РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 24 януари 2012 година
за установяване дали Унгария е предприела ефективни действия в отговор на препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г.
(2012/139/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 126, параграф 8 от него,
като взе предвид препоръката на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно член 126, параграф 1 от Договора държавите-членки трябва да избягват прекомерен държавен дефицит.
(2)
Пактът за стабилност и растеж се основава на целта за осигуряване на стабилни публични финанси като средство за засилване на предпоставките за ценова стабилност и висок и устойчив растеж, водещ до създаване на трудова заетост. Пактът за стабилност и растеж включва Регламент (ЕО) № 1467/97 на Съвета от 7 юли 1997 г. за определяне и изясняване на прилагането на процедурата при прекомерен дефицит (1), който бе приет, за да ускори допълнително коригирането на прекомерните дефицити по консолидирания държавен бюджет.
(3)
С Решение 2004/918/ЕО (2), прието на 5 юли 2004 г., Съветът, по препоръка на Комисията, реши в съответствие с член 104, параграф 6 от Договора за създаване на Европейската общност (ДЕО), че в Унгария съществува прекомерен бюджетен дефицит (3).
(4)
На 5 юли 2004 г. Съветът, по препоръка на Комисията, отправи препоръка в съответствие с член 104, параграф 7 от ДЕО, за предприемане на действия от страна на унгарските власти в средносрочен план, за да намалят дефицита под 3 % от БВП до 2008 г. С Решение 2005/348/ЕО (4), прието на 18 януари 2005 г., Съветът установи в съответствие с член 104, параграф 8 от ДЕО, че Унгария не е предприела ефективни действия в отговор на препоръката на Съвета.
(5)
На 8 март 2005 г. Съветът, по препоръка на Комисията, прие втора препоръка в съответствие с член 104, параграф 7 от ДЕО, потвърждаваща 2008 г. като краен срок за корекция на прекомерния дефицит. След значителното влошаване на бюджетните перспективи в Унгария, с Решение 2005/843/ЕО (5), прието на 8 ноември 2005 г., Съветът установи в съответствие с член 104, параграф 8 от ДЕО, че Унгария за втори път не е предприела ефективни действия, в отговор на препоръките на Съвета.
(6)
На 10 октомври 2006 г. Съветът, по препоръка на Комисията, прие съответно трета препоръка в съответствие с член 104, параграф 7 от ДЕО към Унгария, с която срокът за коригиране на прекомерния дефицит бе удължен до 2009 г. На 7 юли 2009 г. Съветът в своята препоръка, приета в съответствие с член 104, параграф 7 от ДЕО, стигна до заключението, че би могло да се счита, че унгарските власти са предприели ефективни действия в отговор на препоръките от октомври 2006 г. На фона на значителното влошаване на конюнктурата в контекста на икономическата и финансова криза Съветът отправи ревизирана версия на третата препоръка по член 104, параграф 7 от ДЕО.
(7)
В препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г. унгарските власти се призовават да прекратят съществуващия прекомерен дефицит най-късно до 2011 г. Наред с другото, на Унгария бе препоръчано i) да ограничи влошаването на фискалната позиция през 2009 г., като осигури стриктното прилагане на приетите и обявени коригиращи мерки за постигане на целта от 3,9 % от БВП; ii) считано от 2010 г. стриктно да прилага необходимите мерки за консолидация, за да се гарантира по-нататъшното намаление на структурния дефицит и възобновеното намаление на номиналния дефицит, като все повече се акцентира върху структурните мерки, осигуряващи трайно подобрение на публичните финанси; iii) да посочи и приеме своевременно консолидационните мерки, необходими за постигане на корекцията на прекомерния дефицит до 2011 г.; iv) да осигури фискално подобрение от най-малко 0,5 % от БВП с натрупване за 2010 г. и 2011 г.; v) да гарантира, че съотношението на брутния държавен дълг следва стабилна тенденция към намаляване.
(8)
На 27 януари 2010 г. Комисията прие съобщение до Съвета (6), в което достига до заключението, че въз основа на наличната към момента информация Унгария е препдриела ефективни мекри в отговор на препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г. Комисията достигна до това заключение като отчете по-специално мерките за консолидация в размер на 1,5 % от БВП за изпълнение на целевия дефицит за 2009 г. от 3,9 % от БВП, структурните реформи в пенсионната и социалноосигурителната система, подпомагащи постигането на целевото равнище на дефицита за 2010 г. от 3,8 % от БВП, и напредъка при прилагането на новата фискална рамка, но същевременно предупреди за съществуването на значителни рискове.
(9)
На 15 декември 2011 г. Унгария представи своя Доклад за предприетите мерки в отговор на препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г. по член 126, параграф 7 от Договора, декември 2011 („доклада за напредъка по ППД от декември 2011 г.“) до Комисията и до Съвета. Въз основа на, inter alia, посочения доклад за напредъка новата оценка на действията, предприети от Унгария за коригиране на прекомерния дефицит до 2011 г. в отговор на препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г. води до следните заключения:
а)
през 2010 г. действителният бюджетен дефицит надвиши целта с 0,4 % от БВП, докато икономическият растеж през 2010 г. беше по-силен от предвидения в прогнозата на службите на Комисията от пролетта на 2009 г., въз основа на която бяха изготвени препоръките на Съвета от 7 юли 2009 г. През 2011 г. се очаква салдото на консолидирания държавен бюджет (по прогнози както на правителството, така и на службите на Комисията от есента на 2011 г. - „прогнозата от есента на 2011 г.“) да бъде положително в резултат единствено на еднократните приходи в размер на 9,75 % от БВП, свързани с прехвърлянето на пенсионни активи от частни пенсионни схеми към държавния стълб, и на 0,9 % от БВП под формата на секторни налози (върху телекомуникационния, енергийния и финансовия сектор и търговията на дребно). При отсъствие на тези еднократни мерки дефицитът би достигнал около 6 % от БВП и далеч надхвърлил заложената в Договора референтна стойност от 3 % от БВП, установена в член 1 от протокол № 12 относно процедурата при прекомерен дефицит, приложен към Договора за Европейския съюз и Договора. В своето уведомление по ППД от есента на 2011 г. унгарските власти предвиждат излишък от 3,9 % от БВП. В прогнозата от есента на 2011 г. се предвижда малко по-нисък излишък (а именно 3,6 % от БВП), тъй като в нея се допуска поемането на част от дълговете на компаниите за обществен транспорт (0,2 % от БВП). Въз основа на последните данни за постъпленията от еднократните мерки, получени след крайната дата за изготвяне на прогнозата от есента на 2011 г., излишъкът може да бъде дори по-нисък. Структурният дефицит се увеличи с 1,5 % през 2010 г. и с 1,25 % през 2011 г. - кумулативно с 2,75 % от БВП, въпреки препоръката на Съвета зот 7 юли 2009 г., с която се препоръча осигуряване на фискално подобрение от поне 0,5 % от БВП с натрупване през тези две години, необходимо за устойчивото коригиране на дефицита в срок до 2011 г. Това структурно влошаване се дължи на факта, че данъчните намаления в размер на над 2 % от БВП не бяха компенсирани в достатъчна степен от структурни мерки;
б)
по отношение на 2012 г. проектобюджетът цели дефицит от 2,5 % от БВП в съответствие с актуализацията на програмата за конвергенция от 2011 г. За постигането на тази цел предложеният бюджет съдържа редица мерки, общо възлизащи според властите на близо 4 % от БВП, докато 0,7 % от БВП ще бъдат заделени като извънреден резервен буфер. За разлика от това в прогнозата от есента на 2011 г. се предвижда дефицитът по консолидирания държавен бюджет да достигне 2,8 % от БВП през 2012 г., а структурният дефицит да се подобри до 2,4 % от БВП. В сравнение с проектобюджета този по-висок размер на дефицита отразява, наред с други фактори, предвижданията за по-слаб икономически растеж за 2012 г. - с 1 процентен пункт, както и по-предпазливата оценка за очакваните приходи и разходи. Същевременно в проектобюджета се приема, в съответствие с приложимото законодателство, че не се очаква извънредният резерв да бъде изразходван. Въпреки това прагът за дефицит от 3 % от БВП ще бъде постигнат единствено благодарение на еднократните приходи, възлизащи на близо 0,9 % от БВП и произтичащи от горепосочените извънредни секторни налози;
в)
според прогнозата от есента на 2011 г. и при допускане за запазване на досегашната политика се очаква през 2013 г. бюджетният дефицит отново да нарасне до 3,7 %. Това се дължи най-вече на факта, че не се очаква постепенното премахване на извънредните налози, възлизащи на около 0,9 % от БВП, да бъде компенсирано от допълнителни икономии по програмата за структурни реформи за тази година;
г)
въз основа на развитието на бюджетните показатели, настъпило след публикуването на прогнозата от есента на 2011 г., предвижданията за дефицит по консолидирания държавен бюджет от 2,8 % от БВП през 2012 г. все пак изглеждат реалистични (без да се отчита неотдавнашното влошаване на макроикономическата среда). Това се обяснява с факта, че намалението на дефицита, предизвикано от приетите от правителството на 15 декември 2011 г. нови мерки за консолидация, в размер на 0,4 % от БВП е до голяма степен компенсирано от приетите изменения в проектобюджета, водещи до увеличаване на дефицита, както и от нетните бюджетни разходи по сключеното на 15 декември 2011 г. споразумение с банковия сектор, които все още не са надлежно компенсирани от допълнителни мерки за консолидация;
д)
като бъдат отчетени някои допълнителни елементи на програмата за структурни реформи (съответните парламентарни и правителствени решения са описани подробно в доклада за напредъка по ППД от декември 2011 г.), положителният базов ефект от 2012 г. и нетните разходи, произтичащи от споразумението с банковия сектор, предвижданията за дефицита за 2013 г., които се съдържат в прогнозата от есента на 2011 г., може да бъдат понижени от 3,7 % на 3,25 % от БВП, с което той въпреки това несъмнено ще продължи да надхвърля прага от 3 % от БВП. Разликата между настоящата актуализирана оценка и официалната цел (2,2 % от БВП), установена в програмата за конвергенция на Унгария от април 2011 г., произтича конкретно от факта, че около половината от програмата за структурни реформи не може да бъде взета под внимание поради липсата на отделни етапи. Оставащата разлика спрямо официалната цел е свързана с прогнозата за по-високи разходи, по-специално при държавните транспортни дружества и поддръжката на пътища, и също така включва някои отклонения в предвижданията за растеж. Планирани са по-нататъшни структурни реформи, които биха намалили предвиждания дефицит, но те не са определени в достатъчна степен;
е)
съществува риск тези актуализирани средносрочни предвиждания да не бъдат изцяло постигнати. Налице са и някои положителни фактори, свързани по-специално с възможността нивото на приходите през 2012 г. и 2013 г. да продължи да бъде по-високо от очакваното. Въпреки това се очаква съществуващите рискове да бъдат по-големи от положителните фактори. По-специално, лихвените ставки по всички срокове на падеж се увеличиха, обменният курс загуби позиции, а изглежда средносрочната икономическа перспектива се влоши, след като на 10 ноември 2011 г. бе публикувана прогнозата от есента на 2011 г. Като цяло, ако тези фактори бяха взети под внимание, предвижданията за дефицита през 2012 г. и 2013 г. щяха да нараснат допълнително с 0,5 % от БВП, с което дефицитът щеше да достигне малко над 3 %, съответно 3,75 % от БВП;
ж)
според прогнозата от есента на 2011 г. се очаква брутният държавен дълг, предвид както прогнозата за дефицит, така и допусканията за развитието на обменния курс, да нарасне отново до почти 77 % от БВП до 2013 г. след временния спад през 2011 г., предизвикан от поемането на частните пенсионни активи. Ако средносрочните бюджетни предвиждания бяха актуализирани единствено въз основа на новите мерки, приети след крайния срок за изготвяне на прогнозата, предвиденото за 2012 г. съотношение на дълга към БВП щеше да остане до голяма степен непроменено и през 2013 г. слабо да се подобри. Бъдещите евентуални ревизии в бюджетните предвиждания, отчитащи най-вече по-високите лихвени ставки, обменният курс от 311 HUF за едно евро към края на 2011 г. (който е с около 12 % по-слаб от използваните в прогнозата от есента на 2011 г. технически допускания), както и по-нестабилната макроикономическа среда, ще доведат до съотношение на дълга от около 80 % през 2011 г., след което то ще се стабилизира около 78,5 % през 2012 г. и 2013 г., въпреки препоръката на Съвета за стабилна тенденция към намаляване на съотношението на брутния дълг.
(10)
Общото заключение е, че до 2011 г. Унгария формално е спазила референтната стойност от 3 % от БВП, но това не се основава на структурна и устойчива корекция. Бюджетният излишък през 2011 г. зависи изцяло от значителните еднократни приходи в размер на над 10 % от БВП и е придружен от кумулативно структурно влошаване през 2010 г. и 2011 г. в размер на 2,75 % от БВП въпреки препоръчаното кумулативно фискално подобрение от 0,5 % от БВП. Освен това, докато през 2012 г. властите прилагат значителни структурни мерки за намаляване на структурния дефицит до 2,6 % от БВП, референтната стойност от 3 % от БВП ще бъде спазена отново благодарение на еднократните мерки от почти 1 % от БВП. Накрая, през 2013 г. се очаква дефицитът (от 3,25 % от БВП) да надхвърли отново прага за дефицит от 3 % от БВП, дори и ако бъдат отчетени допълнителните мерки, обявени след изготвяне на прогнозата от есента на 2011 г. По-високият дефицит през 2013 г. е свързан главно с факта, че приходите от временните еднократни мерки постепенно ще намаляват, както е планирано, докато не всички планирани структурни реформи са достатъчно добре уточнени. Като цяло това подкрепя заключението, че действията на унгарските власти в отговор на препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г., приета в съответствие с член 104, параграф 7 от ДЕО, са били недостатъчни,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Унгария не е предприела ефективни действия в отговор на препоръката на Съвета от 7 юли 2009 г., в съответствие с член 104, параграф 7 от ДЕО, в рамките на срока, установен в посочената препоръка
Член 2
Адресат на настоящото решение е Унгария.
Съставено в Брюксел на 24 януари 2012 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 24ης Ιανουαρίου 2012
με την οποία διαπιστώνεται αν έχουν ληφθεί αποτελεσματικά μέτρα από την Ουγγαρία σε εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2009
(2012/139/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 126 παράγραφος 8,
Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 126 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα.
(2)
Στόχος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι η υγιής δημοσιονομική κατάσταση, ως μέσο ενίσχυσης των συνθηκών για σταθερότητα τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, που ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης περιλαμβάνει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (1), που εκδόθηκε προκειμένου να προωθηθεί η ταχεία διόρθωση των υπερβολικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων.
(3)
Το Συμβούλιο, με την απόφαση 2004/918/ΕΚ (2), μετά από σύσταση της Επιτροπής, διαπίστωσε, στις 5 Ιουλίου 2004, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΣΕΚ), ότι στην Ουγγαρία υπήρχε υπερβολικό έλλειμμα (3).
(4)
Στις 5 Ιουλίου 2004, και με βάση σύσταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο διατύπωσε συστάσεις δυνάμει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της ΣΕΚ, ζητώντας από τις ουγγρικές αρχές να αναλάβουν δράση σε μεσοπρόθεσμο πλαίσιο προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα σε επίπεδο κάτω από 3 % του ΑΕΠ έως το 2008. Στις 18 Ιανουαρίου 2005, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 8 της ΣΕΚ, το Συμβούλιο με την απόφαση 2005/348/ΕΚ (4) έκρινε ότι η Ουγγαρία δεν είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση σε εφαρμογή της σύστασής του.
(5)
Στις 8 Μαρτίου 2005 το Συμβούλιο εξέδωσε μετά από σύσταση της Επιτροπής δεύτερη σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της ΣΕΚ, επιβεβαιώνοντας την προθεσμία του 2008 για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Ύστερα από σημαντική επιδείνωση των δημοσιονομικών προοπτικών στην Ουγγαρία, το Συμβούλιο απεφάνθη με την απόφαση 2005/843/ΕΚ, της 8ης Νοεμβρίου 2005 (5), ότι η Ουγγαρία, για δεύτερη φορά, δεν συμμορφώθηκε αποτελεσματικά με τις συστάσεις του.
(6)
Κατά συνέπεια, το Συμβούλιο μετά από σύσταση της Επιτροπής απηύθυνε στην Ουγγαρία, στις 10 Οκτωβρίου 2006, και τρίτη σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της ΣΕΚ, με την οποία μετατέθηκε για το 2009 η προθεσμία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Στις 7 Ιουλίου 2009 το Συμβούλιο με τη σύστασή του βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της ΣΕΚ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μπορούσε να θεωρηθεί ότι οι ουγγρικές αρχές είχαν λάβει αποτελεσματικά μέτρα, ανταποκρινόμενες στις συστάσεις του Οκτωβρίου 2006. Δεδομένης της σοβαρής κάμψης στο πλαίσιο της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, το Συμβούλιο με την ίδια σύστασή του εξέδωσε αναθεωρημένη τρίτη σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της ΣΕΚ.
(7)
Με τη σύσταση της 7ης Ιουλίου 2009, το Συμβούλιο κάλεσε τις ουγγρικές αρχές να τερματίσουν την κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος έως το 2011, το αργότερο. Συγκεκριμένα, έγινε σύσταση στην Ουγγαρία i) να περιορίσει την επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης κατά το 2009, διασφαλίζοντας αυστηρή εφαρμογή των διορθωτικών μέτρων που θεσπίστηκαν και ανακοινώθηκαν για την τήρηση του στόχου του 3,9 % του ΑΕΠ· ii) αρχής γενομένης από το 2010, να εφαρμόσει αυστηρά τα απαραίτητα μέτρα εξυγίανσης για να διασφαλίσει συνεχή μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος και την εκ νέου πτώση του ονομαστικού ελλείμματος, λαμβάνοντας πρόσθετα διαρθρωτικά μέτρα, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η μακροχρόνια βελτίωση των δημόσιων οικονομικών· iii) να εκπονήσει και να εφαρμόσει εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα εξυγίανσης για την επίτευξη της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2011· iv) να διασφαλίσει, τουλάχιστον, συνολικά σωρευτική δημοσιονομική προσπάθεια ύψους 0,5 % του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του 2010 και του 2011 και v) να διασφαλίσει ότι το ποσοστό του ακαθάριστου δημόσιου χρέους θα τεθεί σε σταθερή πτωτική τροχιά.
(8)
Στις 27 Ιανουαρίου 2010 η Επιτροπή ενέκρινε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο (6), στην οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, βάσει των τότε διαθέσιμων πληροφοριών, έκρινε πως η Ουγγαρία είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση ως ανταπόκριση στις συστάσεις του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2009. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό ιδίως λαμβάνοντας υπόψη μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης ύψους 1,5 % του ΑΕΠ για την επίτευξη του στόχου 3,9 % του ΑΕΠ για το έλλειμμα του 2009, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις του συστήματος συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων που στηρίζουν την επίτευξη του στόχου 3,8 % του ΑΕΠ για το έλλειμμα του 2010 και την πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του νέου δημοσιονομικού πλαισίου, αλλά προειδοποίησε ότι υπήρχαν σημαντικοί κίνδυνοι.
(9)
Στις 15 Δεκεμβρίου 2011 η Ουγγαρία υπέβαλε στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή έκθεση για τα μέτρα που έλαβε σε εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2009, βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης, Δεκέμβριος 2011 («έκθεση προόδου ΔΕΥ του Δεκεμβρίου 2011»). Με βάση, μεταξύ άλλων, αυτή την έκθεση προόδου, μια ενημερωμένη εκτίμηση των μέτρων που έλαβε η Ουγγαρία για να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα οδηγεί στα ακόλουθα συμπεράσματα:
α)
το 2010 το πραγματικό δημοσιονομικό έλλειμμα υπερέβη τον στόχο κατά 0,4 % του ΑΕΠ, ενώ η οικονομική ανάπτυξη ήταν ισχυρότερη το 2010 από εκείνη που είχαν προβλέψει οι υπηρεσίες της Επιτροπής στις εαρινές τους προβλέψεις του 2009, οι οποίες είχαν χρησιμεύσει ως βάση για τις συστάσεις του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2009. Το 2011 το ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης αναμένεται (τόσο από την κυβέρνηση όσο και στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011) να εμφανίσει πλεόνασμα, αλλά μόνον χάρη σε έκτακτα έσοδα ύψους 9,75 % του ΑΕΠ, που συνδέονται με τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών περιουσιακών στοιχείων από τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά συστήματα στον κρατικό πυλώνα, και 0,9 % του ΑΕΠ από τομεακά τέλη (στις τηλεπικοινωνίες, την ενέργεια, το λιανεμπόριο και τον χρηματοπιστωτικό τομέα). Χωρίς έκτακτα μέτρα, το έλλειμμα θα είχε φθάσει σε περίπου 6 % του ΑΕΠ και θα είχε υπερβεί κατά πολύ την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που ορίζεται στο άρθρο 1 του πρωτοκόλλου 12 για τη διαδικασία υπερβολικών ελλειμμάτων που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την ΕΕ και στη Συνθήκη. Στην κοινοποίησή τους του φθινοπώρου του 2011, στα πλαίσια της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, οι ουγγρικές αρχές προέβλεπαν πλεόνασμα 3,9 % του ΑΕΠ. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής, στις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2011, προέβλεπαν κάπως χαμηλότερο πλεόνασμα (3,6 % του ΑΕΠ), κυρίως επειδή περιλάμβανε την ανάληψη μέρους του χρέους των επιχειρήσεων συγκοινωνιών (0,2 % του ΑΕΠ). Βάσει πρόσφατων πληροφοριών σχετικά με τα έκτακτα έσοδα, οι οποίες ελήφθησαν μετά την καταληκτική ημερομηνία για τις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2011, το πλεόνασμα μπορεί να είναι ακόμη χαμηλότερο. Όσον αφορά το διαρθρωτικό έλλειμμα, επιδεινώθηκε κατά 1,5 % το 2010 και κατά 1,25 % το 2011, συνολικά κατά 2,75 % του ΑΕΠ, σε αντίθεση με τη σύσταση του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2009 να διασφαλιστεί, τουλάχιστον, συνολική δημοσιονομική προσπάθεια ύψους 0,5 % του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών, όπως ήταν απαραίτητο για τη διόρθωση του ελλείμματος εντός της προθεσμίας του 2011, με διατηρήσιμο τρόπο. Αυτή η επιδείνωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι οι φορολογικές περικοπές, ανερχόμενες σε 2 % του ΑΕΠ και πλέον, δεν αντισταθμίστηκαν επαρκώς με διαρθρωτικά μέτρα·
β)
ως προς το 2012, στο σχέδιο προϋπολογισμού τίθεται ως στόχος έλλειμμα 2,5 % του ΑΕΠ, σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ) του 2011. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η πρόταση προϋπολογισμού περιέχει διάφορα μέτρα, τα οποία συνολικά ανέρχονται σε σχεδόν 4 % του ΑΕΠ, κατά τις ουγγρικές αρχές, με παράλληλη πρόβλεψη έκτακτου αποθέματος ασφαλείας ύψους 0,7 % του ΑΕΠ. Αντιθέτως, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης του 2012 αναμένεται να φθάσει στο 2,8 % του ΑΕΠ και το δομικό έλλειμμα να βελτιωθεί κατά 2,4 % του ΑΕΠ. Σε σύγκριση με το σχέδιο προϋπολογισμού, αυτό το υψηλότερο ποσοστό ελλείμματος αντικατοπτρίζει, μεταξύ άλλων παραγόντων, πρόβλεψη για χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη το 2012, κατά μία εκατοστιαία μονάδα, καθώς και συντηρητικότερη εκτίμηση της πορείας των εσόδων και των δαπανών. Ταυτοχρόνως, το σχέδιο θέτει ως προϋπόθεση, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, ότι δεν αναμένεται να δαπανηθεί το έκτακτο απόθεμα. Παρά ταύτα, το κατώφλι ελλείμματος του 3 % του ΑΕΠ επιτυγχάνεται μόνον με στήριξη από έκτακτα έσοδα, ύψους σχεδόν 0,9 % του ΑΕΠ, προερχόμενα από τα προαναφερθέντα έκτακτα τέλη·
γ)
σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011, και με βάση τη συνήθη παραδοχή αμετάβλητης πολιτικής, το δημοσιονομικό έλλειμμα αναμενόταν να επιδεινωθεί πάλι στο 3,7 %, το 2013. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η σταδιακή κατάργηση των έκτακτων τελών, ύψους περίπου 0,9 % του ΑΕΠ, δεν αναμένεται να αντισταθμίζεται εκείνο το έτος με την πρόσθετη εξοικονόμηση από το πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων·
δ)
με βάση τις δημοσιονομικές εξελίξεις από τότε που δημοσιεύθηκαν οι φθινοπωρινές προβλέψεις του 2011, η πρόβλεψη για έλλειμμα γενικής κυβέρνησης 2,8 % του ΑΕΠ το 2012 φαίνεται ακόμη εύλογη (χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πρόσφατη επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος). Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι ο αντίκτυπος στη μείωση του ελλείμματος από τη νέα δέσμη μέτρων εξυγίανσης, ύψους 0,4 % του ΑΕΠ, η οποία εγκρίθηκε από την κυβέρνηση στις 15 Δεκεμβρίου 2011, αντισταθμίζεται σε γενικές γραμμές από τις τροποποιήσεις του σχεδίου προϋπολογισμού, καθώς και από το καθαρό δημοσιονομικό κόστος της συμφωνίας με τον τραπεζικό τομέα, η οποία συνήφθη στις 15 Δεκεμβρίου 2011, που έχουν ως αποτέλεσμα αύξηση του ελλείμματος και που δεν έχουν ακόμη αντισταθμιστεί δεόντως με επιπρόσθετα μέτρα εξυγίανσης·
ε)
για το 2013, λαμβάνοντας υπόψη κάποια περαιτέρω εξειδίκευση του προγράμματος διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (οι σχετικές αποφάσεις της κυβέρνησης και του Κοινοβουλίου αναπτύσσονται λεπτομερώς στην ουγγρική έκθεση προόδου ΔΕΥ του Δεκεμβρίου 2011), το θετικό αποτέλεσμα βάσης από το 2012 και το καθαρό κόστος που απορρέει από τη συμφωνία με τον τραπεζικό τομέα, η πρόβλεψη για το έλλειμμα του 2013 που περιλαμβάνεται στις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2011 θα μπορούσε να υποχωρήσει από το 3,7 % του ΑΕΠ στο 3,25 % του ΑΕΠ, το οποίο είναι και πάλι σαφώς υψηλότερο από το κατώφλι του 3 % για το έλλειμμα. Η διαφορά μεταξύ αυτής της επικαιροποιημένης εκτίμησης και του επίσημου στόχου (2,2 % του ΑΕΠ) απορρέει κυρίως από το γεγονός ότι, ελλείψει συγκεκριμένων ενεργειών, δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη περίπου το ήμισυ του προγράμματος διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Το υπόλοιπο της διαφοράς σε σύγκριση με τον επίσημο στόχο έχει σχέση με την υψηλότερη πρόβλεψη δαπανών, ιδίως στον τομέα των κρατικών επιχειρήσεων συγκοινωνιών και της συντήρησης του οδικού δικτύου, και περιλαμβάνει επίσης κάποιες διαφορές στις αναπτυξιακές παραδοχές. Σχεδιάζονται και άλλες δομικές μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να μειώσουν το προβλεπόμενο έλλειμμα, αλλά ακόμα δεν διευκρινίσθηκαν επαρκώς·
στ)
οι κίνδυνοι σε αυτές τις επικαιροποιημένες μεσοπρόθεσμες προβλέψεις εμφανίζουν πτωτική τάση. Υπάρχει κάποιος θετικός κίνδυνος, που απορρέει ιδίως από τη συνέχιση καλύτερων των αναμενόμενων εισροών εσόδων το 2012 και το 2013. Ωστόσο, ο θετικός κίνδυνος αναμένεται να υπερκεραστεί από αρνητικούς κινδύνους. Συγκεκριμένα, έχουν αυξηθεί τα επιτόκια για όλες τις ημερομηνίες λήξης, έχει υποχωρήσει η συναλλαγματική ισοτιμία και οι μεσοπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές φαίνεται να έχουν χειροτερέψει από τότε που δημοσιεύθηκαν οι φθινοπωρινές προβλέψεις του 2011, στις 10 Νοεμβρίου 2011. Συνολικά, αν λαμβάνονταν υπόψη αυτοί οι παράγοντες, οι προβλέψεις για το έλλειμμα, τόσο του 2012 όσο και του 2013, θα αυξάνονταν περαιτέρω κατά 0,5 % του ΑΕΠ, οδηγώντας σε ελλείμματα μόλις πάνω από το 3 % του ΑΕΠ και 3,75 % του ΑΕΠ, αντιστοίχως·
ζ)
σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2011, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος, δεδομένων τόσο του προβλεπόμενου ποσοστού ελλείμματος όσο και των παραδοχών για τη συναλλαγματική ισοτιμία, αναμένεται να αυξηθεί πάλι σε σχεδόν 77 % του ΑΕΠ έως το 2013, ύστερα από προσωρινή πτώση το 2011, λόγω την ανάληψης των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών περιουσιακών στοιχείων. Αν οι μεσοπρόθεσμες δημοσιονομικές προβλέψεις επικαιροποιούνταν μόνον με βάση τα νέα μέτρα που εγκρίθηκαν μετά την καταληκτική ημερομηνία των προβλέψεων, ο προβλεπόμενος δείκτης δημόσιου χρέους για το 2012 θα παρέμενε εν πολλοίς αμετάβλητος και θα βελτιωνόταν μόλις ελαφρά το 2013. Εντούτοις, περαιτέρω πιθανές αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών προβλέψεων 2011, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως τις αυξημένες αποδόσεις, τη συναλλαγματική ισοτιμία των 311 HUF/EUR στο τέλος του 2011 (που είναι περίπου 12 % χαμηλότερη από την τεχνική παραδοχή που χρησιμοποιείται στις φθινοπωρινές προβλέψεις), καθώς και το ασθενέστερο μακροοικονομικό περιβάλλον, θα οδηγούσαν σε δείκτη χρέους περίπου 80 % το 2011, που κατόπιν θα σταθεροποιούνταν σε περίπου 78,5 %, τόσο το 2012 όσο και το 2013, ενώ το Συμβούλιο συνέστησε ότι το ποσοστό του ακαθάριστου δημόσιου χρέους θα πρέπει να τεθεί σε σταθερή πτωτική τροχιά.
(10)
Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι, μολονότι η Ουγγαρία τυπικά τηρεί την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ έως το 2011, το γεγονός αυτό δεν βασίζεται σε διαρθρωτική και διατηρήσιμη διόρθωση. Το δημοσιονομικό πλεόνασμα του 2011 βασίζεται σε σημαντικά έκτακτα έσοδα άνω του 10 % του ΑΕΠ και συνοδεύεται από σωρευτική διαρθρωτική επιδείνωση, το 2010 και το 2011, ύψους 2,75 % του ΑΕΠ, σε σύγκριση με συνιστώμενη σωρευτική δημοσιονομική βελτίωση ύψους 0,5 % του ΑΕΠ. Συν τοις άλλοις, παρότι οι αρχές εφαρμόζουν σημαντικά διαρθρωτικά μέτρα το 2012, για να μειώσουν το δομικό έλλειμμα στο 2,6 % του ΑΕΠ, η τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ πάλι τηρείται μόνον χάρη σε έκτακτα μέτρα, που προσεγγίζουν το 1 % του ΑΕΠ. Τέλος, το 2013 το έλλειμμα (στο 3,25 % του ΑΕΠ) αναμένεται να υπερβεί πάλι την τιμή αναφοράς ελλείμματος 3 %, ακόμη και μετά τον συνυπολογισμό των επιπρόσθετων μέτρων που εξαγγέλθηκαν έπειτα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011. Το υψηλότερο έλλειμμα του 2013 οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι τα προσωρινά έκτακτα έσοδα καταργούνται σταδιακά όπως έχει προγραμματιστεί, ενώ δεν εξειδικεύονται επαρκώς όλες οι προγραμματισμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Γενικώς, από τα ανωτέρω συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι ενέργειες των ουγγρικών αρχών μετά τη σύσταση του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2009, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της ΣΕΚ, υπήρξαν ανεπαρκείς,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η Ουγγαρία δεν έχει λάβει αποτελεσματικά μέτρα σε εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2009, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης εντός της προβλεπόμενης από την ανωτέρω σύσταση περίοδο.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ουγγαρία.
Βρυξέλλες, 24 Ιανουαρίου 2012.