РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1225/2010 НА СЪВЕТА
от 13 декември 2010 година
за определяне за корабите на ЕС на възможностите за риболов за 2011 и 2012 г. на рибни запаси от някои дълбоководни видове
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 43, параграф 3 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
В съответствие с член 43, параграф 3 от Договора Съветът, по предложение на Комисията, следва да приеме мерки за определянето и разпределянето на възможностите за риболов.
(2)
Регламент (ЕО) № 2371/2002 на Съвета от 20 декември 2002 г. относно опазването и устойчивата експлоатация на рибните ресурси в рамките на общата политика в областта на рибарството (1) изисква да бъдат установи мерки, уреждащи достъпа до водите и ресурсите и устойчивото осъществяване на риболовните дейности, като се вземат предвид наличните научни, технически и икономически становища, и по-специално докладите, изготвени от Научния, технически и икономически комитет по рибарство (НТИКР).
(3)
Съветът има задължение да приеме мерки за определянето и разпределянето на възможностите за риболов по риболовни дейности или група риболовни дейности, включително на някои функционално свързани с тях условия, според случая. Възможностите за риболов следва да се разпределят между държавите-членки по такъв начин, че да осигуряват на всяка държава-членка относителна стабилност на риболовните дейности за всеки запас или риболовна дейност, като се отчитат надлежно целите на общата политика в областта на рибарството, определени с Регламент (ЕО) № 2371/2002.
(4)
Общият допустим улов (ОДУ) следва да се определя въз основа на наличните научни становища, като се отчитат биологичните и социално-икономическите аспекти и същевременно се гарантира справедливо третиране на различните сектори на рибарството, както и предвид становищата, изразени по време на консултацията на заинтересованите страни, и по-специално становищата на Консултативния комитет по рибарство и аквакултури и съответните регионални консултативни съвети.
(5)
Възможностите за риболов следва да бъдат в съответствие с международните споразумения и принципи, като Споразумението на Организацията на обединените нации от 1995 г. относно опазването и управлението на трансгранично преминаващите и далекомигриращите рибни запаси (2), и с подробните принципи на управление, изложени в Международните насоки за управление на дълбоководния риболов в открито море на Организацията на ООН за прехрана и земеделие от 2008 г., съгласно които, по-специално, регулаторът трябва да е по-предпазлив, когато данните са несигурни, ненадеждни или недостатъчни. Липсата на адекватна научна информация не следва да се използва като основание за отлагането или невземането на мерки за опазване и управление.
(6)
Най-новите научни становища на Международния съвет за изследване на морето (ICES) (3) и на НТИКР (4) показват, че уловът на по-голямата част от дълбоководните запаси не се извършва по устойчив начин и че за да се осигури тяхната устойчивост, възможностите за риболов на споменатите запаси следва да бъдат намалени до появата на положителна тенденция в развитието на размера на запасите. Освен това ICES препоръча да не се разрешава целеви риболов на атлантически големоглав (Hoplostethus atlanticus).
(7)
По отношение на дълбоководните акули основните търговски видове се смятат за крайно намалели и поради това следва да не се извършва целеви риболов. До установяване на количеството на неизбежния прилов посредством проекти за селективност и други технически мерки следва да не се разрешава разтоварване на прилов на сушата.
(8)
Възможностите за риболов на дълбоководните видове, изброени в приложение I към Регламент (ЕО) № 2347/2002 на Съвета от 16 декември 2002 г. за определяне на специалните условия за достъп до риболовните полета на дълбоководни запаси за определяне на съответните изисквания (5), се определят на двугодишна база. Все пак се допуска изключение за запасите от атлантическа аргентина (Argentina silus) и основния риболов на молва (Molva dypterygia), по отношение на които възможностите за риболов зависят от изхода на годишните преговори с Норвегия. Следователно възможностите за риболов на тези запаси следва да бъдат установени в рамките на съответния регламент за определяне на годишните възможности за риболов.
(9)
Съгласно Регламент (ЕО) № 847/96 на Съвета от 6 май 1996 г. относно определяне на допълнителните условия за годишното управление на допустимите количества улов и на квотите (6) трябва да бъдат посочени запасите, които са предмет на различните установени в него мерки.
(10)
Важно е тези категории риболов да бъдат открити от 1 януари 2011 г., за да се осигури поминъкът на рибарите от ЕС,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
Настоящият регламент определя годишните възможности за риболов за 2011 и 2012 г. на рибни запаси от някои дълбоководни видове за корабите на ЕС във водите на ЕС и в определени води извън ЕС, които подлежат на ограничения на улова.
Член 2
Определения
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„кораб на ЕС“ означава риболовен кораб, плаващ под знамето на държава-членка и регистриран в Съюза;
б)
„води на ЕС“ са водите под суверенитета или юрисдикцията на държавите-членки, с изключение на водите, граничещи с териториите, посочени в приложение II към Договора;
в)
„общ допустим улов“ (ОДУ) означава количеството, което може да се улови и разтовари на суша от всеки запас в рамките на една година;
г)
„квота“ означава част от ОДУ, предоставена на Съюза, на държава-членка или на трета държава;
д)
„международни води“ означава водите извън суверенитета или юрисдикцията на която и да е държава.
2. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения на зоните:
а)
„зони на ICES“ - зоните, определени в Регламент (ЕО) № 218/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 11 март 2009 г. относно предоставянето на статистика за номиналния улов на държавите-членки, които извършват риболов в североизточната част на Атлантическия океан (7);
б)
„зони CECAF“ (централна източна част на Атлантическия океан или главна риболовна зона 34 на ФАО) - зоните, определени в Регламент (ЕО) № 216/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 11 март 2009 г. относно предоставянето на статистика за номиналния улов на държавите-членки, които извършват риболов в зони извън северната част на Атлантическия океан (8).
Член 3
ОДУ и разпределения
ОДУ за дълбоководните видове, които се ловят от корабите на ЕС във водите на ЕС и в определени води извън ЕС, разпределението на този ОДУ между държавите-членки и съответните функционално свързани с него условия са предвидени в приложението.
Член 4
Специални разпоредби относно разпределенията
Предвиденото в приложението разпределение на възможностите за риболов между държавите-членки е направено, без да се засягат:
а)
размените, извършени съгласно член 20, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 2371/2002;
б)
приспаданията и преразпределенията, извършени съгласно член 37 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 на Съвета от 20 ноември 2009 г. за създаване на система за контрол на Общността за гарантиране на спазването на правилата на общата политика в областта на рибарството (9) или съгласно член 10, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1006/2008 на Съвета от 29 септември 2008 г. относно разрешения за риболовни дейности на риболовните кораби на Общността извън водите на Общността и достъпа на кораби на трети държави до водите на Общността (10);
в)
допълнителните разтоварвания на сушата, разрешени съгласно член 3 от Регламент (ЕО) № 847/96;
г)
количествата, удържани съгласно член 4 от Регламент (ЕО) № 847/96;
д)
приспаданията, извършени съгласно членове 105 и 107 от Регламент (ЕО) № 1224/2009.
Член 5
Връзка с Регламент (ЕО) № 847/96
За целите на Регламент (ЕО) № 847/96 всички квоти в приложението към настоящия регламент се смятат за аналитични квоти.
Член 6
Условия за разтоварване на улов и прилов на сушата
Риба от запаси, за които са определени възможности за риболов в настоящия регламент, се задържа на борда или се разтоварва, само ако е уловена от кораби на държава-членка, която има неизчерпана квота.
Член 7
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 януари 2011 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 13 декември 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1225/2010 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Δεκεμβρίου 2010
για καθορισμό, για το 2011 και το 2012, των αλιευτικών δυνατοτήτων των σκαφών της ΕΕ για αποθέματα ιχθύων ορισμένων ειδών βαθέων υδάτων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της συνθήκης, το Συμβούλιο, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής (1) προβλέπει ότι θεσπίζονται κοινοτικά μέτρα τα οποία διέπουν την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους, καθώς και όροι βιώσιμης άσκησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων, λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων επιστημονικών, τεχνικών και οικονομικών στοιχείων και ιδίως των εκθέσεων που συντάσσονται από την επιστημονική, τεχνική και οικονομική επιτροπή αλιείας (ΕΤΟΕΑ).
(3)
Αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου να θεσπίσει τα μέτρα για τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων για κάθε τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας, περιλαμβανομένων ορισμένων όρων που συνδέονται λειτουργικά με αυτές, ανάλογα με την περίπτωση. Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται σε κάθε κράτος μέλος σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων, για κάθε απόθεμα ή τύπο αλιείας, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.
(4)
Τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) θα πρέπει να καθορισθούν με βάση τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, λαμβανομένων υπόψη των βιολογικών και κοινωνικοοικονομικών πτυχών, με παράλληλη εξασφάλιση δίκαιης μεταχείρισης μεταξύ των αλιευτικών κλάδων, καθώς και των απόψεων που έχουν διατυπωθεί κατά τη διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους, ιδίως δε των απόψεων της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας και των οικείων Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων.
(5)
Οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να συνάδουν με τις διεθνείς συμφωνίες και αρχές, όπως η συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών του 1995 σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αποθεμάτων ιχθύων και των αποθεμάτων άκρως μεταναστευτικών ιχθύων (2) και οι λεπτομερείς διαχειριστικές αρχές που καθορίσθηκαν το 2008 στο πλαίσιο των διεθνών κατευθυντήριων γραμμών του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) για τη διαχείριση της αλιείας βαθέων υδάτων στην ανοικτή θάλασσα, σύμφωνα με τις οποίες ο νομοθέτης θα πρέπει να είναι πιο επιφυλακτικός όταν οι πληροφορίες είναι αβέβαιες, αναξιόπιστες ή ανεπαρκείς. Η έλλειψη επαρκών επιστημονικών πληροφοριών δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως λόγος αναβολής ή παράλειψης λήψης μέτρων διατήρησης και διαχείρισης.
(6)
Από τα τελευταία επιστημονικά στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Εξερεύνησης της Θάλασσας (ICES) (3) και της STECF (4) προκύπτει ότι τα περισσότερα είδη βαθέων υδάτων αλιεύονται με μη βιώσιμο τρόπο και ότι οι αλιευτικές δυνατότητες για τα εν λόγω αποθέματα, προκειμένου να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητά τους, θα πρέπει να μειωθούν έως ότου σημειώσει θετική τάση η εξέλιξη του μεγέθους των αποθεμάτων. Η ICES συνιστά επίσης να απαγορευθεί η κατευθυνόμενη αλιεία καθρεπτόψαρου του Ατλαντικού.
(7)
Όσον αφορά τους καρχαρίες βαθέων υδάτων, τα κύρια εμπορικά είδη θεωρούνται εξαντλημένα και κατά συνέπεια δεν πρέπει να πραγματοποιείται κατευθυνόμενη αλιεία. Έως ότου καθορισθεί μέσω έργων επιλεκτικότητας και άλλων τεχνικών μέτρων η ποσότητα των αναπόφευκτων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, πρέπει να απαγορευθεί η εκφόρτωση παρεμπιπτόντων αλιευμάτων.
(8)
Οι αλιευτικές δυνατότητες για είδη βαθέων υδάτων, όπως καθορίζονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων (5), αποφασίζονται σε διετή βάση. Εντούτοις, εξαίρεση αποτελούν τα αποθέματα γουρλομάτη του Ατλαντικού και διπτερύγιου μουρούνας, για τα οποία οι αλιευτικές δυνατότητες εξαρτώνται από την έκβαση των ετήσιων διαπραγματεύσεων με τη Νορβηγία. Οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα αυτά θα πρέπει συνεπώς να καθορισθούν σε άλλο συναφή ετήσιο κανονισμό περί καθορισμού αλιευτικών δυνατοτήτων.
(9)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 1996 περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων (6), είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.
(10)
Για να διασφαλισθούν οι βιοτικοί πόροι των αλιέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι σημαντικό να επιτραπεί η άσκηση αυτών των τύπων αλιείας από την 1η Ιανουαρίου 2011,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται, για τα έτη 2011 και 2012, οι ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες που διατίθενται στα σκάφη της ΕΕ για αποθέματα ιχθύων ορισμένων ειδών βαθέων υδάτων στα ύδατα της ΕΕ και σε ορισμένα ύδατα εκτός ΕΕ στα οποία απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:
α)
ως «σκάφος ΕΕ» νοείται αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία κράτους μέλους και είναι νηολογημένο στην Ένωση·
β)
ως «ύδατα της ΕΕ» νοούνται τα ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών, εκτός από τα παρακείμενα στα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα II της συνθήκης·
γ)
ως «συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα» (TAC) νοείται η ποσότητα που μπορεί να αλιευθεί και να εκφορτωθεί από κάθε απόθεμα κατ’ έτος·
δ)
ως «ποσόστωση» νοείται η αναλογία του TAC που διατίθεται στην Ένωση, σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα·
ε)
ως «διεθνή ύδατα» νοούνται τα ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία κανενός κράτους.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι εξής ορισμοί ζωνών:
α)
οι ζώνες ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν στο Βορειοανατολικό Ατλαντικό (αναδιατύπωση) (7)·
β)
οι ζώνες CECAF (Κεντροανατολικός Ατλαντικός ή μείζων αλιευτική ζώνη 34 του FAO) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν σε ορισμένες ζώνες εκτός του Βόρειου Ατλαντικού (αναδιατύπωση). (8)
Άρθρο 3
TAC και κατανομές
Τα TAC για είδη βαθέων υδάτων που αλιεύονται από σκάφη της ΕΕ στα ύδατα της ΕΕ και σε ορισμένα ύδατα εκτός ΕΕ καθώς και η κατανομή των εν λόγω TAC μεταξύ των κρατών μελών και οι όροι που συνδέονται λειτουργικά με αυτά καθορίζονται στο παράρτημα, ανάλογα με την περίπτωση.
Άρθρο 4
Ειδικές διατάξεις για τις κατανομές
Η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, η οποία προβλέπεται στο παράρτημα, δεν θίγει:
α)
τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·
β)
τις μειώσεις και ανακατανομές που πραγματοποιούνται δυνάμει του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής (9) ή του άρθρου 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με τις άδειες αλιείας κοινοτικών αλιευτικών σκαφών εκτός των υδάτων της Κοινότητας και για την πρόσβαση σκαφών τρίτων χωρών στα ύδατα της Κοινότητας (10)·
γ)
τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·
δ)
τις ποσότητες που διατηρούνται δυνάμει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·
ε)
τις μειώσεις που γίνονται σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 107 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.
Άρθρο 5
Σχέση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου
Για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96, όλες οι ποσοστώσεις του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού θεωρούνται αναλυτικές ποσοστώσεις.
Άρθρο 6
Όροι για την εκφόρτωση κύριων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτων
Αλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα, για τα οποία καθορίζονται αλιευτικές δυνατότητες στον παρόντα κανονισμό, μπορούν να διατηρούνται επί του σκάφους ή να εκφορτώνονται μόνον εάν έχουν αλιευθεί από σκάφη κράτους μέλους το οποίο διαθέτει ποσόστωση που δεν έχει εξαντληθεί.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της ημέρας δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2011.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 13 Δεκεμβρίου 2010.