РЕШЕНИЕ № 1105/2011/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 25 октомври 2011 година
относно списъка на документите за пътуване, които дават право на притежателя им да премине външните граници и върху които може да се поставя виза, и относно създаването на механизъм за създаването на този списък
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 77, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Въз основа на член 17, параграф 3, буква а) от Конвенцията за прилагане на споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. (2), с решения SCH/Com-ex (98) 56 (3) и SCH/Com-ex (99) 14 (4) се въведе Ръководството за документите за пътуване, които дават право на притежателя им да премине външните граници, и върху които може да се поставя виза. Тези решения следва да се адаптират към институционалната и правна рамка на Съюза.
(2)
Списъкът на документи за пътуване, издадени от трети държави, следва да бъде наблюдаван систематично, за да се гарантира, че органите на държавите-членки, отговорни за обработката на молбите за виза и за граничния контрол, разполагат с точна информация за документите за пътуване, представяни от граждани на трети държави. Обменът на информация между държавите-членки за издавани документи за пътуване и за признаването от страна на държавите-членки на тези документи за пътуване, както и предоставянето на целия сборник на обществеността, следва да се модернизират и направят по-ефикасни.
(3)
Целта на списъка на документите за пътуване е двояка: от една страна, той позволява на органите за граничен контрол да проверяват дали даден документ за пътуване е признат за целите на преминаването на външните граници, както е установено в член 5, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 562/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 15 март 2006 г. за създаване на Кодекс на Общността за режима на движение на лица през границите (Кодекс на шенгенските граници) (5); от друга страна, той позволява на консулския персонал да проверява дали държавите-членки признават даден документ за пътуване за целите на нанасянето на визов стикер.
(4)
Съгласно член 48, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. за създаване на Визов кодекс на Общността (Визов кодекс) (6) в рамките на местното шенгенско сътрудничество следва да се изготви пълен списък на документи за пътуване, издавани от държавата домакин.
(5)
Следва да се създаде механизъм, гарантиращ непрекъснатото актуализиране на списъка на документи за пътуване.
(6)
Предвид важното значение на сигурността на документите за пътуване за евентуалното им признаване Комисията, подпомагана от експерти от държавите-членки, следва да представи техническа оценка, когато това е целесъобразно.
(7)
Държавите-членки са и следва да останат компетентни за признаването на документи за пътуване за целите на разрешаване на притежателя да премине външните граници и за нанасянето на визов стикер.
(8)
Държавите-членки следва да уведомят за своята позиция по отношение на всички документи за пътуване и да се стремят да хармонизират своите позиции относно различните видове документи за пътуване. Тъй като пропускът на дадена държава-членка да уведоми за своята позиция по отношение на даден документ за пътуване може да създаде проблеми на притежателите на този документ за пътуване, следва да се създаде механизъм, който да задължава държавите-членки да заявят своята позиция относно признаването или непризнаването на тези документи. Този механизъм не следва да изключва възможността държавите-членки във всеки един момент да уведомят за промяна в своята позиция.
(9)
В дългосрочен план следва да бъде създадена онлайн база данни, съдържаща образци на всички документи за пътуване, за да се улесни проверката на даден документ за пътуване от страна на органите за граничен контрол и консулския персонал. Тази база данни следва да се актуализира в съответствие с всички промени в предходно указано признаване или непризнаване на даден документ за пътуване от държавите-членки.
(10)
С информационна цел Комисията следва да изготви неизчерпателен списък на известните фиктивни и осигуряващи прикритие паспорти, за които са я уведомили държавите-членки. Включените в списъка фиктивни и осигуряващи прикритие паспорти не следва да подлежат на признаване или непризнаване. Те не следва да дават право на притежателите им да преминават външните граници и върху тях не могат да се поставят визи.
(11)
С цел да се осигурят еднакви условия за съставянето и актуализирането на списъка на документите за пътуване на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (7).
(12)
За съставянето и актуализирането на списъка на документите за пътуване следва да бъде използвана процедурата по консултиране, тъй като тези актове представляват единствено сборник от издаваните документи за пътуване.
(13)
По отношение на Исландия и Норвегия настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението, сключено от Съвета на Европейския съюз, от една страна, и Република Исландия и Кралство Норвегия, от друга страна, за асоциирането на последните в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген (8), които попадат в областта, посочена в член 1, букви А, Б и В от Решение 1999/437/ЕО на Съвета от 17 май 1999 г. относно определени условия по прилагането на посоченото споразумение (9).
(14)
По отношение на Швейцария настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (10), които попадат в областта, посочена в член 1, букви А, Б и В от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2008/146/ЕО на Съвета (11).
(15)
По отношение на Лихтенщайн настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Протокола между Европейския съюз, Европейската общност, Конфедерация Швейцария и Княжество Лихтенщайн относно присъединяването на Княжество Лихтенщайн към Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген, които попадат в областта, посочена в член 1, букви А, Б и В от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2011/350/ЕС на Съвета (12).
(16)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол № 22 относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не участва в приемането на настоящото решение и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане. Доколкото настоящото решение представлява развитие на достиженията на правото от Шенген, в срок от шест месеца след вземането на решение от Съвета относно настоящото решение Дания взема решение, в съответствие с член 4 от посочения протокол, дали да го въведе в националното си право.
(17)
Настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Обединеното кралство не участва, в съответствие с Решение 2000/365/ЕО на Съвета от 29 май 2000 г. относно искането на Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (13); следователно Обединеното кралство не участва в неговото приемането и не е обвързано от него, нито от неговото прилагане.
(18)
Настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Ирландия не участва в съответствие с Решение 2002/192/ЕО на Съвета от 28 февруари 2002 г. относно искането на Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (14); следователно Ирландия не участва в неговото приемане и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане.
(19)
По отношение на Кипър настоящото решение представлява акт, който се основава на достиженията на правото от Шенген или по друг начин е свързан с тях по смисъла на член 3, параграф 2 от Акта за присъединяване от 2003 г.
(20)
Настоящото решение представлява акт, който се основава на достиженията на правото от Шенген или по друг начин е свързан с тях по смисъла на член 4, параграф 2 от Акта за присъединяване от 2005 г.,
ПРИЕХА НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Предмет и приложно поле
1. С настоящото решение се създава списък на документите за пътуване, които дават право на притежателя им да премине външните граници и върху които може да се поставя виза („списък на документите за пътуване“), както и механизъм за съставянето на този списък.
2. Настоящото решение се прилага към документите за пътуване като национален паспорт (обикновен, дипломатически, служебен/официален или специален паспорт), документ за пътуване за извънредни ситуации, документ за пътуване на бежанци или на апатриди, документ за пътуване, издаден от международни организации, или laissez-passer.
3. Настоящото решение не засяга компетентността на държавите-членки по отношение на признаването на документите за пътуване.
Член 2
Съставяне на списъка на документите за пътуване
1. Комисията изготвя списъка на документите за пътуване с помощта на държавите-членки въз основа на информацията, събрана в рамките на местното шенгенско сътрудничество, както е посочено в член 48, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕО) № 810/2009.
2. Списъкът на документите за пътуване се изготвя в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 8, параграф 2.
Член 3
Структура на списъка на документите за пътуване
1. Списъкът се разделя на три части.
2. Част I се състои от документи за пътуване, издадени от трети държави и териториални власти, изброени в приложения I и II към Регламент (ЕО) № 539/2001 на Съвета от 15 март 2001 г. за определяне на третите страни, чиито граждани трябва да притежават виза, когато преминават външните граници на държавите-членки, както и тези, чиито граждани са освободени от това изискване (15).
3. Част II се състои от следните документи за пътуване, издавани от държавите-членки, включително издаваните от държавите-членки на Европейския съюз, които не участват в приемането на настоящото решение, както и от държавите-членки на Европейския съюз, които все още не прилагат изцяло разпоредбите на достиженията на правото от Шенген:
а)
документи за пътуване, издавани на граждани на трети държави;
б)
документи за пътуване, издавани на бежанци съгласно Конвенцията за статута на бежанците на Организацията на обединените нации от 28 юли 1951 г.;
в)
документи за пътуване, издавани на апатриди съгласно Конвенцията за статута на апатридите на Организацията на обединените нации от 28 септември 1954 г.;
г)
документи за пътуване, издавани на лица, които не са граждани на никоя държава и които пребивават в държава-членка;
д)
документи за пътуване, издавани от Обединеното кралство на британски поданици, които не са граждани на Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия за целите на правото на Съюза.
4. Част III се състои от документи за пътуване, издавани от международни организации.
5. Като общо правило, включването в списъка на даден документ за пътуване се прилага за всички серии на този документ, които са все още валидни.
6. Ако трета държава не издава определен вид документ за пътуване, това се указва чрез вписване на „не се издава“ в списъка на документите за пътуване.
Член 4
Уведомяване за признаването или непризнаването на включените в списъка документи за пътуване
1. В срок от три месеца след съобщаването на списъка на документите за пътуване държавите-членки уведомяват Комисията за своята позиция относно признаването или непризнаването на включените в списъка документи за пътуване.
2. Ако дадена държава-членка пропусне да уведоми за своята позиция в посочените в параграф 1 срокове, съответният документ за пътуване се счита за признат, докато държавата-членка не уведоми за позицията си за непризнаване.
3. В рамките на комитета, посочен в член 8, параграф 1, държавите-членки обменят информация за основанията за признаването или непризнаването на конкретни документи за пътуване, с оглед постигането на хармонизирана позиция.
4. Държавите-членки уведомяват Комисията за всички промени на предходно указано признаване или непризнаване на даден документ за пътуване.
Член 5
Нови издавани документи за пътуване
1. Държавите-членки уведомяват Комисията за нови документи за пътуване, посочени в член 3, параграф 3, букви а)-г).
2. Държавите-членки информират Комисията за нови документи за пътуване, издавани от трети държави, държави-членки и международни организации, посочени в член 3, параграф 2, член 3, параграф 3, буква д) и член 3, параграф 4. Комисията, в сътрудничество с държавите-членки, се стреми да събира образци на нови документи за пътуване за съвместното им ползване.
3. Комисията актуализира списъка на документите за пътуване в съответствие с нотификациите и получената информация и отправя молба към държавите-членки да съобщят своята позиция относно признаването или непризнаването в съответствие с член 4.
4. Актуализираният списък на документите за пътуване се изготвя в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 8, параграф 2.
Член 6
Информация относно известните фиктивни и осигуряващи прикритие паспорти
Комисията също така съставя и актуализира неизчерпателен списък на известните фиктивни и осигуряващи прикритие паспорти въз основа на получавана от държавите-членки информация.
Член 7
Оценка на документите за пътуване
1. За да подпомогне държавите-членки при тяхната техническа оценка на документите за пътуване, Комисията може с помощта на експерти от държавите-членки да осигури технически анализ на документите за пътуване, като по-специално се вземат предвид съответните стандарти и препоръки на Международната организация за гражданско въздухоплаване.
2. Ако е уместно, в рамките на това могат да се анализират и условията и процедурите за издаване на документи за пътуване.
3. Резултатите от посочените в параграфи 1 и 2 оценки се съобщават на държавите-членки.
Член 8
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет (Комитет по документите за пътуване). Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 4 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 9
Публикуване на списъците
Комисията предоставя списъка на документите за пътуване, включително нотификациите съгласно член 4, както и списъка, посочен в член 6, на разположение на държавите-членки и на обществеността посредством постоянно актуализирана електронна публикация.
Член 10
Отмяна
Решения SCH/Com-ex (98) 56 и SCH/Com-ex (99) 14 се отменят.
Член 11
Влизане в сила
1. Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Настоящото решение се прилагат от датата на влизането му в сила с изключение на член 10, който се прилага от датата на първото публикуване от страна на Комисията на списъка на документите за пътуване.
Член 12
Адресати
Адресати на настоящото решение са държавите-членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Страсбург на 25 октомври 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 1105/2011/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Οκτωβρίου 2011
περί του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων τα οποία επιτρέπουν στον κάτοχό τους να διέρχεται τα εξωτερικά σύνορα και τα οποία δύνανται να διαθέτουν θεώρηση και περί της δημιουργίας μηχανισμού για την κατάρτιση αυτού του καταλόγου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο α) της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 (2), οι αποφάσεις SCH/Com-ex (98) 56 (3) και SCH/Com-ex (99) 14 (4) θέσπισαν το εγχειρίδιο ταξιδιωτικών εγγράφων τα οποία επιτρέπουν στον κάτοχό τους τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και τα οποία δύνανται να διαθέτουν θεώρηση. Οι εν λόγω αποφάσεις θα πρέπει να προσαρμοστούν στο θεσμικό και νομικό πλαίσιο της Ένωσης.
(2)
Ο κατάλογος ταξιδιωτικών εγγράφων που εκδίδονται από τρίτες χώρες θα πρέπει να παρακολουθούνται συστηματικά για να εξασφαλισθεί πως οι αρχές των κρατών μελών που ασχολούνται με τη διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης και με τον έλεγχο των συνόρων έχουν στη διάθεσή τους ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τα ταξιδιωτικά έγγραφα που φέρουν οι υπήκοοι τρίτων χωρών. Οι ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τα ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται και σχετικά με την αναγνώριση των εν λόγω ταξιδιωτικών εγγράφων από τα κράτη μέλη, καθώς και η διάθεση όλων αυτών στο κοινό, θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν και να γίνουν πιο αποτελεσματικές.
(3)
Ο σκοπός του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων είναι διττός: αφενός, επιτρέπει στις αρχές συνοριακών ελέγχων να εξακριβώνουν εάν ένα δεδομένο ταξιδιωτικό έγγραφο αναγνωρίζεται για τον σκοπό της διέλευσης των εξωτερικών συνόρων όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (5)· αφετέρου, επιτρέπει στο προξενικό προσωπικό να επαληθεύει εάν τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ένα δεδομένο ταξιδιωτικό έγγραφο για τον σκοπό της τοποθέτησης αυτοκόλλητης θεώρησης.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (6), θα πρέπει να καταρτιστεί ένας διεξοδικός κατάλογος των ταξιδιωτικών εγγράφων που χορηγήθηκαν από τη χώρα υποδοχής στο πλαίσιο της επιτόπιας συνεργασίας Σένγκεν.
(5)
Θα πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός που να εξασφαλίζει τη συνεχή ενημέρωση του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων.
(6)
Εκτιμώντας τη σημασία της ασφάλειας των ταξιδιωτικών εγγράφων σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα αναγνώρισής τους, η Επιτροπή, επικουρούμενη από εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, θα πρέπει να εκπονεί αξιολόγηση τεχνικού χαρακτήρα, κατά περίπτωση.
(7)
Τα κράτη μέλη είναι και θα πρέπει να παραμείνουν αρμόδια για την αναγνώριση ταξιδιωτικών εγγράφων που επιτρέπουν τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και την τοποθέτηση αυτοκόλλητης θεώρησης.
(8)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να γνωστοποιήσουν τη θέση τους σχετικά με όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα και να καταβάλουν κάθε προσπάθεια να εναρμονίσουν τις θέσεις τους ως προς τα διαφορετικά είδη ταξιδιωτικών εγγράφων. Εφόσον η παράλειψη ενός κράτους μέλους να γνωστοποιήσει τη θέση του ως προς ένα ταξιδιωτικό έγγραφο ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα στους κατόχους του εν λόγω ταξιδιωτικού εγγράφου, θα πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός που θα υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εκφράζουν τη θέση τους σχετικά με την αναγνώριση ή μη αναγνώριση τέτοιου είδους εγγράφων. Ο εν λόγω μηχανισμός δεν θα πρέπει να αποκλείει το ενδεχόμενο τα κράτη μέλη να γνωστοποιούν μεταβολή της θέσης τους οιαδήποτε δεδομένη στιγμή.
(9)
Θα πρέπει να δημιουργηθεί, μακροπρόθεσμα, επιγραμμική βάση δεδομένων που θα περιέχει υποδείγματα όλων των ταξιδιωτικών εγγράφων, προκειμένου να διευκολύνεται η εξέταση δεδομένων ταξιδιωτικών εγγράφων από τις αρχές συνοριακών ελέγχων και το προξενικό προσωπικό. Η συγκεκριμένη βάση δεδομένων θα πρέπει να ενημερώνεται για τυχόν μεταβολές σε προηγουμένως κοινοποιημένη αναγνώριση ή μη αναγνώριση συγκεκριμένου ταξιδιωτικού εγγράφου από τα κράτη μέλη.
(10)
Για ενημερωτικούς σκοπούς, η Επιτροπή θα πρέπει να εκπονήσει έναν μη εξαντλητικό κατάλογο γνωστών ψευδών και παραπλανητικών διαβατηρίων με τη βοήθεια των κρατών μελών. Τα ψευδή και παραπλανητικά διαβατήρια, τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο, δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε αναγνώριση ή μη αναγνώριση. Δεν θα πρέπει να δίνουν το δικαίωμα στον κάτοχό τους να διέλθει τα εξωτερικά σύνορα και δεν θα πρέπει να δύνανται να διαθέτουν θεώρηση.
(11)
Προκειμένου να διασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες για τη συγκέντρωση και την επικαιροποίηση του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων, ανατίθενται στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (7).
(12)
Η συμβουλευτική διαδικασία θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την κατάρτιση και την επικαιροποίηση του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων, δεδομένου ότι αυτές οι πράξεις συνιστούν απλώς τη συλλογή εκδοθέντων ταξιδιωτικών εγγράφων.
(13)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (8), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημεία Α, Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες της εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας (9).
(14)
Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (10), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημεία Α, Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (11).
(15)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που υπεγράφη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α, Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΚ του Συμβουλίου (12).
(16)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 22) σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας απόφασης και, επομένως, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, θα αποφασίσει, εντός εξαμήνου από τη θέσπιση της παρούσας απόφασης από το Συμβούλιο, εάν θα τη μεταφέρει στο εθνικό της δίκαιο.
(17)
Η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (13)· ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(18)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (14)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(19)
Όσον αφορά την Κύπρο, η παρούσα απόφαση συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή που άλλως σχετίζεται με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2003.
(20)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί πράξη βασιζόμενη στο κεκτημένο του Σένγκεν ή άλλως σχετιζόμενη με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2005,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και αποστολή
1. Η παρούσα απόφαση καθορίζει τον κατάλογο ταξιδιωτικών εγγράφων τα οποία επιτρέπουν στον κάτοχό τους να διέρχεται τα εξωτερικά σύνορα και τα οποία δύνανται να διαθέτουν θεώρηση («κατάλογος ταξιδιωτικών εγγράφων») και έναν μηχανισμό για την κατάρτισή του.
2. Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται σε ταξιδιωτικά έγγραφα, όπως το εθνικό διαβατήριο (κοινό, διπλωματικό, υπηρεσιακό/επίσημο ή ειδικό διαβατήριο), το προσωρινό ταξιδιωτικό έγγραφο, το ταξιδιωτικό έγγραφο ενός πρόσφυγα ή ενός απάτριδος, το ταξιδιωτικό έγγραφο που έχει εκδοθεί από διεθνείς οργανισμούς ή η άδεια διέλευσης.
3. Η παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει την αρμοδιότητα των κρατών μελών για την αναγνώριση ταξιδιωτικών εγγράφων.
Άρθρο 2
Κατάρτιση καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων
1. Η επιτροπή καταρτίζει κατάλογο ταξιδιωτικών εγγράφων με τη βοήθεια των κρατών μελών, βάσει των πληροφοριών που έχουν συλλεχθεί στο πλαίσιο της επιτόπιας συνεργασίας Σένγκεν, όπως αναφέρεται στο άρθρο 48 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009.
2. Ο κατάλογος ταξιδιωτικών εγγράφων καταρτίζεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 2.
Άρθρο 3
Διάρθρωση του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων
1. Ο κατάλογος ταξιδιωτικών εγγράφων αποτελείται από τρία μέρη.
2. Το μέρος I αποτελείται από ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται από τρίτες χώρες και εδαφικές οντότητες όπως αναφέρονται στα παραρτήματα I και II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (15).
3. Το μέρος II αποτελείται από τα ακόλουθα ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία δεν συμμετέχουν στην έγκριση της παρούσας απόφασης και από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία δεν εφαρμόζουν ακόμα πλήρως τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν:
α)
ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται σε υπηκόους τρίτων χωρών·
β)
ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται σε πρόσφυγες βάσει της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών περί του καθεστώτος των προσφύγων της 28ης Ιουλίου 1951·
γ)
ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται σε απάτριδες βάσει της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το καθεστώς του ανιθαγενούς της 28ης Σεπτεμβρίου 1954·
δ)
ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται σε πρόσωπα τα οποία δεν έχουν υπηκοότητα καμίας χώρας και τα οποία κατοικούν σε κράτος μέλος·
ε)
ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται από το Ηνωμένο Βασίλειο σε βρετανούς πολίτες που δεν έχουν την ιδιότητα υπηκόου του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας για τους σκοπούς του ενωσιακού δικαίου.
4. Το μέρος III αποτελείται από ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται από διεθνείς οργανισμούς.
5. Κατά γενικό κανόνα, η καταχώριση στον κατάλογο ενός ταξιδιωτικού εγγράφου ισχύει για όλες τις σειρές αυτού του ταξιδιωτικού εγγράφου οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν.
6. Εάν μια τρίτη χώρα δεν εκδίδει έναν συγκεκριμένο τύπο ταξιδιωτικού εγγράφου, αυτό επισημαίνεται με την αναγραφή στον κατάλογο ταξιδιωτικών εγγράφων της ένδειξης «δεν εκδίδεται».
Άρθρο 4
Κοινοποίηση της αναγνώρισης ή της μη αναγνώρισης των ταξιδιωτικών εγγράφων του καταλόγου
1. Εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κοινοποίηση του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τη θέση τους σχετικά με την αναγνώριση ή τη μη αναγνώριση των ταξιδιωτικών εγγράφων του καταλόγου.
2. Εάν ένα κράτος μέλος παραλείψει την κοινοποίηση της θέσης του εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το συγκεκριμένο ταξιδιωτικό έγγραφο θεωρείται αναγνωρισμένο έως ότου υπάρξει κοινοποίηση του εν λόγω κράτους μέλους για τη μη αναγνώρισή του.
3. Στο πλαίσιο της επιτροπής, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη ανταλλάσουν πληροφορίες σχετικά με τους λόγους της αναγνώρισης ή της μη αναγνώρισης συγκεκριμένων ταξιδιωτικών εγγράφων με στόχο την εναρμόνιση των θέσεών τους.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις αλλαγές σχετικά με προηγούμενες κοινοποιήσεις για την αναγνώριση ή τη μη αναγνώριση ενός συγκεκριμένου ταξιδιωτικού εγγράφου.
Άρθρο 5
Έκδοση νέων ταξιδιωτικών εγγράφων
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα νέα ταξιδιωτικά έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχεία α) έως δ).
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα νέα ταξιδιωτικά έγγραφα που εκδίδονται από τρίτες χώρες, από τα κράτη μέλη και από τους διεθνείς οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2, στο άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο ε) και στο άρθρο 3 παράγραφος 4. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, καταβάλλει προσπάθειες για τη συλλογή υποδειγμάτων των νέων ταξιδιωτικών εγγράφων προκειμένου να τα κατανείμει.
3. Η Επιτροπή επικαιροποιεί τον κατάλογο ταξιδιωτικών εγγράφων με βάση τις ληφθείσες κοινοποιήσεις και πληροφορίες και καλεί τα κράτη μέλη να κοινοποιήσουν τη θέση τους σχετικά με την αναγνώριση ή τη μη αναγνώριση σύμφωνα με το άρθρο 4.
4. Ο επικαιροποιημένος κατάλογος ταξιδιωτικών εγγράφων καταρτίζεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 2.
Άρθρο 6
Πληροφορίες σχετικά με γνωστά ψευδή και παραπλανητικά διαβατήρια
Η Επιτροπή εκπονεί επίσης και επικαιροποιεί μη εξαντλητικό κατάλογο γνωστών ψευδών και παραπλανητικών διαβατηρίων βάσει πληροφοριών που λαμβάνει από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 7
Αξιολόγηση των ταξιδιωτικών εγγράφων
1. Προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη στην τεχνική τους αξιολόγηση των ταξιδιωτικών εγγράφων, η Επιτροπή, επικουρούμενη από εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, μπορεί να μεριμνήσει για την τεχνική ανάλυση αυτών των ταξιδιωτικών εγγράφων, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τα σχετικά πρότυπα και τις συστάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας.
2. Κατά περίπτωση, οι όροι και οι διαδικασίες για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων μπορούν επίσης να αναλυθούν στο παρόν πλαίσιο.
3. Τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 κοινοποιούνται στα κράτη μέλη.
Άρθρο 8
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή (επιτροπή ταξιδιωτικών εγγράφων). Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 9
Δημοσίευση των καταλόγων
Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών και του κοινού τον κατάλογο ταξιδιωτικών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων των κοινοποιήσεων σύμφωνα με το άρθρο 4, και τον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 6, μέσω ηλεκτρονικής δημοσιεύσεως, η οποία ενημερώνεται συνεχώς.
Άρθρο 10
Καταργήσεις
Οι αποφάσεις SCH/Com-ex (98) 56 και SCH/Com-ex (99) 14 καταργούνται.
Άρθρο 11
Έναρξη ισχύος
1. Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Όλες οι διατάξεις της παρούσας απόφασης εφαρμόζονται από την ημερομηνία της έναρξης ισχύος της εκτός από το άρθρο 10, το οποίο εφαρμόζεται από την ημερομηνία της πρώτης δημοσίευσης από την Επιτροπή του καταλόγου ταξιδιωτικών εγγράφων.
Άρθρο 12
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 25 Οκτωβρίου 2011.