РЕШЕНИЕ 2012/237/ОВППС НА СЪВЕТА
от 3 май 2012 година
относно ограничителни мерки срещу определени лица, образувания и органи, които застрашават мира, сигурността или стабилността на Република Гвинея Бисау
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 29 от него,
като има предвид, че:
(1)
С оглед на сериозната обстановка в Република Гвинея Бисау Съветът смята за необходимо да приеме мерки, насочени срещу лицата, които се стремят да възпрепятстват или блокират протичането на мирен политически процес, или които с действията си подкопават стабилността в Република Гвинея Бисау, по-специално тези, изиграли водеща роля в безредиците на 1 април 2010 г. и в държавния преврат на 12 април 2012 г., и чиято цел е с действията си да разклатят принципите на правовата държава, като нарушават върховенството на гражданската власт и допринасят за безнаказаността и нестабилността в страната.
(2)
За прилагането на някои мерки са необходими по-нататъшни действия от страна на Съюза.
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да предотвратят влизането или транзитното преминаване през тяхната територия на лица, които участват в дейности или подпомагат дейности, представляващи заплаха за мира, сигурността или стабилността на Република Гвинея Бисау и лица свързани с тях, съгласно списъка в приложението.
2. Параграф 1 не задължава държавите-членки да отказват достъп на свои граждани до своята територия.
3. Параграф 1 се прилага, без да се засягат случаите, когато държава-членка е обвързана със задължение по международното право, по-специално:
а)
в качеството ѝ на държава - домакин на международна междуправителствена организация;
б)
в качеството ѝ на държава - домакин на международна конференция, свикана от или провеждана под егидата на ООН;
в)
съгласно многостранно споразумение, предоставящо привилегии и имунитети; или
г)
съгласно Договора за помирение от 1929 г. (Латеранските споразумения), сключен между Светия престол (Ватикана) и Италия.
4. Параграф 3 се смята за приложим и в случаите, когато държава-членка е държава - домакин на Организацията за сигурност и сътрудничество в Европа (ОССЕ).
5. Винаги когато държава-членка предоставя освобождаване в съответствие с параграфи 3 или 4, тя надлежно информира Съвета за това.
6. Държавите-членки могат да предоставят освобождаване от мерките, наложени с параграф 1, когато пътуването е оправдано поради спешни хуманитарни нужди или поради участие в междуправителствени срещи, включително срещи, които се провеждат с подкрепата на Съюза или чийто домакин е държава-членка, поела председателството на ОССЕ, и на които се води политически диалог, пряко допринасящ за демокрацията, правата на човека и принципите на правовата държава в Република Гвинея Бисау.
7. Държава-членка, която желае да предостави освобождаване съгласно параграф 6, нотифицира писмено Съвета за това. Счита се, че е предоставено освобождаване, освен ако един или повече членове на Съвета не се противопоставят в писмена форма в срок от два работни дни след деня на получаването на нотификацията за предложеното освобождаване. Ако един или повече членове на Съвета направят възражение, Съветът може, с квалифицирано мнозинство, да вземе решение да предостави предложеното освобождаване.
8. Когато в съответствие с параграфи 3, 4, 6 и 7 държава-членка разреши на посочени в приложението лица да влязат на нейна територия или да преминат транзитно през нея, това разрешение важи само за целта, за която е дадено, и за лицата, за които се отнася.
Член 2
1. Замразяват се всички финансови средства и икономически ресурси, принадлежащи на, притежавани, държани или контролирани от физически или юридически лица, образувания или органи, които участват в дейности или подпомагат дейности, представляващи заплаха за мира, сигурността или стабилността на Република Гвинея Бисау, както и на свързаните с тях физически или юридически лица, образувания или органи, съгласно списъка в приложението.
2. Не се предоставят, пряко или непряко, никакви финансови средства или икономически ресурси на или в полза на физическите или юридическите лица, образуванията или органите, посочени в приложението.
3. Компетентният орган на държава-членка може да разреши освобождаването на някои замразени финансови средства или икономически ресурси или предоставянето на някои финансови средства или икономически ресурси при условия, които сметне за подходящи, след като установи, че съответните финансови средства или икономически ресурси са:
а)
необходими за задоволяването на основните потребности на лицата, посочени в приложението, и на членовете на семействата им, които са на тяхна издръжка, включително разходи за храна, наем или ипотечен заем, лекарства и медицинско обслужване, данъци, застрахователни премии и такси за комунални услуги;
б)
предназначени изключително за заплащане на разумни по размера си професионални възнаграждения и възстановяване на направени разноски, свързани с предоставянето на правни услуги;
в)
предназначени изключително за заплащане на хонорари или такси за услуги, свързани с рутинно държане или поддържане на замразените финансови средства или икономически ресурси;
г)
необходими за извънредни разходи, при условие че най-малко две седмици преди да даде разрешение, компетентният орган е съобщил на другите компетентни органи и на Комисията причините, поради които смята, че следва да бъде дадено конкретно разрешение.
Държавите-членки уведомяват останалите държави-членки и Комисията за всички дадени по настоящия параграф разрешения.
4. Чрез дерогация от параграф 1, компетентните органи на държава-членка могат да разрешат освобождаването на някои замразени финансови средства или икономически ресурси, ако са изпълнени следните условия:
а)
финансовите средства или икономическите ресурси са предмет на съдебна, административна или арбитражна обезпечителна мярка, наложена преди датата на включване на физическото или юридическо лице, образуванието или органа по параграф 1 в приложението, или на съдебно, административно или арбитражно решение, постановено преди тази дата;
б)
финансовите средства или икономическите ресурси ще бъдат използвани изключително за удовлетворяване на искове, обезпечени с такава обезпечителна мярка или признати за основателни в това решение, в границите, установени от приложимите законови и подзаконови актове, уреждащи правата на лицата с такива претенции;
в)
обезпечителната мярка или решението не са в полза на физическо или юридическо лице, образувание или орган, посочени в приложението;
г)
признаването на обезпечителната мярка или на решението не противоречи на обществения ред в съответната държава-членка.
Държавите-членки уведомяват останалите държави-членки и Комисията за всички дадени по настоящия параграф разрешения.
5. Параграф 2 не се прилага при добавяне към замразени сметки на:
а)
лихви и други доходи по тези сметки; или
б)
плащания, дължими по договори, споразумения или задължения, сключени или възникнали преди датата, на която тези сметки са станали предмет на разпоредбите на настоящото решение,
при условие че за всички такива лихви, други доходи и плащания продължава да се прилага параграф 1.
Член 3
1. Съветът, по предложение на държава-членка или на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност, приема при необходимост изменения на списъка, който се съдържа в приложението.
2. Съветът уведомява засегнатото физическо или юридическо лице, образувание или орган относно решението си, включително относно основанията за включването му в списъка, или пряко, ако адресът е известен, или чрез публикуване на известие, за да предостави възможност на физическото или юридическото лице, образуванието или органа да представи възражения.
3. Когато има внесени възражения или когато има представени нови съществени доказателства, Съветът преразглежда решението си и съответно уведомява засегнатото физическо или юридическо лице, образувание или орган.
Член 4
За да се постигне максимален ефект от мерките, установени с настоящото решение, Съюзът насърчава трети държави да приемат ограничителни мерки, подобни на съдържащите се в настоящото решение.
Член 5
Настоящото решение влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящото решение се прилага до 5 май 2013 г. То подлежи на постоянно преразглеждане. То се подновява или изменя при необходимост, ако Съветът прецени, че целите му не са били постигнати.
Съставено в Брюксел на 3 май 2012 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ 2012/237/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 3ης Μαΐου 2012
για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων που απειλούν την ειρήνη, την ασφάλεια ή τη σταθερότητα της Δημοκρατίας της Γουινέας-Μπισάου
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 29,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Λόγω της σοβαρότητας της παρούσας κατάστασης στη Δημοκρατία της Γουινέας-Μπισάου, το Συμβούλιο κρίνει αναγκαία τη λήψη μέτρων με στόχο όσους προσπαθούν να αποτρέψουν ή να εμποδίσουν την ειρηνική πολιτική διαδικασία, όσους αναλαμβάνουν δράση υπονόμευσης της σταθερότητας στη Δημοκρατία της Γουινέα-Μπισάου και ιδιαίτερα όσους διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανταρσία της 1ης Απριλίου 2010 και στο πραξικόπημα της 12ης Απριλίου 2012 και προσπαθούν με τις ενέργειές τους να υπονομεύσουν το κράτος δικαίου, να περιορίσουν τον κυρίαρχο ρόλο της πολιτικής εξουσίας, και να επιβάλλουν την ατιμωρησία και την αστάθεια στη χώρα.
(2)
Απαιτείται περαιτέρω δράση της Ένωσης προκειμένου να εφαρμοστούν ορισμένα μέτρα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να απαγορευθεί η είσοδος στο έδαφός τους, ή η διέλευση μέσω αυτού, των ατόμων που υποστηρίζουν ή συμμετέχουν σε ενέργειες που απειλούν την ειρήνη, την ασφάλεια ή τη σταθερότητα στη Δημοκρατία της Γουινέας-Μπισάου, και των προσώπων που συνδέονται με τους ανωτέρω, τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα.
2. Η παράγραφος 1 δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να αρνούνται σε δικούς τους υπηκόους την είσοδο στο έδαφός τους.
3. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των περιπτώσεων κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος δεσμεύεται από υποχρέωση του διεθνούς δικαίου και συγκεκριμένα:
α)
ως χώρα η οποία φιλοξενεί διεθνή διακυβερνητική οργάνωση,
β)
ως χώρα η οποία φιλοξενεί διεθνή διάσκεψη που συγκαλείται από τα Ηνωμένα Έθνη ή διεξάγεται υπό την αιγίδα τους, ή
γ)
βάσει πολυμερούς συμφωνίας περί παροχής προνομίων και ασυλιών, ή
δ)
δυνάμει της Συνθήκης Συνδιαλλαγής του 1929 (σύμφωνο του Λατερανού) που έχει συναφθεί μεταξύ της Αγίας Έδρας (Κράτος του Βατικανού) και της Ιταλίας.
4. Η παράγραφος 3 θεωρείται ότι ισχύει και όταν ένα κράτος μέλος φιλοξενεί τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
5. Το Συμβούλιο ενημερώνεται δεόντως σε όλες τις περιπτώσεις που ένα κράτος μέλος παραχωρεί απαλλαγή σύμφωνα με τις παραγράφους 3 ή 4.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν εξαιρέσεις από τα μέτρα που επιβάλλει η παράγραφος 1, όταν το ταξίδι δικαιολογείται για επείγοντες ανθρωπιστικούς λόγους ή για συμμετοχή σε διακυβερνητικές συνόδους, μεταξύ των οποίων και συνεδριάσεις που υποστηρίζονται από την Ένωση, ή συνεδριάσεις που φιλοξενούνται από κράτος μέλος που ασκεί την προεδρία του ΟΑΣΕ, κατά τις οποίες διεξάγεται πολιτικός διάλογος για την άμεση προαγωγή της δημοκρατίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου στη Δημοκρατία της Γουινέας-Μπισάου.
7. Το κράτος μέλος που επιθυμεί να χορηγήσει τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 6 εξαιρέσεις απευθύνει γραπτή κοινοποίηση στο Συμβούλιο. Η εξαίρεση θεωρείται χορηγηθείσα εκτός εάν ένα ή περισσότερα από τα μέλη του Συμβουλίου διατυπώσουν αντίρρηση γραπτώς εντός δύο εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της κοινοποίησης της προτεινόμενης εξαίρεσης. Σε περίπτωση που διατυπωθεί αντίρρηση από ένα ή περισσότερα μέλη του Συμβουλίου, το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να αποφασίσει να χορηγήσει την προτεινόμενη εξαίρεση.
8. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με τις παραγράφους 3, 4, 6 και 7, ένα κράτος μέλος επιτρέπει την είσοδο ή τη διέλευση από το έδαφός του των απαριθμούμενων στο παράρτημα προσώπων, η άδεια ισχύει αποκλειστικά για τον σκοπό για τον οποίο χορηγήθηκε και για τα πρόσωπα τα οποία αφορά.
Άρθρο 2
1. Δεσμεύονται όλα τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι που ανήκουν κατά κυριότητα ή κατοχή ή τελούν υπό τον έλεγχο των φυσικών ή νομικών προσώπων, των οντοτήτων ή των φορέων που υποστηρίζουν ή συμμετέχουν σε ενέργειες που απειλούν την ειρήνη, την ασφάλεια ή τη σταθερότητα στη Δημοκρατία της Γουινέας-Μπισάου, καθώς και των φυσικών ή νομικών προσώπων, οντοτήτων ή φορέων που συνδέονται με αυτά, όπως απαριθμούνται στο παράρτημα.
2. Κανένα κεφάλαιο ή οικονομικός πόρος δεν διατίθεται, αμέσως ή εμμέσως, στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, οντότητες ή φορείς που περιλαμβάνονται στο παράρτημα, ούτε και προς όφελος αυτών.
3. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους μπορεί να επιτρέπει την ελευθέρωση ορισμένων δεσμευμένων κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων ή τη διάθεση ορισμένων κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων, υπό όρους που κρίνει σκόπιμους, αφού ορίσει ότι τα εν λόγω κεφάλαια ή οικονομικοί πόροι:
α)
είναι αναγκαίοι για την κάλυψη βασικών αναγκών των προσώπων που απαριθμούνται στο παράρτημα και των εξαρτώμενων από αυτά μελών της οικογενείας τους, ιδίως τις δαπάνες για είδη διατροφής, ενοίκια ή ενυπόθηκα δάνεια, φάρμακα και ιατρικά έξοδα, φόρους, ασφάλιστρα και τέλη σε επιχειρήσεις κοινής ωφελείας,
β)
προορίζονται αποκλειστικά για την πληρωμή εύλογων επαγγελματικών αμοιβών και για την κάλυψη δαπανών που έχουν σχέση με την παροχή νομικών υπηρεσιών,
γ)
προορίζονται αποκλειστικά για την καταβολή τελών ή για δαπάνες παροχής υπηρεσιών για συνήθη τήρηση ή φύλαξη δεσμευμένων κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων,
δ)
είναι αναγκαίοι για έκτακτες δαπάνες, εφόσον η αρμόδια αρχή έχει κοινοποιήσει, στις άλλες αρμόδιες αρχές και την Επιτροπή, τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν από τη χορήγηση της άδειας, τους λόγους για τους οποίους κρίνει ότι πρέπει να χορηγηθεί ειδική άδεια.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή για κάθε άδεια την οποία χορηγούν κατ’ εφαρμογή της παρούσης παραγράφου.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους μπορούν να επιτρέπουν την αποδέσμευση ορισμένων δεσμευμένων κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων, εφόσον τηρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
τα προκείμενα κεφάλαια ή οικονομικοί πόροι υπόκεινται σε δέσμευση βάσει δικαστικής, διοικητικής ή διαιτητικής απόφασης, επιβληθείσα πριν από την ημερομηνία κατά την οποία το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμός, περιελήφθη στο παράρτημα, ή σε δικαστική, διοικητική ή διαιτητική απόφαση, εκδοθείσα πριν την ημερομηνία αυτή
β)
τα κεφάλαια ή οι οικονομικοί πόροι θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για να ικανοποιηθούν απαιτήσεις οι οποίες έχουν κατοχυρωθεί βάσει τέτοιας δέσμευσης ή που έχουν αναγνωριστεί ως έγκυρες μέσω απόφασης, εντός των ορίων που θέτουν οι ισχύοντες νόμοι και κανονισμοί που διέπουν τα δικαιώματα των προσώπων τα οποία εγείρουν τέτοιες απαιτήσεις,
γ)
η δέσμευση ή δικαστική απόφαση δεν γίνεται προς όφελος φυσικού ή νομικού προσώπου, οντότητας ή οργανισμού που κατονομάζεται στο παράρτημα,
δ)
η αναγνώριση της δέσμευσης ή της απόφασης δεν αντίκειται στη δημόσια πολιτική στο αφορώμενο κράτος μέλος.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή για κάθε άδεια την οποία χορηγούν κατ’ εφαρμογή της παρούσης παραγράφου.
5. Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στην πίστωση των δεσμευμένων λογαριασμών, με:
α)
τόκους ή άλλα κέρδη σε σχέση με αυτούς τους λογαριασμούς, ή
β)
ποσά οφειλόμενα βάσει συμβάσεων, συμφωνιών ή υποχρεώσεων που είχαν συμφωνηθεί ή εγερθεί πριν από την ημερομηνία κατά την οποία οι λογαριασμοί αυτοί υποβλήθηκαν στις διατάξεις της παρούσας απόφασης,
εφόσον οι εν λόγω τόκοι, τα λοιπά κέρδη και οι οφειλές εξακολουθούν να εμπίπτουν στις διατάξεις της παραγράφου 1.
Άρθρο 3
1. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας κατόπιν προτάσεως κράτους μέλους ή της Ύπατης Εκπροσώπου για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας, εγκρίνει τροποποιήσεις του καταλόγου του παραρτήματος, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο.
2. Το Συμβούλιο γνωστοποιεί την απόφασή του στο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, την οντότητα ή τον φορέα, μαζί με τους λόγους για την προσθήκη του στον κατάλογο, είτε άμεσα, εάν η διεύθυνσή του είναι γνωστή, είτε με δημοσίευση σχετικής ανακοίνωσης, παρέχοντας τη δυνατότητα στο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα να υποβάλει παρατηρήσεις.
3. Όταν υποβάλλονται παρατηρήσεις ή εφόσον προκύπτουν νέα ουσιαστικά στοιχεία, το Συμβούλιο αναθεωρεί την απόφασή του και ενημερώνει ανάλογα το πρόσωπο, την οντότητα ή τον φορέα.
Άρθρο 4
Για να μεγιστοποιηθεί ο αντίκτυπος των μέτρων της παρούσας απόφασης, η Ένωση παροτρύνει τα τρίτα κράτη να θεσπίσουν περιοριστικά μέτρα παρόμοια με αυτά που περιέχονται στην παρούσα απόφαση.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση τίθεται σε ισχύ την ημέρα δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ισχύει μέχρι τις 5ης Μαΐου 2013. Τελεί υπό διαρκή επανεξέταση. Ανανεώνεται ή τροποποιείται καταλλήλως εάν το Συμβούλιο κρίνει ότι οι στόχοι της δεν έχουν επιτευχθεί.
Βρυξέλλες, 3 Μαΐου 2012.