РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 1035/2011 НА КОМИСИЯТА
от 17 октомври 2011 година
за определяне на общи изисквания при доставянето на аеронавигационни услуги и за изменение на Регламент (ЕО) № 482/2008 и Регламент (ЕС) № 691/2010
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 550/2004 на Ервопейския парламент и на Съвета от 10 март 2004 година за осигуряването на аеронавигационно обслужване в единното европейско небе (Регламент за осигуряване на обслужване) (1), и по-специално членове 4, 6 и 7 от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 216/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 20 февруари 2008 г. относно общи правила в областта на гражданското въздухоплаване, за създаване на Европейска агенция за авиационна безопасност и за отмяна на Директива 91/670/ЕИО на Съвета, Регламент (ЕО) № 1592/2002 и Директива 2004/36/ЕО (2), и по-специално член 8б, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно Регламент (ЕО) № 216/2008 Комисията, подпомагана от Европейската агенция за авиационна безопасност („Агенцията“), трябва да приеме правила за изпълнение за осигуряването на управление на въздушното движение и аеронавигационно обслужване (УВД/АНО) в целия Европейския съюз. В член 8б, параграф 6 от посочения регламент се предвижда тези правила за изпълнение да бъдат въз основа на мерките, приети съгласно член 5, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 549/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 10 март 2004 година за определяне на рамката за създаването на Единно европейско небе (рамков регламент) (3).
(2)
Предоставянето на аеронавигационно обслужване в рамките на Съюза следва да бъде предмет на сертифициране от държавите-членки или Агенцията. Доставчици на аеронавигационно обслужване, които изпълняват общите изисквания, следва да получат сертификат в съответствие с член 7 от Регламент (ЕО) № 550/2004 и член 8б, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 216/2008.
(3)
Прилагането на общите изисквания, установени съгласно член 6 от Регламент (ЕО) № 550/2004 и член 8б от Регламент (ЕО) № 216/2008 не следва да засяга суверенитета на държавите-членки над тяхното въздушно пространство, както и изискванията на държавите-членки, свързани с обществения ред, обществената сигурност и въпросите на отбраната, както е определено в член 13 от Регламент (ЕО) № 549/2004. Общите изисквания не следва да обхващат военни операции и учения, както е предвидено в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 549/2004, както и в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 216/2008.
(4)
При дефинирането на общите изисквания за предоставянето на аеронавигационно обслужване следва да се взема предвид правният статус на доставчиците на АНО в държавите-членки. Освен това, когато една организация провежда дейности, различни от предоставянето на аеронавигационно обслужване, общите изисквания не трябва да се прилагат по отношение на такива дейности или на ресурси, разпределени за дейности извън предоставянето на аеронавигационно обслужване, освен ако не е предвидено друго.
(5)
Прилагането на общите изисквания спрямо доставчиците на аеронавигационно обслужване следва да бъде пропорционално на рисковете, свързани със специфичните характеристики на всяка дейност, като например броя и/или естеството и характеристиките на обработваните движения. В случай че определени доставчици на АНО изберат да не се възползват от възможността да предоставят трансгранични услуги в рамките на единното европейско небе, компетентен орган следва да бъде упълномощен да разреши на тези доставчици съответно да спазват в пропорционална степен определени общи изисквания за предоставянето на аеронавигационно обслужване и определени специфични изисквания за осигуряване на обслужване на въздушното движение. Поради това условията, приложени към сертификата, следва да отразяват естеството и приложното поле на дерогацията.
(6)
За да се осигури правилното функциониране на схемата за сертифициране, в своите годишни доклади държавите-членки следва да предоставят на Комисията и на Агенцията цялата съответна информация за дерогациите, разрешени от техните компетентни органи.
(7)
Различните видове аеронавигационни услуги не са непременно предмет на едни и същи изисквания. Следователно е необходимо общите изисквания да бъдат приспособени към специфичните характеристики на всеки вид дейност.
(8)
Доказването на съответствие с приложимите общи изисквания е задължение на доставчиците на аеронавигационно обслужване за срока на валидност на сертификата и за всички услуги, обхванати от него.
(9)
За да се осигури ефективно прилагане на общите изисквания, следва да се създаде система за редовен надзор и проверка на съответствието както с тези общи изисквания, така и с условията, посочени в сертификата. Компетентният орган следва да проверява годността на доставчика преди издаването на сертификат и следва ежегодно да оценява текущото съответствие на доставчика на аеронавигационно обслужване, когото е сертифицирал. Поради това компетентният орган следва да разработи и всяка година да обновява индикативна програма за инспекции, включваща всички сертифицирани от него доставчици, на базата на оценка на рисковете. Програмата следва да дава възможност за извършване на инспекция на всички съответни елементи на доставчиците на аеронавигационно обслужване в приемливи срокове. При оценяване на съответствието на определени доставчици на обслужване на въздушното движение и на метеорологично обслужване компетентният орган следва да бъде упълномощен да проверява спазването на съответните изисквания, произтичащи от международните задължения на въпросната държава-членка.
(10)
Партньорските проверки на националните надзорни органи биха могли да способстват за общ подход за надзор върху доставчиците на аеронавигационно обслужване в Съюза. Комисията, в сътрудничество с държавите-членки и Агенцията, може да организира тези партньорски проверки, които следва да бъдат координирани с дейностите, предприети в рамките на членове 24 и 54 от Регламент (ЕО) № 216/2008 и всякакви други международни програми за наблюдение и надзор. По този начин би се избегнало дублиране на работата. За да се даде възможност за обмяна на опит и най-добри практики по време на партньорските проверки, за предпочитане е експертите да са от компетентен орган.
(11)
Евроконтрол е разработил изисквания за регулиране на безопасността (ESARR), които са от приоритетно значение за безопасното обслужване на въздушното движение. Съгласно Регламент (ЕО) № 550/2004, Комисията следва да определи и приеме съответните разпоредби на ESARR в регламентите на Съюза. Инкорпорираните ESARR в Регламент (ЕО) № 2096/2005 на Комисията от 20 декември 2005 година за определяне на общи изисквания при доставянето на аеронавигационни услуги (4) представляват основата на настоящите правила за прилагане.
(12)
При приемането на Регламент (ЕО) № 2096/2005 Комисията стигна до заключение, че не е удачно да се повтарят разпоредбите на ESARR 2 за докладването и оценяването на събития при УВД, свързани с безопасността, които попадат в приложното поле на Регламент (ЕС) № 996/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 20 октомври 2010 г. относно разследването и предотвратяването на произшествия и инциденти в гражданското въздухоплаване и за отмяна на Директива 94/56/ЕО (5), както и на Директива 2003/42/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юни 2003 г. за докладване на събития в гражданското въздухоплаване (6). Следва обаче да се въведат нови разпоредби относно събитията, свързани с безопасността, за да се изисква от компетентния орган, както е определен в настоящия регламент, да проверява дали доставчиците на обслужване на въздушното движение, а също и доставчиците на услуги, свързани с комуникациите, навигацията и наблюдението, изпълняват мерките във връзка с докладването и оценяването на тези събития.
(13)
По-специално следва да се отчита, първо, че управлението на безопасността е тази функция от аеронавигационно обслужване, която гарантира, че всички свързани с безопасността рискове са идентифицирани, оценени и ограничени в задоволителна степен, и второ, че формалният и систематичен подход по отношение на управлението на безопасността и системите за управление в посока към общ системен подход ще увеличи в максимална степен ползата от безопасността по явен и проследим начин. Агенцията следва да оцени допълнително изискванията за безопасността, предвидени в настоящия регламент, и да ги интегрира в обща регулаторна структура за безопасността на гражданското въздухоплаване.
(14)
До изготвянето от страна на Агенцията на мерките за прилагане, които транспонират съответните стандарти на ИКАО в мерки за прилагане на Съюза, приемливи средства за осигуряване на съответствие, спецификации за сертифициране и материали с насоки, доставчиците на аеронавигационно обслужване следва да работят в съответствие със съответните стандарти на ИКАО. С оглед да се улесни трансграничното предоставяне на АНО и докато Агенцията приключи работата по изготвяне на съответните мерки за транспониране на стандартите на ICAO, държавите-членки, Комисията и Агенцията, като действат,когато е целесъобразно, в тясно сътрудничество с Евроконтрол, следва да работят за минимизиране на различията, съобщени от държавите-членки, по отношение на прилагането на стандартите на ICAO в областта на аеронавигационно обслужване, за да бъде постигнат общ набор от стандарти за държавите-членки в рамките на единното европейско небе.
(15)
Различните национални мерки относно отговорността, не следва да възпрепятстват доставчиците на аеронавигационно обслужване да сключват споразумения за трансгранично обслужване, след като са сключили споразумения за възстановяване на щети, възникнали вследствие на отговорност по приложимото право. Използваният метод следва да съответства на изискванията на националното право. Държавите-членки, които разрешават предоставяне на аеронавигационно обслужване в цялото или в част от въздушното пространство под тяхна отговорност без сертификат в съответствие с Регламент (ЕО) № 550/2004, следва да поемат отговорността на тези доставчици на аеронавигационно обслужване.
(16)
Агенцията следва допълнително да оцени разпоредбите на настоящия регламент, по-специално тези, които се отнасят до оценяването на безопасността на промени в предоставянето на аеронавигационно обслужване от сертифицираната организация и инженерния и техническия персонал, и да приеме становище за адаптирането им към общ системен подход, като вземе предвид включването на тези разпоредби в бъдеща обща регулаторна структура за безопасността на гражданското въздухоплаване и опита, натрупан от заинтересованите страни и компетентните органи в областта на надзора на безопасността.
(17)
Регламент (ЕО) № 551/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 10 март 2004 г. относно организацията и използването на въздушното пространство в единното европейско небе (Регламент за въздушното пространство) (7) изисква да бъдат въведени специфични функции, наречени мрежови функции, за да се осигури оптимално използване на въздушното пространство и ограничените ресурси, като същевременно се осигурява на потребителите максимален достъп до въздушното пространство, както и възможност за експлоатиране на предпочитани линии на движение. Както е предвидено в Регламент (ЕО) № 551/2004, Регламент (ЕС) № 677/2011 на Комисията от 7 юли 2011 г. за определяне на подробни правила за прилагане на мрежовите функции за управление на въздушното движение (УВД) и за изменение на Регламент (ЕС) № 691/2010 (8) определя правата, задълженията и отговорностите на субекта, участващ в предоставянето на тези функции.
(18)
За безопасното изпълнение на някои мрежови функции, участващият субект отговаря на определени изисквания. Тези изисквания имат за цел да гарантират, че субектът или организацията работи по безопасен начин, и са определени в приложение VI към Регламент (ЕС) № 677/2011. Това са изисквания за безопасност към организацията, които са много сходни с общите изисквания, но са адаптирани към отговорностите, свързани с безопасността, на мрежовите функции.
(19)
Следователно е необходимо Регламент (ЕО) № 2096/2005 да бъде отменен.
(20)
Регламент (ЕО) № 482/2008 на Комисията от 30 май 2008 г. относно изграждане на система за осигуряване безопасността на софтуера, която да бъде въведена от доставчиците на аеронавигационни услуги, и за изменение на приложение II към Регламент (ЕО) № 2096/2005 (9), и Регламент (ЕС) № 691/2010 на Комисията от 29 юли 2010 година за определяне на схема за ефективност на аеронавигационното обслужване и мрежовите функции и за изменение на Регламент (ЕО) № 2096/2005 за определяне на общи изисквания при доставянето на аеронавигационни услуги (10) следва да бъдат изменени с цел да бъдат адаптирани към настоящия регламент.
(21)
Предвидените в настоящия регламент мерки са в съответствие със становището на Комитета за единно небе, създаден съгласно член 5 от Регламент (ЕО) № 549/2004,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет и приложно поле
Настоящият регламент определя общите изисквания за предоставяне на аеронавигационно обслужване.
Въпреки това, освен ако приложение I или приложение II не съдържат разпоредби с противоположен смисъл, тези общи изисквания не се прилагат за:
а)
дейности, различни от предоставянето на аеронавигационно обслужване от доставчик на такова обслужване;
б)
ресурси, разпределени за дейности извън предоставянето на аеронавигационно обслужване.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат определенията в член 2 от Регламент (ЕО) № 549/2004 и член 3 от Регламент (ЕО) № 216/2008. Определението на „сертификат“ в член 2, точка 15 от Регламент (ЕО) № 549/2004 обаче не се прилага.
Следните определения също се прилагат:
(1)
„авиационна работа“ означава полет на въздухоплавателното средство, при който то се използва за специализирани услуги, като услугите, свързани със селското стопанство, строителството, фотографията, топографските измервания, наблюдението и патрулирането, издирването и спасяването или авиационната реклама;
(2)
„търговски въздушни превози“ означава полет на въздухоплавателно средство, който включва превоз на пътници, товари или поща срещу заплащане или наем;
(3)
„функционална система“ означава комбинация от системи, процедури и човешки ресурси, организирани за извършване на определена функция в контекста на УВД;
(4)
„въздухоплаване с общо предназначение“ означава полет на гражданско въздухоплавателно средство, различен от авиационната работа или от търговски въздушни превози;
(5)
„национален надзорен орган“ означава орган или органи, определен(и) или създаден(и) от държавите-членки като техен национален орган за надзор съгласно член 4, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 549/2004;
(6)
„опасност“ означава всяко условие, събитие или обстоятелство, което може да предизвика произшествие;
(7)
„организация“ означава субект, който предоставя аеронавигационно обслужване;
(8)
„оперативна организация“ означава организация, отговорна за предоставянето на инженерно и техническо обслужване в помощ на обслужването на въздушното движение, комуникациите, навигацията или наблюдението;
(9)
„риск“ означава комбинацията от общата вероятност или честотата на възникване на вреден ефект, породен от опасност, и степента на сериозност на такъв ефект;
(10)
„осигуряване на безопасност“ означава всички планирани и систематични действия, необходими, за да се постигне адекватна увереност, че даден продукт, услуга, организация или функционална система постига приемлива или допустима безопасност;
(11)
„цел на безопасността“ означава заявление по отношение на качеството или количеството, което определя максималната честота или вероятност, при която се очаква да възникне опасност;
(12)
„изискване за безопасност“ означава средство за ограничаване на риска, дефинирано от стратегията за намаляване на риска, с което се постига определена цел на безопасността, като включва организационни, експлоатационни, процедурни, функционални изисквания, а също и изисквания, свързани с работните показатели или оперативната съвместимост, както и екологични характеристики;
(13)
„обслужване“ означава аеронавигационно обслужване или набор от аеронавигационни услуги;
(14)
„общоевропейско аеронавигационно обслужване“ означава аеронавигационна услуга, която е предназначена и установена за потребители в повечето или във всички държави-членки и която може също да се разшири извън въздушното пространство на територията, за която се прилага Договорът.
(15)
„доставчик на аеронавигационни услуги “ означава всеки публичен или частен правен субект, който предоставя АНО за общото въздушно движение, включително организация, подала заявление за сертификат за предоставяне на такива услуги.
Член 3
Компетентен орган за сертифициране
1. За целите на настоящия регламент компетентен орган за сертифицирането на аеронавигационно обслужване е:
а)
за организациите с основно място на дейност и с регистрирано седалище, ако имат такова, намиращо се в държава-членка - националният надзорен орган, назначен или създаден от въпросната държава-членка;
б)
за организации, предоставящи аеронавигационно обслужване във въздушното пространство на територията, за която се прилага Договорът, чието основно място на дейност и регистрирано седалище, ако имат такова, се намира извън територията, предмет на разпоредбите на Договора - Агенцията;
в)
за организации, предоставящи общоевропейско аеронавигационно обслужване във въздушното пространство на територията, за която се прилага Договорът - Агенцията.
2. Компетентният орган за надзор за безопасността е органът, определен в съответствие с член 3 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 1034/2011 на Комисията (11).
Член 4
Издаване на сертификати
1. За да получат необходимия сертификат за предоставяне на аеронавигационно обслужване и без да се засяга член 7, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 550/2004, организациите трябва да отговарят на:
а)
основните изисквания за предоставяне на аеронавигационно обслужване, определени в приложение I;
б)
специфичните допълнителни изисквания, определени в приложения II - V, в съответствие с вида услуга, която предоставят.
2. Компетентен орган проверява съответствието на дадената организация с общите изисквания, преди да издаде сертификат на въпросния доставчик на обслужване.
3. Организацията трябва да бъде в съответствие с общите изисквания не по-късно от момента на издаване на сертификата съгласно:
а)
член 7 от Регламент (ЕО) № 550/2004;
б)
член 8б, параграф 2 и член 22а, букви б) и в) от Регламент (ЕО) № 216/2008.
Член 5
Дерогации
1. Чрез дерогация от член 4, параграф 1 някои доставчици на аеронавигационно обслужване могат да изберат да не се възползват от възможността да предоставят трансгранично обслужване и да се откажат от правото на взаимно признаване в рамките на единното европейско небе.
При тези обстоятелства те могат да подадат заявление за сертификат, който е ограничен до въздушното пространство, намиращо се под отговорността на държавата-членка, посочена в член 7, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 550/2004.
2. За да подаде заявлението, посочено в параграф 1, доставчикът на обслужване на въздушното движение трябва да предоставя или да планира предоставянето на обслужване само по една или няколко от следните категории:
а)
авиационна работа;
б)
въздухоплаване с общо предназначение;
в)
търговски въздушни превози, ограничени до въздухоплавателни средства с максимална излетна маса по-малка от 10 тона или с по-малко от 20 пътнически седалки;
г)
търговски въздушни превози с по-малко от 10 000 движения годишно, независимо от максималната излетна маса и броя на пътническите седалки, като под „движения“ се разбира сумата от излитанията и кацанията, която се изчислява като средна стойност за предходните три години.
За да подаде такова заявление, доставчикът на аеронавигационно обслужване, който е различен от доставчика на обслужване на въздушното движение, трябва да има брутен годишен оборот от 1 000 000 EUR или по-малко от услугите, които този доставчик предоставя или планира да предоставя.
В случай че поради обективни практически причини доставчикът на аеронавигационно обслужване не може да осигури доказателства, че отговаря на тези квалифициращи критерии, компетентният орган може да приеме аналогични данни или прогнозни резултати по отношение на горните граници, определени в третата и четвъртата алинеи.
Когато подава такова заявление, доставчикът на аеронавигационно обслужване представя същевременно на компетентния орган съответните доказателства относно квалифициращите критерии.
3. Компетентният орган може да предостави специфични дерогации на заявители, които изпълняват квалифициращите критерии от параграф 1, пропорционално на техния принос за УВД във въздушното пространство, което се намира под отговорността на съответната държава-членка.
Тези дерогации могат да се отнасят само за изискванията, определени в приложение I.
Въпреки това, не се предоставя дерогация за следните изисквания:
а)
техническа и оперативна компетентност и възможности (точка 1);
б)
управление на безопасността (точка 3.1);
в)
човешки ресурси (точка 5);
г)
открито и прозрачно предоставяне на аеронавигационното обслужване (точка 8.1).
4. В допълнение към дерогациите, предвидени в параграф 3, компетентният орган може да разреши дерогации на заявители, които предоставят летищно информационно обслужване на полетите и имат не повече от една редовна работна позиция на всяко летище. Той прави това в степен, пропорционална на приноса на заявителя в УВД във въздушното пространство, намиращо се под отговорността на съответната държава-членка.
Тези дерогации могат да се отнасят само до следните изисквания на приложение II, точка 3:
а)
отговорност за управление на безопасността и външни услуги и доставки (точка 3.1.2, букви б) и е);
б)
прегледи на безопасността (точка 3.1.3, буква а);
в)
изисквания за безопасност при оценяване и ограничаване на риска във връзка с промени (точка 3.2).
5. Не се разрешават дерогации от изискванията, съдържащи се в приложения III, IV или V.
6. В съответствие с приложение II от Регламент (ЕО) № 550/2004 компетентният орган:
а)
определя естеството и приложното поле на дерогацията при условията, приложени към сертификата, като посочва правното основание за нея;
б)
ограничава срока на валидност на сертификата, когато това се счита за необходимо за целите на надзора;
в)
наблюдава дали доставчиците на аеронавигационно обслужване продължават да отговарят на условията за предоставяне на дерогация.
Член 6
Демонстриране на съответствие
1. Организациите представят всички съответни доказателства, за да демонстрират съответствие с приложимите общи изисквания по искане на компетентния орган. Организациите могат да използват изцяло съществуващите данни.
2. Сертифицираната организация уведомява компетентния орган за запланувани промени в предоставянето от нейна страна на аеронавигационно обслужване, които могат да окажат влияние върху съответствието с приложимите общи изисквания или с условията, приложени към сертификата, когато има такива.
3. В случай че сертифицираната организация вече не е в съответствие с приложимите общи изисквания или, когато има такива, с условията, свързани със сертификата, компетентният орган, в срок от един месец след откриването на несъответствие, изисква от организацията да предприеме коригиращи действия.
Това решение се съобщава незабавно на съответната организация.
Преди да уведоми съответната организация за своето одобрение, компетентният орган проверява дали коригиращите действия са били извършени.
Когато компетентният орган счете, че коригиращите действия не са били правилно извършени в рамките на договорения с организацията график, той предприема съответните принудителни мерки, предвидени в член 7, параграф 7 от Регламент (ЕО) № 550/2004 и в член 10, член 22а, буква г), членове 25 и 68 от Регламент (ЕО) № 216/2008, като отчита необходимостта от осигуряване на непрекъснатост на аеронавигационно обслужване.
Член 7
Улесняване на наблюдението на съответствието
Организациите улесняват инспекциите и проучванията, извършвани от компетентен орган или от квалифициран субект, действащ от името на първия, включително посещенията на място и посещенията без предварително уведомление.
Упълномощените лица имат право да извършват следните действия:
а)
да преглеждат съответните записи, данни, процедури и всички други материали, свързани с предоставянето на аеронавигационно обслужване;
б)
да правят копия или извлечения от такива записи, данни, процедури и други материали;
в)
да изискват устни обяснения на място;
г)
да влизат в съответните помещения, терени или транспортни средства.
Такива инспекции и проучвания, когато се извършват от компетентен орган или от квалифициран субект, действащ от името на първия, се извършват в съответствие с правните разпоредби на държавата-членка, в която се предприемат.
Член 8
Текущо съответствие
На основание на наличните доказателства, с които разполага, компетентният орган проверява веднъж годишно текущото съответствие на организациите, които той е сертифицирал.
За тази цел компетентният орган въвежда и обновява ежегодно индикативна програма за инспекции, включваща всички сертифицирани от него доставчици и основаваща се на оценяване на рисковете, свързани с различните операции, които съставляват предоставяното аеронавигационно обслужване. Преди въвеждането на такава програма, ако е необходимо, той се консултира със съответната организация, както и с всякакви други съответни компетентни органи.
В програмата се указват планираните периоди за инспекциите на различните обекти.
Член 9
Регулиране на безопасността при инженерния и техническия персонал
Във връзка с предоставянето на обслужване на въздушното движение, комуникации, навигация и наблюдение, компетентният орган или всеки друг орган, определен от държавата-членка да изпълнява тази задача:
а)
издава съответни правила на безопасност за инженерния и техническия персонал, който изпълнява оперативни задачи, свързани с безопасността;
б)
осигурява адекватен и съответен надзор на безопасността по отношение на инженерния и техническия персонал, определен от всяка оперативна организация да изпълнява оперативни задачи, свързани с безопасността;
в)
при наличието на основателни причини и след надлежно разследване предприема съответни действия спрямо оперативната организация и/или нейния технически и инженерен персонал, който не удовлетворява изискванията на разпоредбите на приложение II, точка 3.3;
г)
проверява и установява, че са въведени подходящи методи, за да се гарантира, че третите страни, изпълняващи оперативни задачи, свързани с безопасността, удовлетворяват изискванията на приложение II, точка 3.3.
Член 10
Процедура за партньорски проверки
1. Комисията, в сътрудничество с държавите-членки и Агенцията, може да организира партньорски проверки на националните надзорни органи в съответствие с параграфи 2-6.
2. Партньорската проверка се извършва от екип от национални експерти и, когато е необходимо, от наблюдатели на Агенцията.
Екипът се състои от експерти от най-малко три различни държави-членки и от Агенцията.
Експертите не участват в партньорски проверки, извършвани в държавата-членка, в която те са наети на работа.
Комисията създава и поддържа база данни за национални експерти, определени от държавите-членки по всички аспекти на общите изисквания, изброени в член 6 от Регламент (ЕО) № 550/2004.
3. Комисията информира държавата-членка и националния надзорен орган за предстоящата партньорска проверка не по-късно от три месеца преди началото ѝ, като посочва датата, за която е планирана проверката, и експертите, които участват в нея.
Държавата-членка, чийто национален надзорен орган подлежи на проверка, одобрява екипа от експерти, преди те да започнат проверката.
4. В срок от три месеца от датата на проверката проверяващият екип изготвя с консенсус доклад, който може да съдържа препоръки.
Комисията свиква среща с Агенцията, експертите и националния надзорен орган за обсъждане на доклада.
5. Комисията препраща доклада до съответната държава-членка.
В срок от три месеца от датата на получаването на доклада държавата-членка може да представи своите забележки.
Тези забележки включват, при необходимост, мерките, които държавата-членка е предприела или възнамерява да предприеме, за да реагира на резултатите от проверката в рамките на определен срок.
Освен ако със съответната държава-членка не е договорено друго, докладът и последващите действия от партньорската проверка не се публикуват.
6. Комисията информира ежегодно държавите-членки чрез Комитета за единно небе за основните констатации от проведените партньорски проверки.
Член 11
Преходни разпоредби
1. За доставчици на аеронавигационно обслужване, които притежават сертификат, издаден в съответствие с Регламент (ЕО) № 2096/2005 към датата на влизане в сила на настоящия регламент, се счита, че притежават сертификат, издаден в съответствие с настоящия регламент.
2. Заявителите за сертификат за доставчик на аеронавигационно обслужване, които са подали заявлението си преди датата на влизане в сила на настоящия регламент, и на които не е бил вече издаден сертификат към тази дата, трябва да покажат съответствие с разпоредбите на настоящия регламент преди издаването на сертификата.
3. Когато организации, за които в съответствие с член 3 компетентен орган ще бъде Агенцията, са подали заявление пред национален орган за надзор на държава-членка за издаване на сертификат преди влизането в сила на настоящия регламент, националният орган за надзор трябва да завърши процеса на сертифициране при координиране с Агенцията и при издаването на сертификата да прехвърли досието на Агенцията.
Член 12
Отмяна
Регламент (ЕО) № 2096/2005 се отменя.
Член 13
Изменение на Регламент (ЕО) № 482/2008
Регламент (ЕО) № 482/2008 се изменя, както следва:
1.
в член 4, параграф 5 позоваването на „Регламент (ЕО) № 2096/2005“ се заменя с позоваване на „Регламент за изпълнение (ЕС) № 1035/2011 на Комисията (12);
2.
член 6 се заличава;
3.
в приложение I, в точки 1 и 2 позоваването на „Регламент (ЕО) № 2096/2005“ се заменя с позоваване на „Регламент за изпълнение (ЕС) № 1035/2011“.
Член 14
Изменение на Регламент (ЕС) № 691/2010
В Регламент (ЕС) № 691/2010 член 25 се заличава.
Член 15
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 17 октомври 2011 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1035/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 17ης Οκτωβρίου 2011
σχετικά με τον καθορισμό κοινών απαιτήσεων για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 482/2008 και (ΕΕ) αριθ. 691/2010
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών») (1), και ιδίως τα άρθρα 4, 6 και 7,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και για την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA), καθώς και για την κατάργηση της οδηγίας 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1592/2002 και της οδηγίας 2004/36/ΕΚ (2), και ιδίως το άρθρο 8β παράγραφος 6,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008, ζητείται από την Επιτροπή, επικουρούμενη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας της Αεροπορίας («ο Οργανισμός»), να αποφασίσει εκτελεστικούς κανόνες για την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και αεροναυτιλίας (ATM/ANS) για όλη την Ένωση. Σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 8β του κανονισμού αυτού, οι εν λόγω εκτελεστικοί κανόνες πρέπει να βασίζονται στους κανόνες που εκδίδονται με βάση το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, για τη χάραξη του πλαισίου για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός-πλαίσιο») (3).
(2)
Η παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας εντός της Ένωσης πρέπει να υπόκειται σε πιστοποίηση από τα κράτη μέλη ή τον Οργανισμό. Στους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας οι οποίοι συμμορφώνονται προς τις κοινές απαιτήσεις χορηγείται πιστοποιητικό σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και με το άρθρο 8β παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008.
(3)
Η εφαρμογή των κοινών απαιτήσεων που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και με το άρθρο 8β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008 δεν πρέπει να θίγει την κυριαρχία των κρατών μελών στον εναέριο χώρο τους και τις απαιτήσεις των κρατών μελών σχετικά με τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια και τα θέματα άμυνας, όπως ορίζει το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004. Οι κοινές απαιτήσεις δεν καλύπτουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τη στρατιωτική εκπαίδευση, όπως προβλέπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008.
(4)
Στον καθορισμό κοινών απαιτήσεων για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το νομικό καθεστώς των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας στα κράτη μέλη. Επιπλέον, όταν οργανισμός ασκεί δραστηριότητες διαφορετικές από την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας, οι κοινές απαιτήσεις δεν πρέπει να ισχύουν για τις δραστηριότητες αυτές ή για τους πόρους που διατίθενται σε τέτοιες δραστηριότητες πέραν της παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, εκτός εάν υπάρχει πρόβλεψη περί του αντιθέτου.
(5)
Η εφαρμογή κοινών απαιτήσεων στους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας είναι ανάλογη των κινδύνων που συνδέονται με τις ιδιαιτερότητες κάθε δραστηριότητας, όπως ο αριθμός ή/και η φύση και τα χαρακτηριστικά των κινήσεων που αποτελούν αντικείμενο χειρισμού. Σε περίπτωση που ορισμένοι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας επιλέξουν να μην κάνουν χρήση της δυνατότητας παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών εντός του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού, η αρμόδια αρχή πρέπει να έχει τη δυνατότητα να επιτρέπει στους παρόχους αυτούς να συμμορφώνονται με ανάλογο τρόπο με ορισμένες γενικές απαιτήσεις για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας και ορισμένες ειδικές απαιτήσεις για την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας. Ως εκ τούτου, οι όροι που συνδέονται με τη χορήγηση πιστοποιητικού πρέπει να αντιστοιχούν στη φύση και την έκταση της παρέκκλισης.
(6)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ορθή λειτουργία του συστήματος πιστοποίησης, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή και στον Οργανισμό όλες τις συναφείς πληροφορίες για τις παρεκκλίσεις που χορηγεί η οικεία αρμόδια αρχή στο πλαίσιο των ετήσιων εκθέσεών τους.
(7)
Τα διάφορα είδη δραστηριοτήτων των υπηρεσιών αεροναυτιλίας δεν υπόκεινται κατ’ ανάγκη στις ίδιες απαιτήσεις. Είναι συνεπώς αναγκαίο να προσαρμοστούν οι κοινές απαιτήσεις στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε είδους δραστηριότητας.
(8)
Το βάρος απόδειξης της συμμόρφωσης προς τις καθορισμένες κοινές απαιτήσεις φέρουν οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας για την περίοδο ισχύος του πιστοποιητικού τους και για όλες τις υπηρεσίες που καλύπτουν.
(9)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί αποτελεσματική εφαρμογή των κοινών απαιτήσεων, χρειάζεται να θεσπιστεί σύστημα τακτικής εποπτείας και ελέγχου της συμμόρφωσης προς τις εν λόγω κοινές απαιτήσεις και τους όρους που προσδιορίζονται στο πιστοποιητικό. Η αρμόδια αρχή, πριν από την έκδοση πιστοποιητικού, εξετάζει εάν ο πάροχος είναι κατάλληλος και αξιολογεί σε ετήσια βάση τη διαρκή συμμόρφωση των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας που έχει πιστοποιήσει. Πρέπει, επομένως, να καταρτίζει και να ενημερώνει ετησίως ενδεικτικό πρόγραμμα επιθεώρησης το οποίο να καλύπτει όλους τους παρόχους που έχει πιστοποιήσει με βάση την αξιολόγηση των κινδύνων. Το πρόγραμμα πρέπει να επιτρέπει την επιθεώρηση όλων των συναφών τμημάτων των φορέων παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας σε εύλογο χρονικό πλαίσιο. Κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης καθορισμένων παρόχων υπηρεσιών εναερίου κυκλοφορίας και μετεωρολογικών υπηρεσιών, η εθνική αρχή θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να ελέγχει τις συναφείς απαιτήσεις που απορρέουν από διεθνείς υποχρεώσεις του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
(10)
Οι αξιολογήσεις από ομοτίμους των εθνικών εποπτικών αρχών θα μπορούσαν να συμβάλουν στην υιοθέτηση κοινής προσέγγισης στην άσκηση εποπτείας στους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας σε ολόκληρη την Ένωση. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τον Οργανισμό, μπορεί να οργανώνει τις εν λόγω αξιολογήσεις ομοτίμων, οι οποίες πρέπει να συντονίζονται με τις δραστηριότητες που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο των άρθρων 24 και 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008 και άλλων διεθνών προγραμμάτων παρακολούθησης και εποπτείας. Με τον τρόπο αυτό θα αποφευχθεί η αλληλεπικάλυψη των εργασιών. Για να καταστεί δυνατή η ανταλλαγή πείρας και ορθής πρακτικής κατά την αξιολόγηση από ομοτίμους, οι εθνικοί εμπειρογνώμονες πρέπει κατά προτίμηση να προέρχονται από αρμόδια αρχή.
(11)
Ο Eurocontrol έχει αναπτύξει Ρυθμιστικές Απαιτήσεις Ασφαλείας («ESARR»), οι οποίες είναι ύψιστης σημασίας για την ασφαλή παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004, η Επιτροπή πρέπει να καθορίσει και να εγκρίνει τις σχετικές διατάξεις ESARR στους κανονισμούς της Ένωσης. Οι απαιτήσεις ESARR που έχουν μεταφερθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2005, περί καθορισμού κοινών απαιτήσεων για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας (4) αποτέλεσαν τη βάση για τους παρόντες εκτελεστικούς κανόνες.
(12)
Κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2096/2005, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν σκόπιμο να επαναληφθούν οι διατάξεις ESARR 2 για την αναφορά και αξιολόγηση περιστατικών ασφαλείας στην ATM, οι οποίες καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 996/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τη διερεύνηση και την πρόληψη ατυχημάτων και συμβάντων στην πολιτική αεροπορία και την κατάργηση της οδηγίας 94/56/ΕΚ (5), και από την οδηγία 2003/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2003, για την αναφορά περιστατικών στην πολιτική αεροπορία (6). Ωστόσο, πρέπει να θεσπισθούν νέες διατάξεις για τα περιστατικά που αφορούν την ασφάλεια, με τις οποίες θα απαιτείται από την αρμόδια αρχή να ελέγχει κατά πόσον οι πάροχοι υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, καθώς και οι πάροχοι υπηρεσιών επικοινωνίας, πλοήγησης ή επίβλεψης, πληρούν τις απαιτήσεις για την κάλυψη της αναφοράς και της αξιολόγησης τέτοιων περιστατικών.
(13)
Πρέπει να αναγνωρισθεί ειδικότερα ότι, πρώτον, η διαχείριση της ασφάλειας είναι εκείνη η λειτουργία των υπηρεσιών αεροναυτιλίας η οποία εγγυάται ότι έχουν εντοπιστεί, αξιολογηθεί και μετριασθεί σε ικανοποιητικό βαθμό όλοι οι κίνδυνοι ασφάλειας και ότι, δεύτερον, η επίσημη και συστηματική αντιμετώπιση της διαχείρισης της ασφάλειας και των συστημάτων ασφαλείας, με σκοπό τη συνολική προσέγγιση της ασφάλειας, θα μεγιστοποιήσει κατά τρόπο ορατό και απτό τα οφέλη. Ο Οργανισμός πρέπει να αξιολογήσει περαιτέρω τις απαιτήσεις ασφαλείας του παρόντος κανονισμού και να τις ενσωματώσει σε μια κοινή ρυθμιστική δομή για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας.
(14)
Μέχρι να εκπονήσει ο Οργανισμός τα εκτελεστικά μέτρα μεταφοράς των προτύπων του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ΔΟΠΑ) σε ενωσιακά εκτελεστικά μέτρα, αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης, προδιαγραφές πιστοποίησης και καθοδηγητικό υλικό, οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας πρέπει να δραστηριοποιούνται σύμφωνα με τα σχετικά πρότυπα της ΔΟΠΑ. Για να διευκολυνθεί η διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας και μέχρι να οριστικοποιηθούν οι εργασίες του Οργανισμού για τον προσδιορισμό των σχετικών μέτρων μεταφοράς των προτύπων της ΔΟΠΑ, τα κράτη μέλη, η Επιτροπή και ο Οργανισμός, ενεργώντας σε στενή συνεργασία με τον Eurocontrol εφόσον χρειασθεί, θα εργάζονται για την ελαχιστοποίηση των διαφορών που έχουν κοινοποιήσει τα κράτη μέλη στην εφαρμογή των προτύπων της ΔΟΠΑ στο πεδίο της παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, ώστε να επιτευχθεί κοινή δέσμη προτύπων μεταξύ των κρατών μελών εντός του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού.
(15)
Τα διάφορα εθνικά καθεστώτα ευθύνης δεν πρέπει να εμποδίζουν τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας να συνάπτουν συμφωνίες διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών, από τη στιγμή που οι πάροχοι έχουν προβεί σε ρυθμίσεις για την κάλυψη ζημιών που προκύπτουν από υποχρεώσεις βάσει της εφαρμοζόμενης νομοθεσίας. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος πρέπει να τηρεί τις απαιτήσεις του εθνικού δικαίου. Τα κράτη μέλη, τα οποία επιτρέπουν την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας χωρίς πιστοποίηση σε ολόκληρο ή σε μέρος του εναέριου χώρου που εμπίπτει στη δικαιοδοσία τους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004, καλύπτουν την ευθύνη των εν λόγω παρόχων.
(16)
Ο Οργανισμός θα αξιολογήσει περαιτέρω τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, ιδίως εκείνες που αφορούν την εκτίμηση της ασφάλειας των αλλαγών που επέρχονται στην παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας από τον οργανισμό πιστοποίησης και τους μηχανικούς και το τεχνικό προσωπικό, και θα εκδώσει γνώμη για την προσαρμογή τους σε μια συνολική προσέγγιση του συστήματος, λαμβάνοντας υπόψη την ενοποίηση των διατάξεων αυτών σε μια μελλοντική κοινή ρυθμιστική δομή για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας και την πείρα που έχουν αποκτήσει οι ενδιαφερόμενοι παράγοντες στο πεδίο της εποπτείας της ασφάλειας.
(17)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 551/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, για την οργάνωση και τη χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (κανονισμός για τον εναέριο χώρο) (7), απαιτείται οι ειδικές λειτουργίες, οι αποκαλούμενες λειτουργίες δικτύου, να καθορίζονται κατά τρόπο που καθιστά δυνατή τη βέλτιστη χρήση του εναέριου χώρου και των περιορισμένων πόρων και, ταυτόχρονα, οι χρήστες να έχουν τη μέγιστη πρόσβαση στον εναέριο χώρο και τη δυνατότητα να ακολουθούν τις προτιμώμενες διαδρομές. Όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 551/2004, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 677/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2011, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εκτέλεσης λειτουργιών δικτύου διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας (ΔΕΚ) και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 (8) θεσπίζει τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και τις αρμοδιότητες του φορέα που εμπλέκεται στην παροχή των λειτουργιών αυτών.
(18)
Για την ασφαλή εκτέλεση ορισμένων από τις λειτουργίες δικτύου, ο εμπλεκόμενος φορέας υπόκειται σε ορισμένες απαιτήσεις. Σκοπός των απαιτήσεων αυτών, τις οποίες περιέχει το παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 677/2011, είναι να εξασφαλισθεί ότι ο φορέας ή ο οργανισμός δραστηριοποιείται με ασφαλή τρόπο. Πρόκειται για απαιτήσεις ασφαλείας του οργανισμού, οι οποίες είναι παρεμφερείς με τις γενικές απαιτήσεις για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας που καθορίζονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού αλλά είναι προσαρμοσμένες στις ευθύνες ασφαλείας των λειτουργιών δικτύου.
(19)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 πρέπει συνεπώς να καταργηθεί.
(20)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 482/2008 της Επιτροπής, της 30ής Μαΐου 2008, για τη θέσπιση συστήματος εγγύησης της ασφάλειας λογισμικού που πρέπει να εφαρμόζουν οι φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας και για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 (9), και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 691/2010 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 2010, για καθορισμό μηχανισμού επιδόσεων των υπηρεσιών αεροναυτιλίας και των λειτουργιών δικτύου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 περί καθορισμού κοινών απαιτήσεων για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας (10), πρέπει επομένως να τροποποιηθούν ώστε να προσαρμοσθούν στον παρόντα κανονισμό.
(21)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ενιαίου ουρανού που συστάθηκε με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις κοινές απαιτήσεις για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας.
Ωστόσο, πλην αντίθετης ρύθμισης στο παράρτημα I ή ΙΙ, οι εν λόγω κοινές απαιτήσεις δεν εφαρμόζονται για:
α)
δραστηριότητες άλλες από την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας από τον πάροχο τέτοιων υπηρεσιών·
β)
πόρους που διατίθενται για δραστηριότητες πέραν της παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008. Ωστόσο, ο ορισμός του «πιστοποιητικού» στο άρθρο 2 παράγραφος 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 δεν εφαρμόζεται.
Επιπλέον, νοείται ως:
1)
«εναέρια εργασία», η πτητική λειτουργία αεροσκάφους κατά την οποία το αεροσκάφος χρησιμοποιείται για εξειδικευμένες υπηρεσίες όπως η γεωργία, οι κατασκευές, η φωτογράφηση, η επόπτευση, η παρατήρηση και η περιπολία, η αναζήτηση και η διάσωση ή η εναέρια διαφήμιση·
2)
«εμπορική αεροπορική μεταφορά», οποιαδήποτε πτήση αεροσκάφους για τη μεταφορά επιβατών, φορτίου ή ταχυδρομείου επ’ αμοιβή ή επί μισθώσει·
3)
«λειτουργικό σύστημα», συνδυασμός συστημάτων, διαδικασιών και ανθρώπινων πόρων οργανωμένων για να επιτελούν μία λειτουργία στο πλαίσιο της ΑΤΜ·
4)
«γενική αεροπορία», οιαδήποτε πτητική λειτουργία πολιτικού αεροσκάφους πλην των εμπορικών αερομεταφορών ή των εναέριων εργασιών·
5)
«εθνική εποπτική αρχή», ο φορέας ή οι φορείς που έχουν ορισθεί ή συσταθεί από τα κράτη μέλη ως εθνική εποπτική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004·
6)
«κίνδυνος», οποιαδήποτε κατάσταση, περιστατικό ή περίσταση που θα μπορούσε να προκαλέσει ατύχημα·
7)
«οργανισμός», οντότητα που παρέχει υπηρεσίες αεροναυτιλίες·
8)
«οργανισμός εκμετάλλευσης», οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την παροχή μηχανολογικών και τεχνικών υπηρεσιών υποστήριξης των υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, επικοινωνιών, πλοήγησης ή επιτήρησης·
9)
«επικινδυνότητα», ο συνδυασμός της συνολικής πιθανότητας, ή συχνότητας, επιβλαβούς επίπτωσης προκαλούμενης από κίνδυνο και η σοβαρότητά της·
10)
«εγγύηση της ασφάλειας», όλες οι προγραμματισμένες και συστηματικές ενέργειες που είναι απαραίτητες για την παροχή επαρκούς εμπιστοσύνης ότι επιτυγχάνεται αποδεκτή ή ανεκτή ασφάλεια σε προϊόν, υπηρεσία, οργάνωση ή λειτουργικό σύστημα·
11)
«στόχος ασφάλειας», ποιοτική ή ποσοτική δήλωση που ορίζει τη μέγιστη συχνότητα ή πιθανότητα αναμενόμενης εμφάνισης κινδύνου·
12)
«απαίτηση ασφάλειας», τα μέσα μετριασμού της επικινδυνότητας που καθορίζονται από τη στρατηγική μετριασμού της επικινδυνότητας, με την οποία επιτυγχάνεται συγκεκριμένος στόχος ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των οργανωτικών, επιχειρησιακών, διαδικαστικών, λειτουργικών και εκτελεστικών απαιτήσεων, καθώς και των απαιτήσεων διαλειτουργικότητας ή των χαρακτηριστικών περιβάλλοντος·
13)
«υπηρεσίες», είτε μία υπηρεσία αεροναυτιλίας είτε μία δέσμη υπηρεσιών αεροναυτιλίας·
14)
«πανευρωπαϊκή υπηρεσία αεροναυτιλίας», υπηρεσία αεροναυτιλίας η οποία προορίζεται και καθιερώνεται για χρήστες εντός των περισσότερων ή όλων των κρατών μελών και ενδέχεται να επεκταθεί πέραν του εναερίου χώρου της επικράτειας στην οποία εφαρμόζεται η συνθήκη·
15)
«πάροχος υπηρεσιών αεροναυτιλίας», οιοσδήποτε δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας για τη γενική εναέρια κυκλοφορία, καθώς και οργανισμός που έχει υποβάλει αίτηση για πιστοποιητικό παροχής τέτοιων υπηρεσιών.
Άρθρο 3
Αρμόδια αρχή πιστοποίησης
1. Για τον σκοπό του παρόντος κανονισμού, αρμόδια αρχή πιστοποίησης των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας είναι:
α)
για οργανισμούς που έχουν τον κύριο τόπο των δραστηριοτήτων τους και, εφόσον υπάρχει, την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος, η εθνική εποπτική αρχή που έχει ορίσει ή συστήσει το κράτος μέλος·
β)
για οργανισμούς που παρέχουν υπηρεσίες αεροναυτιλίας στον εναέριο χώρο της επικράτειας στην οποία εφαρμόζεται η συνθήκη και έχουν τον κύριο τόπο των δραστηριοτήτων τους και, εφόσον υπάρχει, την καταστατική έδρα τους εκτός της επικράτειας στην οποία εφαρμόζονται οι διατάξεις της συνθήκης, ο Οργανισμός·
γ)
για οργανισμούς που παρέχουν πανευρωπαϊκές υπηρεσίες αεροναυτιλίας στον εναέριο χώρο της επικράτειας στην οποία εφαρμόζεται η συνθήκη, ο Οργανισμός.
2. Η εποπτική αρχή που είναι αρμόδια για την ασφάλεια καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1034/2011 της Επιτροπής (11).
Άρθρο 4
Χορήγηση πιστοποιητικών
1. Για την απόκτηση του αναγκαίου πιστοποιητικού παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, και με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, οι οργανισμοί συμμορφώνονται προς:
α)
τις γενικές απαιτήσεις για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας που καθορίζονται στο παράρτημα Ι·
β)
τις ειδικές συμπληρωματικές απαιτήσεις που ορίζονται στα παραρτήματα II έως V ανάλογα με τον τύπο της υπηρεσίας που παρέχουν.
2. Η αρμόδια αρχή ελέγχει τη συμμόρφωση των οργανισμών προς τις κοινές απαιτήσεις πριν τους χορηγήσει πιστοποιητικό.
3. Οι οργανισμοί συμμορφώνονται προς τις κοινές απαιτήσεις το αργότερο την ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού σύμφωνα με:
α)
το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·
β)
το άρθρο 8β παράγραφος 2 και το άρθρο 22α στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008.
Άρθρο 5
Παρεκκλίσεις
1. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 4 παράγραφος 1, ορισμένοι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας μπορούν να επιλέξουν να μην παρέχουν οι ίδιοι διασυνοριακές υπηρεσίες και να παραιτηθούν του δικαιώματος αμοιβαίας αναγνώρισης εντός του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού.
Μπορούν, υπό τις περιστάσεις αυτές, να υποβάλουν αίτηση για πιστοποιητικό το οποίο να περιορίζεται στον εναέριο χώρο που υπάγεται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
2. Αίτηση αναφερόμενη στην παράγραφο 1 μπορούν να υποβάλουν οι πάροχοι υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που παρέχουν ή προγραμματίζουν να παρέχουν τις υπηρεσίες αυτές μόνον για μία ή περισσότερες από τις κατωτέρω κατηγορίες:
α)
εναέριες εργασίες·
β)
γενική αεροπορία·
γ)
εμπορικές αεροπορικές μεταφορές με αεροσκάφη μέγιστης μάζας απογείωσης κάτω των 10 τόνων ή αεροσκάφη κάτω των 20 θέσεων επιβατών·
δ)
εμπορικές αεροπορικές μεταφορές, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και του αριθμού των θέσεων επιβατών, με λιγότερες των 10 000 κινήσεων ετησίως, οι οποίες νοούνται ως το άθροισμα των απογειώσεων και προσγειώσεων και υπολογίζονται ως ο μέσος όρος των τριών προηγούμενων ετών.
Για να υποβάλει τέτοιου είδους αίτηση, ο πάροχος υπηρεσιών αεροναυτιλίας, εξαιρουμένων των παρόχων υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, πρέπει να έχει ετήσιο μεικτό κύκλο εργασιών έως 1 000 000 ευρώ για τις υπηρεσίες που παρέχει ή προγραμματίζει να παρέχει.
Εάν, για αντικειμενικά πρακτικούς λόγους, πάροχος υπηρεσιών αεροναυτιλίας δεν είναι σε θέση να παράσχει αποδείξεις ότι πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας αυτά, η αρμόδια αρχή μπορεί να δεχθεί ανάλογα στοιχεία ή προβλέψεις για τα ανώτατα όρια που ορίζονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο.
Κατά την υποβολή της αίτησης, ο πάροχος υπηρεσιών αεροναυτιλίας υποβάλλει ταυτόχρονα στην αρμόδια αρχή τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας.
3. Η αρμόδια αρχή δύναται να χορηγήσει ειδικές παρεκκλίσεις σε αιτούντες, οι οποίοι πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας της παραγράφου 1, ανάλογα με τη συμβολή τους στην εναέρια κυκλοφορία στον εναέριο χώρο που υπάγεται στη δικαιοδοσία του κράτους μέλους.
Οι παρεκκλίσεις αυτές μπορούν να συνδέονται μόνο με τις απαιτήσεις του παραρτήματος I.
Ωστόσο, δεν χορηγείται παρέκκλιση για τις κάτωθι απαιτήσεις:
α)
τεχνική και επιχειρησιακή επάρκεια και ικανότητα (σημείο 1)·
β)
διαχείριση της ασφάλειας (σημείο 3.1)·
γ)
ανθρώπινοι πόροι (σημείο 5)·
δ)
ανοικτή και διαφανής παροχή υπηρεσιών (σημείο 8.1).
4. Εκτός από τις παρεκκλίσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3, η αρμόδια αρχή δύναται να χορηγεί παρεκκλίσεις σε αιτούντες οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες πληροφοριών πτήσης σε αεροδρόμια που καλύπτουν σε τακτική βάση μία θέση εργασίας κατ’ ανώτατο όριο σε οιοδήποτε αεροδρόμιο. Αυτό γίνεται κατά τρόπο ανάλογο προς τη συμβολή των αιτούντων στη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας στον εναέριο χώρο που υπάγεται στην αρμοδιότητα του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
Οι παρεκκλίσεις αυτές μπορούν να συνδέονται μόνο με τις ακόλουθες απαιτήσεις του παραρτήματος II σημείο 3:
α)
ευθύνη διαχείρισης της ασφάλειας, και εξωτερικές υπηρεσίες και παροχές [σημείο 3.1.2 στοιχεία β) και ε)]·
β)
έρευνες ασφαλείας [σημείο 3.1.3 στοιχείο α)]·
γ)
απαιτήσεις ασφαλείας για την αξιολόγηση και τον μετριασμό της επικινδυνότητας αλλαγών (σημείο 3.2).
5. Δεν χορηγείται παρέκκλιση από τις απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα III, IV ή V.
6. Σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, η αρμόδια αρχή:
α)
προσδιορίζει τη φύση και την έκταση της παρέκκλισης στους συνημμένους στο πιστοποιητικό όρους, αναφέροντας τη νομική βάση·
β)
περιορίζει τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για λόγους εποπτείας·
γ)
παρακολουθεί κατά πόσον οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας εξακολουθούν να πληρούν τις προϋποθέσεις για την παρέκκλιση.
Άρθρο 6
Απόδειξη συμμόρφωσης
1. Οι οργανισμοί, εφόσον τους ζητηθεί από την αρμόδια αρχή, παρέχουν όλες τις συναφείς αποδείξεις συμμόρφωσής τους προς τις εφαρμοστέες κοινές απαιτήσεις. Οι οργανισμοί μπορούν να κάνουν πλήρη χρήση των υφιστάμενων δεδομένων.
2. Πιστοποιημένος οργανισμός κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή τις προγραμματιζόμενες αλλαγές στην παροχή οικείων υπηρεσιών που ενδέχεται να επηρεάσουν τη συμμόρφωσή του προς τις εφαρμοστέες κοινές απαιτήσεις ή προς τους συνημμένους στο πιστοποιητικό όρους.
3. Εφόσον πιστοποιημένος οργανισμός δεν συμμορφώνεται πλέον προς τις εφαρμοστέες κοινές απαιτήσεις ή, αναλόγως, προς τους συνημμένους στο πιστοποιητικό όρους, η αρμόδια αρχή, εντός ενός μηνός από την ημερομηνία διαπίστωσης της μη συμμόρφωσής του, απαιτεί από τον οργανισμό να λάβει διορθωτικά μέτρα.
Η απόφαση κοινοποιείται αμέσως στον ενδιαφερόμενο οργανισμό.
Η αρμόδια αρχή ελέγχει εάν εφαρμόσθηκαν τα διορθωτικά μέτρα πριν κοινοποιήσει την έγκρισή της στον ενδιαφερόμενο οργανισμό.
Εάν η αρμόδια αρχή κρίνει ότι τα διορθωτικά μέτρα δεν εφαρμόσθηκαν ορθά εντός του συμφωνηθέντος με τον οργανισμό χρονοδιαγράμματος, λαμβάνει τα ενδεδειγμένα εκτελεστικά μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και με το άρθρο 10, το άρθρο 22α στοιχείο δ), τα άρθρα 25 και 68 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να εξασφαλιστεί η συνέχεια των υπηρεσιών αεροναυτιλίας.
Άρθρο 7
Διευκόλυνση του ελέγχου της συμμόρφωσης
Οι οργανισμοί διευκολύνουν τις επιθεωρήσεις και τις έρευνες της αρμόδιας αρχής ή του ειδικευμένου φορέα που ενεργεί εξ ονόματός της, καθώς και επιτόπιες επιθεωρήσεις και αιφνίδιες επιθεωρήσεις.
Τα εγκεκριμένα πρόσωπα εξουσιοδοτούνται να προβαίνουν στις ακόλουθες ενέργειες:
α)
να εξετάζουν τα σχετικά αρχεία, δεδομένα, διαδικασίες και οιοδήποτε άλλο υλικό που συνδέεται με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας·
β)
να λαμβάνουν αντίγραφα ή αποσπάσματα των εν λόγω αρχείων, δεδομένων, διαδικασιών και άλλου υλικού·
γ)
να ζητούν επιτόπου προφορικές εξηγήσεις·
δ)
να έχουν πρόσβαση σε σχετικές εγκαταστάσεις, χώρους ή μέσα μεταφοράς.
Οι εν λόγω επιθεωρήσεις και έρευνες, όταν διεξάγονται από την αρμόδια αρχή ή από ειδικευμένο φορέα που ενεργεί εξ ονόματός της, πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις νομικές διατάξεις του κράτους μέλους όπου πρόκειται να διεξαχθούν.
Άρθρο 8
Διαρκής συμμόρφωση
Η αρμόδια αρχή παρακολουθεί ετησίως, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, τη διαρκή συμμόρφωση των οργανισμών που έχει πιστοποιήσει.
Προς το σκοπό αυτό, η αρμόδια αρχή καταρτίζει και επικαιροποιεί ετησίως ενδεικτικό πρόγραμμα επιθεωρήσεων, το οποίο καλύπτει όλους τους παρόχους που έχει πιστοποιήσει και βασίζεται στην αξιολόγηση των κινδύνων που συνδέονται με τις διάφορες λειτουργίες που συνιστούν τις παρεχόμενες υπηρεσίες αεροναυτιλίας. Προβαίνει σε διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους οργανισμούς, καθώς και με οιαδήποτε άλλη αρμόδια αρχή, εφόσον κριθεί αναγκαίο, πριν καταρτίσει το εν λόγω πρόγραμμα.
Το πρόγραμμα αναφέρει την προβλεπόμενη συχνότητα επιθεωρήσεων των διαφόρων τοποθεσιών.
Άρθρο 9
Κανονισμός ασφαλείας για μηχανικούς και τεχνικό προσωπικό
Όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, επικοινωνίας, πλοήγησης ή επίβλεψης, η αρμόδια αρχή, ή οιαδήποτε άλλη αρχή έχει υποδείξει κράτος μέλος προς το σκοπό αυτό:
α)
εκδίδει τους ενδεδειγμένους κανόνες ασφαλείας για τους μηχανικούς και το τεχνικό προσωπικό που εκτελούν επιχειρησιακά καθήκοντα συνδεόμενα με την ασφάλεια·
β)
εξασφαλίζει επαρκή και κατάλληλη εποπτεία της ασφάλειας μηχανικών και τεχνικού προσωπικού στους οποίους ο οργανισμός πτητικής εκμετάλλευσης έχει αναθέσει επιχειρησιακά καθήκοντα συνδεόμενα με την ασφάλεια·
γ)
λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, εφόσον υπάρχουν εύλογες αιτίες και μετά από δέουσα έρευνα, για τον οργανισμό πτητικής εκμετάλλευσης ή/και τους μηχανικούς και το τεχνικό προσωπικό του που δεν τηρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος II σημείο 3.3·
δ)
εξακριβώνει ότι υφίστανται κατάλληλες μέθοδοι που διασφαλίζουν ότι τρίτα μέρη, τα οποία είναι επιφορτισμένα με την εκτέλεση επιχειρησιακών καθηκόντων συνδεόμενων με την ασφάλεια, τηρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος II σημείο 3.3.
Άρθρο 10
Διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους
1. Η Επιτροπή, ενεργώντας σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τον Οργανισμό, μπορεί να οργανώνει αξιολόγηση των εθνικών εποπτικών αρχών από ομοτίμους σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 6.
2. Η διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους πραγματοποιείται από ομάδα εθνικών εμπειρογνωμόνων και, εφόσον χρειασθεί, παρατηρητές από τον Οργανισμό.
Η ομάδα απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες οι οποίοι προέρχονται από τρία τουλάχιστον διαφορετικά κράτη μέλη και από τον Οργανισμό.
Οι εμπειρογνώμονες δεν συμμετέχουν σε διαδικασίες αξιολόγησης από ομοτίμους στο κράτος μέλος στο οποίο εργάζονται.
Η Επιτροπή συστήνει και διατηρεί ομάδα εθνικών εμπειρογνωμόνων που έχουν υποδείξει τα κράτη μέλη, η οποία καλύπτει όλες τις πτυχές των κοινών απαιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
3. Το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους, η Επιτροπή ενημερώνει το οικείο κράτος μέλος και την ενδιαφερόμενη εθνική εποπτική αρχή για την εν λόγω διαδικασία, για την ημερομηνία στην οποία έχει προγραμματισθεί η διεξαγωγή της και για την ταυτότητα των εμπειρογνωμόνων που θα συμμετέχουν.
Το κράτος μέλος, του οποίου η εθνική εποπτική αρχή θα υποβληθεί σε αξιολόγηση, εγκρίνει την ομάδα εμπειρογνωμόνων πριν από τη διεξαγωγή της αξιολόγησης.
4. Εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της αξιολόγησης, η ομάδα αξιολόγησης συντάσσει, με συναινετική διαδικασία, έκθεση η οποία μπορεί να περιέχει συστάσεις.
Η Επιτροπή συγκαλεί συνεδρίαση με τον Οργανισμό, τους εμπειρογνώμονες και την εθνική εποπτική αρχή προκειμένου να συζητηθεί η έκθεση.
5. Η Επιτροπή διαβιβάζει την έκθεση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.
Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί, εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της έκθεσης, να υποβάλει τις παρατηρήσεις του·
Οι εν λόγω παρατηρήσεις περιλαμβάνουν, εφόσον ενδείκνυται, τα μέτρα που έλαβε ή σκοπεύει να λάβει το κράτος μέλος προκειμένου να συμμορφωθεί με την έκθεση εντός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος.
Πλην διαφορετικής ρύθμισης με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η έκθεση αξιολόγησης και τα σχετικά με αυτήν έγγραφα δεν δημοσιεύονται.
6. Η Επιτροπή ενημερώνει σε ετήσια βάση τα κράτη μέλη, μέσω της επιτροπής ενιαίου ουρανού, σχετικά με τα κυριότερα πορίσματα των αξιολογήσεων αυτών.
Άρθρο 11
Μεταβατικές διατάξεις
1. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας, κάτοχοι πιστοποιητικού εκδοθέντος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 την ημέρα έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, θεωρείται ότι είναι κάτοχοι πιστοποιητικού σύμφωνου με τον παρόντα κανονισμό.
2. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας που υπέβαλαν αίτηση για πιστοποιητικό πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και δεν ήταν ήδη κάτοχοι πιστοποιητικού εκείνη την ημερομηνία, αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή τους προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού πριν την έκδοση του πιστοποιητικού.
3. Εφόσον οργανισμοί, για τους οποίους σύμφωνα με το άρθρο 3 αρμόδια αρχή είναι ο Οργανισμός, υπέβαλαν αίτηση σε εθνική εποπτική αρχή κράτους μέλους για την έκδοση πιστοποιητικού πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, η εθνική εποπτική αρχή οριστικοποιεί τη διαδικασία πιστοποίησης σε συντονισμό με τον Οργανισμό στον οποίο διαβιβάζει τον φάκελο μετά την έκδοση του πιστοποιητικού.
Άρθρο 12
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 καταργείται.
Άρθρο 13
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 482/2008
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 482/2008 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 4 παράγραφος 5 η παραπομπή στον «κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2096/2005» αντικαθίσταται από παραπομπή στον «εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1035/2011 της Επιτροπής (12)
2)
Το άρθρο 6 απαλείφεται.
3)
Στο παράρτημα I σημεία 1 και 2 η παραπομπή στον «κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2096/2005» αντικαθίσταται από παραπομπή στον «εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1035/2011».
Άρθρο 14
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010
Στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 691/2010, το άρθρο 25 απαλείφεται.
Άρθρο 15
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Οκτωβρίου 2011.