РЕШЕНИЕ 2011/168/ОВППС НА СЪВЕТА
от 21 март 2011 година
относно Международния наказателен съд и за отмяна на Обща позиция 2003/444/ОВППС
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 29 от него,
като има предвид, че:
(1)
В дейността си в международната сцена Съюзът се стреми да насърчава налагането на принципите на демокрацията, правовата държава, универсалността и неделимостта на правата на човека и на основните свободи, зачитането на човешкото достойнство, принципите на равенство и солидарност и зачитането на принципите на Устава на Организацията на обединените нации и на международното право съгласно предвиденото в член 21 от Договора. Съюзът се стреми да развива отношения и да създава партньорства с, inter alia, международни организации, които споделят тези принципи.
(2)
Една от целите на Съюза е опазването на мира, предотвратяването на конфликти и укрепването на международната сигурност в съответствие с целите и принципите на Устава на Организацията на обединените нации.
(3)
Римският статут на Международния наказателен съд (наричан по-долу „Римският статут“) влезе в сила на 1 юли 2002 г.
(4)
Всички държави-членки ратифицираха Римския статут.
(5)
Принципите на Римския статут и принципите, които ръководят дейността на Международния наказателен съд (наричан по-долу „МНС“), съответстват напълно на принципите и целите на ЕС. Тежките престъпления от компетентността на МНС засягат международната общност като цяло, както и Съюза и неговите държави-членки.
(6)
Съюзът и неговите държави-членки са решени да сложат край на безнаказаността на извършителите на тези престъпления, като вземат мерки на национално равнище и като засилват международното сътрудничество, за да се гарантира ефективното им наказателно преследване.
(7)
На 10 април 2006 г. Съюзът и МНС подписаха Споразумение за сътрудничество и взаимопомощ, което влезе в сила на 1 май 2006 г. (1)
(8)
Принципите и правилата на международното наказателно право, отразени в Римския статут, следва да бъдат взети под внимание в други международни правни инструменти.
(9)
Съюзът е убеден, че всеобщото признаване на Римския статут е изключително важно за това МНС да бъде напълно ефективен, и за целта счита, че трябва да бъдат окуражени инициативите за насърчаване признаването на Римския статут, при условие че съответстват на буквата и духа на Римския статут.
(10)
Изключително важно е да се запазят целостта на Римския статут и независимостта на МНС.
(11)
В заключенията си от 30 септември 2002 г. относно Международния наказателен съд Съветът разработи ръководните принципи, приложени към тези заключения, които да насочват държавите-членки при обсъждане на необходимостта или приложното поле на евентуални споразумения или договорености в отговор на предложенията, свързани с условията за предаване на лица на МНС.
(12)
На 25 май 2010 г. Съветът прие заключения относно Конференцията за преглед на Римския статут на Международния наказателен съд (наричана по-долу „Конференцията за преглед“), проведена в Кампала, Уганда, от 31 май до 11 юни 2010 г.
(13)
Конференцията за преглед прие изменения на Римския статут, в съответствие с член 5, параграф 2 от него, за въвеждане на определение за престъплението агресия и установяване на условията, при които МНС може да има компетентност по отношение на това престъпление; тя прие изменения на Римския статут за разширяване на компетентността на МНС с цел включване на три допълнителни военни престъпления при извършването им при въоръжени конфликти, които нямат международен характер, и реши засега да запази член 124 от Римския статут. Тези изменения подлежат на ратификация или приемане и влизат в сила в съответствие с член 121, параграф 5 от Римския статут. МНС получава компетентност по отношение на престъплението агресия, при условие че след 1 януари 2017 г. бъде взето решение за това от същото мнозинство държави - страни по Римския статут, каквото се изисква за приемането на изменение на Римския статут.
(14)
На конференцията за преглед Съюзът се ангажира да преразгледа и актуализира своите инструменти в подкрепа на МНС и да продължи да утвърждава универсалността и запазването на целостта на Римския статут.
(15)
Прилагането на Римския статут изисква практически мерки, които Съюзът и неговите държави-членки следва да подкрепят безрезервно.
(16)
Приетият на 4 февруари 2004 г. план за действие, поискан наред с другото с резолюция относно влизането в сила на статута на Международния наказателен съд, одобрена от Европейския парламент на 28 февруари 2002 г., в който се предвиждат последващите действия по Обща позиция 2001/443/ОВППС на Съвета от 11 юни 2001 г. относно Международния наказателен съд (2), следва да се адаптира при необходимост.
(17)
Предвид изложеното по-горе Обща позиция 2003/444/ОВППС на Съвета от 16 юни 2003 г. относно Международния наказателен съд (3) следва да бъде отменена и заменена с настоящото решение,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. За целите на предотвратяването и наказването на тежките престъпления, попадащи в неговата компетентност, Международният наказателен съд (наричан по-долу „МНС“) е основно средство за насърчаване зачитането на международното хуманитарно право и правата на човека и следователно допринася за свободата, сигурността, правосъдието и правовата държава и помага за опазването на мира, предотвратяването на конфликти и укрепването на международната сигурност в съответствие с принципите на Устава на Организацията на обединените нации.
2. Целта на настоящото решение е да осигури всеобща подкрепа за Римския статут на Международния наказателен съд (наричан по-долу „Римският статут“), като насърчава възможно най-широко участие в него, да запази целостта на Римския статут, да подкрепи независимостта на МНС и неговото ефективно и ефикасно функциониране, да подкрепи сътрудничеството с МНС и прилагането на принципа за взаимно допълване.
Член 2
1. За постигане на възможно най-широко участие в Римския статут Съюзът и неговите държави-членки полагат всички усилия за напредъка на този процес, като на преговори, включително преговори за споразумения, или в политическия диалог с трети държави, групи от държави или компетентни регионални организации поставят, когато е уместно, въпроса за ратификацията, приемането и утвърждаването на Римския статут или за присъединяването към него от възможно най-голям брой държави, както и въпроса за прилагането на Римския статут.
2. Съюзът и неговите държави-членки съдействат за всеобщото участие в Римския статут и неговото прилагане и по други начини, като например предприемат инициативи за разпространение на ценностите, принципите и разпоредбите на Римския статут и свързаните с него инструменти. За постигане на целите на настоящото решение Съюзът сътрудничи при необходимост с други заинтересовани държави, международни институции, неправителствени организации и други представители на гражданското общество.
3. Държавите-членки споделят с всяка заинтересована държава собствения си опит по въпросите, свързани с прилагането на Римския статут, и при нужда предоставят други форми на подкрепа за тази цел. Държавите-членки съдействат, като предоставят при поискване техническа и, ако е необходимо, финансова помощ за законодателната дейност, свързана с участието и прилагането на Римския статут от трети държави. Съюзът също може да съдейства, като предоставя такава помощ, когато има искане за това. Държавите, които разглеждат възможността да станат страна по Римския статут или да сътрудничат с МНС, биват насърчавани да информират Съюза за трудностите, които срещат в тази връзка.
4. При прилагането на настоящия член Съюзът и неговите държави-членки съгласуват политическата и техническата подкрепа за МНС по отношение на отделните държави или групи от държави.
Член 3
За да гарантират независимостта на МНС, Съюзът и неговите държави-членки по-конкретно:
а)
насърчават държавите - страни по Римския статут, да превеждат без забавяне цялата си вноска съгласно решенията на Събранието на държавите - страни по Римския статут;
б)
работят усилено за възможно най-скорошно присъединяване или ратификация на Споразумението за привилегиите и имунитетите на Международния наказателен съд от държавите-членки и насърчават присъединяването или ратификацията от други държави; и
в)
подкрепят, когато е целесъобразно, подготвянето на курсове за обучение и предоставянето на помощ за съдии, прокурори, служители и съветници в извършването на дейности, свързани с МНС.
Член 4
1. Съюзът и неговите държави-членки следят отблизо развитието на сътрудничеството с МНС в съответствие с Римския статут.
2. Съюзът прави периодичен преглед на прилагането на споразумението за сътрудничество и взаимопомощ между Международния наказателен съд и Европейския съюз.
3. Съюзът и неговите държави-членки обмислят сключването по целесъобразност на ad hoc договорености и споразумения, които да дадат възможност за ефективно функциониране на МНС, и насърчават трети страни да направят същото.
4. Съюзът и държавите-членки продължават, когато е целесъобразно, да насочват вниманието на трети държави към заключенията на Съвета от 30 септември 2002 г. относно Международния наказателен съд и приложените към тях ръководни принципи на ЕС във връзка с предложенията за споразумения или договорености, свързани с условията за предаване на лица на МНС.
Член 5
Когато е уместно, Съюзът и неговите държави-членки подемат инициативи или предприемат мерки, които да гарантират прилагането на принципа за взаимно допълване на национално равнище.
Член 6
Съветът и върховният представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност координират, когато това е целесъобразно, предприетите от Съюза и неговите държави-членки мерки за прилагането на членове 2-5.
Член 7
Държавите-членки сътрудничат, за да се гарантира нормалната дейност на Събранието на държавите - страни по Римския статут, във всяко отношение.
Член 8
Съюзът гарантира последователност и съгласуваност между своите инструменти и политики във всички области на външната и вътрешната си дейност по отношение на най-тежките международни престъпления съгласно посоченото в Римския статут.
Член 9
Съветът преразглежда настоящото решение при необходимост.
Член 10
Обща позиция 2003/444/ОВППС се отменя и се заменя с настоящото решение. Позоваванията на отменената Обща позиция 2003/444/ОВППС се тълкуват като позовавания на настоящото решение.
Член 11
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Брюксел на 21 март 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/168/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ,
της 21ης Μαρτίου 2011,
για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και την κατάργηση της κοινής θέσης 2003/444/ΚΕΠΠΑ
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 29,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Κατά τη δράση της στη διεθνή σκηνή, η Ένωση επιδιώκει να προαγάγει τις αρχές της δημοκρατίας, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την ισότητα και την αλληλεγγύη, καθώς και τον σεβασμό των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου, όπως προβλέπει το άρθρο 21 της Συνθήκης. Η Ένωση προσπαθεί να αναπτύσσει σχέσεις και να δημιουργεί εταιρικές σχέσεις, μεταξύ άλλων, με διεθνείς οργανισμούς που συμμερίζονται αυτές τις αρχές.
(2)
Ένας από τους στόχους της Ένωσης είναι η διατήρηση της ειρήνης, η πρόληψη των συγκρούσεων και η ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, σύμφωνα με τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
(3)
Το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου ( εφεξής «Καταστατικό της Ρώμης») άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 2002.
(4)
Όλα τα κράτη μέλη έχουν επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης.
(5)
Οι αρχές του Καταστατικού της Ρώμης, καθώς και εκείνες που διέπουν τη λειτουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (εφεξής «ΔΠΔ»), είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες προς τις αρχές και τους στόχους της Ένωσης. Τα σοβαρά εγκλήματα που εμπίπτουν στην δικαιοδοσία του ΔΠΔ ανησυχούν τη διεθνή κοινότητα στο σύνολό της καθώς και την Ένωση και τα κράτη μέλη της.
(6)
Η Ένωση και τα κράτη μέλη της είναι αποφασισμένα να θέσουν τέλος στην ατιμωρησία των διαπραξάντων τα εν λόγω εγκλήματα με τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο και με την ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική τους δίωξη.
(7)
Στις 10 Απριλίου 2006, η Ένωση και το ΔΠΔ υπέγραψαν συμφωνία περί συνεργασίας και συνδρομής, η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Μαΐου 2006 (1).
(8)
Οι αρχές και οι κανόνες του διεθνούς ποινικού δικαίου που αποτελούν το αντικείμενο του Καταστατικού της Ρώμης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε άλλες διεθνείς νομικές πράξεις.
(9)
Η Ένωση είναι πεπεισμένη ότι, η καθολική προσχώρηση στο Καταστατικό της Ρώμης έχει βασική σημασία για την πλήρη αποτελεσματικότητα του ΔΠΔ, και, για τον σκοπό αυτό, πιστεύει ότι πρέπει να ενθαρρυνθούν οι πρωτοβουλίες που ενισχύουν την αποδοχή του Καταστατικού της Ρώμης, εφόσον βεβαίως είναι σύμφωνες με το γράμμα και το πνεύμα του Καταστατικού της Ρώμης.
(10)
Η διατήρηση της ακεραιότητας του Καταστατικού της Ρώμης και η ανεξαρτησία του ΔΠΔ έχουν ύψιστη σημασία.
(11)
Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά της 30ής Σεπτεμβρίου 2002 σχετικά με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ανέπτυξε μια σειρά αρχών που έχουν επισυναφθεί σ’ αυτά τα συμπεράσματα προκειμένου να χρησιμεύσουν ως κατευθυντήριες γραμμές για τα κράτη μέλη κατά την εξέταση της αναγκαιότητας και της σκοπιμότητας των πιθανών συμφωνιών ή διακανονισμών σε απάντηση προς προτάσεις σχετικά με τους όρους παράδοσης προσώπων στο ΔΠΔ.
(12)
Στις 25 Μαΐου 2010, το Συμβούλιο υιοθέτησε συμπεράσματα για τη διάσκεψη αναθεώρησης του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (εφεξής «διάσκεψη αναθεώρησης»), η οποία πραγματοποιήθηκε στην Καμπάλα (Ουγκάντα), από τις 31 Μαΐου έως τις 11 Ιουνίου 2010.
(13)
Η διάσκεψη αναθεώρησης θέσπισε τροποποιήσεις του Καταστατικού της Ρώμης, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 αυτού, για να ορίσει το έγκλημα της επίθεσης και να καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους το ΔΠΔ θα μπορούσε να ασκήσει δικαιοδοσία όσον αφορά αυτό το έγκλημα· θέσπισε τροποποιήσεις του Καταστατικού της Ρώμης για να διευρύνει τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ σε τρία επιπλέον εγκλήματα πολέμου όταν διαπράττονται σε ένοπλες συρράξεις μη διεθνούς χαρακτήρα και αποφάσισε να διατηρήσει επί του παρόντος το άρθρο 124 του Καταστατικού της Ρώμης. Οι τροποποιήσεις αυτές υπόκεινται σε επικύρωση ή αποδοχή και αρχίζουν να ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 5 του Καταστατικού της Ρώμης. Το ΔΠΔ ασκεί τη δικαιοδοσία του για το έγκλημα της επίθεσης υπό τον όρο η απόφαση να ληφθεί μετά την 1η Ιανουαρίου 2017 από την ίδια πλειοψηφία των κρατών μερών με εκείνη που απαιτείται για τη θέσπιση τροποποίησης του Καταστατικού της Ρώμης.
(14)
Η Ένωση δεσμεύθηκε κατά τη διάσκεψη αναθεώρησης να αναθεωρήσει και να επικαιροποιήσει τα έγγραφά της προς υποστήριξη του ΔΠΔ και να εξακολουθήσει την προώθηση της καθολικότητας και της διαφύλαξης της ακεραιότητας του Καταστατικού της Ρώμης.
(15)
Η εφαρμογή του Καταστατικού της Ρώμης απαιτεί πρακτικά μέτρα που θα πρέπει να υποστηριχθούν πλήρως από την Ένωση και τα κράτη μέλη της.
(16)
Το σχέδιο δράσης, η θέσπιση του οποίου είχε ζητηθεί, μεταξύ άλλων, με το ψήφισμα σχετικά με την έναρξη ισχύος του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 28 Φεβρουαρίου 2002, προκειμένου να δοθεί συνέχεια στην κοινή θέση 2001/443/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2001, για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (2), υιοθετήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2004 και θα πρέπει να προσαρμοσθεί, όπως ενδείκνυται.
(17)
Με βάση τα προαναφερόμενα, η κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 2003, για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (3), θα πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από την παρούσα απόφαση,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (εφεξής «ΔΠΔ»), με σκοπό την πρόληψη και την καταστολή της διάπραξης των σοβαρών εγκλημάτων που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του, αποτελεί ουσιαστικό μέσο για την προώθηση του σεβασμού του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμβάλλοντας, με τον τρόπο αυτό, στην ελευθερία, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου, καθώς και στη διατήρηση της ειρήνης, την πρόληψη των συγκρούσεων και την ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, σύμφωνα με τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
2. Στόχος της παρούσας απόφασης είναι να προαχθεί η καθολική υποστήριξη προς το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (εφεξής «Καταστατικό της Ρώμης»), με την ενθάρρυνση της ευρύτερης δυνατής συμμετοχής σε αυτό, να διαφυλαχθεί η ακεραιότητα του Καταστατικού της Ρώμης, να υποστηριχθεί η ανεξαρτησία του ΔΠΔ και η ουσιαστική και αποτελεσματική του λειτουργία, να υποστηριχθεί η συνεργασία με το ΔΠΔ και να υποστηριχθεί η εφαρμογή της αρχής της συμπληρωματικότητας.
Άρθρο 2
1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της, προκειμένου να συμβάλλουν στον στόχο της ευρύτερης δυνατής συμμετοχής στο Καταστατικό της Ρώμης, καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να προωθήσουν τη διαδικασία αυτή, θέτοντας το ζήτημα της ευρύτερης δυνατής επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στο Καταστατικό της Ρώμης και της εφαρμογής του Καταστατικού της Ρώμης στις διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των διαπραγματεύσεων συμφωνιών, ή στον πολιτικό διάλογο με τρίτα κράτη, ομάδες κρατών ή με τους οικείους περιφερειακούς οργανισμούς, κατά περίπτωση.
2. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της συμβάλλουν στη συμμετοχή στο καταστατικό και στην εφαρμογή του Καταστατικού της Ρώμης σε παγκόσμια κλίμακα και με άλλους τρόπους, όπως με την ανάληψη πρωτοβουλιών για την προώθηση της διάδοσης των αξιών, των αρχών και των διατάξεων του Καταστατικού της Ρώμης και των συναφών πράξεων. Για την υλοποίηση των στόχων της παρούσας απόφασης, η Ένωση συνεργάζεται, οσάκις είναι αναγκαίο, με άλλα ενδιαφερόμενα κράτη, διεθνή ιδρύματα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.
3. Τα κράτη μέλη μοιράζονται με όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη τις εμπειρίες τους όσον αφορά τα θέματα που σχετίζονται με την εφαρμογή του Καταστατικού της Ρώμης και, κατά περίπτωση, παρέχουν άλλες μορφές υποστήριξης για τον στόχο αυτό. Τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν, κατόπιν αιτήματος, τεχνική και, κατά περίπτωση, χρηματοδοτική βοήθεια στο νομοθετικό έργο που απαιτείται για τη συμμετοχή στο Καταστατικό της Ρώμης και την εφαρμογή του Καταστατικού της Ρώμης από τρίτα κράτη. Η Ένωση δύναται, κατόπιν αιτήματος, να συμβάλλει επίσης στη βοήθεια αυτή. Τα κράτη που εξετάζουν το ενδεχόμενο να καταστούν μέλη του Καταστατικού της Ρώμης ή να συνεργασθούν με το ΔΠΔ, ενθαρρύνονται να γνωστοποιούν στην Ένωση τις δυσκολίες που συναντούν στο εγχείρημα αυτό.
4. Κατά την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η Ένωση και τα κράτη μέλη της συντονίζουν την πολιτική και τεχνική υποστήριξη του ΔΠΔ σε διάφορα κράτη ή ομάδες κρατών.
Άρθρο 3
Για να υποστηρίξουν την ανεξαρτησία του ΔΠΔ, η Ένωση και τα κράτη μέλη της, ιδίως:
α)
ενθαρρύνουν τα κράτη μέρη να καταβάλλουν αμέσως και πλήρως τις καθορισμένες συνεισφορές τους, σύμφωνα με τις αποφάσεις που λαμβάνει η Συνέλευση των κρατών μερών,
β)
καταβάλλουν κάθε προσπάθεια προς την κατεύθυνση της συντομότερης δυνατής προσχώρησης ή επικύρωσης της συμφωνίας περί προνομίων και ασυλιών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου από τα κράτη μέλη και προωθούν την υπογραφή και την προσχώρηση ή επικύρωση από άλλα κράτη, και
γ)
καταβάλλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να υποστηρίζουν καταλλήλως την ανάπτυξη επιμόρφωσης και συνδρομής προς τους δικαστές, τους εισαγγελείς, τους υπαλλήλους και τους συμβούλους στις εργασίες που σχετίζονται με το ΔΠΔ.
Άρθρο 4
1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις σχετικά με τη συνεργασία με το ΔΠΔ σύμφωνα με το Καταστατικό της Ρώμης.
2. Η Ένωση επανεξετάζει την εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί συνεργασίας και συνδρομής.
3. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της εξετάζουν τη σύναψη, όταν απαιτείται, ad hoc διακανονισμών και συμφωνιών για να καταστεί δυνατή η ουσιαστική λειτουργία του ΔΠΔ και ενθαρρύνουν τρίτα μέρη να το πράξουν.
4. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της συνεχίζουν να εφιστούν καταλλήλως την προσοχή τρίτων κρατών στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2002 σχετικά με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και στις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ που έχουν προσαρτηθεί σε αυτά τα συμπεράσματα, όσον αφορά προτάσεις για συμφωνίες ή διακανονισμούς περί των όρων παράδοσης προσώπων στο ΔΠΔ.
Άρθρο 5
Η Ένωση και τα κράτη μέλη της αναλαμβάνουν, κατά περίπτωση, πρωτοβουλίες ή μέτρα για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή της αρχής της συμπληρωματικότητας, σε εθνικό επίπεδο.
Άρθρο 6
Το Συμβούλιο και ο ύπατος εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, ανάλογα με την περίπτωση, συντονίζουν τα μέτρα της Ένωσης και των κρατών μελών της για την εφαρμογή των άρθρων 2 έως 5.
Άρθρο 7
Τα κράτη μέλη συνεργάζονται προκειμένου να εξασφαλίσουν από κάθε άποψη την ομαλή λειτουργία της Συνέλευσης των κρατών μερών.
Άρθρο 8
Η Ένωση εξασφαλίζει τη συνέπεια και τη συνοχή μεταξύ των πράξεων και των πολιτικών της σε όλους τους τομείς εξωτερικής και εσωτερικής δράσης όσον αφορά τα σοβαρότερα διεθνή εγκλήματα, όπως αναφέρεται στο Καταστατικό της Ρώμης.
Άρθρο 9
Το Συμβούλιο επανεξετάζει την παρούσα απόφαση, κατά περίπτωση.
Άρθρο 10
Η κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ καταργείται και αντικαθίσταται από την παρούσα απόφαση. Οι αναφορές στην καταργούμενη κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ νοούνται ως αναφορές στην παρούσα απόφαση.
Άρθρο 11
Η παρούσα κοινή θέση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 2011.