РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 23 юни 2010 година
относно данъчните помощи, предоставени от Франция на Фонда за предотвратяване на непредвидените рискове в сектор риболов и на риболовните предприятия (държавна помощ C 24/08 (ex NN 38/07)
(нотифицирано под номер C(2010) 3938)
(само текстът на френски език е автентичен)
(текст от значение за ЕИП)
(2010/569/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 108, параграф 2, първа алинея от него (1),
като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство (2), и по-специално член 62, параграф 1, буква а) от него,
като покани заинтересованите страни да представят мненията си (3) в съответствие с посочените по-горе разпоредби,
като има предвид, че:
1. ПРОЦЕДУРА
(1)
В рамките на разследването на предоставените помощи на Фонда за предотвратяване на непредвидените рискове в сектор риболов (наричан по-долу „FPAP“) и на риболовните предприятия, което доведе до Решение 2008/936/ЕО на Комисията (4), Комисията беше запозната със съществуването на специален данъчен режим в полза на FPAP и неговите членове.
(2)
Този данъчен режим не беше разгледан по време на процедурата, довела до решението от 20 май 2008 г., тъй като става въпрос за нов факт, който не беше известен на Комисията в момента на откриването на официалната процедура за разследване (5).
(3)
Като имаше предвид все пак, че разполага с достатъчно конкретни доказателства, които ѝ дават възможност да достигне до заключение относно наличието на неправомерни помощи, Комисията реши да пристъпи към предварително разследване на данъчните помощи (6). След този анализ, също с решение, прието на 20 май 2008 г. (7), тя откри официалната процедура за разследване по отношение на посочените помощи.
(4)
Комисията покани заинтересованите страни да представят мненията си в едномесечен срок, считано от датата на публикуването. Не бяха получени мнения от трети заинтересовани страни.
(5)
Франция изложи своето мнение относно откриването на официалната процедура за разследване с писмо от 8 септември 2008 г.
(6)
От друга страна, с писмо от 29 ноември 2008 г. в рамките на процедурата за възстановяване на помощите, които са били предмет на Решение 2008/936/ЕО, Франция съобщи информация, според която FPAP е бил закрит на 27 февруари 2008 г. и остатъкът от авансите, които той е получил от страна на държавата, ѝ е бил върнат.
2. ОПИСАНИЕ НА ПОМОЩИТЕ
(7)
Комисията препраща за подробно описание на начина на функциониране и действията на FPAP към Решение 2008/936/ЕО.
(8)
Съществуващият специален данъчен режим в полза на FPAP и членовете му е описан в две писма на френското министерство, отговарящо за бюджета, които Комисията е получила след публикуването на решението за откриване на процедурата за разследване, довела до Решение 2008/936/ЕО (8).
(9)
Първото писмо от 5 февруари 2004 г. е свързано със създаването на FPAP, чийто проектоустав е бил одобрен от учредителното събрание, проведено на 10 февруари 2004 г. В това писмо се посочва, че:
„-
учреден под формата на професионален синдикат, фондът не дължи корпоративен данък за плащаните вноски от собствениците рибари и за финансовите продукти, получени в резултат на инвестиране на паричните средства;
-
платените вноски ще могат да се приспадат от облагаемата печалба на собствениците рибари в годината на плащането им. По изключение първите вноски, платени най-късно на 30 март 2004 г., ще бъдат допустими за приспадане от печалбата за 2003 г.“
(10)
В писмото също така се посочват сумите, които биха могли да бъдат предмет на въпросното приспадане: годишната вноска на членуващите във фонда собственици рибари, която би подлежала на приспадане от облагаемия приход, е между 1 000 и 15 000 EUR.
(11)
Второто писмо от 28 ноември 2004 г. акцентира върху приспадането от приходите на платените вноски от членовете. То е свързано с изменение на гаранционното споразумение между FPAP и членовете му, което би позволило впоследствие възстановяване на членовете на платените и неизползвани вноски.
(12)
В писмото се посочва, че:
„-
платените от членовете вноски съгласно новото споразумение ще бъдат приспадани в годината на плащането им, в рамките на 10 000 EUR на година и на член, като този таван ще се увеличава с 25 % от частта на печалбата между 40 000 и 80 000 EUR;
-
платените вноски извън горните граници в рамките на разработен от фонда гаранционен проект ще бъдат изцяло приспадани от облагаемия приход на членовете в годината на плащане.“
(13)
В това писмо се уточнява, че „отчет за този опит“ ще трябва да се изготви в края на 2006 г. и „да се разгледат евентуално необходимите изменения“. Следователно не става въпрос за данъчен режим, който се предоставя за постоянно.
(14)
От друга страна, макар че в писмото от 28 ноември 2004 г. се предвижда, че вноските се приспадат от облагаемия приход в годината на плащането им, нищо не показва, че приспадането на платените вноски в началото на 2004 г. (до края на месец март) от приходите за 2003 г., предвидено с писмото от 5 февруари 2004 г., ще бъде поставено под въпрос.
(15)
От двете цитирани по-горе писма става ясно, че предоставеният данъчен режим от Министерството на финансите на FPAP и на членовете му съдържа два аспекта:
-
от една страна, в полза на FPAP - освобождаване от корпоративен данък,
-
от друга страна, по отношение на членовете на FPAP - възможност вноските им в този фонд да бъдат приспадани от облагаемата печалба.
3. ОСНОВАНИЯ ЗА ОТКРИВАНЕ НА ОФИЦИАЛНАТА ПРОЦЕДУРА ЗА РАЗСЛЕДВАНЕ
(16)
Комисията счете, че както в случая с преписката С-9/06, данъчният режим, предоставен от френските власти в полза на FPAP и членовете му, трябва да се анализира по отношение на режима на държавните помощи от гледна точка на предоставяните предимства за самия FPAP, от една страна, и за риболовните предприятия, които членуват в него, от друга страна.
3.1. Наличие на държавна помощ
3.1.1. Държавна помощ в полза на FPAP
(17)
Както беше изложено в Решение 2008/936/ЕО, FPAP трябва да се счита за предприятие по смисъла на правото на Европейския съюз в областта на конкуренцията. Фактът, че FPAP е бил с нестопанска цел или е бил синдикат, е без значение в това отношение.
(18)
По тази причина Комисията счете, че предоставеният от френските власти данъчен режим на FPAP му е осигурил двойно предимство спрямо останалите частни инвеститори на фючърсните пазари на нефтени продукти:
-
на първо място, освобождаването от корпоративния данък, описано в съображение 9, в полза на FPAP представлява намаляване на разходите, които обичайно са част от бюджета на действащите в тази област предприятия,
-
на второ място, данъчното предимство, предоставено на членовете на FPAP, независимо от характера му, представлява стимул за принос към приходите на FPAP; по този начин то позволява FPAP да увеличи паричните си средства, докато останалите предприятия, осъществяващи дейност в тази област, не се ползват от такъв механизъм.
(19)
В предварителното си разследване Комисията счетe, че посоченото в съображение 17 предимство е било предоставено от държавата и че е включвало отказ от държавни ресурси.
(20)
На последно място, FPAP се е ползвал, благодарение на посочените в съображение 17 данъчни мерки, от финансово предимство спрямо останалите дружества, действащи на фючърсните пазари както във Франция, така и в останалите държави-членки.
(21)
В решението за откриване на официалната процедура за разследване Комисията също така посочи, че предполага, че правното основание, дало възможност на FPAP да се ползва от освобождаването от данък печалба, е било член 206, параграф 1а от Общия данъчен кодекс (9), който дава възможност за освобождаване на професионалните синдикати при някои условия. При тези обстоятелства е възможно FPAP да се е ползвал и от освобождаване от професионалната такса, предвидена в член 1447 от същия кодекс в полза на организациите, които се ползват от освобождаването, предвидено в член 206, параграф 1а от същия кодекс.
3.1.2. Държавна помощ в полза на риболовните предприятия
(22)
Посоченото в съображение 17 финансово предимство е дало възможност на членуващите във фонда риболовни предприятия да закупуват гориво на преференциални цени благодарение на провежданата от FPAP дейност на фючърсните пазари на нефтени продукти.
(23)
Възможността, предоставена на риболовните предприятия, да приспадат от приходите си вноските в FPAP, е довела до намаляване на обичайните им бюджетни разходи. Възможността за приспадане е била по решение на министерството, отговарящо за бюджета, следователно тя е предоставена от държавата.
(24)
Предприятията, които са извършвали посоченото в съображение 22 приспадане, са се ползвали от финансово предимство в сравнение с останалите риболовни предприятия от ЕС. По същия начин това финансово предимство е засегнало търговията между държавите-членки и е нарушило или е заплашвало да наруши конкуренцията. Поради тази причина то представлява държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от ДФЕС.
(25)
От друга страна, като се има предвид информацията в „Подробен правилник за работа на Фонда за предотвратяване на непредвидените рискове в сектор риболов“, документ, който също е изпратен в рамките на официалната процедура за разследване на помощ по преписка C-9/06, Комисията е установила, че когато вноските във FPAP, определяни въз основа на декларация в зависимост от предполагаемото потребление на гориво за следващата година, са били изчислени на по-висока база от реалното потребление, извършеното данъчно приспадане е оставало изцяло в полза на корабособственика. Тази система изглежда е представлявала стимул за корабособствениците да надценяват нуждата си от гаранционно покритие единствено с цел да се ползват от данъчното приспадане.
(26)
Въз основа на същия документ Комисията също така е установила, че някои членове, чиято дейност не е свързана с риболова, но които са „готови да предложат морална подкрепа на синдиката“, също са имали възможност да се ползват от данъчното приспадане на вноските им във FPAP, дори и последните да не са били предназначени за гаранционен риск.
3.2. Съвместимост с вътрешния пазар
(27)
По този въпрос Комисията се позова на развития в Решение 2008/936/ЕО анализ. Комисията счете, че става въпрос за оперативни помощи в полза на FPAP и на риболовните предприятия и че няма разпоредба в ДФЕС или в друг приет от Комисията инструмент в областта на държавните помощи, която да дава възможност тези помощи да бъдат считани за съвместими с вътрешния пазар.
(28)
Поради това Комисията изрази пред Франция сериозните си съмнения относно съвместимостта на мерките за помощ с вътрешния пазар.
4. МНЕНИЕ НА ФРАНЦИЯ
4.1. Данъчна мярка в полза на риболовните предприятия
(29)
Франция счита, че данъчните мерки в полза на риболовните предприятия не са държавни помощи, тъй като вноските на риболовните предприятия във FPAP са част от общите разходи на тези предприятия за упражняването на дейността им. Съгласно член 39 от Общия данъчен кодекс тези разходи могат да бъдат приспаднати от облагаемите приходи. Следователно приспадането на тези вноски съответства на прилагането на обща мярка и поради това не представлява държавна помощ.
(30)
Франция признава, че посочените в съображение 7 писма не съдържат никаква информация за режима на възстановяване на вноските. Въпреки това Франция уточнява, че това не означава, че възстановяването е било без данъчен ефект. В действителност, в съответствие с принципите на общото право за определянето на облагаемата печалба, възстановяването на вноските на риболовните предприятия, членуващи във FPAP, е представлявало приход за тези предприятия, облагаем с данък печалба. Франция уточнява също, че в случаите, когато цената на горивото е превишавала определения праг в гаранционното споразумение, получената компенсация от предприятията, членуващи във FPAP, е представлявала печалба, облагаема с данък печалба. Следователно членуващите във FPAP предприятия не са имали никакъв интерес да надценяват нуждите си от гаранционно покритие, тъй като това би довело до допълнително облагане.
(31)
От друга страна Франция посочва, че избирателният характер на една мярка за помощ може да бъде обоснован с характера и общата схема на системата. Така могат да съществуват основателни причини, които да обосновават различно третиране и следователно, при необходимост, предоставянето на предимства, които могат да произтичат от това. Все пак Франция не предоставя нито едно доказателство, което в този случай да обоснове различното третиране в полза на риболовните предприятия.
4.2. Данъчна мярка в полза на FPAP
(32)
Франция счита, че освобождаването от корпоративния данък, от което се е ползвал FPAP, е обосновано поради нестопанския характер на фонда, както и поради характера му на професионален синдикат.
(33)
Франция отбелязва, че това е в съответствие с правото на Европейския съюз. В действителност самото предназначение на корпоративния данък е облагане на дейностите, извършвани със стопанска цел. Съгласно този принцип Франция припомня, че самата Комисия в Известието за прилагане на правилата за държавна помощ по отношение на мерките за пряко данъчно облагане на дружества (10) (наричано по-долу „известието за пряко облагане“) счита, че e възможно обосноваване с характера на данъчната система, така че предприятията с нестопанска цел да бъдат освободени от данък печалба.
5. ОЦЕНКА
(34)
Направената в решението за откриване на процедурата оценка трябва да бъде преразгледана и допълнена, като се вземат предвид съобщените от Франция мнения на 8 септември и 29 ноември 2008 г. (вж. съображения 5 и 6).
(35)
Анализът е извършен по отношение на двойната цел на FPAP, а именно, от една страна, да придобива финансови опции на фючърсните пазари на нефт и нефтени продукти, и от друга страна, да изплаща на членуващите в него риболовни предприятия сумата, представляваща разликата между средната месечна референтна цена и „максималната гарантирана цена“ или цената от 30 евроцента на литър според периода.
5.1. Данъчна мярка в полза на риболовните предприятия
(36)
Въпросната данъчна мярка се състои във възможността за приспадане от облагаемия приход на вноските на риболовните предприятия във FPAP.
(37)
Франция счита, че приспадането не е държавна помощ с основанието, че тези вноски попадат в категорията на общите разходи на предприятията и че френската данъчна система предвижда приспадане на тези разходи от облагаемия приход. Поради тази причина става въпрос за прилагане на обща мярка и приспадането не представлява държавна помощ.
(38)
Комисията установява, че общите разходи действително могат да бъдат приспаднати от печалбата на предприятията в съответствие с член 39 от Общия данъчен кодекс. Това е обща мярка, която се прилага към всички предприятия, независимо в коя област осъществяват дейност. Следователно възможността за приспадане попада в категорията на общодостъпните за всички стопански субекти данъчни мерки, които са посочени в точка 13 от „известието за прякото облагане“. В този смисъл подобна мярка, която се прилага по еднакъв начин спрямо всички предприятия и производства, не следва да се счита за държавна помощ.
(39)
Франция отбелязва, че приспадането на разходите от общите разходи се определя според предназначението на разходите. Ако разходите са били направени в интерес на дружеството, по принцип те могат да бъдат приспаднати. По този начин вноските, направени в професионални организации (синдикати, търговски камари и др.), по определение представляват разходи, направени в интерес на дейността, и винаги се признават за приспадане от облагаемата печалба. Тъй като FPAP е професионален синдикат, приспадането на вноската се вписва в същата логика.
(40)
Освен това Комисията е посочила в съображение 20 от Решение 2008/936/ЕО, че „FPAP е замислен като взаимнозастрахователно дружество, което предлага на своите членове определен брой услуги в замяна на вноските им“.
(41)
Тоест застрахователните вноски са част от разходите, които предприятията плащат, за да се защитят срещу различни рискове. Рискът от колебание на цената на петрола може да представлява един от тези рискове. Тези разходи са пряко свързани с осъществяването на професионалната дейност и не допринасят за увеличаването на активите на предприятието; те също така могат да бъдат приспаднати като общи разходи от облагаемия приход. Следователно може да се счита, че вноските във FPAP, предназначени за покриване на риска от колебание на цената на петрола, могат да бъдат приспаднати от печалбата на предприятията в съответствие с член 39 от Общия данъчен кодекс на Франция. При тези обстоятелства става въпрос за прилагане на обща мярка. Следователно тази възможност за приспадане не представлява държавна помощ.
5.2. Данъчна мярка в полза на FPAP
(42)
Комисията установява, че FPAP е бил закрит на 27 февруари 2008 г. Данъчните разпоредби в полза на FPAP не се прилагат от същата дата.
(43)
Комисията отбелязва също, че след процедурата по ликвидация FPAP е прекратил окончателно всякаква стопанска дейност. Дейностите и активите на FPAP не са били прехвърлени на друго предприятие. Освен това средствата, с които FPAP може да е разполагал към датата на прекратяването си, са били върнати на държавата чрез OFIMER, публична организация, финансирана от държавата.
(44)
Поради тези причини Комисията счита, че дори и да се предположи, че данъчните мерки в полза на FPAP са представлявали предимство за FPAP и нарушение на конкуренцията, това нарушение е било прекратено в момента, в който FPAP е прекратил дейността си и в който мерките в негова полза са били прекратени. При тези обстоятелства решение на Комисията, с което тя се произнася относно наличието на подобни данъчни помощи и евентуалната им съвместимост с вътрешния пазар, не би имало никакви практически последици.
(45)
Следователно официалната процедура за разследване, открита съгласно член 108, параграф 2 от ДФЕС, вече е безпредметна по отношение на FPAP.
6. ЗАКЛЮЧЕНИЕ
(46)
Въз основа на анализа, развит в раздел 5.1, Комисията установява, че данъчните предимства, предоставени на членовете на FPAP, не представляват държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от ДФЕС.
(47)
Въз основа на съображенията от раздел 5.2 Комисията установява, че процедурата срещу FPAP е безпредметна,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Данъчните мерки, предоставени от Франция в полза на риболовните предприятия, не представляват държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от ДФЕС.
Член 2
Официалната процедура за разследване, открита по силата на член 108, параграф 2 от ДФЕС по отношение на данъчните мерки в полза на FPAP, се закрива.
Член 3
Адресат на настоящото решение е Франция.
Съставено в Брюксел на 23 юни 2010 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 23ης Ιουνίου 2010
σχετικά με τις φορολογικές ενισχύσεις που χορηγεί η Γαλλία προς το ταμείο για την πρόληψη των κινδύνων του αλιευτικού κλάδου και τις αλιευτικές επιχειρήσεις [Κρατική ενίσχυση C 24/08 (πρώην NN 38/07)]
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 3938]
(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2010/569/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο (1),
τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2) και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),
αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3) σύμφωνα με τα ανωτέρω άρθρα,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Στο πλαίσιο της εξέτασης των ενισχύσεων που χορηγούνται στο ταμείο για την πρόληψη των κινδύνων του αλιευτικού κλάδου (εφεξής «FPAP») και τις αλιευτικές επιχειρήσεις, η οποία οδήγησε στην έκδοση της απόφασης 2008/936/ΕΚ της Επιτροπής (4), η Επιτροπή έλαβε γνώση της ύπαρξης ειδικού φορολογικού καθεστώτος υπέρ του FPAP και των μελών του.
(2)
Το εν λόγω φορολογικό καθεστώς δεν εξετάστηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης της 20ής Μαΐου 2008, καθώς επρόκειτο για νέα εξέλιξη, την οποία η Επιτροπή αγνοούσε κατά τον χρόνο κίνησης της επίσημης διαδικασίας εξέτασης (5).
(3)
Ωστόσο, δεδομένου ότι διέθετε αρκετά σαφή στοιχεία βάσει των οποίων μπορούσε να συμπεράνει την ύπαρξη παράνομων ενισχύσεων, η Επιτροπή αποφάσισε να προχωρήσει στην προκαταρκτική εξέταση των εν λόγω φορολογικών ενισχύσεων (6). Μετά την ανάλυση αυτή, με απόφαση που εξέδωσε επίσης την 20ή Μαΐου 2008 (7), κίνησε την επίσημη διαδικασία εξέτασης των εν λόγω ενισχύσεων.
(4)
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία δημοσίευσης. Δεν κατατέθηκε καμία παρατήρηση από τρίτα ενδιαφερόμενα μέρη.
(5)
Η Γαλλία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της σχετικά με την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης με επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2008.
(6)
Επίσης, με επιστολή της 29ης Νοεμβρίου 2008, στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάκτησης των ενισχύσεων που αποτέλεσε αντικείμενο της απόφασης 2008/936/ΕΚ, η Γαλλία κοινοποίησε τα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το FPAP διαλύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2008 και το υπόλοιπο των προκαταβολών που είχαν κατατεθεί από το Κράτος επεστράφησαν σε αυτό.
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
(7)
Για μία λεπτομερή περιγραφή του τρόπου λειτουργίας και των δράσεων του FPAP, η Επιτροπή παραπέμπει στην απόφαση 2008/936/ΕΚ.
(8)
Το ισχύον ειδικό φορολογικό καθεστώς υπέρ του FPAP και των μελών του περιγράφεται σε δύο επιστολές του αρμόδιου για τον προϋπολογισμό γαλλικού υπουργείου, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή μετά τη δημοσίευση της κίνησης της διαδικασίας εξέτασης που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης 2008/936/ΕΚ (8).
(9)
Η πρώτη επιστολή, της 5ης Φεβρουαρίου 2004, εντάσσεται στο πλαίσιο της δημιουργίας του FPAP, του οποίου το σχέδιο καταστατικού εγκρίθηκε από την ιδρυτική συνέλευση, η οποία συνήλθε στις 10 Φεβρουαρίου 2004. Στην επιστολή αυτή αναφέρεται ότι:
«-
το ταμείο, έχοντας συγκροτηθεί υπό τη μορφή επαγγελματικού συνδικάτου δεν υπόκειται στον φόρο εισοδήματος των εταιρειών σε ό,τι αφορά τις εισφορές που καταβάλλονται από τους αλιείς-ιδιοκτήτες και τα χρηματοοικονομικά προϊόντα που προκύπτουν από την επένδυση των διαθεσίμων του ταμείου,
-
οι καταβαλλόμενες εισφορές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα των αλιέων-ιδιοκτητών κατά το έτος καταβολής τους. Κατ’ εξαίρεση, οι πρώτες εισφορές που θα καταβληθούν το αργότερο έως την 30ή Μαρτίου 2004 θα γίνονται δεκτές ώστε να εκπέσουν από τα αποτελέσματα του 2003.»
(10)
Δίνει επίσης μία ένδειξη των ποσών που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο της αναφερόμενης έκπτωσης: η ετήσια εισφορά των αλιέων-ιδιοκτητών μελών, η οποία εκπίπτει από το φορολογητέο εισόδημα, ήταν από 1 000 έως 15 000 ευρώ.
(11)
Η δεύτερη επιστολή, της 28ης Νοεμβρίου 2004, επικεντρώνεται στην έκπτωση των εισφορών των μελών από τα έσοδα. Αφορά μία τροποποίηση της σύμβασης εγγύησης μεταξύ του FPAP και των μελών του, σύμφωνα με την οποία δίδεται πλέον η δυνατότητα να επιστρέφονται στα μέλη εισφορές που είχαν καταβληθεί αλλά δεν είχαν χρησιμοποιηθεί.
(12)
Αναφέρει ότι:
«-
οι εισφορές που καταβάλλουν τα μέλη κατ’ εφαρμογή αυτής της νέας σύμβασης εκπίπτουν, κατά το έτος καταβολής τους, έως το ανώτατο ποσό των 10 000 ευρώ ετησίως ανά μέλος, προσαυξημένο κατά 25 % του μεριδίου από τα εισοδήματα από 40 000 έως 80 000 ευρώ,
-
οι εισφορές που καταβάλλονται πέραν των ανωτέρω ορίων δυνάμει ενός σχεδίου εγγύησης που θέτει σε εφαρμογή το ταμείο, εκπίπτουν εξολοκλήρου από το φορολογητέο εισόδημα των μελών κατά το έτος καταβολής των εν λόγω εισφορών.»
(13)
Η επιστολή διευκρινίζει ότι «ένας απολογισμός αυτών των πειραματισμών» θα πραγματοποιείτο στα τέλη του 2006, και ότι «θα μελετούνταν οι ενδεχόμενες απαιτούμενες ρυθμίσεις». Επομένως, δεν επρόκειτο για ένα φορολογικό καθεστώς μόνιμου χαρακτήρα.
(14)
Επίσης, παρότι η επιστολή της 28ης Νοεμβρίου 2004 προβλέπει ότι οι εισφορές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα κατά το έτος καταβολής τους, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι αμφισβητείται η έκπτωση των εισφορών που καταβλήθηκαν στις αρχές του 2004 (έως τα τέλη Μαρτίου) από τα εισοδήματα του έτους 2003, η οποία προβλέπεται στην επιστολή της 5ης Φεβρουαρίου 2004.
(15)
Από τις δύο ανωτέρω επιστολές προκύπτει ότι το φορολογικό καθεστώς που παραχωρήθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών στο FPAP και στα μέλη του περιλαμβάνει 2 πτυχές:
-
αφενός, υπέρ του FPAP, μία απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος των εταιρειών,
-
αφετέρου, για τα μέλη του FPAP, τη δυνατότητα να εκπίπτουν από τα φορολογητέα τους εισοδήματα οι εισφορές που καταβάλλουν στο ταμείο.
3. ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ
(16)
Η Επιτροπή θεώρησε ότι το φορολογικό καθεστώς που παραχωρήθηκε από τις γαλλικές αρχές υπέρ του FPAP και των μελών του έπρεπε, όπως στην περίπτωση του φακέλου C-9/06, να αναλυθεί σε σχέση με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων υπό το πρίσμα των πλεονεκτημάτων που παρείχε αφενός στο ίδιο το FPAP και αφετέρου στις αλιευτικές επιχειρήσεις-μέλη του.
3.1. Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης
3.1.1. Κρατική ενίσχυση υπέρ του FPAP
(17)
Όπως εξηγείται στην απόφαση 2008/936/ΕΚ, το FPAP θεωρείται ότι συνιστά επιχείρηση υπό την έννοια του δικαίου του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το γεγονός ότι το FPAP δεν είχε κερδοσκοπικό χαρακτήρα ή ότι ήταν συνδικάτο δεν επηρεάζει από την άποψη αυτή.
(18)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έκρινε ότι το φορολογικό καθεστώς που παραχωρήθηκε από τις γαλλικές αρχές στο FPAP του παρείχε διπλό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλους ιδιωτικούς επενδυτές που δραστηριοποιούνταν στις προθεσμιακές αγορές προϊόντων πετρελαίου:
-
πρώτον, η απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος των εταιρειών, η οποία περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (9) και από την οποία επωφελείται το FPAP συνιστά ελάφρυνση από επιβαρύνσεις, οι οποίες κανονικά βαρύνουν τον προϋπολογισμό των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό,
-
δεύτερον, το φορολογικό πλεονέκτημα που παραχωρείται στα μέλη του FPAP, οιασδήποτε φύσεως κι αν είναι αυτό, συνιστά κίνητρο συνεισφοράς στα έσοδα του FΡΑΡ· δίνει επίσης τη δυνατότητα στο FPAP να αυξάνει τα ταμειακά του διαθέσιμα ενώ οι υπόλοιπες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα δεν επωφελούνται από την ύπαρξη τέτοιου μηχανισμού.
(19)
Μετά την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής της εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι το πλεονέκτημα που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (17) είχε παραχωρηθεί από το Κράτος και ότι συνεπάγετο παραίτηση από κρατικούς πόρους.
(20)
Τέλος, χάρη στα φορολογικά μέτρα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (17), το FPAP απολάμβανε οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις υπόλοιπες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις προθεσμιακές αγορές, τόσο στη Γαλλία όσο και στα άλλα κράτη μέλη.
(21)
Στην απόφαση για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή ανέφερε επίσης ότι υπέθετε πως η νομική βάση η οποία έδινε στο FPAP τη δυνατότητα να επωφελείται από την εξαίρεση από τον φόρο εισοδήματος ήταν το άρθρο 206 παράγραφος 1β του γενικού φορολογικού κώδικα (9) το οποίο επιτρέπει την απαλλαγή των επαγγελματικών συνδικάτων υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι πιθανό το FPAP να απολάμβανε επίσης απαλλαγή από το φόρο επιτηδεύματος, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1447 του ίδιου κώδικα υπέρ οργανισμών που επωφελούνται από την απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 206 παράγραφος 1β του ίδιου κώδικα.
3.1.2. Κρατική ενίσχυση υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων
(22)
Το οικονομικό πλεονέκτημα που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (17) έδινε τη δυνατότητα στις αλιευτικές επιχειρήσεις που ήταν μέλη του FPAP να προμηθεύονται καύσιμα με προτιμησιακό τιμολόγιο χάρη στη δραστηριοποίηση του FPAP στις προθεσμιακές αγορές προϊόντων πετρελαίου.
(23)
Η δυνατότητα που είχαν οι αλιευτικές επιχειρήσεις να εκπίπτουν από τα εισοδήματά τους οι εισφορές τους στο FPAP είχε ως αποτέλεσμα την ελάφρυνση των επιβαρύνσεων που βάρυναν κανονικά τον προϋπολογισμό τους. Αυτή η δυνατότητα έκπτωσης είχε αποφασιστεί από το αρμόδιο για τον προϋπολογισμό υπουργείο, συνεπώς αποδίδεται στο Κράτος.
(24)
Οι επιχειρήσεις, οι οποίες είχαν τη δυνατότητα να προχωρήσουν στην έκπτωση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (22) είχαν οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις υπόλοιπες αλιευτικές επιχειρήσεις της Ένωσης. Ομοίως, το οικονομικό αυτό πλεονέκτημα επηρέασε τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και νόθευσε ή απείλησε να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. Για τον λόγο αυτό, συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(25)
Από την άλλη πλευρά, δεδομένων των πληροφοριών που περιέχονται στο έγγραφο «Λεπτομερής τρόπος λειτουργίας του ταμείου για την πρόληψη των κινδύνων του αλιευτικού κλάδου», το οποίο επίσης κοινοποιήθηκε στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας εξέτασης της ενίσχυσης C-9/06, η Επιτροπή διαπίστωνε πως όταν οι εισφορές στο FPAP, οι οποίες καθορίζονταν σε δηλωτική βάση σε συνάρτηση με την προβλεπόμενη κατανάλωση καυσίμου για το επόμενο έτος, υπολογίζονταν σε επίπεδο ανώτερο από την πραγματική κατανάλωση, η φορολογική έκπτωση εφαρμοζόταν στο σύνολό της υπέρ του πλοιοκτήτη. Το σύστημα αυτό φαινόταν να αποτελεί κίνητρο για τους πλοιοκτήτες να υπερεκτιμούν τις ανάγκες τους με μοναδικό σκοπό να επωφελούνται από τη φορολογική έκπτωση.
(26)
Βάσει του ίδιου εγγράφου, η Επιτροπή είχε διαπιστώσει επίσης ότι ορισμένα μέλη των οποίων η δραστηριότητα δεν συνδεόταν με την αλιεία αλλά ήταν «πρόθυμα να στηρίξουν ηθικά το συνδικάτο» είχαν επίσης τη δυνατότητα να επωφελούνται από τη φορολογική έκπτωση των εισφορών τους στο FPAP, παρότι δεν εκτίθεντο σε κίνδυνο εγγύησης.
3.2. Συμβατότητα με την εσωτερική αγορά
(27)
Επί του θέματος αυτού, η Επιτροπή παραπέμπει στην ανάλυση που αναπτύσσεται στην απόφαση 2008/936/ΕΚ. Η Επιτροπή έκρινε ότι επρόκειτο για ενισχύσεις λειτουργίας από τις οποίες επωφελούνταν το FPAP και οι αλιευτικές επιχειρήσεις, και ότι καμία διάταξη της ΣΛΕΕ ή οποιουδήποτε εγγράφου που έχει υιοθετηθεί από την Επιτροπή σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις δεν επέτρεπε να θεωρηθούν οι εν λόγω ενισχύσεις συμβατές με την εσωτερική αγορά.
(28)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γαλλία σχετικά με τις βάσιμες αμφιβολίες της όσον αφορά τη συμβατότητα των εν λόγω μέτρων ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά.
4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
4.1. Φορολογικό μέτρο υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων
(29)
Η Γαλλία θεωρεί ότι τα φορολογικά μέτρα υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις διότι οι εισφορές που καταβάλλονται στο FPAP από τις αλιευτικές επιχειρήσεις αποτελούν μέρος των γενικών εξόδων των επιχειρήσεων για την άσκηση της δραστηριότητάς τους. Δυνάμει του άρθρου 39 του γενικού φορολογικού κώδικα, οι επιβαρύνσεις αυτές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα. Επομένως, η έκπτωση των εν λόγω εισφορών αντιστοιχεί στην εφαρμογή ενός γενικού μέτρου και, ως εκ τούτου, δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
(30)
Η Γαλλία αναγνωρίζει ότι οι επιστολές που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (7) δεν περιελάμβαναν καμία πληροφορία σχετικά με το καθεστώς επιστροφής των εισφορών. Παρ’ όλα αυτά, η Γαλλία διευκρινίζει πως αυτό δεν σημαίνει ότι η επιστροφή αυτή δεν είχε φορολογικές συνέπειες. Ουσιαστικά, σύμφωνα με τις αρχές του κοινού δικαίου για τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος, η επιστροφή αυτών των εισφορών στις αλιευτικές επιχειρήσεις-μέλη του FPAP αποτελούσε ένα προϊόν που υπόκειτο στον φόρο εισοδήματος των επιχειρήσεων. Η Γαλλία διευκρινίζει επίσης ότι, στην περίπτωση όπου η τιμή του καυσίμου υπερέβαινε το ανώτατο όριο που οριζόταν στη σύμβαση εγγύησης, η αποζημίωση που λάμβαναν οι επιχειρήσεις-μέλη του FPAP αποτελούσε κέρδος το οποίο υπόκειτο σε φόρο εισοδήματος. Κατά συνέπεια, οι επιχειρήσεις-μέλη δεν είχαν κανένα συμφέρον να υπερεκτιμήσουν τις ανάγκες τους σε καύσιμα καθώς αυτό θα μεταφραζόταν σε επιπλέον φορολογία.
(31)
Από την άλλη πλευρά, η Γαλλία επισημαίνει ότι ο επιλεκτικός χαρακτήρας ενός μέτρου ενίσχυσης μπορεί να αιτιολογηθεί από τη φύση και την οικονομία του συστήματος. Έτσι, μπορεί να υπάρχουν νόμιμοι λόγοι που να αιτιολογούν τη διακριτική μεταχείριση και ως εκ τούτου, ενδεχομένως, την παροχή των πλεονεκτημάτων που μπορεί να προκύπτουν από αυτή. Ωστόσο, η Γαλλία δεν παρέχει κανένα στοιχείο που θα επέτρεπε, στην παρούσα περίπτωση, να αιτιολογηθεί διακριτική μεταχείριση υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων.
4.2. Φορολογικό μέτρο υπέρ του FPAP
(32)
Η Γαλλία εκτιμά ότι η απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος των εταιρειών από την οποία επωφελείται ο FPAP δικαιολογείται λόγω του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα του ταμείου καθώς και από τη φύση του ως επαγγελματικού συνδικάτου.
(33)
Η Γαλλία επισημαίνει ότι αυτό είναι σύμφωνο με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο το αντικείμενο του φόρου επί του εισοδήματος των εταιρειών συνίσταται στη φορολόγηση των δραστηριοτήτων κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με την αρχή αυτή, η Γαλλία υπενθυμίζει ότι η ίδια η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων (10) (εφεξής «ανακοίνωση για την άμεση φορολογία»), θεωρεί ότι η φύση του φορολογικού συστήματος μπορεί να δικαιολογεί την εξαίρεση των επιχειρήσεων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα από το φόρο εισοδήματος.
5. ΕΚΤΙΜΗΣΗ
(34)
Η εκτίμηση που αναπτύσσεται στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να συμπληρωθεί με βάση τις παρατηρήσεις που κοινοποίησε η Γαλλία στις 8 Σεπτεμβρίου και 29 Νοεμβρίου 2008 [βλέπε αιτιολογικές σκέψεις (5) και (6)].
(35)
Η ανάλυση πραγματοποιείται υπό το πρίσμα του διπλού αντικειμένου του FPAP, ήτοι αφενός να αποκτά χρηματοοικονομικά δικαιώματα προαίρεσης στις προθεσμιακές αγορές πετρελαίου ή παραγώγων προϊόντων αυτού και αφετέρου να καταβάλει στις αλιευτικές επιχειρήσεις που είναι μέλη του ταμείου το ποσό της διαφοράς μεταξύ της μηνιαίας μέσης τιμής αναφοράς και της «μέγιστης καλυπτόμενης τιμής» ή της τιμής των 30 λεπτών του ευρώ ανά λίτρο ανάλογα με την περίοδο.
5.1. Φορολογικό μέτρο υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων
(36)
Το εν λόγω φορολογικό μέτρο συνίσταται στη δυνατότητα να εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα οι εισφορές που καταβάλλουν οι αλιευτικές επιχειρήσεις στο FPAP.
(37)
Η Γαλλία θεωρεί ότι η έκπτωση αυτή δε συνιστά κρατική ενίσχυση διότι οι εν λόγω εισφορές εμπίπτουν στην κατηγορία των γενικών εξόδων των επιχειρήσεων και διότι το γαλλικό φορολογικό σύστημα προβλέπει την έκπτωση των δαπανών αυτών από το φορολογητέο εισόδημα. Για τον λόγο αυτό επρόκειτο για την εφαρμογή ενός γενικού μέτρου και η συγκεκριμένη έκπτωση δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
(38)
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι τα γενικά έξοδα όντως εκπίπτουν από τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων δυνάμει του άρθρου 39 του γενικού φορολογικού κώδικα. Πρόκειται για ένα γενικό μέτρο που εφαρμόζεται σε όλες τις επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως του τομέα δραστηριότητάς τους. Επομένως, αυτή η δυνατότητα έκπτωσης ανήκε στην κατηγορία των φορολογικών μέτρων, τα οποία είναι ανοικτά σε όλους τους οικονομικούς φορείς που αναφέρονται στο σημείο 13 της «ανακοίνωσης για την άμεση φορολογία». Υπό την έννοια αυτή, ένα τέτοιο μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις επιχειρήσεις και σε όλους τους κλάδους παραγωγής, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
(39)
Η Γαλλία εξηγεί ότι η έκπτωση των επιβαρύνσεων ως γενικών εξόδων καθορίζεται σε συνάρτηση με το αντικείμενο των επιβαρύνσεων. Εάν οι επιβαρύνσεις αφορούν δαπάνες που πραγματοποιούνται προς όφελος της επιχείρησης, τότε καταρχήν εκπίπτουν. Έτσι, οι εισφορές που καταβάλλονται σε επαγγελματικούς οργανισμούς (συνδικάτα, εμπορικά επιμελητήρια, …) συνιστούν εξ ορισμού δαπάνες προς όφελος της επιχείρησης και η έκπτωσή τους από το φορολογητέο εισόδημα γίνεται πάντοτε δεκτή. Εφόσον το FPAP είναι επαγγελματικό συνδικάτο, η δυνατότητα έκπτωσης των εισφορών εντάσσεται στην ίδια λογική.
(40)
Εξάλλου, η Επιτροπή επεσήμανε στην αιτιολογική σκέψη (20) της απόφασης 2008/936/ΕΚ ότι «συνεπώς, το ταμείο FPAP αποτελεί μία ένωση αμοιβαίας ασφάλισης που προσφέρει στα μέλη της κάποιες παροχές ως αντάλλαγμα για τις εισφορές τους».
(41)
Ωστόσο, οι εισφορές ασφάλισης αποτελούν μέρων των δαπανών που πραγματοποιούν οι επιχειρήσεις προκειμένου να προστατευθούν έναντι διαφόρων κινδύνων. Ο κίνδυνος της διακύμανσης των τιμών του πετρελαίου μπορεί να συνιστά έναν τέτοιο κίνδυνο. Οι συγκεκριμένες δαπάνες συνδέονται άμεσα με την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας και δεν συμβάλλουν στην αύξηση του ενεργητικού της επιχείρησης· εκπίπτουν επίσης από το φορολογητέο εισόδημα ως γενικά έξοδα. Επομένως, μπορεί να θεωρηθεί ότι οι εισφορές στο FPAP που συνδέονται με τον κίνδυνο διακύμανσης των τιμών του πετρελαίου εκπίπτουν από τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων δυνάμει του άρθρου 39 του γενικού φορολογικού κώδικα της Γαλλίας. Υπό τους όρους αυτούς, πρόκειται όντως για την εφαρμογή ενός γενικού μέτρου. Συνεπώς, η δυνατότητα έκπτωσης δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
5.2. Φορολογικό μέτρο υπέρ του FPAP
(42)
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το ταμείο FPAP διαλύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2008. Οι φορολογικές διατάξεις υπέρ του FPAP έπαψαν να ισχύουν την ίδια ημερομηνία.
(43)
Η Επιτροπή αναφέρει επίσης ότι μετά τη διαδικασία εκκαθάρισης, το FPAP διέκοψε οριστικά οιανδήποτε οικονομική δραστηριότητα. Οι δραστηριότητες και τα στοιχεία ενεργητικού του FPAP δεν μεταφέρθηκαν σε καμία άλλη επιχείρηση. Επιπλέον, τα κεφάλαια τα οποία το FPAP ενδεχομένως διέθετε ακόμη κατά την ημερομηνία διάλυσής του μεταφέρθηκαν στο Κράτος, μέσω του OFIMER, ενός δημόσιου οργανισμού που χρηματοδοτείται από το Κράτος.
(44)
Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή εκτιμά ότι ακόμη κι αν υποτεθεί ότι τα φορολογικά μέτρα υπέρ του FPAP συνιστούσαν πλεονέκτημα για το FPAP και δημιουργούσαν στρέβλωση του ανταγωνισμού, η στρέβλωση αυτή περατώθηκε όταν το FPAP έπαυσε τις δραστηριότητές του και η εφαρμογή των μέτρων περατώθηκε. Υπό αυτές τις συνθήκες, μία απόφαση της Επιτροπής αποφαινόμενη σχετικά με την ύπαρξη τέτοιων φορολογικών ενισχύσεων και την ενδεχόμενη συμβατότητά τους με την εσωτερική αγορά δεν θα είχε κανένα πρακτικό αποτέλεσμα.
(45)
Κατά συνέπεια, η επίσημη διαδικασία εξέτασης που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ είναι άνευ αντικειμένου όσον αφορά το FPAP.
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
(46)
Βάσει της ανάλυσης που αναπτύχθηκε στην ενότητα 5.1, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα που παραχωρήθηκαν στα μέλη του FPAP δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(47)
Βάσει των συλλογισμών που διατυπώθηκαν στην ενότητα 5.2, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η διαδικασία εναντίον του FPAP είναι άνευ αντικειμένου,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Τα φορολογικά μέτρα που θεσπίστηκαν από τη Γαλλία υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Άρθρο 2
Η επίσημη διαδικασία εξέτασης που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τα φορολογικά μέτρα υπέρ του FPAP περατώνεται.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλία.
Βρυξέλλες, 23 Ιουνίου 2010.