ДИРЕКТИВА 2010/23/ЕС НА СЪВЕТА
от 16 март 2010 година
за изменение на Директива 2006/112/ЕО относно общата система на данъка върху добавената стойност по отношение на незадължително и временно прилагане на механизма за самоначисляване във връзка с доставки на някои услуги, при които съществува риск от измами
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 113 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид становището на Европейския парламент (1),
като взе предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие със специалната законодателна процедура,
като има предвид, че:
(1)
Директива 2006/112/ЕО на Съвета (3) определя, че данъкът върху добавената стойност (ДДС) е платим от всяко данъчнозадължено лице, извършващо облагаеми доставки на стоки и услуги. Същевременно, в случай на трансгранични сделки и в определени национални сектори с висок риск от измами, например строителство или отпадъци, се предвижда прехвърляне на задължението за плащане на ДДС към лицето, което получава доставката.
(2)
Предвид мащаба на измамите с ДДС, на държавите-членки следва да бъде позволено временно да прилагат механизъм, при който задължението за плащане на ДДС се прехвърля към лицето, на което са прехвърлени квоти за емисии на парникови газове, както са определени в член 3 на Директива 2003/87/ЕО (4), и други единици, които могат да се използват за постигане на съответствие с посочената директива.
(3)
Въвеждането на такъв механизъм, насочен към посочените услуги, при които според придобития напоследък опит съществува особено висок риск от измами, за разлика от общото му прилагане, не следва да окаже неблагоприятно въздействие върху основните принципи на системата на ДДС, като например плащането на части.
(4)
Държавите-членки следва да изготвят доклад за оценка на прилагането на механизма, за да се даде възможност за оценяване на неговата ефикасност.
(5)
С оглед на оценяването по прозрачен начин на ефекта от прилагането на механизма относно дейностите с цел измама, докладите за оценка от държавите-членки следва да се основават на предварително определени критерии, установени от държавите-членки. Всяка такава оценка следва ясно да оценява равнището на измамите преди и след прилагането на механизма и всяка последваща промяна в тенденциите при дейностите с цел измама, включително доставки на други услуги. Докладът следва да съдържа и оценка на разходите за съответствие за данъчнозадължени лица.
(6)
Всяка държава-членка, която е установила промяна в тенденциите при дейностите с цел измама на своя територия във връзка с услугите по настоящата директива, следва да изготви доклад относно това.
(7)
С оглед осигуряване на възможност на всички държави-членки за прилагане на такъв механизъм е необходимо определено изменение на Директива 2006/112/ЕО.
(8)
Доколкото целта настоящата директива, а именно борбата с измамите с ДДС чрез временна мярка, с дерогация от съществуващите правила на ЕС, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки и поради това може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа за пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тази цел.
(9)
Поради това Директива 2006/112/ЕО следва да се измени по съответния начин,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
В Директива 2006/112/ЕО се вмъква следният член:
„Член 199а
1. Държавите-членки могат да предвидят, до 30 юни 2015 г. и за минимален срок от две години, лицето платец на ДДС да е данъчнозадълженото лице, за което се извършва която и да е от следните доставки:
а)
прехвърлянето на квоти за емисии на парникови газове, както са определени в член 3 от Директива 2003/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 октомври 2003 г. за установяване на схема за търговия с квоти за емисии на парникови газове в рамките на Общността (5), които могат да се прехвърлят в съответствие с член 12 от посочената директива;
б)
прехвърлянето на други единици, които могат да се използват от операторите за постигане на съответствие със същата директива.
2. Държавите-членки уведомяват Комисията за прилагането на механизма, предвиден в параграф 1, при въвеждането на такъв механизъм и предоставят на Комисията следната информация:
а)
декларация относно обхвата на мярката за прилагане на механизма и подробно описание на придружаващите мерки, включително всички задължения за отчитане по отношение на данъчнозадължените лица, както и всички мерки за контрол;
б)
критериите за оценка, които позволяват сравнение между дейностите с цел измама по отношение на услугите, посочени в параграф 1, преди и след прилагането на механизма, дейностите с цел измама по отношение на други услуги преди и след прилагането на механизма, както и за увеличението на други видове дейности с цел измама преди и след прилагането на механизма;
в)
началната дата на мярката за прилагане на механизма и срокът, който трябва да бъде обхванат от нея.
3. Въз основа на критериите за оценка, посочени в параграф 2, буква б), държавите-членки, които прилагат предвидения в параграф 1 механизъм, представят доклад на Комисията не по-късно от 30 юни 2014 г. В доклада се посочва ясно информацията, която трябва да се третира като поверителна, и информацията, която може да се публикува.
Докладът представя подробна оценка на цялостната ефективност и ефикасност на мярката, по-специално по отношение на:
а)
въздействието върху дейностите с цел измама във връзка с доставки на услуги, обхванати от мярката;
б)
евентуално прехвърляне на дейности с цел измама към стоки или други услуги;
в)
разходите за съответствие за данъчнозадължени лица в резултат на мярката.
4. Всяка държава-членка, която е установила, считано от влизането в сила на настоящия член, промяна в тенденциите при дейностите с цел измама на своя територия във връзка с услугите, изброени в параграф 1, представя на Комисията доклад по този въпрос не по-късно от 30 юни 2014 г.
Член 2
Държавите-членки, които изберат да прилагат механизма, предвиден в член 199а, параграф 1 от Директива 2006/112/ЕО, съобщават на Комисията разпоредбите на мярката за прилагане на механизма в момента на стартирането на механизма.
Член 3
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 4
Директивата се прилага до 30 юни 2015 г.
Член 5
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Член 6
Настоящата директива се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Съставено в Брюксел на 16 март 2010 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2010/23/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Μαρτίου 2010
για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όσον αφορά την προαιρετική και προσωρινή εφαρμογή του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης στην παροχή ορισμένων υπηρεσιών που είναι επικίνδυνες για απάτη
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 113,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου (3) ορίζει ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) οφείλεται από κάθε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος πραγματοποιεί φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών. Σε περίπτωση διασυνοριακών συναλλαγών, και για ορισμένους εγχώριους τομείς υψηλού κινδύνου όπως οι κατασκευές ή τα απόβλητα, προβλέπεται, ωστόσο, ότι η υποχρέωση καταβολής του ΦΠΑ μετατίθεται στο πρόσωπο προς το οποίο πραγματοποιείται η παράδοση ή η παροχή υπηρεσίας.
(2)
Λόγω της σοβαρότητας της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν, σε προσωρινή βάση, έναν μηχανισμό στο πλαίσιο του οποίου την υποχρέωση καταβολής του ΦΠΑ έχει το πρόσωπο στο οποίο μεταβιβάζονται δικαιώματα εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (4), και άλλες μονάδες που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη συμμόρφωση προς την εν λόγω οδηγία.
(3)
Η εισαγωγή ενός τέτοιου μηχανισμού με στόχο αυτές τις συγκεκριμένες υπηρεσίες οι οποίες, βάσει της πρόσφατης εμπειρίας, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για απάτη, δεν θα πρέπει να θίγει τις θεμελιώδεις αρχές του συστήματος ΦΠΑ, όπως οι τμηματικές καταβολές, πράγμα που θα συνέβαινε σε περίπτωση γενικής εφαρμογής ενός τέτοιου μηχανισμού.
(4)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού, ούτως ώστε να είναι δυνατή η εκτίμηση της αποτελεσματικότητάς του.
(5)
Για να εκτιμηθεί με διαφάνεια η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του μηχανισμού στις δόλιες δραστηριότητες, οι εκθέσεις αξιολόγησης των κρατών μελών θα πρέπει να βασίζονται σε προκαθορισμένα από τα κράτη μέλη κριτήρια. Στις εκθέσεις αξιολόγησης θα πρέπει να εκτιμώνται σαφώς το επίπεδο απάτης πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού και κάθε επακόλουθη μετάθεση των τάσεων σχετικά με τις δόλιες δραστηριότητες, μεταξύ άλλων προς παροχές άλλων υπηρεσιών. Η έκθεση θα πρέπει να αξιολογεί επίσης το κόστος συμμόρφωσης για τους υποκείμενους στον φόρο.
(6)
Κάθε κράτος μέλος που έχει εντοπίσει μετάθεση των τάσεων σχετικά με τις δόλιες δραστηριότητες στο έδαφός του σε σχέση με τις υπηρεσίες που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, θα πρέπει να υποβάλλει σχετική έκθεση.
(7)
Προκειμένου να δοθεί σε όλα τα κράτη μέλη η δυνατότητα εφαρμογής ενός τέτοιου μηχανισμού, απαιτείται ειδική τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
(8)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η αντιμετώπιση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ μέσω ενός προσωρινού μέτρου το οποίο παρεκκλίνει από τους ισχύοντες στην Ένωση κανόνες, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, ως εκ τούτου, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(9)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Στην οδηγία 2006/112/ΕΚ παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 199α
1. Μέχρι τις 30 Ιουνίου 2015 και για ελάχιστη περίοδο δύο ετών, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ είναι ο υποκείμενος στον φόρο προς τον οποίο πραγματοποιείται:
α)
μεταβίβαση δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (5), τα οποία μεταβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 12 της οδηγίας αυτής,
β)
μεταβίβαση άλλων μονάδων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους φορείς εκμετάλλευσης προκειμένου να συμμορφωθούν με την εν λόγω οδηγία.
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού που προβλέπει η παράγραφος 1 για την υιοθέτηση ενός τέτοιου μηχανισμού και υποβάλλουν στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
δήλωση σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του μέτρου για την εφαρμογή του μηχανισμού και λεπτομερή περιγραφή των συνοδευτικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων υποχρεώσεων αναφοράς στοιχείων όσον αφορά τους υποκείμενους στον φόρο καθώς και ενδεχόμενων μέτρων ελέγχου·
β)
τα κριτήρια αξιολόγησης που επιτρέπουν τη σύγκριση μεταξύ των δόλιων δραστηριοτήτων όσον αφορά τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1, πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού, των δόλιων δραστηριοτήτων όσον αφορά άλλες υπηρεσίες πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού, καθώς και της αύξησης άλλων τύπων δόλιων δραστηριοτήτων, πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού·
γ)
την ημερομηνία έναρξης ισχύος του μέτρου για την εφαρμογή του μηχανισμού και τη χρονική περίοδο που καλύπτει το μέτρο αυτό.
3. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τον μηχανισμό που προβλέπεται στην παράγραφο 1 υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση, με βάση τα κριτήρια αξιολόγησης που καθορίζονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2014. Η έκθεση αναφέρει σαφώς τις πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα και τις πληροφορίες που μπορούν να δημοσιευθούν.
Η έκθεση περιέχει λεπτομερή εκτίμηση της συνολικής αποτελεσματικότητας του μέτρου ιδίως όσον αφορά:
α)
την επίπτωση στις δόλιες δραστηριότητες σχετικά με τις παροχές υπηρεσιών που καλύπτει το μέτρο·
β)
την πιθανή μετατόπιση των δόλιων δραστηριοτήτων σε αγαθά ή άλλες υπηρεσίες·
γ)
το κόστος συμμόρφωσης που απορρέει από το μέτρο για τους υποκείμενους στον φόρο.
4. Κάθε κράτος μέλος που έχει εντοπίσει, από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου, μετατοπίσεις των τάσεων των δολίων δραστηριοτήτων στο έδαφός του σε σχέση με τις υπηρεσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, υποβάλλει σχετική έκθεση στην Επιτροπή έως τις 30 Ιουνίου 2014 το αργότερο.
Άρθρο 2
Τα κράτη μέλη που επιλέγουν να εφαρμόσουν τον μηχανισμό που προβλέπει το άρθρο 199α παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις του μέτρου για την εφαρμογή του μηχανισμού κατά τον χρόνο που ο μηχανισμός τίθεται σε λειτουργία.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει από την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται έως τις 30 Ιουνίου 2015.
Άρθρο 5
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Άρθρο 6
Η παρούσα οδηγία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 16 Μαρτίου 2010.