РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 578/2010 НА КОМИСИЯТА
от 29 юни 2010 година
за прилагане на Регламент (ЕО) № 1216/2009 на Съвета относно режима на възстановяванията при износ за определени селскостопански продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, и относно критериите за определяне на размера на тези възстановявания
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1216/2009 на Съвета от 30 ноември 2009 г. за определяне на търговския режим, приложим за някои стоки, получени от преработката на селскостопански продукти (1), и по-специално член 8, параграф 3, първа алинея от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1043/2005 на Комисията от 30 юни 2005 г. за прилагане на Регламент (ЕО) № 3448/93 на Съвета относно системата за възстановяване на средства при износа на някои селскостопански продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, както и на критериите за определяне размера на такова възстановяване (2), е бил съществено изменян няколко пъти. Тъй като отново са необходими изменения, той следва да бъде заменен.
(2)
В Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (3) е предвидено в степента, в която това е необходимо, за да се даде възможност определени селскостопански продукти да бъдат изнасяни под формата на определени преработени стоки, които не са включени в приложение I към Договора, на базата на котировките или цените на тези продукти на световните пазари, разликата между тези котировки или цени и цените в Съюза да може да бъде възстановявана при износ. Поради това възстановяванията за всички тези селскостопански продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, следва да подлежат на общи правила.
(3)
За гарантиране на еднаквото прилагане на разпоредбите от Регламент (ЕО) № 1234/2007, касаещи възстановяванията при износ, възстановяването не следва да се предоставя за стоки от трети държави, използвани за производството на стоки, които се изнасят, след като са били в свободно обращение в Съюза.
(4)
Възстановяванията при износ следва да се изплащат за стоки, които са получени директно от основни продукти, от продукти, получени в резултат на преработката на основни продукти, и от продукти, приравнени към една от тези категории. За всеки един от тези случаи следва да се установи методът за определяне на размера на възстановяването при износ.
(5)
Регламент (ЕО) № 612/2009 на Комисията от 7 юли 2009 г. за установяване на общи подробни правила за прилагане на режима на възстановяванията при износ на земеделски продукти (4) и Регламент (ЕИО) № 2220/85 на Комисията от 22 юли 1985 г. за определяне на общи подробни правила за прилагане на системата от гаранции за селскостопанските продукти (5) се прилагат като цяло за стоките, които не са включени в приложение I към Договора. Затова е необходимо да се уточни начинът, по който някои разпоредби от тези регламенти се прилагат.
(6)
В съответствие с Регламент (ЕО) № 1670/2006 на Комисията от 10 ноември 2006 г. за определяне на някои подробни правила за прилагане на Регламент (ЕО) № 1784/2003 на Съвета във връзка с определянето и предоставянето на коригирани възстановявания по отношение на зърнени култури, изнасяни под формата на някои спиртни напитки (6), ставката на възстановяването при износ трябва да бъде тази, която се прилага в деня, в който зърнените култури са поставени под контрол за производството на спиртни напитки. Поради това поставянето на зърнените култури под митнически контрол за производството на спиртни напитки, посочени в член 2 от Регламент (ЕО) № 1670/2006, следва да се счита за равностойно на износ за целите на възстановяванията при износ.
(7)
Счита се, че спиртните напитки не са така чувствителни спрямо цените на използваните за производството им селскостопански продукти, както останалите стоки. Въпреки това в протокол 19 към Акта за присъединяване на Обединеното кралство, Ирландия и Дания е предвидено да се вземе решение за необходимите мерки, които да улеснят използването на зърнени култури от Съюза в производството на спиртни напитки, получавани от такива култури.
(8)
Много стоки, произвеждани от предприятията при ясно определени технически условия и с постоянни характеристики и качество, са предмет на редовен износ. За улеснение на формалностите при износ за подобни стоки следва да се приеме опростена процедура, при която производителят да представя на компетентните органи счетената от тях за необходима информация за условията на производството на стоките. Когато количествата на селскостопанските продукти, които действително са използвани в производството на изнесените стоки, са регистрирани от компетентните органи, следва да се включи разпоредба за ежегодно потвърждение на тази регистрация, за да се намалят рисковете, свързани с непредставянето на информацията за промените в тези количества.
(9)
Много селскостопански продукти са зависими от променливи природни и сезонни условия. В резултат на това съдържанието на селскостопански продукти в изнасяните стоки може да варира. Поради тази причина размерът на възстановяването следва да се определя на базата на действително използваното за производството на изнасяните стоки количество селскостопански продукти. Въпреки това за улеснение на административните дейности размерът на възстановяването за определени стоки с опростен и относително постоянен състав следва да се определя на базата на фиксирани количества на селскостопански продукти.
(10)
За да отговарят на условията за възстановяване, използваните селскостопански продукти и, по-специално, произведените от такива продукти стоки трябва да бъдат изнесени. Всяко изключение от това правило следва да се тълкува рестриктивно. Въпреки това по време на процеса на производството на стоките производителите могат да понесат загуби на суровини, за които са заплатени цените на Съюза, докато загубите, понесени от установените извън Съюза производители, са ограничени до цените на тези суровини на световните пазари. В допълнение към това в процеса на производството се получават и някои странични продукти, които се различават значително като стойност от главните продукти. В някои случаи тези странични продукти могат да бъдат използвани само като храна за животни. Поради това е необходимо да се установят общи правила за определяне на концепцията за количеството продукти, действително използвани в процеса на производството на продуктите за износ.
(11)
За целите на член 8, параграф 3, втора алинея от Регламент (ЕО) № 1216/2009 е необходимо да се предвиди, че възстановяванията за основни продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I, се определят за същия период като този за селскостопанските продукти, изнасяни в непреработен вид. Необходимо е обаче да се предвиди възможност за дерогация от това правило при обстоятелства на смущения на пазара, които трябва да бъдат определени в съответствие с процедурата по член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1216/2009.
(12)
При определяне на ставката на възстановяването за основни или приравнени към тях продукти следва да се отчитат помощите или другите мерки със сходен ефект, които са приложими съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007.
(13)
За целите на определянето на възстановяванията при износ нишестето от картофи се приравнява към скорбялата от царевица. Въпреки това следва да се предвиди възможност да се определя специфична ставка на възстановяването при износ на нишесте от картофи при ситуации на пазара, при които цената му е значително по-ниска от тази на скорбялата от царевица.
(14)
В съответствие с член 162, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 възстановяванията, предоставени при износ на селскостопански продукти, включени в стоки, които не са обхванати от приложение I към Договора, не могат да надвишават възстановяванията, които биха били дължими за същите продукти при износ в непреработен вид. Това следва да се има предвид при установяване на ставките на възстановяването и при определяне на правилата за приравняването.
(15)
Някои стоки със сходни характеристики могат да са получени чрез различни техники от различни основни материали. От износителите следва да се изисква да определят естеството на основните материали и да направят определени заявления по отношение на производствения процес, когато подобна информация е необходима за определяне на правото на възстановяване или на съответната ставка на възстановяването, която следва да се прилага.
(16)
При изчисляване на количествата селскостопански продукти, които действително са използвани в случаите на производство на нишестета и скорбяла и някои сиропи от глюкоза и малтодекстрин, е целесъобразно да се отчита съдържанието на сухо вещество.
(17)
Следва да се предвиди възможност за диференциране на възстановяването за определени селскостопански продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, в зависимост от местоназначението, когато търговското положение в световен план, специфичните изисквания на някои пазари или международните търговски споразумения го налагат.
(18)
С оглед на управлението на размерите на възстановяванията, които могат да бъдат предоставени в течение на една бюджетна година за определени селскостопански продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, следва да се разреши определяне на различни ставки на възстановяването при износ, със или без предварително фиксиране на ставката на възстановяването на базата на развитието на пазара на Съюза и световните пазари.
(19)
Размерът на възстановяването, което може да бъде предоставено в рамките на дадена бюджетна година, е ограничен от международните ангажименти на Съюза. Следва да се направи възможен износът на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, при предварително известни условия. По-специално следва да е възможно стопанските субекти да имат гаранция, че този износ е допустим за възстановявания в съответствие с ангажиментите на Съюза. Когато такава гаранция не може повече да бъде предоставена, износителите следва да бъдат информирани достатъчно рано. Издаването на удостоверения за възстановяване позволява да се проследяват заявленията за възстановяване и да се гарантира на титулярите, че те ще могат да се възползват от възстановяването до размера, за който е издадено удостоверението, при условие че отговарят на останалите условия за възстановяването, установени в правилата на Съюза.
(20)
Следва да се установят мерки за управлението на режима на удостоверенията за възстановяване. По-специално следва да се предвиди възможност за прилагане на редукционен коефициент в случаите, когато размерите, за които са подадени заявления за удостоверения за възстановяване, надхвърлят наличните суми. При определени обстоятелства следва да се предвиди възможност за временното преустановяване на издаването на удостоверения за възстановяване.
(21)
Удостоверенията за възстановяване служат за гарантиране на спазването на поетите от Съюза международни ангажименти. Също така те позволяват предварително да бъде фиксиран размерът на възстановяването, което може да бъде предоставяно за селскостопански продукти, използвани в производството на стоки, изнасяни за трети държави. Тази цел се различава в някои отношения от целите на лицензиите за износ, издавани за изнасяни в непреработен вид основни продукти, които са предмет на международни договорености с количествени ограничения. Поради тази причина е необходимо да се определи кои общи разпоредби, приложими за селскостопанските лицензии и сертификати, понастоящем установени с Регламент (ЕО) № 376/2008 на Комисията от 23 април 2008 г. за определяне на общи подробни правила за прилагане на режима на лицензии за внос и износ и сертификати за предварително фиксиране за селскостопанските продукти (7), не следва да се прилагат по отношение на удостоверенията за възстановяване.
(22)
В по-голямата си част ставките на възстановяването се определят или променят в четвъртък. Необходимо е да се намали опасността от подаването със спекулативна цел на заявления за предварително фиксиране по отношение на продукти. Поради това, когато заявлението за предварително фиксиране е подадено в четвъртък, то ще се счита за подадено на следващия работен ден.
(23)
Ставките на възстановяването за различни основни продукти, включени в стоки, които не са посочени в приложение I, следва да бъдат едновременно фиксирани предварително, за да се улесни функционирането на режима на възстановяванията при износ от страна на държавите-членки.
(24)
Възможно е да се подават заявления за удостоверения за суми, които са по-големи от онези, които могат да бъдат предоставени. Поради тази причина бюджетната година следва да се раздели на периоди така, че удостоверенията да могат да бъдат издавани както на стопанските субекти, които изнасят в края на бюджетната година, така и на онези, които изнасят в началото на бюджетната година. Когато е целесъобразно, за всички заявени суми през определен период от време следва да се приложи редукционен коефициент.
(25)
Ако заявленията за удостоверения за възстановяване, получени за отделен транш, са за по-малка сума, отколкото наличната сума за същия този транш, следва да се разреши на стопанските субекти да подават заявления за удостоверения за възстановяване на седмична база във връзка с оставащата налична сума за този транш.
(26)
Необходимо е да се определи как следва да се прилагат относно удостоверенията за възстановяване някои разпоредби на Регламент (ЕО) № 376/2008, свързани със сертификатите за предварително фиксиране на възстановяването при износ във връзка с тръжна процедура, публикувана в трета държава вносител.
(27)
Следва да бъдат определени условия за освобождаването на гаранцията, която се представя за удостоверенията за възстановяване. Тези условия следва да включват задълженията, които се считат за главно изискване и за които се представя гаранцията, както и доказателствата, които трябва да се представят за доказване на изпълнението на задълженията.
(28)
Повечето износители получават годишно под 100 000 EUR от възстановявания. Като цяло този износ е от незначително икономическо значение и представлява само малка част от общото количество възстановявания, предоставяни за селскостопански продукти, изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора. Поради това в тези случаи следва да се предвиди възможност за освобождаване на малките износители от изискването за представяне на удостоверение. В интерес на опростяването, при определени обстоятелства те следва да имат правото да използват удостоверенията за възстановяване, без да губят статута си на малък износител. Въпреки това, за да се избегне злоупотребата с тази възможност, е необходимо прилагането на това освобождаване да се ограничи само за държавата-членка, в която е установен малкият износител.
(29)
Следва да бъдат установени мерки за мониторинга, основани на принципа, че при всеки износ на стоки износителят декларира пред компетентните органи количествата продукти, използвани за производството на изнасяните стоки. Компетентните органи следва да предприемат считаните от тях за необходими мерки за проверка на точността на тези декларации.
(30)
Възможно е органите, които отговарят за проверката на декларацията на износителите, да не разполагат с достатъчно доказателства, за да могат да приемат декларацията за използваните количества, дори когато тя се базира на химически анализ. Вероятността от възникването на подобни ситуации е особено голяма, когато изнасяните стоки са произведени в държава-членка, различна от държавата-членка износител. Поради това компетентните органи на държавата-членка износител следва да могат да получат, ако е необходимо, директно от компетентните органи на другите държави-членки цялата информация, която последните са в състояние да получат за условията на производството на стоките.
(31)
След консултации с компетентните органи в държавата-членка, в която са произведени стоките, на стопанските субекти следва да се разреши да подават опростена декларация за използваните продукти под формата на обобщени количества от тези продукти, при условие че те водят подробен отчет на използваните продукти и го представят на разположение на тези органи.
(32)
Износителят не винаги знае точните количества на използваните селскостопански продукти, за които той може да иска възстановяване, особено когато той не е производителят. Поради това износителят не винаги може да декларира тези количества. С оглед на предходното е необходимо да се предвиди алтернативен метод за изчисляване на възстановяването, което съответният субект може да поиска, като той се ограничи до някои стоки на основата на техния химичен анализ и като се използва създадена за целта таблица.
(33)
В съответствие с член 28 от Регламент (ЕО) № 612/2009 не се предоставя възстановяване за продукти, които не са с добро и задоволително пазарно качество в деня на приемането на декларацията за износ. За да се гарантира, че това правило се прилага по еднакъв начин, следва да се внесе яснота, че за възстановяването за определени продукти от животински произход, обхванати от Регламент (ЕО) № 852/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 г. относно хигиената на храните (8) и от Регламент (ЕО) № 853/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 г. относно определяне на специфични хигиенни правила за храните от животински произход (9) и които са посочени в приложение II към настоящия регламент, тези продукти от животински произход следва да бъдат подготвени в съответствие с изискванията на тези регламенти и да са с необходимата здравна маркировка.
(34)
От основно значение е да се създаде възможност Комисията да извършва достатъчно добър мониторинг на мерките, приети по отношение на предоставените възстановявания при износ. Поради това компетентните органи на държавите-членки следва да предоставят на Комисията определена статистическа информация. Следва да се определят форматът и обхватът на тази информация.
(35)
В съответствие с член 12, параграфи 1 и 4 от Регламент (ЕО) № 612/2009 съставките, различни от захарните продукти, посочени в член 162, параграф 1, буква а), точка iii) и буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, за които може да бъде предоставено възстановяване при износ, трябва да бъдат с произход от Съюза. Поради това следва да се установят мерките за изпълнението на това изискване.
(36)
Обемът на заявленията, по отношение на които са предоставени възстановявания в съответствие с този регламент, е голям. Повечето стоки, за които се подават тези заявления, са произвеждани при ясно определени технически условия, имат постоянни характеристики и качество, редовно са изнасяни и имат производствени формули, които са били регистрирани и утвърдени от компетентните органи. Предвид тези обстоятелства и с оглед на опростяване на административните дейности при предоставяне на възстановяванията при износ съгласно настоящия регламент е целесъобразно да се приемат специални разпоредби, за да се предостави по-голяма гъвкавост за държавите-членки при прилагането на член 24 от Регламент (ЕО) № 612/2009, доколкото това се отнася до праговете, под които държавите-членки могат да освободят стопанските субекти от задължението за представяне на изискваното доказателство, с изключение на документа за транспорт.
(37)
Целесъобразно е да се осигури еднакво прилагане в рамките на Съюза на разпоредбите за възстановяванията за стоките, които не са включени в приложение I към Договора. За тази цел всяка държава-членка следва да информира Комисията за мерките за мониторинг, които се прилагат на нейна територия за различните видове изнасяни стоки.
(38)
Следва да се предвиди достатъчен период от време за преминаване от административните изисквания за удостоверенията за възстановяване по силата на Регламент (ЕО) № 1043/2005 към административните изисквания, предвидени в настоящия регламент. Следователно, настоящият регламент следва да се прилага за удостоверенията, за които са подадени заявления от първата дата на първия период за подаване на бюджетен период 2011 г. и да влезе в сила на тази дата.
(39)
Предвидените в настоящия регламент мерки са в съответствие със становището на Управителния комитет по хоризонталните въпроси, касаещи търговията с преработени селскостопански продукти, които не са включени в приложение I към Договора,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
1. С настоящия регламент се определят правилата за прилагане на Регламент (ЕО) № 1216/2009 относно режима на възстановяванията при износ, установен съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Той се прилага за износа на основните продукти, на продуктите, получени от преработката на такива основни продукти, или на продуктите, приравнени към една от тези две категории съгласно член 3 от настоящия регламент, когато тези продукти се изнасят под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, но са посочени в части I-V от приложение ХХ към Регламент (ЕО) № 1234/2007 и в приложение II към настоящия регламент.
2. Възстановяването при износ съгласно параграф 1 не се предоставя за стоки, които са били допуснати за свободно обращение съгласно член 29 от Договора и са били реекспортирани.
За такива стоки не се предоставя възстановяване, когато се изнасят след преработка или когато са включени в други стоки.
3. С изключение на житните растения, не се предоставя възстановяване за продуктите, използвани за производството на алкохол, съдържащ се в спиртните напитки, посочени в приложение II и включени в код по КН 2208.
Член 2
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„бюджетен период“ означава периодът от 1 октомври на дадена година до 30 септември на следващата година;
б)
„бюджетна година“ означава периодът от 16 октомври на дадена година до 15 октомври на следващата година;
в)
„основни продукти“ означават продуктите, които са посочени в приложение I към настоящия регламент;
г)
„съставки“ означават основните продукти, продуктите, получени от преработката на такива основни продукти, или продуктите, приравнени към една от тези две категории, които са използвани в производството на стоките и са посочени в член 162, параграф 1, буква а), точки i), ii), iii), v) и vii) и буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
д)
„стоки“ означават продуктите, които не са включени в приложение I към Договора, но които са посочени в части I-V от приложение ХХ към Регламент (ЕО) № 1234/2007 и в приложение II към настоящия регламент;
е)
„споразумението“ означава Споразумението за селското стопанство, сключено по време на Уругвайския кръг на многостранните търговски преговори;
ж)
„хранителна помощ“ означава операции за предоставяне на хранителни помощи, отговарящи на условията по член 10, параграф 4 от споразумението;
з)
„отпадъци“ означават продукти от производствения процес, чийто състав е отчетливо различен от този на действително изнасяните стоки и които не могат да бъдат пуснати на пазара;
и)
„странични продукти“ означават продуктите или стоките, получени в хода на производствения процес, чиито състав или характеристики са различни от тези на действително изнасяните стоки и които могат да бъдат пуснати на пазара;
й)
„загуби“ означават количествата продукти или стоки, получени в резултат на производствения процес от етапа, на който селскостопанските продукти се използват в непреработен вид в производството, които са различни от количествата на действително изнасяните стоки и от отпадъците и страничните продукти, и които не могат да бъдат пуснати на пазара.
2. За целите на букви з), и) и й) от параграф 1 продуктите, получени в хода на производствения процес, чийто състав е различен от този на действително изнасяните стоки, които се продават срещу заплащане, което покрива изключително само разходите по тяхното унищожаване, не се считат за пуснати на пазара.
За целите на буква й) от параграф 1 продуктите или стоките, получени в резултат на производствения процес, които могат да бъдат използвани единствено като храни за животни, независимо дали това става срещу заплащане, се приравняват на загуби.
Член 3
1. Нишестето от картофи, включено в код по КН 1108 13 00, получено директно от картофи, като се изключат вторичните продукти, се приравнява към продукта, получен от преработката на царевица.
2. Суроватката, включена в кодове по КН 0404 10 48 до 0404 10 62, неконцентрирана, дори замразена, се приравнява към суроватката на прах, включена в приложение I (наричана по-нататък „продуктова група 1“).
3. Следните продукти се приравняват към мляко на прах със съдържание на мазнини, което не надвишава 1,5 %, както са посочени в приложение I (наричани по-нататък „продуктова група 2“):
а)
мляко и млечни продукти, включени в кодове по КН 0403 10 11, 0403 90 51 и 0404 90 21, неконцентрирани, без прибавка на захар или други подсладители, дори замразени, с тегловно съдържание на млечни мазнини, непревишаващо 0,1 %;
б)
мляко и млечни продукти, включени в кодове по КН 0403 10 11, 0403 90 11 и 0404 90 21, на прах, гранули или в други твърди форми, без прибавка на захар или други подсладители, с тегловно съдържание на млечни мазнини, непревишаващо 1,5 %.
4. Следните продукти се приравняват към мляко на прах със съдържание на мазнини от 26 %, както са изброени в приложение I (наричани по-нататък „продуктова група 3“):
а)
мляко, сметана и млечни продукти, включени в кодове по КН 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 90 51, 0403 90 53, 0404 90 21 и 0404 90 23, неконцентрирани, без прибавка на захар или други подсладители, дори замразени, с тегловно съдържание на млечни мазнини, превишаващо 0,1 %, но непревишаващо 6 %;
б)
мляко, сметана и млечни продукти, включени в кодове по КН 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 10 19, 0403 90 13, 0403 90 19, 0404 90 23 и 0404 90 29, на прах, гранули или в други твърди форми, без прибавка на захар или други подсладители, с тегловно съдържание на млечни мазнини, превишаващо 1,5 %, но по-малко от 45 %.
5. Следните продукти се приравняват към продуктова група 6:
а)
мляко, сметана и млечни продукти, включени в кодове по КН 0403 10 19, 0403 90 59, 0404 90 23 и 0404 90 29, неконцентрирани, без прибавка на захар или други подсладители, с тегловно съдържание на млечни мазнини, превишаващо 6 %;
б)
мляко, сметана и млечни продукти, включени в кодове по КН 0403 10 19, 0403 90 19 и 0404 90 29, на прах, гранули или в други твърди форми, без прибавка на захар или други подсладители, с тегловно съдържание на млечни мазнини, което не е по-малко от 45 %;
в)
масло и други млечни мазнини с тегловно съдържание на млечни мазнини, различно от 82 %, но не по-малко от 62 %, включени в кодове по КН 0405 10, 0405 20 90, 0405 90 10, 0405 90 90.
6. Млякото, сметаната и млечните продукти, включени в кодове по КН 0403 10 11 до 0403 10 19, 0403 90 51 до 0403 90 59 и 0404 90 21 до 0404 90 29, концентрирани, различни от тези на прах, гранули или в други твърди форми, без прибавка на захар или други подсладители и с тегловно съдържание на мазнини, се приравняват към продуктова група 2, доколкото се касае за несъдържащата мазнини част на съдържанието на сухото вещество на съответния продукт. Когато се отнася за съдържащата млечни мазнини част на съответния продукт, той се приравнява към продуктова група 6.
Първа алинея се прилага също за сирене и извара.
7. Олющеният ориз, включен в код по КН 1006 20, и полубланшираният ориз, включен в кодове по КН 1006 30 21 до 1006 30 48, се приравнява към бланширания (избеления) ориз, включен в кодове по КН 1006 30 61 до 1006 30 98.
8. Следните продукти се приравняват към бяла захар, включена в код по КН 1701 99 10, когато се изнасят в непреработен вид и когато отговарят на условията за възстановяване, определени в Регламент (ЕО) № 1234/2007 и Регламент (ЕО) № 951/2006 на Комисията (10):
а)
сурова захар от захарно цвекло или захарна тръстика, включена в кодове по КН 1701 11 90 или 1701 12 90 и със съдържание в сухо състояние на най-малко 92 тегловни процента захароза, определено по поляриметричен метод;
б)
захар, включена в кодове по КН 1701 91 00 или 1701 99 90;
в)
продуктите, посочени в част III, буква в) от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007, с изключение на смесите, получени частично от използването на продукти, включени в част I от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007;
г)
продуктите, посочени в част III, букви г) и ж) от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007, с изключение на смесите, получени частично от използването на продукти, включени в приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Член 4
В допълнение към разпоредбите на настоящия регламент се прилагат и разпоредбите на Регламент (ЕО) № 612/2009 и Регламент (ЕИО) № 2220/85, освен когато член 39, параграф 4 и член 50 от настоящия регламент предвиждат друго.
ГЛАВА II
ВЪЗСТАНОВЯВАНИЯ ПРИ ИЗНОС
РАЗДЕЛ 1
Метод на изчисляване
Член 5
1. Размерът на възстановяването, предоставяно за количеството, определено съгласно раздел 2, за всеки от основните продукти, които са изнасяни под формата на същия вид стоки, се получава, като това количество се умножи по ставката на възстановяването за основния продукт, изчислена за единица тегло съгласно раздел 3.
2. Когато съгласно член 15, параграф 2 за даден основен продукт са определени различни ставки на възстановяването, за всяко от количествата от основния продукт, за които се прилага различна ставка на възстановяването, се изчислява отделен размер.
3. Когато стоки се използват за производството на изнасяните стоки, ставката на възстановяването, която трябва да се използва при изчисляване на размера за всеки от основните продукти, на размера за продуктите, получени от тяхната преработка, или на размера за продуктите, приравнени към една от тези две категории съгласно член 3, които са използвани за производството на изнасяните стоки, е ставката на възстановяването, която се прилага, когато първите стоки са изнесени в непреработен вид.
РАЗДЕЛ 2
Референтно количество
Член 6
Количеството на всеки от основните продукти, което се взема като база за изчисляването на размера на възстановяването по отношение на стоките, наричано по-нататък „референтното количество“, се определя съгласно членове 7, 8 и 9, освен в случаите, когато има позоваване на приложение III или когато се прилага член 47, параграф 2.
Член 7
В случай на използване на основен продукт в непреработен вид или на приравнен продукт референтното количество е действително използваното количество в производството на изнесените стоки, като се вземат под внимание коефициентите на превръщане, определени в приложение VII.
Член 8
1. В случай на използване на продукт, който е включен в член 1, параграф 1, буква а) и в част I от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007 или в член 1, параграф 1, буква б) и част II от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007, референтното количество е действително използваното количество в производството на изнасяните стоки, коригирано така, че да съответства на количество от основния продукт, като се прилагат коефициентите, определени в приложение V към настоящия регламент, когато за съответния продукт важи едно от следните условия:
а)
продуктът е получен от преработката на основен продукт или на продукт, приравнен към основния продукт;
б)
продуктът е приравнен към продукт, получен от преработката на основен продукт;
в)
продуктът е получен от преработката на продукт, приравнен към продукт, получен от преработката на основен продукт.
2. Чрез дерогация от параграф 1 референтното количество за спиртни напитки на основата на житни растения, включени в спиртните напитки с код по КН 2208, е 3,4 kg ечемик за обемен процент алкохол, добит от житни растения, за всеки хектолитър изнесена спиртна напитка.
Член 9
1. При спазване на разпоредбите на член 11 в случаите, когато се използва един от следващите продукти, референтното количество за всеки от основните продукти е равно на количеството, определено от компетентните органи съгласно член 45:
а)
продукт, който не е включен в приложение I към Договора, получен от преработката на продукт, посочен в член 7 или 8 от настоящия регламент;
б)
продукт, получен от смес или от преработката на няколко продукта от посочените в член 7 или 8, или на продукти от посочените в буква а) от настоящата алинея.
Референтното количество се определя на базата на количеството продукт, което действително е използвано за производството на изнасяните стоки.
За целите на изчисляването на това количество се прилагат коефициентите на превръщане, посочени в приложение VII, или специалните правила за изчисляване, съотношенията за еквивалентност и коефициентите по член 8.
2. Чрез дерогация от параграф 1 за спиртни напитки на основата на житни растения, включени в спиртните напитки с код по КН 2208, референтното количество е 3,4 kg ечемик за обемен процент алкохол, добит от житни растения, за всеки хектолитър изнесена спиртна напитка.
Член 10
1. За целите на членове 6 до 9 продуктите, използвани в непреработен вид за производството на изнасяните стоки, се считат за действително използвани.
2. Когато по време на един от етапите на производство на тези стоки даден основен продукт се преработва в друг по-сложен основен продукт и се използва на по-късен етап в производството, за действително използван се счита само последният основен продукт.
3. Количествата действително използвани продукти по смисъла на параграф 1 се определят за всеки вид изнасяна стока.
4. Чрез дерогация от параграфи 1, 2 и 3 в случаите на редовен износ на стоки, произвеждани от дадено предприятие при ясно определени технически условия и с постоянни характеристики и качество, по споразумение с компетентните органи тези количествата могат да бъдат определени от производствената формула на стоките или от средните количества продукт, използвани в продължение на определен период за производството на дадено количество от тези стоки. Така определените количества продукти трябва да останат като база за изчисленията до внасянето на евентуални изменения в условията, при които се произвеждат стоките.
Така определените количества на продуктите се потвърждават най-малко веднъж годишно, освен в случаите, когато е налице официално разрешение от страна на компетентния орган.
Член 11
1. По отношение на стоките, посочени в приложение III, референтното количество в килограми от основния продукт на 100 kg стоки трябва да отговаря на указаното в същото приложение срещу всяка от тези стоки.
Въпреки това в случаите на пресни макаронени изделия количествата на основните продукти, посочени в приложение III, се намаляват до едно еквивалентно количество сухи макаронени изделия, като за целта тези количества се умножават по процента на сухия екстракт на макаронените изделия и след това се разделят на 88.
2. Когато стоките по приложение III са произведени отчасти от продукти, за които изплащането на възстановяване при износ е предмет на разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1234/2007, и отчасти от други продукти, референтното количество по отношение на първите продукти се определя съгласно членове 6 до 10.
Член 12
1. За целите на определянето на количествата действително използвани селскостопански продукти се прилагат параграфи 2 и 3.
2. Всички селскостопански продукти, използвани по смисъла на член 10, за които се дава право на възстановяване и които се губят в нормалния ход на производствения процес под формата на пара или дим или чрез превръщането им в невъзстановимо прахообразно състояние или в пепел, са допустими за възстановяване по отношение на всички използвани количества.
3. Което и да е количество стоки, което не е действително изнесено, не е допустимо за възстановяване по отношение на количествата на действително използваните селскостопански продукти.
Когато тези стоки имат същия състав като действително изнесените, може да се приложи pro rata намаление на количествата действително използвани за тяхното производство селскостопански продукти.
Член 13
1. Чрез дерогация от разпоредбите на член 12, параграф 3 загуби в размер на 2 % или по-малко в тегловно изражение, които са обичайни за производството на стоките, са допустими за предоставяне на възстановявания.
Прагът от 2 % се изчислява като частта от теглото на сухото вещество на всички използвани суровини, след като се извадят количествата, посочени в член 12, параграф 2, спрямо теглото на сухото вещество на действително изнесените стоки, или като се използва друг метод за изчисляване, подходящ с оглед на условията на производството на стоките.
2. Когато обичайните за производството на стоките загуби надхвърлят 2 %, загубите над тази стойност не са допустими за възстановявания по отношение на действително използваните количества селскостопански продукти. Въпреки това компетентните органи в държавите-членки могат да приемат по-големи загуби, ако те са счетени за обосновани. Държавите-членки уведомят Комисията за случаите, в които компетентните органи признават по-големите загуби, както и за аргументите за признаването им.
3. Допустими за предоставяне на възстановяване са количествата действително използвани селскостопански продукти, включени в отпадъците.
4. В случаите, когато се получават странични продукти, действително използваните селскостопански продукти се разпределят съответно спрямо изнесените стоки и страничните продукти.
РАЗДЕЛ 3
Ставки на възстановяването
Член 14
1. Ставката на възстановяването за основните продукти, посочени в приложение I към настоящия регламент и изнасяни под формата на стоки, които не са включени в приложение I към Договора, както е предвидено в член 164 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се фиксира от Комисията на 100 kg основен продукт за същия период като този за възстановяванията за продуктите, изнасяни в непреработен вид.
2. Чрез дерогация от параграф 1 възстановяването може да бъде фиксирано съобразно друг график, определен в съответствие с процедурата по член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1216/2009.
Член 15
1. Ставката на възстановяването се определя от Комисията с оглед на следното:
а)
средните разходи на предприятията от преработвателната промишленост за набавяне на основните продукти от пазара на Съюза и цените на световния пазар;
б)
нивото на възстановяването при износ на преработени селскостопански продукти, включени в приложение I към Договора, които са произведени при сходни условия;
в)
необходимостта да се осигурят равни условия на конкуренция между предприятията от тази промишленост, използващи продукти, които са произведени в рамките на Съюза, и тези, които използват продукти от трети държави по режима на активно усъвършенстване;
г)
от една страна, тенденциите по отношение на бюджетните разходи, а от друга - тенденциите относно пазарните цени за основните продукти в Съюза и на световния пазар;
д)
спазване на ограниченията, произтичащи от споразуменията, сключени съгласно член 218 от Договора.
2. При определяне на ставките на възстановяването се вземат предвид, когато е целесъобразно, помощите или другите мерки с еквивалентен ефект, прилагани във всички държави-членки, приложими по отношение на основните продукти или на приравнените продукти съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Възстановяванията при износ на селскостопански продукти, включени в стоки, които не са обхванати от приложение I към Договора, не могат да надвишават възстановяванията, дължими за същите продукти при износ в непреработен вид.
Член 16
1. При нишесте от картофи, включено в код по КН 1108 13 00, ставката на възстановяването се определя отделно, в еквивалент на царевица, съгласно процедурата по член 195, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, като се прилагат критериите, посочени в член 15, параграф 1 от настоящия регламент. Използваните количества нишесте от картофи се превръщат в еквивалентно количество царевица съгласно член 8 от настоящия регламент.
2. При смеси с D-глюцитол (сорбитол), включени в кодове по КН 2905 44 и 3824 60, когато съответната страна не изготви декларацията по член 45 с информацията, изисквана по силата на член 48, параграф 1, буква г), или когато съответната страна не представи достатъчно документация в подкрепа на своята декларация, ставката на възстановяването за тези смеси е равна на определената за основния продукт, за който се прилага най-ниската ставка на възстановяването.
Член 17
1. Възстановяванията за скорбяла и нишесте, включени в кодове по КН 1108 11 00 до 1108 19 90, или за продуктите, посочени в част I, буква г) на приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007, получени от преработката на тази скорбяла и нишесте, се отпуска само при представянето на декларация от доставчика на тези продукти, с която се удостоверява, че те са произведени директно от житни растения, картофи или ориз и е изключена всякаква употреба на вторични продукти в резултат на производството на други селскостопански продукти или стоки.
2. Декларацията по параграф 1 се прилага за всички доставки от същия производител до момента на нейното отменяне. Тя се проверява съгласно член 45.
Член 18
1. Когато съдържанието на сухото вещество на нишестето от картофи, приравнено към скорбялата от царевица по силата на член 3, параграф 1, е 80 % или повече, ставката на възстановяването при износ е равна на определената съгласно член 14. Когато съдържанието на сухото вещество е под 80 %, ставката на възстановяването се равнява на определената съгласно член 14, умножена по 1/80-та от действителния процент на сухото вещество.
За всички останали видове нишесте и скорбяла със съдържание на сухо вещество от 87 % или повече ставката на възстановяването при износ е равна на определената съгласно член 14. Когато съдържанието на сухото вещество е под 87 %, ставката на възстановяването е тази, която е определена съгласно член 14, умножена по 1/87-а от действителния процент на сухото вещество.
2. Когато съдържанието на сухото вещество в сиропите от глюкоза или малтодекстрин, включени в кодове по КН 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 или 2106 90 55, е 78 % или повече, ставката на възстановяването при износ е равна на тази, която е определена съгласно член 14. Когато съдържанието на сухото вещество в тези сиропи е под 78 %, ставката на възстановяването е тази, която е определена съгласно член 14, умножена по 1/78-а от действителния процент на сухото вещество.
3. За целите на параграф 1 съдържанието на сухо вещество в нишестето и скорбялата се определя по метода, посочен в приложение IV към Регламент (ЕО) № 687/2008 на Комисията (11), а съдържанието на сухо вещество в сиропите от глюкоза или малтодекстрин се определя по метод 2, посочен в приложение II към Директива 79/796/ЕИО на Комисията (12), или по друг подходящ метод за анализ, който дава най-малкото същата сигурност.
4. При подаване на декларацията по член 45, заявителят декларира съдържанието на сухо вещество в използваното нишесте и скорбяла или сиропи от глюкоза или малтодекстрин.
Член 19
1. Възстановяванията за казеини, включени в код по КН 3501 10, на казеинати, включени в код по КН 3501 90 90, или на яйчен албумин, включен в кодове по КН 3502 11 90 и 3502 19 90, изнасяни в непреработен вид, могат да бъдат диференцирани според местоназначението, когато това се налага поради една от следните причини:
а)
ситуацията на световните пазари по отношение на търговията с тези стоки;
б)
специфичните изисквания на някои пазари;
в)
международни търговски споразумения.
2. Ставката на възстановяването за стоките, включени в кодове по КН 1902 11 00, 1902 19 и 1902 40 10, може да бъде диференцирана според местоназначението им.
3. Възстановяването може да варира според това, дали то е било предварително фиксирано съгласно член 26.
Член 20
1. Ставката на възстановяването е тази, която се прилага в деня, в който се изнасят стоките, с изключение на следните случаи:
а)
когато е подадено заявление съгласно член 26 за предварително фиксиране на ставката на възстановяването;
б)
когато е подадено заявление съгласно член 37, параграф 2 и ставката на възстановяването е предварително фиксирана в деня, когато е подадено заявлението за удостоверение за възстановяване.
2. Когато се прилага режимът на предварително фиксиране на ставката на възстановяването, за стоките, изнесени на по-късна дата в рамките на периода на валидност на удостоверението за възстановяване съгласно член 35, параграф 2, се прилага ставката, която е валидна в деня на подаване на заявлението за предварително фиксиране.
При преработени продукти от житни растения и ориз ставката на възстановяването се коригира, като се спазват същите правила както за предварителното фиксиране на възстановяванията за основни продукти, изнасяни в непреработен вид, но като се използват коефициентите на превръщане, определени в приложение V.
3. Извлеченията от удостоверения за възстановяване по смисъла на Регламент (ЕО) № 376/2008 не подлежат на предварително фиксиране отделно от удостоверенията, от които те са взети.
ГЛАВА III
УДОСТОВЕРЕНИЯ ЗА ВЪЗСТАНОВЯВАНЕ
РАЗДЕЛ 1
Общи разпоредби
Член 21
1. Държавите-членки издават на заявителите, независимо от мястото на установяването им в Съюза, удостоверения за възстановяване, които са валидни за цялата територия на Съюза.
Удостоверенията за възстановяване гарантират изплащането на възстановяването, при условие че са спазени условията, посочени в глава V. Тези условия могат да включват предварително фиксиране на ставката на възстановяването. Удостоверенията са валидни само в рамките на един бюджетен период.
2. Възстановяванията при износ на основни продукти под формата на стоки, включени в списъка на приложение II към настоящия регламент, или на житни растения, поставени под митнически контрол за производството на спиртни напитки, посочени в член 2 от Регламент (ЕО) № 1670/2006, се извършват срещу представено удостоверение за възстановяване, издадено съгласно член 24 от настоящия регламент.
Житните растения, посочени в първа алинея, се считат за изнесени.
Първа алинея не се прилага за доставките, посочени в член 4, параграф 1, втора алинея, трето тире и в член 33, параграф 1, член 37, параграф 1, член 41, параграф 1 и член 43, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 612/2009, нито за износа, посочен в глава IV от настоящия регламент.
3. За възстановяванията по режима на предварително фиксиране, предвиден в член 20, параграф 2, е необходимо да се представи удостоверение за възстановяване, показващо предварително фиксираната ставка на възстановяването.
Член 22
1. За посочените в настоящия регламент удостоверения за възстановяване се прилага Регламент (ЕО) № 376/2008.
2. Разпоредбите, предвидени в Регламент (ЕО) № 376/2008, за правата и задълженията, произтичащи от удостоверенията за възстановяване, изразени като количества, се прилагат mutatis mutandis за правата и задълженията, произтичащи от удостоверенията за възстановяване по настоящия регламент за сумите в евро, като се вземат под внимание разпоредбите по приложение VI към настоящия регламент.
3. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 от настоящия член, член 7, параграфи 2 и 4, членове 8, 11 и 13, член 17, параграф 1, членове 20, 23, 31, 32 и 34, член 35, параграф 6 и членове 41, 45, 46 и 48 от Регламент (ЕО) № 376/2008 не се прилагат за удостоверенията за възстановяване, посочени в настоящия регламент.
4. За целите на членове 39 и 40 от Регламент (ЕО) № 376/2008 срокът на валидност на удостоверенията, които са валидни до 30 септември, не може да бъде удължен.
В такива случаи за всички незаявени суми удостоверението се анулира поради непреодолима сила и съответната гаранция се освобождава.
Член 23
1. С изключение на заявленията за операции за предоставяне на хранителни помощи съгласно член 36, заявленията за удостоверения за възстановяване са валидни само когато е представена гаранция в размер на 10 % от стойността, за която се подава заявление при условията, предвидени в член 14 от Регламент (ЕО) № 376/2008.
2. Гаранцията се освобождава съгласно условията, предвидени в член 40 от настоящия регламент.
Член 24
1. Заявлението за удостоверение за възстановяване и самото удостоверение за възстановяване се изготвят на базата на образеца „Лицензия за износ или сертификат за предварително фиксиране“, определен в приложение I към Регламент (ЕО) № 376/2008, и в тях се посочва сумата в евро.
Тези документи се попълват съгласно указанията, дадени в приложение VI към настоящия регламент.
2. Когато заявителят не възнамерява да извършва износ от държава-членка, различна от тази, в която подава заявление за удостоверение за възстановяване, компетентният орган може да запази това удостоверение за възстановяване, по-специално в електронна форма. В този случай компетентният орган информира заявителя, че неговото удостоверение за възстановяване е регистрирано и му предоставя информацията, посочена на копието за титуляря на удостоверението за възстановяване, наричано по-нататък „копие № 1“. Копието на удостоверението за възстановяване, което е предназначено за издаващия орган, наричано по-нататък „копие № 2“, не се издава.
Компетентният орган записва цялата информация от удостоверенията за възстановяване, посочена в раздели III и IV от приложение VI, и сумите, посочени в удостоверението.
Член 25
1. Произтичащите от удостоверенията задължения не могат да бъдат прехвърляни. Правата, които произтичат от удостоверенията, могат да бъдат прехвърляни от техните титуляри през срока на валидността им, при условие че произтичащите от всяко удостоверение или от извлечения от него права се прехвърлят само на един правоприемник. Това прехвърляне на права касае сумите, които все още не са вписани в удостоверението или извлечението.
2. Правоприемниците не могат да прехвърлят на свой ред правата си, но могат да ги прехвърлят обратно на титуляря. Прехвърлянията обратно на титуляря се отнасят до сумите, които все още не са вписани в удостоверението или извлечението. В такива случаи един от текстовете, изброени в приложение VIII, се вписва от издаващия орган в клетка 6 от удостоверението.
3. При искане за прехвърляне на правата от титуляря или при прехвърляне на правата от правоприемника обратно към титуляря, издаващият орган или определената от всяка държава-членка агенция(и), вписват следния текст в удостоверението или, при целесъобразност, в извлечението от него:
а)
името и адреса на правоприемника, така както са посочени съгласно изискванията по параграф 1, или текста по параграф 2;
б)
датата на прехвърляне на правото на правоприемника или на обратното прехвърляне към титуляря, заверена с печата на органа или агенцията.
4. Прехвърлянето на правата от титуляря на правоприемника или прехвърлянето на правата от правоприемника обратно към титуляря влиза в сила от датата на вписването по параграф 3, буква б).
Член 26
1. Заявленията за предварително фиксиране на ставките на възстановяването се отнасят за всички приложими ставки на възстановяването.
2. Заявлението за предварително фиксиране може да бъде подадено както в момента на подаване на заявлението за издаване на удостоверение за възстановяване, така и по всяко време след датата на предоставяне на удостоверението за възстановяване.
3. Заявленията за предварително фиксиране се подават съгласно раздел II от приложение VI, като се използва образецът по приложение I към Регламент (ЕО) № 376/2008. Предварителното фиксиране не се прилага за износ, осъществен преди датата на подаване на заявлението.
4. Подадените в четвъртък заявления за предварително фиксиране се считат за подадени на следващия работен ден.
Член 27
1. Титулярят на удостоверението за възстановяване може да изиска извлечение от него, което се изготвя по образеца, определен в приложение I към Регламент (ЕО) № 376/2008. Заявлението трябва да съдържа информацията по точка 3, раздел II от приложение VI към настоящия регламент.
Сумата, за която се иска извлечението, се вписва в оригиналното удостоверение.
2. Без да се засягат разпоредбите, предвидени в член 9 от Регламент (ЕО) № 376/2008, от удостоверенията, регистрирани като валидни в една държава-членка, могат да се правят извлечения с валидност за целия Съюз.
Член 28
1. Всеки износител попълва специално заявление за изплащане по смисъла на член 46 от Регламент (ЕО) № 612/2009. То се подава пред органа, отговарящ за изплащането, като се придружава от съответните удостоверения, освен при регистриране на удостоверенията, както е предвидено в член 24, параграф 2 от настоящия регламент или при износ, който не е обхванат от удостоверенията за възстановяване.
Компетентният орган може да счете, че специалното заявление не е документът за изплащането по член 46, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 612/2009.
Компетентният орган може да счете, че специалното заявление е декларацията за износ по смисъла на член 5, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 612/2009. В този случай датата, на която органът, отговарящ за изплащането съгласно параграф 2 от настоящия член, е получил специалното заявление, е датата, на която този орган е получил декларацията за износ. Във всички останали случаи специалното заявление трябва да съдържа информацията от декларацията за износ, включително референтният ѝ номер.
2. Органът, отговарящ за изплащането, определя размера на сумата на базата на съдържащата се в специалното заявление информация, като взема за основа единствено количеството и естеството на изнесения основен продукт(и) и приложимата ставка(и) на възстановяването. Данните се посочват ясно в декларацията за износ.
Органът, отговарящ за изплащането, вписва тази сума в удостоверението за възстановяване в срок шест месеца от датата на получаване на специалното заявление.
Удостоверенията се изготвят върху задната страна на копие № 1. В клетки 28, 29 и 30 се вписва сумата в евро, а не количеството.
Трета алинея се прилага mutatis mutandis за удостоверения, които се съхраняват в електронен формат.
3. След изготвянето, ако удостоверението за възстановяване не е регистрирано, както е предвидено в член 24, параграф 2 от настоящия регламент, копие № 1 на удостоверението се връща на титуляря или се съхранява от разплащателния орган по искане на износителя.
4. Задържаната гаранция по отношение на сумата, която е определена в удостоверението за възстановяване за изнесените стоки, може да бъде освободена или прехвърлена за гарантиране на авансовото изплащане на възстановяването съгласно глава 2 от дял II на Регламент (ЕО) № 612/2009.
Член 29
1. Заявленията за удостоверения за възстановяване, издавани за един бюджетен период, могат да се подават поотделно на шест транша. Заявленията за удостоверения могат да се подават най-късно на:
а)
7 септември - за удостоверения, които ще се ползват след 1 октомври;
б)
7 ноември - за удостоверения, които ще се ползват след 1 декември;
в)
7 януари - за удостоверения, които ще се ползват след 1 февруари;
г)
7 март - за удостоверения, които ще се ползват след 1 април;
д)
7 май - за удостоверения, които ще се ползват след 1 юни;
е)
7 юли - за удостоверения, които ще се ползват след 1 август.
2. Стопанските субекти могат да подават заявления за удостоверения за възстановяване само по отношение на транша, който съответства на първата крайна дата, както това е определено в параграф 1, след датата на подаването им.
Член 30
Крайният срок, в който държавите-членки уведомяват Комисията за заявленията за удостоверения, е следният:
а)
14 септември - за удостоверенията, посочени в член 29, параграф 1, буква а);
б)
14 ноември - за удостоверенията, посочени в член 29, параграф 1, буква б);
в)
14 януари - за удостоверенията, посочени в член 29, параграф 1, буква в);
г)
14 март - за удостоверенията, посочени в член 29, параграф 1, буква г);
д)
14 май - за удостоверенията, посочени в член 29, параграф 1, буква д);
е)
14 юли - за удостоверенията, посочени в член 29, параграф 1, буква е).
Член 31
1. Общата сума, по отношение на която могат да бъдат издадени удостоверения за възстановяване за всеки отделен бюджетен период, се определя съгласно параграф 2.
2. От цифрата, която представлява максималния размер на възстановяванията, определен съгласно член 9, параграф 2 от споразумението, се приспадат следните суми:
а)
сумата, която надхвърля максималния размер и която е била неправомерно предоставена през предходната бюджетна година;
б)
сумата, която е заделена за покриване на износа, посочен в глава IV от настоящия регламент;
в)
сумите, за които са издадени удостоверения за възстановяване с валидност през съответния бюджетен период.
3. Сумата, по отношение на която издадените удостоверения, посочени в член 41, са били върнати, се добавя към стойността, която се получава съгласно разпоредбите на параграф 2.
4. Получената съгласно параграф 2 сума се увеличава с всяка сума, заделена за покриване на износа, посочен в глава IV, която остава неусвоена.
5. Когато има съмнения по отношение на някоя от сумите, посочени в параграф 2, това се взема предвид, когато се определя крайната сума.
Член 32
Общата сума, за която могат да се издават удостоверения за всеки от траншовете по член 29, е:
а)
30 % от сумата, изчислена съгласно член 31, определена на 14 септември - за транша по член 29, параграф 1, буква а);
б)
27 % от сумата, изчислена съгласно член 31, определена на 14 ноември - за транша по член 29, параграф 1, буква б);
в)
32 % от сумата, изчислена съгласно член 31, определена на 14 януари - за транша по член 29, параграф 1, буква в);
г)
44 % от сумата, изчислена съгласно член 31, определена на 14 март - за транша по член 29, параграф 1, буква г);
д)
67 % от сумата, изчислена съгласно член 31, определена на 14 май - за транша по член 29, параграф 1, буква д);
е)
100 % от сумата, изчислена съгласно член 31, определена на 14 юли - за транша по член 29, параграф 1, буква е).
РАЗДЕЛ 2
Заявления и издаване на удостоверенията за възстановяване
Член 33
1. Когато общата стойност по заявленията, получени за всеки от съответните периоди, надхвърля максималната сума, посочена в член 31, параграф 2, Комисията определя редукционен коефициент, който се прилага за всички заявления, подадени преди съответната дата по член 29, за да се осигури съблюдаването на максималния размер, посочен в член 31.
Комисията ще публикува коефициента в Официален вестник на Европейския съюз в срок до пет работни дни от датите по член 30.
2. Когато Комисията е определила редукционен коефициент, удостоверенията се издават за заявената стойност, умножена по 1 минус определения редукционен коефициент по параграф 1 от настоящия член или по член 34, параграф 3, буква а).
Въпреки това по отношение на транша, посочен в буква е) от първи параграф на член 29, заявителите могат да оттеглят заявленията си в рамките на пет работни дни след публикуване на коефициента в Официален вестник на Европейския съюз.
3. Държавите-членки уведомяват Комисията до 1 август за сумите по оттеглените съгласно параграф 2, втора алинея заявления за удостоверения за възстановяване.
Член 34
1. Когато след крайната дата за подаването на заявления за удостоверения за възстановявания при износ за конкретен транш по член 29, параграф 1, не е публикуван редукционен коефициент съгласно член 33, параграф 1, стопанските субекти могат да подават заявления за издаване на удостоверение за възстановяване за всяка останала налична сума за конкретния транш, за която не са подавани заявления.
Заявлението се подава през времето до следващата крайна дата, определена в член 29, параграф 1.
2. Всеки понеделник държавите-членки уведомяват Комисията за подадените през предходната седмица заявления. Издаването на съответните удостоверения може да започне от сряда след уведомлението, освен ако Комисията даде други указания.
3. Когато общата сума по получените заявления през дадена седмица за подаване на заявления надвишава останалата налична сума, посочена в параграф 1, Комисията предприема една или няколко от следните мерки:
а)
определя редукционен коефициент за заявленията за удостоверения за възстановяване, подадени през конкретната седмица за подаване на заявления, за които Комисията е била уведомена и за които все още не са издадени удостоверения за възстановяване;
б)
дава указания на държавите-членки да отхвърлят заявленията, подадени през конкретната седмица за подаване на заявления, за които Комисията все още не е уведомена;
в)
временно преустановява подаването на заявления за удостоверения за възстановяване.
4. Всеки регламент, приет по силата на параграф 3, се публикува в Официален вестник на Европейския съюз в срок до три дни от уведомлението за посочените в параграф 2 заявления.
Член 35
1. Удостоверенията за възстановяване са валидни от датата на издаването, както е определено в член 22, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 376/2008.
2. При спазване на втора алинея удостоверенията за възстановяване са валидни до последния ден на петия месец след месеца, в който е подадено заявлението за удостоверение, или до последния ден на бюджетния период, в зависимост от това коя от двете дати настъпва по-рано.
Удостоверенията за възстановяване, посочени в член 36, са валидни до последния ден на петия месец след месеца, в който е подадено заявлението за удостоверение.
3. Когато ставките на възстановяването са фиксирани предварително съгласно член 26, тези ставки остават валидни до последния ден на периода на валидност на удостоверението.
Член 36
Регламент (ЕО) № 2298/2001 на Комисията (13) се прилага за заявленията за удостоверения за възстановяване и за удостоверенията за възстановяване, издадени за износа на стоки, които са част от международна операция за предоставяне на хранителни помощи по смисъла на член 10, параграф 4 от споразумението.
Член 37
1. За целите на член 47 от Регламент (ЕО) № 376/2008 се прилагат параграфи 2 до 11 от настоящия член.
2. От 1 октомври на всеки бюджетен период заявленията за удостоверения във връзка с покани за участие в търг, обявени в трета държава вносител, за предварително фиксиране на възстановяването при износ в деня на подаване на заявлението могат да бъдат подавани съгласно настоящия член и извън сроковете по членове 29 и 34, когато сборът от всички суми, съответстващи на една покана за участие в търг, за който са подадени едно или повече заявления за удостоверения за възстановяване от един или повече износители и за който все още не са издадени удостоверения, не надхвърля 2 милиона EUR.
Въпреки това лимитът може да бъде увеличен на 4 милиона EUR, когато нито един от редукционните коефициенти, публикувани от началото на бюджетния период и посочени в член 33, параграф 1 или в член 34, параграф 3, не надхвърля 50 %.
3. Стойността, за която се подава заявлението за удостоверение(я), не може да надхвърля количеството, определено в поканата за участие в търг, умножено по съответната ставка на възстановяването, която е била фиксирана предварително в деня на подаване на заявлението. Предвидените в поканата за участие в търг толеранси или варианти не се вземат под внимание.
4. В допълнение към данните, посочени в член 47, параграф 3, първа алинея от Регламент (ЕО) № 376/2008, държавите-членки незабавно информират Комисията за сумите, за които се подават заявления за всяко отделно удостоверение, както и за датата и времето на подаване на всяко заявление.
5. Когато сумите, за които е направено уведомяването по силата на параграф 4, заедно със сумите, за които вече са подадени заявления за едно или повече удостоверения като част от същата покана за участие в търг, надхвърлят приложимия лимит по параграф 2, Комисията информира държавите-членки в срок до два работни дни за получаването на допълнителната информация, посочена в параграф 4, че няма да бъде издадено удостоверение за възстановяване на стопанския субект.
6. Когато в рамките на един бюджетен период сборът на сумите по удостоверенията за възстановяване, които могат да бъдат издадени съгласно член 47 от Регламент (ЕО) № 376/2008, надхвърля 4 милиона EUR, Комисията може временно да преустанови прилагането на параграф 2. Решенията за временното преустановяване на прилагането се публикуват в Официален вестник на Европейския съюз.
7. Чрез дерогация от разпоредбите на член 35, параграфи 1 и 2 от настоящия регламент, удостоверенията за възстановяване, издадени съгласно член 47 от Регламент (ЕО) № 376/2008, са валидни от датата, на която са издадени по смисъла на член 22, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 376/2008. Удостоверенията за възстановяване са валидни до края на осмия месец след месеца на издаване или до 30 септември, в зависимост от това коя от двете дати настъпва по-рано. Предварително фиксираните ставки са валидни до последния ден на валидност на удостоверението.
8. Когато, в съответствие с член 47, параграф 9, буква а) от Регламент (ЕО) № 376/2008, компетентният орган се е уверил, че агенцията, която е обявила поканата за участие в търг, е прекратила процедурата по причини, които не се отнасят до спечелилия кандидат и не се определят като непреодолима сила, той освобождава гаранцията в случаите, когато предварително фиксираната ставка на възстановяването за основния продукт, на който се пада най-големият размер на възстановяването в сравнение с останалите използвани основни продукти, е по-голяма или равна на ставката на възстановяването, която е в сила към последния ден от срока на валидност на удостоверението.
9. Когато, в съответствие с член 47, параграф 9, буква б) от Регламент (ЕО) № 376/2008, компетентният орган се е уверил, че агенцията, която е обявила поканата за участие в търг, е задължила спечелилия кандидат да приеме промените в договора по причини, които не се отнасят до него и не се определят като непреодолима сила, той може да удължи срока на валидност на удостоверението и срока, в който трябва да се прилага предварително фиксираната ставка на възстановяването, до 30 септември.
10. Когато, в съответствие с член 47, параграф 9, буква в) от Регламент (ЕО) № 376/2008, спечелилият търга кандидат представи доказателството, че поканата за участие в търг или сключеният след спечелването на търга договор предвиждат толеранс или вариант за намаляване от над 5 % и че агенцията, която е обявила поканата за участие в търг, се позовава на съответната клауза, задължението за осъществяване на износа се счита за изпълнено, когато изнесеното количество е по-малко с не повече от 10 % от количеството, което съответства на размера, за който е издадено удостоверението.
Първа алинея се прилага, при условие че предварително фиксираната ставка на възстановяването за основния продукт, на който се пада най-големият размер на възстановяването спрямо останалите използвани основни продукти, е по-голяма или равна на ставката на възстановяването, която е в сила към последния ден от срока на валидност на удостоверението. В тези случаи стойността от 95 %, посочена в член 40, параграфи 3 и 5 от настоящия регламент, се заменя с 90 %.
11. За целите на параграфи 1 до 10 от настоящия член срокът от 21 дни, определен в член 47, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 376/2008, е 44 дни.
РАЗДЕЛ 3
Гаранции
Член 38
1. Издаването на удостоверение за възстановяване задължава титуляря да кандидатства за възстановяване, равняващо се на размера, за който е издадено удостоверението за стоките, изнесени по време на периода на валидност на удостоверението за възстановяване.
Гаранцията по член 23 се представя, за да се осигури спазването на задължението, посочено в първа алинея.
2. Задължението, посочено в първа алинея от параграф 1 на настоящия член, се счита за главно изискване по смисъла на член 20, параграф 2 на Регламент (ЕИО) № 2220/85.
Член 39
1. Главното изискване се счита за изпълнено, когато износителят е предал специалното заявление, отнасящо се за стоките, изнесени през периода на валидност на удостоверението за възстановяване съгласно условията, определени в член 28 и в раздел V от приложение VI.
2. Когато специалното заявление не е декларацията за износ, то трябва да бъде подадено в срок от три месеца от датата на изтичане на срока на валидност на удостоверението за възстановяване, чийто номер се вписва в специалното заявление, освен в случаите на непреодолима сила.
Когато не бъде спазен тримесечният срок, определен в първа алинея, главното изискване не може да се счита за изпълнено.
3. Доказателството за изпълненото главно изискване е представянето пред компетентните органи на копие № 1 на удостоверението за възстановяване, надлежно вписано съгласно член 28, параграф 2. Това доказателство трябва да бъде представено до края на дванадесетия месец след края на срока на валидност на удостоверението за възстановяване.
Първа алинея се прилага mutatis mutandis за удостоверения, регистрирани в съответствие с член 24, параграф 2.
4. Чрез дерогация от член 22, параграф 3 от Регламент (ЕИО) № 2220/85 гаранцията, предвидена в член 23 от настоящия регламент, се задържа в размер на сумата, за която не е представено необходимото доказателство в рамките на сроковете по параграфи 2 и 3 от настоящия член.
Член 40
1. Когато се прилага редукционен коефициент по силата на член 33, параграф 2 или на член 34, параграф 3, буква а), част от гаранцията, равняваща се на заявената сума, умножена по редукционния коефициент, се освобождава веднага.
2. В случай че заявителят оттегли заявлението си за удостоверение съгласно член 33, параграф 2, втора алинея, се освобождават 80 % от първоначалната гаранция.
3. Гаранцията се освобождава в пълния ѝ размер, когато титулярят на удостоверението е подал заявление за възстановяване на обща стойност от 95 % от сумата, за която е издадено удостоверението.
4. По искане на титуляря държавите-членки могат да освободят гаранцията на части, пропорционално на сумите, по отношение на които са изпълнени условията по член 39, параграфи 1 и 3, при условие че бъдат представени доказателства, че е подадено заявление за сума, равняваща се най-малко на 5 % от тази, която е посочена в удостоверението.
5. Когато са подадени заявления за възстановяване на стойност, която е по-малка от 95 % от сумата, за която е издадено удостоверението, се задържа частта от гаранцията, равна на 10 % от разликата между 95 % от сумата, за която е издадено удостоверението, и действително използваната стойност на възстановяването.
6. Когато сумата, по отношение на която са изпълнени условията по член 39, параграфи 1 и 3, е по-малка от 5 % от стойността, посочена в удостоверението, цялата гаранция се задържа.
7. Когато общата стойност на гаранцията, която би трябвало да се задържи за дадено удостоверение, възлиза на 100 EUR или по-малко, съответната държава-членка освобождава цялата гаранция.
Член 41
1. Когато удостоверение или извлечение от удостоверение бъде върнато на издаващия орган в рамките на период, който се равнява на първите две трети от срока му на валидност, съответният размер на гаранцията, който трябва да се задържи, се намалява с 40 %, като за целта всяка част на деня се счита за цял ден.
2. Когато удостоверение или извлечение от удостоверение бъде върнато на издаващия орган в рамките на период, който се равнява на последната трета от срока му на валидност, или през месеца, следващ датата на изтичане на валидността му, съответният размер на гаранцията, който трябва да се задържи, се намалява с 25 %.
3. Параграфи 1 и 2 се прилагат само за удостоверения и извлечения от удостоверения, които са върнати на издаващия орган, по време на бюджетния период, за който са били издадени удостоверенията, при условие че са върнати не по-късно от 31 август от този период.
ГЛАВА IV
ИЗНОС, ЗА КОЙТО НЯМА ИЗДАДЕНИ УДОСТОВЕРЕНИЯ
Член 42
1. Не се изискват удостоверения за износ, за който заявленията, които са подадени от стопанския субект през бюджетната година, не пораждат право на изплащане на сума над 100 000 EUR.
2. Удостоверения не се изискват за доставките, посочени в член 4, параграф 1, втора алинея, трето тире, член 33, параграф 1, член 37, параграф 1, член 41, параграф 1 и член 43, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 612/2009.
3. Параграфи 1 и 2 се прилагат също и за износ от страна на стопански субекти, които са притежавали удостоверение за възстановяване през съответния бюджетен период или които имат такова удостоверение към датата на износа.
4. Параграфи 1, 2 и 3 се прилагат само в държавата-членка, в която е установен стопанският субект.
Член 43
1. За всеки бюджетен период износът по член 42, параграф 1, е допустим за изплащане на възстановяване в рамките на лимит от общ резерв от 40 милиона EUR за всяка бюджетна година
2. Възстановяванията за износ, който е част от международна операция за предоставяне на хранителни помощи по смисъла на член 10, параграф 4 от споразумението, и възстановяванията за доставките, посочени в член 4, параграф 1, втора алинея, трето тире и в член 33, параграф 1, член 37, параграф 1, член 41, параграф 1 и член 43, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 612/2009, не се вземат предвид при установяване на равнището на разходите по резерва по параграф 1.
Член 44
1. Когато сборът на сумите, за които държавите-членки са изпратили уведомление съгласно член 53, достигне 30 милиона EUR, Комисията може, като отчита международните ангажименти на Съюза, временно да преустанови прилагането на член 43, параграф 1 за износ, за който няма издадено удостоверение за възстановяване, за срок от максимум 20 работни дни.
2. При обстоятелствата по параграф 1 и съгласно член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1216/2009, Комисията може временно да преустанови прилагането на член 43, параграф 1 от настоящия регламент за износ, за който няма издадено удостоверение за възстановяване, за срок, превишаващ 20 работни дни.
ГЛАВА V
ЗАДЪЛЖЕНИЯ НА ИЗНОСИТЕЛЯ
Член 45
1. Когато предстои износ на стоки, съответната страна декларира количествата на основни продукти, на продукти, получени от преработката на основни продукти, или на продукти, приравнени към една от тези две категории съгласно член 3, които действително са използвани по смисъла на член 10 за производството на тези стоки, за които ще се иска възстановяване, или се позовава на този състав, ако той е определен съгласно член 10, параграф 4.
2. Когато стоките са използвани за производството на стоки, предназначени за износ, декларацията, подадена от съответната страна трябва да включва действително използваното количество на стоките и естеството, и количеството на всеки от основните продукти, продуктите, получени от преработката на основни продукти и/или продуктите, приравнени към една от тези две категории съгласно член 3, от които са получени стоките.
В подкрепа на своята декларация съответната страна представя пред компетентните органи всички документи и информация, които последните считат за необходими. Съответните документи и информация могат да се съхраняват и подават в електронна форма.
Компетентните органи проверяват верността на декларацията чрез всички подходящи средства.
3. По искане на компетентните органи в държавата-членка, на чиято територия се извършват митническите формалности по износа, компетентните органи на останалите държави-членки съобщават директно на първите цялата информация, която успеят да получат, за да дадат възможност за проверка на подадената от съответната страна декларация.
Член 46
Чрез дерогация от член 45 и след консултации с компетентните органи декларацията за използваните продукти или стоки може да бъде заменена с обобщена декларация за използваните количества продукти или с позоваване на декларация за тези количества, когато последните вече са определени съгласно член 10, параграф 4, и при условие, че производителят представи цялата необходима информация за проверка на декларацията на разположение на органите.
Член 47
1. Когато износителят не изготви посочената в член 46 декларация или не представи необходимата информация в подкрепа на своята декларация, той няма право на възстановяване.
2. Чрез дерогация от параграф 1, когато съответните стоки са включени в колони 1 и 2 от приложение IV, по изрично свое искане съответната страна може получи възстановяване. Естеството и количеството на основните продукти, които са взети под внимание за изчисляване на възстановяването, се определят от анализ на стоките за износ и съгласно таблицата в приложение IV. Компетентните органи вземат решение за условията, при които анализът трябва да бъде извършен, и за информацията, която да се представи в подкрепа на искането.
3. Разходите по този анализ са за сметка на износителя.
Член 48
1. Член 45 не се прилага за количествата селскостопански продукти, определени съгласно приложение III, с изключение на:
а)
количествата продукти, посочени в член 45, параграф 1, изнесени под формата на стоки, получени частично от продукти, изплащането на възстановяване за които е обхванато от разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1234/2007, и частично от други продукти съгласно условията, определени в член 11, параграф 2;
б)
количествата яйца или яйчни продукти, изнесени под формата на макаронени изделия, включени в код по КН 1902 11 00;
в)
количеството на сухо вещество в пресни макаронени изделия, както това е посочено в член 11, параграф 1, втора алинея;
г)
естеството на основните продукти, действително използвани за производството на D-глюцитол (сорбитол), включен в кодове по КН 2905 44 и 3824 60, и когато е необходимо - пропорциите на D-глюцитол (сорбитол), получени от продукти от нишесте или скорбяла и захароза;
д)
количествата казеин, изнасян под формата на стоки, включени в код по КН 3501 90 90;
е)
градуса Плато на бирата, произведена от малц, включен в код по КН 2202 90 10;
ж)
количествата немалцов ечемик, приети от компетентните органи.
При описанието на стоките, направено в декларацията за износ и заявлението за възстановяване за стоките, посочени в приложение III, се взема под внимание номенклатурата, посочена в същото приложение.
2. Когато стоките се подлагат на анализ за целите на членове 45, 46, 47 или на параграф 1 или 3 от настоящия член, методите за анализ са онези, които са посочени в Регламент (ЕО) № 904/2008 на Комисията (14), а при липса на такива - онези, които са посочени в Регламент (ЕО) № 900/2008 на Комисията (15), или при липса на такива - приложимите за класификацията за Общата митническа тарифа за подобни стоки, внасяни в Съюза.
3. Количествата на изнесените стоки и количествата на продуктите, посочени в член 45, параграф 1, или позоваването на състава, определен съгласно член 10, параграф 4, се вписват в документа, с който се удостоверява износът. Въпреки това, когато се прилага член 47, параграф 2, посочените на второ място количества се заменят с количествата основни продукти, посочени в колона 4 от приложение IV, според резултатите от анализа на изнесените стоки.
4. За да бъде предоставено възстановяване за стоките, включени в кодове по КН 0403 10 51 до 0403 10 99, 0403 90 71 до 0403 90 99, 0405 20 10, 0405 20 30, 2105 00 99, 3502 11 90 и 3502 19 90, стоките трябва да отговарят на изискванията на Регламент (ЕО) № 852/2004 и на Регламент (ЕО) № 853/2004, включително изискването да са произведени в одобрени предприятия и да отговарят на изискванията за здравната маркировка, посочени в раздел I от приложение II към Регламент (ЕО) № 853/2004.
5. За целите на членове 45 и 46 всяка държава-членка информира Комисията за извършените на нейната територия проверки на различните видове изнесени стоки. Комисията информира съответно останалите държави-членки.
Член 49
1. Съгласно членове 45 и 46 от настоящия регламент и на основание член 12 от Регламент (ЕО) № 612/2009, за стоките, съдържащи житни растения, ориз, мляко и млечни продукти или яйца, упоменати в член 162, параграф 1), буква a), подточки i), ii), v) и vii) и буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, съответната страна представя декларация, че нито една от съставките не е била внесена от трети държави, или спецификация на количествата на онези продукти, които са внесени от трети държави.
2. При искане за определяне на количествата съгласно член 10, параграф 4 компетентният орган може да приеме декларация от съответната страна, че житните растения, оризът, млякото и яйчните продукти, посочени в параграф 1 и внесени от трети държави, няма да бъдат използвани.
3. При искане за определяне на количествата съгласно член 11, параграф 1 или съгласно член 47, параграф 2 компетентният орган може да приеме декларация от съответната страна, че житните растения, оризът, млякото и яйчните продукти, посочени в параграф 1 и внесени от трети държави, няма да бъдат използвани.
4. Декларациите по параграфи 1, 2 и 3 подлежат на проверка от компетентните органи чрез всякакви подходящи средства.
ГЛАВА VI
ИЗПЛАЩАНЕ НА ВЪЗСТАНОВЯВАНЕТО
Член 50
1. Възстановяванията при износ на стоки, осъществен между 1 октомври и 15 октомври на всяка година, не се изплаща преди 16 октомври.
По отношение на изнесените стоки с представяне на удостоверение за възстановяване, издаден за даден бюджетен период, и когато Комисията счете, че има опасност Съюзът да не може да изпълни своите международни ангажименти, изплащането на възстановяванията, планирано за след края на този период, не се извършва преди 16 октомври. В този случай срокът, посочен в член 46, параграф 8 от Регламент (ЕО) № 612/2009, може временно да бъде удължен на три месеца и 15 дни с регламент, който трябва да бъде публикуван в Официален вестник на Европейския съюз преди 20 септември.
2. За стоките, посочени в приложение II към настоящия регламент, и чрез дерогация от член 24 от Регламент (ЕО) № 612/2009 сумата, посочена в член 24, параграф 1, буква а), ii) от Регламент (ЕО) № 612/2009, се прилага независимо от държавата или територията на местоназначение, в която сe изнасят стоките:
а)
при стоки, опаковани за продажба на дребно за потребителите в директни опаковки с нетно съдържание, ненадвишаващо 2,5 kg, или в съдове, несъдържащи повече от 2 литра, и които са с етикетиране по смисъла на член 1, параграф 3, буква а) от Директива 2000/13/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (16), в което е отбелязан вносителят в държавата на местоназначение или чийто текст е съставен на официален език на държавата на местоназначение или на лесно разбираем в тази държава език;
б)
в случаите, когато конкретен износител изнася най-малко 12 пъти през двете години преди датата на искане за разрешение, посочено в параграф 3, стоки, съдържащи не повече от 90 тегловни % на само един основен продукт, за който се изплаща възстановяване, които имат същия осемцифров код по КН и които се изпращат на същия(те) получател(и).
3. В предвидените в параграф 2 случаи държавите-членки могат при формулирано искане да предоставят официално разрешение, което освобождава съответния износител от изискването за представяне на документите по член 17 от Регламент (ЕО) № 612/2009, различни от документа за транспорт.
Посоченото в първа алинея разрешение е валидно, освен ако бъде отменено, за максимален период от две години и може да бъде подновено. Единствено по своя преценка държавите-членки могат да отменят разрешението и, по-специално, незабавно да оттеглят разрешението, когато имат основателни причини да се съмняват, че износителят е спазил условията в него.
Освобождаванията, предоставени съгласно първа алинея, се считат за рискови фактори, които трябва да бъдат взети под внимание за целите на член 2, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 485/2008 на Съвета (17).
Износителите, които се ползват от освобождаването, отбелязват номера на разрешението в единния административен документ и в специалното заявление за изплащане по член 28 от настоящия регламент.
4. Чрез дерогация от параграф 3 в случаите, предвидени в параграф 2, буква б), държавите-членки могат да освободят съответния износител от изискването за представяне на документите за транспорт за целия износ, обхванат от едно разрешение, при условие че съответният износител е задължен да представи документите за транспорт за минимум 10 % от тези декларации за износ или един документ на година - като се използва по-голямата от тези две стойности - изборът се извършва от държавите-членки на базата на критериите по Регламент (ЕО) № 1276/2008 на Комисията (18).
5. За стоките, посочени в приложение II към настоящия регламент, когато декларацията за износ е била приета най-късно до 30 септември 2007 г. и за които износителят не е в състояние да представи доказателството, посочено в член 17, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 612/2009, стоките се считат за внесени в трета държава, ако е представено копие на документа за транспорт или на един от документите по член 17, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 612/2009, или на банков документ, издаден от одобрени посредници, установени в Съюза, с който се удостоверява, че откритата при тях сметка на износителя е кредитирана с изплащането за износа, или на доказателството за изплащането.
6. За целите на прилагането на член 27 от Регламент (ЕО) № 612/2009 държавите-членки вземат под внимание разпоредбите по параграф 5.
ГЛАВА VII
ЗАДЪЛЖЕНИЕ ЗА УВЕДОМЯВАНЕ
Член 51
1. Преди десето число на всеки месец държавите-членки уведомяват Комисията за:
а)
сумите в евро, по отношение на които удостоверения за възстановяване са били върнати през предходния месец съгласно член 41, параграф 1;
б)
сумите в евро, по отношение на които през предходния месец е било установено, че главното изискване по член 38 не е било изпълнено;
в)
посочените в член 35 удостоверения за възстановяване в евро, издадени през предходния месец;
г)
удостоверенията за възстановяване в евро, издадени през предходния месец съгласно член 47 от Регламент (ЕО) № 376/2008.
Посочените в буква б) от първа алинея суми се диференцират, като се посочва бюджетният период на удостоверението за възстановяване, към който се отнасят.
2. Преди 1 ноември всяка година държавите-членки уведомяват Комисията за общата стойност в евро, на която възлизат преди 1 октомври същата година удостоверенията за възстановяване, издадени през бюджетния период, който завършва на 30 септември от предходната календарна година.
Член 52
1. Най-късно до края на месеца, следващ всеки месец на календарната година, и като за целта ползват системата за обмен на данни, известна като DEX, държавите-членки съобщават на Комисията статистическа информация за стоките, обхванати от настоящия регламент, по отношение на които през предходния месец са предоставени удостоверения за възстановяване, като те се разбиват по осемцифров код по КН и включват:
а)
количествата от тези стоки, изразени в тонове или друга утвърдена измервателна единица;
б)
стойността, изразена в евро или в национална валута, на предоставените през предходния месец възстановявания при износ по отношение на всеки от съответните основни селскостопански продукти;
в)
количествата в тонове на всеки от основните селскостопански продукти, по отношение на които са предоставени възстановявания.
2. Преди 31 декември всяка година държавите-членки уведомяват Комисията за общия размер на възстановяванията в евро, които действително са предоставили през бюджетния период, който приключва на 30 септември от същата календарна година, за стоки, изнесени през бюджетния период, свършващ на 30 септември от предходната година, и през който и да е предходен бюджетен период, за които все още не е изпратено уведомление, като се посочват съответните периоди.
3. За целите на параграфи 1 и 2 предоставените възстановявания включват авансовите плащания.
4. Преди 31 декември всяка година държавите-членки уведомяват Комисията за общия размер в евро на връщането на възстановявания, които са неправомерно изплатени, през бюджетния период, който приключва на 30 септември от същата календарна година, като се посочват съответния(ите) бюджетен(и) период(и).
Член 53
Не по-късно от пето число на всеки месец държавите-членки уведомяват Комисията за размера на възстановяванията, предоставени съгласно член 43, параграф 1 от шестнадесето число до края на предходния месец, и не по-късно от двадесето число на всеки месец - за размера на възстановяванията, предоставени съгласно член 43, параграф 1 от първо до петнадесето число на текущия месец. Когато е приложимо, държавите-членки информират Комисията, че не са предоставяни суми между съответните дати.
ГЛАВА VIII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 54
Регламент (ЕО) № 1043/2005 се отменя.
Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение IX.
Член 55
Настоящият регламент влиза в сила на втория ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага за заявленията, подадени след 8 юли 2010 г. за удостоверения, които ще бъдат използвани след 1 октомври 2010 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 29 юни 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 578/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 29ης Ιουνίου 2010
για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1216/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους τους, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, εξαγόμενα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγομένων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τον καθορισμό του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρμόζεται για ορισμένα εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2005, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3448/93 του Συμβουλίου όσον αφορά το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή, και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους τους, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, εξαγόμενα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγομένων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης (2) έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς. Δεδομένου ότι χρειάζονται περαιτέρω τροποποιήσεις, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να αντικατασταθεί.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (3) προβλέπει ότι, εφόσον είναι αναγκαίο για να καταστεί δυνατή η εξαγωγή ορισμένων γεωργικών προϊόντων υπό μορφή ορισμένων μεταποιημένων εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης με βάση τις τιμές των προϊόντων αυτών στη διεθνή αγορά, η διαφορά μεταξύ αυτών των τιμών και των τιμών στην Ένωση μπορεί να καλύπτεται με επιστροφές κατά την εξαγωγή. Η χορήγηση επιστροφών για το σύνολο των γεωργικών προϊόντων που εξάγονται υπό τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης θα πρέπει, συνεπώς, να υπόκειται σε κοινούς κανόνες.
(3)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 σχετικά με τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή, αυτές οι επιστροφές δεν θα πρέπει να χορηγούνται για εμπορεύματα από τρίτες χώρες που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή εμπορευμάτων τα οποία εξάγονται αφού τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση.
(4)
Επιστροφές κατά την εξαγωγή θα πρέπει να καταβάλλονται για εμπορεύματα τα οποία προκύπτουν άμεσα από βασικά προϊόντα, από προϊόντα που προκύπτουν από τη μεταποίηση βασικών προϊόντων και από προϊόντα που εξομοιώνονται με μία από τις κατηγορίες αυτές. Πρέπει να καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο το ποσό της επιστροφής κατά την εξαγωγή καθορίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις.
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2009, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (4) και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85, της 22ας Ιουλίου 1985, για τον καθορισμό των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα (5), εφαρμόζονται γενικά σε εμπορεύματα μη υπαγόμενα στο παράρτημα I της Συνθήκης. Συνεπώς, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζονται ορισμένες διατάξεις των εν λόγω κανονισμών.
(6)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1670/2006 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2006, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 του Συμβουλίου όσον αφορά τον καθορισμό και τη χορήγηση προσαρμοσμένων επιστροφών για τα δημητριακά που εξάγονται υπό μορφή οινοπνευματωδών ποτών (6) το ποσοστό επιστροφής κατά την εξαγωγή είναι εκείνο που ισχύει κατά την ημερομηνία κατά την οποία τα δημητριακά τέθηκαν υπό τελωνειακό έλεγχο για την παρασκευή οινοπνευματωδών ποτών. Η θέση υπό τελωνειακό έλεγχο των δημητριακών με σκοπό την παραγωγή των οινοπνευματωδών ποτών που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1670/2006 πρέπει, συνεπώς, να θεωρείται ισοδύναμη με την εξαγωγή για το σκοπό της χορήγησης επιστροφών εξαγωγής.
(7)
Τα οινοπνευματώδη ποτά θεωρούνται λιγότερο ευαίσθητα από άλλα εμπορεύματα έναντι των τιμών των γεωργικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους. Ωστόσο, το πρωτόκολλο 19 της πράξης προσχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας προβλέπει ότι πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διευκολυνθεί η χρησιμοποίηση των δημητριακών της Ένωσης για την παραγωγή αλκοολούχων ποτών που έχουν ως βάση τα δημητριακά.
(8)
Πολλά εμπορεύματα, τα οποία παρασκευάζονται από συγκεκριμένη επιχείρηση υπό τεχνικές συνθήκες σαφώς καθορισμένες και με σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, αποτελούν αντικείμενο τακτικών εξαγωγών. Για να μειωθούν οι διατυπώσεις εξαγωγής, πρέπει να εφαρμόζεται για τα εν λόγω εμπορεύματα απλοποιημένη διαδικασία, βάσει της οποίας ο κατασκευαστής κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές τις πληροφορίες που οι αρχές αυτές κρίνουν αναγκαίες όσον αφορά τις συνθήκες παρασκευής των εμπορευμάτων αυτών. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ποσότητες των γεωργικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται πραγματικά στην παραγωγή εξαγόμενων εμπορευμάτων καταχωρίζονται από τις αρμόδιες αρχές, πρέπει να περιλαμβάνεται πρόβλεψη για ετήσια επιβεβαίωση μιας τέτοιας καταχώρισης έτσι ώστε να μειώνονται οι κίνδυνοι που έχουν σχέση με την παράλειψη ανακοίνωσης των αλλαγών σε αυτές τις ποσότητες.
(9)
Πολλά γεωργικά προϊόντα υπόκεινται σε φυσική και εποχιακή μεταβλητότητα. Επομένως, το ποσοστό σε γεωργικά προϊόντα που εμπεριέχεται στα εξαγόμενα εμπορεύματα μπορεί να ποικίλλει. Κατά συνέπεια, το ποσό της επιστροφής πρέπει να καθορίζεται βάσει των ποσοτήτων των εν λόγω προϊόντων που χρησιμοποιούνται πράγματι για την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων. Ωστόσο, για ορισμένα εμπορεύματα απλής και σχετικά σταθερής σύνθεσης, πρέπει, για λόγους απλούστευσης της διοικητικής διαδικασίας, να καθορίζεται το ποσό της επιστροφής βάσει κατ' αποκοπή καθοριζόμενων ποσοτήτων των γεωργικών προϊόντων.
(10)
Για να θεωρηθούν επιλέξιμα για επιστροφή, τα χρησιμοποιηθέντα γεωργικά προϊόντα και, κυρίως, τα εμπορεύματα που έχουν προκύψει από τα προϊόντα αυτά, πρέπει να εξάγονται. Κάθε εξαίρεση από τον κανόνα αυτό πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία παρασκευής των εν λόγω εμπορευμάτων, οι παραγωγοί υφίστανται ενδεχομένως απώλεια πρώτων υλών, για τις οποίες έχουν καταβάλει τις ισχύουσες στην Ένωση τιμές, ενώ οι εγκατεστημένοι εκτός Ένωσης παραγωγοί υφίστανται απώλειες περιοριζόμενες στις τιμές της παγκόσμιας αγοράς. Επιπροσθέτως, στη διάρκεια της διαδικασίας παρασκευής προκύπτουν ορισμένα υποπροϊόντα, των οποίων η αξία είναι σαφώς διαφορετική από την αξία των κύριων προϊόντων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ορισμένα από τα υποπροϊόντα αυτά είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν μόνον ως ζωοτροφές. Επομένως, πρέπει να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για τον προσδιορισμό της έννοιας της ποσότητας των γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιούνται κατά τη διαδικασία παρασκευής των εξαγόμενων εμπορευμάτων.
(11)
Για τους σκοπούς του άρθρου 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 είναι αναγκαίο να προβλέπεται ότι οι επιστροφές για βασικά προϊόντα που εξάγονται με τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι πρέπει να καθορίζονται για την ίδια περίοδο όπως και οι επιστροφές για τα εξαγόμενα μη μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα. Ωστόσο, είναι επίσης σκόπιμο να προβλέπεται η δυνατότητα παρέκκλισης από τον εν λόγω κανόνα σε περιπτώσεις διαταραχής της αγοράς που πρέπει να προσδιορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009.
(12)
Για τον καθορισμό του ποσοστού επιστροφής για τα βασικά προϊόντα ή τα εξομοιούμενα προϊόντα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ενισχύσεις ή τα άλλα εφαρμοστέα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
(13)
Για τις ανάγκες του προσδιορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή, το άμυλο από γεώμηλα πρέπει να εξομοιώνεται με το άμυλο αραβοσίτου. Θα πρέπει, ωστόσο, να υπάρχει η δυνατότητα καθορισμού ενός ειδικού ποσοστού επιστροφής για το άμυλο από γεώμηλα όταν, υπό τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά, η τιμή του είναι σημαντικά χαμηλότερη από την αντίστοιχη τιμή για το άμυλο αραβοσίτου.
(14)
Σύμφωνα με το άρθρο 162 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι επιστροφές που χορηγούνται για εξαγωγές γεωργικών προϊόντων ενσωματωμένων σε εμπορεύματα μη υπαγόμενα στο παράρτημα I της Συνθήκης, δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις επιστροφές που θα καταβάλλονταν για τα εξαγόμενα μη μεταποιημένα προϊόντα. Το στοιχείο αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό του ύψους της επιστροφής καθώς και για την θέσπιση των κανόνων εξομοίωσης.
(15)
Ορισμένα εμπορεύματα που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά ενδέχεται να προκύπτουν με ποικίλες τεχνικές από διάφορα βασικά υλικά. Θα πρέπει να απαιτείται από τους εξαγωγείς να προσδιορίζουν τη φύση αυτών των βασικών υλικών και να προβαίνουν σε ορισμένες δηλώσεις όσον αφορά τις διαδικασίες παραγωγής εφόσον οι πληροφορίες αυτές είναι απαραίτητες για τον καθορισμό του δικαιώματος επιστροφών ή του κατάλληλου ποσοστού επιστροφής που πρέπει να εφαρμοστεί.
(16)
Είναι σκόπιμο κατά τον υπολογισμό των ποσοτήτων των γεωργικών προϊόντων που πραγματικά χρησιμοποιούνται να λαμβάνεται υπόψη η περιεκτικότητα σε ξηρή ύλη στην περίπτωση των αμύλων και ορισμένων σιροπιών γλυκόζης και μαλτοδεξτρίνης.
(17)
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες απαιτείται από την κατάσταση του παγκόσμιου εμπορίου, τις ειδικές απαιτήσεις ορισμένων αγορών ή τις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, πρέπει να είναι δυνατή η διαφοροποίηση της επιστροφής για ορισμένα γεωργικά προϊόντα που εξάγονται με τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης ανάλογα με τον προορισμό.
(18)
Για τη διαχείριση των ποσών των επιστροφών που είναι δυνατό να χορηγηθούν, κατά τη διάρκεια ενός δημοσιονομικού έτους, για την εξαγωγή ορισμένων γεωργικών προϊόντων υπό τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης, πρέπει να επιτρέπεται ο καθορισμός διαφορετικών ποσοστών για τις εξαγωγές με ή χωρίς προκαθορισμό του ποσοστού επιστροφών με βάση την εξέλιξη των αγορών στην Ένωση και σε παγκόσμιο επίπεδο.
(19)
Το ποσό των επιστροφών το οποίο μπορεί να χορηγηθεί κατά οποιοδήποτε δημοσιονομικό έτος περιορίζεται σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ένωση. Οι εξαγωγές εμπορευμάτων που δεν καλύπτονται από το παράρτημα Ι της Συνθήκης θα πρέπει να πραγματοποιούνται με όρους εκ των προτέρων γνωστούς. Ιδιαίτερα, πρέπει να είναι δυνατή η παροχή διαβεβαίωσης στους εξαγωγείς ότι αυτές οι εξαγωγές είναι επιλέξιμες για επιστροφή συμβατή με τις δεσμεύσεις της Ένωσης. Όταν η παροχή αυτής της διαβεβαίωσης δεν είναι πλέον δυνατή, οι εξαγωγείς θα πρέπει εγκαίρως να ενημερώνονται, εκ των προτέρων. Η έκδοση των πιστοποιητικών επιστροφής καθιστά δυνατή την παρακολούθηση των αιτήσεων επιστροφών και εγγυάται στους κατόχους τους ότι θα τους χορηγηθούν επιστροφές μέχρι του ποσού για το οποίο εκδίδεται κάθε πιστοποιητικό, εφόσον συμμορφώνονται με τους υπόλοιπους όρους που προβλέπονται στην νομοθεσία της Ένωσης όσον αφορά τις επιστροφές.
(20)
Πρέπει να θεσπισθούν μέτρα διαχείρισης για το καθεστώς έκδοσης πιστοποιητικών επιστροφών. Ιδιαίτερα, πρέπει να προβλεφθεί συντελεστής μείωσης ο οποίος θα εφαρμόζεται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αιτήσεις για πιστοποιητικά επιστροφών υπερβαίνουν τα διαθέσιμα ποσά. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρέπει να προβλέπεται η αναστολή της έκδοσης πιστοποιητικών επιστροφών.
(21)
Τα πιστοποιητικά επιστροφής εξυπηρετούν την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ένωση. Επιτρέπουν επίσης τον προκαθορισμό της επιστροφής που μπορεί να χορηγηθεί για γεωργικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή εμπορευμάτων τα οποία εξάγονται σε τρίτες χώρες. Ο σκοπός αυτός διαφέρει, από ορισμένες απόψεις, από τους στόχους που επιδιώκονται με τις άδειες εξαγωγής οι οποίες εκδίδονται για βασικά προϊόντα που εξάγονται μη επεξεργασμένα και τα οποία υπόκεινται σε διεθνείς δεσμεύσεις που συνεπάγονται ποσοτικούς περιορισμούς. Πρέπει, επομένως, να διευκρινιστεί ποιες από τις γενικές διατάξεις που ισχύουν για τις άδειες και τα πιστοποιητικά του γεωργικού τομέα και προβλέπονται σήμερα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 376/2008 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2008, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα (7) δεν πρέπει να εφαρμόζονται στα πιστοποιητικά επιστροφών.
(22)
Κατά το μεγαλύτερο μέρος, τα ποσοστά επιστροφών πρέπει να καθορίζονται ή να τροποποιούνται ημέρα Πέμπτη. Είναι αναγκαίο να μειωθεί ο κίνδυνος αιτήσεων προκαθορισμού επιστροφών για προϊόντα οι οποίες υποβάλλονται για κερδοσκοπικούς λόγους. Αντίστοιχα, όταν μια αίτηση προκαθορισμού επιστροφής υποβάλλεται ημέρα Πέμπτη, η αίτηση πρέπει να θεωρείται ότι έχει υποβληθεί την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
(23)
Προκειμένου να διευκολύνεται η λειτουργία του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή από τα κράτη μέλη, τα ποσοστά επιστροφής για τα διάφορα βασικά προϊόντα που περιέχονται σε προϊόντα μη υπαγόμενα στο παράρτημα I θα πρέπει να καθορίζονται εκ των προτέρων ταυτόχρονα.
(24)
Οι αιτήσεις που υποβάλλονται για την έκδοση πιστοποιητικών ενδέχεται να αφορούν ποσά μεγαλύτερα από το ποσό που είναι δυνατό να χορηγηθεί. Θα πρέπει, ως εκ τούτου, να υποδιαιρείται το δημοσιονομικό έτος σε χρονικές περιόδους, ούτως ώστε να μπορούν να χορηγούνται πιστοποιητικά τόσο στους επιχειρηματίες που εξάγουν στα τέλη του δημοσιονομικού έτους όσο και σε εκείνους οι οποίοι εξάγουν στις αρχές του εν λόγω έτους. Εφόσον είναι απαραίτητο, πρέπει να εφαρμόζεται ένας συντελεστής μείωσης σε όλα τα ποσά που ζητούνται στη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου.
(25)
Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το συνολικό ποσό των αιτήσεων για επιστροφές που υποβάλλονται για συγκεκριμένη περίοδο είναι μικρότερο από το διαθέσιμο ποσό για την εν λόγω περίοδο, οι επιχειρηματίες πρέπει να επιτρέπεται να υποβάλλουν αιτήσεις για την έκδοση πιστοποιητικών επιστροφής σε εβδομαδιαία βάση όσον αφορά τυχόν υπόλοιπα διαθέσιμα ποσά για την εν λόγω περίοδο.
(26)
Είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να εφαρμόζονται στα πιστοποιητικά επιστροφής ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, σχετικά με τα πιστοποιητικά εκ των προτέρων καθορισμού της επιστροφής κατά την εξαγωγή, οι αιτήσεις για τα οποία έχουν υποβληθεί στο πλαίσιο πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων που προκηρύχθηκε σε τρίτη χώρα εισαγωγέα.
(27)
Θα πρέπει να καθοριστούν όροι για την αποδέσμευση της εγγύησης που κατατίθεται για πιστοποιητικά επιστροφής. Στους όρους αυτούς θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις που θεωρούνται ως πρωτογενείς απαιτήσεις, για τις οποίες συνιστάται εγγύηση, καθώς και τα στοιχεία που πρέπει να προσκομιστούν προς απόδειξη της συμμόρφωσης με τις εν λόγω υποχρεώσεις.
(28)
Οι περισσότεροι εξαγωγείς λαμβάνουν ετησίως ποσά μικρότερα από 100 000 EUR σε επιστροφές. Στο σύνολό τους, αυτές οι εξαγωγές είναι ήσσονος οικονομικής σημασίας και αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μέρος του συνολικού ποσού των επιστροφών που χορηγούνται για γεωργικά προϊόντα που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης. Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει, συνεπώς, να υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής των μικρών εξαγωγέων από την προσκόμιση πιστοποιητικού. Για λόγους απλούστευσης οι εξαγωγείς θα πρέπει, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, να δικαιούνται να χρησιμοποιούν πιστοποιητικά επιστροφής χωρίς την απώλεια του καθεστώτος μικρού εξαγωγέα. Ωστόσο, για την αποφυγή κατάχρησης είναι αναγκαίο να περιορίζεται η εφαρμογή αυτής της εξαίρεσης στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του ο μικρός εξαγωγέας.
(29)
Πρέπει να προβλεφθεί η εφαρμογή ενός συστήματος ελέγχου με βάση την αρχή ότι ο εξαγωγέας πρέπει να δηλώνει στις αρμόδιες αρχές, κατά την πραγματοποίηση της εξαγωγής, τις ποσότητες των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λαμβάνουν τα μέτρα που κρίνουν αναγκαία προς επαλήθευση της ακρίβειας της δήλωσης αυτής.
(30)
Οι αρμόδιες αρχές οι οποίες είναι επιφορτισμένες με την επαλήθευση της δήλωσης του εξαγωγέα ενδέχεται να μην διαθέτουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για να κάνουν αποδεκτή αυτή τη δήλωση των ποσοτήτων που έχουν χρησιμοποιηθεί, έστω και εάν αυτή η δήλωση βασίζεται σε χημική ανάλυση. Είναι πολύ πιθανό οι περιστάσεις αυτές να ανακύπτουν στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα προς εξαγωγή εμπορεύματα έχουν παραχθεί σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο που τα εξάγει. Επομένως, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους από το οποίο πραγμαοποιείται η εξαγωγή πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, εάν παρίσταται ανάγκη, να λαμβάνουν απευθείας από τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών όλες τις πληροφορίες που είναι σε θέση να διαθέτουν οι αρχές αυτές σχετικά με τους όρους παρασκευής του εν λόγω εμπορεύματος.
(31)
Θα πρέπει να παρέχεται στους επιχειρηματίες η δυνατότητα, σε συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο παρασκευάζονται τα προϊόντα, να υποβάλλουν απλουστευμένη δήλωση για τα προϊόντα που έχουν χρησιμοποιηθεί, υπό τη μορφή των συγκεντρωτικών ποσοτήτων των εν λόγω προϊόντων, με την προϋπόθεση ότι οι επιχειρηματίες τηρούν λεπτομερές αρχείο για τα προϊόντα που έχουν χρησιμοποιηθεί και το οποίο θέτουν στη διάθεση των εν λόγω αρχών.
(32)
Ο εξαγωγέας των εμπορευμάτων, ιδίως στις περιπτώσεις που αυτός δεν είναι ο κατασκευαστής τους, δεν είναι πάντοτε δυνατό να γνωρίζει με ακρίβεια τις ποσότητες των γεωργικών προϊόντων που έχουν χρησιμοποιηθεί, για τις οποίες δύναται να ζητήσει την καταβολή της επιστροφής. Εξαιτίας αυτού, ο εν λόγω εξαγωγέας δεν είναι πάντοτε σε θέση να υποβάλλει τη δήλωση για τις εν λόγω ποσότητες. Θα πρέπει κατά συνέπεια να προβλεφθεί, εναλλακτικά, η εφαρμογή ενός συστήματος υπολογισμού των επιστροφών, την προσφυγή στο οποίο θα δύναται να ζητήσει ο ενδιαφερόμενος, και το οποίο θα περιορίζεται σε ορισμένα εμπορεύματα, με βάση τη χημική ανάλυση των εν λόγω εμπορευμάτων, σύμφωνα με ένα πίνακα αντιστοιχιών ο οποίος θα καταρτίζεται για το σκοπό αυτό.
(33)
Σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 δεν χορηγείται επιστροφή για προϊόντα τα οποία δεν είναι υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας κατά την ημέρα αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής. Για εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή αυτού του κανόνα θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι για να χορηγηθεί επιστροφή για ορισμένα ζωικά προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την υγιεινή των τροφίμων (8) και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (9), και περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού, τα οικεία ζωικά προϊόντα πρέπει να παρασκευάζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των εν λόγω κανονισμών και να φέρουν το απαιτούμενο σήμα υγείας.
(34)
Έχει ουσιώδη σημασία να είναι η Επιτροπή σε θέση να παρακολουθεί όλα τα μέτρα που λαμβάνονται όσον αφορά τις χορηγούμενες επιστροφές κατά την εξαγωγή. Κατά συνέπεια, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή ορισμένες στατιστικές πληροφορίες. Είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται η μορφή και το περιεχόμενο αυτών των πληροφοριών.
(35)
Σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 και παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 τα συστατικά, εκτός των προϊόντων ζάχαρης που αναφέρονται στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο iii) και άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τα οποία χορηγείται επιστροφή κατά την εξαγωγή, πρέπει να είναι καταγωγής ΕΕ. Συνεπώς, πρέπει να καθοριστούν τα μέτρα που χρειάζονται για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με αυτή την απαίτηση.
(36)
Ο όγκος των αιτήσεων βάσει των οποίων χορηγούνται επιστροφές σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι μεγάλος. Τα περισσότερα εμπορεύματα για τα οποία υποβλήθηκαν οι εν λόγω αιτήσεις παρασκευάζονται βάσει σαφώς καθορισμένων τεχνικών όρων, έχουν σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, αποτελούν αντικείμενο τακτικών εξαγωγών και έχουν τύπους κατασκευής που έχουν καταχωριστεί και εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές. Δεδομένων των ειδικών αυτών συνθηκών και προκειμένου να απλουστευθούν οι διοικητικές εργασίες που συνεπάγεται η χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή βάσει του παρόντος κανονισμού, είναι σκόπιμο να δοθεί στα κράτη μέλη μεγαλύτερη ευελιξία κατά την εφαρμογή του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, όσον αφορά τα όρια κάτω από τα οποία τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους εξαγωγείς από την προσκόμιση της απόδειξης που απαιτείται, πλην του εγγράφου μεταφοράς.
(37)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή σε όλη την Ένωση των διατάξεων σχετικά με τη χορήγηση των επιστροφών για εμπορεύματα μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης. Προς το σκοπό αυτό, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να ενημερώνει την Επιτροπή, σχετικά με τις ρυθμίσεις παρακολούθησης που εφαρμόζονται στην επικράτειά του για τα διάφορα είδη εξαγόμενων εμπορευμάτων.
(38)
Πρέπει να χορηγηθεί επαρκής χρόνος για την μετάβαση από τις διοικητικές ρυθμίσεις σχετικά με τα πιστοποιητικά επιστροφής σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 στις διοικητικές ρυθμίσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει, συνεπώς, να εφαρμόζεται στις αιτήσεις πιστοποιητικών που υποβάλλονται κατά την ημερομηνία έναρξης της πρώτης περιόδου υποβολής αιτήσεων για τη δημοσιονομική περίοδο 2011 και αρχίζει να ισχύει από την εν λόγω ημερομηνία.
(39)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης των οριζόντιων θεμάτων που σχετίζονται με τις συναλλαγές μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει κανόνες για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.1216/2009 όσον αφορά το καθεστώς χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή που θεσπίστηκε σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Εφαρμόζεται επί των εξαγωγών των βασικών προϊόντων, των προϊόντων που προέρχονται από τη μεταποίηση αυτών ή των προϊόντων που εξομοιώνονται προς μία από αυτές τις δύο κατηγορίες σύμφωνα με το άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού, εφόσον τα εν λόγω προϊόντα εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης αλλά αναφερόμενων στο παράρτημα ΧΧ, μέρη Ι έως V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
2. Η επιστροφή κατά την εξαγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν χορηγείται για τα εμπορεύματα τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με το άρθρο 29 της Συνθήκης και τα οποία επανεξάγονται.
Δεν χορηγείται επιστροφή για τα εμπορεύματα αυτά όταν εξάγονται μεταποιημένα ή ενσωματωμένα σε άλλο εμπόρευμα.
3. Με εξαίρεση τα δημητριακά, δεν χορηγείται επιστροφή για προϊόντα που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή αλκοόλης η οποία περιέχεται στα οινοπνευματώδη ποτά που αναφέρονται στο παράρτημα II και υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2208.
Άρθρο 2
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «δημοσιονομική περίοδος»: το χρονικό διάστημα από την 1η Οκτωβρίου ενός έτους έως την 30ή Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους·
β) «δημοσιονομικό έτος»: το χρονικό διάστημα από την 16η Οκτωβρίου ενός έτους έως την 15η Οκτωβρίου του επόμενου έτους·
γ) «βασικά προϊόντα»: τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού·
δ) «συστατικά»: τα βασικά προϊόντα, τα προϊόντα που προέρχονται από την μεταποίηση των βασικών προϊόντων ή προϊόντα εξομοιούμενα με τις δύο εν λόγω κατηγορίες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εμπορευμάτων και απαριθμούνται στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία i), ii), iii), v) και vii) και στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
ε) «εμπορεύματα»: τα προϊόντα που δεν υπάγονται στο παράρτημα I της Συνθήκης, αλλά απαριθμούνται στο παράρτημα XX, μέρη I έως V, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού·
στ) «η Συμφωνία»: η συμφωνία για τη γεωργία, η οποία συνήφθη στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης·
ζ) «επισιτιστική βοήθεια»: κάθε ενέργεια επισιτιστικής βοήθειας που ικανοποιεί τους όρους του άρθρου 10 παράγραφος 4 της Συμφωνίας·
η) «υπολείμματα»: τα προϊόντα που προκύπτουν από τη σχετική διαδικασία μεταποίησης, που έχουν σύσταση σαφώς διαφορετική από εκείνη των πράγματι εξαγόμενων εμπορευμάτων και τα οποία δεν είναι δυνατό να διατεθούν στο εμπόριο·
θ) «υποπροϊόντα»: τα προϊόντα ή εμπορεύματα τα οποία προκύπτουν κατά τη σχετική διαδικασία μεταποίησης, που έχουν σύσταση ή χαρακτηριστικά σαφώς διαφορετικά από εκείνα των πράγματι εξαγομένων εμπορευμάτων και τα οποία είναι δυνατό να διατεθούν στο εμπόριο·
ι) «απώλειες»: οι ποσότητες προϊόντων ή εμπορευμάτων που προκύπτουν από τη διαδικασία μεταποίησης, από το στάδιο κατά το οποίο τα γεωργικά προϊόντα χρησιμοποιούνται μη κατεργασμένα κατά τη μεταποίηση, εκτός από τις ποσότητες των εμπορευμάτων τα οποία πραγματικά εξάγονται και εκτός των υπολειμμάτων και των υποπροϊόντων, και τα οποία δε μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο.
2. Για τους σκοπούς των στοιχείων η), θ),και ι) της παραγράφου 1, τα προϊόντα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μεταποίησης, που έχουν διαφορετική σύσταση από το πράγματι εξαγόμενο εμπόρευμα και πωλούνται έναντι τιμήματος το οποίο αντιστοιχεί αποκλειστικά στις δαπάνες που συνεπάγεται η απομάκρυνσή τους, δεν θεωρούνται εμπορεύσιμα.
Για τους σκοπούς του σημείου ι) της παραγράφου 1, τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μεταποίησης και τα οποία μπορούν να διατεθούν, είτε έναντι πληρωμής είτε όχι, μόνον ως ζωοτροφές, εξομοιώνονται προς τις απώλειες.
Άρθρο 3
1. Το άμυλο γεωμήλων του κωδικού ΣΟ 1108 13 00, το οποίο λαμβάνεται απευθείας από γεώμηλα, με την εξαίρεση των υποπροϊόντων, εξομοιώνεται με ένα προϊόν το οποίο προέρχεται από τη μεταποίηση του αραβοσίτου.
2. Ο ορός γάλακτος των κωδικών ΣΟ 0404 10 48 έως 0404 10 62, μη συμπυκνωμένος, κατεψυγμένος ή μη, εξομοιώνεται προς ορό γάλακτος σε σκόνη, óπως αναφέρεται στο παράρτημα I, εφεξής «ομάδα προϊόντων 1».
3. Τα ακόλουθα προϊόντα εξομοιώνονται προς γάλα σε σκόνη με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ουσίες κατώτερη ή ίση με 1,5 %, όπως αναφέρεται στο παράρτημα I, εφεξής «ομάδα προϊόντων 2»:
α)
το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 90 51 και 0404 90 21, μη συμπυκνωμένα και χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών ουσιών, έστω και κατεψυγμένα, με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα κατώτερη ή ίση με 0,1 %,
β)
το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 90 11 και 0404 90 21, σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών ουσιών, με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα κατώτερη του 1,5 %.
4. Τα ακόλουθα προϊόντα εξομοιώνονται προς γάλα σε σκόνη με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ουσίες 26%, που εμφαίνεται στο παράρτημα I, εφεξής «ομάδα προϊόντων 3»:
α)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος (ανθόγαλα) και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 90 51, 0403 90 53, 0404 90 21 και 0404 90 23, μη συμπυκνωμένα, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών ουσιών, έστω και κατεψυγμένα, με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα ανώτερη του 0,1 % και κατώτερη ή ίση με 6 %,
β)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 10 19, 0403 90 13, 0403 90 19, 0404 90 23 και 0404 90 29, σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες του γάλακτος μεγαλύτερη από 1,5 % και μικρότερη από 45 %.
5. Τα ακόλουθα προϊόντα εξομοιώνονται προς τα προϊόντα της ομάδας προϊόντων 6:
α)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 19, 0403 90 59, 0404 90 23 και 0404 90 29, μη συμπυκνωμένα και χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες του γάλακτος μεγαλύτερη από 6 %,
β)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 19, 0403 90 19 και 0404 90 29, σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες του γάλακτος ίση ή μεγαλύτερη από 45 %,
γ)
το βούτυρο και οι άλλες λιπαρές ύλες του γάλακτος, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα διάφορη του 82 % και πάντως ίση ή μεγαλύτερη από 62 %, των κωδικών ΣΟ 0405 10, 0405 20 90, 0405 90 10, 0405 90 90.
6. Το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11 έως 0403 10 19, 0403 90 51 έως 0403 90 59 και 0404 90 21 έως 0404 90 29, συμπυκνωμένα και όχι σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, όσον αφορά το μη λιπαρό μέρος της περιεκτικότητας σε ξηρή ύλη αυτού του προϊόντος, εξομοιώνονται προς τα προϊόντα της ομάδας προϊόντων 2. Όσον αφορά το μέρος λιπαρών ουσιών γάλακτος ενός τέτοιου προϊόντος, αυτό εξομοιώνεται προς τα προϊόντα της ομάδας προϊόντων 6.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης στο τυρί και στο τυρόπηγμα.
7. Το αποφλοιωμένο ρύζι που υπάγεται στον κωδικό 1006 20 και το ημιλευκασμένο ρύζι που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1006 30 21 έως 1006 30 48 εξομοιώνονται προς το εξ ολοκλήρου λευκασμένο ρύζι που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1006 30 61 έως 1006 30 98.
8. Όταν τα ακόλουθα προϊόντα ανταποκρίνονται στους όρους επιλεξιμότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006 (10) της Επιτροπής, αν εξάγονται μη μεταποιημένα, εξομοιώνονται με τη λευκή ζάχαρη που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1701 99 10:
α)
η ακατέργαστη ζάχαρη τεύτλων ή ζαχαροκάλαμου, του κωδικού ΣΟ 1701 11 90 ή του κωδικού ΣΟ 1701 12 90, που περιέχει κατά βάρος σε ξηρά κατάσταση 92 %, τουλάχιστον, σακχαρόζη προσδιορισμένη με πολωσιμετρική μέθοδο,
β)
η ζάχαρη των κωδικών ΣΟ 1701 91 00 ή 1701 99 90,
γ)
τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, με εξαίρεση τα μείγματα που λαμβάνονται εν μέρει από τα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι μέρος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007,
δ)
τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχεία δ) και ζ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, με εξαίρεση τα μείγματα που λαμβάνονται εν μέρει από τα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 4
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 612/2009 και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 ισχύουν επιπροσθέτως προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο άρθρο 39 παράγραφος 4 και στο άρθρο 50 του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Μέθοδος υπολογισμού
Άρθρο 5
1. Το ποσό της επιστροφής που χορηγείται για την ποσότητα, η οποία προσδιορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του τμήματος 2, για καθένα από τα βασικά προϊόντα που εξάγονται υπό τη μορφή ίδιων εμπορευμάτων, προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό της εν λόγω ποσότητας με το ποσοστό της σχετικής επιστροφής για το βασικό προϊόν το οποίο υπολογίζεται ανά μονάδα βάρους, σύμφωνα με το τμήμα 3.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2, καθορίζονται διαφορετικά ποσοστά επιστροφών για συγκεκριμένο βασικό προϊόν, υπολογίζεται ένα ξεχωριστό ποσό για καθεμία από τις ποσότητες του βασικού προϊόντος για το οποίο υπάρχει διαφορετικό ποσοστό επιστροφής.
3. Όταν πρόκειται για εμπόρευμα που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή εξαγόμενου εμπορεύματος, το ποσοστό επιστροφής το οποίο λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί σε καθένα από τα βασικά προϊόντα, στα προϊόντα που προέρχονται από την μεταποίησή τους ή στα προϊόντα που εξομοιώνονται με μία από τις κατηγορίες αυτές σύμφωνα με το άρθρο 3, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του εξαγόμενου εμπορεύματος, είναι το ποσοστό που εφαρμόζεται σε περίπτωση εξαγωγής του προαναφερόμενου εμπορεύματος ως έχει.
ΤΜΗΜΑ 2
Ποσότητα αναφοράς
Άρθρο 6
Όσον αφορά τα εμπορεύματα, η ποσότητα καθενός από τα βασικά προϊόντα που πρέπει να χρησιμεύει ως βάση για τον υπολογισμό του ποσού επιστροφής, εφεξής «η ποσότητα αναφοράς», καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8 και 9, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται αναφορά στο παράρτημα III ή τις περιπτώσεις κατά τις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 47 παράγραφος 2.
Άρθρο 7
Στην περίπτωση της χρησιμοποίησης βασικού προϊόντος μη κατεργασμένου ή εξομοιούμενου προϊόντος, η ποσότητα αναφοράς είναι η ποσότητα η οποία πράγματι χρησιμοποιείται για την παρασκευή των εξαγόμενων προϊόντων, λαμβανομένων υπόψη των συντελεστών μετατροπής που καθορίζονται στο παράρτημα VII.
Άρθρο 8
1. Στην περίπτωση χρησιμοποίησης προϊόντος που καλύπτεται από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράρτημα Ι μέρος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) και παράρτημα Ι μέρος ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η ποσότητα αναφοράς είναι η ποσότητα η οποία πράγματι χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων, προσαρμοσμένη έτσι ώστε να αντιστοιχεί προς την ποσότητα του βασικού προϊόντος εφαρμόζοντας τους συντελεστές που καθορίζονται στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού, εφόσον ισχύει μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις στο συγκεκριμένο προϊόν:
α)
είτε προέρχεται από τη μεταποίηση βασικού προϊόντος ή προϊόντος που εξομοιώνεται με το εν λόγω βασικό προϊόν,
β)
είτε εξομοιώνεται με προϊόν προερχόμενο από τη μεταποίηση βασικού προϊόντος,
γ)
είτε προέρχεται από τη μεταποίηση προϊόντος που εξομοιώνεται με προϊόν το οποίο έχει προκύψει από τη μεταποίηση βασικού προϊόντος.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η ποσότητα αναφοράς όσον αφορά την αλκοόλη δημητριακών που περιέχεται στα οινοπνευματώδη ποτά που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2208, ανέρχεται σε 3,4 χιλιόγραμμα κριθαριού ανά % κ.ό. αλκοόλης που προέρχεται από δημητριακά ανά εκατόλιτρο του εξαγόμενου οινοπνευματώδους ποτού.
Άρθρο 9
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 11, στην περίπτωση της χρήσης ενός από τα ακόλουθα προϊόντα, η ποσότητα αναφοράς για το καθένα από τα εν λόγω βασικά προϊόντα, είναι ίση προς την ποσότητα που καθορίζεται από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 45:
α)
προϊόν μη καλυπτόμενο από το παράρτημα Ι της Συνθήκης, το οποίο προκύπτει από την επεξεργασία προϊόντος που αναφέρεται στα άρθρα 7 ή 8 του παρόντος κανονισμού·
β)
προϊόν το οποίο προκύπτει από την ανάμειξη και/ή τη μεταποίηση πολλών προϊόντων που αναφέρονται στα άρθρα 7 ή 8 ή προϊόντων που αναφέρονται στο στοιχείο α) του παρόντος εδαφίου.
Η ποσότητα αναφοράς καθορίζεται βάσει της ποσότητας του προϊόντος που πράγματι χρησιμοποιείται για την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων.
Για τον υπολογισμό της ποσότητας αυτής εφαρμόζονται οι συντελεστές μετατροπής που αναφέρονται στο παράρτημα VII ή, κατά περίπτωση, οι ιδιαίτεροι κανόνες υπολογισμού, οι σχέσεις ισοδυναμίας ή οι συντελεστές που προβλέπονται στο άρθρο 8.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, ως προς τα οινοπνευματώδη ποτά με βάση δημητριακά που περιέχονται στα οινοπνευματώδη προϊόντα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2208, η ποσότητα αναφοράς ανέρχεται σε 3,4 χιλιόγραμμα κριθής ανά % κ.ό. αλκοόλης που προέρχεται από δημητριακά ανά εκατόλιτρο εξαγόμενου οινοπνευματώδους ποτού.
Άρθρο 10
1. Για τους σκοπούς των άρθρων 6 έως 9, θεωρείται ότι πράγματι χρησιμοποιούνται τα προϊόντα που έχουν χρησιμοποιηθεί ακατέργαστα κατά την παρασκευή του εξαγόμενου εμπορεύματος.
2. Εάν, κατά τη διάρκεια μίας από τις φάσεις παρασκευής αυτού του εμπορεύματος, το ίδιο το βασικό προϊόν μεταποιείται σε άλλο περισσότερο επεξεργασμένο βασικό προϊόν και χρησιμοποιείται σε μεταγενέστερη φάση, μόνο το δεύτερο βασικό προϊόν θεωρείται ότι έχει πράγματι χρησιμοποιηθεί.
3. Οι ποσότητες προϊόντων που έχουν πράγματι χρησιμοποιηθεί υπό την έννοια της παραγράφου 1, πρέπει να προσδιορίζονται για κάθε εξαγόμενο εμπόρευμα.
4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1, 2 και 3, σε περίπτωση εξαγωγών που διενεργούνται σε τακτική βάση και αφορούν εμπορεύματα τα οποία παρασκευάζονται από συγκεκριμένη επιχείρηση με σαφώς καθορισμένες τεχνικές συνθήκες και έχουν σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, οι ποσότητες αυτές είναι δυνατόν, κατόπιν συμφωνίας των αρμόδιων αρχών, να καθορίζονται είτε βάσει του τύπου παρασκευής των εμπορευμάτων είτε βάσει του μέσου όρου των ποσοτήτων των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου για την παρασκευή δεδομένης ποσότητας των εμπορευμάτων αυτών. Οι ποσότητες προϊόντων που προσδιορίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο λαμβάνονται υπόψη ως βάση υπολογισμού, εφ' όσον δεν υπάρχει μεταβολήτων συνθηκών παρασκευής των εμπορευμάτων.
Οι ποσότητες προϊόντων που προσδιορίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, εκτός αν έχει δοθεί επίσημη άδεια από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 11
1. Όσον αφορά τα εμπορεύματα που απαριθμούνται στο παράρτημα III, η ποσότητα αναφοράς σε χιλιόγραμμα βασικού προϊόντος ανά 100 χιλιόγραμμα εμπορευμάτων είναι εκείνη που εμφαίνεται στο εν λόγω παράρτημα για καθένα από τα εμπορεύματα αυτά.
Ωστόσο στην περίπτωση των νωπών ζυμαρικών, οι ποσότητες βασικών προϊόντων που ορίζονται στο παράρτημα III μετατρέπονται σε ισοδύναμη ποσότητα ξηρών ζυμαρικών με πολλαπλασιασμό των ποσοτήτων αυτών επί το ποσοστό ξηρού εκχυλίσματος των ζυμαρικών και διαίρεση του γινομένου διά του 88.
2. Εάν τα εμπορεύματα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ έχουν παρασκευαστεί εν μέρει από προϊόντα για τα οποία η καταβολή επιστροφής κατά την εξαγωγή καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και εν μέρει από άλλα προϊόντα, η ποσότητα αναφοράς σε σχέση με τα καλυπτόμενα από τους εν λόγω κανονισμούς προϊόντα καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 6 έως 10.
Άρθρο 12
1. Για τον καθορισμό των ποσοτήτων των γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιούνται εφαρμόζονται οι παράγραφοι 2 και 3.
2. Κάθε γεωργικό προϊόν που χρησιμοποιείται κατά την έννοια του άρθρου 10, το οποίο θεμελιώνει δικαίωμα επιστροφής και το οποίο εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια της συνήθους διαδικασίας μεταποίησης υπό μορφή είτε ατμού ή καπνού ή μεταλλάσσεται σε μη ανακτήσιμη σκόνη ή στάχτη, είναι επιλέξιμο για χορήγηση επιστροφής για το σύνολο των ποσοτήτων που χρησιμοποιήθηκαν.
3. Κάθε ποσότητα εμπορευμάτων που δεν εξάγεται πραγματικά δεν είναι επιλέξιμη για επιστροφές ως προς τις ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν.
Εάν τα εμπορεύματα αυτά έχουν την ίδια σύσταση με τα εμπορεύματα που πράγματι εξάγονται, είναι δυνατό να εφαρμοστεί κατ' αναλογία μείωση στις ποσότητες των γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή των τελευταίων.
Άρθρο 13
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 12 παράγραφος 3, απώλειες ίσες ή κατώτερες προς 2 % κατά βάρος και εγγενείς στην παρασκευή των εμπορευμάτων είναι επιλέξιμες για τη χορήγηση των επιστροφών.
Το όριο 2 % υπολογίζεται ως η αναλογία του βάρους ξηρού εκχυλίσματος όλων των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών, αφού αφαιρεθούν οι ποσότητες που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 2, προς το βάρος ξηρού εκχυλίσματος των πράγματι εξαγόμενων εμπορευμάτων, ή με άλλη μέθοδο υπολογισμού αρμόζουσα στις συνθήκες παραγωγής των εμπορευμάτων.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εγγενείς απώλειες κατά την παρασκευή των εμπορευμάτων υπερβαίνουν το 2 %, η καθ’ υπέρβαση απώλεια δεν είναι επιλέξιμη για επιστροφές σε σχέση με τις ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν. Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους είναι δυνατόν να αποδεχθούν μεγαλύτερες απώλειες, όταν αυτές είναι σωστά αιτιολογημένες. Το κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αρμόδιες αρχές αποδέχθηκαν μεγαλύτερες απώλειες, καθώς και τους λόγους αυτής της αποδοχής.
3. Οι ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν, οι οποίες ενσωματώνονται στα υπολείμματα, είναι επιλέξιμες για τη χορήγηση των επιστροφών.
4. Σε περίπτωση κατά την οποία προκύπτουν υποπροϊόντα, πρέπει να προσδιορίζονται οι ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν, οι οποίες αναλογούν στο εξαγόμενο εμπόρευμα και στα υποπροϊόντα.
ΤΜΗΜΑ 3
Ποσοστά επιστροφής
Άρθρο 14
1. Το ποσοστό επιστροφής για τα βασικά προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, τα οποία εξάγονται με τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 164 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθορίζεται από την Επιτροπή ανά 100 kgs του βασικού προϊόντος για την ίδια περίοδο όπως και για τις επιστροφές εκείνων των προϊόντων που εξάγονται μη μεταποιημένα.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 η επιστροφή μπορεί να καθοριστεί σύμφωνα με ένα άλλο χρονοδιάγραμμα το οποίο προσδιορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009.
Άρθρο 15
1. Το ποσοστό επιστροφής καθορίζεται από την Επιτροπή λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τα ακόλουθα:
α)
το μέσο κόστος εφοδιασμού των μεταποιητικών βιομηχανιών σε βασικά προϊόντα στην αγορά της Ένωσης και τις τιμές της διεθνούς αγοράς·
β)
το επίπεδο των επιστροφών για την εξαγωγή των μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων που υπάγονται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης, τα οποία παρασκευάζονται υπό παρεμφερείς συνθήκες·
γ)
την ανάγκη εξασφάλισης των ίδιων συνθηκών ανταγωνισμού μεταξύ των βιομηχανιών οι οποίες χρησιμοποιούν προϊόντα της Ένωσης και των βιομηχανιών που χρησιμοποιούν προϊόντα τρίτων χωρών τα οποία υπόκεινται στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή·
δ)
αφενός, την προβλεπόμενη εξέλιξη των δημοσιονομικών δαπανών και, αφετέρου, των τιμών της αγοράς για βασικά προϊόντα στην Ένωση και στην παγκόσμια αγορά·
ε)
τη συμμόρφωση με τα όρια που προκύπτουν από τις συμφωνίες οι οποίες έχουν συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 218 της Συνθήκης.
2. Για τον καθορισμό των ποσοστών επιστροφής λαμβάνονται υπόψη, κατά περίπτωση, οι ενισχύσεις ή τα άλλα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος που εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη στα βασικά προϊόντα ή τα εξομοιούμενα προς αυτά, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Οι επιστροφές που χορηγούνται για την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων ενσωματωμένων σε αγαθά μη υπαγόμενα στο παράρτημα Ι της Συνθήκης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις επιστροφές οι οποίες είναι καταβλητέες για τα προϊόντα αυτά, εάν αυτά εξάγονταν μη μεταποιημένα.
Άρθρο 16
1. Αναφορικά με το άμυλο γεωμήλων που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1108 13 00, το ποσοστό της επιστροφής καθορίζεται χωριστά σε ισοδύναμο αραβοσίτου, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 195 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 με εφαρμογή των κριτηρίων που ορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Οι χρησιμοποιούμενες ποσότητες αμύλου γεωμήλων μετατρέπονται σε ισοδύναμες ποσότητες αραβοσίτου σύμφωνα με το άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού.
2. Όσον αφορά τα μείγματα D-γλυκιτόλης (σορβιτόλης) των κωδικών ΣΟ 2905 44 και 3824 60, εάν ο ενδιαφερόμενος δεν προβεί στη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 45 αναφέροντας τα χαρακτηριστικά που προβλέπονται στο άρθρο 48 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή αν ο ενδιαφερόμενος δεν υποβάλει ικανοποιητικά δικαιολογητικά προς υποστήριξη της δήλωσής του, το ποσοστό επιστροφής για τα μείγματα αυτά είναι εκείνο που ισχύει για το βασικό προϊόν στο οποίο εφαρμόζεται το χαμηλότερο ποσοστό επιστροφής.
Άρθρο 17
1. Οι επιστροφές για άμυλα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1108 11 00 έως 1108 19 90 ή για προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος Ι στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 τα οποία προκύπτουν από την επεξεργασία τέτοιων αμύλων χορηγούνται μόνον με την υποβολή δήλωσης εκ μέρους του προμηθευτή των εν λόγω προϊόντων ότι αυτά έχουν παραχθεί απευθείας από δημητριακά, γεώμηλα ή ρύζι, αποκλειόμενης κάθε χρήσης υποπροϊόντων που προκύπτουν κατά την παραγωγή άλλων γεωργικών προϊόντων ή αγαθών.
2. Η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισχύει, μέχρι την ανάκλησή της, για όλες τις προμήθειες που προέρχονται από τον ίδιο παραγωγό. Επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 45.
Άρθρο 18
1. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα του αμύλου γεωμήλων που εξομοιώνεται με το άμυλο αραβοσίτου βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 είναι ίση ή ανώτερη από 80 %, το ποσοστό της επιστροφής είναι εκείνο το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα είναι κατώτερη του 80 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι ίσο με το ποσοστό επιστροφής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, πολλαπλασιαζόμενο επί το 1/80 της πραγματικής εκατοστιαίας αναλογίας του ξηρού εκχυλίσματος.
Για όλα τα άλλα άμυλα, εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα είναι ίση ή ανώτερη από 87 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι εκείνο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα είναι κατώτερη του 87 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι ίσο με το ποσοστό επιστροφής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, πολλαπλασιαζόμενο επί το 1/87 της πραγματικής εκατοστιαίας αναλογίας του ξηρού εκχυλίσματος.
2. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των σιροπιών γλυκόζης ή μαλτοδεξτρίνης που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 ή 2106 90 55 είναι ίση ή ανώτερη από 78 %, το ποσοστό επιστροφής στην εξαγωγή είναι εκείνο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των σιροπιών αυτών είναι κατώτερη του 78 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι ίσο με το ποσοστό επιστροφής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, πολλαπλασιαζόμενο με το 1/78 της πραγματικής εκατοστιαίας αναλογίας του ξηρού εκχυλίσματος.
3. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των αμύλων καθορίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο που αναφέρεται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΚ) 687/2008 (11) της Επιτροπής και η περιεκτικότητα σε ξηρή ύλη των σιροπιών γλυκόζης ή μαλτοδεξτρίνης καθορίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο 2 που αναφέρεται στο παράρτημα II της οδηγίας 79/796/ΕΟΚ (12) της Επιτροπής ή οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη μέθοδο ανάλυσης που να προσφέρει τουλάχιστον τις ίδιες εγγυήσεις.
4. Κατά τη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 45, ο αιτών υποχρεούται να δηλώσει την περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των αμύλων ή των σιροπιών γλυκόζης ή μαλτοδεξτρίνης που χρησιμοποιήθηκαν.
Άρθρο 19
1. Οι επιστροφές για τις καζεΐνες που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 3501 10, για τα καζεϊνικά άλατα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 3501 90 90 ή για την αβγοαλβουμίνη που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 3502 11 90 και 3502 19 90 που εξάγεται ως έχει, μπορούν να διαφοροποιηθούν ανάλογα με τον προορισμό, εφόσον αυτό απαιτείται για οποιοδήποτε από τους ακόλουθους λόγους:
α)
την κατάσταση στο διεθνές εμπόριο σε σχέση με τα εμπορεύματα αυτά·
β)
τις ειδικές απαιτήσεις που ισχύουν σε ορισμένες αγορές· ή
γ)
τις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες
2. Το ποσοστό επιστροφής για τα εμπορεύματα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1902 11 00, 1902 19 και 1902 40 10 μπορεί να διαφοροποιηθεί ανάλογα με τον προορισμό τους.
3. Η επιστροφή μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με το αν το ποσό επιστροφής προκαθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 26 ή όχι.
Άρθρο 20
1. Το ποσοστό της επιστροφής είναι εκείνο που εφαρμόζεται κατά την ημέρα κατά την οποία εξάγονται τα εμπορεύματα, εκτός εάν:
α)
έχει υποβληθεί αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 26, για προκαθορισμό του ποσοστού επιστροφής·
β)
η αίτηση υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 2, και το ποσοστό επιστροφής προκαθορίστηκε κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης για πιστοποιητικό επιστροφής.
2. Όταν εφαρμόζεται το σύστημα προκαθορισμού του ποσοστού επιστροφής, εφαρμόζεται το ποσοστό που ισχύει την ημέρα υποβολής της αίτησης προκαθορισμού για τις μεταγενέστερες εξαγωγές εμπορευμάτων, κατά την περίοδο που ισχύει το πιστοποιητικό επιστροφής όπως προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.
Στην περίπτωση μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα δημητριακά και το ρύζι το ποσοστό της επιστροφής προσαρμόζεται χρησιμοποιώντας τους ίδιους κανόνες με εκείνους που εφαρμόζονται στον προκαθορισμό των επιστροφών για βασικά προϊόντα που εξάγονται μη μεταποιημένα, αλλά χρησιμοποιώντας τους συντελεστές μετατροπής που καθορίζονται στο παράρτημα V.
3. Αποσπάσματα από τα πιστοποιητικά επιστροφής, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 δεν υπόκεινται σε προκαθορισμό ανεξαρτήτως των πιστοποιητικών από τα οποία προέρχονται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 21
1. Τα κράτη μέλη εκδίδουν για κάθε αιτούντα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής τους στην Ένωση, πιστοποιητικά επιστροφών που ισχύουν σε όλη την Ένωση.
Το πιστοποιητικό επιστροφής εγγυάται την καταβολή των επιστροφών, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο κεφάλαιο V. Οι προϋποθέσεις ενδέχεται να περιλαμβάνουν προκαθορισμό των ποσοστών επιστροφής. Τα πιστοποιητικά ισχύουν για μία μόνον δημοσιονομική περίοδο·
2. Η χορήγηση επιστροφών για την εξαγωγή βασικών προϊόντων υπό μορφή εμπορευμάτων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού ή δημητριακών για την παραγωγή αλκοολούχων ποτών που έχουν τεθεί υπό τελωνειακό έλεγχοσύμφωνα μετο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1670/2006, εξαρτάται από την υποβολή πιστοποιητικού επιστροφής που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 24 του παρόντος κανονισμού.
Τα δημητριακά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο θεωρούνται ως εξαγόμενα.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις προμήθειες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση και στο άρθρο 33 παράγραφος 1, στο άρθρο 37 παράγραφος 1, στο άρθρο 41 παράγραφος 1 και στο άρθρο 43 παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 ή στις εξαγωγές που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV του παρόντος κανονισμού.
3. Η χορήγηση επιστροφής βάσει του καθεστώτος προκαθορισμού που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 τελεί υπό την προϋπόθεση προσκόμισης πιστοποιητικού επιστροφής που να περιλαμβάνει προκαθορισμό των ποσοστών επιστροφής.
Άρθρο 22
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 376/2008 εφαρμόζεται στα πιστοποιητικά επιστροφής τα οποία αφορά ο παρών κανονισμός.
2. Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από πιστοποιητικά επιστροφής στα οποία αναγράφονται ποσότητες, εφαρμόζονται, κατ’ αναλογίαν, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από πιστοποιητικά επιστροφής που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, για ποσά που αναγράφονται σε ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη το παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 7 παράγραφοι 2 και 4, τα άρθρα 8, 11 και 13, το άρθρο 17 παράγραφος 1, τα άρθρα 20, 23, 31, 32 και 34, το άρθρο 35 παράγραφος 6 και τα άρθρα 41, 45, 46 και 48 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 δεν εφαρμόζονται στα πιστοποιητικά επιστροφής που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό.
4. Για τους σκοπούς των άρθρων 39 και 40 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, η ισχύς των πιστοποιητικών που λήγουν στις 30 Σεπτεμβρίου δεν δύναται να παραταθεί.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να ακυρώνεται το πιστοποιητικό για τα ποσά που δεν ζητήθηκαν λόγω ανωτέρας βίας και αποδεσμεύεται η αντίστοιχη εγγύηση.
Άρθρο 23
1. Οι αιτήσεις έκδοσης πιστοποιητικών επιστροφής, πλην των πιστοποιητικών που καλύπτουν ενέργειες επισιτιστικής βοήθειας σύμφωνα με το άρθρο 36, ισχύουν μόνον εφόσον έχει συσταθεί εγγύηση ίση με το 10 % του αιτούμενου ποσού, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008.
2. Η εγγύηση αποδεσμεύεται σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 40 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 24
1. Η αίτηση για πιστοποιητικό επιστροφής και το ίδιο το πιστοποιητικό επιστροφής βασίζονται στο έντυπο με τίτλο «Άδεια εξαγωγής ή πιστοποιητικό εκ των προτέρων καθορισμού (Export Licence or Advance Fixing Certificate)» που ορίζεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 και περιέχει μνεία του ποσού σε ευρώ.
Τα έγγραφα αυτά συμπληρώνονται σύμφωνα με τις οδηγίες που προβλέπονται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
2. Στην περίπτωση κατά την οποία ο αιτών δεν έχει την πρόθεση να προβεί σε εξαγωγές από κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο υποβάλλει αίτηση για πιστοποιητικό επιστροφής, η αρμόδια αρχή μπορεί να κρατήσει το πιστοποιητικό επιστροφής, συγκεκριμένα σε ηλεκτρονική μορφή. Στην περίπτωση αυτή η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στον αιτούντα ότι το πιστοποιητικό της επιστροφής έχει καταχωρισθεί και του διαβιβάζει τις πληροφορίες που προβλέπονται στο αντίγραφο του πιστοποιητικού επιστροφής το οποίο προορίζεται για το δικαιούχο, εφεξής «αντίγραφο αριθ. 1». Το αντίγραφο του πιστοποιητικού επιστροφής της εκδότριας αρχής, εφεξής «αντίγραφο αριθ. 2», δεν εκδίδεται.
Η αρμόδια αρχή καταχωρίζει το σύνολο των πληροφοριών από τα πιστοποιητικά επιστροφών που αναφέρονται στα τμήματα ΙΙΙ και IV του παραρτήματος VI και τα ποσά που ζητούνται βάσει του πιστοποιητικού.
Άρθρο 25
1. Οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα πιστοποιητικά δεν μεταβιβάζονται. Τα δικαιώματα που απορρέουν από τα πιστοποιητικά μπορούν να μεταβιβάζονται από το δικαιούχο του πιστοποιητικού κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, εφόσον τα δικαιώματα που απορρέουν από κάθε πιστοποιητικό ή απόσπασμα πιστοποιητικού μεταβιβάζονται σε ένα μόνον εκδοχέα. Η μεταβίβαση αυτή αφορά τα ποσά τα οποία δεν έχουν ακόμη εγκριθεί για το πιστοποιητικό ή το απόσπασμα.
2. Ο εκδοχέας δεν μπορεί να μεταβιβάσει το δικαίωμά του, αλλά μπορεί να το εκχωρήσει εκ νέου στον δικαιούχο. Η επανεκχώρηση στον δικαιούχο αφορά τις ποσότητες που δεν έχουν ακόμη καταλογισθεί στο πιστοποιητικό ή στο απόσπασμα. Σε τέτοια περίπτωση, μια από τις ενδείξεις που αναφέρονται στο παράρτημα VIII τίθεται στο τετραγωνίδιο 6 του πιστοποιητικού από την εκδίδουσα αρχή.
3. Σε περίπτωση αίτησης μεταβίβασης από τον δικαιούχο ή επανεκχώρησης από τον εκδοχέα, η εκδίδουσα αρχή ή ο οργανισμός ή ένας από τους οργανισμούς που έχει ορίσει κάθε κράτος μέλος αναγράφει στο πιστοποιητικό ή, κατά περίπτωση, στο απόσπασμα:
α)
το όνομα και τη διεύθυνση του εκδοχέα, σύμφωνα με την παράγραφο 1, ή την ένδειξη που αναφέρεται στην παράγραφο 2·
β)
την ημερομηνία της μεταβίβασης ή επανεκχώρησης στον δικαιούχο επικυρωμένη με τη σφραγίδα της αρχής ή του οργανισμού.
4. Η εκχώρηση ή η επανεκχώρηση στον δικαιούχο του πιστοποιητικού ισχύουν από την ημερομηνία της καταχώρισης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο β).
Άρθρο 26
1. Οι αιτήσεις για τον προκαθορισμό των ποσοστών επιστροφής αφορούν όλα τα εφαρμοστέα ποσοστά επιστροφής.
2. Η αίτηση για προκαθορισμό μπορεί να κατατεθεί είτε κατά το χρόνο υποβολής αίτησης για πιστοποιητικό επιστροφής είτε οιαδήποτε στιγμή από την ημέρα της χορήγησης του πιστοποιητικού επιστροφής.
3. Οι αιτήσεις για προκαθορισμό υποβάλλονται σύμφωνα με το τμήμα ΙΙ του παραρτήματος VI με χρήση του εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008. Ο προκαθορισμός δεν έχει εφαρμογή στις εξαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης.
4. Οι αιτήσεις για προκαθορισμό που κατατίθενται ημέρα Πέμπτη θεωρούνται ότι κατατέθηκαν κατά την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
Άρθρο 27
1. Ο κάτοχος πιστοποιητικού επιστροφής μπορεί να υποβάλει αίτηση για απόσπασμα από το πιστοποιητικό, συντεταγμένο στο έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008. Η αίτηση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα VI τμήμα ΙΙ σημείο 3 του παρόντος κανονισμού.
Το ποσό για το οποίο ζητείται το απόσπασμα εγγράφεται στο πρωτότυπο του πιστοποιητικού.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 376/2008, μπορούν να εξαχθούν αποσπάσματα που θα ισχύουν σε ολόκληρη την Ένωση από πιστοποιητικά που έχουν καταχωριστεί ως έγκυρα σε ένα μόνο κράτος μέλος.
Άρθρο 28
1. Κάθε εξαγωγέας οφείλει να συμπληρώνει ειδική αίτηση πληρωμής κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009. Η αίτηση υποβάλλεται στην αρμόδια για την πληρωμή αρχή συνοδευόμενη από τα αντίστοιχα πιστοποιητικά, εκτός εάν τα πιστοποιητικά καταχωρούνται όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού ή στην περίπτωση που οι εξαγωγές δεν καλύπτονται από πιστοποιητικά επιστροφής.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να μη θεωρήσει την ειδική αίτηση ως φάκελο πληρωμής, κατά την έννοια του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να θεωρήσει ότι η εν λόγω ειδική αίτηση αποτελεί τη διασάφηση εξαγωγής κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009. Σε μια τέτοια περίπτωση, ως ημερομηνία παραλαβής της ειδικής αίτησης από την αρμόδια για την πληρωμή αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου λαμβάνεται η ημερομηνία κατά την οποία έλαβε τη διασάφηση εξαγωγής η εν λόγω αρχή. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η ειδική αίτηση πρέπει να περιέχει τα στοιχεία της διασάφησης εξαγωγής συμπεριλαμβανομένου του αριθμού πρωτοκόλλου της διασάφησης εξαγωγής.
2. Η αρμόδια για την πληρωμή αρχή προσδιορίζει το ζητούμενο ποσό με βάση τις πληροφορίες που περιέχει η ειδική αίτηση, με μόνη βάση τις ποσότητες και το είδος των βασικών προϊόντων που εξάγονται και τα ποσοστά επιστροφής που ισχύουν. Τα στοιχεία αυτά επισημαίνονται ή υποδεικνύονται με σαφήνεια στη διασάφηση εξαγωγής.
Η αρμόδια για την πληρωμή αρχή πιστώνει το ποσό αυτό στο πιστοποιητικό επιστροφών εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδικής αίτησης.
Τα πιστοποιητικά καταγράφονται στην πίσω πλευρά του αντιγράφου αριθ.1. Στα τετραγωνίδια 28, 29 και 30 αντί της ποσότητας σημειώνεται το ποσό σε ευρώ.
Το τρίτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ’ αναλογία και στα πιστοποιητικά που φυλάσσονται σε ηλεκτρονική μορφή.
3. Μετά την καταγραφή, αν το πιστοποιητικό επιστροφών δεν έχει καταχωριστεί όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, το αντίγραφο αριθ. 1 του πιστοποιητικού επιστρέφεται στον κάτοχό του ή φυλάσσεται από την αρχή που καταβάλλει τις επιστροφές, εφόσον το ζητήσει ο εξαγωγέας.
4. Η εγγύηση που καλύπτει το ποσό για το οποίο χορηγήθηκε πιστοποιητικό επιστροφής για εξαγόμενα εμπορεύματα μπορεί να αποδεσμεύεται ή να μεταφέρεται ως εγγύηση της προκαταβολής των επιστροφών σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
Άρθρο 29
1. Τα πιστοποιητικά επιστροφής που εκδίδονται για μία μόνο δημοσιονομική περίοδο μπορούν να ζητούνται χωριστά σε έξι περιόδους. Οι αιτήσεις για τα πιστοποιητικά μπορούν να υποβάλλονται το αργότερο στις:
α)
7 Σεπτεμβρίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Οκτωβρίου·
β)
7 Νοεμβρίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Δεκεμβρίου·
γ)
7 Ιανουαρίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Φεβρουαρίου·
δ)
7 Μαρτίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Απριλίου·
ε)
7 Μαΐου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Ιουνίου·
στ)
7 Ιουλίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Αυγούστου.
2. Οι επιχειρηματίες μπορούν να υποβάλουν αίτηση έκδοσης πιστοποιητικού μόνο για την περίοδο που αντιστοιχεί στην πρώτη καταληκτική ημερομηνία, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, μετά την ημερομηνία υποβολής.
Άρθρο 30
Η προθεσμία για την κοινοποίηση από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή των αιτήσεων έκδοσης πιστοποιητικού είναι οι εξής:
α)
στις 14 Σεπτεμβρίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, στοιχείο α) ·
β)
στις 14 Νοεμβρίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, στοιχείο β) ·
γ)
στις 14 Ιανουαρίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, στοιχείο γ)·
δ)
στις 14 Μαρτίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·
ε)
στις 14 Μαΐου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1στοιχείο ε)·
στ)
στις 14 Ιουλίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο στ).
Άρθρο 31
1. Το συνολικό ποσό για το οποίο μπορούν να εκδοθούν πιστοποιητικά για κάθε δημοσιονομική περίοδο καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2.
2. Από το μέγιστο ποσό των επιστροφών, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 της συμφωνίας, αφαιρούνται τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το ποσό που υπερβαίνει το μέγιστο ποσό και το οποίο χορηγήθηκε αχρεωστήτως το προηγούμενο δημοσιονομικό έτος·
β)
το ποσό που προβλέπεται για την κάλυψη των εξαγωγών που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV του παρόντος κανονισμού·
γ)
τα ποσά για τα οποία εκδόθηκαν πιστοποιητικά επιστροφών ισχύοντα κατά την οικεία δημοσιονομική περίοδο.
3. Το ποσό που αντιστοιχεί σε εκδοθέντα πιστοποιητικά τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 41, επεστράφησαν προστίθεται στο ποσό που προέκυψε σύμφωνα με την παράγραφο 2.
4. Οιοδήποτε ποσό που έχει κρατηθεί για την κάλυψη των εξαγωγών που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV, το οποίο παραμένει αχρησιμοποίητο προστίθεται στο ποσό που προέκυψε σύμφωνα με την παράγραφο 2.
5. Στις περιπτώσεις που υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά οιοδήποτε από τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 2, αυτό θα ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό του τελικού ποσού.
Άρθρο 32
Το συνολικό ποσό για το οποίο μπορούν να εκδοθούν πιστοποιητικά για καθεμία από τις περιόδους που αναφέρονται στο άρθρο 29 είναι:
α)
30 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Σεπτεμβρίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
β)
27 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Νοεμβρίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο β)·
γ)
32 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Ιανουαρίου για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο γ)·
δ)
44 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Μαρτίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1στοιχείο δ)·
ε)
67 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Μαΐου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1στοιχείο ε)·
στ)
100 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Ιουλίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο στ).
ΤΜΗΜΑ 2
Αιτήσεις για πιστοποιητικά επιστροφής και έκδοση πιστοποιητικών επιστροφής
Άρθρο 33
1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το συνολικό ποσό που απαιτείται στις αιτήσεις που υποβλήθηκαν για κάθε μία από τις προαναφερόμενες περιόδους υπερβαίνει το ανώτατο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2, η Επιτροπή ορίζει έναν συντελεστή μείωσης που εφαρμόζεται σε όλες τις αιτήσεις που υποβλήθηκαν πριν από τις αντίστοιχες ημερομηνίες του άρθρου 29 κατά τρόπον ώστε να συμμορφώνονται με το ανώτατο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 31.
Η Επιτροπή θα δημοσιεύει τον συντελεστή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός πέντε εργάσιμων ημερών από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο άρθρο 30.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή έχει καθορίσει συντελεστή μείωσης, εκδίδονται πιστοποιητικά για το ζητούμενο ποσό, πολλαπλασιαζόμενο επί 1 μείον το συντελεστή μείωσης όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή το άρθρο 34 παράγραφος 3 στοιχείο α).
Ωστόσο, όσον αφορά την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο στ), οι αιτούντες μπορούν να ανακαλέσουν τις αιτήσεις τους εντός πέντε εργάσιμων ημερών από τη δημοσίευση του συντελεστή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως την 1η Αυγούστου, τα ποσά για τα οποία ανακλήθηκαν οι αιτήσεις έκδοσης πιστοποιητικού επιστροφής βάσει του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2.
Άρθρο 34
1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες μετά την καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή αιτήσεων για πιστοποιητικά επιστροφής όσον αφορά μια συγκεκριμένη περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, δεν έχει δημοσιευθεί συντελεστής μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, οι επιχειρηματίες μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για την έκδοση πιστοποιητικού επιστροφής για οποιοδήποτε υπόλοιπο ποσό είναι διαθέσιμο για την εν λόγω περίοδο για την οποία δεν έχει ακόμη υποβληθεί αίτηση.
Η αίτηση υποβάλλεται στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί έως την επόμενη καταληκτική ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1.
2. Οι αιτήσεις που υποβάλλονται στη διάρκεια κάθε εβδομάδας, κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή την αμέσως επόμενη Δευτέρα. Τα αντίστοιχα πιστοποιητικά αρχίζουν να εκδίδονται από την πρώτη Τετάρτη μετά την κοινοποίηση, εκτός εάν η Επιτροπή εκδώσει οδηγίες για το αντίθετο.
3. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το συνολικό ποσό των αιτήσεων που ελήφθησαν σε μία συγκεκριμένη εβδομάδα υποβολής υπερβαίνει το υπόλοιπο του διαθέσιμου ποσού βάσει της παραγράφου 1 η Επιτροπή δύναται να λάβει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:
α)
να εφαρμόσει συντελεστή μείωσης στις αιτήσεις πιστοποιητικών επιστροφής οι οποίες υποβλήθηκαν σε μία συγκεκριμένη εβδομάδα υποβολής, έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και για τις οποίες τα πιστοποιητικά επιστροφής δεν έχουν εκδοθεί ακόμη·
β)
να υποδείξει στα κράτη μέλη να απορρίψουν τις αιτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη εβδομάδα υποβολής και δεν έχουν ακόμη κοινοποιηθεί στην Επιτροπή·
γ)
να αναστείλει την υποβολή αιτήσεων για την έκδοση πιστοποιητικών επιστροφής.
4. Κάθε κανονισμός που εκδίδεται δυνάμει της παραγράφου 3 δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός τριών ημερών από την κοινοποίηση των αιτήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 35
1. Το πιστοποιητικό επιστροφής ισχύει από την ημερομηνία έκδοσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008.
2. Με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου, τα πιστοποιητικά επιστροφής ισχύουν μέχρι την τελευταία ημέρα του πέμπτου μήνα που έπεται του μήνα υποβολής της αίτησης για την έκδοση πιστοποιητικού ή μέχρι την τελευταία ημέρα της δημοσιονομικής περιόδου, εάν αυτή επέρχεται ενωρίτερα.
Τα πιστοποιητικά επιστροφής που αναφέρονται στο άρθρο 36 είναι έγκυρα έως την τελευταία ημέρα του πέμπτου μήνα που έπεται του μήνα κατά τον οποίο υπεβλήθη η αίτηση για το πιστοποιητικό.
3. Εάν έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων ποσοστά επιστροφής σύμφωνα με το άρθρο 26, αυτά τα ποσοστά θα παραμείνουν έγκυρα μέχρι την τελευταία ημέρα της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού.
Άρθρο 36
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2298/2001 (13) εφαρμόζεται στις αιτήσεις για πιστοποιητικά επιστροφής και σε πιστοποιητικά επιστροφής που έχουν εκδοθεί για την εξαγωγή εμπορευμάτων, που εντάσσονται στο πλαίσιο διεθνούς δράσης επισιτιστικής βοήθειας κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 4 της Συμφωνίας.
Άρθρο 37
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, εφαρμόζονται οι παραγράφοι 2 έως 11 του παρόντος άρθρου.
2. Από την 1η Οκτωβρίου κάθε δημοσιονομικής περιόδου, είναι δυνατή η υποβολή αιτήσεων κατόπιν πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων που προκηρύσσεται σε μια τρίτη εισάγουσα χώρα με προκαθορισμό της επιστροφής κατά την εξαγωγή κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης βάσει του παρόντος άρθρου, εκτός των περιόδων που ορίζονται στα άρθρα 29 και 34, εάν το σύνολο των ποσών που αντιστοιχούν σε μία και την αυτή πρόσκληση υποβολής αιτήσεων, για την οποία υποβλήθηκαν μία ή περισσότερες αιτήσεις πιστοποιητικών επιστροφής από έναν ή περισσότερους εξαγωγείς και τα οποία δεν εκδόθηκαν ακόμη, δεν υπερβαίνει τα 2 εκατ. EUR.
Ωστόσο, το όριο αυτό μπορεί να ανέλθει σε 4 εκατομμύρια EUR αν κανένας από τους συντελεστές μείωσης που δημοσιεύθηκαν από την αρχή της δημοσιονομικής περιόδου και που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 34 παράγραφος 3 δεν υπερβαίνει το 50 %.
3. Το ποσό για το οποίο ζητείται το πιστοποιητικό ή τα πιστοποιητικά δεν πρέπει να υπερβαίνει την ποσότητα που προσδιορίζεται στην πρόσκληση υποβολής αιτήσεων πολλαπλασιαζόμενη με το αντίστοιχο ποσοστό επιστροφής, που έχει καθοριστεί εκ των προτέρων κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης. Δεν λαμβάνονται υπόψη τα όρια ανοχής ή οι εναλλακτικές δυνατότητες που προβλέπονται στην πρόσκληση υποβολής αιτήσεων.
4. Επιπλέον των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 47 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή τα ποσά, σχετικά με τα οποία έχει υποβληθεί αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού, καθώς και την ημερομηνία και την ώρα υποβολής κάθε αίτησης.
5. Όταν τα ποσά που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 4, αφού προστεθούν στα ποσά σχετικά με τα οποία έχουν ήδη υποβληθεί αιτήσεις για ένα ή περισσότερα πιστοποιητικά στα πλαίσια της ίδιας πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων, υπερβαίνουν το ισχύον όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 2, η Επιτροπή πληροφορεί τα κράτη μέλη εντός δύο εργάσιμων ημερών από τη λήψη των πρόσθετων πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 4 ότι το πιστοποιητικό επιστροφής δεν θα εκδοθεί για τον ενδιαφερόμενο επιχειρηματία.
6. Η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή της παραγράφου 2 εάν το άθροισμα των ποσών των πιστοποιητικών επιστροφής που μπορούν να εκδοθούν σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 υπερβαίνει τα 4 εκατομμύρια EUR σε μία δημοσιονομική περίοδο. Οι αποφάσεις αναστολής δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
7. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 35 παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος κανονισμού τα πιστοποιητικά επιστροφών που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 ισχύουν από την ημέρα της έκδοσής τους κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008. Το πιστοποιητικό επιστροφής ισχύει το αργότερο μέχρι το τέλος του όγδοου μήνα μετά το μήνα έκδοσής του ή μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, ανάλογα ποια ημερομηνία εκ των δύο προηγείται. Οι προκαθορισμένοι συντελεστές ισχύουν μέχρι την τελευταία ημέρα ισχύος του πιστοποιητικού.
8. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 9 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, η αρμόδια αρχή ικανοποιηθεί ότι ο οργανισμός που έχει προκηρύξει την πρόσκληση υποβολής αιτήσεων έχει καταγγείλει τη σύμβαση για λόγους για τους οποίους ο υπερθεματιστής δεν είναι υπεύθυνος και οι οποίοι δεν θεωρούνται λόγοι ανωτέρας βίας, αποδεσμεύει την εγγύηση στις περιπτώσεις στις οποίες το προκαθορισμένο ποσοστό επιστροφής για το βασικό προϊόν που αντιστοιχεί στην υψηλότερη επιστροφή σε σύγκριση με τα λοιπά χρησιμοποιούμενα βασικά προϊόντα είναι υψηλότερο ή ίσο με το ποσοστό επιστροφής που ισχύει την τελευταία ημέρα ισχύος του πιστοποιητικού.
9. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 9 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, η αρμόδια αρχή ικανοποιηθεί ότι ο οργανισμός που έχει προκηρύξει την πρόσκληση υποβολής αιτήσεων έχει υποχρεώσει τον υπερθεματιστή να δεχθεί αλλαγές στη σύμβαση για λόγους για τους οποίους αυτός δεν είναι υπεύθυνος και οι οποίοι δε θεωρούνται λόγοι ανωτέρας βίας, μπορεί να παρατείνει την ισχύ του πιστοποιητικού και την περίοδο κατά την οποία εφαρμόζεται το προκαθορισθέν ποσοστό επιστροφής έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
10. Εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 9 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, ο υπερθεματιστής παράσχει απόδειξη ότι στην προκήρυξη της πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων ή στη σύμβαση που έχει συναφθεί μετά την κατακύρωσή της, προβλέπονται όρια ανοχής ή δυνατότητα επιλογής προς τα κάτω μεγαλύτερα του 5 % και ότι ο οργανισμός που έχει προκηρύξει την πρόσκληση υποβολής αιτήσεων επικαλείται τη ρήτρα αυτή, η υποχρέωση εξαγωγής θεωρείται ότι έχει εκπληρωθεί, εάν η εξαγόμενη ποσότητα είναι κατώτερη κατά 10 % το πολύ από την ποσότητα που αντιστοιχεί στο ποσό για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται με την προϋπόθεση ότι το ποσοστό της επιστροφής που έχει προκαθοριστεί σχετικά με το βασικό προϊόν που αντιστοιχεί στο μέγιστο επιστρεφόμενο ποσό σε σύγκριση με τα άλλα βασικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται είναι ανώτερο ή ίσο προς το ποσοστό της επιστροφής που ισχύει κατά την τελευταία ημέρα ισχύος του πιστοποιητικού. Σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, το ποσοστό 95 % που αναφέρεται στο άρθρο 40 παράγραφος 3 και παράγραφος 5 του παρόντος κανονισμού αντικαθίσταται από το ποσοστό 90 %.
11. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 10 του παρόντος άρθρου η προθεσμία των 21 ημερών που ορίζεται στο άρθρο 47 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 καθορίζεται σε 44 ημέρες.
ΤΜΗΜΑ 3
Εγγυήσεις
Άρθρο 38
1. Η έκδοση πιστοποιητικού επιστροφής υποχρεώνει τον κάτοχό του να ζητήσει επιστροφές για εξαγωγές εμπορευμάτων που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού επιστροφής και για το ποσό για το οποίο αυτό εκδόθηκε.
Η εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 23 κατατίθεται για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
2. Η υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρείται πρωτογενής απαίτηση κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85.
Άρθρο 39
1. Η πρωτογενής απαίτηση θεωρείται ότι έχει τηρηθεί εάν ο εξαγωγέας έχει διαβιβάσει τις ειδικές αιτήσεις που αφορούν εξαγωγές εμπορευμάτων πραγματοποιηθείσες κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού και με τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 28 και στο τμήμα V του παραρτήματος VI.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ειδική αίτηση δεν είναι διασάφηση εξαγωγής, πρέπει να υποβάλλεται εντός τριών μηνών από την ημερομηνία εκπνοής της ισχύος του πιστοποιητικού επιστροφής ο αριθμός του οποίου καταχωρίστηκε με την ειδική αίτηση εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας.
Αν δεν τηρηθεί η τρίμηνη προθεσμία που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο, η πρωτογενής απαίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εκπληρωθείσα.
3. Αποδεικτικά στοιχεία ότι η πρωτογενής απαίτηση ικανοποιήθηκε παρέχονται μέσω της υποβολής προς την αρμόδια αρχή, του αντιγράφου αριθ. 1 του δεόντως καταχωρισμένου πιστοποιητικού επιστροφής που έχει καταχωριστεί νομότυπα, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2. Τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία προσκομίζονται το αργότερο στο τέλος του δωδέκατου μήνα μετά τη λήξη της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού επιστροφής.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ' αναλογία στα πιστοποιητικά που καταχωρίζονται όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2.
4. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 22 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 η εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού καταπίπτει ανάλογα με το ποσό για το οποίο τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία δεν είχαν υποβληθεί εντός της προθεσμίας που ορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 40
1. Σε περίπτωση εφαρμογής συντελεστή μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 2 ή το άρθρο 34 παράγραφος 3 στοιχείο α), μέρος της εγγύησης αποδεσμεύεται αμέσως μέχρι το συνολικό ύψος του κατατεθέντος ποσού πολλαπλασιαζόμενου επί τον συντελεστή μείωσης.
2. Η αρχική εγγύηση αποδεσμεύεται κατά το 80 % εάν, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 33 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, ο αιτών ανακαλέσει την αίτηση του για την έκδοση πιστοποιητικού.
3. Η εγγύηση αποδεσμεύεται στο ακέραιο όταν ο κάτοχος του πιστοποιητικού έχει ζητήσει να του χορηγηθούν επιστροφές κατά ποσοστό 95% του ποσού για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό.
4. Έπειτα από αίτηση του κατόχου του τίτλου, τα κράτη μέλη μπορούν να αποδεσμεύσουν την εγγύηση τμηματικά κατ' αναλογία των ποσών ως προς τα οποία πληρούνται οι όροι που αναφέρονται στο άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 3, εφόσον έχει αποδειχθεί ότι ζητήθηκε ποσό ίσο τουλάχιστον με το 5 % του ποσού που αναφέρεται στο πιστοποιητικό.
5. Όταν έχουν υποβληθεί αιτήσεις για επιστροφές που αφορούν λιγότερο του 95 % του ποσού για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό, η εγγύηση καταπίπτει κατά ποσοστό ίσο προς το 10 % της διαφοράς μεταξύ του 95 % του ποσού για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό και του ποσού που πραγματικά χρησιμοποιήθηκε.
6. Εάν το ποσό ως προς το οποίο πληρούνται οι όροι που αναφέρονται στο άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 3, είναι μικρότερο από το 5 % του ποσού που αναγράφεται στο πιστοποιητικό, η εγγύηση καταπίπτει στο σύνολό της.
7. Εάν το συνολικό ποσό της εγγύησης που έπρεπε να καταπέσει είναι μικρότερο ή ίσο προς 100 EUR για συγκεκριμένο πιστοποιητικό, το κράτος μέλος αποδεσμεύει ολόκληρη την εγγύηση.
Άρθρο 41
1. Εάν το πιστοποιητικό ή απόσπασμα του πιστοποιητικού επιστραφεί στον οργανισμό έκδοσής του εντός της περιόδου που αντιστοιχεί στα πρώτα δύο τρίτα της διάρκειας ισχύος του, η αντίστοιχη εγγύηση που καταπίπτει μειώνεται κατά 40 %. Για το σκοπό αυτό, κάθε τμήμα μιας ημέρας υπολογίζεται ως ολόκληρη ημέρα.
2. Εάν το πιστοποιητικό ή απόσπασμα του πιστοποιητικού επιστραφεί στον οργανισμό έκδοσής του κατά τη διάρκεια της περιόδου που αντιστοιχεί στο τελευταίο ένα τρίτο της διάρκειας ισχύος του ή κατά τη διάρκεια του μήνα που ακολουθεί μετά τη λήξη της ισχύος του, το αντίστοιχο ποσό της εγγύησης που καταπίπτει μειώνεται κατά 25 %.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται μόνο στα πιστοποιητικά και στα αποσπάσματα πιστοποιητικών που επεστράφησαν στον οργανισμό έκδοσής τους κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής περιόδου σχετικά με την οποία εκδόθηκαν τα πιστοποιητικά, με την προϋπόθεση ότι η επιστροφή τους πραγματοποιήθηκε το αργότερο έως τις 31 Αυγούστου της εν λόγω περιόδου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΜΕ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ
Άρθρο 42
1. Πιστοποιητικά δεν απαιτούνται για εξαγωγές για τις οποίες οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν από τον επιχειρηματία κατά το δημοσιονομικό έτος δεν ανέρχονται σε πληρωμές μεγαλύτερες των 100 000 EUR.
2. Πιστοποιητικά δεν χρειάζονται για τις προμήθειες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση, και στο άρθρο 33 παράγραφος 1, στο άρθρο 37 παράγραφος 1, στο άρθρο 41 παράγραφος 1 και στο άρθρο 43 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται επίσης στις εξαγωγές που πραγματοποιούν επιχειρηματίες οι οποίοι είχαν στην κατοχή τους πιστοποιητικό επιστροφής της εν λόγω δημοσιονομικής περιόδου ή είχαν στην κατοχή τους τέτοιο πιστοποιητικό κατά την ημερομηνία της εξαγωγής.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται μόνο στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του ο επιχειρηματίας.
Άρθρο 43
1. Για κάθε δημοσιονομική περίοδο, οι εξαγωγές που αναφέρονται στο άρθρο 42 παράγραφος 1 είναι επιλέξιμες για την καταβολή επιστροφής εντός του ορίου ενός συνολικού αποθεματικού ύψους 40 εκατ. EUR για κάθε δημοσιονομικό έτος.
2. Επιστροφές για εξαγωγές που αποτελούν μέρος ενεργειών διεθνούς επισιτιστικής βοήθειας κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 4 της Συμφωνίας, και επιστροφές για προμήθειες εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση και στο άρθρο 33 παράγραφος 1, στο άρθρο 37 παράγραφος 1, στο άρθρο 41 παράγραφος 1 καθώς και στο άρθρο 43 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 δεν λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό του επιπέδου δαπανών στο πλαίσιο του αποθεματικού που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 44
1. Αν το άθροισμα των ποσών που έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 53 ανέλθει σε 30 εκατομμύρια EUR, η Επιτροπή μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης, να αναστείλει, για περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 20 εργάσιμες ημέρες, την εφαρμογή του άρθρου 43 παράγραφος 1 στις εξαγωγές που δεν καλύπτονται από πιστοποιητικό επιστροφής.
2. Υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στη παράγραφο 1, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009, να αναστείλει, για περίοδο που υπερβαίνει τις 20 εργάσιμες ημέρες, την εφαρμογή του άρθρου 43 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού στις εξαγωγές που δεν καλύπτονται από πιστοποιητικό επιστροφής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΞΑΓΩΓΕΑ
Άρθρο 45
1. Κατά την εξαγωγή εμπορευμάτων, ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να δηλώσει τις ποσότητες των βασικών προϊόντων, των προϊόντων που προέρχονται από τη μεταποίησή τους ή των προϊόντων που εξομοιώνονται με μία από τις δύο αυτές κατηγορίες, σύμφωνα με το άρθρο 3, τα οποία έχουν πράγματι χρησιμοποιηθεί, κατά την έννοια του άρθρου 10 για την παρασκευή των εν λόγω εμπορευμάτων, για τα οποία πρόκειται να ζητηθεί χορήγηση επιστροφής, ή πρέπει να αναφέρεται στη σύνθεσή τους αυτή εάν έχει προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4.
2. Εάν πρόκειται για εμπόρευμα που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή εμπορευμάτων προς εξαγωγή, η δήλωση του ενδιαφερομένου περιλαμβάνει, αφενός, την ποσότητα του εμπορεύματος που έχει πράγματι χρησιμοποιηθεί και, αφετέρου, τη φύση και την ποσότητα καθενός από τα βασικά προϊόντα, τα προϊόντα που προέρχονται από τη μεταποίησή τους ή και τα προϊόντα που εξομοιώνονται με μία από τις δύο αυτές κατηγορίες σύμφωνα με το άρθρο 3, από τα οποία έχει παραχθεί το εν λόγω εμπόρευμα.
Ο ενδιαφερόμενος καταθέτει στις αρμόδιες αρχές, προς υποστήριξη της δήλωσής του, όλα τα έγγραφα και τις πληροφορίες που οι εν λόγω αρχές θεωρούν απαραίτητα. Τα εν λόγω έγγραφα και οι πληροφορίες μπορούν να υποβάλλονται σε ηλεκτρονική μορφή.
Οι αρμόδιες αρχές χρησιμοποιούν κάθε πρόσφορο μέσο προκειμένου να ελέγξουν την ακρίβεια της δήλωσης η οποία υποβλήθηκε.
3. Κατόπιν αίτησης των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου διεκπεραιώνονται οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής, οι αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών τους γνωστοποιούν απευθείας όλες τις πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους για να είναι δυνατό να ελεγχθεί η δήλωση του ενδιαφερομένου.
Άρθρο 46
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 45 και σε συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές, η δήλωση των προϊόντων ή εμπορευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν μπορεί να αντικατασταθεί από συγκεντρωτική δήλωση των ποσοτήτων των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν ή από παραπομπή σε δήλωση των ποσοτήτων αυτών, εάν έχουν ήδη προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4, υπό τον όρο ότι ο παραγωγός θέτει στη διάθεση των αρμόδιων αρχών όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα προς επαλήθευση της δήλωσης.
Άρθρο 47
1. Εάν ο εξαγωγέας δεν καταρτίσει τη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 46 ή δεν υποβάλει ικανοποιητικά στοιχεία προς υποστήριξη της δήλωσής του, δεν μπορεί να χορηγηθεί σ' αυτόν επιστροφή.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, εάν τα συγκεκριμένα εμπορεύματα παρατίθενται στις στήλες 1 και 2 του παραρτήματος IV, μπορεί να χορηγηθεί επιστροφή στο ενδιαφερόμενο μέρος, με ρητή αίτησή του. Η φύση και η ποσότητα των βασικών προϊόντων που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό αυτής της επιστροφής καθορίζονται από ανάλυση των προς εξαγωγή εμπορευμάτων και σύμφωνα με τον πίνακα του παραρτήματος IV. Η αρμόδια αρχή αποφασίζει σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους πρέπει να διεξάγεται η ανάλυση και τις πληροφορίες οι οποίες πρέπει να παρέχονται προς υποστήριξη της αίτησης.
3. Ο εξαγωγέας επιβαρύνεται με τα έξοδα της εν λόγω ανάλυσης.
Άρθρο 48
1. Το άρθρο 45 δεν εφαρμόζεται στις ποσότητες γεωργικών προϊόντων που προσδιορίζονται σύμφωνα με το παράρτημα III, με εξαίρεση τις ακόλουθες:
α)
τις ποσότητες των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1, που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων τα οποία παράγονται εν μέρει από προϊόντα για τα οποία η καταβολή της επιστροφής κατά εξαγωγή καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και εν μέρει από άλλα προϊόντα, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2·
β)
τις ποσότητες αβγών ή προϊόντων αβγών που εξάγονται υπό μορφή ζυμαρικών του κωδικού ΣΟ 1902 11 00·
γ)
την ποσότητα ξηρής ύλης που περιέχεται σε νωπά ζυμαρικά που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο·
δ)
τη φύση των βασικών προϊόντων που έχουν πράγματι χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή D-γλυκιτόλης (σορβιτόλης) των κωδικών ΣΟ 2905 44 και 3824 60 καθώς και, κατά περίπτωση, τις αναλογίες D-γλυκιτόλης (σορβιτόλης) που έχουν ληφθεί από αμυλώδεις ύλες και από σακχαρόζη·
ε)
τις ποσότητες καζεϊνών που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων του κωδικού ΣΟ 3501 90 90·
στ)
το βαθμό Plato της μπίρας από βύνη του κωδικού ΣΟ 2202 90 10·
ζ)
τις μη βυνοποιημένες ποσότητες κριθαριού που γίνονται δεκτές από τις αρμόδιες αρχές.
Η περιγραφή των εμπορευμάτων στη διασάφηση εξαγωγής και η αίτηση για καταβολή επιστροφής για εμπορεύματα του παραρτήματος III ακολουθούν την ονοματολογία του ίδιου αυτού παραρτήματος.
2. Όταν διενεργείται ανάλυση εμπορεύματος για τους σκοπούς των άρθρων 45, 46, 47 ή των παραγράφων 1 ή 3 του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι ανάλυσης που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 904/2008 (14) της Επιτροπής ή, αν δεν υπάρχουν, οι μέθοδοι που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 900/2008 (15) ή, αν δεν υπάρχουν, οι μέθοδοι που εφαρμόζονται για την κατάταξη στο κοινό δασμολόγιο ομοειδών εμπορευμάτων που εισάγονται στην Ένωση.
3. Στο έγγραφο πιστοποίησης της εξαγωγής αναφέρονται οι ποσότητες των εξαγόμενων εμπορευμάτων και οι ποσότητες των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 ή γίνεται μνεία της σύνθεσης που καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4. Εντούτοις, σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 47 παράγραφος 2, αντί για τις προαναφερόμενες ποσότητες, αναφέρονται οι ποσότητες βασικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στη στήλη 4 του παραρτήματος IV, οι οποίες αντιστοιχούν στα αποτελέσματα της ανάλυσης του εξαγόμενου εμπορεύματος.
4. Για τη χορήγηση επιστροφής για εμπορεύματα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0403 10 51 έως 0403 10 99, 0403 90 71 έως 0403 90 99, 0405 20 10, 0405 20 30, 2105 00 99, 3502 11 90 και 3502 19 90 τα εμπορεύματα πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 852/2004 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης να έχουν παρασκευαστεί σε εγκεκριμένη εγκατάσταση ή να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις υγειονομικής σήμανσης που απαριθμούνται στο τμήμα Ι του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004.
5. Για τους σκοπούς των άρθρων 45 και 46, κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή ως προς τα μέτρα ελέγχου που εφαρμόζονται στο έδαφός του για τα διάφορα είδη εξαγόμενων εμπορευμάτων. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 49
1. Σύμφωνα με τα άρθρα 45 και 46 του παρόντος κανονισμού και σε εφαρμογή του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, για εμπορεύματα τα οποία περιέχουν δημητριακά, ρύζι, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα ή αβγά που αναφέρονται στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία i), ii), v) και vii) και άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, το ενδιαφερόμενο μέρος υποβάλλει δήλωση ότι κανένα από τα συστατικά δεν έχει εισαχθεί από τρίτες χώρες ή διευκρίνιση των ποσοτήτων εκείνων των προϊόντων που έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.
2. Όταν ζητείται να καθορισθούν οι ποσότητες σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4, η αρμόδια αρχή μπορεί να δεχθεί δήλωση του ενδιαφερομένου μέρους ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ποσότητες των δημητριακών, ρυζιού, γαλακτοκομικών προϊόντων και προϊόντων αβγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι οποίες έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.
3. Όταν ζητείται να καθορισθούν οι ποσότητες σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1, ή σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 η αρμόδια αρχή μπορεί να δεχθεί δήλωση του ενδιαφερομένου μέρους ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν οι ποσότητες των δημητριακών, ρυζιού, γαλακτοκομικών προϊόντων και προϊόντων αβγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι οποίες έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.
4. Οι δηλώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 επαληθεύονται από τις αρμόδιες αρχές με κάθε κατάλληλο μέσο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
Άρθρο 50
1. Για τις εξαγωγές εμπορευμάτων που πραγματοποιούνται μεταξύ της 1ης και της 15ης Οκτωβρίου κάθε έτους, η πληρωμή των επιστροφών δεν γίνεται πριν από τις 16 Οκτωβρίου.
Για τις εξαγωγές εμπορευμάτων που πραγματοποιούνται με υποβολή πιστοποιητικού επιστροφής που έχει εκδοθεί για μια δημοσιονομική περίοδο και όταν η Επιτροπή εκτιμά ότι υπάρχει κίνδυνος η Ένωση να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις διεθνείς της υποχρεώσεις, οι πληρωμές επιστροφών που προβλέπεται να πραγματοποιηθούν μετά τη λήξη της περιόδου αυτής δεν γίνονται πριν από τις 16 Οκτωβρίου. Στην περίπτωση αυτή, η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 μπορεί να παραταθεί προσωρινά στους τρεις μήνες και 15 ημέρες μέσω κανονισμού που δημοσιεύεται πριν από τις 20 Σεπτεμβρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Για τα εμπορεύματα που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού και κατά παρέκκλιση από το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, το ποσό που ορίζεται στο άρθρο 24 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 εφαρμόζεται ανεξάρτητα από τη χώρα ή το έδαφος προορισμού στο οποίο εξάγονται τα εμπορεύματα:
α)
στην περίπτωση εμπορευμάτων που συσκευάζονται για καταναλωτική λιανική πώληση σε άμεσες συσκευασίες με καθαρό περιεχόμενο βάρους έως 2,5 kg ή σε περιέκτες χωρητικότητας έως 2 λίτρων και φέρουν σήμανση υπό την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) που είτε δηλώνει τον εισαγωγέα στη χώρα προορισμού ή περιέχει κείμενο στην επίσημη γλώσσα της χώρας προορισμού ή σε γλώσσα εύκολα κατανοητή στην εν λόγω χώρα·
β)
στην περίπτωση που ένας συγκεκριμένος εξαγωγέας, τουλάχιστον 12 φορές στη διάρκεια των δυο ετών που προηγούνται της ημερομηνίας αίτησης για τη χορήγηση άδειας, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3, εξάγει εμπορεύματα που περιέχουν έως 90 % του βάρους οποιουδήποτε ενιαίου βασικού προϊόντος για το οποίο μπορεί να καταβληθεί επιστροφή και τα οποία υπάγονται στον ίδιο οκταψήφιο κωδικό της ΣΟ του/των ίδιου/ίδιων παραλήπτη/παραληπτών.
3. Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 τα κράτη μέλη μπορούν, κατόπιν αίτησης, να χορηγούν επίσημη άδεια απαλλαγής του εκάστοτε εξαγωγέα από την υποχρέωση προσκόμισης των εγγράφων που απαιτούνται βάσει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, πλην του εγγράφου μεταφοράς.
Η άδεια που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισχύει, εκτός εάν ανακληθεί, για ανώτατη περίοδο δύο ετών και είναι ανανεώσιμη. Τα κράτη μέλη μπορούν, αποκλειστικά κατά την κρίση τους, να ανακαλούν την άδεια και, ειδικότερα, να προβαίνουν σε άμεση απόσυρσή της εάν ευλόγως υποψιάζονται ότι ο εξαγωγέας δεν τήρησε τους όρους της συγκεκριμένης άδειας.
Οι απαλλαγές που χορηγούνται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο θεωρούνται ως παράγοντες κινδύνου που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (17) του Συμβουλίου.
Οι εξαγωγείς που χρησιμοποιούν την απαλλαγή αναφέρουν τον αριθμό άδειας στο ενιαίο διοικητικό έγγραφο και στη συγκεκριμένη αίτηση πληρωμής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 28 του παρόντος κανονισμού.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τον εξαγωγέα από την υποχρέωση προσκόμισης των εγγράφων μεταφοράς για όλες τις εξαγωγές που καλύπτονται από την άδεια, υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόμενος εξαγωγέας υποχρεούται να προσκομίζει τα έγγραφα μεταφοράς που αφορούν τουλάχιστον το 10 % των σχετικών διασαφήσεων εξαγωγής ή μία διασάφηση ετησίως, οποιαδήποτε έχει υψηλότερη αξία, τα οποία θα επιλέγονται από τα κράτη μέλη κατ' εφαρμογή των κριτηρίων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1276/2008 (18) της Επιτροπής.
5. Στην περίπτωση των εμπορευμάτων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού για τα οποία η διασάφηση εξαγωγής έγινε αποδεκτή το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007 και για τα οποία ο εξαγωγέας αδυνατεί να προσκομίσει την απόδειξη που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, τα εμπορεύματα θεωρούνται ότι εισήχθησαν σε τρίτη χώρα με την προσκόμιση αντίγραφου του εγγράφου μεταφοράς καθώς και ενός από τα έγγραφα που παρατίθενται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 ή ενός τραπεζικού εγγράφου που εκδίδεται από εγκεκριμένους μεσάζοντες που έχουν την έδρα τους στην Ένωση και το οποίο βεβαιώνει ότι η πληρωμή για την εξαγωγή έχει πιστωθεί στον λογαριασμό του εξαγωγέα που έχει ανοιχθεί σε αυτούς ή της απόδειξης πληρωμής.
6. Για την εφαρμογή του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την παράγραφο 5.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 51
1. Πριν από τις 10 κάθε μηνός, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εξής:
α)
τα ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, που αντιστοιχούν σε πιστοποιητικά επιστροφής που επεστράφησαν κατά τον προηγούμενο μήνα σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 1·
β)
τα ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, για τα οποία, κατά τον προηγούμενο μήνα καθορίστηκε ότι η πρωτογενής υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 38 δεν είχε εκπληρωθεί·
γ)
τα πιστοποιητικά επιστροφής, εκφρασμένα σε ευρώ, που εκδόθηκαν κατά τον προηγούμενο μήνα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 35·
δ)
τα πιστοποιητικά επιστροφής, εκφρασμένα σε ευρώ, που εκδόθηκαν κατά τον προηγούμενο μήνα σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008.
Τα ποσά που αναφέρονται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου διαφοροποιούνται με βάση τη δημοσιονομική περίοδο του πιστοποιητικού επιστροφής με το οποίο συνδέονται.
2. Πριν από την 1η Νοεμβρίου κάθε έτους τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα συνολικά ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Οκτωβρίου του εν λόγω έτους βάσει πιστοποιητικών επιστροφών που εκδόθηκαν κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.
Άρθρο 52
1. Το αργότερο έως το τέλος του μηνός που ακολουθεί κάθε ημερολογιακό μήνα τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέσω του συστήματος ανταλλαγής δεδομένων γνωστού ως DEX, στατιστικές πληροφορίες σχετικά με τα εμπορεύματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό για τα οποία χορηγήθηκαν επιστροφές κατά την εξαγωγή κατά τον προηγούμενο μήνα, κατανεμημένες ανά οκταψήφιο κωδικό ΣΟ. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν:
α)
τις ποσότητες των εν λόγω εμπορευμάτων, εκφραζόμενες σε τόνους ή σε άλλη μονάδα μέτρησης που προσδιορίζεται·
β)
το ποσό, εκφραζόμενο σε ευρώ, των επιστροφών που χορηγήθηκαν κατά τον προηγούμενο μήνα κατά την εξαγωγή καθενός από τα εν λόγω βασικά γεωργικά προϊόντα·
γ)
τις ποσότητες, εκφραζόμενες σε τόνους, κάθε βασικού γεωργικού προϊόντος για τις οποίες χορηγήθηκαν επιστροφές.
2. Πριν από την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα συνολικά ποσά επιστροφών, εκφρασμένα σε ευρώ, τα οποία έχουν πράγματι χορηγηθεί κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του εν λόγω ημερολογιακού έτους για εμπορεύματα που έχουν εξαχθεί κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους και των προηγούμενων δημοσιονομικών περιόδων που δεν έχουν κοινοποιηθεί ακόμη, διευκρινίζοντας τις εν λόγω περιόδους.
3. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, οι καταβληθείσες επιστροφές περιλαμβάνουν τις προκαταβολές.
4. Πριν από την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα συνολικά ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, απόδοσης αχρεωστήτως καταβληθεισών επιστροφών, οι οποίες επιστράφηκαν κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του εν λόγω ημερολογιακού έτους, διευκρινίζοντας την/τις εν λόγω δημοσιονομική/κές περίοδο/περιόδους.
Άρθρο 53
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 5 κάθε μηνός, τα ποσά επιστροφών που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 1 από τις 16 μέχρι το τέλος του προηγούμενου μήνα και το αργότερο μέχρι την 20ή του κάθε μηνός, τα ποσά επιστροφών που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 1 από την 1η έως τη 15η του εν λόγω μηνός. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή ότι κανένα ποσό δε χορηγήθηκε στο διάστημα μεταξύ των αντίστοιχων ημερών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 54
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IX.
Άρθρο 55
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει τη δεύτερη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται στις αιτήσεις που υποβάλλονται από τις 8 Ιουλίου 2010 για πιστοποιητικά προς χρήση από την 1η Οκτωβρίου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 29 Ιουνίου 2010.