РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 905/2011 НА СЪВЕТА
от 1 септември 2011 година
за прекратяване на частичното междинно преразглеждане на антидъмпинговите мерки, приложими по отношение на вноса на полиетилен терефталат (PET) с произход от Индия
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1225/2009 на Съвета от 30 ноември 2009 г. за защита срещу дъмпингов внос от страни, които не са членки на Европейската общност (1) („основният регламент“), и по-специално член 11, параграф 3 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия, представено след консултация с Консултативния комитет,
като има предвид, че:
1. ПРОЦЕДУРА
1.1. Действащи мерки
(1)
С Регламент (ЕО) № 2604/2000 (2) Съветът наложи окончателно антидъмпингово мито върху вноса на полиетилен терефталат („PET“) с произход, inter alia, от Индия („първоначалното разследване“). След провеждане на преразглеждане с оглед изтичане на срока на действие на мерките Съветът наложи с Регламент (ЕО) № 192/2007 (3) окончателно антидъмпингово мито за последващ период от пет години. Антидъмпинговите мерки бяха изменени с Регламент (ЕО) № 1286/2008 на Съвета (4) след частично междинно преразглеждане („последното разследване за преразглеждане“). Мерките бяха установени на нивото на отстраняване на вредата и се състоят от специфични антидъмпингови мита. Ставката на митото варира от 87,5 EUR до 200,9 EUR за тон за поименно посочените индийски производители, докато остатъчната ставка на митото, наложено върху вноса от останалите производители, е в размер на 153,6 EUR за тон („настоящите мита“).
(2)
С Регламент (ЕО) № 2603/2000 (5) Съветът наложи окончателно изравнително мито върху вноса на PET с произход, inter alia, от Индия. След провеждането на преразглеждане с оглед изтичане на срока на действие на мерките Съветът наложи с Регламент (ЕО) № 193/2007 (6) окончателно изравнително мито за последващ период от пет години. Изравнителните мерки бяха изменени с Регламент (ЕО) № 1286/2008 на Съвета след последното разследване за преразглеждане. Изравнителните мерки се изразяват в специфично мито. Ставката на митото варира от 0 EUR до 106,5 EUR за тон за поименно посочените индийски производители, докато остатъчната ставка на митото, наложено върху вноса от останалите износители, е в размер на 69,4 EUR за тон („настоящите изравнителни мерки“).
(3)
С Решение 2000/745/ЕО (7) Комисията прие предложения за доброволни договорености от страна на няколко производители износители, с които се установява минимална вносна цена („МВЦ“) („доброволните договорености“).
1.2. Заявление за преразглеждане
(4)
В съответствие с член 11, параграф 3 от основния регламент беше подадено заявление за частично междинно преразглеждане от страна на Reliance Industries Limited, индийски производител износител на PET („заявителят“). Заявлението бе ограничено до дъмпинга и до заявителя. Същевременно заявителят поиска и преразглеждане на настоящите изравнителни мерки. Остатъчните антидъмпингови и изравнителни мита са приложими към вноса на продукти, произведени от заявителя, а продажбите на заявителя за Съюза се подчиняват на условията на поетите доброволни договорености.
(5)
Заявителят предостави prima facie доказателства, че запазването на настоящото мито на сегашното му ниво вече не е необходимо за компенсиране на дъмпинга. Заявителят по-специално изтъкна, че са налице съществени промени в производствените разходи на дружеството, които са довели до значително по-нисък дъмпингов марж след налагането на настоящите мита. Направеното от заявителя сравнение на неговите цени на вътрешния пазар с експортните му цени за Съюза навежда на извода, че дъмпинговият марж е значително по-нисък от нивото на настоящите мита.
1.3. Започване на частично междинно преразглеждане
(6)
Като установи след консултация с Консултативния комитет, че заявлението съдържа достатъчно prima facie доказателства в подкрепа на откриването на частично междинно преразглеждане („настоящото преразглеждане“), Комисията обяви чрез известие, публикувано на 10 юни 2010 г. в Официален вестник на Европейския съюз (8), откриването на процедура за частично междинно преразглеждане в съответствие с член 11, параграф 3 от основния регламент, ограничено до разглеждането на дъмпинга, доколкото това засяга заявителя.
1.4. Разглеждан продукт и сходен продукт
(7)
Продуктът, предмет на преразглеждането, е полиетилен терефталат (PET) с вискозитет 78 ml/g или повече съгласно стандарт ISO 1628-5, понастоящем класиран в код по КН 3907 60 20 и с произход от Индия („разглежданият продукт“).
(8)
В хода на разследването бе установено, че разглежданият продукт, произвеждан в Индия и продаван на пазара на Съюза, е идентичен от гледна точка на физическите и химическите си характеристики и употребата си с продукта, произвеждан и продаван на вътрешния пазар в Индия. Поради това се стигна до заключението, че продуктите, продавани на вътрешния пазар и на експортните пазари, са сходни продукти по смисъла на член 1, параграф 4 от основния регламент. Тъй като настоящото преразглеждане е ограничено до определяне на дъмпинга по отношение на заявителя, не бяха направени заключения по отношение на продукта, произвеждан и продаван от промишлеността на Съюза на пазара на Съюза.
1.5. Засегнати страни
(9)
Комисията официално уведоми заявителя, представителите на държавата на износа и асоциацията на производителите в Съюза за започването на преразглеждането. На заинтересованите страни беше предоставена възможност да изложат становищата си в писмена форма и да поискат изслушване в срока, посочен в известието за откриване на процедурата.
(10)
На всички заинтересовани страни, които поискаха да бъдат изслушани и показаха, че са налице конкретни причини, поради които следва да бъдат изслушани, бе предоставена такава възможност.
(11)
С цел получаване на необходимата информация за своето разследване Комисията изпрати въпросник на заявителя и получи отговор в рамките на посочения за целта срок.
(12)
Комисията изиска и провери цялата информация, която счете за необходима за определяне на дъмпинга. Комисията извърши проверка на място в помещенията на заявителя в Мумбай, Индия.
1.6. Разследван период в рамките на преразглеждането
(13)
Разследването на дъмпинга обхвана периода от 1 април 2009 г. до 31 март 2010 г. („разследваният период в рамките на преразглеждането“, или „РПП“).
2. РЕЗУЛТАТИ ОТ РАЗСЛЕДВАНЕТО
2.1. Траен характер на твърдяната промяна в обстоятелствата през РПП
(14)
В съответствие с член 11, параграф 3 от основния регламент беше проучен въпросът дали обстоятелствата относно дъмпинга са се променили съществено и дали тази промяна има траен характер.
(15)
Заявителят изтъкна, че промените в неговата нормална стойност и в експортните му цени, настъпили след провеждането на първоначалното разследване, в което е установен дъмпинговият му марж, са резултат от съществена промяна в производствените разходи. Той посочи, че промяната в производствените му разходи е свързана с намаляването на митата, приложими към вноса в Индия на основната суровина, използвана в производствения му процес. Освен това заявителят изтъкна също, че намаляването на митата е довело до намаляване на стимулите за износ, което е предизвикало промяна в продажните цени на вътрешния пазар, използвани за определяне на нормалната стойност.
(16)
Беше установено обаче, че въпреки намаляването на митата и на стимулите за износ, продажните цени на вътрешния пазар на дружеството, използвани за определяне на нормалната стойност през РПП, са били по-високи от цените, използвани при първоначалното разследване, в което е установен дъмпинговият марж на заявителя. По-високите продажни цени на вътрешния пазар са били резултат, inter alia, от увеличените цени на някои суровини и други изходни материали.
(17)
Що се отнася до експортните цени за Съюза през РПП, те бяха определени в съответствие с член 2, параграфи 8 и 9 от основния регламент. Трябваше обаче да се провери по-специално дали наличието на доброволни договорености по отношение на цената, по силата на които заявителят е задължен да продава продукта си на пазара на Съюза на цена над установената за всеки месец МВЦ, е оказало въздействие върху експортните цени на заявителя през РПП. Поради изложените по-долу причини беше изведено заключението, че износът за Съюза действително е бил повлиян от доброволните договорености по отношение на цената. В това отношение, като се има предвид, че заявителят е трябвало да се съобразява с поетите с доброволните договорености задължения по отношение на МВЦ, той е решил да не изнася за Съюза през определени месеци от РПП, когато неговите експортни цени за другите експортни пазари са били по-ниски от МВЦ.
(18)
Беше отбелязано, че заявителят е продавал продукта си на пазара на Съюза само в продължение на 6 месеца през РПП. От друга страна, през този период той е продавал продукти на други експортни пазари, където не е трябвало да се съобразява със задължението, поето въз основа на доброволните договорености по отношение на цената. Беше отбелязано, че експортните цени за трети държави през месеците, когато заявителят не е изнасял за Съюза, са били значително по-ниски от установената МВЦ. Поради това, с оглед на гореизложеното, има основание да се приеме, че единствената причина, поради която заявителят не е продавал продуктите си на пазара на Съюза през останалите месеци, е, че той е трябвало да спази задълженията, поети с доброволните договорености, и не е можел да продава на цени под установената МВЦ.
(19)
Заявителят оспори констатацията, че причината, поради която не е продавал продукти на пазара на Съюза, е свързана със съществуващите доброволни договорености. Заявителят посочи, че що се отнася до продажбите му през РПП на други големи експортни пазари, е имало месеци, през които не са осъществявани продажби, поради което нередовните продажби не са били специфична характеристика на пазара на Съюза. Той също така заяви, че сравнението на месечна основа на вносните цени на разглеждания продукт за Съюза от всички останали държави износители и/или вносните цени на разглеждания продукт с произход от Индия с месечната МВЦ на дружеството би показало, че заявителят е щял да бъде в състояние да продава продукти за Съюза през всички месеца от РПП, без да наруши задълженията си, произтичащи от доброволните договорености.
(20)
Доводите на заявителя не могат да бъдат приети, тъй като, от една страна, дружеството е съсредоточило дейността си върху отделни подбрани пазари, притежаващи своя собствена специфика, и те не обясняват защо дружеството не е продавало на пазара на Съюза. От друга страна, осъществените от заявителя сравнения са основани на общи статистически данни, докато констатациите от настоящото преразглеждане се основават на специфични за дружеството данни, които са по-релевантен и достоверен източник за достигането до съответни изводи. Представените доводи от заявителя също така не бяха напълно валидни: например през някои месеци вносните цени за Съюза като цяло действително са били по-високи от МВЦ, докато през други периоди вносните цени като цяло са били по-ниски от МВЦ и по тази причина от тях не е можело да се направят общи заключения. Въпреки това не се оспорва, че заявителят е извършил продажби за Съюза единствено през месеците, когато вносните цени за Съюза като цяло са били на нивото на МВЦ или по-високи.
(21)
Доводът на заявителя, че ако е искал, той е можел да продава продукти на пазара на Съюза през шестмесечния период, през който е продавал продукти на други експортни пазари на цена, по-ниска от неговата МВЦ, се отхвърля като спекулативен и необоснован. Заявителят не е изложил други доводи относно причините, поради които не е продавал продукти на Съюза през тези шест месеца, докато същевременно е продавал същите продукти на други експортни пазари на цена, по-ниска от неговата МВЦ. Поради това беше заключено, че заявителят не е продавал продукти на Съюза през определен период поради необходимостта да спази задълженията, произтичащи от доброволните договорености. Вследствие на това експортните цени на пазара на Съюза през РПП не са надеждни.
(22)
Беше направено сравнение и между продажните цени на заявителя на пазара на Съюза и цените на другите експортни пазари, за които не е било поето задължение с доброволните договорености по отношение на цената. Беше установено, че експортните цени на тези пазари без ценови задължения системно са били по-ниски през целия РПП.
(23)
Заявителят оспори заключенията, изведени от сравнението на цените за Съюза и за други експорти пазари, като изтъкна, че при анализ на ниво отделни държави съществуват редица други експортни пазари, където цените са били по-високи от цените на пазара на Съюза. В това отношение обаче сравнението на средните цени е по-релевантно от индивидуалните различия при сравнението на ниво отделни държави, което ще бъде свързано с мащаба, както и с отличителните конкурентни фактори, имащи значение за тези индивидуални пазари.
(24)
Вследствие на това експортните цени на пазарите на трети страни отразяват по-добре обичайната ценова политика на дружеството. Разликата между експортните цени за Съюза и експортните цени за останалата част от света показва, че за заявителя биха съществували силни икономически подбуди да продава на по-ниски цени за Съюза, ако нямаше МВЦ. Ето защо при тези обстоятелства се счита, че всеки наново изчислен дъмпингов марж, основан на експортните цени за Съюза през РПП, би бил установен въз основа на цени, които не са се променили значително и трайно. Същото заключение важи и за твърдението на заявителя, посочено в съображение 5, че сравнението на неговите цени на вътрешния пазар с експортните му цени за Съюза би показало дъмпингов марж под нивото на настоящите мита.
(25)
С оглед на посоченото по-горе не е изпълнено условието, установено в член 11, параграф 3 от основния регламент, че трябва да е налице съществена промяна на обстоятелствата по отношение на дъмпинга. Поради това по-нататъшното прилагане на мерките на сегашното им ниво е необходимо за компенсиране на дъмпинга.
(26)
След разгласяването заявителят изтъкна, че неговите цени на пазара на Съюза са напълно надеждни. Тъй като тези износни цени са се увеличили значително между първоначалния разследван период и РПП, трябвало да се счита, че износната политика на дружеството също се е променила значително и трайно през този период. Поради това по негови твърдения дъмпинговият марж на дружеството също се е понижил значително и трайно.
(27)
Освен това заявителят твърди, че трайната промяна в обстоятелствата не е непременно решаващ елемент при оценката, която трябва да се извърши след започването на преразглеждането, а е по-релевантен въпросът дали по-нататъшното налагане на митото е необходимо за компенсиране на дъмпинга. Той се позовава на основния принцип, установен в член 11, параграф 1 от основния регламент и в член 11.1 от Антидъмпинговото споразумение на СТО, съгласно който антидъмпинговите мерки са в сила в степента и за времето, които са необходими, за да се неутрализира ефектът от причиняващия вреда дъмпинг. В това отношение заявителят посочи, че анализът на необходимостта следва да представлява прогнозна оценка, която би изисквала поне вероятното или възможното повторение на дъмпинга на установените по-рано нива.
(28)
Член 11, параграф 1 от основния регламент предвижда, че „[а]нтидъмпинговите мерки остават в сила в степента и за времето, които са необходими, за да се неутрализира ефектът от причиняващия вреда дъмпинг“. Този принцип се прилага и при междинни преразглеждания като настоящото, по отношение на които в член 11, параграф 3 от основния регламент е предвидено, inter alia, че „[…] Процедура по междинно преразглеждане се открива, когато искането съдържа достатъчно доказателства, че продължаване на действието на мярката не е вече необходимо за компенсиране на дъмпинга и/или че няма вероятност причиняването на вреда да продължи или да се повтори, ако мярката се отмени или измени […].“ Гореспоменатата разпоредба определя критериите, които трябва да се изпълнят, когато заинтересована страна смята, че нивото на мерките е прекалено ниско или прекалено високо и поради това иска преразглеждане на тези мерки. След като такова преразглеждане е започнало, член 11, параграф 3 от основния регламент изрично предвижда, че „при провеждане на разследванията съгласно настоящия параграф Комисията може, inter alia, да прецени доколко е налице съществена промяна на обстоятелствата по отношение на дъмпинга […]. За тази цел при окончателната преценка се вземат предвид всички релевантни и надлежно подкрепени от документи доказателства“. Поради това член 11, параграф 3 предвижда допълнителен критерий за оценка (т.е. съществена промяна на обстоятелствата) в случай на междинно преразглеждане, който следва да се вземе предвид при разследването в допълнение към изискването за откриването на процедурата (т.е. оценка дали са все още необходими мерките на тяхното сегашно ниво), както твърди заявителят.
(29)
Също трябва да се отбележи, че при разследването за целите на междинно преразглеждане е обичайна практика да се разглежда трайният характер на промяната в обстоятелствата, установена в хода на разследването. Всъщност в това отношение съдебната практика на Общия съд на Европейския съюз (9) потвърждава, че „институциите разполагат с широко право на преценка, включително с възможността да прибегнат до оценка за в бъдеще на ценовата политика на съответните износители в рамките на преразглеждането на необходимостта от запазване на съществуващите мерки“. Наличните доказателства показаха, че износните цени на заявителя на пазара на Съюза не отразяват действителната ценова политика на заявителя и поради това, както беше установено в съображение 21, експортните цени на пазара на Съюза през РПП не са надеждни, и следователно всеки наново изчислен дъмпингов марж, основан на тези цени, би бил установен въз основа на цени, които не са се променили значително и трайно, както е посочено в съображение 24.
(30)
Въпреки заключението, че експортните цени за Съюза не са се променили значително и трайно, бяха разгледани доводите на заявителя и въпросът дали мерките на сегашното им ниво са все още необходими, за да се неутрализира ефектът от дъмпинга. В това отношение заявителят посочи, че тъй като дъмпинговият му марж е значително под нивото, установено в първоначалното разследване, и експортната му политика на други пазари потвърждава, че промяната в дъмпинговия марж отразява тенденцията, която може с основание да се очаква в бъдеще, настоящото ниво на мерките е явно прекомерно. Тези твърдения обаче не са подкрепени от фактите. Първо, по отношение на експортната политика на заявителя на други пазари беше установено, че, противно на твърдението на заявителя в неговото заявление, цените за тези пазари са средно почти с 10 % по-ниски от тези за Съюза. Тези експортни пазари на трети държави включват редица държави с различни по размер пазари, като за някои от тях е малко вероятно да имат вътрешно производство на PET. Поради това тези пазари се определят от собствените им конкурентни характеристики, които водят до цени и тенденции, различни от тези на пазара на ЕС. Второ, предвид тези констатации, дори да беше установено, че сегашното ниво на мерките следва да бъде променено с оглед на факта, че то повече не е необходимо, за да се неутрализира ефектът от дъмпинга, не е възможно да се определи с разумна степен на точност какво би било подходящото ниво при липсата на надеждни износни цени, които да са резултат от и да отразяват нормалните условия на пазара на Съюза.
(31)
Накрая заявителят е счел, че в съответствие с член 2, параграф 10 от основния регламент, и по-специално с оглед на буква к) от него, може да бъде извършена корекция за „разлики в други фактори, […] ако бъде доказано, че те влияят на сравнимостта на цените така, както се изисква съгласно [този] параграф“.
(32)
Предвид достигнатото по-горе заключение, че експортните цени не са променени значително и трайно, не е възможно да се установи дъмпингов марж. Поради тази причина искането за корекция не е релевантно и следователно се отхвърля.
3. ПРЕКРАТЯВАНЕ НА РАЗСЛЕДВАНЕТО
(33)
С оглед на констатациите, че обстоятелствата относно дъмпинга не са се променили значително и трайно, се счита, че настоящото преразглеждане следва да се прекрати, без да се променя нивото на митото за заявителя. Поради това антидъмпинговите мерки, наложени с Регламент (ЕО) № 1286/2008 на Съвета по отношение на вноса на PET, произведен от заявителя, следва да останат непроменени.
4. РАЗГЛАСЯВАНЕ
(34)
Заявителят, както и останалите заинтересовани страни бяха информирани за съществените факти и съображения, на които се основава намерението да се предложи прекратяването на настоящото преразглеждане. Получените коментари не бяха от естество, което да доведе до промяна на горепосоченото заключение.
5. ЗАКЛЮЧИТЕЛНА РАЗПОРЕДБА
(35)
Поради това настоящото преразглеждане следва да се прекрати без изменение на Регламент (ЕО) № 192/2007,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Частичното междинно преразглеждане на антидъмпинговите мерки, приложими по отношение на вноса на полиетилен терефталат, понастоящем класиран в код по КН 3907 60 20 и с произход, inter alia, от Индия, се прекратява без изменение на действащите мерки.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 1 септември 2011 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 905/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 1ης Σεπτεμβρίου 2011
για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής Ινδίας
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1.1. Ισχύοντα μέτρα
(1)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 (2), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας («αρχική έρευνα»). Ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 192/2005 (3), επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ για περαιτέρω περίοδο πέντε ετών. Τα μέτρα αντιντάμπινγκ τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1286/2008 του Συμβουλίου (4) ύστερα από μερική ενδιάμεση επανεξέταση («τελευταία έρευνα επανεξέτασης»). Τα μέτρα καθορίστηκαν στο επίπεδο εξάλειψης της ζημίας και συνίστανται σε ειδικούς δασμούς αντιντάμπινγκ. Το ύψος του δασμού κυμαίνεται μεταξύ 87,5 ευρώ και 200,9 ευρώ ανά τόνο για τους Ινδούς παραγωγούς που αναφέρονται ονομαστικά, ενώ ο δασμολογικός συντελεστής υπόλοιπων εταιρειών που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από λοιπούς παραγωγούς («ισχύοντες δασμοί») ανέρχεται σε 153,6 ευρώ ανά τόνο.
(2)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 (5), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές PET καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας. Ύστερα από επανεξέταση ενόψει λήξης της ισχύος των μέτρων, το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 193/2007 (6), επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό για περαιτέρω περίοδο πέντε ετών. Τα αντισταθμιστικά μέτρα τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1286/2008 του Συμβουλίου ύστερα από την τελευταία έρευνα επανεξέτασης. Τα αντισταθμιστικά μέτρα συνίστανται σε ειδικό δασμό. Το ύψος του δασμού κυμαίνεται μεταξύ 0 ευρώ και 106,5 ευρώ ανά τόνο για τους ινδούς παραγωγούς που αναφέρονται ονομαστικά, ενώ ο δασμολογικός συντελεστής υπόλοιπων εταιρειών που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από λοιπούς παραγωγούς καθορίστηκε σε 69,4 ευρώ ανά τόνο («ισχύοντα αντισταθμιστικά μέτρα»).
(3)
Με την απόφαση 2000/745/ΕΚ (7), η Επιτροπή δέχθηκε τις αναλήψεις υποχρεώσεων που πρότειναν ορισμένοι παραγωγοί-εξαγωγείς καθορίζοντας ελάχιστη τιμή εισαγωγής («ΕΤΕ») («ανάληψη υποχρέωσης»).
1.2. Αίτημα επανεξέτασης
(4)
Το αίτημα για μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού υποβλήθηκε από την εταιρεία Reliance Industries Limited, Ινδό παραγωγό-εξαγωγέα PET («αιτών»). Το πεδίο του αιτήματος περιορίζεται στην εξέταση της πρακτικής ντάμπινγκ και στον αιτούντα. Παράλληλα, ο αιτών ζήτησε να επανεξεταστούν τα ισχύοντα αντισταθμιστικά μέτρα. Οι δασμοί αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί υπόλοιπων εταιρειών εφαρμόζονται σε εισαγωγές προϊόντων που παράγονται από τον αιτούντα και οι πωλήσεις του αιτούντος στην Ένωση διέπονται από την ανάληψη υποχρέωσης.
(5)
Ο αιτών προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει, εκ πρώτης όψεως, ότι η συνέχιση της εφαρμογής του ισχύοντος δασμού στο σημερινό του επίπεδο δεν είναι πλέον αναγκαία για την εξουδετέρωση των συνεπειών του ντάμπινγκ. Ειδικότερα, ο αιτών ισχυρίζεται ότι υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στο κόστος παραγωγής της εταιρείας, γεγονός που οδήγησε σε σημαντικά χαμηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ από τότε που επιβλήθηκαν οι ισχύοντες δασμοί. Από σύγκριση που πραγματοποίησε ο αιτών μεταξύ των τιμών του στην εγχώρια αγορά και των εξαγωγικών τιμών του προς την Ένωση προέκυψε ότι το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν σημαντικά χαμηλότερο από το σημερινό επίπεδο των ισχυόντων δασμών.
1.3. Έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης
(6)
Αφού διαπίστωσε, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπάρχουν εκ πρώτης όψεως επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης («παρούσα επανεξέταση»), η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση (8), η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 10 Ιουνίου 2010, σχετικά με την έναρξη διαδικασίας μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, που περιορίζεται στην εξέταση της πρακτικής ντάμπινγκ όσον αφορά τον αιτούντα.
1.4. Υπό εξέταση προϊόν και ομοειδές προϊόν
(7)
Το προϊόν που αποτελεί αντικείμενο της επανεξέτασης είναι το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET) με ιξώδες 78 ml/g και άνω, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1628-5, το οποίο υπάγεται σήμερα στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20 και είναι καταγωγής Ινδίας («υπό εξέταση προϊόν»).
(8)
Η έρευνα αποκάλυψε ότι το υπό εξέταση προϊόν που παράγεται στην Ινδία και πωλείται στην Ένωση είναι πανομοιότυπο από την άποψη των φυσικών και χημικών χαρακτηριστικών και χρήσεων προς το προϊόν που παράγεται και πωλείται στην εγχώρια αγορά στην Ινδία. Συνάγεται, συνεπώς, το συμπέρασμα ότι τα προϊόντα που πωλούνται στην εγχώρια αγορά και στις εξαγωγικές αγορές είναι ομοειδή προϊόντα κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Δεδομένου ότι η παρούσα επανεξέταση περιορίστηκε στον προσδιορισμό του ντάμπινγκ όσον αφορά μόνο τον αιτούντα, δεν συνήχθησαν συμπεράσματα για το προϊόν που παράγεται και πωλείται από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης στην αγορά της Ένωσης.
1.5. Ενδιαφερόμενα μέρη
(9)
Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τον αιτούντα, τους αντιπροσώπους της χώρας εξαγωγής και την ένωση παραγωγών της Ένωσης για την έναρξη της επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να υποβάλουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας.
(10)
Δόθηκε η δυνατότητα ακρόασης σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία υπέβαλαν σχετική αίτηση και απέδειξαν ότι είχαν ιδιαίτερους λόγους να τύχουν ακρόασης.
(11)
Για να λάβει τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για την έρευνά της, η Επιτροπή έστειλε ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε απάντηση εντός της ορισθείσας προθεσμίας.
(12)
Η Επιτροπή ερεύνησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που κρίθηκαν απαραίτητες για τον προσδιορισμό της πρακτικής ντάμπινγκ. Η Επιτροπή πραγματοποίησε επισκέψεις επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του αιτούντος στη Βομβάη, στην Ινδία.
1.6. Περίοδος της έρευνας επανεξέτασης
(13)
Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Απριλίου 2009 έως την 31η Μαρτίου 2010 («περίοδος έρευνας της επανεξέτασης» ή «ΠΕΕ»).
2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
2.1. Διαρκής χαρακτήρας της κατά τους ισχυρισμούς αλλαγής των συνθηκών που κυριαρχούν στην ΠΕΕ
(14)
Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική αλλαγή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ και εάν η μεταβολή αυτή έχει διαρκή χαρακτήρα.
(15)
Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι οι αλλαγές στην κανονική αξία και στις εξαγωγικές τιμές του, από την εποχή που διεξήχθη η αρχική έρευνα με την οποία καθορίστηκε το περιθώριο ντάμπινγκ, είναι το αποτέλεσμα μιας σημαντικής αλλαγής στο κόστος παραγωγής. Η αλλαγή στο κόστος παραγωγής του αιτούντος συνδέεται, κατά τους ισχυρισμούς, με τη μείωση των τελωνειακών δασμών που επιβάλλονται στις εισαγωγές στην Ινδία της βασικής πρώτης ύλης που χρησιμοποιείται στη διαδικασία παραγωγής του. Επιπλέον, ο αιτών ισχυρίστηκε επίσης ότι η μείωση των τελωνειακών δασμών οδήγησε σε μείωση των εξαγωγικών κινήτρων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή των τιμών στις εγχώριες πωλήσεις που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
(16)
Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι, παρά τη μείωση των τελωνειακών δασμών και των εξαγωγικών κινήτρων, οι τιμές των εγχώριων πωλήσεων της εταιρείας που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας κατά την ΠΕΕ ήταν υψηλότερες από τις τιμές που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχική έρευνα, η οποία καθόρισε το περιθώριο ντάμπινγκ του αιτούντος. Οι υψηλότερες τιμές των εγχώριων πωλήσεων οφείλονταν, μεταξύ άλλων, στην αύξηση του κόστους ορισμένων πρώτων υλών και άλλων συντελεστών παραγωγής.
(17)
Όσον αφορά τις εξαγωγικές τιμές για την Ένωσης κατά την ΠΕΕ, αυτές καθορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 8 και 9 του βασικού κανονισμού. Ωστόσο, έπρεπε να αναλυθεί ιδίως κατά πόσο επηρεάστηκαν, κατά την ΠΕΕ, οι εξαγωγικές τιμές του αιτούντος από την ύπαρξη ανάληψης υποχρέωσης ως προς τις τιμές δυνάμει της οποίας ο αιτών ήταν αναγκασμένος να πωλεί το προϊόν του στην αγορά της Ένωσης σε τιμή υψηλότερη από την ΕΤΕ που καθοριζόταν κάθε μήνα. Το συμπέρασμα ήταν ότι, για τους λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια, οι εξαγωγές προς την Ένωση όντως επηρεάζονταν από την ανάληψη υποχρέωσης ως προς τις τιμές. Ειδικότερα, επειδή ο αιτών όφειλε να συμμορφώνεται με την υποχρέωση που είχε αναλάβει ως προς την ΕΤΕ, επέλεξε να μην εξάγει προς την Ένωση ορισμένους μήνες της ΠΕΕ, κατά τους οποίους οι εξαγωγικές τιμές του προς άλλες εξαγωγικές αγορές ήταν χαμηλότερες της ΕΤΕ.
(18)
Όπως διαπιστώθηκε, ο αιτών είχε πωλήσει το προϊόν του στην Ένωση μόνο κατά τη διάρκεια έξι μηνών της ΠΕΕ. Από την άλλη πλευρά, είχε πωλήσει προϊόντα καθ’ όλη αυτή την περίοδο σε άλλες εξαγωγικές αγορές, στις οποίες δεν ήταν υποχρεωμένος να συμμορφωθεί με τη δέσμευση που καθορίζεται στην ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές. Σημειώθηκε ότι οι τιμές εξαγωγής προς τρίτες χώρες κατά τους μήνες που ο αιτών δεν εξήγε προς την Ένωση ήταν σημαντικά χαμηλότερες από την καθορισμένη ΕΤΕ. Συνεπώς, με βάση τα παραπάνω, μπορεί εύλογα να υποτεθεί ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο αιτών δεν είχε πωλήσει προϊόντα στην Ένωση κατά τους υπόλοιπους μήνες ήταν ότι έπρεπε να συμμορφωθεί προς τις δεσμεύσεις του και ότι δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει πωλήσεις σε τιμή χαμηλότερη από την καθορισμένη ΕΤΕ.
(19)
Ο αιτών αμφισβήτησε το συμπέρασμα ότι ο λόγος για τον οποίο δεν πωλούσε προϊόντα στην αγορά της Ένωσης συνδεόταν με την υποχρέωση που είχε αναλάβει ως προς τις τιμές. Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι, όσον αφορά τις πωλήσεις του κατά την ΠΕΕ προς άλλες μεγάλες εξαγωγικές αγορές, υπήρχαν μήνες κατά τους οποίους δεν πραγματοποιούνταν πωλήσεις και, επομένως, το γεγονός ότι δεν πραγματοποιούνταν τακτικές πωλήσεις στην Ένωση δεν ήταν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ενωσιακής αγοράς. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μια μηνιαία σύγκριση των τιμών εισαγωγής στην Ένωση του υπό εξέταση προϊόντος από όλες τις άλλες χώρες εξαγωγής και/ή των τιμών εισαγωγής του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Ινδίας με τη μηνιαία ΕΤΕ της εταιρείας θα καταδείκνυε ότι ο αιτών θα μπορούσε να πωλεί τα προϊόντα του στην Ένωση όλους τους μήνες της ΠΕΕ χωρίς να παραβιάζει τη δέσμευσή του.
(20)
Τα επιχειρήματα του αιτούντος δεν μπορούν να γίνουν δεκτά, επειδή, αφενός, η εταιρεία επικέντρωσε τη δραστηριότητά της σε επιλεγμένες μεμονωμένες αγορές, οι οποίες έχουν τις δικές τους εμπορικές ιδιομορφίες και δεν παρέχουν ενδείξεις για τους λόγους για τους οποίους η εταιρεία δεν πραγματοποιούσε πωλήσεις στην Ένωση. Αφετέρου, οι συγκρίσεις του αιτούντος βασίζονται σε γενικά στατιστικά δεδομένα, ενώ τα συμπεράσματα της παρούσας επανεξέτασης βασίζονται σε δεδομένα που αφορούν ειδικά την εταιρεία, που είναι πιο συναφή με το θέμα και πιο αξιόπιστα για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Επίσης, τα επιχειρήματα που προβάλλονται από τον αιτούντα δεν είναι απολύτως έγκυρα, παραδείγματος χάριν, κάποιους μήνες οι συνολικές τιμές εισαγωγής στην Ένωση ήταν όντως υψηλότερες από την ΕΤΕ, ενώ σε άλλες περιόδους οι συνολικές τιμές εισαγωγής ήταν χαμηλότερες, επομένως δεν μπορούν να βασιστούν σε αυτό το γεγονός γενικά συμπεράσματα. Ωστόσο, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο αιτών πραγματοποιούσε πωλήσεις στην Ένωση μόνο τους μήνες κατά τους οποίους οι συνολικές τιμές εισαγωγής στην Ένωση ήταν στο ίδιο ή σε υψηλότερο επίπεδο από την ΕΤΕ.
(21)
Το επιχείρημα του αιτούντος ότι θα μπορούσε, εάν το είχε θελήσει, να πωλήσει προϊόντα στην αγορά της Ένωσης κατά τους έξι μήνες που πωλούσε προϊόντα στις άλλες εξαγωγικές αγορές σε τιμή χαμηλότερη από την ΕΤΕ που ίσχυε γι’ αυτόν απορρίπτεται ως θεωρητικό και αβάσιμο. Ο αιτών δεν προέβαλε άλλο επιχείρημα σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν πωλούσε προϊόντα στην Ένωση κατά τους έξι αυτούς μήνες, τη στιγμή που πωλούσε τα ίδια αυτά προϊόντα σε άλλες εξαγωγικές αγορές σε τιμή χαμηλότερη από την ΕΤΕ. Συνεπώς, εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο αιτών δεν πωλούσε προϊόντα στην Ένωση για ορισμένο χρονικό διάστημα, επειδή τότε ήταν υποχρεωμένος να συμμορφωθεί με τη δέσμευσή του. Συνεπώς, οι εξαγωγικές τιμές που ίσχυαν στην αγορά της Ένωσης κατά την ΠΕΕ δεν είναι αξιόπιστες.
(22)
Πραγματοποιήθηκε επίσης σύγκριση μεταξύ των τιμών πώλησης που εφάρμοσε ο αιτών στην αγορά της Ένωσης και των τιμών που επέτυχε σε άλλες εξαγωγικές αγορές, στις οποίες δεν δεσμευόταν από ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές. Όπως διαπιστώθηκε, οι τιμές εξαγωγής που εφάρμοσε στις αγορές χωρίς ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές ήταν συστηματικά χαμηλότερες καθ’ όλη την ΠΕΕ.
(23)
Ο αιτών αμφισβήτησε τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από τη σύγκριση των τιμών στην Ένωση και των τιμών σε άλλες εξαγωγικές αγορές, ισχυριζόμενος ότι, εάν αναλύονταν σε επίπεδο χώρας, θα διαπιστωνόταν ότι υπήρχαν πολλές άλλες εξαγωγικές αγορές στις οποίες οι τιμές που ισχύουν είναι υψηλότερες από τις τιμές που ισχύουν στην αγορά της Ένωσης. Ωστόσο, σε αυτήν την περίπτωση, η σύγκριση των μέσων τιμών είναι πιο κατάλληλη απ’ ό,τι οι επιμέρους διαφορές που εμφανίζονται όταν η σύγκριση γίνεται σε επίπεδο χώρας, οι οποίες συνδέονται με το μέγεθος, όπως επίσης και με χαρακτηριστικούς ανταγωνιστικούς παράγοντες που παίζουν ρόλο στις μεμονωμένες αυτές αγορές.
(24)
Συνεπώς, οι τιμές εξαγωγής προς τις τρίτες αγορές αντικατοπτρίζουν καλύτερα τη συνήθη τιμολογιακή συμπεριφορά της εταιρείας. Η απόκλιση μεταξύ των τιμών εξαγωγής προς την Ένωση και των τιμών εξαγωγής προς τον υπόλοιπο κόσμο φανερώνει ότι υπάρχουν ισχυροί οικονομικοί λόγοι που ωθούν τον αιτούντα να πραγματοποιεί πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές στην Ένωση, εάν δεν υπήρχε ΕΤΕ. Υπό τις συνθήκες αυτές, θεωρείται ότι κάθε νέο περιθώριο ντάμπινγκ που υπολογίζεται με βάση τις τιμές εξαγωγής προς την Ένωση κατά την ΠΕΕ θα καθορίζεται με τον τρόπο αυτό με βάση τις τιμές που δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά και η μεταβολή των οποίων δεν έχει διαρκή χαρακτήρα. Το ίδιο συμπέρασμα ισχύει και για τον ισχυρισμό του αιτούντος, που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5, ότι η σύγκριση μεταξύ των εγχώριων τιμών του και των εξαγωγικών τιμών του στην Ένωση φανερώνει ότι το περιθώριο ντάμπινγκ είναι χαμηλότερο σε σχέση με το επίπεδο του ισχυόντων δασμών.
(25)
Με βάση τα παραπάνω, ο όρος που καθορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού σχετικά με τη σημαντική μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ δεν εκπληρώνεται. Επομένως, η συνέχιση της επιβολής μέτρων στο σημερινό επίπεδο είναι απαραίτητη για την αντιστάθμιση του ντάμπινγκ
(26)
Μετά την κοινοποίηση, ο αιτών επέμεινε ότι οι τιμές που χρεώνει στην αγορά της Ένωσης είναι απολύτως αξιόπιστες. Αφού οι εξαγωγικές αυτές τιμές αυξήθηκαν σημαντικά μεταξύ της αρχικής περιόδου έρευνας και της ΠΕΕ, η εξαγωγική συμπεριφορά της εταιρείας θα πρέπει να θεωρηθεί ότι μεταβλήθηκε επίσης σημαντικά και με διαρκή τρόπο στη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Συνεπώς, το περιθώριο ντάμπινγκ της εταιρείας θα έπρεπε επίσης, κατά τους ισχυρισμούς, να έχει μειωθεί σημαντικά και με διαρκή τρόπο.
(27)
Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η διαρκής μεταβολή των συνθηκών δεν είναι απαραιτήτως το καθοριστικό στοιχείο της αξιολόγησης που πρέπει να γίνει μετά την έναρξη της διαδικασίας επανεξέτασης, αλλά ότι είναι πιο συναφές στοιχείο για να κριθεί κατά πόσον η συνεχιζόμενη επιβολή του δασμού είναι απαραίτητη για την αντιστάθμιση του ντάμπινγκ. Επικαλέστηκε τη θεμελιώδη αρχή που ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού και στο άρθρο 11.1 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ ότι κάθε μέτρο αντιντάμπινγκ παραμένει σε ισχύ μόνο για όσο χρόνο και στην έκταση που χρειάζεται για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ. Ως προς αυτό, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι η ανάλυση της αναγκαιότητας θα πρέπει να είναι μια αξιολόγηση προοπτικών που προϋποθέτει τουλάχιστον ότι υπάρχει η πιθανότητα ή το ενδεχόμενο να επαναληφθεί το ντάμπινγκ στο επίπεδο που είχε προσδιοριστεί προηγουμένως.
(28)
Το άρθρο 11 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού προβλέπει ότι «Κάθε μέτρο αντιντάμπινγκ παραμένει σε ισχύ μόνο για όσο χρόνο και στην έκταση που χρειάζεται για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ». Αυτή η αρχή εφαρμόζεται στον χειρισμό των ενδιάμεσων επανεξετάσεων, όπως είναι η προκείμενη περίπτωση, εφόσον το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι «[…]Ενδιάμεση επανεξέταση αρχίζει όταν η αίτηση περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η διατήρηση σε ισχύ του μέτρου δεν είναι πλέον απαραίτητη για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ ή/και ότι είναι απίθανο να συνεχισθεί ή να επαναληφθεί η ζημία σε περίπτωση άρσης ή διαφοροποίησης του μέτρου[…].» Η προαναφερόμενη διάταξη ορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να καλύπτονται όταν ένα ενδιαφερόμενο μέρος θεωρεί ότι το επίπεδο των μέτρων είναι πολύ χαμηλό ή πολύ υψηλό και, συνεπώς, ζητά επανεξέταση των εν λόγω μέτρων. Μόλις ξεκινήσει η διαδικασία επανεξέτασης, το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού προβλέπει ρητά ότι «κατά τη διεξαγωγή των ερευνών δυνάμει της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή δύναται, μεταξύ άλλων, να εξετάζει κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ […]. Στο πλαίσιο αυτό, για την εξαγωγή τελικού συμπεράσματος λαμβάνονται υπόψη όλα τα συναφή και δεόντως τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία.» Γι’ αυτό, το άρθρο 11 παράγραφος 3 προβλέπει ένα επιπλέον κριτήριο αξιολόγησης (δηλαδή, τη σημαντική μεταβολή των συνθηκών), σε περίπτωση που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ενδιάμεσες επανεξετάσεις κατά την έρευνα, πέρα από το κριτήριο για την έναρξη της διαδικασίας (δηλαδή την αξιολόγηση του κατά πόσο εξακολουθούν να είναι απαραίτητα τα μέτρα στο ισχύον επίπεδο), όπως ζητά ο αιτών.
(29)
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι αποτελεί πάγια πρακτική των ερευνών ενδιάμεσης επανεξέτασης να εξετάζεται ο διαρκής χαρακτήρας της μεταβολής των συνθηκών η οποία διαπιστώνεται κατά την έρευνα. Πράγματι, ως προς αυτό, η νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (9) επιβεβαιώνει ότι «τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, περιλαμβανομένης της ευχέρειας χρησιμοποιήσεως μιας λαμβάνουσας υπόψη τις προοπτικές εξελίξεως αξιολογήσεως της πολιτικής των τιμών των οικείων εξαγωγέων, στο πλαίσιο της εξετάσεως της ανάγκης διατηρήσεως των υφισταμένων μέτρων». Τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν ότι οι τιμές εξαγωγής που εφαρμόζει ο αιτών στην αγορά της Ένωσης δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική τιμολογιακή πολιτική του αιτούντος και, επομένως, όπως συνάγεται στην αιτιολογική σκέψη 21, οι τιμές εξαγωγής που εφαρμόζονται στην αγορά της Ένωσης κατά την ΠΕΕ δεν είναι αξιόπιστες και, συνεπώς, κάθε νέο περιθώριο ντάμπινγκ που υπολογίζεται με βάση αυτές τις τιμές θα καθορίζεται με τον τρόπο αυτό με βάση τις τιμές που δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά και η μεταβολή των οποίων δεν έχει διαρκή χαρακτήρα, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 24.
(30)
Παρά το συμπέρασμα ότι οι τιμές εξαγωγής προς την Ένωση δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά και η μεταβολή τους δεν έχει διαρκή χαρακτήρα, εξετάστηκαν τα επιχειρήματα του αιτούντος και διερευνήθηκε κατά πόσο εξακολουθούν να είναι απαραίτητα τα μέτρα στο σημερινό τους επίπεδο για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ. Εν προκειμένω, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι, εφόσον το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν σημαντικά χαμηλότερο από εκείνο που είχε διαπιστωθεί κατά την αρχική έρευνα κι εφόσον η εξαγωγική του συμπεριφορά σε άλλες αγορές επιβεβαίωνε ότι η αλλαγή στο περιθώριο του ντάμπινγκ αντικατοπτρίζει την τάση που μπορεί εύλογα να αναμένεται ότι θα επικρατήσει στο μέλλον, το ισχύον επίπεδο μέτρων είναι προδήλως υπερβολικό. Ωστόσο, τα επιχειρήματα αυτά διαπιστώθηκε ότι δεν στηρίζονταν στα πραγματικά περιστατικά. Πρώτον, όσον αφορά την εξαγωγική συμπεριφορά του αιτούντος σε άλλες αγορές, διαπιστώθηκε ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς που πρόβαλλε στο αίτημά του ο αιτών, οι τιμές στις αγορές αυτές ήταν, κατά μέσο όρο, σχεδόν 10 % χαμηλότερες από εκείνες που εφαρμόζονταν στην Ένωση. Αυτές οι εξαγωγικές αγορές τρίτων χωρών περιλαμβάνουν διάφορες χώρες διαφορετικού μεγέθους αγοράς, από τις οποίες μερικές είναι απίθανο να διαθέτουν εγχώρια παραγωγή PET. Αυτές οι αγορές χαρακτηρίζονται, επομένως, από τα δικά τους ιδιαίτερα γνωρίσματα όσον αφορά τον ανταγωνισμό, τα οποία οδηγούν σε τιμές και τάσεις διαφορετικές από εκείνες που επικρατούν στην αγορά της Ένωσης. Δεύτερον, με βάση τα προαναφερόμενα, ακόμη και αν διαπιστωνόταν ότι το σημερινό επίπεδο των μέτρων θα έπρεπε να μεταβληθεί επειδή δεν είναι πια απαραίτητο για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί με σχετική ακρίβεια ποιο θα ήταν το ενδεδειγμένο επίπεδο, αφού δεν υπάρχουν αξιόπιστες τιμές εξαγωγής που να είναι το αποτέλεσμα και να αντικατοπτρίζουν τις κανονικές συνθήκες της αγοράς της Ένωσης.
(31)
Τέλος, ο αιτών θεώρησε ότι θα μπορούσε να γίνει μια προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού και ιδίως σύμφωνα με το στοιχείο κ) αυτής που προβλέπει ότι «παρέχεται η δυνατότητα προσαρμογής για διαφορές που προκύπτουν λόγω άλλων παραγόντων […] υπό τον όρο της κατάδειξης της επίδρασής τους επί της συγκρισιμότητας των τιμών, όπως απαιτεί η παρούσα παράγραφος».
(32)
Δεδομένου του συμπεράσματος που εξήχθη παραπάνω, ότι οι τιμές εξαγωγής δεν μεταβλήθηκαν σε σημαντικό βαθμό και η μεταβολή τους δεν έχει διαρκή χαρακτήρα, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί περιθώριο ντάμπινγκ. Γι’ αυτόν τον λόγο, το αίτημα για προσαρμογή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και, επομένως, απορρίπτεται.
3. ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
(33)
Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα πορίσματα, δεν σημειώθηκε σημαντική και διαρκής μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά την πρακτική ντάμπινγκ, θεωρείται ότι η παρούσα επανεξέταση θα πρέπει να περατωθεί χωρίς να τροποποιηθεί το επίπεδο του δασμού για τον αιτούντα. Συνεπώς, τα μέτρα αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1286/2008 στις εισαγωγές PET που παράγονται από τον αιτούντα θα πρέπει να παραμείνουν αμετάβλητα.
4. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
(34)
Ο αιτών, καθώς και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιαστικά πραγματικά περιστατικά και τις εκτιμήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η περάτωση της παρούσας επανεξέτασης. Τα σχόλια που ελήφθησαν δεν ήταν τέτοια ώστε να οδηγήσουν σε τροποποίηση των συμπερασμάτων.
5. ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
(35)
Συνεπώς, η παρούσα επανεξέταση θα πρέπει να περατωθεί χωρίς τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 192/2007,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Η μερική ενδιάμεση επανεξέταση των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου το οποίο υπάγεται σήμερα στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας, περατώνεται χωρίς τροποποίηση των ισχυόντων μέτρων.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 1 Σεπτεμβρίου 2011.