РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 25 февруари 2011 година
относно условията за предоговаряне на Паричното споразумение между правителството на Френската република, действаща от името на Европейската общност, и правителството на Негова светлост принца на Монако
(2011/190/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 219, параграф 3 от него,
като взе предвид препоръката на Европейската комисия,
като взе предвид становището на Европейската централна банка,
като има предвид, че:
(1)
Съюзът е компетентен в областта на паричните и валутните въпроси от датата на въвеждането на еврото.
(2)
Съветът определя условията за водене на преговори и сключване на споразумения по въпросите на паричния или валутния режим.
(3)
На 26 декември 2001 г. бе сключено Парично споразумение между правителството на Френската република, действаща от името на Европейската общност, и правителството на Негова светлост принца на Монако (1) (наричано по-долу „споразумението“).
(4)
Франция има дълготрайни парични връзки с Княжество Монако (наричано по-долу „Монако“) - факт, отразен в редица правни инструменти. Финансовите институции, разположени в Монако, имат право да се рефинансират от френската национална банка (Banque de France), като също така участват в някои френски системи за плащания при същите условия като френските банки.
(5)
В заключенията от 10 февруари 2009 г. Съветът прикани Комисията да направи преглед на действието на съществуващите парични споразумения и да обмисли възможността за повишаване на таваните за монетни емисии.
(6)
В Съобщение относно действието на паричните споразумения с Монако, Сан Марино и Ватикана Комисията заключи, че е необходимо съществуващото споразумение да бъде изменено с оглед осигуряване на по-последователен подход в отношенията между Съюза и държавите, с които има подписано парично споразумение.
(7)
Следователно споразумението следва да бъде предоговорено с оглед корекция на тавана за монетни емисии, избиране на компетентна юрисдикция при уреждане на евентуални спорове и корекция на формàта с цел по-голямо доближаване до новия общ образец на парични споразумения. Споразумението следва да остане в сила до сключването на предоговорено споразумение между страните,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Франция уведомява Монако относно необходимостта от изменение на споразумението при първа възможност и предлага предоговаряне на съответните разпоредби на споразумението.
Член 2
Съюзът си поставя за цел внасянето на следните изменения при предоговарянето на споразумението:
а)
предоговореното споразумение се сключва между Съюза, представляван от правителството на Френската република и Комисията, и правителството на Негова светлост принца на Монако;
б)
преразглежда се методът за определяне на тавана за изсичаните от Монако евромонети. Новият таван се изчислява, като се използва метод, съчетаващ непроменлива част, която има за цел да предотврати прекомерните нумизматични спекулации с монети от Монако, като се задоволява търсенето на колекционерския пазар, и променлива част, изчислена, като средното емитиране на монети на човек от населението във Франция в годината n-1 се умножи по броя на жителите на Монако. Без да се засяга емитирането на колекционерски монети, предоговореното споразумение определя за евромонетите на Монако, които да бъдат пуснати в обращение по номинална стойност, минимален дял от 80 % от ежегодно изсечените евромонети;
в)
Съдът на Европейския съюз („Съдът“) се избира за орган, компетентен при уреждане на споровете, които могат да възникнат при прилагане на споразумението. Ако Съюзът или Монако считат, че другата страна не е изпълнила задължение по предоговореното споразумение, те могат да отнесат въпроса към Съда. Решението на Съда ще бъде задължително за страните, които ще вземат необходимите мерки, за да го изпълнят в определен от Съда срок. Ако Съюзът или Монако не успеят да вземат необходимите мерки, за да изпълнят решението в срок, другата страна може незабавно да прекрати предоговореното споразумение;
г)
коригира се форматът на предоговореното споразумение.
Член 3
Преговорите с Монако се водят от Франция и Комисията, действащи от името на Съюза. Европейската централна банка (ЕЦБ) участва пълноценно в преговорите, като е необходимо съгласието ѝ в областите на нейната компетентност. Франция и Комисията представят проект на споразумението на Икономическия и финансов комитет (ИФК) за становище.
Член 4
Франция и Комисията имат право да сключат предоговореното споразумение от името на Европейския съюз, освен ако ИФК или ЕЦБ считат, че предоговреното споразумение следва да бъде отнесено до Съвета.
Член 5
Настоящото решение поражда действие в деня на нотифицирането му.
Член 6
Адресати на настоящото решение са Френската република, Комисията и Европейската централна банка.
Съставено в Брюксел на 25 февруари 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Φεβρουαρίου 2011
για τη μεθόδευση των αναδιαπραγματεύσεων της νομισματικής σύμβασης μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενεργούσας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και της κυβέρνησης της Αυτού Γαληνοτάτης Υψηλότητας του Πρίγκιπα του Μονακό
(2011/190/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 219 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Από την ημερομηνία θέσπισης του ευρώ, η Ένωση είναι αρμόδια για τα νομισματικά θέματα και τα θέματα συναλλάγματος.
(2)
Εναπόκειται στο Συμβούλιο να προσδιορίζει τη μεθόδευση των διαπραγματεύσεων και της σύναψης των συμφωνιών για νομισματικά ή συναλλαγματικά θέματα.
(3)
Στις 26 Δεκεμβρίου 2001 συνήφθη η νομισματική σύμβαση μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενεργούσας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και της κυβέρνησης της Αυτού Γαληνοτάτης Υψηλότητας του Πρίγκιπα του Μονακό (1) (εφεξής «σύμβαση»).
(4)
Η Γαλλία διατηρεί από μακρού νομισματικούς δεσμούς με το Πριγκιπάτο του Μονακό (εφεξής «Μονακό»), οι οποίοι αποτυπώνονται σε διάφορα νομικά κείμενα. Τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στο Μονακό έχουν δικαίωμα πρόσβασης στις διευκολύνσεις επαναχρηματοδότησης της Banque de France και συμμετέχουν, υπό όρους ταυτόσημους με αυτούς των γαλλικών τραπεζών, σε ορισμένα από τα γαλλικά συστήματα πληρωμών.
(5)
Στα συμπεράσματά του της 10ης Φεβρουαρίου 2009, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να επανεξετάσει τη λειτουργία των υφιστάμενων νομισματικών συμφωνιών και να εξετάσει το ενδεχόμενο αυξήσεων των ανώτατων επιπέδων έκδοσης κερμάτων.
(6)
Η Επιτροπή, στην «Ανακοίνωση σχετικά με τη λειτουργία των νομισματικών συμβάσεων με το Μονακό, τον Άγιο Μαρίνο και το Βατικανό», κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση, υπό την παρούσα μορφή της, χρειάζεται να τροποποιηθεί προκειμένου να εξασφαλιστεί μια πιο συνεκτική προσέγγιση στις σχέσεις μεταξύ της Ένωσης και των χωρών που έχουν υπογράψει νομισματική συμφωνία.
(7)
Είναι συνεπώς σκόπιμη η αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης, με σκοπό την προσαρμογή των ανώτατων επιπέδων έκδοσης κερμάτων, τον καθορισμό δικαιοδοσίας αρμόδιας για τη ρύθμιση ενδεχόμενων διαφορών και την προσαρμογή του τύπου της σύμβασης ούτως ώστε να καταστεί σύμφωνη με τον νέο κοινό τύπο νομισματικών συμφωνιών. Η σύμβαση θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ μέχρι τη σύναψη αναδιαπραγματευθείσας συμφωνίας από τα μέρη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η Γαλλία γνωστοποιεί στο Μονακό την ανάγκη τροποποίησης, το συντομότερο δυνατό, της σύμβασης και προτείνει αναδιαπραγμάτευση των σχετικών διατάξεων της σύμβασης.
Άρθρο 2
Η Ένωση επιδιώκει τις ακόλουθες τροποποιήσεις στο πλαίσιο της αναδιαπραγμάτευσης της σύμβασης:
α)
η αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση θα συναφθεί μεταξύ της Ένωσης, εκπροσωπούμενης από την κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας και από την Επιτροπή, και της κυβέρνησης της Αυτού Γαληνοτάτης Υψηλότητας του Πρίγκιπα του Μονακό·
β)
η μέθοδος προσδιορισμού των ανώτατων επιπέδων έκδοσης κερμάτων ευρώ του Μονακό θα αναθεωρηθεί. Το νέο ανώτατο επίπεδο θα υπολογίζεται με μέθοδο που θα συνδυάζει μια σταθερή συνιστώσα, σκοπός της οποίας θα είναι να αποφεύγεται η υπερβολική νομισματική κερδοσκοπία όσον αφορά τα κέρματα του Μονακό με την ικανοποίηση των αιτημάτων της αγοράς συλλεκτικών κερμάτων, και μια μεταβλητή συνιστώσα, υπολογιζόμενη ως η μέση κατά κεφαλήν έκδοση κερμάτων στη Γαλλία κατά το έτος ν-1 πολλαπλασιασμένη επί τον αριθμό των κατοίκων του Μονακό. Με την επιφύλαξη της έκδοσης συλλεκτικών κερμάτων, θα ορίζεται στην αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση ως ελάχιστη αναλογία των κερμάτων ευρώ εκδόσεως Μονακό, τα οποία θα τεθούν σε κυκλοφορία στην ονομαστική τους αξία, το 80 % των κερμάτων ευρώ που εκδίδονται κάθε χρόνο·
γ)
το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Δικαστήριο») θα οριστεί ως το αρμόδιο όργανο επίλυσης των διαφορών οι οποίες ενδέχεται να ανακύψουν από την εφαρμογή της σύμβασης. Εάν η Ένωση ή το Μονακό θεωρούν ότι το έτερο μέρος έχει παραβεί υποχρέωσή του εκ της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης, δύναται να προσφύγει στο Δικαστήριο. Η απόφαση του Δικαστηρίου θα είναι δεσμευτική για τα μέρη, τα οποία λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα συμμόρφωσης προς την απόφαση εντός της προθεσμίας την οποία τάσσει το Δικαστήριο στην απόφασή του. Στην περίπτωση που η Ένωση ή το Μονακό δεν λάβουν τα αναγκαία μέτρα εμπρόθεσμης συμμόρφωσής τους προς την απόφαση, το έτερο μέρος δύναται να προβεί σε άμεση καταγγελία της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης·
δ)
θα γίνει προσαρμογή του τύπου της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης.
Άρθρο 3
Οι διαπραγματεύσεις με το Μονακό διεξάγονται από τη Γαλλία και από την Επιτροπή εξ ονόματος της Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) συμπράττει πλήρως στις διαπραγματεύσεις και απαιτείται η συναίνεσή της επί θεμάτων της αρμοδιότητάς της. Η Γαλλία και η Επιτροπή υποβάλλουν το σχέδιο της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή (ΟΔΕ) προς γνωμοδότηση.
Άρθρο 4
Η Γαλλία και η Επιτροπή εξουσιοδοτούνται να συνάψουν την αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση εξ ονόματος της Ένωσης, εκτός αν η ΟΔΕ ή η ΕΚΤ είναι της γνώμης ότι η αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση θα πρέπει να υποβληθεί στο Συμβούλιο.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την ημέρα της κοινοποίησής της.
Άρθρο 6
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία, στην Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Βρυξέλλες, 25 Φεβρουαρίου 2011.