РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 25 февруари 2011 година
за установяване на минимални изисквания за трансграничната обработка на документи, подписани електронно от компетентните органи съгласно Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета относно услугите на вътрешния пазар
(нотифицирано под номер C(2011) 1081)
(текст от значение за ЕИП)
(2011/130/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 декември 2006 г. относно услугите на вътрешния пазар (1), и по-специално член 8, параграф 3 от нея,
като има предвид, че:
(1)
Доставчиците на услуги, чиито услуги попадат в обхвата на Директива 2006/123/ЕО, трябва да могат да приключат процедурите и формалностите, необходими за започване и осъществяване на тяхната дейност, посредством единични звена за контакт или електронни средства. В рамките на ограниченията, посочени в член 5, параграф 3 от Директива 2006/123/ЕО, може да съществуват случаи, при които при изпълнението на тези процедури и формалности доставчиците на услуги трябва да представят оригинални документи, заверени копия или заверени преводи. В тези случаи на доставчиците на услуги може да се наложи да представят документи, подписани електронно от компетентните органи.
(2)
Трансграничното използване на усъвършенствани електронни подписи на базата на квалифицирано удостоверение беше улеснено с Решение 2009/767/ЕО на Комисията от 16 октомври 2009 г. за определяне на мерки, улесняващи прилагането на процедури с помощта на електронни средства чрез „единичните звена за контакт“ в съответствие с Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета относно услугите на вътрешния пазар (2), което решение задължава държавите-членки да направят оценка на въздействието, преди да изискват въпросните електронни подписи от доставчиците на услуги, като в него също така се определят и правила за одобряването от държавите-членки на усъвършенствани електронни подписи на базата на квалифицирани удостоверения, създадени със или без помощта на устройство за създаване на защитени електронни подписи. В Решение 2009/767/ЕО обаче не са обхванати форматите на електронни подписи в издаваните от компетентните органи документи, които трябва да бъдат предоставени от доставчиците на услуги с оглед приключването на съответните процедури и формалности.
(3)
Понастоящем за електронното подписване на своите документи компетентните органи в държавите-членки използват различни формати на усъвършенствани електронни подписи и следователно получаващите държави-членки, които трябва да обработят въпросните документи, могат да изпитат технически затруднения вследствие на използваните разнообразни формати на подписи. За да могат доставчиците на услуги да приключват процедурите и формалностите в трансграничен мащаб по електронен път, е необходимо в държавите-членки да се осигури техническа възможност за обработка поне на определен брой формати на усъвършенствани електронни подписи при получаването на документи, подписани електронно от компетентните органи на други държави-членки. Определянето на няколко формата на усъвършенствани електронни подписи, които трябва да бъдат технически поддържани от получаващата държава-членка, би увеличило автоматизацията и подобрило трансграничната оперативна съвместимост на електронните процедури.
(4)
Възможно е държавите-членки, чиито компетентни органи използват други, по-рядко поддържани формати на електронни подписи, вече да са въвели средства за валидиране, които позволяват трансграничното валидиране на техните подписи. В такъв случай и с оглед получаващите държави-членки да могат да разчитат на тези инструменти за валидиране се налага информацията относно въпросните инструменти да бъде леснодостъпна, освен когато необходимата информация е включена непосредствено в електронните документи, в електронните подписи или в носителите на електронния документ.
(5)
Настоящото решение не засяга направените от държавите-членки определения на оригинал, заверено копие или заверен превод. Неговата цел се ограничава до улесняване на проверката на електронните подписи, използвани в оригиналните документи, заверените копия или заверените преводи, които доставчиците на услуги евентуално трябва да представят посредством единичните звена за контакт.
(6)
За да се даде възможност на държавите-членки да внедрят необходимите технически средства, е уместно настоящото решение да се прилага от 1 август 2011 г.
(7)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Комитета по Директивата за услугите,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Референтен формат за електронните подписи
1. Държавите-членки въвеждат необходимите технически средства, позволяващи им да обработват електронно подписаните документи, които са предоставени посредством единичните звена за контакт от доставчиците на услуги с оглед приключването на съответните процедури и формалности съгласно член 8 от Директива 2006/123/ЕО и които са подписани от компетентните органи на други държави-членки с усъвършенствани електронни подписи от типа XML, CMS или PDF във формат BES или EPES, съответстващ на изложените в приложението технически спецификации.
2. Държавите-членки, чиито компетентни органи използват за подписването на посочените в параграф 1 документи формати на електронни подписи, различни от посочените във въпросния параграф, уведомяват Комисията за съществуващите възможности за валидиране, чрез които другите държави-членки могат да валидират получените електронни подписи онлайн, безплатно и по начин, който е разбираем за лицата, които не са носители на езика, освен когато необходимата информация вече е била включена в документа, в електронния подпис или в носителя на електронния документ. Комисията ще предостави тази информация на всички държави-членки.
Член 2
Прилагане
Настоящото решение се прилага от 1 август 2011 г.
Член 3
Адресати
Адресати на настоящото решение са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 25 февруари 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 25ης Φεβρουαρίου 2011
περί καθιέρωσης ελάχιστων απαιτήσεων για τη διασυνοριακή επεξεργασία εγγράφων τα οποία έχουν υπογραφεί ηλεκτρονικά από αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με την οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2011) 1081]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2011/130/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι πάροχοι υπηρεσιών των οποίων οι υπηρεσίες υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2006/123/ΕΚ πρέπει να μπορούν να διεκπεραιώνουν, μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης και με ηλεκτρονικά μέσα, τις διαδικασίες και διατυπώσεις που είναι αναγκαίες για την πρόσβαση στις δραστηριότητές τους και τη δυνατότητα άσκησης αυτών των δραστηριοτήτων. Εντός των ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ ενδέχεται να υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις στις οποίες οι πάροχοι υπηρεσιών οφείλουν να υποβάλουν πρωτότυπα έγγραφα, επικυρωμένα αντίγραφα ή επικυρωμένες μεταφράσεις κατά τη διεκπεραίωση των εν λόγω διαδικασιών και διατυπώσεων. Στις περιπτώσεις αυτές, ενδέχεται να χρειαστεί να υποβάλουν οι πάροχοι υπηρεσιών έγγραφα τα οποία έχουν υπογραφεί ηλεκτρονικώς από αρμόδιες αρχές.
(2)
Η διασυνοριακή χρήση προηγμένων ηλεκτρονικών υπογραφών υποστηριζόμενων από αναγνωρισμένο πιστοποιητικό διευκολύνεται με την απόφαση 2009/767/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση μέτρων που διευκολύνουν τη χρήση διαδικασιών με ηλεκτρονικά μέσα μέσω των «ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης» βάσει της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (2), η οποία, μεταξύ άλλων, επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προβαίνουν σε αναλύσεις επικινδυνότητας πριν ζητήσουν αυτές τις ηλεκτρονικές υπογραφές από παρόχους υπηρεσιών και καθορίζει κανόνες για την αποδοχή, από πλευράς κρατών μελών, προηγμένων ηλεκτρονικών υπογραφών βασιζόμενων σε αναγνωρισμένα πιστοποιητικά, τα οποία έχουν δημιουργηθεί με ή χωρίς διάταξη δημιουργίας ασφαλούς υπογραφής. Ωστόσο, η απόφαση 2009/767/ΕΚ δεν αφορά μορφότυπους ηλεκτρονικών υπογραφών σε έγγραφα τα οποία έχουν εκδοθεί από αρμόδιες αρχές, τα οποία πρέπει να υποβάλλονται από παρόχους υπηρεσιών κατά τη διεκπεραίωση των οικείων διαδικασιών και διατυπώσεων.
(3)
Δεδομένου ότι επί του παρόντος οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών χρησιμοποιούν διάφορους μορφότυπους προηγμένων ηλεκτρονικών υπογραφών για την ηλεκτρονική υπογραφή των εγγράφων τους, τα κράτη μέλη αποδέκτες που πρέπει να επεξεργαστούν αυτά τα έγγραφα ενδέχεται να αντιμετωπίσουν τεχνικές δυσκολίες λόγω της ποικιλίας των χρησιμοποιούμενων μορφότυπων υπογραφής. Για να μπορούν οι πάροχοι υπηρεσιών να διεκπεραιώνουν με ηλεκτρονικά μέσα τις διασυνοριακές διαδικασίες και διατυπώσεις, είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι τουλάχιστον κάποιοι μορφότυποι προηγμένων ηλεκτρονικών υπογραφών είναι δυνατό να υποστηρίζονται τεχνικά από κράτη μέλη αποδέκτες εγγράφων που έχουν υπογραφεί ηλεκτρονικώς από αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών. Με τον καθορισμό ορισμένων μορφότυπων προηγμένων ηλεκτρονικών υπογραφών που πρέπει να υποστηρίζονται τεχνικώς από το κράτος μέλος αποδέκτη είναι δυνατό να αυτοματοποιηθεί και να βελτιωθεί περαιτέρω η διασυνοριακή διαλειτουργικότητα των ηλεκτρονικών διαδικασιών.
(4)
Κράτη μέλη, των οποίων αρμόδιες αρχές χρησιμοποιούν μορφότυπους ηλεκτρονικής υπογραφής πέραν εκείνων που τυγχάνουν κοινής υποστήριξης, μπορεί να έχουν δημιουργήσει μέσα επικύρωσης με τα οποία είναι δυνατή και η διασυνοριακή επαλήθευση των υπογραφών τους. Στην περίπτωση αυτή, και για να είναι σε θέση τα κράτη μέλη αποδέκτες να βασίζονται στα εν λόγω εργαλεία επικύρωσης, είναι αναγκαία η εύκολη πρόσβαση στις πληροφορίες που αφορούν αυτά τα εργαλεία, εκτός αν οι αναγκαίες πληροφορίες περιλαμβάνονται απευθείας στα ηλεκτρονικά έγγραφα, στις ηλεκτρονικές υπογραφές ή στους φορείς των ηλεκτρονικών εγγράφων.
(5)
Η παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει τον προσδιορισμό, από τα κράτη μέλη, του τι συνιστά πρωτότυπο, επικυρωμένο αντίγραφο ή επικυρωμένη μετάφραση. Ο στόχος της περιορίζεται στη διευκόλυνση της επαλήθευσης ηλεκτρονικών υπογραφών, εφόσον αυτές χρησιμοποιούνται σε πρωτότυπα έγγραφα, επικυρωμένα αντίγραφα ή επικυρωμένες μεταφράσεις που ενδεχομένως οφείλουν να υποβάλουν οι πάροχοι υπηρεσιών μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης.
(6)
Για να μπορούν τα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν τα αναγκαία τεχνικά εργαλεία, είναι σκόπιμο να αρχίσει η παρούσα απόφαση να εφαρμόζεται από την 1η Αυγούστου 2011.
(7)
Τα μέτρα τα προβλεπόμενα στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την οδηγία παροχής υπηρεσιών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Μορφότυπος αναφοράς για ηλεκτρονικές υπογραφές
1. Τα κράτη μέλη δημιουργούν τα αναγκαία τεχνικά μέσα που τους επιτρέπουν να επεξεργάζονται ηλεκτρονικώς υπογεγραμμένα έγγραφα, τα οποία υποβάλλουν πάροχοι υπηρεσιών στο πλαίσιο διεκπεραίωσης διαδικασιών και διατυπώσεων μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, και τα οποία έχουν υπογραφεί από αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών με προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή XML ή CMS ή PDF σε μορφότυπο BES ή EPES, σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος.
2. Τα κράτη μέλη, των οποίων αρμόδιες αρχές υπογράφουν τα έγγραφα τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 με χρήση μορφότυπων ηλεκτρονικών υπογραφών άλλων από τους αναφερόμενους στην ίδια παράγραφο, γνωστοποιούν στην Επιτροπή υφιστάμενες δυνατότητες επικύρωσης που επιτρέπουν σε άλλα κράτη μέλη να επικυρώνουν τις ηλεκτρονικές υπογραφές τις οποίες λαμβάνουν επιγραμμικά, δωρεάν και με τρόπο κατανοητό για μη φυσικούς ομιλητές, εκτός αν η ζητούμενη πληροφορία περιλαμβάνεται ήδη στο έγγραφο, στην ηλεκτρονική υπογραφή ή στον φορέα ηλεκτρονικού εγγράφου. Η Επιτροπή θέτει αυτές τις πληροφορίες στη διάθεση όλων των κρατών μελών.
Άρθρο 2
Αίτηση
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την 1η Αυγούστου 2011.
Άρθρο 3
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 25 Φεβρουαρίου 2011.