ДИРЕКТИВА 2010/43/ЕС НА КОМИСИЯТА
от 1 юли 2010 година
за прилагане на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания, конфликтите на интереси, правилата за поведение, управлението на риска и съдържанието на споразумението между депозитар и управляващо дружество
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 година относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (1), и по-специално член 12, параграф 3, член 14, параграф 2, член 23, параграф 6, член 33, параграф 6 и член 51, параграф 4 от нея,
като има предвид, че:
(1)
Тези правила и терминологията относно организационните изисквания, конфликтите на интереси и поведението следва във възможно най-голяма степен да бъдат приведени в съответствие със стандартите, въведени в областта на финансовите услуги по силата на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 година относно пазарите на финансови инструменти, за изменение на Директиви 85/611/ЕИО и 93/6/ЕИО на Съвета и Директива 2000/12/ЕО на Европейския парламент и на Съвета и за отмяна на Директива 93/22/ЕИО на Съвета (2) и Директива 2006/73/ЕО на Комисията от 10 август 2006 година за прилагане на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания и условията за извършване на дейност от инвестиционните посредници и за даването на определения за целите на посочената директива (3). Това привеждане в съответствие, като отделя дължимото внимание на особеностите на стопанската дейност по колективно управление на портфейла, би позволило постигането на еднакви стандарти не само между различните сектори на финансови услуги, но също и сред дейността по управление на активи като цяло, където обхватът на някои изисквания по силата на Директива 2006/73/ЕО вече беше разширен от някои държави-членки, за да бъдат включени и дружества, управляващи ПКИПЦК.
(2)
Уместно е тези правила да бъдат приети под формата на директива, за да се осигури адаптирането на правоприлагащите разпоредби към особеностите на конкретния пазар и правна система във всяка държава-членка. Директивата ще позволи и да се постигне максимално съответствие с режима, създаден по силата на Директива 2006/73/ЕО.
(3)
Въпреки че заложените в настоящата директива принципи като цяло се отнасят за всички управляващи компании, те са достатъчно гъвкави да гарантират, че тяхното прилагане и надзорът по прилагане им от страна на компетентните органи отговарят и отчитат естеството, мащаба и сложността на дейността на управляващото дружество, както и разнообразието на дружествата, попадащи в обхвата на Директива 2009/65/ЕО, и различното естество на различните ПКИПЦК, които може да бъдат управлявани от управляващо дружество.
(4)
Доколкото е позволено от националното законодателство, управляващите дружества следва да могат да сключват споразумения с трети страни да извършват някои от техните дейности. Това следва да бъде съответно постановено в правоприлагащите правила. Управляващото дружество следва да извършва по-специално надлежна проверка, за да определи дали, като се имат предвид естеството на функциите, които трябва да бъдат извършени от трета страна, предприятието, извършващо тези дейности, може да се счита за квалифицирано и в състояние да извършва въпросните функции. Това предполага, че третата страна следва да спазва изискванията относно организацията и конфликтите на интереси във връзка с дейността, която трябва да бъде извършена. Също така управляващото дружество следва да провери дали третата страна е взела подходящи мерки, за да изпълни посочените изисквания, и трябва да следи ефективно дали третата страна съблюдава тези изисквания. Ако делегирано лице отговаря за прилагането на правилата относно делегираните дейности, същите изисквания по отношение на организацията и конфликтите на интереси следва да се прилагат във връзка с дейността по контрола на делегираните дейности. В хода на надлежната проверка управляващото дружество следва да бъде в състояние да отчете факта, че третата страна, на която са делегирани дейности, често ще бъде предмет на разпоредбите на Директива 2004/39/ЕО.
(5)
За да се избегне прилагането на различни стандарти по отношение на управляващите дружества и инвестиционните дружества, които не са определили управляващо дружество, последните следва да бъдат предмет на същите правила на поведение и разпоредби относно конфликтите на интереси и управлението на риска, както и управляващите дружества. Затова правилата на настоящата директива относно административните процедури и механизма за вътрешен контрол следва, като част от добрата практика, да се прилагат както към управляващите дружества, така и към инвестиционните дружества, които не са определили управляващо дружество, като се има предвид принципът на пропорционалността.
(6)
Съгласно Директива 2009/65/ЕО от управляващите дружества се изисква да имат ясни административни процедури. За да съблюдават това изискване управляващите дружества следва да изградят добре документирана организационна структура, на базата на която отговорностите са ясно набелязани и която осигурява добър обмен на информация между участващите страни. Управляващите дружества следва също да създадат такива системи за съхраняване на информация и за осигуряване на стопанска приемственост, които да им позволят да изпълняват своите задължения, в случай че техните дейности се извършват от трети страни.
(7)
Управляващите дружества следва да поддържат необходимите ресурси по-специално за наемане на персонал с необходимите умения, знания и опит, за да могат да изпълняват техните задължения.
(8)
По отношение на процедурите за сигурността при обработване на данните и задължението за възпроизвеждане на всички трансакции, свързани с ПКИПЦК, управляващото дружество следва да разполага с организация, която му позволява навременно и вярно регистриране на всяка трансакция, извършена от името на ПКИПЦК.
(9)
Счетоводното отчитане е една от най-важните области на администрирането на ПКИПЦК. Затова е от изключително значение счетоводните процедури да бъдат допълнително конкретизирани в правоприлагащото законодателство. Следователно настоящата директива следва да утвърди принципа, че всички активи и задължения на ПКИПЦК или на неговите инвестиционни подразделения могат да бъдат пряко идентифицирани и че следва да се поддържат отделни сметки. Освен това, когато съществуват различни класове акции, например в зависимост от равнището на управленските такси, следва да бъде възможно нетната стойност на активите на тези различни класове да бъде директно извлечена от счетоводните отчети.
(10)
Ясното разпределяне на отговорностите на висшето ръководство и на звеното по надзора са от основно значение за прилагането на подходящия механизъм за вътрешен контрол, както се изисква по силата на Директива 2009/65/ЕО. Това предполага, че висшето ръководство следва да бъде отговорно за изпълнението на общата инвестиционна политика, както се посочва в Регламент (ЕС) № 583/ 2010 на Комисията от 1 юли 2010 година за прилагане на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на ключовата информация за инвеститорите и условията, които трябва да бъдат изпълнени при предоставяне на ключовата информация за инвеститорите или на проспекта посредством траен носител, различен от хартия, или интернет страница (4). Висшето ръководство следва също да носи отговорността за инвестиционните стратегии, които представляват общите показатели за стратегическото разпределяне на активи на ПКИПЦК, и за инвестиционните техники, необходими за правилното и ефективно прилагане на инвестиционната стратегия. Ясното разпределяне на отговорностите следва да осигури наличието на адекватен контрол, така че да гарантира, че активите на ПКИПЦК са инвестирани съгласно правилата на фонда или учредителните документи и действащите правни разпоредби и че са спазени ограниченията на риска за всяко ПКИПЦК. Разпределянето на отговорностите следва да съответства на ролята и отговорностите на висшето ръководство и на звеното по надзора по силата на действащото национално законодателство и кодекса за корпоративно управление. Възможно е във висшето ръководство да участват част или всички членове на Съвета на директорите.
(11)
Необходими са постоянно звено за проверка на съответствието и звено за вътрешен одит, за да се гарантира, че управляващо дружество има адекватен механизъм за контрол. Звеното за съответствие следва да бъде изградено по начин, който да гарантира, че може да се открие всякакъв риск от пропуск на управляващото дружество да спази своите задължения по силата на Директива 2009/65/ЕО. Звеното за одита следва да има за цел да проверява и оценява различните процедури по контрола и административните мерки, които управляващото дружество е въвело.
(12)
Необходимо е да се позволи на управляващите дружества известна гъвкавост при изграждането на организацията във връзка с управлението на риска. Дори ако съществуването на отделно звено за управление на риска не е уместно или неоправдано, управляващото дружество следва да бъде в състояние да демонстрира, че специфичните предпазни мерки срещу конфликти на интереси позволяват независимо извършване на дейностите по управление на риска.
(13)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества трябва да приемат правила относно личните трансакции. В съответствие с Директива 2006/73/ЕО управляващите дружества следва да не позволяват на своите служители, които са предмет на конфликти на интереси или притежават вътрешна информация по смисъла на Директива 2003/6/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2003 година относно търговията с вътрешна информация и манипулирането на пазара (пазарна злоупотреба) (5), да извършват лични трансакции, които са в резултат на злоупотреба с информация, която са придобили във връзка с професионалната си дейност.
(14)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да гарантират, че всяка трансакция във връзка с портфейл, включващ ПКИПЦК, може да бъде възпроизведена на базата на произхода ѝ, страните по нея, нейното естество и времето и мястото, на което е извършена. Следователно е необходимо да се определят изискванията за записване на портфейлни трансакции и за записване и откупуване на поръчки.
(15)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да разполагат с подходящи механизми за гарантиране на справедливо третиране на ПКИПЦК в случай на неизбежен конфликт на интереси. Затова управляващите дружества следва да създадат условия при такива обстоятелства висшето ръководство или друг компетентен вътрешен орган на управляващото дружество да бъдат незабавно информирани, за да могат да вземат необходимото решение за осигуряване на справедливо третиране на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
(16)
От управляващите дружества следва да се изисква да приемат, прилагат и поддържат ефективна и адекватна стратегия за упражняване на правото на глас, свързано с финансовите инструменти, държани от управляваното от тях ПКИПЦК, с оглед да се гарантира, че такива права се упражняват в изключителния интерес на ПКИПЦК. Информацията относно стратегията и нейното прилагане следва да бъда свободно достъпна за инвеститорите, включително на интернет страница. При определени обстоятелства решение да не се упражни правото на глас би могло да се счита, че е в изключителния интерес на ПКИПЦК в зависимост от неговата инвестиционна стратегия. Не следва обаче да се изключва възможността самото инвестиционно дружество да гласува или да даде конкретни инструкции на своето управляващо дружество за това как да гласува.
(17)
Задължението за уведомяване на висшето ръководство или на друг компетентен вътрешен орган на управляващото дружество, за да могат да вземат необходимите решения, следва да не ограничава задължението на управляващите дружества и ПКИПЦК да докладват например в своите периодични отчети за ситуации, при които организационните и административните мерки за конфликти на интереси не са достатъчно адекватни, за да гарантират в разумна степен на увереност предотвратяването на риска от увреждане на интереси. В тези отчети следва да се обяснява и аргументира решението, взето от управляващото дружество - дори ако е взето решение да не се предприемат никакви действия - като се вземат предвид вътрешните политики и процедури, въведени с цел констатиране, предотвратяване и управление на конфликти на интереси.
(18)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да действат в най-добрия интерес на управляваните от тях ПКИПЦК и на целостта на пазара. Някои видове поведение, като избор на пазарен момент и късно търгуване, могат да имат отрицателен ефект върху притежателите на дялове и могат да застрашат функционирането на пазара. Затова управляващите дружества следва да приемат подходящи процедури за предотвратяване на злоупотреби. Освен това, отчитайки инвестиционните цели и политиката на ПКИПЦК, управляващите дружества следва да въведат подходящи процедури за предпазване от неоснователни такси и дейности като прекалено търгуване.
(19)
Управляващите дружества следва да действат и в най-добрия интерес на ПКИПЦК, когато пряко изпълняват поръчки за търгуване от името на управляваното от тях ПКИПЦК или ги предават на трети страни. Когато изпълняват поръчки от името на ПКИПЦК, управляващите дружества следва да предприемат всички разумни стъпки да получат възможно най-добрия резултат за ПКИПЦК, отчитайки цената, разходите, скоростта, вероятността от изпълнение и сетълмент, размера и естеството на поръчката или всеки друг въпрос, свързан с изпълнението на поръчката.
(20)
Необходимо е да се определят правила относно обработването на поръчките, за да се гарантира, че управляващите дружества действат с надлежното умение, грижа и внимание в най-добрия интерес на управляваното от тях ПКИПЦК, както се изисква съгласно Директива 2009/65/ЕО.
(21)
Някои такси, комисионни или непарични ползи, които могат да бъдат заплатени на управляващо дружество или то да заплати, следва да не бъдат разрешени, тъй като могат да окажат въздействие върху съблюдаването на изискванията, предвидени в Директива 2009/65/ЕО, а именно че управляващото дружество следва да действа честно, справедливо и професионално в съответствие с най-добрия интерес на ПКИПЦК. Затова е необходимо да се определят ясни правила, определящи случаите, в които заплащането на такси, комисионни и непарични ползи не се разглеждат като нарушаване на тези принципи.
(22)
Трансграничните дейности на управляващото дружество създават нови предизвикателства, свързани с отношението между управляващото дружество и депозитара на ПКИПЦК. С цел да се осигури необходимата правна сигурност, основните елементи на споразумението между депозитара на ПКИПЦК и управляващото дружество, когато последното е установено в държава-членка, различна от държавата-членка по произход на ПКИПЦК, следва да бъдат уточнени в настоящата директива. Като се има предвид необходимостта това споразумение да изпълнява правилно своите цели, е важно в случай на конфликт на закони да се предвидят правила, които представляват дерогация от членове 3 и 4 от Регламент (ЕО) № 593/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 17 юни 2008 година относно приложимото право към договорни задължения (Рим I) (6), по такъв начин, че действащото по отношение на това споразумение законодателство следва да бъде законодателството на държавата-членка по произход на ПКИПЦК.
(23)
В Директива 2009/65/ЕО се съдържа задължение да се конкретизират критериите за оценка на адекватността на процеса на управление на риска от страна на управляващото дружество. Тези критерии се фокусират върху установяването на адекватна и документирана политика за управление на риска, която да бъде използвана от управляващите дружества. Тази политика следва да позволи на управляващите дружества да оценяват рисковете, свързани с поверените им портфейли, и приноса на тези отделни рискове за профила на общия портфейлен риск. Политиката за управление на риска следва да бъде организирана по начин, който е адекватен и отговаря на естеството, размера и сложността на дейностите на дружеството и на управляваното от него ПКИПЦК.
(24)
Периодичното оценяване, наблюдаване и преглед на политиката за управление на риска от страна на управляващите дружества е критерий също за оценка на адекватността на процеса за управление на риска. Този критерий включва и преглед на ефективността на мерките, предприети за отстраняване на слабостите в процеса за управление на риска.
(25)
Като основен елемент на критериите за оценяване на целесъобразността на процесите за управление на риска следва управляващите дружества да приемат пропорционални и ефективни техники за измерване на риска с цел да се измерват по всяко време рисковете, на които управляваните от тях ПКИПЦК са или могат да бъдат изложени. Тези изисквания се основават на общоприети практики, договорени между компетентните органи на държавите-членки. Те включват както количествени мерки по отношение на количествено измерими рискове, така и качествени методи. Системите за обработка на електронни данни и инструментите, използвани за изчисляване на количествените мерки, следва да бъдат взаимно интегрирани или вградени в гишетата за обслужване и счетоводните програми. Техниките за управление на риска следва да спомагат за правилното измерване на рисковете в периодите на засилена нестабилност на пазара и да бъдат преразглеждани, когато е необходимо, в интерес на притежателите на дялове. Те следва да позволяват правилна оценка на концентрацията и взаимовръзката на съответните рискове на нивото на портфейла.
(26)
Целта на работещата система за управление на риска е определените в Директива 2009/65/ЕО инвестиционни ограничения, като ограниченията върху глобалния риск и риска от контрагента да бъдат спазвани от управляващите дружества. Затова следва да бъдат определени критерии за изчисляване на глобалния риск и риска от контрагента.
(27)
При определянето на тези критерии е необходимо в настоящата директива да се уточни начинът, по който глобалният риск може да бъде изчислен, включително използването на подхода за задълженията, подхода на стойността под риск, или усъвършенствани методики за изчисляване на риска. Следва да бъдат определени и основните елементи на методиката, според която управляващото дружество ще изчислява риска от контрагента. При прилагането на тези правила следва да се отчетат условията, при които се използват тези методики, включително принципите, които трябва да се прилагат по отношение на споразумения за обезпечения, с цел да се намали експозицията на ПКИПЦК към риска от контрагента, както и използването на споразумения за хеджиране и нетиране, изработени от компетентни органи, работещи в рамките на Европейски комитет на регулаторите на ценни книжа.
(28)
Съгласно Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да прилагат процес за правилната и независима оценка на стойността на извънборсовите деривативи. Затова настоящата директива определя подробни правила за този процес в съответствие с Директива 2007/16/ЕО на Комисията oт 19 март 2007 година за изпълнение на Директива 85/611/ЕИО на Съвета относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) във връзка с изясняването на някои определения (7). Като част от добрите практики управляващите дружества следва да прилагат тези изисквания към инструментите, които излагат ПКИПЦК на оценъчен риск, подобен на този, характерен за извънборсовите деривативи, като например риска, свързан с неликвидността на продукта и/или сложността на структурата при изплащане инвеститорите. Съответно управляващите дружества следва да въведат организационни мерки и процедури, отговарящи на изискванията на член 44, за оценка на по-малко ликвидни или сложни прехвърлими ценни книжа и инструменти от паричния пазар, които изискват използването на методи за оценка, основаващи се на модел.
(29)
Съгласно Директива 2009/65/ЕО управляващото дружество се задължава да предоставя на съответните компетентни органи информация относно видовете деривативни инструменти, в които са инвестирали ПКИПЦК, основните рискове, които те носят, както и действащи количествени ограничения и методи, използвани за изчисляване на рисковете, свързани с тези трансакции. Необходимо е да се конкретизират съдържанието и процедурата, която управляващото дружество трябва да следва при изпълнение на това задължение.
(30)
Комитетът на европейските регулатори на ценни книжа, създаден с Решение 2009/77/ЕО на Комисията (8), е консултиран по техническите въпроси.
(31)
Мерките, предвидени в настоящата директива, са съгласувани с мнението на Комитета на европейските регулатори на ценни книжа,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ, ПРИЛОЖНО ПОЛЕ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет
Настоящата директива установява правилата за прилагане на Директива 2009/65/ЕО:
1.
конкретизиращи процедурите и организационните мерки, както са посочени в член 12, параграф 1, втора алинея, буква а), и структурата и организационните изисквания за минимизиране на конфликтите на интереси съгласно член 12, параграф 1, втора алинея, буква б);
2.
установяващи критериите за честна и лоялна дейност, с необходимите умения, грижа и внимание в най-добрия интерес на ПКИПЦК и критериите за определяне на вида конфликт на интереси, конкретизиращи принципите, необходими за гарантиране на ефективното използвано на ресурсите, определяне на стъпките за установяване, предотвратяване, управление или разкриване на конфликти на интереси съгласно член 14, параграфи 1 и 2;
3.
относно конкретната информация, която трябва да бъде включена в споразуменията между депозитара и управляващото дружество в съответствие с член 23, параграф 5 и член 33, параграф 5, и
4.
относно предвидения в член 51, параграф 1 процес за управление на риска, по-специално критерии за оценка на адекватността на процеса за управление на риска, прилаган от управляващото дружество, както и на политиката и процесите за управление на риска, и на организационните мерки, процесите и техниките за измерване и управление на риска, свързани с тези критерии.
Член 2
Приложно поле
1. Настоящата директива се прилага по отношение на управляващи дружества, извършващи дейност по управление на предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК), както е посочено в член 6, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО.
Глава V от настоящата директива се прилага и по отношение на депозитарите, които упражняват задълженията си съгласно разпоредбите на глава IV и раздел 3 от глава V от Директива 2009/65/ЕО.
2. Разпоредбите на настоящата глава, на член 12 от глава II и на глави III, IV и VI се прилагат mutatis mutandis по отношение на инвестиционните дружества, които не са определили управляващо дружество съгласно Директива 2009/65/ЕО.
В тези случай под „управляващо дружество“ се разбира „инвестиционно дружество“.
Член 3
Определения
За целите на директивата се прилагат следните определения в допълнение към определенията от Директива 2009/65/ЕО:
1.
„клиент“ означава физическо или юридическо лице, или всяко друго предприятие, включващо ПКИПЦК, което получава от управляващо дружество услугата по колективно управление на портфейл или услуги съгласно член 6, параграф 3 от Директива 2009/65/ЕО;
2.
„притежател на дялове“ означава физическо или юридическо лице, притежаващо един или повече дялове в ПКИПЦК;
3.
„заинтересовано лице“ във връзка с управляващо дружество означава едно от следните лица:
а)
директор, съдружник или подобно лице, или управител на управляващо дружество;
б)
служител на управляващо дружество, както и всяко друго физическо лице, чиито услуги са на разположение и под контрола на управляващото дружество, и което участва в колективното управление на портфейла от страна на управляващото дружество;
в)
физическо лице, което участва пряко в предоставянето на услуги на управляващото дружество по силата на споразумение за делегиране на трета страна за целите на колективното управление на портфейла от страна на управляващото дружество;
4.
„висше ръководство“ означава лицето или лицата, които фактически управляват стопанската дейност на управляващо дружество съгласно член 7, параграф 1, буква б) от Директива 2009/65/ЕО;
5.
„съвет на директорите“ означава съвета на директорите на управляващото дружество;
6.
„звено с функции по надзора“ означава съответните лица или орган(и), отговарящ(и) за надзора върху висшето ръководство и за оценката и периодическия преглед на адекватността и ефективността на процеса за управление на риска и на политиките, организацията и процедурите, одобрени за нуждите на спазване на задълженията по силата на Директива 2009/65/ЕО;
7.
„риск от контрагента“ означава риска от загуба за ПКИПЦК, в случай че контрагентът по трансакцията не изпълни своите задължения преди окончателния сетълмент на паричния поток от трансакцията;
8.
„ликвиден риск“ означава риска, че позиция в портфейла от ПКИПЦК не може да бъде продадена, ликвидирана или приключена при ограничени разходи в рамките на подходящо кратък срок и следователно е нарушена възможността ПКИПЦК да изпълнява по всяко време член 84, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО;
9.
„пазарен риск“ означава риска от загуба за ПКИПЦК в резултат на движение в пазарната стойност на позициите в портфейла на ПКИПЦК, дължащо се на промени в пазарните променливи като лихвени проценти, чуждестранни обменни курсове, цени на акциите и суровините или кредитоспособността на даден емитент;
10.
„оперативен риск“ означава риска от загуба за ПКИПЦК в резултат на неадекватни вътрешни процеси и пропуски по отношение на хората и системите на управляващото дружество или от външни събития и включва правен и документен риск, както и риск, свързан с процедурите на търгуване, сетълмент и оценка, извършвани от името на ПКИПЦК.
Понятието „съвет на директорите“, определено в първи параграф, точка 5 не включва надзорния съвет, ако управляващите дружества имат двустепенна структура, състояща се от съвет на директорите и надзорен съвет.
ГЛАВА II
АДМИНИСТРАТИВНИ ПРОЦЕДУРИ И КОНТРОЛЕН МЕХАНИЗЪМ
(Член 12, параграф 1, буква а) и член 14, параграф 1, буква в) от Директива 2009/65/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Общи принципи
Член 4
Общи изисквания относно процедурите и организацията
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да отговарят на следните изисквания:
а)
да установят, прилагат и поддържат процедури за вземане на решение и организационна структура, която ясно и документирано определя системите за отчитане и разпределя функциите и отговорностите;
б)
да гарантират, че съответните лица са запознати с процедурите, които трябва да се спазват за правилното изпълнение на техните служебни задължения;
в)
да установят, прилагат и поддържат адекватни механизми за вътрешен контрол, предназначени да осигурят спазването на решенията и процедурите на всички равнища на управляващото дружество;
г)
да установят, прилагат и поддържат ефективно вътрешно докладване и съобщаване на информация на всички съответни нива в управляващото дружество, както и ефективен информационен обмен с участващата трета страна;
д)
да поддържат редовно съответната документация за своята стопанска дейност и вътрешна организация.
Държавите-членки следят управляващите дружества да отчитат естеството, размера и сложността на стопанската дейност на управляващото дружество, както и естеството, и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат системи и процедури, които осигуряват сигурността, целостта и поверителността на информацията в зависимост от нейния характер.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат адекватна политика за непрекъснатост на стопанската дейност, която има за цел, в случай на пропуски в техните системи и процедури, да предпази основната информация и функции, както и да поддържа услугите и дейностите или, когато това е невъзможно, своевременното възстановяване на информацията и функциите и своевременното възобновяване на техните услуги и дейности.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат счетоводни политики и процедури, които им позволяват при искане от страна на компетентния орган да му предоставят своевременно финансовите отчети, които отразяват вярно и действително картината на тяхното финансово положение и които спазват всички приложими счетоводни стандарти и норми.
5. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да наблюдават и редовно да оценяват адекватността и ефективността на своите системи, на механизмите за вътрешен контрол и организация, установени в съответствие с параграфи 1-4, както и да предприемат подходящи мерки за отстраняване на евентуални недостатъци.
Член 5
Ресурси
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да наемат персонал, притежаващ необходимите умения, знания и опит за изпълнение на възложените им отговорности.
2. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества разполагат с необходимите ресурси и експертен опит, които им позволяват да наблюдават ефективно дейностите, извършвани от трети страни на базата на споразумение с управляващото дружество, особено по отношение на управлението на произтичащия от тези споразумения риск.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че изпълнението на повече от една функция от заинтересовани лица не възпрепятства и не е възможно да възпрепятства тези заинтересовани лица да изпълняват всяка отделна функция правилно, честно и професионално.
4. За целите на параграфи 1, 2 и 3 държавите-членки следят управляващите дружества да отчитат естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на управляващото дружество, както и естеството, и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
РАЗДЕЛ 2
Административни и счетоводни процедури
Член 6
Обработка на жалби
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат ефективни и прозрачни процедури за разумното и бързо обработване на подадени от инвеститорите оплаквания.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат условия за документирането на всяко оплакване и мерките, предприети за неговото разрешаване.
3. Инвеститорите имат право да подават оплаквания безплатно. Информацията относно посочените в параграф 1 процедури се предоставя безплатно на инвеститорите.
Член 7
Обработване на електронни данни
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат подходящи условия за необходимите електронни системи, които да способстват за своевременното и правилно документиране на всяка трансакция от портфейла или на поръчките за записване или за откупуване в изпълнение на членове 14 и 15.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да осигурят високо ниво на сигурност по време на обработката на електронните данни, както и целостта и поверителността на записаната информация, когато е необходимо.
Член 8
Счетоводни процедури
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да използват счетоводни политики и процедури, както се посочва в член 4, параграф 4, за да осигурят защитата на притежателите на дялове.
Счетоводното отчитане на ПКИПЦК се извършва по начин, който позволява всички активи и пасиви да бъдат директно идентифицирани по всяко време.
Ако ПКИПЦК има различни инвестиционни подразделения, се поддържат отделни сметки за тези инвестиционни подразделения.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да използват счетоводни политики и процедури, установени, прилагани и поддържани в съответствие със счетоводните правила на държавата-членка по произход на ПКИПЦК, които да гарантират, че нетната стойност на актива на всяко ПКИПЦК е правилно изчислена въз основа на счетоводното отчитане и че поръчките за записване или за откупуване могат да бъдат правилно извършвани въз основа на тази нетна стойност на актива.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят подходящи процедури за правилно и точно оценяване на активите и задълженията на ПКИПЦК в съответствие с действащите правила, посочени в член 85 от Директива 2009/65/ЕО.
РАЗДЕЛ 3
Механизми за вътрешен контрол
Член 9
Контрол от страна на висшето ръководство и звеното с функции по надзора
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества при вътрешно разпределение на функциите да възложат на висшето ръководство и при необходимост на звеното по надзора отговорността за спазването от страна на управляващото дружество на задълженията му по силата на Директива 2009/65/ЕО.
2. Управляващото дружество гарантира, че висшето ръководство:
а)
отговаря за изпълнението на общата инвестиционна политика за всяко управлявано ПКИПЦК, както е описано съответно в проспекта, правилника на фонда или учредителните инструменти на инвестиционното дружество;
б)
контролира одобрението на инвестиционните стратегии за всяко управлявано ПКИПЦК;
в)
отговаря за това управляващото дружество да разполага с постоянно и ефективно звено за проверка на съответствието, както се посочва в член 10, дори ако тази функция се изпълнява от трета страна;
г)
осигурява и проверява периодично дали общата инвестиционна политика, инвестиционните стратегии и ограниченията на риска за всяко управлявано ПКИПЦК се прилагат и спазват правилно и ефективно, дори ако функцията по управление на риска се изпълнява от трети страни;
д)
одобрява и преглежда периодично адекватността на вътрешните процедури за вземането на инвестиционни решения за всяко управлявано ПКИПЦК, за да се гарантира, че тези решения отговарят на одобрените инвестиционни стратегии;
е)
одобрява и разглежда периодично политиката за управление на риска и организацията, процесите и техниките за прилагане на тази политика, както се посочва в член 38, включително системата за ограничаване на риска за всяко управлявано ПКИПЦК.
3. Управляващото дружество гарантира също, че висшето му ръководство и, по целесъобразност, звеното по надзора:
а)
оценяват и периодично разглеждат ефективността на политиките, организацията и процедурите, установени с цел спазване на задълженията по Директива 2009/65/ЕО;
б)
вземат подходящи мерки за отстраняване на слабостите.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат необходимите условия техният старши ръководен състав да получава регулярно и най-малко веднъж годишно писмени отчети относно спазването, вътрешния одит и управлението на риска, в които се посочва конкретно дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на пропуски.
5. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат необходимите условия тяхното висше ръководство да получава регулярно доклади относно изпълнението на инвестиционните стратегии и на вътрешните процедури за вземане на инвестиционни решения, както е посочено в параграф 2, букви б) - д).
6. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат необходимите условия звеното с функции по надзора, ако има такова, да получава редовни писмени доклади по въпросите от параграф 4.
Член 10
Постоянно звено за проверка на съответствието
1. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества установяват, прилагат и поддържат адекватни политики и процедури за установяване на всеки риск от неспазване от страна на управляващото дружество на неговите задължения съгласно Директива 2009/65/ЕО, както и свързаните с това рискове, както и че въвеждат адекватни мерки и процедури, предназначени да сведат до минимум този риск и да позволят на компетентните органи да упражнят ефективно своите правомощия по посочената директива.
Държавите-членки следят управляващите дружества да отчитат естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на управляващото дружество, както и естеството и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят и поддържат постоянно и ефективно звено по съответствието, което функционира независимо и което има следните отговорности:
а)
да наблюдава и редовно да оценява адекватността и ефективността на въведените в съответствие с параграф 1 мерки, политики и процедури, както и на действията, предприетите за отстраняване на всички пропуски при спазването на задълженията от страна на управляващото дружество;
б)
да консултира и оказва съдействие на заинтересованите лица, отговорни за изпълнението на услугите и дейностите за спазване на задълженията на управляващото дружество по Директива 2009/65/ЕО.
3. С цел да се осигури правилното и независимо изпълнение на посочените в параграф 2 задължения от страна на звеното за проверка на съответствието, управляващите дружества гарантират, че са спазени следните условия:
а)
звеното за проверка на съответствието трябва да разполага с необходимите правомощия, средства, умения и достъп до цялата съответстваща информация;
б)
служителят за проверка на съответствието трябва да бъде назначен и да отговаря за звеното за проверка на съответствието, както и за редовното докладване пред висшето ръководство, поне веднъж годишно, относно въпросите на съответствието, в които се посочва по-специално дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на недостатъци;
в)
заинтересованите лица, участващи в звеното за проверка на съответствието, не трябва да участват в изпълнението на контролираните от тях услуги или дейности;
г)
начинът на определяне на възнаграждението на заинтересованите лица, участващи в звеното за проверка на съответствието, не трябва да компрометира тяхната обективност и не трябва да поражда възможност за това.
Независимо от това управляващото дружество не е длъжно да спазва буква в) или г) от първа алинея, ако то може да докаже, че с оглед естеството, размера или сложността на неговата стопанска дейност, както и на характера и обхвата на инвестиционните услуги и дейности, това изискване не е оправдано и че работата на звеното за проверка на съответствието продължава да бъде ефективна.
Член 11
Постоянно звено за вътрешен одит
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества, когато това е необходимо и пропорционално с оглед естеството, мащаба и сложността на тяхната стопанска дейност, както и естеството и обхвата на дейностите по колективно управление на портфейла, извършвани в хода на такава стопанска дейност, да установят и поддържат звено за вътрешен одит, което е обособено и независимо от другите звена и дейности на управляващото дружество.
2. Посоченото в параграф 1 звено за вътрешен одит има следните отговорности:
а)
формулиране, прилагане и поддържане на план за одитиране с цел проверка и оценка на адекватността и ефективността на системите на управляващото дружество, на механизмите за вътрешен контрол и другите мерки;
б)
издаване на препоръки въз основа на работата, извършена в съответствие с буква а);
в)
проверка на съответствието с посочените в буква б) препоръки;
г)
докладване във връзка с въпроси, свързани с вътрешния одит, в съответствие с член 9, параграф 4.
Член 12
Постоянно звено за управление на риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат и поддържат постоянно звено за управление на риска.
2. Посоченото в параграф 1 постоянно звено за управление на риска е независимо в йерархическо и функционално отношение от оперативните единици.
Държавите-членки могат обаче да позволят управляващите дружества да приложат дерогация от това задължение, ако дерогацията е подходяща и отговаря на естеството, мащаба и сложността на дейността на управляващото дружество и на управляваното от него ПКИПЦК.
Управляващото дружество следва да бъде в състояние да докаже, че са въведени подходящи предпазни мерки срещу конфликти на интереси, с което да се позволи независимото функциониране на дейностите по управление на риска, и че неговият процес за управление на риска отговаря на изискванията на член 51 от Директива 2009/65/ЕО.
3. Постоянното звено за управление на риска:
а)
изпълнява политиката и процедурите по управление на риска;
б)
гарантира съответствие със системата за ограничаване на риска на ПКИПЦК, включително законовите ограничения относно глобалния риск и риска от контрагента съгласно членове 41, 42 и 43;
в)
консултира съвета на директорите относно определянето на рисковия профил на всяко управлявано ПКИПЦК;
г)
докладва редовно пред съвета на директорите и звеното с функции по надзора, ако съществува такова, относно:
i)
съответствието между съществуващата степен на риск, поет от всяко управлявано ПКИПЦК, и одобрените рискови профили за това ПКИПЦК;
ii)
съблюдаването от страна на всяко управлявано ПКИПЦК на съответните системи за ограничаване на риска;
iii)
адекватността и ефективността на процеса за управление на риска, като посочва по-специално дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на недостатъци;
д)
докладва редовно пред висшето ръководство, излагайки степента на риск, поет от всяко управлявано ПКИПЦК, и всякакво действително или очаквано нарушаване на ограниченията, с което да осигури вземането на навременни и подходящи действия;
е)
извършва преглед и осигурява подкрепа, ако е необходимо, на организацията и процедурите за оценка на извънборсовите деривативи, както се посочва в член 44.
4. Постоянното звено за управление на риска разполага с необходимите правомощия и достъп до съответната информация, необходима за изпълнение на посочените в параграф 3 задачи.
Член 13
Лични трансакции
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да формулират, прилагат и поддържат адекватна организация с цел предотвратяване извършването на следните дейности от страна на заинтересовано лице, участващо в дейности, които може да породят конфликт на интереси, или имащо достъп до вътрешна информация по смисъла на член 1, параграф 1 от Директива 2003/6/ЕО или до друга поверителна информация, свързана с ПКИПЦК или с трансакции на ПКИПЦК по силата на дейността, която извършва от името на управляващото дружество:
а)
извършване на лична трансакция, която отговаря на поне един от следните критерии:
i)
това лице няма право да извършва такава лична трансакция по смисъла на Директива 2003/6/ЕО;
ii)
трансакцията е свързана със злоупотреба или с неправомерно разкриване на поверителна информация;
iii)
трансакцията противоречи или има вероятност да противоречи на задължение на управляващото дружество съгласно Директива 2009/65/ЕО или Директива 2004/39/ЕО;
б)
съветване или подпомагане - извън нормалното за изпълнение на неговите служебни задължения или на договор за услуги - на друго лице да извършва трансакция с финансови инструменти, която, ако е лична трансакция на заинтересованото лице, би била предмет на буква а) на настоящия параграф или член 25, параграф 2, буква а) или б) от Директива 2006/73/ЕО, или по друг начин би представлявала злоупотреба с информация, свързана с текущи поръчки;
в)
разкриване - извън нормалното за изпълнение на неговите служебни задължения или на договор за услуги и без да се засяга член 3, буква а) от Директива 2003/6/ЕО - на всякаква информация или становище на друго лице, ако заинтересованото лице знае или основателно би следвало да знае, че в резултат на такова разкриване това лице ще предприеме или има вероятност да предприеме едно от следните действия:
i)
да извърши трансакция с финансови инструменти, която, ако е лична трансакция на заинтересованото лице, би била предмет на буква а) на настоящия параграф или на член 25, параграф 2, буква а) или б) от Директива 2006/73/ЕО, или по друг начин би представлявала злоупотреба с информация, свързана с текущи поръчки;
ii)
да съветва или да подпомага друго лице да извърши такава трансакция.
2. Изискванията по параграф 1 имат за цел по-специално да гарантират, че:
а)
всяко заинтересовано лице, което попада в обхвата на параграф 1, е запознато с ограниченията към личните трансакции и с мерките, установени от управляващото дружество, във връзка с личните трансакции и разкриването на информация в съответствие с параграф 1;
б)
управляващото дружество е информирано своевременно за всяка лична трансакция, сключена от заинтересовано лице, чрез уведомление за такава трансакция или чрез други процедури, които позволяват на управляващото дружество да установи такива трансакции;
в)
се води регистър на личните трансакции, за които управляващото дружество е информирано или които са установени от него, включително всяко разрешение или забрана във връзка с такава трансакция.
За целите на буква б) от първа алинея, ако определени дейности се извършват от трети страни, управляващото дружество трябва да гарантира, че субектът, извършващ дейността, поддържа регистър на личните трансакции, извършени от заинтересовано лице, и при поискване предоставя своевременно информация на управляващото дружество.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат към следните видове лични трансакции:
а)
лични трансакции, извършени като част от услугата за неограничено управление на портфейл, когато във връзка с трансакциите няма предварителна комуникация между управителя на портфейла и заинтересованото лице или друго лице, за чиято сметка се извършва сделката;
б)
лични трансакции с ПКИПЦК или с дялове на предприятия за колективно инвестиране, които са предмет на надзора съгласно законодателството на държавата-членка, която изисква равностойно равнище на разпределение на риска сред неговите активи, когато заинтересованото лице и другото лице, за чиято сметка се извършват трансакциите, не участват в управлението на това предприятие.
4. За целите на параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член „лична трансакция“ има същото значение като това в член 11 от Директива 2006/73/ЕО.
Член 14
Вписване на портфейлни трансакции
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че за всяка портфейлна трансакция, свързана с ПКИПЦК, незабавно се извършва запис на информацията, необходима за възпроизвеждане на подробностите по отношение на поръчката и на извършената трансакция.
2. Записът по параграф 1 съдържа:
а)
името или друго обозначаване на ПКИПЦК и на лицето, действащо от името на ПКИПЦК;
б)
подробна информация, необходима за идентифициране на въпросния инструмент;
в)
количество;
г)
вид на поръчката или трансакцията;
д)
цена;
е)
за поръчки - датата и точното време на предаване на поръчката, както и името или друго обозначаване на лицето, на което е предадена поръчката, или за трансакции - датата и точното време на решението за търгуване и извършване на трансакцията;
ж)
името на лицето, предаващо поръчката или извършващо трансакцията;
з)
причините за отмяна на поръчката, когато е приложимо;
и)
за извършени трансакции - контрагента и идентификация на мястото на извършване на поръчката.
За целите на буква и) от първа алинея „място на извършване на трансакцията“ означава регулиран пазар, както се посочва в член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО, многостранна търговска система (МТС) съгласно член 4, параграф 1, точка 15 от същата директива, системен интернализатор съгласно член 4, параграф 1, точка 7 от същата директива или маркет мейкър или друго предоставящо ликвидност лице, или субект, който изпълнява в трета страна функция, сходна с функциите, изпълнявани от някой от посочените по-горе субекти.
Член 15
Записване на поръчките за записване и за откупуване
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да предприемат всички разумни стъпки, за да гарантират, че получените във връзка с ПКИПЦК поръчки за записване и за откупуване са централизирани и незабавно записани след получаването на такава поръчка.
2. Този запис съдържа информация за следното:
а)
съответното ПКИПЦК;
б)
лицето, даващо или предаващо поръчката;
в)
лицето, получаващо поръчката;
г)
датата и времето на поръчката;
д)
условията и начина на плащане;
е)
вид на поръчката;
ж)
датата на извършване на поръчката;
з)
броя на записаните или обратно изкупени дялове;
и)
цената за записването или откупуването на всеки дял;
й)
общата стойност на записаните или обратно изкупените дялове;
к)
брутната стойност на поръчката, включително такси за записване или нетната сума след таксата за откупуване.
Член 16
Изисквания относно поддържането на записите
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират съхраняването на записите, посочени в членове 14 и 15 за период от поне пет години.
Независимо от това компетентните органи могат при изключителни обстоятелства да изискват от управляващите дружества да съхраняват някои от документите или цялата документация за по-дълъг срок в зависимост от естеството на инструмента или портфейлната трансакция, ако това е необходимо, за да може компетентният орган да упражнява своите функции по надзора съгласно Директива 2009/65/ЕО.
2. След прекратяване на разрешението на управляващото дружество за извършване на дейност държавите-членки или компетентните органи могат да изискат от него да съхранява посочената в параграф 1 документация през останалата част от петгодишния период.
Ако управляващото дружество прехвърли отговорностите си по отношение на ПКИПЦК на друго управляващо дружество, държавата-членка или компетентният орган може да поиска да бъдат извършени необходимите договорености, така че записите за последните пет години да бъдат достъпни за това дружество.
3. Документацията се съхранява на носител, който позволява съхранение на информацията по начин, достъпен за бъдещи справки от страна на компетентния орган, и в такава форма и начин, че да бъдат спазени следните условия:
а)
компетентният орган трябва да бъде в състояние да я получи лесно и да възпроизведе всички основни етапи на обработка на всяка трансакция от портфейла;
б)
трябва да е възможна лесна проверка на всички поправки или други изменения, както и на съдържанието на документите преди такива поправки и изменения;
в)
трябва да бъде невъзможно документите да бъдат подправяни или изменяни по друг начин.
ГЛАВА III
КОНФЛИКТ НА ИНТЕРЕСИ
(Член 12, параграф 1, буква б) и член 14, параграф 1, буква г) и параграф 2, буква в) от Директива 2009/65/ЕО)
Член 17
Критерии за установяване на конфликт на интереси
1. Държавите-членки гарантират, че за целите на определянето на видовете конфликт на интереси, които възникват в хода на предоставянето на услуги и дейности и чието съществуване може да увреди интересите на ПКИПЦК, управляващите дружества с помощта на минимални критерии разглеждат въпроса дали управляващото дружество или заинтересовано лице, или лице, пряко или косвено свързано чрез упражняване на контрол върху управляващото дружество, попада в една от следните ситуации, независимо дали в резултат на предоставянето на услуги по колективно управление на портфейл или по друг начин:
а)
управляващото дружество или такова лице може да реализира финансова печалба или да избегне загуба за сметка на ПКИПЦК;
б)
управляващото дружество или такова лице има интерес от резултата на предоставяната на ПКИПЦК или на друг клиент услуга или дейност или от осъществяваната от името на ПКИПЦК или друг клиент трансакция, който е различен от интереса на ПКИПЦК от такъв резултат;
в)
управляващото дружеството или такова лице има финансов или друг стимул да предпочете интереса на друг клиент или група клиенти пред интересите на ПКИПЦК;
г)
управляващото дружество или такова лице извършва същите дейности за ПКИПЦК и за друг клиент или клиенти, които не са ПКИПЦК;
д)
управляващото дружество или такова лице получава или ще получи от лице, различно от ПКИПЦК, облага във връзка с предоставената на ПКИПЦК дейност по колективно управление на портфейл под формата на пари, стоки или услуги, различни от стандартната комисиона или такса за такава услуга.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества, когато определят видовете конфликти на интереси, да вземат предвид:
а)
интересите на управляващото дружество, включително тези, произтичащи от неговата принадлежност към група или от изпълнението на услуги и дейности, интересите на клиентите и задължението на управляващото дружество към ПКИПЦК;
б)
интересите на две или повече управлявани ПКИПЦК.
Член 18
Политика по отношение на конфликти на интереси
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат ефективна политика по отношение на конфликти на интереси. Тази политика е представена в писмен вид и отговаря на размера и организационната структура на управляващото дружество, както и на естеството, мащаба и сложността на неговата дейност.
Ако управляващото дружество е член на група, политиката отчита и всички обстоятелства, с които дружеството е или следва да бъде запознато, които могат да породят конфликт на интереси, произтичащи от структурата и стопанската дейност на другите членове на групата.
2. Политиката по отношение на конфликти на интереси, установена в съответствие с параграф 1, включва следното:
а)
по отношение на дейностите по колективно управление на портфейл, извършвани от управляващото дружество или от негово име, определяне на обстоятелствата, които представляват или могат да породят конфликт на интереси, водещи до значителен риск от увреждане на интересите на ПКИПЦК или на един или повече клиенти;
б)
процедури, които трябва да бъдат прилагани, и мерки, които трябва да бъдат приети, с цел управление на такива конфликти на интереси.
Член 19
Независимост при управление на конфликти
1. Държавите-членки гарантират, че процедурите и мерките по член 18, параграф 2, буква б) целят да осигурят, че заинтересованите лица, участващи в различни дейности, свързани с конфликт на интереси, упражняват тези дейности в степен на независимост, която отговаря на мащаба и дейностите на управляващото дружество и на групата, към която то принадлежи, както и на значимостта на риска от увреждане на интересите на клиентите.
2. Ако е необходимо и целесъобразно за управляващото дружество да гарантира изискваната степен на независимост, задължителните процедури и мерките, които трябва да бъдат приети в съответствие с член 18, параграф 2, буква б), включват следното:
а)
ефективни процедури за предотвратяване или за контрол на обмена на информация между заинтересованите лица, участващи в дейности по колективно управление на портфейл, свързани с риск от конфликт на интереси, когато такъв обмен на информация може да увреди интересите на един или повече клиенти;
б)
обособен надзор на заинтересованите лица, чиито основни функции са свързани с извършване на дейности по колективно управление на портфейл от името на клиенти или на инвеститори или по предоставяне на услуги на клиенти или на инвеститори, чиито интереси могат да бъдат в конфликт, или които представляват по друг начин различни интереси, които могат да бъдат в конфликт включително с интересите на управляващото дружество;
в)
премахване на всякаква пряка връзка между възнаграждението на заинтересованите лица, участващи главно в извършването на дадена дейност, и възнаграждението на различни заинтересовани лица, участващи главно в извършването на друга дейност, или приходите, създадени от тях, когато може да се породи конфликт на интереси относно тези дейности;
г)
мерки за предотвратяване или ограничаване на което и да е лице да упражнява неуместно влияние върху начина, по който заинтересовано лице извършва дейности по колективно управление на портфейл;
д)
мерки за предотвратяване или контрол на едновременно или последователно участие на заинтересовано лице в отделни дейности по колективно управление на портфейл, когато такова участие може да попречи на правилното управление на конфликтите на интереси.
Ако приемането или действието на една или повече от тези мерки и процедури не осигурява необходимата степен на независимост, държавите-членки изискват от управляващите дружества да приемат такива алтернативни или допълнителни мерки и процедури, каквито са необходими и подходящи за тези цели.
Член 20
Управление на дейности, пораждащи увреждащ конфликт на интереси
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да водят и редовно да актуализират регистър на видовете дейности по колективно управление на портфейл, извършвани от управляващото дружество или от негово име, при които е възникнал или - в случай на продължаващи дейности по колективно управление на портфейл- може да възникне конфликт на интереси, пораждащ значителен риск от увреждане на интересите на едно или повече ПКИПЦК или други клиенти.
2. В случаите когато организационната или административна уредба, установена от управляващото дружество по отношение на управлението на конфликти на интереси, не може да осигури в достатъчна и разумна степен на увереност, че рисковете от увреждане интересите на ПКИПЦК или на неговите притежатели на дялове ще бъдат предотвратени, държавите-членки изискват висшето ръководство или друг компетентен вътрешен орган на управляващото дружество да бъдат своевременно информирани, за да вземат необходимото решение, с което да гарантират, че при всички положения управляващото дружество действа в най-добрия интерес на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
3. Управляващото дружество докладва пред инвеститорите по надежден начин относно ситуации, като описаните в параграф 2, и обосновава своето решение.
Член 21
Стратегии за упражняване на право на глас
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да разработят подходящи и ефективни стратегии за определяне на времето и начина, по който ще бъде упражнявано правото на глас, произтичащо от инструментите в управляваните портфейли, в изключителния интерес на съответното ПКИПЦК.
2. В посочената в параграф 1 стратегия се определят мерките и процедурите за:
а)
контрол на съответните корпоративни събития;
б)
гарантиране, че упражняването на правото на глас е в съответствие с инвестиционните цели и политика на съответното ПКИПЦК;
в)
предотвратяване или управление на всякакви конфликти на интереси, възникващи от упражняването на правото на глас.
3. На инвеститорите се предоставя обобщено описание на посочените в параграф 1 стратегии.
Подробности относно действията, предприети във връзка с тези стратегии, се обявяват на притежателите на дялове безплатно и при поискване от тяхна страна.
ГЛАВА IV
ПРАВИЛА ЗА ПОВЕДЕНИЕ
(Член 14, параграф 1, букви а) и б) и параграф 2, букви а) и б) от Директива 2009/65/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Общи принципи
Член 22
Задължение за действие в най-добрия интерес на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират справедливото отношение към притежателите на дялове от управлявани ПКИПЦК.
Управляващите дружества се въздържат от поставяне на интересите на която и да е група от притежатели на дялове над интересите на друга група от притежатели на дялове.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да прилагат подходящи политики и процедури, имащи за цел да предотвратят злоупотреби, които могат основателно да се очаква да засегнат стабилността и целостта на пазара.
3. Без да се засягат изискванията на националното законодателство, държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че използват справедливи, правилни и прозрачни ценови модели и системи за оценяване на управляваните от тях ПКИПЦК, за да спазят задължението за действие в най-добрия интерес на притежателите на дялове. Управляващите дружества трябва да бъдат в състояние да демонстрират, че портфейлите на ПКИПЦК са правилно оценени.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да действат по начин, по който ще предотврати начисляването на излишни разходи на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
Член 23
Изисквания за надлежна проверка
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че надлежните проверки при избора и текущия контрол на инвестициите се извършват на високо равнище и в най-добрия интерес на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че разполагат с необходимите знания и разбиране за активите, в които инвестират ПКИПЦК.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят политики и процедури в писмена форма относно надлежните проверки и да прилагат ефективни споразумения за гарантиране, че инвестиционните решения от името на ПКИПЦК се взимат в съответствие с целите, инвестиционната стратегия и ограниченията на риска на ПКИПЦК.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества преди да извършат инвестицията, при изпълнение на техните политики за управление на риска и, когато това е целесъобразно, след като вземат предвид естеството на очакваната инвестиция, да изработят прогнози и да извършат анализи относно приноса на инвестицията към структурата, ликвидността, профила на риска и на възвръщаемостта на портфейла на ПКИПЦК. Анализите трябва да се извършват въз основа на надеждна и актуална информация, в количествено и качествено изражение.
Управляващите дружества упражняват надлежни умения, грижа и старание при сключването, управлението или прекратяването на споразумения с трети страни по отношение на извършването на дейности по управление на риска. Преди сключването на такива споразумения управляващите дружества предприемат необходимите стъпки, за да проверят умението и способността на третата стана да изпълнява по надежден, професионален и ефективен начин дейностите по управление на риска. Управляващите дружества приемат методи за текущо оценяване на стандартите за изпълнение на дейността от третата страна.
РАЗДЕЛ 2
Обработване на поръчките за записване и за откупуване
Член 24
Задължения за докладване по отношение на изпълнението на поръчки за записване и откупуване
1. Държавите-членки гарантират, че когато управляващите дружества изпълнят записване или откупуване на поръчка на притежател на дялове, те уведомят възможно най-бързо притежателя на дялове посредством съобщение на траен носител, потвърждаващо изпълнението на поръчката, но не по-късно от първия работен ден след изпълнението, или, ако управляващото дружество е получило потвърждението от трета страна, не по-късно от първия работен ден след получаване на потвърждението от третата страна.
Първа алинея обаче не се прилага, когато потвърждението би съдържало същата информация, както и потвърждението, което се изпраща незабавно на притежателя на дялове от друго лице.
2. Посоченото в параграф 1 съобщение, когато е целесъобразно, включва следната информация, доколкото е приложима:
а)
идентификация на управляващото дружество;
б)
име или друго обозначение на притежателя на дялове;
в)
дата и време на получаване на поръчката и формата на плащане;
г)
дата на изпълнение на поръчката;
д)
идентификация на ПКИПЦК;
е)
естество на поръчката (записване или откупуване);
ж)
броя на участващите дялове;
з)
стойност на дела, при която дяловете са били записани или откупени;
и)
дата на референтната стойност;
й)
брутната стойност на поръчката, включително такси за записване или нетната сума след таксите за откупуване.
к)
обща сума на начислените комисиони и разходите и, когато инвеститорът пожелае това, разбивка по пера.
3. В случай на поръчки на притежател на дялове, които се изпълняват периодично, управляващите дружества предприемат посочените в параграф 1 действия или поне веднъж на всеки шест месеца предоставят на притежателя на дялове описаната в параграф 2 информация по отношение на тези трансакции.
4. Управляващите дружества предоставят на притежателя на дялове, при поискване, информация относно статута на поръчката.
РАЗДЕЛ 3
Най-добро изпълнение
Член 25
Изпълнение на решения за търгуване от името на управляваното ПКИПЦК
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да действат в най-добрия интерес на управляваните от тях ПКИПЦК, когато изпълняват решения за търгуване от името на управляваното ПКИПЦК в контекста на управлението на техните портфейли.
2. За целите на параграф 1 държавите-членки гарантират, че управляващите дружества предприемат всички разумни стъпки да получат възможно най-добрия резултат за ПКИПЦК, като се вземат предвид цената, разходите, срокът, вероятността от изпълнение и сетълмънт, обемът и естеството на поръчката или всяко друго съображение, свързано с изпълнението на поръчката. За определяне на съответното значение на тези фактори се прилагат следните критерии:
а)
целите, инвестиционната политика и специфичните рискове за ПКИПЦК, както са посочени в проспекта, в правилата на фонда или в учредителния акт на ПКИПЦК, според случая;
б)
характеристиките на поръчката;
в)
характеристиките на финансовите инструменти, предмет на поръчката;
г)
характеристиките на мястото на изпълнение, към което може да бъде отнесена поръчката.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят и изпълняват ефективни организационни мерки за спазване на задължението по параграф 2. По-специално управляващите дружества установяват и изпълняват политика, която да им позволи да получат във връзка с поръчките на ПКИПЦК най-добрия резултат в съответствие с параграф 2.
Управляващите дружества получават предварителното съгласие на инвестиционното дружество относно политиката за изпълнение на поръчки. Управляващото дружество предоставя на притежателите на дялове подходяща информация относно установената в съответствие с настоящия член политика, както и относно всякакви съществени промени на своята политика.
4. Управляващите дружества редовно следят за ефективността на своите организационни мерки и политика във връзка с изпълнението на поръчки, за да установят и, ако е необходимо, да отстранят всякакви недостатъци.
Освен това управляващите дружества преглеждат политиките за изпълнение на поръчките на годишна основа. Преглед се извършва и при наличието на съществена промяна, която влияе на способността на управляващото дружество да продължи да получава възможно най-добрия резултат за управляваните ПКИПЦК.
5. Управляващите дружества трябва да са в състояние да демонстрират, че изпълняват поръчките от името на ПКИПЦК в съответствие с политиката за изпълнение на поръчките на управляващото дружество.
Член 26
Възлагане на поръчки за търгуване от името на ПКИПЦК на други изпълняващи субекти
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да действат в най-добрия интерес на управляваните от тях ПКИПЦК, когато възлагат на други изпълняващи субекти поръчки за търгуване от името на управляваното ПКИПЦК в контекста на управлението на техните портфейли.
2. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества предприемат всички разумни стъпки да получат възможно най-добрия резултат за ПКИПЦК, като се вземат предвид цената, разходите, срокът, вероятността от изпълнение и сетълмънт, обемът и естеството на поръчката или всяко друго съображение, свързано с изпълнението на поръчката. Съответното значение на тези фактори се определя чрез позоваване на член 25, параграф 2.
За тези цели управляващите дружества установяват и изпълняват политика, която да им позволи да спазват задължението по първа алинея. Политиката установява по отношение на всеки клас инструменти субектите, на които може да бъде възложена поръчката. Управляващото дружество сключва споразумения за изпълнение на поръчка, само ако тези споразумения отговарят на задълженията в настоящия член. Управляващите дружества предоставят на притежателите на дялове подходяща информация относно установената в съответствие с настоящия параграф политика, както и относно всякакви съществени промени на своята политика.
3. Управляващите дружества редовно следят за ефективността на установената в съответствие с параграф 2 политика, и по-специално за качеството на изпълнението от страна на определените в тази политика субекти и, ако е необходимо, отстраняват слабостите.
Освен това управляващите дружества преглеждат политиката на годишна основа. Преглед се извършва и при наличието на съществена промяна, която влияе на способността на управляващото дружество да продължи да получава възможно най-добрия резултат за управляваните ПКИПЦК.
4. Управляващите дружества следва да са в състояние да покажат, че възлагат поръчките от името на ПКИПЦК в съответствие с установената съгласно параграф 2 политика.
РАЗДЕЛ 4
Обработка на поръчки
Член 27
Общи принципи
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят и прилагат процедури и административни мерки, които осигуряват надлежно, правилно и бързо изпълнение на трансакциите от портфейла от името на ПКИПЦК.
Процедурите и административните мерки, прилагани от управляващите дружества, удовлетворяват следните условия:
а)
гарантират, че изпълнените от името на ПКИПЦК поръчки са надлежно и вярно вписани и разпределени;
б)
извършват последователно и надлежно сравними поръчки на ПКИПЦК, освен ако това е трудно осъществимо поради характеристиките на поръчката или съществуващите пазарни условия или ако интересите на ПКИПЦК изискват друго.
Финансовите инструменти или парични суми, получени при сетълмент на изпълнени поръчки, се превеждат незабавно и точно по сметката на съответното ПКИПЦК.
2. Управляващото дружество няма да злоупотребява с информацията, свързана с висящи поръчки от ПКИПЦК, и предприема всички разумни стъпки да предотврати злоупотребата с такава информация от страна на неговите заинтересовани лица.
Член 28
Комбиниране и разпределяне на поръчки за търгуване
1. Държавите-членки не разрешават на управляващите дружества да изпълняват поръчка на дадено ПКИПЦК съвместно с поръчка на друго ПКИПЦК или друг клиент или с поръчка за своя собствена сметка, освен ако не са изпълнени следните условия:
а)
трябва да е малко вероятно комбинирането на поръчките да накърнява интересите на което и да е ПКИПЦК или клиенти, чиито поръчки са комбинирани;
б)
трябва да се установи и ефективно да се прилага политика за разпределяне на поръчките, която да съдържа достатъчно конкретни правила за справедливото разпределяне на комбинираните поръчки, включително за това как обемът и цената на поръчките определят разпределянето и обработването на частични изпълнения.
2. Когато управляващо дружество комбинира поръчка на дадено ПКИПЦК с една или повече поръчки на друго ПКИПЦК или клиенти и комбинираната поръчка е частично изпълнена, държавите-членки гарантират, че дружеството разпределя съответните търговски трансакции в съответствие със своята политика за разпределяне на поръчки.
3. Когато управляващото дружество комбинира поръчка на дадено ПКИПЦК или друг клиент с трансакция за своя собствена сметка, държавите-членки изискват дружеството да разпределя съответните търговски трансакции по начин, който не ощетява ПКИПЦК или друг клиент.
4. Когато управляващото дружество комбинира поръчка на дадено ПКИПЦК или друг клиент с трансакция за своя собствена сметка и комбинираната поръчка е частично изпълнена, държавите-членки изискват дружеството да разпредели съответните търговски трансакции на ПКИПЦК или на другия клиент приоритетно, преди да разпредели трансакциите за своя собствена сметка.
Ако управляващото дружество обаче е в състояние да обоснове разумно пред ПКИПЦК или своите други клиенти, че без да комбинира поръчката дружеството нямаше да може да я изпълни при такива изгодни условия или въобще да я изпълни, то може да разпредели пропорционално трансакцията за своя собствена сметка в съответствие с политиката, посочена в параграф 1, буква б).
РАЗДЕЛ 5
Оказване на натиск
Член 29
Защита на най-добрия интерес на ПКИПЦК
1. Държавите-членки гарантират, че дейността на управляващите дружества няма да се разглежда като честна, справедлива и професионална съгласно най-добрия интерес на ПКИПЦК, ако във връзка с дейностите по управление и администриране на инвестициите на ПКИПЦК, плащат или получават такса или комисиона, или предоставят или получават непарични облаги, освен:
а)
такса, комисиона или непарична облага, платена на ПКИПЦК или на лице от името на ПКИПЦК или получена от него;
б)
такса, комисионна или непарична облага, платена на трета страна или получена от нея или лице, действащо от името на трета страна, когато са изпълнени следните условия:
i)
съществуването, естеството и размерът на таксата, комисионата или облагата или, когато размерът не може да бъде установен, методът за изчисляване на сумата, трябва да бъдат ясно оповестени на ПКИПЦК по изчерпателен, точен и разбираем начин, преди предоставянето на съответната услуга;
ii)
плащането на такса или комисиона или предоставянето на непарични облаги трябва да има за цел да подобри качеството на съответната услуга, а не да възпрепятства спазването на задължението на управляващото дружество да действа в най-добрия интерес на ПКИПЦК;
в)
подходящи такси, които позволяват или са необходими за предоставянето на съответната услуга, включително попечителски такси, такси за сетълмент и обмяна на валута, законови налози или правни такси, и които по своя характер не могат да доведат до конфликти на интереси със задълженията на управляващото дружество да действа честно, справедливо и професионално в най-добрия интерес на ПКИПЦК.
2. Държавите-членки разрешават на управляващото дружество за целите на параграф 1, буква б), подточка i) да оповестяват в обобщена форма основните условия на споразуменията относно таксите, комисионите или непаричните облаги, при условие че управляващото дружество се задължава при искане от страна на притежателя на дялове да разкрие допълнителни подробности и спазва това задължение.
ГЛАВА V
ОСОБЕНОСТИ НА СТАНДАРТНОТО СПОРАЗУМЕНИЕ МЕЖДУ ДЕПОЗИТАР И УПРАВЛЯВАЩО ДРУЖЕСТВО
(Член 23, параграф 5 и член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО)
Член 30
Елементи, свързани с процедурите, които трябва да се изпълняват от страните по споразумението
Държавите-членки изискват от депозитара и управляващото дружество, наречени в настоящата глава „страни по споразумението“, да включват в писменото споразумение, посочено в член 23, параграф 5 или в член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, най-малко следните особености, свързани с услугите, предоставяни от страните по споразумението, и процедури, които трябва да следват:
а)
описание на процедурите, включително тези, свързани с отговорното пазене, което трябва да бъде възприето за всеки вид актив на ПКИПЦК, поверен на депозитара;
б)
описание на процедурите, които трябва да се следват, ако управляващото дружество възнамерява да промени правилата на фонда или проспекта на ПКИПЦК, и определящи случаите, при които депозитарът следва да бъде информиран или при които е необходимо предварително споразумение от депозитара, за да се пристъпи към изменението;
в)
описание на средствата и процедурите, посредством които депозитарът ще предаде на управляващото дружество цялата важна информация, необходима на управляващото дружество за изпълнение на неговите задължения, включително описание на средствата и процедурите относно упражняването на всякакви права, произтичащи от финансовите инструменти, и средствата и процедурите, прилагани с цел да се позволи на управляващото дружество и на ПКИПЦК да разполагат със своевременен и подходящ достъп до информацията, свързана със сметките на ПКИПЦК;
г)
описание на средствата и процедурите, посредством които депозитарът ще има достъп до цялата важна информация, която му е необходима за изпълнение на неговите задължения;
д)
описание на процедурите, посредством които депозитарът е в състояние да изпраща запитвания относно дейността на управляващото дружество и да оценява качеството на предадената информация, включително чрез посещения на място;
е)
описание на процедурите, посредством които управляващото дружество може да разглежда работата на депозитара по отношение на договорните му задължения.
Член 31
Елементи, свързани с обмена на информация и със задълженията за поверителност и изпиране на пари
1. Държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да включат в него поне следните елементи, свързани с обмена на информация и със задълженията за поверителност и изпиране на пари:
а)
списък на цялата информация, която трябва да се обмени между ПКИПЦК, управляващото дружество и депозитара, свързана с вписването, откупуването, издаването, анулирането и повторното закупуване на дялове на ПКИПЦК;
б)
задълженията за поверителност, приложими по отношение на страните по споразумението;
в)
информация относно задачите и отговорностите на страните по споразумението по отношение на задълженията в областта на предотвратяване изпирането на пари и борбата с финансовия тероризъм, ако е приложимо.
2. Посочените в параграф 1, буква б) задължения са формулирани, така че да не нарушават способността нито на компетентните органи на държавата-членка по произход на управляващото дружество, нито на компетентните органи на държавата-членка по произход на ПКИПЦК да получат достъп до важни документи и информация.
Член 32
Елементи, свързани с назначаването на трети страни
Ако депозитарът или управляващото дружество възнамеряват да определят трети страни за изпълнение на техните съответни задължения, държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да включат в него поне следната информация:
а)
задължение на двете страни по споразумението да предоставят редовно подробности за всяка трета страна, определена от депозитара или управляващото дружество да изпълнява техните съответни задължения;
б)
задължение, че при искане от една от страните, другата страна ще предостави информация относно критериите, използвани при избора на третата страна и стъпките, предприети за контрол на дейностите, извършвани от избраната трета страна;
в)
заявление, че отговорността на депозитара съгласно член 24 или член 34 от Директива 2009/65/ЕО не се променя от обстоятелството, че е предал всички или част от активите на отговорно пазене при трета страна.
Член 33
Елементи, свързани с евентуални изменения и прекратяване на споразумението
Държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да включат в него поне следните елементи, свързани с евентуални изменения и прекратяване на споразумението:
а)
срокът на валидност на споразумението;
б)
условията, при които споразумението може да бъде изменено или прекратено;
в)
условията, необходими за улесняване на преминаването към друг депозитар и в случай на такова преминаване, процедурата, посредством която цялата съществена информация се изпраща на другия депозитар.
Член 34
Приложимо право
Държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да конкретизират законодателството на държавата-членка по произход на ПКИПЦК, което се прилага по отношение на споразумението.
Член 35
Електронно предаване на документи
Когато страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, се съгласят да използват електронни средства за предаване на част или на цялата информация, която се обменя между тях, държавите-членки изискват в това споразумение да се включат разпоредби относно съхраняването на такава информация.
Член 36
Обхват на споразумението
Държавите-членки може да позволят споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да обхваща повече от едно ПКИПЦК, управлявано от управляващото дружество. В този случай в споразумението се изброяват съответните ПКИПЦК.
Член 37
Договор за обслужване
Държавите-членки дават право на страните по споразумението да включат или в споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, или в отделен писмен договор подробности относно средствата и процедурите, посочени в член 30, букви в) и г).
ГЛАВА VI
УПРАВЛЕНИЕ НА РИСКА
(Член 51, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Политика за управление на риска и измерване на риска
Член 38
Политика за управление на риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат подходяща и документирана политика за управление на риска, с помощта на която се установяват рисковете, на които са или могат да бъдат изложени управляваните от тях ПКИПЦК.
Политиката за управление на риска обхваща необходимите процедури, които позволят на управляващото дружество да оцени за всяко управлявано от тях ПКИПЦК експозицията на ПКИПЦК на пазарния, ликвидния риск и риска от контрагента, както и експозицията на ПКИПЦК на всички други рискове, включително оперативните рискове, които могат да бъдат съществени за всяко управлявано от тях ПКИПЦК.
Държавите-членки изискват от управляващите дружества в политиката за управление на риска да бъдат разгледани следните елементи:
а)
техники, инструменти и мерки, позволяващи им да спазват задълженията, предвидени в членове 40 и 41;
б)
разпределяне на отговорностите в рамките на управляващото дружество относно управлението на риска.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че в посочената в параграф 1 политика за управление на риска са определени условията, съдържанието и честотата на отчитане на посоченото в член 12 звено за управление на риска пред съвета на директорите, пред висшето ръководство и по целесъобразност, пред звеното по надзора.
3. За целите на параграфи 1 и 2 държавите-членки гарантират, че управляващите дружества вземат предвид характера, мащаба и сложността на тяхната стопанска дейност и на управляваното от тях ПКИПЦК.
Член 39
Оценяване, контрол и преглед на политиката на управление за риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да оценяват, контролират и да правят периодичен преглед на:
а)
адекватността и ефективността на политиката за управление на риска и на мерките, процесите и техниките, посочени в членове 40 и 41;
б)
степента на съблюдаване от страна на управляващото дружество на политиката за управление на риска и на споразуменията, процесите и техниките, посочени в членове 40 и 41;
в)
адекватността и ефективността на мерките, предприети за отстраняване на слабостите в процеса за управление на риска.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да уведомят компетентните органи на тяхната държава-членка по произход относно всякакви съществени промени в процеса на управление на риска.
3. Държавите-членки гарантират, че предвидените в параграф 1 изисквания подлежат на преглед от компетентните органи на държава-членка по произход на управляващото дружество, който се извършва на текуща основа и съответно при предоставяне на разрешително за извършване на дейност.
РАЗДЕЛ 2
Процеси на управление на риска, експозиция на риска от контрагента и концентрация на емитента
Член 40
Измерване и управление на риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да приемат подходящи и ефективни организационни мерки, процеси и техники с цел:
а)
измерване и управление по всяко време на рисковете, на които управляваните от тях ПКИПЦК са или могат да бъдат изложени;
б)
гарантиране на спазване на ограниченията относно глобалния риск и риска от контрагента в съответствие с членове 41 и 43.
Тези организационни мерки, процеси и техники са съобразени с естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на управляващите дружества и на управляваните от тях ПКИПЦК или отговарят на профила на риска на ПКИПЦК.
2. За целите на параграф 1 държавите-членки изискват от управляващите дружества да предприемат следните действия за всяко управлявано от тях ПКИПЦК:
а)
да установят организационни мерки, процеси и техники за измерване на риска, необходими да гарантират, че рисковете, свързани със заетите позиции, и техният принос към общия рисков профил са правилно измерени въз основа на ясни и надеждни данни и че организационните мерки, процесите и техниките за измерване на риска са адекватно документирани;
б)
да извършват при необходимост периодични бек тестове за преглед на валидността на мерките за измерване на риска, които включват базирани на модел прогнози и оценки;
в)
да извършват при необходимост периодични стрес тестове и анализи на сценария, с цел да се отговори на рисковете, възникващи от потенциални промени в пазарните условия, които може да повлияят неблагоприятно на ПКИПЦК;
г)
да установят, прилагат и поддържат документирана система за вътрешни ограничения относно мерките, използвани за управление и контрол на съответните рискове за всяко ПКИПЦК, като се отчитат всички рискове, които могат да бъдат съществени за ПКИПЦК, както се посочва в член 38, и като осигуряват съответствие с рисковия профил на ПКИПЦК;
д)
да гарантират, че за всяко ПКИПЦК текущото равнище на риск отговаря на системата за ограничаване на риска, както е определено в буква г);
е)
да установят, прилагат и поддържат подходящи процедури, които в случай на действителни или очаквани нарушения на системата на ПКИПЦК за ограничаване на риска водят до коригиращи действия в най-добрия интерес на притежателите на дялове.
3. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества прилагат подходящ процес за управление на ликвидния риск, за да се гарантира, че управляваното от тях ПКИПЦК е в състояние да спазва по всяко време член 84, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО.
Където е целесъобразно, управляващите дружества провеждат стрес тестове, които позволяват да се оцени ликвидният риск на ПКИПЦК при изключителни обстоятелства.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че за всяко управлявано от тях ПКИПЦК управляват ликвидния профил на инвестициите на ПКИПЦК в съответствие с политиката за откупуване, установена в правилата на фонда, в учредителните актове или в проспектите.
Член 41
Изчисляване на глобалния риск
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да изчислят глобалния риск на управляваното от тях ПКИПЦК, както се посочва в член 51, параграф 3 от Директива 2009/65/ЕО, като едно от следното:
а)
допълнителния риск или левъридж, генерирани от управляваното ПКИПЦК чрез използването на финансови деривативни инструменти, включително внедрени деривативи съгласно член 51, параграф 3, четвърта алинея от Директива 2009/65/ЕО, които не могат да надхвърлят общата нетна стойност на ПКИПЦК;
б)
пазарния риск на портфейла на ПКИПЦК.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да изчисляват глобалния риск на ПКИПЦК поне ежедневно.
3. Държавите-членки може да разрешат на управляващите дружества да изчисляват глобалния риск чрез използване по целесъобразност на подхода за задълженията, подхода за стойността под риск или други усъвършенствани методики за измерване на риска. За целите на тази разпоредба „стойността под риск“ означава измерване на максималния размер на очакваната загуба при определен доверителен праг за определен период от време.
Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че избраният метод за измерване на глобалния риск е подходящ, като се има предвид преследваната от ПКИПЦК инвестиционна стратегия, както и видовете и сложността на използваните финансови деривативни инструменти и частта от портфейла на ПКИПЦК, съставена от финансови деривативни инструменти.
4. Ако в съответствие с член 51, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО ПКИПЦК прилага техники и инструменти, включително споразумения за обратно изкупуване или трансакции за даване на заем на ценни книжа, за да създаде допълнителен левъридж или пазарен риск, държавите-членки изискват от управляващите дружества да вземат предвид тези трансакции, когато изчисляват глобалния риск.
Член 42
Подход за задълженията
1. Ако подходът за задълженията се използва за изчисляване на глобалния риск, държавите-членки изискват от управляващите дружества да прилагат този подход към всички позиции на финансови деривативни инструменти, включително внедрените деривативи, както се посочва в член 51, параграф 3, четвърта алинея от Директива 2009/65/ЕО, независимо дали се използва като част от общата инвестиционна политика на ПКИПЦК за целите на намаляване на риска или за целите на ефективно управление на портфейла, както се посочва в член 51, параграф 2 от същата директива.
2. Ако подходът за задълженията се използва за изчисляване на глобалния риск, държавите-членки изискват от управляващите дружества да обърнат всяка позиция на финансов деривативен инструмент в пазарната стойност на еквивалентна позиция в базисния актив на този дериватив (стандартен подход за задължения).
Държавите-членки могат да позволят на управляващите дружества да използват други методи за изчисляване, които са подобни на стандартния подход за задълженията.
3. Държавите-членки могат да позволят на управляващото дружество, когато изчислява глобалния риск да вземе предвид споразумения за нетиране и хеджиране, ако тези споразумения не пренебрегват очевидни и съществени рискове и водят да ясно намаляване на рисковата експозиция.
4. Ако използването на финансови деривативни инструменти не създава допълнителен риск за ПКИПЦК, базисният риск не трябва да се включва в изчисляването на задължението.
5. При използване на подхода за задълженията споразуменията за временно заемане на средства, сключени от името на ПКИПЦК в съответствие с член 83 от Директива 2009/65/ЕО, не трябва да се включват в изчисляването на глобалния риск.
Член 43
Риск от контрагента и концентрация на емитента
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че рискът от контрагента, възникващ от извънборсов финансов деривативен инструмент, е предмет на ограниченията по член 52 от Директива 2009/65/ЕО.
2. При изчисляване на експозицията на ПКИПЦК към риска от контрагента в съответствие с ограниченията, предвидени в член 52, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО, управляващите дружества използват положителната пазарна стойност на извънборсовия деривативен договор с този контрагент.
Управляващите дружества може да нетират деривативните позиции на ПКИПЦК със същия контрагент, при условие че могат законно да наложат споразумения за нетиране с контрагента от името на ПКИПЦК. Нетиране се разрешава единствено по отношение на извънборсови деривативни инструменти със същия контрагент, но не се разрешава във връзка с други експозиции, които ПКИПЦК може да има към същия контрагент.
3. Държавите-членки могат да разрешат на управляващите дружества да намалят експозицията на ПКИПЦК към контрагента по трансакцията с извънборсови деривативи посредством получаването на обезпечение. Полученото обезпечение трябва да е достатъчно ликвидно, така че да може да бъде продадено бързо на цена, която е близка до оценката на стойността преди продажбата.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества при изчисляване на експозицията към риска от контрагента да вземат предвид обезпеченията, както се посочва в член 52, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО, когато управляващото дружество предава обезпечението на извънборсовия контрагент от името на ПКИПЦК. Предаденото обезпечение може да бъде взето предвид по нетната му стойност само ако управляващото дружество е в състояние законово да приведе в действие споразумения за нетиране с този контрагент от името на ПКИПЦК.
5. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да изчислят ограниченията на концентрацията на емитента съгласно член 52 от Директива 2009/65/ЕО въз основа на базисната експозиция, създадена чрез използването на финансови деривативни инструменти съгласно подхода за задълженията.
6. По отношение на експозицията, възникваща от трансакциите с извънборсови деривативи съгласно член 52, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО, държавите-членки изискват от управляващите дружества да включват в изчисленията всякаква експозиция към риска от контрагента на извънборсовия дериватив.
РАЗДЕЛ 3
Процедури за оценка на извънборсовите деривативи
Член 44
Процедури за оценка на стойността на извънборсовите деривативи
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да потвърдят, че на експозицията на ПКИПЦК към извънборсови деривативи са определени справедливи стойности, които не разчитат единствено на пазарните котировки от контрагенти на извънборсови трансакции и които изпълняват критериите по член 8, параграф 4 от Директива 2007/16/ЕО.
2. За целите на параграф 1 управляващите дружества установяват, изпълняват и поддържат организационни мерки и процедури, които гарантират правилното, прозрачно и справедливо оценяване на експозицията на ПКИПЦК към извънборсови деривативи.
Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че справедливата стойност на извънборсовите деравитиви е предмет на адекватна, точна и независима оценка.
Мерките и процедурите за оценяване са адекватни и отговарят на естеството и сложността на съответните извънборсови деривативи.
Управляващите дружества спазват изискванията по член 5, параграф 2 и член 23, параграф 4, втора алинея, когато мерките и процедурите относно оценката на извънборсовите деривативи включва извършването на определени дейности от трети страни.
3. За целите на параграфи 1 и 2 на звеното по управление на риска се възлагат специфични задачи и задължения.
4. Посочените в параграф 2 мерки и процедури за оценяване се документират адекватно.
РАЗДЕЛ 4
Предаване на информация за деривативни инструменти
Член 45
Доклади за деривативни инструменти
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да представят на компетентните органи на тяхната държава-членка по произход, поне веднъж годишно доклади, съдържащи информация, която отразява вярно и безпристрастно видовете деривативни инструменти, използвани за всяко управлявано от тях ПКИПЦК, свързаните с тях рискове, количествените ограничения и методите, които са избрани за оценяване на рисковете, свързани с трансакциите на деравитиви.
2. Държавите-членки гарантират, че компетентните органи на държавата-членка по произход на управляващото дружество преглеждат редовността и пълнотата на посочената в параграф 1 информация и, когато е необходимо, могат да се предприемат съответни действия.
ГЛАВА VII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 46
Транспониране
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за спазване на настоящата директива, не по-късно от 30 юни 2011 г. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези разпоредби и таблицата за съответствие между тези разпоредби и настоящата директива.
Когато държавите-членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 47
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 48
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 1 юли 2010 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2010/43/ΕΕ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 1ης Ιουλίου 2010
για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις, τις συγκρούσεις συμφερόντων, την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, τη διαχείριση κινδύνου και το περιεχόμενο της συμφωνίας μεταξύ ενός θεματοφύλακα και μιας εταιρείας διαχείρισης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
την οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (αναδιατύπωση) (1), και ιδίως το άρθρο 12 παράγραφος 3, το άρθρο 14 παράγραφος 2, το άρθρο 23 παράγραφος 6, το άρθρο 33 παράγραφος 6 και το άρθρο 51 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι κανόνες και η ορολογία που αφορούν τις οργανωτικές απαιτήσεις, τις συγκρούσεις συμφερόντων και την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας πρέπει να ευθυγραμμίζονται στο μέγιστο δυνατό βαθμό με τα πρότυπα που καθιερώθηκαν για τον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από την οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) και της οδηγίας 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις και τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, καθώς και τους ορισμούς που ισχύουν για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας (3). Η εν λόγω ευθυγράμμιση, ενώ λαμβάνει δεόντως υπόψη τις ιδιαιτερότητες του επιχειρηματικού κλάδου συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων, επιτρέπει την επίτευξη ισότιμων προτύπων όχι μόνο μεταξύ διαφορετικών κλάδων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών αλλά και εντός του επιχειρηματικού κλάδου διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ευρύτερα, όπου ορισμένες απαιτήσεις της οδηγίας 2006/73/ΕΚ έχουν ήδη επεκταθεί από κάποια κράτη μέλη σε εταιρείες διαχείρισης ΟΣΕΚΑ.
(2)
Κρίνεται σκόπιμο οι εν λόγω κανόνες να θεσπιστούν υπό μορφή οδηγίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η προσαρμογή των διατάξεων εφαρμογής στις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης αγοράς και του νομικού συστήματος κάθε κράτους μέλους. Η οδηγία θα επιτρέψει επίσης το μέγιστο επίπεδο συνοχής με το καθεστώς που δημιουργείται από την οδηγία 2006/73/ΕΚ.
(3)
Παρότι οι αρχές οι οποίες καθορίζονται στην παρούσα οδηγία έχουν γενική συνάφεια για όλες τις εταιρείες διαχείρισης, εμφανίζουν αρκετή ευελιξία ώστε να διασφαλίζεται ότι η εφαρμογή τους και η εποπτεία αυτής της εφαρμογής από τις αρμόδιες αρχές είναι αναλογική και λαμβάνει υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας μιας εταιρείας διαχείρισης και την ποικιλομορφία των εταιρειών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, καθώς και την πολυμορφία των διάφορων ΟΣΕΚΑ που δύναται να διαχειρίζεται μια εταιρεία διαχείρισης.
(4)
Στο μέτρο που επιτρέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να είναι σε θέση να προβαίνουν σε ρυθμίσεις ώστε ορισμένες από τις δραστηριότητές τους να ασκούνται από τρίτους. Οι κανόνες εφαρμογής πρέπει να ισχύουν αντιστοίχως. Η εταιρεία διαχείρισης πρέπει ειδικότερα να επιδεικνύει τη δέουσα επιμέλεια προκειμένου να διαπιστώνει εάν, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των καθηκόντων που θα ασκούνται από τρίτους, η επιχείρηση που ασκεί αυτές τις δραστηριότητες μπορεί να θεωρείται ότι διαθέτει τα προσόντα και τις ικανότητες για την ανάληψη των εν λόγω καθηκόντων. Ως εκ τούτου, ο τρίτος θα πρέπει να πληροί όλες τις οργανωτικές απαιτήσεις και τις απαιτήσεις σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων σε σχέση με τη δραστηριότητα που θα ασκεί. Συνάγεται επίσης ότι η εταιρεία διαχείρισης πρέπει να εξακριβώνει ότι ο τρίτος έχει λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να συμμορφώνεται με τις εν λόγω απαιτήσεις και πρέπει να παρακολουθεί αποτελεσματικά τη συμμόρφωση του τρίτου με τις εν λόγω απαιτήσεις. Σε περίπτωση που ο εξουσιοδοτούμενος είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τις ανατεθείσες δραστηριότητες, πρέπει να ισχύουν ισοδύναμες οργανωτικές απαιτήσεις και απαιτήσεις σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων για τη δραστηριότητα παρακολούθησης των ανατεθεισών δραστηριοτήτων. Η εταιρεία διαχείρισης πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει υπόψη κατά τη διαδικασία της δέουσας επιμέλειας το γεγονός ότι ο τρίτος στον οποίο ανατίθενται οι δραστηριότητες θα υπόκειται συχνά στην οδηγία 2004/39/ΕΚ.
(5)
Προκειμένου να αποφευχθεί η εφαρμογή διαφορετικών προτύπων για τις εταιρείες διαχείρισης και τις εταιρείες επενδύσεων που δεν έχουν ορίσει εταιρεία διαχείρισης, οι τελευταίες πρέπει να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες δεοντολογίας και τις ίδιες διατάξεις αναφορικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων και τη διαχείριση κινδύνου με τις εταιρείες διαχείρισης. Συνεπώς, οι κανόνες της παρούσας οδηγίας σχετικά με τις διοικητικές διαδικασίες και τους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου πρέπει, στο πλαίσιο ορθής πρακτικής, να ισχύουν τόσο για τις εταιρείες διαχείρισης όσο και για τις εταιρείες επενδύσεων που δεν έχουν ορίσει εταιρεία διαχείρισης, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της αναλογικότητας.
(6)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ απαιτεί από τις εταιρείες διαχείρισης να διαθέτουν ορθές διοικητικές διαδικασίες. Προκειμένου να συμμορφώνονται με την εν λόγω απαίτηση, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να δημιουργήσουν μια πλήρως τεκμηριωμένη οργανωτική διάρθρωση η οποία αναθέτει με σαφήνεια αρμοδιότητες και διασφαλίζει ικανοποιητική ροή πληροφοριών μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων μερών. Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει επίσης να θεσπίσουν συστήματα για τη διαφύλαξη των πληροφοριών και τη διασφάλιση της συνέχειας της επιχειρηματικής δραστηριότητας και τα οποία είναι επαρκή ώστε να τους επιτρέπουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους σε περιπτώσεις άσκησης των δραστηριοτήτων τους από τρίτους.
(7)
Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει επίσης να διατηρούν τους απαραίτητους πόρους, ειδικότερα, προκειμένου να απασχολούν προσωπικό με τα κατάλληλα προσόντα και την κατάλληλη γνώση και εμπειρία ώστε να είναι σε θέση να εκτελούν τα καθήκοντά τους.
(8)
Όσον αφορά τις ασφαλείς διαδικασίες επεξεργασίας δεδομένων και την υποχρέωση εξακρίβωσης όλων των συναλλαγών στις οποίες συμμετέχει ο ΟΣΕΚΑ, η εταιρεία διαχείρισης οφείλει να έχει θεσπίσει ρυθμίσεις οι οποίες επιτρέπουν την έγκαιρη και ορθή καταγραφή κάθε συναλλαγής που πραγματοποιείται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ.
(9)
Η λογιστική αποτελεί έναν από τους κύριους τομείς της διοίκησης των ΟΣΕΚΑ. Συνεπώς, είναι θέμα πρωταρχικής σημασίας οι λογιστικές διαδικασίες να διευκρινίζονται περαιτέρω στη νομοθεσία εφαρμογής. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία πρέπει να διασφαλίζει την τήρηση των αρχών σύμφωνα με τις οποίες το ενεργητικό και το παθητικό ενός ΟΣΕΚΑ ή των επενδυτικών τμημάτων του μπορούν να προσδιορίζονται άμεσα, και σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί. Επιπροσθέτως, σε περίπτωση που υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες μετοχών αναλόγως, για παράδειγμα, του επιπέδου της προμήθειας διαχείρισης, θα πρέπει να είναι δυνατόν η καθαρή αξία του ενεργητικού αυτών των διαφορετικών κατηγοριών να προκύπτει άμεσα από τα λογιστικά στοιχεία.
(10)
Η σαφής ανάθεση αρμοδιοτήτων των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και της εποπτική λειτουργία είναι κεντρικής σημασίας για την εφαρμογή των κατάλληλων μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου, σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ. Αυτό συνεπάγεται ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη θα πρέπει να είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή της γενικής επενδυτικής πολιτικής που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 583/2010 της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις βασικές πληροφορίες για τους επενδυτές και τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται κατά την παροχή των βασικών πληροφοριών για τους επενδυτές ή όταν το ενημερωτικό φυλλάδιο διατίθεται σε σταθερό μέσο (4). Τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη πρέπει επίσης να διατηρούν την ευθύνη για τις επενδυτικές στρατηγικές οι οποίες αποτελούν τις γενικές πληροφορίες σχετικά με τη στρατηγική κατανομή των στοιχείων ενεργητικού του ΟΣΕΚΑ και των επενδυτικών τεχνικών που απαιτούνται για την επαρκή και αποτελεσματική εφαρμογή της επενδυτικής πολιτικής. Ο σαφής καταμερισμός των αρμοδιοτήτων θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει τον κατάλληλο έλεγχο προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η επένδυση των στοιχείων ενεργητικού του ΟΣΕΚΑ πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανονισμούς περί αμοιβαίων κεφαλαίων ή τα καταστατικά έγγραφα και τις ισχύουσες νομικές διατάξεις, καθώς και ότι τηρούνται τα όρια κινδύνου κάθε ΟΣΕΚΑ. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων θα πρέπει να συνάδει με το ρόλο και τις αρμοδιότητες των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και της εποπτικής λειτουργίας, σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο και τους κώδικες εταιρικής διακυβέρνησης. Είναι δυνατόν στα ανώτερα διευθυντικά στελέχη να περιλαμβάνονται μερικά ή όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
(11)
Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι μια εταιρεία διαχείρισης διαθέτει κατάλληλο μηχανισμό ελέγχου, απαιτούνται λειτουργίες διαρκούς συμμόρφωσης και εσωτερικού λογιστικού ελέγχου. Η λειτουργία συμμόρφωσης πρέπει να διαμορφώνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι μπορεί να εντοπίζει οποιονδήποτε κίνδυνο αδυναμίας της εταιρείας διαχείρισης να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ. Η λειτουργία λογιστικού ελέγχου πρέπει να επιδιώκει την επαλήθευση και αξιολόγηση των διάφορων ελεγκτικών διαδικασιών και διοικητικών ρυθμίσεων που εφαρμόζει η εταιρεία διαχείρισης.
(12)
Είναι απαραίτητο να επιτρέπεται στις εταιρείες διαχείρισης ένας βαθμός ευελιξίας κατά τη διαμόρφωση της οργάνωσης για τη διαχείριση κινδύνου. Σε περίπτωση που δεν είναι κατάλληλη ή αναλογική η ύπαρξη χωριστής λειτουργίας διαχείρισης κινδύνου, η εταιρεία διαχείρισης θα πρέπει εντούτοις να είναι σε θέση να αποδείξει ότι συγκεκριμένες διασφαλίσεις κατά των συγκρούσεων συμφερόντων επιτρέπουν την ανεξάρτητη άσκηση των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνου.
(13)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης υποχρεούνται να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις προσωπικές συναλλαγές. Σύμφωνα με την οδηγία 2006/73/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να αποτρέπουν τους υπαλλήλους τους, οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο συγκρούσεων συμφερόντων ή κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες, κατά την έννοια της οδηγίας 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (5), από το να εκτελούν προσωπικές συναλλαγές οι οποίες προκύπτουν από κατάχρηση πληροφοριών που έχουν συγκεντρώσει κατά την άσκηση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας.
(14)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ απαιτεί από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι για κάθε συναλλαγή χαρτοφυλακίου στην οποία συμμετέχει ο ΟΣΕΚΑ είναι δυνατή η εξακρίβωση της προέλευσής της, των συναλλασσόμενων, του χαρακτήρα της, καθώς και του τόπου και χρόνου πραγματοποίησής της. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητος ο καθορισμός των απαιτήσεων για την καταγραφή των συναλλαγών χαρτοφυλακίου και των εντολών διάθεσης και εξόφλησης.
(15)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ απαιτεί από τις εταιρείες διαχείρισης των ΟΣΕΚΑ να διαθέτουν κατάλληλους μηχανισμούς προκειμένου να εξασφαλίζουν τη δίκαιη μεταχείριση του ΟΣΕΚΑ σε περιπτώσεις αναπόφευκτων συγκρούσεων συμφερόντων. Ως εκ τούτου, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να εξασφαλίζουν ότι στις περιπτώσεις αυτές τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη ή άλλο αρμόδιο εσωτερικό όργανο της εταιρείας διαχείρισης ενημερώνονται αμέσως, ώστε να λαμβάνουν όλες τις απαιτούμενες αποφάσεις για να εξασφαλίζουν τη δίκαιη μεταχείριση του ΟΣΕΚΑ και των μεριδιούχων του.
(16)
Οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να κληθούν να θεσπίσουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν μια αποτελεσματική και κατάλληλη στρατηγική για την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου τα οποία συνοδεύουν τα χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία κατέχει ο ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται, με σκοπό να διασφαλίζεται ότι τα εν λόγω δικαιώματα ασκούνται προς το αποκλειστικό όφελος του ΟΣΕΚΑ. Οι πληροφορίες σχετικά με τη στρατηγική και την εφαρμογή της θα πρέπει να διατίθενται ελεύθερα στους επενδυτές, μεταξύ άλλων και μέσω ιστοτόπου. Κατά περίπτωση, η απόφαση μη άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να θεωρηθεί ότι είναι προς το αποκλειστικό όφελος του ΟΣΕΚΑ ανάλογα με την επενδυτική στρατηγική του. Ωστόσο, δεν πρέπει να αποκλείεται η δυνατότητα μιας εταιρείας επενδύσεων να ψηφίζει τον εαυτό της ή να δίδει συγκεκριμένες οδηγίες ψήφου στην εταιρεία διαχείρισής της.
(17)
Η υποχρέωση ενημέρωσης των ανώτερων διευθυντικών στελεχών ή άλλου αρμόδιου εσωτερικού οργάνου της εταιρείας διαχείρισης, προκειμένου να λαμβάνουν τις απαραίτητες αποφάσεις, δεν πρέπει να περιορίζει το καθήκον των εταιρειών διαχείρισης και του ΟΣΕΚΑ να αναφέρουν καταστάσεις κατά τις οποίες οι οργανωτικές ή διοικητικές ρυθμίσεις για τις συγκρούσεις συμφερόντων δεν ήταν επαρκείς για να εξασφαλισθεί, με εύλογη βεβαιότητα, η πρόληψη του κινδύνου ζημίας, για παράδειγμα στις περιοδικές τους εκθέσεις. Οι εκθέσεις αυτές πρέπει να εξηγούν και να γνωστοποιούν τους λόγους για τους οποίους ελήφθη η απόφαση από την εταιρεία διαχείρισης, ακόμη και σε περίπτωση που λαμβάνεται απόφαση μη δράσης, λαμβάνοντας υπόψη τις εσωτερικές πολιτικές και διαδικασίες που θεσπίζονται για τον προσδιορισμό, την πρόληψη και τη διαχείριση συγκρούσεων συμφερόντων.
(18)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης υποχρεούνται να δρουν προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται και χάριν της ακεραιότητας της αγοράς. Ορισμένες συμπεριφορές, όπως ο αγοραίος χρονισμός και οι εκπρόθεσμες διαπραγματεύσεις, ενδέχεται να έχουν αρνητικές συνέπειες για τους μεριδιούχους και να υπονομεύσουν τη λειτουργία της αγοράς. Συνεπώς, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να εφαρμόζουν τις κατάλληλες διαδικασίες για την αποτροπή αθέμιτων πρακτικών. Επιπλέον, οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να εφαρμόζουν κατάλληλες διαδικασίες προστασίας από την επιβολή αδικαιολόγητων χρεώσεων και από δραστηριότητες, όπως ο υπερβολικός βαθμός εμπορικών συναλλαγών, λαμβάνοντας υπόψη τους επενδυτικούς στόχους και την πολιτική των ΟΣΕΚΑ.
(19)
Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει επίσης να δρουν προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ κατά την άμεση εκτέλεση εντολών διαπραγμάτευσης για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται ή με διαβίβασή των εν λόγω εντολών σε τρίτους. Κατά την εκτέλεση εντολών για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να λαμβάνουν όλα τα εύλογα μέτρα για την επίτευξη του βέλτιστου δυνατού αποτελέσματος για τους ΟΣΕΚΑ σε συνεχή βάση, λαμβάνοντας υπόψη την τιμή, το κόστος, την ταχύτητα, την πιθανότητα εκτέλεσης και διακανονισμού, τον όγκο και τη φύση ή οποιοδήποτε άλλο παράγοντα που αφορά την εκτέλεση της εντολής.
(20)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι εταιρείες διαχείρισης ενεργούν με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, προσοχή και επιμέλεια προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται, όπως απαιτεί η οδηγία 2009/65/ΕΚ, είναι απαραίτητο να θεσπισθούν κανόνες σχετικά με την εκτέλεση των εντολών.
(21)
Δεν πρέπει να επιτρέπονται ορισμένα τέλη, προμήθειες ή μη χρηματικές παροχές που μπορεί να καταβάλλονται σε μια εταιρεία διαχείρισης ή από αυτήν καθώς μπορεί να έχουν αντίκτυπο στην τήρηση των απαιτήσεων που καθορίζονται στην οδηγία 2009/65/ΕΚ, σύμφωνα με τις οποίες η εταιρεία διαχείρισης πρέπει να ενεργεί με τρόπο έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό σύμφωνα με τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να θεσπίζονται σαφείς κανόνες που καθορίζουν σε ποιες περιπτώσεις τα τέλη, οι προμήθειες και οι μη χρηματικές παροχές δεν θεωρείται ότι παραβιάζουν τις εν λόγω αρχές.
(22)
Οι διασυνοριακές δραστηριότητες της εταιρείας διαχείρισης δημιουργούν νέες προκλήσεις για τις σχέσεις μεταξύ της εταιρείας διαχείρισης και του θεματοφύλακα του ΟΣΕΚΑ. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η απαιτούμενη ασφάλεια δικαίου, τα κύρια στοιχεία της συμφωνίας μεταξύ του θεματοφύλακα του ΟΣΕΚΑ και της εταιρείας διαχείρισης, σε περίπτωση που η εταιρεία διαχείρισης είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος καταγωγής του ΟΣΕΚΑ, θα πρέπει να καθορίζονται στην παρούσα οδηγία. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται ότι η συμφωνία αυτή επιτυγχάνει ορθά το στόχο της, είναι απαραίτητο να προβλέπονται κανόνες περί σύγκρουσης νόμων οι οποίοι παρεκκλίνουν από τις διατάξεις των άρθρων 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) (6), με τρόπο ώστε το εφαρμοστέο δίκαιο σε αυτήν τη συμφωνία να είναι το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΣΕΚΑ.
(23)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ περιλαμβάνει την υποχρέωση καθορισμού κριτηρίων για την αξιολόγηση της καταλληλότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου μιας εταιρείας διαχείρισης. Τα κριτήρια αυτά εστιάζουν στη χάραξη κατάλληλης και τεκμηριωμένης πολιτικής διαχείρισης κινδύνου που θα εφαρμόζεται από τις εταιρείες διαχείρισης. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να επιτρέπει στις εταιρείες διαχείρισης να αξιολογούν τους κινδύνους των θέσεων εντός των χαρτοφυλακίων που διαχειρίζονται και της συμβολής αυτών των επιμέρους κινδύνων στο γενικότερο προφίλ κινδύνου του χαρτοφυλακίου. Η οργάνωση της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου πρέπει να είναι κατάλληλη και αναλογική προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων της εταιρείας διαχείρισης και του ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται.
(24)
Η περιοδική αξιολόγηση, παρακολούθηση και επανεξέταση της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου από τις εταιρείες διαχείρισης συνιστούν επίσης κριτήριο αξιολόγησης της καταλληλότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου. Στο κριτήριο αυτό περιλαμβάνεται επίσης η επανεξέταση της αποτελεσματικότητας των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών κατά την εκτέλεση της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου.
(25)
Ως ουσιαστικό στοιχείο των κριτηρίων αξιολόγησης της καταλληλότητας των διαδικασιών διαχείρισης κινδύνου, πρέπει να υιοθετούνται αναλογικές και αποτελεσματικές τεχνικές μέτρησης κινδύνου από τις εταιρείες διαχείρισης προκειμένου να μετρώνται ανά πάσα στιγμή οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν οι ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται. Οι απαιτήσεις αυτές βασίζονται σε κοινές πρακτικές που συμφωνήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Σε αυτές περιλαμβάνονται ποσοτικά μέτρα, όσον αφορά τους ποσοτικά μετρήσιμους κινδύνους, καθώς και ποιοτικές μέθοδοι. Τα συστήματα και εργαλεία επεξεργασίας ηλεκτρονικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των ποσοτικών μέτρων θα πρέπει να συγχωνεύονται μεταξύ τους ή με τις εφαρμογές γραφείου εξυπηρέτησης και λογιστικής. Οι τεχνικές μέτρησης κινδύνου θα πρέπει να επιτρέπουν την κατάλληλη μέτρηση των κινδύνων σε περιόδους αυξημένης αναταραχής της αγοράς, καθώς και την επανεξέτασή τους εφόσον αυτό είναι απαραίτητο προς το συμφέρον των μεριδιούχων. Θα πρέπει επίσης να επιτρέπουν την κατάλληλη αξιολόγηση της συγκέντρωσης και αλληλεπίδρασης των σχετικών κινδύνων σε επίπεδο χαρτοφυλακίου.
(26)
Στόχος ενός λειτουργικού συστήματος διαχείρισης κινδύνου είναι η τήρηση των επενδυτικών ορίων που ορίζονται από την οδηγία 2009/65/ΕΚ, όπως τα όρια της συνολικής έκθεσης και της έκθεσης σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, από τις εταιρείες διαχείρισης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να καθορίζονται κριτήρια σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού της συνολικής έκθεσης και του κινδύνου αντισυμβαλλομένου.
(27)
Κατά τον καθορισμό των κριτηρίων αυτών, είναι απαραίτητο η οδηγία αυτή να διευκρινίζει τον τρόπο υπολογισμού της συνολικής έκθεσης, περιλαμβάνοντας την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων (commitment approach), της προσέγγισης βάσει της δυνητικής ζημίας (value at risk) ή προηγμένων μεθόδων μέτρησης κινδύνου. Η οδηγία θα πρέπει επίσης να καθορίζει τα κύρια στοιχεία της μεθόδου σύμφωνα με την οποία η εταιρεία διαχείρισης θα πρέπει να υπολογίζει τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου. Κατά την εφαρμογή των εν λόγω κανόνων, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες εφαρμόζονται αυτές οι μέθοδοι, περιλαμβανομένων των αρχών που ισχύουν για αυτές τις συμφωνίες παροχής ασφάλειας για τη μείωση της έκθεσης των ΟΣΕΚΑ σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, καθώς και η χρήση συμφωνιών αντιστάθμισης κινδύνου και συμψηφισμού, οι οποίες καταρτίζονται από τις αρμόδιες αρχές που εργάζονται στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών.
(28)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης υποχρεούνται να εφαρμόζουν μια διαδικασία για την ακριβή και ανεξάρτητη αξιολόγηση της αξίας των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία καθορίζει λεπτομερείς κανόνες για αυτήν τη διαδικασία σύμφωνα με την οδηγία 2007/16/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2007, για την εφαρμογή της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) όσον αφορά τη διευκρίνηση ορισμένων ορισμών (7). Στο πλαίσιο της ορθής πρακτικής, οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να εφαρμόζουν τις εν λόγω απαιτήσεις στα μέσα τα οποία εκθέτουν τον ΟΣΕΚΑ σε κινδύνους αποτίμησης ισοδύναμους προς αυτούς που προκύπτουν από τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, όπως αυτοί που σχετίζονται με έλλειψη ρευστότητας προϊόντων ή/και με την πολυπλοκότητα της δομής απόδοσης. Επομένως, οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να υιοθετούν ρυθμίσεις και διαδικασίες σύμφωνες προς τις απαιτήσεις του άρθρου 44 για την αποτίμηση λιγότερο ρευστών ή πολύπλοκων κινητών αξιών και μέσων χρηματαγοράς που απαιτούν τη χρήση μεθόδων αποτίμησης βασισμένες σε μοντέλα.
(29)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, μια εταιρεία διαχείρισης υποχρεούται να παρέχει στις σχετικές αρμόδιες αρχές πληροφορίες σχετικά με τα είδη των παράγωγων μέσων στα οποία έχει επενδύσει ο ΟΣΕΚΑ, τους υποκείμενους κινδύνους, τα ισχύοντα ποσοτικά όρια και τις επιλεγείσες μεθόδους για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με τέτοιου είδους συναλλαγές. Θα πρέπει να προσδιορίζεται το περιεχόμενο και η διαδικασία που πρέπει να εφαρμόζει μια εταιρεία διαχείρισης κατά την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής.
(30)
Ζητήθηκε η γνώμη της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών, η οποία συστάθηκε με την απόφαση 2009/77/ΕΚ της Επιτροπής (8), για παροχή τεχνικών συμβουλών.
(31)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της ευρωπαϊκής επιτροπής κινητών αξιών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες εφαρμογής της οδηγίας 2009/65/ΕΚ οι οποίοι:
1)
προσδιορίζουν τις διαδικασίες και ρυθμίσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 12 παράγραφος 1, καθώς και τις δομές και τις οργανωτικές απαιτήσεις για την ελαχιστοποίηση των συγκρούσεων συμφερόντων που αναφέρονται στο στοιχείο β) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 12 παράγραφος 1·
2)
θεσπίζουν κριτήρια για τη δράση με έντιμο και δίκαιο τρόπο και με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, προσοχή και επιμέλεια προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ, καθώς και κριτήρια για τον προσδιορισμό των ειδών σύγκρουσης συμφερόντων, καθορίζοντας τις απαιτούμενες αρχές για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής χρήσης των πόρων, ορίζοντας τα μέτρα που θα πρέπει να λαμβάνονται για τον προσδιορισμό, την πρόληψη, τη διαχείριση ή τη γνωστοποίηση συγκρούσεων συμφερόντων κατά το άρθρο 14 παράγραφοι 1 και 2·
3)
αφορούν τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται στις συμφωνίες μεταξύ του θεματοφύλακα και της εταιρείας διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 5 και το άρθρο 33 παράγραφος 5 και
4)
αφορούν τη διαδικασία διαχείρισης κινδύνου κατά το άρθρο 51 παράγραφος 1, ιδίως τα κριτήρια για την αξιολόγηση της καταλληλότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου που εφαρμόζει η εταιρεία διαχείρισης, καθώς και την πολιτική και τις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου και τις ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές για τη μέτρηση και διαχείριση κινδύνου που σχετίζονται με τα εν λόγω κριτήρια.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία ισχύει για τις εταιρείες διαχείρισης οι οποίες ασκούν τη δραστηριότητα της διαχείρισης ενός οργανισμού συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
Το κεφάλαιο V της παρούσας οδηγίας ισχύει επίσης για τους θεματοφύλακες που ασκούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου IV και του τμήματος 3 του κεφαλαίου V της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου, το άρθρο 12 του κεφαλαίου II και των κεφαλαίων III, IV και VI ισχύουν, τηρουμένων των αναλογιών, για τις εταιρείες επενδύσεων που δεν έχουν ορίσει εταιρεία διαχείρισης εγκεκριμένη σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ.
Στις περιπτώσεις αυτές, η «εταιρεία διαχείρισης» νοείται ως «εταιρεία επενδύσεων».
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί επιπροσθέτως των ορισμών που διατυπώνονται στην οδηγία 2009/65/ΕΚ:
1)
ως «πελάτης» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ή άλλη επιχείρηση που περιλαμβάνει έναν ΟΣΕΚΑ, στο οποίο μια εταιρεία διαχείρισης παρέχει υπηρεσία συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων ή υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
2)
ως «μεριδιούχος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατέχει ένα ή περισσότερα μερίδια σε έναν ΟΣΕΚΑ·
3)
ως «αρμόδιο πρόσωπο» σε σχέση με μια εταιρεία διαχείρισης, νοείται ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
διευθυντής, εταίρος ή ισοδύναμο πρόσωπο ή διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας διαχείρισης·
β)
υπάλληλος της εταιρείας διαχείρισης, καθώς και οποιοδήποτε άλλο φυσικό πρόσωπο οι υπηρεσίες του οποίου τίθενται στη διάθεση και υπό τον έλεγχο της εταιρείας διαχείρισης και το οποίο συμμετέχει επίσης στην παροχή εκ μέρους της εταιρείας διαχείρισης της συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων·
γ)
φυσικό πρόσωπο που συμμετέχει άμεσα στην παροχή υπηρεσιών στην εταιρεία διαχείρισης στο πλαίσιο συμφωνίας ανάθεσης προς τρίτους για την παροχή συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων εκ μέρους της εταιρείας διαχείρισης·
4)
ως «ανώτερα διευθυντικά στελέχη» νοείται το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που πραγματικά διευθύνουν την εταιρεία διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
5)
ως «διοικητικό συμβούλιο» νοείται το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας διαχείρισης·
6)
ως «εποπτική λειτουργία» νοούνται τα αρμόδια πρόσωπα ή το όργανο ή τα όργανα που είναι υπεύθυνα για την εποπτεία των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και την αξιολόγηση και περιοδική επανεξέταση της καταλληλότητας και αποτελεσματικότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου, καθώς και των πολιτικών, των ρυθμίσεων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
7)
ως «κίνδυνος αντισυμβαλλομένου» νοείται ο κίνδυνος εμφάνισης ζημιών για τον ΟΣΕΚΑ ο οποίος προκύπτει από το γεγονός ότι ο αντισυμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή ενδέχεται να αθετήσει τις υποχρεώσεις του πριν από τον οριστικό διακανονισμό των ταμιακών ροών της συναλλαγής·
8)
ως «κίνδυνος ρευστότητας» νοείται ο κίνδυνος μια θέση του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ να μην μπορεί να πωληθεί, να ρευστοποιηθεί ή να κλείσει με περιορισμένο κόστος σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα και, κατά συνέπεια, διακυβεύεται η ικανότητα του ΟΣΕΚΑ να συμμορφώνεται ανά πάσα στιγμή με το άρθρο 84 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
9)
ως «κίνδυνος αγοράς» νοείται ο κίνδυνος εμφάνισης ζημιών για τον ΟΣΕΚΑ λόγω των διακυμάνσεων της αγοραίας αξίας των θέσεων του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ που μπορεί να αποδοθούν σε αλλαγές στις μεταβλητές της αγοράς, όπως επιτόκια, ισοτιμίες ξένου συναλλάγματος, τιμές μετοχών και εμπορευμάτων ή η φερεγγυότητα ενός εκδότη·
10)
ως «λειτουργικός κίνδυνος» νοείται ο κίνδυνος εμφάνισης ζημιών για τον ΟΣΕΚΑ λόγω ακατάλληλων εσωτερικών διαδικασιών και αδυναμιών σε σχέση με το προσωπικό και τα συστήματα της εταιρείας διαχείρισης ή εξωτερικών παραγόντων, και περιλαμβάνει νομικό κίνδυνο και κίνδυνο τεκμηρίωσης, καθώς και κίνδυνο λόγω των διαδικασιών διαπραγμάτευσης, διακανονισμού και αποτίμησης που εκτελούνται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ.
Ο όρος «διοικητικό συμβούλιο» που αναφέρεται στο σημείο 5 της πρώτης παραγράφου δεν περιλαμβάνει το εποπτικό συμβούλιο, σε περίπτωση που οι εταιρείες διαχείρισης διαθέτουν διττή δομή αποτελούμενη από ένα διοικητικό συμβούλιο και από ένα εποπτικό συμβούλιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
(άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο α) και άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ)
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 4
Γενικές απαιτήσεις σχετικά με τις διαδικασίες και την οργάνωση
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να συμμορφώνονται με τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν διαδικασίες λήψης αποφάσεων, καθώς και οργανωτική διάρθρωση που προσδιορίζει σαφώς και με τεκμηριωμένο τρόπο τις ιεραρχικές σχέσεις και την κατανομή λειτουργιών και αρμοδιοτήτων·
β)
να διασφαλίζουν ότι τα αρμόδια πρόσωπά τους γνωρίζουν τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για την ορθή άσκηση των αρμοδιοτήτων τους·
γ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου που αποσκοπούν να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τις αποφάσεις και τις διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα της εταιρείας διαχείρισης·
δ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν αποτελεσματική διαδικασία εσωτερικής πληροφόρησης και επικοινωνίας σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα της εταιρείας διαχείρισης, καθώς και αποτελεσματική ροή πληροφοριών με τυχόν τρίτους που εμπλέκονται·
ε)
να διατηρούν κατάλληλα και τακτικά αρχεία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και της εσωτερικής τους οργάνωσης.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τους τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν συστήματα και διαδικασίες κατάλληλες για τη διαφύλαξη της ασφάλειας, της ακεραιότητας και της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των εν λόγω πληροφοριών.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλη πολιτική συνέχειας της επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους που διασφαλίζει, σε περίπτωση διακοπής των συστημάτων και διαδικασιών τους, τη διαφύλαξη των σημαντικότερων δεδομένων και λειτουργιών τους και τη διατήρηση των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, την έγκαιρη ανάκτηση αυτών των δεδομένων και λειτουργιών και την έγκαιρη αποκατάσταση της παροχής των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων τους.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν λογιστικές πολιτικές και διαδικασίες οι οποίες τους επιτρέπουν, όταν αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές, να υποβάλλουν εγκαίρως σε αυτές οικονομικές εκθέσεις που αντικατοπτρίζουν την πραγματική και ακριβή εικόνα της χρηματοοικονομικής κατάστασής τους και είναι σύμφωνες με όλα τα ισχύοντα λογιστικά πρότυπα και κανόνες.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να παρακολουθούν και να αξιολογούν τακτικά την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα των συστημάτων, των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και των διαδικασιών που θεσπίζουν, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 4, και να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών.
Άρθρο 5
Πόροι
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να απασχολούν προσωπικό με τις ικανότητες, τις γνώσεις και την εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης διατηρούν τους απαραίτητους πόρους και την εμπειρογνωμοσύνη για να παρακολουθούν αποτελεσματικά τις δραστηριότητες που ασκούνται από τρίτους βάσει συμφωνίας με την εταιρεία διαχείρισης, ιδίως όσον αφορά τη διαχείριση των κινδύνων που συνδέονται με τις εν λόγω συμφωνίες.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η άσκηση πολλαπλών λειτουργιών από τα αρμόδια πρόσωπά τους δεν εμποδίζει ούτε είναι πιθανό να εμποδίσει τα πρόσωπα αυτά να ασκήσουν οποιαδήποτε λειτουργία με επιμέλεια, εντιμότητα και επαγγελματισμό.
4. Για τους σκοπούς που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
ΤΜΗΜΑ 2
Διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες
Άρθρο 6
Αντιμετώπιση καταγγελιών
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν αποτελεσματικές και διαφανείς διαδικασίες για την κατάλληλη και άμεση αντιμετώπιση των καταγγελιών που λαμβάνονται από τους επενδυτές.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν την τήρηση αρχείου για κάθε καταγγελία και για τα μέτρα που λήφθηκαν για την επίλυση του σχετικού προβλήματος.
3. Οι επενδυτές δύνανται να υποβάλλουν παράπονα δωρεάν. Οι πληροφορίες που αφορούν τις διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 διατίθενται στους επενδυτές δωρεάν.
Άρθρο 7
Επεξεργασία ηλεκτρονικών δεδομένων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να προβαίνουν στις ορθές ρυθμίσεις για κατάλληλα ηλεκτρονικά συστήματα ώστε να επιτρέπεται η έγκαιρη και ορθή καταγραφή κάθε συναλλαγής χαρτοφυλακίου ή εντολής διάθεσης ή εξόφλησης προκειμένου αυτές να συμμορφώνονται με τα άρθρα 14 και 15.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο ασφάλειας κατά την επεξεργασία των ηλεκτρονικών δεδομένων, καθώς και την ακεραιότητα και εμπιστευτικότητα των καταγεγραμμένων πληροφοριών, κατά περίπτωση.
Άρθρο 8
Λογιστικές διαδικασίες
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν την εφαρμογή λογιστικών πολιτικών και διαδικασιών κατά το άρθρο 4 παράγραφος 4, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των μεριδιούχων.
Τα λογιστικά αρχεία του ΟΣΕΚΑ τηρούνται με τρόπο ώστε όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού του ΟΣΕΚΑ να εντοπίζονται αμέσως ανά πάσα στιγμή.
Σε περίπτωση που ένας ΟΣΕΚΑ διαθέτει διαφορετικά επενδυτικά τμήματα, τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί για αυτά τα επενδυτικά τμήματα.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να προβαίνουν στη θέσπιση, την εφαρμογή και τη διατήρηση λογιστικών πολιτικών και διαδικασιών, σύμφωνα με τους λογιστικούς κανόνες των κρατών μελών καταγωγής των ΟΣΕΚΑ, ώστε να διασφαλίζεται ότι ο υπολογισμός της καθαρής αξίας του ενεργητικού κάθε ΟΣΕΚΑ πραγματοποιείται με ακρίβεια, βάσει των λογιστικών στοιχείων, καθώς και ότι οι εντολές διάθεσης και εξόφλησης μπορούν να εκτελούνται ορθά στην εν λόγω καθαρή αξία του ενεργητικού.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες προκειμένου να διασφαλίζουν την ορθή και ακριβή αποτίμηση των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού των ΟΣΕΚΑ, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες κατά το άρθρο 85 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
ΤΜΗΜΑ 3
Μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου
Άρθρο 9
Έλεγχος από ανώτερα διευθυντικά στελέχη και εποπτική λειτουργία
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι κατά την εσωτερική κατανομή των λειτουργιών, τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη και, κατά περίπτωση, η εποπτική λειτουργία, ευθύνονται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της εταιρείας με τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Η εταιρεία διαχείρισης διασφαλίζει ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη της:
α)
είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή της γενικής επενδυτικής πολιτικής για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται, όπως ορίζεται, κατά περίπτωση, στο ενημερωτικό φυλλάδιο, τους κανονισμούς περί αμοιβαίων κεφαλαίων ή τα καταστατικά έγγραφα της εταιρείας επενδύσεων·
β)
επιβλέπουν την έγκριση επενδυτικών στρατηγικών για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται·
γ)
είναι υπεύθυνα για τη διασφάλιση διαρκούς και αποτελεσματικής λειτουργίας συμμόρφωσης εκ μέρους της εταιρείας διαχείρισης, κατά το άρθρο 10, ακόμη και σε περίπτωση που η εν λόγω λειτουργία ασκείται από τρίτους·
δ)
διασφαλίζουν και επαληθεύουν τακτικά ότι η γενική επενδυτική πολιτική, οι επενδυτικές στρατηγικές και τα όρια κινδύνου για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται εφαρμόζονται ορθά και αποτελεσματικά και τηρούνται, ακόμη και σε περίπτωση που η λειτουργία διαχείρισης κινδύνου ασκείται από τρίτους·
ε)
εγκρίνουν και επανεξετάζουν τακτικά την καταλληλότητα των εσωτερικών διαδικασιών ανάληψης επενδυτικών αποφάσεων για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι εν λόγω αποφάσεις είναι σύμφωνες με τις εγκεκριμένες επενδυτικές στρατηγικές·
στ)
εγκρίνουν και επανεξετάζουν τακτικά την πολιτική διαχείρισης κινδύνου, καθώς και τις ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές για την εφαρμογή της πολιτικής αυτής, κατά το άρθρο 38, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος οριοθέτησης κινδύνων για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται.
3. Η εταιρεία διαχείρισης διασφαλίζει επίσης ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη της και, κατά περίπτωση, η εποπτική λειτουργία της:
α)
προβαίνουν σε αξιολόγηση και περιοδική επανεξέταση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών, των ρυθμίσεων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
β)
λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη τους λαμβάνουν τακτικά, και τουλάχιστον σε ετήσια βάση, γραπτές εκθέσεις σχετικά με ζητήματα συμμόρφωσης, εσωτερικού λογιστικού ελέγχου και διαχείρισης κινδύνου, στις οποίες πρέπει ιδίως να αναφέρεται αν λήφθηκαν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση αδυναμιών.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη τους λαμβάνουν τακτικά εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή των επενδυτικών στρατηγικών και των εσωτερικών διαδικασιών λήψης επενδυτικών αποφάσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία β) έως ε) της παραγράφου 2.
6. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η εποπτική λειτουργία, εφόσον υπάρχει, λαμβάνει τακτικά γραπτές εκθέσεις σχετικά με τα ζητήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 4.
Άρθρο 10
Λειτουργία διαρκούς συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν, εφαρμόζουν και διατηρούν κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες για τον εντοπισμό των κινδύνων μη συμμόρφωσης της εταιρείας με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ και των συναφών κινδύνων, και θέτουν σε εφαρμογή κατάλληλα μέτρα και διαδικασίες προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους αυτούς και να επιτρέψουν στις αρμόδιες αρχές να ασκήσουν αποτελεσματικά τις εξουσίες που τους αναθέτει η οδηγία αυτή.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας της εταιρείας, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να διατηρούν μόνιμη και αποτελεσματική λειτουργία συμμόρφωσης η οποία λειτουργεί ανεξάρτητα και έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
παρακολούθηση και τακτική αξιολόγηση της καταλληλότητας και της αποτελεσματικότητας των μέτρων, των πολιτικών και των διαδικασιών που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθώς και των ενεργειών που αναλαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών στη συμμόρφωση της εταιρείας με τις υποχρεώσεις της·
β)
παροχή συμβουλών και συνδρομής στα αρμόδια πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για την παροχή και άσκηση υπηρεσιών και δραστηριοτήτων προκειμένου να τηρηθούν οι υποχρεώσεις που υπέχει η εταιρεία διαχείρισης δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
3. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η απρόσκοπτη και ανεξάρτητη άσκηση της λειτουργίας συμμόρφωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι εταιρείες διαχείρισης διασφαλίζουν ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η λειτουργία συμμόρφωσης πρέπει να διαθέτει την απαραίτητη εξουσία, τους πόρους και την πραγματογνωμοσύνη που απαιτούνται, καθώς και πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες·
β)
πρέπει να ορισθεί υπεύθυνος συμμόρφωσης που φέρει την ευθύνη για τη λειτουργία συμμόρφωσης και για κάθε έκθεση τακτικά, και τουλάχιστον σε ετήσια βάση, προς τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη σχετικά με ζητήματα συμμόρφωσης, όπου πρέπει ιδίως να αναφέρεται αν λήφθηκαν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση αδυναμιών·
γ)
τα αρμόδια πρόσωπα που συμμετέχουν στη λειτουργία συμμόρφωσης δεν πρέπει να συμμετέχουν στην παροχή των υπηρεσιών ή στην άσκηση των δραστηριοτήτων τις οποίες παρακολουθούν·
δ)
η μέθοδος προσδιορισμού της αμοιβής των αρμόδιων προσώπων που συμμετέχουν στη λειτουργία συμμόρφωσης δεν πρέπει να θέτει ούτε να είναι δυνατόν να θέσει υπό αμφισβήτηση την αντικειμενικότητά τους.
Ωστόσο, μια εταιρεία διαχείρισης δεν υποχρεούται να συμμορφωθεί με το στοιχείο γ) ή το στοιχείο δ) του πρώτου εδαφίου εάν είναι σε θέση να αποδείξει ότι, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων της, η απαίτηση αυτή δεν είναι αναλογική και ότι η λειτουργία συμμόρφωσης εξακολουθεί να είναι αποτελεσματική.
Άρθρο 11
Λειτουργία διαρκούς εσωτερικού λογιστικού ελέγχου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης, εφόσον είναι σκόπιμο και αναλογικό λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων και τη φύση και το φάσμα των δραστηριοτήτων συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, να θεσπίζουν και να διατηρούν λειτουργία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου χωριστή και ανεξάρτητη από τις άλλες λειτουργίες και δραστηριότητες της εταιρείας διαχείρισης.
2. Η λειτουργία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
θέσπιση, εφαρμογή και διατήρηση προγράμματος εσωτερικού ελέγχου για την εξέταση και αξιολόγηση της καταλληλότητας και αποτελεσματικότητας των συστημάτων, μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και ρυθμίσεων της εταιρείας διαχείρισης·
β)
διατύπωση συστάσεων με βάση τα αποτελέσματα των εργασιών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο α)·
γ)
εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τις συστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β)·
δ)
υποβολή εκθέσεων για θέματα εσωτερικού λογιστικού ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4.
Άρθρο 12
Λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να διατηρούν λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου.
2. Η λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι ιεραρχικά και λειτουργικά ανεξάρτητη από τις λειτουργικές μονάδες.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να παρεκκλίνουν από αυτήν την υποχρέωση εάν η παρέκκλιση είναι σκόπιμη και αναλογική, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της εταιρείας διαχείρισης και του ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται.
Μια εταιρεία διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχουν ληφθεί κατάλληλες διασφαλίσεις κατά των συγκρούσεων συμφερόντων προκειμένου να επιτρέπεται η ανεξάρτητη άσκηση δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνου και ότι η διαδικασία διαχείρισης κινδύνου πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 51 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
3. Η λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου:
α)
εφαρμόζει την πολιτική και τις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου·
β)
εξασφαλίζει τη συμμόρφωση με το σύστημα οριοθέτησης κινδύνων του ΟΣΕΚΑ, συμπεριλαμβανομένων των ορίων που προβλέπονται στις διατάξεις αναφορικά με τη συνολική έκθεση και τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου σύμφωνα με τα άρθρα 41, 42 και 43·
γ)
παρέχει συμβουλές προς το διοικητικό συμβούλιο όσον αφορά τον προσδιορισμό του προφίλ κινδύνου για κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία·
δ)
υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στο διοικητικό συμβούλιο και, όπου υφίσταται, στην εποπτική λειτουργία, σχετικά με:
i)
τη συνοχή μεταξύ των τρεχόντων επιπέδων κινδύνου από κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία και του συμφωνηθέντος προφίλ κινδύνου για τον εν λόγω ΟΣΕΚΑ·
ii)
τη συμμόρφωση κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία με τα κατάλληλα συστήματα οριοθέτησης κινδύνων·
iii)
την καταλληλότητα και αποτελεσματικότητα της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου, όπου πρέπει ιδίως να αναφέρεται αν λήφθηκαν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση αδυναμιών·
ε)
υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στα ανώτερα διευθυντικά στελέχη, στις οποίες περιγράφεται το τρέχον επίπεδο κινδύνου κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία και τυχόν πραγματική ή προβλέψιμη παραβίαση των ορίων τους, προκειμένου να διασφαλίζεται η δυνατότητα λήψης άμεσων και κατάλληλων μέτρων·
στ)
επανεξετάζει και στηρίζει, κατά περίπτωση, τις ρυθμίσεις και τις διαδικασίες για την αποτίμηση των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων κατά το άρθρο 44.
4. Η λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου έχει την απαραίτητη εξουσία και πρόσβαση σε όλες τις συναφείς πληροφορίες που απαιτούνται για την εκπλήρωση των καθηκόντων κατά την παράγραφο 3.
Άρθρο 13
Προσωπικές συναλλαγές
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλες ρυθμίσεις που εμποδίζουν κάθε αρμόδιο πρόσωπο που ασκεί δραστηριότητες που ενδέχεται να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων ή που έχει, μέσω δραστηριότητας που ασκεί το πρόσωπο αυτό για λογαριασμό της εταιρείας διαχείρισης, πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/6/ΕΚ ή σε άλλες εσωτερικές πληροφορίες σχετιζόμενες με ΟΣΕΚΑ ή συναλλαγές με ή για ΟΣΕΚΑ να ασκεί τις ακόλουθες δραστηριότητες:
α)
να εκτελέσει προσωπική συναλλαγή που πληροί τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα κριτήρια:
i)
απαγορεύεται στο πρόσωπο αυτό να πραγματοποιήσει τη συναλλαγή κατά την έννοια της οδηγίας 2003/6/ΕΚ·
ii)
η συναλλαγή συνεπάγεται την κατάχρηση ή αθέμιτη γνωστοποίηση των εμπιστευτικών πληροφοριών·
iii)
η συναλλαγή αντιβαίνει ή είναι πιθανό ότι θα αντέβαινε σε υποχρέωση που υπέχει η εταιρεία διαχείρισης δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ ή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
β)
να συμβουλεύει ή να βοηθά, εκτός του κανονικού πλαισίου της εργασίας του ή της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να εκτελέσει συναλλαγή σε χρηματοπιστωτικά μέσα η οποία, εάν ήταν προσωπική συναλλαγή του αρμόδιου προσώπου, θα ενέπιπτε στις διατάξεις του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου ή του άρθρου 25 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β) της οδηγίας 2006/73/ΕΚ, ή θα συνιστούσε διαφορετικά κατάχρηση πληροφοριών σχετικά με εκκρεμείς εντολές·
γ)
να γνωστοποιεί, εκτός του κανονικού πλαισίου της εργασίας του ή της σύμβασης παροχής υπηρεσιών και, με την επιφύλαξη του άρθρου 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2003/6/ΕΚ, κάθε πληροφορία ή γνώμη σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εφόσον το αρμόδιο πρόσωπο γνωρίζει ή θα ήταν εύλογο να γνωρίζει ότι μετά τη γνωστοποίηση των πληροφοριών αυτών το άλλο πρόσωπο θα προβεί ή θα ήταν πιθανό να προβεί σε μια από τις ακόλουθες ενέργειες:
i)
να εκτελέσει συναλλαγή σε χρηματοπιστωτικά μέσα η οποία, εάν ήταν προσωπική συναλλαγή του αρμόδιου προσώπου, θα ενέπιπτε στις διατάξεις του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου ή του άρθρου 25 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β) της οδηγίας 2006/73/ΕΚ, ή θα συνιστούσε διαφορετικά κατάχρηση πληροφοριών σχετικά με εκκρεμείς εντολές·
ii)
να συμβουλεύσει ή να βοηθήσει άλλο πρόσωπο να εκτελέσει τέτοιου είδους συναλλαγή.
2. Οι ρυθμίσεις που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 1 πρέπει, ιδίως, να διασφαλίζουν ότι:
α)
κάθε αρμόδιο πρόσωπο που εμπίπτει στην παράγραφο 1 γνωρίζει τους περιορισμούς στις προσωπικές συναλλαγές, καθώς και τα μέτρα που έχουν θεσπισθεί από την εταιρεία διαχείρισης σε σχέση με τις προσωπικές συναλλαγές και τις γνωστοποιήσεις, σύμφωνα με την παράγραφο 1·
β)
η εταιρεία διαχείρισης ενημερώνεται αμέσως σχετικά με οποιαδήποτε προσωπική συναλλαγή αρμόδιου προσώπου, είτε με κοινοποίηση της συναλλαγής αυτής είτε με άλλες διαδικασίες που επιτρέπουν στην εταιρεία διαχείρισης να προσδιορίσει αυτές τις συναλλαγές·
γ)
τηρείται αρχείο των προσωπικών συναλλαγών που κοινοποιούνται στην εταιρεία διαχείρισης ή προσδιορίζονται από αυτήν, περιλαμβανομένης κάθε έγκρισης ή απαγόρευσης μιας τέτοιας συναλλαγής.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, σε περίπτωση που ορισμένες δραστηριότητες ασκούνται από τρίτους, η εταιρεία διαχείρισης διασφαλίζει ότι η οντότητα που ασκεί τη δραστηριότητα διατηρεί αρχείο των προσωπικών συναλλαγών αρμόδιων προσώπων και παρέχει τις πληροφορίες αυτές στην εταιρεία διαχείρισης αμέσως, κατόπιν αιτήματος.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα ακόλουθα είδη προσωπικών συναλλαγών:
α)
προσωπικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών ελεύθερης διαχείρισης χαρτοφυλακίου όταν δεν υπάρχει προηγούμενη κοινοποίηση σε σχέση με τη συναλλαγή μεταξύ του διαχειριστή του χαρτοφυλακίου και του αρμόδιου προσώπου ή άλλου προσώπου για λογαριασμό του οποίου εκτελείται η συναλλαγή·
β)
προσωπικές συναλλαγές σε ΟΣΕΚΑ ή μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων που υπόκεινται σε εποπτεία βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους που απαιτεί ισοδύναμο επίπεδο κατανομής κινδύνου στα περιουσιακά τους στοιχεία, εφόσον το αρμόδιο πρόσωπο και κάθε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου εκτελούνται οι συναλλαγές δεν συμμετέχει στη διαχείριση του οργανισμού αυτού.
4. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, ο όρος «προσωπική συναλλαγή» έχει την ίδια έννοια με αυτήν στο άρθρο 11 της οδηγίας 2006/73/ΕΚ.
Άρθρο 14
Καταγραφή συναλλαγών χαρτοφυλακίου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι, για κάθε συναλλαγή χαρτοφυλακίου σχετική με ΟΣΕΚΑ, δημιουργείται χωρίς καθυστέρηση αρχείο πληροφοριών οι οποίες είναι επαρκείς για την εξακρίβωση των λεπτομερειών της εντολής και της συναλλαγής που εκτελείται.
2. Το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 αρχείο περιλαμβάνει:
α)
το όνομα ή άλλο χαρακτηρισμό του ΟΣΕΚΑ και του προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ·
β)
τις πληροφορίες που απαιτούνται για τον προσδιορισμό του εν λόγω χρηματοπιστωτικού μέσου·
γ)
την ποσότητα·
δ)
το είδος της εντολής ή της συναλλαγής·
ε)
την τιμή·
στ)
προκειμένου για εντολές, την ημερομηνία και την ακριβή ώρα της μεταβίβασης της εντολής και το όνομα ή άλλο χαρακτηριστικό του προσώπου στο οποίο μεταβιβάσθηκε η εντολή, ή προκειμένου για συναλλαγές, την ημερομηνία και την ακριβή ώρα της απόφασης διαπραγμάτευσης και της εκτέλεσης της συναλλαγής·
ζ)
το όνομα του προσώπου που μεταβίβασε την εντολή ή που εκτέλεσε τη συναλλαγή·
η)
κατά περίπτωση, τους λόγους ανάκλησης μιας εντολής·
θ)
προκειμένου για εκτελεσθείσες συναλλαγές, το στοιχείο αναγνώρισης του αντισυμβαλλομένου και του τόπου εκτέλεσης.
Για τους σκοπούς του στοιχείου θ) του πρώτου εδαφίου, ως «τόπος εκτέλεσης» νοείται μια ρυθμιζόμενη αγορά σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 14 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, ένας πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 15 της ίδιας οδηγίας, ένας συστηματικός εσωτερικοποιητής κατά το άρθρο 4 παράγραφος 7 της ίδιας οδηγίας, ή ένας ειδικός διαπραγματευτής ή άλλος πάροχος ρευστότητας ή μια οντότητα που επιτελεί σε τρίτη χώρα λειτουργία όμοια με τις λειτουργίες οποιουδήποτε από τους προηγούμενους.
Άρθρο 15
Καταγραφή εντολών διάθεσης και εξόφλησης
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο ώστε να διασφαλίζουν ότι οι ληφθείσες εντολές διάθεσης και εξόφλησης των ΟΣΕΚΑ συγκεντρώνονται και καταγράφονται αμέσως μετά την παραλαβή οποιασδήποτε σχετικής εντολής.
2. Το εν λόγω αρχείο περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα:
α)
τον αντίστοιχο ΟΣΕΚΑ·
β)
το πρόσωπο που δίδει ή μεταβιβάζει την εντολή·
γ)
το πρόσωπο που λαμβάνει την εντολή·
δ)
την ημερομηνία και την ώρα της εντολής·
ε)
τους όρους και τους τρόπους πληρωμής·
στ)
το είδος της εντολής·
ζ)
την ημερομηνία εκτέλεσης της εντολής·
η)
τον αριθμό των μεριδίων προς διάθεση ή εξόφληση·
θ)
την τιμή διάθεσης ή εξόφλησης κάθε μεριδίου·
ι)
τη συνολική αξία διάθεσης ή εξόφλησης των μεριδίων·
ια)
την ακαθάριστη αξία της εντολής συμπεριλαμβανομένων των τελών διάθεσης ή το καθαρό ποσό μετά τα τέλη εξόφλησης.
Άρθρο 16
Απαιτήσεις τήρησης αρχείων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν τη διατήρηση των αρχείων που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15 για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών.
Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές δύνανται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να απαιτήσουν από τις εταιρείες διαχείρισης να διατηρήσουν ορισμένα ή όλα τα αρχεία αυτά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ανάλογα με τη φύση του μέσου ή της συναλλαγής χαρτοφυλακίου, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο για να έχουν οι αρχές τη δυνατότητα να ασκήσουν τα εποπτικά τους καθήκοντα βάσει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Μετά τον τερματισμό της άδειας λειτουργίας μιας εταιρείας διαχείρισης, τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές δύνανται να απαιτήσουν από την εν λόγω εταιρεία να διατηρήσει τα αρχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για το υπόλοιπο της πενταετούς περιόδου.
Εφόσον η εταιρεία διαχείρισης μεταφέρει τις αρμοδιότητές της σχετικά με τον ΟΣΕΚΑ σε άλλη εταιρεία διαχείρισης, τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές δύνανται να απαιτήσουν να πραγματοποιηθούν ρυθμίσεις ώστε η εταιρεία αυτή να έχει πρόσβαση στα αρχεία των τελευταίων πέντε ετών.
3. Τα αρχεία διατηρούνται σε μέσο που επιτρέπει την αποθήκευση των πληροφοριών με τρόπο προσβάσιμο για μελλοντική εξέταση από την αρμόδια αρχή, με μορφή και τρόπο που ικανοποιούν τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
οι αρμόδιες αρχές πρέπει να έχουν εύκολα πρόσβαση σε αυτά τα αρχεία και να μπορούν να αναπαράγουν τα βασικά στάδια της επεξεργασίας κάθε συναλλαγής χαρτοφυλακίου·
β)
πρέπει να είναι δυνατό να διαπιστωθούν εύκολα τυχόν διορθώσεις ή άλλες τροποποιήσεις, καθώς και το περιεχόμενο των αρχείων πριν από τις εν λόγω διορθώσεις ή τροποποιήσεις·
γ)
δεν πρέπει να είναι δυνατό να υποστούν τα αρχεία άλλου είδους παραποίηση ή τροποποίηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
[άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) και άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
Άρθρο 17
Κριτήρια για τον προσδιορισμό συγκρούσεων συμφερόντων
1. Για τους σκοπούς του προσδιορισμού των ειδών συγκρούσεων συμφερόντων που ανακύπτουν κατά την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων και των οποίων η ύπαρξη δύναται να ζημιώσει τα συμφέροντα ενός ΟΣΕΚΑ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης εξακριβώνουν, με βάση ορισμένα ελάχιστα κριτήρια, εάν η εταιρεία διαχείρισης ή αρμόδιο πρόσωπο ή πρόσωπο συνδεόμενο άμεσα ή έμμεσα με την εταιρεία με σχέση ελέγχου βρίσκεται, είτε ως αποτέλεσμα της παροχής των δραστηριοτήτων συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων είτε με άλλο τρόπο, σε μια από τις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό είναι πιθανό να αποκομίσει οικονομικό κέρδος ή να αποφύγει οικονομική ζημία, σε βάρος του ΟΣΕΚΑ·
β)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό έχει, ως προς την έκβαση μιας υπηρεσίας ή δραστηριότητας που παρέχεται στον ΟΣΕΚΑ ή σε άλλον πελάτη ή μιας συναλλαγής που εκτελείται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ ή άλλου πελάτη, ένα συμφέρον που είναι διαφορετικό από το συμφέρον του ΟΣΕΚΑ στην έκβαση αυτή·
γ)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό έχει οικονομικό ή άλλο κίνητρο να ευνοήσει τα συμφέροντα άλλου πελάτη ή ομάδας πελατών σε βάρος των συμφερόντων του ΟΣΕΚΑ·
δ)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό ασκεί τις ίδιες δραστηριότητες για τον ΟΣΕΚΑ και για άλλο πελάτη ή πελάτες που δεν είναι ΟΣΕΚΑ·
ε)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό λαμβάνει ή θα λάβει από πρόσωπο διαφορετικό από τον ΟΣΕΚΑ αντιπαροχή σχετιζόμενη με δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που παρέχεται στον ΟΣΕΚΑ, υπό μορφή χρημάτων, αγαθών ή υπηρεσιών, άλλη από τη συνήθη προμήθεια ή αμοιβή για την παροχή της υπηρεσίας αυτής.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης, κατά τον προσδιορισμό των ειδών σύγκρουσης συμφερόντων, να λαμβάνουν υπόψη:
α)
τα συμφέροντα της εταιρείας διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων αυτών που απορρέουν από το γεγονός ότι η εταιρεία ανήκει σε όμιλο ή από την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων, τα συμφέροντα των πελατών και το καθήκον της εταιρείας διαχείρισης προς τον ΟΣΕΚΑ·
β)
τα συμφέροντα δύο ή περισσότερων ΟΣΕΚΑ που η εταιρεία διαχειρίζεται.
Άρθρο 18
Πολιτική σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν αποτελεσματική πολιτική σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων. Η πολιτική αυτή καθορίζεται γραπτώς και είναι κατάλληλη για το μέγεθος και την οργάνωση της εταιρείας διαχείρισης, καθώς και για τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων.
Σε περίπτωση που η εταιρεία διαχείρισης είναι μέλος ομίλου, η πολιτική αυτή πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τις περιστάσεις τις οποίες η εταιρεία γνωρίζει ή θα έπρεπε να γνωρίζει και οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων ως αποτέλεσμα της διάρθρωσης και των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων άλλων μελών του ομίλου.
2. Η πολιτική σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων που θεσπίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
τον προσδιορισμό, σε σχέση με τις δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που παρέχονται από ή για λογαριασμό της εταιρείας διαχείρισης, των περιστάσεων που συνιστούν ή μπορούν να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων συνεπαγόμενη ουσιαστικό κίνδυνο ζημίας των συμφερόντων του ΟΣΕΚΑ ή ενός ή περισσότερων άλλων πελατών·
β)
τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται και τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για τη διαχείριση των συγκρούσεων αυτών.
Άρθρο 19
Ανεξαρτησία στη διαχείριση συγκρούσεων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες και τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 στοιχείο β) αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι τα αρμόδια πρόσωπα που συμμετέχουν σε διάφορες επιχειρηματικές δραστηριότητες που συνεπάγονται σύγκρουση συμφερόντων ασκούν τις δραστηριότητες αυτές σε επίπεδο ανεξαρτησίας κατάλληλο για το μέγεθος και τις δραστηριότητες της εταιρείας διαχείρισης και του ομίλου στον οποίο αυτή ανήκει και για τον ουσιαστικό χαρακτήρα του κινδύνου ζημίας των συμφερόντων πελατών.
2. Οι διαδικασίες και τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 στοιχείο β) πρέπει να περιλαμβάνουν όσα από τα ακόλουθα στοιχεία είναι απαραίτητα και κατάλληλα για να διασφαλίσει η εταιρεία διαχείρισης τον απαιτούμενο βαθμό ανεξαρτησίας:
α)
αποτελεσματικές διαδικασίες για την αποφυγή ή τον έλεγχο της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων προσώπων που συμμετέχουν σε δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που συνεπάγονται κίνδυνο σύγκρουσης συμφερόντων όταν η ανταλλαγή αυτών των πληροφοριών ενδέχεται να ζημιώσει τα συμφέροντα ενός η περισσότερων πελατών·
β)
χωριστή εποπτεία των αρμόδιων προσώπων των οποίων τα κύρια καθήκοντα περιλαμβάνουν την άσκηση δραστηριοτήτων συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων για λογαριασμό πελατών ή επενδυτών ή την παροχή υπηρεσιών σε αυτούς, εφόσον τα συμφέροντα των εν λόγω πελατών ενδέχεται να συγκρούονται ή εφόσον οι εν λόγω πελάτες ή επενδυτές εκπροσωπούν διαφορετικά συμφέροντα, περιλαμβανομένων εκείνων της εταιρείας διαχείρισης·
γ)
εξάλειψη κάθε άμεσης σύνδεσης μεταξύ της αμοιβής αρμόδιων προσώπων που ασκούν κατά κύριο λόγο μια δραστηριότητα, αφενός και, αφετέρου, της αμοιβής διαφορετικών αρμόδιων προσώπων που ασκούν κατά κύριο λόγο άλλη δραστηριότητα ή των εσόδων που δημιουργούν αυτά τα διαφορετικά πρόσωπα, όταν ενδέχεται να προκληθεί σύγκρουση συμφερόντων σε σχέση με τις δραστηριότητες αυτές·
δ)
μέτρα για την αποφυγή ή τον περιορισμό της άσκησης ανάρμοστης επιρροής στον τρόπο με τον οποίο ένα αρμόδιο πρόσωπο ασκεί δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων·
ε)
μέτρα για την αποφυγή ή τον έλεγχο της ταυτόχρονης ή διαδοχικής συμμετοχής ενός αρμόδιου προσώπου σε χωριστές δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων όταν η συμμετοχή αυτή ενδέχεται να αποβεί επιζήμια για την ορθή διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων.
Εφόσον η υιοθέτηση ή η εφαρμογή στην πράξη ενός ή περισσότερων από αυτά τα μέτρα και διαδικασίες δεν διασφαλίζει τον απαιτούμενο βαθμό ανεξαρτησίας, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υιοθετήσουν τα εναλλακτικά ή επιπρόσθετα μέτρα και διαδικασίες τα οποία είναι απαραίτητα και κατάλληλα για το σκοπό αυτό.
Άρθρο 20
Διαχείριση δραστηριοτήτων που προκαλούν επιζήμιες συγκρούσεις συμφερόντων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να τηρούν και να ενημερώνουν τακτικά αρχείο για κάθε τύπο δραστηριότητας συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που ασκήθηκε από την εταιρεία διαχείρισης ή για λογαριασμό της και ως προς την οποία έχει προκύψει σύγκρουση συμφερόντων που συνεπάγεται ουσιαστικό κίνδυνο ζημίας των συμφερόντων ενός ή περισσότερων ΟΣΕΚΑ ή άλλων πελατών ή, στην περίπτωση συνεχιζόμενης δραστηριότητας συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων, ως προς την οποία ενδέχεται να προκύψει σύγκρουση συμφερόντων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν, σε περίπτωση που οι οργανωτικές ή διοικητικές ρυθμίσεις της εταιρείας διαχείρισης για τη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων δεν επαρκούν για να εξασφαλισθεί, με εύλογη βεβαιότητα, η πρόληψη των κινδύνων να επηρεασθούν αρνητικά τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ ή των μεριδιούχων του, τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη ή άλλο αρμόδιο εσωτερικό όργανο της εταιρείας διαχείρισης, να ενημερώνονται αμέσως προκειμένου να λάβουν τις απαιτούμενες αποφάσεις για να διασφαλισθεί ότι σε κάθε περίπτωση η εταιρεία διαχείρισης ενεργεί προς το συμφέρον του ΟΣΕΚΑ και των μεριδιούχων του.
3. Η εταιρεία διαχείρισης κοινοποιεί τις αναφερόμενες στην παράγραφο 2 καταστάσεις στους επενδυτές με κάθε πρόσφορο σταθερό μέσο και αιτιολογεί την απόφασή της.
Άρθρο 21
Στρατηγικές για την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να αναπτύσσουν κατάλληλες και αποτελεσματικές στρατηγικές για τον προσδιορισμό του χρόνου και του τρόπου άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου που σχετίζονται με χρηματοπιστωτικά μέσα που διακρατούνται στα υπό διαχείριση χαρτοφυλάκια προς το αποκλειστικό συμφέρον του ενδιαφερόμενου ΟΣΕΚΑ.
2. Η αναφερόμενη στην παράγραφο 1 στρατηγική καθορίζει μέτρα και διαδικασίες για:
α)
την παρακολούθηση αντίστοιχων εταιρικών γεγονότων·
β)
τη διασφάλιση της άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου σύμφωνα με τους επενδυτικούς στόχους και την πολιτική του ενδιαφερόμενου ΟΣΕΚΑ·
γ)
την πρόληψη ή διαχείριση συγκρούσεων συμφερόντων λόγω της άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου.
3. Η συνοπτική περιγραφή των αναφερόμενων στην παράγραφο 1 στρατηγικών διατίθεται στους επενδυτές.
Οι λεπτομέρειες των μέτρων που λαμβάνονται βάσει των εν λόγω στρατηγικών διατίθενται στους μεριδιούχους δωρεάν και κατόπιν αιτήματός τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ
[άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 22
Υποχρέωση υπηρέτησης των συμφερόντων των ΟΣΕΚΑ και των μεριδιούχων τους
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι οι μεριδιούχοι των ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης.
Οι εταιρείες διαχείρισης δεν θέτουν τα συμφέροντα οποιασδήποτε ομάδας μεριδιούχων πάνω από τα συμφέροντα οποιασδήποτε άλλης ομάδας μεριδιούχων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εφαρμόζουν κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες για την πρόληψη αθέμιτων πρακτικών που ευλόγως μπορεί να αναμένεται ότι θα επηρεάσουν αρνητικά τη σταθερότητα και την ακεραιότητα της αγοράς.
3. Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων της εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται δίκαια, ορθά και διαφανή πρότυπα τιμολόγησης και συστήματα αποτίμησης για τους ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται, προκειμένου να συμμορφώνονται με την υποχρέωση υπηρέτησης των συμφερόντων των μεριδιούχων. Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν ότι τα χαρτοφυλάκια των ΟΣΕΚΑ έχουν αποτιμηθεί με ακρίβεια.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να ενεργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτρέπεται η επιβολή αδικαιολόγητου κόστους στον ΟΣΕΚΑ και τους μεριδιούχους του.
Άρθρο 23
Απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο επιμέλειας κατά την επιλογή και συνεχιζόμενη παρακολούθηση των επενδύσεων προς το συμφέρον του ΟΣΕΚΑ και την ακεραιότητα της αγοράς.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι διαθέτουν τις κατάλληλες γνώσεις και κατανόηση των περιουσιακών στοιχείων στα οποία έχουν γίνει οι επενδύσεις του ΟΣΕΚΑ.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να καταρτίζουν γραπτές πολιτικές και διαδικασίες σχετικά με τη δέουσα επιμέλεια και να εφαρμόζουν αποτελεσματικές ρυθμίσεις ώστε να διασφαλίζουν ότι οι επενδυτικές αποφάσεις για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ λαμβάνονται σύμφωνα με τους στόχους, την επενδυτική στρατηγική και τα όρια κινδύνου του ΟΣΕΚΑ.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης, κατά την εφαρμογή της πολιτικής τους για τη διαχείριση κινδύνου, και εφόσον κρίνεται απαραίτητο αφού ληφθεί υπόψη η φύση της προβλεπόμενης επένδυσης, να διατυπώνουν προβλέψεις και να εκπονούν αναλύσεις αναφορικά με τη συμβολή της επένδυσης στη σύνθεση, τη ρευστότητα και το προφίλ κινδύνου και απόδοσης του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ πριν από την πραγματοποίηση της επένδυσης. Οι αναλύσεις πρέπει να εκπονούνται μόνον βάσει αξιόπιστων και ενημερωμένων πληροφοριών από ποσοτικής και ποιοτικής απόψεως.
Οι εταιρείες διαχείρισης ενεργούν με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, προσοχή και επιμέλεια όταν συνάπτουν, διαχειρίζονται και καταγγέλλουν οποιαδήποτε συμφωνία με τρίτους για την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνου. Πριν από τη σύναψη των συμφωνιών αυτών, οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξακριβώσουν ότι οι τρίτοι διαθέτουν τις ικανότητες και τα προσόντα για να ασκούν τις δραστηριότητες διαχείρισης κινδύνου με αξιοπιστία, επαγγελματισμό και αποτελεσματικότητα. Η εταιρεία διαχείρισης θεσπίζει μεθόδους για τη συνεχιζόμενη αξιολόγηση του επιπέδου της απόδοσης των τρίτων.
ΤΜΗΜΑ 2
Εκτέλεση εντολών διάθεσης και εξόφλησης
Άρθρο 24
Υποχρέωση υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εκτέλεση εντολών διάθεσης και εξόφλησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όταν οι εταιρείες διαχείρισης εκτελούν μια εντολή διάθεσης ή εξόφλησης από μεριδιούχο, πρέπει να ενημερώσουν το μεριδιούχο, με σταθερό μέσο, που επιβεβαιώνει την εκτέλεση της εντολής, το ταχύτερο δυνατό και το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά την εκτέλεση ή, εφόσον η εταιρεία διαχείρισης λαμβάνει την επιβεβαίωση από τρίτο, το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά τη λήψη της επιβεβαίωσης που της αποστέλλει ο τρίτος.
Ωστόσο, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν η επιβεβαίωση περιέχει τις ίδιες πληροφορίες με την επιβεβαίωση που πρέπει να σταλεί άμεσα στο μεριδιούχο από άλλο πρόσωπο.
2. Η ειδοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το στοιχείο αναγνώρισης της εταιρείας διαχείρισης·
β)
το όνομα ή άλλο χαρακτηρισμό του μεριδιούχου·
γ)
την ημερομηνία και ώρα παραλαβής της εντολής και τη μέθοδο πληρωμής·
δ)
την ημερομηνία εκτέλεσης·
ε)
τα στοιχεία αναγνώρισης του ΟΣΕΚΑ·
στ)
τη φύση της εντολής (διάθεση ή εξόφληση)·
ζ)
τον αριθμό των μεριδίων που αφορά·
η)
την αξία μεριδίου στην οποία διατέθηκαν ή εξοφλήθηκαν τα μερίδια·
θ)
την ημερομηνία της αξίας αναφοράς·
ι)
την ακαθάριστη αξία της εντολής συμπεριλαμβανομένων των τελών διάθεσης ή το καθαρό ποσό μετά τα τέλη εξόφλησης·
ια)
το συνολικό ποσό των προμηθειών και εξόδων που χρεώθηκαν και, εφόσον το ζητήσει ο επενδυτής, την κατανομή τους ανά θέση.
3. Σε περίπτωση εντολών για ένα μεριδιούχο οι οποίες εκτελούνται περιοδικά, οι εταιρείες διαχείρισης είτε ενεργούν σύμφωνα με την παράγραφο 1 είτε παρέχουν στο μεριδιούχο, τουλάχιστον κάθε έξι μήνες, τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 για τις σχετικές συναλλαγές.
4. Οι εταιρείες διαχείρισης παρέχουν στο μεριδιούχο, κατόπιν αιτήματος, πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της εντολής του.
ΤΜΗΜΑ 3
Βέλτιστη εκτέλεση
Άρθρο 25
Εκτέλεση αποφάσεων διαπραγμάτευσης για λογαριασμό του υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται κατά την εκτέλεση αποφάσεων διαπραγμάτευσης για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται στο πλαίσιο της διαχείρισης των χαρτοφυλακίων τους.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο για να επιτυγχάνουν το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τους ΟΣΕΚΑ, λαμβανομένων υπόψη της τιμής, του κόστους, της ταχύτητας, της πιθανότητας εκτέλεσης και διακανονισμού, του όγκου και της φύσης της εντολής, ή οποιουδήποτε άλλου παράγοντα αφορά την εκτέλεση της εντολής. Η σχετική σημασία αυτών των παραγόντων προσδιορίζεται κατ’ αναφορά προς τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
τους στόχους, την επενδυτική πολιτική και τους σύμφυτους με τον ΟΣΕΚΑ κινδύνους, όπως αναφέρεται στο ενημερωτικό φυλλάδιο ή, ανάλογα με την περίπτωση, στον κανονισμό ή στις καταστατικές διατάξεις του ΟΣΕΚΑ·
β)
χαρακτηριστικά της εντολής·
γ)
χαρακτηριστικά των χρηματοπιστωτικών μέσων που αποτελούν αντικείμενο της εντολής·
δ)
χαρακτηριστικά των τόπων εκτέλεσης προς τους οποίους μπορεί να δρομολογηθεί η εντολή.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν αποτελεσματικές ρυθμίσεις για να συμμορφώνονται με την αναφερόμενη στην παράγραφο 2 υποχρέωση. Ειδικότερα, οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν και εφαρμόζουν πολιτική που τους επιτρέπει να επιτυγχάνουν, για τις εντολές των ΟΣΕΚΑ, το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα, σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν την προηγούμενη συναίνεση της εταιρείας επενδύσεων σχετικά με την πολιτική εκτέλεσης των εντολών. Η εταιρεία διαχείρισης παρέχει στους μεριδιούχους κατάλληλη πληροφόρηση σχετικά με την πολιτική που θεσπίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην πολιτική της.
4. Οι εταιρείες διαχείρισης παρακολουθούν τακτικά την αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων και της πολιτικής που ακολουθούν ως προς την εκτέλεση εντολών, ώστε να εντοπίζουν και, κατά περίπτωση, να διορθώνουν τυχόν ελλείψεις.
Επιπλέον, οι εταιρείες διαχείρισης επανεξετάζουν την πολιτική εκτέλεσης εντολών σε ετήσια βάση. Η επανεξέταση πραγματοποιείται επίσης κάθε φορά που επέρχεται ουσιαστική μεταβολή η οποία επηρεάζει την ικανότητα της εταιρείας να εξακολουθήσει να επιτυγχάνει το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τους υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ.
5. Οι εταιρείες διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξουν ότι εκτέλεσαν τις εντολές για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ σύμφωνα με την πολιτική εκτέλεσης εντολών της εταιρείας διαχείρισης.
Άρθρο 26
Αποστολή εντολών διαπραγμάτευσης προς εκτέλεση από άλλες οντότητες για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται κατά την αποστολή εντολών διαπραγμάτευσης προς εκτέλεση από άλλες οντότητες για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται, στο πλαίσιο της διαχείρισης των χαρτοφυλακίων τους.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης ενεργούν όλα τα ευλόγως αναγκαία ώστε να επιτυγχάνουν το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τους ΟΣΕΚΑ, λαμβανομένων υπόψη της τιμής, του κόστους, της ταχύτητας, της πιθανότητας εκτέλεσης και διακανονισμού, του όγκου, της φύσης και οποιουδήποτε άλλου παράγοντα αφορά την εκτέλεση της εντολής. Η σχετική σημασία αυτών των παραγόντων προσδιορίζεται κατ’ αναφορά προς το άρθρο 25 παράγραφος 2.
Για τους σκοπούς αυτούς, οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν και εφαρμόζουν πολιτική που τους επιτρέπει να συμμορφώνονται με την υποχρέωση του πρώτου εδαφίου. Η πολιτική αυτή προσδιορίζει, για κάθε κατηγορία μέσων, τις οντότητες στις οποίες αποστέλλονται οι εντολές. Η εταιρεία διαχείρισης συνάπτει συμφωνίες για εκτέλεση εντολών μόνον εφόσον οι συμφωνίες αυτές συνάδουν με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Οι εταιρείες διαχείρισης παρέχουν στους μεριδιούχους κατάλληλη πληροφόρηση σχετικά με την πολιτική που θεσπίζεται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο και για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην πολιτική αυτή.
3. Οι εταιρείες διαχείρισης παρακολουθούν τακτικά την αποτελεσματικότητα της πολιτικής που θεσπίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και ιδίως την ποιότητα εκτέλεσης των οντοτήτων που προσδιορίζονται σε αυτήν την πολιτική και, κατά περίπτωση, διορθώνουν τυχόν αδυναμίες.
Επιπλέον, οι εταιρείες διαχείρισης επανεξετάζουν την πολιτική σε ετήσια βάση. Η επανεξέταση αυτή πραγματοποιείται επίσης κάθε φορά που επέρχεται ουσιαστική μεταβολή η οποία επηρεάζει την ικανότητα της εταιρείας να εξακολουθήσει να επιτυγχάνει το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τον υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ.
4. Οι εταιρείες διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξουν ότι απέστειλαν τις εντολές για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ σύμφωνα με την πολιτική που θεσπίζεται δυνάμει της παραγράφου 2.
ΤΜΗΜΑ 4
Εκτέλεση εντολών
Άρθρο 27
Γενικές αρχές
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν διαδικασίες και ρυθμίσεις που εγγυώνται την έγκαιρη, δίκαιη και ταχεία εκτέλεση των συναλλαγών χαρτοφυλακίου για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ.
Οι διαδικασίες και οι ρυθμίσεις που εφαρμόζονται από τις εταιρείες διαχείρισης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
διασφαλίζουν ότι όλες οι εντολές που εκτελούνται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ καταγράφονται και επιμερίζονται αμέσως και με ακρίβεια·
β)
εκτελούν κατά τα άλλα συγκρίσιμες εντολές του ΟΣΕΚΑ με τη σειρά που αυτές λαμβάνονται και αμέσως, εκτός εάν τα χαρακτηριστικά της εντολής ή οι συνθήκες της αγοράς που επικρατούν δεν το επιτρέπουν, ή εάν τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ απαιτούν διαφορετικό χειρισμό.
Χρηματοπιστωτικά μέσα ή χρηματικά ποσά, που λαμβάνονται για το διακανονισμό της εκτελεσθείσας εντολής παραδίδονται αμέσως και σωστά στο λογαριασμό του κατάλληλου ΟΣΕΚΑ.
2. Η εταιρεία διαχείρισης δεν κάνει κατάχρηση των πληροφοριών που αφορούν εκκρεμείς εντολές ΟΣΕΚΑ και λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα προκειμένου να αποφευχθεί η κατάχρηση των πληροφοριών αυτών από οποιοδήποτε από τα αρμόδια πρόσωπά της.
Άρθρο 28
Ομαδοποίηση και επιμερισμός εντολών διαπραγμάτευσης
1. Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να εκτελούν εντολή ενός ΟΣΕΚΑ ομαδοποιώντας τη με εντολή άλλου ΟΣΕΚΑ ή άλλου πελάτη ή με εντολή για δικό τους λογαριασμό, εκτός αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
πρέπει να μην είναι πιθανό ότι η ομαδοποίηση των εντολών θα αποβεί συνολικά σε βάρος οποιουδήποτε από τους ΟΣΕΚΑ ή τους πελάτες των οποίων η εντολή θα ομαδοποιηθεί·
β)
πρέπει να θεσπίζεται και να εφαρμόζεται μια πολιτική για τον επιμερισμό των εντολών που καθορίζει με επαρκώς σαφείς όρους τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται ο δίκαιος επιμερισμός των ομαδοποιημένων εντολών, περιλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο ο όγκος και η τιμή των εντολών επηρεάζει τον επιμερισμό και την αντιμετώπιση των μερικών εκτελέσεων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όταν η εταιρεία διαχείρισης ομαδοποιεί μια εντολή ενός ΟΣΕΚΑ με μία ή περισσότερες άλλες εντολές ΟΣΕΚΑ ή πελατών και η ομαδοποιημένη εντολή εκτελείται εν μέρει, επιμερίζει στη συνέχεια τις σχετικές συναλλαγές σύμφωνα με την πολιτική της για τον επιμερισμό των εντολών.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης που έχουν ομαδοποιήσει συναλλαγές για ίδιο λογαριασμό με μία ή περισσότερες εντολές ΟΣΕΚΑ ή άλλων πελατών δεν επιμερίζουν τις σχετικές συναλλαγές κατά τρόπο επιζήμιο για τον ΟΣΕΚΑ ή άλλον πελάτη.
4. Όταν μια εταιρεία διαχείρισης ομαδοποιεί εντολή ΟΣΕΚΑ ή άλλου πελάτη με συναλλαγή για ίδιο λογαριασμό και η ομαδοποιημένη εντολή εκτελείται εν μέρει, τα κράτη μέλη απαιτούν από την εταιρεία διαχείρισης να επιμερίζει τις σχετικές συναλλαγές κατά προτεραιότητα στον ΟΣΕΚΑ ή άλλον πελάτη σε σχέση με εντολές για ίδιο λογαριασμό.
Ωστόσο, αν η εταιρεία διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξει στον ΟΣΕΚΑ ή στον άλλον πελάτη της ευλόγως ότι χωρίς την ομαδοποίηση αυτή δεν θα ήταν σε θέση να εκτελέσει την εντολή με τόσο ευνοϊκούς όρους, ή καθόλου, δύναται να επιμερίσει τη συναλλαγή για ίδιο λογαριασμό αναλογικά, σύμφωνα με την πολιτική που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β).
ΤΜΗΜΑ 5
Αντιπαροχές
Άρθρο 29
Διαφύλαξη των συμφερόντων των ΟΣΕΚΑ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης δεν θεωρείται ότι ενεργούν με έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενός ΟΣΕΚΑ εάν, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων διαχείρισης επενδύσεων και διοίκησης προς τον ΟΣΕΚΑ, καταβάλλουν ή λαμβάνουν οποιαδήποτε αμοιβή ή προμήθεια ή παρέχουν ή δέχονται οποιοδήποτε μη χρηματικό όφελος εκτός από:
α)
την αμοιβή, προμήθεια ή μη χρηματικό όφελος που καταβάλλεται ή παρέχεται στον ή από τον ΟΣΕΚΑ ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ·
β)
την αμοιβή, προμήθεια ή μη χρηματικό όφελος που καταβάλλεται ή παρέχεται σε ή από τρίτο ή πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η ύπαρξη, η φύση και το ποσό της αμοιβής, της προμήθειας ή του οφέλους ή, εάν το ποσό δεν μπορεί να προσδιορισθεί, η μέθοδος υπολογισμού του, πρέπει να γνωστοποιούνται σαφώς στον ΟΣΕΚΑ, με πλήρη, ακριβή και κατανοητό τρόπο, πριν από την παροχή της σχετικής υπηρεσίας·
ii)
η καταβολή της αμοιβής ή της προμήθειας ή η παροχή του μη χρηματικού οφέλους πρέπει να αποσκοπεί στην ενίσχυση της ποιότητας της σχετικής υπηρεσίας και να μην εμποδίζει τη συμμόρφωση με την υποχρέωση της εταιρείας διαχείρισης να υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ·
γ)
τις κατάλληλες αμοιβές που επιτρέπουν ή είναι αναγκαίες για την παροχή των σχετικών υπηρεσιών, όπου συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα φύλαξης, τα τέλη διακανονισμού και τα χρηματιστηριακά τέλη, τα ρυθμιστικά τέλη ή τα νομικά έξοδα, και οι οποίες δεν μπορούν από τη φύση τους να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων με την υποχρέωση της εταιρείας διαχείρισης να ενεργεί με έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ΟΣΕΚΑ.
2. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στην εταιρεία διαχείρισης, για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο β) σημείο i), να γνωστοποιήσει τους βασικούς όρους των διακανονισμών που αφορούν τις αμοιβές, τις προμήθειες ή τα μη χρηματικά οφέλη με συνοπτική μορφή, υπό τον όρο ότι η εταιρεία διαχείρισης αναλαμβάνει τη δέσμευση να γνωστοποιήσει περαιτέρω λεπτομέρειες εφόσον το ζητήσει ο μεριδιούχος και ότι θα τηρήσει τη δέσμευση αυτή.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
[άρθρο 23 παράγραφος 5 και άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
Άρθρο 30
Στοιχεία σχετικά με τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται από τα μέρη της συμφωνίας
Τα κράτη μέλη απαιτούν από το θεματοφύλακα και την εταιρεία διαχείρισης, που στο παρόν κεφάλαιο αναφέρονται ως τα «μέρη της συμφωνίας», να συμπεριλάβουν στη γραπτή συμφωνία που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με τις υπηρεσίες που παρέχονται και τις διαδικασίες που ακολουθούνται από τα μέρη της συμφωνίας:
α)
περιγραφή των διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τη φύλαξη, που πρέπει να υιοθετηθούν για κάθε είδος περιουσιακού στοιχείου του ΟΣΕΚΑ που ανατίθεται στο θεματοφύλακα·
β)
περιγραφή των διαδικασιών που ακολουθούνται όταν η εταιρεία διαχείρισης εξετάζει το ενδεχόμενο τροποποίησης του κανονισμού ή του ενημερωτικού φυλλαδίου του ΟΣΕΚΑ, καθώς και προσδιορισμός του χρόνου κατά τον οποίο πρέπει να ενημερώνεται ο θεματοφύλακας ή όταν απαιτείται από το θεματοφύλακα προηγούμενη συμφωνία ώστε να πραγματοποιηθεί η τροποποίηση·
γ)
περιγραφή των μέσων και των διαδικασιών με τις οποίες ο θεματοφύλακας θα διαβιβάσει στην εταιρεία διαχείρισης κάθε σχετική πληροφορία την οποία χρειάζεται η εταιρεία διαχείρισης για την εκτέλεση των καθηκόντων της, συμπεριλαμβανομένης της περιγραφής των μέσων και των διαδικασιών που σχετίζονται με την άσκηση κάθε δικαιώματος το οποίο συνδέεται με τα χρηματοπιστωτικά μέσα, καθώς και των μέσων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται προκειμένου να επιτρέπεται στην εταιρεία διαχείρισης και τον ΟΣΕΚΑ να έχουν έγκαιρη και ακριβή πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τους λογαριασμούς του ΟΣΕΚΑ·
δ)
περιγραφή των μέσων και των διαδικασιών με τις οποίες ο θεματοφύλακας θα έχει πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες που χρειάζεται για την εκτέλεση των καθηκόντων του·
ε)
περιγραφή των διαδικασιών με τις οποίες ο θεματοφύλακας είναι σε θέση να διερευνήσει τις εργασίες της εταιρείας διαχείρισης και να αξιολογήσει την ποιότητα των διαβιβαζόμενων πληροφοριών, μεταξύ άλλων και με επιτόπιες επισκέψεις·
στ)
περιγραφή των διαδικασιών με τις οποίες η εταιρεία διαχείρισης μπορεί να εξετάζει την απόδοση του θεματοφύλακα σε σχέση με τις συμβατικές του υποχρεώσεις.
Άρθρο 31
Στοιχεία σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών και τις υποχρεώσεις σχετικά με την εχεμύθεια και τη νομιμοποίηση παράνομου χρήματος
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να συμπεριλάβουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών και τις υποχρεώσεις σχετικά με την εχεμύθεια και τη νομιμοποίηση παράνομου χρήματος στη συμφωνία αυτή:
α)
έναν κατάλογο όλων των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται μεταξύ του ΟΣΕΚΑ, της εταιρείας διαχείρισης και του θεματοφύλακα σχετικά με τη διάθεση, εξόφληση, έκδοση, ακύρωση και εξαγορά των μεριδίων του ΟΣΕΚΑ·
β)
τις υποχρεώσεις εχεμύθειας που ισχύουν για τα μέρη της συμφωνίας·
γ)
πληροφορίες σχετικά με τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες των μερών της συμφωνίας όσον αφορά τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με την πρόληψη της νομιμοποίησης προσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, κατά περίπτωση.
2. Οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 καταρτίζονται προκειμένου να μην αποβαίνουν επιζήμιες για τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής μιας εταιρείας διαχείρισης ούτε για τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΣΕΚΑ κατά την απόκτηση πρόσβασης σε σχετικά έγγραφα και πληροφορίες.
Άρθρο 32
Στοιχεία σχετικά με το διορισμό τρίτων
Σε περίπτωση που ο θεματοφύλακας ή η εταιρεία διαχείρισης εξετάζουν το ενδεχόμενο διορισμού τρίτων για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους, τα κράτη μέλη απαιτούν και από τα δύο μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να συμπεριλάβουν στη συμφωνία αυτή τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
δέσμευση εκ μέρους των δύο μερών της συμφωνίας να παρέχουν τακτικά λεπτομέρειες σχετικά με τυχόν τρίτους οι οποίοι διορίσθηκαν από το θεματοφύλακα ή την εταιρεία διαχείρισης για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους·
β)
δέσμευση ότι, κατόπιν αιτήματος ενός εκ των μερών, το άλλο μέρος θα παράσχει πληροφορίες σχετικά με τα κριτήρια επιλογής του τρίτου και τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν για την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων που ασκεί ο τρίτος που επιλέχθηκε·
γ)
δήλωση ότι η ευθύνη του θεματοφύλακα κατά το άρθρο 24 ή το άρθρο 34 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ παραμένει ακέραιη αν εμπιστευθεί σε τρίτο το σύνολο ή τμήμα του ενεργητικού που έχει υπό τη φύλαξή του.
Άρθρο 33
Στοιχεία σχετικά με ενδεχόμενες τροποποιήσεις και τη λύση της συμφωνίας
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να συμπεριλάβουν στη συμφωνία αυτή τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με τις τροποποιήσεις και τη λύση της συμφωνίας:
α)
την περίοδο ισχύος της συμφωνίας·
β)
τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η συμφωνία μπορεί να τροποποιηθεί ή να λυθεί·
γ)
τις προϋποθέσεις που απαιτούνται προκειμένου να διευκολυνθεί η μεταβίβαση σε άλλο θεματοφύλακα και, στην περίπτωση της μεταβίβασης τη διαδικασία με την οποία ο θεματοφύλακας αποστέλλει όλες τις σχετικές πληροφορίες στον άλλο θεματοφύλακα.
Άρθρο 34
Ισχύον δίκαιο
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να διευκρινίσουν ότι στη συμφωνία αυτή ισχύει το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΣΕΚΑ.
Άρθρο 35
Ηλεκτρονική διαβίβαση πληροφοριών
Στις περιπτώσεις στις οποίες τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ συμφωνούν στη χρήση της ηλεκτρονικής διαβίβασης πληροφοριών για μέρος ή το σύνολο των πληροφοριών που ανταλλάσσουν μεταξύ τους, τα κράτη μέλη απαιτούν η συμφωνία αυτή να περιέχει διατάξεις που διασφαλίζουν ότι τηρείται αρχείο των πληροφοριών αυτών.
Άρθρο 36
Πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν η συμφωνία που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να καλύπτει περισσότερους από έναν ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία διαχείρισης. Στην περίπτωση αυτή, στη συμφωνία παρατίθενται οι ΟΣΕΚΑ που αυτή καλύπτει.
Άρθρο 37
Συμφωνία επιπέδου υπηρεσιών
Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στα μέρη της συμφωνίας είτε να συμπεριλάβουν λεπτομέρειες των μέσων και διαδικασιών που αναφέρονται στο άρθρο 30 στοιχεία γ) και δ) της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ ή σε χωριστή γραπτή συμφωνία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
[άρθρο 51 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
ΤΜΗΜΑ 1
Πολιτική διαχείρισης κινδύνου και μέτρηση κινδύνου
Άρθρο 38
Πολιτική διαχείρισης κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλη και τεκμηριωμένη πολιτική διαχείρισης κινδύνου η οποία αναγνωρίζει τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν οι ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται.
Η πολιτική διαχείρισης κινδύνου περιλαμβάνει διαδικασίες οι οποίες είναι απαραίτητες προκειμένου η εταιρεία διαχείρισης να αξιολογεί την έκθεση του κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται στους κινδύνους αγοράς, ρευστότητας και αντισυμβαλλομένου, καθώς και την έκθεση του ΟΣΕΚΑ σε όλους τους άλλους κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων των λειτουργικών κινδύνων, που μπορεί να είναι ουσιαστικοί για κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εντάξουν στην πολιτική διαχείρισης κινδύνου τουλάχιστον τα εξής στοιχεία:
α)
τις τεχνικές, τα εργαλεία και τις ρυθμίσεις που τους επιτρέπουν να συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 40 και 41·
β)
τον επιμερισμό των αρμοδιοτήτων εντός της εταιρείας διαχείρισης που είναι συναφείς με τη διαχείριση κινδύνου.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η πολιτική διαχείρισης κινδύνου κατά την παράγραφο 1 αναφέρει τους όρους, το περιεχόμενο και τη συχνότητα υποβολής εκθέσεων σχετικά με τη λειτουργία διαχείρισης κινδύνου κατά το άρθρο 12 στο διοικητικό συμβούλιο και τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη και, κατά περίπτωση, στην εποπτική λειτουργία.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, καθώς και των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται.
Άρθρο 39
Αξιολόγηση, παρακολούθηση και επανεξέταση της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να αξιολογούν, να παρακολουθούν και να επανεξετάζουν περιοδικά:
α)
την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου και των ρυθμίσεων, των διαδικασιών και των τεχνικών κατά τα άρθρα 40 και 41·
β)
το επίπεδο συμμόρφωσης της εταιρείας διαχείρισης με την πολιτική διαχείρισης κινδύνου και με τις ρυθμίσεις, τις διαδικασίες και τις τεχνικές κατά τα άρθρα 40 και 41·
γ)
την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών κατά την εκτέλεση της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους κάθε ουσιαστική αλλαγή στη διαδικασία διαχείρισης κινδύνου.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 υποβάλλονται διαρκώς και κατ’ αναλογία σε επανεξέταση από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής της εταιρείας διαχείρισης κατά την αδειοδότηση.
ΤΜΗΜΑ 2
Διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου, έκθεση σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και συγκέντρωση του εκδότη
Άρθρο 40
Μέτρηση και διαχείριση κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υιοθετήσουν κατάλληλες και αποτελεσματικές ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές προκειμένου:
α)
να μετρούν και να διαχειρίζονται ανά πάσα στιγμή τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν οι ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται·
β)
να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τα όρια αναφορικά με τη συνολική έκθεση και τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, σύμφωνα με τα άρθρα 41 και 43.
Οι εν λόγω ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές είναι αναλογικές προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας των εταιρειών διαχείρισης και των ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται και είναι σύμφωνες με το προφίλ κινδύνου των ΟΣΕΚΑ.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα για κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται:
α)
να θέσουν σε εφαρμογή ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές μέτρησης κινδύνου οι οποίες απαιτούνται ώστε να διασφαλίζεται ότι οι κίνδυνοι από τις θέσεις που λαμβάνονται και η συμβολή τους στο γενικό προφίλ κινδύνου μετρώνται με ακρίβεια βάσει ορθών και αξιόπιστων δεδομένων και ότι οι ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές μέτρησης κινδύνου τεκμηριώνονται επαρκώς·
β)
να πραγματοποιούν, κατά περίπτωση, περιοδικούς εκ των υστέρων ελέγχους προκειμένου να επανεξετάζουν την ισχύ των ρυθμίσεων μέτρησης κινδύνου που συμπεριλαμβάνουν προβλέψεις και εκτιμήσεις βασισμένες σε μοντέλα·
γ)
να πραγματοποιούν, κατά περίπτωση, περιοδικούς ελέγχους με προσομοίωση ακραίων καταστάσεων και αναλύσεις σεναρίων προκειμένου να αντιμετωπίζουν κινδύνους εξαιτίας πιθανών αλλαγών στις συνθήκες της αγοράς που μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο για τους ΟΣΕΚΑ·
δ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν τεκμηριωμένο σύστημα εσωτερικών ορίων αναφορικά με τα μέτρα που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση και τον έλεγχο των σχετικών κινδύνων για κάθε ΟΣΕΚΑ λαμβάνοντας υπόψη όλους τους κινδύνους οι οποίοι ενδέχεται να είναι ουσιαστικοί για τους ΟΣΕΚΑ όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 και να διασφαλίζουν τη συνοχή με το προφίλ κινδύνου των ΟΣΕΚΑ·
ε)
να διασφαλίζουν ότι το τρέχον επίπεδο κινδύνου συμφωνεί με το σύστημα οριοθέτησης κινδύνου που προβλέπεται στο στοιχείο δ) για κάθε ΟΣΕΚΑ·
στ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλες διαδικασίες οι οποίες, σε περίπτωση πραγματικών ή προβλεπόμενων παραβιάσεων του συστήματος οριοθέτησης κινδύνων του ΟΣΕΚΑ, έχουν ως αποτέλεσμα τη λήψη έγκαιρων διορθωτικών μέτρων προς το συμφέρον των μεριδιούχων.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης εφαρμόζουν κατάλληλη διαδικασία διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται είναι σε θέση να συμμορφώνεται ανά πάσα στιγμή με το άρθρο 84 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
Κατά περίπτωση, οι εταιρείες διαχείρισης πραγματοποιούν ελέγχους με προσομοίωση ακραίων καταστάσεων οι οποίοι επιτρέπουν την αξιολόγηση του κινδύνου ρευστότητας του ΟΣΕΚΑ σε εξαιρετικές συνθήκες.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι το προφίλ ρευστότητας των επενδύσεων κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται είναι κατάλληλο για την πολιτική εξόφλησης που προβλέπεται στους κανονισμούς περί αμοιβαίων κεφαλαίων ή στα καταστατικά έγγραφα ή στο ενημερωτικό φυλλάδιο.
Άρθρο 41
Υπολογισμός της συνολικής έκθεσης
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τη συνολική έκθεση ενός ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται όπως αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ με βάση τις δύο δυνατότητες που ακολουθούν:
α)
την πρόσθετη έκθεση και μόχλευση που δημιουργείται από τους υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ με τη χρήση παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των ενσωματωμένων παραγώγων δυνάμει του τέταρτου εδαφίου του άρθρου 51 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, τα οποία δεν μπορούν να υπερβαίνουν το σύνολο της καθαρής αξίας του ενεργητικού του ΟΣΕΚΑ·
β)
τον κίνδυνο αγοράς του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τη συνολική έκθεση ενός ΟΣΕΚΑ τουλάχιστον σε ημερήσια βάση.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τη συνολική έκθεση χρησιμοποιώντας την προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων (commitment approach), την προσέγγιση βάσει της δυνητικής ζημίας (value at risk) ή άλλες προηγμένες μεθόδους μέτρησης κινδύνου αν χρειασθεί. Για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης, ως «δυνητική ζημία» νοείται ένα μέτρο της μέγιστης αναμενόμενης ζημίας σε δεδομένο επίπεδο εμπιστοσύνης για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίσουν ότι η μέθοδος που επιλέγεται για τη μέτρηση της συνολικής έκθεσης είναι κατάλληλη, λαμβάνοντας υπόψη την επενδυτική στρατηγική που εφαρμόζει ο ΟΣΕΚΑ και τα είδη και την πολυπλοκότητα των παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων που χρησιμοποιούνται, καθώς και την αναλογία του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ που περιλαμβάνει τα παράγωγα χρηματοπιστωτικά μέσα.
4. Σε περίπτωση που ένας ΟΣΕΚΑ, σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, χρησιμοποιεί τεχνικές και μέσα, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών εξαγοράς ή των πράξεων δανεισμού τίτλων προκειμένου να δημιουργηθεί πρόσθετη μόχλευση ή έκθεση στον κίνδυνο αγοράς, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν υπόψη τις εν λόγω συναλλαγές κατά τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης.
Άρθρο 42
Προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων
1. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων για τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εφαρμόζουν την προσέγγιση αυτή σε όλες τις θέσεις των παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των ενσωματωμένων παραγώγων κατά το τέταρτο εδάφιο του άρθρου 51 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, είτε χρησιμοποιείται ως μέρος της γενικής επενδυτικής πολιτικής του ΟΣΕΚΑ για λόγους μείωσης του κινδύνου είτε για λόγους αποτελεσματικής διαχείρισης του χαρτοφυλακίου κατά το άρθρο 51 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας.
2. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων για τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να μετατρέπουν κάθε θέση παράγωγου χρηματοπιστωτικού μέσου στην αγοραία αξία ισοδύναμης θέσης στο υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο του παραγώγου αυτού (τυποποιημένη προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων).
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να εφαρμόζουν άλλες μεθόδους υπολογισμού ισοδύναμες με την τυποποιημένη προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν σε μια εταιρεία διαχείρισης να λαμβάνει υπόψη τις συμφωνίες συμψηφισμού και αντιστάθμισης κινδύνων κατά τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης, εφόσον οι εν λόγω συμφωνίες δεν παραβλέπουν προφανείς και ουσιαστικούς κινδύνους, και έχουν ως αποτέλεσμα τη σαφή μείωση της έκθεσης στον κίνδυνο.
4. Σε περίπτωση που η χρήση των παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων δεν δημιουργεί πρόσθετη έκθεση για τον ΟΣΕΚΑ, η υποκείμενη έκθεση δεν χρειάζεται να συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό των υποχρεώσεων.
5. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων, οι προσωρινές συμφωνίες δανεισμού οι οποίες συνομολογούνται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ σύμφωνα με το άρθρο 83 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ δεν χρειάζεται να συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης.
Άρθρο 43
Κίνδυνος αντισυμβαλλομένου και συγκέντρωση του εκδότη
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίσουν ότι ο κίνδυνος αντισυμβαλλομένου λόγω ενός εξωχρηματιστηριακού παράγωγου χρηματοπιστωτικού μέσου υπάγεται στα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 52 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Κατά τον υπολογισμό της έκθεσης ενός ΟΣΕΚΑ σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου σύμφωνα με τα όρια κατά το άρθρο 52 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης κάνουν χρήση της θετικής τρέχουσας τιμής της σύμβασης του εξωχρηματιστηριακού παραγώγου με τον εν λόγω αντισυμβαλλόμενο.
Οι εταιρείες διαχείρισης δύνανται να συμψηφίζουν τις θέσεις παραγώγων ενός ΟΣΕΚΑ με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο, υπό τον όρο ότι είναι σε θέση να επιβάλλουν νομότυπα την εφαρμογή συμφωνιών συμψηφισμού με τον αντισυμβαλλόμενο για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ. Ο συμψηφισμός επιτρέπεται μόνον σε σχέση με εξωχρηματιστηριακά παράγωγα μέσα με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο και όχι σε σχέση με άλλες εκθέσεις που ενδέχεται να έχει ο ΟΣΕΚΑ με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να μειώνουν την έκθεση του ΟΣΕΚΑ σε έναν αντισυμβαλλόμενο μιας συναλλαγής εξωχρηματιστηριακών παραγώγων με την παραλαβή εγγυήσεων. Οι εγγυήσεις που λαμβάνονται εμφανίζουν επαρκή ρευστότητα ώστε να μπορούν να πωληθούν γρήγορα σε τιμή κοντά στην τιμή αποτίμησης πριν από την αγορά.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν υπόψη τις εγγυήσεις κατά τον υπολογισμό της έκθεσης σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου όπως αναφέρεται στο άρθρο 52 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, όταν η εταιρεία διαχείρισης παρέχει εγγυήσεις σε αντισυμβαλλομένους που μετέχουν σε πράξεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ. Οι εγγυήσεις που παρέχονται μπορούν να λαμβάνονται υπόψη σε καθαρή βάση μόνον αν η εταιρεία διαχείρισης είναι σε θέση να επιβάλλει νομότυπα την εφαρμογή συμφωνιών συμψηφισμού με τον εν λόγω αντισυμβαλλόμενο για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τα όρια συγκέντρωσης του εκδότη κατά το άρθρο 52 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ βάσει της υποκείμενης έκθεσης που προκαλείται με τη χρήση παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων δυνάμει της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων.
6. Όσον αφορά την έκθεση λόγω των συναλλαγών εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, κατά το άρθρο 52 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να συμπεριλαμβάνουν στον υπολογισμό κάθε έκθεση σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου που μετέχει σε πράξεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων.
ΤΜΗΜΑ 3
Διαδικασίες για την αποτίμηση των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων
Άρθρο 44
Διαδικασίες για την αποτίμηση της αξίας των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εξακριβώνουν ότι οι εκθέσεις των ΟΣΕΚΑ σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα αντιστοιχούν σε δίκαιες τιμές οι οποίες δεν στηρίζονται αποκλειστικά στις τιμές της αγοράς που δηλώνονται από το αντισυμβαλλόμενο μέρος των εξωχρηματιστηριακών συναλλαγών και οι οποίες πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 2007/16/ΕΚ.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν, εφαρμόζουν και διατηρούν ρυθμίσεις και διαδικασίες οι οποίες διασφαλίζουν την κατάλληλη, διαφανή και δίκαιη αποτίμηση των εκθέσεων του ΟΣΕΚΑ σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η δίκαιη τιμή των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων υποβάλλεται σε κατάλληλη, ακριβή και ανεξάρτητη αξιολόγηση.
Οι ρυθμίσεις και οι διαδικασίες αποτίμησης είναι κατάλληλες και αναλογικές προς τη φύση και την πολυπλοκότητα των εν λόγω εξωχρηματιστηριακών παραγώγων.
Οι εταιρείες διαχείρισης συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 4 όταν οι ρυθμίσεις και οι διαδικασίες αναφορικά με την αποτίμηση των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων αφορούν την άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων από τρίτους.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, η λειτουργία διαχείρισης κινδύνου ανατίθεται με συγκεκριμένα καθήκοντα και αρμοδιότητες.
4. Οι κατά την παράγραφο 2 ρυθμίσεις και διαδικασίες αποτίμησης τεκμηριώνονται επαρκώς.
ΤΜΗΜΑ 4
Διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με παράγωγα μέσα
Άρθρο 45
Εκθέσεις σχετικά με παράγωγα μέσα
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υποβάλλουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους, τουλάχιστον ετησίως, εκθέσεις οι οποίες περιέχουν πληροφορίες που αντικατοπτρίζουν την πραγματική και ακριβή εικόνα των ειδών των παράγωγων μέσων που χρησιμοποιούνται για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται, των υποκείμενων κινδύνων, των ποσοτικών ορίων και των μεθόδων που επιλέγονται για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με τις συναλλαγές παραγώγων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής της εταιρείας διαχείρισης επανεξετάζουν τον τακτικό χαρακτήρα και την πληρότητα των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καθώς και ότι έχουν την ευκαιρία να παρεμβαίνουν κατά περίπτωση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 46
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 2011. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν πάραυτα στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την εν λόγω αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 47
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 48
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 1η Ιουλίου 2010.