ДИРЕКТИВА 2012/18/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 4 юли 2012 година
относно контрола на опасностите от големи аварии, които включват опасни вещества, за изменение и последваща отмяна на Директива 96/82/ЕО на Съвета
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 96/82/ЕО на Съвета от 9 декември 1996 г. относно контрола на опасностите от големи аварии, които включват опасни вещества (3) установява правила за предотвратяването на големи аварии, които могат да бъдат причинени от определени промишлени дейности, и за ограничаването на последствията от тях за човека и за околната среда.
(2)
Големите аварии често имат тежки последствия, както е известно от случаи като Seveso, Bhopal, Schweizerhalle, Enschede, Toulouse и Buncefield. Освен това, въздействието може да засегне територии отвъд националните граници. Това подчертава необходимостта от осигуряване на предприемането на подходящи предпазни действия за осигуряване на високо ниво на защита в целия Съюз за гражданите, обществата и околната среда. Следователно е необходимо да се гарантира, че съществуващото високо ниво на защита най-малко ще се запази или ще се повиши.
(3)
Директива 96/82/ЕО изигра важна роля за намаляването на вероятността и последствията от такива аварии, като доведе до по-добро ниво на защита в Съюза. При преразглеждане на посочената директива стана ясно, че броят на големите аварии е останал стабилен. Въпреки че като цяло действащите разпоредби са подходящи за целта, необходими са известни промени, за да се засили още повече нивото на защита, особено по отношение на предотвратяването на големи аварии. Същевременно установената от Директива 96/82/ЕО система следва да бъде адаптирана към промените в системата на Съюза за класификация на вещества и смеси, обхванати от посочената директива. Освен това някои други разпоредби следва да бъдат изяснени и актуализирани.
(4)
Поради това е уместно Директива 96/82/ЕО да бъде заменена, за да се осигури поддържане и по-нататъшно подобряване на съществуващото ниво на защита чрез подобряване на ефикасността и ефективността на разпоредбите и, където е възможно - чрез намаляване на ненужната административна тежест посредством рационализиране или опростяване, при условие че не се застрашават безопасността и защитата на околната среда и човешкото здраве. В същото време новите разпоредби следва да са ясни, последователни и лесни за разбиране, за да се спомогне подобряването на прилагането и контрола, като същевременно нивото на защита на човешкото здраве и околната среда остане най-малко същото или се подобри. Комисията следва да си сътрудничи с държавите членки в областта на практическото прилагане на настоящата директива. Това сътрудничество следва да обхваща, inter alia, областта на самокласификацията на вещества и смеси. Когато е целесъобразно, заинтересовани лица, като представители на промишлеността, работници и неправителствени организации, които насърчават защитата на човешкото здраве или опазването на околната среда, следва да участват в прилагането на настоящата директива.
(5)
Конвенцията на Икономическата комисия за Европа на Обединените нации за трансграничните последствия от промишлените аварии, която бе одобрена от името на Съюза с Решение 98/685/ЕО на Съвета от 23 март 1998 г. относно сключването на Конвенцията за трансграничните последствия от промишлените аварии (4), предвижда мерки относно предотвратяването на, готовността за и реагирането при промишлени аварии, които могат да причинят трансгранични последствия, както и относно международното сътрудничество в тази област. Директива 96/82/ЕО въвежда Конвенцията в рамките на законодателството на Съюза.
(6)
Големите аварии могат да имат трансгранични последствия, а екологичната и икономическата цена на авариите се понася не само от засегнатото предприятие, но и от съответните държави членки. По тази причина е необходимо да се разработят и приложат мерки за безопасност и намаляване на риска с оглед предотвратяване на възможни аварии, намаляване на риска от възникване на аварии и свеждане до минимум на въздействието им, в случай че такива възникнат, като по този начин се създаде възможност за гарантиране на високо ниво на защита в целия Съюз.
(7)
Разпоредбите на настоящата директива се прилагат, без да се накърняват разпоредбите на правото на Съюза относно здравословните и безопасни условия на труд и работната среда, и по-специално без да се накърнява Директива 89/391/ЕИО на Съвета от 12 юни 1989 г. за въвеждане на мерки за насърчаване подобряването на безопасността и здравето на работниците на работното място (5).
(8)
Някои промишлени дейности следва да се изключат от обхвата на настоящата директива, при условие че са предмет на друго законодателство на равнището на Съюза или на национално равнище, което осигурява равностойно ниво на защита. Комисията следва да продължи да проверява дали в действащата регулаторна рамка няма значителни пропуски, по-специално по отношение на нови и възникващи рискове от други дейности, както и от определени опасни вещества, и ако е подходящо, да представи законодателно предложение за преодоляване на тези пропуски.
(9)
В приложение I към Директива 96/82/ЕО са посочени опасните вещества, попадащи в нейния обхват, inter alia чрез позоваване на някои разпоредби от Директива 67/548/ЕИО на Съвета от 27 юни 1967 г. за сближаването на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно класификацията, опаковането и етикетирането на опасни вещества (6), както и Директива 1999/45/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 31 май 1999 г. за сближаване на законовите, подзаконовите и административните разпоредби на държавите-членки относно класифицирането, опаковането и етикетирането на опасни препарати (7). Директиви 67/548/ЕИО и 1999/45/ЕО бяха заменени с Регламент (ЕО) № 1272/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2008 г. относно класифицирането, етикетирането и опаковането на вещества и смеси (8), с който бе въведена в Съюза Глобалната хармонизирана система за класифициране и етикетиране на химикали, която е възприета на международно равнище, в рамките на структурата на Организацията на обединените нации (ООН). С посочения регламент бяха въведени нови класове и категории на опасност, които само частично съответстват на тези, използвани съгласно посочените отменени директиви. Въпреки това някои вещества или смеси не следва да се класифицират по тази система поради липса на критерии в тази рамка. Поради това приложение I към Директива 96/82/ЕО следва да бъде изменено с цел съгласуването му с посочения регламент, като в същото време се запази съществуващото ниво или допълнително се повиши нивото на защита, предвидено в посочената директива.
(10)
За целите на класифицирането на подобрения биогаз следва да се взема предвид всяко разработване на стандарти в рамките на Европейския комитет по стандартизация (CEN).
(11)
Възможно е да възникнат нежелани последствия от съгласуването с Регламент (ЕО) № 1272/2008 и с последващи адаптирания към този регламент, имащи отношение към класификацията на вещества и смеси. Въз основа на критерии, включени в настоящата директива, Комисията следва да оцени дали са налице опасни вещества, които не представляват значителна опасност за авария, независимо от тяхната класификация като опасни вещества, и ако е подходящо, да внесе законодателно предложение за изключване на съответното опасно вещество от обхвата на настоящата директива. Оценката следва да започне бързо, особено след промяната на класификацията на дадено вещество или смес, за да се избегнат ненужните тежести за операторите и компетентните органи в държавите членки. Изключения от обхвата на настоящата директива не следва да възпират държавите членки да запазват или въвеждат по-строги мерки за защита.
(12)
Операторите следва да имат общо задължение да вземат всички необходими мерки за предотвратяване на големи аварии, за облекчаване на последствията от тях и за предприемане на мерки по възстановяване. Когато в предприятията съществуват опасни вещества над определени количества, операторът следва да предостави на компетентния орган достатъчно информация, която да му позволи да идентифицира предприятието, съществуващите опасни вещества и потенциалните опасности. Операторът също следва да изготви и когато това се изисква от националното право, да изпрати до компетентния орган политика за предотвратяване на големи аварии (ППГА), установяваща цялостния подход и мерки на оператора за контролиране на опасностите от големи аварии, включително подходящи системи за управление на безопасността. Когато операторите установяват и оценяват опасности от големи аварии, следва да се обърне внимание и на опасните вещества, които могат да се образуват по време на големи аварии в дадено предприятие.
(13)
Обикновено Директива 2004/35/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно екологичната отговорност по отношение на предотвратяването и отстраняването на екологичните щети (9) се прилага при екологични щети, причинени от големи аварии.
(14)
За намаляване на риска от „ефекти на доминото“, когато дадени предприятия са разположени по определен начин или толкова близо едно до друго, че вероятността от големи аварии се увеличава или последствията от тях се засилват, операторите следва да си сътрудничат за обмена на подходяща информация и за информирането на обществеността, включително информиране на съседни предприятия, които могат да бъдат засегнати.
(15)
За да покаже, че всичко необходимо е било направено за предотвратяване на големи аварии и за подготовка на аварийни планове и мерки за справяне с тях, операторът следва, в случая на предприятия, в които има опасни вещества в значителни количества, да предостави на компетентния орган информация под формата на доклад за безопасност. Този доклад следва да съдържа подробности за предприятието, за съществуващите опасни вещества, за инсталацията или складови съоръжения, за възможните сценарии за големи аварии и за анализа на риска, за мерките за предотвратяване и интервенция и за наличните системи на управление, с цел предотвратяване и намаляване на риска от големи аварии и осигуряване на възможност да се предприемат необходимите стъпки за ограничаване на последствията от тях. Рискът от големи аварии би могъл да се увеличи поради вероятността от природни бедствия, свързани с разположението на предприятието. Това следва да бъде разгледано по време на подготовката на сценарии за големи аварии.
(16)
С оглед готовността за извънредни ситуации при предприятия, където има опасни вещества в значителни количества, е необходимо да се създадат вътрешни и външни аварийни планове и да се създадат процедури за осигуряване на необходимите проверка и преразглеждане по отношение на тези планове, както и на тяхното прилагане в случай на голяма авария или вероятност за такава. Трябва да се провеждат консултации с персонала на предприятието относно вътрешния авариен план и заинтересованата общественост следва да има възможност да предостави мнението си относно външния авариен план. Възможно е отдаването на подизпълнител да окаже въздействие върху безопасността на предприятието. Държавите членки следва да изискват от операторите да вземат това предвид, когато съставят ППГА, доклад за безопасност или вътрешен авариен план.
(17)
Когато разглеждат избора на подходящи оперативни методи, включително методите за мониторинг и контрол, операторите следва да вземат предвид достъпната информация относно най-добрите практики.
(18)
За да се осигури по-голяма защита на жилищни райони, значително използвани обществени места и околната среда, включително райони от особен природозащитен интерес или с по-голяма уязвимост, е необходимо политиките за използването на земята или останалите съответни политики, прилагани в държавите членки, да гарантират подходящи разстояния между такива райони и предприятия, пораждащи такива опасности, а когато става дума за изградени вече предприятия, при необходимост да се прилагат допълнителни технически мерки, така че рискът за хората или околната среда да се поддържа на приемливо ниво. При вземането на решения следва да се има предвид достатъчно информация за рисковете и технически консултации по отношение на тези рискове. Когато е възможно, с цел намаляване на административната тежест, особено за малките и средните предприятия, процедурите и мерките следва да се интегрират с такива съгласно друго релевантно законодателство на Съюза.
(19)
Следва да бъдат подобрени нивото и качеството на информацията за обществеността, за да се насърчи достъпът до информация за околната среда съгласно Конвенцията на Икономическата комисия към Организацията на обединените нации за достъпа до информация, участието на обществеността в процеса на вземането на решения и достъпа до правосъдие по въпроси на околната среда (Орхуската конвенция), която бе одобрена от името на Съюза с Решение 2005/370/ЕО на Съвета от 17 февруари 2005 г. за сключване от името на Европейската общност на Конвенцията за достъп до информация, участие на обществеността в процеса на вземане на решения и достъп до правосъдие по екологични въпроси (10). По-специално лицата, които е възможно да бъдат засегнати от големи аварии, следва да получават достатъчно информация, която да им позволи да предприемат правилни действия в такъв случай. Държавите членки следва да предоставят информация за това къде може да се открие информация относно правата на лицата, засегнати от големи аварии. Информацията, която се предоставя на обществеността, следва да бъде формулирана по ясен и разбираем начин. В допълнение към активното предоставяне на информация, без да се налага обществеността да отправя искане за това и без да се изключват други форми на разпространение, тази информация също следва да е постоянно налична по електронен път и да се поддържа актуална. В същото време следва да има подходящи мерки за защита на поверителността поради опасенията (наред с други съображения), свързани със сигурността.
(20)
Начинът на управление на информацията следва да е в съответствие с инициативата за Обща информационна система за околната среда (SEIS), въведена със съобщение на Комисията от 1 февруари 2008 г., озаглавено „За Обща информационна система за околната среда (SEIS)“. Той също следва да е в съответствие с Директива 2007/2/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 март 2007 г. за създаване на инфраструктура за пространствена информация в Европейската общност (INSPIRE) (11) и нейните правила за прилагане, насочени към даване на възможност за споделяне на пространствена информация за околната среда между организации от публичния сектор и към допълнително улесняване на достъпа на обществеността до пространствена информация из целия Съюз. Информацията следва да се съхранява в публично достъпна база данни на равнището на Съюза, което ще улесни също мониторинга и докладването на изпълнението.
(21)
В съответствие с Орхуската конвенция е необходимо заинтересованата общественост да участва реално във вземането на решения, за да има възможност да изрази становището и опасенията си, които може да са от значение за тези решения, а органът за вземане на решения да взема предвид тези становища и опасения, като по този начин да се постигне по-голяма отчетност и прозрачност на процеса на вземане на решения и да се допринесе за обществената осведоменост по въпросите, свързани с околната среда, и за обществена подкрепа за взетите решения.
(22)
За да се осигури вземането на адекватни мерки за реагиране при голяма авария, операторът следва незабавно да информира компетентния орган и да предаде необходимата му информация, за да може да оцени въздействието на аварията върху човешкото здраве и околната среда.
(23)
Местните органи са заинтересовани от предотвратяването на големи аварии и облекчаването на последствията от тях и могат да изиграят важна роля. Това следва да се взема предвид от държавите членки при прилагането на настоящата директива.
(24)
За да се улесни обменът на информация и да се предотвратят бъдещи аварии от сходно естество, държавите членки следва да изпращат информация на Комисията относно големите аварии, настъпили на тяхна територия, така че Комисията да може да анализира произтичащите опасности и да въведе система за разпространението на съответната информация, най-вече относно големите аварии и извлечените поуки от тях. Този обмен на информация следва да обхваща също и „квазиаварии“, които държавите членки считат, че са от особен технически интерес за предотвратяването на големи аварии и ограничаването на последствията от тях. Държавите членки и Комисията следва да се стремят информацията, съдържаща се в информационните системи, създадени с цел обмен на информация за сериозни аварии, да бъде пълна.
(25)
Държавите членки следва да определят компетентните органи, отговорни за осигуряване на спазването от страна на операторите на техните задължения. Компетентните органи и Комисията следва да си сътрудничат в дейности в подкрепа на прилагането на изискванията, като разработване на подходящи указания и обмен на най-добри практики. С цел намаляване на административната тежест, когато е възможно, задълженията за предоставяне на информация следва да се интегрират с такива съгласно друго приложимо законодателство на Съюза.
(26)
Държавите членки следва да осигурят предприемане от компетентните органи на необходимите мерки в случай на несъответствия с настоящата директива. С цел осигуряване на ефективно прилагане и контрол следва да има система за инспекции, включително програма за редовни периодични инспекции и извънредни инспекции. Когато е възможно, инспекциите следва да се координират с такива съгласно друго законодателство на Съюза, включително Директива 2010/75/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. относно емисиите от промишлеността (комплексно предотвратяване и контрол на замърсяването) (12), когато е целесъобразно. Държавите членки следва да гарантират, че разполагат с достатъчен брой персонал, притежаващ уменията и квалификациите, необходими за ефективното осъществяване на инспекциите. Компетентните органи следва да оказват подходящо съдействие посредством инструменти и механизми за обмен на опит и консолидиране на знания, включително на равнището на Съюза.
(27)
За да се вземе под внимание техническото развитие, правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз трябва да бъде делегирано на Комисията във връзка с измененията на приложения от II до VI с оглед адаптирането им спрямо техническия прогрес. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготвянето и съставянето на делегирани актове Комисията следва да осигури едновременно, своевременно и подходящо предаване на съответните документи на Европейския парламент и на Съвета.
(28)
За да се осигурят еднакви условия за прилагане на настоящата директива, на Комисията следва да се предоставят изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (13).
(29)
Държавите членки следва да установят правила относно санкциите, приложими при нарушаване на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива, и да осигурят тяхното привеждане в изпълнение. Тези санкции следва да бъдат ефективни, съразмерни и възпиращи.
(30)
Тъй като целите на настоящата директива, а именно да осигури високо ниво на защита на човешкото здраве и околната среда, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки и поради това могат да бъдат постигнати по-добре на равнище на Съюза, Съюзът има право да предприеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(31)
В съответствие със Съвместната политическа декларация на държавите членки и Комисията от 28 септември 2011 г. относно обяснителните документи (14) държавите членки са се задължили уведомяването за мерките им за транспониране в обосновани случаи да бъде придружавано от един или повече документи, в които се обяснява връзката между елементите на директивата и съответстващите им части от националните инструменти за транспониране. По отношение на настоящата директива законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано.
(32)
Директива 96/82/ЕО следователно следва да се измени и впоследствие да се отмени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Предмет
Настоящата директива има за цел предотвратяването на големи аварии, които включват опасни вещества, и ограничаването на последствията от тях за човека и за околната среда, с оглед осигуряване на високо ниво на защита в целия Съюз по един последователен и ефективен начин.
Член 2
Обхват
1. Настоящата директива се прилага за предприятия, определени в член 3, параграф 1.
2. Настоящата директива не се прилага за:
а)
военни предприятия, инсталации или складови съоръжения;
б)
опасности, дължащи се на йонизираща радиация, породена от вещества;
в)
превоза на опасни вещества и пряко свързаното с него междинно временно складиране по време на превоз по пътища, железопътни линии, вътрешни водни пътища, море или въздух извън предприятията, обхванати от настоящата директива, включително товарене, разтоварване и превоз до или от друго превозно средство на докове, кейове или разпределителни станции;
г)
превоза на опасни вещества по тръбопроводи, включително съответните помпени/компресорни станции извън предприятията, обхванати от настоящата директива;
д)
експлоатацията, по-специално проучванията, извличането и обработката, на минералите в мините и кариерите, включително чрез сондажни отвори;
е)
проучване и експлоатация в морски райони на минерали, включително въглеводороди;
ж)
съхраняването на газ в подземни депа в морето, включващо както депа изключително за съхранение, така и депа, където се извършват и проучване и експлоатация на минерали, включително въглеводороди;
з)
депа за отпадъци, включително подземно съхраняване на отпадъци.
Без да се засягат букви д) и з) от първа алинея, подземните депа за съхранение на газ на брега в геоложки формации, водоеми, солни каверни и изоставени мини и химическа и термична обработка и складиране, свързани с тези операции, които включват опасни вещества, както и действащи съоръжения за обезвреждане на промишлени и миннодобивни отпадъци, включително хвостохранилища или шламохранилища, съдържащи опасни вещества, са включени в обхвата на настоящата директива.
Член 3
Определения
За целите на настоящата директива се прилагат следните определения:
1.
„предприятие“ означава целият район под контрола на оператора, в който има опасни вещества в една или повече инсталации, включително и общи или свързани инфраструктура или дейности; предприятията са с нисък или висок рисков потенциал;
2.
„предприятие с нисък рисков потенциал“ означава предприятие, в което има опасни вещества в количества, равни или надвишаващи количествата, посочени в приложение I, част 1, колона 2 или част 2, колона 2, но по-малки от количествата, посочени в приложение I, част 1, колона 3 или част 2, колона 3, когато е приложимо, като се използва правилото за сумиране, посочено в бележка 4 от приложение I;
3.
„предприятие с висок рисков потенциал“ означава предприятие, в което има опасни вещества в количества, равни или надвишаващи количествата, посочени в приложение I, част 1, колона 3 или част 2, колона 3, когато е приложимо, като се използва правилото за сумиране, посочено в бележка 4 от приложение I;
4.
„съседно предприятие“ означава предприятие, което е разположено в такава близост до друго предприятие, която увеличава опасността или последствията от голяма авария;
5.
„ново предприятие“ означава:
а)
предприятие, което влиза в експлоатация или е построено на или след 1 юни 2015 г.; или
б)
действаща площадка, която попада в обхвата на настоящата директива, или предприятие с нисък рисков потенциал, което към или след 1 юни 2015 г. поради изменения на инсталациите или дейностите, довели до промяна на неговия списък на опасни вещества, се превръща в предприятие с висок рисков потенциал или обратно;
6.
„съществуващо предприятие“ означава предприятие, което към 31 май 2015 г. попада в обхвата на Директива 96/82/ЕО и от 1 юни 2015 г. попада в обхвата на настоящата директива без изменение на класификацията му като предприятие с нисък рисков потенциал или предприятие с висок рисков потенциал;
7.
„друго предприятие“ означава действаща площадка, която попада в обхвата на настоящата директива, или предприятие с нисък рисков потенциал, което се превръща в предприятие с висок рисков потенциал или обратно, към или след 1 юни 2015 г. по причини, различни от посочените в точка 5;
8.
„инсталация“ означава техническа единица в рамките на предприятието, независимо на или под земното ниво, в която се произвеждат, използват, обработват или складират опасни вещества; тя включва цялото оборудване, структури, тръбопроводи, машини, инструменти, частни железопътни коловози, докове, кейове за разтоварване, които обслужват инсталацията, пристани, складове или подобни структури, плаващи или не, необходими за работата на тази инсталация;
9.
„оператор“ означава всяко физическо или юридическо лице, което експлоатира или осъществява контрол върху дадено предприятие или инсталация, или в случаите, когато това се предвижда от националното законодателство, такова лице, на което е предоставена решаваща икономическа власт или власт за вземане на решения върху техническата експлоатация на предприятието или инсталацията;
10.
„опасно вещество“ означава вещество или смес, обхванати в част 1 или изброени в част 2 от приложение I, включително във форма на суровина, продукт, страничен продукт, остатък или междинен продукт;
11.
„смес“ означава смес или разтвор, състоящи се от две или повече вещества;
12.
„наличие на опасни вещества“ означава действителното или предполагаемо наличие на опасни вещества в предприятието или на опасни вещества, за които с основание може да се предположи, че ще се образуват при загубата на контрол върху процесите, включително дейностите по складиране в някоя от инсталациите в предприятието, в количества, равни или надвишаващи праговите количества от част 1 или част 2 от приложение I;
13.
„голяма авария“ означава възникване на събитие, като голяма емисия, пожар или експлозия, което възниква в резултат на неконтролируеми събития в хода на дейностите в дадено предприятие, обхванато от настоящата директива, и води до сериозна опасност за човешкото здраве или за околната среда, която опасност е непосредствена или забавена във времето, вътре или извън предприятието, и включва едно или повече опасни вещества;
14.
„опасност“ означава вътрешно свойство на опасни вещества или физическа ситуация с възможности за нанасяне на вреда на човешкото здраве или на околната среда;
15.
„риск“ означава възможност за специфичен ефект в рамките на специфичен период или при определени обстоятелства;
16.
„складиране“ означава наличие на определено количество опасни вещества за целите на съхранението, оставяне на отговорно пазене или държане на склад;
17.
„общественост“ означава едно или повече физически или юридически лица и, в съответствие с националното право или практика, техните сдружения, организации или групи;
18.
„засегнатата общественост“ означава обществеността, засегната или която е вероятно да бъде засегната от, или която се интересува от вземането на решения за околната среда по силата на член 15, параграф 1 от настоящата директива; за целите на настоящото определение неправителствените организации, които подкрепят опазването на околната среда и отговарят на всички изисквания на националното право, се считат за заинтересовани;
19.
„инспекция“ означава всички действия, включително посещения на място, проверки на вътрешни мерки, системи и доклади и последващи документи, както и всички необходими последващи действия, предприемани от (или от името на) компетентния орган с цел проверка и насърчаване на съгласуваността на предприятията с изискванията на настоящата директива.
Член 4
Оценка на опасността от големи аварии от определено опасно вещество
1. При необходимост или при всяко уведомление от страна на държава членка Комисията оценява в съответствие с параграф 2 дали на практика е невъзможно определено опасно вещество, обхванато от част 1 или изброено в част 2 от приложение I, да емитира материя или енергия, която би могла да причини голяма авария както при нормални, така и при извънредни обстоятелства, които могат разумно да бъдат предвидени. Оценката взема предвид информацията, посочена в параграф 3, и се основава на едно или повече от следните свойства:
а)
физичната форма на опасното вещество при нормална преработка или оперативни условия или при непланирана загуба на съдържимо;
б)
присъщите свойства на опасното вещество, по-конкретно свързаните с неговото разпространение при сценарий за големи аварии, като молекулна маса и налягане на наситени водни пари;
в)
максимална концентрация на веществата в случай на смеси.
За целите на първа алинея изолацията и общото опаковане на опасното вещество също следва, когато е целесъобразно, да се вземат предвид, включително по-специално когато са обхванати от специално законодателство на Съюза.
2. Ако дадена държава членка сметне, че опасно вещество не представлява опасност от голяма авария в съответствие с параграф 1, тя уведомява Комисията, като предоставя и удостоверителна документация, включително информацията, посочена в параграф 3.
3. За целите на параграфи 1 и 2 необходимата информация за оценка на свойствата на опасното вещество, които представляват физична опасност, опасност за здравето и опасност за околната среда, включва:
а)
изчерпателен списък от свойства, необходими за оценка на потенциала на опасното вещество да причинява физична вреда, вреда за здравето или околната среда;
б)
физически и химически свойства (например молекулна маса, налягане на наситените водни пари, присъща токсичност, точка на кипене, реактивоспособност, вискозитет, разтворимост и други релевантни свойства);
в)
физични свойства и опасни за здравето свойства (например реактивност, запалимост, токсичност съвместно с допълнителни фактори, като начин на атакуване на тялото, застрашаващо живота увреждане и дълготрайни ефекти и други релевантни свойства);
г)
свойства, опасни за околната среда (например екотоксичност, продължителност, биологично натрупване, потенциал за разпространение на голямо разстояние в околната среда и други релевантни свойства);
д)
когато е достъпна, класификация на Съюза за веществото или сместа;
е)
информация относно специфични за веществото условия за експлоатация (например температура, налягане и други релевантни условия), при които се съхранява и използва съответното опасно вещество и/или може да се появи в случай на предвидими необичайни операции или произшествия, като например пожар.
4. Вследствие на посочената в параграф 1 оценка Комисията представя, ако е необходимо, законодателно предложение на Европейския парламент и на Съвета с цел да изключи съответното опасно вещество от обхвата на настоящата директива.
Член 5
Общи задължения на оператора
1. Държавите членки трябва да осигурят задължение на оператора да взема всички необходими мерки за предотвратяване на големи аварии и да ограничава последствията от тях за човешкото здраве и за околната среда.
2. Държавите членки трябва да осигурят изискване към оператора да доказва пред компетентния орган, посочен в член 6, по всяко време, особено за целите на инспекциите и контрола, посочени в член 20, че е взел всички необходими мерки, установени в настоящата директива.
Член 6
Компетентен орган
1. Без да се засягат отговорностите на оператора, държавите членки създават или назначават компетентния орган или органи, отговорни за изпълнението на задълженията, постановени в настоящата директива („компетентния орган“), и ако е необходимо, органи, които да помагат на компетентния орган на техническо ниво. Държавите членки, които създават или назначават повече от един компетентен орган, гарантират цялостното координиране на процедурите за изпълнение на техните задължения.
2. Компетентните органи и Комисията си сътрудничат в дейности в подкрепа на изпълнението на настоящата директива, като включват заинтересованите лица, когато е целесъобразно.
3. Държавите членки осигуряват приемане от страна на компетентните органи за целите по настоящата директива на еквивалентна информация, предавана от операторите в съответствие с други релевантни законодателни актове на Съюза, която съответства на някое от изискванията по настоящата директива. В такива случаи компетентните органи осигуряват спазването на изискванията по настоящата директива.
Член 7
Уведомяване
1. Държавите членки трябва да изискват от оператора да изпрати на компетентния орган уведомление, съдържащо следната информация:
а)
името и/или търговското наименование на оператора и пълния адрес на въпросното предприятие;
б)
седалището на оператора и пълния му адрес;
в)
името и длъжността на лицето, което отговоря за предприятието, ако е различно от това в буква а);
г)
достатъчно информация, за да се установят опасните вещества и категорията на съответните вещества или на тези, за които има вероятност да се установят;
д)
количеството и физичната форма на опасните вещества или на съответните вещества;
е)
дейността или предполаганата дейност на инсталацията или съоръжението за складиране;
ж)
непосредствената околна среда на предприятието и фактори, които могат да причинят голяма авария или да влошат последствията от нея, включително, когато е достъпна, информация за съседни предприятия, както и за обекти, които не попадат в обхвата на настоящата директива, райони и строежи, които биха могли да бъдат източник на или да увеличат риска или последствията от голяма авария и от ефекта на доминото.
2. Уведомлението или негова актуализация се изпраща до компетентния орган в следните срокове:
а)
за новите предприятия, в разумен срок преди началото на строежа или експлоатацията или преди изменения, водещи до промяна в списъка на опасни вещества;
б)
за всички останали случаи, една година от датата, на която настоящата директива започва да се прилага за въпросното предприятие.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат, ако операторът вече е изпратил уведомление до компетентния орган съгласно изискванията на националното законодателство преди 1 юни 2015 г. и информацията, съдържаща се там, е в съответствие с параграф 1 и е останала непроменена.
4. Операторът уведомява предварително компетентния орган за следните случаи:
а)
значително увеличаване или намаляване на количеството или значителна промяна в естеството или физичната форма на наличното опасно вещество, както е посочено в уведомлението, предоставено от оператора съгласно параграф 1, или всяка значителна промяна в процесите на употребата му;
б)
изменение на предприятие или на инсталация, което би могло да има значителни последствия върху опасностите от големи аварии;
в)
окончателното закриване на инсталацията или извеждането ѝ от експлоатация; или
г)
промени в информацията, посочена в параграф 1, буква а), б) или в).
Член 8
Политика за предотвратяване на големи аварии
1. Държавите членки изискват от оператора да състави документ в писмен вид, в който да изложи политиката си за предотвратяване на големи аварии (ППГА) и да осигури правилното ѝ изпълнение. ППГА има за цел осигуряване на високо ниво на опазване на човешкото здраве и околната среда. Политиката е пропорционална на опасностите от големи аварии. Тя включва целите на оператора като цяло и принципите на действие, ролята и отговорността на управлението, както и ангажимента за постоянно подобряване на контрола над опасностите от голяма авария и осигуряване на високо ниво на защита.
2. ППГА се съставя и когато това се изисква от националното право, се изпраща до компетентния орган в следните срокове:
а)
за новите предприятия, в разумен срок преди началото на строежа или експлоатацията или преди изменения, водещи до промяна в списъка на опасни вещества;
б)
за всички останали случаи, една година от датата, на която настоящата директива започва да се прилага за въпросното предприятие.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат, ако операторът вече е съставил ППГА и когато това се изисква от националното законодателство, я е изпратил до компетентния орган преди 1 юни 2015 г., и информацията, съдържаща се там, е в съответствие с параграф 1 и е останала непроменена.
4. Без да се засяга член 11, операторът периодично преразглежда и когато е необходимо, обновява ППГА най-малко веднъж на всеки пет години. Когато това се изисква от националното право, обновената ППГА се изпраща до компетентния орган незабавно.
5. ППГА се прилага чрез подходящи средства, структури и безопасна система за управление, в съответствие с приложение III, пропорционално на опасността от големи аварии и сложността на организацията на дейностите на предприятието. За предприятията с нисък рисков потенциал задължението за прилагане на ППГА може да бъде изпълнено чрез други подходящи средства, структури и системи на управление, пропорционални на опасността от големи аварии, като се вземат предвид принципите, изложени в приложение III.
Член 9
Ефект на доминото
1. Държавите членки трябва да гарантират, че компетентният орган, като използва получената в съответствие с членове 7 и 10 информация от операторите, или вследствие на искане за допълнителна информация от компетентния орган, или чрез инспекции съгласно член 20, е длъжен да идентифицира всички предприятия с нисък или висок рисков потенциал или групи от такива предприятия, където опасността или последствията от големи аварии могат да се увеличат поради географското положение и близостта на такива предприятия, както и инвентара им от опасни вещества.
2. Когато компетентният орган разполага с допълнителна информация към предоставената от оператора съгласно член 7, параграф 1, буква ж), той предоставя информацията на съответния оператор, ако е необходимо за прилагането на настоящия член.
3. Държавите членки трябва да осигурят следните задължения на операторите на предприятията, определени в съответствие с параграф 1:
а)
да обменят подходящата информация, за да се даде възможност на тези предприятия да вземат предвид естеството и обхвата на цялата опасност от голяма авария в своите ППГА, системи за управление на безопасността, доклади за безопасност и вътрешни аварийни планове, когато е целесъобразно;
б)
да си сътрудничат при информирането на обществеността и съседните обекти, които не попадат в обхвата на настоящата директива, и при предоставянето на информация на компетентния орган за подготовката на външни аварийни планове.
Член 10
Доклад за безопасност
1. Държавите членки изискват от оператора на предприятие с висок рисков потенциал да представя доклад за безопасност с цел:
а)
да покаже, че ППГА и съответната система за управление на безопасността, необходима за прилагането на ППГА, са въведени в действие в съответствие с информацията, изложена в приложение III;
б)
да покаже, че опасностите от големи аварии и възможните сценарии за големи аварии са идентифицирани и че са взети необходимите мерки за предотвратяване на такива аварии и за ограничаване на последствията от тях за човешкото здраве и за околната среда;
в)
да покаже, че е предвидена достатъчна безопасност и сигурност в модела, конструкцията, действието и поддръжката на всяка инсталация, съоръжение за складиране, оборудване и инфраструктура, свързана с действието му, които имат връзка с опасностите от големи аварии вътре в предприятието;
г)
да покаже, че са изготвени вътрешни аварийни планове и да доставя информация за съставяне на външен авариен план;
д)
да предоставя достатъчно информация на компетентния орган, за да му даде възможност да взема решения по отношение на ситуирането на нови дейности или строежи около съществуващите предприятия.
2. Докладът за безопасност трябва да съдържа най-малко данните и информацията, посочени в приложение II. В него се посочват организациите, участвали в изготвянето на доклада.
3. Докладът за безопасност се изпраща до компетентния орган в следните срокове:
а)
за новите предприятия, в разумен срок преди началото на строежа или експлоатацията или преди изменения, водещи до промяна в списъка на опасни вещества;
б)
за съществуващи предприятия с висок рисков потенциал, 1 юни 2016 г.;
в)
за други предприятия, в срок две години от датата, от която настоящата директива започва да се прилага за въпросното предприятие.
4. Параграфи 1, 2 и 3 не се прилагат, ако операторът вече е изпратил доклад за безопасност до компетентния орган съгласно изискванията на националното законодателство преди 1 юни 2015 г. и информацията, съдържаща се там, е в съответствие с параграфи 1 и 2 и е останала непроменена. За да се съобрази с параграфи 1 и 2, операторът внася всички изменени части от доклада за безопасност във формата, одобрена от компетентния орган, в сроковете, посочени в параграф 3.
5. Без да се засягат разпоредбите на член 11, операторът периодично преразглежда и когато е необходимо, обновява уведомлението най-малко веднъж на всеки пет години.
Операторът също преразглежда и ако е необходимо, обновява доклада за безопасност след голяма авария в неговото предприятие и по всяко друго време по инициатива на оператора или по молба на компетентния орган, когато това е оправдано поради нови факти или нови технологични знания относно въпросите за безопасност, включително знания, произтичащи от анализа на аварии или, доколкото е възможно, „квазиаварии“, както и от развитие на познанията относно оценяването на опасностите.
Обновеният доклад за безопасност или обновени части от него се изпращат до компетентния орган незабавно.
6. Преди операторът да започне строежа или експлоатацията или в случаите, посочени в параграф 3, букви б) и в) и параграф 5 от настоящия член, компетентният орган в разумен срок от получаването на доклада съобщава изводите си от прегледа на доклада за безопасност на оператора и когато е целесъобразно, в съответствие с член 19, забранява въвеждането в експлоатация или продължителното експлоатиране на въпросното предприятие.
Член 11
Изменения на инсталация, на предприятие или на складово съоръжение
В случай на изменение на инсталация, на предприятие, на складово съоръжение или на процес, или на естеството или физичната форма, или количеството на опасните вещества, което би могло да има значителни последствия за опасностите от големи аварии или може да доведе до превръщането на предприятие с нисък рисков потенциал в предприятие с висок рисков потенциал или обратно, държавите членки трябва да осигуряват операторът да преразгледа и където е необходимо, да актуализира уведомлението, ППГА, системите за управление на безопасността и докладите за безопасност и да информира компетентния орган за подробностите на посочената актуализация преди съответното изменение.
Член 12
Аварийни планове
1. Държавите членки осигуряват за всички предприятия с висок рисков потенциал следните задължения:
а)
операторът да състави вътрешен авариен план относно мерките, които ще се вземат вътре в предприятието;
б)
операторът да предостави на компетентния орган необходимата информация, за да му даде възможност да състави външни аварийни планове;
в)
определените за тази цел от държавите членки органи да съставят външен авариен план относно мерките, които се вземат извън предприятието, в срок две години от получаването от оператора на необходимата информация съгласно буква б).
2. Операторите спазват задълженията, установени в параграф 1, букви а) и б), в следните срокове:
а)
за новите предприятия, в разумен срок преди началото на експлоатацията или преди изменения, водещи до промяна в списъка на опасни вещества;
б)
за съществуващи предприятия с висок рисков потенциал, до 1 юни 2016 г., освен ако вътрешният авариен план е изготвен съгласно изискванията на националното законодателство преди тази дата и информацията, съдържаща се в него, както и информацията, посочена в параграф 1, буква б), е в съответствие с настоящия член и е останала непроменена;
в)
за други предприятия, в срок от две години от датата, на която настоящата директива започва да се прилага за въпросното предприятие.
3. Аварийните планове се изготвят със следните цели:
а)
да се ограничават и контролират произшествията, така че да се сведе до минимум въздействието и да се ограничи вредата за човешкото здраве, за околната среда и за имуществото;
б)
да се прилагат необходими мерки за защита на човешкото здраве и на околната среда от въздействието на големи аварии;
в)
да се съобщава необходимата информация на обществеността и на засегнатите служби или органи в района;
г)
да се осигури възстановяване и почистване на околната среда след голяма авария.
Аварийните планове съдържат информацията, посочена в приложение IV.
4. Държавите членки трябва да гарантират, че вътрешните аварийни планове, предвидени в настоящата директива, се изготвят след обсъждане с персонала, който работи в предприятието, включително със съответния персонал, който работи по дългосрочни договори за подизпълнителство.
5. Държавите членки гарантират, че на засегнатата общественост е предоставена навременна възможност да изрази мнението си относно външните аварийни планове, когато те биват изготвяни или съществено изменяни.
6. Държавите членки трябва да осигурят, че вътрешните и външните аварийни планове се преразглеждат, проверяват и когато е необходимо, актуализират, съответно от операторите и определените органи, на подходящи интервали от време, но не по-дълги от три години. Преразглеждането отчита промените, които са настъпили във въпросните предприятия или в рамките на въпросните спасителни служби, новите технически познания, както и познанията относно реагирането при големи аварии.
По отношение на външните аварийни планове държавите членки трябва да отчитат необходимостта да улесняват активното сътрудничество на гражданската защита при големи аварии.
7. Държавите членки трябва да осигурят задължение за незабавно изпълнение на аварийните планове от оператора и ако е необходимо, от компетентния орган, определен за тази цел, когато настъпи голяма авария или когато настъпи неконтролируемо събитие, което по своето естество е разумно да се допусне, че би довело до голяма авария.
8. Компетентният орган може да реши, като обоснове решението си, с оглед на информацията, съдържаща се в доклада за безопасност, да не се прилага изискването по параграф 1 за представяне на външен авариен план.
Член 13
Планиране на използването на земята
1. Държавите членки осигуряват, че целите за предотвратяване на големи аварии и ограничаването на последствията от такива аварии за човешкото здраве и околната среда се вземат предвид в техните политики по отношение на използването на земята или други свързани с това политики. Те изпълняват тези цели чрез контрол върху:
а)
местоположението на новите предприятия;
б)
изменения в предприятия, обхванати от член 11;
в)
нови строежи, включително изграждане на транспортни пътища, обществени места и жилищни райони в околностите на предприятия, където ситуирането или новите строежи могат да бъдат източник или да увеличат риска или последствията от голяма авария.
2. Държавите членки гарантират, че политиката им по отношение на използването на земята или друга подобна политика и процедурите за прилагане на тази политика отчитат необходимостта в дългосрочен план:
а)
да поддържат безопасно отстояние между предприятията, обхванати от настоящата директива, и жилищни райони, обществени сгради и площи, зони за отдих и, доколкото е възможно, големи транспортни пътища;
б)
да опазват райони от особен природозащитен интерес или с по-голяма уязвимост в околностите на предприятия, когато е целесъобразно, чрез поддържане на безопасно отстояние или други подходящи мерки;
в)
в случая на съществуващи предприятия, да предприемат допълнителни технически мерки в съответствие с член 5, така че да не се увеличава рискът за човешкото здраве и околната среда.
3. Държавите членки осигуряват от страна на всички компетентни органи, както и органите по планирането, отговорни за решенията в тази област, въвеждане на подходящи процедури за консултации с цел улесняване прилагането на политиките, формулирани съгласно параграф 1. Процедурите са предназначени да осигурят наличието на достатъчно информация от операторите относно рисковете, произтичащи от предприятието, и на техническо становище по тези рискове, било за всеки отделен случай, или на обща основа, при вземането на решения.
Държавите членки осигуряват задължение на операторите на предприятия с нисък рисков потенциал да предоставят, при искане от страна на компетентния орган, достатъчно информация относно рисковете, произтичащи от предприятието, необходима за целите на планиране на използването на земята.
4. Изискванията на параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член се прилагат, без да се накърняват разпоредбите на Директива 2011/92/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 13 декември 2011 г. относно оценката на въздействието на някои публични и частни проекти върху околната среда (15), Директива 2001/42/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 27 юни 2001 г. относно оценката на последствията на някои планове и програми върху околната среда (16) и друго съответно законодателство на Съюза. Държавите членки могат да уредят координирани или съвместни процедури с цел изпълняване на изискванията на настоящия член и изискванията на посоченото законодателство, inter alia, за избягване на дублиране на оценка или консултации.
Член 14
Информация за обществеността
1. Държавите членки осигуряват информацията, посочена в приложение V, да е постоянно достъпна за обществеността, включително електронно. Информацията се актуализира, когато е необходимо, включително в случай на изменения, обхванати от член 11.
2. За предприятия с висок рисков потенциал държавите членки също осигуряват:
а)
всички лица, които има вероятност да бъдат засегнати от голяма авария, да получават редовно и в най-подходящата форма, без да се налага да я изискват, ясна и разбираема информация относно мерките за сигурност и за съответното поведение в случай на голяма авария;
б)
докладът за безопасност да бъде предоставян на обществеността при поискване при условията на член 22, параграф 3; когато се прилага член 22, параграф 3, се предоставя изменен доклад, например под формата на нетехническо резюме, което включва като минимум обща информация относно опасностите от големи аварии и относно потенциалните последствия за човешкото здраве и околната среда в случай на голяма авария;
в)
списъкът с опасните вещества да се предоставя на обществеността при поискване съгласно член 22, параграф 3.
Информацията, която трябва да бъде предоставена съгласно първа алинея, буква а), включва като мимимум информацията, посочена в приложение V. Тази информация също така се предоставя на всички обществени сгради и площи, включително училища и болници, и на всички съседни предприятия в случая на предприятия, попадащи в обхвата на член 9. Държавите членки гарантират, че информацията се предоставя поне на всеки пет години и се преразглежда периодично, и когато е необходимо, се актуализира, включително в случай на изменения, обхванати от член 11.
3. По отношение на вероятността от голяма авария с трансгранично въздействие, произтичаща от предприятие с висок рисков потенциал, държавите членки предоставят достатъчно информация на потенциално засегнатите държави членки, за да могат всички съответни разпоредби, съдържащи се в членове 12, 13 и в настоящия член, да се приложат, когато е възможно, от потенциално засегнатите държави членки.
4. Когато заинтересованата държава членка реши, че предприятие в близост до територията на друга държава членка не е в състояние да създаде опасност от голяма авария отвъд нейните граници за целите на член 12, параграф 8 и следователно няма нужда да представя външен авариен план съгласно член 12, параграф 1, тя уведомява другата държава членка за обоснованото си решение.
Член 15
Обществено обсъждане и участие на обществеността в процеса на вземане на решения
1. Държавите членки осигуряват навременна възможност на заинтересованата общественост да даде своето становище по конкретни индивидуални проекти, свързани със:
а)
планиране на нови предприятия в съответствие с член 13;
б)
значителни изменения на предприятия съгласно член 11, когато такива изменения са предмет на задълженията, предвидени в член 13;
в)
нови строежи около предприятия, където ситуирането или новите строежи могат да увеличат риска или последствията от голяма авария, в съответствие с член 13.
2. По отношение на посочените в параграф 1 конкретни индивидуални проекти обществеността се информира чрез публично разгласяване или други подходящи средства, включително електронни медии, ако има такива, по следните въпроси на ранен етап от процедурата по вземане на решение или най-късно веднага след като може разумно да се очаква информацията да бъде предоставена:
а)
предмета на конкретния проект;
б)
ако случаят е такъв - факта, че проектът е предмет на национална или трансгранична оценка на въздействието върху околната среда или на консултации между държавите членки в съответствие с член 14, параграф 3;
в)
данни за компетентните органи, отговорни за вземането на решение, от които може да бъде получена съответната информация и до които могат да бъдат отправени коментари или въпроси, и данни за графика за предаване на коментари или въпроси;
г)
същността на вероятните решения или на проекторешението, ако има такова;
д)
посочване на времето и мястото или средствата, чрез които съответната информация ще се предостави;
е)
подробни данни за организирането на участие на обществеността и на обществено обсъждане съгласно параграф 7 от настоящия член.
3. По отношение на посочените в параграф 1 конкретни индивидуални проекти държавите членки гарантират, че в подходящи срокове на заинтересованата общественост се предоставя следното:
а)
в съответствие с националното законодателство, основните доклади и становища, предадени на компетентния орган по времето, когато заинтересованата общественост е била информирана съгласно параграф 2;
б)
в съответствие с разпоредбите на Директива 2003/4/ЕО на Европейския Парламент и на Съвета от 28 януари 2003 г. за достъпа на обществеността до информация по околната среда (17), информация, различна от посочената в параграф 2 от настоящия член, която се отнася до решението в съответствие с член 8 и която се предоставя, след като заинтересованата общественост е била информирана в съответствие с посочения параграф.
4. Държавите членки осигуряват на заинтересованата общественост възможност да представи коментари и мнения пред компетентния орган преди вземане на решение относно посочен в параграф 1 конкретен индивидуален проект, както и надлежно отчитане при вземането на решение на резултатите от проведените обсъждания по параграф 1.
5. Държавите членки гарантират, че когато се вземат съответните решения, компетентният орган предоставя на обществеността:
а)
съдържанието на решението и основанията, на които се базира, включително евентуални последващи актуализации;
б)
резултатите от консултациите, проведени преди вземане на решението, и обяснение за начина, по който те са взети предвид в това решение.
6. Когато се съставят общи планове или програми, засягащи въпроси, посочени в параграф 1, буква а) или в), държавите членки гарантират, че на обществеността е предоставена навременна и действителна възможност да участват в подготовката и изменението или преразглеждането им, като използват процедурите, установени в член 2, параграф 2 от Директива 2003/35/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 май 2003 г. за осигуряване участието на обществеността при изготвянето на определени планове и програми, отнасящи се до околната среда (18).
Държавите членки определят обществеността, която има право да участва за целите на настоящия параграф, включително релевантните неправителствени организации, отговарящи на всички релевантни изисквания, предвидени от националното законодателство, като изискванията за насърчаване на опазването на околната среда.
Настоящият параграф не се прилага за планове и програми, за които се осъществява предвидената от Директива 2001/42/ЕО процедура на участие.
7. Подробните условия за информиране на обществеността и обсъждания със заинтересованата общественост се определят от държавите членки.
Предоставят се разумни срокове за различните фази, които позволяват достатъчно време за информиране на обществеността, и за да може заинтересованата общественост да се подготви и да участва ефективно при вземането на решения по околната среда, предмет на разпоредбите на настоящия член.
Член 16
Информация, която се предоставя от оператора, и действия, които се предприемат след голяма авария
Държавите членки трябва да осигурят изискване към оператора да извърши следните действия веднага щом това стане възможно след голяма авария, като съответно използва най-подходящите средства:
а)
да информира компетентния орган;
б)
да предостави на компетентния органследната информация веднага след като стане налична:
i)
условията на аварията;
ii)
включените опасни вещества;
iii)
наличните данни за оценяване на въздействието на аварията върху човешкото здраве и имущество;
iv)
предприетите спешни мерки;
в)
да информира компетентния орган за предвидените стъпки за:
i)
смекчаване на средносрочното и дългосрочното въздействие на аварията;
ii)
предотвратяване на повторна такава авария;
г)
да актуализира предоставената информация, ако по-нататъшното разследване разкрие допълнителни факти, които изменят тази информация или направените изводи.
Член 17
Действия на компетентния орган след голяма авария
След голяма авария държавите членки изискват от компетентния орган да:
а)
осигури вземането на всички спешни, средносрочни и дългосрочни мерки, които могат да се окажат необходими;
б)
събира чрез инспектиране, разследване или други подходящи средства необходимата информация за пълния анализ на техническите, организационните и управленските аспекти на всяка авария;
в)
предприеме подходящи действия за гарантиране операторът да вземе необходимите предпазни мерки;
г)
прави препоръки за бъдещи превантивни мерки; и
д)
да информира лицата, които могат да бъдат засегнати от състояла се авария, и когато е приложимо, относно мерките, предприети за смекчаване на последствията.
Член 18
Информация, която следва да бъде предоставена от държавите членки след голяма авария
1. За целите на предотвратяване и ограничаване на последствията от големи аварии държавите членки информират Комисията за големи аварии, отговарящи на критериите от приложение VI, които са настъпили на тяхна територия. Те предоставят следните подробни данни:
а)
държавата членка, наименованието и адреса на органа, отговарящ за доклада;
б)
датата, часа и мястото на аварията, включително и пълното наименование на оператора и адреса на засегнатото предприятие;
в)
кратко описание на обстоятелствата на аварията, включително и съответните опасни вещества и непосредственото им въздействие върху човешкото здраве и околната среда;
г)
кратко описание на взетите спешни мерки и непосредствените предохранителни мерки, необходими за предотвратяване на повторна авария;
д)
резултатите от техните анализи и препоръки.
2. Посочената в параграф 1 от настоящия член информация се предоставя при първа възможност и най-късно една година след датата на аварията, като се използва базата данни, посочена в член 21, параграф 4. Когато в указания срок е възможно да бъде предоставена единствено предварителна информация съгласно параграф 1, буква д), за да бъде включена в базата данни, информацията се актуализира веднага щом са достъпни резултатите от допълнителни анализи и препоръки.
Докладването от държавите членки на информацията, посочена в параграф 1, буква д), може да се забави, за да се даде възможност да приключат съдебните процедури, ако такова докладване би могло да се отрази на самите процедури.
3. За целите на предоставянето от държавите членки на информацията, посочена в параграф 1 от настоящия член, се съставя формуляр под формата на актове за изпълнение. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата за разглеждане, посочена в член 27, параграф 2.
4. Държавите членки информират Комисията за наименованието и адреса на всеки орган, който е възможно да има съответна информация за големи аварии и който е в състояние да консултира компетентните органи на другите държави членки, които трябва да се намесят в случай на такава авария.
Член 19
Забрана за използване
1. Държавите членки забраняват използването или пускането в експлоатация на всяко предприятие, инсталация или складово съоръжение или част от такива, където мерките, взети от оператора за предотвратяването или намаляването на големи аварии, са напълно недостатъчни. За тази цел държавите членки, наред с другото, вземат предвид сериозните пропуски при предприемането на необходимите действия, определени в инспекционния доклад.
Държавите членки могат да забранят използването или пускането в експлоатация на всяко предприятие, инсталация или складово съоръжение или част от такива, ако операторът не е представил уведомление, доклади или друга информация, изисквана според настоящата директива в посочените срокове.
2. Държавите членки осигуряват на операторите възможност за обжалване на заповедта за забрана, издадена от даден компетентен орган съгласно параграф 1, пред съответен орган, определен от националното право и процедури.
Член 20
Инспекции
1. Държавите членки трябва да осигурят организиране от страна на компетентните органи на система за инспекции.
2. Инспекциите трябва да са подходящи за вида на въпросното предприятие. Те не трябва да зависят от получаването на доклада за безопасност или от друг представен доклад. Тези инспекции трябва да са достатъчни за планирано и систематично проверяване на използваните в предприятието системи, независимо дали системите са от техническо, организационно или управленско естество, за да се гарантира по-специално, че:
а)
операторът може да покаже, че е взел подходящите мерки, във връзка с разните дейности на предприятието, за предотвратяване на големи аварии;
б)
операторът може да покаже, че е осигурил подходящи средства за ограничаване на последствията от големи аварии в обекта и извън обекта;
в)
данните и информацията от доклада за безопасност или всеки друг предоставен доклад адекватно отразяват условията в предприятието;
г)
на обществеността е била предоставена информацията съгласно член 14.
3. Държавите членки трябва да осигурят обхващането на всички предприятия в инспекционен план на национално, регионално или местно равнище и съответно редовно преразглеждане и, където е целесъобразно, актуализиране на този план.
Всеки инспекционен план включва следните въпроси:
а)
обща оценка на съответните проблеми във връзка с безопасността;
б)
географския район, обхванат в инспекционния план;
в)
списък на предприятията, обхванати в плана;
г)
списък на групите от предприятия, при които са възможни „ефекти на доминото“, съгласно член 9;
д)
списък на предприятия, при които определени външни рискове или източници на опасност биха могли да увеличат риска или последствията от голяма авария;
е)
процедури за редовни инспекции, включително програмите за такива инспекции, съгласно параграф 4;
ж)
процедури за извънредни инспекции съгласно параграф 6;
з)
разпоредби за сътрудничеството между различните инспекционни органи.
4. Въз основа на инспекционните планове, предвидени в параграф 3, компетентният орган редовно изготвя програми за редовни инспекции за всички предприятия, включващи честотата на посещенията на място за различните видове предприятия.
Периодът между две последователни посещения на място не надвишава една година за предприятия с висок рисков потенциал и три години за предприятия с нисък рисков потенциал, освен ако компетентният орган не е разработил програма за инспекции, основана на системно оценяване на опасностите от големи аварии в съответните предприятия.
5. Системната оценка на опасностите за засегнатите предприятия се основава най-малкото на следните критерии:
а)
потенциалното въздействие на съответните предприятия върху човешкото здраве и околната среда;
б)
данните за спазването на изискванията на настоящата директива.
В случаите, при които това е уместно, се вземат предвид също съответни констатации от инспекции, проведени в изпълнение на други законодателни актове на Съюза.
6. За проучване на сериозни жалби, тежки аварии и „квазиаварии“, произшествия и случаи на неизпълнение на изискванията се провеждат във възможно най-кратки срокове извънредни инспекции.
7. В рамките на четири месеца след всяка инспекция на място компетентният орган съобщава на оператора заключенията от инспекцията и всичките набелязани необходими действия. Компетентният орган осигурява операторът да предприеме всичките тези необходими действия в разумен срок от получаването на съобщението.
8. Ако при дадена инспекция е констатиран важен случай на неспазване на настоящата директива, в рамките на шест месеца се извършва допълнителна инспекция.
9. Когато е възможно, инспекциите се координират с инспекции съгласно други законодателни актове на Съюза и се съчетават, когато това е уместно.
10. Държавите членки насърчават компетентните органи да предоставят механизми и инструменти за обмен на опит и консолидиране на знания и да участват в такива механизми на равнище на Съюза, когато е приложимо.
11. Държавите членки трябва да осигурят предоставяне от страна на операторите на компетентните органи на цялото необходимо съдействие, за да може тези органи да извършват евентуални инспекции и да събират всякаква информация, необходима за изпълнението на техните задължения за целите на настоящата директива, по-специално за да се даде възможност на органите да оценят изцяло вероятността от голяма авария и да определят размера на възможното увеличаване на вероятността или усложняване на обстоятелствата при голяма авария, да се позволи подготовката на външен авариен план, както и да се вземат предвид веществата, които поради физичната си форма, конкретни условия или местоположение могат да пораждат необходимост от допълнително разглеждане.
Член 21
Информационна система и обмен
1. Държавите членки и Комисията обменят информация за придобития опит по отношение на предотвратяването на големи аварии и ограничаването на последствията от тях. Тази информация се отнася по-специално до функционирането на мерките, предвидени в настоящата директива.
2. До 30 септември 2019 г. и на всеки четири години след това държавите членки изпращат на Комисията доклад за прилагането на настоящата директива.
3. За предприятия, обхванати от настоящата директива, държавите членки предоставят на Комисията поне следната информация:
а)
името или търговското наименование на оператора и пълния адрес на въпросното предприятие;
б)
дейността или дейностите на предприятието.
Комисията създава и поддържа актуална база данни, съдържаща информацията, доставена от държавите членки. Достъпът до базата данни е ограничен до лица, които имат разрешение за това от Комисията или компетентните органи на държавите членки.
4. Комисията създава и поддържа на разположение на държавите членки база данни, съдържаща по-специално подробности за големи аварии, които са възникнали на територията на държавите членки, с цел:
а)
бързо разпространяване на информацията, предоставена от държавите членки съгласно член 18, параграфи 1 и 2, между всички компетентни органи;
б)
изпращане до компетентните органи на анализ за причините за големи аварии и поуките, взети от тях;
в)
предоставяне на информация на компетентните органи за превантивните мерки;
г)
снабдяване с информация за организациите, които са в състояние да дадат препоръки или подходяща информация за появата, предотвратяването и ограничаване на последствията от големи аварии.
5. Комисията приема до 1 януари 2015 г. актове за изпълнение, за да определи форматите за съобщаване на информацията, посочена в параграфи 2 и 3 от настоящия член, от държавите членки и съответните бази данни, посочени в параграфи 3 и 4. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата за разглеждане, посочена в член 27, параграф 2.
6. Базите данни, посочени в параграф 4, съдържат най-малко:
а)
информацията, доставена от държавите членки в съответствие с член 18, параграфи 1 и 2;
б)
анализ на причините за авариите;
в)
извлечените поуки във връзка с авариите;
г)
превантивните мерки, необходими за предотвратяване на нови аварии.
7. Комисията публикува неповерителната част от данните.
Член 22
Достъп до информация и поверителност
1. Държавите членки осигуряват, в интерес на прозрачността, изискване към компетентния орган да предоставя всякаква информация, притежавана съгласно настоящата директива, на всяко физическо или юридическо лице, което я поиска в съответствие с Директива 2003/4/ЕО.
2. Оповестяването на всяка информация, изискана съгласно настоящата директива, включително съгласно член 14, може да бъде отказано или ограничено от компетентния орган, ако са изпълнени условията, посочени в член 4 от Директива 2003/4/ЕО.
3. Оповестяването на пълната информация, посочена в член 14, параграф 2, букви б) и в), притежавана от компетентния орган, може да бъде отказано от този компетентен орган, без да се засяга параграф 2 от настоящия член, ако операторът е поискал определени части от доклада за безопасността или списъка на опасните вещества да не се разкриват поради причините, предвидени в член 4 от Директива 2003/4/ЕО.
Компетентният орган може също да реши поради тези причини определени части от доклада или списъка да не се разкриват. В такива случаи и след одобрение от този компетентен орган операторът предоставя на компетентния орган изменен доклад или списък, в който тези части не са включени.
Член 23
Достъп до правосъдие
Държавите членки гарантират, че:
а)
всеки заявител, изискващ информация съгласно член 14, параграф 2, буква б) или в) или член 22, параграф 1 от настоящата директива, има възможност да изисква преразглеждане в съответствие с член 6 от Директива 2003/4/ЕО на действията или бездействията на компетентен орган във връзка с такова искане;
б)
членовете на заинтересованата общественост, в съответствие със съответната национална правна система, имат достъп до процедурите за преразглеждане, установени в член 11 от Директива 2011/92/ЕС, за случаите, предмет на член 15, параграф 1 от настоящата директива.
Член 24
Насоки
Комисията може да изготвя насоки относно безопасното отстояние и ефектите на доминото.
Член 25
Изменение на приложенията
Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 26 с цел адаптиране на приложения II-VI към техническия прогрес. Това адаптиране не води до съществени промени в задълженията на държавите членки и операторите, установени в настоящата директива.
Член 26
Упражняване на делегирането на правомощия
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на условията, установени в настоящия член.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочени в член 25, се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 13 август 2012 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия най-късно девет месеца преди края на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от четири месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 25, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 25, влиза в сила, единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок два месеца от нотифицирането на акта на Европейския парламент и на Съвета или ако преди изтичането на този срок както Европейският парламент, така и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по искане на Европейския парламент или на Съвета.
Член 27
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитета, създаден с Директива 96/82/ЕО. Той е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 28
Санкции
Държавите членки определят санкции, приложими при нарушения на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива. Така предвидените санкции трябва да са ефективни, съразмерни и възпиращи. Държавите членки нотифицират Комисията за тези разпоредби до 1 юни 2015 г., както и за всяко последващо изменение, свързано с тях, във възможно най-кратък срок.
Член 29
Докладване и преглед
1. До 30 септември 2020 г. и на всеки четири години след това, въз основа на информацията, предоставяна от държавите членки в съответствие с член 18 и член 21, параграф 2, и на информацията, съдържаща се в базите данни, посочени в член 21, параграфи 3 и 4, и като има предвид прилагането на член 4, Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно прилагането и ефективното действие на настоящата директива, включително информация относно големите аварии, настъпили на територията на Съюза, и относно тяхното потенциално въздействие върху прилагането на настоящата директива. Комисията включва в първия от тези доклади оценка на необходимостта от изменение на обхвата на настоящата директива. В случаите, когато това е целесъобразно, всеки доклад може да се придружава от законодателно предложение.
2. В контекста на съответното законодателство на Съюза Комисията може да проучи необходимостта от разглеждане на въпроса за финансовите отговорности на оператора във връзка с големи аварии, включително застрахователни въпроси.
Член 30
Изменение на Директива 96/82/ЕО
В Директива 96/82/ЕО думите „г) тежки горива“ се добавят към заглавието „Нефтопродукти“ в част I от приложение I.
Член 31
Транспониране
1. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с тази директива в срок до 31 май 2015 г. Те прилагат тези мерки до 1 юни 2015 г.
Независимо от първа алинея държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с член 30 от настоящата директива в срок до 14 февруари 2014 г. Те прилагат тези мерки от 15 февруари 2014 г.
Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези разпоредби.
Когато държавите членки приемат такива разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 32
Отмяна
1. Директива 96/82/ЕО се отменя, считано от 1 юни 2015 г.
2. Позоваванията на отменената директива се считат за позовавания на настоящата директива и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение VII.
Член 33
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 34
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 4 юли 2012 година.
ΟΔΗΓΙΑ 2012/18/EE ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 4ης Ιουλίου 2012
για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες και για την τροποποίηση και στη συνέχεια την κατάργηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (3) θεσπίζει κανόνες για την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων που ενδέχεται να προκύψουν από ορισμένες βιομηχανικές δραστηριότητες και για τον περιορισμό των συνεπειών τους στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον.
(2)
Τα μεγάλα ατυχήματα συχνά έχουν σοβαρές συνέπειες, όπως αποδεικνύεται από τα ατυχήματα στο Seveso, στο Bhopal, στη Schweizerhalle, στο Enschede, στην Τουλούζη και στο Buncefield. Επιπλέον, είναι δυνατόν να επεκταθούν οι επιπτώσεις πέραν των εθνικών συνόρων. Κατά συνέπεια, είναι επιτακτικότερη η ανάγκη να διασφαλιστεί ότι λαμβάνονται τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα για την κατοχύρωση υψηλού επιπέδου προστασίας των πολιτών, των κοινοτήτων και του περιβάλλοντος σε όλη την Ένωση. Υπάρχει επομένως ανάγκη να εξασφαλίζεται τουλάχιστον η διατήρηση ή να επιτυγχάνεται αύξηση του υφιστάμενου υψηλού επιπέδου προστασίας.
(3)
Η οδηγία 96/82/ΕΚ έχει συμβάλει καθοριστικά στη μείωση της πιθανότητας και των συνεπειών των εν λόγω ατυχημάτων, βελτιώνοντας κατά συνέπεια το επίπεδο προστασίας σε ολόκληρη την Ένωση. Από την επανεξέταση της συγκεκριμένης οδηγίας επιβεβαιώθηκε ότι το ποσοστό των μεγάλων ατυχημάτων έχει παραμείνει σταθερό. Ενώ συνολικά οι υφιστάμενες διατάξεις είναι κατάλληλες για τον σκοπό για τον οποίον προορίζονται, απαιτούνται ορισμένες αλλαγές προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω το επίπεδο της προστασίας, ιδίως όσον αφορά την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων. Ταυτόχρονα, το σύστημα που θεσπίστηκε με την οδηγία 96/82/ΕΚ θα πρέπει να προσαρμοστεί στις αλλαγές του ενωσιακού συστήματος κατάταξης των ουσιών και μειγμάτων στο οποίο παραπέμπει η εν λόγω οδηγία. Επιπλέον, θα πρέπει να αποσαφηνιστούν και να επικαιροποιηθούν αρκετές άλλες διατάξεις.
(4)
Είναι επομένως σκόπιμο να αντικατασταθεί η οδηγία 96/82/ΕΚ προκειμένου να διασφαλιστεί η διατήρηση και η περαιτέρω βελτίωση του υφιστάμενου επιπέδου προστασίας, με διατάξεις αποτελεσματικότερες και αποδοτικότερες και, όπου είναι δυνατόν, μειώνοντας τον περιττό διοικητικό φόρτο, με εξορθολογισμό ή απλούστευση, υπό τον όρο ότι δεν διακυβεύεται η ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας. Ταυτόχρονα, οι νέες διατάξεις θα πρέπει να είναι σαφείς, συνεκτικές και εύκολα κατανοητές προκειμένου να συμβάλουν στη βελτίωση της εφαρμογής και της επιβολής, ενώ το επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος θα πρέπει να παραμείνει τουλάχιστον το ίδιο ή να αυξηθεί. Η Επιτροπή θα πρέπει να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη για την πρακτική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η εν λόγω συνεργασία θα πρέπει να αφορά, μεταξύ άλλων, το ζήτημα της αυτοταξινόμησης ουσιών και μειγμάτων. Στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να συμμετέχουν, κατά περίπτωση, εκπρόσωποι της βιομηχανίας, εργαζόμενοι, και μη κυβερνητικές οργανώσεις που προωθούν την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος.
(5)
Στη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη σχετικά με τις διασυνοριακές επιπτώσεις των βιομηχανικών ατυχημάτων, η οποία εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ένωσης με την απόφαση 98/685/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1998, σχετικά με τη σύμβαση για τις διασυνοριακές επιπτώσεις των βιομηχανικών ατυχημάτων (4), προβλέπονται μέτρα σχετικά με την πρόληψη, την ετοιμότητα αντιμετώπισης και την αντιμετώπιση των βιομηχανικών ατυχημάτων που ενδέχεται να προκαλέσουν διασυνοριακές επιπτώσεις, καθώς και για τη διεθνή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα. Με την οδηγία 96/82/ΕΚ ενσωματώνεται η σύμβαση στο δίκαιο της Ένωσης.
(6)
Τα μεγάλα ατυχήματα είναι δυνατόν να έχουν συνέπειες πέραν των συνόρων και το οικολογικό και οικονομικό κόστος ενός ατυχήματος βαρύνει όχι μόνο την πληγείσα μονάδα, αλλά και τα οικεία κράτη μέλη. Επομένως είναι απαραίτητο να λαμβάνονται και να εφαρμόζονται μέτρα ασφάλειας και μείωσης των κινδύνων, για την αποφυγή ενδεχόμενων ατυχημάτων, τη μείωση του κινδύνου πρόκλησης ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους, ώστε να καταστεί δυνατή η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας σε ολόκληρη την Ένωση.
(7)
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να εφαρμόζονται τηρουμένων των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία και το περιβάλλον της εργασίας και, ιδιαίτερα, με την επιφύλαξη της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφαλείας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (5).
(8)
Ορισμένες βιομηχανικές δραστηριότητες θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, εφόσον υπόκεινται σε άλλη νομοθεσία σε επίπεδο Ένωσης ή εθνικό, παρέχοντας ισοδύναμο επίπεδο ασφαλείας. Η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να εξετάζει αν υπάρχουν σημαντικά κενά στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο, ιδίως όσον αφορά νέους και αναδυόμενους κινδύνους από άλλες δραστηριότητες και από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, καθώς και να υποβάλλει, όπου είναι σκόπιμο, νομοθετικές προτάσεις για την κάλυψη των κενών αυτών.
(9)
Στο παράρτημα Ι της οδηγίας 96/82/ΕΚ απαριθμούνται οι επικίνδυνες ουσίες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της, μεταξύ άλλων, με παραπομπές σε ορισμένες διατάξεις της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, τη συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (6) καθώς και της οδηγίας 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 1999, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων (7). Οι οδηγίες 67/548/EOK και 1999/45/ΕΚ έχουν αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για την ταξινόμηση, επισήμανση και συσκευασία των χημικών ουσιών και των μειγμάτων τους (8), με τον οποίο εφαρμόζεται εντός της Ένωσης το παγκοσμίως εναρμονισμένο σύστημα ταξινόμησης και επισήμανσης των χημικών προϊόντων, που έχει εγκριθεί σε διεθνές επίπεδο στο πλαίσιο της δομής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Με τον εν λόγω κανονισμό θεσπίζονται νέες τάξεις και κατηγορίες κινδύνου, οι οποίες αντιστοιχούν μόνο εν μέρει σε εκείνες που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο των οδηγιών εκείνων που έχουν καταργηθεί. Ωστόσο, ορισμένες ουσίες ή μείγματα δεν θα ταξινομούνταν στο συγκεκριμένο σύστημα, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν κριτήρια μέσα σε εκείνο το πλαίσιο. Επομένως, είναι ανάγκη να τροποποιηθεί το παράρτημα Ι της οδηγίας 96/82/ΕΚ για να ευθυγραμμιστεί με τον εν λόγω κανονισμό, διατηρώντας παράλληλα το υφιστάμενο επίπεδο προστασίας που προβλέπονται στην ίδια οδηγία ή αυξάνοντάς το περαιτέρω.
(10)
Στην ταξινόμηση του αναβαθμισμένου βιοαερίου θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις όσον αφορά τα πρότυπα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τυποποίησης (CEN).
(11)
Ενδέχεται να υπάρξουν ανεπιθύμητες συνέπειες από την ευθυγράμμιση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 και τις επακόλουθες προσαρμογές του εν λόγω κανονισμού, με αντίκτυπο στην ταξινόμηση ουσιών και μειγμάτων. Με βάση τα κριτήρια που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει αν υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες και μείγματα που, παρά την ταξινόμηση επικινδυνότητάς τους, δεν ενέχουν σημαντικό κίνδυνο ατυχήματος και, όπου είναι σκόπιμο, να υποβάλει νομοθετική πρόταση προκειμένου να αποκλείσει την εν λόγω επικίνδυνη ουσία από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Η αξιολόγηση θα πρέπει να αρχίζει σύντομα, ιδίως μετά από αλλαγή στην ταξινόμηση ουσίας ή μείγματος, προκειμένου να αποφεύγεται περιττός φόρτος για τους φορείς εκμετάλλευσης και τις αρμόδιες αρχές στα κράτη μέλη. Οι εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει να εμποδίζουν τα κράτη μέλη να διατηρούν ή να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα προστασίας.
(12)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να έχουν τη γενική υποχρέωση να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων και τον μετριασμό και την εξάλειψη των συνεπειών τους. Σε περιπτώσεις που οι επικίνδυνες ουσίες σε μονάδα υπερβαίνουν ορισμένες ποσότητες, ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να παρέχει στην αρμόδια αρχή επαρκείς πληροφορίες προκειμένου να τη διευκολύνει να ταυτοποιεί τη μονάδα, τις υπάρχουσες σε αυτή επικίνδυνες ουσίες και τους πιθανούς κινδύνους. Ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει επίσης να συντάσσει και, όπου προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο, να κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή την πολιτική του για την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων (ΠΠΜΑ), όπου να καθορίζει τη συνολική προσέγγιση και τα μέτρα του φορέα εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένων των κατάλληλων συστημάτων διαχείρισης της ασφαλείας, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων. Όταν οι φορείς εκμετάλλευσης εντοπίζουν και αξιολογούν κινδύνους μεγάλων ατυχημάτων, θα πρέπει να λαμβάνουν επίσης υπόψη τις επικίνδυνες ουσίες που μπορεί να παραχθούν σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος μέσα στη μονάδα.
(13)
Η οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (9) κανονικά αφορά την περιβαλλοντική βλάβη λόγω μεγάλου ατυχήματος.
(14)
Για να μειωθεί ο κίνδυνος πολλαπλασιαστικών επιδράσεων, όταν η χωροθέτηση ή η εγγύτητα μονάδας αυξάνει την πιθανότητα μεγάλων ατυχημάτων ή επιδείνωσης των συνεπειών μεγάλων ατυχημάτων, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να συνεργάζονται για την ανταλλαγή των κατάλληλων πληροφοριών και την ενημέρωση του κοινού, συμπεριλαμβανομένων των γειτονικών μονάδων που ενδέχεται να επηρεαστούν.
(15)
Στις περιπτώσεις μονάδων με σημαντικές ποσότητες επικινδύνων ουσιών, προκειμένου ο φορέας εκμετάλλευσης να αποδείξει ότι έγιναν τα δέοντα για την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων και να προετοιμάσει σχέδια έκτακτης ανάγκης και μέτρα αντιμετώπισης, θα πρέπει να παρέχει στην αρμόδια αρχή πληροφορίες υπό μορφή έκθεσης ασφαλείας. Η εν λόγω έκθεση ασφαλείας θα πρέπει να περιέχει λεπτομέρειες σχετικά με την μονάδα, τις υπάρχουσες επικίνδυνες ουσίες, τις εγκαταστάσεις ή τις αποθήκες, τα πιθανά μεγάλα ατυχήματα και ανάλυση κινδύνων, τα προληπτικά μέτρα και τα μέτρα παρέμβασης και τα διαθέσιμα διοικητικά συστήματα, με σκοπό να προληφθεί και να μειωθεί ο κίνδυνος μεγάλων ατυχημάτων και να καταστεί δυνατή η λήψη των αναγκαίων μέτρων περιορισμού των συνεπειών τους. Ο κίνδυνος μεγάλου ατυχήματος θα μπορούσε να αυξηθεί, αν υπάρχει πιθανότητα φυσικής καταστροφής λόγω της θέσης της μονάδας. Τούτο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επεξεργασία σεναρίων μεγάλου ατυχήματος.
(16)
Για την ετοιμότητα για περιστάσεις έκτακτης ανάγκης, σε μονάδες με σημαντικές ποσότητες επικινδύνων ουσιών, είναι αναγκαίο να καταρτίζονται εξωτερικά και εσωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης και να υιοθετούνται διαδικασίες που εξασφαλίζουν ότι τα σχέδια δοκιμάζονται και αναθεωρούνται όταν ενδείκνυται και ότι εφαρμόζονται στην περίπτωση μεγάλου ατυχήματος ή σχετικής απειλής. Θα πρέπει να ζητείται η γνώμη του προσωπικού της μονάδας όσον αφορά το εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, ενώ, όσον αφορά το εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, θα πρέπει το ενδιαφερόμενο κοινό να έχει τη δυνατότητα να εκφράσει τη γνώμη του. Η ανάθεση σε τρίτους μπορεί να έχει αντίκτυπο στην ασφάλεια μιας μονάδας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης να λαμβάνουν το γεγονός αυτό υπόψη στη χάραξη ΠΠΜΑ, την εκπόνηση έκθεσης ασφαλείας ή την κατάρτιση σχεδίου έκτακτης ανάγκης,
(17)
Κατά την εξέταση των προσφερόμενων μεθόδων λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένων της παρακολούθησης και του ελέγχου, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με βέλτιστες πρακτικές.
(18)
Για τη βελτίωση της προστασίας των κατοικημένων περιοχών, των περιοχών όπου συχνάζει το κοινό και των περιοχών με ιδιαίτερο φυσικό ενδιαφέρον ή ιδιαίτερη ευαισθησία, είναι αναγκαίο στις πολιτικές των κρατών μελών για την εξασφάλιση κατάλληλων αποστάσεων μεταξύ των περιοχών αυτών και των μονάδων που ενέχουν τέτοιους κινδύνους και, όσον αφορά υπάρχουσες μονάδες, να εφαρμόζονται, εν ανάγκη, πρόσθετα τεχνικά μέτρα ώστε να διατηρείται σε αποδεκτό επίπεδο η επικινδυνότητα για το κοινό ή το περιβάλλον. Κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη επαρκείς πληροφορίες και οι τεχνικές συμβουλές σχετικά με την επικινδυνότητα. Προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος, ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι διαδικασίες και τα μέτρα θα πρέπει να ενσωματωθούν, όπου είναι δυνατόν, σε διαδικασίες και μέτρα που ορίζονται βάσει άλλης σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.
(19)
Για να προωθηθεί η πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον, σύμφωνα με τη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος (σύμβαση του Ώρχους), η οποία εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ένωσης με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος (10), θα πρέπει να βελτιωθεί το επίπεδο και η ποιότητα των πληροφοριών που παρέχονται στο κοινό. Ειδικότερα, στα άτομα που είναι πιθανό να πληγούν από μεγάλο ατύχημα θα πρέπει να παρέχονται επαρκή στοιχεία σχετικά με τον ενδεδειγμένο τρόπο αντίδρασης εάν αυτό συμβεί. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν ενημέρωση σχετικά με τον τρόπο πληροφόρησης για τα δικαιώματα των προσώπων που πλήττονται από μεγάλο ατύχημα. Οι πληροφορίες που διαβιβάζονται στο κοινό θα πρέπει να συντάσσονται κατά τρόπο σαφή και κατανοητό. Εκτός από την παροχή πληροφοριών με ενεργό τρόπο, χωρίς να χρειάζεται αίτημα από το κοινό και χωρίς να αποκλείονται άλλες μορφές διάδοσης, οι πληροφορίες θα πρέπει επιπλέον να διατίθενται σε μόνιμη βάση και να επικαιροποιούνται ηλεκτρονικά. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες δικλείδες ασφαλείας όσον αφορά την εμπιστευτικότητα, για την αντιμετώπιση, μεταξύ άλλων, των ανησυχιών σχετικά με την προστασία από κακόβουλες ενέργειες.
(20)
Η διαχείριση των πληροφοριών θα πρέπει να συνάδει με το Ενιαίο Σύστημα Πληροφοριών για το Περιβάλλον (ΕΣΠΠ-SEIS), μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 1ης Φεβρουαρίου 2008 με τίτλο «Η πορεία προς το Ενιαίο Σύστημα Πληροφοριών για το Περιβάλλον (ΕΣΠΠ-SEIS)». Θα πρέπει επίσης να συνάδει με την οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2007, για τη δημιουργία υποδομής χωρικών πληροφοριών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (INSPIRE) (11), καθώς και με τους κανόνες εφαρμογής της, με στόχο τη διευκόλυνση της ανταλλαγής των περιβαλλοντικών χωρικών πληροφοριών μεταξύ των οργανισμών του δημόσιου τομέα και την καλύτερη διευκόλυνση της πρόσβασης του κοινού στις χωρικές πληροφορίες σε ολόκληρη την Ένωση. Οι πληροφορίες θα πρέπει να διατηρούνται σε δημόσια προσβάσιμη βάση δεδομένων σε επίπεδο Ένωσης, η οποία θα διευκολύνει επίσης την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή.
(21)
Σύμφωνα με τη σύμβαση του Ώρχους, απαιτείται αποτελεσματική συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων προκειμένου το ενδιαφερόμενο κοινό να έχει τη δυνατότητα να εκφράζει, και ο φορέας λήψης των αποφάσεων να λαμβάνει υπόψη, απόψεις και ανησυχίες που ενδεχομένως είναι σχετικές με τις εν λόγω αποφάσεις, ενισχύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη λογοδοσία και τη διαφάνεια της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και συμβάλλοντας στην ευαισθητοποίηση του κοινού για περιβαλλοντικά θέματα και στην υποστήριξη εκ μέρους του κοινού των αποφάσεων που λαμβάνονται.
(22)
Για να εξασφαλίζεται η λήψη ενδεδειγμένων μέτρων αντιμετώπισης σε περίπτωση μεγάλου ατυχήματος, ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να ενημερώνει αμέσως την αρμόδια αρχή και να της κοινοποιεί τις αναγκαίες πληροφορίες για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων του ατυχήματος στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
(23)
Οι τοπικές αρχές έχουν συμφέρον να προλαμβάνουν τα μεγάλα ατυχήματα και να αμβλύνουν τις συνέπειές τους και μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν υπόψη το γεγονός αυτό στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
(24)
Για να διευκολύνεται η ανταλλαγή πληροφοριών και να αποφεύγονται ατυχήματα παρεμφερούς φύσεως, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με μεγάλα ατυχήματα που συμβαίνουν στο έδαφός τους, ούτως ώστε η Επιτροπή να αναλύει τους κινδύνους και να διαχειρίζεται σύστημα διάδοσης πληροφοριών, ιδίως όσον αφορά τα μεγάλα ατυχήματα και τα διδάγματα που αποκομίσθηκαν. Η εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να καλύπτει επίσης «παρ’ ολίγον ατυχήματα» τα οποία τα κράτη μέλη θεωρούν ότι παρουσιάζουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον για την αποτροπή μεγάλων ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε να είναι πλήρεις οι πληροφορίες που περιέχονται στα συστήματα πληροφόρησης που δημιουργήθηκαν για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα μεγάλα ατυχήματα.
(25)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τις αρχές οι οποίες θα είναι αρμόδιες να διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Οι αρμόδιες αρχές και η Επιτροπή θα πρέπει να συνεργάζονται σε δραστηριότητες για την ενίσχυση της εφαρμογής, όπως η ανάπτυξη της κατάλληλης καθοδήγησης και οι ανταλλαγές των βέλτιστων πρακτικών. Για την αποφυγή περιττού διοικητικού φόρτου, οι υποχρεώσεις ενημέρωσης θα πρέπει να ενσωματωθούν, όπου κρίνεται απαραίτητο, σε αυτές που ορίζονται βάσει άλλης νομοθεσίας της Ένωσης.
(26)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή και επιβολή, θα πρέπει να υπάρχει σύστημα επιθεωρήσεων, το οποίο να συμπεριλαμβάνει πρόγραμμα επιθεωρήσεων σε τακτά χρονικά διαστήματα και έκτακτες επιθεωρήσεις. Όποτε είναι δυνατόν, οι επιθεωρήσεις θα πρέπει να συντονίζονται με εκείνες που ορίζονται βάσει άλλης νομοθεσίας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης, όπου ενδείκνυται, της οδηγίας 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών (ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης) (12). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε να υπάρχει επαρκές προσωπικό με τις ικανότητες και τα προσόντα που απαιτούνται για την αποτελεσματική διενέργεια των επιθεωρήσεων. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να παρέχουν την κατάλληλη στήριξη, χρησιμοποιώντας εργαλεία και μηχανισμούς για την ανταλλαγή πείρας και την εδραίωση της γνώσης, ακόμη και σε επίπεδο Ένωσης.
(27)
Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η τεχνολογική εξέλιξη, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την τροποποίηση των παραρτημάτων II έως VI, προκειμένου να προσαρμόζονται στην τεχνική πρόοδο. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει τις απαραίτητες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την κατά τον δέοντα τρόπο ταυτόχρονη και έγκαιρη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(28)
Για την εξασφάλιση ενιαίων όρων για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (13).
(29)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν κανόνες για τις εφαρμοστέες κυρώσεις σε περιπτώσεις παραβάσεων των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και να διασφαλίζουν την εφαρμογή τους. Οι εν λόγω κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(30)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται, συνεπώς, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
(31)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (14), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύσουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση μεταξύ των συστατικών στοιχείων μιας οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι δικαιολογημένη.
(32)
Επομένως, η οδηγία 96/82/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί και στη συνέχεια να καταργηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες για την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες και τον περιορισμό των συνεπειών τους στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον, με στόχο να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας σε όλη την Ένωση με συνεπή και αποτελεσματικό τρόπο.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις μονάδες, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.
2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα ακόλουθα:
α)
στρατιωτικές μονάδες, εγκαταστάσεις ή αποθήκες·
β)
κινδύνους από ιοντίζουσα ακτινοβολία προερχόμενη από ουσίες·
γ)
οδική, σιδηροδρομική, εσωτερική πλωτή, θαλάσσια ή αεροπορική μεταφορά και άμεσα σχετιζόμενη ενδιάμεση προσωρινή αποθήκευση επικίνδυνων ουσιών εκτός των μονάδων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένης της φόρτωσης, εκφόρτωσης και μεταφόρτωσης από και προς άλλο μεταφορικό μέσο σε νηοδόχους, αποβάθρες και σιδηροδρομικούς σταθμούς διαλογής·
δ)
μεταφορά επικίνδυνων ουσιών μέσω αγωγών, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών άντλησης, έξω από τις μονάδες που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία·
ε)
εκμετάλλευση, δηλαδή η έρευνα, η εξόρυξη και η επεξεργασία, ορυκτών σε ορυχεία και λατομεία, μεταξύ άλλων και μέσω γεωτρήσεων·
στ)
υπεράκτια έρευνα και εκμετάλλευση ορυκτών, συμπεριλαμβανομένων των υδρογονανθράκων·
ζ)
υπόγεια υπεράκτια αποθήκευση αερίου, σε ειδικούς αποθηκευτικούς χώρους και σε χώρους στους οποίους γίνεται ακόμα έρευνα και εκμετάλλευση ορυκτών, συμπεριλαμβανομένων των υδρογονανθράκων·
η)
χώρους υγειονομικής ταφής αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της υπόγειας εναποθήκευσης αποβλήτων.
Ανεξάρτητα από τα στοιχεία ε) και η) του πρώτου εδαφίου, συμπεριλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας η υπόγεια αποθήκευση φυσικού αερίου στα φυσικά πετρώματα, σε θόλους άλατος και σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία, και οι εργασίες χημικής και θερμικής επεξεργασίας και αποθήκευσης που σχετίζονται με τις εργασίες αυτές, στις οποίες υπεισέρχονται οι επικίνδυνες ουσίες.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«μονάδα», ο υπό έλεγχο φορέα εκμετάλλευσης συνολικός χώρος όπου υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες σε μία ή περισσότερες εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ή συναφών υποδομών ή δραστηριοτήτων· οι μονάδες κατατάσσονται σε κατώτερης ή ανώτερης βαθμίδας·
2)
«μονάδα κατώτερης βαθμίδας», μονάδα όπου υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες σε ποσότητες ίσες ή μεγαλύτερες των ποσοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος 1 στήλη 2 ή στο παράρτημα Ι μέρος 2 στήλη 2, αλλά μικρότερες των ποσοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος 1 στήλη 3 ή στο παράρτημα Ι μέρος 2 στήλη 3, χρησιμοποιώντας, όπου έχει εφαρμογή, τον αθροιστικό κανόνα που καθορίζεται στη σημείωση 4 του παραρτήματος Ι·
3)
«μονάδα ανώτερης βαθμίδας», μονάδα όπου υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες σε ποσότητες ίσες ή μεγαλύτερες των ποσοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος 1 στήλη 3 ή στο παράρτημα Ι μέρος 2 στήλη 3, χρησιμοποιώντας, όπου έχει εφαρμογή, τον αθροιστικό κανόνα που καθορίζεται στη σημείωση 4 του παραρτήματος Ι·
4)
«γειτονική μονάδα», μονάδα που βρίσκεται κοντά σε άλλη μονάδα, σε απόσταση που αυξάνει την επικινδυνότητα ή τις συνέπειες μεγάλου ατυχήματος·
5)
«νέα μονάδα» είναι:
α)
μονάδα που τίθεται σε λειτουργία ή κατασκευάζεται την 1η Ιουνίου 2015 ή αργότερα· ή
β)
χώρος λειτουργίας που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ή μονάδα κατώτερης βαθμίδας που αναβαθμίζεται σε ανώτερης βαθμίδας ή αντίστροφα, την 1η Ιουνίου 2015 ή αργότερα λόγω τροποποιήσεων στις εγκαταστάσεις ή τις δραστηριότητές της που έχουν ως αποτέλεσμα να αλλάξει ο κατάλογος των επικίνδυνων ουσιών της·
6)
«υφιστάμενη μονάδα», μονάδα που στις 31 Μαΐου 2015 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 96/82/ΕΚ και από την 1η Ιουνίου 2015 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας χωρίς να έχει αλλάξει η ταξινόμησή της ως κατώτερης ή ανώτερης βαθμίδας μονάδα·
7)
«άλλη μονάδα», χώρος λειτουργίας που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ή μονάδα κατώτερης βαθμίδας που αναβαθμίζεται σε ανώτερης βαθμίδας ή αντίστροφα, την 1η Ιουνίου 2015 ή αργότερα για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο σημείο 5·
8)
«εγκατάσταση», επίγειο ή υπόγειο τεχνικό υποσύνολο μονάδας, όπου γίνεται παραγωγή, χρησιμοποίηση, χειρισμός ή αποθήκευση επικίνδυνων ουσιών· σε αυτό συγκαταλέγονται όλος ο εξοπλισμός, οι κατασκευές, οι αγωγοί, οι μηχανές, τα εργαλεία, οι ιδιωτικές σιδηροδρομικές διακλαδώσεις, οι νηοδόχοι, οι αποβάθρες φορτοεκφόρτωσης που εξυπηρετούν την εγκατάσταση, οι προβλήτες, οι αποθήκες ή συναφείς κατασκευές, πλωτές ή μη, που χρειάζονται για τη λειτουργία της συγκεκριμένης εγκατάστασης·
9)
«φορέας εκμετάλλευσης», κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εκμεταλλεύεται ή κατέχει μονάδα ή εγκατάσταση ή, αν προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, στο οποίο εκχωρήθηκε η αποφασιστική οικονομική εξουσία ή η εξουσία λήψης αποφάσεων επί της τεχνικής λειτουργίας της μονάδας ή εγκατάστασης·
10)
«επικίνδυνη ουσία», ουσία ή μείγμα που καλύπτεται από το μέρος 1 ή απαριθμείται στο μέρος 2 του παραρτήματος Ι, μεταξύ άλλων υπό μορφή πρώτης ύλης, προϊόντος, παραπροϊόντος, καταλοίπου ή ενδιάμεσου προϊόντος·
11)
«μείγμα», μείγμα ή διάλυμα που αποτελείται από δύο ή περισσότερες ουσίες·
12)
«ύπαρξη επικίνδυνων ουσιών», η πραγματική ή προβλεπόμενη παρουσία επικίνδυνων ουσιών στη μονάδα ή επικίνδυνων ουσιών που τεκμαίρεται λογικά ότι προβλέπεται να προκύψουν κατά την απώλεια ελέγχου της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων δραστηριοτήτων αποθήκευσης, σε οποιαδήποτε εγκατάσταση της μονάδας, σε ποσότητες ίσες με ή μεγαλύτερες από τις οριακές ποσότητες που αναφέρονται στο μέρος 1 ή το μέρος 2 του παραρτήματος Ι·
13)
«μεγάλο ατύχημα», συμβάν, όπως μεγάλη διαρροή, πυρκαγιά ή έκρηξη που προκύπτει από ανεξέλεγκτες εξελίξεις κατά τη λειτουργία οποιασδήποτε μονάδας καλυπτόμενης από την παρούσα οδηγία, το οποίο προκαλεί σοβαρούς κινδύνους, άμεσους ή απώτερους, για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, εντός ή εκτός της μονάδας, και σχετίζεται με μία ή περισσότερες επικίνδυνες ουσίες·
14)
«κίνδυνος», εγγενής ιδιότητα επικίνδυνης ουσίας ή φυσικής κατάστασης που ενδέχεται να βλάψει την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον·
15)
«επικινδυνότητα», πιθανότητα συγκεκριμένης επίδρασης εντός δεδομένης χρονικής περιόδου ή υπό συγκεκριμένες συνθήκες·
16)
«αποθήκευση», η παρουσία ποσότητας επικίνδυνων ουσιών με σκοπό την εναποθήκευση, την παράδοση προς ασφαλή φύλαξη ή την αποθεματοποίηση·
17)
«κοινό», ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα και, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική, οι ενώσεις, οι οργανώσεις και οι ομάδες αυτών·
18)
«ενδιαφερόμενο κοινό», το κοινό το οποίο θίγεται ή ενδέχεται να θιγεί ή του οποίου διακυβεύονται συμφέροντα από αποφάσεις που λαμβάνονται για οποιοδήποτε από τα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1· για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού, μη κυβερνητικές οργανώσεις που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος και τηρούν τις τυχόν εφαρμοστέες απαιτήσεις σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία θεωρείται ότι έχουν συμφέρον·
19)
«επιθεώρηση», όλες οι δράσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιτόπιων επισκέψεων, ελέγχων των εσωτερικών μέτρων, συστημάτων, εκθέσεων και εγγράφων παρακολούθησης, καθώς και κάθε απαραίτητης συνέχειας που δίδεται από την αρμόδια αρχή ή για λογαριασμό της, με σκοπό τον έλεγχο και την προώθηση της συμμόρφωσης των μονάδων με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 4
Εκτίμηση κινδύνων μεγάλου ατυχήματος από συγκεκριμένη επικίνδυνη ουσία
1. Η Επιτροπή εκτιμά, όταν είναι σκόπιμο ή σε κάθε περίπτωση στη βάση κοινοποίησης από κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 2, αν είναι δυνατόν στην πράξη, μια επικίνδυνη ουσία που καλύπτεται από το μέρος 1 ή απαριθμείται στο μέρος 2 του παραρτήματος Ι να προκαλέσει έκλυση μάζας ή ενέργειας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλο ατύχημα, υπό κανονικές ή μη συνθήκες που μπορούν να προβλεφτούν εύλογα. Η εκτίμηση αυτή λαμβάνει υπόψη τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και βασίζεται σε ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
α)
φυσική μορφή της επικίνδυνης ουσίας υπό κανονικές συνθήκες κατεργασίας ή χειρισμού ή σε αιφνίδιο έλεγχο του περιορισμού·
β)
εγγενείς ιδιότητες της επικίνδυνης ουσίας ή των επικίνδυνων ουσιών, ιδιαίτερα εκείνων που συνδέονται με τη διάχυση σε περίπτωση μεγάλου ατυχήματος, όπως η μοριακή μάζα και η πίεση κορεσμένων ατμών·
γ)
μέγιστη συγκέντρωση των ουσιών σε περίπτωση μειγμάτων.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη ο περιορισμός και η γενική συσκευασία της επικίνδυνης ουσίας, όπου είναι σκόπιμο, ιδιαίτερα μάλιστα σε περίπτωση που καλύπτονται από ειδική νομοθεσία της Ένωσης.
2. Όταν κράτος μέλος θεωρεί ότι επικίνδυνη ουσία δεν ενέχει κίνδυνο μεγάλου ατυχήματος σύμφωνα με την παράγραφο 1, το κοινοποιεί στην Επιτροπή μαζί με σχετική αιτιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, οι πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτίμηση των κινδύνων για την υγεία και των φυσικών και περιβαλλοντικών κινδύνων της επικίνδυνης ουσίας περιλαμβάνουν:
α)
πλήρη κατάλογο των ιδιοτήτων που χρειάζονται για την εκτίμηση της πιθανότητας να προκαλέσει η επικίνδυνη ουσία βλάβες σε περιουσιακά στοιχεία, στην υγεία ή στο περιβάλλον·
β)
τις φυσικές και τις χημικές ιδιότητες (π.χ. μοριακή μάζα, πίεση κορεσμένων ατμών, εγγενής τοξικότητα, σημείο βρασμού, αντιδραστικότητα, ιξώδες, διαλυτότητα και άλλες σχετικές ιδιότητες)·
γ)
ιδιότητες που ενέχουν κίνδυνο για την υγεία ή το περιβάλλον (π.χ. αντιδραστικότητα, τοξικότητα σε συνδυασμό με πρόσθετους παράγοντες όπως ο τρόπος προσβολής του σώματος, ο λόγος τραυματισμών προς θανάτους, και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες, όπως επίσης άλλες ιδιότητες κατά περίπτωση)·
δ)
ιδιότητες που ενέχουν κίνδυνο για το περιβάλλον (π.χ. οικοτοξικότητα, ανθεκτικότητα, βιοσωρευτικότητα, δυνατότητα μεταφοράς μακράς εμβέλειας στο περιβάλλον, όπως επίσης άλλες ιδιότητες κατά περίπτωση)·
ε)
όταν υπάρχουν, ενωσιακή ταξινόμηση της ουσίας ή του μείγματος·
στ)
πληροφορίες σχετικά με ειδικές συνθήκες επίδρασης (π.χ. θερμοκρασία, πίεση, και άλλες συνθήκες κατά περίπτωση) υπό τις οποίες η επικίνδυνη ουσία αποθηκεύεται, χρησιμοποιείται ή/και υπάρχει σε περίπτωση απρόβλεπτων μη φυσιολογικών λειτουργιών ή ατυχήματος όπως πυρκαγιά.
4. Με βάση την εκτίμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή υποβάλλει, αν είναι σκόπιμο, νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, προκειμένου η συγκεκριμένη επικίνδυνη ουσία να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 5
Γενικές υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη των μεγάλων ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους στον άνθρωπο και στο περιβάλλον.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να υποχρεούται να αποδεικνύει ανά πάσα στιγμή στην κατά το άρθρο 6 αρμόδια αρχή, ιδίως για τους σκοπούς των επιθεωρήσεων και ελέγχων του άρθρου 20, ότι ο φορέας εκμετάλλευσης έχει λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα που προσδιορίζονται στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 6
Αρμόδια αρχή
1. Με την επιφύλαξη των ευθυνών του φορέα εκμετάλλευσης, τα κράτη μέλη συγκροτούν ή διορίζουν την αρμόδια αρχή ή αρχές που είναι υπεύθυνες για την εκτέλεση των καθηκόντων που καθορίζει η παρούσα οδηγία («αρμόδια αρχή») και, ενδεχομένως, τους οργανισμούς που επικουρούν την αρμόδια αρχή σε τεχνικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη που συγκροτούν ή διορίζουν περισσότερες από μια αρμόδιες αρχές μεριμνούν για τον πλήρη συντονισμό των διαδικασιών για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
2. Οι αρμόδιες αρχές και η Επιτροπή συνεργάζονται σε δραστηριότητες για την υποστήριξη της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, με τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων, όπου είναι σκόπιμο.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές να αποδέχονται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισοδύναμες πληροφορίες τις οποίες υποβάλλουν φορείς εκμετάλλευσης σύμφωνα με τη λοιπή σχετική νομοθεσία της Ένωσης και οι οποίες πληρούν οποιεσδήποτε από τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Στις περιπτώσεις αυτές, οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν ώστε να τηρούνται οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 7
Κοινοποίηση
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τον φορέα εκμετάλλευσης να διαβιβάζει στην αρμόδια αρχή κοινοποίηση που να περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το όνομα ή/και την εμπορική επωνυμία του φορέα εκμετάλλευσης και την πλήρη διεύθυνση της σχετικής μονάδας·
β)
την έδρα του φορέα εκμετάλλευσης και την πλήρη διεύθυνση·
γ)
το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητα του υπευθύνου της μονάδας, αν δεν είναι ο αναφερόμενος στο στοιχείο α)·
δ)
επαρκείς πληροφορίες για την ταυτοποίηση των σχετικών ή ενδεχόμενων επικίνδυνων ουσιών και της κατηγορίας τους·
ε)
την ποσότητα και τη φυσική μορφή της σχετικής επικίνδυνης ουσίας ή των σχετικών επικίνδυνων ουσιών·
στ)
τη δραστηριότητα που ασκείται ή προβλέπεται στην εγκατάσταση ή στην αποθήκη·
ζ)
το άμεσο περιβάλλον της μονάδας, καθώς και παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν μεγάλο ατύχημα ή να επιδεινώσουν τις συνέπειές του, καθώς και λεπτομέρειες, αν υπάρχουν, σχετικά με τις γειτονικές μονάδες, όπως επίσης και τοποθεσιών που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, περιοχών και έργων που θα ήταν δυνατόν να αποτελέσουν αιτία για αύξηση της επικινδυνότητας ή των συνεπειών μεγάλου ατυχήματος και των πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων.
2. Η κοινοποίηση ή η επικαιροποίησή της αποστέλλεται στην αρμόδια αρχή εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
για νέες μονάδες, εντός εύλογης προθεσμίας πριν από την έναρξη της κατασκευής ή λειτουργίας, ή πριν από τις τροποποιήσεις που θα έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών·
β)
για όλες τις άλλες περιπτώσεις, εντός ενός έτους από την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία στη σχετική μονάδα.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται αν ο φορέας εκμετάλλευσης έχει ήδη αποστείλει κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας πριν την 1η Ιουνίου 2015 και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν πληρούν την παράγραφο 1 και παραμένουν αμετάβλητες.
4. Ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει εκ των προτέρων την αρμόδια αρχή στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
ουσιαστική αύξηση ή μείωση της ποσότητας ή ουσιαστική μεταβολή της φύσης ή της φυσικής μορφής της υπάρχουσας επικίνδυνης ουσίας, όπως δήλωσε ο φορέας εκμετάλλευσης με την κοινοποίηση που υπέβαλε κατά την παράγραφο 1, ή σημαντική μεταβολή των διεργασιών χρήσης της·
β)
μετατροπή μονάδας ή εγκατάστασης, η οποία ενδέχεται να έχει σημαντικές συνέπειες όσον αφορά τους κινδύνους μεγάλου ατυχήματος·
γ)
οριστική παύση λειτουργίας ή παροπλισμός της μονάδας· ή
δ)
αλλαγές στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) ή γ).
Άρθρο 8
Πολιτική πρόληψης μεγάλων ατυχημάτων
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να συντάσσει υποχρεωτικώς γραπτό έγγραφο εκθέτοντας την οικεία πολιτική πρόληψης μεγάλων ατυχημάτων (ΠΠΜΑ) και να εξασφαλίζει την ορθή της εφαρμογή. Η ΠΠΜΑ είναι σχεδιασμένη για τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Είναι ανάλογη προς τους κινδύνους μεγάλου ατυχήματος. Περιλαμβάνει τους γενικούς στόχους και τις αρχές δράσης του φορέα εκμετάλλευσης, τον ρόλο και την ευθύνη της διοίκησης, καθώς και την προσήλωση στη διαρκή βελτίωση του ελέγχου των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων και στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας.
2. Η ΠΠΜΑ καταρτίζεται και, αν το επιβάλλει το εθνικό δίκαιο, αποστέλλεται στην αρμόδια αρχή εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
για νέες μονάδες, εντός εύλογης προθεσμίας πριν από την έναρξη της κατασκευής ή λειτουργίας ή πριν από τις τροποποιήσεις που θα έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών·
β)
για όλες τις άλλες περιπτώσεις, εντός ενός έτους από την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία στη σχετική μονάδα.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται, εάν ο φορέας εκμετάλλευσης έχει ήδη καταρτίσει την ΠΠΜΑ και, όταν απαιτείται από το εθνικό δίκαιο, την έχει αποστείλει στην αρμόδια αρχή πριν από την 1η Ιουνίου 2015 και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν πληρούν την παράγραφο 1 και έχουν παραμείνει αμετάβλητες.
4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 11, ο φορέας εκμετάλλευσης επανεξετάζει περιοδικά και, όταν χρειάζεται, επικαιροποιεί την ΠΠΜΑ, τουλάχιστον ανά πενταετία. Όταν επιβάλλεται από το εθνικό δίκαιο, ο φορέας εκμετάλλευσης αποστέλλει χωρίς καθυστέρηση την επικαιροποιημένη ΠΠΜΑ στην αρμόδια αρχή.
5. Η ΠΠΜΑ εφαρμόζεται με κατάλληλα μέσα, δομές και σύστημα διαχείρισης ασφαλείας, σύμφωνα προς τις απαιτήσεις του παραρτήματος III, και ανάλογα προς τους κινδύνους μεγάλου ατυχήματος και την πολυπλοκότητα της οργάνωσης ή των δραστηριοτήτων της μονάδας. Γα τις μονάδες κατώτερης βαθμίδας, η υποχρέωση εφαρμογής της ΠΠΜΑ μπορεί να υλοποιηθεί με άλλα κατάλληλα μέσα, δομές και συστήματα διαχείρισης, ανάλογα προς τους κινδύνους μεγάλου ατυχήματος, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Άρθρο 9
Πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αρμόδια αρχή, χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που παρέχουν οι φορείς εκμετάλλευσης σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 10, ή σε συνέχεια αιτήματος της αρμόδιας αρχής για πρόσθετες πληροφορίες, ή μέσω επιθεωρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 20, να καθορίζουν όλες τις μονάδες ή ομάδες μονάδων κατώτερης και ανώτερης βαθμίδας όπου η επικινδυνότητα ή οι συνέπειες μεγάλου ατυχήματος ενδέχεται να αυξάνονται λόγω της γεωγραφικής θέσης και της εγγύτητας αυτών των μονάδων, καθώς και τους καταλόγους επικίνδυνων ουσιών.
2. Αν η αρμόδια αρχή διαθέτει πρόσθετες πληροφορίες επιπλέον αυτών που διαβίβασε ο φορέας εκμετάλλευσης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ζ), κοινοποιεί τις πληροφορίες αυτές στον εν λόγω φορέα εκμετάλλευσης, αν αυτό απαιτείται για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης των μονάδων που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1:
α)
να ανταλλάσσουν κατάλληλες πληροφορίες που καθιστούν δυνατό να συνεκτιμούνται δεόντως για τις εν λόγω μονάδες η φύση και η έκταση του συνολικού κινδύνου μεγάλου ατυχήματος στις οικείες ΠΠΜΑ, στα συστήματα διαχείρισης της ασφαλείας, στις εκθέσεις ασφαλείας και στα εσωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, κατά περίπτωση·
β)
να συνεργάζονται για την ενημέρωση του κοινού και των γειτονικών χώρων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, καθώς και για την παροχή πληροφοριών στην αρμόδια αρχή κατά την κατάρτιση εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης.
Άρθρο 10
Έκθεση ασφαλείας
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τον φορέα εκμετάλλευσης μονάδας ανώτερης βαθμίδας να καταρτίζει έκθεση ασφαλείας με σκοπό:
α)
να καταδεικνύεται ότι εφαρμόζεται, σύμφωνα με τα στοιχεία του παραρτήματος III, πολιτική πρόληψης μεγάλων ατυχημάτων και σύστημα διαχείρισης της ασφαλείας προς υλοποίησή της·
β)
να καταδεικνύεται ότι έχουν προσδιοριστεί οι κίνδυνοι μεγάλου ατυχήματος και τα σενάρια πιθανών μεγάλων ατυχημάτων και ότι έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη και τον περιορισμό των συνεπειών τους στον άνθρωπο και το περιβάλλον·
γ)
να καταδεικνύεται ότι παρέχουν επαρκή αξιοπιστία και ασφάλεια ο σχεδιασμός, η κατασκευή, η λειτουργία και η συντήρηση κάθε εγκατάστασης, αποθήκης, εξοπλισμού και υποδομής που αφορούν τη λειτουργία της και έχουν σχέση με τους κινδύνους μεγάλου ατυχήματος εντός της μονάδας·
δ)
να καταδεικνύεται ότι έχουν καταρτιστεί εσωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης και παρέχουν τις πληροφορίες που καθιστούν δυνατή την κατάρτιση του εξωτερικού σχεδίου έκτακτης ανάγκης·
ε)
να εξασφαλίζεται επαρκής πληροφόρηση της αρμόδιας αρχής, ώστε να είναι σε θέση να αποφασίζουν για την χωροθέτηση νέων δραστηριοτήτων ή έργων κοντά σε υπάρχουσες μονάδες.
2. Η έκθεση ασφαλείας περιέχει τουλάχιστον τα στοιχεία και τις πληροφορίες που απαριθμούνται στο παράρτημα II. Αναφέρονται σε αυτήν οι ονομασίες των σχετικών οργανισμών που συμμετέχουν στην εκπόνηση της έκθεσης.
3. Η έκθεση ασφαλείας αποστέλλεται στην αρμόδια αρχή εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
για νέες μονάδες, εντός εύλογης προθεσμίας πριν από την έναρξη της κατασκευής ή λειτουργίας, ή πριν από τις τροποποιήσεις που θα έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών·
β)
για τις υπάρχουσες μονάδες ανώτερης βαθμίδας, έως την 1η Ιουνίου 2016·
γ)
για τις άλλες μονάδες, εντός δύο ετών από την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία στη σχετική μονάδα.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 δεν εφαρμόζονται, εάν ο φορέας εκμετάλλευσης έχει ήδη αποστείλει την έκθεση ασφαλείας στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας πριν από την 1η Ιουνίου 2015 και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε αυτήν πληρούν τις παραγράφους 1 και 2 και έχουν παραμείνει αμετάβλητες. Προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, ο φορέας εκμετάλλευσης υποβάλλει τα τυχόν τροποποιούμενα μέρη τις έκθεσης ασφαλείας στη μορφή που αποφασίζει η αρμόδια αρχή, υπό την επιφύλαξη των κατά την παράγραφο 3 προθεσμιών.
5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 11, ο φορέας εκμετάλλευσης επανεξετάζει περιοδικά και, όταν χρειάζεται, επικαιροποιεί την έκθεση ασφαλείας, τουλάχιστον ανά πενταετία.
Επιπλέον, ο φορέας εκμετάλλευσης επανεξετάζει και, όταν χρειάζεται, επικαιροποιεί την έκθεση ασφαλείας μετά από μεγάλο ατύχημα στη μονάδα του, και οποιαδήποτε άλλη στιγμή, με πρωτοβουλία του φορέα εκμετάλλευσης ή μετά από αίτημα της αρμόδιας αρχής, όταν το δικαιολογούν νέα δεδομένα ή νέες τεχνολογικές γνώσεις σχετικά με την ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της γνώσης που προκύπτει από την ανάλυση των ατυχημάτων ή, στο μέτρο του δυνατού, των «παρ’ ολίγον ατυχημάτων», και της εξέλιξης των γνώσεων σχετικά με την εκτίμηση των κινδύνων.
Η επικαιροποιημένη έκθεση ασφαλείας ή τα επικαιροποιημένα μέρη της αποστέλλονται στην αρμόδια αρχή χωρίς καθυστέρηση.
6. Προτού ο φορέας εκμετάλλευσης αρχίσει την κατασκευή ή την εκμετάλλευση ή, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στοιχεία β) και γ) και στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, η αρμόδια αρχή, εντός εύλογων προθεσμιών από την παραλαβή της έκθεσης, ανακοινώνει στον φορέα εκμετάλλευσης τα συμπεράσματά τους από την εξέταση της έκθεσης ασφαλείας και, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 19, απαγορεύει την έναρξη λειτουργίας ή τη συνέχιση της εκμετάλλευσης της εν λόγω μονάδας.
Άρθρο 11
Μετατροπές εγκατάστασης, μονάδας ή αποθήκης
Σε περίπτωση μετατροπής εγκατάστασης, μονάδας, αποθήκης ή διεργασίας παραγωγής ή της φύσης ή της φυσικής μορφής ή των ποσοτήτων επικίνδυνων ουσιών που ενδέχεται να έχει σημαντικές συνέπειες στους κινδύνους μεγάλου ατυχήματος ή να μετατρέψουν μονάδα κατώτερης βαθμίδας σε ανώτερης ή το αντίστροφο, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να επανεξετάσει και, εάν χρειάζεται, να επικαιροποιήσει την κοινοποίηση, την ΠΠΜΑ, το σύστημα διαχείρισης της ασφαλείας και την έκθεση ασφάλειας και να ενημερώσει την αρμόδια αρχή για τις λεπτομέρειες των εν λόγω επικαιροποιήσεων πριν από την εν λόγω μετατροπή.
Άρθρο 12
Σχέδια έκτακτης ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, για κάθε μονάδα ανώτερης βαθμίδας:
α)
ο φορέας εκμετάλλευσης να καταρτίζει εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν εντός της μονάδας·
β)
ο φορέας εκμετάλλευσης να παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες στην αρμόδια αρχή, ώστε αυτή να είναι σε θέση να καταρτίσει εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης·
γ)
οι αρχές που έχουν οριστεί για τον σκοπό αυτόν από το κράτος μέλος, να καταρτίζουν, εντός δύο ετών από την παραλαβή των απαιτούμενων πληροφοριών από τον φορέα εκμετάλλευσης σύμφωνα με το στοιχείο β), εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται εκτός της μονάδας.
2. Οι φορείς εκμετάλλευσης συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που ορίζονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1 εντός των ακόλουθων χρονικών ορίων:
α)
για τις νέες μονάδες, ένα εύλογο χρονικό διάστημα πριν από την έναρξη της λειτουργίας, ή πριν από τις τροποποιήσεις που θα έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών
β)
για τις υπάρχουσες μονάδες ανώτερης βαθμίδας, έως την 1η Ιουνίου 2016, εκτός αν το εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης που καταρτίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας πριν από την ημερομηνία αυτή, καθώς και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε αυτό, όπως επίσης και οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), συμφωνούν με τον παρόν άρθρο και δεν έχουν μεταβληθεί
γ)
για τις άλλες μονάδες, εντός δύο ετών από την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία στη σχετική μονάδα.
3. Τα σχέδια έκτακτης ανάγκης εκπονούνται με τους ακόλουθους στόχους:
α)
τον περιορισμό και τη θέση υπό έλεγχο περιστατικών, ούτως ώστε να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις τους και να περιορίζονται οι βλάβες που προκαλούνται στον άνθρωπο, στο περιβάλλον και στην περιουσία·
β)
την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων προστασίας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος από τις επιδράσεις μεγάλων ατυχημάτων·
γ)
την ανακοίνωση των αναγκαίων πληροφοριών στο κοινό και στις οικείες υπηρεσίες ή αρχές της περιοχής·
δ)
την αποκατάσταση και τον καθαρισμό του περιβάλλοντος μετά από μεγάλο ατύχημα.
Τα σχέδια έκτακτης ανάγκης περιέχουν τις πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα IV.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα εσωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία να καταρτίζονται ύστερα από διαβούλευση με το προσωπικό που απασχολείται εντός της μονάδας, συμπεριλαμβανομένου του σχετικού επί μακρόν εργαζομένου προσωπικού υπεργολαβίας.
5. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι παρέχεται έγκαιρα στο ενδιαφερόμενο κοινό η ευκαιρία να εκφράσει τη γνώμη του για τα εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης όταν αυτά εκπονούνται ή τροποποιούνται σημαντικά.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα εσωτερικά και τα εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης να επανεξετάζονται, να δοκιμάζονται και, όταν χρειάζεται, να επικαιροποιούνται από τους φορείς εκμετάλλευσης και τις κοινοποιημένες αρχές, ανά ενδεδειγμένα χρονικά διαστήματα όχι μεγαλύτερα των τριών ετών. Η επανεξέταση λαμβάνει υπόψη τις μετατροπές στις σχετικές μονάδες ή εντός των οικείων υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, τις νέες τεχνικές γνώσεις και τις γνώσεις που αφορούν την αντιμετώπιση μεγάλων ατυχημάτων.
Όσον αφορά τα εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη να διευκολύνεται η αυξημένη συνεργασία κατά την παροχή βοήθειας πολιτικής προστασίας σε σοβαρές περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
7. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα σχέδια έκτακτης ανάγκης να εφαρμόζονται χωρίς καθυστέρηση από τον φορέα εκμετάλλευσης και, ενδεχομένως, από την αρμόδια αρχή που ορίζεται για τον σκοπό αυτό σε περίπτωση μεγάλου ατυχήματος ή σε περίπτωση ανεξέλεγκτου συμβάντος τέτοιου ώστε ευλόγως να αναμένεται ότι θα καταλήξει σε μεγάλο ατύχημα.
8. Η αρμόδια αρχή μπορεί, παραθέτοντας τους σχετικούς λόγους, να αποφασίσει, με βάση τις πληροφορίες της έκθεσης ασφαλείας, ότι δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 1 σχετικά με την υποχρέωση κατάρτισης εξωτερικού σχεδίου έκτακτης ανάγκης.
Άρθρο 13
Σχεδιασμός χρήσεων γης
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι στόχοι της πρόληψης μεγάλων ατυχημάτων και του περιορισμού των συνεπειών τους στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον να λαμβάνονται υπόψη στις πολιτικές χρήσης γης ή άλλες σχετικές πολιτικές. Τα κράτη μέλη επιδιώκουν αυτούς τους στόχους ελέγχοντας:
α)
τη χωροθέτηση νέων μονάδων·
β)
τις μετατροπές στις μονάδες οι οποίες καλύπτονται από το άρθρο 11·
γ)
τα νέα χωροταξικά έργα κοντά σε μονάδες, όπως δίκτυο μεταφορών, χώροι δημόσιας χρήσης και οικιστικές ζώνες, όταν η χωροθέτηση ή τα έργα ενδέχεται να προκαλέσουν ή να αυξήσουν τον κίνδυνο ενός μεγάλου ατυχήματος είτε να επιδεινώσουν τις συνέπειές του.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε στις πολιτικές χρήσης γης ή και σε άλλες σχετικές πολιτικές και στις διαδικασίες εφαρμογής αυτών να συνεκτιμάται μακροπρόθεσμα η ανάγκη:
α)
να τηρούνται κατάλληλες αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ των μονάδων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία και των οικιστικών ζωνών, των κτιρίων και των χώρων δημόσιας χρήσης, των χώρων αναψυχής και, στο μέτρο του δυνατού, του κύριου δικτύου μεταφορών·
β)
να προστατεύονται οι περιοχές ιδιαίτερης φυσικής ευαισθησίας ή ενδιαφέροντος κοντά στις μονάδες που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, όπου είναι σκόπιμο με κατάλληλες αποστάσεις ασφαλείας ή με άλλα σχετικά μέτρα·
γ)
στην περίπτωση υφιστάμενων μονάδων, να λαμβάνονται πρόσθετα τεχνικά μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 5, ώστε να μην αυξάνεται η επικινδυνότητα για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλες οι αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες σχεδιασμού που έχουν εξουσία λήψης αποφάσεων σε αυτόν τον τομέα να θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες διαβούλευσης για να διευκολύνουν την εφαρμογή των πολιτικών που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Οι διαδικασίες οργανώνονται κατά τρόπον ώστε, όταν πρόκειται να ληφθούν αποφάσεις, να διασφαλίζεται ότι οι φορείς εκμετάλλευσης παρέχουν επαρκείς πληροφορίες για την επικινδυνότητα της μονάδας και υπάρχουν τεχνικές συμβουλές σχετικά με την εν λόγω επικινδυνότητα, βασιζόμενες σε συγκεκριμένη για την κάθε περίπτωση μελέτη ή γενικά κριτήρια.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κάθε φορέας εκμετάλλευσης μονάδας κατώτερης μονάδας να παρέχει, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την επικινδυνότητα της μονάδας οι οποίες απαιτούνται για τον σχεδιασμό χρήσεων γης.
4. Οι απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την αξιολόγηση των επιπτώσεων ορισμένων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (15), της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων κα ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (16) και άλλης σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν συντονισμένες ή κοινές διαδικασίες, ώστε να πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου και οι απαιτήσεις της εν λόγω νομοθεσίας, μεταξύ άλλων προκειμένου να αποφεύγεται η αλληλοεπικάλυψη των εκτιμήσεων ή διαβουλεύσεων.
Άρθρο 14
Ενημέρωση του κοινού
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα V να είναι μονίμως διαθέσιμες στο κοινό, ακόμη και σε ηλεκτρονική μορφή. Οι πληροφορίες επικαιροποιούνται διαρκώς, αν χρειαστεί, μεταξύ άλλων και στην περίπτωση των τροποποιήσεων που καλύπτει το άρθρο 11.
2. Για μονάδες ανώτερης βαθμίδας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν επίσης ότι:
α)
όλα τα πρόσωπα που ενδέχεται να πληγούν από μεγάλο ατύχημα λαμβάνουν τακτικά και με την πλέον ενδεδειγμένη μορφή, χωρίς να χρειάζεται να τις ζητήσουν, σαφείς και εύληπτες πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας και την απαιτούμενη συμπεριφορά σε περίπτωση μεγάλου ατυχήματος·
β)
η έκθεση ασφαλείας τίθεται στη διάθεση του κοινού μετά από αίτημα, με την επιφύλαξη του άρθρου 22 παράγραφος 3· στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το άρθρο 22 παράγραφος 3, τίθεται στη διάθεση του κοινού τροποποιημένη έκθεση, π.χ. με τη μορφή περίληψης μη τεχνικού περιεχομένου, η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον τις γενικές πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους μεγάλων ατυχημάτων και τις πιθανές επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον σε περίπτωση μεγάλου ατυχήματος·
γ)
ο κατάλογος των επικίνδυνων ουσιών τίθεται στη διάθεση του κοινού μετά από αίτημα, με την επιφύλαξη του άρθρου 22 παράγραφος 3.
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου περιλαμβάνουν τουλάχιστον αυτές που αναφέρονται στο παράρτημα V. Εξάλλου, οι εν λόγω πληροφορίες παρέχονται σε όλα τα κτίρια και τους χώρους δημόσιας χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των σχολείων και των νοσοκομείων, καθώς και σε όλες τις γειτονικές μονάδες στην περίπτωση μονάδων που καλύπτονται από το άρθρο 9. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες παρέχονται τουλάχιστον ανά πενταετία, επανεξετάζονται περιοδικά και, αν χρειαστεί, επικαιροποιούνται, μεταξύ άλλων και σε περίπτωση τροποποιήσεων που καλύπτονται από το άρθρο 11.
3. Κάθε κράτος μέλος θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τα οποία είναι πιθανόν να υποστούν τις διασυνοριακές επιδράσεις μεγάλου ατυχήματος σε μονάδα ανώτερης βαθμίδας, επαρκείς πληροφορίες ώστε τα εν λόγω κράτη μέλη να δύνανται να εφαρμόσουν, κατά περίπτωση, όλες τις σχετικές διατάξεις των άρθρων 12 και 13 και του παρόντος άρθρου.
4. Όταν ένα κράτος μέλος κρίνει ότι μια μονάδα ευρισκόμενη κοντά στο έδαφος άλλου κράτους μέλους δεν δημιουργεί κίνδυνο μεγάλου ατυχήματος πέραν της περιμέτρου της σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 8 και, επομένως, δεν απαιτείται εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1, ενημερώνει το άλλο κράτος μέλος για την αιτιολογημένη αυτή απόφαση.
Άρθρο 15
Δημόσια διαβούλευση και συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να έχει έγκαιρα τη δυνατότητα να εκφέρει γνώμη σχετικά με ειδικά επιμέρους έργα όσον αφορά:
α)
τον σχεδιασμό νέων μονάδων, σύμφωνα με το άρθρο 13·
β)
σημαντικές μετατροπές μονάδων βάσει του άρθρου 11, όταν οι προβλεπόμενες μετατροπές υπόκεινται στις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 13 όσον αφορά τον σχεδιασμό·
γ)
τα νέα έργα κοντά σε μονάδες, όταν η χωροθέτηση των έργων ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο μεγάλου ατυχήματος ή να επιδεινώσει τις συνέπειές του, σύμφωνα με το άρθρο 13.
2. Για τα ειδικά επιμέρους έργα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων ή, το αργότερο, μόλις οι πληροφορίες είναι ευλόγως δυνατό να παρασχεθούν, ενημερώνεται το κοινό, είτε με ανακοινώσεις είτε με άλλα πρόσφορα μέσα, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών μέσων όπου αυτά είναι διαθέσιμα, σχετικά με:
α)
το αντικείμενο του συγκεκριμένου έργου·
β)
κατά περίπτωση, το γεγονός ότι ένα έργο υπόκειται σε εθνική ή διασυνοριακή εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων ή σε διαβουλεύσεις μεταξύ κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3·
γ)
τα στοιχεία της αρμόδιας αρχής που είναι υπεύθυνη για τη λήψη της απόφασης, από την οποία είναι δυνατόν να ζητηθούν πληροφορίες και στην οποία είναι δυνατόν να υποβληθούν παρατηρήσεις ή ερωτήματα, καθώς και τις λεπτομέρειες του χρονοδιαγράμματος για τη διαβίβαση των παρατηρήσεων ή ερωτημάτων·
δ)
τη φύση των πιθανών αποφάσεων ή, στην περίπτωση που υφίσταται, το σχέδιο απόφασης,
ε)
το χρονοδιάγραμμα και τους τόπους ή τα μέσα που προβλέπονται για την παροχή των σχετικών πληροφοριών·
στ)
λεπτομέρειες σχετικά με τη ρύθμιση της συμμετοχής του κοινού και τη διαβούλευση με αυτό σύμφωνα με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου.
3. Για τα ειδικά επιμέρους έργα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, σε εύλογο χρονικό διάστημα, να τίθενται στη διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού τα ακόλουθα:
α)
σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, οι κύριες εκθέσεις και συμβουλές που είναι στη διάθεση της αρμόδιας αρχής κατά τη χρονική στιγμή που ενημερώνεται το ενδιαφερόμενο κοινό σύμφωνα με την παράγραφο 2·
β)
σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες (17), πληροφορίες πλην εκείνων οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και έχουν σχέση με την εν λόγω απόφαση και καθίστανται διαθέσιμες μόνο αφού προηγηθεί η ενημέρωση του ενδιαφερόμενου κοινού κατά την εν λόγω παράγραφο.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να έχει το δικαίωμα να διατυπώσει σχόλια και απόψεις προς την αρμόδια αρχή πριν από τη λήψη απόφασης για ειδικό επιμέρους έργο όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 και τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διενεργούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 να συνεκτιμούνται δεόντως κατά τη λήψη της απόφασης.
5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, όταν λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις, η αρμόδια αρχή να θέτει στη διάθεση του κοινού:
α)
το περιεχόμενο της απόφασης και τους λόγους στους οποίους βασίζεται, συμπεριλαμβανομένων τυχόν μετέπειτα επικαιροποιήσεων·
β)
τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διεξήχθησαν πριν από τη λήψη της απόφασης και επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο συνεκτιμήθηκαν στην εν λόγω απόφαση.
6. Όταν καταρτίζονται γενικά σχέδια ή προγράμματα για τα θέματα που αναφέρονται στα στοιχεία α) ή γ) της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη πρέπει να μεριμνούν ώστε να παρέχεται έγκαιρα στο κοινό ουσιαστική δυνατότητα συμμετοχής στην προετοιμασία και την τροποποίηση ή την επανεξέταση με τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον (18).
Τα κράτη μέλη εντοπίζουν το κοινό που δικαιούται να συμμετέχει για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, συμπεριλαμβανομένων των αρμόδιων μη κυβερνητικών οργανώσεων οι οποίες ανταποκρίνονται στις σχετικές απαιτήσεις που επιβάλλονται δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, όπως εκείνες που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος.
Η παρούσα παράγραφος δεν έχει εφαρμογή σε έργα και προγράμματα στα οποία εφαρμόζεται διαδικασία δημόσιας συμμετοχής με βάση την οδηγία 2001/42/ΕΚ.
7. Οι λεπτομερείς ρυθμίσεις για την ενημέρωση του κοινού και τη διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κοινό καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
Για καθένα από τα διαφορετικά στάδια, προβλέπονται εύλογα χρονικά πλαίσια, τα οποία παρέχουν επαρκή χρονικά διαστήματα για την ενημέρωση του κοινού καθώς και για την προετοιμασία και την αποτελεσματική συμμετοχή του ενδιαφερομένου κοινού στη λήψη αποφάσεων για το περιβάλλον, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 16
Πληροφορίες που παρέχει ο φορέας εκμετάλλευσης και μέτρα που πρέπει να ληφθούν μετά από μεγάλο ατύχημα
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, το συντομότερο δυνατόν ύστερα από ένα μεγάλο ατύχημα, ο φορέας εκμετάλλευσης να υποχρεούται, με τον καταλληλότερο τρόπο:
α)
να ενημερώνει την αρμόδια αρχή·
β)
να παρέχει στην αρμόδια αρχή, μόλις είναι διαθέσιμες, πληροφορίες σχετικά με:
i)
τις περιστάσεις του ατυχήματος·
ii)
τις ενεχόμενες επικίνδυνες ουσίες·
iii)
τα διαθέσιμα στοιχεία για την εκτίμηση των επιδράσεων του ατυχήματος στην ανθρώπινη υγεία, στο περιβάλλον και στα υλικά περιουσιακά στοιχεία·
iv)
τα ληφθέντα μέτρα έκτακτης ανάγκης·
γ)
να πληροφορεί την αρμόδια αρχή σχετικά με τα προβλεπόμενα μέτρα για:
i)
τον μετριασμό των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων επιδράσεων του ατυχήματος·
ii)
την αποφυγή επανάληψης τέτοιου ατυχήματος·
δ)
να επικαιροποιεί τις παρεχόμενες πληροφορίες, σε περίπτωση που διεξοδικότερη διερεύνηση αποκαλύψει πρόσθετα στοιχεία τα οποία μεταβάλλουν τις εν λόγω πληροφορίες ή τα συμπεράσματα που συνάχθηκαν.
Άρθρο 17
Ενέργειες που πρέπει να αναλάβει η αρμόδια αρχή μετά από μεγάλο ατύχημα
Σε συνέχεια μεγάλου ατυχήματος, τα κράτη μέλη αναθέτουν στην αρμόδια αρχή:
α)
να εξασφαλίζουν ότι λαμβάνονται επείγοντα μέτρα και τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα που ενδεχομένως κρίνονται αναγκαία·
β)
να συγκεντρώνουν, με επιθεωρήσεις, έρευνες ή με άλλο τρόπο, τις απαραίτητες πληροφορίες για να αναλύονται πλήρως τεχνικές, οργανωτικές και διοικητικές πτυχές του ατυχήματος·
γ)
να προβαίνουν στις ενδεδειγμένες ενέργειες, ώστε να εξασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα αποκατάστασης·
δ)
να διατυπώνουν συστάσεις για μελλοντικά προληπτικά μέτρα και
ε)
να ενημερώνουν τα πρόσωπα που ενδέχεται να πληγούν για το ατύχημα που συνέβη και, όπου είναι σκόπιμο, για τα μέτρα που λαμβάνονται για τον μετριασμό των συνεπειών του.
Άρθρο 18
Πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη μετά από μεγάλο ατύχημα
1. Για την πρόληψη και τον μετριασμό των επιπτώσεων μεγάλων ατυχημάτων, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μεγάλα ατυχήματα που πληρούν τα κριτήρια του παραρτήματος VI και συνέβησαν στο έδαφός τους. Παρέχουν στην Επιτροπή τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το κράτος μέλος, την ονομασία και τη διεύθυνση της αρχής που είναι υπεύθυνη για την έκθεση·
β)
την ημερομηνία, την ώρα και τον τόπο του ατυχήματος, καθώς και την πλήρη ονομασία του φορέα εκμετάλλευσης και τη διεύθυνση της συγκεκριμένης μονάδας·
γ)
σύντομη περιγραφή των περιστάσεων του ατυχήματος, με μνεία των ενεχόμενων επικινδύνων ουσιών, και τις άμεσες επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον·
δ)
σύντομη περιγραφή των ληφθέντων μέτρων έκτακτης ανάγκης και των απαραίτητων άμεσων προφυλάξεων για την αποφυγή επανάληψης του ατυχήματος·
ε)
τα αποτελέσματα της ανάλυσης που διεξήγαγαν και τις σχετικές συστάσεις.
2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παρέχονται το συντομότερο δυνατό και το αργότερο εντός ενός έτους από την ημερομηνία του ατυχήματος, χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 21 παράγραφος 4. Όταν μέσα στη συγκεκριμένη προθεσμία είναι δυνατή μόνο η παροχή προκαταρκτικών πληροφοριών σύμφωνα με το στοιχείο ε) της παραγράφου 1 για περίληψη στη βάση δεδομένων, οι πληροφορίες πρέπει να επικαιροποιηθούν όταν θα είναι διαθέσιμα τα αποτελέσματα της περαιτέρω ανάλυσης και θα έχουν γίνει συστάσεις.
Η υποβολή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο ε) από τα κράτη μέλη επιτρέπεται να καθυστερήσει προκειμένου να καταστεί δυνατή η ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών, οσάκις η εν λόγω υποβολή πληροφοριών ενδέχεται να επηρεάσει τις εν λόγω διαδικασίες.
3. Για τους σκοπούς της παροχής των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου από τα κράτη μέλη, καταρτίζεται, με εκτελεστικές πράξεις, σχετικό έντυπο υποβολής στοιχείων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 27 παράγραφος 2.
4. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στη Επιτροπή την ονομασία και τη διεύθυνση κάθε οργανισμού ο οποίος ενδεχομένως διαθέτει πληροφορίες για μεγάλα ατυχήματα και είναι σε θέση να συμβουλεύσει τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών που πρέπει να επέμβουν σε περίπτωση τέτοιου ατυχήματος.
Άρθρο 19
Απαγόρευση λειτουργίας
1. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν τη λειτουργία ή την έναρξη λειτουργίας μονάδας, εγκατάστασης ή αποθήκης, ή τμήματός τους, εάν τα μέτρα που έλαβε ο φορέας εκμετάλλευσης με σκοπό για την πρόληψη ή τον μετριασμό των κινδύνων μεγάλου ατυχήματος είναι σαφώς ανεπαρκή. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη λαμβάνουν μεταξύ άλλων υπόψη σοβαρών παραλείψεων όσον αφορά τη λήψη των αναγκαίων μέτρων που προσδιορίζονται στην έκθεση της επιθεώρησης.
Τα κράτη μέλη δύνανται να απαγορεύουν τη λειτουργία ή την έναρξη λειτουργίας μονάδας, εγκατάστασης ή αποθήκης, ή τμήματός τους, εάν ο φορέας εκμετάλλευσης δεν έχει υποβάλει εμπροθέσμως την κοινοποίηση, τις εκθέσεις ή τις λοιπές πληροφορίες που απαιτούνται βάσει της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης να έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν ενώπιον αρμόδιου σώματος οριζόμενου από την εθνική νομοθεσία και διαδικασίες, κατά της απόφασης απαγόρευσης την οποία λαμβάνει αρμόδια αρχή σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Άρθρο 20
Επιθεωρήσεις
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές να οργανώνουν σύστημα επιθεωρήσεων.
2. Οι επιθεωρήσεις αρμόζουν στον τύπο της συγκεκριμένης μονάδας. Δεν εξαρτώνται από την παραλαβή της έκθεσης ασφαλείας ή άλλων εκθέσεων. Οι επιθεωρήσεις επαρκούν για την προγραμματισμένη και συστηματική εξέταση των τεχνικών, οργανωτικών και διοικητικών συστημάτων που εφαρμόζονται στη μονάδα, ώστε να εξασφαλίζεται ιδίως ότι:
α)
ο φορέας εκμετάλλευσης είναι δυνατόν να αποδείξει ότι, για τις δραστηριότητες που ασκούνται στη μονάδα, έχει λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα για την πρόληψη κάθε μεγάλου ατυχήματος·
β)
ο φορέας εκμετάλλευσης είναι δυνατόν να αποδείξει ότι έχει προβλέψει ενδεδειγμένα μέσα για τον περιορισμό των συνεπειών μεγάλων ατυχημάτων, εντός και εκτός του χώρου της μονάδας του·
γ)
τα δεδομένα και οι πληροφορίες που περιέχει η έκθεση ασφαλείας, ή άλλη υποβαλλόμενη έκθεση, αποτυπώνουν πιστά τις συνθήκες στη μονάδα·
δ)
παρέχονται στο κοινό οι πληροφορίες κατά το άρθρο 14.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλες οι μονάδες να καλύπτονται από σχέδιο επιθεωρήσεων σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο και να διασφαλίζεται ότι αυτό το σχέδιο επανεξετάζεται τακτικά και, κατά περίπτωση, επικαιροποιείται.
Κάθε σχέδιο επιθεωρήσεων περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
γενική εκτίμηση των σημαντικών ζητημάτων ασφαλείας·
β)
τη γεωγραφική περιοχή που καλύπτει το σχέδιο επιθεωρήσεων·
γ)
κατάλογο των μονάδων που καλύπτει το σχέδιο·
δ)
κατάλογο των μονάδων με πιθανά πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα σύμφωνα με το άρθρο 9·
ε)
κατάλογο των μονάδων όπου ιδιαίτερη εξωτερική επικινδυνότητα ή πηγές κινδύνου θα ήταν δυνατόν να αυξήσουν την επικινδυνότητα ή τις συνέπειες μεγάλου ατυχήματος·
στ)
διαδικασίες τακτικών επιθεωρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων τέτοιων επιθεωρήσεων σύμφωνα με την παράγραφο 4·
ζ)
διαδικασίες για τις έκτακτες επιθεωρήσεις κατά την παράγραφο 6·
η)
διατάξεις σχετικά με τη συνεργασία των διαφορετικών αρχών επιθεώρησης.
4. Με βάση τα σχέδια επιθεωρήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3, η αρμόδια αρχή καταρτίζει, σε τακτά διαστήματα, προγράμματα τακτικών επιθεωρήσεων για όλες τις μονάδες, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας των επισκέψεων χώρων για τους διαφορετικούς τύπους μονάδων.
Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών επισκέψεων χώρων δεν υπερβαίνει το ένα έτος για μονάδες ανώτερης βαθμίδας και τα τρία έτη για μονάδες κατώτερης βαθμίδας, εκτός αν η αρμόδια αρχή έχει καταρτίσει πρόγραμμα επιθεωρήσεων με βάση συστηματική εκτίμηση των κινδύνων μεγάλου ατυχήματος στις αντίστοιχες μονάδες.
5. Η συστηματική εκτίμηση των κινδύνων των αντίστοιχων μονάδων βασίζεται τουλάχιστον στα ακόλουθα κριτήρια:
α)
στις πιθανές επιπτώσεις των συγκεκριμένων μονάδων στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον·
β)
στο ιστορικό της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
Ανάλογα με την περίπτωση, λαμβάνονται επίσης υπόψη τα σχετικά ευρήματα των επιθεωρήσεων στο πλαίσιο άλλης νομοθεσίας της Ένωσης.
6. Οι έκτακτες επιθεωρήσεις διενεργούνται, το ταχύτερο δυνατόν, για τη διερεύνηση σοβαρών καταγγελιών, μεγάλων ατυχημάτων και «παρ’ ολίγον» ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσης.
7. Εντός τεσσάρων μηνών μετά από κάθε επιθεώρηση, η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στον φορέα της εκμετάλλευσης τα συμπεράσματα της επιθεώρησης και όλα τα μέτρα που κρίνει αναγκαία. Η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει όλα τα αναγκαία εκείνα μέτρα εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την παραλαβή της κοινοποίησης.
8. Εάν στο πλαίσιο επιθεώρησης διαπιστωθεί σημαντική περίπτωση μη συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία, διενεργείται πρόσθετη επιθεώρηση εντός έξι μηνών.
9. Οι επιθεωρήσεις συντονίζονται, στο μέτρο του δυνατού, και συνδυάζονται, κατά περίπτωση, με τις επιθεωρήσεις στο πλαίσιο άλλης νομοθεσίας της Ένωσης.
10. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τις αρμόδιες αρχές να παρέχουν τους μηχανισμούς και τα εργαλεία για την ανταλλαγή πείρας και την εμπέδωση των γνώσεων, και να συμμετέχουν σε τέτοιους μηχανισμούς σε επίπεδο Ένωσης, όπου ενδείκνυται.
11. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές κάθε αναγκαία βοήθεια για να διευκολύνουν τις τελευταίες να διενεργούν επιθεωρήσεις και να συγκεντρώνουν όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες προκειμένου να εκτελούν τα καθήκοντά τους για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, συγκεκριμένα για να μπορεί η αρχή να εκτιμά πλήρως την πιθανότητα μεγάλου ατυχήματος και να προσδιορίζει την έκταση ενδεχόμενης αυξημένης πιθανότητας ή βαρύτερων μεγάλων ατυχημάτων, να καταρτίζει εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης και να λαμβάνει υπόψη ουσίες που ενδέχεται να χρειάζονται ειδική προσοχή λόγω της φυσικής μορφής, των ιδιαίτερων συνθηκών ή της θέσης τους.
Άρθρο 21
Σύστημα και ανταλλαγές πληροφοριών
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τις πείρα που απέκτησαν όσον αφορά την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους. Οι πληροφορίες αφορούν κυρίως τη λειτουργικότητα των μέτρων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.
2. Έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2019 και στη συνέχεια ανά τετραετία, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
3. Για τις μονάδες που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το όνομα ή την εμπορική επωνυμία του φορέα εκμετάλλευσης και την πλήρη διεύθυνση της σχετικής μονάδας·
β)
τη δραστηριότητα ή τις δραστηριότητες της μονάδας.
Η Επιτροπή συγκροτεί και επικαιροποιεί βάση δεδομένων η οποία περιέχει τις πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη. Πρόσβαση στη βάση δεδομένων έχουν μόνο πρόσωπα εξουσιοδοτημένα από την Επιτροπή ή τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών.
4. Η Επιτροπή συγκροτεί και τηρεί στη διάθεση των κρατών μελών βάση δεδομένων που περιέχει, ιδίως, λεπτομερή στοιχεία για τα μεγάλα ατυχήματα τα οποία συνέβησαν στο έδαφος των κρατών μελών, με στόχο:
α)
την ταχεία διάδοση σε όλες τις αρμόδιες αρχές των πληροφοριών που παρέχονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 2·
β)
τη γνωστοποίηση στις αρμόδιες αρχές της ανάλυσης των αιτίων μεγάλων ατυχημάτων και των σχετικών διδαγμάτων που αποκομίσθηκαν·
γ)
την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών σχετικά με τα προληπτικά μέτρα·
δ)
την παροχή πληροφοριών σχετικά με τους οργανισμούς που είναι σε θέση να παρέχουν συμβουλές ή σχετικές πληροφορίες όσον αφορά τα περιστατικά και την πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων και τον μετριασμό των συνεπειών τους.
5. Η Επιτροπή πρέπει, έως την 1η Ιανουαρίου 2015, να έχει θεσπίσει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των εντύπων διαβίβασης των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου από τα κράτη μέλη και τις σχετικές βάσεις δεδομένων που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 27 παράγραφος 2.
6. Η βάση δεδομένων που αναφέρεται στην παράγραφο 4 περιλαμβάνει τουλάχιστον:
α)
τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 2·
β)
την ανάλυση των αιτίων των ατυχημάτων·
γ)
τα διδάγματα που αποκομίσθηκαν από τα ατυχήματα·
δ)
τα προληπτικά μέτρα που είναι αναγκαία για να μην επαναληφθούν τα ατυχήματα.
7. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί όσα δεδομένα δεν είναι εμπιστευτικού χαρακτήρα.
Άρθρο 22
Πρόσβαση στις πληροφορίες και εμπιστευτικότητα
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υποχρεούται η αρμόδια αρχή, για λόγους διαφάνειας, να θέτει στη διάθεση κάθε αιτούντος φυσικού ή νομικού προσώπου που το ζητεί σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ οποιεσδήποτε πληροφορίες τηρεί κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να αρνηθεί ή να περιορίσει τη διάθεση οποιαδήποτε πληροφορίας που ζητείται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, μεταξύ άλλων και δυνάμει του άρθρου 14, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 2003/4/ΕΚ.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, η εν λόγω αρμόδια αρχή μπορεί να αρνηθεί τη διάθεση όλων των πληροφοριών τις οποίες τηρεί κατά το άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ), στην περίπτωση που ο φορέας εκμετάλλευσης έχει ζητήσει να μην δημοσιοποιηθούν ορισμένα τμήματα της έκθεσης ασφαλείας ή του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών, για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 2003/4/ΕΚ.
Για τους ίδιους λόγους, η αρμόδια αρχή δύναται επίσης να αποφασίσει να μην δημοσιοποιηθούν ορισμένα τμήματα της έκθεσης ή του καταλόγου. Στις περιπτώσεις αυτές, κατόπιν έγκρισης από την εν λόγω αρχή, ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει στην αρμόδια αρχή έκθεση ή κατάλογο που έχει τροποποιηθεί με αφαίρεση των εν λόγω τμημάτων.
Άρθρο 23
Πρόσβαση στη δικαιοσύνη
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
οι αιτούντες που ζητούν πληροφορίες σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο β) ή γ) ή το άρθρο 22 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας έχουν δικαίωμα προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 2003/4/ΕΚ κατά πράξεων ή παραλείψεων της αρμόδιας αρχής σε σχέση με το αίτημά τους·
β)
το εθνικό νομικό σύστημά τους να παρέχει στο ενδιαφερόμενο κοινό πρόσβαση στις διαδικασίες προσφυγής που ορίζονται στο άρθρο 11 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ για τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο άρθρο 15 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 24
Κατευθυντήριες γραμμές
Η Επιτροπή μπορεί να αναπτύσσει κατευθυντήριες γραμμές για την απόσταση ασφαλείας και τα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα.
Άρθρο 25
Τροποποίηση των παραρτημάτων
Εκχωρείται στην Επιτροπή εξουσία για τη θέσπιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 26 για την προσαρμογή των παραρτημάτων II έως VI στην τεχνική πρόοδο. Οι προσαρμογές αυτές δεν πρέπει να επιφέρουν ουσιαστικές τροποποιήσεις όσον αφορά τις υποχρεώσεις των κρατών μελών και των φορέων εκμετάλλευσης όπως ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 26
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Εκχωρείται στην Επιτροπή εξουσία για τη θέσπιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 25 για διάστημα πέντε ετών, από τις 13 Αυγούστου 2012. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την ανάθεση της εξουσίας όχι αργότερα από εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εκφράσει αντιρρήσεις για αυτήν την παράταση, το αργότερο τέσσερεις μήνες πριν από τέλος κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 25 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης θέτει τέρμα στην εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται στις διατάξεις της. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που βρίσκονται ήδη σε ισχύ.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 25 τίθεται σε ισχύ μόνο αν δεν έχουν εκφραστεί αντιρρήσεις γι’ αυτήν ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε από το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή αν πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μην εκφράσουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 27
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που συστάθηκε με την οδηγία 96/82/ΕΚ. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όποτε γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 28
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή έως την 1η Ιουνίου 2015 και της γνωστοποιούν αμέσως κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 29
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
1. Με βάση τις πληροφορίες που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 18 και το άρθρο 21 παράγραφος 2 και τα στοιχεία που διατηρούνται σε βάσεις δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφοι 3 και 4 και λαμβάνοντας υπόψη την εφαρμογή του άρθρου 4, η Επιτροπή υποβάλλει έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020 και στη συνέχεια ανά τετραετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή και την αποτελεσματική λειτουργία της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για τα μεγάλα ατυχήματα που έχουν σημειωθεί στο έδαφος της Ένωσης και τις πιθανές επιπτώσεις τους στην αποτελεσματική λειτουργία της παρούσας οδηγίας. Στην πρώτη από τις εν λόγω εκθέσεις, η Επιτροπή περιλαμβάνει αξιολόγηση της ανάγκης να τροποποιηθεί το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση αυτή μπορεί, όταν είναι σκόπιμο, να συνοδεύεται από νομοθετική πρόταση.
2. Στο πλαίσιο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, η Επιτροπή μπορεί να εξετάσει την ανάγκη να αντιμετωπιστεί το θέμα της οικονομικής ευθύνης του φορέα εκμετάλλευσης σε σχέση με μεγάλα ατυχήματα, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών ζητημάτων.
Άρθρο 30
Τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ
Στην οδηγία 96/82/ΕΚ, στον τίτλο «Πετρελαϊκά προϊόντα» του μέρους Ι του παραρτήματος Ι προστίθενται οι λέξεις «δ) βαρύ μαζούτ».
Άρθρο 31
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Έως την 31η Μαΐου 2015, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Εφαρμόζουν τα εν λόγω μέτρα από την 1η Ιουνίου 2015.
Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς το άρθρο 30 της παρούσας οδηγίας, έως τις 14 Φεβρουαρίου 2014. Εφαρμόζουν τα εν λόγω μέτρα από τις 15 Φεβρουαρίου 2014.
Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
Οι διατάξεις, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, παραπέμπουν στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 32
Κατάργηση
1. Η οδηγία 96/82/ΕΚ καταργείται από την 1η Ιουνίου 2015.
2. Οι παραπομπές στην καταργούμενη οδηγία ερμηνεύονται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος VII.
Άρθρο 33
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 34
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 4 Ιουλίου 2012.