РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 387/2012 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 19 април 2012 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1198/2006 на Съвета за Европейския фонд за рибарство по отношение на някои разпоредби относно финансовото управление за определени държави-членки, които изпитват сериозни затруднения във връзка с финансовата си стабилност или са застрашени от такива затруднения
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 43, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Безпрецедентната световна финансова криза и безпрецедентният икономически спад сериозно нарушиха икономическия растеж и финансовата стабилност и доведоха до силно влошаване на финансовите и икономическите условия в редица държави-членки. По-специално някои държави-членки изпитват сериозни затруднения или са застрашени от подобни затруднения, особено във връзка с проблеми, които се отнасят до техния икономически растеж и финансова стабилност и до влошаването на техния дефицит и дългови позиции, което се дължи на международната икономическа и финансова обстановка.
(2)
Въпреки че вече бяха предприети важни действия за намаляване на отрицателното въздействие на кризата, включително изменения на законодателната рамка, въздействието на финансовата криза върху реалната икономика, пазара на труда и гражданите се проявява в широк мащаб. Натискът върху националните финансови ресурси нараства и следва да бъдат предприети допълнителни мерки, за да се облекчи този натиск чрез максимално и оптимално използване на финансирането от Европейския фонд за рибарство.
(3)
В съответствие с член 122, параграф 2 от Договора за функционирането на Европейския съюз, с който се предвижда възможността за предоставяне на финансова помощ от Съюза на държава-членка, която изпитва трудности или е сериозно застрашена от тежки трудности, причинени от извънредни обстоятелства извън нейния контрол, с Регламент (ЕС) № 407/2010 на Съвета (3) бе създаден европейски механизъм за финансово стабилизиране с оглед запазването на финансовата стабилност на Съюза.
(4)
С Решение за изпълнение 2011/77/ЕС на Съвета (4) и Решение за изпълнение 2011/344/ЕС на Съвета (5) такава финансова помощ от Съюза бе предоставена съответно на Ирландия и Португалия.
(5)
Гърция вече изпитваше сериозни затруднения по отношение на финансовата си стабилност още преди влизането в сила на Регламент (ЕС) № 407/2010. Поради това не беше възможно финансовата помощ за Гърция да се предостави въз основа на посочения регламент.
(6)
Споразумението между кредиторите и кредитното споразумение за Гърция, подписани на 8 май 2010 г., влязоха в сила на 11 май 2010 г. Споразумението между кредиторите трябва да остане в сила и да продължи да поражда правно действие за тригодишен програмен период, докато има неизплатени суми в рамките на кредитното споразумение.
(7)
С Регламент (ЕО) № 332/2002 на Съвета от 18 февруари 2002 г. за установяване на механизъм, осигуряващ средносрочна финансова подкрепа за платежния баланс на държавите-членки (6) се предвижда Съветът да предоставя средносрочна финансова помощ в случаите, когато държава-членка, която не е приела еврото, изпитва затруднения или е сериозно застрашена от затруднения във връзка с платежния си баланс.
(8)
С Решение 2009/102/ЕО на Съвета (7), Решение 2009/290/ЕО на Съвета (8) и Решение 2009/459/ЕО на Съвета (9) такава финансова помощ от Съюза бе предоставена съответно на Унгария, Латвия и Румъния.
(9)
Срокът, за който финансовата помощ е предоставена на Ирландия, Унгария, Латвия, Португалия и Румъния, е определен в съответните решения на Съвета. Срокът, за който финансовата помощ беше предоставена на Унгария, изтече на 4 ноември 2010 г.
(10)
Срокът, за който финансовата помощ в рамките на Споразумението между кредиторите и Кредитното споразумение се предоставя на Гърция, е различен за всяка държава членка, участваща в тези инструменти.
(11)
Вследствие решението на Европейския съвет от 25 март 2011 г. финансовите министри на 17-те държави-членки от еврозоната подписаха Договора за създаване на Европейски механизъм за стабилност на 11 юли 2011 г. След решенията на държавните и правителствени ръкъводители на държавите от еврозоната от 21 юли и 9 декември 2011 г. Договорът беше изменен с цел подобряване ефективността на механизма и подписан на 2 февруари 2012 г. По силата на този договор Европейският механизъм за стабилност ще поеме до 2013 г. задачите, които понастоящем изпълняват Европейският инструмент за финансова стабилност и Европейският механизъм за финансово стабилизиране. Следователно този бъдещ механизъм следва вече да бъде взет под внимание в настоящия регламент.
(12)
В заключенията си от 23 и 24 юни 2011 г. Европейският съвет приветства намерението на Комисията да задълбочи полезното взаимодействие между програмата за отпускане на заем на Гърция и средствата на Съюза и подкрепи усилията за увеличаване на капацитета на Гърция за усвояване на средства от Съюза с цел да се стимулират растежът и заетостта, като се пренасочи вниманието към подобряване на конкурентоспособността и създаването на работни места. Наред с това Европейският съвет приветства и подкрепи подготовката, от страна на Комисията, заедно с държавите членки, на широкообхватна програма за техническа помощ за Гърция. Настоящият регламент допринася за тези усилия към увеличаване на взаимодействието.
(13)
С цел да се улесни управлението на финансирането от Съюза, да се ускори темпът на инвестициите в държавите-членки и регионите и да се увеличи въздействието на финансрането върху икономиката е необходимо да се позволи, в обосновани случаи, временно и без това да засяга програмния период 2014-2020 г., увеличаване на междинните плащания от Европейския фонд за рибарство за държави-членки със сериозни затруднения във връзка с финансовата стабилност и които са поискали да се възползват от тази мярка, водеща до съответно намаляване на националното участие, с размер, съответстващ на десет процентни пункта над процентната ставка на съфинансиране, приложима за всяка приоритетна ос. Поради временния характер на увеличението и с цел да се запазят първоначалните процентни ставки на съфинансиране като отправна точка за изчисляване на временно увеличените суми, промените, произтичащи от прилагането на механизма, не следва да бъдат отразени във финансовия план, включен в оперативните програми. Въпреки това, следва да бъде възможно оперативните програми да се актуализират с цел съсредоточаване на средствата за конкурентоспособност, растеж и заетост и привеждане на краткосрочните и дългосрочните цели в съответствие с намалението на наличното общо финансиране.
(14)
Държава членка, която отправя искане до Комисията за ползване на дерогация по настоящия регламент, следва да предостави цялата информация, необходима на Комисията за установяване въз основа на данните относно макроикономическото и фискалното положение на въпросната държава членка, че не са налични средства за националното участие. Искането следва също да показва, че е необходимо увеличаване на плащанията в резултат на предоставянето на дерогацията с цел гарантиране на трайното изпълнение на оперативните програми, и че проблемите с капацитета за усвояване продължават да съществуват, въпреки че се използват максималните тавани, които се прилагат за процентните ставки на съфинансиране, определени в член 53, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1198/2006 на Съвета (10).
(15)
Държавата членка, която отправя искане до Комисията за ползване на дерогация по настоящия регламент, следва също така да се позове на съответното решение на Съвета или на друг правен акт, съгласно който тя отговаря на критериите за ползване на дерогацията. Необходимо е Комисията да разполага с подходящ период от време, започващ от подаването на искането на държавата членка, през който да провери точността на подадената информация и да повдигне възражение. С цел дерогацията да бъде ефективна и оперативна, следва да съществува презумпцията, че подобно искане е основателно, ако Комисията не повдигне никакво възражение. В случай че Комисията повдигне възражение във връзка с искането на държавата членка, Комисията следва посредством акт за изпълнение да приеме решение за това, като посочи основанията.
(16)
Правилата за изчисляване на междинните плащания и за плащането на окончателното салдо за оперативните програми през периода, през който държавите-членки получават финансова помощ от Съюза за преодоляване на сериозни затруднения относно финансовата им стабилност, следва да бъдат съответно преразгледани.
(17)
Необходимо е да се гарантира, че държавите членки, които ползват временно увеличение на междинните плащания в съответствие с настоящия регламент, докладват надлежно относно използването на увеличените суми, които са им предоставени.
(18)
След края на периода на предоставяне на финансова помощ може да се окаже необходимо при оценките, извършвани в съответствие с член 18, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1198/2006, наред с останалото, да се провери дали намаляването на националното съфинансиране не води до значителни отклонения от първоначално поставените цели. Тези оценки могат да доведат до преразглеждане на оперативната програма.
(19)
Тъй като безпрецедентната криза, засягаща международните финансови пазари, и безпрецедентният икономическият спад, които сериозно нарушиха финансовата стабилност на редица държави-членки, изискват бърза реакция в отговор на въздействието им върху икономиката като цяло, настоящият регламент следва да влезе в сила възможно най-скоро. Предвид извънредните обстоятелства в съответните държави членки, той следва да се прилага с обратно действие, считано от бюджетната 2010 година или от датата, на която финансовата помощ е била предоставена в зависимост от състоянието на държава членка, подала искането, за периодите, през които държавите-членки са получили финансова помощ от Съюза или от други държави-членки от еврозоната, за да преодоляват сериозни затруднения във връзка с финансовата си стабилност.
(20)
Когато е предвидено временно увеличение на междинните плащания, то следва също така да се разглежда в контекста на бюджетните ограничения, пред които са изправени всички държави членки, и тези бюджетни ограничения следва да намерят подходящо отражение в общия бюджет на Европейския съюз. В допълнение, тъй като основната цел на механизма е да се преодолеят конкретни текущи затруднения, неговото прилагане следва да бъде ограничено във времето. Следователно механизмът следва да започне да се прилага от 1 януари 2010 г. и следва да действа за ограничен срок до 31 декември 2013 г.
(21)
Поради това Регламент (ЕО) № 1198/2006 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 1198/2006 се изменя, както следва:
1)
Членове 76 и 77 се заменят със следното:
„Член 76
Правила за изчисляване на междинни плащания
1. Междинните плащания се изчисляват, като към публичното финансиране, декларирано в отчета за разходите, сертифициран от сертифициращия орган с разбивка по приоритетни оси и цели „Сближаване“/„извън цел „Сближаване“, се приложи процентът на съфинансиране, определен в текущия план за финансиране за всяка приоритетна ос и всяка цел.
2. Чрез дерогация от параграф 1, в отговор на конкретно и добре обосновано искане от държавата-членка, дадено междинно плащане е сумата на платената помощ от Съюза или сумата, дължима за плащане към бенефициерите по отношение на приоритетната ос и на целта. Тази сума трябва да бъде посочена от държавата-членка в отчета за разходите.
3. Чрез дерогация от член 53, параграф 3, по искане на дадена държава-членка междинните плащания се увеличават с размер, който съответства на десет процентни пункта над процентната ставка на съфинансиране за всяка приоритетна ос, но без да се надвишават 100 %, и който се прилага за сумата на допустимите публични разходи, новодекларирани във всеки сертифициран отчет за разходите, който се подава през периода, през който дадената държава-членка отговаря на едно от следните условия:
а)
предоставя ѝ се финансова помощ в съответствие с Регламент (ЕС) № 407/2010 на Съвета от 11 май 2010 г. за създаване на европейски механизъм за финансово стабилизиране (11) или - преди влизането в сила на посочения регламент - от други държави-членки от еврозоната;
б)
предоставя ѝ се средносрочна финансова подкрепа в съответствие с Регламент (ЕО) № 332/2002 на Съвета от 18 февруари 2002 г. за установяване на механизъм, осигуряващ средносрочна финансова подкрепа за платежния баланс на държавите-членки (12);
в)
предоставя ѝ се финансова помощ в съответствие с Договора за създаване на Европейски механизъм за стабилност, подписан на 2 февруари 2012 г.
4. За изчисляване на междинните плащания, подадени след като държавата-членка вече не се възползва от финансовата помощ от Съюза, посочена в параграф 3, Комисията не взема предвид увеличените суми, изплатени съгласно посочения параграф.
За целите на член 79, параграф 1 обаче тези суми се вземат предвид.
5. Увеличените междинни плащания, произтичащи от прилагането на параграф 3, се предоставят във възможно най-кратък срок на управителния орган и се използват само за плащания, свързани с изпълнението на оперативната програма.
6. В контекста на годишните доклади в съответствие с член 67, параграф 1, държавите членки предоставят на Комисията подходяща информация относно използването на дерогацията, посочена в параграф 3 от настоящия член, като показват по какъв начин увеличеният размер на помощта е допринесъл за насърчаване на конкурентоспособността, растежа и работните места в съответната държава членка. Тази информация се взема предвид от Комисията при изготвянето на годишния доклад, предвиден в член 68, параграф 1.
Член 77
Правила за изчисляване на плащането на окончателното салдо
1. Плащането на окончателното салдо се ограничава до една от следните две суми, в зависимост от това коя е по-малка:
а)
сумата, изчислена, като към публичното финансиране, декларирано в окончателния отчет за разходите, сертифициран от сертифициращия орган с разбивка по всяка приоритетна ос и всяка цел „Сближаване“/„извън цел „Сближаване“, се прилага процентната ставка на съфинансиране, определена в текущия план за финансиране за тази приоритетна ос и тази цел;
б)
сумата на изплатената помощ от Съюза или сумата, дължима за плащане към бенефициерите по отношение на всяка приоритетна ос и на всяка цел. Тази сума трябва да бъде посочена от държавата-членка в последния отчет за разходите, сертифициран от сертифициращ орган по отношения на всяка приоритетна ос и за всяка цел.
2. Чрез дерогация от член 53, параграф 3, по искане на държава-членка плащането на окончателното салдо се увеличава с размер, който съответства на десет процентни пункта над процента на съфинансиране за всяка приоритетна ос, но без да се надвишават 100 %, и който се прилага за сумата на допустимите разходи, последно декларирани във всеки сертифициран отчет за разходите, подаден през периода, през който дадената държава-членка отговаря на еднo от условията, предвидени в член 76, параграф 3, букви а), б) и в).
3. За целите на изчисляване на плащането на окончателното салдо след като държавата-членка престане да се ползва от финансовата помощ от Съюза, посочена в член 76, параграф 3, Комисията не взема предвид увеличените суми, изплатени съгласно посочения параграф.
2)
Вмъква се следният член:
„Член 77а
Ограничаване на участието на Съюза в рамките на междинни плащания и плащането на окончателното салдо
1. Без да се засягат разпоредбите на член 76, параграф 3 и член 77, параграф 2, участието на Съюза посредством междинни плащания и плащания на окончателното салдо не може да надвишава публичното участие и максималния размер на помощта от ЕФР за всяка приоритетна ос и всяка цел, както са определени в решението на Комисията за одобряване на оперативната програма.
2. Дерогацията, посочена в член 76, параграф 3 и в член 77, параграф 2, се предоставя от Комисията при писмено искане от държава членка, която отговаря на едно от условията, предвидени в член 76, параграф 3, букви а), б) и в). Искането се представя до 17 юли 2012 г. или в рамките на два месеца, считано от датата, на която въпросната държава членка изпълни едно от условията, предвидени в член 76, параграф 3, букви а), б) и в).
3. В искането си до Комисията държавата членка обосновава необходимостта от дерогацията, посочена в член 76, параграф 3 и в член 77, параграф 2, като предоставя информацията, необходима, за да се установи, че:
а)
не са налични средства за националното участие, чрез данни относно нейното макроикономическо и фискално положение;
б)
увеличаването на плащанията, посочени в член 76, параграф 3 и в член 77, параграф 2, е необходимо, за да се продължи изпълнението на оперативните програми;
в)
проблемът продължава да съществува дори ако се използват максималните тавани, приложими за процентите на съфинансиране по член 53, параграф 3;
г)
отговаря на едно от условията, посочени в член 76, параграф 3, букви а), б) и в), което се обосновава посредством позоваване на решение на Съвета или друг правен акт, както и конкретната дата, считано от която финансовата помощ е била предоставена на държавата членка.
Комисията проверява дали подадената информация обосновава предоставянето на дерогация. Комисията може да повдигне възражение във връзка с тази информация в рамките на 30 дни, считано от деня на подаване на искането. Ако Комисията реши да повдигне възражение относно искането на дадената държава членка, тя приема решение за това посредством акт за изпълнение и посочва мотивите си.
Ако Комисията не повдигне възражение относно искането на държавата членка, искането се счита за основателно.
4. В искането си държавата членка също така подробно описва как възнамерява да използва дерогацията, предвидена в член 76, параграф 3 и в член 77, параграф 2, и представя информация относно допълнителните мерки, предвидени с цел съсредоточаване на средства за конкурентоспособност, растеж и заетост, включително по целесъобразност за промяна на оперативните програми.
5. Дерогацията, предвидена в член 76, параграф 3 и в член 77, параграф 2, не се прилага за отчети за разходи, подадени след 31 декември 2013 г.“
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
За следните държави-членки обаче той се прилага с обратно действие:
а)
за Ирландия, Гърция и Португалия, считано от деня, в който финансовата помощ е предоставена на тези държави членки в съответствие с член 76, параграф 3;
б)
за Унгария, Латвия и Румъния - считано от 1 януари 2010 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 19 април 2012 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 387/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 19ης Απριλίου 2012
που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου, για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, όσον αφορά ορισμένες διατάξεις δημοσιονομικής διαχείρισης για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες στη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η άνευ προηγουμένου παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και η άνευ προηγουμένου οικονομική ύφεση έχουν πλήξει σοβαρά την οικονομική ανάπτυξη και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και έχουν προκαλέσει έντονη επιδείνωση των χρηματοπιστωτικών και οικονομικών συνθηκών σε αρκετά κράτη μέλη. Ειδικότερα, ορισμένα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες, κυρίως προβλήματα σχετικά με την οικονομική τους ανάπτυξη και τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα και με επιδείνωση της κατάστασης του ελλείμματος και του χρέους τους, εξαιτίας των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών συνθηκών.
(2)
Μολονότι έχουν ήδη αναληφθεί σημαντικές δράσεις για την αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της κρίσης, συμπεριλαμβανομένων και τροποποιήσεων του νομοθετικού πλαισίου, ο αντίκτυπος της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική οικονομία, στην αγορά εργασίας και στους πολίτες είναι ήδη ευρύτερα αισθητός. Η πίεση που ασκείται στους εθνικούς χρηματοοικονομικούς πόρους αυξάνεται και θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω μέτρα ανακούφισης, μέσω της μέγιστης και βέλτιστης χρήσης των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας.
(3)
Βασιζόμενος στο άρθρο 122 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει τη δυνατότητα χορήγησης ενωσιακής χρηματοδοτικής ενίσχυσης σε κράτος μέλος που αντιμετωπίζει δυσκολίες ή διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες οφειλόμενες μεταξύ άλλων σε έκτακτες περιστάσεις που εκφεύγουν του ελέγχου του, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου (3), εγκαθίδρυσε ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης με σκοπό τη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας της Ένωσης.
(4)
Με τις εκτελεστικές αποφάσεις του Συμβουλίου 2011/77/ΕΕ (4) και 2011/344/ΕΕ (5) αντίστοιχα, χορηγήθηκε ενωσιακή χρηματοδοτική ενίσχυση στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία.
(5)
Η Ελλάδα αντιμετώπιζε ήδη σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική της σταθερότητα πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 407/2010. Η χρηματοπιστωτική ενίσχυση της Ελλάδας δεν μπορούσε συνεπώς να βασιστεί στον εν λόγω κανονισμό.
(6)
Η συμφωνία μεταξύ πιστωτών και η συμφωνία δανειακής διευκόλυνσης που υπεγράφησαν για την Ελλάδα στις 8 Μαΐου 2010 άρχισαν να ισχύουν στις 11 Μαΐου 2010. Η συμφωνία μεταξύ πιστωτών πρόκειται να παραμείνει σε πλήρη ισχύ και να εφαρμόζεται επί τριετή περίοδο προγραμματισμού, εφόσον εκκρεμούν ποσά βάσει της συμφωνίας δανειακής διευκόλυνσης.
(7)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (6), προβλέπει ότι το Συμβούλιο θα χορηγεί αμοιβαία συνδρομή όταν ένα κράτος μέλος το οποίο δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ αντιμετωπίζει ή διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να αντιμετωπίσει δυσκολίες στο ισοζύγιο πληρωμών του.
(8)
Με τις αποφάσεις του Συμβουλίου 2009/102/ΕΚ (7), 2009/290/ΕΚ (8) και 2009/459/ΕΚ (9), χορηγήθηκε τέτοια ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή στην Ουγγαρία, στη Λετονία και στη Ρουμανία αντίστοιχα.
(9)
Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο είναι διαθέσιμη η χρηματοδοτική ενίσχυση για την Ιρλανδία, την Ουγγαρία, τη Λετονία, την Πορτογαλία και τη Ρουμανία καθορίζεται στις αντίστοιχες αποφάσεις του Συμβουλίου. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η χρηματοδοτική ενίσχυση ήταν διαθέσιμη για την Ουγγαρία έληξε στις 4 Νοεμβρίου 2010.
(10)
Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η χρηματοδοτική ενίσχυση στο πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ πιστωτών και της σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης της ευρωζώνης είναι διαθέσιμη για την Ελλάδα είναι διαφορετικό για κάθε κράτος μέλος που συμμετέχει στα εν λόγω μέσα.
(11)
Σε συνέχεια της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, οι υπουργοί οικονομικών των 17 κρατών μελών της ζώνης του ευρώ υπέγραψαν τη Συνθήκη για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας στις 11 Ιουλίου 2011. Κατόπιν αποφάσεων των αρχηγών των κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης ευρώ στις 21 Ιουλίου και στις 9 Δεκεμβρίου 2011, η Συνθήκη τροποποιήθηκε με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του μηχανισμού που υπογράφτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2012. Στο πλαίσιο αυτής της Συνθήκης, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, θα αναλάβει, από το 2013, την εξυπηρέτηση των σκοπών που σήμερα εκπληρώνουν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης. Επομένως, ο εν λόγω μελλοντικός μηχανισμός θα πρέπει να ληφθεί ήδη υπόψη στον παρόντα κανονισμό.
(12)
Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Ιουνίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρέτισε την πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις συνεργίες μεταξύ του προγράμματος δανεισμού για την Ελλάδα και των ταμείων της Ένωσης, και υποστήριξε όλες τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ικανότητας της Ελλάδας να απορροφήσει πόρους της Ένωσης, προκειμένου να τονωθούν η ανάπτυξη και η απασχόληση, εστιάζοντας εκ νέου στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Επίσης, χαιρέτισε και υποστήριξε την κατάρτιση από την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, συνολικού προγράμματος για την παροχή τεχνικής βοήθειας στην Ελλάδα. Ο παρών κανονισμός συμβάλλει σε παρόμοιες προσπάθειες για να ενισχυθούν οι συνεργίες.
(13)
Για να διευκολυνθεί η διαχείριση της ενωσιακής χρηματοδότησης, να βοηθηθεί η επιτάχυνση των επενδύσεων σε κράτη μέλη και περιφέρειες και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των κεφαλαίων στην οικονομία, είναι αναγκαίο να επιτραπεί σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, προσωρινά και χωρίς να επηρεάζεται η περίοδος προγραμματισμού 2014-2020, μία προσαύξηση των ενδιάμεσων πληρωμών από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας κατά ποσό αντίστοιχο δέκα εκατοστιαίων μονάδων άνω του ποσοστού συγχρηματοδότησης που εφαρμόζεται για κάθε άξονα προτεραιότητας για εκείνα τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα και τα οποία έχουν ζητήσει να επωφεληθούν από αυτό το μέτρο, με αποτέλεσμα, η απαιτούμενη εθνική συμμετοχή να μειωθεί αναλόγως. Λόγω του προσωρινού χαρακτήρα της αύξησης και προκειμένου να διατηρηθούν τα αρχικά ποσοστά συγχρηματοδότησης ως σημείο αναφοράς για τον υπολογισμό των ποσών που έχουν αυξηθεί προσωρινά, οι αλλαγές που προέκυψαν από την εφαρμογή του μηχανισμού δεν θα αντικατοπτρίζονται στο χρηματοδοτικό σχέδιο που περιλαμβάνεται στα επιχειρησιακά προγράμματα. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα επικαιροποίησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, προκειμένου να συγκεντρωθούν τα κεφάλαια για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση και να ευθυγραμμιστούν οι στόχοι και οι σκοποί τους με τη μείωση της συνολικής διαθέσιμης χρηματοδότησης.
(14)
Κράτος μέλος που ζητά από την Επιτροπή να επωφεληθεί παρέκκλισης του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να υποβάλλει κάθε αναγκαία πληροφορία που επιτρέπει στην Επιτροπή να προσδιορίσει, βάσει δεδομένων σχετικά με τη μακροοικονομική και δημοσιονομική του κατάσταση, τη μη διαθεσιμότητα των πόρων για την εθνική συμμετοχή. Θα πρέπει, επίσης, να καταδείξει ότι η αύξηση των πληρωμών, ως αποτέλεσμα της χορήγησης της παρέκκλισης, είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη της συνέχισης της εφαρμογής των επιχειρησιακών προγραμμάτων και ότι εξακολουθεί να υφίσταται το πρόβλημα της ικανότητας απορρόφησης ακόμη και αν χρησιμοποιούνται τα μέγιστα ανώτατα όρια που εφαρμόζονται στα ποσοστά συγχρηματοδότησης του άρθρου 53 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου (10).
(15)
Το κράτος μέλος το οποίο υποβάλλει στην επιτροπή αίτηση να επωφεληθεί της παρέκκλισης του παρόντος κανονισμού θα πρέπει, επίσης, να αναφερθεί στη σχετική απόφαση του Συμβουλίου ή σε άλλη νομική πράξη βάσει της οποίας είναι επιλέξιμο να επωφεληθεί της παρέκκλισης. Είναι αναγκαίο η Επιτροπή να διαθέτει ενδεδειγμένο χρονικό περιθώριο, από την υποβολή της αίτησης του κράτους μέλους, για να επαληθεύει την ορθότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών και να διατυπώνει τυχόν αντιρρήσεις. Προκειμένου να καταστεί η παρέκκλιση ουσιαστική και λειτουργική, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί τεκμήριο σύμφωνα με το οποίο η αίτηση αυτή είναι αιτιολογημένη εάν η Επιτροπή δεν διατυπώσει αντίρρηση. Εάν η Επιτροπή διατυπώσει αντίρρηση στην αίτηση του κράτους μέλους, θα πρέπει να εγκρίνει σχετική απόφαση μέσω εκτελεστικών πράξεων αναφέροντας τους λόγους.
(16)
Είναι σκόπιμο να αναθεωρηθούν αναλόγως οι κανόνες υπολογισμού ενδιάμεσων πληρωμών και των πληρωμών του τελικού υπολοίπου για επιχειρησιακά προγράμματα κατά το χρονικό διάστημα εντός του οποίου χορηγείται στα κράτη μέλη ενωσιακή χρηματοδοτική ενίσχυση για την αντιμετώπιση σοβαρών δυσκολιών όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα.
(17)
Είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί ότι υπάρχει η δέουσα υποβολή εκθέσεων για τη χρήση των αυξημένων ποσών που διατίθενται στα κράτη μέλη τα οποία δικαιούνται την προσωρινή αύξηση των ενδιάμεσων πληρωμών δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(18)
Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος εντός του οποίου παρέμενε διαθέσιμη η χρηματοδοτική ενίσχυση ή συνδρομή, ενδέχεται από τις αξιολογήσεις βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 να καταδεικνύεται η ανάγκη να εκτιμηθεί, μεταξύ άλλων, κατά πόσον η μείωση της εθνικής συγχρηματοδότησης συνεπάγεται σημαντική απόκλιση από τους αρχικά τεθέντες στόχους. Οι αξιολογήσεις αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν σε αναθεώρηση του επιχειρησιακού προγράμματος.
(19)
Επειδή η άνευ προηγουμένου κρίση που επηρεάζει τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και η οικονομική ύφεση που έχουν πλήξει σοβαρά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα αρκετών κρατών μελών απαιτούν ταχεία απόκριση για την αναστροφή των επιπτώσεων στην οικονομία ως σύνολο, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ το ταχύτερο δυνατόν. Λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές περιστάσεις των οικείων κρατών μελών, θα πρέπει να έχει αναδρομική εφαρμογή αρχίζοντας είτε από το δημοσιονομικό έτος 2010, είτε από την ημέρα κατά την οποία κατέστη διαθέσιμη η χρηματοδοτική ενίσχυση, αναλόγως της κατάστασης του αιτούντος κράτους μέλους, για τις περιόδους κατά τις οποίες τα κράτη μέλη λάμβαναν χρηματοδοτική συνδρομή από την Ένωση ή ενίσχυση από άλλα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ, ώστε να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα.
(20)
Στις περιπτώσεις που σχεδιάζεται προσωρινή αύξηση των ενδιάμεσων πληρωμών, αυτή θα πρέπει να εξεταστεί επίσης στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιορισμών που αντιμετωπίζουν όλα τα κράτη μέλη, δημοσιονομικοί περιορισμοί που θα πρέπει να αντανακλώνται καταλλήλως και στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, εφόσον βασικός στόχος του μηχανισμού είναι η αντιμετώπιση των ιδιαίτερων τρεχουσών δυσχερειών, η εφαρμογή του θα πρέπει να περιορίζεται χρονικά. Συνεπώς, ο μηχανισμός θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2010 και να ισχύει για περιορισμένη διάρκεια έως την 31η Δεκεμβρίου 2013.
(21)
Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Τα άρθρα 76 και 77 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 76
Κανόνες υπολογισμού των ενδιάμεσων πληρωμών
1. Οι ενδιάμεσες πληρωμές υπολογίζονται με την εφαρμογή -στη δημόσια συνεισφορά που δηλώνεται στη δήλωση δαπανών η οποία πιστοποιείται από την αρχή πιστοποίησης για κάθε άξονα προτεραιότητας και στο πλαίσιο κάθε στόχου σύγκλισης/στόχου εκτός σύγκλισης- του ποσοστού συγχρηματοδότησης το οποίο καθορίζεται δυνάμει του τρέχοντος σχεδίου χρηματοδότησης για το συγκεκριμένο άξονα προτεραιότητας και για το συγκεκριμένο στόχο.
2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 1, σε συνέχεια συγκεκριμένου και δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος του κράτους μέλους, μια ενδιάμεση πληρωμή υπολογίζεται ως το καταβληθέν ή το οφειλόμενο στους δικαιούχους ποσό ενωσιακής συνδρομής για τον άξονα προτεραιότητας και το στόχο. Το ποσό αυτό πρέπει να προσδιορίζεται από το κράτος μέλος στη δήλωση δαπανών.
3. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 53 παράγραφος 3, κατόπιν αιτήματος του κράτους μέλους, οι ενδιάμεσες πληρωμές αυξάνονται κατά ποσό που αντιστοιχεί στο συντελεστή συγχρηματοδότησης ο οποίος ισχύει για κάθε άξονα προτεραιότητας, προσαυξημένο κατά δέκα εκατοστιαίες μονάδες, έως το 100 % κατ’ ανώτατο όριο, με εφαρμογή του στο ποσό της επιλέξιμης δημόσιας δαπάνης που δηλώθηκε τελευταία σε κάθε πιστοποιημένη δήλωση δαπάνης που υποβλήθηκε εντός του διαστήματος στη διάρκεια του οποίου το κράτος μέλος πληροί έναν από τους ακόλουθους όρους:
α)
η χρηματοοικονομική ενίσχυση ετέθη στη διάθεση του κράτους μέλους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (11) ή ετέθη στη διάθεσή του από άλλα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ πριν από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού·
β)
η μεσοπρόθεσμη οικονομική στήριξη ετέθη στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (12)·
γ)
η χρηματοοικονομική ενίσχυση ετέθη στη διάθεσή του σύμφωνα με τη Συνθήκη για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας που υπεγράφη στις 2 Φεβρουαρίου 2012.
4. Για τον υπολογισμό των ενδιάμεσων πληρωμών οι οποίες υποβάλλονται αφού το κράτος μέλος έχει παύσει να δικαιούται την ενωσιακή χρηματοδοτική ενίσχυση ή συνδρομή που αναφέρεται στην παράγραφο 3, η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη τα αυξημένα ποσά που καταβλήθηκαν με βάση τις διατάξεις της εν λόγω παραγράφου.
Εντούτοις, αυτά τα ποσά λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό για την εφαρμογή του άρθρου 79 παράγραφος 1.
5. Οι αυξημένες ενδιάμεσες πληρωμές που προκύπτουν από την εφαρμογή της παραγράφου 3 καθίστανται διαθέσιμες στη διαχειριστική αρχή το συντομότερο δυνατό και χρησιμοποιούνται μόνον για την καταβολή πληρωμών κατ’ εφαρμογή του επιχειρησιακού προγράμματος.
6. Στο πλαίσιο της ετήσιας υποβολής εκθέσεων σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 1 τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τις δέουσες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της αναφερόμενης στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου παρέκκλισης, καταδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η αύξηση της ενίσχυσης συνέβαλε στην προώθηση της ανταγωνιστικότητας, της ανάπτυξης και της απασχόλησης στο οικείο κράτος μέλος. Οι πληροφορίες αυτές λαμβάνονται υπόψη από την Επιτροπή κατά την εκπόνηση των ετήσιων εκθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 68 παράγραφος 1.
Άρθρο 77
Κανόνες υπολογισμού των πληρωμών υπολοίπου
1. Η πληρωμή υπολοίπου περιορίζεται στο μικρότερο από τα ακόλουθα δύο ποσά:
α)
το ποσό το οποίο υπολογίζεται με την εφαρμογή, στη δημόσια συνεισφορά που δηλώνεται στην τελική δήλωση δαπανών η οποία πιστοποιείται από την αρχή πιστοποίησης για κάθε στόχο σύγκλισης/στόχο εκτός σύγκλισης, του ποσοστού συγχρηματοδότησης το οποίο καθορίζεται δυνάμει του τρέχοντος σχεδίου χρηματοδότησης για το συγκεκριμένο άξονα προτεραιότητας και για το συγκεκριμένο στόχο·
β)
το καταβληθέν ή το οφειλόμενο στους δικαιούχους ποσό ενωσιακής συνδρομής για κάθε άξονα προτεραιότητας και για κάθε στόχο. Αυτό το ποσό πρέπει να εξειδικεύεται από το κράτος μέλος στην τελική δήλωση δαπανών η οποία πιστοποιείται από την αρχή πιστοποίησης για κάθε άξονα προτεραιότητας και για κάθε στόχο.
2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 53 παράγραφος 3, σε συνέχεια αιτήματος του κράτους μέλους, οι ενδιάμεσες πληρωμές αυξάνονται κατά ποσό που αντιστοιχεί στο συντελεστή συγχρηματοδότησης ο οποίος ισχύει για κάθε άξονα προτεραιότητας, προσαυξημένο κατά δέκα εκατοστιαίες μονάδες, έως το 100 % κατ’ ανώτατο όριο, με εφαρμογή του στο ποσό της επιλέξιμης δημόσιας δαπάνης που δηλώθηκε τελευταία σε κάθε πιστοποιημένη δήλωση δαπάνης που υποβλήθηκε εντός του διαστήματος στη διάρκεια του οποίου το κράτος μέλος πληροί έναν από τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 στοιχεία α), β) και γ).
3. Για τον υπολογισμό των πληρωμών υπολοίπου οι οποίες υποβάλλονται αφού το κράτος μέλος έχει παύσει να δικαιούται τη χρηματοδοτική ενίσχυση ή συνδρομή που αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 3, η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη τα αυξημένα ποσά που καταβλήθηκαν με βάση τις διατάξεις της εν λόγω παραγράφου.
2)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 77α
Όριο της συνεισφοράς της Ένωσης μέσω ενδιάμεσων πληρωμών και πληρωμών υπολοίπου
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 76 παράγραφος 3 και του άρθρου 77 παράγραφος 2, η ενωσιακή συνεισφορά μέσω ενδιάμεσων πληρωμών και πληρωμών του τελικού υπολοίπου δεν δύναται να υπερβαίνει τη δημόσια συνεισφορά και το ανώτατο ποσό συμμετοχής του ΕΤΑ για κάθε άξονα προτεραιότητας και για κάθε στόχο, όπως αυτό ορίζεται στην απόφαση της Επιτροπής με την οποία εγκρίνεται το επιχειρησιακό πρόγραμμα.
2. Η αναφερόμενη στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 παρέκκλιση χορηγείται από την Επιτροπή μετά από γραπτή αίτηση κράτους μέλους που πληροί έναν από τους όρους που ορίζονται στα στοιχεία α), β) και γ) του άρθρου 76 παράγραφος 3. Η εν λόγω αίτηση υποβάλλεται έως τις 17 Ιουλίου 2012 ή εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία το κράτος μέλος πληροί έναν από τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 στοιχεία α), β) και γ).
3. Το κράτος μέλος, στην αίτησή του προς την Επιτροπή, δικαιολογεί την ανάγκη της παρέκκλισης που αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2, υποβάλλοντας τις αναγκαίες πληροφορίες που αποδεικνύουν:
α)
μέσω δεδομένων σχετικά με τη μακροοικονομική και δημοσιονομική του κατάσταση, τη μη διαθεσιμότητα πόρων για την εθνική συμμετοχή·
β)
ότι η αύξηση των πληρωμών που αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη της συνέχισης της εφαρμογής των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
γ)
ότι εξακολουθούν να υφίστανται προβλήματα ακόμη και αν χρησιμοποιούνται τα μέγιστα ανώτατα όρια που εφαρμόζονται στα ποσοστά συγχρηματοδότησης του άρθρου 53 παράγραφος 3·
δ)
ότι πληροί έναν από τους όρους που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) του άρθρου 76 παράγραφος 3 όπως αιτιολογείται με αναφορά σε απόφαση του Συμβουλίου ή άλλη νομική πράξη, καθώς και τη συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία η χρηματοδοτική ενίσχυση διετέθη στο κράτος μέλος.
Η Επιτροπή επαληθεύει εάν οι πληροφορίες που υποβάλλονται δικαιολογούν τη χορήγηση παρέκκλισης. Η Επιτροπή έχει στη διάθεσή της 30 ημέρες από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης του κράτους μέλους για να διατυπώσει αντίρρηση στις πληροφορίες. Σε περίπτωση που αποφασίσει να διατυπώσει αντίρρηση στην αίτηση του κράτους μέλους, η Επιτροπή εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, σχετική απόφαση και αναφέρει τους λόγους.
Εάν η Επιτροπή δεν διατυπώσει αντίρρηση στην αίτηση του κράτους μέλους, η αίτηση θεωρείται αιτιολογημένη.
4. Στην αίτηση του κράτους μέλους περιγράφεται επίσης λεπτομερώς η προβλεπόμενη χρήση της αναφερόμενης στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 παρέκκλισης και δίδονται πληροφορίες σχετικά με συμπληρωματικά μέτρα που προβλέπονται για να συγκεντρωθούν τα κεφάλαια για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης, εφόσον χρειάζεται, τροποποίησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
5. Η αναφερόμενη στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 παρέκκλιση δεν ισχύει ως προς καταστάσεις δαπανών που υποβάλλονται μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2013.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εντούτοις, για τα ακόλουθα κράτη μέλη εφαρμόζεται αναδρομικά:
α)
για την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία από την ημερομηνία κατά την οποία ετέθη στη διάθεση αυτών των κρατών μελών η χρηματοδοτική ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 76 παράγραφος 3·
β)
για την Ουγγαρία, τη Λετονία και τη Ρουμανία, από 1ης Ιανουαρίου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 19 Απριλίου 2012.