РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 261/2012 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 14 март 2012 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета във връзка с договорните отношения в сектора на млякото и млечните продукти
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 42, първа алинея и член 43, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Последователните реформи на общата организация на пазара на мляко и млечни продукти, които понастоящем са включени в Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специални разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (4), имаха за цел пазарното ориентиране на сектора, т.е. решенията на земеделските стопани за това какво и колко да произвеждат да зависят от ценови сигнали, за да се засили конкуренцията в сектора на млякото и млечните продукти и устойчивостта му в условията на глобализираната търговия. Съответно бе взето решение за прогресивно увеличаване на квотите с приемането на Регламент (ЕО) № 72/2009 на Съвета от 19 януари 2009 г. относно промени в Общата селскостопанска политика, за изменение на регламенти (ЕО) № 247/2006, (ЕО) № 320/2006, (ЕО) № 1405/2006, (ЕО) № 1234/2007, (ЕО) № 3/2008 и (ЕО) № 479/2008 и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 1883/78, (ЕИО) № 1254/89, (ЕИО) № 2247/89, (ЕИО) № 2055/93, (ЕО) № 1868/94, (ЕО) № 2596/97, (ЕО) № 1182/2005 и (ЕО) № 315/2007 (5) (реформата от 2008-2009 г. „Преглед на състоянието на ОСП“), за да се осигури плавното постепенно премахване на квотната система за мляко до 2015 г.
(2)
През периода 2007-2009 г. пазарите в сектора на млякото и млечните продукти претърпяха изключително развитие, което в крайна сметка доведе до срив на цените през 2008/2009 г. В началото екстремните метеорологични условия в Океания причиниха значителен спад на снабдяването, който доведе до бързо и съществено увеличение на цените. Въпреки че предлагането в световен план започна да се възстановява и цените започнаха да се връщат към по-нормални равнища, последвалата финансова и икономическа криза имаше отрицателни последствия за млекопроизводителите в Съюза и засили нестабилността на цените. По-високите цени на суровините доведоха до съществено увеличаване на разходите за фуражи и други разходи за вложени стоки, като например енергия. След това спадът на търсенето както в световен мащаб, така и в Съюза, включително и търсенето на мляко и млечни продукти, през период на стабилно производство в Съюза, доведе до спадане на цените в Съюза до най-ниското равнище на спасителната мрежа. Резкият спад на цените на използваните като суровини млечни продукти не бе отразен напълно в по-ниски цени за потребителите, което увеличи брутната печалба на крайните сектори за повечето държави и продукти от сектора на млякото и млечните продукти, като това попречи на съответното търсене да се адаптира към ниските цени на използваните суровини, което забави възстановяването на цените и засили въздействието на ниските цени върху млекопроизводителите, като изложи на сериозен риск жизнеспособността на голяма част от тях.
(3)
Като реакция на сложната ситуация на пазара на мляко през октомври 2009 г. бе създадена експертна група на високо равнище по млякото (ЕГВР) с цел да обсъди средно- и дългосрочните правила за сектора на млякото и млечните продукти, които, с оглед премахването на млечните квоти през 2015 г., биха допринесли за стабилизиране на пазара и доходите на млекопроизводителите и за насърчаване на прозрачността в сектора.
(4)
ЕГВР получи устни и писмени становища от основните заинтересовани групи във веригата за доставка на мляко и млечни продукти в Европа, които представят земеделските стопани, млекопреработвателите, търговците на млечни продукти, търговците на дребно и потребителите. Освен това ЕГВР получи становища от поканените учени, представители на трети държави, национални органи за защита на конкуренцията и от службите на Комисията. На 26 март 2010 г. се състоя конференция на заинтересованите страни от сектора на млякото и млечните продукти, която позволи на по-широк кръг от участници във веригата за доставка да изложат мненията си. ЕГВР представи своя доклад на 15 юни 2010 г. Докладът съдържаше анализ на сегашното положение на сектора на млякото и млечните продукти и редица препоръки, насочени към договорните отношения, влиянието на производителите при договаряне, междупрофесионалните/междубраншовите организации, прозрачността (включително допълнителното усъвършенстване на европейския механизъм за наблюдение на цените), пазарните мерки и фючърсите, стандартите за търговия и етикетирането на произхода, както и иновациите и научните изследвания. Като първа стъпка настоящият регламент урежда първите четири от тези въпроси.
(5)
ЕГВР отбеляза наличието на големи разлики между държавите-членки в секторите на млекопроизводството и млекопреработването. Ситуацията е много различна както между операторите и видовете оператори, така и в рамките на отделните държави-членки. Концентрацията на предлагането обаче в много случаи е ниска, което създава неравновесие във влиянието на земеделските стопани и мандрите при договаряне в рамките на веригата за доставка. Това неравновесие може да доведе до нелоялни търговски практики, по-специално - до ситуации, в които към момента на доставката земеделските стопани може да не знаят каква цена ще получат за млякото си, защото в много случаи цената се определя от мандрите на много по-късен етап въз основа на получената добавена стойност и най-често е извън контрола на земеделските стопани.
(6)
Това води до проблеми в процеса на пренос на цените по цялата верига, в частност по отношение на изкупните цени, чиито стойности като цяло не се изменят в съответствие с повишаващите се производствени разходи. Обратно на очакванията през 2009 г. предлагането на млякото не се адаптира своевременно към пониженото търсене. В някои по-големи държави-членки производителки като реакция на по-ниските цени земеделските стопани произведоха дори повече, отколкото през предишната година. Добавената стойност по веригата на млякото и млечните продукти се съсредоточава все повече в крайните сектори, по-специално в мандрите и търговците на дребно, като крайната потребителска цена не е отразена в цената, която се заплаща на млекопроизводителите. Всички участници във веригата на млякото и млечните продукти, включително сектора на дистрибуцията, следва да бъдат насърчавани да сътрудничат помежду си с оглед преодоляването на това неравновесие.
(7)
За мандрите количеството мляко, което им се доставя през сезона, не винаги е добре планирано. Дори при кооперациите на млекопроизводителите (които са собственост на земеделски стопани, притежават съоръжения за преработка и преработват 58 % от суровото мляко в Съюза) е възможно неуспешно адаптиране на предлагането към търсенето: производителите са длъжни да доставят цялото си мляко на кооперацията, а тя е длъжна да приеме всичкото мляко.
(8)
Не е широко разпространено използването на типови писмени договори, които съдържат основни елементи и се сключват преди доставката. Такива договори обаче биха могли да засилят отговорността на операторите по веригата на млякото и млечните продукти и осъзнаването на необходимостта от по-добро отчитане на сигналите на пазара и по-добър пренос на цените, както и да спомогнат за адаптирането на предлагането спрямо търсенето и предотвратяването на нелоялните търговски практики.
(9)
Предвид липсата на законодателство на Съюза относно тези договори държавите-членки могат да решат да изискват задължителното им използване в рамките на националните си системи на договорното право, при условие че при това се спазва правото на Съюза, и по-специално се съблюдава правилното функциониране на вътрешния пазар и на общата организация на пазара. Предвид разнообразието от ситуации, съществуващо в рамките на Съюза от гледна точка на договорното право, с цел спазване на субсидиарността вземането на такова решение следва да продължи да бъде от компетентността на държавите-членки. За всички доставки на сурово мляко на определена територия следва да се прилагат еднакви условия. Ето защо, ако държава-членка реши, че всяка доставка на сурово мляко на нейната територия от земеделски стопанин на преработвател трябва да бъде уредена от писмен договор между страните, това задължение следва да се прилага и спрямо доставките на сурово мляко от други държави-членки, но не е необходимо да се прилага и спрямо доставките за други държави-членки. В съответствие с принципа на субсидиарност самите държави-членки следва да могат да решат дали да предвидят изискването, че първият изкупвач трябва да направи на земеделския стопанин писмена оферта за сключване на подобен договор.
(10)
За да се гарантират подходящи минимални стандарти за такива договори и нормалното функциониране на вътрешния пазар и на общата организация на пазара, на равнището на Съюза следва да се установят някои основни условия за използването на такива договори. Всички тези основни условия обаче следва да бъдат свободно договаряни. При все това, за постигане на по-голяма стабилност на пазара на мляко и млечни продукти и за повишаване на възможностите за реализация за млекопроизводителите в определени държави-членки, в които е доста разпространено използването на договори с много кратък срок, държавите-членки следва да могат да определят минимален срок на такива договори и/или оферти. При все това този минимален срок следва да бъде задължителен единствено за договорите между първия изкупвач и млекопроизводителите или за офертите, направени от първите изкупвачи на млекопроизводителите. Освен това той не следва да нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар и млекопроизводителите следва да могат да се откажат от прилагането на подобен минимален срок или да го отхвърлят. По отношение на основните условия е важно цената, дължима за доставките, да може да се определя в договора, по избор на страните по договора, като фиксирана цена или като цена, която се променя в зависимост от определени фактори като количеството и качеството или състава на доставеното сурово мляко, без да се изключва възможността за комбиниране в един договор на фиксирана цена за определено количество с цена, изчислявана съгласно определена формула, за доставеното допълнително количество сурово мляко.
(11)
С цел опростяване следва да бъдат освободени от изискването за писмен договор кооперациите на млекопроизводители, чийто устав или чиито правила и решения, установени или произтичащи от този устав, съдържат разпоредби с последици, сходни с тези на основните условия за договорите, установени в настоящия регламент.
(12)
С цел повишаване на ефективността на предвидената по-горе договорна система, в случаите когато посредници събират млякото от производителите и го доставят на преработвателите, държавите-членки следва да разполагат с възможността да прилагат тази система и по отношение на тези посредници.
(13)
В член 42 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) се предвижда, че правилата на Съюза относно конкуренцията се прилагат по отношение на производството и търговията със селскостопански продукти само доколкото това е решено от Европейския парламент и Съвета в рамките на разпоредбите на член 43, параграф 2 ДФЕС, който от своя страна предвижда установяването на обща организация на селскостопанските пазари.
(14)
С цел да се осигури жизнеспособното развитие на производството и, по този начин, съответен жизнен стандарт на млекопроизводителите, следва да се засили влиянието им при договаряне спрямо млекопреработвателите, което следва да доведе до по-справедливо разпределение на добавената стойност по веригата за доставка. Ето защо, за постигането на тези цели на Общата селскостопанска политика следва да се приеме разпоредба съгласно член 42 и член 43, параграф 2 ДФЕС, за да се даде възможност на организации на производителите, създадени изключително от млекопроизводители или от техни асоциации, съвместно да договарят с отделна мандра договорните условия, включително цената, за продукцията на някои или на всички свои членове. Въпреки това единствено организации на производителите, които поискат и бъдат признати съгласно член 122 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, следва да бъдат могат да използват тази разпоредба. Освен това посочената разпоредба следва да не се прилага спрямо признати организации на производителите, включително кооперации, които преработват цялото количество сурово мляко, произведено от техните членове, тъй като няма доставка на сурово мляко на други преработватели. Освен това следва да се предвиди възможността съществуващите организации на производителите, които са признати съгласно националното законодателство, да бъдат de facto признати и по настоящия регламент.
(15)
За да не се нарушава ефективната работа на кооперациите и за постигане на яснота, следва да се уточни, че когато членството на земеделски стопанин в кооперация включва, по отношение на цялото му производство на мляко или на част от него, задължение за доставка на сурово мляко при условия, определени в устава на кооперацията или в правилата и решенията, установени или произтичащи от този устав, тези условия не следва да се договарят чрез организация на производителите.
(16)
Освен това, с цел да се поддържа ефективна конкуренция на пазара на мляко и млечни продукти, тази възможност следва да подлежи на подходящи ограничения, изразени като дял от производството в Съюза и от производството във всяка държава-членка, обхванато от подобни преговори. Ограничението, изразено като дял от националното производството, следва първо да се прилага спрямо количеството сурово мляко, произведено в съответната държава-членка производителка или във всяка от държавите-членки производителки. Същото процентно ограничение следва да се прилага и спрямо количеството сурово мляко, доставено на определена държава-членка по местоназначение.
(17)
Предвид значението на защитените наименования за произход (ЗНП) и защитените географски указания (ЗГУ), по-специално по отношение на уязвимите селски райони, и с цел да се гарантира добавената стойност и да се поддържа качеството, по-специално на сирената със ЗНП или ЗГУ, както и в контекста на изтичането на срока на прилагане на квотната система за мляко, държавите-членки следва да могат да прилагат правила за регулиране на доставките на такива сирена, произведени в определения географски район. Тези правила следва да се прилагат за цялото производство на съответното сирене и следва да се приемат по искане на междубраншова организация, организация на производителите или група по смисъла на Регламент (ЕО) № 510/2006 на Съвета от 20 март 2006 г. относно закрилата на географски указания и наименования за произход на земеделски продукти и храни (6). Такова искане следва да бъде подкрепено от преобладаващото мнозинство от млекопроизводителите, съответстващи на по-голямата част от количеството мляко, използвано за това сирене, а в случая на междубраншови организации или групи - от преобладаващото мнозинство от производителите на сирене, представляващи по-голямата част от производството на това сирене. Освен това тези правила следва да зависят от строги условия, по-специално с цел да се избегнат вредите за търговията с продукти в други пазари и да се защитят правата на малцинството. Държавите-членки следва незабавно да публикуват приетите правила и да ги нотифицират на Комисията, като гарантират провеждането на редовни проверки и отменят правилата при липса на съответствие.
(18)
В някои сектори са въведени правила на равнището на Съюза за междубраншовите организации. Тези организации могат да изиграят полезна роля за диалога между участниците във веригата за доставка и за насърчаване на най-добрите практики и прозрачността на пазара. Подобни правила следва да се прилагат и в сектора на млякото и млечните продукти, наред с разпоредбите, които изясняват позицията на тези организации от гледна точка на правото на конкуренцията, при условие че дейността на тези организации не нарушава конкуренцията или вътрешния пазар, нито влияе неблагоприятно на нормалното функциониране на общата организация на селскостопанските пазари. Държавите-членки следва да насърчават всички заинтересовани участници да участват в междубраншови организации.
(19)
Комисията има нужда от своевременно предоставяна информация за количеството доставяно сурово мляко, за да може да проследи развитията на пазара. Ето защо следва да се приеме разпоредба, която да гарантира, че първият изкупвач предоставя редовно такава информация на държавата-членка и че държавите-членки я нотифицират на Комисията.
(20)
Комисията се нуждае и от нотификации от държавите-членки във връзка с преговорите за сключване на договори, признаването на организациите на производителите и техните асоциации и на междубраншовите организации, както и договорните отношения в сектора на млякото и млечните продукти, за целите на наблюдението и анализа на прилагането на настоящия регламент, по-специално за целите на изготвянето на докладите относно развитието на пазара на млякото, които Комисията следва да представя на Европейския парламент и на Съвета.
(21)
Предвидените в настоящия регламент мерки са оправдани при сегашните икономически обстоятелства на пазара на млякото и млечните продукти и предвид структурата на веригата за доставка. Поради това те следва да се прилагат достатъчно дълго, за да могат да имат пълен ефект. Предвид значителното им въздействие обаче те следва да са ограничени във времето и да подлежат на преглед, за да се прецени как действат и дали да се продължи прилагането им. Този въпрос следва да се разгледа в двата доклада на Комисията за развитието на пазара на млякото и млечните продукти, относно по-специално потенциалните стимули за насърчаване на земеделските стопани да сключат споразумения за съвместно производство, първият от които трябва да бъде представен до 30 юни 2014 г., а вторият - до 31 декември 2018 г.
(22)
Икономиката на определени региони в Съюза в неблагоприятно положение зависи в голяма степен от производството на мляко. Поради характерните особености на тези региони е необходимо общите политики да бъдат адаптирани, за да съответстват в по-голяма степен на техните потребности. Общата селскостопанска политика вече включва специфични мерки за тези региони в неблагоприятно положение. Допълнителните мерки на политиката, установени в настоящия регламент, могат да допринесат за укрепването на позицията на млекопроизводителите в тези региони. Това въздействие следва обаче да бъде оценено в горепосочените доклади, въз основа на които Комисията следва, когато е необходимо, да представи предложения на Европейския парламент и на Съвета.
(23)
За да се гарантира ясното определяне на целите и отговорностите на организациите на производителите и асоциациите на организации на производителите в сектора на млякото и млечните продукти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 ДФЕС по отношение на условията за признаване на транснационалните организации на производителите и транснационалните асоциации на организации на производителите, правилата относно тяхното учредяване и условията за оказване на административна помощ в случаите на транснационално сътрудничество, както и изчисляването на количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите, водени от организации на производителите. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване по подходящ начин на съответните документи на Европейския парламент и на Съвета.
(24)
За да се гарантират еднакви условия за прилагането на настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Изпълнителните правомощия, свързани с прилагането на условията за признаване на организациите на производителите и техните асоциации и на междубраншовите организации, нотификациите от страна на тези организации относно количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите, нотификациите, изпращани от държавите-членки на Комисията относно тези организации, и правилата за регулирането на доставките на сирена със ЗНП или ЗГУ, подробните правила относно споразуменията, решенията и съгласуваните практики в сектора на млякото и млечните продукти, съдържанието, формата и сроковете на задължителните декларации в този сектор, определени аспекти на договорите за доставка на сурово мляко от земеделските стопани и нотификацията, изпращана на Комисията относно избора, направен от държавите-членки в това отношение, следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (7).
(25)
Предвид правомощията на Комисията във връзка с политиката на Съюза в областта на конкуренцията и предвид особения характер на тези актове Комисията следва да реши, без да прилага Регламент (ЕС) № 182/2011, дали определени споразумения и съгласувани практики в сектора на млякото и млечните продукти са съвместими с правилата за конкуренция на Съюза, дали организации на производителите могат да водят преговори по отношение на повече от една държава-членка и дали следва да се отменят определени правила, установени от държавите-членки с цел регулиране на доставките на сирена със ЗНП или ЗГУ.
(26)
Поради това Регламент (ЕО) № 1234/2007 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменения в Регламент (ЕО) № 1234/2007
Регламент (ЕО) № 1234/2007 се изменя, както следва:
1)
В член 122, първа алинея, буква а) се вмъква следната подточка:
„iiia)
мляко и млечни продукти;“.
2)
В член 123 се добавя следният параграф:
„4. Държавите-членки могат да признаят и междубраншови организации, които:
а)
официално са отправили искане да бъдат признати и са съставени от представители на икономически дейности, свързани с производството на сурово мляко и с поне един от следните етапи на веригата на доставка: преработката на продукти от сектора на млякото и млечните продукти или търговията с тях, включително дистрибуция;
б)
са създадени по инициатива на всички или някои от представителите, посочени в буква а);
в)
като вземат предвид интересите на своите членове и на потребителите, извършват в един или повече региони на Съюза една или повече от следните дейности:
i)
повишаване на знанията и на прозрачността на производството и на пазара, включително чрез публикуването на статистически данни за цените, количествата и сроковете на сключените предходни договори за доставка на сурово мляко и чрез осигуряването на анализи на потенциалните бъдещи развития на пазара на регионално, национално и международно равнище;
ii)
съдействие за по-добро координиране на пускането на пазара на продукти от сектора на млякото и млечните продукти, по-специално посредством научни изследвания и пазарни проучвания;
iii)
насърчаване на потреблението и предоставяне на информация относно млякото и млечните продукти на вътрешния и външния пазар;
iv)
проучване на потенциалните пазари за износ;
v)
изготвяне, в съответствие с правилата на Съюза, на типови образци на договори за продажбата на сурово мляко на изкупвачите и/или доставянето на преработени продукти на дистрибуторите и търговците на дребно, като отчитат необходимостта от постигане на лоялна конкуренция и избягване на нарушенията на пазара;
vi)
предоставяне на информация и провеждане на проучвания, необходими за ориентиране на производството към продукти, които са по-добре съобразени с пазарните изисквания и с вкусовете и очакванията на потребителите, най-вече по отношение на качеството на продуктите и опазването на околната среда;
vii)
поддържане и развитие на производствения потенциал на сектора на млякото и млечните продукти, inter alia, чрез насърчаване на иновациите и оказване на подкрепа за програмите за приложна научноизследователска и развойна дейност с оглед на използването на целия потенциал на млякото и млечните продукти, по-специално с цел създаване на продукти с добавена стойност, които са по-привлекателни за потребителите;
viii)
търсене на начини за ограничаване на използването на ветеринарно-санитарни продукти, подобряване на управлението на други вложени продукти и подобряване на безопасността на храните и на здравето на животните;
ix)
разработване на методи и инструменти за подобряване на качеството на продуктите на всички етапи от производството и предлагането на пазара;
x)
използване на потенциала на биологичното производство, опазване и насърчаване на този тип производство, както и на производството на продукти с наименования за произход, етикети за качество и географски указания; както и
xi)
насърчаване на интегрираното производство или на други екологично чисти производствени методи.“
3)
В част II, дял II, глава II се вмъква следният раздел:
„Раздел IIA
Правила за организациите на производителите и междубраншовите организации в сектора на млякото и млечните продукти
Член 126а
Признаване на организациите на производителите и техните асоциации в сектора на млякото и млечните продукти
1. Държавите-членки признават за организации на производителите в сектора на млякото и млечните продукти всички юридически лица или ясно обособени части от юридически лица, които кандидатстват за такова признаване, при условие че те:
а)
отговарят на изискванията, установени в член 122, първа алинея, букви б) и в);
б)
покриват минималните прагове, определени от съответната държава-членка във връзка с броя на членовете и/или количеството продукция за предлагане на пазара в отрасъла, в който извършват своята дейност;
в)
има достатъчно доказателства, че те могат да извършват нормално своята дейност както по отношение на сроковете, така и на ефективността и гъстотата на доставките;
г)
имат устав, който е съобразен с букви а), б) и в) от настоящия параграф.
2. В отговор на заявление държавите-членки могат да признаят дадена асоциация на организации на производителите в сектора на млякото и млечните продукти, ако съответната държава-членка счете, че тази асоциация е в състояние да извършва ефективно дейности на призната организация на производителите и да изпълнява условията, предвидени в параграф 1.
3. Държавите-членки могат да решат, че организациите на производителите, които са признати преди 2 април 2012 г. въз основа на националното законодателство и които изпълняват условията, предвидени в параграф 1 от настоящия член, се считат за признати като организации на производителите съгласно член 122, първа алинея, буква а), подточка iiia).
Организациите на производители, които са признати преди 2 април 2012 г. въз основа на националното законодателство и които не изпълняват условията, предвидени в параграф 1 от настоящия член, могат да продължат да извършват дейността си в съответствие с националното законодателство до 3 октомври 2012 г.
4. Държавите-членки:
а)
решават дали да признаят дадена организация на производителите в срок от четири месеца от подаването на заявление, придружено от всички съответни подкрепящи доказателства; това заявление се подава в държавата-членка, в която се намира централното управление на организацията;
б)
извършват проверки с определена от тях периодичност, за да установят дали признатите организации на производителите и асоциациите на организации на производителите спазват разпоредбите на настоящата глава;
в)
при неспазване или нередности при изпълнението на предвидените в настоящата глава мерки налагат на тези организации и асоциации съответните определени от тях приложими санкции и, при необходимост, решават дали признаването да бъде оттеглено;
г)
информират Комисията веднъж годишно и не по-късно от 31 март за всяко решение за признаване, за отказ за признаване или за оттегляне на признаване, взето през предходната календарна година.
Член 126б
Признаване на междубраншови организации в сектора на млякото и млечните продукти
1. Държавите-членки могат да признаят междубраншови организации в сектора на млякото и млечните продукти, при условие че тези организации:
а)
отговарят на изискванията, предвидени в член 123, параграф 4;
б)
извършват дейността си в един или повече региони на съответната територия;
в)
представляват значителен дял от икономическите дейности, посочени в член 123, параграф 4, буква а);
г)
самите те не участват пряко в производството, преработката или търговията с продукти от сектора на млякото и млечните продукти.
2. Държавите-членки могат да решат, че междубраншовите организации, които са признати преди 2 април 2012 г. въз основа на националното законодателство и които отговарят на условията, предвидени в параграф 1, се считат за признати като междубраншови организации съгласно член 123, параграф 4.
3. Когато използват възможността за признаване на междубраншова организация в съответствие с параграф 1 и/или 2, държавите-членки:
а)
решават дали да признаят дадена междубраншова организация в срок от четири месеца от подаването на заявление, придружено от всички съответни подкрепящи доказателства; това заявление се подава в държавата-членка, в която се намира централното управление на организацията;
б)
извършват проверки с определена от тях периодичност, за да установят дали признатите междубраншови организации спазват условията за тяхното признаване;
в)
при неспазване или нередности при изпълнението на предвидените в настоящия регламент мерки налагат на тези организации съответните определени от тях приложими санкции и, при необходимост, решават дали признаването да бъде оттеглено;
г)
оттеглят признаване, когато:
i)
вече не се спазват изискванията и условията за признаване, предвидени в настоящия член;
ii)
междубраншовата организация участва в някое от споразуменията, решенията и съгласуваните практики, посочени в член 177а, параграф 4, без да се засягат другите санкции, които се налагат съгласно националното право;
iii)
междубраншовата организация не спазва задължението за нотифициране, посочено в член 177а, параграф 2;
д)
информират Комисията веднъж годишно и не по-късно от 31 март за всяко решение за признаване, за отказ за признаване или за оттегляне на признаване, взето през предходната календарна година.
Член 126в
Преговори за сключване на договори в сектора на млякото и млечните продукти
1. Договори за доставка на сурово мляко от земеделски стопанин на преработвател на сурово мляко или на млекосъбирателно предприятие по смисъла на член 185е, параграф 1, втора алинея могат да се договарят от организация на производителите в сектора на млякото и млечните продукти, призната съгласно член 122, от името на членуващите в нея земеделски стопани, по отношение на цялата им обща продукция или част от нея.
2. Преговорите от страна на организацията на производителите могат да се водят:
а)
независимо дали собствеността върху суровото мляко преминава от земеделските стопани към организацията на производителите,
б)
независимо дали договорената цена е една и съща за общата продукция на някои или на всички земеделски стопани, членуващи в нея,
в)
при условие че за определена организация на производители:
i)
количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите, не надхвърля 3,5 % от общата продукция на Съюза, и
ii)
количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите и е произведено в отделна държава-членка, не надхвърля 33 % от общата национална продукция на тази държава-членка, и
iii)
количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите и е доставено в отделна държава-членка, не надхвърля 33 % от общата национална продукция на тази държава-членка,
г)
при условие че заинтересованите земеделски стопани не членуват в друга организация на производителите, която също води преговори за такива договори от тяхно име; държавите-членки обаче могат да се отклонят от това условие в надлежно обосновани случаи, когато земеделските стопани притежават две отделни производствени единици, разположени в различни географски области;
д)
при условие че суровото мляко не е предмет на задължение за доставка, произтичащо от членството на земеделския стопанин в кооперация, в съответствие с условията, предвидени в устава на кооперацията, или с правилата и решенията, установени или произтичащи от този устав, и
е)
при условие че организацията на производителите нотифицира компетентните органи на държавата-членка или държавите-членки, на чиято територия извършва дейност, за количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите.
3. Независимо от условията, предвидени в параграф 2, буква в), подточки ii) и iii), дадена организация на производителите може да води преговори съгласно параграф 1, при условие че по отношение на тази организация на производителите количеството сурово мляко, предмет на преговорите, което се произвежда или доставя в държава-членка с обща годишна продукция на сурово мляко под 500 000 тона, не надхвърля 45 % от общата национална продукция на тази държава-членка.
4. За целите на настоящия член позоваванията на организации на производителите включват и асоциациите на такива организации на производителите.
5. За целите на прилагането на параграф 2, буква в) и параграф 3 Комисията публикува по начин, който прецени за подходящ, информация за количествата сурово мляко, произведено в Съюза и в държавите-членки, като използва най-актуалната налична информация.
6. Чрез дерогация от параграф 2, буква в) и параграф 3, дори когато предвидените там прагове не са превишени, органът за защита на конкуренцията, посочен във втора алинея от настоящия параграф, може да реши в конкретен случай, че организацията на производителите следва да започне преговорите по определен въпрос отново или че не следва да води преговори, ако той прецени това за необходимо за запазване на конкуренцията или за предотвратяване на сериозни вреди за МСП на преработватели на сурово мляко на територията, за която е компетентен.
При преговори, обхващащи повече от една държава-членка, посоченото в първа алинея решение се взема от Комисията, без да се прилага процедурата, посочена в член 195, параграф 2 или член 196б, параграф 2. Във всички останали случаи това решение се взема от националния орган за защита на конкуренцията на държавата-членка, с която са свързани преговорите.
Решенията по настоящия параграф се прилагат не по-рано от датата на съобщаването им на съответните предприятия.
7. За целите на настоящия член:
а)
„национален орган за защита на конкуренцията“ означава органът, посочен в член 5 от Регламент (ЕО) № 1/2003 на Съвета от 16 декември 2002 г. за прилагане на правилата за конкуренция, изложени в членове 101 и 102 от Договора (8);
б)
„МСП“ означава микро-, малки или средни предприятия по смисъла на Препоръка 2003/361/ЕО на Комисията от 6 май 2003 г. относно определението за микро-, малки и средни предприятия (9).
8. Държавата-членка, в която се провеждат преговорите в съответствие с настоящия член, нотифицира Комисията за прилагането на параграф 2, буква е) и параграф 6.
Член 126г
Регулиране на предлагането на сирене със защитено наименование за произход или защитено географско указание
1. По искане от страна на организация на производителите, призната съгласно член 122, първа алинея, буква а), междубраншова организация, призната съгласно член 123, параграф 4, или група от оператори, посочена в член 5, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 510/2006, държавите-членки могат да определят за ограничен период от време задължителни правила за регулирането на предлагането на сирене със защитено наименование за произход или със защитено географско указание съгласно член 2, параграф 1, букви а) и б) от Регламент (ЕО) № 510/2006.
2. Правилата, посочени в параграф 1, отговарят на условията, предвидени в параграф 4, и зависят от наличието на предходно споразумение между страните в географския район, посочен в член 4, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕО) № 510/2006. Подобно споразумение се сключва между най-малко две трети от млекопроизводителите или техните представители, съответстващи на две трети от суровото мляко, използвано за производството на сиренето, посочено в параграф 1 и, когато е целесъобразно, най-малко две трети от производителите на това сирене, представляващи най-малко две трети от производството на това сирене в географския район, посочен в член 4, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕО) № 510/2006.
3. За целите на параграф 1 за сирене със защитено географско указание географският район на произход на суровото мляко, посочен в спецификацията на продукта за сиренето, е същият като географският район, посочен в член 4, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕО) № 510/2006, във връзка с това сирене.
4. Правилата, посочени в параграф 1:
а)
се отнасят единствено до регулирането на предлагането на съответния продукт и целят адаптиране на предлагането на това сирене към търсенето;
б)
пораждат действие единствено за съответния продукт;
в)
могат да са задължителни за период не по-дълъг от три години и след изтичането на този период могат да бъдат подновявани след ново искане по параграф 1;
г)
не вредят на търговията с продукти, различни от обхванатите от правилата, посочени в параграф 1;
д)
не се отнасят до каквито и да е сделки след първоначалното предлагане на съответното сирене на пазара;
е)
не допускат определяне на цените, включително когато цените са определени като насока или препоръка;
ж)
не водят до липса на прекомерно голяма част от съответния продукт, която иначе би била налична;
з)
не водят до дискриминация, не представляват пречка пред новите участници на пазара и не засягат неблагоприятно дребните производители;
и)
спомагат за поддържането на качеството и/или развитието на съответния продукт;
й)
не засягат член 126в.
5. Правилата, посочени в параграф 1, се публикуват в официално издание на съответната държава-членка.
6. Държавите-членки провеждат проверки, за да гарантират спазването на условията, предвидени в параграф 4, а когато компетентните национални органи установят, че тези условия не са спазени, отменят правилата, посочени в параграф 1.
7. Държавите-членки нотифицират незабавно Комисията за правилата, посочени в параграф 1, които са приели. Комисията информира държавите-членки за всяка нотификация за подобни правила.
8. Комисията може по всяко време да приеме актове за изпълнение, с които да изиска от определена държава-членка да отмени правилата, които последната е установила съгласно параграф 1, ако Комисията счита, че тези правила не отговарят на условията, предвидени в параграф 4, предотвратяват или нарушават конкуренцията в значителна част от вътрешния пазар или застрашават свободната търговия или постигането на целите на член 39 ДФЕС. Тези актове за изпълнение се приемат, без да се прилага процедурата, посочена в член 195, параграф 2 или член 196б, параграф 2.
Член 126д
Правомощия на Комисията във връзка с организации на производителите и междубраншови организации в сектора на млякото и млечните продукти
1. За да се гарантира, че целите и отговорностите на организациите на производителите и асоциациите на организациите на производителите в сектора на млякото и млечните продукти са ясно определени, така че да се допринася за ефективността на действията на подобни организации, без да се налага ненужна тежест, на Комисията се предоставя правомощието да приема в съответствие с член 196а делегирани актове за определяне на:
а)
условията за признаване на транснационални организации на производителите и транснационални асоциации на организации на производителите;
б)
правилата относно установяването и условията за оказване на административна помощ от съответните компетентни органи в случай на транснационално сътрудничество;
в)
допълнителните правила относно изчисляването на количеството сурово мляко, предмет на преговорите, посочени в член 126в, параграф 2, буква в) и член 126в, параграф 3.
2. Комисията може да приеме актове за изпълнение за определяне на подробните правила, необходими за:
а)
изпълнението на предвидените в членове 126а и 126б условия за признаване на организации на производителите и техни асоциации и на междубраншови организации;
б)
нотификацията, посочена в член 126в, параграф 2, буква е);
в)
нотификациите, които да бъдат изпратени от държавите-членки до Комисията в съответствие с член 126а, параграф 4, буква г), член 126б, параграф 3, буква д), член 126в, параграф 8 и член 126г, параграф 7;
г)
процедурите във връзка с оказването на административна помощ в случай на транснационално сътрудничество.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 196б, параграф 2.
4)
В член 175 текстът „при спазване на членове 176-177 от настоящия регламент“ се заменят с текста „при спазване на членове 176-177а от настоящия регламент“.
5)
Вмъква се следният член:
„Член 177а
Споразумения, решения и съгласувани практики в сектора на млякото и млечните продукти
1. Член 101, параграф 1 ДФЕС не се прилага по отношение на споразумения, решения и съгласувани практики на признати междубраншови организации, имащи за цел извършването на дейностите, посочени в член 123, параграф 4, буква в) от настоящия регламент.
2. Параграф 1 се прилага само при условие че:
а)
Комисията е нотифицирана за споразуменията, решенията и съгласуваните практики; и
б)
в срок от три месеца след получаване на всички изискуеми данни Комисията не е установила, без да прилага процедурата, посочена в член 195, параграф 2 или член 196б, параграф 2, че тези споразумения, решения или съгласувани практики са несъвместими с правилата на Съюза.
3. Споразуменията, решенията и съгласуваните практики не могат да бъдат въведени в действие преди изтичането на срока, посочен в параграф 2, буква б).
4. Споразуменията, решенията и съгласуваните практики се обявяват при всички случаи за несъвместими с правилата на Съюза, ако:
а)
могат да доведат до подялба под каквато и да е форма на пазарите в Съюза;
б)
могат да засегнат правилното функциониране на организацията на пазара;
в)
могат да доведат до нарушения на конкуренцията и не са от съществено значение за постигането на на целите на Общата селскостопанска политика, към което е насочена дейността на междубраншовите организации;
г)
водят до определянето на цени;
д)
могат да породят дискриминация или да премахнат конкуренцията по отношение на значителен дял от съответните продукти.
5. Ако след изтичането на срока, посочен в параграф 2, буква б), Комисията установи, че условията за прилагане на параграф 1 не са спазени, тя, без да прилага процедурата, посочена в член 195, параграф 2 или член 196б, параграф 2, взема решение, в което декларира, че член 101, параграф 1 ДФЕС се прилага по отношение на съответното споразумение, решение или съгласувана практика.
Това решение на Комисията не се прилага преди датата на съобщаването му на съответната междубраншова организация, освен ако тази междубраншова организация е представила невярна информация или е злоупотребила с изключението, предвидено в параграф 1 от настоящия член.
6. При многогодишни споразумения нотификацията за първата година е валидна и за следващите години на споразумението. Въпреки това в този случай Комисията може по собствена инициатива или по искане на друга държава-членка да приеме по всяко време констатация за несъвместимост.
7. Комисията може да приеме актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за еднаквото прилагане на настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 196б, параграф 2.“
6)
Член 184 се изменя, както следва:
а)
точка 6 се заменя със следното:
„6.
преди 31 декември 2010 г. и 31 декември 2012 г. на Европейския парламент и Съвета относно развитието на ситуацията на пазара и съответните условия за плавно постепенно премахване на квотната система за мляко, при необходимост придружен от подходящи предложения.“;
б)
добавя се следната точка:
„9.
до 30 юни 2014 г. и до 31 декември 2018 г., на Европейския парламент и на Съвета относно развитието на пазарната ситуация в сектора на млякото и млечните продукти, и по-специално относно действието на член 122, първа алинея, буква а), подточка iiia), член 123, параграф 4 и членове 126в, 126г, 177a, 185д и 185е, в който се оценяват по-специално последиците за млекопроизводителите и производството на мляко в регионите в неблагоприятно положение във връзка с общата цел за запазване на производството в тези региони и се отразяват потенциалните стимули за насърчаване на земеделските стопани да сключат споразумения за съвместно производство, придружен от подходящи предложения.“
7)
Вмъкват се следните членове:
„Член 185д
Задължителни декларации в сектора на млякото и млечните продукти
Считано от 1 април 2015 г. първите изкупвачи на сурово мляко декларират пред компетентния национален орган доставяните им количества сурово мляко всеки месец.
За целите на настоящия член и на член 185е „първи изкупвач“ означава предприятие или група, която купува мляко от производители с цел:
а)
да го събира, пакетира, съхранява, охлажда или преработва, включително и съгласно договор;
б)
да го продава на едно или повече предприятия, обработващи или преработващи мляко или други млечни продукти.
Държавите-членки нотифицират Комисията за количеството сурово мляко, посочено в първа алинея.
Комисията може да приеме актове за изпълнение за определяне на правилата относно съдържанието, формата и сроковете на тези декларации, както и на мерките, свързани с нотификациите, изпращани от държавите-членки на Комисията в съответствие с настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 196б, параграф 2.
Член 185е
Договорни отношения в сектора на млякото и млечните продукти
1. Ако дадена държава-членка реши, че всяка доставка на сурово мляко на нейна територия от земеделски стопанин на преработвател на сурово мляко трябва да е предмет на писмен договор между страните, и/или реши, че първите изкупвачи трябва да направят писмена оферта за сключване на договор за доставката на сурово мляко от земеделските стопани, този договор и/или оферта за сключване на договор трябва да отговарят на предвидените в параграф 2 условия.
Ако държавата-членка реши, че доставките на сурово мляко от земеделски стопанин на преработвател на сурово мляко трябва да са предмет на писмен договор, тя също така решава кой етап или етапи от доставката се уреждат от такъв договор между страните, ако доставката се извършва посредством едно или повече млекосъбирателни предприятия. За целите на настоящия член „млекосъбирателно предприятие“ означава предприятие, което превозва сурово мляко от земеделски стопанин или друго млекосъбирателно предприятие до преработвател на сурово мляко или до друго млекосъбирателно предприятие, като на всеки етап има прехвърляне на собствеността върху суровото мляко.
2. Договорът и/или офертата за сключване на договор:
а)
се съставя преди доставката;
б)
се съставя в писмен вид; и
в)
включва по-специално следните елементи:
i)
цената, платима за доставката, която:
-
е непроменлива и определена в договора, и/или
-
се изчислява в зависимост от предвиден в договора набор от фактори, които могат да включват пазарни показатели, отразяващи промените в пазарните условия, доставеното количество и качеството или състава на доставеното сурово мляко,
ii)
обема сурово мляко, който може и/или трябва да бъде доставен, и графика за доставки,
iii)
срока на договора, което може да включва срочен или безсрочен договор с клаузи за прекратяване,
iv)
подробности относно сроковете и реда на плащане,
v)
правила за събиране или доставянето на суровото мляко, и
vi)
правилата, приложими в случай на непреодолима сила.
3. Чрез дерогация от параграф 1 не се изисква договор и/или оферта за сключване на договор за доставка на сурово мляко от земеделски стопанин на кооперация, в която той членува, ако уставът на тази кооперация или правилата и решенията, установени или произтичащи от този устав, съдържат разпоредби със сходни последици като предвидените в параграф 2, букви а), б) и в).
4. Всички елементи на договорите за доставка на сурово мляко, сключени от земеделски стопани, млекосъбирателни предприятия или преработватели на сурово мляко, включително елементите, посочени в параграф 2, буква в), могат да бъдат договаряни свободно между страните.
Независимо от първа алинея,
i)
когато държава-членка реши писмените договори за доставка на сурово мляко да бъдат задължителни в съответствие с параграф 1 от настоящия член, тя може да определи минимален срок, който да е приложим единствено към писмените договори между земеделски стопанин и първия изкупвач на сурово мляко. Този минимален срок трябва да е с продължителност най-малко шест месеца и не трябва да нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар; и/или
ii)
когато държава-членка реши, че първият изкупвач на сурово мляко трябва да направи писмена оферта за сключване на договор на земеделски стопанин в съответствие с параграф 1, тя може да предвиди, че офертата трябва да включва минималния срок на договора, определен от националното законодателство за тази цел. Този минимален срок трябва да е с продължителност най-малко шест месеца и не трябва да нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар.
Втора алинея не засяга правото на отказ на земеделския стопанин от прилагането на подобен минимален срок, при условие че отказът е в писмена форма. В такъв случай страните са свободни да договорят всички елементи на договора, включително посочените в параграф 2, буква в).
5. Държавите-членки, които използват възможностите, посочени в настоящия член, нотифицират Комисията за начина на тяхното прилагане.
6. Комисията може да приеме актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за еднаквото прилагане на параграф 2, букви а) и б) и параграф 3 от настоящия член, и мерките относно нотификациите, изпращани от държавите-членки в съответствие с настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 196б, параграф 2.“
8)
В част VII, глава I се добавят следните членове:
„Член 196а
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 126д, параграф 1, се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 2 април 2012 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 126д, параграф 1, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощията. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в него дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 126д, параграф 1, влиза в сила само ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражение в срок от два месеца от нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета, или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 196б
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет, който се нарича Комитет по общата организация на селскостопанските пазари. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (10).
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
9)
В член 204 се добавя следният параграф:
„7. По отношение на сектора на млякото и млечните продукти член 122, първа алинея, буква а), подточка iiia), член 123, параграф 4 и членове 126а, 126б, 126д и 177а се прилагат от 2 април 2012 г. до 30 юни 2020 г., а членове 126в, 126г, 185д и 185е се прилагат от 3 октомври 2012 до 30 юни 2020 г.“
Член 2
Влизане в сила
1. Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Прилага се от 2 април 2012 г.
Въпреки това членове 126в, 126г, 185д и 185е от Регламент (ЕО) № 1234/2007, вмъкнати с настоящия регламент, се прилагат от 3 октомври 2012 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 14 март 2012 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 261/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 14ης Μαρτίου 2012
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 42 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι διαδοχικές μεταρρυθμίσεις της κοινής οργάνωσης αγοράς που καλύπτει το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, που περιλαμβάνονται τώρα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») (4), αποσκοπούσαν στον προσανατολισμό στην αγορά, δηλαδή να λαμβάνουν οι γεωργοί τις αποφάσεις τους όσον αφορά το είδος και την ποσότητα της παραγωγής τους ανταποκρινόμενοι στις διακυμάνσεις των τιμών, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστική θέση του γαλακτοκομικού τομέα και η βιωσιμότητά του στο πλαίσιο του παγκοσμιοποιημένου εμπορίου. Αποφασίστηκε επομένως ότι ήταν αναγκαίο να αυξηθούν σταδιακά οι ποσοστώσεις, με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 72/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, για τροποποιήσεις της κοινής γεωργικής πολιτικής με την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 320/2006, (ΕΚ) αριθ. 1405/2006, (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και (ΕΚ) αριθ. 479/2008 και για την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1883/78, (ΕΟΚ) αριθ. 1254/89, (ΕΟΚ) αριθ. 2247/89, (ΕΟΚ) αριθ. 2055/93, (ΕΚ) αριθ. 1868/94, (ΕΚ) αριθ. 2596/97, (ΕΚ) αριθ. 1182/2005 και (ΕΚ) αριθ. 315/2007 (5) (μεταρρύθμιση του 2008-2009, γνωστή ως «διαγνωστικός έλεγχος»), προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή σταδιακή κατάργηση του συστήματος των ποσοστώσεων γάλακτος έως το 2015.
(2)
Κατά την περίοδο από το 2007 έως το 2009, σημειώθηκαν έκτακτες εξελίξεις στις αγορές του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, που οδήγησαν τελικά σε κατάρρευση των τιμών το 2008/09. Αρχικά, οι ακραίες καιρικές συνθήκες που έπληξαν την Ωκεανία προκάλεσαν σημαντική μείωση του εφοδιασμού, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ταχεία και κατακόρυφη αύξηση των τιμών. Αν και ξεκίνησε η αποκατάσταση του εφοδιασμού σε παγκόσμιο επίπεδο και άρχισε η επιστροφή των τιμών σε κανονικά επίπεδα, η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση που ακολούθησε επηρέασε αρνητικά τους παραγωγούς γαλακτοκομικών προϊόντων της Ένωσης, επιδεινώνοντας την αστάθεια των τιμών. Οι αυξημένες τιμές των πρώτων υλών προκάλεσαν σημαντική αύξηση του κόστους των ζωοτροφών και άλλων εισροών, μεταξύ των οποίων και της ενέργειας. Στη συνέχεια, η πτώση τόσο της παγκόσμιας ζήτησης όσο και της ζήτησης σε επίπεδο Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της ζήτησης του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, σε μια περίοδο που η παραγωγή της Ένωσης παρέμενε σταθερή, προκάλεσε πτώση των τιμών στην Ένωση στο κατώτερο επίπεδο του διχτυού ασφαλείας. Αυτή η απότομη μείωση των τιμών των πρώτων υλών για γεωργικά προϊόντα δεν οδήγησε σε μείωση των τιμών για τους καταναλωτές, γεγονός που προκάλεσε, για τα περισσότερα προϊόντα του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και στις περισσότερες χώρες, αύξηση του ακαθάριστου περιθωρίου κέρδους, για τους κατάντην τομείς, και απέτρεψε την προσαρμογή της ζήτησής τους στις χαμηλές τιμές των πρώτων υλών, ενώ επέφερε επιβράδυνση της ανάκαμψης των τιμών και ενέτεινε τις επιπτώσεις των χαμηλών τιμών στους παραγωγούς γάλακτος, πράγμα που έθεσε σε σοβαρό κίνδυνο τη βιωσιμότητα πολλών εξ αυτών.
(3)
Ως αντίδραση στις δυσκολίες αυτές που ανέκυψαν στην αγορά γάλακτος, συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο του 2009 ομάδα εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου για το γάλα («ΟΕΥΕ») με σκοπό την εξέταση μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων ρυθμίσεων για τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, οι οποίες, στο πλαίσιο της λήξης του καθεστώτος των γαλακτοκομικών ποσοστώσεων το 2015, θα συνέβαλλαν στη σταθεροποίηση της αγοράς και των εισοδημάτων των παραγωγών γάλακτος και στην ενίσχυση της διαφάνειας στον τομέα.
(4)
Υποβλήθηκαν στην ΟΕΥΕ προφορικές και γραπτές εισηγήσεις από τις κυριότερες ευρωπαϊκές ομάδες ενδιαφερομένων στην αλυσίδα εφοδιασμού γαλακτοκομικών προϊόντων, που αντιπροσωπεύουν τους γεωργούς, τους μεταποιητές γαλακτοκομικών προϊόντων, τους εμπόρους γαλακτοκομικών προϊόντων, τους λιανοπωλητές και τους καταναλωτές. Επιπλέον, η ΟΕΥΕ έλαβε εισηγήσεις από προσκεκλημένους ακαδημαϊκούς εμπειρογνώμονες, εκπροσώπους τρίτων χωρών, εθνικές αρχές ανταγωνισμού και υπηρεσίες της Επιτροπής. Επίσης, στις 26 Μαρτίου 2010 διεξήχθη διάσκεψη των ενδιαφερομένων του γαλακτοκομικού τομέα, η οποία έδωσε τη δυνατότητα σε περισσότερους παράγοντες της αλυσίδας εφοδιασμού να εκφράσουν τις θέσεις τους. Η ΟΕΥΕ υπέβαλε την έκθεσή της στις 15 Ιουνίου 2010. Η έκθεση περιλάμβανε ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης του γαλακτοκομικού τομέα και ορισμένες συστάσεις οι οποίες επικεντρώνονταν κυρίως στις συμβατικές σχέσεις, τη διαπραγματευτική ισχύ των παραγωγών, τις διεπαγγελματικές οργανώσεις, τη διαφάνεια (συμπεριλαμβανόμενης της περαιτέρω επεξεργασίας του ευρωπαϊκού μηχανισμού παρακολούθησης των τιμών), τα μέτρα της αγοράς και τις προθεσμιακές συμβάσεις, τα πρότυπα εμπορίας και την επισήμανση της καταγωγής, καθώς και την καινοτομία και την έρευνα. Ως πρώτο βήμα, ο παρών κανονισμός εξετάζει τα πρώτα τέσσερα από τα θέματα αυτά.
(5)
Η ΟΕΥΕ επισήμανε ότι οι τομείς παραγωγής και μεταποίησης γαλακτοκομικών προϊόντων παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ κρατών μελών. Επίσης, η κατάσταση ποικίλλει σε σημαντικό βαθμό μεταξύ εμπορευομένων και τύπων εμπορευομένων στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις η συγκέντρωση της προσφοράς είναι χαμηλή, με αποτέλεσμα να προκύπτει ανισορροπία μεταξύ γεωργών και γαλακτοκομείων όσον αφορά τη διαπραγματευτική ισχύ στην αλυσίδα εφοδιασμού. Αυτή η ανισορροπία μπορεί να οδηγήσει σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές· ειδικότερα, οι γεωργοί ενδέχεται να μη γνωρίζουν τη στιγμή της παράδοσης την τιμή που θα τους καταβληθεί για το γάλα τους, επειδή συχνά η τιμή καθορίζεται πολύ αργότερα από τα γαλακτοκομεία με βάση την προκύπτουσα προστιθέμενη αξία, επί της οποίας ο γεωργός δεν έχει απολύτως κανέναν έλεγχο.
(6)
Υπάρχει συνεπώς ένα πρόβλημα σχετικά με τη μετάδοση των μεταβολών στις τιμές κατά μήκος της αλυσίδας, ειδικότερα όσον αφορά τις τιμές παραγωγού, το επίπεδο των οποίων δεν λαμβάνει γενικά υπόψη το αυξανόμενο κόστος παραγωγής. Αντίθετα, κατά τη διάρκεια του 2009, η προσφορά γάλακτος δεν προσαρμόστηκε άμεσα στη μείωση της ζήτησης. Πράγματι, σε ορισμένα κράτη μέλη μεγάλης παραγωγής, οι γεωργοί αντέδρασαν στις χαμηλότερες τιμές αυξάνοντας την παραγωγή τους σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Η προστιθέμενη αξία στη γαλακτοκομική αλυσίδα συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο στους κατάντην τομείς, ιδίως στα γαλακτοκομεία και τους λιανοπωλητές, με αποτέλεσμα η τελική τιμή καταναλωτή να μην αντικατοπτρίζει την τιμή που καταβάλλεται στους παραγωγούς γάλακτος. Όλοι οι παράγοντες στη γαλακτοκομική αλυσίδα, συμπεριλαμβανόμενου του τομέα της διανομής, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να συνεργάζονται για να επιλύσουν αυτήν την ανισορροπία.
(7)
Στην περίπτωση των γαλακτοκομείων, η ποσότητα γάλακτος που τους παραδίδεται κατά τη διάρκεια της περιόδου δεν είναι πάντοτε καλά προγραμματισμένη. Ακόμη και στην περίπτωση γαλακτοκομικών συνεταιρισμών (που ανήκουν σε γεωργούς, κατέχουν εγκαταστάσεις μεταποίησης και μεταποιούν το 58 % του νωπού γάλακτος στην Ένωση), υπάρχει το ενδεχόμενο αποτυχίας προσαρμογής της προσφοράς στη ζήτηση: οι γεωργοί είναι υποχρεωμένοι να παραδίδουν όλο το γάλα τους στον συνεταιρισμό τους και ο συνεταιρισμός είναι υποχρεωμένος να αποδέχεται όλο εκείνο το γάλα.
(8)
Δεν είναι διαδεδομένη η χρήση τυποποιημένων γραπτών συμβάσεων που συνάπτονται πριν από την παράδοση και περιέχουν βασικά στοιχεία. Ωστόσο, οι συμβάσεις αυτές μπορούν να βοηθήσουν στην ενίσχυση της ευθύνης των εμπορευομένων στη γαλακτοκομική αλυσίδα και στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης σχετικά με την ανάγκη να λαμβάνονται καλύτερα υπόψη τα μηνύματα της αγοράς, στη βελτίωση της μετάδοσης των μεταβολών στις τιμές και στην προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση, καθώς και να βοηθήσουν στο να αποφεύγονται ορισμένες αθέμιτες εμπορικές πρακτικές.
(9)
Ελλείψει ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με τις εν λόγω συμβάσεις, τα κράτη μέλη δύνανται, στο πλαίσιο του εθνικού τους δικαίου για τις συμβάσεις, να αποφασίσουν να καταστήσουν υποχρεωτική τη χρήση αυτών των συμβάσεων, υπό τον όρο ότι θα τηρείται συγχρόνως το ενωσιακό δίκαιο και ιδίως η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς. Με δεδομένη την ποικιλομορφία των καταστάσεων που επικρατούν στο σύνολο της Ένωσης σε σχέση με το δίκαιο των συμβάσεων, για λόγους επικουρικότητας, θα πρέπει η εν λόγω απόφαση να παραμείνει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Θα πρέπει να ισχύουν ίσοι όροι για όλες τις παραδόσεις νωπού γάλακτος σε συγκεκριμένη επικράτεια. Κατά συνέπεια, εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι κάθε παράδοση νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή στην επικράτειά του πρέπει να καλύπτεται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να αφορά επίσης τις παραδόσεις νωπού γάλακτος από άλλα κράτη μέλη, αλλά δεν είναι απαραίτητο να αφορά τις παραδόσεις προς άλλα κράτη μέλη. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, θα πρέπει να δοθεί η ευχέρεια στα κράτη μέλη να αποφασίζουν εάν θα απαιτούν από τον πρώτο αγοραστή να υποβάλλει γραπτή προσφορά σε γεωργό για τη σύναψη παρόμοιας σύμβασης.
(10)
Προκειμένου να διασφαλιστούν κατάλληλα ελάχιστα πρότυπα για τις εν λόγω συμβάσεις και να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς, ορισμένοι βασικοί όροι για τη χρήση των συμβάσεων θα πρέπει να καθοριστούν σε επίπεδο Ένωσης. Όλες αυτές οι βασικές προϋποθέσεις θα πρέπει, ωστόσο, να αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης. Παρά ταύτα, προκειμένου να ενισχυθεί η σταθερότητα της αγοράς γαλακτοκομικών προϊόντων και η διάθεση για τους παραγωγούς γάλακτος σε ορισμένα κράτη μέλη όπου η χρήση εξαιρετικά σύντομων συμβάσεων είναι αρκετά εκτεταμένη, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να ορίσουν μια ελάχιστη συμβατική διάρκεια που θα περιλαμβάνεται σε τέτοιες συμβάσεις και/ή προσφορές. Αυτή η ελάχιστη διάρκεια θα πρέπει ωστόσο να επιβληθεί μόνο σε συμβάσεις μεταξύ πρώτων αγοραστών και γαλακτοπαραγωγών ή στις προσφορές που γίνονται από τους πρώτους αγοραστές στους γαλακτοπαραγωγούς. Επιπλέον, αυτό θα πρέπει να μη διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και οι γαλακτοπαραγωγοί θα πρέπει να έχουν την ευχέρεια να εξαιρεθούν ή να αρνηθούν αυτήν την ελάχιστη διάρκεια. Μεταξύ των βασικών προϋποθέσεων, είναι σημαντικό η πληρωτέα κατά την παράδοση τιμή να μπορεί να ορισθεί στη σύμβαση, με επιλογή των συμβαλλόμενων μερών, ως μια σταθερή τιμή ή μια τιμή που θα ποικίλλει ανάλογα με καθορισμένους παράγοντες, όπως η ποσότητα και η ποιότητα ή η σύνθεση του νωπού γάλακτος που παραδίδεται, χωρίς να αποκλείεται η δυνατότητα συνδυασμού σταθερής τιμής για ορισμένη ποσότητα και μιας βάσει μαθηματικού τύπου τιμής για συμπληρωματική ποσότητα νωπού γάλακτος που παραδίδεται σε μία ενιαία σύμβαση.
(11)
Οι γαλακτοκομικοί συνεταιρισμοί των οποίων τα καταστατικά ή οι κανόνες και οι αποφάσεις που βασίζονται σε αυτά περιλαμβάνουν διατάξεις που παράγουν αποτελέσματα παρόμοια με εκείνα των βασικών όρων για συμβάσεις που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει, για λόγους απλοποίησης, να απαλλάσσονται από την απαίτηση σύναψης γραπτών συμβάσεων.
(12)
Προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα του βασιζόμενου σε συμβάσεις συστήματος που ορίζεται ανωτέρω, στην περίπτωση στην οποία η συλλογή του γάλακτος από τους γεωργούς και η παράδοσή του στους μεταποιητές πραγματοποιείται από ενδιάμεσες επιχειρήσεις, θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν το εν λόγω σύστημα και σε αυτές τις ενδιάμεσες επιχειρήσεις.
(13)
Το άρθρο 42 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει ότι οι ενωσιακοί κανόνες του ανταγωνισμού δεν εφαρμόζονται στην παραγωγή και στο εμπόριο των γεωργικών προϊόντων παρά μόνο κατά το μέτρο που ορίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στο πλαίσιο του άρθρου 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, το οποίο προβλέπει με τη σειρά του τη θέσπιση της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών.
(14)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιώσιμη ανάπτυξη της παραγωγής και, με τον τρόπο αυτό, ένα δίκαιο βιοτικό επίπεδο για τους γαλακτοπαραγωγούς, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς τους έναντι των μεταποιητών γαλακτοκομικών προϊόντων, έτσι ώστε να επιτευχθεί δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού. Συνεπώς, για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι της κοινής γεωργικής πολιτικής, θα πρέπει να θεσπισθεί διάταξη δυνάμει του άρθρου 42 και του άρθρου 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ που να επιτρέπει στις οργανώσεις παραγωγών που αποτελούνται αποκλειστικά από γαλακτοπαραγωγούς ή τις ενώσεις τους να διαπραγματεύονται τους όρους των συμβάσεων, μεταξύ των οποίων και την τιμή, από κοινού με τη γαλακτοκομική μονάδα, για το σύνολο ή μέρος της παραγωγής των μελών. Ωστόσο, μόνο οργανώσεις παραγωγών που ζητούν και λαμβάνουν την αναγνώριση βάσει του άρθρου 122 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θα πρέπει να μπορούν να επωφελούνται από τη διάταξη αυτή. Επιπλέον, η εν λόγω διάταξη δεν θα πρέπει να έχει εφαρμογή σε αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών, περιλαμβανομένων των συνεταιρισμών, που μεταποιούν όλο το νωπό γάλα των μελών τους, δεδομένου ότι δεν διακυβεύονται παραδόσεις νωπού γάλακτος σε άλλους μεταποιητές. Ακόμη, θα πρέπει να προβλέπεται η δυνατότητα για εκ των πραγμάτων αναγνώριση με βάση τον παρόντα κανονισμό για υφιστάμενες οργανώσεις παραγωγών που είναι αναγνωρισμένες βάσει του εθνικού δικαίου.
(15)
Προκειμένου να μην υπονομευθεί η αποτελεσματική λειτουργία των συνεταιρισμών και χάριν σαφήνειας, θα πρέπει να διευκρινίζεται ότι, όταν η ιδιότητα του μέλους συνεταιρισμού για ένα γεωργό προβλέπει υποχρέωση, σχετικά με το σύνολο ή μέρος της εν λόγω παραγωγής γάλακτος του γεωργού, να παραδώσει νωπό γάλα για το οποίο οι όροι έχουν τεθεί στα πλαίσια των καταστατικών του συνεταιρισμού ή των κανόνων και αποφάσεων που βασίζονται σε αυτά, οι εν λόγω όροι δεν θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μέσω οργάνωσης παραγωγού.
(16)
Επιπλέον, προκειμένου να διατηρηθούν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων, η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να υπόκειται σε κατάλληλους περιορισμούς εκφραζόμενους σε ποσοστό της παραγωγής της Ένωσης και της παραγωγής κάθε κράτους μέλους την οποία αφορούν οι σχετικές διαπραγματεύσεις. Ο περιορισμός που εκφράζεται σε ποσοστό της εθνικής παραγωγής θα πρέπει να εφαρμόζεται πρώτα στην ποσότητα νωπού γάλακτος που παράγεται στο κράτος μέλος παραγωγής ή σε καθένα από τα κράτη μέλη παραγωγής. Ο ίδιος ποσοστιαίος περιορισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται επίσης στην ποσότητα νωπού γάλακτος που παραδίδεται σε κάθε συγκεκριμένο κράτος μέλος προορισμού.
(17)
Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης (ΠΟΠ) και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων (ΠΓΕ) κυρίως για ευάλωτες αγροτικές περιοχές και προκειμένου να εξασφαλισθεί η προστιθέμενη αξία και να διατηρηθεί η ποιότητα ιδιαίτερα των τυριών που επωφελούνται από ΠΟΠ ή ΠΓΕ, και στο πλαίσιο του συστήματος γαλακτοκομικών ποσοστώσεων που εκπνέει, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς τέτοιων τυριών που παράγονται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή. Οι κανόνες θα πρέπει να καλύπτουν το σύνολο της παραγωγής του εν λόγω τυριού και θα πρέπει να ζητούνται από διεπαγγελματική οργάνωση, οργάνωση παραγωγών ή ομάδα όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (6). Ένα τέτοιο αίτημα θα πρέπει να υποστηρίζεται από μεγάλη πλειοψηφία γαλακτοπαραγωγών που αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό της ποσότητας γάλακτος που χρησιμοποιήθηκε για το εν λόγω τυρί και, στην περίπτωση διεπαγγελματικών οργανώσεων και ομάδων, από μεγάλη πλειοψηφία παραγωγών τυριού που αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό της παραγωγής του εν λόγω τυριού. Επιπλέον, αυτοί οι κανόνες θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο αυστηρών προϋποθέσεων, ιδιαίτερα προκειμένου να αποφευχθεί η ζημία στο εμπόριο προϊόντων σε άλλες αγορές και να προστατευθούν τα δικαιώματα της μειονότητας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει πάραυτα να δημοσιεύουν και να κοινοποιούν στην Επιτροπή τους εγκριθέντες κανόνες, να διασφαλίζουν τακτικούς ελέγχους και να καταργούν τους κανόνες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
(18)
Σε ορισμένους τομείς έχουν θεσπιστεί κανόνες σε επίπεδο Ένωσης όσον αφορά τις διεπαγγελματικές οργανώσεις. Οι οργανώσεις αυτές μπορούν να διαδραματίσουν χρήσιμους ρόλους, επιτρέποντας τον διάλογο μεταξύ των παραγόντων στην αλυσίδα εφοδιασμού και προωθώντας τις βέλτιστες πρακτικές και τη διαφάνεια της αγοράς. Οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, παράλληλα με τις διατάξεις για τη διευκρίνιση της θέσης των εν λόγω οργανώσεων στο πλαίσιο του δικαίου ανταγωνισμού, υπό την προϋπόθεση ότι οι δραστηριότητες των εν λόγω οργανώσεων δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό ή την εσωτερική αγορά και δεν θίγουν την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν όλους τους σχετικούς παράγοντες να συμμετέχουν σε διεπαγγελματικές οργανώσεις.
(19)
Για να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά, η Επιτροπή χρειάζεται έγκαιρες πληροφορίες για τις ποσότητες νωπού γάλακτος που έχουν παραδοθεί. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να εξασφαλισθεί ότι ο πρώτος αγοραστής διαβιβάζει τις εν λόγω πληροφορίες στα κράτη μέλη σε τακτική βάση και ότι το κράτος μέλος προβαίνει στη σχετική κοινοποίηση στην Επιτροπή.
(20)
Η Επιτροπή χρειάζεται επίσης κοινοποιήσεις από τα κράτη μέλη αναφορικά με τις συμβατικές διαπραγματεύσεις, την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεων και διεπαγγελματικών τους οργανώσεων, καθώς και με τις συμβατικές σχέσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, για τον σκοπό της παρακολούθησης και ανάλυσης της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως ενόψει της προετοιμασίας εκθέσεων που θα πρέπει να υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την ανάπτυξη της αγοράς γαλακτοκομικών προϊόντων.
(21)
Τα μέτρα που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό δικαιολογούνται υπό τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων και από τη διάρθρωση της αλυσίδας εφοδιασμού. Θα πρέπει, επομένως, να εφαρμοστούν για επαρκώς μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να τους επιτραπεί να παραγάγουν πλήρως τα αποτελέσματά τους. Εντούτοις, δεδομένου του εκτεταμένου χαρακτήρα τους, θα πρέπει να έχουν προσωρινό χαρακτήρα και να υπόκεινται σε αναθεώρηση, ώστε να αξιολογείται ο τρόπος λειτουργίας τους και κατά πόσον ενδείκνυται να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται. Η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο δύο εκθέσεων της Επιτροπής για την ανάπτυξη της αγοράς γαλακτοκομικών προϊόντων, οι οποίες θα περιλαμβάνουν, ιδίως, πιθανά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες από κοινού παραγωγής και οι οποίες πρόκειται να υποβληθούν μέχρι τις 30 Ιουνίου 2014 και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018 αντίστοιχα.
(22)
Η οικονομία ορισμένων μειονεκτικών περιοχών στην Ένωση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την παραγωγή γάλακτος. Λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των περιοχών αυτών, είναι ανάγκη οι γενικές πολιτικές να προσαρμοσθούν ώστε να καλύπτουν καλύτερα τις ανάγκες τους. Η κοινή γεωργική πολιτική περιέχει ήδη ειδικά μέτρα για την παραγωγή γάλακτος σε αυτές τις μειονεκτικές περιοχές. Τα πρόσθετα μέτρα πολιτικής που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό μπορεί να συμβάλουν στην ενίσχυση της θέσης των γαλακτοπαραγωγών σε παρόμοιες περιοχές. Αυτές οι συνέπειες θα πρέπει ωστόσο να αξιολογηθούν στις ως άνω αναφερόμενες εκθέσεις, στη βάση των οποίων η Επιτροπή θα πρέπει, όπου χρειάζεται, να υποβάλλει προτάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(23)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι στόχοι και οι αρμοδιότητες των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ορίζονται με σαφήνεια, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τις προϋποθέσεις αναγνώρισης των διεθνικών οργανώσεων παραγωγών και διεθνικών ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, τους κανόνες για τη θέσπιση και τους όρους διοικητικής συνδρομής στην περίπτωση διεθνικής συνεργασίας και τον υπολογισμό της ποσότητας νωπού γάλακτος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις από οργάνωση παραγωγών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(24)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά την εφαρμογή των όρων για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους, καθώς και των διεπαγγελματικών οργανώσεων, τις κοινοποιήσεις των οργανώσεων αυτών ως προς την ποσότητα του νωπού γάλακτος που καλύπτεται από διαπραγματεύσεις, τις κοινοποιήσεις των κρατών μελών προς την Επιτροπή σχετικά με τις εν λόγω οργανώσεις και τους κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς τυριού που επωφελείται από καθεστώς ΠΟΠ ή ΠΓΕ, λεπτομερείς κανόνες σχετικά με συμφωνίες, αποφάσεις και συντονισμένες πρακτικές στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, το περιεχόμενο, τη μορφή και το χρονοδιάγραμμα των υποχρεωτικών δηλώσεων στον εν λόγω τομέα, ορισμένες πτυχές συμβάσεων για την παράδοση νωπού γάλακτος από γεωργούς και την κοινοποίηση, προς την Επιτροπή, των επιλογών των κρατών μελών στο θέμα αυτό, θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (7).
(25)
Λαμβανομένων υπόψη των εξουσιών της Επιτροπής στον τομέα της πολιτικής ανταγωνισμού της Ένωσης, καθώς και του ειδικού χαρακτήρα των εν λόγω πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να αποφασίζει χωρίς την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 κατά πόσον ορισμένες συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων συμφωνούν με τους κανόνες της Ένωσης στον τομέα του ανταγωνισμού, εάν μπορούν να πραγματοποιηθούν διαπραγματεύσεις από μια οργάνωση παραγωγών που καλύπτει την παραγωγή περισσότερων του ενός κρατών μελών, καθώς και εάν θα πρέπει να καταργηθούν ορισμένοι κανόνες που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη για τη ρύθμιση της προσφοράς τέτοιου τυριού με ΠΟΠ ή ΠΓΕ.
(26)
Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 τροποποιείται ως εξής:
1)
στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:
«iiiα)
του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·»,
2)
στο άρθρο 123, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να αναγνωρίσουν διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες:
α)
έχουν ζητήσει επίσημη αναγνώριση και αποτελούνται από εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την παραγωγή νωπού γάλακτος και σχετίζονται με ένα τουλάχιστον από τα ακόλουθα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού: μεταποίηση ή εμπόριο, συμπεριλαμβανομένης της διανομής, προϊόντων του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία του συνόλου ή ορισμένων εκ των εκπροσώπων που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
ασκούν, σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των μελών των διεπαγγελματικών οργανώσεων αυτών και των καταναλωτών, μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:
i)
βελτίωση των γνώσεων και της διαφάνειας όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση στατιστικών στοιχείων για τις τιμές, τις ποσότητες και τη διάρκεια των συμβάσεων που συνάπτονται εκ των προτέρων για την παράδοση νωπού γάλακτος και με την παροχή αναλύσεων για δυνητικές μελλοντικές εξελίξεις της αγοράς σε περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο,
ii)
διευκόλυνση του συντονισμού της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ιδίως με έρευνες και μελέτες αγοράς,
iii)
προώθηση της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων και παροχή πληροφοριών σχετικά με αυτά, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές αγορές,
iv)
διερεύνηση δυνητικών αγορών εξαγωγών,
v)
κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων που είναι σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες για την πώληση νωπού γάλακτος σε αγοραστές και/ή την προμήθεια επεξεργασμένων προϊόντων σε διανομείς και λιανοπωλητές, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να επιτευχθούν δίκαιοι όροι ανταγωνισμού και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς,
vi)
παροχή των πληροφοριών και διεξαγωγή των ερευνών που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή της παραγωγής προς όφελος προϊόντων που ανταποκρίνονται περισσότερο στις απαιτήσεις της αγοράς και στις προτιμήσεις και προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος,
vii)
διατήρηση και ανάπτυξη της δυνητικής παραγωγής του γαλακτοκομικού τομέα, μεταξύ άλλων μέσω της προώθησης της καινοτομίας και της στήριξης προγραμμάτων εφαρμοσμένης έρευνας και ανάπτυξης, προκειμένου να αξιοποιηθεί πλήρως όλο το δυναμικό του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία προϊόντων προστιθέμενης αξίας που είναι ελκυστικότερα για τους καταναλωτές,
viii)
αναζήτηση μεθόδων περιορισμού της χρήσης προϊόντων για την υγεία των ζώων, βελτίωση της διαχείρισης άλλων εισροών και ενίσχυση της ασφάλειας των τροφίμων και της υγείας των ζώων,
ix)
ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια παραγωγής και εμπορίας,
x)
εκμετάλλευση του δυναμικού της βιολογικής γεωργίας και προστασία και προώθηση της εν λόγω γεωργίας, καθώς και της παραγωγής προϊόντων με ονομασία προέλευσης, με σήματα ποιότητας και με γεωγραφικές ενδείξεις, και
xi)
προώθηση μεθόδων ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον.»,
3)
στο μέρος II τίτλος II κεφάλαιο II παρεμβάλλεται το ακόλουθο τμήμα:
«Τμήμα ΙΙΑ
Κανόνες σχετικά με οργανώσεις παραγωγών και διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
Άρθρο 126α
Αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων όλες τις νομικές οντότητες ή τα σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων που υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισης, εφόσον:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχεία β) και γ)·
β)
διαθέτουν έναν ελάχιστο αριθμό μελών και/ή καλύπτουν μία ελάχιστη ποσότητα παραγωγής που μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο, οι οποίοι καθορίζονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στην περιοχή δραστηριότητάς τους·
γ)
παρέχουν επαρκή εχέγγυα όσον αφορά την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων τους, τόσο όσον αφορά τη διάρκεια, όσο και την αποτελεσματικότητα και τη συγκέντρωση της προσφοράς·
δ)
διαθέτουν καταστατικό το οποίο είναι σύμφωνο με τα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίσουν, κατόπιν αιτήσεως, μια ένωση αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κρίνει ότι η ένωση αυτή είναι ικανή να εκτελέσει αποτελεσματικά οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες μιας αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών και πληροί τους όρους της παραγράφου 1.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θα θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο iiiα).
Οι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες δεν πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου μπορούν να συνεχίσουν να ασκούν τις δραστηριότητές τους δυνάμει του εθνικού δικαίου έως τις 3 Οκτωβρίου 2012.
4. Τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης μιας οργάνωσης παραγωγών εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση αυτή υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
εκτελούν, σε τακτά διαστήματα που καθορίζονται από αυτά, ελέγχους για να διασφαλίζεται ότι οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών συμμορφώνονται με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που προβλέπονται από αυτά και αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο, εάν θα πρέπει να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ενημερώνουν την Επιτροπή, μία φορά κατ’ έτος και το αργότερο στις 31 Μαρτίου, για κάθε απόφαση για τη χορήγηση, άρνηση ή ανάκληση αναγνώρισης την οποία έλαβαν το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Άρθρο 126β
Αναγνώριση διεπαγγελματικών οργανώσεων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον οι οργανώσεις αυτές:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 123 παράγραφος 4·
β)
ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιοχές του οικείου εδάφους·
γ)
ασκούν σημαντικό μερίδιο των οικονομικών δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 123 παράγραφος 4 στοιχείο α)·
δ)
δεν ασχολούνται οι ίδιες με την παραγωγή, μεταποίηση ή εμπόριο προϊόντων του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι διεπαγγελματικές οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 θα θεωρούνται αναγνωρισμένες ως διεπαγγελματικές οργανώσεις δυνάμει του άρθρου 123 παράγραφος 4.
3. Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή να αναγνωρίσουν μια διεπαγγελματική οργάνωση σύμφωνα με την παράγραφο 1 και/ή 2, τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης στη διεπαγγελματική οργάνωση εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση αυτή υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
εκτελούν, σε τακτά διαστήματα που καθορίζονται από αυτά, ελέγχους για να διασφαλίζεται ότι οι αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις συμμορφώνονται με τις διατάξεις που διέπουν την αναγνώρισή τους·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που προβλέπονται από αυτά και αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο, να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ανακαλούν την αναγνώριση εάν:
i)
δεν πληρούνται πλέον οι όροι και προϋποθέσεις αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν άρθρο,
ii)
η διεπαγγελματική οργάνωση συμμετέχει σε οιαδήποτε από τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που προβλέπονται στο άρθρο 177α παράγραφος 4, ανεξάρτητα από τις τυχόν άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία,
iii)
η διεπαγγελματική οργάνωση δεν τηρεί την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 177α παράγραφος 2·
ε)
ενημερώνουν την Επιτροπή, μία φορά κατ’ έτος και το αργότερο στις 31 Μαρτίου, για κάθε απόφαση για τη χορήγηση, άρνηση ή ανάκληση αναγνώρισης την οποία έλαβαν το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Άρθρο 126γ
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Οργάνωση παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων που έχει αναγνωριστεί δυνάμει του άρθρου 122 μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των γεωργών μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για τις συμβάσεις παράδοσης νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος ή σε συλλέκτη κατά την έννοια του άρθρου 185στ παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.
2. Οι διαπραγματεύσεις από την οργάνωση παραγωγών μπορούν να πραγματοποιηθούν:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα του νωπού γάλακτος από τους γεωργούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η διαπραγματευθείσα τιμή όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των γεωργών μελών·
γ)
υπό τον όρο ότι, για τη συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών:
i)
η ποσότητα νωπού γάλακτος που αποτελεί αντικείμενο των εν λόγω διαπραγματεύσεων δεν υπερβαίνει το 3,5 % της συνολικής παραγωγής της Ένωσης, και
ii)
η ποσότητα νωπού γάλακτος που αποτελεί αντικείμενο των εν λόγω διαπραγματεύσεων και παράγεται σε οιοδήποτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 33 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του συγκεκριμένου κράτους μέλους, και
iii)
η ποσότητα νωπού γάλακτος την οποία αφορούν οι εν λόγω διαπραγματεύσεις και παραδίδεται σε κάθε συγκεκριμένο κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 33 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους·
δ)
υπό τον όρο ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη οποιασδήποτε άλλης οργάνωσης παραγωγών η οποία επίσης διαπραγματεύεται τέτοιες συμβάσεις εξ ονόματός τους· ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν από τον όρο αυτό σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις κατά τις οποίες γεωργοί διατηρούν δύο χωριστές μονάδες παραγωγής που ευρίσκονται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές·
ε)
υπό τον όρο ότι το νωπό γάλα δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης η οποία προκύπτει από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό σύμφωνα με τους όρους που τίθενται στα καταστατικά του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και αποφάσεις που ορίζονται ή βασίζονται τα καταστατικά αυτά· και
στ)
υπό τον όρο ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την ποσότητα νωπού γάλακτος που αποτελεί αντικείμενο των εν λόγω διαπραγματεύσεων.
3. Κατά παρέκκλιση των όρων που τίθενται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) σημεία ii) και iii), η διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από μια οργάνωση παραγωγών σύμφωνα με την παράγραφο 1 μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό τον όρο ότι για την εν λόγω οργάνωση παραγωγών η ποσότητα του νωπού γάλακτος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις το οποίο παράγεται ή παραδίδεται σε κράτος μέλος με συνολική ετήσια παραγωγή νωπού γάλακτος μικρότερη των 500 000 τόνων δεν υπερβαίνει το 45 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών των οργανώσεων παραγωγών.
5. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ) και της παραγράφου 3, η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, τις ποσότητες της παραγωγής νωπού γάλακτος στην Ένωση και στα κράτη μέλη, χρησιμοποιώντας τις πλέον πρόσφατες διαθέσιμες πληροφορίες.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ) και την παράγραφο 3, ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των ορίων που καθορίζονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένη περίπτωση, είτε την επανέναρξη συγκεκριμένης διαπραγμάτευσης είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή την αποτροπή σοβαρής ζημίας σε ΜΜΕ μεταποίησης νωπού γάλακτος στην επικράτειά της.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς την εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 195 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 196β παράγραφος 2. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
7. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:
α)
ως “εθνική αρχή ανταγωνισμού” νοείται η αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 101 και 102 της Συνθήκης (8)·
β)
ως “ΜΜΕ” νοείται η πολύ μικρή, η μικρή ή η μεσαία επιχείρηση κατά την έννοια της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (9).
8. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο στ) και της παραγράφου 6.
Άρθρο 126δ
Ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης
1. Κατόπιν αιτήματος αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), διεπαγγελματικής οργάνωσης αναγνωρισμένης σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 4 ή ομάδας εμπορευομένων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν, για περιορισμένη χρονική περίοδο, δεσμευτικούς κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να συνάδουν με τους όρους που παρατίθενται στην παράγραφο 4 και να ισχύουν υπό την προϋπόθεση της ύπαρξης προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των μερών στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Μια τέτοια συμφωνία συνάπτεται μεταξύ τουλάχιστον των δύο τρίτων των παραγωγών γάλακτος ή των αντιπροσώπων τους που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα δύο τρίτα του νωπού γάλακτος που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του τυριού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και, εάν κρίνεται σκόπιμο, τουλάχιστον των δύο τρίτων των παραγωγών του εν λόγω τυριού που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής του εν λόγω τυριού στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, σχετικά με το τυρί που απολαύει προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, η γεωγραφική περιοχή καταγωγής του νωπού γάλακτος, όπως ορίζεται στην προδιαγραφή προϊόντος για το τυρί, είναι η ίδια με τη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 σχετικά με το εν λόγω τυρί.
4. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
καλύπτουν μόνο τη ρύθμιση της προσφοράς του σχετικού προϊόντος και αποσκοπούν στην προσαρμογή της προσφοράς του εν λόγω τυριού στη ζήτηση·
β)
έχουν επίπτωση μόνο στο σχετικό προϊόν·
γ)
μπορεί να είναι δεσμευτικοί για τρία χρόνια το ανώτερο και να ανανεώνονται μετά από αυτήν την περίοδο μετά από νέο αίτημα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1·
δ)
δεν ζημιώνουν το εμπόριο προϊόντων άλλων εκτός από εκείνα στα οποία εφαρμόζονται οι κανόνες οι οποίοι αναφέρονται στην παράγραφο 1·
ε)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού τυριού·
στ)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό τιμών, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι τιμές καθορίζονται ενδεικτικά ή για σύσταση·
ζ)
δεν οδηγούν στην έλλειψη διαθεσιμότητας υπερβολικά μεγάλου ποσοστού του σχετικού προϊόντος το οποίο, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
η)
δεν δημιουργούν διακρίσεις, δεν συνιστούν εμπόδιο για τους νεοεισερχομένους στην αγορά ή δεν αποβαίνουν εις βάρος των μικροπαραγωγών·
θ)
συμβάλλουν στη διατήρηση της ποιότητας και/ή την ανάπτυξη του εν λόγω προϊόντος·
ι)
δεν θίγουν την εφαρμογή του άρθρου 126γ.
5. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημοσιεύονται σε επίσημο έντυπο του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
6. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι που ορίζονται στην παράγραφο 4 και, στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ότι δεν πληρούνται αυτοί οι όροι, προβαίνουν στην κατάργηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
7. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τους κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τους οποίους έχουν εγκρίνει. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για τυχόν κοινοποίηση τέτοιων κανόνων.
8. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει ανά πάσα στιγμή εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τις οποίες κράτος μέλος οφείλει να καταργήσει τους κανόνες που ορίζονται από το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι εν λόγω κανόνες δεν πληρούν τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 4, ότι εμποδίζουν ή στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή ότι θέτουν σε κίνδυνο το ελεύθερο εμπόριο ή την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 της ΣΛΕΕ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 195 παράγραφος 2 ή του άρθρου 196β παράγραφος 2.
Άρθρο 126ε
Εξουσίες της Επιτροπής σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι στόχοι και οι αρμοδιότητες οργανώσεων παραγωγών και ενώσεων οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ορίζονται με σαφήνεια, ώστε να προάγεται η αποτελεσματικότητα των ενεργειών των εν λόγω οργανώσεων χωρίς να επιβάλλονται περιττές επιβαρύνσεις, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 196α, οι οποίες καθορίζουν:
α)
τις προϋποθέσεις αναγνώρισης διεθνικών οργανώσεων παραγωγών και διεθνικών ενώσεων οργανώσεων παραγωγών·
β)
τους κανόνες σχετικά με τη θέσπιση και τους όρους παροχής διοικητικής συνδρομής από τις αντίστοιχες αρμόδιες αρχές στην περίπτωση διεθνικής συνεργασίας·
γ)
πρόσθετους κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό της ποσότητας νωπού γάλακτος που καλύπτεται από τις αναφερόμενες στο άρθρο 126γ παράγραφος 2 στοιχείο γ) και στο άρθρο 126γ παράγραφος 3 διαπραγματεύσεις.
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν λεπτομερείς κανόνες οι οποίοι απαιτούνται για:
α)
την εφαρμογή των όρων για την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους και διεπαγγελματικών οργανώσεων που ορίζονται στα άρθρα 126α και 126β·
β)
την κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 126γ παράγραφος 2 στοιχείο στ)·
γ)
τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνουν από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 126α παράγραφος 4 στοιχείο δ), το άρθρο 126β παράγραφος 3 στοιχείο ε), το άρθρο 126γ παράγραφος 8 και το άρθρο 126δ παράγραφος 7·
δ)
τις διαδικασίες σχετικά με τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση διεθνικής συνεργασίας.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 196β παράγραφος 2.
4)
στο άρθρο 175, οι λέξεις «με την επιφύλαξη των άρθρων 176 έως 177 του παρόντος κανονισμού» αντικαθίστανται από τις λέξεις «με την επιφύλαξη των άρθρων 176 έως 177α του παρόντος κανονισμού»,
5)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 177α
Συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Το άρθρο 101 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων με σκοπό στην άσκηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 123 παράγραφος 4 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνο εφόσον:
α)
οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και
β)
εντός τριών μηνών από την παραλαβή όλων των απαιτούμενων στοιχείων, η Επιτροπή, χωρίς την εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 195 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 196β παράγραφος 2, δεν έχει κηρύξει τις εν λόγω συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές ασυμβίβαστες προς τους ενωσιακούς κανόνες.
3. Οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές δεν επιτρέπεται να τίθενται σε ισχύ πριν από την παρέλευση του χρονικού διαστήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β).
4. Κηρύσσονται ασυμβίβαστες προς τους ενωσιακούς κανόνες οι ακόλουθες συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές, εάν:
α)
ενδέχεται να οδηγήσουν σε οποιασδήποτε μορφής καταμερισμό των αγορών στην Ένωση·
β)
ενδέχεται να επηρεάσουν την εύρυθμη λειτουργία της οργάνωσης αγοράς·
γ)
ενδέχεται να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και δεν είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής που επιδιώκονται μέσω των δραστηριοτήτων της διεπαγγελματικής οργάνωσης·
δ)
συνεπάγονται τον καθορισμό τιμών·
ε)
ενδέχεται να οδηγήσουν στην εισαγωγή διακρίσεων ή να καταργήσουν τον ανταγωνισμό για σημαντικό μέρος των εν λόγω προϊόντων.
5. Εάν, μετά την παρέλευση του χρονικού διαστήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δεν πληρούνται οι όροι εφαρμογής της παραγράφου 1, προβαίνει, χωρίς την εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 195 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 196β παράγραφος 2, στη λήψη απόφασης στην οποία αναφέρεται ότι για τη συγκεκριμένη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική εφαρμόζεται το άρθρο 101 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Η εν λόγω απόφαση της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται πριν από την ημερομηνία κοινοποίησής της στη σχετική διεπαγγελματική οργάνωση, εκτός εάν η εν λόγω διεπαγγελματική οργάνωση έχει δώσει ανακριβείς πληροφορίες ή έχει κάνει κατάχρηση της εξαίρεσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
6. Στην περίπτωση πολυετών συμφωνιών, η κοινοποίηση για το πρώτο έτος ισχύει και για τα επόμενα έτη της συμφωνίας. Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, να προβεί σε διαπίστωση του ασυμβίβαστου χαρακτήρα της ανά πάσα στιγμή.
7. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση απαραίτητων για την ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου μέτρων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 196β παράγραφος 2.»,
6)
το άρθρο 184 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
το σημείο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6)
πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2010 και τις 31 Δεκεμβρίου 2012 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εξέλιξη της κατάστασης της αγοράς και τους επακόλουθους όρους της ομαλής σταδιακής κατάργησης του συστήματος γαλακτοκομικών ποσοστώσεων, που θα συνοδεύεται, εφόσον απαιτείται, από κατάλληλες προτάσεις·»,
β)
προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«9)
έως τις 30 Ιουνίου 2014 και τις 31 Δεκεμβρίου 2018 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εξέλιξη της κατάστασης της αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και ιδίως σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο iiiα), του άρθρου 123 παράγραφος 4 και των άρθρων 126γ, 126δ, 177α, 185ε και 185στ, που θα αξιολογεί ιδίως τις συνέπειες στους παραγωγούς γάλακτος και την παραγωγή γάλακτος σε μειονεκτικές περιοχές, σε συνδυασμό με τον γενικό στόχο της διατήρησης της παραγωγής στις περιοχές αυτές, και θα περιλαμβάνει πιθανά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες από κοινού παραγωγής, συνοδευόμενη ενδεχομένως από κατάλληλες προτάσεις.»,
7)
παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 185ε
Υποχρεωτικές δηλώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
Από 1ης Απριλίου 2015, οι πρώτοι αγοραστές νωπού γάλακτος δηλώνουν στην αρμόδια εθνική αρχή την ποσότητα νωπού γάλακτος που τους παραδόθηκε κάθε μήνα.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του άρθρου 185στ, ως “πρώτος αγοραστής” νοείται επιχείρηση ή ομάδα η οποία αγοράζει γάλα από παραγωγούς προκειμένου:
α)
να το υποβάλει σε διεργασία συλλογής, συσκευασίας, αποθήκευσης, ψύξης ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών βάσει σύμβασης·
β)
να το διαθέσει σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις επεξεργασίας ή μεταποίησης γάλακτος ή άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την ποσότητα νωπού γάλακτος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή και το χρονοδιάγραμμα των εν λόγω δηλώσεων και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνουν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 196β παράγραφος 2.
Άρθρο 185στ
Συμβατικές σχέσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι κάθε παράδοση νωπού γάλακτος στην επικράτειά του από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος πρέπει να καλύπτεται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών και/ή αποφασίσει ότι οι πρώτοι αγοραστές πρέπει να προβούν σε γραπτή προσφορά για σύναψη σύμβασης παράδοσης νωπού γάλακτος από τους γεωργούς, η σύμβαση αυτή και/ή μια τέτοια προσφορά για σύναψη σύμβασης πρέπει να πληρούν τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 2.
Σε περίπτωση που το κράτος μέλος αποφασίσει ότι οι παραδόσεις νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος πρέπει να καλύπτεται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, πρέπει επίσης να αποφασίσει ποιο στάδιο ή στάδια της παράδοσης θα καλύπτονται από μια τέτοια σύμβαση, εάν η παράδοση νωπού γάλακτος γίνεται μέσω ενός ή περισσοτέρων συλλεκτών. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως “συλλέκτης” νοείται κάθε επιχείρηση που μεταφέρει νωπό γάλα από ένα γεωργό ή άλλο συλλέκτη σε μεταποιητή νωπού γάλακτος ή άλλο συλλέκτη, με μεταβίβαση της κυριότητας του νωπού γάλακτος σε κάθε περίπτωση.
2. Η σύμβαση και/ή η προσφορά σύμβασης:
α)
πραγματοποιούνται πριν από την παράδοση·
β)
συντάσσονται γραπτώς· και
γ)
περιλαμβάνουν, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:
i)
την τιμή που καταβάλλεται για την παράδοση, η οποία:
-
είναι σταθερή και ορίζεται στη σύμβαση και/ή
-
υπολογίζεται συνδυάζοντας διάφορους παράγοντες που ορίζονται στη σύμβαση, οι οποίοι ενδεχομένως περιλαμβάνουν δείκτες της αγοράς που αντανακλούν τις αλλαγές στις συνθήκες της αγοράς, την ποσότητα που παραδόθηκε και την ποιότητα ή τη σύνθεση του νωπού γάλακτος που παραδόθηκε,
ii)
την ποσότητα νωπού γάλακτος που μπορεί και/ή πρέπει να παραδοθεί και το χρονοδιάγραμμα αυτών των παραδόσεων,
iii)
τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, η οποία μπορεί να είναι είτε καθορισμένης είτε αόριστης διάρκειας με ρήτρες λύσης,
iv)
λεπτομέρειες σχετικά με τις περιόδους και διαδικασίες πληρωμής,
v)
τις ρυθμίσεις συλλογής ή παράδοσης νωπού γάλακτος, και
vi)
κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση ανωτέρας βίας.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, δεν απαιτείται να συνάπτεται σύμβαση και/ή προσφορά σύμβασης, όταν γεωργός παραδίδει νωπό γάλα σε συνεταιρισμό του οποίου ο συγκεκριμένος γεωργός είναι μέλος, εφόσον τα καταστατικά του εν λόγω συνεταιρισμού ή οι κανόνες και οι αποφάσεις που ορίζονται ή βασίζονται στα καταστατικά αυτά περιλαμβάνουν διατάξεις που παράγουν παρόμοια αποτελέσματα με τις διατάξεις που ορίζονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παραγράφου 2.
4. Όλα τα στοιχεία των συμβάσεων για την παράδοση νωπού γάλακτος που συνάπτονται από γεωργούς, συλλέκτες ή μεταποιητές νωπού γάλακτος, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ), αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών.
Παρά το πρώτο εδάφιο,
i)
σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να κάνει υποχρεωτικές τις γραπτές συμβάσεις για την παράδοση νωπού γάλακτος σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, μπορεί να ορίσει μια ελάχιστη διάρκεια, η οποία θα ισχύει μόνο σε γραπτές συμβάσεις μεταξύ γεωργού και του πρώτου αγοραστή νωπού γάλακτος. Παρόμοια ελάχιστη διάρκεια είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς· και/ή
ii)
σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει ότι ο πρώτος αγοραστής νωπού γάλακτος πρέπει να κάνει γραπτή προσφορά σύμβασης στον γεωργό σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να προβλέψει ότι η προσφορά πρέπει να περιλαμβάνει μια ελάχιστη διάρκεια για τη σύμβαση, που θα ορίζεται από το εθνικό δίκαιο για τον σκοπό αυτό. Αυτή η ελάχιστη διάρκεια θα είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν θα διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Το δεύτερο εδάφιο δεν θίγει το δικαίωμα του γεωργού να αρνηθεί μια τέτοια ελάχιστη διάρκεια, εάν το πράξει γραπτώς. Στην περίπτωση αυτή, τα μέρη έχουν το δικαίωμα να διαπραγματευθούν όλα τα στοιχεία της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ).
5. Τα κράτη μέλη τα οποία κάνουν χρήση των επιλογών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή για τον τρόπο εφαρμογής τους.
6. Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση των αναγκαίων μέτρων για την ενιαία εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχεία α) και β) και της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου και των μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνουν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 196β παράγραφος 2.»,
8)
στο μέρος VII κεφάλαιο I, προστίθενται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 196α
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους που θεσπίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 126ε παράγραφος 1 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 2 Απριλίου 2012. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετίας. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 126ε παράγραφος 1 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 126ε παράγραφος 1 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 196β
Διαδικασία Επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή η οποία αναφέρεται ως η επιτροπή κοινής οργάνωσης γεωργικών αγορών. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (10).
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
9)
Στο άρθρο 204, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7. Όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, το άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο iiiα), το άρθρο 123 παράγραφος 4 και τα άρθρα 126α, 126β, 126ε και 177α εφαρμόζονται από τις 2 Απριλίου 2012 έως τις 30 Ιουνίου 2020 και τα άρθρα 126γ, 126δ, 185ε και 185στ εφαρμόζονται από τις 3 Οκτωβρίου 2012 έως τις 30 Ιουνίου 2020.».
Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Εφαρμόζεται από τις 2 Απριλίου 2012.
Ωστόσο, τα άρθρα 126γ, 126δ, 185ε και 185στ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, όπως παρεμβάλλονται από τον παρόντα κανονισμό, εφαρμόζονται από τις 3 Οκτωβρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 14 Μαρτίου 2012.