РЕШЕНИЕ 2011/137/ОВППС НА СЪВЕТА
от 28 февруари 2011 година
относно ограничителни мерки с оглед на положението в Либия
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 29 от него,
като има предвид, че:
(1)
На 23 февруари 2011 г. Европейският съюз изрази дълбоката си загриженост по отношение на развитието на събитията в Либия. ЕС решително осъди насилието и употребата на сила срещу цивилни граждани и изрази дълбоко съжаление по повод на репресиите срещу мирни демонстранти.
(2)
ЕС призова отново незабавно да се прекрати употребата на сила и да се предприемат мерки за удовлетворяване на законните искания на населението.
(3)
На 26 февруари 2011 г. Съветът за сигурност на Организацията на обединените нации („Съветът за сигурност“) прие Резолюция 1970 („Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011)“), с която се въвеждат ограничителни мерки срещу Либия и срещу лица и образувания, свързани със сериозни нарушения на правата на човека срещу лица в Либия, включително чрез участие в нападения, в нарушение на международното право, над гражданското население и граждански обекти.
(4)
Предвид сериозната обстановка в Либия, ЕС счита за необходимо да наложи допълнителни ограничителни мерки.
(5)
Освен това са необходими по-нататъшни действия от страна на Съюза за изпълнение на определени мерки,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Забраняват се пряката или непряка продажба, доставка или трансфер за Либия от граждани на държавите-членки или от или през територията на държавите-членки, или чрез използване на съдове, плаващи под тяхно знаме, или чрез техни въздухоплавателни средства, на въоръжение и свързано с него оборудване от всякакъв вид, включително оръжия и боеприпаси, военни транспортни средства и оборудване, полувоенно оборудване и резервни части за тях, включително оборудване, което би могло да се използва за вътрешни репресии, независимо дали посочените са с произход от територията на държавите-членки или не.
2. Забранява се:
а)
предоставянето, пряко или непряко, на техническа помощ, обучение или друг вид подпомагане, в т.ч. предоставяне на наемен военен персонал, свързан с военни действия или с предоставянето, поддръжката или използването на изделия, посочени в параграф 1, за физически или юридически лица, образувания или органи в Либия или за употреба в страната;
б)
предоставянето, пряко или непряко, на финансова помощ, свързана с военни действия или с предоставянето, поддръжката или използването на изделия, посочени в параграф 1, за физически или юридически лица, образувания или органи в Либия или за употреба в страната;
в)
съзнателното и преднамерено участие в дейности, чиято цел или резултат е заобикаляне на забраните, посочени в буква а) или б).
Член 2
1. Член 1 не се прилага по отношение на:
а)
доставката, продажбата или трансфера на несмъртоносно военно оборудване или оборудване, което би могло да се използва за вътрешни репресии, предназначено единствено за хуманитарни цели или за защита;
б)
друг вид доставка, продажба или трансфер на въоръжение и свързани с него материали;
в)
предоставянето на техническа помощ, обучение или друг вид подпомагане, в т.ч. на персонал, свързан с такова оборудване;
г)
предоставянето на финансова помощ, свързана с такова оборудване,
предварително одобрена, когато това е целесъобразно, от комитета, създаден съгласно параграф 24 от Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011) („Комитетът“);
2. Член 1 не се прилага по отношение на доставката, продажбата или трансфера на защитни облекла, включително бронебойни жилетки и военни каски, временно изнесени за Либия от персонал на ООН, персонал на Европейския съюз или на неговите държави-членки, от представители на медиите, хуманитарните организации и програмите за развитие, и от свързания с тези дейности персонал, единствено за тяхно лично ползване.
Член 3
Забранява се доставянето от граждани на държавите-членки, или чрез кораби под тяхното знаме или с техни самолети, на изделията, посочени в член 1, параграф 1 от Либия, независимо дали произхождат или не от територията на Либия.
Член 4
1. Държавите-членки правят проверки - съобразно националните си органи и законодателство и съгласно международното право, и по-специално морското право и съответните международни споразумения в областта на гражданското въздухоплаване - на всички товари за и от Либия на територията си, в т.ч. на морските си пристанища и на летищата си, ако имат информация, която дава достатъчно основания да се смята, че товарът съдържа изделия, чиято доставка, продажба, трансфер или износ са забранени по настоящото решение.
2. При разкриване на изделия, чиято доставка, продажба, трансфер или износ са забранени по настоящото решение, държавите-членки ги конфискуват и се разпореждат с тях (чрез унищожаване, неутрализиране, складиране или трансфер с цел разпореждане в държава, различна от държавата на произход или дестинация).
3. Държавите-членки си сътрудничат в съответствие с националните си законодателства при проверките и разпореждането, предприети съгласно параграфи 1 и 2.
4. Самолетите и корабите, транспортиращи товари за и от Либия, подлежат на изискването за предоставяне на допълнителна информация преди пристигане или преди заминаване за всички стоки, внасяни или изнасяни от държава-членка.
Член 5
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки за недопускане на влизане или транзитно преминаване през техните територии на:
а)
лицата, изброени в приложение I към Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011), и на лицата, посочени допълнително от Съвета за сигурност или от Комитета в съответствие с параграф 22 от Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011), изброени в приложение I;
б)
лицата, невключени в приложение I, които са участници или съучастници в поръчването, контролирането или ръководенето по друг начин на извършването на сериозни нарушения на правата на човека срещу лица в Либия, в т.ч. чрез участие или съучастие в планирането, командването, поръчването или провеждането на нападения, в нарушение на международното право, включително въздушни бомбардировки, върху гражданското население или граждански обекти, или действащи за тях или от тяхно име или под тяхно ръководство, изброени в приложение II.
2. Параграф 1 не задължава държавите-членки да отказват достъп на своите граждани до своята територия.
3. Параграф 1, буква а) не се прилага, когато Комитетът прецени, че
а)
пътуването е оправдано поради хуманитарни нужди, в т.ч. религиозни задължения; или
б)
изключението би допринесло за мира и националното помирение в Либия и за стабилността в региона;
4. Параграф 1, буква а) не се прилага когато:
а)
е необходимо влизане или транзитно преминаване за провеждане на съдебен процес; или
б)
дадена държава реши, като разглежда всеки случай поотделно, че такова влизане или транзитно преминаване е необходимо за напредъка по пътя на мира и стабилността в Либия, и съответната държава-членка уведоми след това Комитета в рамките на 48 часа след вземането на такова решение.
5. Параграф 1, буква б) се прилага, без да се засягат случаите, когато една държава-членка е обвързана със задължение по международното право, по-специално:
а)
в качеството си на държава - домакин на международна междуправителствена организация;
б)
в качеството си на държава - домакин на международна конференция, свикана от ООН или провеждана под нейна егида;
в)
съгласно многостранно споразумение, предоставящо привилегии и имунитети; или
г)
съгласно Договора за помирение от 1929 г. (Латеранските споразумения), сключен между Светия престол (Ватикана) и Италия.
6. Параграф 5 се смята за приложим и в случаите, когато дадена държава-членка е държава - домакин на Организацията за сигурност и сътрудничество в Европа (ОССЕ).
7. Съветът се информира надлежно във всеки един от случаите, когато някоя държава-членка допуска изключение в съответствие с параграфи 5 или 6.
8. Държавите-членки могат да предоставят освобождаване от мерките, наложени по параграф 1, буква б), когато пътуването е оправдано поради спешни хуманитарни нужди или поради участие в междуправителствени срещи, включително срещи, които се провеждат с подкрепата на Съюза или чиито домакин е държава-членка, поела председателството на ОССЕ, и на които се провежда политически диалог, пряко насърчаващ демокрацията, правата на човека и принципите на правовата държава в Либия.
9. Държава-членка, която желае да предостави освобождаване съгласно параграф 8, нотифицира писмено Съвета за това. Счита се, че е предоставено освобождаване, освен ако един или повече членове на Съвета се противопоставят в писмена форма в срок от два работни дни след деня на получаване на нотификацията за предложеното освобождаване. Ако един или повече членове на Съвета се противопоставят, Съветът може, с квалифицирано мнозинство, да реши да предостави предложеното освобождаване.
10. Когато в съответствие с параграфи 5, 6 и 8 държава-членка разреши на лица, посочени в приложението, да влязат на нейна територия или да преминат транзитно през нея, това разрешение се ограничава до целта, за която е дадено, и за лицата, за които се отнася.
Член 6
1. Всички финансови средства, други финансови активи и икономически ресурси, притежавани или контролирани пряко или непряко от:
а)
лицата и образуванията, изброени в приложение II към Резолюция 1970 (2011) на Съвета на сигурност на ООН, както и допълнителните лица и образувания, определени от Съвета за сигурност или Комитета в съответствие с параграф 22 от Резолюция 1970 (2011) на Съвета на сигурност на ООН, или от лица или образувания, действащи от тяхно име или по тяхно указание, или от образувания, притежавани или контролирани от тях, съгласно посоченото в приложение III;
б)
лица и образувания, които не са включени в приложение III, участници или съучастници в разпореждането, контролирането или ръководството по друг начин на извършването на сериозни нарушения на правата на човека на лица в Либия, включително чрез участие или съучастие в планиране, командване, разпореждане или провеждане на нападения в нарушение на международното право, включително въздушни бомбардировки, върху цивилно население и съоръжения, или от лица или образувания, действащи от тяхно име или по тяхно указание, или от образувания, притежавани или контролирани от тях, съгласно посоченото в приложение IV;
се замразяват.
2. Не се предоставят, пряко или непряко, финансови средства, други финансови активи или икономически ресурси на или в полза на физическите или юридическите лица или образуванията, посочени в параграф 1.
3. Изключения могат да се правят за финансови средства, финансови активи и икономически ресурси, които са:
а)
необходими за покриване на основни разходи, включително заплащане на храна, наем или ипотека, лекарствени средства и медицинско обслужване, данъци, застрахователни премии и такси за комунални услуги;
б)
предназначени изключително за плащания на професионални хонорари в разумен размер и възстановяване на направени разходи, свързани с предоставянето на правни услуги в съответствие с националното законодателство; или
в)
предназначени изключително за плащане на хонорари или такси за услуги в съответствие с националното законодателство, за рутинно държане или поддържане на замразени финансови средства, друг вид финансова помощ и икономически ресурси;
след нотификация от съответната държава-членка до Комитета, когато е уместно, за намерението да даде разрешение, за достъп до такива средства, други финансови активи или икономически ресурси, и при липсата на отрицателно решение от страна на Комитета в рамките на пет работни дни от тази нотификация.
4. Изключения могат да се правят също за финансови средства и икономически ресурси, които са:
а)
необходими за извънредни разходи, след нотификация от съответната държава-членка до Комитета, когато е уместно, и след одобрението на Комитета; или
б)
предмет на съдебно, административно или арбитражно обезпечение или решение, в който случай финансовите средства, другите финансови активи и икономическите ресурси могат да се използват за удовлетворяване на обезпечените претенции или за изпълнение на решението, при условие че обезпечението или решението е постановено преди приемането на Резолюция 1970 (2011) на Съвета за сигурност на ООН и не е в полза на лице или образувание, посочени в параграф 1, след нотифициране на Комитета от съответната държава-членка, когато е уместно;
5. Параграф 1 не възпрепятства определено лице или образувание да извърши плащане, дължимо по договор, сключен преди включването на такова лице или образувание в списъка, при условие че съответната държава-членка е установила, че плащането няма да бъде получено, пряко или непряко, от лице или образувание по параграф 1, и след нотифициране на Комитета от съответната държава-членка, когато е уместно, за намерението да извърши или да получи такива плащания или да разреши размразяването на финансови средства, други финансови активи или икономически ресурси за тази цел, десет работни дни преди даването на разрешение.
6. Параграф 2 не се прилага при добавяне към замразени сметки на:
а)
лихви или други доходи по тези сметки, или
б)
плащания, дължими по договори, споразумения или задължения, сключени или възникнали преди датата, на която тези сметки са станали предмет на ограничителните мерки;
при условие че параграф 1 продължава да се прилага за всякакви такива лихви, други доходи и плащания.
Член 7
Не се удовлетворяват искове, включително за обезщетения, нито други подобни искове - като искове за компенсации или искове по гаранции във връзка с договор или транзакция, чието изпълнение е засегнато пряко или непряко, изцяло или частично вследствие на мерките, предприети в съответствие с Резолюция 1970 (2011) на Съвета за сигурност на ООН, включително мерки на Съюза или на държава-членка в съответствие със, изисквани от или във връзка с изпълнението на съответните решения на Съвета за сигурност, или мерки, обхванати от настоящото решение - на посочените лица или образувания, включени в приложения I, II, III или IV, или на други лица или образувания в Либия, включително правителството на Либия, или на лица или образувания, които предявяват искове чрез или за сметка на такива лица или образувания.
Член 8
1. Съветът внася промени в приложения I и III въз основа на решенията, вземани от Съвета за сигурност или от Комитета.
2. Съветът, като действа по предложение на държавите-членки или на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност, изготвя списъците в приложения II и IV и приема изменения по тях.
Член 9
1. Когато Съветът за сигурност или Комитетът включат в списъка дадено лице или образувание, Съветът включва това лице или образувание в приложения I или III.
2. Когато Съветът реши да подложи лице или образувание на мерките, посочени в член 5, параграф 1, буква б) и член 6, параграф 1, буква б), той изменя съответно приложения II и IV.
3. Съветът уведомява лицето или образуванието, посочено в параграфи 1 и 2, за решението си, включително за основанията за включването му в списъка, или пряко, ако адресът му е известен, или чрез публикуване на известие, за да даде възможност на това лице или образувание да представи възражения.
4. Когато има представени възражения или когато има представени нови съществени доказателства, Съветът преразглежда решението си и съответно информира засегнатото лице или образувание.
Член 10
1. Приложения I, II, III и IV съдържат основанията за включване в списъка на вписаните лица и образувания, както е предвидено от Съвета за сигурност или от Комитета по отношение на приложения I и III.
2. Приложения I, II, III и IV съдържат и данните, необходими за идентифициране на засегнатите лица или образувания, при наличие на такива данни, както е предвидено от Съвета за сигурност или от Комитета по отношение на приложения I и III. По отношение на лицата такива данни могат да включват имената, включително псевдонимите, датата и мястото на раждане, гражданството, номера на паспорта и личната карта, пола, адреса, ако е известен, и длъжността или професията. По отношение на образуванията данните могат да включват наименованието, мястото и датата на регистрация, регистрационния номер и мястото на дейност. В приложения I и III се включва и датата на посочване от Съвета за сигурност или от Комитета.
Член 11
За да се постигне максимален ефект от мерките, установени в настоящото решение, Съюзът насърчава трети държави да приемат подобни ограничителни мерки.
Член 12
1. Настоящото решение се преразглежда, изменя или отменя по целесъобразност, особено в светлината на съответните решения, приемани от Съвета за сигурност.
2. Мерките, посочени в член 5, параграф 1, буква б) и член 6, параграф 1, буква б), се преразглеждат редовно и най-малко на всеки 12 месеца. Те престават да се прилагат спрямо засегнатите лица и образувания, ако Съветът реши, в съответствие с процедурата, посочена в член 8, параграф 2, че вече не са изпълнени условията за прилагането им.
Член 13
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Брюксел на 28 февруари 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/137/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 28ης Φεβρουαρίου 2011
σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως το άρθρο 29,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στις 23 Φεβρουαρίου 2011, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέφρασε τη σοβαρή ανησυχία της για τις εξελίξεις στη Λιβύη. Καταδίκασε σθεναρά τις βιαιότητες και τη χρήση βίας κατά πολιτών και αποδοκίμασε τις πράξεις καταστολής κατά ειρηνικών διαδηλωτών.
(2)
Η ΕΕ επανέλαβε την έκκλησή της για άμεσο τερματισμό της βίας και λήψη μέτρων που να ανταποκρίνονται στα δίκαια αιτήματα του πληθυσμού.
(3)
Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών («Συμβούλιο Ασφαλείας») εξέδωσε την απόφαση αριθ. 1970 («απόφαση αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ») με την οποία επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα κατά της Λιβύης και προσώπων και οντοτήτων εμπλεκόμενων σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, μεταξύ άλλων συμμετέχοντας σε επιθέσεις, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, κατά του άμαχου πληθυσμού και εγκαταστάσεων.
(4)
Δεδομένης της σοβαρότητας της κατάστασης στη Λιβύη, η ΕΕ θεωρεί αναγκαία την επιβολή πρόσθετων περιοριστικών μέτρων.
(5)
Για την εφαρμογή ορισμένων μέτρων απαιτείται περαιτέρω δράση από μέρους της Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Απαγορεύεται η άμεση ή έμμεση προμήθεια, πώληση ή μεταφορά στη Λιβύη οπλισμού και κάθε είδους συναφούς υλικού, συμπεριλαμβανομένων όπλων και πυρομαχικών, στρατιωτικών οχημάτων και εξοπλισμού, παραστρατιωτικού εξοπλισμού και ανταλλακτικών για όλα τα ανωτέρω, καθώς και εξοπλισμού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εσωτερική καταστολή, είτε προέρχεται από τα εδάφη τους είτε όχι, από πολίτες των κρατών μελών, ή από το έδαφός τους ή μέσω αυτού, ή με σκάφη ή αεροσκάφη που φέρουν τη σημαία τους.
2. Απαγορεύονται:
α)
η άμεση ή έμμεση παροχή τεχνικής βοήθειας, κατάρτισης ή άλλου είδους βοήθειας, περιλαμβανομένης της παροχής ένοπλου μισθοφορικού προσωπικού, σε σχέση με στρατιωτικές δραστηριότητες ή με την παροχή, συντήρηση και χρήση ειδών της παραγράφου 1 σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα στη Λιβύη ή προς χρήση στη συγκεκριμένη χώρα,
β)
η άμεση ή έμμεση παροχή οικονομικής βοήθειας σε σχέση με στρατιωτικές δραστηριότητες ή με την παροχή, συντήρηση και χρήση ειδών της παραγράφου 1 σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα στη Λιβύη ή προς χρήση στη συγκεκριμένη χώρα,
γ)
η εσκεμμένη και ηθελημένη συμμετοχή σε δραστηριότητες που έχουν ως σκοπό ή αποτέλεσμα να παρακάμπτονται οι απαγορεύσεις που αναφέρεται στα στοιχεία α) ή β).
Άρθρο 2
1. Το άρθρο 1 δεν εφαρμόζεται:
α)
στην προμήθεια, την πώληση ή τη μεταφορά μη θανατηφόρου στρατιωτικού εξοπλισμού ή εξοπλισμού δυνάμενου να χρησιμοποιηθεί για εσωτερική καταστολή, εφόσον προορίζεται αποκλειστικά για ανθρωπιστική ή προστατευτική χρήση,
β)
στην προμήθεια, πώληση ή μεταφορά άλλου οπλισμού και συναφούς εξοπλισμού,
γ)
στην παροχή τεχνικής βοήθειας, κατάρτισης ή άλλου είδους βοήθειας, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού, που σχετίζεται με τον εξοπλισμό αυτό,
δ)
στην παροχή οικονομικής βοήθειας που σχετίζεται με τον εξοπλισμό αυτόν,
εφόσον έχει εγκριθεί εκ των προτέρων, κατά περίπτωση, από την επιτροπή που συγκροτήθηκε δυνάμει της παραγράφου 24 της απόφασης αριθ. 1970 του ΣΑΗΕ («επιτροπή»)·
2. Το άρθρο 1 δεν εφαρμόζεται στην προμήθεια, πώληση ή μεταφορά προστατευτικού ιματισμού, περιλαμβανομένων των αλεξίσφαιρων γιλέκων και των στρατιωτικών κρανών, που εξάγεται προσωρινά στη Λιβύη από προσωπικό του ΟΗΕ, προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των κρατών μελών της, εκπροσώπους των μέσων μαζικής ενημέρωσης, μέλη ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών οργανώσεων και συναφές προσωπικό, αποκλειστικά για προσωπική τους χρήση.
Άρθρο 3
Απαγορεύεται η προμήθεια από τη Λιβύη των ειδών του άρθρου 1 παράγραφος 1 από υπηκόους των κρατών μελών ή με χρήση σκαφών ή αεροσκαφών που φέρουν τη σημαία τους, είτε τα είδη αυτά προέρχονται από το έδαφος της Λιβύης είτε όχι.
Άρθρο 4
1. Τα κράτη μέλη επιθεωρούν, κατά τα οριζόμενα από τις εθνικές τους αρχές και νομοθετικές διατάξεις, καθώς και από το διεθνές δίκαιο, ιδίως το δίκαιο της θάλασσας και τις σχετικές διεθνείς συμφωνίες πολιτικής αεροπορίας, κάθε φορτίο προς και από τη Λιβύη που βρίσκεται στο έδαφός τους και μεταξύ άλλων στους αερολιμένες και θαλάσσιους λιμένες τους, εφ’ όσον διαθέτουν πληροφορίες βάσει των οποίων μπορεί ευλόγως να εικάζεται ότι το φορτίο περιέχει είδη των οποίων η προμήθεια, η πώληση, η μεταφορά ή η εξαγωγή απαγορεύεται δυνάμει των διατάξεων της παρούσας απόφασης.
2. Τα κράτη μέλη, όταν ανακαλύπτουν είδη των οποίων η προμήθεια, η πώληση, η μεταφορά ή η εξαγωγή απαγορεύεται δυνάμει των διατάξεων της παρούσας απόφασης, προβαίνουν στην κατάσχεση και απόσυρσή τους (μέσω της καταστροφής, της αχρήστευσης, της αποθήκευσης ή της μεταφοράς τους με σκοπό την απόσυρσή τους σε κράτος διαφορετικό των κρατών προέλευσης ή προορισμών).
3. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, με τις επιθεωρήσεις και τις αποσύρσεις που διενεργούνται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2.
4. Τα σκάφη και αεροσκάφη που μεταφέρουν φορτίο από και προς τη Λιβύη υπόκεινται στην υποχρέωση παροχής πρόσθετων πληροφοριών προ της άφιξης ή της αναχώρησης για όλα τα αγαθά που εισάγονται σε ένα κράτος μέλος ή εξάγονται από αυτό.
Άρθρο 5
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εμποδίζουν την είσοδο στο έδαφός τους ή τη διέλευση από αυτό:
α)
των προσώπων που κατονομάζονται στο παράρτημα Ι της απόφασης αριθμ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ καθώς και άλλων προσώπων που κατονομάζονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 22 της απόφασης αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, όπως αναφέρονται στο παράρτημα Ι·
β)
πρόσωπα εκτός του παραρτήματος Ι που εμπλέκονται ή συνεργούν στην έκδοση διαταγής, τον έλεγχο ή την καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο καθοδήγηση της διάπραξης σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, μεταξύ άλλων μέσω της εμπλοκής ή της συνέργιάς τους στον σχεδιασμό, την έκδοση εντολής, την έκδοση διαταγής ή τη διάπραξη επιθέσεων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένων των εναέριων βομβαρδισμών, κατά άμαχου πληθυσμού και εγκαταστάσεων, ή προσώπων που ενεργούν είτε για λογαριασμό είτε εξ ονόματος ή κατ' εντολή τους, όπως κατονομάζονται στο παράρτημα ΙΙ·
2. Η παράγραφος 1 δεν υποχρεώνει κανένα κράτος μέλος να αρνείται σε δικούς του υπηκόους την είσοδο στο έδαφός του.
3. Η παράγραφος 1 στοιχείο α) δεν εφαρμόζεται εφόσον η επιτροπή αποφασίσει:
α)
ότι το ταξίδι δικαιολογείται για ανθρωπιστικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών υποχρεώσεων,
β)
ότι η εξαίρεση θα προωθούσε τους στόχους της ειρήνης και της εθνικής συμφιλίωσης στη Λιβύη και της σταθερότητας στην περιοχή·
4. Η παράγραφος 1 (α) δεν εφαρμόζεται όταν:
α)
η είσοδος ή η διέλευση είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή δικαστικής διαδικασίας, ή
β)
ότι ένα κράτος μέλος αποφασίζει, κατά περίπτωση, ότι η είσοδος ή η διέλευση είναι απαραίτητη για την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Λιβύη και γνωστοποιήσει εν συνεχεία την απόφασή του αυτή στην επιτροπή εντός σαράντα οκτώ ωρών από τη λήψη της.
5. Η παράγραφος 1 (β) εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των περιπτώσεων κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος δεσμεύεται από υποχρέωση του διεθνούς δικαίου και συγκεκριμένα:
α)
ως χώρα που φιλοξενεί διεθνή διακυβερνητική οργάνωση,
β)
ως χώρα που φιλοξενεί διεθνή διάσκεψη που έχει συγκληθεί ή διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ,
γ)
δυνάμει πολυμερούς συμφωνίας περί παροχής προνομίων και ασυλιών, ή
δ)
δυνάμει της Συνθήκης Συμφιλίωσης του 1929 (σύμφωνο του Λατερανού) μεταξύ της Αγίας Έδρας (Κράτος του Βατικανού) και της Ιταλίας.
6. Η παράγραφος 5 θεωρείται ότι εφαρμόζεται επίσης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος φιλοξενεί τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
7. Το Συμβούλιο ενημερώνεται δεόντως σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος χορηγεί εξαίρεση σύμφωνα με τις παραγράφους 5 ή 6.
8. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν εξαιρέσεις από τα μέτρα που επιβάλλει η παράγραφος 1 στοιχείο β), όταν το ταξίδι δικαιολογείται για επείγοντες ανθρωπιστικούς λόγους ή για συμμετοχή σε διακυβερνητικές συνόδους, μεταξύ των οποίων και συνεδριάσεις που υποστηρίζονται από την Ένωση ή φιλοξενούνται από κράτος μέλος που ασκεί την προεδρία του ΟΑΣΕ, κατά τις οποίες διεξάγεται πολιτικός διάλογος που προάγει άμεσα τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου στη Λιβύη.
9. Κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να χορηγήσει εξαίρεση βάσει της παραγράφου 8 απευθύνει γραπτή κοινοποίηση στο Συμβούλιο. Η εξαίρεση θεωρείται πως χορηγείται εάν κανένα από τα μέλη του Συμβουλίου δεν διατυπώσει εγγράφως αντίρρηση εντός δύο εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της κοινοποίησης της προτεινόμενης εξαίρεσης. Σε περίπτωση που διατυπωθεί αντίρρηση από ένα ή περισσότερα μέλη του Συμβουλίου, το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία να χορηγήσει την προτεινόμενη εξαίρεση.
10. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με τις παραγράφους 5, 6 και 8, ένα κράτος μέλος επιτρέπει σε πρόσωπα κατονομαζόμενα στο παράρτημα να εισέλθουν στο έδαφός του ή διέλθουν από αυτό, η άδεια ισχύει αποκλειστικά για τον σκοπό για τον οποίο χορηγείται και για τα πρόσωπα που αφορά.
Άρθρο 6
1. Δεσμεύονται όλα τα κεφάλαια, τα λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και οι οικονομικοί πόροι που τελούν υπό κυριότητα ή τον έλεγχο, άμεσα ή έμμεσα:
α)
των προσώπων και των οντοτήτων που κατονομάζονται στο παράρτημα ΙΙ της απόφασης αριθμ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, καθώς και άλλων προσώπων και οντοτήτων που κατονομάζονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 22 της απόφασης αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, ή προσώπων ή οντοτήτων που ενεργούν εξ ονόματος ή κατ’ εντολή τους, ή οντοτήτων που τελούν υπό κυριότητα ή τον έλεγχό τους, όπως κατονομάζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
β)
προσώπων και οντοτήτων εκτός του παραρτήματος ΙΙΙ που εμπλέκονται ή συνεργούν στην έκδοση διαταγής, τον έλεγχο ή την καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο καθοδήγηση της διάπραξης σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, μεταξύ άλλων μέσω της εμπλοκής ή της συνέργιάς τους στον σχεδιασμό, την έκδοση εντολής, την έκδοση διαταγής ή τη διάπραξη επιθέσεων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένων των εναέριων βομβαρδισμών, κατά άμαχου πληθυσμού και εγκαταστάσεων, ή ατόμων ή οντοτήτων που ενεργούν εξ ονόματος ή κατ' εντολή τους, ή οντοτήτων που τελούν υπό την κυριότητα ή τον έλεγχό τους, όπως κατονομάζονται στο παράρτημα IV.
2. Κανένα κεφάλαιο, χρηματικό περιουσιακό στοιχείο ή οικονομικός πόρος δεν τίθεται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στη διάθεση των φυσικών ή νομικών προσώπων ή των οντοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ούτε και διατίθεται προς όφελος αυτών.
3. Επιτρέπονται εξαιρέσεις όσον αφορά τα κεφάλαια, τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και τους οικονομικούς πόρους οι οποίοι:
α)
είναι απαραίτητοι για την κάλυψη βασικών δαπανών, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών για αγορά ειδών διατροφής, ενοίκια ή ενυπόθηκα δάνεια, φάρμακα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φόρους, ασφάλιστρα και λογαριασμούς επιχειρήσεων κοινής ωφελείας·
β)
προορίζονται αποκλειστικά για την πληρωμή εύλογων επαγγελματικών αμοιβών και την κάλυψη δαπανών συνδεόμενων με την παροχή νομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το εκάστοτε εθνικό δίκαιο·
γ)
προορίζονται αποκλειστικά για την πληρωμή τελών ή χρεώσεων, σύμφωνα με το εκάστοτε εθνικό δίκαιο, για υπηρεσίες που αφορούν την καθημερινή τήρηση ή φύλαξη δεσμευμένων κεφαλαίων, λοιπών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων και οικονομικών πόρων,
αφού το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιήσει στην επιτροπή την πρόθεσή του, κατά περίπτωση, να επιτρέψει την πρόσβαση στα εν λόγω κεφάλαια, λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ή οικονομικούς πόρους και εφόσον η επιτροπή δεν λάβει αρνητική απόφαση εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση αυτή.
4. Επιτρέπονται εξαιρέσεις όσον αφορά κεφάλαια και οικονομικούς πόρους οι οποίοι:
α)
απαιτούνται για την κάλυψη έκτακτων δαπανών, κατόπιν κοινοποίησης από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προς την επιτροπή και της έγκρισης αυτής·
β)
υπόκεινται σε δικαστική ή διοικητική απόφαση ή σε διαιτητική δέσμευση ή απόφαση, στην οποία περίπτωση τα κεφάλαια, τα λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και οι οικονομικοί πόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση της δέσμευσης ή απόφασης, εφόσον η δέσμευση ή απόφαση αυτή εκδόθηκε πριν από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ και δεν είναι προς όφελος προσώπου ή οντότητας αναφερόμενου στην παράγραφο 1, κατόπιν κοινοποίησης από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος στην επιτροπή, εφόσον απαιτείται·
5. Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει την καταβολή πληρωμής από κατονομαζόμενο πρόσωπο ή οντότητα οφειλόμενης βάσει συμβολαίου που έχει συναφθεί πριν από την καταχώριση του προσώπου ή της οντότητας στον κατάλογο, εφόσον το οικείο κράτος μέλος έχει εξακριβώσει ότι η πληρωμή δεν θα εισπραχθεί άμεσα ή έμμεσα από πρόσωπο ή οντότητα αναφερόμενη στην παράγραφος 1 και εφόσον κοινοποιήσει , εφόσον απαιτείται, στην επιτροπή την πρόθεσή του να καταβάλει ή να εισπράξει τέτοιου είδους πληρωμές ή να επιτρέψει για τον σκοπό αυτό την αποδέσμευση κεφαλαίων, λοιπών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ή οικονομικών πόρων, 10 ημέρες πριν από την έκδοση της σχετικής άδειας.
6. Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στην πίστωση των δεσμευμένων λογαριασμών με:
α)
τόκους ή άλλα κέρδη σε σχέση με αυτούς του λογαριασμούς· ή
β)
πληρωμές που προκύπτουν από συμβάσεις, συμφωνίες ή υποχρεώσεις που έχουν συναφθεί ή προκύψει πριν από την ημερομηνία υπαγωγής των λογαριασμών αυτών σε περιοριστικά μέτρα.
υπό τον όρο ότι οι εν λόγω τόκοι, τα άλλα κέρδη και οι πληρωμές εξακολουθούν να υπόκεινται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 7
Δεν αναγνωρίζονται αξιώσεις, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αποζημίωσης ή άλλης σχετικής αξίωσης, λ.χ. δυνάμει δικαιώματος συμψηφισμού απαιτήσεων ή εγγυήσεως, σε σχέση με σύμβαση ή άλλη συναλλαγή η εκπλήρωση της οποίας επηρεάστηκε, άμεσα ή έμμεσα, εν όλω ή εν μέρει, από τα μέτρα που αποφασίστηκαν με την απόφαση αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, περιλαμβανομένων μέτρων της Ένωσης ή οποιουδήποτε κράτους μέλους τα οποία είναι σύμφωνα με την εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, προβλέπονται από τις αποφάσεις αυτές ή σχετίζονται με αυτές ή με τα μέτρα που εμπίπτουν στις διατάξεις της παρούσας απόφασης, των κατονομαζόμενων προσώπων ή των οντοτήτων που κατονομάζονται στα παραρτήματα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή οντότητας της Λιβύης, περιλαμβανομένης της κυβέρνησης της Λιβύης, ή οποιουδήποτε προσώπου ή οντότητας που ενεργεί μέσω ή προς όφελος των προαναφερόμενων προσώπων ή οντοτήτων.
Άρθρο 8
1. Το Συμβούλιο προβαίνει σε τροποποιήσεις των παραρτημάτων Ι και ΙΙΙ βάσει όσων ορίζει το Συμβούλιο Ασφαλείας ή η επιτροπή.
2. Το Συμβούλιο, ενεργώντας κατόπιν πρότασης κράτους μέλους ή της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, καταρτίζει και τροποποιεί τους καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και IV.
Άρθρο 9
1. Όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας ή η επιτροπή προσθέτει ένα πρόσωπο ή μια οντότητα στον κατάλογο, το Συμβούλιο συμπεριλαμβάνει το πρόσωπο ή οντότητα αυτή στα παραρτήματα Ι ή ΙΙΙ.
2. Όταν το Συμβούλιο αποφασίζει να υπαγάγει ένα πρόσωπο ή μια οντότητα στα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β), τροποποιεί τα παραρτήματα ΙΙ και IV αναλόγως.
3. Το Συμβούλιο κοινοποιεί την απόφασή του στο πρόσωπο ή την οντότητα των παραγράφων 1 και 2 μαζί με τους λόγους για την καταχώρισή του στον κατάλογο, είτε απ’ ευθείας, εάν είναι γνωστή η διεύθυνσή του, είτε μέσω δημοσίευση ανακοίνωσης, παρέχοντας στο πρόσωπο ή στην οντότητα τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις.
4. Εφόσον υποβάλλονται παρατηρήσεις ή παρουσιάζονται νέα ουσιαστικά στοιχεία, το Συμβούλιο επανεξετάζει την απόφασή του και ενημερώνει σχετικώς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή την ενδιαφερόμενη οντότητα.
Άρθρο 10
1. Τα παραρτήματα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV περιλαμβάνουν τους λόγους καταχώρισης των κατονομαζόμενων προσώπων και οντοτήτων στους σχετικούς καταλόγους, όπως παρέχονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σε ό,τι αφορά τα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ.
2. Τα παραρτήματα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV περιλαμβάνουν επίσης τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την ταυτοποίηση των εν λόγω προσώπων ή οντοτήτων, εφόσον είναι διαθέσιμες, όπως παρέχονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σε ό,τι αφορά τα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ. Όσον αφορά τα πρόσωπα, στις πληροφορίες αυτές μπορούν να συγκαταλέγονται το ονοματεπώνυμο, περιλαμβανομένων των ψευδώνυμων, η ημερομηνία και ο τόπος γέννησης, η ιθαγένεια, ο αριθμός διαβατηρίου και δελτίου ταυτότητας, το φύλο, η διεύθυνση, εάν είναι γνωστή, και το αξίωμα ή το επάγγελμά τους. Όσον αφορά τις οντότητες, στις πληροφορίες αυτές μπορούν να συγκαταλέγονται η επωνυμία, ο τόπος και η ημερομηνία εγγραφής στο οικείο μητρώο, ο αριθμός μητρώου και ο τόπος της έδρας τους. Τα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ περιλαμβάνουν επίσης την ημερομηνία καταχώρισης στον κατάλογο των Ηνωμένων Εθνών από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή.
Άρθρο 11
Για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων που προβλέπει η παρούσα απόφαση, η Ένωση παροτρύνει τα τρίτα κράτη να θεσπίσουν παρόμοια περιοριστικά μέτρα.
Άρθρο 12
1. Η παρούσα απόφαση επανεξετάζεται, τροποποιείται ή καταργείται όπως κρίνεται απαραίτητο, ιδίως βάσει των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) επανεξετάζονται ανά τακτά διαστήματα και τουλάχιστον κάθε 12 μήνες. Παύουν να εφαρμόζονται σε σχέση με τα οικεία πρόσωπα και τις οντότητες εφόσον το Συμβούλιο ορίσει, σύμφωνα με διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 2), ότι δεν πληρούνται πλέον οι όροι για την εφαρμογή τους.
Άρθρο 13
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 28 Φεβρουαρίου 2011.