РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 12 декември 2011 година
относно присъединяването на Европейския съюз към Протокола от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г., по отношение на членове 10 и 11 от него
(2012/23/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 81, параграф 1 и член 81 параграф 2, букви а) и в) във връзка с член 218, параграф 6, буква а) и член 218, параграф 8, първа алинея от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид одобрението на Европейския парламент,
като има предвид, че:
(1)
Протоколът от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. („Атинският протокол“) представлява значително подобряване на режима по отношение на отговорността на превозвачите и обезщетението на пътници, превозвани по море.
(2)
Атинският протокол изменя Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. и предвижда в член 15, че двата инструмента се разглеждат и тълкуват заедно като един правен инструмент между страните по Атинския протокол.
(3)
Членове 10 и 11 от Атинския протокол засягат Регламент (ЕО) № 44/2001 на Съвета от 22 декември 2000 година относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела (1). По този начин Съюзът притежава изключителна компетентност по отношение на членове 10 и 11 от Атинския протокол.
(4)
След присъединяването на Съюза към Атинския протокол правилата относно компетентността на съдилищата, определени в член 10 от Атинския протокол, следва да имат предимство пред съответните правила на Съюза.
(5)
Правилата относно признаването и изпълнението на съдебни решения, установени в член 11 от Атинския протокол, обаче не следва да имат предимство пред съответните правила на Съюза, обхващащи и Дания чрез Споразумението между Европейската общност и Кралство Дания относно компетентността и признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела (2), нито пред правилата на Конвенцията от Лугано относно компетентността и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела от 16 септември 1988 г. (3), нито на Конвенцията от Лугано относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела от 30 октомври 2007 г. (4), тъй като целта на прилагането на тези правила е да се гарантира, че съдебните решения се признават и изпълняват поне в същата степен, както и съобразно правилата на Атинския протокол.
(6)
Атинският протокол е открит за ратификация, приемане, утвърждаване или присъединяване от държави и от регионални организации за икономическа интеграция, които са създадени от суверенни държави, прехвърлили компетентност на тези организации по някои въпроси, уредени от Атинския протокол.
(7)
Съгласно член 17, параграф 2, буква б) и член 19 от Атинския протокол регионални организации за икономическа интеграция могат да сключат Атинския протокол.
(8)
Обединеното кралство и Ирландия, спрямо които се прилага Протокол (№ 21) относно позицията на Обединеното кралство и Ирландия по отношение на пространството на свобода, сигурност и правосъдие, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, са обвързани като част от Европейския съюз от членове 10 и 11 от Атинския протокол.
(9)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол (№ 22) относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не участва в приемането на настоящото, не е обвързана от него, нито от неговото прилагане, по отношение на членове 10 и 11 от Атинския протокол. Дания ще бъде обвързана от тези членове само като отделна договаряща се страна.
(10)
По-голямата част от правилата на Атинския протокол са включени в правото на Съюза посредством Регламент (ЕО) № 392/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 година относно отговорността на превозвачите на пътници по море в случай на произшествия (5). По този начин Съюзът упражни компетентност по отношение на въпросите, уредени от този регламент. Отделно решение, отнасящо се до тези разпоредби, предстои да бъде прието, успоредно с настоящото решение.
(11)
Държавите-членки, които ще ратифицират или ще се присъединят към Атинския протокол, следва при възможност да го направят едновременно. Поради това държавите-членки следва да обменят информация относно състоянието на своите процедури за ратификация или присъединяване, за да подготвят, доколкото е възможно, едновременното депозиране на документите си за ратификация или присъединяване. При ратификация или присъединяване към Атинския протокол държавите-членки следва да направят резервата, която се съдържа в насоките на ИМО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Присъединяването на Европейския съюз към Протокола от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. („Атинския протокол“) се одобрява от името на Европейския съюз по отношение на членове 10 и 11 от него.
Текстът на тези членове е възпроизведен в приложението.
Член 2
1. Председателят на Съвета е оправомощен да определи лицето или лицата, упълномощени да депозират документа за присъединяване на Съюза към Атинския протокол по отношение на членове 10 и 11 от него, в съответствие с член 17, параграф 2, буква в), член 17, параграф 3 и член 19 от посочения протокол.
2. При депозиране на документа за присъединяване Съюзът прави следната декларация за компетентност:
„По отношение на въпросите, уредени в членове 10 и 11 от Атинския протокол от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г., които са обхванати от член 81 от Договора за функционирането на ЕС, на Съюза е предоставена компетентност от държавите-членки на Европейския съюз, с изключение на Кралство Дания в съответствие с членове 1 и 2 от Протокол (№ 22) относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на ЕС. Съюзът упражни тази компетентност, като прие Регламент (ЕО) № 44/2001 на Съвета от 22 декември 2000 г. относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела.“.
3. При депозиране на документа за присъединяване Съюзът прави следната декларация относно член 17а, параграф 3 от Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г., изменен с член 11 от Атинския протокол:
„1.
Съдебни решения по въпроси, уредени от Атинския протокол от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г., които са постановени от съд на Кралство Белгия, Република България, Чешката република, Федерална република Германия, Република Естония, Ирландия, Република Гърция, Кралство Испания, Френската република, Италианската република, Република Кипър, Република Латвия, Република Литва, Великото херцогство Люксембург, Република Унгария, Малта, Кралство Нидерландия, Република Австрия, Република Полша, Португалската република, Румъния, Република Словения, Словашката република, Република Финландия, Кралство Швеция или Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия, се признават и изпълняват в дадена държава-членка на Европейския съюз съгласно съответните правила на Европейския съюз по въпроса.
2.
Съдебни решения по въпроси, уредени от Атинския протокол, които са постановени от съд на Кралство Дания, се признават и изпълняват в дадена държава-членка на Европейския съюз в съответствие със Споразумението между Европейската общност и Кралство Дания относно компетентността и признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела.
3.
Съдебни решения по въпроси, уредени от Атинския протокол, които са постановени от съд на трета държава,
a)
обвързана от Конвенцията от Лугано относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела от 30 октомври 2007 г., се признават и изпълняват в държавите-членки на Европейския съюз в съответствие с тази конвенция;
б)
обвързана от Конвенцията от Лугано относно компетентността и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела от 16 септември 1988 г., се признават и изпълняват в държавите-членки на Европейския съюз в съответствие с тази конвенция.“
4. Лицето или лицата, определени съгласно параграф 1 от настоящия член, прави резервата, която се съдържа в насоките на ИМО, при депозирането на документа за присъединяване на Съюза към Атинския протокол по отношение на членове 10 и 11 от него.
Член 3
Съюзът депозира документа за присъединяването си към Атинския протокол по отношение на членове 10 и 11 от него до 31 декември 2011 г.
Член 4
Държавите-членки предприемат необходимите стъпки, за да депозират документите за ратификация или присъединяване към Атинския протокол в разумен срок и при възможност до 31 декември 2011 г.
Съставено в Брюксел на 12 декември 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Δεκεμβρίου 2011
για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού
(2012/23/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπ’ όψιν τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχεία α) και γ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) και παράγραφος 8) πρώτο εδάφιο,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα εξής:
(1)
Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») συνιστά σημαντική βελτίωση του καθεστώτος που αφορά την ευθύνη των μεταφορέων και την αποζημίωση των επιβατών που μεταφέρονται δια θαλάσσης.
(2)
Το Πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη Σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις ερμηνεύονται από τα Συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από κοινού ως ενιαία πράξη.
(3)
Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών άπτονται του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1). Η Ένωση έχει επομένως αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών.
(4)
Μετά την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, οι κανόνες δικαιοδοσίας που ορίζονται στο άρθρο 10 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών θα πρέπει να υπερισχύουν των αντίστοιχων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(5)
Ωστόσο, οι κανόνες του άρθρου 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών περί αναγνώρισης και εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων δεν θα πρέπει να υπερισχύουν ούτε των οικείων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επεκτείνονται στη Δανία βάσει της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (2), ούτε των κανόνων της Σύμβασης του Λουγκάνο της 16ης Σεπτεμβρίου 1988 (3) για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ούτε της Σύμβασης του Λουγκάνο της 30ής Οκτωβρίου 2007 (4) για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, διότι σκοπός της εφαρμογής των κανόνων αυτών είναι να εξασφαλισθεί η αναγνώριση και η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων τουλάχιστον στον αυτό βαθμό με τον προβλεπόμενο δυνάμει των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών.
(6)
Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι ανοικτό προς επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση από κράτη και από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη, τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητες σε ορισμένα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών.
(7)
Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, επιτρέπεται η σύναψη του Πρωτοκόλλου από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.
(8)
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, για τις οποίες ισχύει το Πρωτόκολλο 21 σχετικά με τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύονται ως μέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου της Αθήνας.
(9)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της απόφασης αυτής και δεν δεσμεύεται από αυτή ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου της Αθήνας. Θα δεσμευθεί από τα άρθρα αυτά μόνο ως χωριστό συμβαλλόμενο μέρος.
(10)
Η πλειονότητα των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ενσωματώθηκε στη νομοθεσία της Ένωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος (5). Με τον τρόπο αυτό, η Ένωση άσκησε την αρμοδιότητά της όσον αφορά τα θέματα που διέπονται από τον κανονισμό αυτόν. Σχετικά με τις διατάξεις αυτές εκδίδεται χωριστή απόφαση παράλληλα με την παρούσα.
(11)
Τα κράτη μέλη που πρόκειται να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο των Αθηνών ή να προσχωρήσουν σε αυτό θα πρέπει, εφόσον είναι εφικτό, να το πράξουν ταυτοχρόνως. Είναι επομένως σκόπιμη η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την πορεία των διαδικασιών επικύρωσης ή προσχώρησης, προκειμένου να προετοιμασθεί στο βαθμό του εφικτού η ταυτόχρονη κατάθεση των οικείων πράξεων επικύρωσης ή προσχώρησης. Κατά την επικύρωση του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή την προσχώρηση σε αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατυπώσουν την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η προσχώρησή της στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού.
Το κείμενο των άρθρων αυτών περιέχεται στο παράρτημα.
Άρθρο 2
1. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να καταθέσει(ουν) την πράξη προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ), το άρθρο 17 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου.
2. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση θα προβεί στην ακόλουθη δήλωση περί αρμοδιότητας:
«Όσον αφορά τα θέματα που καλύπτονται από τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών του 2002, της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, και εμπίπτουν στο άρθρο 81 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένου του Βασιλείου της Δανίας σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητες στην Ένωση. Η Ένωση άσκησε αυτή την αρμοδιότητα με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.»
3. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση προβαίνει στην ακόλουθη δήλωση σχετικά με το άρθρο 17α παράγραφος 3 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, όπως έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών:
«1.
Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών του 2002, της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου του Βελγίου, της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Ιρλανδίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λεττονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Ρουμανίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας, της Σλοβακικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε κράτος μέλος σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος.
2.
Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου της Δανίας αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις.
3.
Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο τρίτου κράτους
α)
το οποίο δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο της 30ής Οκτωβρίου 2007 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται στα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω Σύμβαση·
β)
το οποίο δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο της 16ης Σεπτεμβρίου 1988 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται στα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω Σύμβαση.»
4. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου αυτού.
Άρθρο 3
Η Ένωση καταθέτει την πράξη προσχώρησής της στο Πρωτόκολλο των Αθηνών όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
Άρθρο 4
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την κατάθεση των πράξεων επικύρωσης του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή προσχώρησης σε αυτό εντός εύλογης προθεσμίας και, εφόσον είναι εφικτό, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2011.