεις της ονομασίας «Karlsbader Oblaten» αναφέρονται σε γνήσιο και παραδοσιακό προϊόν που δεν εκμεταλλευόταν τη φήμη του «Karlovarské trojhránky». Για τους λόγους αυτούς, πρέπει να προβλεφθεί η μέγιστη μεταβατική περίοδος που ορίζεται στο άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
(9)
Όσον αφορά τα εμπορικά σήματα που περιέχουν την ένδειξη «Karlsbader Oblaten» και προστατεύονταν μέσω καταχώρισης ή λόγω χρήσης πριν από την υποβολή της αίτησης καταχώρισης της ένδειξης «Karlovarské trojhránky», δεδομένου ότι δεν πληρούνται οι συνθήκες του άρθρου 14 παράγραφος 1, τα εν λόγω εμπορικά σήματα δεν μπορούν να ακυρωθούν ούτε είναι δυνατόν να παρεμποδιστεί η συνέχιση της χρήσης τους λόγω καταχώρισης της ένδειξης «Karlovarské trojhránky» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, υπό τον όρο ότι κατά τα άλλα τηρούνται οι γενικές διατάξεις της νομοθεσίας περί εμπορικών σημάτων.
(10)
Όσον αφορά τον κοινό χαρακτήρα της ονομασίας, τα στοιχεία που περιλαμβάνονταν στις ενστάσεις αναφέρονταν στην κοινή χρήση της ονομασίας «Karlsbader Oblaten» και όχι της ονομασίας «Karlovarské trojhránky». Ενώ στις ενστάσεις περιλαμβάνονταν στοιχεία για να αποδειχθεί ότι υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες ενδείξεις χρησιμοποιούνται ως γενικοί περιγραφικοί όροι, συμπεριλαμβανόμενης της γερμανικής ένδειξης «Karlsbader Oblaten», δεν παρασχέθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η ονομασία «Karlovarské trojhránky» χρησιμοποιείται για την περιγραφή κατηγορίας προϊόντων τα οποία δεν προέρχονται από την περιοχή του Κάρλοβυ Βάρυ. Η ένσταση δεν λαμβάνει υπόψη την κατάσταση στην Τσεχική Δημοκρατία. Επομένως, βάσει των στοιχείων που υποβλήθηκαν, η ονομασία «Karlovarské trojhránky» δεν μπορεί να θεωρηθεί κοινή ονομασία και δεν υπάρχει έλλειψη συμμόρφωσης με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
(11)
Βάσει των ανωτέρω, η ονομασία «Karlovarské trojhránky» πρέπει να καταχωριστεί στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων, τηρουμένης μεταβατικής περιόδου πέντε ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας η ένδειξη «Karlsbader Oblaten» μπορεί να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται σε συνθήκες υπό τις οποίες, ελλείψει της μεταβατικής περιόδου, θα αντέβαιναν στην προστασία που παρέχεται βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
(12)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Καταχωρίζεται η ονομασία που αναφέρεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
1. Η ένδειξη «Karlsbader Oblaten» μπορεί να χρησιμοποιείται για τον χαρακτηρισμό γκοφρετών που δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές του «Karlovarské trojhránky» για χρονικό διάστημα πέντε ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
2. Τα εμπορικά σήματα που περιέχουν την ένδειξη «Karlsbader Oblaten» και προστατεύονταν μέσω καταχώρισης ή λόγω χρήσης πριν από τις 19 Οκτωβρίου 2004 δεν μπορούν να ακυρωθούν ούτε είναι δυνατόν να παρεμποδιστεί η συνέχιση της χρήσης τους λόγω καταχώρισης της ένδειξης «Karlovarské trojhránky» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, εφόσον ως προς τα υπόλοιπα πληρούνται οι γενικές απαιτήσεις της νομοθεσίας περί εμπορικών σημάτων.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 28 Ιουλίου 2011.