ДИРЕКТИВА 2011/51/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 11 май 2011 година
за изменение на Директива 2003/109/ЕО на Съвета за разширяване на обхвата ѝ до лица, ползващи се с международна закрила
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 79, параграф 2, букви а) и б) от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 2003/109/ЕО на Съвета от 25 ноември 2003 г. относно статута на дългосрочно пребиваващи граждани от трети страни (2) не се прилага към лица, ползващи се с международна закрила, така както са определени от Директива 2004/83/ЕО на Съвета от 29 април 2004 г. относно минималните стандарти за признаването и правното положение на гражданите на трети страни или лицата без гражданство като бежанци или като лица, които по други причини се нуждаят от международна закрила, както и относно съдържанието на предоставената закрила (3).
(2)
Перспективата за получаване на статут на дългосрочно пребиваващ в държава-членка след определено време е важен елемент за цялостната интеграция на лицата, ползващи се с международна закрила в държавата-членка на пребиваване.
(3)
Статутът на дългосрочно пребиваващ за лицата, ползващи се с международна закрила, е важен и за насърчаване на икономическото и социално сближаване, което е основна цел на Съюза, отбелязана в Договора за функционирането на Европейския съюз.
(4)
Лицата, ползващи се с международна закрила, следва да могат да получат статут на дългосрочно пребиваващи в държавата-членка, която им е предоставила международната закрила, при същите условия като други граждани от трети страни.
(5)
С оглед правото на лицата, ползващи се с международна закрила, да пребивават в други държави-членки, различни от тази, която им е предоставила международната закрила, е необходимо да се гарантира, че тези други държави-членки са уведомени за предишната ситуация по отношение на международната закрила на съответните лица, така че те да могат да изпълнят задълженията си по отношение на принципа на забрана за връщане.
(6)
Ползващите се с международна закрила лица, които са дългосрочно пребиваващи, при определени условия, следва да бъдат равностойно третирани с гражданите на държавата-членка на пребиваване по широк кръг от икономически и социални въпроси, така че статутът на дългосрочно пребиваващ да представлява истински инструмент за интегрирането на дългосрочно пребиваващи лица в обществото, в което живеят.
(7)
Равнопоставеното третиране на лицата, ползващи се с международна закрила, в държавата-членка, която им е предоставила международната закрила, следва да не засяга правата и ползите, гарантирани съгласно Директива 2004/83/ЕО и съгласно Конвенцията за статута на бежанците от 28 юли 1951 г., изменена с Протокола от Ню Йорк от 31 януари 1967 г. („Женевската конвенция“).
(8)
Условията, определени в Директива 2003/109/ЕО относно правото на дългосрочно пребиваващ да пребивава в друга държава-членка и да получи статут на дългосрочно пребиваващ там, следва да се прилагат по един и същ начин за всички граждани от трети страни, които са получили статут на дългосрочно пребиваващи.
(9)
Прехвърлянето на отговорност при закрила на лица, ползващи се с международна закрила, е извън обхвата на тази директива.
(10)
Когато държава-членка възнамерява да експулсира на основание, предвидено в Директива 2003/109/ЕО, лице, ползващо се с международна закрила, което е получило статут на дългосрочно пребиваващ в тази държава-членка, съответното лице следва да се ползва със закрилата срещу връщане, гарантирана съгласно Директива 2004/83/ЕО и съгласно член 33 от Женевската конвенция. За тази цел, когато лицето се ползва с международна закрила в държава-членка, различна от тази, в която посоченото лице пребивава със статут на дългосрочно пребиваващ, е необходимо да се предвиди, освен в случаите, когато връщането е разрешено съгласно Директива 2004/83/ЕО, че посоченото лице може да бъде експулсирано само към държавата-членка, която е предоставила международна закрила, и че тази държава-членка е задължена да приеме това лице. Същите гаранции следва да се предоставят на лице, ползващо се с международна закрила, което пребивава, но все още не е получило статут на дългосрочно пребиваващ във втора държава-членка.
(11)
Когато експулсирането на лице, ползващо се с международна закрила, извън територията на Съюза е разрешено съгласно Директива 2004/83/ЕО, държавите-членки би трябвало да гарантират, че цялата информация е получена от подходящи източници, включително, където е приложимо, от държавата-членка, която е предоставила международната закрила, и че тя е оценявана цялостно с цел да се гарантира, че решението за експулсиране на това лице съответства на член 4 и член 19, параграф 2 от Хартата на основните права на Европейския съюз.
(12)
Настоящата директива зачита основните права и спазва принципите, признати от член 6 от Договора за Европейския съюз и от Хартата на основните права на Европейския съюз, по-специално от член 7 от нея.
(13)
В съответствие с точка 34 от Междуинституционалното споразумение за по-добро законотворчество (4) държавите-членки се насърчават да изготвят, за себе си и в интерес на Съюза, собствени таблици, които, доколкото е възможно, илюстрират съответствието между настоящата директива и мерките за нейното транспониране, и да ги направят обществено достояние.
(14)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол № 21 относно позицията на Обединеното кралство и Ирландия по отношение на пространството на свобода, сигурност и правосъдие, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, и без да се засяга член 4 от посочения протокол, тези държави-членки не участват в приемането на настоящата директива и не са обвързани от нея, нито от нейното прилагане.
(15)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол № 22 относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не участва в приемането на настоящата директива и не е обвързана от нея, нито от нейното прилагане,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Директива 2003/109/ЕО се изменя, както следва:
1.
В член 2, буква е) се заменя със следното:
„е)
„международна закрила“ означава международна закрила съгласно определението в член 2, буква а) от Директива 2004/83/ЕО на Съвета от 29 април 2004 г. относно минималните стандарти за признаването и правното положение на гражданите на трети страни или лицата без гражданство като бежанци или като лица, които по други причини се нуждаят от международна закрила, както и относно съдържанието на предоставената закрила (5)
2.
Член 3 се изменя, както следва:
а)
в параграф 2, букви в) и г) се заменят със следното:
„в)
имат разрешение за пребиваване в държава-членка на основание на форма на закрила, различна от международна закрила, или са поискали разрешение за пребиваване на същото основание и очакват решение по своя статут;
г)
са подали молба за международна закрила и все още не е взето окончателно решение по молбата им;“;
б)
в параграф 3, буква в) се заменя със следното:
„в)
Европейската конвенция за установяването от 13 декември 1955 г., Европейската социална харта от 18 октомври 1961 г., изменената Европейска социална харта от 3 май 1987 г., Европейската конвенция за правния статут на работника емигрант от 24 ноември 1977 г., параграф 11 от приложението към Конвенцията за статута на бежанците от 28 юли 1951 г., изменена с Протокола от Ню Йорк от 31 януари 1967 г., и Европейското споразумение за прехвърляне на отговорност за бежанци от 16 октомври 1980 г.“
3.
Член 4 се изменя, както следва:
а)
вмъква се следният параграф:
„1а. Държавите-членки не предоставят статут на дългосрочно пребиваващ въз основа на международна закрила в случай на отнемане, прекратяване или отказ за подновяване на международната закрила, както е предвидено в член 14, параграф 3 и член 19, параграф 3 от Директива 2004/83/ЕО.“;
б)
в параграф 2 се добавя следната алинея:
„По отношение на лица, на които е предоставена международна закрила, най-малко половината от периода между датата на подаване на молбата за международна закрила, въз основа на която е била предоставена международната закрила, и датата, на която е издадено разрешението за пребиваване по смисъла на член 24 от Директива 2004/83/ЕО или за целия период, ако той е над 18 месеца, се взема предвид при изчисляване на периода, посочен в параграф 1.“
4.
В член 8 се добавят следните параграфи:
„4. Когато държава-членка издаде разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС на гражданин на трета страна, на когото е предоставила международна закрила, тя попълва в рубриката „бележки“ на посоченото разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС следната бележка: „Международна закрила, предоставена от [име на държавата-членка] на [дата]“.
5. Когато разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС е издадено от втора държава-членка на гражданин на трета страна, който вече има разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, издадено от друга държава-членка, което съдържа бележката, посочена в параграф 4, втората държава-членка вписва същата бележка в разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС.
Преди втората държава-членка да впише бележката, посочена в параграф 4, тя изисква от държавата-членка, посочена в бележката да предостави информация относно това дали дългосрочно пребиваващото лице все още се ползва с международна закрила. Държавата-членка, посочена в бележката, отговаря на запитването не по-късно от един месец след получаване на искането за информация. Когато международната закрила е оттеглена с окончателно решение, втората държава-членка не вписва посочената бележка.
6. Когато, съгласно съответните международни инструменти или националното право, отговорността за международната закрила на дългосрочно пребиваващо лице е била прехвърлена на втората държава-членка след издаване на посоченото в параграф 5 разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, втората държава-членка изменя по съответен начин бележката, посочена в параграф 4, не по-късно от три месеца след прехвърлянето.“
5.
В член 9 се вмъква следният параграф:
„3а. Държавите-членки могат да оттеглят статута на дългосрочно пребиваващ в случай на отнемане, прекратяване или отказ за подновяване на международната закрила, както е предвидено в член 14, параграф 3 и член 19, параграф 3 от Директива 2004/83/ЕО, ако статутът на дългосрочно пребиваващ е бил получен въз основа на международна закрила.“
6.
В член 11 се вмъква следният параграф:
„4а. Доколкото е засегната държавата-членка, която е предоставила международната закрила, параграфи 3 и 4 не засягат Директива 2004/83/ЕО.“
7.
Член 12 се изменя, както следва:
а)
вмъкват се следните параграфи:
„3а. Когато държава-членка реши да експулсира дългосрочно пребиваващо лице, чието разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС съдържа бележката, посочена в член 8, параграф 4, тя отправя искане към държавата-членка, посочена в бележката, да потвърди дали въпросното лице все още се ползва с международна закрила в тази държава-членка. Държавата-членка, посочена в бележката, отговаря на това искане за информация не по-късно от един месец след получаването му.
3б. Ако дългосрочно пребиваващото лице все още се ползва с международна закрила в държава-членка, посочена в бележката, посоченото лице се експулсира в тази държава-членка, която, без да се засяга приложимото право на Съюза или национално право и принципът за целостта на семейството, незабавно и без формалности приема повторно това лице и членовете на неговото семейство.
3в. Чрез дерогация от параграф 3б държавата-членка, приела решението за експулсиране, си запазва правото в съответствие с международните си задължения да изведе дългосрочно пребиваващото лице в страна, различна от държавата-членка, предоставила международна закрила, когато посоченото лице отговаря на условията, определени в член 21, параграф 2 от Директива 2004/83/ЕО.“;
б)
добавя се следният параграф:
„6. Настоящият член не засяга член 21, параграф 1 от Директива 2004/83/ЕО.“
8.
Вмъква се следният член:
„Член 19а
Изменения на разрешенията за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС
1. Когато разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС съдържа бележката, посочена в член 8, параграф 4, и когато съгласно съответните международни инструменти или националното право отговорността за международната закрила на дългосрочно пребиваващото лице е прехвърлена към втора държава-членка преди посочената държава-членка да издаде разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, посочено в член 8, параграф 5, втората държава-членка отправя искане към държавата-членка, която е издала разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, да измени съответно бележката.
2. Когато дългосрочно пребиваващото лице получи международна закрила във втората държава-членка преди посочената държава-членка да е издала разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, посочено в член 8, параграф 5, посочената държава-членка отправя искане към държавата-членка, която е издала разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, да го измени, така че да въведе бележката, посочена в член 8, параграф 4.
3. След получаване на исканията, посочени в параграфи 1 и 2, държавата-членка, която е издала разрешението за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, издава измененото разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС не по-късно от три месеца след получаване на искането от втората държава-членка.“
9.
В член 22 се вмъква следният параграф:
„3а. Ако междувременно международната закрила не е оттеглена или лицето не попадне в една от категориите, определени в член 21, параграф 2 от Директива 2004/83/ЕО, параграф 3 от настоящия член не се прилага за граждани на трети страни, чието разрешение за пребиваване на дългосрочно пребиваващ в ЕС, издадено от първата държава-членка, съдържа бележката, посочена в член 8, параграф 4 от настоящата директива.
Настоящият параграф не засяга член 21, параграф 1 от Директива 2004/83/ЕО.“
10.
В член 25 първа алинея се заменя със следното:
„Държавите-членки определят точки за контакт, които отговарят за получаване и предаване на информацията и документацията, посочени в членове 8, 12, 19, 19а, 22 и 23.“
Член 2
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, най-късно до 20 май 2013 г. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези разпоредби.
Когато държавите-членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното си законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 3
Настоящата директива влиза в сила в деня след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 4
Адресати на настоящата директива са държавите-членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Страсбург на 11 май 2011 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2011/51/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 11ης Μαΐου 2011
που τροποποιεί την οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής της και στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 79 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (2), δεν εφαρμόζεται στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας όπως ορίζονται στην οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους και το περιεχόμενο της χορηγούμενης προστασίας (3).
(2)
Η προοπτική προσκτήσεως του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος σε ένα κράτος μέλος ύστερα από ορισμένο χρόνο αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την πλήρη ένταξη των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος διαμονής.
(3)
Το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας είναι σημαντικό και για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, θεμελιώδους στόχου της Ένωσης κατά τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(4)
Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας θα πρέπει να μπορούν να αποκτήσουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο κράτος μέλος που τους έχει χορηγήσει διεθνή προστασία με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν και για άλλους υπηκόους τρίτων χωρών.
(5)
Επειδή οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας έχουν το δικαίωμα να διαμένουν σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που τους χορήγησε τη διεθνή προστασία, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη αυτά θα πληροφορούνται το ιστορικό σχετικά με τη διεθνή προστασία των ενδιαφερομένων ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους σχετικά με τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης.
(6)
Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας που είναι επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει, υπό ορισμένους όρους, να έχουν την ίδια μεταχείριση με τους πολίτες του κράτους μέλους διαμονής τους όσον αφορά ευρύ φάσμα οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων, ώστε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος να αποτελέσει αληθινό εργαλείο ένταξής τους στην κοινωνία όπου κατοικούν.
(7)
H ίση μεταχείριση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που τους χορήγησε την προστασία θα πρέπει να γίνεται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων και των ευεργετημάτων που εγγυάται η οδηγία 2004/83/ΕΚ και η σύμβαση περί του καθεστώτος των Προσφύγων της 28ης Ιουλίου 1951, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 (η «σύμβαση της Γενεύης»).
(8)
Οι όροι που θέτει η οδηγία 2003/109/ΕΚ όσον αφορά το δικαίωμα ενός επί μακρόν διαμένοντος να κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος και να αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος εκεί θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τον ίδιο τρόπο σε όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν αποκτήσει το καθεστώς αυτό.
(9)
Η μεταφορά της ευθύνης για την προστασία των δικαιούχων διεθνούς προστασίας είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(10)
Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να απελάσει, για έναν λόγο που προκύπτει από την οδηγία 2003/109/ΕΚ, έναν δικαιούχο διεθνούς προστασίας που έχει αποκτήσει εκεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να απολαύει της προστασίας από επαναπροώθηση που διασφαλίζει η οδηγία 2004/83/ΕΚ και το άρθρο 33 της σύμβασης της Γενεύης. Για τον σκοπό αυτό, αν το πρόσωπο απολαύει διεθνούς προστασίας σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίο διαμένει επί του παρόντος με καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι μπορεί να απελαθεί μόνο προς το κράτος μέλος που του έχει χορηγήσει προστασία και ότι το κράτος αυτό υποχρεούται στην επανεισδοχή του εν λόγω προσώπου, εκτός εάν η επαναπροώθηση επιτρέπεται δυνάμει της οδηγίας 2004/83/ΕΚ. Οι ίδιες εγγυήσεις θα πρέπει να ισχύουν και για δικαιούχο διεθνούς προστασίας που διαμένει αλλά δεν έχει ακόμη αποκτήσει καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε ένα δεύτερο κράτος μέλος.
(11)
Όταν η απέλαση δικαιούχου διεθνούς προστασίας εκτός της επικρατείας της Ένωσης επιτρέπεται σύμφωνα με την οδηγία 2004/83/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται όλες οι πληροφορίες από τις σχετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων, όταν απαιτείται, των πληροφοριών από το κράτος μέλος που χορήγησε τη διεθνή προστασία και ότι εξετάζονται προσεκτικά ώστε να διασφαλιστεί ότι η απόφαση περί απέλασης του δικαιούχου είναι σύμφωνη με το άρθρο 4 και το άρθρο 19 παράγραφος 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(12)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από το άρθρο 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα από το άρθρο 7.
(13)
Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (4), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίσουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες οι οποίοι θα αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία μεταξύ της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιήσουν.
(14)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη ΣΛΕΕ, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, τα συγκεκριμένα κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στην έκδοση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύονται από αυτήν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή της.
(15)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, προσαρτημένου στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Η οδηγία 2003/109/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Στο άρθρο 2, το στοιχείο στ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«στ) “διεθνής προστασία”: διεθνής προστασία όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (5).
2)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Στην παράγραφο 2, τα στοιχεία γ) και δ) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«γ)
έχουν λάβει την άδεια να διαμένουν σε κράτος μέλος δυνάμει μορφών προστασίας εκτός της διεθνούς προστασίας ή έχουν υποβάλει αίτηση για άδεια να παραμείνουν για τον ίδιο λόγο και αναμένουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς τους·
δ)
έχουν υποβάλει αίτηση για διεθνή προστασία και η αίτησή τους δεν έχει ακόμα αποτελέσει αντικείμενο οριστικής απόφασης·».
β)
Στην παράγραφο 3, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«γ)
της Ευρωπαϊκής σύμβασης περί εγκαταστάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 1955, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη της 18ης Οκτωβρίου 1961, του τροποποιημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη της 3ης Μαΐου 1987, της Ευρωπαϊκής σύμβασης για το Νομικό Καθεστώς των Διακινούμενων Εργαζομένων της 24ης Νοεμβρίου 1977, και της παραγράφου 11 του παραρτήματος της σύμβασης για τους Πρόσφυγες της 28ης Ιουλίου 1951, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967, και της Ευρωπαϊκής συμφωνίας για τη Μεταφορά της Ευθύνης για τους Πρόσφυγες της 16ης Οκτωβρίου 1980.».
3)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Τα κράτη μέλη δεν χορηγούν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος βάσει της διεθνούς προστασίας σε περίπτωση ανάκλησης ή τερματισμού της διεθνούς προστασίας ή άρνησης της ανανέωσής της όπως ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 και στο άρθρο 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».
β)
Στην παράγραφο 2 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Όσον αφορά τα πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία, στον υπολογισμό της περιόδου της παραγράφου 1 λαμβάνεται υπόψη τουλάχιστον το ήμισυ της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας βάσει της οποίας χορηγήθηκε η διεθνής προστασία και της ημερομηνίας έκδοσης της άδειας παραμονής κατ’ άρθρο 24 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, ή ολόκληρη η περίοδος, εφόσον υπερβαίνει τους δεκαοκτώ μήνες.».
4)
Στο άρθρο 8 προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«4. Όταν κράτος μέλος εκδίδει άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίο χορήγησε διεθνή προστασία, αναγράφεται στην άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που του έχει χορηγηθεί η ακόλουθη παρατήρηση υπό τον τίτλο “Παρατηρήσεις”: “Έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία από … [ονομασία του κράτους μέλους] στις [ημερομηνία]”.
5. Όταν η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ εκδίδεται από δεύτερο κράτος μέλος σε υπήκοο τρίτης χώρας που έχει ήδη άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ εκδοθείσα από άλλο κράτος μέλος, η οποία περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4, το δεύτερο κράτος μέλος αναγράφει την ίδια αυτή παρατήρηση στην άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ.
Πριν το δεύτερο κράτος μέλος αναγράψει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4, ζητεί από το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση να παράσχει πληροφορίες σχετικά με το εάν ο επί μακρόν διαμένων απολαύει ακόμα διεθνούς προστασίας. Το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση απαντά το αργότερο έναν μήνα μετά την παραλαβή της αίτησης παροχής πληροφοριών. Αν η διεθνής προστασία έχει αρθεί με οριστική απόφαση, το δεύτερο κράτος μέλος δεν αναγράφει την παρατήρηση αυτή.
6. Όταν, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή νομοθετήματα ή την εθνική νομοθεσία, η ευθύνη για τη διεθνή προστασία του επί μακρόν διαμένοντος μεταφέρεται στο δεύτερο κράτος μέλος μετά την έκδοση της άδειας διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ κατά την παράγραφο 5, το δεύτερο κράτος μέλος τροποποιεί αναλόγως, εντός τριών μηνών από τη μεταφορά της ευθύνης, την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.».
5)
Στο άρθρο 9 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3α. Τα κράτη μέλη μπορούν να άρουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας σε περίπτωση ανάκλησης, τερματισμού ή άρνησης της ανανέωσης της διεθνούς προστασίας όπως ορίζεται στα άρθρα 14 παράγραφος 3 και 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ εάν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος έχει αποκτηθεί βάσει της διεθνούς προστασίας.».
6)
Στο άρθρο 11 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4α. Όσον αφορά το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, οι παράγραφοι 3 και 4 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».
7)
Το άρθρο 12 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«3α. Στην περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει την απέλαση επί μακρόν διαμένοντος, του οποίου η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4, ζητεί από το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση να επιβεβαιώσει εάν το εν λόγω άτομο εξακολουθεί να δικαιούται διεθνούς προστασίας στο εν λόγω κράτος μέλος. Το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση απαντά εντός μηνός από την παραλαβή της αίτησης παροχής πληροφοριών.
3β. Εάν ο επί μακρόν διαμένων εξακολουθεί να δικαιούται διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση, απελαύνεται στο εν λόγω κράτος μέλος, το οποίο, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων ενωσιακών ή εθνικών νομοθεσιών και της αρχής της ενότητας της οικογένειας, επιτρέπει άμεσα την επανεισδοχή του δικαιούχου και των μελών της οικογενείας του χωρίς διατυπώσεις.
3γ. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3β, το κράτος μέλος που έχει αποφασίσει να απελάσει κάτοικο μακράς διαρκείας, διατηρεί το δικαίωμα, σύμφωνα με τις διεθνείς του υποχρεώσεις, να απομακρύνει τον επί μακρόν διαμένοντα σε χώρα διαφορετική από το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, εφόσον ο τελευταίος πληροί τους όρους του άρθρου 21 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».
β)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 6:
«6. Το παρόν άρθρο θα ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».
8)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 19α
Τροποποιήσεις αδειών διαμονής μακράς διάρκειας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ
1. Αν η άδεια διαμονής μακράς διάρκειας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 8, και εφόσον, σύμφωνα με τη σχετική διεθνή ή εθνική νομοθεσία, η ευθύνη για τη διεθνή προστασία του επί μακρόν παραμένοντος έχει μεταφερθεί σε δεύτερο κράτος μέλος προτού το κράτος μέλος αυτό εκδώσει την άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 8, το δεύτερο κράτος μέλος ζητεί από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ να τροποποιήσει αναλόγως την παρατήρηση.
2. Αν χορηγείται διεθνής προστασία στον επί μακρόν διαμένοντα στο δεύτερο κράτος μέλος πριν το κράτος μέλος αυτό εκδώσει άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 8, το κράτος μέλος αυτό ζητεί από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ να την τροποποιήσει ούτως ώστε να περιληφθεί και η παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 8.
3. Μετά την αίτηση που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2, το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ εκδίδει την τροποποιημένη άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ εντός τριών μηνών από την παραλαβή της αίτησης από το δεύτερο κράτος μέλος κατά τις παραγράφους 1 και 2.».
9)
Στο άρθρο 22 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3α. Εκτός εάν εν τω μεταξύ έχει αρθεί η διεθνής προστασία ή εάν το πρόσωπο για το οποίο πρόκειται εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο άρθρο 21 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, η παράγραφος 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών των οποίων η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που εκδίδεται από το πρώτο κράτος μέλος περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του παρόντος άρθρου.
Η παρούσα παράγραφος ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».
10)
Στο άρθρο 25, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα κράτη μέλη ορίζουν σημεία επαφής αρμόδια για την παραλαβή και διαβίβαση των πληροφοριών και εγγράφων που αναφέρονται στα άρθρα 8, 12, 19, 19α, 22 και 23.».
Άρθρο 2
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 20 Μαΐου 2013. Ενημερώνουν αμέσως στην Επιτροπή σχετικώς.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 11 Μαΐου 2011.