ДИРЕКТИВА 2010/75/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 24 ноември 2010 година
относно емисиите от промишлеността (комплексно предотвратяване и контрол на замърсяването)
(преработена)
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Следва да бъдат направени определен брой съществени изменения на Директива 78/176/ЕИО на Съвета от 20 февруари 1978 г. относно отпадъци от производството на титанов диоксид (4), Директива 82/883/ЕИО на Съвета от 3 декември 1982 г. относно процедури за наблюдение и контрол на околни среди, засегнати от отпадъци от производството на титанов двуокис (5), Директива 92/112/ЕИО на Съвета от 15 декември 1992 г. относно процедурите за хармонизиране на програмите за намаляване и евентуално премахване на замърсяването, причинявано от отпадъците от производството на титанов двуокис (6), Директива 1999/13/ЕО на Съвета от 11 март 1999 г. за ограничаване на емисиите на летливи органични съединения, дължащи се на употребата на органични разтворители в определени дейности и инсталации (7), Директива 2000/76/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 4 декември 2000 г. относно изгарянето на отпадъците (8), Директива 2001/80/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 октомври 2001 г. за ограничаване на емисиите на определени замърсители във въздуха, изпускани от големи горивни инсталации (9) и Директива 2008/1/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 януари 2008 г. за комплексно предотвратяване и контрол на замърсяването (10). С цел постигане на яснота посочените директиви следва да бъдат преработени.
(2)
Съгласно принципа „замърсителят плаща“ и принципа за предотвратяване на замърсяването, за да се предотврати, намали и, доколкото това е възможно, премахне замърсяването, произтичащо от промишлени дейности, е необходимо да се установи обща рамка за контрол на основните промишлени дейности, като се дава предимство на намесата при източника на замърсяване, като се осигурява разумно управление на природните ресурси и като се вземат предвид, когато това е необходимо, икономическото положение и специфичните местни особености на мястото, където се осъществява промишлената дейност.
(3)
Различните подходи в областта на контрола върху емисиите във въздуха, водите или почвата могат да насърчат по-скоро изместването на замърсяването от един към друг компонент на околната среда, отколкото опазването на околната среда като цяло. Ето защо е уместно да се предвиди комплексен подход към предотвратяването и контрола на емисиите във въздуха, водите и почвата, към управлението на отпадъците, към енергийната ефективност и предотвратяването на аварии. Такъв подход ще допринесе също така за постигането на еднакви условия на конкуренция в Съюза посредством уеднаквяване на изискванията за свързаните с околната среда показатели по отношение на промишлените инсталации.
(4)
Уместно е да се преразгледа законодателството относно промишлените инсталации, за да се опростят и изяснят съществуващите разпоредби, да се намали ненужната административна тежест и да се приложат заключенията от съобщенията на Комисията от 21 септември 2005 г. относно Тематичната стратегия за замърсяването на въздуха (по-нататък „Тематична стратегия за замърсяването на въздуха“), от 22 септември 2006 г. относно Тематичната стратегия за опазване на почвите и от 21 декември 2005 г. относно Тематична стратегия за предотвратяване и рециклиране на отпадъците, приети в отговор на Решение № 1600/2002/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 22 юли 2002 г. за установяване на Шеста програма за действие на Общността за околната среда (11). Тези съобщения определят цели за опазване на човешкото здраве и околната среда, които не могат да бъдат постигнати без допълнително намаляване на емисиите, произтичащи от промишлени дейности.
(5)
За да се осигурят предотвратяването и контрола на замърсяването, всяка инсталация следва да функционира само ако има разрешително или, в случай че става дума за някои инсталации и дейности, при които се използват органични разтворители, само ако има разрешително или е регистрирана.
(6)
Определянето на подхода при възлагане на отговорности на операторите на инсталации зависи от държавите-членки, при условие че се гарантира спазването на настоящата директива. Държавите-членки могат да предпочетат да издадат разрешително на един отговорен оператор за всяка инсталация или да конкретизират разпределението на отговорностите между няколко оператора на различни части на дадена инсталация. Когато съществуващите им правни системи предвиждат само един отговорен оператор за всяка инсталация, държавите-членки могат да решат да запазят тези системи.
(7)
За да се улесни издаването на разрешителни, държавите-членки следва да могат да определят изисквания за някои категории инсталации в общи правила със задължителна сила.
(8)
Важно е да се предотвратят аварии и инциденти и да се ограничат последиците от тях. Отговорността във връзка с последиците за околната среда от аварии и инциденти е въпрос, който следва да се урежда в съответното национално право и където е приложимо, в съответното право на Съюза.
(9)
За да се избегне двойно регулиране, разрешителното за инсталация, която попада в приложното поле на Директива 2003/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 октомври 2003 г. за установяване на схема за търговия с квоти за емисии на парникови газове в рамките на Общността (12), не следва да включва норма за допустими преки емисии на парникови газове, посочени в приложение I към тази директива, освен в случаите, когато е необходимо да се гарантира, че няма да бъде причинено съществено замърсяване на местно ниво или когато дадена инсталация е временно изключена от тази схема.
(10)
В съответствие с член 193 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) настоящата директива не препятства държавите-членки да запазят или да въведат по-строги защитни мерки, например изисквания относно емисиите на парникови газове, при условие че тези мерки са съвместими с Договорите и че Комисията е била уведомена за тях.
(11)
Операторите следва да подават заявления за издаване на разрешително, съдържащи информацията, необходима на компетентния орган за определяне на условията на разрешителното. При подаване на заявления за издаване на разрешително операторите следва да могат да ползват информацията, получена при прилагането на Директива 85/337/ЕИО на Съвета от 27 юни 1985 г. относно оценката на въздействието на някои публични и частни проекти върху околната среда (13) и Директива 96/82/ЕО на Съвета от 9 декември 1996 г. относно контрола на опасностите от големи аварии, които включват опасни вещества (14).
(12)
Разрешителното следва да включва всички мерки, необходими за постигане на висока степен на опазване на околната среда като цяло, и да гарантира, че инсталацията се експлоатира в съответствие с общите принципи, уреждащи основните задължения на операторите. Разрешителното следва също така да включва нормите за допустими емисии на замърсяващи вещества или равностойни показатели или технически мерки, подходящи изисквания за опазване на почвата и подземните води и изисквания за мониторинг. Условията на разрешителното следва да бъдат определени въз основа на най-добрите налични техники.
(13)
За да се определят най-добри налични техники и да се ограничат разликите в Съюза по отношение на нивата на емисиите от промишлените дейности, чрез обмен на информация със заинтересованите страни следва да се изготвят, преразгледат и, при необходимост, да се актуализират референтни документи за най-добрите налични техники (наричани по-нататък „референтни документи за НДНТ“), а основните им компоненти (наричани по-нататък „заключения за НДНТ“) следва да се приемат чрез процедурата на комитет. Във връзка с това Комисията следва, посредством процедурата на комитет, да определи насоки относно събирането на данни, относно изготвянето на референтни документи за НДНТ и относно осигуряването на тяхното качество. Заключенията за НДНТ следва да служат за отправна точка при определяне на условията на разрешителното. Те могат да бъдат допълнени с информация от други източници. Комисията следва да се стреми да актуализира референтните документи за НДНТ не по-късно от осем години след публикуването на предходната им версия.
(14)
С цел да се гарантира ефективен и активен обмен на информация, който да доведе до качествени референтни документи за НДНТ, Комисията следва да създаде форум, който да работи по прозрачен начин. Следва да се предвидят практическите ред и условия за обмен на информация и за достъп до референтни документи за НДНТ, по-специално за да се гарантира, че държавите-членки и заинтересованите страни предоставят данни с достатъчно качество и количество въз основа на установени насоки, така че да се даде възможност за определяне на най-добрите налични техники и на най-новите техники.
(15)
Важно е да се предостави достатъчна гъвкавост на компетентните органи да определят норми за допустими емисии, които да гарантират, че при нормални експлоатационни условия емисиите не надхвърлят свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива. За тази цел компетентният орган може да определи емисионни нива, различни от свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива по отношение на стойностите, периодите от време и прилаганите референтни условия, при условие че чрез резултатите от мониторинга на емисии може да се покаже, че емисиите не са надхвърлили нивата, свързани с най-добрите налични техники. Спазването на нормите за допустими емисии, които са посочени в разрешителните, води до емисии под тези норми за допустими емисии.
(16)
За да бъдат отчетени някои специфични обстоятелства, когато прилагането на емисионни нива, свързани с най-добрите налични техники, би довело до несъразмерно високи разходи в сравнение с ползите за околната среда, компетентните органи следва да могат да определят норми за допустими емисии, които се отклоняват от тези нива. Тези отклонения следва да се правят въз основа на оценка, при която се вземат предвид ясно определени критерии. Нормите за допустими емисии, посочени в настоящата директива, не следва да се надвишават. Във всеки случай не следва да се допуска никакво значително замърсяване и следва да се постигне висока степен на опазване на околната среда като цяло.
(17)
За да могат операторите да изпитат най-новите техники, които биха допринесли за повишаване на общата степен на опазване на околната среда или за постигане най-малко на същото равнище на опазване на околната среда при по-голямо спестяване на разходи спрямо съществуващите най-добри техники, компетентният орган следва да може да предоставя временни дерогации от свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива.
(18)
Промените в дадена инсталация могат да доведат до по-висока степен на замърсяване. Операторите следва да уведомяват компетентния орган за всички предвидени промени, които биха могли да въздействат върху околната среда. Съществени промени в инсталациите, които могат да окажат значително отрицателно въздействие върху човешкото здраве или околната среда, не следва да се правят без разрешително, издадено в съответствие с настоящата директива.
(19)
Разпространението на оборски тор способства значително за емисиите на замърсители във въздуха и водата. С оглед постигане на целите, заложени в Тематичната стратегия за замърсяването на въздуха и в правото на Съюза за опазване на водите, е необходимо Комисията да разгледа нуждата от въвеждане на най-подходящите начини на контрол на тези емисии чрез прилагане на най-добрите налични техники.
(20)
Интензивното отглеждане на птици и говеда способства значително за емисиите на замърсители във въздуха и водата. С оглед постигане на целите, заложени в Тематичната стратегия за замърсяването на въздуха и в правото на Съюза за опазване на водите, е необходимо Комисията да разгледа нуждата от определяне за различните видове птици на диференцирани прагови стойности в зависимост от капацитета, за да определи приложното поле на настоящата директива и да разгледа нуждата от въвеждане на най-подходящите начини на контрол на емисиите от инсталациите в говедовъдството.
(21)
За да бъде отчетено развитието на най-добрите налични техники или други промени в дадена инсталация, условията на разрешителното следва редовно да се преразглеждат и, когато е необходимо, да се актуализират, по-специално когато са приети нови или актуализирани заключения за НДНТ.
(22)
В конкретни случаи, когато при преразглеждане и актуализиране на разрешителното се установи, че за въвеждане на новите най-добри налични техники може да се окаже необходим срок, по-дълъг от четири години след публикуване на решение относно заключенията за НДНТ, компетентните органи могат да определят по-дълъг срок в условията на разрешителното, ако това е оправдано с оглед на критериите, посочени в настоящата директива.
(23)
Необходимо е да се гарантира, че експлоатацията на дадена инсталация няма да доведе до влошаване на качеството на почвата и подземните води. Ето защо условията на разрешителното следва да включват подходящи мерки за предотвратяване на емисиите в почвата и подземните води и редовно наблюдение на тези мерки за избягване на течове, разливане, инциденти или аварии при използване на оборудването и при съхранение. За да може евентуалните замърсявания на почвата и подземните води да бъдат открити на ранен етап и да се предприемат необходимите коригиращи мерки във връзка с това, преди замърсяването да се разпространи, е необходим и мониторинг на почвата и подземните води за съответните опасни вещества. Когато се определя честотата на мониторинга, може да се вземе предвид видът превантивни мерки, както и степента и честотата, с която се провежда наблюдението върху тях.
(24)
За да се гарантира, че експлоатацията на дадена инсталация не влошава качеството на почвата и подземните води, е необходимо да се установи степента на замъсяване на почвата и подземните води чрез доклад за базовото състояние. Докладът за базовото състояние следва да бъде практически инструмент, който позволява, доколкото е възможно, количествено сравнение между състоянието на площадката, описано в този доклад, и състоянието на площадката след окончателното прекратяване на дейностите, за да се определи дали има значително увеличение на замърсяването на почвата или подземните води. Във връзка с това докладът за базовото състояние следва да съдържа информация, включваща наличните данни за измерванията в почвата и подземните води и данни от предишни измервания, свързани с предходно използване на площадката.
(25)
В съответствие с принципа „замърсителят плаща“, когато се оценява степента на значимост на замърсяването на почвата и подземните води, причинено от оператора, което задейства задължението площадката да бъде приведена в състоянието, описано в доклада за базовото състояние, държавите-членки следва да вземат предвид условията на разрешителното, които са били приложими по време на осъществяването на съответната дейност, превантивните мерки срещу замърсяването, приети за инсталацията, и съответното увеличение на замърсяването в сравнение със степента на замърсяване, определена в доклада за базовото състояние. Отговорността за замърсяване, което не е причинено от оператора, се урежда от съответното национално и, където е приложимо, от съответното право на Съюза.
(26)
За да се гарантира ефективното изпълнение на настоящата директива и осигуряване на прилагането ѝ, операторите следва да представят редовно на компетентния орган доклади относно спазването на условията на разрешителното. Държавите-членки следва да гарантират, че както операторът, така и компетентният орган вземат необходимите мерки в случаите, когато не се спазват изискванията на настоящата директива, и да предвидят система за екологични инспекции. Държавите-членки следва да гарантират, че разполагат с достатъчен на брой персонал, притежаващ уменията и квалификацията, необходими за ефективното осъществяване на тези инспекции.
(27)
В съответствие с Орхуската конвенция за достъпа до информация, участието на обществеността в процеса на вземането на решения и достъпа до правосъдие по въпроси на околната среда (15) е необходимо обществеността да участва ефективно във вземането на решения, за да има възможност да изрази становището и опасенията си, които може да са от значение за тези решения, а органът за вземане на решение да взема предвид тези становища и опасения, като по този начин се постига по-голяма отчетност и прозрачност на процеса за вземане на решение и се допринася за обществената осведоменост по въпросите, свързани с околната среда, и за получаване на обществена подкрепа за взетите решения. Членовете на заинтересованата общественост следва да разполагат с достъп до правосъдие, за да могат да допринесат за защитата на правото на живот в околна среда, която е подходяща за личното здраве и благосъстояние.
(28)
Изгарянето на гориво в инсталации с номинална входяща топлинна мощност под 50 MW допринася значително за емисиите на замърсители във въздуха. С оглед постигане на целите, заложени в Тематичната стратегия за замърсяването на въздуха, е необходимо Комисията да разгледа нуждата от въвеждане на най-подходящите начини на контрол на емисиите от такива инсталации. Този преглед следва да отчита спецификите на горивните инсталации, използвани в здравни заведения, по-специално по отношение на тяхното извънредно използване при спешни случаи.
(29)
Големите горивни инсталации способстват значително за изпускането на емисии на замърсяващи вещества във въздуха, които имат съществено въздействие върху човешкото здраве и околната среда. За да се намали това въздействие и да се действа в посока към изпълнение на изискванията на Директива 2001/81/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 октомври 2001 г. относно националните тавани за емисии на някои атмосферни замърсители (16) и на целите, определени в Тематичната стратегия за замърсяването на въздуха, е необходимо на равнището на Съюза да се определят по-строги норми за допустими емисии във връзка с някои категории горивни инсталации и замърсители.
(30)
Комисията следва да разгледа необходимостта от определяне на норми за допустими емисии за целия Съюз, както и необходимостта от изменение на нормите за допустими емисии, определени в приложение V за някои големи горивни инсталации, като вземе предвид прегледа и актуализирането на съответните референтни документи за НДНТ. В този контекст Комисията следва да отчете особеностите на енергийните системи на рафинериите.
(31)
Поради характеристиките на някои местно произведени твърди горива, за горивни инсталации, които изгарят такива горива, е по-уместно да се прилагат минимални степени на десулфуризация вместо норми за допустими емисии на серен диоксид. Освен това, тъй като специфичните характеристики на нефтения битум може да не позволят прилагането на същите техники за намаляване на количеството на сярата или постигането на същата ефективност по отношение на десулфуризацията, както при другите горива, за инсталациите, използващи този вид гориво, е уместно да се предвиди малко по-ниска минимална степен на десулфуризация.
(32)
В случай на внезапно прекъсване на снабдяването с нискосернисто гориво или с газ, в резултат на ситуация на сериозен недостиг, компетентният орган следва да може да предоставя временни дерогации, позволяващи емисиите на съответните горивни инсталации да надхвърлят нормите за допустими емисии, определени в настоящата директива.
(33)
Съответният оператор не следва да експлоатира горивна инсталация за повече от 24 часа след установяване на лошо функциониране или повреда на пречиствателно съоръжение, като работата без пречиствателно съоръжение не следва да надвишава 120 часа в рамките на период от 12 месеца, за да се ограничи отрицателното въздействие от замърсяването върху околната среда. Въпреки това, когато има крайна нужда от енергийни доставки или се налага да бъде избегнато цялостно увеличаване на емисиите, получени вследствие на експлоатирането на друга горивна инсталация, компетентните органи следва да могат да предоставят дерогации от тези срокове.
(34)
За да се гарантират висока степен на опазване на околната среда и защита на човешкото здраве и да се избегне трансграничното движение на отпадъци до инсталации, функциониращи при по-ниски екологични стандарти, е необходимо да се определят и поддържат строги експлоатационни условия, технически изисквания и норми за допустими емисии за инсталации, в които се извършва изгаряне или съвместно изгаряне на отпадъци в рамките на Съюза.
(35)
Използването на органични разтворители в някои дейности и инсталации води до изпускане на емисии на органични съединения във въздуха, водещо до образуването на местно и трансгранично ниво на фотохимични окислители, което нанася вреди на природните ресурси и оказва вредно въздействие върху човешкото здраве. Ето защо е необходимо да се вземат предпазни мерки срещу използването на органични разтворители и да се установи изискване за спазване на нормите за допустими емисии на органични съединения и на съответните експлоатационни условия. Когато други мерки, като например използването на продукти или техники с ниско съдържание на разтворители или без разтворители, представляват алтернативно средство за постигане на равностойно намаляване на емисиите, на операторите следва да се предостави възможност да спазват изискванията на схема за намаляване на емисиите вместо нормите за допустими емисии, определени в настоящата директива.
(36)
Инсталациите, произвеждащи титанов диоксид, могат да доведат до значително замърсяване на въздуха и водите. За да се намали това въздействие, е необходимо на равнището на Съюза да се определят по-строги норми за допустими емисии за някои замърсяващи вещества.
(37)
По отношение на включването в приложното поле на националните законови, подзаконови и административни разпоредби, въведени в сила с оглед съобразяване с настоящата директива, на инсталациите за производство на керамични продукти чрез изпичане, държавите-членки, като вземат предвид характеристиките на националния промишлен отрасъл и за да гарантират ясно тълкуване на приложното поле, следва да решат дали да прилагат както критерия за производствен капацитет, така и критерия за капацитет на пещта, или само един от двата критерия.
(38)
С цел да се опрости изготвянето на доклади и да се намали излишната административна тежест, Комисията следва да определи методи за рационализиране на начина на предоставяне на данни съгласно настоящата директива в съответствие с останалите изисквания на правото на Съюза, и по-специално Регламент (ЕО) № 166/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 18 януари 2006 г. за създаване на Европейски регистър за изпускането и преноса на замърсители (17).
(39)
С цел гарантиране на еднакви условия за изпълнение на Комисията следва да се предоставят изпълнителни правомощия да приема насоки относно събирането на данни, относно изготвянето на референтните документи за НДНТ и осигуряването на качеството им, включително на това, доколко тяхното съдържание и формат са подходящи, да приема решения относно заключенията за НДНТ, да приема подробни правила за определяне на периодите на пускане и спиране и за преходните национални планове за големи горивни инсталации, както и да определя вида, формата и честотата на подаване на информацията, която държавите-членки следва да предоставят на Комисията. В съответствие с член 291 ДФЕС правилата и общите принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от Комисията, се определят предварително с регламент, приет в съответствие с обикновената законодателна процедура. До приемането на този нов регламент Решение 1999/468/ЕО на Съвета от 28 юни 1999 г. за установяване на условията и реда за упражняване на изпълнителните пълномощия, предоставени на Комисията (18) продължава да се прилага, с изключение на процедурата по регулиране с контрол, която не е приложима.
(40)
На Комисията следва да се предоставят правомощия за приемане на делегирани актове в съответствие с член 290 ДФЕС по отношение на определянето на датата, от която да се извършват непрекъснати измервания на емисиите на тежки метали, диоксини и фурани във въздуха, и по отношение адаптирането на някои части от приложения V, VI и VII към научно-техническия прогрес. За инсталациите за изгаряне на отпадъци или за съвместно изгаряне на отпадъци това може, inter alia, да включва установяването на критерии за разрешаване на дерогации от непрекъснатия мониторинг на общите емисии на прах. От особено значение е Комисията да провежда подходящи консултации по време на подготвителната работа, включително на равнище експерти.
(41)
С цел справяне със значително замърсяване на околната среда, например от тежки метали, диоксини и фурани, Комисията, въз основа на оценка на прилагането на най-добрите налични техники от някои дейности или на оценка на въздействието на тези дейности върху околната среда като цяло, следва да представи предложения за минимални изисквания за норми за допустими емисии или за правила относно мониторинга и съответствието, приложими за целия Съюз.
(42)
Държавите-членки следва да установят система от санкции, които да се прилагат в случаите на нарушения на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива, и да осигуряват тяхното прилагане. Тези санкции следва да са ефективни, пропорционални и възпиращи.
(43)
За да се предостави достатъчно време за адаптиране на съществуващите инсталации към новите изисквания на настоящата директива, някои от новите изисквания следва да се приложат към тези инсталации след определен срок, считано от датата на прилагане на настоящата директива. За горивните инсталации е необходимо достатъчно време за въвеждане на необходимите мерки за пречистване с оглед спазването на нормите за допустими емисии, определени в приложение V.
(44)
Доколкото целите на настоящата директива, а именно осигуряване на висока степен на опазване на околната среда и подобряването на нейното качество, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите-членки и, следователно, поради трансграничния характер на замърсяването от промишлени дейности, могат да бъдат постигнати по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(45)
Настоящата директива зачита основните права и спазва принципите, приети по-специално с Хартата на основните права на Европейския съюз. По-специално настоящата директива е насочена към насърчаване прилагането на член 37 от тази харта.
(46)
Задължението за транспониране на настоящата директива в националното право следва да бъде ограничено до разпоредбите, които представляват изменение по същество в сравнение с предходните директиви. Задължението за транспониране на разпоредбите, които не са изменени, произтича от предходните директиви.
(47)
В съответствие с параграф 34 от Междуинституционалното споразумение за по-добро законотворчество (19) държавите-членки се насърчават да изготвят, за себе си и в интерес на Съюза, свои собствени таблици, които, доколкото е възможно, илюстрират съответствието между настоящата директива и мерките за нейното транспониране, и да ги направят обществено достояние.
(48)
Настоящата директива не следва да засяга задълженията на държавите-членки по отношение на сроковете за транспониране в националното право и за прилагане на директивите, посочени в приложение IХ, част Б,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
Настоящата директива установява правила за комплексно предотвратяване и контрол на замърсяването, произтичащо от промишлени дейности.
Тя установява също така правила, предназначени да предотвратят или - в случаите, когато това е практически неосъществимо, да намалят емисиите във въздуха, водите и земята и да предотвратят генерирането на отпадъци, с цел постигането на висока степен на опазване на околната среда като цяло.
Член 2
Приложно поле
1. Настоящата директива се прилага за промишлените дейности, водещи до замърсяване, които са посочени в глави II-VI.
2. Настоящата директива не се прилага за научноизследователски и развойни дейности или за изпитване на нови продукти и процеси.
Член 3
Определения
За целите на настоящата директива се прилагат следните определения:
1.
„вещество“ означава всеки химичен елемент и неговите съединения, с изключение на следните вещества:
а)
радиоактивните вещества по смисъла на член 1 от Директива 96/29/Евратом на Съвета от 13 май 1996 г. относно постановяване на основните норми на безопасност за защита на здравето на работниците и населението срещу опасностите, произтичащи от йонизиращото лъчение (20);
б)
генетично модифицираните микроорганизми по смисъла на член 2, буква б) от Директива 2009/41/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 6 май 2009 г. относно работата с генетично модифицирани микроорганизми в контролирани условия (21);
в)
генетично модифицираните организми по смисъла на член 2, точка 2 от Директива 2001/18/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 март 2001 г. относно съзнателното освобождаване на генетично модифицирани организми в околната среда (22);
2.
„замърсяване“ означава всяко пряко или косвено постъпване във въздуха, водите или земята на вещества, вибрации, топлинни лъчения или шумове в резултат от човешка дейност, които могат да окажат вредно въздействие върху човешкото здраве или качеството на околната среда, да предизвикат увреждане на материалните блага, да ограничат или предотвратят възможностите за използване на полезните качества на околната среда и останалите нейни законосъобразни ползвания;
3.
„инсталация“ означава всяко неподвижно техническо съоръжение, в което се извършват една или повече от посочените в приложение I или в част 1 от приложение VII, дейности или други такива дейности, извършвани на същата площадка, които са непосредствено свързани с тях и имат техническа връзка с дейностите, изброени в същите приложения, и могат да окажат въздействие върху емисиите и замърсяването;
4.
„емисия“ означава прякото или непрякото изпускане на вещества, вибрации, топлинни лъчения или шумове във въздуха, водите или земята от организирани или неорганизирани източници в рамките на дадена инсталация;
5.
„норма за допустими емисии“ означава масата, изразена посредством определени конкретни показатели, концентрацията и/или нивото на емисиите, които не може да бъдат превишавани по време на един или повече периоди от време.
6.
„стандарт за качество на околната среда“ означава определен от правото на Съюза набор от изисквания, на които трябва да отговаря в определен момент определена околна среда или обособена част от нея;
7.
„разрешително“ означава писмено разрешение за експлоатация на определена инсталация или част от нея, включително горивна инсталация, инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци;
8.
„общи правила със задължителна сила“ означава норми за допустими емисии или други условия, най-малко на отраслово равнище, които са приети с намерението да бъдат използвани пряко за определяне на условията на разрешителното;
9.
„съществена промяна“ означава такава промяна на естеството, функционирането или разширението на инсталация, включително на горивна инсталация, инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци, която може да доведе до значително отрицателно въздействие върху човешкото здраве или околната среда;
10.
„най-добри налични техники“ означава най-ефективният и най-напредналият етап в развитието на дейностите и методите за тяхното осъществяване, показващ практическата пригодност на съответните техники за осигуряване на основа за определяне на съответните норми за допустими емисии и други условия на разрешителното, имащи за цел предотвратяването, а в случаите, когато това е практически невъзможно, намаляването на емисиите и въздействието им върху околната среда като цяло:
а)
„техники“ включва както използваната технология, така и начина на проектиране, изграждане, поддържане, експлоатация и извеждане от експлоатация на инсталацията;
б)
„налични техники“ означава техники, разработени в мащаб, който позволява прилагането им в съответния промишлен отрасъл, при жизнени в икономически и технически смисъл условия и отчитане на свързаните с тях разходи и предимства, независимо от това, дали тези техники се използват или създават във въпросната държава-членка, при условие че са достъпни в разумна степен за оператора;
в)
„най-добри“ означава най-ефективни с оглед постигането на висока степен на опазване на околната среда като цяло;
11.
„референтен документ за НДНТ“ означава документ, който е резултат от обмена на информация, организиран съгласно член 13, изготвен за определени дейности и описващ по-специално прилаганите техники, настоящите емисии и равнищата на консумация, разглежданите техники за определяне на най-добрите налични техники, както и заключенията за НДНТ и всякакви най-нови техники, в който се отделя специално внимание на изброените в приложение III критерии;
12.
„заключения за НДНТ“ означава документ, съдържащ част от референтен документ за НДНТ, в който се съдържат заключенията за най-добрите налични техники, тяхното описание, информация за оценка на тяхната приложимост, емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники, свързания с тях мониторинг, свързаните с тях равнища на консумация и, когато е уместно - съответните мерки за възстановяване на площадката;
13.
„свързани с най-добрите налични техники емисионни нива“ означава емисионните нива, получени при нормални експлоатационни условия чрез използване на най-добра налична техника или комбинация от най-добри налични техники съгласно описанието в заключенията за НДНТ, изразени в средни стойности за определен период от време и при определени референтни условия;
14.
„най-нова техника“ означава непозната досега техника за промишлена дейност, която, ако бъде развита с търговска цел, би могла да осигури или по-висока обща степен на опазване на околната среда, или поне същата степен на опазване на околната среда при реализиране на по-големи икономии в сравнение със съществуващите най-добри налични техники;
15.
„оператор“ означава всяко физическо или юридическо лице, което изцяло или частично експлоатира или контролира дейността на дадена инсталация или част от нея, включително горивна инсталация, инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци или, когато това се предвижда от националното право - лице, на което е делегирана решаваща икономическа власт по отношение на техническото функциониране на инсталацията;
16.
„общественост“ означава едно или повече физически или юридически лица и, в съответствие с националното право или практика, техните сдружения, организации или групи;
17.
„заинтересована общественост“ означава обществеността, която е засегната или е вероятно да бъде засегната, или има интерес от вземането на решение за издаването или актуализирането на разрешително или на условията на разрешително; за целите на настоящото определение неправителствените организации, които подкрепят опазването на околната среда и отговарят на всички изисквания на националното право, се считат за заинтересовани;
18.
„опасни вещества“ означава вещества или смеси по смисъла на член 3 от Регламент (ЕО) № 1272/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2008 г. относно класифицирането, етикетирането и опаковането на вещества и смеси (23);
19.
„доклад за базовото състояние“ означава информация за замърсяването на почвата и подземните води със съответните опасни вещества;
20.
„подземни води“ означава подземни води по смисъла на член 2, точка 2 от Директива 2000/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 октомври 2000 г. за установяване на рамка за действията на Общността в областта на политиката за водите (24);
21.
„почва“ означава най-горният слой на земната кора, разположен между основната скала и повърхността. Почвата се състои от минерални частици, органична материя, вода, въздух и живи организми;
22.
„екологична инспекция“ означава всички действия, включително посещения на място, мониторинг на емисиите и проверки на вътрешните доклади и на документите относно последващите действия, проверка на собствения мониторинг, проверка на използваните техники и адекватност на управлението на околната среда на инсталацията, предприети от или от името на компетентния орган, с цел проверка и насърчаване на съответствието на инсталациите с условията на техните разрешителни и, където е необходимо, мониторинг на тяхното въздействие върху околната среда;
23.
„птици“ означава домашни птици по смисъла на член 2, точка 1 от Директива 90/539/ЕИО на Съвета от 15 октомври 1990 г. относно ветеринарно-санитарните изисквания за търговията в Общността и вноса от трети страни на домашни птици и яйца за люпене (25);
24.
„гориво“ означава всяко твърдо, течно или газообразно горивно вещество;
25.
„горивна инсталация“ означава всяко техническо съоръжение, в което се окисляват горивни продукти с цел да се използва така получената топлина;
26.
„комин“ означава конструкция, включваща една или повече димни тръби, през която преминават отпадни газове, за да бъдат изпуснати във въздуха;
27.
„експлоатационни часове“ означава времето, изразено в часове, по време на което дадена горивна инсталация функционира, изцяло или частично, и изпуска емисии във въздуха, с изключение на периодите на пускане и спиране;
28.
„степен на десулфуризация“ означава съотношението между количеството сяра, което не е изпуснато във въздуха от горивната инсталация за даден период от време, и количеството сяра, съдържащо се в твърдото гориво, което е въведено в камерите на горивната инсталация и е използвано в течение на същия период от време;
29.
„местно произведено твърдо гориво“ означава срещано в естествени условия твърдо гориво, което се изгаря в специално конструирани за това гориво горивни инсталации и което се добива на местно равнище;
30.
„определящо гориво“ означава гориво, което, сред всички горива, използвани в горивна инсталация за няколко горива, която използва за гориво отпадъци от дестилация и от конверсия при рафинирането на суровия нефт за собствено консумация самостоятелно или съвместно с други горива, има най-високата норма за допустими емисии, определена в част 1 от приложение V, или, в случай на няколко горива със същата норма за допустими емисии, горивото с най-голямата входяща топлинна мощност сред тези горива;
31.
„биомаса“ означава който и да е от следните продукти или отпадъци:
а)
продуктите, съставени от селскостопански или горски растителни вещества, които могат да бъдат използвани като гориво, с цел да се оползотвори тяхното енергийно съдържание;
б)
следните отпадъци:
i)
селскостопански или горски растителни отпадъци;
ii)
растителни отпадъци от хранително-преработвателната индустрия, ако произведената топлина се оползотворява;
iii)
растителни влакнести отпадъци от производството на първична целулозна каша и от производството на хартия от целулоза, ако са изгаряни заедно на мястото за производство и ако произведената топлина се оползотворява;
iv)
коркови отпадъци;
v)
дървесни отпадъци, с изключение на дървесни отпадъци, които е възможно да съдържат халогенирани органични съединения или тежки метали в резултат на третиране с дървесни консерванти или поставяне на покритие, включително по-специално дървесни отпадъци от строителни обекти;
32.
„горивна инсталация за няколко горива“ означава всяка горивна инсталация, която може да бъде захранвана едновременно или последователно с два или повече вида гориво;
33.
„газова турбина“ означава всяка ротационна машина, която превръща термичната енергия в механична работа и се състои като цяло от компресор, термичен агрегат, който позволява окислението на горивото, така че да се подгрява работният флуид, и турбина;
34.
„газов двигател“ означава двигател с вътрешно горене, който работи в съответствие с цикъла на Ото и използва искрово запалване или - в случая с двигателите, работещи с два вида гориво - самозапалване, за да изгаря горивото;
35.
„дизелов двигател“ означава двигател с вътрешно горене, който работи в съответствие с дизеловия цикъл и използва самозапалване, за да изгаря горивото;
36.
„малка изолирана мрежа“ означава малка изолирана мрежа по смисъла на член 2, точка 26 от Директива 2003/54/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2003 г. относно общите правила за вътрешния пазар на електроенергия (26);
37.
„отпадъци“ означава отпадъци по смисъла на член 3, точка 1 от Директива 2008/98/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 ноември 2008 г. относно отпадъците (27);
38.
„опасни отпадъци“ означава опасни отпадъци по смисъла на член 3, точка 2 от Директива 2008/98/ЕО;
39.
„смесени битови отпадъци“ означава домакинските отпадъци, както и отпадъците от търговски, промишлени и административни дейности, които по своя характер и състав са сходни с домакинските отпадъци, с изключение на фракциите, посочени в позиция 20 01 от приложението към Решение 2000/532/ЕО (28), които се събират отделно при източника, и с изключение на другите отпадъци, посочени в позиция 20 02 от същото приложение;
40.
„инсталация за изгаряне на отпадъци“ означава всяко техническо оборудване или техническа единица, неподвижни или подвижни, предназначени за термична обработка на отпадъци, със или без оползотворяване на отделената при горенето топлина, посредством изгаряне чрез окисляване или всякакъв друг процес на термична обработка като пиролиза, газообразуване или плазмено обработване, при условие че получените вещества биват впоследствие изгаряни;
41.
„инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци“ означава стационарна или подвижна техническа единица, чиято основна цел е да се произвежда енергия или материали и която използва отпадъци като обичайно или помощно гориво, или в която отпадъците биват подложени на термична обработка с цел тяхното обезвреждане посредством изгаряне чрез окисляване или всякакъв друг процес на термична обработка като пиролиза, газообразуване или плазмено обработване, при условие че получените вещества биват впоследствие изгаряни;
42.
„номинален капацитет“ означава сборът от капацитетите за изгаряне на пещите, от които се състои дадена инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци, посочен от производителя и потвърден от оператора, при надлежно отчитане на топлината на изгаряне на отпадъците, изразена под формата на количеството отпадъци, изгорени за един час;
43.
„диоксини и фурани“ означава всички полихлорирани дибензо-п-диоксини и дибензофурани, изброени в част 2 от приложение VI;
44.
„органично съединение“ означава всяко съединение, което съдържа най-малко елемента въглерод и един или повече от следните елементи: водород, халогени, кислород, сяра, фосфор, силиций или азот, с изключение на въглеродни оксиди и неорганични карбонати и бикарбонати;
45.
„летливо органично съединение“ означава всяко органично съединение, както и фракцията от креозот, което при температура 293,15 К има парно налягане 0,01 kPа или повече, или притежава съответна летливост при конкретните условия на употреба;
46.
„органичен разтворител“ означава всяко летливо органично съединение, което се използва за някоя от следните цели:
а)
самостоятелно или в комбинация с други реактиви, без да претърпява химична промяна, за разтваряне на суровини, продукти или отпадъчни материали;
б)
като почистващо средство за разтваряне на замърсители;
в)
като разтворител;
г)
като дисперсионна среда;
д)
като регулатор на вискозитета;
е)
като регулатор на повърхностното напрежение;
ж)
като пластификатор;
з)
като консервант;
47.
„покритие“ означава покритие по смисъла на член 2, точка 8 от Директива 2004/42/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно намаляването на емисиите от летливи органични съединения, които се дължат на използването на органични разтворители в някои лакове и бои и в продукти за пребоядисване на превозните средства (29).
Член 4
Задължение за притежаване на разрешително
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че няма инсталации, включително горивни инсталации, инсталации за изгаряне на отпадъци или инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци, експлоатирани без разрешително.
Чрез дерогация от първа алинея, държавите-членки могат да предвидят процедура за регистриране на инсталациите, които попадат в приложното поле единствено на глава V.
Процедурата за регистрация се определя в акт със задължителна сила и включва най-малкото уведомление от оператора до компетентния орган за намерението му да експлоатира дадена инсталация.
2. Държавите-членки могат да предвидят, че едно разрешително се отнася до две или повече инсталации или отделни техни части, експлоатирани от един и същ оператор на една и съща площадка.
В случай че разрешителното се отнася до две или повече инсталации, то съдържа условия, гарантиращи спазването на спазени изискванията на настоящата директива за всяка от тях.
3. Държавите-членки могат да предвидят, че едно разрешително се отнася до няколко части на инсталация, експлоатирани от различни оператори. В такъв случай в разрешителното се определя отговорността на всеки оператор.
Член 5
Издаване на разрешително
1. Без да се засягат останалите изисквания, предвидени в националното право или правото на Съюза, компетентните органи издават разрешително, ако инсталацията съответства на изискванията на настоящата директива.
2. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, които да гарантират пълна координация на условията и процедурите по издаване на разрешителни, когато в тях участва повече от един компетентен орган или повече от един оператор, или когато се издава повече от едно разрешително, за да се гарантира ефективен комплексен подход от страна на всички органи, компетентни във връзка с тази процедура.
3. В случаите на нова инсталация или съществена промяна, към които се прилага член 4 от Директива 85/337/ЕИО, за целите на издаване на разрешителното се разглежда и използва всяка получена информация или направено заключение съгласно членове 5, 6, 7 и 9 от посочената директива.
Член 6
Общи правила със задължителна сила
Без да се засяга задължението за притежаване на разрешително, държавите-членки имат правото да включват изисквания за определени категории инсталации, включително горивни инсталации, инсталации за изгаряне на отпадъци или инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци, в общи правила със задължителна сила.
В случай че са приети общи правила със задължителна сила, е достатъчно в разрешителното да се съдържа препращане към тези правила.
Член 7
Аварии и инциденти
Без да се засяга Директива 2004/35/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно екологичната отговорност по отношение на предотвратяването и отстраняването на екологичните щети (30), при инцидент или авария със значително отрицателно въздействие върху околната среда, държавите-членки вземат необходимите мерки, за да гарантират, че:
а)
операторът информира незабавно компетентния орган;
б)
операторът предприема незабавно мерки за ограничаване на последиците за околната среда и за предотвратяване на възможни последващи инциденти или аварии;
в)
компетентният орган изисква операторът да предприеме всички подходящи допълнителни мерки, които този компетентен орган счита за необходими за ограничаване на последиците за околната среда и предотвратяване на възможни последващи инциденти или аварии.
Член 8
Неспазване на условията
1. Държавите-членки вземат необходимите мерки, за да гарантират спазването на условията на разрешителното.
2. В случай на нарушаване на условията на разрешителното държавите-членки гарантират, че:
а)
операторът информира незабавно компетентния орган;
б)
операторът предприема незабавно необходимите мерки, с които да гарантира възстановяване на съответствието във възможно най-кратък срок;
в)
компетентният орган изисква операторът да предприеме всички подходящи допълнителни мерки, които този компетентен орган счита за необходими за възстановяване на съответствието.
Ако нарушението на условията на разрешителното създава непосредствена опасност за човешкото здраве или заплаха за непосредствено значително отрицателно въздействие върху околната среда, експлоатацията на инсталацията, горивната инсталация, инсталацията за изгаряне на отпадъци, инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци или на съответната част от тях се спира до възстановяване на съответствието съгласно първа алинея, букви б) и в).
Член 9
Емисии на парникови газове
1. Когато емисиите на парникови газове от дадена инсталация са включени в приложение I към Директива 2003/87/ЕО във връзка с дейност, извършвана в тази инсталация, в разрешителното не се включва норма за допустими емисии за преките емисии от този газ, освен ако не е необходимо да се гарантира, че няма да се предизвика значително замърсяване на местно равнище.
2. За дейностите, изброени в приложение I към Директива 2003/87/ЕО, държавите-членки могат да решат да не налагат изисквания, свързани с енергийната ефективност по отношение на горивни или други инсталации, изпускащи въглероден диоксид на площадката.
3. При необходимост компетентните органи променят разрешителното по подходящ начин.
4. Параграфи 1-3 не се прилагат за инсталации, които временно са изключени от схемата за търговия с квоти за емисии на парникови газове в рамките на Съюза в съответствие с член 27 от Директива 2003/87/ЕО.
ГЛАВА II
РАЗПОРЕДБИ ЗА ДЕЙНОСТИТЕ, ИЗБРОЕНИ В ПРИЛОЖЕНИЕ I
Член 10
Приложно поле
Настоящата глава се прилага за дейностите, предвидени в приложение I и, в случай че е приложимо, достигащи праговите стойности за капацитет, определени в същото приложение.
Член 11
Общи принципи, уреждащи основните задължения на оператора
Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че при експлоатацията на инсталациите се съблюдават следните принципи:
а)
предприемане на всички необходими превантивни мерки срещу замърсяването;
б)
прилагане на най-добрите налични техники;
в)
недопускане на значително замърсяване;
г)
предотвратяване на генерирането на отпадъци в съответствие с Директива 2008/98/ЕО;
д)
когато е налице генериране на отпадъци, последните, в зависимост от приоритетния ред и в съответствие с Директива 2008/98/ЕО, се подготвят за повторна употреба, рециклират, оползотворяват или - в случаите, когато това е технически или икономически невъзможно, се обезвреждат, като същевременно се избягва или намалява тяхното въздействие върху околната среда;
е)
ефективно използване на енергията;
ж)
предприемане на необходимите мерки за предотвратяване на аварии и ограничаване на последиците им;
з)
предприемане на необходимите мерки за избягване на всякакви рискове от замърсяване и привеждането на площадката, върху която е разположена инсталацията, в задоволително състояние след окончателното прекратяване на дейностите, така както е описано в член 22.
Член 12
Заявления за разрешително
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, които да гарантират, че подадените заявления за разрешително включват описание на:
а)
инсталацията и дейностите ѝ;
б)
използваните суровини, спомагателни материали и други вещества, както и използваната или генерираната от инсталацията енергия;
в)
източниците на емисии в рамките на инсталацията;
г)
характеристиките на площадката, на която е разположена инсталацията;
д)
когато е приложимо - доклад за базовото състояние в съответствие с член 22, параграф 2;
е)
вида и количеството на очакваните емисии от инсталацията за отделните компоненти на околната среда, както и определяне на възможните значителни въздействия на емисиите върху околната среда,
ж)
предложените технологии и други техники за предотвратяване или, в случаите, когато това е невъзможно, за намаляване на емисиите от инсталацията;
з)
мерките за предотвратяване, подготовка за повторна употреба, рециклиране и оползотворяване на генерираните от инсталацията отпадъци;
и)
допълнителните мерки, планирани с оглед постигането на съответствие с общите принципи, определящи основните задължения на оператора, предвидени в член 11;
й)
планираните мерки за мониторинг на емисиите в околната среда;
к)
кратка информация за основните алтернативи на предложените технологии, техники и мерки, проучени от заявителя.
Заявлението за разрешително съдържа и нетехническо резюме на данните, посочени в първа алинея.
2. Когато информация, предоставена в съответствие с изискванията на Директива 85/337/ЕИО, или доклад за безопасност, изготвен в съответствие с Директива 96/82/ЕО, или друга информация, предоставена в съответствие с разпоредбите на друго законодателство, изпълнява някое от изискванията на параграф 1, тази информация може да бъде включена в заявлението или да бъде приложена към него.
Член 13
Референтни документи за НДНТ и обмен на информация
1. С цел изготвяне, преглед и, при необходимост, актуализиране на референтните документи за НДНТ Комисията организира обмен на информация между държавите-членки, съответните промишлени отрасли и неправителствените организации, съдействащи за опазването на околната среда, и Комисията.
2. Обменът на информация включва по-специално:
а)
резултатите от работата на инсталациите и прилагането на техниките по отношение на емисиите, изразени в краткосрочни и дългосрочни средни стойности, когато е подходящо, и съответните референтни условия, консумацията и естеството на суровините, консумацията на вода, използването на енергия и генерирането на отпадъци;
б)
използваните техники, свързания с тях мониторинг, едновременното въздействие върху няколко компонента на околната среда, икономическата и техническата жизнеспособност, както и новостите в тях;
в)
най-добрите налични техники и най-новите техники, набелязани след разглеждане на въпросите, посочени в букви а) и б).
3. Комисията създава и свиква редовно форум, съставен от представители на държавите-членки, съответните промишлени отрасли и неправителствените организации, съдействащи за опазването на околната среда.
Комисията получава мнението на форума относно практическите условия и ред за обмен на информация, по-специално относно:
а)
процедурния правилник на форума;
б)
работната програма за обмен на информация;
в)
насоки относно събирането на данни;
г)
насоки относно изготвянето на референтните документи за НДНТ и осигуряването на качеството им, включително доколко са подходящи тяхното съдържание и формат.
В насоките, посочени във втора алинея, букви в) и г), се отчита становището на форума, те се приемат в съответствие с процедурата по регулиране, посочена в член 75, параграф 2.
4. Комисията получава и предоставя обществен достъп до становището на форума относно предложеното съдържание на референтните документи за НДНТ и взема предвид това становище за процедурите, предвидени в параграф 5.
5. Решения относно заключенията за НДНТ се приемат в съответствие с процедурата по регулиране, посочена в член 75, параграф 2.
6. След приемането на решение в съответствие с параграф 5 Комисията незабавно предоставя обществен достъп до референтния документ за НДНТ и гарантира, че заключенията за НДНТ са достъпни на всички официални езици на Съюза.
7. До приемането на съответно решение в съответствие с параграф 5 заключенията за най-добрите налични техники от референтните документи за НДНТ, приети от Комисията преди датата, посочена в член 83, се прилагат като заключения за НДНТ за целите на настоящата глава с изключение на член 15, параграфи 3 и 4.
Член 14
Условия на разрешителното
1. Държавите членки гарантират наличието в съответното разрешително на необходимите мерки за спазване на изискванията на членове 11 и 18.
Тези мерки включват най-малкото:
а)
норми за допустими емисии на замърсяващите вещества, изброени в приложение II, и други замърсяващи вещества, които е възможно да бъдат изпуснати от съответната инсталация в значителни количества, като се вземат предвид свойствата и способността им да пренасят замърсяване от един компонент на околната среда в друг;
б)
подходящи изисквания, осигуряващи опазване на почвата и подземните води, и мерки за мониторинг и управление на отпадъците, генерирани от инсталацията;
в)
подходящи изисквания за мониторинг на емисиите, в които се посочва:
i)
методологията на измерванията, честотата и процедурата за оценка; и
ii)
когато се прилага член 15, параграф 3, буква б) - наличието на резултати от мониторинг на емисиите за същите периоди от време и при същите референтни условия като тези за емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники;
г)
задължението за предоставяне на компетентния орган, редовно и най-малко веднъж годишно, на:
i)
информация въз основа на резултатите от мониторинга на емисиите, посочен в буква в), и други изисквани данни, които позволяват на компетентния орган да провери спазването на условията на разрешителното; и
ii)
когато се прилага член 15, параграф 3, буква б) - кратко изложение на резултатите от мониторинга на емисиите, позволяващо сравнение със свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива;
д)
подходящи изисквания за редовното поддържане и наблюдение на мерките, предприети за предотвратяване на емисиите в почвата и подземните води съгласно буква б), и подходящи изисквания относно периодичния мониторинг на почвата и подземните води във връзка със съответните опасни вещества, които е възможно да бъдат открити на площадката, като се взема предвид вероятността от замърсяване на почвата и подземните води на площадката, на която е разположена инсталацията;
е)
мерки, свързани с условия, различни от нормалните експлоатационни условия, като операции по пускане и спиране, течове, случаи на лошо функциониране, моментни прекъсвания и окончателно прекратяване на експлоатацията;
ж)
разпоредби за намаляването до минимум на замърсяванията на далечни разстояния или трансграничните замърсявания.
з)
условия за оценка на съответствието с нормите за допустими емисии или посочване на приложимите изисквания, определени другаде.
2. За целите на параграф 1, буква а) нормите за допустими емисии могат да бъдат допълнени или заменени от равностойни показатели или технически мерки, осигуряващи равностойна степен на опазване на околната среда.
3. Заключенията за НДНТ служат за отправна точка при определяне на условията на разрешителното.
4. Без да се засяга член 18, компетентният орган може да определя по-строги условия на разрешителното от тези, които могат да бъдат изпълнени чрез използването на най-добрите налични техники, описани в заключенията за НДНТ. Държавите-членки могат да установят правила, според които компетентният орган може да определя по-строги условия.
5. Когато компетентният орган определя условията на разрешителното въз основа на най-добра налична техника, която не е описана в никое от съответните заключения за НДНТ, той гарантира че:
а)
техниката е определена, като е обърнато специално внимание на критериите, изброени в приложение III; и
б)
изискванията на член 15 са спазени.
Когато посочените в първа алинея заключения за НДНТ не съдържат свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива, компетентният орган гарантира, че техниката, посочена в първа алинея, осигурява степен на опазване на околната среда, равностойна на постигнатата посредством най-добрите налични техники, описани в заключения за НДНТ.
6. Когато дадена дейност или вид производствен процес, провеждан в рамките на дадена инсталация, не са включени в никое от заключенията за НДНТ или в случай че тези заключения не се отнасят до всички потенциални въздействия от тази дейност или процес върху околната среда, компетентният орган, след предварителни консултации с оператора, определя условията на разрешителното въз основа на най-добрите налични техники, които той е определил за съответните дейности или процеси, като отделя особено внимание на критериите, изброени в приложение III.
7. По отношение на посочените в точка 6.6 от приложение I инсталации се прилагат параграфи 1-6 от настоящия член, без да се засяга законодателството относно хуманното отношение към животните.
Член 15
Норми за допустими емисии, равностойни показатели и технически мерки
1. Нормите за допустими емисии на замърсяващи вещества се прилагат към точката на изпускане на емисиите от инсталацията и при определянето на тези норми не се допуска отчитането на евентуалното им разреждане преди тази точка.
В случай на непряко изпускане на замърсяващи вещества във води, при определянето на нормите за допустими емисии на съответната инсталация се допуска да бъде отчетено действието на пречиствателна станция, при условие че се гарантира равностойна степен на опазване на околната среда като цяло и че това не води до по-висока степен на замърсяване на околната среда.
2. Без да се засяга член 18, нормите за допустими емисии и равностойните показатели и технически мерки, посочени в член 14, параграфи 1 и 2, се основават на най-добрите налични техники, без да предписват използване на каквато и да било техника или конкретна технология.
3. Компетентният орган определя норми за допустими емисии, които гарантират, че при нормални експлоатационни условия емисиите не надхвърлят емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники съгласно заключенията за НДНТ, посочени в член 13, параграф 5, по един от следните начини:
а)
като определя нормите за допустими емисии, които не надхвърлят емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники. Тези норми за допустими емисии се отнасят за същите или за по-кратки периоди от време и за същите референтни условия като емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники; или
б)
като определя норми за допустими емисии, различни от посочените в буква а) по отношение на нормите, периодите от време и референтните условия.
Когато се прилага буква б), компетентният орган извършва най-малко веднъж годишно оценка на резултатите от мониторинга на емисиите, за да се гарантира, че емисиите при нормални експлоатационни условия не са надвишили емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники.
4. Чрез дерогация от параграф 3 и без да се засяга член 18, в особени случаи компетентният орган може да определи не толкова строги норми за допустими емисии. Подобна дерогация може да бъде приложена само когато оценката покаже, че постигането на емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники, посочени в заключенията за НДНТ, би довело до разходи, които са несъразмерно високи с оглед ползите за околната среда поради:
а)
географското положение на съответната инсталация или местните екологични условия; или
б)
техническите характеристики на съответната инсталация.
Компетентният орган документира в приложение към условията на разрешителното причините за прилагането на първа алинея, в това число резултатите от оценката и обосновка за наложените условия.
Въпреки това нормите за допустими емисии, определени в съответствие с първа алинея, не може да бъдат по-високи от нормите за допустими емисии, определени в приложенията към настоящата директива, когато е приложимо.
Компетентният орган във всички случаи гарантира, че не се причинява значително замърсяване и че се постига висока степен на опазване на околната среда като цяло.
Въз основа на информацията, предоставена от държавите-членки в съответствие с член 72, параграф 1, по-специално относно прилагането на настоящия параграф, Комисията може при необходимост да оцени и допълнително да поясни, посредством насоки, критериите, които да се вземат предвид за прилагането на настоящия параграф.
Компетентните органи извършват повторна оценка на прилагането на първа алинея като част от всяко преразглеждане на условията на разрешителното съгласно член 21.
5. Компетентният орган може да предоставя временни дерогации от изискванията на параграфи 2 и 3 от настоящия член и от член 11, букви а) и б) с цел изпитване и използване на най-нови техники за общ срок, не по-дълъг от девет месеца, при условие че след изтичане на определения срок използването на техниката се прекратява или дейността достига най-малкото свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива.
Член 16
Изисквания за мониторинг
1. Когато е приложимо, изискванията за мониторинг, посочени в член 14, параграф 1, буква в), се основават на заключенията относно мониторинга, изложени в заключенията за НДНТ.
2. Честотата на периодичния мониторинг, посочен в член 14, параграф 1, буква д), се определя от компетентния орган в разрешително за всяка отделна инсталация или в общи правила със задължителна сила.
Без да се засяга първа алинея, периодичният мониторинг се извършва най-малко веднъж на пет години за подземните води и на десет години за почвите, освен ако този мониторинг не се основава на системна оценка на риска от замърсяване.
Член 17
Общи правила със задължителна сила за дейностите, изброени в приложение I
1. При приемането на общи правила със задължителна сила държавите-членки осигуряват комплексен подход и висока степен на опазване на околната среда, която е равностойна на този, която би могла да бъде постигната чрез отделните условия на разрешителното.
2. Общите правила със задължителна сила се основават на най-добрите налични техники, без да предписват използването на определена техника или специална технология с цел да се гарантира спазване на членове 14 и 15.
3. Държавите-членки гарантират, че общите правила със задължителна сила се актуализират така, че да вземат предвид развитието на най-добрите налични техники с цел да се гарантира спазването на член 21.
4. В общите правила със задължителна сила, приети в съответствие с параграфи 1- 3, се съдържа позоваване на настоящата директива или те се придружават от такова позоваване при официалното им публикуване.
Член 18
Стандарти за качество на околната среда
Когато даден стандарт за качество на околната среда изисква по-строги условия от тези, постижими чрез използването на най-добрите налични техники, в разрешителното се включват допълнителни мерки, без да се засяга действието на други мерки, които може да бъдат взети с цел спазване на стандартите за качество на околната среда.
Член 19
Развитие на най-добрите налични техники
Държавите-членки гарантират, че компетентният орган следи или е информиран за развитието на най-добрите налични техники, както и за публикуването на нови или актуализирани заключения за НДНТ, и предоставя тази информация на заинтересованата общественост.
Член 20
Промени на инсталациите от операторите
1. Държавите-членки вземат необходимите мерки, за да гарантират, че операторът информира компетентния орган за всяка планирана промяна в естеството на производствената дейност или във функционирането на инсталацията, или за разширението ѝ, която може да доведе до последици за околната среда. Когато е уместно, компетентният орган актуализира разрешителното.
2. Държавите членки вземат необходимите мерки, за да гарантират, че никакви планирани от оператора съществени промени не се извършват без разрешително, издадено в съответствие с настоящата директива.
Заявлението за разрешително и решението на компетентния орган се отнасят до частите на инсталацията и данните, изброени в член 12, които е възможно да бъдат засегнати от съществената промяна.
3. Всяка промяна в естеството на производствената дейност или функционирането, или разширението на инсталация се счита за съществена, ако със самата промяна или разширение се достигат праговите стойности за капацитет, определени в приложение I.
Член 21
Преразглеждане и актуализиране на условията на разрешителните от компетентния орган
1. Държавите-членки вземат необходимите мерки, за да гарантират, че компетентният орган периодично преразглежда, в съответствие с параграфи 2-5, всички условия на разрешителното и когато това е необходимо за гарантиране спазването на настоящата директива - актуализира тези условия.
2. По искане на компетентния орган операторът предоставя цялата информация, необходима за преразглеждане на условията на разрешителното, включително по-специално резултатите от мониторинга на емисиите и други данни, които позволяват да се направи сравнение между експлоатацията на инсталацията и най-добрите налични техники, описани в съответните заключения за НДНТ, както и свързаните с най-добрите налични техники емисионни нива.
При преразглеждането на условията на разрешителното компетентният орган използва всяка информация, получена при мониторинг или инспекция.
3. В срок от четири години от публикуването на решения относно заключения за НДНТ, приети в съответствие с член 13, параграф 5, свързани с основната дейност на дадена инсталация, компетентният орган гарантира, че:
а)
всички условия на разрешителното за съответната инсталация се преразглеждат и, при необходимост, актуализират, за да се гарантира съответствие с настоящата директива, и по-специално с член 15, параграфи 3 и 4, където е приложимо;
б)
инсталацията отговаря на условията на разрешителното.
При преразглеждането се вземат предвид всички нови или актуализирани заключения за НДНТ, приложими за инсталацията и приети в съответствие с член 13, параграф 5 след издаването на разрешителното или неговото последно преразглеждане.
4. Когато нито едно от заключенията за НДНТ не се отнася до дадена инсталация, условията на разрешителното се преразглеждат и, при необходимост, актуализират, когато развитието на най-добрите налични техники позволява значително намаляване на емисиите.
5. Условията на разрешителното се преразглеждат и, при необходимост, се актуализират най-малкото в следните случаи:
а)
при причиняване на замърсяване от инсталацията, което е толкова значително, че се налага преразглеждане на съществуващите норми за допустими емисии в разрешителното или включване на нови такива норми в него;
б)
когато експлоатационната безопасност изисква използването на други техники;
в)
когато е необходимо да се спазят нови или преразгледани стандарти за качество на околната среда в съответствие с член 18.
Член 22
Затваряне на площадки
1. Без да се засягат Директива 2000/60/ЕО, Директива 2004/35/ЕО, Директива 2006/118/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 декември 2006 г. за опазване на подземните води от замърсяване и влошаване на състоянието им (31) и съответното право на Съюза за опазване на почвите, компетентният орган определя условията на разрешителното така, че да гарантира спазването на параграфи 3 и 4 от настоящия член при окончателното прекратяване на дейностите.
2. Когато дейността включва използването, производството и изпускането на съответни опасни вещества, операторът, като взема предвид възможността от замърсяване на почвата или на подземните води на площадката на инсталацията, подготвя и представя на компетентния орган доклад за базовото състояние, преди да започне експлоатацията на дадена инсталация или преди актуализирането на разрешителното за инсталация за първи път след 7 януари 2013 г.
Докладът за базовото състояние съдържа информацията, необходима за определяне на състоянието на замърсяването на почвата и подземните води, така че да се направи количествено сравнение със състоянието при окончателното прекратяване на дейностите по параграф 3.
Докладът за базовото състояние съдържа най-малко следната информация:
а)
информация относно настоящото предназначение и когато има такова, минало предназначение на площадката;
б)
когато има, съществуващата информация за измервания на почвата и подземните води, която отразява състоянието към момента на изготвяне на доклада, или в противен случай - нови измервания на почвата и подземните води при отчитане на възможността от замърсяване на почвата и подземните води с опасните вещества, които ще се използват, произвеждат или изпускат от въпросната инсталация.
Когато изготвената съгласно други актове на националното право или правото на Съюза информация отговаря на изискванията на настоящия параграф, тя може да бъде включена във или приложена към представения доклад за базовото състояние.
Комисията изготвя насоки относно съдържанието на доклада за базовото състояние.
3. След окончателното прекратяване на дейностите операторът прави оценка на състоянието на замърсяване на почвата и подземните води със съответни опасни вещества, използвани, произведени или изпускани от инсталацията. В случай че инсталацията е причинила значително замърсяване на почвата и подземните води със съответни опасни вещества в сравнение със състоянието, установено в доклада за базовото състояние, посочен в параграф 2, операторът предприема необходимите мерки срещу замърсяването, така че да върне площадката в това състояние. За тази цел може да се вземе предвид техническата осъществимост на такива мерки.
Без да се засяга първа алинея, при окончателно прекратяване на дейностите и когато замърсяването на почвата и подземните води на площадката поражда значителен риск за човешкото здраве и околната среда в резултат на разрешени дейности, извършвани от оператора преди първоначалното актуализиране на разрешителното за инсталацията след 7 януари 2013 г., операторът, като взема предвид състоянието на площадката на инсталацията, установено в съответствие с член 12, параграф 1, буква г), предприема необходимите действия с цел да се отстранят, контролират, ограничат или намалят съответните опасни вещества, така че площадката, като се вземе предвид сегашното или одобреното ѝ бъдещо предназначение, вече да не представлява такъв риск.
4. В случай че от оператора не се изисква да подготви доклада за базовото състояние, посочен в параграф 2, след окончателното прекратяване на дейностите операторът предприема необходимите действия за отстраняване, контролиране, ограничаване или намаляване на съответните опасни вещества, така че площадката, като се вземе предвид сегашното или одобреното ѝ бъдещо предназначение, да не представлява повече значителен риск за човешкото здраве или за околната среда поради замърсяването на почвата и подземните води в резултат на позволените дейности и предвид състоянието на площадката на инсталацията, установено в съответствие с член 12, параграф 1, буква г).
Член 23
Екологични инспекции
1. Държавите-членки създават система за екологични инспекции на инсталациите с цел справяне с всички съответни последици за околната среда от съответните инсталации.
Държавите-членки гарантират, че операторите осигуряват на компетентните органи необходимото съдействие за извършване на всички посещения на място, за вземане на проби и за събиране на информацията, необходима за изпълнението на задълженията им за целите на настоящата директива.
2. Държавите-членки гарантират, че всички инсталации са включени в план за екологични инспекции на национално, регионално или местно равнище и осигуряват неговия редовен преглед и, когато е целесъобразно, актуализиране.
3. Всеки план за екологични инспекции включва следното:
а)
обща оценка на съответните важни въпроси, свързани с околната среда;
б)
географския район, включен в плана за инспекции;
в)
регистър на включените в плана инсталации;
г)
процедури за разработване на програми за рутинни екологични инспекции съгласно параграф 4;
д)
процедури за нерутинни екологични инспекции съгласно параграф 5;
е)
при необходимост, разпоредби за сътрудничеството между различните инспекционни органи.
4. Въз основа на плановете за инспекции компетентният орган изготвя редовно програми за рутинни екологични инспекции, в които се посочват честотата на посещенията на място за различните видове инсталации.
Периодът между две посещения на място се определя въз основа на системна оценка на екологичния риск на съответните инсталации и не надхвърля една година за инсталациите, които пораждат най-голям риск, и три години за инсталациите, които пораждат най-малък риск.
Ако при инспекция е установен сериозен случай на неспазване на условията на разрешителното, се провежда допълнително посещение на място в рамките на шест месеца от тази инспекция.
Системната оценка на екологичния риск се основава най-малкото на следните критерии:
а)
потенциалното и реалното въздействие на съответните инсталации върху човешкото здраве и околната среда, като се отчитат нивата и видовете емисии, уязвимостта на местната околна среда и рискът от аварии;
б)
данни за спазването на условията на разрешителното;
в)
участието на оператора в схемата на Съюза за управление по околна среда и одит (EMAS) съгласно Регламент (ЕО) № 1221/2009 (32).
Комисията може да приема насоки относно критериите за оценка на екологичния риск.
5. Нерутинни екологични инспекции за проучване на сериозни жалби, свързани с околната среда, сериозни екологични аварии и инциденти и случаи на неспазване на условията се провеждат възможно най-скоро и, когато е уместно, преди да се издаде, преразгледа или актуализира разрешителното.
6. След всяко посещение на място компетентният орган подготвя доклад, в който се описват съответните констатации относно съответствието на инсталацията с условията на разрешителното и заключенията по отношение на необходимостта от по-нататъшни действия.
Съответният оператор се уведомява за доклада в срок от два месеца от провеждане на посещението на място. Компетентният орган прави доклада обществено достояние в съответствие с Директива 2003/4/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2003 г. относно обществения достъп до информация за околната среда (33) в срок от четири месеца след провеждане на посещението на място.
Без да се засяга член 8, параграф 2, компетентният орган гарантира, че операторът предприема в рамките на разумен срок всички необходими действия, набелязани в доклада.
Член 24
Достъп до информация и участие на обществеността в процедурата за издаване на разрешително
1. Държавите-членки гарантират, че на заинтересованата общественост са осигурени навременни и ефективни възможности да участва в следните процедури:
а)
издаването на разрешително за нови инсталации;
б)
издаването на разрешително за всяка съществена промяна;
в)
издаването или актуализирането на разрешителното за инсталация, когато се предлага прилагането на член 15, параграф 4;
г)
актуализирането на разрешителното или на условията на разрешителното за инсталация в съответствие с член 21, параграф 5, буква а).
За такова участие се прилага процедурата, предвидена в приложение IV.
2. Когато е взето решение за издаване, преразглеждане или актуализиране на разрешително, компетентният орган предоставя на обществеността, включително чрез интернет във връзка с букви а), б) и е), следната информация:
а)
съдържанието на решението, включително копие от разрешителното и всички последващи актуализации;
б)
мотивите, на които се основава решението;
в)
резултатите от консултациите, проведени преди вземане на решението, и обяснение за начина, по който са взети предвид в същото решение;
г)
заглавието на референтните документи за НДНТ, свързани със съответната инсталация или дейност;
д)
начина, по който са определени условията на разрешителното, посочени в член 14, включително нормите за допустими емисии, спрямо най-добрите налични техники и емисионните нива, свързани с най-добрите налични техники;
е)
когато се предоставя дерогация в съответствие с член 15, параграф 4, конкретните причини за дерогацията въз основа на критериите съгласно същия параграф и наложените условия.
3. Компетентният орган предоставя на обществеността, включително чрез интернет най-малко във връзка с буква а), и:
а)
съответната информация относно мерките, предприети от оператора при окончателното прекратяване на дейностите в съответствие с член 22;
б)
резултатите от мониторинга на емисиите, изискван съгласно условията на разрешителното, с които разполага компетентният орган.
4. Параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член се прилагат при спазване на ограниченията, посочени в член 4, параграфи 1 и 2 от Директива 2003/4/ЕО.
Член 25
Достъп до правосъдие
1. Държавите-членки гарантират, че в съответствие със съответната национална правна система членовете на заинтересованата общественост имат достъп до законоустановена процедура на обжалване пред съд или друг независим и безпристрастен орган за оспорване на материалната или процесуална законосъобразност на решенията, действията или бездействията, за които се прилага член 24, когато е изпълнено едно от следните условия:
а)
имат достатъчен интерес;
б)
поддържат, че е накърнено право, когато административнопроцесуалното право на държавата-членка изисква това като предварително условие.
2. Държавите-членки определят на какъв етап могат да бъдат оспорвани решенията, действията или бездействията.
3. Държавите-членки определят какво представлява достатъчен интерес или накърняване на правата в съответствие с целта на заинтересованата общественост да се предостави широк достъп до правосъдие.
За тази цел интересите на всяка неправителствена организация, съдействаща за опазването на околната среда и отговаряща на всички изисквания на националното право, се считат за достатъчни за целите на параграф 1, буква а).
За такива организации също така се счита, че имат права, които могат да бъдат накърнени за целите на параграф 1, буква б).
4. Параграфи 1, 2 и 3 не изключват възможността за предварителна процедура на обжалване пред административния орган и не засягат изискването за изчерпване на процедурите за административно обжалване преди преминаването към процедурите на съдебно обжалване, ако съществува такова изискване съгласно националното право.
Всяка подобна процедура трябва да е справедлива, безпристрастна и своевременна и да не е прекомерно скъпа.
5. Държавите-членки гарантират, че на обществеността е предоставена практическата информация относно достъпа до процедури за административно и съдебно обжалване.
Член 26
Трансгранично въздействие
1. Когато на една държава-членка е известно, че експлоатацията на дадена инсталация може да има значително отрицателно въздействие върху околната среда на друга държава-членка или когато държава-членка, която може да бъде засегната в значителна степен, поиска това, държавата-членка, на чиято територия е подадено заявлението за разрешително съгласно член 4 или член 20, параграф 2, изпраща на другата държава-членка цялата информация, която се изисква да се осигури или предостави на обществеността съгласно приложение IV по същото време, когато я предоставя на разположение на обществеността.
Тази информация служи за основа за всякакви консултации, които са необходими в рамките на двустранните отношения между двете държави-членки при условията на взаимност и равнопоставеност.
2. В рамките на своите двустранни отношения държавите-членки гарантират, че в посочените в параграф 1 случаи заявленията се предоставят в течение на подходящ срок и на обществеността на държавата-членка, която вероятно ще бъде засегната, за да може тя да има правото на коментар по тях, преди компетентният орган да вземе своето решение.
3. Когато компетентният орган взема решение по заявлението, се вземат предвид резултатите от всички консултации съгласно параграфи 1 и 2.
4. Компетентният орган информира всяка държава-членка, която е била консултирана съгласно параграф 1, за взетото решение по заявлението и ѝ изпраща информацията, посочена в член 24, параграф 2. Тази държава-членка взема необходимите мерки, за да гарантира, че тази информация е предоставена по подходящ начин на заинтересованата общественост на нейната собствена територия.
Член 27
Най-нови техники
1. Когато е целесъобразно, държавите-членки насърчават разработването и прилагането на най-нови техники, по-специално на най-новите техники, набелязани в референтните документи за НДНТ.
2. Комисията определя насоки за подпомагане на държавите-членки при насърчаване на разработването и прилагането на най-новите техники, посочени в параграф 1.
ГЛАВА III
СПЕЦИАЛНИ РАЗПОРЕДБИ ЗА ГОРИВНИ ИНСТАЛАЦИИ
Член 28
Приложно поле
Настоящата глава се прилага по отношение на горивните инсталации, чиято обща номинална входяща топлинна мощност е равна или по-голяма от 50 MW, независимо от използвания вид гориво.
Настоящата глава не се прилага по отношение на следните горивни инсталации:
а)
инсталациите, в които горивните продукти се използват за пряко нагряване, за сушене или за друг вид обработка на предмети или материали;
б)
инсталациите за доизгаряне, които са предназначени за очистването на отпадъчните газове чрез горене и които не се използват като самостоятелни горивни инсталации;
в)
съоръженията за регенериране на каталитични крекинг-катализатори;
г)
съоръженията за конверсия на сероводород в сяра;
д)
реакторите, използвани в химическата индустрия;
е)
коксовите пещи;
ж)
кауперите на доменните пещи;
з)
всяко техническо съоръжение, използвано за задвижване на превозно средство, кораб или въздухоплавателно средство;
и)
газовите турбини и газовите двигатели, използвани на крайбрежни платформи;
й)
инсталации, използващи за гориво всякакви твърди или течни отпадъци, различни от отпадъците, посочени в член 3, точка 31, буква б).
Член 29
Правила за обединяване
1. Когато отпадъчни газове на две или повече отделни горивни инсталации се изпускат през общ комин, съвкупността от тези инсталации се счита за една-единствена горивна инсталация и техният капацитет се сумира за целите на изчисляването на номиналната входяща топлинна мощност
2. Ако две или повече отделни горивни инсталации, на които е издадено разрешително за първи път на 1 юли 1987 г. или след това, или чиито оператори са подали пълно заявление за такова разрешително на или след тази дата, са монтирани по такъв начин, че според компетентния орган при отчитане на техническите и икономическите фактори техните отпадъчни газове биха могли да бъдат изпускани от един общ комин, съвкупността от тези инсталации се счита за една-единствена горивна инсталация и техният капацитет се сумира за целите на изчисляването на номиналната входяща топлинна мощност.
3. Отделни горивни инсталации с номинална входяща топлинна мощност под 15 MW не се вземат предвид за целите на изчисляване на номиналната входяща топлинна мощност на съвкупността от горивни инсталации, посочена в параграфи 1 и 2.
Член 30
Норми за допустими емисии
1. Изпускането на отпадъчни газове от горивните инсталации се извършва контролирано през комин с една или повече димни тръби, чиято височина е изчислена така, че да пази човешкото здраве и околната среда.
2. Всички разрешителни за инсталации, оборудвани с горивни инсталации, на които е издадено разрешително преди 7 януари 2013 г., или чиито оператори са подали пълно заявление за разрешително преди тази дата, при условие че тези инсталации са пуснати в експлоатация не по-късно от 7 януари 2014 г., включват условия, чрез които се гарантира, че емисиите от тези инсталации във въздуха не надвишават нормите за допустими емисии, определени в част 1 от приложение V.
Всички разрешителни за инсталации, оборудвани с горивни инсталации, на които е било предоставено освобождаване съгласно член 4, параграф 4 от Директива 2001/80/ЕО и които са в експлоатация след 1 януари 2016 г., включват условия, чрез които се гарантира, че емисиите от тези инсталации във въздуха не надвишават нормите за допустими емисии, определени в част 2 от приложение V.
3. Всички разрешителни за инсталации, оборудвани с горивни инсталации, които не попадат в приложното поле на параграф 2, включват условия, чрез които се гарантира, че емисиите от тези инсталации във въздуха не надвишават нормите за допустими емисии, определени в част 2 от приложение V.
4. Нормите за допустими емисии, определени в части 1 и 2 от приложение V, както и минималните степени на десулфуризация, определени в част 5 от същото приложение, се прилагат за емисиите от всеки общ комин в съответствие с общата номинална входяща топлинна мощност на цялата горивна инсталация. Когато в приложение V се предвижда, че нормите за допустими емисии могат да се прилагат за част от горивна инсталация с ограничен брой експлоатационни часове, тези норми за емисии се прилагат само за емисиите от тази част на инсталацията, но се определят в съответствие с общата номинална входяща топлинна мощност на цялата горивна инсталация.
5. Компетентният орган може да предостави дерогация за максимален срок от шест месеца от задължението за спазване на нормите за допустими емисии, определени в параграфи 2 и 3 за серния диоксид, по отношение на горивните инсталации, които обикновено използват за тази цел нискосернисто гориво, когато операторът не е в състояние да спазва тези норми поради прекъсване на снабдяването с нискосернисто гориво в резултат на ситуация на сериозен недостиг.
Държавите-членки незабавно информират Комисията за всяка дерогация, предоставена съгласно първа алинея.
6. Компетентният орган може да предостави дерогация от задължението за спазване нормите за допустими емисии, определени в параграфи 2 и 3, когато горивна инсталация, която използва само газообразно гориво, поради внезапно прекъсване на снабдяването с газ по изключение използва други горива и поради тази причина ще се наложи да бъде оборудвана със съоръжение за очистване на отпадъчните газове. Срокът, за който се предоставя тази дерогация, не може да надхвърля 10 дни, освен ако не съществува крайна нужда от поддържането на енергийните доставки.
Операторът информира незабавно компетентният орган за всеки отделен случай по първа алинея.
Държавите-членки информират незабавно Комисията за всяка дерогация, предоставена съгласно първа алинея.
7. Когато дадена горивна инсталация се разшири, нормите за допустими емисии, определени в част 2 от приложение V, се прилагат за разширената част на инсталацията, засегната от промяната, и се определят в съответствие с общата номинална входяща топлинна мощност на цялата горивна инсталация. В случай на промяна в инсталацията, която може да има последици за околната среда и засяга част от инсталацията с номинална входяща топлинна мощност от 50 MW или повече, нормите за допустими емисии, определени в част 2 от приложение V, се прилагат за частта от инсталацията, засегната от промяната, в съответствие с общата номинална входяща топлинна мощност на цялата горивна инсталация.
8. Нормите за допустими емисии, определени в части 1 и 2 от приложение V, не се прилагат за следните горивни инсталации:
а)
дизелови двигатели;
б)
регенерационни котли в рамките на инсталации за производство на целулозна каша.
9. Въз основа на най-добрите налични техники Комисията разглежда необходимостта от определяне на норми за допустими емисии за целия Съюз, както и необходимостта от изменение на нормите за допустими емисии, определени в приложение V, по отношение на следните горивни инсталации:
а)
горивните инсталации, посочени в параграф 8;
б)
горивни инсталации в рафинерии, които използват за гориво отпадъци от дестилация и от конверсия при рафинирането на суров нефт за собствена консумация самостоятелно или съвместно с други горива, като се отчитат особеностите на енергийните системи на рафинериите;
в)
горивни инсталации, които използват газообразни горива, различни от природен газ;
г)
горивни инсталации в химически инсталации, които използват за гориво течни производствени отпадъци с нетърговска цел за собствена консумация.
До 31 декември 2013 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно резултатите от този преглед, който по целесъобразност е придружен от законодателно предложение.
Член 31
Степен на десулфуризация
1. За горивните инсталации, използващи местно произведено твърдо гориво, които поради характеристиките на съответното гориво не могат да спазят нормите за допустими емисии за серен диоксид, посочени в член 30, параграфи 2 и 3, държавите-членки могат вместо тях да прилагат минималните степени на десулфуризация, определени в част 5 от приложение V, в съответствие с правилата за съответствие, предвидени в част 6 от това приложение, и с предварителното одобрение от компетентния орган на техническия доклад, посочен в член 72, параграф 4, буква а).
2. За горивни инсталации, използващи местно произведено твърдо гориво, които съвместно изгарят отпадъци и които, поради характеристиките на местно произведеното твърдо гориво, не могат да спазят стойностите Спроцес за серен диоксид, определени в част 4, точка 3.1 или 3.2 от приложение VI, държавите-членки могат вместо тях да прилагат минималните степени на десулфуризация, определени в част 5 от приложение V, в съответствие с правилата за съответствие, предвидени в част 6 от това приложение. Ако държавите-членки изберат да прилагат настоящата алинея, стойността Сотпадъци, посочена в част 4, точка 1 от приложение VI, е равна на 0 mg/Nm3.
3. До 31 декември 2019 г. Комисията разглежда възможността за прилагане на минималните степени за десулфуризация, определени в част 5 от приложение V, като взема предвид по-специално най-добрите налични техники и ползите, получени от намаляването на емисиите на серен диоксид.
Член 32
Преходен национален план
1. По време на периода от 1 януари 2016 г. до 30 юни 2020 г. държавите-членки могат да изготвят и прилагат преходен национален план, който обхваща горивните инсталации с разрешителни, издадени за първи път преди 27 ноември 2002 г. или чиито оператори са подали пълно заявление за разрешително преди тази дата, при условие че инсталацията е пусната в експлоатация не по-късно от 27 ноември 2003 г. За всяка горивна инсталация, обхваната от този план, планът включва емисиите на един или повече от следните замърсители: азотни оксиди, серен диоксид и прах. За газовите турбини планът обхваща само емисиите на азотни оксиди.
Преходният национален план не включва следните горивни инсталации:
а)
горивни инсталации, за които се прилага член 33, параграф 1;
б)
горивни инсталации в рафинерии, които използват за гориво нискокалорични газове от газообразуването от отпадъци от рафиниране или остатъци от дестилация и от конверсия при рафинирането на суров нефт за собствена консумация самостоятелно или съвместно с други горива;
в)
горивни инсталации, за които се прилага член 35;
г)
горивни инсталации, за които е предоставено освобождаването, посочено в член 4, параграф 4 от Директива 2001/80/ЕО.
2. Горивните инсталации, обхванати от плана, могат да бъдат освободени от задължението за спазване на посочените в член 30, параграф 2 норми за допустими емисии на замърсителите, за които се прилага планът, или, когато е приложимо, от задължението за спазване на посочените в член 31 степени на десулфуризация.
Нормите за допустими емисии за серен диоксид, азотни оксиди и прах, определени в разрешителното за горивната инсталация, приложими към 31 декември 2015 г., съгласно по-специално изискванията на директиви 2001/80/ЕО и 2008/1/ЕО, най-малкото се запазват.
Горивни инсталации с обща номинална входяща топлинна мощност от повече от 500 MW, използващи твърди горива, чието първоначално разрешително е издадено след 1 юли 1987 г., спазват нормите за допустими емисии на азотни оксиди, определени в част 1 от приложение V.
3. За всеки от замърсителите, за които той се прилага, в преходния национален план се определя таван на максималните общи годишни емисии от всички инсталации, обхванати от плана, въз основа на общата номинална входяща топлинна мощност на всяка инсталация към 31 декември 2010 г., нейния действителен годишен брой експлоатационни часове и нейната консумация на гориво, определени като средна стойност за последните десет години на експлоатация до 2010 г. включително.
Таванът за 2016 г. се изчислява въз основа на съответните норми за допустими емисии, определени в приложения III-VII към Директива 2001/80/ЕО или, когато е приложимо, въз основа на степените на десулфуризация, определени в приложение III към Директива 2001/80/ЕО. При газовите турбини се използват нормите за допустими емисии на азотни оксиди, определени за такива инсталации в част Б от приложение VI към Директива 2001/80/ЕО. Таванът за 2019 г. и 2020 г. се изчислява въз основа на съответните норми за допустими емисии, определени в част 1 от приложение V към настоящата директива или, когато е приложимо, въз основа на степените на десулфуризация, определени в част 5 от приложение V към настоящата директива. Таваните за 2017 г. и 2018 г. се определят чрез линейно намаление на таваните между 2016 г. и 2019 г.
Ако инсталация, включена в преходния национален план, бъде затворена или престане да попада в приложното поле на глава III, това не води до увеличаване на общите годишни емисии от останалите включени в плана инсталации.
4. Преходният национален план съдържа също така разпоредби за мониторинг и докладване, съответстващи на установените съгласно член 41, буква б) правила, както и мерки, предвидени за всяка една от инсталациите с цел да се гарантира своевременното спазване на нормите за допустими емисии, които ще се прилагат от 1 юли 2020 г.
5. Държавите-членки представят на Комисията своите преходни национални планове не по-късно от 1 януари 2013 г.
Комисията извършва оценка на плановете и когато не направи възражения в срок от 12 месеца от получаването на даден план, съответната държава-членка счита, че планът ѝ е приет.
Ако Комисията прецени, че планът не отговаря на правилата за изпълнение, установени в съответствие с член 41, буква б), тя информира съответната държава-членка, че планът ѝ не може да бъде приет. По отношение на оценката на новия вариант на плана, който държавите-членки представят на Комисията, срокът по втора алинея е шест месеца.
6. Държавите-членки информират Комисията относно всякакви последващи изменения на плана.
Член 33
Временна дерогация
1. По време на периода от 1 януари 2016 г. до 31 декември 2023 г. горивните инсталации могат да бъдат освободени от задължението за спазване на нормите за допустими емисии, посочени в член 30, параграф 2, и когато е приложимо, от задължението за спазване на степените на десулфуризация, посочени в член 31, както и от включване в преходния национален план, посочен в член 32, ако са изпълнени следните условия:
а)
в писмена декларация, представена на компетентния орган най-късно до 1 януари 2014 г., операторът на горивната инсталация се задължава да не експлоатира инсталацията за период, надхвърлящ 17 500 експлоатационни часа, който започва от 1 януари 2016 г. и завършва не по-късно от 31 декември 2023 г.;
б)
операторът е задължен да представя ежегодно на компетентния орган отчет за броя експлоатационни часове, използвани от 1 януари 2016 г.;
в)
нормите за допустими емисии на серен диоксид, азотни оксиди и прах, определени в разрешителното за горивната инсталация, приложими към 31 декември 2015 г. съгласно по-специално на изискванията на директиви 2001/80/ЕО и 2008/1/ЕО, най-малкото се запазват по време на остатъка от периода на функциониране на инсталацията; горивни инсталации с обща номинална входяща топлинна мощност над 500 MW, използващи твърди горива, на които първоначалното разрешително за експлоатация е било издадено след 1 юли 1987 г., спазват нормите за допустими емисии на азотни оксиди, определени в част 1 от приложение V; и
г)
на горивната инсталация не е предоставено освобождаването, посочено в член 4, параграф 4 от Директива 2001/80/ЕО.
2. Най-късно на 1 януари 2016 г. всяка държава-членка представя на Комисията списък с горивните инсталации, за които се прилага параграф 1, в който се посочват тяхната обща номинална входяща топлинна мощност, използваните видове гориво и приложимите норми за допустими емисии за серен диоксид, азотни оксиди и прах. За инсталациите, за които се прилага параграф 1, държавите-членки предоставят ежегодно на Комисията отчет за броя експлоатационни часове, използвани от 1 януари 2016 г.
3. За горивни инсталации, които към 6 януари 2011 г. са част от малка изолирана мрежа и произвеждат към тази дата минимум 35 % от електроенергията в тази мрежа, които поради техническите си характеристики не могат да спазят нормите за допустими емисии, посочени в член 30, параграф 2, периодът на експлоатация, посочен в параграф 1, буква а) от настоящия член, е 18 000 експлоатационни часа, като този период започва на 1 януари 2020 г. и завършва не по-късно от 31 декември 2023 г., а датата по параграф 1, буква б) и параграф 2 от настоящия член е 1 януари 2020 г.
4. За горивни инсталации с обща номинална входяща топлинна мощност, превишаваща 1 500 MW, пуснати в експлоатация преди 31 декември 1986 г. и използващи местно произведено твърдо гориво с долна топлина на изгаряне, непревишаваща 5 800 kJ/kg, съдържание на влага, превишаващо 45 тегловни %, комбинирано съдържание на влага и пепел, превишаващо 60 тегловни %, и съдържание на калциев оксид в пепелта, превишаващо 10 %, периодът на експлоатация по параграф 1, буква а) е 32 000 експлоатационни часа.
Член 34
Малки изолирани мрежи
1. До 31 декември 2019 г., горивните инсталации, които към 6 януари 2011 г. са част от малка изолирана мрежа, могат да бъдат освободени от задължението за спазване на нормите за допустими емисии, посочени в член 30, параграф 2, и когато е приложимо, от задължението за спазване на степените на десулфуризация, посочени в член 31. До 31 декември 2019 г. нормите за допустими емисии, определени в разрешителните на съответните горивни инсталации, съгласно по-специално на изискванията на директиви 2001/80/ЕО и 2008/1/ЕО, най-малкото се запазват.
2. Горивни инсталации с обща номинална входяща топлинна мощност над 500 MW, използващи твърди горива, чието първоначално разрешително за експлоатация е било издадено след 1 юли 1987 г., спазват нормите за допустими емисии на азотни оксиди, определени в част 1 от приложение V.
3. Когато на територията на държава-членка има горивни инсталации, по отношение на които се прилага настоящата глава, които са част от малка изолирана мрежа, преди 7 януари 2013 г. съответната държава-членка представя на Комисията списък с въпросните горивни инсталации, общата годишна консумация на енергия на малката изолирана мрежа и количеството енергия, получено чрез свързване с други мрежи.
Член 35
Инсталации за централно отопление
1. До 31 декември 2022 г. дадена горивна инсталация може да бъде освободена от спазване на нормите за допустими емисии, посочени в член 30, параграф 2, и степените за десулфуризация, посочени в член 31, ако са изпълнени следните условия:
а)
общата номинална входяща топлинна мощност на горивната инсталация не надвишава 200 MW;
б)
първоначалното разрешително на инсталацията е издадено преди 27 ноември 2002 г. или операторът на инсталацията е подал пълно заявление за разрешително преди тази дата, при условие че инсталацията е пусната в експлоатация не по-късно от 27 ноември 2003 г.;
в)
най-малко 50 % от производството на полезна топлоенергия на инсталацията, определено като плаваща средна стойност за период от пет години, се предоставя под формата на пара или топла вода на обществена мрежа за централно отопление; и
г)
до 31 декември 2022 г. нормите за допустими емисии за серен диоксид, азотни оксиди и прах, определени в нейното разрешително, които са приложими към 31 декември 2015 г., съгласно по-специално изискванията на директиви 2001/80/ЕО и 2008/1/ЕО, най-малкото се запазват.
2. Най-късно на 1 януари 2016 г. всяка държава-членка представя на Комисията списък с горивните инсталации, за които се прилага параграф 1, в който се посочва тяхната обща номинална входяща топлинна мощност, използваните видове гориво и приложимите норми за допустими емисии за серен диоксид, азотни оксиди и прах. В допълнение, по отношение на всички горивни инсталации, за които се прилага параграф 1 и по време на периода, посочен в същия параграф, държавите-членки ежегодно информират Комисията за съотношението на производството на полезна топлоенергия на всяка инсталация, предоставена под формата на пара или топла вода на обществена мрежа за централно отопление, изразено като плаваща средна стойност за предходните пет години.
Член 36
Съхранение на въглероден диоксид в геоложки формации
1. Държавите-членки гарантират, че операторите на всички горивни инсталации с номинална електрическа изходяща мощност от 300 мегавата или повече, за които е предоставено първоначално разрешение за строеж или, при липса на такава процедура, първоначално разрешение за експлоатация след влизането в сила на Директива 2009/31/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 г. относно съхранението на въглероден диоксид в геоложки формации (34), са направили оценка дали се изпълнени следните условия:
а)
има налични подходящи места за хранилища,
б)
транспортните съоръжения са технически и икономически осъществими,
в)
има техническа и икономическа възможност за адаптиране на инсталациите за улавяне на въглероден диоксид.
2. Ако са спазени условията, предвидени в параграф 1, компетентният орган гарантира, че на площадката, на която е разположена инсталацията, е отделено подходящо пространство за оборудването, необходимо за улавяне и сгъстяване на въглероден диоксид. Компетентният орган определя дали са спазени условията въз основа на оценката по параграф 1 и на друга налична информация, по-специално свързана с опазването на околната среда и човешкото здраве.
Член 37
Лошо функциониране или повреда на пречиствателни съоръжения
1. Държавите-членки гарантират, че в разрешителните са предвидени процедури при лошо функциониране или повреда на пречиствателните съоръжения.
2. В случай на повреда компетентният орган изисква от оператора да намали или да спре дейностите си, ако връщането към нормална експлоатация не е възможно в рамките на 24 часа, или да експлоатира инсталацията, като използва слабо замърсяващи горива.
Операторът уведомява компетентния орган в рамките на 48 часа след установяване на лошо функциониране или повреда на пречиствателното оборудване.
Общата продължителност на експлоатация на инсталацията без пречиствателно съоръжение не може да превишава 120 часа за всеки период от 12 месеца.
Компетентният орган може да предостави дерогация от времевото ограничение, определено в първа и трета алинея, в някой от следните случаи:
а)
съществува крайна нужда от поддържането на енергийните доставки,
б)
за ограничен период от време повредената горивна инсталация ще бъде заменена от друга инсталация, която може да предизвика общо увеличение на емисиите.
Член 38
Мониторинг на емисиите във въздуха
1. Държавите-членки осигуряват извършването на мониторинг на замърсяващите вещества във въздуха съгласно част 3 от приложение V.
2. Инсталирането и функционирането на автоматизираното оборудване за мониторинг подлежат на контрол и годишни контролни изпитвания съгласно част 3 от приложение V.
3. Компетентният орган определя мястото за вземане на проби или измервания, които ще служат за мониторинг на емисиите.
4. Всички резултати от мониторинга се записват, обработват и представят по начин, който позволява на компетентния орган да проверява дали се спазват експлоатационните условия и нормите за допустими емисии, включени в разрешителното.
Член 39
Спазване на нормите за допустими емисии
Нормите за допустими емисии във въздуха се считат за спазени, ако са изпълнени условията, определени в част 4 от приложение V.
Член 40
Горивна инсталация за няколко горива
1. В случай на горивна инсталация за няколко горива, изискваща едновременното използване на две или повече горива, компетентният орган определя нормите за допустими емисии при спазване на следната последователност:
а)
използва се нормата за допустими емисии, отнасяща се за всеки вид гориво и за всеки замърсител, съответстваща на общата номинална входяща топлинна мощност на цялата горивна инсталация, определена в части 1 и 2 от приложение V;
б)
изчисляват се нормите за допустими емисии за всеки вид гориво; тези норми се получават, като се умножат индивидуалните норми за допустими емисии, посочени в буква а), по входящата топлинна мощност, получена от всеки вид гориво, и като резултатът от умножението се раздели на сумата от входящата топлинна мощност, получена от всички горива,
в)
сумират се нормите за допустими емисии, изчислени за всеки вид гориво.
2. При горивни инсталации за няколко горива, посочени в член 30, параграф 2, които използват за гориво отпадъци от дестилация и от конверсия при рафинирането на суров нефт за собствена консумация самостоятелно или съвместно с други горива, вместо нормите за допустими емисии, определени съгласно параграф 1, могат да се използват следните норми за допустими емисии:
а)
ако по време на експлоатацията на горивната инсталация делът на определящото гориво в сумата от входящата топлинна мощност, получена от всички горива, е 50 % или повече - нормата за допустими емисии за определящото гориво, определена в част 1 от приложение V;
б)
ако делът на определящото гориво в сумата от входящата топлинна мощност, получена от всички горива, е по-малко от 50 % - нормата за допустими емисии, определена при спазване на следната последователност:
i)
използват се нормите за допустими емисии, определени в част 1 от приложение V за всеки вид използвано гориво, съответстващи на общата номинална входяща топлинна мощност на горивната инсталация;
ii)
изчислява се нормата за допустими емисии за определящото гориво, като нормата за допустими емисии, определена за това гориво съгласно подточка i), се умножи по коефициент 2 и от получения резултат се извади нормата за допустими емисии за този вид използвано гориво, който е с най-ниската норма за допустими емисии, определена в част 1 от приложение V, съответстваща на общата номинална входяща топлинна мощност на горивната инсталация;
iii)
определя се нормата за допустими емисии, изчислена за всеки вид използвано гориво, като се умножи нормата за допустими емисии, определена съгласно подточки i) и ii), по входящата топлинна мощност, получена от съответното гориво, и резултатът от умножението се раздели на сумата от входящата топлинна мощност, получена от всички горива;
iv)
сумират се нормите за допустими емисии, изчислени за всеки вид гориво, определени съгласно подточка iii).
3. При горивни инсталации за няколко горива, за които се прилага член 30, параграф 2, които използват за гориво отпадъци от дестилация и от конверсия при рафинирането на суров нефт за собствена консумация самостоятелно или съвместно с други горива, вместо нормите за допустими емисии, определени съгласно параграф 1 или 2 от настоящия член, могат да се прилагат средните норми за допустими емисии на серен диоксид, определени в част 7 от приложение V.
Член 41
Правила за изпълнение
Установяват се правила за изпълнение по отношение на:
а)
определянето на периодите на пускане и спиране, посочени в член 3, точка 27 и в част 4, точка 1 от приложение V; и
б)
преходните национални планове, посочени в член 32, и по-специално определянето на таваните на емисиите и свързаните с тях мониторинг и докладване.
Тези правила за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по регулиране, посочена в член 75, параграф 2. Комисията представя съответни предложения не по-късно от 7 юли 2011 г.
ГЛАВА IV
СПЕЦИАЛНИ РАЗПОРЕДБИ ЗА ИНСТАЛАЦИИ ЗА ИЗГАРЯНЕ НА ОТПАДЪЦИ И ИНСТАЛАЦИИ ЗА СЪВМЕСТНО ИЗГАРЯНЕ
Член 42
Приложно поле
1. Настоящата глава се прилага за инсталации за изгаряне на отпадъци и за съвместно изгаряне на отпадъци, в които се извършва изгаряне или съвместно изгаряне на твърди или течни отпадъци.
Настоящата глава не се прилага по отношение на инсталации за газообразуване или пиролиза, ако газовете, получени в резултат на тази термична обработка на отпадъци, са очистени до такава степен, че преди изгарянето вече не представляват отпадъци и не могат да предизвикат емисии, по-големи от емисиите, получени от горене на природен газ.
За целите на настоящата глава инсталациите за изгаряне на отпадъци и инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци включват всички линии за изгаряне или съвместно изгаряне, инсталациите за приемане, за складиране и за предварителна обработка на същото място на отпадъците, системите за захранване с отпадъци, с гориво и с въздух, котлите, инсталациите за обработка на отпадъчните газове; инсталациите за обработка на същото място или за складиране на остатъците и на отпадъчните води, комините, апаратите и системите за управление на операциите по изгаряне или съвместно изгаряне и на записване и мониторинг на условията на изгаряне или съвместно изгаряне.
Ако при термичната обработка на отпадъци се прилагат процеси, различни от окисляване, като пиролиза, газообразуване или плазмено обработване, инсталацията за изгаряне на отпадъци или инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци включва както процеса на термична обработка, така и последващия процес на изгаряне.
Ако съвместното изгаряне се извършва, така че основната цел на инсталацията е термична обработка на отпадъците, а не производство на енергия или на материални продукти, инсталацията се счита за инсталация за изгаряне на отпадъци.
2. Настоящата глава не се прилага за следните инсталации:
а)
инсталации, в които се обработват изключително следните отпадъци:
i)
отпадъците, изброени в член 3, точка 31, буква б);
ii)
радиоактивни отпадъци;
iii)
животински трупове, за които се прилага Регламент (ЕО) № 1774/2002 на Европейския парламент и на Съвета от 3 октомври 2002 г. за установяване на здравни правила относно странични животински продукти, непредназначени за консумация от човека (35);
iv)
отпадъци, получени в резултат на проучване и експлоатация на нефтени и газови ресурси, генерирани от крайбрежни инсталации и изгорени на борда на тези инсталации;
б)
експериментални инсталации, използвани за научни изследвания, развойна дейност и изпитване, имащи за цел да подобрят процеса на изгаряне и обработващи по-малко от 50 тона отпадъци на година.
Член 43
Определение за „остатък“
За целите на настоящата глава „остатък“ означава всякакъв твърд или течен отпадък, генериран от инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци.
Член 44
Заявления за разрешително
Заявлението за разрешително за инсталация за изгаряне на отпадъци или за инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци включва описание на мерките, предвидени с цел гарантиране изпълнението на следните изисквания:
а)
инсталацията е създадена и оборудвана и ще бъде поддържана и експлоатирана по такъв начин, че изискванията на настоящата глава да бъдат спазени, като се отчитат категориите отпадъци, които ще се изгарят или ще се изгарят съвместно;
б)
отделената топлина от изгарянето и съвместното изгаряне се оползотворява, когато това е осъществимо, чрез производство на топлина, пара или енергия;
в)
количеството на произведените остатъци и тяхната вредност ще бъдат сведени до минимум и те ще бъдат рециклирани, когато това е целесъобразно;
г)
обезвреждането на остатъците, чието създаване не може да бъде избегнато или намалено, или които не могат да бъдат рециклирани, ще се осъществява при спазването на националното право и правото на Съюза.
Член 45
Условия на разрешителното
1. Разрешителното съдържа следното:
а)
списък на всички видове отпадъци, които могат да бъдат обработвани, включващ, ако е възможно, най-малкото видовете отпадъци, изброени в Европейския списък на отпадъците, предвиден с Решение 2000/532/ЕО и съдържащ, когато е целесъобразно, информация за количеството на всеки вид отпадъци;
б)
общия капацитет на изгаряне или на съвместно изгаряне на инсталацията;
в)
нормите за допустими емисии във въздуха и водата;
г)
изискванията за рН, температурата и дебита на заустването на отпадъчни води;
д)
процедурите и честотата на вземане на проби и измерване, които да бъдат използвани, за да се спазят условията за мониторинг на емисиите;
е)
максималната допустима продължителност на технически неизбежните спирания, разстройвания или повреди на системите за пречистване или на системите за измерване, по време на които емисиите във въздуха и заустването на отпадъчни води могат да надвишават предвидените норми за допустими емисии.
2. Освен изискванията, предвидени в параграф 1, разрешителното, издадено за дадена инсталация за изгаряне на отпадъци или за инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци, работеща с опасни отпадъци, включва следното:
а)
списък с количествата на различните категории опасни отпадъци, които могат да бъдат обработвани;
б)
минималния и максимален масов дебит на тези опасни отпадъци, минималната и максимална топлина на изгаряне и максималното съдържание на полихлорирани бифенили, пентахлорфенол, хлор, флуор, сяра, тежки метали и други замърсяващи вещества.
3. Държавите-членки могат да изготвят списъци на категориите отпадъци за включване в разрешителното, които могат да бъдат изгаряни съвместно в някои категории инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци.
4. Компетентният орган периодично преразглежда и актуализира, ако е необходимо, условията на разрешителното.
Член 46
Контрол на емисиите
1. Отпадъчните газове от инсталации за изгаряне на отпадъци и инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци се изхвърлят по контролиран начин, посредством комин, чиято височина се изчислява така, че да пази човешкото здраве и околната среда.
2. Емисиите във въздуха от инсталации за изгаряне на отпадъци и инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци не надвишават нормите за допустими емисии, определени в части 3 и 4 от приложение VI, или определени в съответствие с част 4 от посоченото приложение.
Ако в дадена инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци повече от 40 % от отдаването на топлина е получено от опасни отпадъци, или ако в инсталацията се изгарят съвместно необработени смесени битови отпадъци, се прилагат нормите за допустими емисии, определени в част 3 от приложение VI.
3. Заустването във водна среда на отпадъчни води от пречистване на отпадъчни газове се ограничава в рамките на възможното и концентрациите на замърсяващи вещества не надвишават нормите за допустими емисии, определени в част 5 от приложение VI.
4. Нормите за допустими емисии се прилагат в точката, при която отпадъчните води от пречистване на отпадъчни газове се заустват от инсталацията за изгаряне на отпадъци или от инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци.
Когато отпадъчните води от пречистване на отпадъчни газове се обработват извън инсталацията за изгаряне на отпадъци или инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци в инсталация за обработка, предназначена изключително за пречистване на този тип отпадъчни води, нормите за допустими емисии, определени в част 5 от приложение VI, се прилагат в точката, в която отпадъчните води напускат инсталацията за обработка. Когато отпадъчните води от пречистване на отпадъчни газове се обработват заедно с други източници на отпадъчни води, на място или във външна инсталация, операторът прави подходящи изчисления във връзка с масовия баланс, като използва резултатите от измерванията, предвидени в част 6, точка 2 от приложение VI, за да определи какви са емисионните нива при окончателното заустване на отпадъчните води, които може да се дължат на отпадъчните води от пречистване на отпадъчни газове.
В никакъв случай не се допуска разреждането на отпадъчни води с цел спазване на нормите за допустими емисии, определени в част 5 от приложение VI.
5. Площадките на инсталациите за изгаряне на отпадъци и инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци, включително съответните зони за складиране на отпадъци се проектират и експлоатират така, че да се избегне неразрешеното и инцидентно заустване на всякакви замърсяващи вещества в почвата, в повърхностните води и в подземните води.
Осигурява се колектор за замърсени дъждовни води, стичащи се от площадката на инсталацията за изгаряне на отпадъци или на инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци, както и за замърсена в резултат на разливи или противопожарни операции вода. Капацитетът на складиране на този колектор трябва да бъде достатъчен, за да могат тези води при нужда да бъдат анализирани и обработени преди заустването им.
6. Без да се засяга член 50, параграф 4, буква в), в случай на надвишаване на нормите за допустими емисии инсталацията за изгаряне на отпадъци или инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци, или отделните пещи, които са част от инсталацията за изгаряне на отпадъци или от инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци при никакви обстоятелства не продължават да изгарят отпадъци през повече от четири часа без прекъсване.
Общата продължителност на експлоатацията при такива условия не надвишава 60 часа годишно.
Времевото ограничение, установено във втора алинея се прилага за пещите, които са свързани с една-единствена система за пречистване на отпадъчни газове.
Член 47
Повреда
В случай на повреда операторът намалява или прекратява операциите при първа възможност до възстановяване на нормалното функциониране.
Член 48
Мониторинг на емисиите
1. Държавите-членки гарантират, че мониторингът на емисиите се извършва в съответствие с части 6 и 7 от приложение VI.
2. Инсталирането и функционирането на автоматизирани измервателни системи подлежи на контрол и годишни контролни изпитвания, както е предвидено в част 6, точка 1 от приложение VI.
3. Компетентният орган определя местоположението на точките за вземане на проби или за измервания, които ще бъдат използвани за мониторинг на емисиите.
4. Всички резултати от мониторинга се записват, обработват и представят по начин, който позволява на компетентния орган да проверява дали се спазват експлоатационните условия и нормите за допустими емисии, включени в разрешителното.
5. От момента, в който в рамките на Съюза съществуват подходящи техники за измерване, Комисията чрез делегирани актове в съответствие с член 76 и при спазване на условията, предвидени в членове 77 и 78, определя датата, от която трябва да бъдат осъществявани непрекъснати измервания за емисиите на тежки метали, диоксини и фурани във въздуха.
Член 49
Спазване на нормите за допустими емисии
Нормите за допустими емисии във въздуха и във водата, се считат за спазени, ако са изпълнени условията, описани в част 8 от приложение VI.
Член 50
Експлоатационни условия
1. Инсталациите за изгаряне на отпадъци се експлоатират така, че да достигат равнище на изгаряне, при което съдържанието на общ органичен въглерод в пепелта и сгуриите да бъде по-малко от 3 % или тяхната загуба при запалване да бъде по-малка от 5 % от сухото тегло на материала. Ако е необходимо, се използват техники за предварителна обработка на отпадъците.
2. Инсталациите за изгаряне на отпадъци се проектират, оборудват, конструират и експлоатират така, че, дори при най-неблагоприятни условия, температурата на газовете, получени от изгарянето на отпадъци, да бъде повишена след последното впръскване на въздух за горенето по хомогенен и контролиран начин до най-малко 850 °C поне за две секунди.
Инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци се проектират, оборудват, конструират и експлоатират така, че дори при най-неблагоприятни условия температурата на газовете, получени от съвместното изгаряне на отпадъци, да бъде повишена по хомогенен и контролиран начин до най-малко 850 °C поне за две секунди.
Ако се изгарят или изгарят съвместно опасни отпадъци, чието съдържание на халогенизирани органични вещества, изразено в хлор, е по-голямо от 1 %, то температурата, необходима за спазване на първа и втора алинея, е най-малко 1 100 °C.
При инсталации за изгаряне на отпадъци определените в първа и трета алинея температури се измерват близо до вътрешната стена на горивната камера. Компетентният орган може да разреши измерването да се извършва в друга представителна точка на горивната камера.
3. Всяка горивна камера на инсталацията за изгаряне на отпадъци се оборудва с най-малко една допълнителна горелка. Тази горелка се задейства автоматично, когато температурата на горивните газове падне под температурите, посочени в параграф 2, след последното впръскване на въздух за горенето. Тази горелка се използва и при операциите по пускане и спиране, за да се гарантира, че тези температури се поддържат постоянно по време на посочените операции и докато неизгорелите отпадъци се намират в горивната камера.
Допълнителната горелка не може да бъде захранвана с горива, които могат да предизвикат по-високи емисии от тези, получени при горенето на газьол по смисъла на член 2, точка 2 от Директива 1999/32/ЕО на Съвета от 26 април 1999 г. относно намаляването на съдържанието на сяра в определени течни горива (36), втечнен газ или природен газ.
4. Инсталациите за изгаряне на отпадъци и инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци използват автоматична система, която възпрепятства захранването с отпадъци в следните случаи:
а)
по време на операциите по пускане, докато бъде достигната температурата, посочена в параграф 2 от настоящия член, или определената в съответствие с член 51, параграф 1 температура;
б)
всеки път, когато температурата, посочена в параграф 2 от настоящия член, или определената в съответствие с член 51, параграф 1 температура не се поддържа;
в)
всеки път, когато непрекъснатите измервания показват, че някоя от нормите за допустими емисии е надвишена поради разстройване или повреда на системите за пречистване на отпадъчни газове.
5. Топлината, отделена от инсталациите за изгаряне на отпадъци или инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци, се оползотворява в рамките на възможното.
6. Отпадъците от медицински дейности, носещи риск от инфекция, се въвеждат пряко в пещта, без да бъдат смесвани предварително с други категории отпадъци и без да бъдат манипулирани пряко.
7. Държавите-членки гарантират, че инсталацията за изгаряне на отпадъци или инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци се експлоатира и контролира от физическо лице, което притежава необходимата компетентност за управление на инсталацията.
Член 51
Разрешение за промяна на експлоатационните условия
1. Компетентният орган може да разреши условия, различни от тези, предвидени в член 50, параграфи 1, 2 и 3, а по отношение на температурата - в параграф 4 от посочения член, и определени в разрешителното за някои категории отпадъци или за някои термични обработки, при условие че са спазени останалите изисквания на настоящата глава. Държавите-членки могат да установят правила, уреждащи тези разрешения.
2. При инсталациите за изгаряне на отпадъци промяната на експлоатационните условия не може да води до повече остатъци или до остатъци, които са по-богати на органични замърсяващи вещества от остатъците, които са били получени при условията, предвидени в член 50, параграфи 1, 2 и 3.
3. Емисиите на общ органичен въглерод и на въглероден оксид от инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци, за които е разрешено да променят експлоатационните условия в съответствие с параграф 1, също спазват нормите за допустими емисии, определени в част 3 от приложение VI.
Емисиите на общ органичен въглерод от котлите за кори от отрасъла за производство на целулозна каша и на хартия, изгарящи съвместно отпадъци на мястото на производство, които са в експлоатация и имат разрешително преди 28 декември 2002 г., и за които е разрешено да променят експлоатационните условия в съответствие с параграф 1, също спазват нормите за допустими емисии, определени в част 3 от приложение VI.
4. Държавите-членки съобщават на Комисията всички експлоатационни условия, които са разрешени съгласно параграфи 1, 2 и 3, и резултатите от проверките в рамките на информацията, предоставяна в съответствие с изискванията за представяне на доклади съгласно член 72.
Член 52
Доставяне и приемане на отпадъци
1. Операторът на инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци взема всички необходими предпазни мерки относно доставянето и приемането на отпадъците с цел да предотврати или да намали във възможно най-голяма степен замърсяването на въздуха, почвата, повърхностните и подземните води, както и другите отрицателни въздействия върху околната среда, миризми и шум и преки рискове за човешкото здраве.
2. Операторът определя масата на всеки вид отпадъци, ако е възможно - съгласно Европейския списък с отпадъци, изготвен съгласно Решение 2000/532/ЕО, преди да приеме отпадъците в инсталацията за изгаряне на отпадъци или инсталацията за съвместно изгаряне на отпадъци.
3. Преди отпадъците да могат да бъдат приети в дадена инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци, операторът събира наличната информация за отпадъците с цел да провери спазването на изискванията на разрешителното, посочени в член 45, параграф 2.
Тази информация включва следното:
а)
цялата административна информация за процеса на производство, съдържаща се в документите, посочени в параграф 4, буква а);
б)
физическия и, доколкото е възможно, химичния състав на отпадъците, както и всяка друга информация, позволяваща да се прецени дали са подходящи за предвидената обработка чрез изгаряне;
в)
рисковете, характерни за отпадъците, веществата, с които те не могат да бъдат смесвани и предпазните мерки, които следва да се вземат при тяхното манипулиране.
4. Преди опасните отпадъци да се приемат в дадена инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци, операторът провежда най-малко следните процедури:
а)
проверка на необходимите документи, изисквани съгласно Директива 2008/98/ЕО и, ако е приложимо, изисквани съгласно Регламент (ЕО) № 1013/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно превоза на отпадъци (37), както и съгласно законодателството, отнасящо се до превоза на опасни товари;
б)
вземане на представителни проби, доколкото е целесъобразно, и по възможност преди разтоварването, за да се провери посредством проверки съответствието с информацията, предвидена в параграф 3, и за да се позволи на компетентните органи да определят характера на обработваните отпадъци.
Пробите, посочени в буква б), се съхраняват най-малко един месец след изгарянето или съвместното изгаряне на съответните отпадъци.
5. Компетентният орган може да предвиди изключения от параграфи 2, 3 и 4 за инсталации за изгаряне на отпадъци или инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци, които са част от инсталация, попадаща в приложното поле на глава II, и които изгарят или изгарят съвместно единствено отпадъци, генерирани от посочената инсталация.
Член 53
Остатъци
1. Количеството и вредността на остатъците се свеждат до минимум. Остатъците се рециклират, когато това е целесъобразно, непосредствено в инсталацията или извън нея.
2. Превозът и междинното складиране на сухите остатъци във вид на прах се осъществяват по такъв начин, че да се избегне разпръскването на тези остатъци в околната среда.
3. Преди да бъдат определени начините за обезвреждане или рециклиране на остатъците, се извършват подходящи изпитвания, за да се определят физическите и химичните характеристики, както и потенциалът за замърсяване на остатъците. Тези изпитвания имат за предмет общата разтворима фракция и разтворимата фракция на тежките метали.
Член 54
Съществена промяна
Промяната в експлоатацията на дадена инсталация за изгаряне на отпадъци или инсталация за съвместно изгаряне на отпадъци, обработваща единствено безопасни отпадъци, в инсталация по глава II, която включва изгаряне или съвместно изгаряне на опасни отпадъци, се счита за съществена промяна.
Член 55
Докладване и информиране на обществеността относно инсталациите за изгаряне на отпадъци и инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци
1. Заявленията за нови разрешителни за инсталации за изгаряне на отпадъци и за инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци се предоставят на обществеността на едно или повече места за достатъчен период от време, за да се даде възможност на обществеността да представи коментари по заявленията, преди компетентният орган да вземе решение. Това решение, придружено от най-малко един екземпляр от разрешителното, и всяко последващо актуализиране, също се предоставят на разположение на обществеността.
2. За инсталациите за изгаряне на отпадъци или инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци, чийто номинален капацитет е равен на или по-голям от два тона на час, докладът, посочен в член 72, съдържа информация относно функционирането и мониторинга на инсталацията, както и данни за развитието на процесите на изгаряне и съвместно изгаряне и данни за емисиите във въздуха и във водата, сравнени с нормите за допустими емисии. Тази информация се предоставя на разположение на обществеността.
3. Компетентният орган подготвя списък на инсталациите за изгаряне на отпадъци или инсталациите за съвместно изгаряне на отпадъци, чийто номинален капацитет е по-малък от два тона на час, и го предоставя на разположение на обществеността.
ГЛАВА V
СПЕЦИАЛНИ РАЗПОРЕДБИ ЗА ИНСТАЛАЦИИ И ДЕЙНОСТИ, ПРИ КОИТО СЕ ИЗПОЛЗВАТ ОРГАНИЧНИ РАЗТВОРИТЕЛИ
Член 56
Приложно поле
Настоящата глава се прилага за дейностите, изброени в част 1 от приложение VII, и когато е приложимо, за дейностите, достигащи праговите стойности на консумация, определени в част 2 от посоченото приложение.
Член 57
Определения
За целите на настоящата глава се прилагат следните определения:
1.
„съществуваща инсталация“ означава инсталация, която е била в експлоатация на 29 март 1999 г. или на която е предоставено разрешително или е била регистрирана преди 1 април 2001 г. или чийто оператор е подал пълно заявление за разрешително преди 1 април 2001 г., при условие че инсталацията е пусната в експлоатация не по-късно от 1 април 2002 г.;
2.
„отпадъчни газове“ означава окончателното изпускане във въздуха на газове, съдържащи летливи органични съединения или други замърсители, от комин или пречиствателно съоръжение;
3.
„неорганизирани емисии“ означава всички изпускани във въздуха, почвата и водите емисии на летливи органични съединения, които не се съдържат в отпадъчни газове, както и съдържащите се в каквито и да е продукти разтворители, освен ако в част 2 от приложение VII не е посочено друго;
4.
„общи емисии“ означава сборът от неорганизирани емисии и емисиите в отпадъчни газове;
5.
„смес“ означава смес по смисъла на член 3, точка 2 от Регламент (ЕО) № 1907/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2006 г. относно регистрацията, оценката, разрешаването и ограничаването на химикали (REACH) и за създаване на Европейска агенция по химикали (38);
6.
„лепило“ означава всяка смес, включително всички органични разтворители или смеси, съдържащи органични разтворители, които са необходими за правилното ѝ приложение, използвана за слепване на отделни части на продукт;
7.
„мастило“ означава смес, включително всички органични разтворители или смеси, съдържащи органични разтворители, които са необходими за правилното ѝ приложение, използвана в печатарската дейност за отпечатване на текст или изображения върху повърхност;
8.
„лак“ означава прозрачно покритие;
9.
„консумация“ означава общото количество вложени органични разтворители в дадена инсталация за една календарна година или за всеки друг 12-месечен период, без летливите органични съединения, които са възстановени за повторна употреба;
10.
„вложено количество“ означава количеството органични разтворители и тяхното количество в смеси, използвани при извършването на определена дейност, включително рециклираните във и извън инсталацията разтворители и разтворителите, които се отчитат всеки път, когато се използват за извършване на дейността;
11.
„повторна употреба“ означава употребата на органични разтворители, възстановени от инсталацията за каквато и да е техническа или търговска цел, включително употребата им като гориво, но без окончателното обезвреждане на такива възстановени органични разтворители като отпадъци;
12.
„контролирани условия“ означава условията, при които инсталацията се експлоатира така, че изпусканите вследствие на дейността летливи органични съединения се събират и изпускат контролирано през комин или през пречиствателно съоръжение, поради което не са напълно неорганизирани;
13.
„операции по пускане и спиране“ означава операции, с изключение на характеризиращите се с редовни колебания фази на дейността, по въвеждане или извеждане от действие, или довеждане или извеждане от състояние на работа на празен ход на дейност, част от оборудване или резервоар.
Член 58
Заместване на опасни вещества
Веществата или смесите, които заради съдържанието си на летливи органични съединения, класифицирани като канцерогенни, мутагенни или токсични за репродукцията съгласно Регламент (ЕО) № 1272/2008, са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H340, H350, H350i, H360D или H360F, се заменят, доколкото е възможно, с по-малко вредни вещества или смеси.
Член 59
Контрол на емисиите
1. Държавите-членки приемат необходимите мерки, за да гарантират, че по отношение на всяка инсталация е спазено някое от следните:
а)
емисиите на летливи органични съединения от инсталации не превишават нормите за допустими емисии в отпадъчни газове и нормите за допустими неорганизирани емисии, или са спазени нормите за допустими общи емисии, както и другите изисквания, предвидени в части 2 и 3 от приложение VII;
б)
изискванията на схемата за намаляване, предвидена в част 5 от приложение VII, при условие че се постига равностойно намаляване на емисиите в сравнение с намаляването, постигнато чрез прилагане на нормите за допустими емисии, посочени в буква а).
Държавите-членки докладват на Комисията в съответствие член 72, параграф 1 за напредъка при постигане на равностойното намаляване на емисиите, посочено в буква б).
2. Чрез дерогация от параграф 1, буква а), когато операторът докаже пред компетентния орган, че нормата за допустими неорганизирани емисии е технически или икономически неосъществима за отделна инсталация, компетентният орган може да разреши надвишаването на тази норма, при условие че не се очакват значителни рискове за човешкото здраве и за околната среда и че операторът докаже пред компетентния орган, че се използват най-добрите налични техники.
3. Чрез дерогация от параграф 1, за дейностите по нанасяне на покрития, обхванати от точка 8 от таблицата в част 2 от приложение VII, които не могат да бъдат извършени при контролирани условия, компетентният орган може да разреши емисиите от инсталацията да не съответстват на изискванията, определени в посочения параграф, ако операторът докаже пред компетентния орган, че това съответствие е технически или икономически неосъществимо и че са използвани най-добрите налични техники.
4. Държавите-членки докладват на Комисията за дерогациите, посочени в параграфи 2 и 3 от настоящия член, в съответствие с член 72, параграф 2.
5. Емисиите на летливи органични съединения, които са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H340, H350, H350i, H360D или H360F или емисиите на халогенирани летливи органични съединения, които са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H341 или H351, се контролират при контролирани условия с цел опазване на общественото здраве и околната среда, доколкото това е технически и икономически осъществимо, и не надвишават съответните норми за допустими емисии, определени в част 4 от приложение VII.
6. Инсталации, в които се извършват две или повече дейности, всяка от които превишава праговите стойности в част 2 от приложение VII, следва:
а)
да отговарят, по отношение на веществата, посочени в параграф 5, на изискванията на посочения параграф за всяка дейност поотделно;
б)
по отношение на всички други вещества:
i)
да отговарят на изискванията на параграф 1 за всяка дейност поотделно; или
ii)
общите им емисии на летливи органични съединения да не превишават емисиите, които биха се получили, ако се прилагаше подточка i).
7. По време на операциите по пускане и спиране се вземат всички подходящи предохранителни мерки за свеждане до минимум на емисиите на летливи органични съединения.
Член 60
Мониторинг на емисиите
Държавите-членки гарантират, чрез уточняване в условията на разрешителното или чрез общи правила със задължителна сила, че измерванията на емисии се извършват в съответствие с част 6 от приложение VII.
Член 61
Спазване на нормите за допустими емисии
Нормите за допустими емисии в отпадъчни газове се считат за спазени, ако са изпълнени условията, установени в част 8 от приложение VII.
Член 62
Представяне на доклади за спазване на условията
При поискване операторът предоставя на компетентния орган данни, които да позволяват на компетентния орган да провери спазването, в зависимост от случая, на:
а)
нормите за допустими емисии в отпадъчни газове, нормите за допустими неорганизирани емисии и нормите за допустими общи емисии;
б)
изискванията на схемата за намаляване съгласно част 5 от приложение VII;
в)
дерогациите, предоставени в съответствие с член 59, параграфи 2 и 3.
Това може да включва и план за управление на разтворителите, изготвен в съответствие с част 7 от приложение VII.
Член 63
Съществена промяна на съществуващи инсталации
1. Ако дадена съществуваща инсталация се експлоатира съгласно проектираната производителност при условия, различни от операциите по пускане и спиране и поддръжка на оборудването, всяка промяна в средното максимално вложено количество органични разтворители в инсталацията в рамките на едно денонощие се счита за съществена, ако води до повишаване на емисиите на летливи органични съединения с повече от:
а)
25 % за инсталация, осъществяваща дейности, които попадат в по-ниския диапазон на праговите стойности, посочени в точки 1, 3, 4, 5, 8, 10, 13, 16 или 17 от таблицата в част 2 от приложение VII, или дейности, които попадат в някоя от другите категории, посочени в част 2 от приложение VII, и чиято консумация на разтворители е по-малко от 10 тона годишно;
б)
10 % за всички други инсталации.
2. Когато съществуваща инсталация претърпява съществена промяна или за първи път попада в приложното поле на настоящата директива след извършване на съществена промяна, тази част от инсталацията, която претърпява съществена промяна, се разглежда като нова инсталация или като съществуваща инсталация, при условие че общите емисии на цялата инсталация не надвишават онези, които биха се получили, ако претърпялата съществена промяна част бъде разглеждана като нова инсталация.
3. В случай на съществена промяна компетентният орган проверява съответствието на инсталацията с изискванията на настоящата директива.
Член 64
Обмен на информация относно заместване на органични разтворители
Комисията организира обмен на информация с държавите-членки, съответния промишлен отрасъл и неправителствени организации, съдействащи за опазването на околната среда, относно използването на органични разтворители и техните потенциални заместители и техниките, които имат най-малко потенциално въздействие върху въздуха, водите, почвите, екосистемите и човешкото здраве.
Организира се обмен на информация по всеки един от следните въпроси:
а)
годност за употреба;
б)
потенциално въздействие върху човешкото здраве, и по-специално излагане на въздействие на професионалните потребители;
в)
потенциално въздействие върху околната среда;
г)
икономически последици, по-специално разходи и ползи от съществуващите възможности.
Член 65
Достъп до информация
1. Решението на компетентния орган, включващо най-малко копие от разрешителното и всички евентуални последващи актуализации, се предоставят на разположение на обществеността.
На обществеността се предоставят приложимите за инсталациите общи правила със задължителна сила и списъкът на инсталациите, за които се изисква разрешително и регистрация.
2. Притежаваните от компетентния орган резултати от мониторинга на емисиите в съответствие с член 60 се предоставят на разположение на обществеността.
3. Параграфи 1 и 2 от настоящия член се прилагат при спазване на ограниченията, предвидени в член 4, параграфи 1 и 2 от Директива 2003/4/ЕО.
ГЛАВА VI
СПЕЦИАЛНИ РАЗПОРЕДБИ ПО ОТНОШЕНИЕ НА ИНСТАЛАЦИИ, ПРОИЗВЕЖДАЩИ ТИТАНОВ ДИОКСИД
Член 66
Приложно поле
Настоящата глава се прилага за инсталации, произвеждащи титанов диоксид.
Член 67
Забрана за обезвреждане на отпадъци
Държавите-членки забраняват обезвреждането на следните видове отпадъци във всякакви водни обекти, морета или океани:
а)
твърди отпадъци;
б)
изходните течности, получени от фазата на филтрация след хидролиза на титанилов сулфатен разтвор от инсталации, прилагащи сулфатната технология, включително киселинните отпадъци, свързани с такива течности, които съдържат общо повече от 0,5 % свободна сярна киселина и различни тежки метали и включително такива изходни течности, които са разредени до съдържание на свободна сярна киселина от 0,5 % или по-малко;
в)
отпадъци от инсталации, прилагащи хлоридната технология, съдържащи повече от 0,5 % свободна солна киселина и различни тежки метали, включително отпадъци, разредени до съдържание на солна киселина от 0,5 % или по-малко;
г)
соли от филтрирането, утайки и течни отпадъци, получени от преработката (концентрация или неутрализация) на отпадъците, посочени в букви б) и в) и съдържащи различни тежки метали, без да се включват неутрализирани и филтрирани или декантирани отпадъци, които съдържат само следи от тежки метали, и които преди всяко разтваряне имат pH над 5,5.
Член 68
Контрол на емисиите във водата
Емисиите във водата от инсталациите не надвишават нормите за допустими емисии, определени в част 1 от приложение VIII.
Член 69
Предотвратяване и контрол на емисиите във въздуха
1. Предотвратяват се емисиите на киселинни капки от инсталациите.
2. Емисиите във въздуха от инсталациите не надвишават нормите за допустими емисии, определени в част 2 от приложение VIII.
Член 70
Мониторинг на емисиите
1. Държавите-членки осигуряват мониторинг на емисиите във водата с цел компетентният орган да може да извършва проверки за спазване на условията на разрешителното и на член 68.
2. Държавите-членки осигуряват мониторинг на емисиите във въздуха с цел компетентният орган да може да извършва проверки за спазване на условията на разрешителното и на член 69. Този мониторинг включва най-малкото мониторинг на емисиите съгласно част 3 от приложение VIII.
3. Мониторингът се извършва в съответствие със стандартите на CEN или, ако няма стандарти на CEN, в съответствие със стандартите на ISO, националните или международните стандарти, гарантиращи представянето на данни с равностойно научно качество.
ГЛАВА VII
КОМИТЕТ, ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 71
Компетентни органи
Държавите-членки определят компетентните органи, отговорни за изпълнението на задълженията, произтичащи от настоящата директива.
Член 72
Доклади на държавите-членки
1. Държавите-членки гарантират, че на Комисията се предоставя информация относно изпълнението на настоящата директива, относно представителните данни за емисии и други форми на замърсяване на околната среда, относно нормите за допустими емисии, прилагането на най-добрите налични техники в съответствие с членове 14 и 15, по-специално при предоставянето на освобождаване в съответствие с член 15, параграф 4, и относно напредъка, постигнат във връзка с разработването и прилагането на най-новите техники в съответствие с член 27. Държавите-членки предоставят информацията в електронен формат.
2. Видът, форматът и честотата на подаване на информацията, която да бъде предоставена съгласно параграф 1, се определят в съответствие с процедурата по регулиране, посочена в член 75, параграф 2. Това включва определянето на конкретните дейности и замърсители, за които се предоставят данните, посочени в параграф 1.
3. Считано от 1 януари 2016 г. държавите-членки изготвят ежегодно списък на емисиите на серен диоксид, азотни оксиди и прах, както и на количеството подавана енергия за всички горивни инсталации, за които се прилага глава III от настоящата директива.
Като се вземат предвид правилата за обединяване, предвидени в член 29, компетентният орган получава следните данни за всяка горивна инсталация:
а)
обща номинална входяща топлинна мощност (MW) на горивната инсталация;
б)
вид горивна инсталация: котел, газова турбина, газов двигател, дизелов двигател, друго (видът се уточнява);
в)
дата на започване на експлоатацията на горивната инсталация;
г)
общи годишни емисии (тонове на година) на серен диоксид, азотни оксиди и прах (общо количество суспендирани частици);
д)
брой експлоатационни часове на горивната инсталация;
е)
общо годишно количество подавана енергия, изразена на база долната топлина на изгаряне на горивото (TJ на година), с разбивка за следните категории горива: каменни въглища, лигнитни въглища, биомаса, торф, други твърди горива (видът се уточнява), течни горива, природен газ, други газове (видът се уточнява).
Съдържащите се в списъците годишни данни за всяка отделна горивна инсталация се предоставят на Комисията при поискване.
На всеки три години, в срок от 12 месеца след изтичането на съответния тригодишен период, на Комисията се предоставя резюме на списъците. В него се посочват отделно данните за горивните инсталации в рафинерии.
В съответствие с Директива 2003/4/ЕО, в срок от 24 месеца след изтичането на съответния тригодишен период Комисията предоставя на държавите-членки и на обществеността резюме на сравнението и оценка на списъците.
4. Считано от 1 януари 2016 г., държавите-членки ежегодно представят на Комисията следните данни:
а)
за горивни инсталации, за които се прилага член 31, съдържанието на сяра в използваното местно произведено твърдо гориво и постигнатата степен на десулфуризация, като средна месечна стойност. За първата година, през която се прилага член 31, се докладва също така за техническата обосновка на невъзможността за спазване на нормите за допустими емисии, посочени в член 30, параграфи 2 и 3; и
б)
за горивни инсталации, чиято годишна експлоатация не превишава 1 500 часа годишно - брой експлоатационни часове на година, определен като плаваща средна величина, изчислена за период от пет години.
Член 73
Преглед
1. До 7 януари 2016 г. и на всеки три години след това Комисията представя пред Европейския парламент и Съвета доклад с преглед на изпълнението на настоящата директива въз основа на информацията, посочена в член 72.
Този доклад включва оценка на необходимостта от действия на Съюза посредством установяване или актуализиране на минималните изисквания за целия Съюз за нормите за допустими емисии и правилата за мониторинг и съответствие за дейности в рамките на съответните заключения за НДНТ, приети по време на предходния тригодишен период, въз основа на следните критерии:
а)
въздействието на съответните дейности върху околната среда като цяло; и
б)
степента на внедряване на най-добрите налични техники за съответните дейности.
В тази оценка се взема под внимание становището на форума, посочен в член 13, параграф 4.
Счита се, че глава III и приложение V от настоящата директива представляват минималните изисквания за целия Съюз по отношение на големи горивни инсталации.
Докладът се придружава от законодателно предложение, когато това е целесъобразно. Когато в оценката, посочена във втора алинея, се посочва, че това е необходимо, законодателното предложение включва разпоредби за установяване или актуализиране на минимални изисквания за целия Съюз за нормите за допустими емисии и правилата за мониторинг и оценка на съответствието за съответните дейности.
2. До 31 декември 2012 г. Комисията разглежда необходимостта от контрол на емисиите от:
а)
изгарянето на горива в инсталации с обща номинална входяща топлинна мощност под 50 MW;
б)
интензивното отглеждане на едър рогат добитък; и
в)
разпространението на оборски тор;
Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно резултатите от този преглед, като по целесъобразност докладът се придружава от законодателно предложение.
3. До 31 декември 2011 г. Комисията докладва на Европейския парламент и на Съвета относно определянето в приложение I на:
а)
диференцирани допустими стойности за капацитет на отглеждане на различни видове птици, включително в особения случай на отглеждане на пъдпъдъци;
б)
допустими стойности за капацитет на едновременно отглеждане на различни видове животни в една и съща инсталация.
Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно резултатите от този преглед, като по целесъобразност докладът се придружава от законодателно предложение.
Член 74
Изменения на приложения
За да може разпоредбите на настоящата директива да бъдат адаптирани към научно-техническия прогрес въз основа на най-добрите налични техники, Комисията приема в съответствие с член 76 и при спазване на условията, предвидени в членове 77 и 78, делегирани актове по отношение на адаптирането на части 3 и 4 от приложение V, части 2, 6, 7 и 8 от приложение VI и части 5, 6, 7 и 8 от приложение VII към научно-техническия прогрес.
Член 75
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилагат членове 5 и 7 от Решение 1999/468/ЕО, като се вземат предвид разпоредбите на член 8 от него.
Срокът, предвиден в член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/ЕО, се определя на три месеца.
Член 76
Упражняване на делегирането
1. Правомощията да приема делегираните актове, посочени в член 48, параграф 5 и член 74, се предоставят на Комисията за срок от пет години, считано от 6 януари 2011 г. Комисията изготвя доклад относно делегираните правомощия не по-късно от шест месеца преди края на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се подновява автоматично за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не го оттеглят в съответствие с член 77.
2. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира едновременно Европейския парламент и Съвета за него.
3. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при условията, предвидени в членове 77 и 78.
Член 77
Оттегляне на делегирането
1. Делегирането на правомощия, посочено в член 48, параграф 5 и член 74, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.
2. Институцията, започнала вътрешна процедура за вземане на решение дали да оттегли делегирането на правомощия, полага усилия да информира другата институция и Комисията в разумен срок преди да вземе окончателното решение, като посочва делегираните правомощия, които могат да бъдат оттеглени, както и евентуалните причини за оттеглянето.
3. С решението за оттегляне се прекратява делегирането на правомощията, посочени в същото решение. То поражда действие незабавно или на посочена в него по-късна дата. Решението за оттегляне не засяга валидността на делегираните актове, които вече са в сила. То се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 78
Възражения срещу делегирани актове
1. Европейският парламент или Съветът могат да възразят срещу делегиран акт в срок от два месеца от датата на нотификацията.
По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с два месеца.
2. Ако към момента на изтичането на срока, посочен в параграф 1, нито Европейският парламент, нито Съветът е възразил срещу делегирания акт, той се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и влиза в сила на посочената в него дата.
Делегираният акт може да се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и да влезе в сила преди изтичането на посочения срок, ако и Европейският парламент, и Съветът са информирали Комисията за намерението си да не правят възражения.
3. Ако Европейският парламент или Съветът възразят срещу делегирания акт в срока, посочен в параграф 1, той не влиза в сила. Институцията, която възразява срещу делегирания акт, посочва причините за това.
Член 79
Санкции
Държавите-членки установяват система от санкции, приложими при нарушения на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива. Предвидените санкции са ефективни, пропорционални и възпиращи. Държавите-членки нотифицират Комисията за тези разпоредби до 7 януари 2013 г. и я нотифицират незабавно за всяко последващо изменение в тази връзка.
Член 80
Транспониране
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с член 2, член 3, точка 8, точки 11-15, 18-23, 26-30, 34-38 и 41, член 4, параграфи 2 и 3, членове 7, 8 и 10, член 11, букви д) и з), член 12, параграф 1, букви д) и з), член 13, параграф 7, член 14, параграф 1, буква в), подточка ii), член 14, параграф 1, букви г), д), е) и з), член 14, параграфи 2-7, член 15, параграфи 2-5, членове 16, 17 и 19, член 21, параграфи 2-5, членове 22, 23, 24, 27, 28 и 29, член 30, параграфи 1, 2, 3, 4, 7 и 8, членове 31, 32, 33, 34, 35, 36, 38 и 39, член 40, параграфи 2 и 3, членове 42 и 43, член 45, параграф 1, член 58, член 59, параграф 5, член 63, член 65, параграф 3, членове 69, 70, 71, 72 и 79, както и с първа алинея и точки 1.1, 1.4, 2.5, буква б), 3.1, 4, 5, 6.1, буква в), 6.4, буква б), 6.10 и 6.11 от приложение I, приложение II, точка 12 от приложение III, приложение V, част 1, буква б), част 4, точки 2.2, 2.4, 3.1 и 3.2, част 6, точки 2.5 и 2.6, част 8, точка 1.1, буква г) от приложение VI, част 4, точка 2, част 5, точка 1, част 7, точка 3 от приложение VII, както и част 1, точка 1 и точка 2, буква в), част 2, точки 2 и 3 и част 3 от приложение VIII до 7 януари 2013 г.
Те прилагат тези мерки от същата тази дата.
Когато държавите-членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното право, които те приемат в областта, уредена от настоящата директива.
Член 81
Отмяна
1. Директиви 78/176/ЕИО, 82/883/ЕИО, 92/112/ЕИО, 1999/13/ЕО, 2000/76/ЕО и 2008/1/ЕО, изменени от актовете, изброени в приложение IX, част А, се отменят, считано от 7 януари 2014 г., без да се засягат задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право и за прилагане на директивите, посочени в приложение IX, част Б.
2. Директива 2001/80/ЕО, изменена с актовете, изброени в приложение IX, част А, се отменя, считано от 1 януари 2016 г., без да се засягат задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право и за прилагане на директивите, посочени в приложение IX, част Б.
3. Позоваванията на отменените директиви се считат за позовавания на настоящата директива и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение Х.
Член 82
Преходни разпоредби
1. По отношение на инсталации, изпълняващи дейности, посочени в приложение I, точка 1.1 за дейности с номинална входяща топлинна мощност над 50 МW, точки 1.2 и 1.3, точка 1.4, буква а), точки 2.1-2.6, точки 3.1-3.5, точки 4.1-4.6 за дейности относно производство чрез химична обработка, точки 5.1 и 5.2 за дейности, обхванати от Директива 2008/1/ЕО, точка 5.3, буква а), подточки i) и ii), точка 5.4, точка 6.1, букви а) и б), точки 6.2 и 6.3, точка 6.4, букви а) и б) за дейности, обхванати от Директива 2008/1/ЕО, точка 6.4, буква в) и точки 6.5-6.9, които са в експлоатация и притежават разрешително преди 7 януари 2013 г. или чиито оператори са подали пълно заявление за разрешително преди тази дата, при условие че посочените инсталации са пуснати в експлоатация не по-късно от 7 януари 2014 г., държавите-членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети в съответствие с член 80, параграф 1, считано от 7 януари 2014 г., с изключение на глава III и приложение V.
2. По отношение на инсталации, изпълняващи дейности, посочени в приложение I, точка 1.1 за дейности с номинална входяща топлинна мощност над 50 МW, точка 1.4, буква б), точки 4.1-4.6 за дейности относно производство чрез биологична обработка, точки 5.1 и 5.2 за дейности, които не са обхванати от Директива 2008/1/ЕО, точка 5.3, букви а), подточки iii)-v), точка 5.3, буква б), точки 5.5 и 5.6, точка 6.1, буква в), точка 6.4, буква б) за дейности, които не са обхванати от Директива 2008/1/ЕО, и точки 6.10 и 6.11, които са в експлоатация преди 7 януари 2013 г., държавите-членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети в съответствие с настоящата директива, считано от 7 юли 2015 г., с изключение на глави III и IV и приложения V и VI.
3. По отношение на горивни инсталации, посочени в член 30, параграф 2, държавите-членки прилагат, считано от 1 януари 2016 г., законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети в съответствие с член 80, параграф 1, за да се съобразят с глава III и приложение V.
4. По отношение на горивните инсталации, посочени в член 30, параграф 3, държавите-членки не прилагат Директива 2001/80/ЕО след 7 януари 2013 г.
5. По отношение на горивни инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци част 4, точка 3.1 от приложение VI се прилага до:
а)
31 декември 2015 г. за горивните инсталации, посочени в член 30, параграф 2;
б)
7 януари 2013 г. за горивните инсталации, посочени в член 30, параграф 3.
6. Част 4, точка 3.2 от приложение VI се прилага по отношение на горивни инсталации за съвместно изгаряне на отпадъци от:
а)
1 януари 2016 г. за горивните инсталации, посочени в член 30, параграф 2;
б)
7 януари 2013 г. за горивните инсталации, посочени в член 30, параграф 3.
7. Член 58 се прилага от 1 юни 2015 г. До тази дата вещества или смеси, които заради съдържанието си на летливи органични съединения, класифицирани като канцерогенни, мутагенни или токсични за репродукцията съгласно Регламент (ЕО) № 1272/2008, са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H340, H350, H350i, H360D или H360F, или с фразите за риск R45, R46, R49, R60 или R61, в най-кратък срок се заменят, доколкото е възможно, с по-малко вредни вещества или смеси.
8. Член 59, параграф 5 се прилага от 1 юни 2015 г. До тази дата емисиите на летливи органични съединения, които са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H340, H350, H350i, H360D или H360F или с фразите за риск R45, R46, R49, R60 или R61, или халогенирани летливи органични съединения, които са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H341 или H351 или фразите за риск R40 или R68, се контролират при контролирани условия, доколкото опазването на общественото здраве и околната среда е технически и икономически осъществимо, и не надвишават съответните норми за допустими емисии, определени в част 4 от приложение VII.
9. Част 4, точка 2 от приложение VII се прилага от 1 юни 2015 г. До тази дата по отношение на емисиите на халогенирани летливи органични съединения, които са означени или е необходимо да бъдат обозначени с предупрежденията за опасност H341 или H351 или с фразите за риск R40 или R68, когато масовият дебит на общото количество съединения, водещ до обозначаване с предупрежденията за опасност H341 или H351 или с фразите за риск R40 или R68 е по-висок или равен на 100 g/h, се спазва норма за допустими емисии от 20 mg/Nm3. Тази норма за допустими емисии се отнася за общия сбор на масите на отделните съединения.
Член 83
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 84
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 24 ноември 2010 година.
ΟΔΗΓΙΑ 2010/75/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 24ης Νοεμβρίου 2010
περί βιομηχανικών εκπομπών (ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης)
(αναδιατύπωση)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Πρόκειται να επέλθουν ουσιαστικές αλλαγές στην οδηγία 78/176/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 1978, περί των αποβλήτων που προέρχονται από τη βιομηχανία διοξειδίου του τιτανίου (4), την οδηγία 82/883/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1982, για τους τρόπους επιτήρησης και ελέγχου των χώρων οι οποίοι σχετίζονται με τα απόβλητα της βιομηχανίας του διοξειδίου του τιτανίου (5), την οδηγία 92/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1992, για τον καθορισμό των διαδικασιών εναρμόνισης των προγραμμάτων περιορισμού της ρύπανσης που προκαλούν τα απόβλητα της βιομηχανίας διοξειδίου του τιτανίου, με προοπτική την εξάλειψή της (6), την οδηγία 1999/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις (7), την οδηγία 2000/76/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, για την αποτέφρωση των αποβλήτων (8), την οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων (9), και την οδηγία 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (10). Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμη η αναδιατύπωση των εν λόγω οδηγιών.
(2)
Για να προληφθεί, να μειωθεί και, στο μέτρο του δυνατού, να εξαλειφθεί η ρύπανση που οφείλεται σε βιομηχανικές δραστηριότητες, σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» και την αρχή της πρόληψης της ρύπανσης, απαιτείται η θέσπιση γενικού πλαισίου για τον έλεγχο των κύριων βιομηχανικών δραστηριοτήτων με ενέργειες κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και με την εξασφάλιση συνετής διαχείρισης των φυσικών πόρων και λαμβάνοντας υπόψη, όποτε αυτό είναι απαραίτητο, τις οικονομικές συνθήκες και τις τοπικές ιδιαιτερότητες της περιοχής στην οποία αναπτύσσεται η βιομηχανική δραστηριότητα.
(3)
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις για τον χωριστό έλεγχο των εκπομπών στην ατμόσφαιρα, τα ύδατα ή το έδαφος ενδέχεται να ευνοήσουν τη μετατόπιση της ρύπανσης από το ένα επιμέρους στοιχείο του περιβάλλοντος στο άλλο αντί να προστατεύσουν το περιβάλλον στο σύνολό του. Ενδείκνυται, συνεπώς, να υιοθετηθεί ολοκληρωμένη προσέγγιση για την πρόληψη και τον έλεγχο των εκπομπών στην ατμόσφαιρα, στα ύδατα και το έδαφος, τη διαχείριση των αποβλήτων, την ενεργειακή απόδοση και την πρόληψη των ατυχημάτων. Μια τέτοια προσέγγιση θα συμβάλει επίσης στην επίτευξη ίσων όρων ανταγωνισμού εντός της Ένωσης μέσω της εξίσωσης των περιβαλλοντικών απαιτήσεων στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
(4)
Ενδείκνυται η αναθεώρηση της νομοθεσίας που αφορά τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις προκειμένου να απλοποιηθούν και να αποσαφηνισθούν οι ισχύουσες διατάξεις, να μειωθεί ο περιττός διοικητικός φόρτος και να εφαρμοσθούν τα συμπεράσματα των ανακοινώσεων της Επιτροπής σχετικά με τις θεματικές στρατηγικές της 21ης Σεπτεμβρίου 2005 για τη θεματική στρατηγική για την ατμοσφαιρική ρύπανση (εφεξής: θεματική στρατηγική για την ατμοσφαιρική ρύπανση), της 22ας Σεπτεμβρίου 2006, για τη θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους, και της 21ης Δεκεμβρίου 2005, για τη θεματική στρατηγική για την πρόληψη και την ανακύκλωση των αποβλήτων, οι οποίες εκδόθηκαν σε συνέχεια της απόφασης αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον (11). Οι εν λόγω ανακοινώσεις θέτουν στόχους προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος που δεν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς περαιτέρω μειώσεις των εκπομπών από βιομηχανικές δραστηριότητες.
(5)
Προκειμένου να διασφαλισθούν η πρόληψη και ο έλεγχος της ρύπανσης, κάθε εγκατάσταση θα πρέπει να λειτουργεί μόνον εάν κατέχει άδεια ή, στην περίπτωση ορισμένων εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων που χρησιμοποιούν οργανικούς διαλύτες, μόνον εάν κατέχει άδεια ή έχει εγγραφεί σε μητρώο.
(6)
Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να καθορίζουν την προσέγγιση για τον καθορισμό αρμοδιοτήτων στους φορείς εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων, εφόσον εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να χορηγήσουν άδεια σε έναν υπεύθυνο φορέα εκμετάλλευσης για κάθε εγκατάσταση ή να καθορίσουν την αρμοδιότητα μεταξύ διαφόρων φορέων εκμετάλλευσης διαφορετικών τμημάτων μιας εγκατάστασης. Όταν το ισχύον νομικό σύστημά του προβλέπει μόνον έναν υπεύθυνο φορέα για κάθε εκμετάλλευση, ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να διατηρήσει το σύστημα αυτό.
(7)
Για να διευκολυνθεί η χορήγηση αδειών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να καθορίζουν απαιτήσεις για ορισμένες κατηγορίες εγκαταστάσεων στο πλαίσιο γενικών δεσμευτικών κανόνων.
(8)
Είναι σημαντικό να προλαμβάνονται ατυχήματα και συμβάντα και να περιορίζονται οι συνέπειές τους. Η απόδοση ευθυνών σχετικά με τις περιβαλλοντικές συνέπειες ατυχημάτων και συμβάντων διέπεται από τη σχετική εθνική νομοθεσία και, κατά περίπτωση, άλλες σχετικές νομοθετικές διατάξεις της Ένωσης.
(9)
Για να αποφευχθεί η επικάλυψη των ρυθμίσεων, η άδεια εγκατάστασης που καλύπτεται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, εντός της Κοινότητας (12), δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει οριακές τιμές για τις άμεσες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που καθορίζονται στο παράρτημα I της εν λόγω οδηγίας, εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες αυτό απαιτείται για να εξασφαλισθεί ότι δεν προκαλείται σημαντική τοπική ρύπανση ή των περιπτώσεων κατά τις οποίες η εγκατάσταση εξαιρείται από το εν λόγω σύστημα.
(10)
Σύμφωνα με το άρθρο 193 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν πιο αυστηρά μέτρα προστασίας, όπως π.χ. απαιτήσεις όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω μέτρα είναι συμβατά με τις Συνθήκες και η Επιτροπή έχει ενημερωθεί.
(11)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να υποβάλλουν αιτήσεις άδειας που να περιλαμβάνουν τις πληροφορίες οι οποίες είναι απαραίτητες στην αρμόδια αρχή για τον καθορισμό των όρων της άδειας. Κατά την υποβολή αιτήσεων άδειας, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν πληροφορίες που προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (13) και της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (14).
(12)
Η άδεια θα πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του και να διασφαλισθεί ότι η εγκατάσταση λειτουργεί σύμφωνα με τις γενικές αρχές που διέπουν τις βασικές υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης. Η άδεια θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει οριακές τιμές εκπομπών για τις ρυπαντικές ουσίες ή ισοδύναμες παραμέτρους ή τεχνικά μέτρα, κατάλληλες απαιτήσεις για την προστασία του εδάφους και των υπόγειων υδάτων και απαιτήσεις σχετικά με την παρακολούθηση. Οι όροι της άδειας θα πρέπει να καθορίζονται βάσει βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών.
(13)
Προκειμένου να προσδιορίζονται οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και να περιορίζονται οι διαφορές στην Ένωση όσον αφορά τα επίπεδα των εκπομπών από βιομηχανικές δραστηριότητες, τα έγγραφα αναφοράς βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών (εφεξής «έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ») θα πρέπει να συντάσσονται, να αναθεωρούνται, και, κατά περίπτωση, να αναπροσαρμόζονται μέσω ανταλλαγής πληροφοριών με τους ενδιαφερόμενους, και τα βασικά στοιχεία των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ (εφεξής «συμπεράσματα ΒΔΤ») να θεσπίζονται με τη διαδικασία επιτροπών. Εν προκειμένω, η Επιτροπή θα πρέπει, με τη διαδικασία επιτροπών, να καθορίσει κατευθυντήριες γραμμές για τη συλλογή δεδομένων, για την κατάρτιση των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ και για την αξιολόγηση της ποιότητάς τους. Τα συμπεράσματα ΒΔΤ θα πρέπει να αποτελούν τη βάση για τον καθορισμό των όρων της άδειας. Μπορούν να συμπληρωθούν από άλλες πηγές. Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει στόχο να επικαιροποιεί τα έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ το αργότερο εντός οκτώ ετών από τη δημοσίευση της προηγούμενης έκδοσης.
(14)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική και ενεργή ανταλλαγή πληροφοριών που συνεπάγεται την παραγωγή εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ υψηλής ποιότητας, η Επιτροπή θα πρέπει να συγκροτήσει φόρουμ το οποίο θα λειτουργεί με διαφανείς διαδικασίες. Θα πρέπει να προβλεφθούν πρακτικές ρυθμίσεις για την ανταλλαγή πληροφοριών και την πρόσβαση στα έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ, με σκοπό ιδίως να εξασφαλισθεί ότι τα κράτη μέλη και οι φορείς παρέχουν δεδομένα ικανοποιητικής ποιότητας και ποσότητας βάσει καθιερωμένων κατευθυντηρίων γραμμών, ούτως ώστε να καθορισθούν οι βέλτιστες διαθέσιμες και οι αναδυόμενες τεχνικές.
(15)
Είναι σημαντική η παροχή επαρκούς ευελιξίας στις αρμόδιες αρχές για τον καθορισμό οριακών τιμών εκπομπών οι οποίες διασφαλίζουν ότι, υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας, οι εκπομπές δεν υπερβαίνουν τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές. Προς τούτο, η αρμόδια αρχή δύναται να καθορίζει οριακές τιμές εκπομπών διαφορετικές από τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές όσον αφορά τις ισχύουσες τιμές, χρονικές περιόδους και συνθήκες αναφοράς, εφόσον αποδεικνύεται, μέσω των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης των εκπομπών, ότι οι εκπομπές δεν έχουν υπερβεί τα επίπεδα που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές. Η συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών που τίθενται στις άδειες οδηγούν σε εκπομπές κατώτερες των εν λόγω οριακών τιμών εκπομπών.
(16)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές περιστάσεις, όταν η εφαρμογή των επιπέδων εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές θα οδηγούσε σε δυσανάλογα υψηλό κόστος σε σχέση με τα περιβαλλοντικά οφέλη, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να καθορίζουν οριακές τιμές εκπομπών οι οποίες παρεκκλίνουν από τα επίπεδα αυτά. Οι εν λόγω παρεκκλίσεις θα πρέπει να στηρίζονται σε εκτίμηση η οποία λαμβάνει υπόψη σαφώς καθορισμένα κριτήρια. Οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να υπερβαίνονται. Εν πάση περιπτώσει, δεν θα πρέπει να προκαλείται σημαντική ρύπανση και θα πρέπει να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.
(17)
Προκειμένου να δοθεί στους φορείς εκμετάλλευσης η δυνατότητα να δοκιμάζουν αναδυόμενες τεχνικές που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν υψηλότερο γενικό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος ή τουλάχιστον το ίδιο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και μεγαλύτερες οικονομίες από τις υφιστάμενες βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να μπορεί να εγκρίνει προσωρινές παρεκκλίσεις από τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
(18)
Οι αλλαγές σε μια εγκατάσταση είναι δυνατό να προκαλέσουν υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης. Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να κοινοποιούν στην αρμόδια αρχή κάθε προγραμματισμένη αλλαγή που ενδέχεται να έχει συνέπειες για το περιβάλλον. Δεν θα πρέπει να γίνονται ουσιαστικές μετατροπές των εγκαταστάσεων που ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία ή στο περιβάλλον χωρίς άδεια χορηγηθείσα σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
(19)
Η διασπορά κοπριάς συμβάλλει σημαντικά στις εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα και στα ύδατα. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Θεματικής Στρατηγικής για την Ατμοσφαιρική Ρύπανση και της νομοθεσίας της Ένωσης περί προστασίας των υδάτων, επιβάλλεται η εκ μέρους της Επιτροπής επανεξέταση της ανάγκης θέσπισης των καταλληλότερων ελέγχων των εν λόγω εκπομπών μέσω της χρήσης των βέλτιστων διαθέσιμων πρακτικών.
(20)
Η εντατική εκτροφή πουλερικών και η εντατική κτηνοτροφία συμβάλλουν σημαντικά στις εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα και στα ύδατα. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Θεματικής Στρατηγικής για την Ατμοσφαιρική Ρύπανση και της νομοθεσίας της Ένωσης περί προστασίας των υδάτων, επιβάλλεται η εκ μέρους της Επιτροπής επανεξέταση της ανάγκης καθορισμού διαφοροποιημένων ορίων δυναμικότητας για διαφορετικά είδη πουλερικών για τον προσδιορισμό του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και της ανάγκης θέσπισης των καταλληλότερων ελέγχων των εκπομπών από κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.
(21)
Για να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών ή άλλες αλλαγές σε μιαν εγκατάσταση, οι όροι της άδειας θα πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικά και, όπου απαιτείται, να αναπροσαρμόζονται, ιδίως όταν θεσπίζονται νέα ή επικαιροποιημένα συμπεράσματα ΒΔΤ.
(22)
Σε ειδικές περιπτώσεις κατά τις οποίες από την επανεξέταση και την αναπροσαρμογή των αδειών προκύπτει ότι, ενδεχομένως, απαιτείται περίοδος μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών μετά τη δημοσίευση απόφασης περί των συμπερασμάτων ΒΔΤ για την εισαγωγή νέων βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, οι αρμόδιες αρχές δύνανται να καθορίζουν μεγαλύτερη χρονική περίοδο στους όρους της άδειας, όταν αυτό δικαιολογείται βάσει των κριτηρίων της παρούσας οδηγίας.
(23)
Είναι απαραίτητο να εξασφαλισθεί ότι η λειτουργία μιας εγκατάστασης δεν οδηγεί σε υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους και των υπόγειων υδάτων. Συνεπώς, οι όροι αδειοδότησης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ενδεδειγμένα μέτρα για την πρόληψη των εκπομπών στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα και τον τακτικό έλεγχο των μέτρων αυτών για την αποφυγή διαρροής, διάχυσης, ατυχημάτων ή συμβάντων κατά τη χρήση του εξοπλισμού και την αποθήκευση. Προκειμένου να ανιχνεύεται σε πρώιμο στάδιο η πιθανότητα ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων και, κατά συνέπεια, να λαμβάνονται τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα πριν εξαπλωθεί η ρύπανση, απαιτείται επίσης παρακολούθηση του εδάφους και των υπόγειων υδάτων για την ανίχνευση σχετικών επικίνδυνων ουσιών. Κατά τον καθορισμό της συχνότητας της παρακολούθησης, μπορούν να λαμβάνονται υπ’ όψιν το είδος των μέτρων πρόληψης και ο βαθμός και η έκταση του ελέγχου επ’ αυτών.
(24)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η λειτουργία μιας εγκατάστασης δεν υποβαθμίζει την ποιότητα του εδάφους και των υπόγειων υδάτων, είναι απαραίτητη η διαπίστωση της κατάστασης του εδάφους και της ρύπανσης των υπόγειων υδάτων, μέσω βασικής έκθεσης. Η βασική έκθεση θα πρέπει να αποτελεί πρακτικό μέσο το οποίο επιτρέπει, στο μέτρο του δυνατού, ποσοτική σύγκριση μεταξύ της κατάστασης του χώρου, όπως περιγράφεται στην έκθεση και της κατάστασης του χώρου μετά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων, ούτως ώστε να διαπιστωθεί αν έχει αυξηθεί σημαντικά η ρύπανση του εδάφους ή των υπόγειων υδάτων. Ως εκ τούτου, η βασική έκθεση θα πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες χρησιμοποιώντας τα υφιστάμενα στοιχεία για τις μετρήσεις του εδάφους και των υπόγειων υδάτων και ιστορικά στοιχεία σχετικά με τις χρήσεις του χώρου κατά το παρελθόν.
(25)
Σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», όταν εκτιμάται ο βαθμός σοβαρότητας της ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων που προκάλεσε ο φορέας εκμετάλλευσης, πράγμα που συνεπάγεται την υποχρέωση επαναφοράς του χώρου στην κατάσταση η οποία περιγράφεται στη βασική έκθεση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους όρους αδειοδότησης που ίσχυσαν κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δραστηριότητας, τα μέτρα πρόληψης της ρύπανσης που έλαβε η εγκατάσταση και τη συναφή αύξηση της ρύπανσης σε σχέση με το φορτίο ρύπανσης που αναφέρεται στη βασική έκθεση. Η ευθύνη σχετικά με τη ρύπανση που δεν προκλήθηκε από τον φορέα εκμετάλλευσης διέπεται από τη σχετική εθνική νομοθεσία και, κατά περίπτωση, από άλλες σχετικές νομοθετικές διατάξεις της Ένωσης.
(26)
Για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή και επιβολή της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να υποβάλλουν τακτικά στην αρμόδια αρχή εκθέσεις σχετικά με τη συμμόρφωση με τους όρους της άδειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι τόσο ο φορέας εκμετάλλευσης όσο και η αρμόδια αρχή λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία και να καθιερώσουν σύστημα περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι διατίθεται επαρκές προσωπικό με τις ικανότητες και τα προσόντα που απαιτούνται για την αποτελεσματική διεξαγωγή αυτών των επιθεωρήσεων.
(27)
Σύμφωνα με τη σύμβαση του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (15), απαιτείται αποτελεσματική συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων προκειμένου το κοινό να έχει τη δυνατότητα να εκφράζει, και ο φορέας λήψης των αποφάσεων να λαμβάνει υπόψη, απόψεις και ανησυχίες, ενδεχομένως, σχετικές με τις εν λόγω αποφάσεις, ενισχύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη λογοδοσία και τη διαφάνεια της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και συμβάλλοντας στην ευαισθητοποίηση του κοινού για περιβαλλοντικά θέματα και στην υποστήριξη εκ μέρους του κοινού των αποφάσεων που λαμβάνονται. Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη προκειμένου να προστατεύεται το δικαίωμα διαβίωσης σε περιβάλλον που εξασφαλίζει επαρκή προσωπική υγεία και ευημερία.
(28)
Η καύση καυσίμου σε εγκαταστάσεις με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ κάτω των 50 ΜW συμβάλλει σημαντικά στις εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Θεματικής Στρατηγικής για την Ατμοσφαιρική Ρύπανση, επιβάλλεται η εκ μέρους της Επιτροπής επανεξέταση της ανάγκης θέσπισης των καταλληλότερων ελέγχων των εκπομπών από τις εν λόγω εγκαταστάσεις. Αυτή η επανεξέταση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες των μονάδων καύσης που χρησιμοποιούνται σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, ιδιαίτερα όσον αφορά την κατ’ εξαίρεση χρήση τους σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
(29)
Οι μεγάλες μονάδες καύσης συμβάλλουν ευρέως στις εκπομπές ρυπογόνων ουσιών στην ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα σημαντικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον. Για να μειωθούν οι επιπτώσεις αυτές, να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της οδηγίας 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους (16) και να επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί στη θεματική στρατηγική για την ατμοσφαιρική ρύπανση, απαιτείται ο καθορισμός αυστηρότερων οριακών τιμών εκπομπών σε ενωσιακό επίπεδο για ορισμένες κατηγορίες μονάδων καύσης και ρύπων.
(30)
Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την ανάγκη καθορισμού ενωσιακών οριακών τιμών εκπομπών και τροποποίησης των οριακών τιμών εκπομπών του Παραρτήματος V για ορισμένες μεγάλες μονάδες καύσης, λαμβανομένων υπ’ όψιν της αναθεώρησης και της αναπροσαρμογής των συναφών εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ. Εν προκειμένω, η Επιτροπή θα πρέπει να συνεκτιμήσει την ιδιαιτερότητα των ενεργειακών συστημάτων των διυλιστηρίων.
(31)
Λόγω των χαρακτηριστικών ορισμένων εγχώριων στερεών καυσίμων, ενδείκνυται η εφαρμογή ελάχιστων ποσοστών αποθείωσης αντί οριακών τιμών εκπομπών διοξειδίου του θείου για μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν τέτοια καύσιμα. Επίσης, επειδή τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ασφαλτούχου σχιστόλιθου μπορεί να μην επιτρέπουν την εφαρμογή των ίδιων τεχνικών μείωσης του θείου ή την επίτευξη του ίδιου αποτελέσματος αποθείωσης σε σχέση με άλλα καύσιμα, ενδείκνυται ελαφρώς χαμηλότερο ελάχιστο ποσοστό αποθείωσης για μονάδες που χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο καύσιμο.
(32)
Σε περίπτωση απότομης διακοπής της παροχής καυσίμου χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο ή αερίου λόγω σοβαρής έλλειψης, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να μπορεί να χορηγεί προσωρινές παρεκκλίσεις ώστε οι εκπομπές των οικείων μονάδων καύσης να επιτρέπεται να υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(33)
Ο οικείος φορέας εκμετάλλευσης δεν θα πρέπει να διατηρεί σε λειτουργία μια μονάδα καύσης άνω των 24 ωρών μετά από ελαττωματική λειτουργία ή βλάβη του εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών και η λειτουργία χωρίς μείωση των εκπομπών δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 120 ώρες για χρονική περίοδο 12 μηνών, προκειμένου να περιορισθούν οι αρνητικές επιπτώσεις της ρύπανσης στο περιβάλλον. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που υφίσταται επιτακτική ανάγκη ενεργειακού εφοδιασμού ή είναι απαραίτητο να αποφευχθεί η συνολική αύξηση των εκπομπών από τη λειτουργία άλλης μονάδας καύσης, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να χορηγούν παρέκκλιση από τα λόγω χρονικά όρια.
(34)
Για να εξασφαλισθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας και να αποφευχθούν οι διασυνοριακές μεταφορές αποβλήτων σε μονάδες που λειτουργούν με κατώτερα περιβαλλοντικά πρότυπα, είναι απαραίτητο να καθορισθούν και να διατηρηθούν αυστηροί όροι λειτουργίας, τεχνικές απαιτήσεις και οριακές τιμές εκπομπών για μονάδες αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων εντός της Ένωσης.
(35)
Η χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις έχει ως αποτέλεσμα εκπομπές οργανικών ενώσεων στην ατμόσφαιρα, οι οποίες συμβάλλουν στη δημιουργία, σε τοπικό και διασυνοριακό επίπεδο, φωτοχημικών οξειδωτικών που προκαλούν βλάβη στους φυσικούς πόρους και έχουν επιζήμιες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Απαιτείται, συνεπώς, η λήψη προληπτικών μέτρων κατά της χρήσης οργανικών διαλυτών και ο καθορισμός απαιτήσεως τήρησης οριακών τιμών εκπομπών για οργανικές ενώσεις και κατάλληλων όρων λειτουργίας. Θα πρέπει να επιτρέπεται στους φορείς εκμετάλλευσης να τηρούν τις απαιτήσεις προγράμματος μείωσης αντί να τηρούν τις οριακές τιμές εκπομπών που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, όταν υπάρχουν εναλλακτικά μέτρα, όπως η χρήση προϊόντων ή τεχνικών με χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα σε διαλύτες, που επιτρέπουν να επιτευχθεί ισοδύναμη μείωση εκπομπών.
(36)
Οι εγκαταστάσεις παραγωγής διοξειδίου του τιτανίου μπορούν να προκαλέσουν σημαντική ρύπανση της ατμόσφαιρας και των υδάτων. Προκειμένου να μειωθούν οι σχετικές επιπτώσεις, απαιτείται ο καθορισμός σε ενωσιακό επίπεδο αυστηρότερων οριακών τιμών εκπομπών για ορισμένες ρυπαντικές ουσίες.
(37)
Όσον αφορά τη συμπερίληψη στο πεδίο των εθνικών κανόνων, των κανονιστικών ρυθμίσεων και των διοικητικών διατάξεων που τίθενται σε ισχύ για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία εγκαταστάσεων για την παραγωγή κεραμικών προϊόντων με πύρωση, βάσει των χαρακτηριστικών του εθνικού βιομηχανικού τομέα, και για να δοθεί σαφής ερμηνεία του πεδίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν εάν θα εφαρμόσουν αμφότερα τα κριτήρια, της δυναμικότητας παραγωγής και της δυναμικότητας κλιβάνου, ή μόνο ένα από τα δύο κριτήρια.
(38)
Προκειμένου να απλουστευθεί η υποβολή εκθέσεων και να μειωθεί ο περιττός διοικητικός φόρτος, η Επιτροπή θα πρέπει να καθορίσει μεθόδους για την ευθυγράμμιση του τρόπου διάθεσης των στοιχείων βάσει της παρούσας οδηγίας με τις άλλες απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης και ιδίως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2006, για τη σύσταση ευρωπαϊκού μητρώου έκλυσης και μεταφοράς ρύπων (17).
(39)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εκτέλεση, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες για να εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές για τη συλλογή δεδομένων, την κατάρτιση των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ και την εγγύηση της ποιότητάς τους, καθώς και την καταλληλότητα του περιεχομένου και του μορφοτύπου τους, να λαμβάνει αποφάσεις επί των συμπερασμάτων ΒΔΤ, να καθορίζει λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τον καθορισμό των φάσεων εκκίνησης και διακοπής της λειτουργίας και για τα εθνικά μεταβατικά σχέδια για μεγάλες μονάδες καύσης και για να καθορίζει το είδος, το μορφότυπο και τη συχνότητα των πληροφοριών που πρέπει να υποβάλλονται από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή. Σύμφωνα με το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ, οι γενικοί κανόνες και οι αρχές που διέπουν τον έλεγχο τον οποίο ασκούν τα κράτη μέλη στην άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή οφείλονται να καθορίζονται εκ των προτέρων με κανονισμό ο οποίος θεσπίζεται με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Μέχρι να εκδοθεί ο κανονισμός αυτός, εξακολουθεί να ισχύει η απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (18), εξαιρουμένης της κανονιστικής διαδικασίας με έλεγχο, η οποία δεν ισχύει πλέον.
(40)
Η Επιτροπή πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, κατά την έννοια του άρθρου 290 της ΣΛΕΕ σε σχέση με τον καθορισμό της ημερομηνίας από την οποία θα είναι υποχρεωτικές οι συνεχείς μετρήσεις των ατμοσφαιρικών εκπομπών βαρέων μετάλλων και την προσαρμογή ορισμένων μερών των παραρτημάτων V, VI και VII στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο. Στην περίπτωση των μονάδων αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων, τα ανωτέρω ενδέχεται να συμπεριλάβουν, μεταξύ άλλων, τον καθορισμό κριτηρίων για τη χορήγηση παρεκκλίσεων από τη συνεχή παρακολούθηση των συνολικών εκπομπών σκόνης. Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να προβαίνει σε κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικού έργου της, περιλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.
(41)
Προκειμένου να αντιμετωπισθεί η σημαντική περιβαλλοντική ρύπανση, για παράδειγμα από βαρέα μέταλλα και διοξίνες και φουράνια, η Επιτροπή, με βάση αξιολόγηση της εφαρμογής των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών σε ορισμένες δραστηριότητες ή του αντίκτυπου αυτών των δραστηριοτήτων στο περιβάλλον στο σύνολό του, θα πρέπει να υποβάλει προτάσεις για ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις οριακές τιμές εκπομπών σε ολόκληρη την Ένωση και για κανόνες σχετικά με την παρακολούθηση και τη συμμόρφωση.
(42)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες σχετικά με τις επιβλητέες κυρώσεις για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογήν της παρούσας οδηγίας και να εξασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι εν λόγω κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(43)
Προκειμένου να παρασχεθεί επαρκής χρόνος για την τεχνική προσαρμογή των υφιστάμενων εγκαταστάσεων στις νέες απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, ορισμένες από τις νέες απαιτήσεις θα πρέπει να ισχύσουν για τις εν λόγω εγκαταστάσεις μετά από καθορισμένη προθεσμία από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Για τις μονάδες καύσης, απαιτείται επαρκής χρόνος για την καθιέρωση των απαραίτητων μέτρων μείωσης των εκπομπών προκειμένου να τηρηθούν οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα V.
(44)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου περιβαλλοντικής προστασίας και η βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, δεν δύνανται να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, συνεπώς, λόγω της διασυνοριακής φύσης της ρύπανσης από βιομηχανικές δραστηριότητες, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(45)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα Θεμελιώδη Δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που κατοχυρώνει, ιδίως, ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία επιδιώκει την προαγωγή της εφαρμογής του άρθρου 37 του εν λόγω Χάρτη.
(46)
Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιορίζεται στις διατάξεις που συνιστούν ουσιαστική αλλαγή σε σύγκριση με τις προηγούμενες οδηγίες. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που παραμένουν αμετάβλητες απορρέει από τις προηγούμενες οδηγίες.
(47)
Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (19), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίσουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και να τους δημοσιοποιήσουν.
(48)
Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα IX, Μέρος Β,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΚΟΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Με την παρούσα οδηγία θεσπίζονται κανόνες σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης που προκαλούν οι βιομηχανικές δραστηριότητες.
Η παρούσα οδηγία προβλέπει επίσης κανόνες για την αποφυγή και, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, τη μείωση των εκπομπών στην ατμόσφαιρα, τα ύδατα και το έδαφος, καθώς και για την πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων, ώστε να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις βιομηχανικές δραστηριότητες οι οποίες προκαλούν ρύπανση και αναφέρονται στα κεφάλαια II έως VI.
2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης ούτε στη δοκιμή νέων προϊόντων και διαδικασιών.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«ουσία»: κάθε χημικό στοιχείο και οι ενώσεις του, πλην των ακόλουθων ουσιών:
α)
ραδιενεργών ουσιών, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (20),
β)
γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (21),
γ)
γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 2 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (22),
2)
«ρύπανση»: η άμεση ή έμμεση εισαγωγή στην ατμόσφαιρα, τα ύδατα ή το έδαφος, ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου που ενδέχεται να βλάψουν την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, να υποβαθμίσουν υλικά αγαθά, να παραβλάψουν ή να εμποδίσουν την ψυχαγωγική λειτουργία καθώς και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος,
3)
«εγκατάσταση»: κάθε σταθερή τεχνική μονάδα εντός της οποίας διεξάγονται μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες του Παραρτήματος I ή του μέρους 1 του Παραρτήματος VII, καθώς και όλες οι άλλες άμεσα συνδεδεμένες δραστηριότητες, στον ίδιο χώρο, οι οποίες είναι τεχνικώς συναφείς με τις αναφερόμενες στα εν λόγω παραρτήματα, και ενδέχεται να επηρεάζουν τις εκπομπές και τη ρύπανση,
4)
«εκπομπή»: η άμεση ή έμμεση απόρριψη ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου στην ατμόσφαιρα, τα ύδατα ή το έδαφος, από σημειακές ή διάχυτες πηγές της εγκατάστασης,
5)
«οριακή τιμή εκπομπών»: η μάζα, εκφρασμένη σε ορισμένες ειδικές παραμέτρους, η συγκέντρωση ή/και η στάθμη μιας εκπομπής, της οποίας δεν επιτρέπεται η υπέρβαση κατά τη διάρκεια μιας ή περισσοτέρων συγκεκριμένων χρονικών περιόδων,
6)
«ποιοτικό πρότυπο περιβάλλοντος»: δέσμη απαιτήσεων που πρέπει να πληρούνται σε συγκεκριμένο χρόνο από ένα συγκεκριμένο περιβάλλον ή ένα επιμέρους τμήμα του, σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης,
7)
«άδεια»: η έγγραφη άδεια λειτουργίας μέρους ή ολόκληρης εγκατάστασης ή μονάδας καύσης ή μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων,
8)
«γενικοί δεσμευτικοί κανόνες»: οι οριακές τιμές εκπομπών ή άλλες προϋποθέσεις, τουλάχιστον σε επίπεδο τομέα, που εγκρίνονται με την πρόθεση να χρησιμοποιηθούν άμεσα για τον καθορισμό των όρων αδειοδότησης,
9)
«ουσιαστική μετατροπή»: κάθε μεταβολή της φύσης ή της λειτουργίας ή επέκταση εγκατάστασης ή μονάδας καύσης ή μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων που ενδέχεται να έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία ή στο περιβάλλον,
10)
«βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές»: το πλέον αποτελεσματικό και προηγμένο στάδιο εξέλιξης των δραστηριοτήτων και των μεθόδων άσκησής τους, που αποδεικνύει την πρακτική καταλληλότητα συγκεκριμένων τεχνικών να συνιστούν τη βάση των οριακών τιμών εκπομπών και άλλων όρων αδειοδότησης για την αποφυγή και, όταν αυτό δεν είναι πρακτικά εφικτό, τη μείωση των εκπομπών και των επιπτώσεων στο περιβάλλον στο σύνολό του:
α)
στις «τεχνικές» περιλαμβάνονται τόσο η τεχνολογία που χρησιμοποιείται όσο και ο τρόπος σχεδιασμού, κατασκευής, συντήρησης, λειτουργίας και παροπλισμού της εγκατάστασης,
β)
ως «διαθέσιμες τεχνικές» νοούνται οι αναπτυχθείσες σε κλίμακα που επιτρέπει την εφαρμογή τους εντός του οικείου βιομηχανικού κλάδου, υπό οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες συνθήκες, λαμβανομένων υπόψη του κόστους και των πλεονεκτημάτων, ανεξαρτήτως του αν οι ως άνω τεχνικές χρησιμοποιούνται ή παράγονται εντός του οικείου κράτους μέλους, εφόσον εξασφαλίζεται η πρόσβαση του φορέα εκμετάλλευσης σε αυτές με λογικούς όρους,
γ)
ως «βέλτιστες» νοούνται οι πλέον αποτελεσματικές όσον αφορά την επίτευξη υψηλού γενικού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του,
11)
«έγγραφο αναφοράς ΒΔΤ»: έγγραφο, το οποίο προκύπτει από την ανταλλαγή πληροφοριών που διοργανώνεται δυνάμει του άρθρου 13, το οποίο συντάσσεται για συγκεκριμένες δραστηριότητες και περιγράφει κυρίως τις εφαρμοζόμενες τεχνικές, τα ισχύοντα επίπεδα εκπομπών και κατανάλωσης, τις τεχνικές που εξετάζονται για τον καθορισμό των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών καθώς και τα συμπεράσματα ΒΔΤ και όλες τις αναδυόμενες τεχνικές, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπ’ όψιν τα κριτήρια του Παραρτήματος III,
12)
«συμπεράσματα ΒΔΤ»: έγγραφο το οποίο περιέχει τα μέρη του εγγράφου αναφοράς ΒΔΤ που περιλαμβάνουν τα συμπεράσματα σχετικά με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, την περιγραφή τους, πληροφορίες για την εκτίμηση της δυνατότητας εφαρμογής τους, τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, τη σχετική παρακολούθηση, τα αντίστοιχα επίπεδα κατανάλωσης και, κατά περίπτωση, τα συναφή μέτρα αποκατάστασης του χώρου,
13)
«επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές»: το φάσμα των επιπέδων εκπομπών που εκλύονται υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας με τη χρήση της βέλτιστης διαθέσιμης τεχνικής ή συνδυασμού βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, όπως αυτές περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ, εκπεφρασμένες ως μέσος όρος κατά τη διάρκεια δεδομένου χρονικού διαστήματος, υπό συγκεκριμένες συνθήκες αναφοράς,
14)
«αναδυόμενη τεχνική»: νέα τεχνική για μια βιομηχανική δραστηριότητα, η οποία εάν αναπτυχθεί εμπορικά, μπορεί να εξασφαλίσει είτε υψηλότερο γενικό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος είτε τουλάχιστον το ίδιο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και μεγαλύτερες οικονομίες από τις υφιστάμενες βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές,
15)
«φορέας εκμετάλλευσης»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εκμεταλλεύεται ή ελέγχει εν όλω ή εν μέρει την εγκατάσταση ή τη μονάδα καύσης ή μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων ή, αν αυτό προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο, στο οποίο έχει εκχωρηθεί αποφασιστική οικονομική εξουσία επ’ αυτής της τεχνικής λειτουργίας της εγκατάστασης ή της μονάδας,
16)
«κοινό»: ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα καθώς και, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ή πρακτική, οι ενώσεις, οι οργανώσεις και οι ομάδες αυτών,
17)
«ενδιαφερόμενο κοινό»: το κοινό το οποίο θίγεται ή ενδέχεται να θιγεί ή του οποίου διακυβεύονται συμφέροντα από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με τη χορήγηση ή αναπροσαρμογή μιας άδειας ή των όρων της· για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις οι οποίες καθορίζονται από την οικεία εθνική νομοθεσία, θεωρούνται ότι έχουν συμφέροντα,
18)
«επικίνδυνες ουσίες»: ουσίες ή μείγματα, όπως ορίζεται στο άρθρο 3, σημεία 3 και 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων (23),
19)
«βασική έκθεση»: πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων από σχετικές επικίνδυνες ουσίες,
20)
«υπόγεια ύδατα»: τα υπόγεια ύδατα όπως ορίζονται στο άρθρο 2, σημείο 2 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (24),
21)
«έδαφος»: το ανώτερο στρώμα του στερεού φλοιού της Γης, μεταξύ του γεωλογικού υποβάθρου και της επιφάνειας. Το έδαφος αποτελείται από ανόργανα και οργανικά συστατικά, νερό, αέρα και έμβιους οργανισμούς,
22)
«περιβαλλοντική επιθεώρηση»: το σύνολο των δράσεων, μεταξύ άλλων, επιτόπιες επισκέψεις παρακολούθησης των εκπομπών και έλεγχοι των εσωτερικών εκθέσεων και των εγγράφων παρακολούθησης, επαλήθευση της παρακολούθησης, έλεγχος των τεχνικών που χρησιμοποιούνται και της καταλληλότητας της περιβαλλοντικής διαχείρισης της εγκατάστασης, που αναλαμβάνονται από την αρμόδια αρχή ή εξ ονόματός της, με στόχο τον έλεγχο και την προαγωγή της συμμόρφωσης των εγκαταστάσεων με τους όρους της άδειάς τους και, εφόσον απαιτείται, την παρακολούθηση των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον,
23)
«πουλερικά»: τα πουλερικά όπως ορίζονται στο άρθρο 2, σημείο 1 της οδηγίας 90/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1990, σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές και τις εισαγωγές πουλερικών και αυγών για επώαση από τρίτες χώρες (25),
24)
«καύσιμο»: κάθε στερεά, υγρή ή αέρια καύσιμη ύλη,
25)
«μονάδα καύσης»: κάθε τεχνική συσκευή στην οποία οξειδώνονται καύσιμα με σκοπό τη χρησιμοποίηση της παραγόμενης θερμότητας,
26)
«καπνοδόχος»: δομή που περιέχει έναν ή περισσότερους καπναγωγούς για την απόρριψη απαερίων στην ατμόσφαιρα,
27)
«ώρες λειτουργίας»: ο χρόνος, εκπεφρασμένος σε ώρες, κατά τον οποίο μια μονάδα καύσης, εν όλω ή εν μέρει, λειτουργεί και απορρίπτει εκπομπές στην ατμόσφαιρα, εξαιρουμένων των περιόδων έναρξης και παύσης λειτουργίας,
28)
«ποσοστό αποθείωσης»: ο λόγος της ποσότητας θείου που δεν εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα από μια μονάδα καύσης σε δεδομένο χρονικό διάστημα, προς την ποσότητα θείου που περιέχεται στο στερεό καύσιμο το οποίο εισέρχεται στα συστήματα της μονάδας καύσης και χρησιμοποιείται στη μονάδα κατά το ίδιο χρονικό διάστημα,
29)
«εγχώριο στερεό καύσιμο»: φυσικό στερεό καύσιμο το οποίο χρησιμοποιείται σε μονάδα καύσης ειδικά σχεδιασμένη για το καύσιμο αυτό και εξορύσσεται σε τοπικό επίπεδο,
30)
«καθοριστικό καύσιμο»: το καύσιμο το οποίο, μεταξύ όλων των καυσίμων που χρησιμοποιούνται σε μονάδα καύσης μεικτής εστίας που χρησιμοποιεί υπολείμματα απόσταξης και μετατροπής από τη διύλιση του αργού πετρελαίου για ίδια κατανάλωση, αποκλειστικώς ή με άλλα καύσιμα, έχει την υψηλότερη οριακή τιμή εκπομπής, σύμφωνα με το Μέρος 1 του Παραρτήματος V ή, σε περίπτωση που διάφορα καύσιμα έχουν την ίδια οριακή τιμή εκπομπής, το καύσιμο με τη μεγαλύτερη θερμική ισχύ,
31)
«βιομάζα»: οιοδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
προϊόντα που αποτελούνται από οιαδήποτε φυτική ύλη, προερχόμενη από τη γεωργία ή τη δασοκομία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο προκειμένου να ανακτηθεί το ενεργειακό της περιεχόμενο,
β)
τα ακόλουθα απόβλητα:
i)
φυτικά απόβλητα της γεωργίας ή της δασοκομίας·
ii)
φυτικά απόβλητα της βιομηχανίας τροφίμων, εφόσον ανακτάται η εκλυόμενη θερμότητα·
iii)
ινώδη φυτικά απόβλητα από την παραγωγή παρθένου χαρτοπολτού και την παραγωγή χαρτιού από χαρτοπολτό, εφόσον για τα απόβλητα αυτά εφαρμόζεται διαδικασία συναποτέφρωσης στον τόπο παραγωγής και ανακτάται η εκλυόμενη θερμότητα·
iv)
απόβλητα φελλού·
v)
απόβλητα ξύλου εκτός από τα απόβλητα ξύλου που ενδέχεται να περιέχουν αλογονούχες οργανικές ενώσεις ή βαρέα μέταλλα ως αποτέλεσμα επεξεργασίας με συντηρητικά ξύλου ή επίστρωσης, και τα οποία περιλαμβάνουν ιδίως απόβλητα ξύλου προερχόμενα από οικοδομές και κατεδαφίσεις,
32)
«μονάδα καύσης μεικτής εστίας»: κάθε μονάδα καύσης που μπορεί να τροφοδοτείται ταυτόχρονα ή εναλλάξ με δύο ή περισσότερα είδη καυσίμων,
33)
«αεριοστρόβιλος»: κάθε περιστρεφόμενη μηχανή που μετατρέπει θερμική ενέργεια σε μηχανικό έργο και η οποία αποτελείται κυρίως από συμπιεστή, θερμική διάταξη, όπου το καύσιμο οξειδώνεται για να θερμάνει το φέρον ρευστό, και στρόβιλο,
34)
«αεριοκίνητη μηχανή»: μηχανή εσωτερικής καύσης η οποία λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Όττο και χρησιμοποιεί για την καύση καυσίμου επιβαλλόμενη ανάφλεξη ή, στην περίπτωση των μηχανών διπλού καυσίμου, ανάφλεξη συμπίεσης,
35)
«ντιζελοκίνητη μηχανή»: μηχανή εσωτερικής καύσης η οποία λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο ντίζελ και χρησιμοποιεί ανάφλεξη συμπίεσης για την καύση καυσίμου,
36)
«μικρό απομονωμένο σύστημα»: μικρό απομονωμένο σύστημα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 26 της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (26),
37)
«απόβλητα»: απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 3 σημείο 1 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα (27),
38)
«επικίνδυνα απόβλητα»: επικίνδυνα απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 3 σημείο 2 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ,
39)
«μεικτά αστικά απόβλητα»: τα απόβλητα των νοικοκυριών, καθώς και τα απόβλητα εμπορικών και βιομηχανικών δραστηριοτήτων και τα απόβλητα ιδρυμάτων, τα οποία, λόγω της φύσης και της σύνθεσής τους, είναι όμοια με τα απόβλητα των νοικοκυριών, εκτός των αποβλήτων που αναφέρονται υπό τον κωδικό 20 01 του Παραρτήματος της απόφασης 2000/532/ΕΚ (28) και τα οποία συλλέγονται χωριστά στην πηγή και εκτός των λοιπών αποβλήτων που αναφέρονται υπό τον κωδικό 20 02 του ιδίου Παραρτήματος,
40)
«μονάδα αποτέφρωσης αποβλήτων»: κάθε σταθερή ή κινητή τεχνική μονάδα με τον εξοπλισμό της, που προορίζεται αποκλειστικά για θερμική επεξεργασία αποβλήτων, με ή χωρίς ανάκτηση της θερμότητας που εκλύεται κατά την καύση, μέσω της αποτέφρωσης αποβλήτων με οξείδωση καθώς και άλλων τεχνικών θερμικής επεξεργασίας όπως η πυρόλυση, η αεριοποίηση ή η τεχνική πλάσματος, εφόσον οι ουσίες που προέρχονται από την επεξεργασία στη συνέχεια αποτεφρώνονται
41)
«μονάδα συναποτέφρωσης αποβλήτων»: κάθε σταθερή ή κινητή τεχνική μονάδα της οποίας κύρια αποστολή είναι η παραγωγή ενέργειας ή η παραγωγή υλικών προϊόντων και στην οποία χρησιμοποιούνται απόβλητα ως σύνηθες ή συμπληρωματικό καύσιμο, ή στην οποία τα απόβλητα υφίστανται θερμική επεξεργασία για τη διάθεσή τους μέσω αποτέφρωσης αποβλήτων με οξείδωση καθώς και άλλων τεχνικών θερμικής επεξεργασίας, όπως η πυρόλυση, η αεριοποίηση ή η τεχνική πλάσματος, εφόσον οι ουσίες που προέρχονται από την επεξεργασία στη συνέχεια αποτεφρώνονται,
42)
«ονομαστική δυναμικότητα»: το άθροισμα των δυναμικοτήτων αποτέφρωσης των καμίνων που συνθέτουν τη μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων, όπως ορίζονται από τον κατασκευαστή και επιβεβαιώνονται από τον φορέα εκμετάλλευσης, λαμβάνοντας υπόψη τη θερμογόνο αξία των αποβλήτων. Η δυναμικότητα αυτή εκφράζεται ως η ποσότητα των αποβλήτων που αποτεφρώνονται ανά ώρα,
43)
«διοξίνες και φουράνια»: όλα τα πολυχλωροπαράγωγα της διβενζο-π-διοξίνης και του διβενζοφουρανίου που απαριθμούνται στο μέρος 2 του Παραρτήματος VI,
44)
«οργανική ένωση»: κάθε ένωση που περιέχει τουλάχιστον άνθρακα και ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία υδρογόνο, αλογόνα, οξυγόνο, θείο, φωσφόρο, πυρίτιο ή άζωτο, εκτός από τα οξείδια του άνθρακα και τα ανόργανα ανθρακικά και όξινα ανθρακικά άλατα,
45)
«πτητική οργανική ένωση»: κάθε οργανική ένωση καθώς και το κλάσμα κρεωσότου που έχει τάση ατμών 0,01 kPa ή μεγαλύτερη, σε θερμοκρασία 293,15 Κ, ή ανάλογη πτητικότητα στις συγκεκριμένες συνθήκες χρήσης,
46)
«οργανικός διαλύτης»: κάθε πτητική οργανική ένωση που χρησιμοποιείται, για ένα από τα ακόλουθα:
α)
μόνη ή σε συνδυασμό με άλλα μέσα και χωρίς να υφίσταται χημική μετατροπή, για τη διάλυση πρώτων υλών, προϊόντων ή αποβλήτων,
β)
ως μέσο καθαρισμού για τη διάλυση ξένων προσμείξεων,
γ)
ως διαλυτοποιητής,
δ)
ως μέσο διασποράς,
ε)
ως ρυθμιστής του ιξώδους,
στ)
ως ρυθμιστής της επιφανειακής τάσης,
ζ)
ως πλαστικοποιητής,
η)
ως συντηρητικό,
47)
«επίχρισμα»: επίχρισμα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 8 της οδηγίας 2004/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε χρώματα διακόσμησης και βερνίκια και σε προϊόντα φινιρίσματος οχημάτων (29).
Άρθρο 4
Υποχρέωση κατοχής άδειας
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι καμία εγκατάσταση ή μονάδα καύσης ή μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων δεν λειτουργεί χωρίς άδεια.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν διαδικασία για την εγγραφή σε μητρώο μόνο των εγκαταστάσεων που καλύπτονται από το κεφάλαιο V.
Η διαδικασία εγγραφής σε μητρώο καθορίζεται σε δεσμευτική πράξη, και περιλαμβάνει ως ελάχιστη προϋπόθεση, γνωστοποίηση από τον φορέα εκμετάλλευσης προς την αρμόδια αρχή της πρόθεσής του να θέσει σε λειτουργία μία εγκατάσταση.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι άδεια καλύπτει δύο ή περισσότερες εγκαταστάσεις ή τμήματα εγκαταστάσεων την εκμετάλλευση των οποίων έχει ο ίδιος φορέας εκμετάλλευσης στον ίδιο χώρο.
Στις περιπτώσεις που η άδεια καλύπτει δύο ή περισσότερες εγκαταστάσεις, ορίζει προϋποθέσεις ώστε να εξασφαλίζεται ότι κάθε εγκατάσταση πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να προβλέψουν ότι η άδεια καλύπτει διάφορα τμήματα μιας εγκατάστασης που εκμεταλλεύονται διαφορετικοί φορείς. Στις περιπτώσεις αυτές, η άδεια καθορίζει τις ευθύνες κάθε φορέα εκμετάλλευσης.
Άρθρο 5
Αδειοδότηση
1. Με την επιφύλαξη άλλων απαιτήσεων που καθορίζονται από το εθνικό ή ενωσιακό δίκαιο η αρμόδια αρχή χορηγεί άδεια εφόσον η εγκατάσταση πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν τον πλήρη συντονισμό των διαδικασιών και των όρων αδειοδότησης, όταν σε αυτές μετέχουν πλείονες αρμόδιες αρχές ή περισσότεροι του ενός φορείς εκμετάλλευσης ή χορηγούνται περισσότερες της μιας άδειες, ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική ολοκληρωμένη προσέγγιση εκ μέρους όλων των αρχών των αρμοδίων για τη διαδικασία αυτή.
3. Σε περίπτωση νέας εγκατάστασης ή ουσιαστικής μετατροπής στην οποία εφαρμόζεται το άρθρο 4 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, για τη χορήγηση της άδειας εξετάζεται και χρησιμοποιείται κάθε σχετική πληροφορία ή συμπέρασμα που έχει προκύψει κατ’ εφαρμογή των άρθρων 5, 6, 7 και 9 της προαναφερόμενης οδηγίας.
Άρθρο 6
Γενικοί δεσμευτικοί κανόνες
Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης κατοχής άδειας, τα κράτη μέλη μπορούν να περιλάβουν ιδιαίτερες απαιτήσεις για ορισμένες κατηγορίες εγκαταστάσεων, μονάδων καύσης ή μονάδων αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων σε γενικούς δεσμευτικούς κανόνες.
Στις περιπτώσεις που θεσπίζονται γενικοί δεσμευτικοί κανόνες, η άδεια μπορεί απλώς να περιέχει αναφορά στους εν λόγω κανόνες.
Άρθρο 7
Συμβάντα και ατυχήματα
Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (30), σε περίπτωση συμβάντος ή ατυχήματος που επηρεάζει σημαντικά το περιβάλλον, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι:
α)
ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή, αμέσως·
β)
ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει αμέσως τα μέτρα για τον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την αποφυγή άλλων συμβάντων ή ατυχημάτων·
γ)
η αρμόδια αρχή απαιτεί από το φορέα εκμετάλλευσης να λάβει όλα τα κατάλληλα συμπληρωματικά μέτρα, τα οποία η αρμόδια αρχή θεωρεί αναγκαία για τον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την αποφυγή άλλων συμβάντων ή ατυχημάτων.
Άρθρο 8
Μη συμμόρφωση
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν την τήρηση των όρων της άδειας.
2. Σε περίπτωση παράβασης των όρων της άδειας, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει αμέσως την αρμόδια αρχή,
β)
ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει αμέσως τα απαιτούμενα μέτρα για την αποκατάσταση της συμμόρφωσης το συντομότερο δυνατόν,
γ)
η αρμόδια αρχή απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λάβει όλα τα κατάλληλα συμπληρωματικά μέτρα, τα οποία η αρμόδια αρχή θεωρεί αναγκαία για την αποκατάσταση της συμμόρφωσης.
Εάν η παράβαση των όρων της άδειας προκαλεί άμεσο κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων ή απειλεί να έχει άμεση αρνητική επίπτωση στο περιβάλλον, και μέχρις ότου αποκατασταθεί η συμμόρφωση, σύμφωνα με τα στοιχεία β) και γ) του πρώτου εδαφίου, η λειτουργία της εγκατάστασης, της μονάδας καύσης, της μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων ή του σχετικού τμήματος αυτών αναστέλλεται.
Άρθρο 9
Εκπομπές αερίων θερμοκηπίου
1. Όταν οι εκπομπές ενός αερίου θερμοκηπίου από μιαν εγκατάσταση προσδιορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ σε σχέση με μια δραστηριότητα της εν λόγω εγκατάστασης, η άδεια δεν περιλαμβάνει οριακή τιμή εκπομπών για άμεσες εκπομπές του εν λόγω αερίου, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί ότι δεν προκαλείται σημαντική τοπική ρύπανση.
2. Για δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να μην επιβάλλουν απαιτήσεις σχετικά με την ενεργειακή απόδοση όσον αφορά τις μονάδες καύσης ή άλλες μονάδες που εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακος στον χώρο της εγκατάστασης.
3. Όταν είναι αναγκαίο, οι αρμόδιες αρχές τροποποιούν την άδεια, κατά περίπτωση.
4. Οι παράγραφοι 1 έως 3 δεν ισχύουν για τις εγκαταστάσεις που εξαιρούνται προσωρινά από το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΠΑΡΙΘΜΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
Άρθρο 10
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I και, όπου προβλέπεται, σε όσες φθάνουν στο όριο δυναμικότητας που καθορίζεται στο εν λόγω παράρτημα.
Άρθρο 11
Βασικές αρχές των θεμελιωδών υποχρεώσεων του φορέα εκμετάλλευσης
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι οι εγκαταστάσεις να λειτουργούν σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:
α)
λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα προληπτικά αντιρρυπαντικά μέτρα,
β)
εφαρμόζονται οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές,
γ)
δεν προκαλείται σημαντική ρύπανση,
δ)
προλαμβάνεται η παραγωγή αποβλήτων σύμφωνα με την οδηγία 2008/98/ΕΚ,
ε)
στις περιπτώσεις που παράγονται απόβλητα, κατά σειρά προτεραιότητας και σύμφωνα με την οδηγία 2008/98/ΕΚ, αυτά προετοιμάζονται για εκ νέου χρήση, ανακύκλωση, ανάκτηση ή, όταν αυτό είναι τεχνικά και οικονομικά αδύνατο, διατίθενται με τρόπο που να αποφεύγονται ή να μειώνονται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον,
στ)
η ενέργεια χρησιμοποιείται αποτελεσματικά,
ζ)
λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα για να προλαμβάνονται τα ατυχήματα και να περιορίζονται οι συνέπειές τους,
η)
λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων, ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος ρύπανσης και ο χώρος της εκμετάλλευσης να επανέλθει στην ικανοποιητική κατάσταση που ορίζεται βάσει του άρθρου 22.
Άρθρο 12
Αίτηση άδειας
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η αίτηση άδειας περιλαμβάνει περιγραφή των ακόλουθων:
α)
της εγκατάστασης και των δραστηριοτήτων της,
β)
των πρώτων και βοηθητικών υλών, των λοιπών ουσιών και της ενέργειας που χρησιμοποιούνται ή παράγονται από την εγκατάσταση,
γ)
των πηγών εκπομπών της εγκατάστασης,
δ)
των συνθηκών του χώρου όπου θα λειτουργήσει η εγκατάσταση,
ε)
όπου ισχύει, βασική έκθεση, σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 2,
στ)
της φύσης και των ποσοτήτων των προβλεπόμενων εκπομπών της εγκατάστασης σε κάθε επιμέρους στοιχείο του περιβάλλοντος καθώς και προσδιορισμό των σημαντικών επιπτώσεων των εκπομπών στο περιβάλλον,
ζ)
της προτεινόμενης τεχνολογίας και των άλλων τεχνικών που αποσκοπούν στην πρόληψη των εκπομπών που προέρχονται από την εγκατάσταση ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, στη μείωσή τους,
η)
των μέτρων, πρόληψης προετοιμασίας για εκ νέου χρήση, ανακύκλωσης και ανάκτησης των αποβλήτων που παράγει η εγκατάσταση,
θ)
των άλλων μέτρων που προβλέπονται για τη συμμόρφωση με τις βασικές αρχές των θεμελιωδών υποχρεώσεων του φορέα εκμετάλλευσης που αναφέρονται στο άρθρο 11,
ι)
των προβλεπόμενων μέτρων παρακολούθησης των εκπομπών στο περιβάλλον,
ια)
σε γενικές γραμμές των κύριων εναλλακτικών επιλογών όσον αφορά την τεχνολογία, τις τεχνικές και τα μέτρα που προτείνονται, οι οποίες έχουν μελετηθεί από τον αιτούντα.
Στην αίτηση χορήγησης αδείας περιλαμβάνεται επίσης μια μη τεχνικού περιεχομένου συγκεφαλαίωση των λεπτομερειών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
2. Στις περιπτώσεις που πληροφορίες παρεχόμενες σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ ή έκθεση ασφαλείας συντασσόμενη κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 96/82/ΕΚ ή άλλες πληροφορίες διαθέσιμες βάσει άλλων νομοθετημάτων, ανταποκρίνονται σε κάποια από τις απαιτήσεις της παραγράφου 1, οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνονται ή να επισυνάπτονται στην αίτηση.
Άρθρο 13
Έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ και ανταλλαγή πληροφοριών
1. Προκειμένου να συντάσσονται, να αναθεωρούνται και, κατά περίπτωση, να ενημερώνονται τα έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ, η Επιτροπή διοργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών, σχετικών κλάδων, μη κυβερνητικών οργανώσεων που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος και της Επιτροπής.
2. Κατά την ανταλλαγή πληροφοριών, εξετάζονται κυρίως τα ακόλουθα:
α)
οι επιδόσεις των εγκαταστάσεων και οι τεχνικές όσον αφορά τις εκπομπές, εκπεφρασμένες ως βραχυπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος μέσος όρος κατά περίπτωση, και οι σχετικές συνθήκες αναφοράς, η κατανάλωση και το είδος των πρώτων υλών (κατανάλωση ύδατος), η χρήση της ενέργειας και η παραγωγή αποβλήτων·
β)
οι χρησιμοποιούμενες τεχνικές, η σχετική παρακολούθηση, οι επιπτώσεις της χρήσης διαφόρων περιβαλλοντικών μέσων, η οικονομική και τεχνική βιωσιμότητα και οι εξελίξεις όλων των ανωτέρω·
γ)
οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και οι αναδυόμενες τεχνικές που προσδιορίζονται αφού εξετασθούν τα υπό α) και β) ζητήματα.
3. Η Επιτροπή συγκροτεί και συγκαλεί τακτικά ένα φόρουμ το οποίο αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών, των σχετικών κλάδων και μη κυβερνητικών οργανώσεων που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος.
Η Επιτροπή λαμβάνει τη γνώμη του φόρουμ σχετικά με τις πρακτικές ρυθμίσεις για την ανταλλαγή πληροφοριών και κυρίως σχετικά με τα ακόλουθα:
α)
τον εσωτερικό κανονισμό του φόρουμ·
β)
το πρόγραμμα εργασιών για την ανταλλαγή πληροφοριών·
γ)
τις κατευθυντήριες γραμμές για τη συλλογή δεδομένων·
δ)
τις κατευθυντήριες γραμμές για την κατάρτιση των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ και για την εγγύηση της ποιότητάς τους καθώς και την καταλληλότητα του περιεχομένου και του μορφοτύπου τους.
Οι κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στα στοιχεία γ) και δ) του δεύτερου εδαφίου λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη του φόρουμ και θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 75, παράγραφος 2.
4. Η Επιτροπή λαμβάνει και δημοσιοποιεί τη γνώμη του φόρουμ σχετικά με το προτεινόμενο περιεχόμενο των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ και τη συνεκτιμά για τις διαδικασίες που προβλέπονται στην παράγραφο 5.
5. Οι αποφάσεις σχετικά με τα συμπεράσματα ΒΔΤ θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 75 παράγραφος 2.
6. Μετά τη λήψη απόφασης σύμφωνα με την παράγραφο 5, η Επιτροπή καθιστά αμέσως διαθέσιμο στο κοινό το έγγραφο αναφοράς ΒΔΤ και εξασφαλίζει ότι τα συμπεράσματα ΒΔΤ διατίθενται σε όλες τις επίσημες γλώσσες των κρατών μελών της Ένωσης.
7. Εν αναμονή της λήψης σχετικής απόφασης σύμφωνα με την παράγραφο 5, τα συμπεράσματα σχετικά με τις βέλτιστες δυνατές τεχνικές από τα έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ που έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή πριν από την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 83 ισχύουν ως συμπεράσματα ΒΔΤ για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, εξαιρουμένου του άρθρου 15, παράγραφοι 3 και 4.
Άρθρο 14
Όροι αδειοδότησης
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η άδεια περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα τήρησης των απαιτήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 11 και 18.
Τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
οριακές τιμές εκπομπών για τις ρυπαντικές ουσίες, που απαριθμούνται στο παράρτημα II, και για άλλες ρυπαντικές ουσίες που είναι πιθανόν να εκπέμπονται από την οικεία εγκατάσταση σε σημαντικές ποσότητες ανάλογα με τη φύση τους και τη δυνατότητα μεταφοράς της ρύπανσης από το ένα επιμέρους στοιχείο του περιβάλλοντος στο άλλο,
β)
κατάλληλες απαιτήσεις για να εξασφαλιστεί η προστασία του εδάφους και των υπογείων υδάτων και μέτρα για την παρακολούθηση και τη διαχείριση των αποβλήτων της εγκατάστασης,
γ)
κατάλληλες απαιτήσεις παρακολούθησης των εκπομπών, στις οποίες καθορίζεται
i)
η μεθοδολογία, η συχνότητα και η διαδικασία αξιολόγησης, και
ii)
όταν εφαρμόζεται το άρθρο 15, παράγραφος 3, στοιχείο β), ότι διατίθενται αποτελέσματα της παρακολούθησης των εκπομπών για τα ίδια χρονικά διαστήματα και με τους ίδιους όρους αναφοράς όπως για τα επίπεδα εκπομπών τα οποία συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές·
δ)
υποχρέωση υποβολής στην αρμόδια αρχή τακτικώς και τουλάχιστον ετησίως·
i)
πληροφοριών βάσει αποτελεσμάτων της παρακολούθησης των εκπομπών κατά τα προβλεπόμενα στο στοιχείο γ), και άλλων απαιτούμενων στοιχείων που επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή να ελέγχει την τήρηση των όρων αδειοδότησης· και
ii)
όταν εφαρμόζεται το άρθρο 15, παράγραφος 3, στοιχείο β), περίληψης των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης των εκπομπών κατά τρόπο που να επιτρέπει τη σύγκριση με τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές,
ε)
ενδεδειγμένες απαιτήσεις για τη διατήρηση και τον έλεγχο σε τακτά διαστήματα της εφαρμογής των μέτρων που λαμβάνονται για την πρόληψη των εκπομπών στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα, σύμφωνα με το στοιχείο β) και ενδεδειγμένες απαιτήσεις περί περιοδικής παρακολούθησης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων όσον αφορά σχετικές επικίνδυνες ουσίες που είναι πιθανόν να είναι παρούσες στον χώρο της εγκατάστασης και λαμβανομένης υπόψη της πιθανότητας ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων στον χώρο της εγκατάστασης,
στ)
μέτρα σχετικά με τις μη κανονικές συνθήκες λειτουργίας, όπως την έναρξη και παύση λειτουργίας, τις διαρροές, την ελαττωματική λειτουργία, τις προσωρινές διακοπές και την οριστική παύση της λειτουργίας·
ζ)
διατάξεις για την ελαχιστοποίηση της διαμεθοριακής ρύπανσης ή της ρύπανσης σε μεγάλη απόσταση,
η)
όρους για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών ή παραπομπή στις ισχύουσες απαιτήσεις που καθορίζονται αλλού.
2. Για τους σκοπούς του στοιχείου α) της παραγράφου 1, οι οριακές τιμές εκπομπών μπορούν να συμπληρώνονται ή να υποκαθίστανται από ισοδύναμες παραμέτρους ή τεχνικά μέτρα που εξασφαλίζουν αντίστοιχα επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας.
3. Τα συμπεράσματα ΒΔΤ αποτελούν τη βάση για τον καθορισμό των όρων αδειοδότησης.
4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 18, η αρμόδια αρχή δύναται να θέσει όρους αδειοδότησης αυστηρότερους από αυτούς που επιτυγχάνονται με τη χρήση βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, οι οποίες περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ. Τα κράτη μέλη δύνανται να θέτουν κανόνες με βάση τους οποίους η αρμόδια αρχή να δύναται να θεσπίζει αυστηρότερους όρους αδειοδότησης.
5. Όταν η αρμόδια αρχή καθορίζει όρους αδειοδότησης βάσει βέλτιστης διαθέσιμης τεχνικής η οποία δεν περιγράφεται σε κανένα από τα σχετικά συμπεράσματα ΒΔΤ, εξασφαλίζει:
α)
ότι η τεχνική καθορίζεται, λαμβανομένων ιδιαιτέρως υπ’ όψιν των κριτηρίων του Παραρτήματος III, και
β)
ότι τηρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 15.
Όταν τα συμπεράσματα ΒΔΤ που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο δεν περιλαμβάνουν επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι η προβλεπόμενη στο πρώτο εδάφιο τεχνική εγγυάται επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας ισοδύναμο με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές οι οποίες περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ.
6. Στις περιπτώσεις που, δραστηριότητα ή είδος της διαδικασίας παραγωγής που διεξάγεται εντός εγκατάστασης δεν καλύπτεται από συμπεράσματα αναφοράς ΒΔΤ ή στις περιπτώσεις που τα εν λόγω συμπεράσματα δεν καλύπτουν όλες τις πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της δραστηριότητας ή της διαδικασίας, η αρμόδια αρχή, αφού προηγηθούν διαβουλεύσεις με τον φορέα εκμετάλλευσης, καθορίζει τους όρους αδειοδότησης με βάση τις διαθέσιμες βέλτιστες τεχνικές που έχει προσδιορίσει για τις οικείες δραστηριότητες ή διαδικασίες δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στα κριτήρια που απαριθμούνται στο παράρτημα III.
7. Για τις εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο σημείο 6.6 του Παραρτήματος I, ισχύουν οι παράγραφοι 1 έως 6 του παρόντος άρθρου με την επιφύλαξη της νομοθεσίας περί της καλής μεταχείρισης των ζώων.
Άρθρο 15
Οριακές τιμές εκπομπών, ισοδύναμες παράμετροι και τεχνικά μέτρα
1. Οι οριακές τιμές εκπομπών ρυπαντικών ουσιών ισχύουν στο σημείο όπου οι εκπομπές εξέρχονται από την εγκατάσταση, ενώ δεν υπολογίζεται για τον προσδιορισμό των τιμών αυτών, η τυχόν αραίωσή τους πριν από το εν λόγω σημείο.
Όσον αφορά τις έμμεσες απορρίψεις ρυπαντικών ουσιών στα ύδατα, οι επιπτώσεις ενός σταθμού καθαρισμού υδάτων μπορούν να συνυπολογίζονται κατά τον προσδιορισμό των οριακών τιμών εκπομπών της οικείας εγκατάστασης, υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται ισοδύναμο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του και ότι δεν γεννώνται μεγαλύτερα ρυπαντικά φορτία για το περιβάλλον.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 18, οι αναφερόμενες στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 14 οριακές τιμές εκπομπών και ισοδύναμες παράμετροι και τεχνικά μέτρα βασίζονται στις διαθέσιμες βέλτιστες τεχνικές, χωρίς να προδιαγράφουν τη χρήση μιας συγκεκριμένης τεχνικής ή τεχνολογίας.
3. Η αρμόδια αρχή καθορίζει οριακές τιμές εκπομπών που διασφαλίζουν ότι οι εκπομπές υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας δεν υπερβαίνουν τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, που αναφέρονται στις αποφάσεις για τα συμπεράσματα ΒΔΤ περί των οποίων το άρθρο 13, παράγραφος 5, μέσω:
α)
του καθορισμού οριακών τιμών εκπομπών οι οποίες δεν υπερβαίνουν τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις διαθέσιμες βέλτιστες τεχνικές Οι εν λόγω οριακές τιμές εκπομπών εκφράζονται για το ίδιο ή βραχύτερο χρονικό διάστημα και υπό τις ίδιες συνθήκες αναφοράς με τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, ή
β)
του καθορισμού οριακών τιμών εκπομπών διαφορετικών από εκείνες του στοιχείου α), όσον αφορά τις τιμές, τις χρονικές περιόδους και τις συνθήκες αναφοράς.
Όταν εφαρμόζεται το στοιχείο β), η αρμόδια αρχή αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τα αποτελέσματα της παρακολούθησης των εκπομπών προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι εκπομπές υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας δεν έχουν τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις διαθέσιμες βέλτιστες τεχνικές.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3 και με την επιφύλαξη του άρθρου 18, η αρμόδια αρχή μπορεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, να θεσπίσει λιγότερο αυστηρές οριακές τιμές εκπομπής. Η παρέκκλιση αυτή μπορεί να ισχύσει μόνον όταν η αξιολόγηση δείχνει ότι η επίτευξη επιπέδων εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές όπως αυτές περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ θα οδηγούσε σε δυσανάλογα υψηλό κόστος σε σύγκριση με τα περιβαλλοντικά οφέλη λόγω:
α)
της γεωγραφικής θέσης ή των τοπικών περιβαλλοντικών συνθηκών της σχετικής εγκατάστασης· ή
β)
των τεχνικών χαρακτηριστικών της σχετικής εγκατάστασης.
Η αρμόδια αρχή τεκμηριώνει σε παράρτημα που επισυνάπτεται στους όρους αδειοδότησης την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου, συμπεριλαμβανομένου του αποτελέσματος της αξιολόγησης, και τους όρους που επιβάλλονται.
Ωστόσο, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο δεν υπερβαίνουν τις ελάχιστες οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στα Παραρτήματα της παρούσας οδηγίας, όπου ισχύουν.
Η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει σε κάθε περίπτωση ότι δεν προκαλείται σημαντική ρύπανση και ότι επιτυγχάνεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.
Βάσει των πληροφοριών που παρέχονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1, ιδιαίτερα σχετικά με την εφαρμογή αυτής της παραγράφου, η Επιτροπή μπορεί, όπου χρειάζεται, να αξιολογεί και να προσδιορίζει περαιτέρω, μέσω κατευθυντηρίων γραμμών, τα κριτήρια τα οποία θα ληφθούν υπ’ όψιν για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.
Η αρμόδια αρχή αξιολογεί εκ νέου την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου στα πλαίσια κάθε επανεξέτασης των όρων αδειοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 21.
5. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει προσωρινές παρεκκλίσεις από τις απαιτήσεις των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου και από τα στοιχεία (α) και (β) του άρθρου 11 για τη δοκιμή και χρήση αναδυόμενων τεχνικών, για συνολικό χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους εννέα μήνες υπό την προϋπόθεση ότι μετά την παρέλευση του καθορισμένου διαστήματος, είτε διακόπτεται η χρήση της τεχνικής είτε η δραστηριότητα επιτυγχάνει τουλάχιστον τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
Άρθρο 16
Απαιτήσεις παρακολούθησης
1. Οι απαιτήσεις παρακολούθησης που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) στηρίζονται, κατά περίπτωση, στα συμπεράσματα επί της παρακολούθησης, όπως περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ.
2. Η συχνότητα της περιοδικής παρακολούθησης που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο ε) καθορίζεται από την αρμόδια αρχή στην άδεια για κάθε μεμονωμένη εγκατάσταση ή σε γενικούς δεσμευτικούς κανόνες.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, η περιοδική παρακολούθηση διενεργείται τουλάχιστον μία φορά ανά πενταετία για τα υπόγεια ύδατα και ανά δεκαετία για το έδαφος, εκτός εάν η παρακολούθηση αυτή βασίζεται σε συστηματική εκτίμηση του κινδύνου ρύπανσης.
Άρθρο 17
Γενικοί δεσμευτικοί κανόνες για δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I
1. Όταν θεσπίζουν γενικούς δεσμευτικούς κανόνες, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ολοκληρωμένη προσέγγιση και υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος, ισοδύναμο με εκείνο που επιτυγχάνεται με τους όρους της μεμονωμένης άδειας.
2. Οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες στηρίζονται στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, χωρίς να προδιαγράφουν τη χρήση τεχνικής ή συγκεκριμένης τεχνολογίας προκειμένου να διασφαλισθεί η συμμόρφωση με τα άρθρα 14 και 15.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες επικαιροποιούνται προκειμένου να ληφθούν υπ’ όψιν οι εξελίξεις των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών και προκειμένου να διασφαλισθεί η συμμόρφωση με το άρθρο 21.
4. Οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες που θεσπίζονται βάσει των παραγράφων 1 έως 3 περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από σχετική αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους.
Άρθρο 18
Ποιοτικά πρότυπα περιβάλλοντος
Στις περιπτώσεις που ένα ποιοτικό πρότυπο περιβάλλοντος επιβάλλει όρους αυστηρότερους από εκείνους που είναι δυνατόν να επιτευχθούν με τη χρήση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, η άδεια περιλαμβάνει πρόσθετους όρους, με την επιφύλαξη άλλων μέτρων που είναι δυνατόν να ληφθούν για την τήρηση των ποιοτικών προτύπων περιβάλλοντος.
Άρθρο 19
Εξελίξεις των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αρμόδια αρχή να παρακολουθεί ή να ενημερώνεται σχετικά με τις εξελίξεις των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών και τη δημοσίευση νέων ή αναθεωρημένων συμπερασμάτων ΒΔΤ και θέτουν τις πληροφορίες αυτές στη διάθεση του κοινού.
Άρθρο 20
Μεταβολές των εγκαταστάσεων εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή για κάθε σχεδιαζόμενη μεταβολή που αφορά τη φύση, τη λειτουργία ή την επέκταση της εγκατάστασης και που είναι δυνατόν να έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον. Κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή αναπροσαρμόζει την άδεια.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι καμία ουσιαστική μετατροπή, η οποία προβλέπεται από το φορέα εκμετάλλευσης, δεν πραγματοποιείται χωρίς άδεια, η οποία χορηγείται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
Η αίτηση για τη χορήγηση άδειας και η σχετική απόφαση της αρμόδιας αρχής καλύπτουν τα τμήματα της εγκατάστασης και τις λεπτομέρειες που απαριθμούνται στο άρθρο 12 τα οποία ενδέχεται να θιγούν από την ουσιαστική μετατροπή.
3. Κάθε μεταβολή στη φύση ή τη λειτουργία ή επέκταση εγκατάστασης θεωρείται ουσιαστική, όταν με την εν λόγω μεταβολή ή επέκταση, αυτή καθεαυτή, επιτυγχάνεται δυναμικότητα που φθάνει στα κατώτατα όρια, τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα I.
Άρθρο 21
Επανεξέταση και αναπροσαρμογή των όρων της άδειας εκ μέρους της αρμόδιας αρχής
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι η αρμόδια αρχή επανεξετάζει περιοδικώς, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 5, όλους τους όρους της άδειας και, όπου απαιτείται, τους αναπροσαρμόζει προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία.
2. Κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, ο φορέας εκμετάλλευσης υποβάλλει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για την επανεξέταση των όρων της άδειας συμπεριλαμβανομένων, ιδίως, των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης των εκπομπών και άλλων στοιχείων που επιτρέπουν τη σύγκριση της λειτουργίας της εγκατάστασης με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, όπως αυτές περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ, και με τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
Κατά την επανεξέταση των όρων της άδειας, η αρμόδια αρχή χρησιμοποιεί κάθε πληροφορία που έχει προκύψει από παρακολούθηση ή επιθεωρήσεις.
3. Εντός τεσσάρων ετών από τη δημοσίευση των αποφάσεων περί των συμπερασμάτων ΒΔΤ σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 5 σχετικά με την κύρια δραστηριότητα εγκατάστασης, η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι:
α)
όλοι οι όροι αδειοδότησης για τη συγκεκριμένη εγκατάσταση επανεξετάζονται και, εάν υπάρχει ανάγκη, αναπροσαρμόζονται ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία, ιδίως προς το άρθρο 15, παράγραφοι 3 και 4, κατά περίπτωση.
β)
η εγκατάσταση πληροί τους εν λόγω όρους αδειοδότησης.
Κατά την επανεξέταση λαμβάνονται υπόψη όλα τα νέα ή επικαιροποιημένα συμπεράσματα ΒΔΤ που αφορούν την εγκατάσταση και εγκρίθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 5 μετά τη χορήγηση της άδειας ή επανεξετάσθηκαν προσφάτως.
4. Όταν η εγκατάσταση δεν καλύπτεται από κανένα από τα συμπεράσματα ΒΔΤ, οι όροι αδειοδότησης επανεξετάζονται και, όπου απαιτείται, αναπροσαρμόζονται όταν οι εξελίξεις των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών επιτρέπουν σημαντική μείωση των εκπομπών.
5. Οι όροι αδειοδότησης επανεξετάζονται και, όπου απαιτείται αναπροσαρμόζονται, τουλάχιστον στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
η ρύπανση από την εγκατάσταση είναι τέτοια ώστε να πρέπει να αναθεωρηθούν οι ισχύουσες οριακές τιμές εκπομπών της άδειας ή να περιληφθούν σε αυτήν νέες οριακές τιμές εκπομπών,
β)
η ασφάλεια εκμετάλλευσης απαιτεί την εφαρμογή άλλων τεχνικών,
γ)
όπου απαιτείται για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με νέο ή αναθεωρημένο ποιοτικό πρότυπο περιβάλλοντος σύμφωνα με το άρθρο 18.
Άρθρο 22
Παύση λειτουργίας εγκαταστάσεων
1. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, της οδηγίας 2004/35/ΕΚ, της οδηγίας 2006/118/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την προστασία των υπόγειων υδάτων από τη ρύπανση και την υποβάθμιση (31), και του σχετικού ενωσιακού δικαίου για την προστασία του εδάφους, η αρμόδια αρχή καθορίζει όρους αδειοδότησης ώστε να εξασφαλιστεί ότι κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων τηρούνται οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 του παρόντος αριθμού.
2. Στις περιπτώσεις που η δραστηριότητα περιλαμβάνει τη χρήση, παραγωγή ή ελευθέρωση σχετικών επικίνδυνων ουσιών και έχοντας υπόψη την πιθανότητα ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων στον χώρο της εγκατάστασης, ο φορέας εκμετάλλευσης συντάσσει και υποβάλλει στην αρμόδια αρχή βασική έκθεση πριν από την έναρξη της λειτουργίας της εγκατάστασης ή πριν η άδεια της εγκατάστασης αναπροσαρμοσθεί για πρώτη φορά μετά τις 7 Ιανουαρίου 2013.
Η βασική έκθεση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που απαιτούνται για τον προσδιορισμό της κατάστασης του εδάφους και της ρύπανσης των υπογείων υδάτων, ούτως ώστε να γίνεται ποσοτικοποιημένη σύγκριση της κατάστασης κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων σύμφωνα με την παράγραφο 3.
Η βασική έκθεση περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
στοιχεία για την παρούσα χρήση και, όταν διατίθενται, για τις χρήσεις του χώρου κατά το παρελθόν·
β)
όταν διατίθενται, τα στοιχεία των μετρήσεων του εδάφους και των υπόγειων υδάτων που αντικατοπτρίζουν την κατάσταση που επικρατεί όταν καταρτίζεται η έκθεση ή, εναλλακτικά, νέων μετρήσεων, λαμβανομένης υπόψη της πιθανότητας ρύπανσης του εδάφους ή των υπόγειων υδάτων από τις επικίνδυνες ουσίες οι οποίες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν, να παραχθούν ή να απελευθερωθούν από τη συγκεκριμένη εγκατάσταση.
Όταν τα στοιχεία που παρέχονται σύμφωνα με άλλες διατάξεις της εθνικής ή της ενωσιακής νομοθεσίας τηρούν τις απαιτήσεις της παρούσας παραγράφου, τα στοιχεία αυτά μπορούν να περιλαμβάνονται ή να επισυνάπτονται στην υποβαλλόμενη βασική έκθεση.
Η Επιτροπή καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το περιεχόμενο της βασικής έκθεσης.
3. Κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων, ο φορέας εκμετάλλευσης αξιολογεί την κατάσταση ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων από σχετικές επικίνδυνες ουσίες τις οποίες χρησιμοποιεί, παράγει ή απελευθερώνει η εγκατάσταση. Στις περιπτώσεις που η εγκατάσταση έχει προκαλέσει σημαντική ρύπανση του εδάφους ή των υπόγειων υδάτων από σχετικές επικίνδυνες ουσίες σε σύγκριση με την κατάσταση που έχει καθοριστεί στη βασική έκθεση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2, ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της ρύπανσης αυτής και την επαναφορά του χώρου στην κατάσταση αυτή. Για το λόγο αυτό, μπορεί να λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα εφαρμογής, από τεχνική άποψη των μέτρων αυτών.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων και όταν η ρύπανση του εδάφους και των υπόγειων υδάτων στο χώρο θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, ως αποτέλεσμα των επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων τις οποίες διεξήγαγε ο φορέας εκμετάλλευσης πριν από την αναπροσαρμογή της άδειας της εγκατάστασης για πρώτη φορά μετά τις 7 Ιανουαρίου 2013 και λαμβανομένων υπ’ όψιν των συνθηκών του χώρου σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο δ), ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα με στόχο την απομάκρυνση, τον έλεγχο, τη συγκράτηση ή τη μείωση σχετικών επικίνδυνων ουσιών, ούτως ώστε ο χώρος, λαμβανομένης υπ’ όψιν της τρέχουσας ή της εγκεκριμένης μελλοντικής χρήσης του, να μην αποτελεί πλέον κίνδυνο.
4. Στις περιπτώσεις που ο φορέας εκμετάλλευσης δεν υποχρεούται να συντάξει τη βασική έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, λαμβάνει, κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων, τα απαραίτητα μέτρα με στόχο την απομάκρυνση, τον έλεγχο, τη συγκράτηση ή τη μείωση σχετικών επικίνδυνων ουσιών, ούτως ώστε ο χώρος, λαμβανομένης υπ’ όψιν της τρέχουσας ή της εγκεκριμένης μελλοντικής χρήσης του, να παύσει να θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, λόγω της ρύπανσης του εδάφους και των υπόγειων υδάτων ως αποτέλεσμα των επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων και λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών του χώρου της εγκατάστασης που έχουν διαπιστωθεί σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο δ).
Άρθρο 23
Περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις
1. Τα κράτη μέλη συγκροτούν σύστημα περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων των εγκαταστάσεων για την εξέταση όλων των σημαντικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης παρέχουν στις αρμόδιες αρχές κάθε αναγκαία βοήθεια για τη διενέργεια των επισκέψεων στο χώρο, τη δειγματοληψία και τη συλλογή κάθε στοιχείου που απαιτείται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλες οι εγκαταστάσεις καλύπτονται από σχέδιο περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο και εξασφαλίζουν ότι το σχέδιο επανεξετάζεται τακτικά και, κατά περίπτωση, αναπροσαρμόζεται.
3. Κάθε σχέδιο περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
γενική αξιολόγηση των σημαντικών περιβαλλοντικών ζητημάτων,
β)
τη γεωγραφική περιοχή που καλύπτει το σχέδιο επιθεωρήσεων,
γ)
μητρώο των εγκαταστάσεων που καλύπτει το σχέδιο,
δ)
διαδικασίες για την κατάρτιση προγραμμάτων, τακτικών περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων βάσει της παραγράφου 4,
ε)
διαδικασίες για έκτακτες περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις βάσει της παραγράφου 5,
στ)
όπου απαιτείται, προβλέψεις για τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων αρχών επιθεώρησης.
4. Βάσει των σχεδίων επιθεώρησης, η αρμόδια αρχή καταρτίζει περιοδικά προγράμματα τακτικών περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας των επιτόπου επισκέψεων για τις διάφορες κατηγορίες εγκαταστάσεων.
Η περίοδος μεταξύ δύο επιτόπου επισκέψεων βασίζεται σε συστηματική εκτίμηση των περιβαλλοντικών κινδύνων των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων και δεν υπερβαίνει το ένα έτος για τις εγκαταστάσεις που δημιουργούν τους μεγαλύτερους κινδύνους και τρία έτη για τις εγκαταστάσεις που δημιουργούν τους μικρότερους κινδύνους.
Εάν κατά την επιθεώρηση διαπιστωθεί περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τους όρους της άδειας, διενεργείται πρόσθετη επιτόπου επίσκεψη εντός έξι μηνών από την εν λόγω επιθεώρηση.
Η συστηματική εκτίμηση των περιβαλλοντικών κινδύνων βασίζεται τουλάχιστον στα ακόλουθα κριτήρια:
α)
τις πιθανές και πραγματικές επιπτώσεις των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα επίπεδα και τα είδη εκπομπών, την ευαισθησία του τοπικού περιβάλλοντος και τον κίνδυνο ατυχημάτων·
β)
το ιστορικό της συμμόρφωσης με τους όρους της άδειας·
γ)
τη συμμετοχή του φορέα εκμετάλλευσης στο ενωσιακό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και ελέγχου (EMAS), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1221/2009 (32).
Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα κριτήρια για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών κινδύνων.
5. Έκτακτες περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις διενεργούνται προκειμένου να διερευνηθούν σοβαρές περιβαλλοντικές καταγγελίες, σοβαρά περιβαλλοντικά ατυχήματα, συμβάντα και περιπτώσεις μη συμμόρφωσης, το ταχύτερο δυνατόν και, όπου ενδείκνυται, πριν από τη χορήγηση, επανεξέταση ή αναπροσαρμογή της άδειας.
6. Μετά από κάθε επιτόπου επίσκεψη, η αρμόδια αρχή συντάσσει έκθεση που περιγράφει τις σχετικές διαπιστώσεις όσον αφορά τη συμμόρφωση της εγκατάστασης με τους όρους της άδειας και περιέχει συμπεράσματα σχετικά με το κατά πόσον απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες.
Η έκθεση κοινοποιείται στον οικείο φορέα εκμετάλλευσης εντός δύο μηνών από την πραγματοποίηση της επιτόπου επίσκεψης. Η έκθεση δημοσιοποιείται από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες (33), εντός τεσσάρων μηνών από την πραγματοποίηση της επιτόπου επίσκεψης.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, παράγραφος 2, η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες που αναφέρονται στην έκθεση εντός εύλογης χρονικής περιόδου.
Άρθρο 24
Πρόσβαση στις πληροφορίες και συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία αδειοδότησης
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι παρέχεται έγκαιρα και πραγματικά στο ενδιαφερόμενο κοινό η δυνατότητα συμμετοχής στις ακόλουθες διαδικασίες:
α)
τη χορήγηση αδειών για νέες εγκαταστάσεις,
β)
τη χορήγηση αδείας για οιαδήποτε ουσιαστική μετατροπή,
γ)
τη χορήγηση ή αναπροσαρμογή άδειας για εγκατάσταση όταν προτείνεται η εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 4·
δ)
την αναπροσαρμογή άδειας ή των όρων της άδειας μιας εγκατάστασης σύμφωνα με το στοιχείο α) του άρθρου 21 παράγραφος 5.
Στην εν λόγω συμμετοχή του κοινού εφαρμόζεται η διαδικασία που καθορίζεται στο παράρτημα IV.
2. Όταν έχει ληφθεί απόφαση για τη χορήγηση, επανεξέταση ή αναπροσαρμογή άδειας, η αρμόδια αρχή θέτει στη διάθεση του κοινού και μέσω του διαδικτύου όσον αφορά τα στοιχεία α), β) και στ), τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το περιεχόμενο της απόφασης, συμπεριλαμβανομένου αντιγράφου της άδειας και κάθε μετέπειτα αναπροσαρμογής της,
β)
τους λόγους στους οποίους βασίστηκε η απόφαση,
γ)
τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων πριν από τη λήψη της απόφασης και επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης,
δ)
τους τίτλους των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ που αφορούν την οικεία εγκατάσταση ή δραστηριότητα,
ε)
τον τρόπο καθορισμού των όρων της άδειας που εμφαίνονται στο άρθρο 14, συμπεριλαμβανομένων των οριακών τιμών εκπομπών σε σχέση με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές,
στ)
στις περιπτώσεις έγκρισης παρεκκλίσεων σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 4, τους συγκεκριμένους λόγους της παρέκκλισης, βάσει των κριτηρίων που ορίζονται στην εν λόγω παράγραφο, και τους επιβληθέντες όρους.
3. Η αρμόδια αρχή θέτει στη διάθεση του κοινού, μεταξύ άλλων και μέσω του διαδικτύου τουλάχιστον σε σχέση με το στοιχείο α):
α)
σχετικές πληροφορίες ως προς τα μέτρα τα οποία λαμβάνει ο φορέας εκμετάλλευσης κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 22,
β)
τα αποτελέσματα που διαθέτει η αρμόδια αρχή από την παρακολούθηση των εκπομπών, όπως απαιτείται σύμφωνα με τους όρους της άδειας.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται, υπό τους περιορισμούς του άρθρου 4 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2003/4/ΕΚ.
Άρθρο 25
Πρόσβαση στη δικαιοσύνη
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, σύμφωνα με το εθνικό νομικό τους σύστημα, κάθε μέλος του ενδιαφερόμενου κοινού έχει πρόσβαση σε διαδικασία εξέτασης ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου, συσταθέντος νομοθετικώς, προκειμένου να αμφισβητήσει την ουσιαστική ή τη διαδικαστική νομιμότητα αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 24, όταν πληρούται μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
έχει επαρκές συμφέρον,
β)
υποστηρίζει ότι επέρχεται προσβολή δικαιώματος, εάν αυτό απαιτείται ως προϋπόθεση από τη διοικητική δικονομία ενός κράτους μέλους,
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν σε ποιο στάδιο είναι δυνατόν να προσβάλλονται οι αποφάσεις, πράξεις ή παραλείψεις.
3. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τι αποτελεί επαρκές συμφέρον και τι προσβολή δικαιώματος, με σταθερό στόχο να παρέχεται στο ενδιαφερόμενο κοινό ευρεία πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
Προς τούτο, το συμφέρον κάθε μη κυβερνητικής οργάνωσης που υποστηρίζει την προστασία του περιβάλλοντος και πληροί κάθε απαίτηση του εθνικού δικαίου θεωρείται επαρκές για τους σκοπούς του στοιχείου α) της παραγράφου 1.
Οι οργανώσεις αυτές θεωρείται επίσης ότι έχουν δικαιώματα που μπορούν να προσβληθούν, για τους σκοπούς του στοιχείου β) της παραγράφου 1.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 δεν αποκλείουν τη δυνατότητα μιας προκαταρκτικής διαδικασίας εξέτασης ενώπιον διοικητικής αρχής και δεν θίγουν την απαίτηση να εξαντλούνται οι διοικητικές διαδικασίες εξέτασης πριν από την προσφυγή σε δικαστικές διαδικασίες εξέτασης, εάν υφίσταται τέτοιου είδους απαίτηση κατά την εθνική νομοθεσία.
Οι σχετικές διαδικασίες πρέπει να είναι ορθές, δίκαιες, εμπρόθεσμες και να μην έχουν απαγορευτικό κόστος.
5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να τίθενται στη διάθεση του κοινού πρακτικές πληροφορίες σχετικά με την πρόσβαση στις διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες εξέτασης.
Άρθρο 26
Διασυνοριακές επιπτώσεις
1. Όταν ένα κράτος μέλος διαπιστώνει ότι η λειτουργία μιας εγκατάστασης ενδέχεται να έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον άλλου κράτους μέλους, ή όταν το ζητά ένα κράτος μέλος το οποίο είναι πιθανόν να θιγεί σοβαρά, το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου είχε υποβληθεί η αίτηση άδειας σύμφωνα με το άρθρο 4 ή το άρθρο 20, παράγραφος 2, διαβιβάζει τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί σύμφωνα με το παράρτημα IV στο άλλο κράτος μέλος, ταυτόχρονα με τη διάθεσή τους στο κοινό.
Οι πληροφορίες αυτές χρησιμεύουν ως βάση για τις τυχόν αναγκαίες διαβουλεύσεις στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων μεταξύ δύο κρατών μελών, με αμοιβαιότητα και ισότητα.
2. Στο πλαίσιο των διμερών σχέσεών τους, τα κράτη μέλη, εξασφαλίζουν ότι στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι αιτήσεις διατίθενται επί κατάλληλο χρονικό διάστημα και στο κοινό του κράτους μέλους το οποίο είναι πιθανόν να θιγεί, ώστε το κοινό να έχει δικαίωμα να διατυπώσει τα σχόλιά του πριν η αρμόδια αρχή λάβει τη σχετική απόφαση.
3. Τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διεξάγονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη της απόφασης από την αρμόδια αρχή σχετικά με μια αίτηση.
4. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει κάθε κράτος μέλος το οποίο έχει συμμετάσχει στις διαβουλεύσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1, σχετικά με την απόφαση που ελήφθη επί της αίτησης και διαβιβάζει σε αυτό τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 2. Το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι οι πληροφορίες αυτές τίθενται καταλλήλως στη διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού, στην επικράτειά του.
Άρθρο 27
Αναδυόμενες τεχνικές
1. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, κατά περίπτωση, την ανάπτυξη και την εφαρμογή αναδυόμενων τεχνικών, ιδίως εκείνων που αναφέρονται στα έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ.
2. Η Επιτροπή καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να συνδράμει τα κράτη μέλη στην ενθάρρυνση της ανάπτυξης και της εφαρμογής αναδυομένων τεχνικών, σύμφωνα με την παράγραφο 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΚΑΥΣΗΣ
Άρθρο 28
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις μονάδες καύσης που προορίζονται για την παραγωγή ενέργειας με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ τουλάχιστον ίση προς 50 MW, ασχέτως του είδους του χρησιμοποιούμενου καυσίμου.
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες μονάδες καύσης:
α)
μονάδες όπου τα προϊόντα καύσης χρησιμοποιούνται για την απευθείας θέρμανση, ξήρανση ή οποιαδήποτε άλλη κατεργασία αντικειμένων ή υλικών,
β)
μονάδες μετάκαυσης, που προορίζονται για τον καθαρισμό των απαερίων με καύση και δεν λειτουργούν ως αυτόνομες μονάδες καύσης·
γ)
εγκαταστάσεις αναγέννησης των καταλυτών που χρησιμοποιούνται στην καταλυτική πυρόλυση·
δ)
εγκαταστάσεις μετατροπής του υδροθείου σε θείο·
ε)
αντιδραστήρες που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία·
στ)
συστοιχίες καμίνων κοκ·
ζ)
προθερμαντήρες αέρος υψικαμίνων·
η)
κάθε τεχνική συσκευή που χρησιμοποιείται για την πρόωση οχήματος, πλοίου ή αεροσκάφους·
θ)
αεριοστροβίλους και αεριοκινητήρες που χρησιμοποιούνται σε εξέδρες ανοικτής θάλασσας·
ι)
μονάδες που χρησιμοποιούν ως καύσιμο οιοδήποτε στερεό ή υγρό απόβλητο εκτός των αποβλήτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 σημείο 31, στοιχείο β).
Άρθρο 29
Κανόνες συνυπολογισμού
1. Στις περιπτώσεις που τα απαέρια δύο ή περισσότερων χωριστών μονάδων καύσης απορρίπτονται μέσω κοινής καπνοδόχου, ο συνδυασμός των εν λόγω μονάδων θεωρείται ενιαία μονάδα καύσης και οι δυναμικότητές τους αθροίζονται κατά τον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος.
2. Στην περίπτωση που δύο ή περισσότερες χωριστές μονάδες καύσης, που έχουν λάβει άδεια για πρώτη φορά ή των οποίων οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν υποβάλει πλήρη αίτηση για τέτοια άδεια κατά ή μετά την 1η Ιουλίου 1987, εγκαθίστανται κατά τρόπο ώστε, λαμβανομένων υπόψη των τεχνικών και οικονομικών παραγόντων, τα απαέριά τους να μπορούν, σύμφωνα με τη γνώμη της αρμόδιας αρχής να απορρίπτονται από κοινή καπνοδόχο, το σύνολο των εν λόγω μονάδων θεωρείται ενιαία μονάδα καύσης και οι δυναμικότητές τους αθροίζονται κατά τον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος.
3. Κατά τον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος συνδυασμού μονάδων καύσης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, δεν λαμβάνονται υπόψη οι μεμονωμένες μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ κάτω των 15 MW.
Άρθρο 30
Οριακές τιμές εκπομπών
1. Η απόρριψη των απαερίων των μονάδων καύσης πραγματοποιείται κατά ελεγχόμενο τρόπο, μέσω καπνοδόχου που περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους καπναγωγούς και της οποίας το ύψος έχει υπολογιστεί κατά τρόπο ώστε να διαφυλάσσεται η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
2. Όλες οι άδειες για εγκαταστάσεις με μονάδες καύσης, στις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια πριν από τις 7 Ιανουαρίου 2013 ή των οποίων οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν υποβάλει πλήρη αίτηση χορήγησης αδείας πριν από την ημερομηνία αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω εγκαταστάσεις έχουν τεθεί σε λειτουργία το αργότερο στις 7 Ιανουαρίου 2014, περιλαμβάνουν όρους που εξασφαλίζουν ότι οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα από τις εν λόγω μονάδες δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 1 του Παραρτήματος V.
Όλες οι άδειες για εγκαταστάσεις με μονάδες καύσης οι οποίες εξαιρούνταν σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4 της οδηγίας 2001/80/ΕΚ και λειτουργούν μετά την 1η Ιανουαρίου 2016, περιλαμβάνουν όρους με τους οποίους εξασφαλίζεται ότι οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα από τις εν λόγω μονάδες δεν υπερβαίνουν οριακές τιμές εκπομπών οι οποίες προβλέπονται στο Μέρος 2 του Παραρτήματος V.
3. Όλες οι άδειες για εγκαταστάσεις με μονάδες καύσης οι οποίες δεν καλύπτονται από την παράγραφο 2 περιλαμβάνουν όρους με τους οποίους εξασφαλίζεται ότι οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα από τις εν λόγω μονάδες δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 2 του Παραρτήματος V.
4. Οι οριακές τιμές εκπομπών των μερών 1 και 2 του Παραρτήματος V καθώς και τα ελάχιστα ποσοστά αποθείωσης του μέρους 5 του ίδιου Παραρτήματος ισχύουν για τις εκπομπές κάθε κοινής καπνοδόχου όσον αφορά τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ του συνόλου της μονάδας καύσης. Όταν το παράρτημα V προβλέπει ότι οι οριακές τιμές εκπομπών μπορούν να ισχύουν για τμήμα της μονάδας καύσης με περιορισμένο αριθμό ωρών λειτουργίας, οι εν λόγω τιμές ισχύουν για τις εκπομπές του συγκεκριμένου τμήματος της μονάδας αλλά όσον αφορά τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ του συνόλου της μονάδας καύσης.
5. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει παρέκκλιση, για μέγιστο διάστημα έξι μηνών, από την υποχρέωση τήρησης των οριακών τιμών εκπομπών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 για το διοξείδιο του θείου όσον αφορά μονάδες καύσης οι οποίες, για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούν κανονικά καύσιμο χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο, όταν ο φορέας εκμετάλλευσης δεν είναι σε θέση να τηρήσει τις εν λόγω οριακές τιμές λόγω διακοπής του εφοδιασμού με καύσιμα χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο η οποία οφείλεται σε σοβαρή έλλειψη.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή για κάθε παρέκκλιση που εγκρίνεται βάσει του πρώτου εδαφίου.
6. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει παρέκκλιση από την υποχρέωση τήρησης των οριακών τιμών εκπομπών οι οποίες προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 σε περιπτώσεις που μια μονάδα καύσης η οποία χρησιμοποιεί μόνο αέριο καύσιμο αναγκάζεται, κατ’ εξαίρεση, να χρησιμοποιήσει άλλα καύσιμα λόγω αιφνίδιας διακοπής του εφοδιασμού της με αέριο και για το λόγο αυτό πρέπει να εξοπλιστεί με σύστημα καθαρισμού απαερίων. Η περίοδος για την οποία εγκρίνεται η παρέκκλιση δεν υπερβαίνει τις 10 ημέρες εκτός εάν είναι απόλυτα απαραίτητο να διατηρηθεί ο ενεργειακός εφοδιασμός.
Ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει αμέσως την αρμόδια αρχή για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με κάθε παρέκκλιση που χορηγείται βάσει του πρώτου εδαφίου.
7. Όταν μια μονάδα καύσης επεκτείνεται, οι οριακές τιμές εκπομπών, που καθορίζονται στο μέρος 2 του παραρτήματος V, ισχύουν για το εκτεταμένο τμήμα της μονάδας που επηρεάζεται από τη μεταβολή και ορίζονται σε σχέση με τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ του συνόλου της μονάδας καύσης. Σε περίπτωση αλλαγής της μονάδας καύσης, η οποία ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον και επηρεάζει τμήμα της μονάδας με ονομαστική θερμική ισχύ 50 ΜW ή περισσότερο, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 2 του Παραρτήματος V ισχύουν για το τμήμα της μονάδας το οποίο άλλαξε όσον αφορά τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ του συνόλου της μονάδας καύσης.
8. Οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στα Μέρη 1 και 2 του Παραρτήματος V ισχύουν για τις ακόλουθες μονάδες καύσης:
α)
ντιζελοκίνητες μηχανές·
β)
λέβητες ανάκτησης για μαύρο υγρό εντός εγκαταστάσεων για την παραγωγή χαρτοπολτού.
9. Για τις ακόλουθες μονάδες καύσης, βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, η Επιτροπή θα επανεξετάσει την ανάγκη καθορισμού ενωσιακών οριακών τιμών εκπομπών και τροποποίησης των οριακών τιμών εκπομπών του Παραρτήματος V:
α)
μονάδες καύσης που αναφέρονται στην παράγραφο 8·
β)
μονάδες καύσης εντός διυλιστηρίων που χρησιμοποιούν υπολείμματα απόσταξης και μετατροπής από τη διύλιση του αργού πετρελαίου για ίδια κατανάλωση, αποκλειστικώς ή με άλλα καύσιμα, λαμβανομένης υπ’ όψιν της ιδιαιτερότητας των ενεργειακών συστημάτων των διυλιστηρίων·
γ)
μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν αέριο πλην του φυσικού αερίου·
δ)
μονάδες καύσης εντός χημικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούν υγρά υπολείμματα παραγωγής ως μη εμπορικά καύσιμα για ίδια κατανάλωση.
Η Επιτροπή υποβάλλει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, τα αποτελέσματα της επανεξέτασης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο μαζί με νομοθετική πρόταση, εφόσον απαιτείται.
Άρθρο 31
Ποσοστό αποθείωσης
1. Όσον αφορά μονάδες καύσης οι οποίες χρησιμοποιούν εγχώριο στερεό καύσιμο και δεν μπορούν να συμμορφωθούν προς τις οριακές τιμές εκπομπών για το διοξείδιο του θείου, σύμφωνα με το άρθρο 30, παράγραφοι 2 και 3, λόγω των χαρακτηριστικών του συγκεκριμένου καυσίμου, τα κράτη μέλη μπορούν αντί αυτών να εφαρμόζουν τα ελάχιστα ποσοστά αποθείωσης που προβλέπονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος V, βάσει των κανόνων συμμόρφωσης του μέρους 6 του ιδίου Παραρτήματος και αφού προηγηθεί επικύρωση από την αρμόδια αρχή της τεχνικής έκθεσης, μνεία της οποίας γίνεται στο στοιχείο α) του άρθρου 72, παράγραφος 4.
2. Όσον αφορά μονάδες καύσης οι οποίες χρησιμοποιούν εγχώριο στερεό καύσιμο, συναποτεφρώνουν απόβλητα και δεν μπορούν να συμμορφωθούν προς τις τιμές Cδιεργασία για το διοξείδιο του θείου όπως αυτές καθορίζονται στα σημεία 3.1 ή 3.2 του μέρους 4 του Παραρτήματος VI λόγω των χαρακτηριστικών του εγχώριου στερεού καυσίμου, τα κράτη μέλη μπορούν, αντί αυτών, να εφαρμόζουν τα ελάχιστα ποσοστά αποθείωσης που προβλέπονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος V, βάσει των κανόνων συμμόρφωσης του μέρους 6 του ιδίου Παραρτήματος. Εάν τα κράτη μέλη επιλέγουν να εφαρμόζουν το παρόν εδάφιο, τα Cαπόβλητα όπως εμφαίνονται στο σημείο 1 του μέρους 4 του Παραρτήματος VI ισούνται με 0 mg/Nm3.
3. Μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2019, η Επιτροπή επανεξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής ελάχιστων ποσοστών αποθείωσης που προβλέπονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος V, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και τα οφέλη που αποκομίζονται από τις μειωμένες εκπομπές διοξειδίου του θείου.
Άρθρο 32
Μεταβατικό Εθνικό σχέδιο
1. Κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2016 και 30ής Ιουνίου 2020, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν και να εφαρμόσουν μεταβατικό εθνικό σχέδιο που θα καλύπτει τις μονάδες καύσης οι οποίες έλαβαν άδεια για πρώτη φορά πριν από τις 27 Νοεμβρίου 2002 ή των οποίων οι φορείς εκμετάλλευσης είχαν υποβάλει πλήρη αίτηση χορήγησης άδειας πριν από την εν λόγω ημερομηνία, εφόσον η μονάδα τέθηκε σε λειτουργία το αργότερο στις 27 Νοεμβρίου 2003. Για κάθε μια από τις καλυπτόμενες μονάδες καύσης, το σχέδιο καλύπτει τις εκπομπές ενός ή περισσότερων εκ των ακολούθων ρύπων: οξειδίων του αζώτου, διοξειδίου του θείου και σκόνης. Όσον αφορά τους αεριοστρόβιλους, μόνον οι εκπομπές οξειδίων του αζώτου καλύπτονται από το σχέδιο.
Το Μεταβατικό Εθνικό σχέδιο δεν καλύπτει καμία από τις ακόλουθες μονάδες καύσης:
α)
στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 33, παράγραφος 1·
β)
εντός διυλιστηρίων που χρησιμοποιούν αέρια χαμηλής θερμογόνου δύναμης προερχόμενα από την αεριοποίηση υπολειμμάτων διυλιστηρίων ή υπολείμματα απόσταξης και μετατροπής από τη διύλιση του αργού πετρελαίου για ίδια κατανάλωση, αποκλειστικώς ή με άλλα καύσιμα·
γ)
στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 35.
δ)
οι οποίες εξαιρούνται σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4 της οδηγίας 2001/80/ΕΚ.
2. Οι μονάδες καύσης που καλύπτονται από το σχέδιο μπορούν να εξαιρούνται από τη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών που προβλέπονται στο άρθρο 30, παράγραφος 2 όσον αφορά τους ρύπους που υπόκεινται στο σχέδιο ή, κατά περίπτωση, προς τα ποσοστά αποθείωσης που προβλέπονται στο άρθρο 31.
Διατηρούνται τουλάχιστον οι οριακές τιμές εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης που προβλέπονται στην άδεια της μονάδας καύσης, και ισχύουν στις 31 Δεκεμβρίου 2015, σύμφωνα, ιδίως, με τις απαιτήσεις των οδηγιών 2001/80/ΕΚ και 2008/1/ΕΚ.
Οι μονάδες καύσης με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 500 MW που χρησιμοποιούν στερεά καύσιμα, οι οποίες έλαβαν άδεια για πρώτη φορά μετά την 1η Ιουλίου 1987, συμμορφώνονται προς τις οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου του μέρους 1 του Παραρτήματος V.
3. Για κάθε καλυπτόμενο ρύπο, το μεταβατικό εθνικό σχέδιο προβλέπει ανώτατο όριο για τις μέγιστες συνολικές ετήσιες εκπομπές για όλες τις μονάδες που καλύπτονται από το σχέδιο βάσει της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος, στις 31 Δεκεμβρίου 2010, των πραγματικών ετήσιων ωρών λειτουργίας και της χρήσης καυσίμου κάθε μονάδας των οποίων λαμβάνεται ο μέσος όρος κατά την τελευταία δεκαετία λειτουργίας έως και το 2010.
Το ανώτατο όριο για το έτος 2016 υπολογίζεται βάσει των σχετικών οριακών τιμών εκπομπών που ορίζονται στα Παραρτήματα III έως VΙΙ της οδηγίας 2001/80/ΕΚ ή, κατά περίπτωση, βάσει των ποσοστών αποθείωσης του Παραρτήματος III της οδηγίας 2001/80/ΕΚ. Όσον αφορά τους αεριοστρόβιλους, ισχύουν οι οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου, που ορίζονται για τις μονάδες αυτές στο μέρος Β του Παραρτήματος VI της οδηγίας 2001/80/ΕΚ. Το ανώτατο όριο για τα έτη 2019 και 2020 υπολογίζεται βάσει των σχετικών οριακών τιμών εκπομπών που ορίζονται στο μέρος 1 του Παραρτήματος V της παρούσας οδηγίας ή, κατά περίπτωση, βάσει των σχετικών ποσοστών αποθείωσης που ορίζονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος V της παρούσας οδηγίας. Τα ανώτατα όρια για τα έτη 2017 και 2018 υπολογίζονται με γραμμική μείωση των ανώτατων ορίων μεταξύ 2016 και 2019.
Όταν μια μονάδα που περιλαμβάνεται στο μεταβατικό εθνικό σχέδιο κλείνει ή δεν εμπίπτει πλέον στο πεδίο εφαρμογής του κεφαλαίου ΙΙΙ, αυτό δεν συνεπάγεται αύξηση των συνολικών ετήσιων εκπομπών από τις υπόλοιπες μονάδες που καλύπτονται από το σχέδιο.
4. Το μεταβατικό εθνικό σχέδιο περιέχει επίσης διατάξεις για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων που συμφωνούν με τους εκτελεστικούς κανόνες, οι οποίοι θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41, στοιχείο β), καθώς και τα μέτρα που προβλέπονται για κάθε μονάδα, ούτως ώστε να εξασφαλισθεί η έγκαιρη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών οι οποίες θα ισχύουν από 1ης Ιουλίου 2020.
5. Το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2013, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα μεταβατικά εθνικά σχέδια.
Η Επιτροπή αξιολογεί τα σχέδια και εφόσον δεν εγείρει αντιρρήσεις εντός δώδεκα μηνών από την παραλαβή ενός σχεδίου, το σχετικό κράτος μέλος θεωρεί ότι το σχέδιό του έχει γίνει δεκτό.
Όταν η Επιτροπή κρίνει ότι ένα σχέδιο δεν συμφωνεί με τους εκτελεστικούς κανόνες που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41, στοιχείο β), ενημερώνει το συγκεκριμένο κράτος μέλος ότι το σχέδιό του δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Όσον αφορά την αξιολόγηση νέας μορφής ενός σχεδίου την οποία ένα κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή, η προθεσμία του δευτέρου εδαφίου είναι έξι μήνες.
6. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τυχόν επακόλουθες αλλαγές του σχεδίου.
Άρθρο 33
Παρέκκλιση περιορισμένης διάρκειας
1. Κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2016 και 31ης Δεκεμβρίου 2023, οι μονάδες καύσης μπορούν να εξαιρούνται από τη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών του άρθρου 30, παράγραφος 2 και από τα ποσοστά αποθείωσης του άρθρου 31, κατά περίπτωση καθώς και από την υπαγωγή τους στο μεταβατικό εθνικό σχέδιο του άρθρου 32, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας καύσης δεσμεύεται με γραπτή δήλωση, η οποία θα έχει υποβληθεί έως την 1η Ιανουαρίου 2014 το αργότερο στην αρμόδια αρχή να μην λειτουργήσει την εγκατάσταση περισσότερο από 17 500 ώρες λειτουργίας από την 1η Ιανουαρίου 2016 και έως την 31η Δεκεμβρίου 2023 το αργότερο,
β)
ο φορέας εκμετάλλευσης υποχρεούται να υποβάλλει ετησίως στην αρμόδια αρχή στοιχεία που αφορούν τον αριθμό των ωρών λειτουργίας από την 1η Ιανουαρίου 2016,
γ)
οι οριακές τιμές εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης που προβλέπονται στην άδεια της μονάδας καύσης, και ισχύουν στις 31 Δεκεμβρίου 2015, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των οδηγιών 2001/80/ΕΚ και 2008/1/ΕΚ, διατηρούνται τουλάχιστον κατά την υπόλοιπη λειτουργία της μονάδας καύσης. Οι μονάδες καύσης με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 500 MW που χρησιμοποιούν στερεά καύσιμα, οι οποίες έλαβαν άδεια για πρώτη φορά μετά την 1η Ιουλίου 1987, συμμορφώνονται προς τις οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου του μέρους 1 του Παραρτήματος V, και
δ)
η μονάδα καύσης δεν εξαιρείται σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4 της οδηγίας 2001/80/ΕΚ.
2. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει, το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2016, στην Επιτροπή κατάλογο των μονάδων καύσης για τις οποίες ισχύει η παράγραφος 1, συμπεριλαμβανομένων της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος, των χρησιμοποιούμενων τύπων καυσίμων και των ισχυουσών οριακών τιμών εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης. Όσον αφορά τις μονάδες που εμπίπτουν στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν ετησίως στην Επιτροπή στοιχεία που αφορούν τον αριθμό των ωρών λειτουργίας από την 1η Ιανουαρίου 2016.
3. Εάν στις 6 Ιανουαρίου 2011 μια μονάδα καύσης αποτελεί μέρος μικρού απομονωμένου συστήματος και κατά την ίδια ημερομηνία αντιπροσωπεύει το 35 % τουλάχιστον του εφοδιασμού με ηλεκτρική ενέργεια εντός του συστήματος αυτού, εξαιτίας όμως των τεχνικών της χαρακτηριστικών αδυνατεί να συμμορφωθεί με τις οριακές τιμές εκπομπών που προβλέπονται στο άρθρο 30 παράγραφος 2, ο αριθμός των ωρών λειτουργίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου ανέρχεται σε 18 000, με αρχή από την 1η Ιανουαρίου 2020 και τέλος στις 31 Δεκεμβρίου 2023 το αργότερο, η δε ημερομηνία που προβλέπεται στις παραγράφους 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου και 2 είναι η 1η Ιανουαρίου 2020.
4. Στην περίπτωση μονάδων καύσης συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος άνω των 1 500 MW, οι οποίες έχουν αρχίσει να λειτουργούν πριν από τις 31 Δεκεμβρίου του 1986 και χρησιμοποιούν εγχώρια στερεά καύσιμα με καθαρή θερμογόνο ισχύ μικρότερη των 5 800 kJ/kg, με περιεκτικότητα σε υγρασία άνω του 45 % κατά βάρος, με συνδυασμένη περιεκτικότητα υγρασίας και τέφρας άνω του 60 % κατά βάρος και με περιεκτικότητα οξειδίου του ασβεστίου σε στάχτη άνω του 10 %, ο αριθμός των ωρών λειτουργίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) ανέρχεται σε 32 000.
Άρθρο 34
Μικρά απομονωμένα συστήματα
1. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, οι μονάδες καύσης οι οποίες, στις 6 Ιανουαρίου 2011, αποτελούν τμήμα μικρού απομονωμένου συστήματος, μπορούν να εξαιρούνται από τη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών του άρθρου 30, παράγραφος 2 και από τα ποσοστά αποθείωσης του άρθρου 31, κατά περίπτωση. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, διατηρούνται τουλάχιστον οι οριακές τιμές εκπομπών που προβλέπονται στις άδειες των μονάδων καύσης, σύμφωνα ιδίως με τις απαιτήσεις των οδηγιών 2001/80/ΕΚ και 2008/1/ΕΚ.
2. Οι μονάδες καύσης με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 500 MW που χρησιμοποιούν στερεά καύσιμα, οι οποίες έλαβαν άδεια για πρώτη φορά μετά την 1η Ιουλίου 1987, συμμορφώνονται προς τις οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου του μέρους 1 του Παραρτήματος V.
3. Όταν βρίσκονται σε ένα κράτος μέλος μονάδες καύσης που καλύπτονται από το παρόν κεφάλαιο και αποτελούν τμήμα μικρού απομονωμένου συστήματος, το εν λόγω κράτος μέλος αναφέρει στην Επιτροπή, πριν από τις 7 Ιανουαρίου 2013 τον κατάλογο των εν λόγω μονάδων καύσης, τη συνολική ετήσια κατανάλωση ενέργειας του μικρού απομονωμένου συστήματος και το ποσό της ενέργειας που λαμβάνεται μέσω διασύνδεσης με άλλα συστήματα.
Άρθρο 35
Μονάδες τηλεθέρμανσης
1. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022, μια μονάδα καύσης μπορεί να εξαιρείται από τη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών του άρθρου 30, παράγραφος 2 και από τα ποσοστά αποθείωσης του άρθρου 31 υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η συνολική ονομαστική θερμική ισχύς της μονάδας καύσης δεν υπερβαίνει τα 200 MW·
β)
η μονάδα έλαβε άδεια για πρώτη φορά πριν από τις 27 Νοεμβρίου 2002 ή ο φορέας εκμετάλλευσής της υπέβαλε πλήρη αίτηση πριν από την ημερομηνία αυτή, εφόσον τέθηκε σε λειτουργία το αργότερο στις 27 Νοεμβρίου 2003·
γ)
τουλάχιστον το 50 % της παραγωγής χρήσιμης θερμότητας της μονάδας, ως κυλιόμενος μέσος όρος πενταετίας, διοχετεύεται ως ατμός ή θερμό ύδωρ σε δημόσιο δίκτυο με σκοπό την τηλεθέρμανση· και
δ)
κατά την εν λόγω περίοδο διατηρούνται τουλάχιστον μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022 οι οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου, διοξειδίου του θείου και σκόνης που προβλέπονται στην άδεια της μονάδας καύσης, και ισχύουν στις 31 Δεκεμβρίου 2015, σύμφωνα, ιδίως, με τις απαιτήσεις των οδηγιών 2001/80/ΕΚ και 2008/1/ΕΚ.
2. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει, το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2016, στην Επιτροπή τον κατάλογο των μονάδων καύσης για τις οποίες ισχύει η παράγραφος 1, συμπεριλαμβανομένων της ονομαστικής θερμικής ισχύος, των χρησιμοποιούμενων τύπων καυσίμων και των ισχυουσών οριακών τιμών εκπομπών διοξειδίου του αζώτου, οξειδίων του θείου και σκόνης. Επιπλέον, όσον αφορά τις μονάδες καύσης για τις οποίες ισχύει η παράγραφος 1 και κατά τη διάρκεια της περιόδου που προβλέπεται στην ίδια παράγραφο, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή ετησίως την αναλογία της παραγωγής χρήσιμης θερμότητας της μονάδας η οποία διοχετεύεται ως ατμός ή θερμό ύδωρ σε δημόσιο δίκτυο με σκοπό την τηλεθέρμανση, ως κυλιόμενο μέσο όρο της παρελθούσας πενταετίας.
Άρθρο 36
Γεωλογικοί σχηματισμοί του διοξειδίου του άνθρακα
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης όλων των μονάδων καύσης ονομαστικής ηλεκτρικής ισχύος 300 MW ή άνω, για τις οποίες η αρχική άδεια κατασκευής ή, απουσία τέτοιας διαδικασίας, η αρχική άδεια εκμετάλλευσης, χορηγείται μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς (34), να έχουν αξιολογήσει κατά πόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
διατίθενται κατάλληλοι τόποι αποθήκευσης,
β)
οι δυνατότητες μεταφοράς είναι τεχνικώς και οικονομικώς εφικτές,
γ)
είναι τεχνικώς και οικονομικώς εφικτή η μετασκευή για τη δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα.
2. Εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή μεριμνά ώστε να εξασφαλισθεί στον τόπο εγκατάστασης κατάλληλος χώρος για τον εξοπλισμό που είναι αναγκαίος για τη δέσμευση και τη συμπίεση διοξειδίου του άνθρακα. Η αρμόδια αρχή καθορίζει κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις, βάσει της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και άλλων διαθέσιμων στοιχείων, ιδίως όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας.
Άρθρο 37
Ελαττωματική λειτουργία ή βλάβη του εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι άδειες προβλέπουν διαδικασίες σχετικές με την ελαττωματική λειτουργία ή βλάβη του εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών.
2. Σε περίπτωση βλάβης, η αρμόδια αρχή απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να περιορίσει ή να διακόψει εντελώς τη λειτουργία της μονάδας, εφόσον η κανονική λειτουργία δεν αποκατασταθεί εντός 24 ωρών, ή να χρησιμοποιήσει καύσιμα χαμηλής ρύπανσης για τη λειτουργία της μονάδας.
Ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή εντός 48 ωρών από την ελαττωματική λειτουργία ή τη βλάβη του εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών.
Η σωρευτική διάρκεια της λειτουργίας χωρίς τον εξοπλισμό μείωσης των εκπομπών δεν υπερβαίνει τις 120 ώρες για κάθε περίοδο 12 μηνών.
Η αρμόδια αρχή μπορεί δύναται να εγκρίνει παρέκκλιση από τα χρονικά όρια που καθορίζονται στο πρώτο και στο τρίτο εδάφιο σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
είναι απόλυτα απαραίτητο να διατηρηθεί ο ενεργειακός εφοδιασμός,
β)
η μονάδα καύσης που έχει υποστεί βλάβη πρόκειται να αντικατασταθεί για περιορισμένο χρονικό διάστημα από άλλη μονάδα που θα προκαλέσει συνολική αύξηση των εκπομπών.
Άρθρο 38
Παρακολούθηση των εκπομπών στην ατμόσφαιρα
1. Τα κράτη μέλη, εξασφαλίζουν ότι η παρακολούθηση των ρυπαντικών ουσιών της ατμόσφαιρας πραγματοποιείται σύμφωνα με το μέρος 3 του Παραρτήματος V.
2. Η εγκατάσταση και η λειτουργία του εξοπλισμού αυτόματης παρακολούθησης υπόκεινται σε έλεγχο και σε ετήσιες δοκιμές επιτήρησης σύμφωνα με το μέρος 3 του Παραρτήματος V.
3. Η αρμόδια αρχή καθορίζει τη θέση των σημείων δειγματοληψίας ή μετρήσεων που θα χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση των εκπομπών.
4. Όλα τα αποτελέσματα της παρακολούθησης καταγράφονται, υφίστανται επεξεργασία και παρουσιάζονται κατά τρόπο που να επιτρέπει στην αρμόδια αρχή να εξακριβώσει τη συμμόρφωση με τους όρους λειτουργίας και τις οριακές τιμές εκπομπών που περιλαμβάνονται στην άδεια.
Άρθρο 39
Τήρηση των οριακών τιμών εκπομπών
Θεωρείται ότι οι οριακές τιμές εκπομπών τηρούνται εάν πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο μέρος 4 του Παραρτήματος V.
Άρθρο 40
Μονάδες καύσης μεικτής εστίας
1. Για τις μονάδες καύσης με μεικτή εστία, που συνεπάγονται την ταυτόχρονη χρησιμοποίηση δύο ή περισσοτέρων καυσίμων, οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν τις οριακές τιμές εκπομπών σύμφωνα με τα ακόλουθα στάδια:
α)
λαμβάνεται η οριακή τιμή εκπομπών για κάθε επιμέρους καύσιμο και ρύπο που αντιστοιχεί στη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ ολόκληρης της μονάδας καύσης, όπως ορίζεται στα μέρη 1 και 2 του Παραρτήματος V,
β)
καθορίζονται σταθμισμένες ως προς το καύσιμο οριακές τιμές εκπομπών, οι οποίες προκύπτουν με πολλαπλασιασμό καθεμιάς από τις επιμέρους οριακές τιμές που αναφέρονται στο στοιχείο α) επί τη θερμική ισχύ κάθε καυσίμου και διαίρεση του γινομένου διά του αθροίσματος της θερμικής ισχύος όλων των καυσίμων,
γ)
προστίθενται οι σταθμισμένες ως προς το καύσιμο οριακές τιμές εκπομπών.
2. Για τις μονάδες καύσης μεικτής εστίας που καλύπτονται από το άρθρο 30, παράγραφος 2, οι οποίες χρησιμοποιούν υπολείμματα απόσταξης και μετατροπής από τη διύλιση του αργού πετρελαίου για ίδια κατανάλωση, αποκλειστικώς ή με άλλα καύσιμα, μπορούν να ισχύουν οι ακόλουθες οριακές τιμές εκπομπών αντί των οριακών τιμών εκπομπών της παραγράφου 1:
α)
εάν κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της μονάδας καύσης, η θερμότητα που παράγει το καθοριστικό καύσιμο αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 50 % του αθροίσματος της θερμικής ισχύος που παράγουν όλα τα καύσιμα, ισχύει η οριακή τιμή εκπομπής του μέρους 1 του Παραρτήματος V για το καθοριστικό καύσιμο·
β)
εάν η θερμότητα που παράγει το καθοριστικό καύσιμο αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 50 % του αθροίσματος της θερμικής ισχύος που παράγουν όλα τα καύσιμα, η οριακή τομή εκπομπής καθορίζεται ως εξής:
i)
λαμβάνονται οι οριακές τιμές εκπομπών του μέρους 1 του Παραρτήματος V για κάθε χρησιμοποιούμενο καύσιμο, αντιστοίχως προς τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ της μονάδας καύσης·
ii)
υπολογίζεται η οριακή τιμή εκπομπής για το καθοριστικό καύσιμο, πολλαπλασιάζοντας επί δύο την οριακή τιμή εκπομπής που καθορίζεται για το εν λόγω καύσιμο σύμφωνα με το σημείο i) και αφαιρώντας από το γινόμενο την οριακή τιμή εκπομπής του καυσίμου με τη χαμηλότερη οριακή τιμή εκπομπής, όπως ορίζεται στο μέρος 1 του Παραρτήματος V, αντιστοίχως προς τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ της μονάδας καύσης·
iii)
καθορίζεται η σταθμισμένη ως προς το καύσιμο οριακή τιμή εκπομπής για κάθε καύσιμο, πολλαπλασιάζοντας την οριακή τιμή εκπομπής που καθορίζεται σύμφωνα με τα σημεία i) και ii) επί τη θερμική ισχύ του συγκεκριμένου καυσίμου και διαιρώντας το γινόμενο του πολλαπλασιασμού διά του αθροίσματος της θερμικής ισχύος όλων των καυσίμων·
iv)
προστίθενται οι σταθμισμένες ως προς το καύσιμο οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται σύμφωνα με το σημείο iii).
3. Για τις μονάδες καύσης μεικτής εστίας που καλύπτονται από το άρθρο 30, παράγραφος 2 και χρησιμοποιούν υπολείμματα απόσταξης και μετατροπής από τη διύλιση του αργού πετρελαίου για ίδια κατανάλωση, αποκλειστικώς ή με άλλα καύσιμα, μπορούν να ισχύουν οι μέσες οριακές τιμές εκπομπών διοξειδίου του θείου που καθορίζονται στο μέρος 7 του Παραρτήματος V αντί των οριακών τιμών εκπομπών που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 41
Εκτελεστικοί κανόνες
Θεσπίζονται εκτελεστικοί κανόνες που αφορούν:
α)
τον καθορισμό της περιόδου έναρξης και της περιόδου παύσης λειτουργίας που αναφέρονται στο άρθρο 3, σημείο 27 και στο σημείο 1 του μέρους 4 του Παραρτήματος V· και
β)
τα μεταβατικά εθνικά σχέδια που αναφέρονται στο άρθρο 32 και, συγκεκριμένα, τον καθορισμό ανώτατων ορίων εκπομπών και τη σχετική παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων.
Αυτοί οι εκτελεστικοί κανόνες θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 75 παράγραφος 2. Η Επιτροπή υποβάλλει τις κατάλληλες προτάσεις το αργότερο στις 7 Ιουλίου 2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Άρθρο 42
Πεδίο εφαρμογής
1. Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις μονάδες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων στις οποίες αποτεφρώνονται ή συναποτεφρώνονται στερεά ή υγρά απόβλητα.
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται σε μονάδες αξιοποίησης ή πυρόλυσης, εάν τα αέρια που προκύπτουν από τη θερμική επεξεργασία αποβλήτων καθαρίζονται σε τέτοιο βαθμό που δεν αποτελούν πλέον απόβλητα πριν από την αποτέφρωσή τους και δεν προκαλούν εκπομπές υψηλότερες από εκείνες που προκύπτουν από την καύση φυσικού αερίου.
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, οι μονάδες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων περιλαμβάνουν όλες τις γραμμές αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης, τις εγκαταστάσεις παραλαβής, αποθήκευσης και επιτόπιας προεπεξεργασίας των αποβλήτων, τα συστήματα τροφοδότησης της μονάδας με απόβλητα, καύσιμο και αέρα, τον λέβητα, τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας των καυσαερίων, τις επιτόπιες εγκαταστάσεις επεξεργασίας ή αποθήκευσης των υπολειμμάτων και των λυμάτων, την καπνοδόχο, τις διατάξεις και τα συστήματα για τον έλεγχο των εργασιών αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης και την καταγραφή και διαρκή παρακολούθηση των συνθηκών αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης.
Εάν για τη θερμική επεξεργασία αποβλήτων χρησιμοποιούνται άλλες διαδικασίες πλην της οξείδωσης, όπως πυρόλυση, αεριοποίηση ή διαδικασία πλάσματος, η μονάδα αποτέφρωσης αποβλήτων ή η μονάδα συναποτέφρωσης αποβλήτων περιλαμβάνει τη διαδικασία θερμικής επεξεργασίας και την επακόλουθη διαδικασία αποτέφρωσης.
Εάν η συναποτέφρωση πραγματοποιείται κατά τρόπο ώστε η κύρια αποστολή της μονάδας να μην είναι η παραγωγή ενέργειας ή υλικών προϊόντων αλλά η θερμική επεξεργασία αποβλήτων, τότε θεωρείται μονάδα αποτέφρωσης αποβλήτων.
2. Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες μονάδες:
α)
μονάδες επεξεργασίας μόνο των ακόλουθων αποβλήτων:
i)
απόβλητα που απαριθμούνται στο στοιχείο β) του σημείου 31 του άρθρου 3,
ii)
ραδιενεργά απόβλητα,
iii)
σφάγια ζώων όπως ρυθμίζονται από, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (35),
iv)
απόβλητα της έρευνας και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε εγκαταστάσεις ανοικτής θάλασσας, τα οποία αποτεφρώνονται επιτόπου,
β)
πειραματικές μονάδες που χρησιμεύουν για έρευνα, ανάπτυξη και δοκιμές με στόχο τη βελτίωση της διεργασίας αποτέφρωσης και οι οποίες επεξεργάζονται λιγότερο από 50 τόνους αποβλήτων ετησίως.
Άρθρο 43
Ορισμός υπολειμμάτων
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «υπολείμματα» νοούνται τα υγρά ή στερεά απόβλητα που παράγονται από μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων.
Άρθρο 44
Αιτήσεις για χορήγηση άδειας
Οι αιτήσεις χορήγησης άδειας, για μονάδες αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης, αποβλήτων περιλαμβάνουν περιγραφή των μέτρων που έχουν προβλεφθεί για να διασφαλιστούν οι ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
ο σχεδιασμός, ο εξοπλισμός, η συντήρηση και η λειτουργία της μονάδας κατά τρόπον ώστε να πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου, λαμβάνοντας υπόψη τις προς αποτέφρωση ή συναποτέφρωση κατηγορίες αποβλήτων,
β)
η μέγιστη εφικτή ανάκτηση της θερμότητας που παράγεται κατά τη διεργασία αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης, μέσω της παραγωγής θερμότητας, ατμού ή ηλεκτρικής ενέργειας,
γ)
η ελαχιστοποίηση της ποσότητας και του βλαβερού χαρακτήρα των υπολειμμάτων και η ανακύκλωσή τους, όπου απαιτείται,
δ)
η τελική διάθεση των υπολειμμάτων των οποίων η πρόληψη, η μείωση ή η ανακύκλωση δεν είναι εφικτή, σύμφωνα με το εθνικό και το ενωσιακό δίκαιο.
Άρθρο 45
Όροι αδειοδότησης
1. Οι άδειες περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
κατάλογο όλων των ειδών αποβλήτων που επιτρέπεται να υποστούν επεξεργασία χρησιμοποιώντας τουλάχιστον τα είδη αποβλήτων που προβλέπει ο ευρωπαϊκός κατάλογος αποβλήτων ο οποίος θεσπίστηκε με την απόφαση 2000/532/ΕΚ, εφόσον είναι δυνατόν, και ο οποίος περιέχει πληροφορίες για την ποσότητα κάθε είδους αποβλήτων, όπου ενδείκνυται,
β)
τη συνολική δυναμικότητα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων της μονάδας,
γ)
τις οριακές τιμές εκπομπών στην ατμόσφαιρα και στα ύδατα,
δ)
τις απαιτήσεις για το pH, τη θερμοκρασία και την παροχή των απορρίψεων λυμάτων,
ε)
τις διαδικασίες και συχνότητες δειγματοληψίας και μετρήσεων, που θα χρησιμοποιηθούν για την τήρηση των όρων που τίθενται για την παρακολούθηση των εκπομπών,
στ)
τη μέγιστη επιτρεπτή χρονική διάρκεια οιασδήποτε τεχνικά αναπόφευκτης διακοπής, ανωμαλίας στη λειτουργία ή αστοχίας των συστημάτων καθαρισμού ή των οργάνων μετρήσεων, κατά την οποία οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα και οι απορρίψεις λυμάτων επιτρέπεται να υπερβαίνουν τις καθορισμένες οριακές τιμές εκπομπών.
2. Επιπλέον των απαιτήσεων που καθορίζονται στην παράγραφο 1, η χορηγούμενη άδεια για μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων που χρησιμοποιεί επικίνδυνα απόβλητα, περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
κατάλογο με τις ποσότητες των διαφόρων κατηγοριών επικίνδυνων αποβλήτων, που επιτρέπεται να υποστούν επεξεργασία,
β)
τις ελάχιστες και τις μέγιστες ροές μάζας των εν λόγω επικίνδυνων αποβλήτων, την κατώτερη και την ανώτερη θερμογόνο αξία τους και τη μέγιστη περιεκτικότητά τους σε πολυχλωριωμένο διφαινύλιο, πενταχλωροφαινόλη, χλώριο, φθόριο, θείο, βαρέα μέταλλα και άλλες ρυπαντικές ουσίες.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίζουν καταλόγους των κατηγοριών αποβλήτων που πρέπει να περιλαμβάνονται στην άδεια και οι οποίες δύνανται να συναποτεφρωθούν σε ορισμένες κατηγορίες μονάδων συναποτέφρωσης αποβλήτων.
4. Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει κατά τακτά διαστήματα τους όρους αδειοδότησης και, εφόσον απαιτείται, τους αναπροσαρμόζει.
Άρθρο 46
Έλεγχος των εκπομπών
1. Τα απαέρια από μονάδες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων απάγονται με ελεγχόμενο τρόπο μέσω καπνοδόχου, της οποίας το ύψος υπολογίζεται με γνώμονα την προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος.
2. Οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα από μονάδες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στα μέρη 3 και 4 του Παραρτήματος VI ή που καθορίζονται σύμφωνα με το μέρος 4 του εν λόγω Παραρτήματος.
Αν, σε μονάδα συναποτέφρωσης αποβλήτων, άνω του 40 % της προκύπτουσας θερμότητας προέρχεται από επικίνδυνα απόβλητα ή αν στη μονάδα συναποτεφρώνονται ακατέργαστα μεικτά αστικά απόβλητα, ισχύουν οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 3 του Παραρτήματος VI.
3. Η απόρριψη στο υδάτινο περιβάλλον λυμάτων που προέρχονται από τον καθαρισμό των καυσαερίων περιορίζεται όσον είναι εφικτό και οι συγκεντρώσεις των ρυπαντικών ουσιών δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος VI.
4. Οι οριακές τιμές εκπομπών εφαρμόζονται στο σημείο απόρριψης των λυμάτων από τον καθαρισμό των απαερίων, από τη μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων.
Όταν τα λύματα που προέρχονται από τον καθαρισμό των απαερίων υφίστανται επεξεργασία εκτός της μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων, σε μονάδα επεξεργασίας που προορίζεται μόνο για την επεξεργασία των λυμάτων του είδους αυτού, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος VI εφαρμόζονται στο σημείο εξόδου των λυμάτων από τη μονάδα επεξεργασίας. Στις περιπτώσεις που τα λύματα από τον καθαρισμό των απαερίων υφίστανται από κοινού επεξεργασία με άλλες πηγές λυμάτων επιτόπου ή εκτός του χώρου της μονάδας, ο φορέας εκμετάλλευσης εκτελεί τους ενδεικνυόμενους υπολογισμούς ισοζυγίου της μάζας, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα των μετρήσεων που καθορίζονται στο σημείο 2 του μέρους 6 του Παραρτήματος VI για να προσδιορίσει τα επίπεδα των εκπομπών στην τελική απόρριψη λυμάτων που μπορούν να αποδοθούν στα λύματα που προέρχονται από τον καθαρισμό των απαερίων.
Σε καμιά περίπτωση δεν πραγματοποιείται αραίωση λυμάτων με σκοπό τη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 5 του Παραρτήματος VI.
5. Οι χώροι των μονάδων αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των συναφών χώρων αποθήκευσης αποβλήτων, σχεδιάζονται και λειτουργούν κατά τρόπο που παρεμποδίζει την άνευ αδείας ή τυχαία ελευθέρωση ρυπαντικών ουσιών στο έδαφος, τα επιφανειακά ύδατα και στα υπόγεια ύδατα.
Προβλέπεται αποθηκευτική ικανότητα για τις μολυσμένες όμβριες απορροές από τους χώρους της μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων ή για τα μολυσμένα ύδατα από διαρροές ή πυροσβεστικές επιχειρήσεις. Η ανωτέρω αποθηκευτική ικανότητα είναι επαρκής, ώστε να εξασφαλίζεται η δυνατότητα ανάλυσης και επεξεργασίας των λυμάτων, όπου απαιτείται, πριν από την απόρριψή τους.
6. Με την επιφύλαξη του άρθρου 50 παράγραφος 4 στοιχείο γ), σε περίπτωση υπέρβασης των οριακών τιμών εκπομπών δεν συνεχίζεται για κανένα λόγο η αποτέφρωση αποβλήτων στη μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων ή για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από τέσσερις συνεχείς ώρες σε μεμονωμένες καμίνους που αποτελούν τμήμα μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων.
Ο συνολικός χρόνος λειτουργίας σε παρόμοιες συνθήκες στη διάρκεια ενός έτους δεν υπερβαίνει τις 60 ώρες.
Το χρονικό όριο που ορίζεται στο δεύτερο εδάφιο εφαρμόζεται στις καμίνους οι οποίες συνδέονται με ένα μόνο σύστημα καθαρισμού των απαερίων.
Άρθρο 47
Βλάβες
Σε περίπτωση βλάβης, ο φορέας εκμετάλλευσης περιορίζει ή διακόπτει τις εργασίες το ταχύτερο δυνατόν, μέχρι να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες λειτουργίας.
Άρθρο 48
Παρακολούθηση των εκπομπών
1. Τα κράτη μέλη, εξασφαλίζουν την παρακολούθηση των εκπομπών σύμφωνα με τα μέρη 6 και 7 του Παραρτήματος VI.
2. Η εγκατάσταση και η λειτουργία των αυτόματων συστημάτων μέτρησης υπόκεινται σε έλεγχο καθώς και σε ετήσιες δοκιμές επιτήρησης όπως ορίζεται στο σημείο 1 του μέρους 6 του Παραρτήματος VI.
3. Η αρμόδια αρχή καθορίζει τη θέση των σημείων δειγματοληψίας ή μετρήσεων που θα χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση των εκπομπών.
4. Όλα τα αποτελέσματα της παρακολούθησης καταγράφονται, υφίστανται επεξεργασία και παρουσιάζονται με τρόπο που παρέχει στην αρμόδια αρχή τη δυνατότητα να εξακριβώνει τη συμμόρφωση προς τις συνθήκες λειτουργίας και τις οριακές τιμές εκπομπών που περιλαμβάνονται στην άδεια.
5. Μόλις είναι διαθέσιμες στην Ένωση οι κατάλληλες τεχνικές μετρήσεων, η Επιτροπή ορίζει, μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 76 και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις των άρθρων 77 και 78, την ημερομηνία από την οποία εκτελούνται συνεχείς μετρήσεις των εκπομπών στην ατμόσφαιρα για τα βαρέα μέταλλα, τις διοξίνες και τα φουράνια.
Άρθρο 49
Συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών
Θεωρείται ότι τηρούνται οι οριακές τιμές εκπομπών για την ατμόσφαιρα και τα ύδατα εάν πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο μέρος 8 του Παραρτήματος VI.
Άρθρο 50
Συνθήκες λειτουργίας
1. Οι μονάδες αποτέφρωσης αποβλήτων λειτουργούν κατά τρόπο που διασφαλίζει βαθμό αποτέφρωσης τέτοιον ώστε η περιεκτικότητα των σκωριών και της τέφρας πυθμένα σε ολικό οργανικό άνθρακα να είναι μικρότερη από 3 % ή οι απώλειες κατά την ανάφλεξη να είναι μικρότερες από 5 % του βάρους του υλικού επί ξηρού. Αν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιούνται τεχνικές προεπεξεργασίας αποβλήτων.
2. Οι μονάδες αποτέφρωσης σχεδιάζονται, κατασκευάζονται, εξοπλίζονται, και λειτουργούν κατά τρόπον ώστε, μετά την τελευταία διοχέτευση αέρα καύσης, η θερμοκρασία των αερίων που εκλύονται κατά την αποτέφρωση να αυξάνεται, με ελεγχόμενο και ομοιογενή τρόπο και ακόμη και υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες, τουλάχιστον στους 850 °C επί τουλάχιστον δύο δευτερόλεπτα.
Οι μονάδες συναποτέφρωσης αποβλήτων σχεδιάζονται, κατασκευάζονται, εξοπλίζονται και λειτουργούν κατά τρόπον ώστε η θερμοκρασία των αερίων που εκλύονται κατά τη συναποτέφρωση αποβλήτων να αυξάνεται με ελεγχόμενο και ομοιογενή τρόπο, ακόμη και υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες, τουλάχιστον στους 850 °C επί τουλάχιστον δύο δευτερόλεπτα.
Εάν αποτεφρώνονται ή συναποτεφρώνονται επικίνδυνα απόβλητα που περιέχουν πάνω από 1 % αλογονούχων οργανικών ουσιών, εκφρασμένων σε χλώριο, η θερμοκρασία που απαιτείται για τη συμμόρφωση με το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο είναι τουλάχιστον 1 100 °C.
Στις μονάδες αποτέφρωσης αποβλήτων οι θερμοκρασίες που καθορίζονται στο πρώτο και το τρίτο εδάφιο μετρώνται κοντά στο εσωτερικό τοίχωμα του θαλάμου καύσης. Η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει την εκτέλεση μετρήσεων σε άλλο αντιπροσωπευτικό σημείο του θαλάμου καύσης.
3. Κάθε θάλαμος καύσης της μονάδας αποτέφρωσης αποβλήτων είναι εφοδιασμένος με έναν τουλάχιστον εφεδρικό καυστήρα. Ο εν λόγω καυστήρας τίθεται αυτόματα σε λειτουργία μόλις η θερμοκρασία των καυσαερίων, μετά την τελευταία διοχέτευση αέρα καύσης, κατέλθει κάτω από τις θερμοκρασίες που καθορίζονται στην παράγραφο 2. Χρησιμοποιείται επίσης στις φάσεις εκκίνησης και διακοπής της λειτουργίας για να εξασφαλίζεται η διατήρηση των εν λόγω θερμοκρασιών σε όλη τη διάρκεια των ανωτέρω φάσεων και για όσο χρόνο υπάρχουν ακόμη στο θάλαμο καύσης άκαυτα απόβλητα.
Ο εφεδρικός καυστήρας δεν τροφοδοτείται με καύσιμο που μπορεί να προκαλέσει υψηλότερα επίπεδα εκπομπών από εκείνα που συνεπάγεται η καύση πετρελαίου ντίζελ, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο (36).
4. Οι μονάδες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων χρησιμοποιούν αυτόματο σύστημα που εμποδίζει την τροφοδότηση με απόβλητα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατά τη φάση εκκίνησης, μέχρι να επιτευχθεί η θερμοκρασία που καθορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή η θερμοκρασία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 1,
β)
οποτεδήποτε δεν διατηρείται η θερμοκρασία που καθορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή η θερμοκρασία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 1,
γ)
οποτεδήποτε διαπιστώνεται από τις συνεχείς μετρήσεις υπέρβαση οιασδήποτε οριακής τιμής εκπομπών, οφειλόμενη σε ανωμαλία στη λειτουργία ή αστοχία των συστημάτων καθαρισμού των απαερίων.
5. Η θερμότητα που παράγεται από μονάδες αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων ανακτάται στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
6. Τα μολυσματικά κλινικά απόβλητα εισάγονται κατευθείαν στην κάμινο, χωρίς να αναμιγνύονται πρώτα με άλλες κατηγορίες αποβλήτων και χωρίς να υποβάλλονται σε άμεσους χειρισμούς.
7. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η εκμετάλλευση και ο έλεγχος των μονάδων αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων ανατίθενται σε φυσικό πρόσωπο που διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα για τη διαχείριση τέτοιων μονάδων.
Άρθρο 51
Έγκριση της αλλαγής των συνθηκών λειτουργίας
1. Για ορισμένες κατηγορίες αποβλήτων ή θερμικές διεργασίες, η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει διαφορετικές συνθήκες από εκείνες που καθορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφοι 1, 2 και 3 και, όσον αφορά τη θερμοκρασία, στην παράγραφο 4 του εν λόγω άρθρου και προσδιορίζονται στην άδεια, εφόσον πληρούνται οι υπόλοιπες απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν τους κανόνες που διέπουν τις εγκρίσεις αυτές.
2. Για μονάδες αποτέφρωσης αποβλήτων η αλλαγή των συνθηκών λειτουργίας δεν οδηγεί σε αύξηση της ποσότητας των υπολειμμάτων ούτε της περιεκτικότητάς τους σε οργανικές ρυπαντικές ουσίες έναντι των αναμενόμενων υπολειμμάτων υπό τις συνθήκες που καθορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφοι 1, 2 και 3.
3. Οι εκπομπές ολικού οργανικού άνθρακα και διοξειδίου του άνθρακα από μονάδες συναποτέφρωσης αποβλήτων στις οποίες χορηγείται άδεια αλλαγής των συνθηκών λειτουργίας σύμφωνα με την παράγραφο 1 συμμορφώνονται επίσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 3 του Παραρτήματος VI.
Οι εκπομπές ολικού οργανικού άνθρακα από λέβητες φλοιών στη βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού στους οποίους συναποτεφρώνονται απορρίμματα στον τόπο παραγωγής τους, οι οποίοι λειτουργούσαν και κατείχαν άδεια πριν τις 28 Δεκεμβρίου 2002 και στους οποίους χορηγείται άδεια αλλαγής των συνθηκών λειτουργίας σύμφωνα με την παράγραφο 1, συμμορφώνονται, επίσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 3 του Παραρτήματος VI.
4. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή όλες τις συνθήκες λειτουργίας που εγκρίνονται δυνάμει των παραγράφων 1, 2 και 3, καθώς και τα αποτελέσματα των διενεργούμενων εξακριβώσεων, ως μέρος των πληροφοριών που της παρέχονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις για την υποβολή εκθέσεων βάσει του άρθρου 72.
Άρθρο 52
Παράδοση και παραλαβή αποβλήτων
1. Ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων λαμβάνει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις σε σχέση με την παράδοση και την παραλαβή των αποβλήτων για την πρόληψη ή τον περιορισμό, όσο είναι εφικτό, της ρύπανσης της ατμόσφαιρας, του εδάφους και των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, καθώς και άλλων αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον, των οσμών και του θορύβου και των άμεσων κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου.
2. Ο φορέας εκμετάλλευσης, πριν δεχθεί τα απόβλητα στη μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων, καθορίζει τη μάζα κάθε είδους αποβλήτων ει δυνατόν σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κατάλογο αποβλήτων, ο οποίος θεσπίστηκε με την απόφαση 2000/532/ΕΚ.
3. Πριν από την αποδοχή επικίνδυνων αποβλήτων στη μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων, ο φορέας εκμετάλλευσης συλλέγει τις διαθέσιμες πληροφορίες για τα απόβλητα για να εξακριβώσει αν πληρούνται οι, απαιτήσεις αδειοδότησης που καθορίζονται στο άρθρο 45 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω πληροφορίες καλύπτουν τα ακόλουθα:
α)
όλες τις διοικητικές πληροφορίες για τη διεργασία παραγωγής που περιέχονται στα έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο α),
β)
τη φυσική και, στο μέτρο του εφικτού, τη χημική σύνθεση των αποβλήτων και όλες τις άλλες αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να εκτιμηθεί η καταλληλότητά τους για την προβλεπόμενη διεργασία αποτέφρωσης,
γ)
τα επικίνδυνα χαρακτηριστικά των αποβλήτων, τις ουσίες με τις οποίες δεν μπορούν να αναμιχθούν και τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται κατά το χειρισμό των αποβλήτων.
4. Πριν από την αποδοχή επικινδύνων αποβλήτων στη μονάδα αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων, τηρούνται από τον φορέα εκμετάλλευσης τουλάχιστον οι ακόλουθες διαδικασίες:
α)
έλεγχος των εγγράφων που απαιτούνται από την οδηγία 2008/98/ΕΚ και, όπου ισχύει, εκείνων που απαιτούνται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων (37), καθώς και από τη νομοθεσία για τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων,
β)
λήψη αντιπροσωπευτικών δειγμάτων, εκτός εάν δεν ενδείκνυται, κατά το δυνατόν πριν από την εκφόρτωση, προκειμένου να εξακριβωθεί με τη διεξαγωγή ελέγχων ότι είναι σύμφωνα με τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 3 και να διευκολυνθούν οι αρμόδιες αρχές στον προσδιορισμό του είδους των αποβλήτων που υποβάλλονται σε επεξεργασία.
Τα δείγματα που αναφέρονται στο στοιχείο β) διατηρούνται τουλάχιστον ένα μήνα μετά την αποτέφρωση ή τη συναποτέφρωση των αντίστοιχων αποβλήτων.
5. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει εξαιρέσεις από τις παραγράφους 2, 3 και 4 σε μονάδες αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων, οι οποίες αποτελούν τμήματα εγκαταστάσεων που καλύπτονται από το κεφάλαιο II και αποτεφρώνουν ή συναποτεφρώνουν μόνον τα απόβλητα που παράγονται εντός της εγκατάστασης.
Άρθρο 53
Υπολείμματα
1. Τα υπολείμματα περιορίζονται στο ελάχιστο όσον αφορά την ποσότητα και τις επιβλαβείς ιδιότητές τους. Τα υπολείμματα ανακυκλώνονται, όπου ενδείκνυται, κατευθείαν στη μονάδα ή εκτός αυτής.
2. Τα ξηρά υπολείμματα σε μορφή σκόνης, μεταφέρονται και αποθηκεύονται προσωρινά κατά τρόπον ώστε να προλαμβάνεται ο διασκορπισμός τους στο περιβάλλον.
3. Πριν επιλεγεί η οδός τελικής διάθεσης ή ανακύκλωσης των υπολειμμάτων διεξάγονται κατάλληλες δοκιμές για τον προσδιορισμό των φυσικών και χημικών ιδιοτήτων καθώς και του ρυπογόνου δυναμικού των υπολειμμάτων. Οι εν λόγω δοκιμές καλύπτουν το συνολικό διαλυτό κλάσμα και το διαλυτό κλάσμα βαρέων μετάλλων.
Άρθρο 54
Ουσιαστική μετατροπή
Η μετατροπή μιας μονάδας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων που επεξεργάζεται μόνο μη επικίνδυνα απόβλητα σε εγκατάσταση που καλύπτεται από το κεφάλαιο II, η οποία συμπεριλαμβάνει αποτέφρωση ή συναποτέφρωση επικινδύνων αποβλήτων θεωρείται ως ουσιαστική μετατροπή.
Άρθρο 55
Υποβολή εκθέσεων και ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις μονάδες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων
1. Οι αιτήσεις για τη χορήγηση νέων αδειών μονάδων αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης αποβλήτων τίθενται στη διάθεση του κοινού, σε ένα ή περισσότερα σημεία και επί επαρκές χρονικό διάστημα, προκειμένου το κοινό να έχει τη δυνατότητα να διατυπώνει τις παρατηρήσεις του επί των αιτήσεων, πριν η αρμόδια αρχή λάβει την απόφασή της. Η εν λόγω απόφαση, μαζί με ένα τουλάχιστον αντίγραφο της άδειας, και οι τυχόν μετέπειτα επικαιροποιήσεις της, πρέπει επίσης να τίθενται στη διάθεση του κοινού.
2. Προκειμένου για τις μονάδες αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων με ονομαστική ωριαία δυναμικότητα δύο τόνων ή περισσότερο, η έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 72 περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία και την παρακολούθηση της μονάδας, και απολογισμό της λειτουργίας της διεργασίας αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης, καθώς και των εκπομπών στον ατμοσφαιρικό αέρα και τα ύδατα, σε σύγκριση με τις οριακές τιμές εκπομπών. Οι εν λόγω πληροφορίες τίθεται στη διάθεση του κοινού.
3. Η αρμόδια αρχή καταρτίζει και θέτει στη διάθεση του κοινού κατάλογο των μονάδων αποτέφρωσης ή συναποτέφρωσης αποβλήτων με ονομαστική ωριαία δυναμικότητα κάτω των δύο τόνων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΡΓΑΝΙΚΟΥΣ ΔΙΑΛΥΤΕΣ
Άρθρο 56
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο μέρος 1 του Παραρτήματος VII και, όπου προβλέπεται, σε εκείνες που φθάνουν στα όρια κατανάλωσης διαλυτών που εκτίθενται στο μέρος 2 του εν λόγω Παραρτήματος.
Άρθρο 57
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«υφιστάμενη εγκατάσταση»: εγκατάσταση που ήδη λειτουργούσε στις 29 Μαρτίου 1999, ή έλαβε άδεια ή καταχωρίστηκε σε μητρώο πριν από την 1η Απριλίου 2001 ή ο φορέας εκμετάλλευσης της οποίας υπέβαλε πλήρη αίτηση χορήγησης αδείας πριν από την 1η Απριλίου 2001, υπό την προϋπόθεση ότι η εγκατάσταση άρχισε να λειτουργεί το αργότερο την 1η Απριλίου 2002,
2)
«απαέρια»: τα τελικά αέρια απόβλητα που περιέχουν πτητικές οργανικές ενώσεις ή άλλους ρύπους και εκλύονται στον αέρα μέσω καπνοδόχου ή εξοπλισμού μείωσης,
3)
«διάχυτες εκπομπές»: όλες οι εκπομπές πτητικών οργανικών ενώσεων, πλην των περιεχόμενων στα απαέρια, στον ατμοσφαιρικό αέρα, στο έδαφος και στα ύδατα, καθώς και, οι διαλύτες που περιέχονται σε προϊόντα, εκτός αν άλλως ορίζεται στο μέρος 2 του Παραρτήματος VII,
4)
«συνολικές εκπομπές»: το άθροισμα των διάχυτων εκπομπών και των εκπομπών απαερίων,
5)
«μείγμα»: μείγμα όπως ορίζεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (38),
6)
«συγκολλητική ύλη»: κάθε μείγμα, συμπεριλαμβανομένων όλων των απαραίτητων για την ορθή εφαρμογή του οργανικών διαλυτών ή μειγμάτων που περιέχουν οργανικούς διαλύτες, το οποίο χρησιμοποιείται για τη συγκόλληση χωριστών μερών ενός προϊόντος,
7)
«μελάνη»: το μείγμα, συμπεριλαμβανομένων όλων των απαραίτητων για την ορθή εφαρμογή του οργανικών διαλυτών ή μειγμάτων που περιέχουν οργανικούς διαλύτες, το οποίο χρησιμοποιείται σε δραστηριότητες εκτύπωσης για την αποτύπωση κειμένου ή εικόνων σε μία επιφάνεια,
8)
«βερνίκι»: ένα διαφανές επίχρισμα,
9)
«κατανάλωση»: οι συνολικές εισροές οργανικών διαλυτών σε μία εγκατάσταση ανά ημερολογιακό έτος ή οποιαδήποτε άλλη περίοδο δώδεκα μηνών, αφαιρουμένων των πτητικών οργανικών ενώσεων, που ενδεχομένως ανακτώνται για να επαναχρησιμοποιηθούν,
10)
«εισροή»: η ποσότητα οργανικών διαλυτών και η ποσότητα οργανικών διαλυτών σε μείγματα που χρησιμοποιούνται για την επιτέλεση δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένων των ανακυκλούμενων εντός και εκτός της εγκατάστασης διαλυτών, και οι οποίοι υπολογίζονται κάθε φορά που χρησιμοποιούνται για την επιτέλεση της δραστηριότητας,
11)
«επαναχρησιμοποίηση»: η χρήση οργανικών διαλυτών που έχουν ανακτηθεί από μία εγκατάσταση για οποιονδήποτε τεχνικό ή εμπορικό σκοπό, όπου συμπεριλαμβάνεται η χρήση τους ως καυσίμων, αλλά εξαιρείται η τελική διάθεση αυτών των ανακτηθέντων οργανικών διαλυτών ως αποβλήτων,
12)
«συνθήκες κλειστού περιβάλλοντος»: συνθήκες υπό τις οποίες η εγκατάσταση λειτουργεί έτσι ώστε οι πτητικές οργανικές ενώσεις που εκλύονται από τη δραστηριότητα, να συλλέγονται και να απορρίπτονται με ελεγχόμενο τρόπο, είτε μέσω καπνοδόχου είτε μέσω εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών, με αποτέλεσμα να μην είναι τελείως αδιάχυτες,
13)
«φάσεις εκκίνησης και διακοπής της λειτουργίας»: οι εργασίες που εκτελούνται για να τεθεί μια δραστηριότητα, ένα στοιχείο εξοπλισμού ή μια δεξαμενή σε λειτουργία ή εκτός λειτουργίας ή σε άφορτη λειτουργία (ρελαντί) ή εκτός άφορτης λειτουργίας, εξαιρουμένων των τακτικών διακυμάνσεων των δραστηριοτήτων.
Άρθρο 58
Υποκατάσταση επικίνδυνων ουσιών
Οι ουσίες ή τα μείγματα τα οποία λόγω της περιεκτικότητάς τους σε πτητικές οργανικές ενώσεις ταξινομούνται ως καρκινογόνα, μεταλλαξιογόνα ή τοξικά για την αναπαραγωγή βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 και στα οποία έχουν αποδοθεί ή τα οποία οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας Η340, H350, H350i, H360D ή Η360F, αντικαθίστανται, στο μέτρο του δυνατού, από λιγότερο επιβλαβή μείγματα ή επιβλαβείς ουσίες, το ταχύτερο δυνατόν.
Άρθρο 59
Έλεγχος των εκπομπών
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι κάθε εγκατάσταση τηρεί ένα από τα ακόλουθα:
α)
οι εκπομπές πτητικών οργανικών ενώσεων από τις εγκαταστάσεις δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών απαερίων και τις οριακές τιμές διάχυτων εκπομπών ή τηρούνται οι οριακές τιμές συνολικών εκπομπών και οι υπόλοιπες απαιτήσεις που καθορίζονται στα μέρη 2 και 3 του Παραρτήματος VII,
β)
οι εγκαταστάσεις συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του προγράμματος μείωσης που καθορίζεται στο μέρος 5 του Παραρτήματος VII, υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνεται ίση μείωση των εκπομπών σε σύγκριση με εκείνη που επιτυγχάνεται μέσω της εφαρμογής των οριακών τιμών εκπομπών που αναφέρονται στο στοιχείο α).
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν εκθέσεις στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1, σχετικά με την πρόοδο που σημειώνεται προς την επίτευξη της ίσης μείωσης των εκπομπών που αναφέρεται στο στοιχείο β).
2. Κατά παρέκκλιση από το στοιχείο α) της παραγράφου 1, εφόσον ο φορέας εκμετάλλευσης αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι, σε μια συγκεκριμένη εγκατάσταση, η οριακή τιμή εκπομπών για τις διάχυτες εκπομπές δεν είναι εφικτή από τεχνική και οικονομική άποψη, η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει την υπέρβαση της εν λόγω οριακής τιμής από τις εκπομπές, υπό τον όρο ότι δεν αναμένεται να προκύψει σημαντικός κίνδυνος για την υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον και ότι ο φορέας εκμετάλλευσης θα αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι χρησιμοποιούνται οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 για δραστηριότητες επίστρωσης που καλύπτονται από το σημείο 8 του πίνακα του μέρους 2 του παραρτήματος VII και δεν μπορούν να διεξαχθούν υπό συνθήκες κλειστού περιβάλλοντος, η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει τη μη συμμόρφωση των εκπομπών της εγκατάστασης με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην εν λόγω παράγραφο, εφόσον ο φορέας εκμετάλλευσης αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι η εν λόγω συμμόρφωση δεν είναι εφικτή από τεχνική και οικονομική άποψη και ότι χρησιμοποιούνται οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
4. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν εκθέσεις στην Επιτροπή σχετικά με τις παρεκκλίσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 2.
5. Οι εκπομπές είτε πτητικών οργανικών ενώσεων στις οποίες έχουν αποδοθεί ή οι οποίες οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας H340, H350, H350i, H360D ή Η360F είτε αλογονούχων πτητικών οργανικών ενώσεων στις οποίες έχουν αποδοθεί ή οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας H341 ή H351 ελέγχονται, στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό από τεχνική και οικονομική άποψη, προκειμένου να διασφαλίζονται η δημόσια υγεία και το περιβάλλον και δεν υπερβαίνουν τις σχετικές οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 4 του Παραρτήματος VII.
6. Οι εγκαταστάσεις στις οποίες ασκούνται δύο ή περισσότερες δραστηριότητες, η καθεμία από τις οποίες υπερβαίνει τα όρια του μέρους 2 του παραρτήματος VII:
α)
όσον αφορά τις ουσίες που προσδιορίζονται στην παράγραφο 5, πληρούν τις απαιτήσεις της εν λόγω παραγράφου για κάθε επιμέρους δραστηριότητα,
β)
όσον αφορά οιαδήποτε άλλη ουσία, είτε:
i)
πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 για κάθε επιμέρους δραστηριότητα, είτε
ii)
οι συνολικές εκπομπές πτητικών οργανικών ενώσεων από τις εν λόγω εγκαταστάσεις δεν υπερβαίνουν εκείνες που θα προέκυπταν αν εφαρμοζόταν το σημείο i).
7. Λαμβάνονται όλες οι ενδεικνυόμενες προφυλάξεις για την ελαχιστοποίηση των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων κατά τις φάσεις εκκίνησης και διακοπής της λειτουργίας.
Άρθρο 60
Παρακολούθηση των εκπομπών
Τα κράτη μέλη, είτε με προδιαγραφές στους όρους της άδειας είτε με γενικούς δεσμευτικούς κανόνες, εξασφαλίζουν τη διενέργεια μετρήσεων των εκπομπών σύμφωνα με το μέρος 6 του Παραρτήματος VII.
Άρθρο 61
Συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές εκπομπών
Θεωρείται ότι τηρούνται οι οριακές τιμές εκπομπών των απαερίων εάν πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο μέρος 8 του Παραρτήματος VII.
Άρθρο 62
Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη συμμόρφωση
Ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει στην αρμόδια αρχή, κατόπιν αιτήσεως, τα στοιχεία που της επιτρέπουν να ελέγχει τη συμμόρφωση με ένα από τα ακόλουθα:
α)
οριακές τιμές εκπομπών απαερίων, οριακές τιμές διάχυτων εκπομπών και οριακές τιμές συνολικών εκπομπών,
β)
απαιτήσεις του προγράμματος μείωσης που περιγράφεται στο μέρος 5 του Παραρτήματος VII,
γ)
παρεκκλίσεις που εγκρίθηκαν βάσει των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 59.
Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει σχέδιο διαχείρισης διαλυτών που έχει καταρτισθεί σύμφωνα με το μέρος 7 του Παραρτήματος VII.
Άρθρο 63
Ουσιαστική μετατροπή υφιστάμενων εγκαταστάσεων
1. Η μεταβολή του ημερήσιου μέσου όρου της μέγιστης κατά μάζα εισροής οργανικών διαλυτών σε υφιστάμενη εγκατάσταση, σε περίπτωση που η εγκατάσταση λειτουργεί με την απόδοση για την οποία έχει σχεδιασθεί υπό συνθήκες που δεν περιλαμβάνουν τις φάσεις εκκίνησης και διακοπής της λειτουργίας και τις περιόδους συντήρησης του εξοπλισμού, θεωρείται ουσιαστική εάν έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων κατά ποσοστό που υπερβαίνει:
α)
το 25 % για εγκατάσταση με δραστηριότητες που εμπίπτουν στην κατώτερη κλίμακα ορίων μεγέθους των σημείων 1, 3, 4, 5, 8, 10, 13, 16 ή 17 του πίνακα του μέρους 2 του Παραρτήματος VII, ή, με δραστηριότητες που εμπίπτουν σε ένα από τα λοιπά σημεία του μέρους 2 του Παραρτήματος VII και με κατανάλωση διαλυτών μικρότερη των 10 τόνων ετησίως,
β)
το 10 % για όλες τις άλλες εγκαταστάσεις.
2. Σε περίπτωση που μια υφιστάμενη εγκατάσταση υφίσταται ουσιαστική μετατροπή ή εμπίπτει για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας κατόπιν ουσιαστικής μετατροπής, το τμήμα της εγκατάστασης το οποίο υφίσταται την ουσιαστική μετατροπή αντιμετωπίζεται είτε ως νέα εγκατάσταση είτε ως υφιστάμενη εγκατάσταση, με την προϋπόθεση ότι οι συνολικές εκπομπές της όλης εγκατάστασης δεν υπερβαίνουν εκείνες που θα προέκυπταν αν το τμήμα της εγκατάστασης που υφίσταται την ουσιαστική μετατροπή αντιμετωπιζόταν ως νέα εγκατάσταση.
3. Σε περίπτωση ουσιαστικής μετατροπής, η αρμόδια αρχή ελέγχει τη συμμόρφωση της εγκατάστασης με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 64
Ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την υποκατάσταση οργανικών διαλυτών
Η Επιτροπή οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη, τον οικείο βιομηχανικό κλάδο και μη κυβερνητικές οργανώσεις που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος σχετικά με τη χρήση οργανικών διαλυτών και τις δυνατότητες υποκατάστασής τους, καθώς και τις τεχνικές που έχουν τις ελάχιστες πιθανές επιπτώσεις στην ατμόσφαιρα, τα ύδατα, το έδαφος, τα οικοσυστήματα και την υγεία του ανθρώπου.
Οργανώνεται ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με όλα τα ακόλουθα:
α)
την καταλληλότητα προς χρήση,
β)
τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων γενικώς και την επαγγελματική έκθεση, ειδικότερα,
γ)
τις πιθανές επιπτώσεις στο περιβάλλον,
δ)
τις οικονομικές συνέπειες, ιδίως το κόστος και τα οφέλη των διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων.
Άρθρο 65
Πρόσβαση στις πληροφορίες
1. Η απόφαση της αρμόδιας αρχής, συνοδευόμενη από ένα τουλάχιστον αντίγραφο της άδειας και των τυχόν μετέπειτα αναπροσαρμογών της, τίθεται στη διάθεση του κοινού.
Οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες που εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις και ο κατάλογος των εγκαταστάσεων που υπόκεινται σε αδειοδότηση και καταχώριση σε μητρώο τίθενται στη διάθεση του κοινού.
2. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης των εκπομπών που απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 60 και τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της αρμόδιας αρχής, τίθενται στη διάθεση του κοινού.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται υπό τους περιορισμούς του άρθρου 4 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2003/4/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Άρθρο 66
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις εγκαταστάσεις παραγωγής διοξειδίου του τιτανίου.
Άρθρο 67
Απαγόρευση της διάθεσης αποβλήτων
Τα κράτη μέλη απαγορεύουν τη διάθεση των ακόλουθων αποβλήτων σε οποιοδήποτε υδατικό σύστημα, θάλασσα ή ωκεανό:
α)
στερεών αποβλήτων,
β)
μητρικών υγρών που προέρχονται από τη φάση διήθησης μετά από την υδρόλυση του διαλύματος θειικού τιτανυλίου από εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν τη διεργασία θειικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων των όξινων αποβλήτων που συνδέονται με τα εν λόγω υγρά, τα οποία περιέχουν συνολικά ελεύθερο θειικό οξύ άνω του 0,5 % και διάφορα βαρέα μέταλλα και συμπεριλαμβανομένων των των μητρικών υγρών τα οποία έχουν αραιωθεί μέχρι να περιέχουν το πολύ 0,5 % ελεύθερο θειικό οξύ,
γ)
αποβλήτων από εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν τη διεργασία χλωριδίου, τα οποία περιέχουν πάνω από 0,5 % ελεύθερο υδροχλωρικό οξύ και διάφορα βαρέα μέταλλα, συμπεριλαμβανομένων των αποβλήτων τα οποία έχουν αραιωθεί μέχρι να περιέχουν το πολύ 0,5 % ελεύθερου υδροχλωρικού οξέος,
δ)
αλάτων διήθησης, ιλύων και υγρών αποβλήτων που προέρχονται από την κατεργασία (συμπύκνωση ή εξουδετέρωση) των αποβλήτων που αναφέρονται στα στοιχεία β και γ και τα οποία περιέχουν διάφορα βαρέα μέταλλα, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα απόβλητα που έχουν υποστεί εξουδετέρωση και διήθηση ή καθίζηση, περιέχουν μόνον ίχνη βαρέων μετάλλων και τα οποία, πριν να υποστούν αραίωση, έχουν τιμή pH ανώτερη του 5,5.
Άρθρο 68
Έλεγχος των εκπομπών στα ύδατα
Οι εκπομπές των εγκαταστάσεων στα ύδατα δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 1 του Παραρτήματος VIII.
Άρθρο 69
Πρόληψη και έλεγχος των εκπομπών στην ατμόσφαιρα
1. Η εκπομπή όξινων σταγονιδίων από τις εγκαταστάσεις εμποδίζεται.
2. Οι εκπομπές από τις εγκαταστάσεις στην ατμόσφαιρα δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 2 του Παραρτήματος VIII.
Άρθρο 70
Παρακολούθηση των εκπομπών
1. Τα κράτη μέλη, εξασφαλίζουν την παρακολούθηση των εκπομπών στα ύδατα, προκειμένου η αρμόδια αρχή να είναι σε θέση να εξακριβώσει τη συμμόρφωση με τους όρους της αδειοδότησης και με το άρθρο 68.
2. Τα κράτη μέλη, εξασφαλίζουν την παρακολούθηση των εκπομπών στην ατμόσφαιρα προκειμένου η αρμόδια αρχή να είναι σε θέση να εξακριβώσει τη συμμόρφωση με τους όρους της αδειοδότησης και με το άρθρο 69. Η εν λόγω παρακολούθηση περιλαμβάνει τουλάχιστον την παρακολούθηση των εκπομπών κατά τα προβλεπόμενα στο μέρος 3 του Παραρτήματος VIII.
3. Η παρακολούθηση διενεργείται βάσει προτύπων CEN ή, εάν δεν υπάρχουν πρότυπα CEN, βάσει προτύπων ISO, εθνικών ή άλλων διεθνών προτύπων που εξασφαλίζουν την παροχή δεδομένων ισοδύναμης επιστημονικής ποιότητας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 71
Αρμόδιες αρχές
Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που φέρουν την ευθύνη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 72
Υποβολή εκθέσεων εκ μέρους των κρατών μελών
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την υποβολή στην Επιτροπή πληροφοριών που αφορούν την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα αντιπροσωπευτικά στοιχεία σχετικά με τις εκπομπές και άλλες μορφές ρύπανσης, τις οριακές τιμές εκπομπών και την εφαρμογή των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 15, ιδίως όσον αφορά τη χορήγηση εξαιρέσεων σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 4, και την πρόοδο ως προς την ανάπτυξη και εφαρμογή αναδυόμενων τεχνικών σύμφωνα με το άρθρο 27. Τα κράτη μέλη παρέχουν τις πληροφορίες σε ηλεκτρονική μορφή.
2. Το είδος, το μορφότυπο και η συχνότητα παροχής των πληροφοριών που διατίθενται βάσει της παραγράφου 1 καθορίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 75 παράγραφος 2. Συμπεριλαμβάνεται ο προσδιορισμός των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων και ρύπων για τους οποίους διατίθενται τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν, από 1ης Ιανουαρίου 2016, ετήσιες απογραφές των εκπομπών διοξειδίου του αζώτου, οξειδίων του θείου και σκόνης και της θερμικής ισχύος για όλες τις μονάδες καύσης που καλύπτονται από το κεφάλαιο III της παρούσας οδηγίας.
Έχοντας υπ’ όψιν τους κανόνες συνυπολογισμού του άρθρου 29, η αρμόδια αρχή λαμβάνει για κάθε μονάδα καύσης τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τη συνολική ονομαστική θερμική ισχύ (MW) της μονάδας καύσης·
β)
το είδος της μονάδας καύσης: λέβητας, αεριοστρόβιλος, αεριοκίνητη μηχανή, ντιζελοκίνητη μηχανή, άλλο (διευκρίνιση)·
γ)
την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας της μονάδας καύσης·
δ)
τις συνολικές ετήσιες εκπομπές (τόνοι ανά έτος) διοξειδίου του αζώτου, οξειδίων του θείου και σκόνης (ως σύνολο ακυρούμενων σωματιδίων)·
ε)
τον αριθμό των ωρών λειτουργίας της μονάδας καύσης·
στ)
τις συνολικές ετήσιες εισροές ενέργειας, σε σχέση με την καθαρή θερμιδική ισχύ (TJ ανά έτος), κατανεμημένες στις ακόλουθες κατηγορίες καυσίμων: άνθρακας, λιγνίτης, βιομάζα, τύρφη, άλλα στερεά καύσιμα (διευκρίνιση του τύπου), υγρά καύσιμα, φυσικό αέριο, άλλα αέρια (διευκρίνιση του τύπου).
Τα ετήσια στοιχεία ανά μονάδα που περιλαμβάνονται στις απογραφές αυτές τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής, εφόσον ζητηθούν.
Ανά τριετία και εντός δώδεκα μηνών από τη λήξη της τριετούς περιόδου αναφοράς, τίθεται στη διάθεση της Επιτροπής σύνοψη των απογραφών στην οποία αναφέρονται χωριστά τα στοιχεία για τις μονάδες καύσης εντός των διυλιστηρίων.
Η Επιτροπή διαθέτει στα κράτη μέλη και στο κοινό σύνοψη της σύγκρισης και της αξιολόγησης των απογραφών, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2003/4/ΕΚ, εντός 24 μηνών από τη λήξη της τριετούς περιόδου αναφοράς.
4. Τα κράτη μέλη αναφέρουν ετησίως, από 1ης Ιανουαρίου 2016, τα ακόλουθα στοιχεία στην Επιτροπή:
α)
για τις μονάδες καύσης στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 31, το περιεχόμενο σε θείο του χρησιμοποιούμενου εγχώριου στερεού καυσίμου και το ποσοστό αποθείωσης που έχει επιτευχθεί, υπολογιζόμενα ως μηνιαίοι μέσοι όροι. Για το πρώτο έτος όταν εφαρμόζεται το άρθρο 31, αναφέρεται επίσης η τεχνική αιτιολόγηση για τη μη σκοπιμότητα της συμμόρφωσης προς τις κανονικές οριακές τιμές εκπομπών όπως εμφαίνεται στο άρθρο 30, παράγραφοι 2 και 3· και
β)
για τις μονάδες καύσης οι οποίες δεν λειτουργούν περισσότερες από 1 500 ώρες λειτουργίας ετησίως ως κυλιόμενος μέσος όρος πενταετίας, τον αριθμό των ωρών λειτουργίας ανά έτος.
Άρθρο 73
Επανεξέταση
1. Μέχρι τις 7 Ιανουαρίου 2016 και ανά τριετία στη συνέχεια, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση επανεξέτασης της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας βάσει των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 72.
Αυτή η επανεξέταση περιλαμβάνει αξιολόγηση της ανάγκης για ανάληψη δράσης από την Ένωση με την καθιέρωση ή επικαιροποίηση σε επίπεδο Ένωσης ελάχιστων απαιτήσεων για τη θέσπιση οριακών τιμών εκπομπών και για κανόνες σχετικά με την παρακολούθηση και τη συμμόρφωση των δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στο πεδίο των συμπερασμάτων ΒΔΤ που εγκρίθηκαν κατά την προηγούμενη τριετή περίοδο με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
τον αντίκτυπο των εν λόγω δραστηριοτήτων στο περιβάλλον συνολικά· και
β)
το επίπεδο εφαρμογής των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών για τις εν λόγω δραστηριότητες.
Η αξιολόγηση αυτή λαμβάνει υπόψη τη γνώμη του φόρουμ στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 13 παράγραφος 4.
Το κεφάλαιο III και το παράρτημα V αυτής της οδηγίας θεωρούνται ότι συνιστούν τις ελάχιστες απαιτήσεις σε επίπεδο Ένωσης στην περίπτωση μεγάλων μονάδων καύσης.
Οι εκθέσεις συνοδεύονται, εφόσον τούτο είναι σκόπιμο, από νομοθετική πρόταση. Όταν η αξιολόγηση που εμφαίνεται στο δεύτερο εδάφιο εντοπίζει τέτοια ανάγκη, η νομοθετική πρόταση περιλαμβάνει διατάξεις για την καθιέρωση ή επικαιροποίηση σε επίπεδο ΕΕ ελάχιστων απαιτήσεων για τη θέσπιση οριακών τιμών εκπομπών και για κανόνες σχετικά με την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των σχετικών δραστηριοτήτων.
2. Η Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, επανεξετάζει την ανάγκη ελέγχου εκπομπών από:
α)
την καύση καυσίμων σε εγκαταστάσεις με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ κάτω των 50 MW· και
β)
την εντατική κτηνοτροφία· και
γ)
την εξάπλωση κοπριάς.
Η Επιτροπή υποβάλλει τα αποτελέσματα της επανεξέτασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, μαζί με νομοθετική πρόταση, εφόσον απαιτείται.
3. Η Επιτροπή υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, έκθεση σχετικά με τον καθορισμό στο παράρτημα I:
α)
διαφοροποιημένων κατώτατων ορίων δυναμικότητας για την εκτροφή διαφορετικών ειδών πουλερικών, περιλαμβανομένης της ειδικής περίπτωσης των ορτυκιών·
β)
κατώτατων ορίων δυναμικότητας για την ταυτόχρονη εκτροφή διαφορετικών ειδών ζώων εντός της ίδιας εγκατάστασης.
Η Επιτροπή υποβάλλει τα αποτελέσματα της επανεξέτασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, μαζί με νομοθετική πρόταση, εφόσον απαιτείται.
Άρθρο 74
Τροποποιήσεις των παραρτημάτων
Προκειμένου να μπορούν οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας να προσαρμόζονται στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, η Επιτροπή θεσπίζει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 76 και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις των άρθρων 77 και 78 σχετικά με την προσαρμογή των μερών 3 και 4 του Παραρτήματος V, των μερών 2, 6, 7 και 8 του Παραρτήματος VI και των μερών 5, 6, 7 και 8 του Παραρτήματος VII στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο.
Άρθρο 75
Διαδικασία επιτροπών
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.
2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.
Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι τρεις μήνες.
Άρθρο 76
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 48 παράγραφος 5 και στο άρθρο 74 για περίοδο πέντε ετών από τις 6 Ιανουαρίου 2011. Η Επιτροπή καταρτίζει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 77.
2. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα άρθρα 77 και 78.
Άρθρο 77
Ανάκληση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 48 παράγραφος 5 και στο άρθρο 74 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο.
2. Το όργανο που κίνησε εσωτερική διαδικασία για να αποφασίσει εάν πρόκειται να ανακαλέσει εξουσιοδότηση αναλαμβάνει να ενημερώσει σχετικά το άλλο όργανο και την Επιτροπή, μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα πριν τη λήψη της τελικής απόφασης, προσδιορίζοντας την εξουσιοδότηση που ενδέχεται να αποτελέσει αντικείμενο ανάκλησης καθώς και τους πιθανούς λόγους της εν λόγω ανάκλησης.
3. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσιών που προσδιορίζονται στην παρούσα απόφαση. Αρχίζει να ισχύει αμέσως ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία την οποία διευκρινίζει. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 78
Διατύπωση αντιρρήσεων έναντι των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορεί να εκφράσει αντιρρήσεις σχετικά με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης.
Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες.
2. Εάν, κατά τη λήξη της προθεσμίας της παραγράφου 1, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν έχουν διατυπώσει αντιρρήσεις έναντι της κατ’ εξουσιοδότηση, δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τίθεται δε σε ισχύ κατά την ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν.
Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη μπορεί να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από την εκπνοή της εν λόγω περιόδου, αν τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν είτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις για την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός της προθεσμίας της παραγράφου 1, η πράξη αυτή δεν τίθεται σε ισχύ. Το θεσμικό όργανο που διατυπώνει αντιρρήσεις έναντι της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης εκθέτει τους σχετικούς λόγους.
Άρθρο 79
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή μέχρι τις 7 Ιανουαρίου 2013. Κοινοποιούν επίσης αμελλητί στην Επιτροπή κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση που τις επηρεάζει.
Άρθρο 80
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με το άρθρο 2, το άρθρο 3 σημεία 8, 11 έως 15, 18 έως 23, 26 έως 30, 34 έως 38 και 41, το άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3, το άρθρο 7, τα άρθρα 8 και 10, το άρθρο 11 στοιχεία ε) και η), το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχεία ε) και η), το άρθρο 13 παράγραφος 7, το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii), το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχεία δ), ε), στ) και η), το άρθρο 14 παράγραφοι 2 έως 7, το άρθρο 15 παράγραφοι 2 έως 5, τα άρθρα 16, 17 και 19, το άρθρο 21 παράγραφοι 2 έως 5, τα άρθρα 22, 23, 24, 27, 28 και 29, το άρθρο 30 παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 7 και 8, τα άρθρα 31, 32, 33, 34, 35, 36, 38 και 39, το άρθρο 40 παράγραφοι 2 και 3, τα άρθρα 42 και 43, το άρθρο 45 παράγραφος 1, το άρθρο 58, το άρθρο 59 παράγραφος 5, το άρθρο 63, το άρθρο 65 παράγραφος 3, τα άρθρα 69, 70, 71, 72 και 79 και με το πρώτο εδάφιο και τα σημεία 1.1, 1.4, 2.5 στοιχείο β), 3.1, 4, 5, 6.1 στοιχείο γ), 6.4 στοιχείο β), 6.10 και 6.11 του Παραρτήματος I, το παράρτημα II, το σημείο 12 του Παραρτήματος III, το παράρτημα V, το στοιχείο β) του μέρους 1, τα σημεία 2.2, 2.4, 3.1 και 3.2 του μέρους 4, τα σημεία 2.5 και 2.6 του μέρους 6 και το σημείο 1.1 στοιχείο δ) του μέρους 8 του Παραρτήματος VI, το σημείο 2 του μέρους 4, το σημείο 1 του μέρους 5, το σημείο 3 του μέρους 7 του Παραρτήματος VII, τα σημεία 1 και 2 στοιχείο γ) του μέρους 1, τα σημεία 2 και 3 του μέρους 2 και το μέρος 3 του Παραρτήματος VIII μέχρι τις 7 Ιανουαρίου 2013.
Εφαρμόζουν τα μέτρα αυτά από την ίδια αυτή ημερομηνία.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 81
Κατάργηση
1. Οι οδηγίες 78/176/ΕΟΚ, 82/883/ΕΟΚ, 92/112/ΕΟΚ, 1999/13/ΕΚ, 2000/76/ΕΚ και 2008/1/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκαν με τις πράξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα IX μέρος A, καταργούνται από τις 7 Ιανουαρίου 2014, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα IX μέρος Β.
2. Η οδηγία 2001/80/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις πράξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα IX μέρος A, καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2016, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα IX μέρος B.
3. Οι αναφορές στις καταργούμενες οδηγίες θεωρούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα Χ.
Άρθρο 82
Μεταβατικές διατάξεις
1. Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις όπου αναπτύσσονται δραστηριότητες από τις αναφερόμενες στο παράρτημα I, σημείο 1.1. για δραστηριότητες με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 50 MW ή μεγαλύτερη, σημεία 1.2 και 1.3, σημείο 1.4 στοιχείο α), σημεία 2.1 έως 2.6, σημεία 3.1 έως 3.5., σημεία 4.1. έως 4.6 για δραστηριότητες σχετικές με την παραγωγή με χημική κατεργασία, σημεία 5.1 και 5.2 για δραστηριότητες καλυπτόμενες από την οδηγία 2008/1/ΕΚ, σημείο 5.3 στοιχείο α) σημεία i) και ii), σημείο 5.4, σημείο 6.1 στοιχεία α) και β), σημεία 6.2 και 6.3., σημείο 6.4. στοιχείο α), σημείο 6.4. στοιχείο β) για δραστηριότητες καλυπτόμενες από την οδηγία 2008/1/ΕΚ, σημείο 6.4. στοιχείο γ) και σημεία 6.5 έως 6.9, οι οποίες λειτουργούν και διαθέτουν άδεια πριν από τις 7 Ιανουαρίου 2013 ή των οποίων ο φορέας λειτουργίας έχει υποβάλει πλήρη αίτηση χορήγησης άδειας πριν από την ημερομηνία αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω εγκαταστάσεις έχουν αρχίσει να λειτουργούν το αργότερο στις 7 Ιανουαρίου 2014, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 80 παράγραφος 1, από τις 7 Ιανουαρίου 2014, εξαιρουμένων του κεφαλαίου ΙΙΙ και του Παραρτήματος V.
2. Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα I, σημείο 1.1. για δραστηριότητες με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 50 MW ή μεγαλύτερη, σημείο 1.4 στοιχείο β), σημεία 4.1. έως 4.6 για δραστηριότητες σχετικές με την παραγωγή με βιολογική κατεργασία, σημεία 5.1 και 5.2 για δραστηριότητες που δεν καλύπτονται από την οδηγία 2008/1/ΕΚ, σημεία 5.3. στοιχείο α) περιπτώσεις iii) έως v), σημείο 5.3. στοιχείο β), σημεία 5.5 και 5.6, σημείο 6.1. στοιχείο γ), σημείο 6.4. στοιχείο β) για δραστηριότητες μη καλυπτόμενες από την οδηγία 2008/1/ΕΚ και σημεία 6.10 και 6.11, και οι οποίες λειτουργούν πριν από τις 7 Ιανουαρίου 2013, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία από τις 7 Ιουλίου 2015, με εξαίρεση τα Κεφάλαια ΙΙΙ και ΙV και τα Παραρτήματα V και VΙ.
3. Όσον αφορά τις μονάδες καύσης που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφος 2, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν από 1ης Ιανουαρίου 2016 τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 80 παράγραφος 1 προκειμένου να συμμορφωθούν προς το κεφάλαιο III και το παράρτημα V.
4. Όσον αφορά τις μονάδες καύσης που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφος 3, τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν πλέον την οδηγία 2001/80/ΕΚ μετά τις 7 Ιανουαρίου 2013.
5. Όσον αφορά τις μονάδες καύσης που συναποτεφρώνουν απόβλητα, το παράρτημα VI μέρος 4 σημείο 3.1 ισχύει έως:
α)
τις 31 Δεκεμβρίου 2015, για τις μονάδες καύσης που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφος 2·
β)
έως τις 7 Ιανουαρίου 2013, για τις μονάδες καύσης που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφος 3.
6. Το παράρτημα VI μέρος 4 σημείο 3.2 ισχύει όσον αφορά τις μονάδες καύσης που συναποτεφρώνουν απόβλητα από:
α)
1ης Ιανουαρίου 2016, για τις μονάδες καύσης που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφος 2·
β)
τις 7 Ιανουαρίου 2013, για τις μονάδες καύσης που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφος 3.
7. Το άρθρο 58 εφαρμόζεται από την 1η Ιουνίου 2015. Μέχρι την ημερομηνία αυτή, ουσίες ή μείγματα που, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε πτητικές οργανικές ενώσεις, έχουν ταξινομηθεί ως καρκινογόνα, μεταλλαξιογόνα ή τοξικά για την αναπαραγωγή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008, και ως εκ τούτου φέρουν ή οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας Η340, Η350, Η350i, Η360D ή Η360F ή τις φράσεις κινδύνου R45, R46, R49, R60 ή R61, αντικαθίστανται, στο μέτρο του δυνατού, από λιγότερο επιβλαβείς ουσίες ή μείγματα, το ταχύτερο δυνατόν.
8. Το άρθρο 59 παράγραφος 5, εφαρμόζεται από την 1η Ιουνίου 2015. Μέχρι την ημερομηνία αυτή, οι εκπομπές είτε πτητικών οργανικών ενώσεων στις οποίες έχουν αποδοθεί ή οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας Η340, Η350, Η350i, Η360D, ή Η360F ή τις φράσεις κινδύνου R45, R46, R49, R60 ή R61 είτε αλογονούχων πτητικών οργανικών ενώσεων στις οποίες έχουν αποδοθεί ή οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας Η341 ή Η351 ή τις φράσεις κινδύνου R40 ή R68, ελέγχονται υπό συνθήκες κλειστού περιβάλλοντος, στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό από τεχνική και οικονομική άποψη, προκειμένου να διασφαλίζονται η δημόσια υγεία και το περιβάλλον και δεν υπερβαίνουν τις σχετικές οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο μέρος 4 του Παραρτήματος VII.
9. Το σημείο 2 του μέρους 4 του Παραρτήματος VII εφαρμόζεται από την 1η Ιουνίου 2015. Μέχρι την ημερομηνία αυτή, σε περίπτωση εκπομπών αλογονωμένων πτητικών οργανικών ενώσεων, στις οποίες έχουν αποδοθεί ή οφείλουν να φέρουν τις δηλώσεις επικινδυνότητας H341 ή Η351 ή τις φράσεις κινδύνου R40 ή R68, και εφόσον η ροή μάζας του αθροίσματος των ενώσεων στις οποίες οφείλονται οι δηλώσεις επικινδυνότητας Η341 ή Η351 ή η επισήμανση με την πρόταση κινδύνου R40 ή R68, είναι τουλάχιστον 100 g/ώρα, τηρείται οριακή τιμή εκπομπών 20 mg/Nm3. Η οριακή τιμή εκπομπών αναφέρεται στο άθροισμα των μαζών των επιμέρους ενώσεων.
Άρθρο 83
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 84
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 24 Νοεμβρίου 2010.