РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 904/2010 НА СЪВЕТА
от 7 октомври 2010 година
относно административното сътрудничество и борбата с измамите в областта на данъка върху добавената стойност
(преработена версия)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 113 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид становището на Европейския парламент (1),
като взе предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие със специална законодателна процедура,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1798/2003 на Съвета от 7 октомври 2003 г. относно административното сътрудничество в областта на данъка върху добавената стойност (3) е бил неколкократно съществено изменян. Тъй като предстои да се направят допълнителни изменения, посоченият регламент следва да бъде преработен с оглед на постигане на яснота.
(2)
Предвидените в Регламент (ЕО) № 1798/2003 инструменти за борба с измамите с данъка върху добавената стойност (наричан по-нататък „ДДС“) следва да бъдат подобрени и допълнени съгласно заключенията на Съвета от 7 октомври 2008 г., Съобщението на Комисията до Съвета, Европейския парламент и Европейския икономически и социален комитет относно координирана стратегия за засилване на борбата с измамите с ДДС в Европейския съюз и доклада на Комисията до Съвета и Европейския парламент относно прилагането на Регламент (ЕО) № 1798/2003 на Съвета относно административно сътрудничество в областта на ДДС (наричан по-нататък „докладът на Комисията“). Необходими са също така уточнения на разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1798/2003 от езиков и практически характер.
(3)
Избягването и укриването на данъци, надхвърлящи границите на държавите-членки, водят до бюджетни загуби и до нарушаване на принципа за справедливо данъчно облагане. Те също така могат да доведат до нарушения в движението на капитали и в условията на конкуренция. По този начин те засягат функционирането на вътрешния пазар.
(4)
Борбата с укриването на ДДС изисква тясно сътрудничество между компетентните органи на всяка държава-членка, отговорна за прилагането на разпоредбите в тази област.
(5)
Мерките за хармонизиране на данъчното законодателство, които се предприемат за завършването на вътрешния пазар, следва да включват създаването на обща система за сътрудничество между държавите-членки, особено по отношение на обмена на информация, чрез която компетентните органи на тези държави-членки се задължават да си съдействат помежду си и да си сътрудничат с Комисията с цел осигуряване на правилното облагане с ДДС на доставките на стоки и услуги, вътреобщностното придобиване на стоки и вноса на стоки.
(6)
Административното сътрудничество не следва да води до неоправдано прехвърляне на административна тежест между държавите-членки.
(7)
Държавите-членки следва да си сътрудничат с цел събиране на дължимия данък, за да гарантират правилното определяне на ДДС. Следователно те трябва не само да извършват мониторинг върху правилното облагане с дължимия данък на своята територия, но следва също така да предоставят съдействие на други държави-членки за гарантиране на правилното облагане с данъка, който е свързан с дейност, която се извършва на тяхната територия, но който е дължим в друга държава-членка.
(8)
Мониторингът върху правилното облагане с ДДС на облагаемите трансгранични сделки в държава-членка, различна от тази, в която е установен доставчикът на стоки или услуги, в много случаи зависи от информацията, с която разполага държавата-членка по установяване или която може да бъде събрана по-лесно от тази държава-членка. Следователно ефективният надзор върху тези сделки зависи от това държавата-членка по установяването да събере или да бъде в състояние да събере тази информация.
(9)
За създаването на системата за „обслужване на едно гише“, предвидена в Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 г. относно общата система на данъка върху добавената стойност (4), и за прилагането на процедурата по възстановяване на данъчно задължени лица, които не са установени в държавата-членка по възстановяване, предвидена в Директива 2008/9/ЕО на Съвета от 12 февруари 2008 г. за определяне на подробни правила за възстановяването на данъка върху добавената стойност, предвидено в Директива 2006/112/ЕО, на данъчно задължени лица, неустановени в държавата-членка по възстановяване, но установени в друга държава-членка (5), са необходими правила за обмена и съхраняването на информация от държавите-членки.
(10)
При трансгранични хипотези е важно да бъдат посочени конкретно задълженията на всяка държава-членка, за да се осигури възможност за ефективен мониторинг на данъка в държавата-членка, в която той се дължи.
(11)
Електронното съхраняване и предаване на определени данни за целите на контрола върху ДДС е абсолютно необходимо за правилното функциониране на системата за ДДС. Те дават възможност за бърз обмен на информация и автоматизиран достъп до информация, което подпомага борбата срещу измамите. Това може да се постигне чрез подобряването на базите данни за данъчно задължените по ДДС лица и техните вътреобщностни сделки посредством включването в тези бази данни на набор от данни за данъчно задължените лица и за извършваните от тях сделки.
(12)
Държавите-членки следва да прилагат съответните процедури за проверка, за да се гарантира актуалността, съпоставимостта и качеството на информацията, с което да се повиши надеждността ѝ. Следва да бъдат ясно определени условията за обмен и за автоматизиран достъп на държавите-членки до електронно съхраняваните данни.
(13)
За ефективната борба с измамите е необходимо да се осигури възможност за обмен на информация без предварително запитване. За да се улесни обменът на информация, следва да се определят категориите, за които е необходимо да се осъществява автоматичен обмен.
(14)
Както е посочено в доклада на Комисията, предоставянето на обратна информация е подходящ начин да се гарантира постоянното повишаване на качеството на обменяната информация. Ето защо следва да се установи рамка за предоставянето на обратна информация.
(15)
За ефективния мониторинг на ДДС върху трансгранични сделки е необходимо в рамките на административното сътрудничество да се предвиди възможност за едновременни контролни действия от държавите-членки и за присъствието на длъжностни лица на една държава-членка на територията на друга държава-членка.
(16)
Потвърждаването онлайн на валидността на идентификационните номера за целите на ДДС е все по-често използвано от операторите средство. Системата за потвърждаване на валидността на идентификационните номера за целите на ДДС следва да осигурява на операторите автоматизирано потвърждаване на необходимата информация.
(17)
Когато доставят стоки или услуги на клиенти, установени на територията на друга държава-членка, някои данъчно задължени лица имат специални задължения, различни от съществуващите в държавата-членка, в която са установени, по-специално по отношение на фактурирането. Следва да се въведе механизъм, чрез който на тези данъчно задължени лица се осигурява лесно достъпна информация за този вид задължения.
(18)
Скорошният практически опит във връзка с прилагането на Регламент (ЕО) № 1798/2003 по отношение на борбата срещу верижните измами показа, че в някои случаи въвеждането на механизъм за много по-бърз обмен на информация, включително информация в по-голямо количество и за по-конкретни цели, е от съществено значение за ефективната борба срещу измамите. В съответствие със заключенията на Съвета от 7 октомври 2008 г. в рамките на настоящия регламент за всички държави-членки следва да бъде създадена децентрализирана мрежа без юридическа правосубектност, наречена Eurofisc, с която да се насърчава и улеснява многостранното и децентрализираното сътрудничество, като се предоставя възможност за целенасочени и бързи действия за борба със специфични видове измами.
(19)
Държавата-членка по потребление носи основната отговорност за това да следи за спазването на задълженията на неустановените доставчици. За тази цел прилагането на временния специален режим за услуги, извършвани по електронен път, предвиден в дял ХII, глава 6 от Директива 2006/112/ЕО, налага определянето на правила във връзка с предоставянето на информация и прехвърлянето на парични суми между държавата-членка по регистрация и държавата-членка по потребление.
(20)
Информацията, предоставена на някоя държава-членка от трети държави, може да се окаже от полза за други държави-членки. Също така информацията, предоставена на някоя държава-членка от други държави-членки, може да бъде от полза за трети държави. Ето защо следва да се уточнят условията за обмен на такава информация.
(21)
Националните правила относно банковата тайна не следва да представляват пречка за прилагането на настоящия регламент.
(22)
Настоящият регламент не следва да засяга останалите мерки, приети на равнището на Съюза, които подпомагат борбата с измамите в областта на ДДС.
(23)
С оглед на ефективността, бързината и поради съображения, свързани с разходите, е необходимо, когато това е възможно, предаването на информация съгласно настоящия регламент да се извършва по електронен път.
(24)
Предвид факта, че някои молби се повтарят често, както и предвид езиковото многообразие в Съюза, е важно да се разшири използването на стандартни формуляри при обмена на информация, така че молбите за предоставяне на информация да бъдат разглеждани по-бързо.
(25)
Предвидените в настоящия регламент срокове за предоставяне на информация следва да се тълкуват като максимални срокове, които не трябва да бъдат превишавани, като принципът е, че за да може сътрудничеството да е ефективно, запитаната държава-членка следва да предоставя без допълнително забавяне информацията, с която вече разполага.
(26)
За целите на настоящия регламент е необходимо да се имат предвид ограниченията на определени права и задължения, предвидени в Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защитата на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (6), за да се осигури защита на интересите по член 13, параграф 1, буква д) от тази директива. Подобни ограничения са необходими и пропорционални предвид възможните загуби на приходи за държавите-членки и предвид решаващото значение на информацията, обхваната от настоящия регламент, за ефективната борба с измамите.
(27)
Доколкото мерките, необходими за прилагането на настоящия регламент, са мерки от общ характер по смисъла на член 2 от Решение 1999/468/ЕО на Съвета от 28 юни 1999 г. за установяване на условията и реда за упражняване на изпълнителните правомощия, предоставени на Комисията (7), те трябва да бъдат приети в съответствие с процедурата по регулиране, предвидена в член 5 от посоченото решение,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
1. С настоящия регламент се определят условията, при които компетентните органи на държавите-членки, отговорни за прилагането на законодателството в областта на ДДС, трябва да сътрудничат помежду си и с Комисията за осигуряване спазването на това законодателство.
За тази цел в настоящия регламент се определят правилата и процедурите, които позволяват на компетентните органи на държавите-членки да си сътрудничат и обменят помежду си всякаква информация, която би подпомогнала правилното определяне на ДДС, мониторинга върху правилното облагане с ДДС, по-специално по отношение на вътреобщностните доставки, и борбата с измамите в областта на ДДС. В него се определят по-специално правилата и процедурите, в съответствие с които държавите-членки събират и обменят посочената информация по електронен път.
2. В настоящия регламент се определят условията, при които посочените в параграф 1 органи съдействат за защитата на приходите от ДДС във всички държави-членки.
3. Настоящият регламент не засяга прилагането на правилата за взаимопомощ по наказателни дела на територията на държавите-членки.
4. В настоящия регламент се определят и правилата и процедурите за обмен по електронен път на информация за ДДС върху услуги, предоставяни по електронен път, в съответствие със специалния режим, предвиден в дял ХII, глава 6 от Директива 2006/112/ЕО, а също и за всеки последващ обмен на информация и, доколкото става въпрос за услуги, обхванати от този специален режим - за паричните преводи между компетентните органи на държавите-членки.
Член 2
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„централно звено за връзка“ означава службата, определена съгласно член 4, параграф 1, която носи основната отговорност за контактите с други държави-членки в областта на административното сътрудничество;
б)
„отдел за връзка“ означава всяка служба, различна от централното звено за връзка, определена от компетентния орган съгласно член 4, параграф 2 за целите на прекия обмен на информация въз основа на настоящия регламент;
в)
„компетентно длъжностно лице“ означава всяко длъжностно лице, оправомощено от компетентния орган съгласно член 4, параграф 3 да осъществява пряк обмен на информация въз основа на настоящия регламент;
г)
„запитващ орган“ означава централното звено за връзка, отдел за връзка или компетентно длъжностно лице на държава-членка, което отправя молба за съдействие от името на компетентния орган;
д)
„запитан орган“ означава централното звено за връзка, отдел за връзка или компетентно длъжностно лице на държава-членка, което получава молба за съдействие от името на компетентния орган;
е)
„вътреобщностни сделки“ означава вътреобщностна доставка на стоки или на услуги;
ж)
„вътреобщностна доставка на стоки“ означава всяка доставка на стоки, която трябва да бъде декларирана в обобщената декларация, предвидена в член 262 от Директива 2006/112/ЕО;
з)
„вътреобщностна доставка на услуги“ означава всяка доставка на услуги, която трябва да бъде декларирана в обобщената декларация, предвидена в член 262 от Директива 2006/112/ЕО;
и)
„вътреобщностно придобиване на стоки“ означава придобиване на правото за разпореждане като собственик на движими вещи съгласно член 20 от Директива 2006/112/ЕО;
й)
„идентификационен номер за целите на ДДС“ означава номерът, предвиден в членове 214, 215 и 216 от Директива 2006/112/ЕО;
к)
„административно разследване“ означава всички видове контролни действия, проверки и други действия, предприети от държавите-членки при изпълнение на техните задължения с оглед гарантирането на правилното прилагане на законодателството в областта на ДДС;
л)
„автоматичен обмен“ означава системно предоставяне на предварително определена информация на друга държава-членка без предварително запитване;
м)
„спонтанен обмен “ означава несистематично предоставяне на информация на друга държава-членка, по което и да е време и без предварително запитване;
н)
„лице“ означава:
i)
физическо лице;
ii)
юридическо лице;
iii)
сдружение на лица, по отношение на което действащото законодателство предвижда способността да извършва правни действия, но което няма статус на юридическо лице; или
iv)
всяка друга правна фигура, независимо от нейното естество и форма, която има юридическа правосубектност и извършва сделки, които подлежат на облагане с ДДС;
о)
„автоматизиран достъп“ означава възможност за незабавен достъп до електронна система с цел справка със съдържаща се в нея информация;
п)
„по електронен път“ означава чрез използване на електронно оборудване за обработка (включително дигитално компресиране) и съхраняване на данни, чрез използване на кабели, радиопредаване, оптични технологии или други електромагнитни средства;
р)
„мрежа CCN/CSI“ означава обща платформа, която се основава на обща комуникационна мрежа (наричана по-нататък „CCN“) и общ системен интерфейс (наричан по-нататък „CSI“), разработени от Съюза с цел да гарантират предаването на данни по електронен път между компетентните органи в областта на митническото и данъчното облагане;
с)
„едновременни контролни действия“ означава съгласувани проверки на данъчното състояние на данъчно задължено лице или на свързани данъчно задължени лица, организирани от две или повече участващи държави-членки, които имат общи или допълващи се интереси.
2. От 1 януари 2015 г. определенията в членове 358, 358а и 369а от Директива 2006/112/ЕО се прилагат и за целите на настоящия регламент.
Член 3
Компетентните органи са органите, от името на които се прилага настоящият регламент, пряко или чрез делегиране на права.
До 1 декември 2010 г. всяка държава-членка уведомява Комисията за това кой е нейният компетентен орган за целите на настоящия регламент, като впоследствие незабавно уведомява Комисията за всяка свързана с него промяна.
Комисията предоставя на държавите-членки списък с всички компетентни органи и публикува тази информация в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 4
1. Всяка държава-членка определя едно централно звено за връзка, на което делегира основната отговорност за осъществяване на контакти с други държави-членки в областта на административното сътрудничество. Тя уведомява Комисията и останалите държави-членки за това. На централното звено за връзка може да се възложи и отговорността за осъществяването на контакти с Комисията.
2. Компетентният орган на всяка държава-членка може да определи отдели за връзка. Централното звено за връзка отговаря за поддържането на актуален списък на отделите за връзка и за предоставянето на този списък на централните звена за връзка на останалите заинтересовани държави-членки.
3. Компетентният орган на всяка държава-членка може допълнително да посочи, в съответствие с определените от него условия, компетентни длъжностни лица, които да осъществяват пряк обмен на информация въз основа на настоящия регламент. В този случай компетентният орган може да ограничи обхвата на правомощията им. Централното звено за връзка отговаря за поддържането на актуален списък на тези лица и за предоставянето на този списък на централните звена за връзка на останалите заинтересовани държави-членки.
4. Длъжностните лица, които обменят информация по членове 28, 29 и 30, във всички случаи се считат за компетентни длъжностни лица за тази цел в съответствие с условията, определени от компетентните органи.
Член 5
Когато даден отдел за връзка или компетентно длъжностно лице изпраща или получава молба или отговор на молба за съдействие, то задължително уведомява за това централното звено за връзка на своята държава-членка съгласно условията, определени от това звено.
Член 6
Когато даден отдел за връзка или компетентно длъжностно лице получава молба за съдействие, налагаща действия извън неговата териториална или оперативна компетентност, молбата незабавно се препраща на централното звено за връзка на неговата държава-членка, като запитващият орган се уведомява за това. В този случай срокът, определен в член 10, започва да тече от деня след изпращането на молбата за съдействие на централното звено за връзка.
ГЛАВА II
ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ ПРИ ПОИСКВАНЕ
РАЗДЕЛ 1
Молба за информация и за административно разследване
Член 7
1. По молба на запитващия орган запитаният орган предоставя информацията по член 1, включително и тази, свързана с конкретен случай или случаи.
2. С цел предаване на информацията по параграф 1 запитаният орган организира провеждането на всички административни разследвания, необходими за получаване на тази информация.
3. До 31 декември 2014 г. молбата по параграф 1 може да съдържа мотивирана молба за провеждането на административно разследване. Ако запитаният орган прецени, че административното разследване не е необходимо, той незабавно уведомява запитващия орган за мотивите за това решение.
4. От 1 януари 2015 г. молбата по параграф 1 може да съдържа мотивирана молба за провеждането на специфично административно разследване. Ако запитаният орган прецени, че административното разследване не е необходимо, той незабавно уведомява запитващия орган за мотивите за това решение.
Независимо от разпоредбите на първа алинея, провеждането на разследване относно сумите, декларирани от данъчно задължено лице във връзка с доставките на изброените в приложение I стоки или услуги, които са извършени от данъчно задължено лице, установено в държавата-членка на запитания орган, и са облагаеми в държавата-членка на запитващия орган, може да бъде отказано само:
а)
на основанията, предвидени в член 54, параграф 1, въз основа на преценка от страна на запитания орган в съответствие с декларация за най-добрите практики относно връзката между настоящия параграф и член 54, параграф 1, която се приема в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2,
б)
на основанията, предвидени в член 54, параграфи 2, 3 и 4, или
в)
на основание, че запитаният орган вече е предоставил на запитващия орган информация относно същото данъчно задължено лице, вследствие на административно разследване, проведено преди по-малко от две години.
Когато запитаният орган откаже да проведе административно разследване по втора алинея, на основанията, предвидени в букви а) или б), той въпреки това предоставя на запитващия орган данни за датите и стойността на всички съответни доставки на стоки и услуги, извършени от данъчно задълженото лице в държавата-членка на запитващия орган през последните две години.
5. За получаване на исканата информация или при провеждане на исканото административно разследване запитаният орган или административният орган, към когото запитаният орган се обръща за съдействие, действа така, както би действал в свой интерес или по искане на друг орган в неговата държава-членка.
Член 8
Молбите за информация и за административно разследване съгласно член 7 се изпращат, като се използва стандартен формуляр, утвърден в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2, освен в случаите, предвидени в член 50, или в изключителни случаи, в които запитващият орган счита, че стандартният формуляр не е подходящ, като посочва мотивите за това.
Член 9
1. По молба на запитващия орган запитаният орган му предава необходимата информация, която получава или с която разполага, както и резултатите от административните разследвания под формата на доклади, декларации или други документи, или заверени копия или извлечения от тях.
2. Оригинали на документи се предоставят само ако това не противоречи на действащите разпоредби в държавата-членка, в която е установен запитаният орган.
РАЗДЕЛ 2
Срок за предоставяне на информация
Член 10
Запитаният орган предоставя информацията по членове 7 и 9 във възможно най-кратък срок, но не по-късно от три месеца след датата на получаване на молбата.
Въпреки това в случаите, когато запитаният орган вече разполага с необходимата информация, срокът се намалява до не повече от един месец.
Член 11
В определени специални категории случаи запитващият и запитаният орган могат да се споразумеят за прилагането на срокове, различни от предвидените в член 10.
Член 12
Когато запитаният орган не е в състояние да отговори на молбата в срок, той незабавно писмено уведомява запитващия орган за причините за това и посочва срок, в който счита, че ще бъде в състояние да отговори.
ГЛАВА III
ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ БЕЗ ПРЕДВАРИТЕЛНО ЗАПИТВАНЕ
Член 13
1. Компетентният орган на всяка държава-членка предава без предварително запитване информацията по член 1 на компетентния орган на всяка друга заинтересована държава-членка в следните случаи:
а)
когато се счита, че данъчното облагане се извършва в държавата-членка по местоназначение, и информацията, предоставена от държавата-членка по произход, е необходима за гарантиране на ефективността на системата за контрол на държавата-членка по местоназначение;
б)
когато една държава-членка има основания да счита, че законодателството в областта на ДДС е било нарушено или има вероятност да е било нарушено в другата държава-членка;
в)
когато съществува риск от данъчни загуби в другата държава-членка.
2. Обменът на информация без предварително запитване е автоматичен, в съответствие с член 14, или спонтанен, в съответствие с член 15.
3. Информацията се предава посредством стандартни формуляри, утвърдени в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
Член 14
1. В съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2, се определя следното:
а)
точните категории информация, подлежаща на автоматичен обмен;
б)
честотата на автоматичния обмен на всяка категория информация; и
в)
практическите ред и условия за автоматичния обмен на информация.
Дадена държава-членка може да се въздържи от участие в автоматичния обмен на информация по отношение на една или повече от посочените категории, когато събирането на информация за целите на обмена би довело до налагането на нови задължения на платците на ДДС или би наложило несъразмерна административна тежест на държавата-членка.
Резултатът от автоматичния обмен на информация за всяка категория се проверява веднъж годишно от комитета, посочен в член 58, параграф 1, за да се гарантира, че този вид обмен се осъществява само когато той е най-ефикасното средство за обменяне на информацията.
2. От 1 януари 2015 г. компетентният орган на всяка държава-членка извършва по-специално автоматичен обмен на информация, за да се даде възможност на държавите-членки по потребление да проверят дали данъчно задължените лица, които не са установени на тяхната територия, правилно декларират и плащат дължимия ДДС върху далекосъобщителните услуги, услугите по разпространение на радио и телевизия и услугите, извършвани по електронен път, без оглед на това дали тези данъчно задължени лица прилагат специалния режим, предвиден в дял XII, глава 6, раздел 3 от Директива 2006/112/ЕО. Държавата-членка по установяване уведомява държавата-членка по потребление за всички забелязани несъответствия.
Член 15
В рамките на спонтанния обмен компетентните органи на държавите-членки предават на компетентните органи на останалите държави-членки всякаква информация по член 13, параграф 1, която не е била предадена посредством автоматичния обмен по член 14, която им е известна и която считат, че може да послужи на тези компетентни органи.
ГЛАВА IV
ОБРАТНА ИНФОРМАЦИЯ
Член 16
Когато компетентен орган предоставя информация по членове 7 или 15, той може да поиска от получаващия информацията компетентен орган да предостави обратна информация в тази връзка. Ако бъде направено такова искане, получаващият информация компетентен орган, без да нарушава правилата за данъчната тайна и защитата на данните, приложими в неговата държава-членка, във възможно най-кратък срок изпраща обратна информация на компетентния орган, който е предоставил информацията, при условие че това не води до несъразмерна административна тежест. Практическите ред и условия се определят в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
ГЛАВА V
СЪХРАНЕНИЕ И ОБМЕН НА СПЕЦИФИЧНА ИНФОРМАЦИЯ
Член 17
1. Всяка държава-членка съхранява в електронна система следната информация:
а)
информацията, която събира в съответствие с дял ХI, глава 6 от Директива 2006/112/ЕО;
б)
идентификационните данни и данните относно дейността, правния статус и адреса на лицата, на които е издала идентификационен номер за целите на ДДС, събрани съгласно член 213 от Директива 2006/112/ЕО, както и датата на издаване на този номер;
в)
данните относно издадените от нея идентификационни номера за целите на ДДС, които са станали невалидни, както и датата, от която тези номера са невалидни; и
г)
информацията, която събира в съответствие с членове 360, 361, 364 и 365 от Директива 2006/112/ЕО, както и - от 1 януари 2015 г. - информацията, която събира в съответствие с членове 369в, 369е и 369ж от Директива 2006/112/ЕО.
2. Техническите въпроси, свързани с извършването на автоматично запитване във връзка с информацията по параграф 1, букви б), в) и г), се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
Член 18
За да се позволи използването на информацията по член 17 в рамките на процедурите, предвидени в настоящия регламент, тази информация трябва да бъде на разположение най-малко пет години след края на първата календарна година, през която е разрешен достъпът до нея.
Член 19
Държавите-членки гарантират, че информацията, която е на разположение в електронната система по член 17, е актуална, пълна и точна.
В съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2, се определят критерии, за да се установи кои промени не са уместни, важни или полезни и следователно може да не се правят.
Член 20
1. Информацията по член 17 се въвежда незабавно в електронната система.
2. Чрез дерогация от параграф 1, информацията по член 17, параграф 1, буква а) се въвежда в електронната система не по-късно от един месец след края на периода, за който се отнася информацията.
3. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2, ако в електронната система трябва да бъде коригирана или добавена информация съгласно член 19, тя трябва да се въведе най-късно един месец след периода, през който е събрана информацията.
Член 21
1. Всяка държава-членка предоставя на компетентния орган на всяка друга държава-членка автоматизиран достъп до информацията, съхранявана съгласно член 17.
2. По отношение на информацията по член 17, параграф 1, буква а) се предоставя достъп най-малко до следните данни:
а)
идентификационните номера за целите на ДДС, издадени от държавата-членка, получаваща информацията;
б)
общата стойност на всички вътреобщностни доставки на стоки и общата стойност на всички вътреобщностни доставки на услуги на лица, притежаващи идентификационен номер за целите на ДДС, посочен в буква а), извършени от всички оператори, регистрирани за целите на ДДС в държавата-членка, предоставяща информацията;
в)
идентификационните номера за целите на ДДС на лицата, извършили доставките на стоки и услуги, посочени в буква б);
г)
общата стойност на доставките на стоки и услуги, посочени в буква б), извършени от всяко лице, посочено в буква в), на всяко лице, притежаващо идентификационен номер за целите на ДДС, посочен в буква а);
д)
общата стойност на доставките на стоки и услуги, посочени в буква б), извършени от всяко лице, посочено в буква в), на всяко лице, притежаващо идентификационен номер за целите на ДДС, издаден му от друга държава-членка, при следните условия:
i)
достъпът е свързан с разследване по подозрение в измама;
ii)
достъпът е осъществен посредством длъжностно лице за връзка на Eurofisc по член 36, параграф 1, което притежава личен потребителски идентификатор за електронните системи, което му осигурява достъп до тази информация; и
iii)
достъпът се предоставя само през нормалното работно време.
Стойностите по параграф 2, букви б), г) и д) се посочват във валутата на държавата-членка, която предоставя информацията, и се отнасят до периодите за подаване на обобщените декларации за съответното данъчно задължено лице, изготвени в съответствие с член 263 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 22
1. За да обезпечат в разумна степен пред данъчните администрации качеството и надеждността на информацията, която се предоставя чрез електронната система по член 17, държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че данните, предоставени от данъчно задължените лица и данъчно незадължените юридически лица при регистрирането за целите на ДДС съгласно член 214 от Директива 2006/112/ЕО, са, по тяхна преценка, пълни и точни.
Държавите-членки прилагат процедури за проверка на тези данни в зависимост от резултатите от извършената от тях оценка на риска. Проверките се извършват по принцип преди регистрацията за целите на ДДС или - в случаите, в които през периода преди регистрацията се извършват само предварителни проверки - не по-късно от шест месеца след тази регистрация.
2. Държавите-членки уведомяват комитета, посочен в член 58, параграф 1, за мерките, прилагани на национално равнище с цел осигуряване качеството и надеждността на информацията в съответствие с параграф 1.
Член 23
Държавите-членки гарантират, че в електронната система по член 17 от настоящия регламент ще бъде посочено, че идентификационният номер за целите на ДДС, посочен в член 214 от Директива 2006/112/ЕО, е невалиден, най-малко в някой от следните случаи:
а)
когато регистрирани за целите на ДДС лица са заявили, че вече не извършват икономическа дейност по смисъла на член 9 от Директива 2006/112/ЕО или когато компетентната данъчна администрация е установила, че вече не извършват такава дейност. Данъчната администрация може да приеме по-специално, че дадено лице вече не извършва икономическа дейност, ако, въпреки че е било длъжно да го направи, това лице не е подавало декларации по ДДС и обобщени декларации в рамките на една година след изтичането на срока за подаването на първата неподадена декларация или обобщена декларация. Въпреки това лицето има право да докаже по друг начин, че извършва икономическа дейност;
б)
когато лица са декларирали неверни данни, за да бъдат регистрирани за целите на ДДС, или когато не са уведомили за промени в тези данни, в случай че, ако промените бяха известни на данъчната администрация, тя би отказала или би прекратила регистрацията за целите на ДДС.
Член 24
Когато компетентните органи на държавите-членки осъществяват обмен на информация по електронен път за целите на членове 17-21, те предприемат всички необходими мерки, за да осигурят спазването на разпоредбите на член 55.
Държавите-членки отговарят за разработването на системите си по начина, необходим за осъществяването на обмена на тази информация чрез мрежата CCN/CSI.
ГЛАВА VI
МОЛБА ЗА УВЕДОМЯВАНЕ ПО АДМИНИСТРАТИВЕН ПЪТ
Член 25
По молба на запитващия орган и в съответствие с правилата за съобщаване на подобни актове в държавата-членка, в която е установен запитаният орган, той уведомява адресата за всички актове и решения, издадени от компетентните органи и свързани с прилагането на законодателството в областта на ДДС на територията на държавата-членка, в която е установен запитващият орган.
Член 26
Молбите за уведомяване, в които се посочва предметът на акта или решението, които да бъдат съобщени, съдържат името, адреса и всяка друга необходима информация за идентифициране на адресата.
Член 27
Запитаният орган уведомява незабавно запитващия орган за отговора си на молбата за уведомяване, и по-специално за датата на съобщаване на решението или акта на адресата.
ГЛАВА VII
ПРИСЪСТВИЕ В АДМИНИСТРАТИВНИТЕ СЛУЖЕБНИ ПОМЕЩЕНИЯ И УЧАСТИЕ В АДМИНИСТРАТИВНИ РАЗСЛЕДВАНИЯ
Член 28
1. По споразумение между запитващия орган и запитания орган и в съответствие с реда и условията, определени от последния, длъжностни лица, оправомощени от запитващия орган, могат, с цел да обменят информацията по член 1, да присъстват в служебните помещения на административните органи на запитаната държава-членка или на всяко друго място, където тези органи изпълняват задълженията си. Когато исканата информация се съдържа в документи, до които длъжностните лица на запитания орган имат достъп, на длъжностните лица на запитващия орган се предоставят копия от тях.
2. По споразумение между запитващия орган и запитания орган и в съответствие с реда и условията, определени от последния, длъжностни лица, оправомощени от запитващия орган, могат, с цел да обменят информацията по член 1, да присъстват по време на административните разследвания, провеждани на територията на запитаната държава-членка. Административните разследвания се провеждат единствено от длъжностните лица на запитания орган. Длъжностните лица на запитващия орган не могат да упражняват правомощията по извършване на проверка, които притежават длъжностните лица на запитания орган. Те могат обаче да получат достъп до същите помещения и документи както длъжностните лица на запитания орган, посредством служителите на запитания орган и единствено за целите на провеждането на административното разследване.
3. Длъжностните лица на запитващия орган, които се намират в друга държава-членка в съответствие с параграфи 1 и 2, трябва да могат по всяко време да представят оправомощаващ ги писмен документ, удостоверяващ самоличността и служебното им качество.
ГЛАВА VIII
ЕДНОВРЕМЕННИ КОНТРОЛНИ ДЕЙСТВИЯ
Член 29
Държавите-членки могат да се споразумеят да извършват едновременни контролни действия, в случай че считат такива контролни действия за по-ефективни от действията, извършвани само от една държава-членка.
Член 30
1. Всяка държава-членка самостоятелно избира данъчно задължените лица, които възнамерява да предложи за едновременни контролни действия. Компетентният орган на тази държава-членка уведомява съответните компетентни органи на останалите заинтересовани държави-членки за случаите, предложени за едновременни контролни действия. Той посочва мотивите за своя избор, доколкото това е възможно, като предоставя информацията, довела до това решение. Той посочва и периода, през който следва да се извършат тези контролни действия.
2. Компетентният орган на държавата-членка, получила предложението за едновременни контролни действия, потвърждава съгласието си или мотивира отказа си пред съответния орган по принцип в срок от две седмици от получаване на предложението, но най-късно в рамките на един месец.
3. Всеки компетентен орган на заинтересованите държави-членки определя свой представител, отговарящ за надзора и координацията на контролните действия.
ГЛАВА IХ
ПРЕДОСТАВЯНЕ НА ИНФОРМАЦИЯ ЗА ДАНЪЧНО ЗАДЪЛЖЕНИТЕ ЛИЦА
Член 31
1. Компетентните органи на всяка държава-членка гарантират, че на лицата, участващи във вътреобщностна доставка на стоки или на услуги, както и на неустановените данъчно задължени лица, доставящи далекосъобщителните услуги, услуги по разпространение на радио и телевизия и услуги, извършвани по електронен път, и по-специално посочените в приложение II към Директива 2006/112/ЕО, е разрешено да получават за целите на този вид сделки потвърждение по електронен път на валидността на идентификационния номер за целите на ДДС на което и да е конкретно лице, както и на съответните имена и адрес. Тази информация трябва да съответства на данните по член 17.
2. Всяка държава-членка потвърждава по електронен път името и адреса на лицето, на което е бил издаден идентификационен номер за целите на ДДС в съответствие с приложимите национални разпоредби за защита на данните.
3. През предвидения в член 357 от Директива 2006/112/ЕО срок параграф 1 от настоящия член не се прилага за неустановените данъчно задължени лица, които извършват далекосъобщителни услуги или услуги по разпространение на радио и телевизия.
Член 32
1. Въз основа на предоставената от всяка държава-членка информация Комисията публикува на своя уебсайт данни за разпоредбите, утвърдени от всяка държава-членка, която транспонира дял XI, глава 3 от Директива 2006/112/ЕО.
2. Изискванията относно съдържанието на информацията и формата на предоставянето ѝ, се определят в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
ГЛАВА Х
EUROFISC
Член 33
1. С цел насърчаване на многостранното сътрудничество в борбата с измамите в областта на ДДС, с настоящата глава се създава мрежа за бърз обмен на целева информация между държавите-членки, по-нататък наричана Eurofisc.
2. В рамките на Eurofisc държавите-членки:
а)
създават многостранен механизъм за ранно предупреждение за борба с измамите в областта на ДДС;
б)
координират бързия многостранен обмен на целева информация в областите, в които действа Eurofisc (наричани по-нататък области на дейност на Eurofisc);
в)
координират работата на длъжностните лица за връзка на участващите държави-членки, когато предприемат действия по отношение на получени предупреждения.
Член 34
1. Държавите-членки участват в областите на дейност на Eurofisc по техен избор, като могат също така да решат да прекратят участието си в тях.
2. Държавите-членки, които са взели решение да участват в област на дейност на Eurofisc, участват активно в многостранния обмен на целева информация между всички участващи държави-членки.
3. Обменената информация е поверителна, както е предвидено в член 55.
Член 35
Комисията предоставя на Eurofisc техническа и логистична подкрепа. Комисията няма достъп до информацията по член 1, която може да се обменя чрез Eurofisc.
Член 36
1. Компетентните органи на всяка държава-членка определят най-малко едно длъжностно лице за връзка в рамките на Eurofisc. Длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc са компетентни длъжностни лица по смисъла на член 2, параграф 1, буква в) и извършват дейностите, посочени в член 33, параграф 2. Те продължават да бъдат зависими единствено от националните си администрации.
2. Длъжностните лица на държавите-членки, участващи в определена област на дейност на Eurofisc (участващи длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc), посочват за ограничен срок координатор (по-нататък наричани „координатори на област на дейност на Eurofisc“) измежду участващите длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc. Координаторите на област на дейност на Eurofisc:
а)
събират информацията, получена от участващите длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc, и предоставят цялата информация на останалите участващи длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc. Информацията се обменя по електронен път;
б)
гарантират, че информацията, получена от участващите длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc, се обработва съгласно уговореното между участниците в областта на дейност, и изпращат резултата на участващите длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc;
в)
предоставят обратна информация на участващите длъжностни лица за връзка в рамките на Eurofisc.
Член 37
Координаторите на област на дейност на Eurofisc представят пред комитета, посочен в член 58, параграф 1, годишен доклад за дейността във всички области на дейност.
ГЛАВА XI
РАЗПОРЕДБИ ОТНОСНО СПЕЦИАЛНИТЕ РЕЖИМИ ПО ДЯЛ ХII, ГЛАВА 6 ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО
РАЗДЕЛ 1
Разпоредби, приложими до 31 декември 2014 г.
Член 38
По отношение на специалния режим, предвиден в дял ХII, глава 6 от Директива 2006/112/ЕО, се прилагат разпоредбите по-долу. Определенията, съдържащи се в член 358 от посочената директива, се прилагат и за целите на настоящата глава.
Член 39
1. Информацията, предоставяна от данъчно задълженото лице, което не е установено в Общността, на държавата-членка по регистрация при започване на дейностите му съгласно член 361 от Директива 2006/112/ЕО, се представя по електронен път. Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
2. Държавата-членка по регистрация изпраща тази информация по електронен път на компетентните органи на останалите държави-членки в срок от десет дни след края на месеца, през който информацията е получена от неустановеното данъчно задължено лице. Компетентните органи на останалите държави-членки се уведомяват по същия начин за издадения идентификационен номер. Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение, чрез което се предава тази информация, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
3. Държавата-членка по регистрация незабавно уведомява по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки, ако неустановено данъчно задълженото лице бъде заличено от регистъра.
Член 40
1. Данъчната декларация с данните, предвидени в член 365 от Директива 2006/112/ЕО, се подава по електронен път. Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
2. Държавата-членка по регистрация изпраща по електронен път информацията на компетентния орган на заинтересованата държава-членка не по-късно от десет дни след края на месеца, през който е получена данъчната декларация. Държавите-членки, които са изискали данъчната декларация да се изготви в национална валута, различна от евро, превръщат сумите в евро по курса за последния ден от отчетния период. Превръщането се извършва по курса на Европейската централна банка за същия ден или - ако няма публикуван за този ден курс - по курса за следващия ден. Техническите въпроси във връзка с изпращането на тази информация се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
3. Държавата-членка по регистрация изпраща по електронен път на държавата-членка по потребление информацията, необходима за отнасяне на всяко плащане към съответната тримесечна данъчна декларация.
Член 41
1. Държавата-членка по регистрация гарантира, че размерът на данъка, платен от неустановеното данъчно задълженото лице, се превежда по банковата сметка в евро, посочена за целта от държавата-членка по потребление, на която се дължи плащане. Държавите-членки, които изискват плащанията да се извършват в национална валута, различна от евро, превръщат сумите в евро по курса за последния ден на отчетния период. Превръщането се извършва по курса на Европейската централна банка за същия ден или - ако няма публикуван за този ден курс - по курса за следващия ден. Преводът се извършва не по-късно от десет дни след края на месеца, през който е получено плащането.
2. Когато неустановеното данъчно задължено лице не плати изцяло дължимия данък, държавата-членка по регистрация гарантира, че на държавите-членки по потребление е преведена пропорционална на дължимия във всяка една от тях данък част от платената сума. Държавата-членка по регистрация уведомява по електронен път за това компетентните органи на държавите-членки по потребление.
Член 42
Държавите-членки уведомяват по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки за номерата на съответните банкови сметки за получаване на плащанията в съответствие с член 41.
Държавите-членки уведомяват незабавно по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки и Комисията за промени в размера на стандартната данъчна ставка.
РАЗДЕЛ 2
Разпоредби, приложими от 1 януари 2015 г.
Член 43
По отношение на специалните режими, предвидени в дял ХII, глава 6 от Директива 2006/112/ЕО, се прилагат разпоредбите по-долу.
Член 44
1. Информацията, предоставяна от данъчно задълженото лице, което не е установено в Общността, на държавата-членка по регистрация при започване на дейностите му съгласно член 361 от Директива 2006/112/ЕО, се представя по електронен път. Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
2. Държавата-членка по регистрация изпраща по електронен път информацията по параграф 1 на компетентните органи на останалите държави-членки в срок от десет дни след края на месеца, през който информацията е била получена от данъчно задълженото лице, което не е установено в Общността. Подобни данни, необходими за регистрацията на данъчно задълженото лице, прилагащо специален режим съгласно член 369б от Директива 2006/112/ЕО, се изпращат в срок от десет дни след края на месеца, през който данъчно задълженото лице е декларирало започването на своите облагаеми дейности по този режим. По същия начин компетентните органи на останалите държави-членки следва да бъдат уведомени за издадения идентификационен номер.
Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение за предаване на тази информация, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
3. Държавата-членка по регистрация незабавно уведомява по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки, ако от специалния режим бъде изключено данъчно задължено лице, което не е установено в Общността, или данъчно задължено лице, което не е установено в държавата-членка по потребление.
Член 45
1. Данъчната декларация с данните, предвидени в членове 365 и 369ж от Директива 2006/112/ЕО, трябва да бъде представена по електронен път. Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
2. Държавата-членка по регистрация изпраща по електронен път информацията на компетентния орган на съответната държава-членка по потребление не по-късно от десет дни след края на месеца, през който е получена данъчната декларация. Информацията, предвидена в член 369ж, втора алинея от Директива 2006/112/ЕО, се предава и на компетентния орган на заинтересованата държава-членка по установяване. Държавите-членки, които изискват данъчната декларация да се изготви в национална валута, различна от евро, превръщат сумите в евро по курса за последния ден от отчетния период. Превръщането се извършва по курса на Европейската централна банка за същия ден или - ако няма публикуван за този ден курс - по курса за следващия ден. Техническите въпроси във връзка с предаването на тази информация се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
3. Държавата-членка по регистрация изпраща по електронен път на държавата-членка по потребление информацията, необходима за отнасяне на всяко плащане към съответната тримесечна данъчна декларация.
Член 46
1. Държавата-членка по регистрация гарантира, че размерът на данъка, платен от неустановеното данъчно задължено лице, се превежда по банковата сметка в евро, посочена за целта от държавата-членка по потребление, на която се дължи данъка. Държавите-членки, които изискват плащанията да се извършват в национална валута, различна от евро, превръщат сумите в евро по курса за последния ден на отчетния период. Превръщането се извършва по курса на Европейската централна банка за същия ден или - ако няма публикуван за този ден курс - по курса за следващия ден. Преводът се извършва най-късно десет дни след края на месеца, през който е получено плащането.
2. Когато неустановеното данъчно задължено лице не плати изцяло дължимия данък, държавата-членка по регистрация гарантира, че на държавите-членки по потребление е преведена пропорционална на дължимия във всяка една от тях данък част от платената сума. Държавата-членка по регистрация уведомява по електронен път за това компетентните органи на държавите-членки по потребление.
3. По отношение на плащания, които трябва да бъдат преведени на държавата-членка по потребление в съответствие със специалния режим, предвиден в дял ХII, глава 6, раздел 3 от Директива 2006/112/ЕО, държавата-членка по регистрация има право да задържи следната част от сумите, посочени в параграфи 1 и 2 от настоящия член:
а)
от 1 януари 2015 г. до 31 декември 2016 г. - 30 %;
б)
от 1 януари 2017 г. до 31 декември 2018 г. - 15 %;
в)
от 1 януари 2019 г. - 0 %.
Член 47
Държавите-членки уведомяват по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки за номерата на съответните банкови сметки за получаване на плащанията в съответствие с член 46.
Държавите-членки уведомяват незабавно по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки и Комисията за промени в размера на данъчната ставка, приложима за доставки на далекосъобщителни услуги, услуги по разпространение на радио и телевизия и услуги, извършвани по електронен път.
ГЛАВА XII
ОБМЕН И СЪХРАНЕНИЕ НА ИНФОРМАЦИЯ В РАМКИТЕ НА ПРОЦЕДУРАТА ЗА ВЪЗСТАНОВЯВАНЕ НА ДДС НА ДАНЪЧНО ЗАДЪЛЖЕНИ ЛИЦА, КОИТО НЕ СА УСТАНОВЕНИ В ДЪРЖАВАТА-ЧЛЕНКА ПО ВЪЗСТАНОВЯВАНЕ, НО СА УСТАНОВЕНИ В ДРУГА ДЪРЖАВА-ЧЛЕНКА
Член 48
1. Когато компетентният орган на държавата-членка по установяване получи заявление за възстановяване на ДДС съгласно член 5 от Директива 2008/9/ЕО, и член 18 от посочената директива не се прилага, в рамките на 15 календарни дни от получаването на заявлението той го изпраща по електронен път на компетентните органи на всяка съответна държава-членка по възстановяване с потвърждение, че заявителят по смисъла на член 2, точка 5 от Директива 2008/9/ЕО е данъчно задължено лице за целите на ДДС и че идентификационният или регистрационният номер, посочен от това лице, е валиден за периода на възстановяване.
2. Компетентните органи на всяка държава-членка по възстановяване изпращат по електронен път до компетентните органи на останалите държави-членки всяка информация, изисквана от тях съгласно член 9, параграф 2 от Директива 2008/9/ЕО. Техническите въпроси, включително във връзка с общото електронно съобщение за предаване на тази информация, се уреждат в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент.
3. Компетентните органи на всяка държава-членка по възстановяване уведомяват по електронен път компетентните органи на останалите държави-членки, ако желаят да използват възможността да изискат от заявителя да представи описание на икономическата си дейност чрез хармонизирани кодове, както е посочено в член 11 от Директива 2008/9/ЕО.
Хармонизираните кодове по първа алинея се определят в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 от настоящия регламент, въз основа на класификацията NACE, утвърдена с Регламент (ЕО) № 1893/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 20 декември 2006 г. за установяване на статистическа класификация на икономическите дейности NACE Rev. 2 (8).
ГЛАВА XIII
ВЗАИМООТНОШЕНИЯ С КОМИСИЯТА
Член 49
1. Държавите-членки и Комисията проучват и оценяват как се прилагат процедурите за административно сътрудничество, предвидени в настоящия регламент. Комисията обобщава опита на държавите-членки с цел повишаване ефективността на сътрудничеството.
2. Държавите-членки предават на Комисията всяка налична информация, отнасяща се до прилагането на настоящия регламент.
3. В съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2 се определя списък на статистическите данни, необходими за оценката на прилагането на настоящия регламент. Държавите-членки предават тези данни на Комисията, при условие че разполагат с тях и че предаването им няма да доведе до неоправдана административна тежест.
4. С цел оценяване ефективността на системата за административно сътрудничество в областта на борбата с укриването и избягването на данъци, държавите-членки могат да изпращат на Комисията всякаква друга информация по член 1.
5. Комисията изпраща информацията по параграфи 2, 3 и 4 на останалите заинтересовани държави-членки.
6. При необходимост и в допълнение на изискванията на другите разпоредби на настоящия регламент, Комисията предава на компетентните органи на държавите-членки всяка информация, която би подпомогнала борбата им с измамите в областта на ДДС, веднага щом получи такава информация.
7. По молба на държава-членка, Комисията може да предостави свои експертни становища, техническа или логистична помощ, или каквато и да било друга подкрепа с оглед постигането на целите на настоящия регламент.
ГЛАВА XIV
ВЗАИМООТНОШЕНИЯ С ТРЕТИ ДЪРЖАВИ
Член 50
1. Когато компетентният орган на държава-членка получи информация от трета държава, той може да препрати тази информация на компетентните органи на други държави-членки, които биха могли да бъдат заинтересовани от тази информация, и във всички случаи - на тези, които са я поискали, доколкото това е допустимо съгласно договореностите за сътрудничество с конкретната трета държава.
2. Компетентните органи могат, в съответствие с националните си разпоредби относно съобщаването на лични данни на трети държави, да съобщят получена в съответствие с настоящия регламент информация на трета държава, ако са изпълнени следните условия:
а)
компетентният орган на държавата-членка, която е източник на информацията, е дал съгласието си за съобщаването ѝ, и
б)
съответната трета държава е поела задължение да сътрудничи при събирането на доказателства относно нередностите при сделки, които са в нарушение на законодателството в областта на ДДС.
ГЛАВА XV
УСЛОВИЯ ЗА ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ
Член 51
1. Информацията, предавана съгласно настоящия регламент, се предоставя, доколкото е възможно, по електронен път, при ред и условия, които се определят в съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2.
2. Когато молбата не е подадена изцяло чрез електронната система по параграф 1, запитаният орган потвърждава по електронен път, че е получил молбата незабавно и при всички случаи не по-късно от пет работни дни след получаването ѝ.
Когато даден орган е получил молба или информация, които не са предназначени за него, той изпраща съобщение на изпращача по електронен път незабавно и при всички случаи не по-късно от пет работни дни след получаването им.
Член 52
Молби за съдействие, включително молби за уведомяване, и приложените към тях документи, могат да се изготвят на всякакъв език, уговорен между запитания и запитващия орган. Тези молби се придружават от превод на официалния език или на един от официалните езици на държавата-членка на запитания орган само в специални случаи, когато запитаният орган мотивира искането си за такъв превод.
Член 53
Комисията и държавите-членки гарантират изправността на съществуващите или на новите системи за връзка и обмен на информация, необходими за осъществяване на обмена на информация, описан в настоящия регламент. В съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2, се договаря споразумение за нивото на услугите, гарантиращо техническото качество и количество на услугите, които трябва да осигуряват Комисията и държавите-членки за функционирането на тези системи за връзка и обмен на информация. Комисията отговаря за разработването на мрежата CCN/CSI по начина, необходим за осъществяване на обмена на такава информация между държавите-членки. Държавите-членки отговарят за разработването на техните системи по начина, необходим за осъществяване на обмена на тази информация посредством мрежата CCN/CSI.
Държавите-членки се отказват от всякакви претенции за възстановяване на направените при прилагането на настоящия регламент разходи, освен - когато е приложимо, по отношение на възнагражденията, заплатени на експерти.
Член 54
1. Запитаният орган на държава-членка изпраща информацията по член 1 на запитващия орган от друга държава-членка, при условие че:
а)
броят и характерът на изпратените молби за информация за определен период от време от един запитващ орган не налагат несъразмерна административна тежест за запитания орган;
б)
запитващият орган е изчерпал обичайните източници на информация, които би могъл да използва в конкретния случай, за да получи необходимата информация, без да излага на риск постигането на желания краен резултат.
2. Настоящият регламент не налага задължение за провеждане на разследвания и предоставяне на информация по конкретен случай, ако в законодателството или административната практика на държавата-членка, която би трябвало да предостави информацията, не са предвидени правомощия за провеждане на такива разследвания или за събиране или използване на тази информация за собствените цели на тази държава-членка.
3. Компетентният орган на запитаната държава-членка може да откаже да предостави информация, когато запитващата държава-членка не е в състояние да предостави подобна информация по причини от правен характер. Запитаната държава-членка уведомява Комисията за основанията си за отказ.
4. Предоставянето на информация може да бъде отказано, ако води до разкриването на търговска, промишлена или професионална тайна или на търговски процес, или на информация, чието разкриване противоречи на обществения ред.
5. Параграфи 2, 3 и 4 не следва в никакъв случай да бъдат тълкувани като позволяващи на запитания орган на държава-членка да откаже да предостави информация за данъчно задължено лице, регистрирано за целите на ДДС в запитващата държава-членка, само въз основа на факта, че информацията е притежание на банка, друга финансова институция или лице, определено за или действащо в качеството си на представител или управител на имущество или че се отнася до дяловото участие в капитала на юридическо лице.
6. Запитаният орган уведомява запитващия орган за основанията за отказа в отговор на молбата за съдействие.
7. В съответствие с процедурата, предвидена в член 58, параграф 2, може да бъде установен минимален праг, над който се подава молба за съдействие.
Член 55
1. Информацията, предавана или събирана под каквато и да е форма съгласно настоящия регламент, включително всяка информация, до която длъжностно лице е имало достъп при обстоятелствата, предвидени в глави VII, VIII и X, както и в случаите по параграф 2 от настоящия член, представлява служебна тайна и се ползва със защитата, с която се ползва подобна информация както съгласно националното законодателство на получаващата държава-членка, така и съгласно съответните разпоредби, приложими за органите на Съюза. Тази информация може да бъде използвана единствено при обстоятелствата, предвидени в настоящия регламент.
Тази информация може да се използва с цел определяне на данъчната основа или за събиране на данъка, или за упражняване на административен данъчен контрол с цел определяне на данъчна основа.
Информацията може да се използва също и с цел облагане с други такси, мита и данъци, за които се прилага член 2 от Директива 2008/55/ЕО на Съвета от 26 май 2008 г. относно взаимопомощта при събиране на вземания, свързани с някои видове налози, мита, данъци и други мерки (9).
Освен това информацията може да се използва при съдебни производства, които могат да доведат до налагане на санкции, образувани по повод нарушение на данъчното законодателство, без да се засягат общите правила и правни норми, уреждащи правата на ответниците и на свидетелите в тези производства.
2. Лицата, надлежно упълномощени от органа за акредитиране по сигурността към Комисията, могат да имат достъп до тази информация само дотолкова, доколкото е необходимо за обезпечаването, поддръжката и развитието на мрежата CCN/CSI.
3. Чрез дерогация от параграф 1, компетентният орган на държавата-членка, предоставяща информацията, може да разреши ползването ѝ за други цели в запитващата държава-членка, ако съгласно законодателството на запитаната държава-членка тази информация може да се ползва за подобни цели.
4. Когато запитващият орган счита, че предоставената му от запитания орган информация може да бъде полезна на компетентния орган на трета държава-членка, той може да я изпрати на последния орган. Той предварително уведомява за това запитания орган. Запитаният орган може да изиска препращането на информацията на трета държава-членка да става само с предварителното му съгласие.
5. По отношение на съхранението и обмена на информация, посочени в настоящия регламент, се прилагат разпоредбите за изпълнение на Директива 95/46/ЕО. Въпреки това, с цел правилното прилагане на настоящия регламент, държавите-членки ограничават обхвата на задълженията и правата по член 10, член 11, параграф 1, членове 12 и 21 от Директива 95/46/ЕО до степента, необходима за защита на интересите по член 13, параграф 1, буква д) от посочената директива.
Член 56
Доклади, декларации и други документи или заверени копия, или извлечения от тях, получени от служителите на запитания орган и предадени на запитващия орган, в рамките на предвиденото в настоящия регламент съдействие, могат да се използват като доказателства от компетентните органи на запитващата държава-членка на същото основание като подобни документи, предоставяни от друг орган на същата държава.
Член 57
1. За целите на прилагането на настоящия регламент държавите-членки вземат всички необходими мерки за:
а)
осигуряване на ефективна вътрешна координация между компетентните органи;
б)
установяване на пряко сътрудничество между органите, оправомощени за целите на тази координация;
в)
осигуряване на нормалното прилагане на реда и условията за обмен на информация, предвидени в настоящия регламент.
2. Комисията предоставя на всяка държава-членка във възможно най-кратък срок информацията, която е получила и която може да предостави.
ГЛАВА XVI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 58
1. Комисията се подпомага от Постоянния комитет по административно сътрудничество.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилагат членове 5 и 7 от Решение 1999/468/ЕО, като се вземат предвид разпоредбите на член 8 от него.
Срокът по член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/ЕО се определя на три месеца.
Член 59
1. До 1 ноември 2013 г. и на всеки пет години след това Комисията докладва пред Европейския парламент и пред Съвета относно прилагането на настоящия регламент.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията текстовете на разпоредбите от националното законодателство, които приемат в областта, уредена с настоящия регламент.
Член 60
1. Настоящият регламент не засяга изпълнението на други по-широки задължения за взаимопомощ, произтичащи от други правни актове, включително двустранни или многостранни споразумения.
2. Когато държавите-членки сключват двустранни споразумения по въпроси, по отношение на които се прилага настоящият регламент, по-специално съгласно член 11, и които не се отнасят до индивидуални случаи, те уведомяват незабавно Комисията за това. Комисията от своя страна уведомява останалите държави-членки.
Член 61
Регламент (ЕО) № 1798/2003 се отменя, считано от 1 януари 2012 г. Независимо от това действието на член 2, параграф 1 от посочения регламент се запазва до датата на публикуването от страна на Комисията на списъка с компетентните органи, посочен в член 3 от настоящия регламент.
Глава V, с изключение на член 27, параграф 4, от посочения регламент, продължава да се прилага до 31 декември 2012 г.
Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент.
Член 62
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2012 г.
Независимо от това членове 33-37 се прилагат от 1 ноември 2010 г.;
глава V, с изключение на членове 22 и 23, се прилага от 1 януари 2013 г.;
-
членове 38-42 се прилагат от 1 януари 2012 г. до 31 декември 2014 г.; и
-
членове 43-47 се прилагат от 1 януари 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Люксембургна 7 октомври 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 904/2010 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 7ης Οκτωβρίου 2010
για τη διοικητική συνεργασία και την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας
(αναδιατύπωση)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 113,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας (3) έχει τροποποιηθεί επανειλημμένως και κατά τρόπο ουσιώδη. Επ’ ευκαιρία της νέας τροποποίησης του εν λόγω κανονισμού, είναι σκόπιμη, προς χάριν σαφήνειας, η αναδιατύπωσή του.
(2)
Τα μέσα για την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής «ΦΠΑ») που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 θα πρέπει να βελτιωθούν και να συμπληρωθούν, σε συνέχεια των συμπερασμάτων του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2008· της ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σχετικά με μια συντονισμένη στρατηγική για τη βελτίωση της καταπολέμησης της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση· και της έκθεσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με αντικείμενο την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής «έκθεση της Επιτροπής»). Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 χρειάζονται επίσης ορισμένες διευκρινίσεις που αφορούν είτε τη διατύπωση είτε πρακτικά ζητήματα.
(3)
Η πρακτική φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής πέραν των συνόρων των κρατών μελών οδηγεί σε απώλεια εσόδων για τον προϋπολογισμό και σε παραβιάσεις της αρχής της φορολογικής δικαιοσύνης. Ενδέχεται επίσης να προκαλέσει στρεβλώσεις στην κίνηση των κεφαλαίων και στους όρους του ανταγωνισμού. Κατά συνέπεια, η πρακτική αυτή επηρεάζει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(4)
Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στον τομέα του ΦΠΑ απαιτεί στενή συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των επιφορτισμένων σε κάθε κράτος μέλος με την εφαρμογή των διατάξεων που έχουν θεσπισθεί στον συγκεκριμένο τομέα.
(5)
Τα μέτρα φορολογικής εναρμόνισης για τη συμπλήρωση της εσωτερικής αγοράς θα πρέπει να περιλαμβάνουν την καθιέρωση ενός κοινού συστήματος συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, ιδίως όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών, σύμφωνα με το οποίο οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οφείλουν να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή και να συνεργάζονται με την Επιτροπή, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή του ΦΠΑ στις παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών, στην ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών και στις εισαγωγές αγαθών.
(6)
Η διοικητική συνεργασία δεν θα πρέπει να συνεπάγεται περιττή μετάθεση του διοικητικού φόρτου μεταξύ κρατών μελών.
(7)
Προκειμένου για την είσπραξη του οφειλόμενου φόρου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται με σκοπό τη διασφάλιση ότι ο ΦΠΑ υπολογίζεται ορθά. Συνεπώς, κάθε κράτος μέλος πρέπει να ελέγχει όχι μόνο την ορθή εφαρμογή του φόρου που οφείλεται στη δική του επικράτεια, αλλά θα πρέπει επίσης και να επικουρεί τα άλλα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή του φόρου που σχετίζεται μεν με δραστηριότητα ασκηθείσα στην επικράτειά του, αλλά είναι πληρωτέος σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.
(8)
Ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής του ΦΠΑ σε διασυνοριακές συναλλαγές που φορολογούνται σε κράτος μέλος διαφορετικό αυτού όπου έχει την έδρα του ο προμηθευτής εξαρτάται σε πολλές περιπτώσεις από πληροφορίες που κατέχει ή μπορεί να αποκτήσει πολύ ευκολότερα το κράτος μέλος εγκατάστασης. Συνεπώς, η αποτελεσματική εποπτεία των συναλλαγών αυτών εξαρτάται από το εάν το κράτος μέλος εγκατάστασης συλλέγει ή είναι σε θέση να συλλέγει τις πληροφορίες αυτές.
(9)
Για την καθιέρωση του συστήματος μονοαπευθυντικής θυρίδας, την οποία προβλέπει η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (4), καθώς και για την εφαρμογή της διαδικασίας επιστροφής για υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος επιστροφής κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008 για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (5), απαιτούνται κανόνες για την ανταλλαγή και την αποθήκευση πληροφοριών από τα κράτη μέλη.
(10)
Στις περιπτώσεις διασυνοριακών συναλλαγών, έχει σημασία να προσδιορίζονται επακριβώς οι υποχρεώσεις εκάστου κράτους μέλους, ούτως ώστε να είναι δυνατός ο αποτελεσματικός έλεγχος του φόρου στο κράτος μέλος στο οποίο αυτός είναι πληρωτέος.
(11)
Η ηλεκτρονική αποθήκευση και διαβίβαση ορισμένων δεδομένων για τον έλεγχο του ΦΠΑ είναι απολύτως απαραίτητες για την ορθή λειτουργία του συστήματος ΦΠΑ. Θα επιτρέψουν την ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών και την αυτοματοποιημένη πρόσβαση στις πληροφορίες, γεγονός που θα ενισχύσει την καταπολέμηση της απάτης. Αυτό θα καταστεί δυνατό με την αναβάθμιση των βάσεων δεδομένων σχετικά με τους υποκείμενους στον ΦΠΑ και τις ενδοκοινοτικές πράξεις που εκτελούν, με τη συμπερίληψη μιας σειράς πληροφοριών σχετικά με τους υποκείμενους στον φόρο και τις συναλλαγές τους.
(12)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν κατάλληλες διαδικασίες ελέγχου για να διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες είναι ενημερωμένες, συγκρίσιμες και υψηλής ποιότητας, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτόν την αξιοπιστία τους. Οι όροι για την ανταλλαγή και την αυτόματη πρόσβαση των κρατών μελών στα δεδομένα που έχουν αποθηκευθεί υπό ηλεκτρονική μορφή θα πρέπει να καθορισθούν σαφώς.
(13)
Για την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση. Για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών, θα πρέπει να καθοριστούν οι κατηγορίες για τις οποίες πρέπει να καθιερωθεί η αυτόματη ανταλλαγή.
(14)
Όπως αναφέρει η έκθεση της Επιτροπής, η ανάδρομη πληροφόρηση αποτελεί πρόσφορο μέσο για τη διασφάλιση της διαρκούς βελτίωσης της ποιότητας των ανταλασσόμενων πληροφοριών. Θα πρέπει επομένως να δημιουργηθεί πλαίσιο για την παροχή ανάδρομης πληροφόρησης.
(15)
Για τον αποτελεσματικό έλεγχο του ΦΠΑ στις διασυνοριακές συναλλαγές, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η δυνατότητα διενέργειας ταυτόχρονων ελέγχων από τα κράτη μέλη και παρουσίας αξιωματούχων ενός κράτους μέλους στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, στο πλαίσιο της διοικητικής συνεργασίας.
(16)
Η επιβεβαίωση της εγκυρότητας των αριθμών φορολογικού μητρώου ΦΠΑ μέσω του διαδικτύου είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο από τις επιχειρήσεις. Το σύστημα επιβεβαίωσης της εγκυρότητας των αριθμών φορολογικού μητρώου ΦΠΑ επιβάλλεται να επιτρέπει την αυτόματη επιβεβαίωση των συναφών πληροφοριών στις επιχειρήσεις.
(17)
Ορισμένοι υποκείμενοι στον φόρο είναι δυνατό να υπόκεινται σε ειδικές υποχρεώσεις που είναι διαφορετικές από εκείνες που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένοι, ιδίως σε ό,τι αφορά την τιμολόγηση, όταν προμηθεύουν αγαθά ή υπηρεσίες σε πελάτες εγκατεστημένους στο έδαφος κάποιου άλλου κράτους μέλους. Είναι σκόπιμο να καθιερωθεί μηχανισμός που να καθιστά τις πληροφορίες σχετικά με αυτές τις υποχρεώσεις άμεσα διαθέσιμες στους εν λόγω υποκείμενους στον φόρο.
(18)
Η πρόσφατη πείρα από την εφαρμογή στην πράξη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 στο πλαίσιο της καταπολέμησης της αλυσιδωτής απάτης κατέδειξε ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η καθιέρωση μηχανισμού ανταλλαγής πληροφοριών ο οποίος να είναι πολύ ταχύτερος και να καλύπτει πολύ μεγαλύτερο και καλύτερα στοχοθετημένο εύρος πληροφοριών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2008, θα πρέπει, στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού, να θεσπισθεί αποκεντρωμένο δίκτυο χωρίς νομική προσωπικότητα, ονόματι Eurofisc, για όλα τα κράτη μέλη, με στόχο την προαγωγή και διευκόλυνση πολυμερούς και αποκεντρωμένης συνεργασίας που θα επιτρέπει στοχοθετημένη και ταχεία δράση για την καταπολέμηση συγκεκριμένων μορφών απάτης.
(19)
Το κράτος μέλος κατανάλωσης έχει την κύρια ευθύνη για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης των μη εγκατεστημένων προμηθευτών με τις υποχρεώσεις τους. Για τον σκοπό αυτόν, η εφαρμογή του προσωρινού ειδικού καθεστώτος για τις υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, το οποίο προβλέπεται σύμφωνα με τον τίτλο XII κεφάλαιο 6 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, απαιτεί τον καθορισμό κανόνων σχετικά με την παροχή πληροφοριών και τη μεταφορά χρημάτων μεταξύ του κράτους μέλους της εγγραφής και του κράτους μέλους κατανάλωσης.
(20)
Οι πληροφορίες τις οποίες αποκτά ένα κράτος μέλος από τρίτες χώρες μπορούν να παρουσιάζουν μεγάλη χρησιμότητα για άλλα κράτη μέλη. Παρομοίως, οι πληροφορίες που αποκτά ένα κράτος μέλος από άλλα κράτη μέλη μπορούν να παρουσιάζουν μεγάλη χρησιμότητα για τρίτες χώρες. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να ορισθούν οι προϋποθέσεις για την ανταλλαγή αυτού του είδους των πληροφοριών.
(21)
Οι εθνικοί κανόνες περί τραπεζικού απορρήτου δεν θα πρέπει να εμποδίζουν την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(22)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να μη θίγει τα λοιπά μέτρα που λαμβάνονται στο επίπεδο της Ένωσης και συμβάλλουν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στον τομέα του ΦΠΑ.
(23)
Για λόγους αποτελεσματικότητας, ταχύτητας και οικονομίας, έχει πρωταρχική σημασία να διαβιβάζονται στο μέτρο του δυνατού ηλεκτρονικώς οι πληροφορίες οι οποίες γνωστοποιούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(24)
Για να είναι δυνατή η ταχύτερη διεκπεραίωση των αιτήσεων παροχής πληροφοριών, λαμβανομένου υπόψη του επαναλαμβανόμενου χαρακτήρα ορισμένων αιτήσεων και της πολυγλωσσίας που υπάρχει στους κόλπους της Ένωσης, είναι σημαντικό να γενικευθεί η χρήση ομοιόμορφων εντύπων για τις ανταλλαγές πληροφοριών.
(25)
Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό για την παροχή πληροφοριών νοούνται ως μέγιστα διαστήματα που δεν πρέπει να υπερβαίνονται, τηρουμένης της αρχής ότι οι πληροφορίες που διατίθενται ήδη στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση θα πρέπει να παρέχονται αμελλητί, με σκοπό την αποτελεσματική συνεργασία.
(26)
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο να περιοριστούν ορισμένα δικαιώματα και ορισμένες υποχρεώσεις που προβλέπονται από την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (6), προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα που αναφέρει το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της εν λόγω οδηγίας. Οι περιορισμοί αυτοί είναι αναγκαίοι και αναλογικοί, λαμβανομένων υπόψη των δυνητικών απωλειών εσόδων για τα κράτη μέλη και της κεφαλαιώδους σημασίας των πληροφοριών που εμπίπτουν στον παρόντα κανονισμό για την αποτελεσματικότητα της καταπολέμησης της απάτης.
(27)
Εφόσον τα αναγκαία μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι γενικά μέτρα, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (7), θα πρέπει τα μέτρα αυτά να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται από το άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους σύμφωνα με τους οποίους οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οι οποίες είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της νομοθεσίας για τον ΦΠΑ συνεργάζονται μεταξύ τους καθώς και με την Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλίσουν την τήρηση της νομοθεσίας αυτής.
Για το σκοπό αυτό, καθορίζει τους κανόνες και τις διαδικασίες που επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να συνεργάζονται και να ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις πληροφορίες που επιτρέπουν την ορθή εφαρμογή του ΦΠΑ, να ελέγχουν την ορθή εφαρμογή του ΦΠΑ, ιδίως επί των ενδοκοινοτικών συναλλαγών, και να καταπολεμούν την απάτη στον τομέα του ΦΠΑ. Στον παρόντα κανονισμό καθορίζονται, μεταξύ άλλων, οι κανόνες και οι διαδικασίες που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να συλλέγουν και να ανταλλάσσουν ηλεκτρονικώς τις εν λόγω πληροφορίες.
2. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συμβάλλουν στην προστασία των εσόδων ΦΠΑ του συνόλου των κρατών μελών.
3. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή στα κράτη μέλη των κανόνων αμοιβαίας συνδρομής επί ποινικών θεμάτων.
4. Στον παρόντα κανονισμό προβλέπονται επίσης κανόνες και διαδικασίες όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών με ηλεκτρονικά μέσα για τον ΦΠΑ σχετικά με υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά σύμφωνα με το ειδικό καθεστώς που προβλέπεται στο κεφάλαιο 6 του τίτλου XII της οδηγίας 2006/11/ΕΚ, καθώς επίσης για κάθε επακόλουθη ανταλλαγή πληροφοριών και, καθόσον αφορά υπηρεσίες που καλύπτονται από το εν λόγω ειδικό καθεστώς, για τη μεταφορά χρημάτων μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.
Άρθρο 2
1. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι εξής ορισμοί:
α) «κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης»: η υπηρεσία που έχει ορισθεί βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1 με κύρια αρμοδιότητα τις επαφές με άλλα κράτη μέλη στον τομέα της διοικητικής συνεργασίας·
β) «υπηρεσία διασύνδεσης»: κάθε υπηρεσία εκτός της κεντρικής υπηρεσίας διασύνδεσης, η οποία έχει ορισθεί ως τέτοια από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 για να ανταλλάσσει απευθείας πληροφορίες βάσει του παρόντος κανονισμού·
γ) «αρμόδιος υπάλληλος»: κάθε υπάλληλος που μπορεί να ανταλλάσσει απευθείας πληροφορίες βάσει του παρόντος κανονισμού για τις οποίες έχει εξουσιοδοτηθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3·
δ) «αιτούσα αρχή»: η κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης, μια υπηρεσία διασύνδεσης ή κάθε αρμόδιος υπάλληλος ενός κράτους μέλους που διατυπώνει αίτηση συνδρομής εξ ονόματος της αρμόδιας αρχής·
ε) «αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση»: η κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης, μια υπηρεσία διασύνδεσης ή κάθε αρμόδιος υπάλληλος ενός κράτους μέλους που λαμβάνει αίτηση συνδρομής εξ ονόματος της αρμόδιας αρχής·
στ) «ενδοκοινοτικές συναλλαγές»: η ενδοκοινοτική παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών·
ζ) «ενδοκοινοτική παράδοση αγαθών»: η παράδοση αγαθών η οποία πρέπει να δηλώνεται στον ανακεφαλαιωτικό πίνακα που προβλέπεται στο άρθρο 262 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
η) «ενδοκοινοτική παροχή υπηρεσιών»: η παροχή υπηρεσιών η οποία πρέπει να δηλώνεται στον ανακεφαλαιωτικό πίνακα που προβλέπεται στο άρθρο 262 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
θ) «ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών»: η απόκτηση, σύμφωνα με το άρθρο 20 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, του δικαιώματος διάθεσης ως κυρίου επί κινητών ενσώματων αγαθών·
ι) «αριθμός μητρώου ΦΠΑ»: ο αριθμός που προβλέπεται στα άρθρα 214, 215 και 216 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
ια) «διοικητική έρευνα»: όλοι οι έλεγχοι, οι επαληθεύσεις και οι άλλες ενέργειες που διεξάγονται από τα κράτη μέλη κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής της νομοθεσίας για τον ΦΠΑ·
ιβ) «αυτόματη ανταλλαγή»: η συστηματική, χωρίς προηγούμενη αίτηση, ανακοίνωση προκαθορισμένων πληροφοριών σε άλλο κράτος μέλος·
ιγ) «αυθόρμητη ανταλλαγή»: η μη συστηματική κοινοποίηση πληροφοριών, ανά πάσα στιγμή και χωρίς προηγούμενο αίτημα, σε άλλο κράτος μέλος·
ιδ) «πρόσωπο»:
i)
φυσικό πρόσωπο,
ii)
νομικό πρόσωπο,
iii)
εφόσον προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία, ένωση προσώπων στην οποία αναγνωρίζεται δικαιοπρακτική ικανότητα, χωρίς όμως να έχει το νομικό καθεστώς νομικού προσώπου, ή
iv)
κάθε άλλο νομικό μόρφωμα οιουδήποτε χαρακτήρα και μορφής, με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, που διαπράττει συναλλαγές που υπόκεινται σε ΦΠΑ,
ιε) «αυτόματη πρόσβαση»: δυνατότητα πρόσβασης χωρίς καθυστέρηση σε ηλεκτρονικό σύστημα, με σκοπό την αναζήτηση ορισμένων πληροφοριών που εμπεριέχονται σε αυτό·
ιστ) «με ηλεκτρονικά μέσα»: η χρήση ηλεκτρονικού εξοπλισμού επεξεργασίας (συμπεριλαμβανομένης της ψηφιακής συμπίεσης) και αποθήκευσης δεδομένων και η χρησιμοποίηση καλωδιακής ή ασύρματης σύνδεσης, οπτικών μέσων ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών μέσων·
ιζ) «δίκτυο CCN/CSI»: η κοινή πλατφόρμα που βασίζεται στο κοινό δίκτυο επικοινωνιών (στο εξής «CCN») και στην κοινή διεπαφή συστημάτων (στο εξής «CSI»), η οποία έχει αναπτυχθεί από την Ένωση για την εξασφάλιση όλων των διαβιβάσεων με ηλεκτρονικά μέσα μεταξύ των αρμόδιων τελωνειακών και φορολογικών αρχών·
ιη) «ταυτόχρονος έλεγχος»: ο συντονισμένος έλεγχος της φορολογικής κατάστασης ενός ή περισσότερων υποκείμενων στον φόρο που συνδέονται μεταξύ τους, ο οποίος οργανώνεται από δύο τουλάχιστον συμμετέχοντα κράτη μέλη, τα οποία έχουν κοινά ή συμπληρωματικά συμφέροντα.
2. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στα άρθρα 358, 358α και 369α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ θα εφαρμόζονται επίσης για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 3
Οι αρμόδιες αρχές είναι οι αρχές στο όνομα των οποίων εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός είτε άμεσα είτε με μεταβίβαση αρμοδιοτήτων.
Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή έως την 1η Δεκεμβρίου 2010 τις αρμόδιες αρχές του για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και στη συνέχεια ενημερώνει την Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση για κάθε σχετική αλλαγή.
Η Επιτροπή διαθέτει στα κράτη μέλη κατάλογο όλων των αρχών και δημοσιεύει αυτές τις πληροφορίες στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει μία μοναδική κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης την οποία εξουσιοδοτεί να αναλάβει την κύρια ευθύνη για τις επαφές με τα λοιπά κράτη μέλη στον τομέα της διοικητικής συνεργασίας. Ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη. Η κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης μπορεί επίσης να ορισθεί υπεύθυνη για τις επαφές με την Επιτροπή.
2. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους μπορεί να ορίζει τις υπηρεσίες διασύνδεσης. Η κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει τον κατάλογο των εν λόγω υπηρεσιών και να τον θέτει στη διάθεση των κεντρικών υπηρεσιών διασύνδεσης των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών.
3. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους μπορεί επιπλέον να ορίζει, υπό τις προϋποθέσεις που η ίδια καθορίζει, τους αρμόδιους υπαλλήλους που μπορούν να ανταλλάσσουν απευθείας πληροφορίες βάσει του παρόντος κανονισμού. Όταν ενεργεί με τον τρόπο αυτό, δύναται να περιορίζει την εμβέλεια της εν λόγω ανάθεσης εξουσιών. Η κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης είναι υπεύθυνη για την ενημέρωση του εν λόγω καταλόγου υπαλλήλων και για την κοινοποίησή του στις κεντρικές υπηρεσίες διασύνδεσης των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
4. Οι υπάλληλοι που ανταλλάσσουν πληροφορίες δυνάμει των άρθρων 28, 29 και 30 θεωρούνται, σε κάθε περίπτωση, ως οι αρμόδιοι για το σκοπό αυτό υπάλληλοι, τηρουμένων των προϋποθέσεων που ορίζουν οι αρμόδιες αρχές.
Άρθρο 5
Όταν μια υπηρεσία διασύνδεσης, ή ένας αρμόδιος υπάλληλος, αποστέλλει ή παραλαμβάνει αίτηση ή απάντηση σε αίτηση συνδρομής, ενημερώνει την κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης του κράτους μέλους της, σύμφωνα με τους όρους που αυτή έχει ορίσει.
Άρθρο 6
Όταν μια υπηρεσία διασύνδεσης, ή ένας αρμόδιος υπάλληλος, παραλαμβάνει αίτηση συνδρομής που συνεπάγεται δράση εκτός του εδαφικού ή του επιχειρησιακού χώρου τους, διαβιβάζει χωρίς καθυστέρηση την αίτηση αυτή στην κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης του κράτους μέλους της και ενημερώνει σχετικά την αιτούσα αρχή. Στην περίπτωση αυτή, το χρονικό διάστημα που προβλέπεται από το άρθρο 10 άρχεται από την επόμενη ημέρα της διαβίβασης της αίτησης συνδρομής στην κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΙΤΗΣΕΩΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Αίτηση για παροχή πληροφοριών και για διοικητικές έρευνες
Άρθρο 7
1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ανακοινώνει τις πληροφορίες στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 1, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν μία ή περισσότερες συγκεκριμένες περιπτώσεις.
2. Χάριν της διαβίβασης των πληροφοριών που αναφέρει η παράγραφος 1, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση προβαίνει, εάν συντρέχει λόγος, στις αναγκαίες διοικητικές έρευνες για να αποκτήσει τις πληροφορίες αυτές.
3. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014, η αίτηση την οποία αναφέρει η παράγραφος 1 μπορεί να περιλαμβάνει αιτιολογημένο αίτημα διεξαγωγής διοικητικής έρευνας. Εάν η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση είναι της γνώμης ότι δεν απαιτείται διεξαγωγή της διοικητικής έρευνας, ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τους λόγους που θεμελιώνουν την άποψη αυτή.
4. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να περιλαμβάνει αιτιολογημένη αίτηση συγκεκριμένης διοικητικής έρευνας. Εάν η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση φρονεί ότι διοικητική έρευνα δεν είναι απαραίτητη, ενημερώνει αμελλητί την αιτούσα αρχή για τους σχετικούς λόγους.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, η έρευνα των ποσών που έχει δηλώσει ένα πρόσωπο που υπόκειται στο φόρο σε σχέση με τις παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που μνημονεύονται στο παράρτημα Ι και έχουν πραγματοποιηθεί από πρόσωπο που υπόκειται στον φόρο, εγκατεστημένο στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, αλλά είναι φορολογητέες στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής μπορεί να απορριφθεί μόνο:
α)
για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 54 παράγραφος 1 και αξιολογούνται από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση σύμφωνα με δήλωση βέλτιστων πρακτικών σχετικά με την αλληλεπίδραση μεταξύ της παρούσας παραγράφου και του άρθρου 54 παράγραφος 1· η δήλωση θεσπίζεται με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2,
β)
για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 54 παράγραφοι 2, 3 και 4, ή
γ)
για το λόγο ότι η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση είχε ήδη διαβιβάσει στην αιτούσα αρχή πληροφορίες σχετικά με τον ίδιο υποκείμενο στον φόρο, ως αποτέλεσμα διοικητικής έρευνας διεξαχθείσας κατά την τελευταία διετία.
Όταν η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση αρνείται τη διοικητική έρευνα που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο για τους λόγους των στοιχείων α) ή β), γνωστοποιεί εντούτοις στην αιτούσα αρχή τις ημερομηνίες και τα ποσά όλων των σχετικών παραδόσεων και παροχών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά την τελευταία διετία από τον υποκείμενο στον φόρο στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής.
5. Για την απόκτηση των επιζητούμενων πληροφοριών ή τη διεξαγωγή της αιτηθείσας διοικητικής έρευνας, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ή η διοικητική αρχή προς την οποία η τελευταία παρέπεμψε το θέμα, ενεργεί όπως θα ενεργούσε και για ίδιο λογαριασμό ή κατ’ αίτηση άλλης αρχής του δικού της κράτους μέλους.
Άρθρο 8
Οι αιτήσεις για παροχή πληροφοριών και διεξαγωγή διοικητικών ερευνών βάσει του άρθρου 7 διαβιβάζονται μέσω υποδείγματος εντύπου το οποίο θεσπίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 58 παράγραφος 2, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που καθορίζονται στο άρθρο 50 ή σε έκτακτες περιπτώσεις κατά τις οποίες η αίτηση περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους η αιτούσα αρχή θεωρεί ακατάλληλο το τυποποιημένο έντυπο.
Άρθρο 9
1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτησή της ανακοινώνει κάθε συναφή πληροφορία που αποκτά ή έχει στην κατοχή της, καθώς και τα αποτελέσματα των διοικητικών ερευνών, υπό μορφή εκθέσεων, δηλώσεων ή άλλων εγγράφων ή επικυρωμένων ακριβών αντιγράφων ή αποσπασμάτων τους.
2. Η παροχή πρωτότυπων εγγράφων γίνεται μόνον εφόσον οι διατάξεις οι ισχύουσες στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, δεν αντίκεινται σε αυτήν.
ΤΜΗΜΑ 2
Προθεσμία παροχής πληροφοριών
Άρθρο 10
Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση παρέχει τις πληροφορίες τις οποίες αναφέρουν τα άρθρα 7 και 9, το συντομότερο δυνατόν, και το αργότερο τρεις μήνες μετά την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης.
Ωστόσο, στην περίπτωση που οι σχετικές πληροφορίες βρίσκονται ήδη στη διάθεση της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, η προθεσμία μειώνεται σε ένα μήνα κατ’ ανώτατο όριο.
Άρθρο 11
Για συγκεκριμένες ειδικές κατηγορίες περιπτώσεων, η αιτούσα αρχή και η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση μπορούν να συμφωνούν μεταξύ τους διαφορετικές προθεσμίες από εκείνες που προβλέπονται από το άρθρο 10.
Άρθρο 12
Σε περίπτωση που η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην αίτηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, ενημερώνει αμέσως γραπτώς την αιτούσα αρχή για τους λόγους που την εμποδίζουν να τηρήσει την εν λόγω προθεσμία και για το πότε υπολογίζει ότι θα μπορέσει, κατά πάσα πιθανότητα, να ανταποκριθεί στο αίτημα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΙΤΗΣΗ
Άρθρο 13
1. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους διαβιβάζει, χωρίς προηγούμενη αίτηση, τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 στην αρμόδια αρχή κάθε άλλου ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν θεωρείται ότι οι φόροι επιβάλλονται στο κράτος μέλος προορισμού και οι πληροφορίες που παρέχει το κράτος μέλος καταγωγής είναι αναγκαίες για την αποτελεσματικότητα του συστήματος ελέγχου του κράτους μέλους προορισμού,
β)
όταν ένα κράτος μέλος έχει λόγους να πιστεύει ότι διαπράχθηκε ή ενδέχεται να διαπράχθηκε παραβίαση της νομοθεσίας για τον ΦΠΑ στο άλλο κράτος μέλος,
γ)
όταν υφίσταται κίνδυνος διαφυγής φορολογικών εσόδων στο άλλο κράτος μέλος.
2. H ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση γίνεται είτε αυτόματα, σύμφωνα με το άρθρο 14, είτε αυθόρμητα, σύμφωνα με το άρθρο 15.
3. Οι πληροφορίες διαβιβάζονται μέσω τυποποιημένων εντύπων τα οποία εκδίδονται με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
Άρθρο 14
1. Τα ακόλουθα ορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2:
α)
οι ακριβείς κατηγορίες πληροφοριών που υπόκεινται σε αυτόματη ανταλλαγή·
β)
η συχνότητα της ανταλλαγής για κάθε κατηγορία πληροφοριών που ανταλλάσσονται αυτόματα, και
γ)
οι πρακτικές ρυθμίσεις της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών.
Ένα κράτος μέλος μπορεί να μη συμμετέχει στην αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με μία ή περισσότερες κατηγορίες όταν η συλλογή πληροφοριών με σκοπό αυτήν την ανταλλαγή απαιτεί την επιβολή νέων υποχρεώσεων στους υποκείμενους στο ΦΠΑ για το σκοπό της συγκέντρωσης πληροφοριών ή επιβάλλει δυσανάλογο διοικητικό φόρτο στο κράτος μέλος.
Τα αποτελέσματα της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών για κάθε κατηγορία επανεξετάζονται μία φορά το χρόνο, από την Επιτροπή του άρθρου 58 παράγραφος 1, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι ο συγκεκριμένος τύπος ανταλλαγής πραγματοποιείται μόνον όταν είναι το αποτελεσματικότερο μέσο ανταλλαγής πληροφοριών.
2. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, η αρμόδια αρχή εκάστου κράτους μέλους προβαίνει, ειδικότερα, σε αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών οι οποίες επιτρέπουν στα κράτη μέλη κατανάλωσης να εξακριβώσουν αν οι υποκείμενοι στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους δηλώνουν και καταβάλλουν ορθώς τον οφειλόμενο ΦΠΑ για υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών, υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και ηλεκτρονικώς παρεχόμενες υπηρεσίες, ανεξάρτητα από το αν οι εν λόγω υποκείμενοι στο φόρο χρησιμοποιούν το ειδικό καθεστώς που καθορίζεται στον τίτλο ΧΙΙ κεφάλαιο 6 τμήμα 3 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Το κράτος μέλος εγκατάστασης ενημερώνει το κράτος μέλος κατανάλωσης για τυχόν διαφορές που υποπίπτουν στην αντίληψή του.
Άρθρο 15
Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, μέσω αυθόρμητης ανταλλαγής, διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών τις αναφερόμενες στο άρθρο 13 παράγραφος 1 πληροφορίες που δεν έχουν διαβιβασθεί σύμφωνα με την αυτόματη ανταλλαγή του άρθρου 14, τις οποίες γνωρίζουν και τις οποίες θεωρούν ότι θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες σε εκείνες τις αρμόδιες αρχές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΝΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ
Άρθρο 16
Όταν αρμόδια αρχή παρέχει πληροφορίες δυνάμει των άρθρων 7 ή 15, μπορεί να ζητεί από την αρμόδια αρχή που τις παραλαμβάνει να της αποστείλει σχετική αναπληροφόρηση. Σε περίπτωση τέτοιου αιτήματος, η αρμόδια αρχή που παραλαμβάνει τις σχετικές πληροφορίες αποστέλλει, με την επιφύλαξη των κανόνων περί φορολογικού απορρήτου και προστασίας δεδομένων που ισχύουν στο οικείο κράτος μέλος, την αναπληροφόρηση το συντομότερο δυνατόν, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό δεν επιβάλλει δυσανάλογο διοικητικό φόρτο. Οι πρακτικές ρυθμίσεις καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 17
1. Κάθε κράτος μέλος αποθηκεύει σε ηλεκτρονικό σύστημα τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τις πληροφορίες τις οποίες συλλέγει σύμφωνα με το κεφάλαιο 6 του τίτλου ΧΙ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ,
β)
τα δεδομένα σχετικά με την ταυτότητα, τη δραστηριότητα, τη νομική μορφή και τη διεύθυνση των προσώπων στα οποία έχει χορηγήσει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ και τα οποία δεδομένα έχουν συλλεγεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 213 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία χορηγήθηκε ο εν λόγω αριθμός·
γ)
τα δεδομένα σχετικά με τους αριθμούς φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγήσει και είναι πλέον άκυροι, καθώς και τις ημερομηνίες κατά την οποία ακυρώθηκαν αυτοί οι αριθμοί, και
δ)
τις πληροφορίες τις οποίες συλλέγει δυνάμει των άρθρων 360, 361, 364 και 365 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθώς και, από την 1η Ιανουαρίου 2015, τις πληροφορίες τις οποίες συλλέγει δυνάμει των άρθρων 369γ, 369στ και 369ζ της εν λόγω οδηγίας.
2. Οι τεχνικές λεπτομέρειες όσον αφορά την αυτόματη αναζήτηση των πληροφοριών για τις οποίες γίνεται λόγος στην παράγραφο 1 στοιχεία β), γ) και δ) καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
Άρθρο 18
Προκειμένου να είναι δυνατή η χρησιμοποίηση των πληροφοριών που μνημονεύονται στο άρθρο 17 στο πλαίσιο των προβλεπόμενων από τον παρόντα κανονισμό διαδικασιών, οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να διατίθενται επί πενταετία τουλάχιστον μετά τη λήξη του πρώτου ημερολογιακού έτους κατά το οποίο επιβάλλεται να δίδεται πρόσβαση στις πληροφορίες.
Άρθρο 19
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες που διατίθενται στο ηλεκτρονικό σύστημα του άρθρου 17 να είναι ενημερωμένες, πλήρεις και ακριβείς.
Δυνάμει της διαδικασίας του άρθρου 58 παράγραφος 2 θεσπίζονται κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζεται ποιες τροποποιήσεις δεν είναι συναφείς, ουσιαστικές ή χρήσιμες και μπορούν κατά συνέπεια να παραλείπονται.
Άρθρο 20
1. Οι πληροφορίες που μνημονεύονται στο άρθρο 17 εισάγονται χωρίς καθυστέρηση στο ηλεκτρονικό σύστημα.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι πληροφορίες που μνημονεύονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχείο α) εισάγονται στο ηλεκτρονικό σύστημα το αργότερο εντός μηνός από τη λήξη της χρονικής περιόδου στην οποία αναφέρονται οι εκάστοτε πληροφορίες.
3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2, σε περίπτωση επικείμενης διόρθωσης ή προσθήκης πληροφοριών στο ηλεκτρονικό σύστημα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19, οι πληροφορίες αυτές πρέπει να εισάγονται στο εν λόγω σύστημα το αργότερο εντός του μήνα που έπεται της χρονικής περιόδου κατά την οποία συνελέχθησαν οι πληροφορίες.
Άρθρο 21
1. Κάθε κράτος μέλος παραχωρεί στην αρμόδια αρχή οποιουδήποτε άλλου κράτους μέλους αυτόματη πρόσβαση στις πληροφορίες που αποθηκεύονται σύμφωνα με το άρθρο 17.
2. Προκειμένου για τις πληροφορίες που μνημονεύονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχείο α), είναι, οπωσδήποτε, προσπελάσιμες οι ακόλουθες επιμέρους πληροφορίες:
α)
οι αριθμοί φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που χορηγεί το κράτος μέλος που λαμβάνει τις πληροφορίες,
β)
η συνολική αξία όλων των ενδοκοινοτικών παραδόσεων αγαθών και η συνολική αξία όλων των ενδοκοινοτικών παροχών υπηρεσιών προς πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί αριθμός μητρώου ΦΠΑ σύμφωνα με το στοιχείο α) από όλες τις επιχειρήσεις που έχουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ στο κράτος μέλος που παρέχει τις πληροφορίες,
γ)
οι αριθμοί μητρώου ΦΠΑ των προσώπων που πραγματοποίησαν τις παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών που προβλέπονται στο στοιχείο β),
δ)
η συνολική αξία των παραδόσεων αγαθών και παροχών υπηρεσιών που προβλέπονται στο στοιχείο β) και έχουν πραγματοποιηθεί από καθένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο γ) σε κάθε πρόσωπο που έχει αριθμό μητρώου ΦΠΑ όπως προβλέπεται στο στοιχείο α),
ε)
η συνολική αξία των παραδόσεων αγαθών και παροχών υπηρεσιών που προβλέπονται στο στοιχείο β) και έχουν πραγματοποιηθεί από καθένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο γ) σε κάθε πρόσωπο που έχει λάβει αριθμό μητρώου ΦΠΑ από κάποιο άλλο κράτος μέλος υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η πρόσβαση συνδέεται με έρευνα για εικαζόμενη απάτη·
ii)
η πρόσβαση γίνεται μέσω υπαλλήλου συνδέσμου Eurofisc, όπως αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 1, ο οποίος έχει ταυτοποίηση προσωπικού χρήστη για τα ηλεκτρονικά συστήματος που επιτρέπει πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες, και
iii)
η πρόσβαση παρέχεται μόνο κατά τις γενικές εργάσιμες ώρες.
Οι αξίες που αναφέρονται στα στοιχεία β), δ) και ε) εκφράζονται στο νόμισμα του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες και αφορούν τις περιόδους υποβολής των ανακεφαλαιωτικών πινάκων για κάθε υποκείμενο σε φόρο, οι οποίες καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 263 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 22
1. Προκειμένου να παρασχεθεί εύλογο επίπεδο ασφάλειας στις φορολογικές αρχές όσον αφορά την ποιότητα και την αξιοπιστία των πληροφοριών που διατίθενται μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος που προβλέπεται στο άρθρο 17, τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζουν ότι τα δεδομένα τα οποία παρέχουν οι υποκείμενοι στον φόρο και τα νομικά πρόσωπα που δεν υπόκεινται σε αυτόν για την ταυτοποίησή τους για τους σκοπούς του ΦΠΑ, σύμφωνα με το άρθρο 214 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, είναι, κατά την εκτίμησή τους, πλήρη και αξιόπιστα.
Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διαδικασίες για την εξακρίβωση των δεδομένων αυτών όπως καθορίζονται από τα αποτελέσματα της αξιολόγησης κινδύνου τους. Η εξακρίβωση διενεργείται, καταρχήν, πριν από την ταυτοποίηση για τους σκοπούς του ΦΠΑ ή, όταν πριν από αυτήν την ταυτοποίηση διεξάγεται μόνο προκαταρκτική εξακρίβωση, εντός έξι μηνών το πολύ από αυτήν την ταυτοποίηση.
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την προβλεπόμενη στο άρθρο 58 παράγραφος 1 επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που θεσπίζουν σε εθνικό επίπεδο με σκοπό τη διασφάλιση της ποιότητας και της αξιοπιστίας των πληροφοριών σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Άρθρο 23
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο αριθμός του φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που προβλέπεται στο άρθρο 214 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αναφέρεται ως άκυρος στο προβλεπόμενο στο άρθρο 17 του παρόντος κανονισμού ηλεκτρονικό σύστημα, τουλάχιστον σε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν τα πρόσωπα τα οποία έχουν ταυτοποιηθεί για τους σκοπούς του ΦΠΑ έχουν δηλώσει ότι έχει παύσει η οικονομική δραστηριότητά τους, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ή όταν η αρμόδια φορολογική υπηρεσία θεωρεί ότι έχουν παύσει αυτήν τη δραστηριότητα. Μια φορολογική υπηρεσία μπορεί να υποθέσει συγκεκριμένα ότι έχει παύσει η οικονομική δραστηριότητα προσώπου όταν, παρά τη σχετική αίτηση, το πρόσωπο αυτό δεν έχει υποβάλει δηλώσεις ΦΠΑ και ανακεφαλαιωτικούς πίνακες επί ένα έτος μετά την εκπνοή της προθεσμίας που ίσχυε για την πρώτη δήλωση ή πίνακα που δεν υποβλήθηκε. Το πρόσωπο αυτό έχει το δικαίωμα να αποδείξει κατ’ άλλο τρόπο ότι συνεχίζει την οικονομική δραστηριότητά του,
β)
όταν τα πρόσωπα έχουν δηλώσει ψευδή στοιχεία με σκοπό την εξασφάλιση ταυτοποίησης αναφορικά με τον ΦΠΑ ή δεν έχουν κοινοποιήσει τις αλλαγές των στοιχείων τους και, εάν η φορολογική υπηρεσία ήταν ενήμερη, αυτή θα αρνούταν την ταυτοποίηση για τους σκοπούς του ΦΠΑ ή θα καταργούσε τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ.
Άρθρο 24
Εάν, για την εφαρμογή των άρθρων 17 έως 21, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ανταλλάσσουν πληροφορίες με ηλεκτρονικά μέσα, λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίζουν την τήρηση του άρθρου 55.
Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για οποιαδήποτε απαραίτητη εξέλιξη του συστήματός τους για την ανταλλαγή των εν λόγω πληροφοριών με τη χρήση του δικτύου CCN/CSI.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 25
H αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, κατ’ αίτηση της αιτούσας αρχής και σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την κοινοποίηση παρόμοιων πράξεων στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, κοινοποιεί στον παραλήπτη όλες τις πράξεις και αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές και αφορούν την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ΦΠΑ στο έδαφος του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η αιτούσα αρχή.
Άρθρο 26
Η αίτηση κοινοποίησης, με την οποία επισημαίνεται το αντικείμενο της προς κοινοποίηση πράξης ή απόφασης, περιλαμβάνει το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλη πληροφορία χρήσιμη για την εξακρίβωση της ταυτότητας του παραλήπτη.
Άρθρο 27
Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τη συνέχεια που δίνεται στην αίτηση κοινοποίησης και κοινοποιεί, ειδικότερα, την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση ή η πράξη κοινοποιήθηκε στον παραλήπτη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ
Άρθρο 28
1. Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που ορίζει η τελευταία, υπάλληλοι εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή έχουν τη δυνατότητα, για τους σκοπούς της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται από το άρθρο 1, να είναι παρόντες στα γραφεία των διοικητικών αρχών του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, ή σε οποιονδήποτε άλλο χώρο όπου εκτελούν τα καθήκοντά τους οι εν λόγω αρχές. Στην περίπτωση που οι αιτούμενες πληροφορίες περιέχονται σε έγγραφα στα οποία οι υπάλληλοι της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση έχουν πρόσβαση, στους υπαλλήλους της αιτούσας αρχής παρέχονται αντίγραφα αυτών.
2. Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που ορίζει η τελευταία, υπάλληλοι εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή δύνανται, για τους σκοπούς της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 1, να είναι παρόντες κατά τις διοικητικές έρευνες που διεξάγονται στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Αυτές οι διοικητικές έρευνες διεξάγονται αποκλειστικά από υπαλλήλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής δεν ασκούν τις εξουσίες ελέγχου τις οποίες διαθέτουν οι υπάλληλοι της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Μπορούν, ωστόσο, να έχουν πρόσβαση στους ίδιους χώρους και στα ίδια έγγραφα με αυτούς, με τη διαμεσολάβηση των υπαλλήλων της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και για τις ανάγκες της διεξαγωγής της διοικητικής έρευνας και μόνον.
3. Οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής που βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, πρέπει να είναι σε θέση να επιδεικνύουν ανά πάσα στιγμή γραπτή εξουσιοδότηση στην οποία αναγράφονται τα στοιχεία ταυτότητας και η επίσημη ιδιότητά τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
Άρθρο 29
Τα κράτη μέλη δύνανται να συμφωνήσουν να διενεργούν ταυτόχρονους ελέγχους, όταν θεωρούν ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι αποτελεσματικότεροι από τους ελέγχους που διεξάγονται σε ένα μόνο κράτος μέλος.
Άρθρο 30
1. Ένα κράτος μέλος καθορίζει κατά τρόπο ανεξάρτητο τους φορολογουμένους τους οποίους προτίθεται να προτείνει για τη διενέργεια ταυτόχρονου ελέγχου. Η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή των άλλων οικείων κρατών μελών τις περιπτώσεις που προτείνεται να αποτελέσουν αντικείμενο ταυτόχρονου ελέγχου. Αιτιολογεί την επιλογή αυτή, κατά το βαθμό που είναι δυνατόν, παρέχοντας τις πληροφορίες που την οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Προσδιορίζει τη χρονική περίοδο κατά την οποία θα πρέπει να διεξαχθούν οι έλεγχοι αυτοί.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους η οποία λαμβάνει την πρόταση για διενέργεια ταυτόχρονου ελέγχου επιβεβαιώνει στην αιτούσα αρχή την αποδοχή του αιτήματος ή της ανακοινώνει την αιτιολογημένη απόρριψή του, καταρχήν εντός δύο εβδομάδων από την παραλαβή της πρότασης και το αργότερο εντός μηνός.
3. Κάθε αρμόδια αρχή των οικείων κρατών μελών ορίζει αντιπρόσωπο υπεύθυνο να εποπτεύει και να συντονίζει τις εργασίες ελέγχου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ
Άρθρο 31
1. Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους μεριμνούν ώστε τα πρόσωπα που αφορούν οι ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών ή ενδοκοινοτικές παροχές υπηρεσιών και οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στο φόρο που παρέχουν υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών, υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες, ιδίως όσες αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν, για τις ανάγκες του συγκεκριμένου τύπου πράξης, επιβεβαίωση με ηλεκτρονικά μέσα της εγκυρότητας του αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ οιουδήποτε συγκεκριμένου προσώπου, καθώς και του ονόματος και της διεύθυνσης που αντιστοιχούν σε αυτό. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να αντιστοιχούν στα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 17.
2. Κάθε κράτος μέλος επιβεβαιώνει με ηλεκτρονικά μέσα το όνομα και τη διεύθυνση του προσώπου στο οποίο έχει χορηγηθεί ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σύμφωνα με τους εθνικούς του κανόνες προστασίας δεδομένων.
3. Για την περίοδο που προβλέπεται στο άρθρο 357 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν ισχύει για τους μη εγκατεστημένους υποκείμενους στο φόρο που παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές υπηρεσίες.
Άρθρο 32
1. Η Επιτροπή, βάσει των πληροφοριών που θα παράσχουν τα κράτη μέλη, δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της το ακριβές περιεχόμενο των διατάξεων που εγκρίνει κάθε κράτος μέλος και οι οποίες μεταφέρουν το κεφάλαιο 3 του τίτλου XI της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
2. Οι λεπτομέρειες και η μορφή των πληροφοριών που πρέπει να γνωστοποιούνται αποφασίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ X
EUROFISC
Άρθρο 33
1. Προκειμένου να προαχθεί και να διευκολυνθεί η πολυμερής συνεργασία για την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ, με το παρόν κεφάλαιο δημιουργείται δίκτυο για την ταχεία ανταλλαγή στοχοθετημένων πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών το οποίο καλείται εφεξής «Eurofisc».
2. Στα πλαίσια του Eurofisc, τα κράτη μέλη:
α)
θεσπίζουν πολυμερή μηχανισμό έγκαιρης προειδοποίησης με σκοπό την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ,
β)
συντονίζουν την ταχεία πολυμερή ανταλλαγή στοχοθετημένων πληροφοριών στους τομείς στους οποίους θα δραστηριοποιείται το Eurofisc (στο εξής «τομείς εργασίας του Eurofisc»),
γ)
συντονίζουν τις εργασίες των υπαλλήλων συνδέσμων των κρατών μελών που συμμετέχουν στο Eurofisc όσον αφορά την ανταπόκριση στις προειδοποιήσεις.
Άρθρο 34
1. Τα κράτη μέλη συμμετέχουν στους τομείς εργασίας του Eurofisc της επιλογής τους και μπορούν επίσης να αποφασίσουν να μην συμμετέχουν πλέον σε οιονδήποτε τομέα εργασίας του Eurofisc.
2. Τα κράτη μέλη που έχουν επιλέξει να συμμετέχουν σε τομέα εργασίας του Eurofisc συμμετέχουν ενεργώς στην πολυμερή ανταλλαγή στοχοθετημένων πληροφοριών μεταξύ όλων των συμμετεχόντων κρατών μελών.
3. Οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται είναι εμπιστευτικές, σύμφωνα με το άρθρο 55.
Άρθρο 35
Η Επιτροπή παρέχει τεχνική και επιμελητειακή στήριξη στο Eurofisc. Η Επιτροπή δεν έχει πρόσβαση στις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1, οι οποίες μπορούν να ανταλλάσσονται στο Eurofisc.
Άρθρο 36
1. Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους ορίζουν τουλάχιστον έναν υπάλληλο σύνδεσμο του Eurofisc. Οι υπάλληλοι σύνδεσμοι του Eurofisc αποτελούν αρμόδιους υπαλλήλους κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και εκτελούν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 2. Εξακολουθούν να λογοδοτούν μόνο στις εθνικές διοικήσεις.
2. Οι υπάλληλοι σύνδεσμοι των κρατών μελών τα οποία συμμετέχουν σε συγκεκριμένο τομέα εργασίας του Eurofisc (στο εξής «συμμετέχοντες υπάλληλοι σύνδεσμοι του Eurofisc») ορίζουν συντονιστή (στο εξής «συντονιστής του τομέα εργασίας του Eurofisc»), μεταξύ των συμμετεχόντων υπαλλήλων συνδέσμων του Eurofisc, για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Οι συντονιστές του τομέα εργασίας του Eurofisc:
α)
αντιπαραβάλλουν τις πληροφορίες που λαμβάνουν από τους συμμετέχοντες υπαλλήλους συνδέσμους του Eurofisc και τις διαθέτουν όλες στους άλλους συμμετέχοντες υπαλλήλους συνδέσμους του Eurofisc. Οι πληροφορίες ανταλλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα,
β)
εξασφαλίζουν την επεξεργασία των πληροφοριών που λαμβάνουν από τους συμμετέχοντες υπαλλήλους συνδέσμους του Eurofisc, κατά τα συμφωνηθέντα από τους συμμετέχοντες στον τομέα εργασίας, και καθιστούν το αποτέλεσμα διαθέσιμο στους συμμετέχοντες υπαλλήλους συνδέσμους του Eurofisc,
γ)
παρέχουν αναπληροφόρηση στους συμμετέχοντες υπαλλήλους συνδέσμους του Eurofisc.
Άρθρο 37
Οι συντονιστές τομέα εργασίας του Eurofisc υποβάλλουν ετήσια έκθεση των δράσεων όλων των τομέων εργασίας στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XI
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΧΙΙ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ
ΤΜΗΜΑ 1
Διατάξεις εφαρμοστέες έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014
Άρθρο 38
Οι ακόλουθες διατάξεις εφαρμόζονται για τα ειδικά καθεστώτα που προβλέπονται στο κεφάλαιο 6 του τίτλου ΧΙΙ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Οι ορισμοί που περιέχονται στο άρθρο 358 της οδηγίας αυτής εφαρμόζονται επίσης για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 39
1. Οι πληροφορίες του μη εγκατεστημένου στην Κοινότητα υποκείμενου στο φόρο προς το κράτος μέλος εγγραφής κατά την έναρξη των δραστηριοτήτων του, σύμφωνα με το άρθρο 361 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, υποβάλλονται ηλεκτρονικά. Οι τεχνικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές, με ηλεκτρονικά μέσα, στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών εντός δέκα ημερών από το τέλος του μηνός στη διάρκεια του οποίου έλαβε τις πληροφορίες από τον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στο φόρο. Ομοίως, οι αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών ενημερώνονται για το χορηγηθέντα αριθμό φορολογικού μητρώου. Οι τεχνικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος με το οποίο διαβιβάζονται οι πληροφορίες αυτές, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
3. Το κράτος μέλος εγγραφής ενημερώνει άμεσα, με ηλεκτρονικά μέσα, τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών, σε περίπτωση που μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο διαγράφεται από το φορολογικό μητρώο.
Άρθρο 40
1. Η δήλωση φόρου προστιθεμένης αξίας, η οποία περιλαμβάνει τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στο άρθρο 365 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, υποβάλλεται με ηλεκτρονικά μέσα. Οι τεχνικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές, με ηλεκτρονικά μέσα, στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που αφορούν, το αργότερο εντός δέκα ημερών από το τέλος του μηνός στη διάρκεια του οποίου παρέλαβε τη δήλωση. Τα κράτη μέλη που είχαν απαιτήσει τη συμπλήρωση φορολογικής δήλωσης σε εθνικό νόμισμα εκτός του ευρώ, μετατρέπουν τα ποσά σε ευρώ με τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την τελευταία ημέρα της περιόδου. Η μετατροπή γίνεται σύμφωνα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την ημέρα εκείνη ή, εάν δεν υπήρξε δημοσίευση τη συγκεκριμένη ημέρα, τις ισοτιμίες της επόμενης ημέρας δημοσίευσης. Οι τεχνικές λεπτομέρειες της διαβίβασης των πληροφοριών αυτών καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
3. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει, με ηλεκτρονικά μέσα, στο κράτος μέλος κατανάλωσης τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη σύνδεση κάθε πληρωμής με την αντίστοιχη τριμηνιαία φορολογική δήλωση.
Άρθρο 41
1. Το κράτος μέλος εγγραφής εξασφαλίζει ότι το ποσό που του έχει καταβάλει ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο, μεταφέρεται σε τραπεζικό λογαριασμό σε ευρώ, που έχει υποδείξει το κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο οφείλεται ο φόρος. Τα κράτη μέλη που είχαν απαιτήσει την καταβολή του φόρου σε εθνικό νόμισμα εκτός του ευρώ μετατρέπουν τα ποσά σε ευρώ με τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την τελευταία ημέρα της φορολογικής περιόδου. Η μετατροπή γίνεται σύμφωνα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την ημέρα εκείνη ή, εάν δεν υπήρξε δημοσίευση τη συγκεκριμένη ημέρα, τις ισοτιμίες της επόμενης ημέρας δημοσίευσης. Η μεταφορά πραγματοποιείται το αργότερο εντός δέκα ημερών μετά το τέλος του μήνα στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιήθηκε η πληρωμή.
2. Εάν ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος σε φόρο δεν καταβάλει το συνολικό ποσό του οφειλόμενου φόρου, το κράτος μέλος εγγραφής εξασφαλίζει ότι τα ποσά μεταβιβάζονται στα κράτη μέλη κατανάλωσης κατ’ αναλογία με το φόρο που οφείλεται σε κάθε κράτος μέλος. Το κράτος μέλος εγγραφής ενημερώνει, με ηλεκτρονικά μέσα, τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κατανάλωσης.
Άρθρο 42
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν, με ηλεκτρονικά μέσα, στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών τους σχετικούς αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών για την κατάθεση των ποσών σύμφωνα με το άρθρο 41.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμελλητί, με ηλεκτρονικά μέσα, στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών και την Επιτροπή οποιεσδήποτε μεταβολές του κανονικού φορολογικού συντελεστή.
ΤΜΗΜΑ 2
Διατάξεις εφαρμοστέες από την 1η Ιανουαρίου 2015
Άρθρο 43
Οι ακόλουθες διατάξεις εφαρμόζονται για τα ειδικά καθεστώτα που προβλέπονται στο κεφάλαιο 6 του τίτλου ΧΙΙ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 44
1. Οι πληροφορίες του μη εγκατεστημένου στην Κοινότητα υποκείμενου στο φόρο προς το κράτος μέλος εγγραφής κατά την έναρξη των δραστηριοτήτων του, σύμφωνα με το άρθρο 361 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, υποβάλλονται ηλεκτρονικά. Οι τεχνικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει τις πληροφορίες που αναφέρει η παράγραφος 1 ηλεκτρονικά στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών εντός δέκα ημερών από το τέλος του μήνα στη διάρκεια του οποίου έλαβε τις πληροφορίες από το μη εγκατεστημένο στην Κοινότητα υποκείμενο στο φόρο. Αντίστοιχες πληροφορίες για τον υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος χρησιμοποιεί το ειδικό καθεστώς βάσει του άρθρου 369β της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, διαβιβάζονται στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών εντός δέκα ημερών μετά το τέλος του μηνός κατά τον οποίο ο υποκείμενος στο φόρο δήλωσε την έναρξη των φορολογητέων δραστηριοτήτων του βάσει του εν λόγω καθεστώτος. Ομοίως, οι αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών ενημερώνονται για το χορηγηθέντα αριθμό μητρώου.
Οι τεχνικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος με το οποίο διαβιβάζονται οι πληροφορίες, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
3. Το κράτος μέλος εγγραφής ενημερώνει άμεσα, με ηλεκτρονικά μέσα, τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών, εάν ο υποκείμενος στο φόρο ο οποίος δεν είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα ή ο υποκείμενος στο φόρο ο οποίος δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης έχει εξαιρεθεί από το ειδικό καθεστώς.
Άρθρο 45
1. Η δήλωση φόρου προστιθεμένης αξίας, η οποία περιλαμβάνει τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στο άρθρο 365 και στο άρθρο 369ζ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, υποβάλλεται με ηλεκτρονικά μέσα. Οι τεχνικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές, με ηλεκτρονικά μέσα, στην ενδιαφερόμενη αρμόδια αρχή του κράτους μέλους κατανάλωσης, το αργότερο εντός δέκα ημερών από το τέλος του μηνός στη διάρκεια του οποίου παρέλαβε τη δήλωση. Οι πληροφορίες που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 369ζ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ πρέπει επίσης να διαβιβάζονται στην ενδιαφερόμενη αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εγκατάστασης. Τα κράτη μέλη που απαιτούν τη συμπλήρωση φορολογικής δήλωσης σε εθνικό νόμισμα εκτός του ευρώ, μετατρέπουν τα ποσά σε ευρώ με τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την τελευταία ημέρα της φορολογικής περιόδου. Η μετατροπή γίνεται σύμφωνα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την ημέρα εκείνη ή, εάν δεν υπήρξε δημοσίευση τη συγκεκριμένη ημέρα, τις ισοτιμίες της επόμενης ημέρας δημοσίευσης. Οι τεχνικές λεπτομέρειες της διαβίβασης των πληροφοριών αυτών καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
3. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει, με ηλεκτρονικά μέσα, στο κράτος μέλος κατανάλωσης τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη σύνδεση κάθε πληρωμής με την αντίστοιχη τριμηνιαία φορολογική δήλωση.
Άρθρο 46
1. Το κράτος μέλος εγγραφής εξασφαλίζει ότι το ποσό που του έχει καταβάλει ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο, μεταφέρεται σε τραπεζικό λογαριασμό σε ευρώ, που έχει υποδείξει το κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο οφείλεται ο φόρος. Τα κράτη μέλη που είχαν απαιτήσει την καταβολή του φόρου σε εθνικό νόμισμα εκτός του ευρώ μετατρέπουν τα ποσά σε ευρώ με τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την τελευταία ημέρα της φορολογικής περιόδου. Η μετατροπή γίνεται σύμφωνα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την ημέρα εκείνη ή, εάν δεν υπήρξε δημοσίευση τη συγκεκριμένη ημέρα, τις ισοτιμίες της επόμενης ημέρας δημοσίευσης. Η μεταφορά πραγματοποιείται το αργότερο εντός δέκα ημερών μετά το τέλος του μήνα στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιήθηκε η πληρωμή.
2. Εάν ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος σε φόρο δεν καταβάλει το συνολικό ποσό του οφειλόμενου φόρου, το κράτος μέλος εγγραφής εξασφαλίζει ότι τα ποσά μεταβιβάζονται στα κράτη μέλη κατανάλωσης κατ’ αναλογία με το φόρο που οφείλεται σε κάθε κράτος μέλος. Το κράτος μέλος εγγραφής ενημερώνει, με ηλεκτρονικά μέσα, τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κατανάλωσης.
3. Όσον αφορά τις μεταφορές ποσών προς το κράτος μέλος κατανάλωσης σύμφωνα με το ειδικό καθεστώς που προβλέπεται στον τίτλο ΧΙΙ, κεφάλαιο 6 τμήμα 3 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος εγγραφής δικαιούται να παρακρατήσει από τα ποσά που αναφέρονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο:
α)
από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016, 30 %·
β)
από την 1η Ιανουαρίου 2017 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018, 15 %·
γ)
από την 1η Ιανουαρίου 2019, 0 %.
Άρθρο 47
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν, με ηλεκτρονικά μέσα, στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών τους σχετικούς αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών για την κατάθεση των ποσών σύμφωνα με το άρθρο 46.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμελλητί, με ηλεκτρονικά μέσα, στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών και την Επιτροπή οποιεσδήποτε μεταβολές του φορολογικού συντελεστή, που ισχύει για την παροχή τηλεπικοινωνιών, τηλεοπτικών μεταδόσεων και ηλεκτρονικών υπηρεσιών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XII
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΦΠΑ ΣΕ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΦΟΡΟ ΜΗ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΑΛΛΑ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΑΛΛΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ
Άρθρο 48
1. Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εγκατάστασης λαμβάνει αίτηση για επιστροφή του ΦΠΑ δυνάμει του άρθρου 5 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ και σε περίπτωση που δεν εφαρμόζεται το άρθρο 18 της εν λόγω οδηγίας, η αρμόδια αρχή οφείλει, εντός 15 ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή της, να διαβιβάσει την αίτηση με ηλεκτρονικά μέσα στις αρμόδιες αρχές κάθε ενδιαφερόμενου κράτους μέλους επιστροφής, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο αιτών είναι υποκείμενος στο φόρο προστιθέμενης αξίας κατά τα οριζόμενα στο σημείο 5 του άρθρου 2 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ και ότι ο αριθμός μητρώου ΦΠΑ ή φορολογικού μητρώου που έχει δηλώσει το εν λόγω πρόσωπο είναι έγκυρος κατά την περίοδο επιστροφής.
2. Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους επιστροφής κοινοποιούν με ηλεκτρονικά μέσα στις αρμόδιες αρχές των λοιπών κρατών μελών οποιαδήποτε πληροφορία που απαιτείται βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ. Οι τεχνικές λεπτομέρειες, περιλαμβανομένου και ενός κοινού ηλεκτρονικού μηνύματος με το οποίο θα διαβιβάζονται οι πληροφορίες αυτές, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
3. Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους επιστροφής ενημερώνουν, με ηλεκτρονικά μέσα, τις αρμόδιες αρχές των λοιπών κρατών μελών εάν θέλουν να κάνουν χρήση της δυνατότητας που αναφέρεται στο άρθρο 11 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, να απαιτήσουν δηλαδή από τον αιτούντα να υποβάλει περιγραφή της επιχειρηματικής του δραστηριότητας βάσει εναρμονισμένων κωδικών.
Οι εναρμονισμένοι κωδικοί που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού και επί τη βάσει της ονοματολογίας NACE η οποία καθιερώνεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση της στατιστικής ταξινόμησης των οικονομικών δραστηριοτήτων NACE (8).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIII
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Άρθρο 49
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή εξετάζουν και αξιολογούν τη λειτουργία του συστήματος διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό. Η Επιτροπή συγκεντρώνει στοιχεία από την πείρα των κρατών μελών με στόχο τη βελτίωση της λειτουργίας αυτού του συστήματος.
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή κάθε διαθέσιμη πληροφορία σχετικά με την εκ μέρους τους εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
3. Κατάλογος των στατιστικών στοιχείων για την αξιολόγηση του παρόντος κανονισμού καταρτίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν τα στοιχεία αυτά στην Επιτροπή εφόσον είναι διαθέσιμα, ενώ η κοινοποίηση αυτή δεν πιθανολογείται να προκαλέσει αδικαιολόγητο διοικητικό φόρτο.
4. Ενόψει της αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας του ισχύοντος συστήματος διοικητικής συνεργασίας για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να γνωστοποιούν στην Επιτροπή κάθε άλλη πληροφορία που αναφέρεται στο άρθρο 1.
5. Η Επιτροπή διαβιβάζει τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 στα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
6. Οσάκις συντρέχει ανάγκη, συμπληρωματικώς σε σχέση με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή διαβιβάζει στις αρμόδιες αρχές εκάστου κράτους μέλους, μόλις περιέλθουν στην κατοχή της, τις πληροφορίες εκείνες που θα επέτρεπαν στα κράτη μέλη να καταπολεμήσουν την απάτη στον τομέα του ΦΠΑ.
7. Η Επιτροπή δύναται, κατ’ αίτηση κράτους μέλους, να παράσχει εμπειρογνωμοσύνη, τεχνική ή επιμελητειακή βοήθεια ή οποιαδήποτε άλλη υποστήριξή της, ενόψει της επίτευξης των στόχων του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIV
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ
Άρθρο 50
1. Όταν η αρμόδια αρχή κράτους μέλους λαμβάνει πληροφορίες από τρίτη χώρα, αυτή η αρχή δύναται να τις διαβιβάζει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που ενδέχεται να ενδιαφέρονται σχετικά και, οπωσδήποτε, σε όσες διατυπώνουν σχετικό αίτημα, εφόσον αυτό επιτρέπεται δυνάμει των ρυθμίσεων που διέπουν την παροχή συνδρομής με τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα.
2. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να κοινοποιούν σε τρίτη χώρα, σύμφωνα με τις εσωτερικές τους διατάξεις όσον αφορά τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων σε τρίτες χώρες, πληροφορίες που λαμβάνονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους από το οποίο προέρχονται οι πληροφορίες έχει δώσει τη συγκατάθεσή της για την κοινοποίηση, και
β)
η ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα έχει δεσμευθεί να παρέχει την αναγκαία συνεργασία για να συγκεντρωθούν αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τον παράτυπο χαρακτήρα των πράξεων που φαίνεται ότι αντιβαίνουν στη νομοθεσία για τον ΦΠΑ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XV
ΟΡΟΙ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 51
1. Οι γνωστοποιούμενες βάσει του παρόντος κανονισμού πληροφορίες παρέχονται, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, με ηλεκτρονικά μέσα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που πρόκειται να θεσπισθούν βάσει της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2.
2. Όταν η αίτηση δεν έχει υποβληθεί εντελώς μέσω του αναφερόμενου στην παράγραφο 1 ηλεκτρονικού συστήματος, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση επιβεβαιώνει με ηλεκτρονικά μέσα την παραλαβή της αίτησης χωρίς καθυστέρηση και οπωσδήποτε εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της.
Όταν μια αρχή παραλαμβάνει αίτηση ή πληροφορίες οι οποίες δεν προορίζονται για αυτήν, αποστέλλει μήνυμα με ηλεκτρονικά μέσα στον αποστολέα χωρίς καθυστέρηση και οπωσδήποτε εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή.
Άρθρο 52
Οι αιτήσεις παροχής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένων των αιτήσεων κοινοποίησης πληροφοριών, και τα επισυναπτόμενα σε αυτές δικαιολογητικά, μπορούν να διατυπώνονται σε οποιαδήποτε γλώσσα συμφωνήσουν η αιτούσα αρχή και η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Οι εν λόγω αιτήσεις συνοδεύονται από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, μόνον σε ειδικές περιπτώσεις όπου η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση αναφέρει μια αιτία για την οποία ζητεί αυτήν τη μετάφραση.
Άρθρο 53
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα υπάρχοντα ή τα νέα συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών, που είναι απαραίτητα σύμφωνα με όσα περιγράφονται στον παρόντα κανονισμό, θα έχουν τεθεί σε λειτουργία. Η συμφωνία για το επίπεδο των υπηρεσιών που εξασφαλίζει την τεχνική ποιότητα και την ποσότητα των υπηρεσιών που παρέχουν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη για τη λειτουργία αυτών των συστημάτων επικοινωνίας και πληροφοριών αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για οποιαδήποτε προσαρμογή του δικτύου CCN/CSI που απαιτείται για την ανταλλαγή των πληροφοριών αυτών μεταξύ των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για οποιαδήποτε προσαρμογή των συστημάτων τους που απαιτείται για την ανταλλαγή των πληροφοριών αυτών με τη χρήση του CCN/CSI.
Τα κράτη μέλη παραιτούνται από κάθε αίτημα κάλυψης των εξόδων που προκύπτουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού εκτός, κατά περίπτωση, από τις αμοιβές που καταβάλλονται σε εμπειρογνώμονες.
Άρθρο 54
1. Η αρχή κράτους μέλους στην οποία υποβάλλεται η αίτηση παρέχει στην αιτούσα αρχή άλλου κράτους μέλους τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
ο αριθμός και η φύση των αιτήσεων παροχής πληροφοριών, οι οποίες υποβάλλονται από την αιτούσα αρχή σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, δεν επιβάλλουν δυσανάλογο διοικητικό φόρτο στην αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση·
β)
η αιτούσα αρχή έχει εξαντλήσει τις συνήθεις πηγές πληροφοριών τις οποίες θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ανάλογα με τις περιστάσεις για να λάβει τις αιτούμενες πληροφορίες χωρίς να κινδυνεύει η επίτευξη του επιδιωκόμενου αποτελέσματος.
2. Ο παρών κανονισμός δεν επιβάλλει την υποχρέωση διεξαγωγής ερευνών ή διαβίβασης πληροφοριών σχετικά με μια ειδική περίπτωση, όταν η νομοθεσία ή η διοικητική πρακτική του κράτους μέλους, το οποίο θα έπρεπε να παράσχει τις πληροφορίες, δεν επιτρέπει στο κράτος μέλος ούτε να διεξάγει τις έρευνες αυτές ούτε να συλλέγει ή να χρησιμοποιεί τις συγκεκριμένες πληροφορίες για τους κατ’ ιδίαν σκοπούς του εν λόγω κράτους μέλους.
3. Η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους στο οποίο έχει υποβληθεί αίτηση μπορεί να αρνείται να παράσχει πληροφορίες στην περίπτωση που το αιτούν κράτος μέλος αδυνατεί, για νομικούς λόγους, να παράσχει τέτοιες πληροφορίες. Η Επιτροπή ενημερώνεται για τους λόγους της άρνησης από το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.
4. Η άρνηση διαβίβασης πληροφοριών είναι δυνατή στην περίπτωση που η διαβίβαση αυτή θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή εμπορικής μεθόδου, ή πληροφορίας της οποίας η κοινολόγηση θα ήταν αντίθετη προς τη δημόσια τάξη.
5. Οι παράγραφοι 2, 3 και 4 δεν είναι δυνατό σε καμία περίπτωση να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι παρέχουν τη δυνατότητα στην αρχή κράτους μέλους στην οποία υποβάλλεται η αίτηση να αρνηθεί να διαβιβάσει πληροφορίες σχετικά με κάποιον υποκείμενο στον φόρο ο οποίος έχει λάβει αριθμό μητρώου ΦΠΑ στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής με μόνη αιτιολογία το ότι οι πληροφορίες αυτές βρίσκονται στην κατοχή τράπεζας, άλλου πιστωτικού ιδρύματος ή ενός προσώπου που έχει διορισθεί ή ενεργεί ως αντιπρόσωπος ή καταπιστευματοδόχος, ή ότι αναφέρονται στη συμμετοχή στο κεφάλαιο ενός νομικού προσώπου.
6. Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει την αιτούσα αρχή για τους λόγους απόρριψης του αιτήματος συνδρομής.
7. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2, δύναται να θεσπισθεί ένα ελάχιστο ποσό το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αίτηση συνδρομής.
Άρθρο 55
1. Οι πληροφορίες που γνωστοποιούνται ή συλλέγονται, υπό οποιαδήποτε μορφή, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένης κάθε πληροφορίας στην οποία είχε πρόσβαση δημόσιος υπάλληλος υπό τις περιστάσεις που καθορίζονται στα κεφάλαια VII, VIII και X, καθώς και στις περιπτώσεις που μνημονεύονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απόρρητου και τυγχάνουν της προστασίας που προβλέπεται για τέτοιου είδους πληροφορίες τόσο από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο περιήλθαν, όσο και από τις αντίστοιχες διατάξεις που εφαρμόζονται στις αρχές της Ένωσης. Οι πληροφορίες αυτές επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν μόνο υπό τις περιστάσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του προσδιορισμού της φορολογητέας βάσης ή για την είσπραξη και το διοικητικό έλεγχο των φόρων.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των άλλων εισφορών, δασμών και φόρων που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας 2008/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2008, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα (9).
Επιπλέον, οι πληροφορίες αυτές δύνανται να χρησιμοποιούνται σε δικαστικές διαδικασίες που ενδέχεται να συνεπάγονται κυρώσεις, λόγω παραβιάσεων της φορολογικής νομοθεσίας με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων και νομικών διατάξεων που διέπουν τα δικαιώματα των εναγομένων και των μαρτύρων σε τέτοιου είδους διαδικασίες.
2. Τα δεόντως διαπιστευμένα πρόσωπα από την αρχή πιστοποίησης της ασφάλειας (SAA) της Επιτροπής μπορούν να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές μόνο στο βαθμό που απαιτείται για την επιμέλεια, συντήρηση και ανάπτυξη του δικτύου CCN/CSI.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες επιτρέπει τη χρησιμοποίησή τους για άλλους σκοπούς στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής, όταν, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, επιτρέπεται η χρησιμοποίησή τους για παρόμοιους σκοπούς.
4. Όταν η αιτούσα αρχή κρίνει ότι οι πληροφορίες τις οποίες έλαβε από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενδέχεται να φανούν χρήσιμες στην αρμόδια αρχή τρίτου κράτους μέλους, μπορεί να τις διαβιβάζει σε αυτήν. Ενημερώνει σχετικά την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση εκ των προτέρων. Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση μπορεί να υπαγάγει την εν λόγω διαβίβαση πληροφοριών προς ένα τρίτο μέρος στην παροχή της προηγούμενης συγκατάθεσής της.
5. Κάθε αποθήκευση ή ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει του παρόντος κανονισμού υπόκειται στις διατάξεις που θέτουν σε εφαρμογή την οδηγία 95/46/ΕΚ. Εντούτοις, για τους σκοπούς της ορθής εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη περιορίζουν την έκταση των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 10, στο άρθρο 11 παράγραφος 1 και στα άρθρα 12 και 21 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, στο βαθμό που αυτό κρίνεται αναγκαίο προκειμένου να μη θίγεται η διασφάλιση των συμφερόντων που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 56
Οι αναφορές, οι βεβαιώσεις και τα οποιαδήποτε άλλα έγγραφα, ή τα επικυρωμένα αντίγραφα και αποσπάσματά τους, τα οποία συγκεντρώνουν οι υπάλληλοι της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και τα οποία διαβιβάζονται στην αιτούσα αρχή στις περιπτώσεις παροχής συνδρομής που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό, είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία από τα αρμόδια όργανα του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής, όπως ακριβώς και τα αντίστοιχα έγγραφα που διαβιβάζονται από άλλη αρχή της εν λόγω χώρας.
Άρθρο 57
1. Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για:
α)
τη διασφάλιση καλού εσωτερικού συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων αρχών·
β)
την καθιέρωση άμεσης συνεργασίας μεταξύ των ειδικά εξουσιοδοτημένων για το συντονισμό αυτό αρχών·
γ)
για τη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπει ο παρών κανονισμός.
2. Η Επιτροπή γνωστοποιεί, το συντομότερο δυνατό, σε κάθε κράτος μέλος, τις πληροφορίες που λαμβάνει και τις οποίες είναι σε θέση να παράσχει.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XVI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 58
1. Η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη επιτροπή διοικητικής συνεργασίας.
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.
Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε τρεις μήνες.
Άρθρο 59
1. Έως την 1η Νοεμβρίου 2013 και ακολούθως ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των οποιωνδήποτε διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπει ο παρών κανονισμός.
Άρθρο 60
1. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εκτέλεση ευρύτερων υποχρεώσεων σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή που απορρέουν από άλλες νομικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών.
2. Όταν τα κράτη μέλη συνάπτουν διμερείς συμφωνίες επί θεμάτων στους τομείς που αποτελούν αντικείμενο του παρόντος κανονισμού, ιδίως κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11, πλην της ρυθμίσεως μεμονωμένων περιπτώσεων, ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή. Η Επιτροπή ενημερώνει με τη σειρά της τα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 61
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 αντικαθίσταται από την 1η Ιανουαρίου 2012. Ωστόσο, το άρθρο 2 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού εξακολουθεί να ισχύει έως την ημερομηνία δημοσίευσης από την Επιτροπή του καταλόγου των αρμόδιων αρχών που αναφέρεται στο άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού.
Το κεφάλαιο V, πλην του άρθρου 27 παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού εξακολουθεί να ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012.
Οι παραπομπές στον καταργηθέντα κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 62
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2012.
Ωστόσο, τα άρθρα 33 έως 37 εφαρμόζονται από την 1η Νοεμβρίου 2010·
το κεφάλαιο V, πλην των άρθρων 22 και 23, εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2013·
-
τα άρθρα 38 έως 42 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2012 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014· και
-
τα άρθρα 43 έως 47 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 7 Οκτωβρίου 2010.