РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 13 юли 2010 година
в съответствие с член 140, параграф 2 от Договора относно приемането на еврото от Естония от 1 януари 2011 г.
(2010/416/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз („Договора“), и по-специално член 140, параграф 2 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид доклада на Европейската комисия,
като взе предвид доклада на Европейската централна банка,
като взе предвид становището на Европейския парламент,
като взе предвид обсъжданията в Европейския съвет,
като взе предвид препоръката на членовете на Съвета, представляващи приелите еврото държави-членки,
като има предвид, че:
(1)
Третият етап от икономическия и паричен съюз („ИПС“) започна на 1 януари 1999 г. С Решение 98/317/ЕО (1) Съветът на заседание в Брюксел на 3 май 1998 г. в състав държавни и правителствени ръководители реши, че Белгия, Германия, Испания, Франция, Ирландия, Италия, Люксембург, Нидерландия, Австрия, Португалия и Финландия са изпълнили необходимите условия за приемане на единната валута от 1 януари 1999 г.
(2)
С Решение 2000/427/ЕО (2) Съветът реши, че Гърция е изпълнила необходимите условия за приемане на единната валута от 1 януари 2001 г. С Решение 2006/495/ЕО (3) Съветът реши, че Словения е изпълнила необходимите условия за приемане на единната валута от 1 януари 2007 г. С решения 2007/503/ЕО (4) и 2007/504/ЕО (5) Съветът реши, че Кипър и Малта са изпълнили необходимите условия за приемане на единната валута от 1 януари 2008 г. С Решение 2008/608/ЕО (6) Съветът реши, че Словакия е изпълнила необходимите условия за приемане на единната валута от 1 януари 2009 г.
(3)
Съгласно параграф 1 от Протокола за някои разпоредби, отнасящи се до Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия, приложен към Договора за създаване на Европейската общност, Обединеното кралство нотифицира Съвета, че не възнамерява да премине към третия етап на ИПС на 1 януари 1999 г. Тази нотификация не е променяна оттогава. В съответствие с параграф 1 от Протокола за някои разпоредби относно Дания, приложен към Договора за създаване на Европейската общност, и в съответствие с решението, взето от държавните и правителствените ръководители в Единбург през декември 1992 г., Дания е уведомила Съвета, че няма да участва в третия етап на ИПС. Дания не е поискала започване на процедурата по член 140, параграф 2 от Договора.
(4)
В съответствие с Решение 98/317/ЕО на Швеция e предоставена дерогация съгласно член 139, параграф 1 от Договора. Съгласно член 4 от Акта за присъединяване от 2003 г. на Чешката република, Естония, Латвия, Литва, Унгария и Полша е предоставена дерогация съгласно член 139, параграф 1 от Договора. Съгласно член 5 от Акта за присъединяване от 2005 г. на България и Румъния е предоставена дерогация съгласно член 139, параграф 1 от Договора.
(5)
Европейската централна банка („ЕЦБ“) бе основана на 1 юли 1998 г. Европейската парична система беше заменена с механизъм на обменните курсове, чието създаване бе одобрено с резолюция на Европейския съвет от 16 юни 1997 г. за установяването на механизъм на обменните курсове на третия етап на икономическия и паричен съюз (7). Процедурите за механизма на обменните курсове на третия етап на икономическия и паричен съюз (МОК II) бяха определени в Споразумението от 16 март 2006 г. между Европейската централна банка и националните централни банки на държавите-членки извън еврозоната за определяне на процедурите за работа на механизма на обменните курсове в третия етап на Икономическия и паричен съюз (8).
(6)
В член 140, параграф 2 от Договора се предвиждат процедурите за отмяна на дерогацията за съответните държави-членки. Най-малко веднъж на всеки две години или по искане на държава-членка с дерогация Комисията и ЕЦБ докладват на Съвета в съответствие с процедурата, предвидена в член 140, параграф 1 от Договора. Последните редовни доклади на Комисията и ЕЦБ за конвергенцията бяха приети през май 2010 г.
(7)
При необходимост националните законодателства на държавите-членки, включително устройствените закони на националните централни банки, се адаптират с цел да се гарантира съвместимост с членове 130 и 131 от Договора и с Устава на Европейската система от централни банки и на Европейската централна банка („Уставът на ЕСЦБ и на ЕЦБ“). В докладите на Комисията и ЕЦБ се дава подробна оценка на съвместимостта на законодателството на Естония с членове 130 и 131 от Договора и с Устава на ЕСЦБ и на ЕЦБ.
(8)
Съгласно член 1 от Протокол № 13 относно критериите за конвергенция („Протоколът“), критерият за ценова стабилност по член 140, параграф 1, първо тире от Договора означава, че в съответната държава-членка е налице устойчивост на цените и средният темп на инфлацията за период от една година преди осъществяването на прегледа на резултатите не превишава с повече от 1,5 процентни пункта темпа на инфлация, която съществува най-много в трите държави-членки с най-добри резултати в областта на ценовата стабилност. За целите на критерия за ценова стабилност инфлацията се измерва с помощта на хармонизираните индекси на потребителските цени (ХИПЦ), определени в Регламент (ЕО) № 2494/95 на Съвета от 23 октомври 1995 г. относно хармонизираните индекси на потребителските цени (9). За да се оцени изпълнението на критерия за ценова стабилност, инфлацията в дадена държава-членка се измерва чрез процентното изменение в средноаритметичната стойност на дванадесет месечни индекса спрямо средноаритметичната стойност на дванадесет месечни индекса от предходния период. В докладите на Комисията и ЕЦБ референтната стойност бе изчислена като непретеглена средноаритметична стойност на темповете на инфлация на трите държави-членки с най-добри резултати по отношение на ценовата стабилност плюс 1,5 процентни пункта.
За едногодишния период до края на март 2010 г. изчислената референтна стойност за инфлацията е 1,0 %, като трите държави-членки с най-добри резултати по отношение на ценовата стабилност са Португалия, Естония и Белгия с темп на инфлация съответно - 0,8 %, - 0,7 % и - 0,1 %. При сегашните икономически условия на голям общ спад, при които в голям брой държави се наблюдават отрицателни темпове на инфлация, изглежда целесъобразно от списъка на държавите с най-добри резултати да се изключат държавите, чиято средна инфлация се различава много от средната инфлация в еврозоната (0,3 % през март 2010 г.) - в съответствие с практиката, наложена с доклада за конвергенцията за 2004 г., - тъй като резултатите им са нетипични и отчитането им би се отразило значително върху референтната стойност и следователно върху справедливостта на критерия. За март 2010 г. това означава изключване на Ирландия от списъка - единствената държава, чийто среден темп на инфлация за 12 месеца (- 2,3 % през март 2010 г.) се отклонява много от средния темп в еврозоната и другите държави-членки, главно поради тежкия икономически спад.
(9)
Съгласно член 2 от Протокола, критерият за състоянието на държавния бюджет съгласно член 140, параграф 1, второ тире от Договора означава, че към момента на прегледа на резултатите по отношение на държавата-членка няма действащо решение на Съвета по член 126, параграф 6 от Договора за наличие на прекомерен бюджетен дефицит.
(10)
Съгласно член 3 от Протокола, критерият за участие в механизма на обменните курсове на Европейската парична система, посочен в член 140, параграф 1, трето тире от Договора, означава, че държавата-членка е спазвала нормалните граници на отклонение, предвидени в механизма на обменните курсове на Европейската парична система, без голямо напрежение най-малко през последните две години преди прегледа на резултатите. По-конкретно, държавата-членка не трябва да е извършвала девалвация на двустранния централен курс на своята валута към еврото по своя инициатива за същия период. От 1 януари 1999 г. МОК II установява рамката за оценяване на изпълнението на критерия за обменния курс. При оценяването на изпълнението на този критерий в своите доклади Комисията и ЕЦБ са проучили двегодишния период до 23 април 2010 г.
(11)
Съгласно член 4 от Протокола, критерият за конвергенция на лихвените проценти съгласно член 140, параграф 1, четвърто тире от Договора означава, че за период от една година преди прегледа на резултатите дадена държава-членка трябва да има среден номинален дългосрочен лихвен процент, който не надвишава с повече от два процентни пункта лихвения процент най-много на трите държави-членки с най-добри резултати по отношение на ценовата стабилност. За целите на критерия за конвергенция на лихвените проценти са използвани сравними лихвени проценти за 10-годишни референтни държавни облигации. Естония, която е една от трите държави-членки с най-добри резултати по отношение на ценовата стабилност през март 2010 г., няма референтна дългосрочна държавна облигация, нито сходна ценна книга, която може да бъде използвана за изчисляване на референтната стойност. Следователно за да се оцени изпълнението на критерия за лихвените проценти съгласно текста на Протокола (в който се говори за „най-много три държави-членки, имащи най-добри резултати в областта на ценовата стабилност“), в докладите на Комисията и ЕЦБ е използвана референтна стойност, изчислена като непретеглена средноаритметична стойност на номиналните дългосрочни лихвени проценти на двете държави-членки с най-добри резултати по отношение на ценовата стабилност плюс два процентни пункта. Така референтната стойност за едногодишния период до края на март 2010 г. бе 6,0 %, изчислена въз основа на средноаритметичната стойност на лихвените проценти в Португалия (4,2 %) и Белгия (3,8 %) плюс два процентни пункта.
(12)
Съгласно член 5 от Протокола, използваните при сегашната оценка на изпълнението на критериите за конвергенция данни се осигуряват от Комисията. Комисията осигури данните, необходими за изготвянето на настоящото решение. Бюджетните данни бяха осигурени от Комисията въз основа на данните от докладите на държавите-членки, представени до 1 април 2010 г. в съответствие с Регламент (ЕО) № 479/2009 на Съвета от 25 май 2009 г. за прилагане на Протокола за процедурата при прекомерен дефицит, приложен към Договора за създаване на Европейската общност (10).
(13)
Въз основа на докладите на Комисията и ЕЦБ относно напредъка на Естония при изпълнението на нейните задължения за постигането на ИПС, Комисията направи следните заключения:
а)
законодателството на Естония, включително устройственият закон за националната централна банка, е съвместимо с членове 130 и 131 от Договора и с Устава на ЕСЦБ и на ЕЦБ;
б)
по отношение на изпълнението от страна на Естония на критериите за конвергенция, посочени в четирите тирета на член 140, параграф 1 от Договора:
-
средният темп на инфлация в Естония през годината до края на март 2010 г. е бил - 0,7 %, което е много под референтната стойност и вероятно ще остане под тази стойност през следващите месеци;
-
по отношение на Естония няма действащо решение на Съвета за наличието на прекомерен дефицит, като бюджетният дефицит за 2009 г. е 1,7 % от БВП;
-
Естония участва в МОК II от 28 юни 2004 г.; през двегодишния период до 23 април 2010 г. естонската крона не е изпитвала силен натиск и не се е отклонявала от централния курс по МОК II, откакто участва в механизма;
-
поради много ниското равнище на брутния държавен дълг на Естония няма референтни дългосрочни държавни облигации или подходящи сходни ценни книжа, с чиято помощ да се оцени трайността на конвергенцията при дългосрочните лихвени проценти; макар че във върховия момент на кризата участниците на финансовите пазари повишиха усещането си за риск по отношение на Естония, благодарение на промяната му през разглеждания период и при една по-обща оценка на трайността на конвергенцията, включително доклада за фискалната политика на Естония и сравнително гъвкавата икономика, оценката за изпълнението на критерия за дългосрочния лихвен процент от страна на Естония би била положителна;
в)
предвид на оценката на съвместимостта на законодателството и изпълнението на критериите за конвергенция и с оглед на допълнителните фактори Естония изпълнява необходимите условия за приемане на еврото,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Естония изпълнява необходимите условия за приемане на еврото. Дерогацията за Естония, посочена в член 4 от Акта за присъединяване от 2003 г., се отменя от 1 януари 2011 г.
Член 2
Адресати на настоящото решение са държавите-членки.
Член 3
Настоящото решение влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Съставено в Брюксел на 13 юли 2010 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Ιουλίου 2010
σχετικά με την υιοθέτηση του ευρώ από την Εσθονία την 1η Ιανουαρίου 2011
(2010/416/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («συνθήκη»), και ιδίως το άρθρο 140 παράγραφος 2,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
την έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
τη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
τη σύσταση των μελών του Συμβουλίου που εκπροσωπούν τα κράτη μέλη που έχουν ως νόμισμα το ευρώ,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (εφεξής «ΟΝΕ») άρχισε την 1η Ιανουαρίου 1999. Το Συμβούλιο, το οποίο συνήλθε στις 3 Μαΐου 1998 στις Βρυξέλλες σε επίπεδο αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων, αποφάσισε με την απόφαση 98/317/ΕΚ ότι το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Αυστρία, η Πορτογαλία και η Φινλανδία πληρούσαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από την 1η Ιανουαρίου 1999 (1).
(2)
Με την απόφαση 2000/427/ΕΚ (2), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ελλάδα πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από την 1η Ιανουαρίου 2001. Με την απόφαση 2006/495/ΕΚ (3), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Σλοβενία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από την 1η Ιανουαρίου 2007. Με τις αποφάσεις 2007/503/ΕΚ (4) και 2007/504/ΕΚ (5) αντιστοίχως, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Κύπρος και η Μάλτα πληρούσαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από την 1η Ιανουαρίου 2008. Με την απόφαση 2008/608/ΕΚ (6), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Σλοβακία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος την 1η Ιανουαρίου 2009.
(3)
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του πρωτοκόλλου σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Ηνωμένο Βασίλειο γνωστοποίησε στο Συμβούλιο ότι δεν σκόπευε να μεταβεί στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ την 1η Ιανουαρίου 1999. Η γνωστοποίηση αυτή δεν έχει έκτοτε μεταβληθεί. Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του πρωτοκόλλου σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν τη Δανία, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και με την απόφαση που ελήφθη τον Δεκέμβριο του 1992 στο Εδιμβούργο από τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων, η Δανία γνωστοποίησε στο Συμβούλιο ότι δεν θα συμμετάσχει στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ. Η Δανία δεν ζήτησε να κινηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 2 της συνθήκης.
(4)
Με την απόφαση 98/317/ΕΚ, η Σουηδία τυγχάνει παρέκκλισης κατά την έννοια του άρθρου 139 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Σύμφωνα με το άρθρο 4 της πράξης προσχώρησης του 2003, η Τσεχική Δημοκρατία, η Εσθονία, η Λεττονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία και η Πολωνία τυγχάνουν παρέκκλισης κατά την έννοια του άρθρου 139 παράγραφος 1 της συνθήκης. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της πράξης προσχώρησης του 2005, η Βουλγαρία και η Ρουμανία τυγχάνουν παρέκκλισης κατά την έννοια του άρθρου 139 παράγραφος 1 της συνθήκης.
(5)
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εφεξής «ΕΚΤ») ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1998. Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα αντικαταστάθηκε από έναν μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, η δημιουργία του οποίου εγκρίθηκε με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1997 (7), για τη θέσπιση ενός μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Οι διαδικασίες για τη δημιουργία του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΜΣΙ ΙΙ) καθορίστηκαν στη συμφωνία της 16ης Μαρτίου 2006 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των εθνικών κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών εκτός της ζώνης ευρώ για τη θέσπιση των λειτουργικών διαδικασιών του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών κατά το τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (8).
(6)
Το άρθρο 140 παράγραφος 2 της συνθήκης καθορίζει τις διαδικασίες για την κατάργηση της παρέκκλισης των σχετικών κρατών μελών. Τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο χρόνια, ή όποτε το ζητήσει κράτος μέλος με παρέκκλιση, η Επιτροπή και η ΕΚΤ υποβάλλουν έκθεση στο Συμβούλιο ακολουθώντας τη διαδικασία του άρθρου 140 παράγραφος 1 της συνθήκης. Οι τελευταίες τακτικές εκθέσεις σύγκλισης, της Επιτροπής και της ΕΚΤ, εγκρίθηκαν τον Μάιο του 2010.
(7)
Η εθνική νομοθεσία των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των καταστατικών των εθνικών κεντρικών τραπεζών, πρέπει να προσαρμόζεται δεόντως προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμβατότητα με τα άρθρα 130 και 131 της συνθήκης και με το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής «καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ»). Οι εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ παρέχουν λεπτομερή αξιολόγηση του συμβιβάσιμου χαρακτήρα της νομοθεσίας της Εσθονίας με τα άρθρα 130 και 131 της συνθήκης και με το καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ.
(8)
Σύμφωνα με το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 13 σχετικά με τα κριτήρια σύγκλισης που καθορίζονται στο άρθρο 140 της συνθήκης («πρωτόκολλο»), το κριτήριο της σταθερότητας των τιμών, που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση της συνθήκης, έχει την έννοια ότι ένα κράτος μέλος έχει σταθερές επιδόσεις στο θέμα των τιμών και μέσο ποσοστό πληθωρισμού, καταγεγραμμένο επί ένα έτος πριν από την εξέταση, που δεν υπερβαίνει περισσότερο από 1,5 εκατοστιαίες μονάδες εκείνο των τριών, το πολύ, κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας τιμών. Για τους σκοπούς του κριτηρίου της σταθερότητας των τιμών, ο πληθωρισμός υπολογίζεται βάσει των εναρμονισμένων δεικτών τιμών καταναλωτή (ΕνΔΤΚ), όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2494/95 του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 1995, για τη θέσπιση εναρμονισμένων δεικτών τιμών καταναλωτή (9). Για την αξιολόγηση του κριτηρίου της σταθερότητας των τιμών, ο πληθωρισμός ενός κράτους μέλους έχει μετρηθεί ως ποσοστό της μεταβολής του αριθμητικού μέσου δώδεκα μηνιαίων δεικτών έναντι του αριθμητικού μέσου των δώδεκα μηνιαίων δεικτών της προηγούμενης περιόδου. Στις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ λήφθηκε υπόψη τιμή αναφοράς η οποία υπολογίστηκε ως ο απλός αριθμητικός μέσος των ποσοστών πληθωρισμού των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών συν 1,5 ποσοστιαίες μονάδες.
Κατά την ετήσια περίοδο που έληξε τον Μάρτιο του 2010, η τιμή αναφοράς του πληθωρισμού υπολογίστηκε σε 1,0 τοις εκατό, και τα κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών ήταν η Πορτογαλία, η Εσθονία και το Βέλγιο, με ποσοστά πληθωρισμού, αντιστοίχως, - 0,8 τοις εκατό, - 0,7 τοις εκατό και - 0,1 τοις εκατό. Υπό τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό ένα ισχυρό αρνητικό σοκ, και όπου ένας σημαντικός αριθμός χωρών διέρχονται περιόδους αρνητικών ποσοστών πληθωρισμού, κρίνεται σκόπιμο να εξαιρεθούν από τις χώρες με τις καλύτερες επιδόσεις εκείνες των οποίων το μέσο ποσοστό πληθωρισμού απέχει από τον μέσο πληθωρισμό της ζώνης ευρώ (0,3 % τον Μάρτιο του 2010) με μεγάλη διαφορά - όπως συνέβη και με την έκθεση σύγκλισης του 2004 -, δεδομένου ότι τα εν λόγω κράτη με τις ακραίες τιμές δεν μπορούν να κριθούν εύλογα ως κράτη με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών, ενώ ο συνυπολογισμός τους θα επηρέαζε σοβαρά την τιμή αναφοράς και, συνεπώς, την αμεροληψία του κριτηρίου. Τον Μάρτιο του 2010, αυτό οδήγησε στον αποκλεισμό της Ιρλανδίας, της μοναδικής χώρας της οποίας το μέσο ποσοστό πληθωρισμού δώδεκα μηνών (- 2,3 % τον Μάρτιο του 2010) εμφάνισε απόκλιση με μεγάλη διαφορά από αυτό της ζώνης ευρώ και άλλων κρατών μελών, αντικατοπτρίζοντας κυρίως τη σοβαρή οικονομική ύφεση.
(9)
Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πρωτοκόλλου, το κριτήριο της δημοσιονομικής κατάστασης που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση της συνθήκης έχει την έννοια ότι τη στιγμή της εξέτασης δεν έχει ληφθεί απόφαση του Συμβουλίου για το κράτος μέλος όσον αφορά την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος, δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 6 της συνθήκης.
(10)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου σχετικά με τα κριτήρια σύγκλισης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη, το κριτήριο της συμμετοχής στον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της συνθήκης, έχει την έννοια ότι ένα κράτος μέλος έχει τηρήσει τα κανονικά περιθώρια διακύμανσης που προβλέπει ο μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος χωρίς σοβαρές εντάσεις κατά τα δύο, τουλάχιστον, έτη πριν από την εξέταση. Ειδικότερα, το κράτος μέλος δεν πρέπει να έχει υποτιμήσει τη διμερή κεντρική ισοτιμία του νομίσματός του έναντι του ευρώ, με δική του πρωτοβουλία, μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα. Από την 1η Ιανουαρίου 1999, ο ΜΣΙ ΙΙ παρέχει το πλαίσιο για την αξιολόγηση της ικανοποίησης του κριτηρίου της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Κατά την εξέταση της ικανοποίησης του εν λόγω κριτηρίου στις εκθέσεις τους, η Επιτροπή και η ΕΚΤ εξέτασαν τη διετή περίοδο που έληξε στις 23 Απριλίου 2010.
(11)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου, το κριτήριο της σύγκλισης των επιτοκίων που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 τέταρτη περίπτωση της συνθήκης έχει την έννοια ότι το υπό παρατήρηση κράτος μέλος, για διάστημα ενός έτους πριν από την εξέταση, είχε μέσο ονομαστικό μακροπρόθεσμο επιτόκιο το οποίο δεν υπερβαίνει εκείνο των τριών, το πολύ, κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών, περισσότερο από δύο ποσοστιαίες μονάδες. Για τους σκοπούς του κριτηρίου σύγκλισης των επιτοκίων χρησιμοποιήθηκαν συγκρίσιμα επιτόκια δεκαετών κρατικών ομολόγων αναφοράς. Η Εσθονία, η οποία ήταν ένα από τα κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας τιμών τον Μάρτιο του 2010, δεν διαθέτει εναρμονισμένο μακροπρόθεσμο κρατικό ομόλογο αναφοράς ή συγκρίσιμο τίτλο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της τιμής αναφοράς. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τη διατύπωση του πρωτοκόλλου (το οποίο αναφέρεται στα «τρία, το πολύ, κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις»), για την αξιολόγηση της ικανοποίησης του κριτηρίου της σύγκλισης των επιτοκίων, στις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ λήφθηκε υπόψη τιμή αναφοράς η οποία υπολογίστηκε με βάση τον απλό αριθμητικό μέσο των ονομαστικών μακροπρόθεσμων επιτοκίων των άλλων δύο κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών συν δύο εκατοστιαίες μονάδες. Στη βάση αυτή, η τιμή αναφοράς για την ετήσια περίοδο που έληξε τον Μάρτιο του 2010 ήταν 6,0 τοις εκατό, ήτοι ο μέσος όρος των επιτοκίων στην Πορτογαλία (4,2 %) και στο Βέλγιο (3,8 %) συν δύο εκατοστιαίες μονάδες.
(12)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου, τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στην παρούσα αξιολόγηση ικανοποίησης των κριτηρίων σύγκλισης πρέπει να παρέχονται από την Επιτροπή. Η Επιτροπή παρείχε τα στοιχεία για την εκπόνηση της παρούσας απόφασης. Τα δημοσιονομικά δεδομένα διετέθησαν από την Επιτροπή μετά την κοινοποίησή τους από τα κράτη μέλη μέχρι την 1η Απριλίου 2010, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 479/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (10).
(13)
Βάσει των εκθέσεων που υπέβαλαν η Επιτροπή και η ΕΚΤ σχετικά με την πρόοδο που σημειώθηκε όσον αφορά την εκπλήρωση από την Εσθονία των υποχρεώσεών της όσον αφορά την επίτευξη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η Επιτροπή διατυπώνει τα ακόλουθα συμπεράσματα:
α)
Η εθνική νομοθεσία της Εσθονίας, συμπεριλαμβανομένου του καταστατικού της εθνικής κεντρικής τράπεζας, είναι συμβατή με τα άρθρα 130 και 131 της συνθήκης και με το καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ.
β)
Όσον αφορά την ικανοποίηση από την Εσθονία των κριτηρίων σύγκλισης που προβλέπονται στις τέσσερις περιπτώσεις του άρθρου 140 παράγραφος 1 της συνθήκης:
-
το μέσο ποσοστό πληθωρισμού στην Εσθονία κατά το έτος που έληξε το Μάρτιο του 2010 ανήλθε στο - 0,7 τοις εκατό, δηλαδή σε επίπεδο σαφώς χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς, είναι δε πιθανό να διατηρηθεί κάτω από την εν λόγω τιμή αναφοράς και κατά τους επόμενους μήνες,
-
δεν έχει ληφθεί απόφαση του Συμβουλίου για την Εσθονία όσον αφορά την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος, το δε δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας ανήλθε σε 1,7 % του ΑΕΠ το 2009,
-
η Εσθονία συμμετέχει στον ΜΣΙ ΙΙ από τις 28 Ιουνίου 2004· κατά τη διετή περίοδο που έληξε στις 23 Απριλίου 2010, η εσθονική κορόνα δεν υπέστη σοβαρές πιέσεις και δεν υπάρχει καμία απόκλιση από την κεντρική ισοτιμία του ΜΣΙ II από τότε που η κορόνα συμμετέχει στον μηχανισμό,
-
ως αποτέλεσμα του πολύ χαμηλού ακαθάριστου δημόσιου χρέους της Εσθονίας, δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα αναφοράς ή άλλες κατάλληλες κινητές αξίες για την αξιολόγηση της διάρκειας της σύγκλισης όπως απεικονίζεται στα μακροπρόθεσμα επιτόκια. Ενώ οι αντιλήψεις περί κινδύνων των χρηματοπιστωτικών αγορών έναντι της Εσθονίας αυξήθηκαν στο αποκορύφωμα της κρίσης, η πορεία τους κατά την περίοδο αναφοράς, καθώς και μια ευρύτερη αξιολόγηση της διάρκειας σύγκλισης, συμπεριλαμβανομένης της προϊστορίας της Εσθονίας σε θέματα φορολογικής πολιτικής και της σχετικά ευέλικτης οικονομίας της, συνηγορεί υπέρ μιας θετικής αξιολόγησης της ικανοποίησης εκ μέρους της Εσθονίας του κριτηρίου του μακροπρόθεσμου επιτοκίου.
γ)
Με βάση την αξιολόγηση όσον αφορά τη νομική συμβατότητα και την εκπλήρωση των κριτηρίων σύγκλισης, καθώς και των πρόσθετων παραγόντων, η Εσθονία πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η Εσθονία πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ. Η παρέκκλιση υπέρ της Εσθονίας, που αναφέρεται στο άρθρο 4 της πράξης προσχώρησης του 2003, καταργείται με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2011.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2010.