РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 10 декември 2010 година
относно държавната помощ за улесняване на закриването на неконкурентоспособни въглищни мини
(2010/787/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 107, параграф 3, буква д) от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид становището на Европейския парламент (1),
като има предвид, че:
(1)
Срокът на действие на Регламент (ЕО) № 1407/2002 на Съвета от 23 юли 2002 г. относно държавните помощи за въгледобивната промишленост (2) изтича на 31 декември 2010 г.
(2)
Малкият принос на субсидираните въглища към общия енергиен микс вече не оправдава запазването на такива субсидии за гарантиране на енергийните доставки в Съюза.
(3)
Политиката на Съюза за насърчаване на възобновяемите енергийни източници и на устойчива и безопасна икономика с ниски нива на въглеродни емисии не оправдават безсрочната подкрепа за неконкурентоспособните въглищни мини. Поради тази причина категориите помощи, разрешени с Регламент (ЕО) № 1407/2002, не следва да продължат да се предоставят безсрочно.
(4)
При липсата обаче на специфични за сектора правила за държавна помощ, за въгледобива се прилагат само общите правила за държавна помощ. В този контекст неконкурентоспособните въглищни мини, които извличат полза от помощта съгласно Регламент (ЕО) № 1407/2002, могат да загубят правото за получаване на помощ и да бъдат принудени да преустановят дейността си.
(5)
Без да се засягат общите правила за държавна помощ, държавите-членки следва да са в състояние да вземат мерки за намаляване на социалните и регионалните последици от закриването на въпросните мини, т.е. постепенното спиране на дейността в рамките на неотменим план за закриване и/или финансиране на извънредни разходи, по-конкретно наследени задължения.
(6)
Настоящото решение бележи прехода за въгледобивния сектор от прилагането на специфични за сектора правила към прилагането на общите правила за държавна помощ, които се прилагат за всички сектори.
(7)
За да бъдат сведени до минимум нарушенията на конкуренцията във вътрешния пазар, произтичащи от държавна помощ за улесняване на закриването на неконкурентоспособни въглищни мини, тази помощ следва да е дегресивна и строго ограничена за въгледобивни единици, за които има неотменим план за закриване.
(8)
За да смекчи въздействието върху околната среда на производството на въглища от въгледобивни единици, за които се предоставя помощ за закриване, държавите-членки следва да създадат план с подходящи мерки, например, в областта на енергийната ефективност, възобновяемата енергия или улавянето и съхранението на въглероден диоксид.
(9)
Предприятията следва да имат право на помощи за покриване на разходи, които съгласно обичайната счетоводна практика не влияят пряко на производствените разходи. Тези помощи са предназначени за покриване на извънредни разходи, които произтичат от закриването на въгледобивните единици. За да се избегне неправомерното използване на такива помощи от предприятия, които закриват само някои от своите производствени площадки, засегнатите предприятия следва да водят отделно счетоводство за всяка от своите въгледобивни единици.
(10)
В изпълнение на своята задача съгласно настоящото решение Комисията следва да гарантира, че се създават, поддържат и спазват нормални условия за конкуренция. С оглед по-специално на пазара на електроенергия, помощта за въгледобивната промишленост следва да бъде в такъв размер, че да не влияе на избора, който производителите на електроенергия правят относно видовете източници на първично енергийно снабдяване. Следователно цените на въглищата и техните количества следва да се договарят свободно между договарящите се страни с оглед на преобладаващите условия на световния пазар.
(11)
Прилагането на настоящото решение не следва да изключва възможността помощта за въгледобивната промишленост да бъде съвместима с вътрешния пазар на други основания. Във връзка с това, други специфични правила, по-конкретно правилата относно помощта за научноизследователска и развойна дейност и иновации, помощта за опазване на околната среда и помощта за обучение, продължават да се прилагат в границите на максималния интензитет на помощите, освен ако в тях не е предвидено друго.
(12)
Комисията следва да оцени мерките, за които е отправено уведомление въз основа на това решение, и да вземе решение в съответствие с изискванията на Регламент (ЕО) № 659/1999 на Съвета от 22 март 1999 г. за установяване на подробни правила за прилагането на член 93 от Договора за ЕО (3),
(13)
За да няма прекъсване между мерките, предвидени в Регламент (ЕО) № 1407/2002, и мерките, предвидени в настоящото решение, настоящото решение следва да се прилага от 1 януари 2011 г.,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
ГЛАВА 1
УВОДНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Определения
За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
а)
„въглища“ означава висококалорични, среднокалорични и слабокалорични въглища от категория А и В по смисъла на Международната система за кодификация на въглищата, съставена от Икономическата комисия на ООН за Европа (4);
б)
„закриване“ означава трайното спиране на производството и продажбите на въглища;
в)
„план за закриване“ означава план, изготвен от дадена държава-членка, в който се предвиждат мерки, водещи до окончателното закриване на въгледобивни единици;
г)
„въгледобивна единица“ означава подземни или открити рудници и прилежащата инфраструктура, в които могат да се произвеждат необработени въглища, независимо от други подразделения на предприятието;
д)
„въгледобивна година“ означава календарна година или друг 12-месечен период, използван като референция за договори във въгледобивната промишленост;
е)
„производствени разходи“ означава всички разходи, свързани с текущото производство, включително добива на въглища, дейностите, свързани с обогатяването им, и по-специално с промиването, класирането по големина и сортирането на въглищата, с транспортирането им до мястото на използване, както и нормалната амортизация и пазарните лихви върху заетия капитал.
ж)
„текущи производствени загуби“ означава положителната разлика между разходите по производството на въглища и продажната им цена на мястото на използване, договорена свободно между договарящите се страни с оглед на условията, които преобладават на световния пазар.
ГЛАВА 2
СЪВМЕСТИМОСТ НА ПОМОЩТА
Член 2
Принцип
1. В контекста на закриването на неконкурентоспособните мини помощта за въгледобивната промишленост може да се разглежда като съвместима с правилното функциониране на вътрешния пазар, ако отговаря на разпоредбите на настоящото решение.
2. Помощта следва да обхваща само разходи за въглища, предназначени за производство на електроенергия, комбинирано производство на топло- и електроенергия, производство на кокс и гориво за доменните пещи в стоманодобивната промишленост, когато този вид употреба се извършва на територията на Съюза.
Член 3
Помощ за закриване
1. Помощта, предназначена за предприятие, която има за цел да покрие текущите производствени загуби на дадени въгледобивни единици, може да се счита за съвместима с изискванията на вътрешния пазар само ако отговаря на следните условия:
а)
функционирането на съответните производствени единици трябва да е част от план за закриването им, чийто краен срок е не по-късно от 31 декември 2018 г.;
б)
съответните въгледобивни единици трябва да бъдат окончателно закрити в съответствие с плана за закриване;
в)
помощта, за която е отправено уведомление, не трябва да надхвърля разликата между очакваните производствени разходи и очакваните постъпления за една въгледобивна година. Действително изплатената помощ трябва да подлежи на годишни корекции въз основа на годишните разходи и приходи, които се извършват най-късно до края на въгледобивната година, след годината, за която е предоставена помощта;
г)
размерът на помощта на тон въглищен еквивалент не трябва да води до понижаване на цената на произведените в Съюза въглища на мястото на използване, под цената на въглищата с подобно качество, внасяни от трети страни.
д)
съответните въгледобивни единици трябва да са били в експлоатация към 31 декември 2009 г.;
е)
общият размер на предоставената от държава-членка помощ за закриване трябва да следва низходяща тенденция: в края на 2015 г. намалението трябва да бъде не по-малко от 25 %, в края на 2015 г - не по-малко от 40 %, в края на 2016 г. - не по-малко от 60 % и в края на 2017 г.- не по-малко от 75 % от помощта, предоставена през 2011 г.;
ж)
общият размер на помощта за закриване за въгледобивната промишленост на държава-членка, за всяка година след 2010 г., не трябва да надвишава общия размер на помощите, предоставени от тази държава-членка и разрешени от Комисията в съответствие с членове 4 и 5 от Регламент (ЕО) № 1407/2002 за 2010 година.
з)
Държавите-членки трябва да създадат план с мерки за смекчаване на отрицателното въздействие върху околната среда от производството на въглища от въгледобивна единица, за която е предоставена помощ съгласно настоящия член, например в областта на енергийната ефективност, възобновяемата енергия или улавянето и съхранението на въглероден диоксид.
2. Включването на мерки, които представляват държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от Договора в плана, посочен в параграф 1, буква з), не засяга задълженията за уведомяване и отлагане, наложени на държавите-членки по отношение на такива мерки с член 108, параграф 3 от Договора, както и съвместимостта на подобни мерки с вътрешния пазар.
3. Ако въгледобивните единици, на които е предоставена помощ съгласно параграф 1, не са закрити на определената в плана за закриване дата, съгласно разрешението на Комисията, съответната държава-членка възстановява всички помощи, предоставени за целия период на плана за закриване.
Член 4
Помощ за извънредни разходи
1. Държавните помощи, предоставени на предприятия, извършващи или извършвали дейности, свързани с въгледобивната промишленост, за да им се даде възможност да покрият разходите, възникващи или възникнали поради закриването на въгледобивните единици, и които не са свързани с текущото производство, могат да се считат за съвместими с правилата на вътрешния пазар, при условие че платената сума не надхвърля тези разходи. Тези помощи може да се използват за покриване на:
а)
направените разходи и провизии за разходи на предприятия, които се закриват или вече са закрили въгледобивни единици, включително и предприятия, ползващи помощ за закриване;
б)
разходи, направени от няколко предприятия.
2. Категориите разходи, включени в параграф 1, са определени в приложението. Параграф 1 не се прилага за разходи, произтичащи от неспазването на нормативната уредба за околната среда.
Член 5
Натрупване
1. Максималният размер на разрешената съгласно настоящото решение помощ се прилага независимо от това дали помощта е финансирана от държавите-членки или частично от Съюза.
2. Помощ, разрешена съгласно настоящото решение, не се комбинира с други държавни помощи по смисъла на член 107, параграф 1 от Договора или с други форми на финансиране от Съюза за същите допустими разходи, ако поради такова припокриване размерът на помощта стане по-голям от разрешения съгласно настоящото решение.
Член 6
Разделяне на сметките
Всяка помощ, получена от предприятията, се вписва в отчета за приходите и разходите като отделна приходна позиция, различна от оборота. Когато предприятията, които получават помощ по настоящото решение продължават да извършват търговска или експлоатационна дейност след закриване на всички или някои от въгледобивните им единици, те водят точни и отделни сметки за всяка своя въгледобивна единица и за други икономически дейности, които не са свързани с въгледобива. Предоставената съгласно настоящото решение помощ се управлява така, че да няма възможност помощта да бъде прехвърлена към други въгледобивни единици, които не са част от плана за закриване, или към други икономически дейности на същото предприятие.
ГЛАВА 3
ПРОЦЕДУРИ
Член 7
Информация, предоставяна от държавите-членки
1. В допълнение към Регламент (ЕО) № 659/1999, помощите, посочени в настоящото решение са предмет на специалните правила, определени в параграфи 2-6.
2. Държавите-членки, които възнамеряват да предоставят помощта за закриване, посочена член 3, уведомяват Комисията за плана за закриване на въпросните въгледобивни единици. Планът съдържа най-малко следното:
а)
обозначение на въгледобивните единици;
б)
действителните или очакваните производствени разходи за всяка въгледобивна единица за въгледобивна година;
в)
очакваното производство на въглища за въгледобивна година за всяка въгледобивна единица, която е обхваната от плана за закриване;
г)
очаквания размер на помощта за закриване за въгледобивна година.
3. Държавите-членки уведомяват Комисията за всяка промяна в плана за закриване.
4. Държавите-членки уведомяват за всички помощи, които възнамеряват да предоставят на въгледобивната промишленост съгласно настоящото решение през дадена въгледобивна година. Те предоставят на Комисията всички подробности, свързани с изчисляването на очакваните производствени разходи и отношението им към плановете за закриване, за които Комисията е уведомена съгласно параграф 2.
5. Държавите-членки уведомяват Комисията за размера и изчисляването на действително изплатената помощ за дадена въгледобивна година не по-късно от шест месеца след края на въпросната година. Когато се нанасят корекции в първоначалните изплатени суми за дадена въгледобивна година, държавите-членки информират Комисията преди края на следващата въгледобивна година.
6. Когато уведомяват за помощта, както е посочено в параграфи 3 и 4, и когато информират Комисията за действително изплатената помощ, държавите-членки предоставят цялата информация, необходима на Комисията, за да провери дали са спазени разпоредбите на настоящото решение.
ГЛАВА 4
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 8
Мерки за изпълнение
Комисията взема всички мерки, необходими за изпълнение на настоящото решение. При определените в настоящото решение условия тя може да създаде обща рамка за съобщаване на информацията, посочена в член 7.
Член 9
Влизане в сила
Настоящото решение влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2011 г.
Срокът на действието му изтича на 31 декември 2027 г.
Съставено в Брюксел на 10 декември 2010 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ,
της 10ης Δεκεμβρίου 2010,
σχετικά με τις Κρατικές Ενισχύσεις που διευκολύνουν την παύση λειτουργίας μη ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων
(2010/787/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο ε),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
Εκτιμώντας τα εξής:
(1)
Η ισχύς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1407/2002, της 23ης Ιουλίου 2002, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις προς τη βιομηχανία άνθρακα (2) λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2010.
(2)
Η περιορισμένη συμβολή του επιχορηγούμενου άνθρακα στο συνολικό ενεργειακό μείγμα δεν δικαιολογεί πλέον τη διατήρηση των εν λόγω επιχορηγήσεων για τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ένωση.
(3)
Η πολιτική της Ένωσης που προωθεί ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βιώσιμη και ασφαλή οικονομία χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα δεν δικαιολογεί την επ’ αόριστον στήριξη μη ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων. Οι κατηγορίες ενισχύσεων που επιτρέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1407/2002 δεν θα πρέπει επομένως να διατηρηθούν επ’ αόριστον.
(4)
Εντούτοις, όσον αφορά τον άνθρακα έχουν εφαρμογή μόνο οι γενικοί κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, εφόσον δεν υπάρχουν ειδικοί κανόνες κρατικών ενισχύσεων στον συγκεκριμένο κλάδο. Στο πλαίσιο αυτό, τα μη ανταγωνιστικά ανθρακωρυχεία, τα οποία επί του παρόντος τυγχάνουν ενισχύσεων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1407/2002, ενδέχεται να μην είναι πλέον επιλέξιμα για ενισχύσεις και να αναγκαστούν να διακόψουν τη λειτουργία τους.
(5)
Με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν μέτρα για να μετριάσουν τις κοινωνικές και περιφερειακές συνέπειες από την παύση λειτουργίας των εν λόγω ορυχείων και συγκεκριμένα για την εύτακτη μείωση των δραστηριοτήτων στο πλαίσιο ενός αμετάκλητου σχεδίου παύσης της λειτουργίας τους και/ή για τη χρηματοδότηση έκτακτων δαπανών, ιδίως των οφειλών που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν.
(6)
Η παρούσα απόφαση σηματοδοτεί τη μετάβαση του κλάδου του άνθρακα από την υπαγωγή στους ειδικούς κανόνες στην υπαγωγή στους γενικούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων που εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς.
(7)
Για να ελαχιστοποιηθεί η στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκύπτει στην εσωτερική αγορά από τις κρατικές ενισχύσεις που διευκολύνουν την παύση λειτουργίας μη ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων, οι εν λόγω ενισχύσεις θα πρέπει να μειώνονται προοδευτικά και να περιορίζονται αυστηρά στις μονάδες παραγωγής άνθρακα η παύση λειτουργίας των οποίων έχει προγραμματισθεί αμετάκλητα.
(8)
Για να μετριαστούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της παραγωγής άνθρακα από μονάδες παραγωγής άνθρακα για την παύση της λειτουργίας των οποίων έχουν χορηγηθεί ενισχύσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταρτίζουν σχέδιο κατάλληλων μέτρων, για παράδειγμα στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα.
(9)
Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για ενισχύσεις με σκοπό την κάλυψη δαπανών οι οποίες, σύμφωνα με τη συνήθη λογιστική πρακτική, δεν επηρεάζουν άμεσα το κόστος παραγωγής. Οι ενισχύσεις αυτές προορίζονται για την κάλυψη έκτακτων δαπανών που προκύπτουν από την παύση λειτουργίας των μονάδων τους παραγωγής άνθρακα. Για να αποφευχθεί η αδικαιολόγητη χορήγηση των εν λόγω ενισχύσεων σε επιχειρήσεις που κλείνουν ορισμένες μόνο από τις εγκαταστάσεις παραγωγής τους, οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις θα πρέπει να τηρούν χωριστούς λογαριασμούς για καθεμιά από τις μονάδες τους παραγωγής άνθρακα.
(10)
Κατά την εκπλήρωση της αποστολής της βάσει της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή θα πρέπει να μεριμνά για τη θέσπιση, διατήρηση και τήρηση κανονικών όρων ανταγωνισμού. Όσον αφορά, ειδικότερα, την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, οι ενισχύσεις στον κλάδο του άνθρακα δεν θα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να επηρεάζουν την επιλογή πηγών εφοδιασμού πρωτογενούς ενέργειας από τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας. Κατά συνέπεια, οι τιμές και οι ποσότητες του άνθρακα θα πρέπει να συμφωνούνται ελεύθερα μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών με βάση τους όρους που επικρατούν στην παγκόσμια αγορά.
(11)
Η εφαρμογή της παρούσας απόφασης δεν θα πρέπει να αποκλείει το ενδεχόμενο ενίσχυση στον κλάδο του άνθρακα να κριθεί για άλλους λόγους συμβατή με την εσωτερική αγορά. Στο πλαίσιο αυτό, άλλοι ειδικοί κανόνες, ιδίως εκείνοι που αφορούν τις ενισχύσεις για έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία, τις ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και τις ενισχύσεις για εκπαιδευτικές δραστηριότητες, εξακολουθούν να ισχύουν εντός των ορίων των μέγιστων ενισχύσεων, εκτός εάν προβλέπονται διαφορετικές διατάξεις.
(12)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμά τα μέτρα που κοινοποιούνται βάσει της παρούσας απόφασης και να λαμβάνει αποφάσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 659/1999, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (3).
(13)
Προκειμένου να αποφευχθεί η έλλειψη συνοχής μεταξύ των μέτρων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1407/2002 και των μέτρων της παρούσας απόφασης, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοσθεί από 1ης Ιανουαρίου 2011,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, νοούνται ως:
α)
«λιθάνθρακας ή άνθρακας» ο άνθρακας υψηλής, μέσης και χαμηλής ποιότητας της κατηγορίας «Α» και «Β», σύμφωνα με το διεθνές σύστημα κωδικοποίησης ανθράκων της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών (4),
β)
«παύση λειτουργίας» η μόνιμη παύση παραγωγής και πώλησης άνθρακα,
γ)
«σχέδιο παύσης λειτουργίας» το σχέδιο που καταρτίζει ένα κράτος μέλος, το οποίο προβλέπει μέτρα που θα οδηγήσουν στην οριστική παύση λειτουργίας μονάδων παραγωγής άνθρακα,
δ)
«μονάδα παραγωγής άνθρακα» το σύνολο των τόπων υπόγειας ή επιφανειακής εξόρυξης άνθρακα και των υποδομών για την εξυπηρέτησή τους, όπου είναι δυνατή η παραγωγή ακατέργαστου άνθρακα ανεξάρτητα από άλλα τμήματα της επιχείρησης,
ε)
«οικονομικό έτος άνθρακα» το ημερολογιακό έτος ή άλλη δωδεκάμηνη χρονική περίοδος που χρησιμοποιείται ως αναφορά σε συμβάσεις στον τομέα του άνθρακα,
στ)
«κόστος παραγωγής» οι συνολικές δαπάνες που συνδέονται με την τρέχουσα παραγωγή, η οποία περιλαμβάνει τις δραστηριότητες εξόρυξης, τις δραστηριότητες επεξεργασίας του άνθρακα, ιδίως τις δραστηριότητες πλύσης, κατάταξης κατά μέγεθος και διαλογής, καθώς και τη μεταφορά στον τόπο χρησιμοποίησης, την κανονική απόσβεση και τους τόκους δανείων που συνάφθηκαν με τα επιτόκια της αγοράς,
ζ)
«ζημίες τρέχουσας παραγωγής» η θετική διαφορά μεταξύ του κόστους παραγωγής του άνθρακα και της τιμής πώλησης στο σημείο χρησιμοποίησης η οποία συμφωνείται ελευθέρως από τα συμβαλλόμενα μέρη σε συνάρτηση με τις συνθήκες στην παγκόσμια αγορά.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
Άρθρο 2
Αρχή
1. Στο πλαίσιο παύσης λειτουργίας μη ανταγωνιστικών ορυχείων, οι ενισχύσεις στη βιομηχανία άνθρακα δύνανται να θεωρηθούν συμβατές με την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, εάν συμβιβάζονται με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης.
2. Οι ενισχύσεις καλύπτουν αποκλειστικά τις δαπάνες οι οποίες συνδέονται με τον άνθρακα για την ηλεκτροπαραγωγή, τη συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας, την παραγωγή οπτάνθρακα, καθώς και την τροφοδότηση υψικαμίνων της βιομηχανίας χάλυβα, εφόσον ο άνθρακας χρησιμοποιείται έτσι στην Ένωση.
Άρθρο 3
Ενισχύσεις για την παύση λειτουργίας
1. Οι ενισχύσεις σε επιχείρηση που αποσκοπούν ειδικά στην κάλυψη των ζημιών της τρέχουσας παραγωγής των μονάδων παραγωγής άνθρακα δύνανται να θεωρηθούν συμβατές με την εσωτερική αγορά, μόνο εάν πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η λειτουργία των συγκεκριμένων μονάδων παραγωγής άνθρακα πρέπει να εντάσσεται σε σχέδιο παύσης λειτουργίας, η προθεσμία εφαρμογής του οποίου δεν υπερβαίνει την 31η Δεκεμβρίου 2018,
β)
οι συγκεκριμένες μονάδες παραγωγής άνθρακα πρέπει να κλείσουν οριστικά σύμφωνα με το σχέδιο παύσης λειτουργίας,
γ)
οι κοινοποιούμενες ενισχύσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν τη διαφορά μεταξύ του προβλεπόμενου κόστους παραγωγής και των προβλεπόμενων εσόδων για ένα οικονομικό έτος άνθρακα. Οι πράγματι καταβαλλόμενες ενισχύσεις πρέπει να αναπροσαρμόζονται ετησίως, με βάση τις πραγματικές δαπάνες και έσοδα, το αργότερο μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους παραγωγής άνθρακα που ακολουθεί το έτος για το οποίο χορηγήθηκαν οι ενισχύσεις,
δ)
το ύψος των ενισχύσεων ανά τόνο ισοδύναμου άνθρακα δεν πρέπει να οδηγεί σε διαμόρφωση τιμών άνθρακα της Ένωσης στο σημείο χρησιμοποίησης χαμηλότερων από εκείνες που ισχύουν για τον αντίστοιχης ποιότητας άνθρακα από τρίτες χώρες,
ε)
οι συγκεκριμένες μονάδες παραγωγής άνθρακα πρέπει να ασκούσαν δραστηριότητες στις 31 Δεκεμβρίου 2009,
στ)
το συνολικό ποσό των ενισχύσεων για την παύση λειτουργίας που χορηγούνται από κράτος μέλος πρέπει να ακολουθεί πτωτική πορεία: μέχρι το τέλος του 2013 η μείωση δεν πρέπει να είναι λιγότερη από 25 %, μέχρι το τέλος του 2015 όχι λιγότερη από 40 %, μέχρι το τέλος του 2016 όχι λιγότερη από 60 % και μέχρι το τέλος του 2017 όχι λιγότερη από 75 % των ενισχύσεων που θα έχουν χορηγηθεί το 2011,
ζ)
το συνολικό ποσό των ενισχύσεων παύσης λειτουργίας προς τη βιομηχανία άνθρακα ενός κράτους μέλους δεν πρέπει να υπερβαίνει, για κάθε έτος μετά το 2010, το ποσό των ενισχύσεων που χορήγησε το εν λόγω κράτος μέλος και ενέκρινε η Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1407/2002 για το έτος 2010,
η)
τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν σχέδιο μέτρων που αποβλέπει στον μετριασμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την παραγωγή άνθρακα από μονάδες παραγωγής άνθρακα στις οποίες χορηγούνται ενισχύσεις σύμφωνα με το παρόν άρθρο, για παράδειγμα στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα.
2. Η συμπερίληψη μέτρων που συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης σε σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο η) πραγματοποιείται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων κοινοποίησης και αναστολής της εφαρμογής που επιβάλλονται στα κράτη μέλη σχετικά με αυτά τα μέτρα βάσει του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης, καθώς και με την επιφύλαξη της συμβατότητας αυτών των μέτρων με την εσωτερική αγορά.
3. Αν οι μονάδες παραγωγής άνθρακα στις οποίες χορηγούνται ενισχύσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν κλείσουν κατά την ημερομηνία που ορίζεται στο σχέδιο παύσης λειτουργίας το οποίο ενέκρινε η Επιτροπή, το οικείο κράτος μέλος ανακτά όλες τις χορηγηθείσες ενισχύσεις για το σύνολο της περιόδου που καλύπτει το σχέδιο παύσης λειτουργίας.
Άρθρο 4
Ενισχύσεις για την κάλυψη έκτακτων δαπανών
1. Οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται στις επιχειρήσεις οι οποίες ασκούν ή είχαν ασκήσει δραστηριότητα σχετική με την παραγωγή άνθρακα για την κάλυψη των δαπανών οι οποίες προκύπτουν ή προέκυψαν από την παύση λειτουργίας μονάδων παραγωγής άνθρακα και οι οποίες δεν έχουν σχέση με την τρέχουσα παραγωγή δύνανται να θεωρηθούν συμβατές με την εσωτερική αγορά, εφόσον το ύψος τους δεν υπερβαίνει τις δαπάνες αυτές. Από τις ενισχύσεις αυτές μπορούν να καλύπτονται:
α)
οι δαπάνες και οι προβλέψεις δαπανών που βαρύνουν μόνο επιχειρήσεις που προβαίνουν ή έχουν προβεί σε παύση λειτουργίας μονάδων παραγωγής άνθρακα, μεταξύ των οποίων και οι επιχειρήσεις που τυγχάνουν ενισχύσεων για την παύση λειτουργίας,
β)
οι δαπάνες που βαρύνουν περισσότερες της μίας επιχειρήσεις.
2. Οι κατηγορίες δαπανών που καλύπτονται από την παράγραφο 1 ορίζονται στο παράρτημα. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις δαπάνες που προκύπτουν από τη μη συμμόρφωση με την περιβαλλοντική νομοθεσία.
Άρθρο 5
Σώρευση
1. Το ανώτατο ποσό των ενισχύσεων που επιτρέπονται βάσει της παρούσας απόφασης ισχύει ανεξαρτήτως του κατά πόσον η ενίσχυση χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από κράτη μέλη ή χρηματοδοτείται εν μέρει από την Ένωση.
2. Οι ενισχύσεις που επιτρέπονται βάσει της παρούσας απόφασης δεν συνδυάζονται με άλλες κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης ή με άλλες μορφές ενωσιακής χρηματοδότησης για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες, εφόσον από την εν λόγω επικάλυψη προκύπτει ποσό ενισχύσεων υψηλότερο από το επιτρεπόμενο βάσει της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 6
Τήρηση χωριστών λογαριασμών
Όλες οι ενισχύσεις που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις αναγράφονται στον λογαριασμό κερδών και ζημιών ως χωριστό έσοδο διακριτό από τον κύκλο εργασιών. Εφόσον επιχειρήσεις που τυγχάνουν ενισχύσεων βάσει της παρούσας απόφασης εξακολουθούν να προβαίνουν σε εμπορικές συναλλαγές ή να λειτουργούν μετά το κλείσιμο ορισμένων ή όλων των μονάδων παραγωγής τους, τηρούν ακριβείς και χωριστούς λογαριασμούς για κάθε μονάδα τους παραγωγής άνθρακα και για τις άλλες οικονομικές δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με την εξόρυξη άνθρακα. Η διαχείριση των ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης γίνεται κατά τρόπο ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς τους σε άλλες μονάδες παραγωγής άνθρακα οι οποίες δεν υπάγονται στο σχέδιο παύσης λειτουργίας ή σε άλλες οικονομικές δραστηριότητες της ίδιας επιχείρησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ
Άρθρο 7
Πληροφορίες που υποβάλλουν τα κράτη μέλη
1. Εκτός του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, οι ενισχύσεις που αναφέρει η παρούσα απόφαση διέπονται και από τους ειδικούς κανόνες που προβλέπονται στις παραγράφους 2 έως 6.
2. Τα κράτη μέλη που προτίθενται να χορηγήσουν ενισχύσεις για την παύση λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 3 υποβάλλουν στην Επιτροπή σχέδιο παύσης λειτουργίας των συγκεκριμένων μονάδων παραγωγής άνθρακα. Το σχέδιο αυτό περιέχει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
ταυτοποίηση των μονάδων παραγωγής άνθρακα,
β)
το πραγματικό ή κατ’ εκτίμηση κόστος παραγωγής ανά οικονομικό έτος άνθρακα για κάθε μονάδα παραγωγής άνθρακα,
γ)
την κατ’ εκτίμηση παραγωγή άνθρακα, ανά οικονομικό έτος άνθρακα, των μονάδων παραγωγής άνθρακα που υπάγονται σε σχέδιο παύσης λειτουργίας,
δ)
το κατ’ εκτίμηση ποσό των ενισχύσεων παύσης λειτουργίας ανά οικονομικό έτος άνθρακα.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν τροποποιήσεις των σχεδίων παύσης λειτουργίας.
4 Τα κράτη μέλη κοινοποιούν όλες τις ενισχύσεις που προτίθενται να χορηγήσουν στη βιομηχανία άνθρακα βάσει της παρούσας απόφασης στη διάρκεια ενός οικονομικού έτους άνθρακα. Υποβάλλουν στην Επιτροπή όλα τα στοιχεία υπολογισμού του προβλεπόμενου κόστους παραγωγής, αναφέροντας τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται με τα σχέδια παύσης λειτουργίας που κοινοποίησαν στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 2.
5. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για το ποσό και τον υπολογισμό των ενισχύσεων που κατέβαλαν πράγματι στη διάρκεια ενός οικονομικού έτους άνθρακα το αργότερο εντός έξι μηνών από το τέλος του εν λόγω έτους. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν επίσης την Επιτροπή για τυχόν αναπροσαρμογές που επήλθαν στη διάρκεια ενός δεδομένου οικονομικού έτους άνθρακα ως προς τα ποσά που είχαν καταβληθεί αρχικά, πριν το τέλος του επόμενου οικονομικού έτους άνθρακα.
6. Κατά την κοινοποίηση ενισχύσεων σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 και κατά την ενημέρωση της Επιτροπής σχετικά με τις πράγματι καταβληθείσες ενισχύσεις, τα κράτη μέλη υποβάλλουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, ώστε να διαπιστώνει η Επιτροπή κατά πόσο τηρήθηκαν οι διατάξεις της παρούσας απόφασης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 8
Μέτρα εφαρμογής
Η Επιτροπή λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης. Δύναται, εντός των ορίων που καθορίζονται στην παρούσα απόφαση, να θεσπίσει κοινό πλαίσιο για την κοινοποίηση των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 7.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2011.
Λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2027.
Βρυξέλλες, 10 Δεκεμβρίου 2010.