ДИРЕКТИВА 2011/61/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 8 юни 2011 година
относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове и за изменение на директиви 2003/41/ЕО и 2009/65/ЕО и на регламенти (ЕО) № 1060/2009 и (ЕС) № 1095/2010
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 53, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (ЛУАИФ) отговарят за управлението на значително количество инвестирани активи в Съюза, извършват значителна част от търговските операции на пазарите на финансови инструменти и могат да оказват съществено въздействие върху пазарите и дружествата, в които инвестират.
(2)
Независимо че въздействието на ЛУАИФ върху пазарите, на които извършват дейност, е като цяло положително, неотдавнашните финансови трудности показаха как чрез дейността си ЛУАИФ могат и да допринесат за разпространението или увеличаването на рисковете във финансовата система. Несъгласуваните мерки на национално равнище затрудняват тяхното ефективно управление. Поради това настоящата директива има за цел установяването на общи изисквания, уреждащи издаването на разрешение на ЛУАИФ и надзора върху тях, за да се осигури последователен подход по отношение на свързаните с тях рискове и тяхното въздействие върху инвеститорите и пазарите в Съюза.
(3)
Неотдавнашните трудности на финансовите пазари показаха също, че много от стратегиите на ЛУАИФ са уязвими за някои или редица големи рискове, свързани с инвеститорите, другите участници на пазара и пазарите. С цел да се осигурят изчерпателни и общи правила за надзор е необходимо да се установи рамка, посредством която тези рискове могат да бъдат управлявани и която е съобразена с широкия спектър от инвестиционни стратегии и техники, използвани от ЛУАИФ. Следователно настоящата директива следва да се прилага към ЛУАИФ, които управляват всички видове фондове, които не попадат в приложното поле на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. за координиране на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (4), независимо от правните или договорните средства, съгласно които тази отговорност е възложена на ЛУАИФ. ЛУАИФ не следва да имат право да управляват ПКИПЦК по смисъла на Директива 2009/65/ЕО въз основа на разрешение по настоящата директива.
(4)
Целта на настоящата директива е осигуряването на вътрешен пазар за ЛУАИФ и създаването в рамките на Съюза на хармонизирана и строга регулаторна и надзорна рамка за дейностите на всички ЛУАИФ, включително такива със седалище в държава-членка (ЛУАИФ от ЕС) и такива със седалище в трета държава (ЛУАИФ от трета държава). Тъй като практическите последици и евентуалните затруднения, които могат да възникнат в резултат на хармонизираната регулаторна рамка и вътрешния пазар за ЛУАИФ от трета държава, които извършват дейности по управление и/или предлагане в рамките на Съюза, и за ЛУАИФ от ЕС, които управляват алтернативни инвестиционни фондове (АИФ) от трета държава, са несигурни и е трудно да бъдат предвидени поради липсата на опит в тази област, следва да бъде създаден механизъм за преглед. Целта е след двугодишен преходен период да започне да се прилага хармонизиран паспортен режим за ЛУАИФ от трета държава, които извършват дейности по управление и/или предлагане в рамките на Съюза, както и за ЛУАИФ от ЕС, които управляват АИФ от трета държава, след влизането в сила на делегиран акт на Комисията във връзка с това. Целта е този хармонизиран режим да съществува в рамките на допълнителен преходен период от три години едновременно с националните режими на държавите-членки, при спазване на определени минимални хармонизирани условия. Целта е след този тригодишен период на съвместно съществуване прилагането на националните режими да бъде прекратено при влизането в сила на нов делегиран акт на Комисията.
(5)
Четири години след изтичането на крайния срок за транспониране на настоящата директива Комисията следва да направи преглед на прилагането и приложното поле на настоящата директива, като вземе предвид нейните цели, и следва да оцени дали хармонизираният подход на Съюза е породил продължаващо значително дестабилизиране на пазара или не, както и дали действието на настоящата директива е ефективно или не предвид принципите на вътрешния пазар и на равнопоставеността.
(6)
Приложното поле на настоящата директива следва да бъде ограничено до субекти, за които управлението на АИФ е обичайна стопанска дейност и които набират капитал от множество инвеститори с цел инвестирането на този капитал в полза на тези инвеститори в съответствие с определена инвестиционна политика, независимо дали АИФ са от отворен или затворен тип, независимо от правната форма на АИФ и от това, дали АИФ са котирани или не.
(7)
Инвестиционните предприятия като например семейните съдружия, които инвестират лични средства на инвеститори, без да набират външен капитал, не следва да се считат за АИФ съгласно настоящата директива.
(8)
Субектите, които не се считат за ЛУАИФ съгласно настоящата директива, попадат извън нейното приложно поле. Следователно настоящата директива не следва да се прилага по отношение на холдингови дружества, както са определени в нея. Въпреки това лица, управляващи фондове за дялово участие или ЛУАИФ, управляващи АИФ, чиито акции са допуснати за търгуване на регулиран пазар, не следва да се изключват от нейното приложно поле. Освен това, настоящата директива не следва да се прилага по отношение на управлението на пенсионни фондове, схеми за участие на служителите или спестовни схеми, наднационални институции, национални централни банки, национални, регионални или местни органи на изпълнителната власт и органи или институции, които управляват фондове за финансиране на системите за социална сигурност и на пенсионните системи, предприятия със специална цел дейности по секюритизация или дейности, свързани със застрахователни договори, както и по отношение на съвместни предприятия.
(9)
Инвестиционните посредници, получили разрешително съгласно Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти (5), и кредитните институции, лицензирани съгласно Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (6), не следва да бъдат задължавани да притежават разрешение съгласно настоящата директива, за да могат да предоставят инвестиционни услуги като например управление на индивидуални портфейли във връзка с АИФ. Въпреки това инвестиционните посредници следва да могат пряко или косвено да предлагат дялове или акции от определен АИФ или да продават такива дялове или акции на инвеститори в Съюза само доколкото дяловете или акциите могат да бъдат предлагани на пазара в съответствие с настоящата директива. При транспониране на настоящата директива в националното право държавите-членки следва да вземат предвид регулаторната цел на това изискване и следва да гарантират, че инвестиционните посредници, установени в трета държава, които съгласно съответното национално законодателство могат да предоставят инвестиционни услуги по отношение на АИФ, също попадат в приложното поле на това изискване. Предоставянето на инвестиционни услуги по отношение на АИФ от страна на тези субекти не следва по никакъв начин да води до фактическо заобикаляне на настоящата директива чрез превръщането на ЛУАИФ в „пощенска кутия“, независимо дали ЛУАИФ е установено в Съюза или в трета държава.
(10)
Настоящата директива няма за предмет регулирането на АИФ. Поради това регулирането на АИФ и надзорът върху тях следва да може да продължи да се осъществява на национално равнище. Регулирането на структурата или състава на портфейлите на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, на равнището на Съюза би било непропорционално, а и би било трудно да се осигури толкова мащабна хармонизация поради изключителното разнообразие от АИФ, управлявани от ЛУАИФ. Следователно настоящата директива не възпрепятства държавите-членки да приемат или да продължат да прилагат национални изисквания по отношение на АИФ, установени на тяхна територия. Фактът, че дадена държава-членка може да наложи на установените на нейна територия АИФ допълнителни спрямо приложимите в други държави-членки изисквания, не следва да възпрепятства ЛУАИФ, които притежават разрешение, издадено от други държави-членки в съответствие с настоящата директива, да упражняват правата си да предлагат на професионални инвеститори в Съюза определени АИФ, установени извън държавата-членка, която налага допълнителните изисквания, и следователно по отношение на които тези допълнителни изисквания не се прилагат и не е необходимо да са спазени.
(11)
Няколко разпоредби от настоящата директива изискват ЛУАИФ да осигурят спазването на изисквания, по отношение на които в някои видове фондови структури ЛУАИФ не носят отговорност. Пример за такива фондови структури са тези, при които задължението за определяне на депозитар се поема от АИФ или от друг субект, действащ от негово име. В такива случаи ЛУАИФ няма абсолютен контрол върху това, дали в действителност е определен депозитар, освен ако АИФ не е вътрешно управляван. Тъй като АИФ не са предмет на регулиране на настоящата директива, в нея не може да се съдържа задължение за определяне на депозитар от АИФ. В случай че ЛУАИФ не успее да осигури спазване на приложимите изисквания от АИФ или от друг субект, действащ от негово име, компетентните органи изискват от ЛУАИФ да предприеме необходимите действия за коригиране на ситуацията. Ако несъответствието не бъде отстранено и доколкото то се отнася за ЛУАИФ от ЕС или за получило разрешение ЛУАИФ от трета държава, което управлява АИФ от ЕС, ЛУАИФ следва да се оттегли в качеството си на ЛУАИФ на съответния АИФ. Ако ЛУАИФ не се оттегли, компетентните органи на неговата държава-членка по произход следва да отправят искане за оттеглянето му и предлагането в Съюза на съответния АИФ повече не следва да е разрешено. Същата забрана следва да се прилага за получили разрешение ЛУАИФ от трета държава, които предлагат в Съюза АИФ от трета държава.
(12)
Освен ако изрично не е предвидено друго, когато в настоящата директива се съдържа позоваване на интересите на инвеститорите в АИФ, се имат предвид интересите на инвеститорите в специалното им качество на инвеститори на АИФ, а не техните индивидуални интереси.
(13)
При спазване на предвидените изключения и ограничения, настоящата директива следва да се прилага спрямо всички ЛУАИФ от ЕС, управляващи АИФ от ЕС или от трета държава, независимо от това дали те се предлагат в Съюза или не, спрямо ЛУАИФ от трета държава, които управляват АИФ от ЕС, независимо дали те се предлагат в Съюза или не, както и спрямо ЛУАИФ от трета държава, които предлагат в Съюза АИФ от ЕС или от трета държава.
(14)
В директивата са предвидени изисквания относно начина, по който ЛУАИФ следва да управляват АИФ, за които отговарят. За ЛУАИФ от трета държава, това е ограничено до управлението на АИФ от ЕС и други АИФ, чиито дялове или акции също се предлагат на професионални инвеститори в Съюза.
(15)
Издаването на разрешение на ЛУАИФ от ЕС в съответствие с настоящата директива обхваща управлението на АИФ от ЕС, установени в държавата-членка по произход на ЛУАИФ. При спазване на допълнителни изисквания за уведомяване това включва също така предлагането на професионални инвеститори в рамките на Съюза на АИФ от ЕС, управлявани от ЛУАИФ от ЕС, както и управлението на АИФ от ЕС, установени в държави-членки, различни от държавата-членка по произход на ЛУАИФ. В настоящата директива се предвиждат и условията, при които получили разрешение ЛУАИФ от ЕС могат да предлагат на професионални инвеститори в Съюза АИФ от трета държава, и условията, при които ЛУАИФ от трета държава може да получи разрешение да управлява АИФ от ЕС и/или да предлага АИФ на професионални инвеститори в Съюза с паспорт. През определен период, който е замислен като преходен, държавите-членки следва да могат също така да разрешат на ЛУАИФ от ЕС да предлагат АИФ от трета държава само на тяхна територия и/или да разрешат на ЛУАИФ от трета държава да управляват АИФ от трета държава и/или да предлагат АИФ на професионални инвеститори единствено на тяхна територия, при спазване на разпоредбите на националното право, ако са изпълнени определени минимални условия съгласно настоящата директива.
(16)
Настоящата директива не следва да се прилага за ЛУАИФ, които управляват АИФ, чиито единствени инвеститори са самите ЛУАИФ или техни предприятия майки, техни дъщерни предприятия или други дъщерни предприятия на техните предприятия майки, когато самите тези инвеститори не са АИФ.
(17)
Настоящата директива предвижда също така облекчен режим за ЛУАИФ, когато общият размер на управляваните от тях АИФ е под прага от 100 милиона евро, и за ЛУАИФ, които управляват единствено АИФ, които не използват ливъридж и не предоставят на инвеститорите права за обратно изкупуване през период от пет години, когато общият размер на управляваните от тях АИФ е под прага от 500 милиона евро. Въпреки че е малко вероятно отделните дейности на съответните ЛУАИФ да имат съществени последици за финансовата стабилност, е възможно в съвкупност те да предизвикат системни рискове. Поради това на тези ЛУАИФ не следва да бъде издавано пълно разрешение, а те следва да бъдат регистрирани в своите държави-членки по произход и да предоставят, inter alia, на съответните компетентни органи необходимата информация относно основните инструменти, с които търгуват, както и относно основните експозиции и най-важните концентрации на управляваните от тях АИФ. За да могат да се ползват от предвидените от настоящата директива права обаче, на тези по-малки ЛУАИФ следва да се разреши да бъдат третирани като ЛУАИФ, при спазване на предвидената в настоящата директива процедура за упражняване на правото за включване в нейното приложно поле. Това освобождаване не следва да ограничава компетентността на държавите-членки да налагат по-строги изисквания на ЛУАИФ, които не са упражнили правото за включване.
(18)
ЛУАИФ от трета държава следва да няма право да управлява и/или предлага един или повече АИФ от ЕС на професионални инвеститори в Съюза, освен ако не е получило разрешение в съответствие с настоящата директива. ЛУАИФ, което е получило разрешение в съответствие с настоящата директива, следва да отговаря във всеки един момент на условията за получаване на разрешение, посочени в настоящата директива.
(19)
Веднага след като това бъде разрешено съгласно настоящата директива, ЛУАИФ от трета държава, което възнамерява да управлява АИФ от ЕС и/или да предлага АИФ в Съюза с паспорт, или ЛУАИФ от ЕС, което възнамерява да предлага АИФ от трета държава в Съюза с паспорт, също следва да получи разрешение съгласно настоящата директива. Най-малкото по време на преходен период всяка държава-членка следва също така да може да допуска ЛУАИФ от трета държава да предлага АИФ в тази държава-членка и да даде разрешение на ЛУАИФ от ЕС да предлага АИФ в същата държава-членка, при условие че са изпълнени минималните условия, предвидени в настоящата директива.
(20)
В зависимост от правната им форма следва да е възможно АИФ да бъдат управлявани от външни или вътрешни управляващи лица. Следва да се счита, че АИФ се управлява от вътрешно управляващо лице, когато управленските функции се изпълняват от управителния орган или от друга вътрешна за АИФ структура. Когато правната му форма позволява вътрешно управление и управителният му орган реши да не назначава външно ЛУАИФ, АИФ е и ЛУАИФ и следователно следва да спазва всички изисквания за ЛУАИФ съгласно настоящата директива и може да получи разрешение като такова. ЛУАИФ, което е същевременно и вътрешно управляван АИФ, обаче не следва да получава разрешение да бъде външно лице, управляващо един или повече АИФ. Следва да се счита, че АИФ е под външно управление, когато за негово управляващо лице е назначено външно юридическо лице от АИФ или от името на АИФ, на което с това назначение е възложено управлението на АИФ. Когато за лице, управляващо определен АИФ, е назначено външно ЛУАИФ, за този АИФ не следва да се счита, че предоставя инвестиционната услуга по управление на портфейл по смисъла на определението в член 4, параграф 1, точка 9 от Директива 2004/39/ЕО, а по-скоро, че извършва колективно управление на портфейл в съответствие с настоящата директива.
(21)
Управлението на АИФ следва да означава предоставянето най-малко на услуги по управление на инвестиции. Отделно ЛУАИФ, назначено съгласно настоящата директива, не следва да може да получи разрешение да предоставя управление на портфейл, без да предоставя и управление на риска и обратното. При спазване на условията, посочени в настоящата директива, получило разрешение ЛУАИФ не следва обаче да бъде възпрепятствано да извършва и дейностите по административно управление и предлагане на АИФ или да извършва дейност, свързана с активите на АИФ. Външни спрямо АИФ ЛУАИФ не следва да бъдат възпрепятствани да предоставят и услуги по управление на инвестиционни портфейли въз основа на предоставени им от инвеститорите мандати след преценка за всеки отделен клиент, включително на портфейли, притежавани от пенсионни фондове и институции за професионално пенсионно осигуряване, включени в приложното поле на Директива 2003/41/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 3 юни 2003 г. относно дейностите и надзора на институциите за професионално пенсионно осигуряване (7), както и да предоставят допълнителни услуги по инвестиционно консултиране, съхраняване и администриране на дялове от предприятия за колективно инвестиране и получаване и предаване на поръчки. Въз основа на разрешение съгласно Директива 2009/65/ЕО на външни ЛУАИФ следва да бъде позволено да управляват ПКИПЦК.
(22)
Необходимо е да се гарантира, че ЛУАИФ подлежат на строг контрол по отношение на управлението. ЛУАИФ следва да бъдат управлявани и организирани по начин, който свежда до минимум конфликтите на интереси. Организационните изисквания, установени съгласно настоящата директива, не следва да засягат системите и контрола, установени в националното право във връзка с регистрацията на лицата, работещи в ЛУАИФ или за него.
(23)
Необходимо е да се предвиди прилагането на минимални капиталови изисквания, за да се осигури приемственост и регулярност на управлението на АИФ, осигурявано от ЛУАИФ, и да се покрие професионалната отговорност, която би могла да възникне за ЛУАИФ във връзка с техните дейности, включително управлението на АИФ по делегация. ЛУАИФ следва да могат да избират дали да покриват евентуални рискове, свързани с професионална отговорност, с допълнителен собствен капитал или с подходяща застраховка за професионална отговорност.
(24)
За да се предотврати евентуалното отрицателно въздействие, което зле обмислени системи за възнаграждение могат да имат върху разумното управление на риска и върху контрола по отношение на склонността на отделни лица да поемат риск, следва да се предвиди изрично задължение за ЛУАИФ да разработят и да поддържат за категориите персонал, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковия профил на управляваните от тях АИФ, политики и практики във връзка с възнагражденията, които са в съответствие с разумното и ефективно управление на риска. Тези категории персонал следва да включват най-малко висшето ръководство, служителите, поемащи рискове, служителите с контролни функции и всички служители, които получават общо възнаграждение, което ги поставя в същата категория възнаграждения като тази на висшето ръководство и служителите, поемащи рискове.
(25)
Принципите, ръководещи политиките за възнагражденията, следва да са съобразени с факта, че ЛУАИФ могат да прилагат тези политики по различен начин, в зависимост от своя размер и от размера на управляваните от тях АИФ, вътрешната им организация и естеството, обхвата и сложността на техните дейности.
(26)
Принципите за разумна политика за възнагражденията, установени с Препоръка 2009/384/ЕО на Комисията от 30 април 2009 г. относно политиката на възнаграждения в сектора на финансовите услуги (8), са в съответствие с принципите в настоящата директива и ги допълват.
(27)
С цел да се насърчи уеднаквяването на надзорните практики при оценяване на политиките и практиките във връзка с възнагражденията Европейският надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (9) (ЕОЦКП), следва да разработи насоки за разумни политики за възнагражденията в сектора на ЛУАИФ. Европейският надзорен орган (Европейски банков орган), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (10) следва да му съдейства при разработването на тези насоки.
(28)
Разпоредбите относно възнагражденията не следва да засягат пълното упражняване на основните права, гарантирани от Договорите, по-специално член 153, параграф 5 ДФЕС, общите принципи на националното договорно и трудово право, приложимото законодателство относно правата и участието на акционерите и общите отговорности на административните и контролните органи на съответната институция, както и правото, когато е приложимо, на социалните партньори да сключват и да прилагат колективни трудови договори в съответствие с националните закони и традиции.
(29)
Надеждното и обективно оценяване на активите е от изключително значение за защитата на интересите на инвеститорите. ЛУАИФ използват различни методологии и системи за оценяване на активите в зависимост от активите и пазарите, на които обикновено инвестират. Уместно е тези разлики да бъдат отчетени, но независимо от това да се изисква ЛУАИФ да прилагат процедури, които дават възможност да се извърши точна оценка на активите на АИФ. Процесът на оценка на активите и на изчисляване на тяхната нетна стойност следва да бъде функционално независим от управлението на портфейл и политиката за възнагражденията на ЛУАИФ, като и други мерки следва да гарантират предотвратяването на конфликти на интереси и на неправомерно въздействие върху служителите. При спазване на определени условия ЛУАИФ следва да могат да назначават външен оценител, който да изпълнява функцията по оценяване.
(30)
При спазване на строги ограничения и изисквания, включително за наличието на обективни причини, ЛУАИФ следва да може да делегира изпълнението на някои от своите функции от негово име в съответствие с настоящата директива с цел повишаване на ефективността на провежданата стопанска дейност. При спазване на същите условия следва да се разрешава и вторично делегиране. При все това ЛУАИФ следва да продължат да носят във всеки един момент отговорност за доброто изпълнение на делегираните функции и за спазването на настоящата директива.
(31)
Строгите ограничения и изисквания, предвидени при делегирането на задачи от ЛУАИФ, следва да се прилагат по отношение на делегирането на функциите по управление, предвидени в приложение I. За делегирането на помощни задачи като административни или технически функции, изпълнявани от ЛУАИФ като част от управленските му задачи, не следва да се прилагат специалните ограничения и изисквания, предвидени в настоящата директива.
(32)
Неотдавнашното развитие в тази област показа изключителната необходимост от отделяне на функциите по съхраняване на активите от тези по тяхното управление, както и отделянето на активите на инвеститорите от тези на управляващото лице. Въпреки че ЛУАИФ управляват АИФ, имащи различни бизнес модели и механизми, inter alia, относно съхраняването на активите, от съществено значение е да се определи отделен от ЛУАИФ депозитар, който да изпълнява функциите на депозитар по отношение на АИФ.
(33)
Разпоредбите на настоящата директива относно определянето и задачите на депозитар следва да се прилагат за всички АИФ, управлявани от ЛУАИФ, за които се прилага настоящата директива, и следователно за всички бизнес модели на АИФ. При все това те следва да бъдат съобразени с особеностите на различните бизнес модели. За някои бизнес модели някои от задачите на депозитаря са по-характерни, отколкото за други, в зависимост от вида активи, в които инвестират АИФ, и задачите, свързани с тези активи.
(34)
За АИФ, при които няма право за обратно изкупуване, което може да се упражнява през период от пет години от датата на първоначалните инвестиции, и които в съответствие с основната им инвестиционна политика обикновено не инвестират в активи, които трябва да бъдат държани на отговорно пазене в съответствие с разпоредбите на настоящата директива, или обикновено инвестират в емитенти или некотирани дружества с цел евентуално да придобият контрол върху такива дружества в съответствие с настоящата директива, като например фондове за дялово участие, фондове за рисков капитал и фондове за недвижими имоти, държавите-членки следва да могат да разрешат нотариус, адвокат, лице по вписванията или друг субект да бъде определен за изпълнение на функциите на депозитар. В подобни случаи функциите на депозитаря следва да са част от професионалните или стопанските дейности, за които определеният субект подлежи на задължителна, призната от закона професионална регистрация или на законовите или подзаконовите разпоредби или правила за професионално поведение, и може да осигури достатъчни финансови и професионални гаранции, които му позволяват да изпълнява ефективно съответните функции на депозитар и да поеме задълженията, присъщи на тези функции. Посоченото отчита текущата практика за някои видове фондове от затворен тип. При все това, предвид важността на функцията по отговорно пазене, за всички останали АИФ депозитарят следва да бъде кредитна институция, инвестиционно дружество или друг субект, получил разрешение съгласно Директива 2009/65/ЕО. Само за АИФ от трета държава депозитарят може да бъде също така кредитна институция или друг субект от същото естество като посочените в настоящето съображение субекти, при условие че подлежи на ефективно пруденциално регулиране и надзор, които имат същите последици като правото на Съюза и се прилагат ефективно.
(35)
Депозитарят следва да има седалище или клон в същата държава като АИФ. За АИФ от трета държава депозитарят може да бъде установен в съответната трета държава само ако са изпълнени определени допълнителни условия. Въз основа на предвидените в делегирани актове критерии на Комисията следва да бъдат предоставени правомощия да приема мерки за изпълнение, в които се декларира, че пруденциалното регулиране и надзорът на третата държава имат същите последици като предвидените в правото на Съюза и се прилагат ефективно. Освен това, в случай на разногласие между компетентните органи относно правилното прилагане на останалите допълнителни условия, се прилага процедурата за медиация, предвидена в член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010. Друга възможност за АИФ от трета държава е депозитарят също да може да бъде установен в държавата-членка по произход или в референтната държава-членка на ЛУАИФ, управляващо АИФ.
(36)
Комисията се приканва да проучи възможността да предложи подходящо хоризонтално законодателно предложение, в което се изясняват отговорностите и задълженията на депозитаря и се урежда правото на депозитаря в една държава-членка да предоставя своите услуги в друга държава-членка.
(37)
Депозитарят следва да отговаря за подходящото наблюдение на паричните потоци на АИФ, и по-специално за осигуряване на гаранции за това, че средствата на инвеститорите и средствата, принадлежащи на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, се осчетоводяват правилно по сметките, открити на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, или на името на депозитаря, действащ от името на АИФ. Депозитарят следва също така да отговаря за съхраняването на активите на АИФ, включително за отговорното пазене на финансови инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, открита в книгите на депозитаря, и всички финансови инструменти, които могат да бъдат физически предадени на депозитаря, както и за проверката на собствеността върху всички други активи на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ. Когато следи за осчетоводяването на средствата на инвеститорите по паричните сметки, депозитарят отчита принципите, установени в член 16 на Директива 2006/73/ЕО на Комисията от 10 август 2006 г. за прилагане на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания и условията за извършване на дейност от инвестиционните посредници и за даването на определения за целите на посочената директива (11).
(38)
Депозитарят следва да действа честно, коректно, професионално, независимо и в интерес на АИФ или на инвеститорите в АИФ.
(39)
Депозитарят следва да може да делегира съхранението на активите на трето лице, което на свой ред също следва да може да делегира тази функция. При все това делегирането и вторичното делегиране следва да бъдат обективно оправдани и към тях следва да се прилагат строги изисквания във връзка с пригодността на третото лице, на което е възложена делегираната функция, както и във връзка с необходимите умения, грижа и внимание, които депозитарят следва да прояви при избора, определянето и прегледа на дейността на това трето лице.
(40)
Трето лице, на което е делегирано съхранението на активи, следва да може да поддържа обща сметка с подразделения за множество АИФ, т.нар. сметка „омнибус“.
(41)
Възлагането на отговорното пазене на активи на оператор на система за сетълмент на ценни книжа, определена за целите на Директива 98/26/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 май 1998 г. относно окончателността на сетълмента в платежните системи и в системите за сетълмент на ценни книжа (12), или възлагането на предоставянето на сходни услуги на системи за сетълмент на ценни книжа на трета държава не следва да се счита за делегиране на функциите по отговорно пазене.
(42)
Строгите ограничения и изисквания, приложими при делегирането на задачи от депозитаря, следва да се прилагат и по отношение на делегирането на неговите специфични функции на депозитар, а именно функциите по наблюдението на паричния поток, съхранението на активи и надзора. При делегирането на помощни задачи, които са свързани със задачите на депозитаря, като административни или технически функции, изпълнявани от депозитаря като част от неговите задачи на депозитар, не се прилагат специалните ограничения и изисквания, предвидени в настоящата директива.
(43)
В настоящата директива се отчита също така фактът, че много АИФ и в частност хедж фондовете, към настоящия момент използват основен борсов посредник. Настоящата директива гарантира, че АИФ могат да продължат да използват услугите на основни борсови посредници. При все това, освен ако не е отделил функционално и йерархично изпълнението на функциите си на депозитар от задачите си като основен борсов посредник и освен ако възможните конфликти на интереси не са добре установявани, управлявани и разкривани на инвеститорите в АИФ, никой основен борсов посредник не следва да бъде определян за депозитар, тъй като основните борсовите посредници действат като контрагенти на АИФ и следователно не могат едновременно с това да действат изцяло в интерес на АИФ, както се изисква от депозитаря. Депозитарите следва да могат да делегират задачите по отговорно пазене на един или повече основни борсови посредници или на други трети лица. В допълнение към делегираните задачи по отговорно пазене борсовите посредници следва да могат да предоставят на АИФ основни брокерски услуги. Тези основни брокерски услуги не следва да са част от договореностите за делегиране.
(44)
Депозитарят следва да носи отговорност за загубите, понесени от ЛУАИФ, АИФ и инвеститорите. В настоящата директива се прави разграничение между загубата на финансови инструменти, държани на отговорно пазене, и други загуби. В случай на загуби, различни от загуба на финансови инструменти, държани на отговорно пазене, депозитарят следва да носи отговорност при умисъл или небрежност. Когато депозитарят държи активи на отговорно пазене и тези финансови активи бъдат загубени, депозитарят следва да носи отговорност, освен ако може да докаже, че загубата е резултат от външно събитие, последиците от което не биха могли да бъдат предотвратени, дори ако бяха положени всички разумни усилия за това. Във връзка с това депозитарят не следва да може например да се позовава на някои вътрешни събития, като извършена измама от страна на служител, за да се освободи от отговорност.
(45)
Депозитарят следва да носи отговорност, когато делегира задачи по отговорно пазене и финансовите инструменти, държани на отговорно пазене от трето лице, бъдат загубени. При все това, ако на депозитаря е изрично разрешено да се освободи от отговорност при договорно прехвърляне на тази отговорност на третото лице съгласно писмен договор между депозитаря и АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, в който такова освобождаване е обективно обосновано, и ако третото лице може да носи отговорност за загубата въз основа на договор между депозитаря и третото лице, депозитарят следва да може да се освободи от отговорност, ако може да докаже, че е проявил дължимите умения, грижа и внимание и че са изпълнени специалните изисквания за делегиране. Чрез налагането на изискването за договорно прехвърляне на отговорност на третото лице настоящата директива цели да предвиди външни последици на такъв договор, като възлага на третото лице пряка отговорност пред АИФ или пред инвеститорите в АИФ за загубата на финансови инструменти, държани на отговорно пазене.
(46)
Освен това, когато съгласно правото на третата държава се изисква определени финансови инструменти да се държат на отговорно пазене от местен субект и няма местни субекти, които да отговарят на всички изисквания за делегиране на функциите на депозитар, депозитарят следва да може да се освободи от отговорност, при условие че: уставът или учредителните документи на съответния АИФ изрично позволяват такова освобождаване; инвеститорите са били надлежно уведомени за това освобождаване и за обстоятелствата, обосноваващи освобождаването, преди да направят инвестицията; АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, са дали на депозитаря указания да делегира отговорното пазене на такива финансови инструменти на местен субект; има писмен договор между депозитаря и АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, който изрично позволява такова освобождаване и има писмен договор между депозитаря и третото лице, с който изрично се прехвърля отговорността на депозитаря на това трето лице и се позволява на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, да предяви претенции срещу третото лице във връзка със загубата на финансови инструменти или на депозитаря да предяви тези претенции от тяхно име.
(47)
Настоящата директива следва да не засяга бъдещи законодателни мерки по отношение на депозитаря в Директива 2009/65/ЕО, тъй като ПКИПКЦ и АИФ се различават както по отношение на инвестиционните стратегии, които прилагат, така и по отношение на вида инвеститори, за който са предназначени.
(48)
ЛУАИФ следва, за всеки АИФ от ЕС, който управлява, и за всеки АИФ, който предлага в Съюза, да предоставя годишен отчет за всяка финансова година не по-късно от шест месеца след края на финансовата година в съответствие с настоящата директива. Шестмесечният срок не следва да засяга правото на държавите-членки да налагат по-кратък срок.
(49)
Като се има предвид, че е възможно дадено ЛУАИФ да използва ливъридж и при определени условия да допринесе за увеличаване на системния риск или за дезорганизацията на пазарите, следва да се наложат специални изисквания на ЛУАИФ, които използват ливъридж. В Съюза липсва последователен начин за събиране на информацията, необходима за откриването, наблюдението и отговора на такива рискове, и за обмена ѝ между държавите-членки с цел да се установят възможните източници на риск за стабилността на финансовите пазари в Съюза. За преодоляването на тази ситуация следва да се приемат специални изисквания за ЛУАИФ, които използват значителен ливъридж на равнището на АИФ. От такива ЛУАИФ следва да се изисква да разкриват информация относно общото ниво на използвания ливъридж, ливъриджа вследствие на заемане на парични средства или ценни книжа и ливъриджа, включен в деривативни позиции, повторното използване на активи и основните източници на ливъридж в техните АИФ. Събраната от компетентните органи информация следва да бъде обменяна с други органи в рамките на Съюза, с ЕОЦКП и с Европейския съвет за системен риск (ЕССР), създаден с Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за пруденциалния надзор върху финансовата система на Европейския съюз на макроравнище и за създаване на Европейски съвет за системен риск (13), за да се улесни съвместният анализ на въздействието, което използваният от АИФ, управлявани от ЛУАИФ, ливъридж оказва върху финансовата система на Съюза, както и за да се подготви общ отговор. Ако един или повече АИФ, управлявани от ЛУАИФ, биха могли да представляват значителен източник на риск от контрагента за кредитна институция или за други системно важни институции в други държави-членки, то тази информация също следва да се съобщи на съответните органи.
(50)
С цел да се осигури правилна оценка на рисковете, породени от използването на ливъридж от дадено ЛУАИФ по отношение на управляваните от него АИФ, ЛУАИФ следва да докаже, че ограниченията на ливъриджа за всеки АИФ, който управлява, са разумни, както и да докаже, че спазва тези ограничения във всеки един момент. Когато може да възникне риск за стабилността и целостта на финансовата система, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ следва да могат да налагат ограничения на нивото на ливъридж, което ЛУАИФ може да използва по отношение на управлявани от него АИФ. За предприетите в тази насока действия следва да се уведомяват ЕОЦКП и ЕССР.
(51)
Счита се също така за необходимо да се позволи на ЕОЦКП, след като вземе предвид съветите на ЕССР, да прецени, че ливъриджът, използван от ЛУАИФ или група от ЛУАИФ, поражда значителен риск за стабилността и целостта на финансовата система и да отправи съвети до компетентните органи, като посочи коригиращите мерки, които трябва да бъдат взети.
(52)
Необходимо е да се гарантира, че компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, дружествата, върху които АИФ, управляван от ЛУАИФ, упражнява контрол и служителите на такива дружества получават определена информация, необходима на дружествата, за да преценят как този контрол ще въздейства върху състоянието им.
(53)
Когато ЛУАИФ управляват АИФ, които упражняват контрол върху емитент, чиито акции са допуснати за търгуване на регулиран пазар, като цяло информацията следва да се разкрива в съответствие с Директива 2004/25/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно предложенията за поглъщане (14) и Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 декември 2004 г. относно хармонизиране изискванията за прозрачност по отношение на информацията за издателите, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар (15). По отношение на ЛУАИФ, управляващи АИФ, които упражняват контрол върху некотирано дружество, следва да се прилагат специални изисквания. За да се осигури прозрачност по отношение на контролираното дружество, следва да се прилагат по-строги изисквания за прозрачност, разкриване на информация и отчитане. Освен това годишните отчети на съответните АИФ следва да бъдат допълнени във връзка с контролираното дружество или такава допълнителна информация следва да бъде включена в годишния отчет на контролираното дружество. Тази информация следва да бъде предоставена на представители на служителите или, когато няма такива, на самите служители и на инвеститорите в съответния АИФ.
(54)
Прилагат се специални изисквания във връзка с информацията за служителите на дадени дружества, когато АИФ са придобили контрол върху такива дружества в съответствие с настоящата директива. При все това, в повечето случаи ЛУАИФ не контролира АИФ, освен при вътрешно управляван АИФ. Освен това, в съответствие с общите принципи на дружественото право, няма пряка връзка между акционерите и представителите на служителите или, когато няма такива, самите служители. Поради изложените причини, съгласно настоящата директива по отношение на даден акционер или на управляващото го лице, а именно на АИФ и ЛУАИФ, не могат да бъдат налагани преки изисквания относно информацията за представителите на служителите или, когато няма такива, за самите служители. По отношение на изискванията относно информацията за представителите на служителите или, когато няма такива, за самите служители в настоящата директива следва да се предвиди задължение за съответното ЛУАИФ да полага всички възможни усилия, за да гарантира, че управителният орган на съответното дружество разкрива съответната информация на представителите на служителите, или, когато няма такива, на самите служители.
(55)
Комисията се приканва да проучи необходимостта и възможностите за изменение на приложимите изисквания относно информацията и разкриването на информация в случаи на контрол над некотирани дружества или емитенти, предвидени в настоящата директива, на общо равнище, независимо от типа инвеститор.
(56)
Когато ЛУАИФ управлява един или повече АИФ, които придобиват контрол върху некотирано дружество, ЛУАИФ следва да предоставя на компетентните органи на своята държава-членка по произход информация относно финансирането на придобиването. Това изискване за предоставяне на информация относно финансирането следва да е приложимо и когато ЛУАИФ управлява АИФ, които придобиват контрол върху емитент на акции, допуснати за търгуване на регулиран пазар.
(57)
Когато ЛУАИФ управлява един или повече АИФ, които упражняват контрол върху некотирано дружество или емитент, ЛУАИФ следва през период от 24 месеца след придобиването на контрол върху дружество от АИФ, на първо място, да няма право да улеснява, подкрепя или дава указания за разпределяне, намаляване на капитала, обратно изкупуване на акции и/или придобиване на собствени акции от дружеството в съответствие с настоящата директива; на второ място, доколкото ЛУАИФ има право да гласува от името на АИФ на събранията на управителните органи на дружеството, то следва да няма право да гласува за разпределяне, намаляване на капитала, обратно изкупуване на акции и/или придобиване на собствени акции от дружеството в съответствие с настоящата директива; и на трето място, във всички случаи следва да полага всички възможни усилия за предотвратяването на разпределяне, намаляване на капитала, обратно изкупуване на акции и/или придобиване на собствени акции от дружеството в съответствие с настоящата директива. При транспониране на настоящата директива в националното право държавите-членки следва да вземат предвид регулаторната цел на разпоредбите на глава V, раздел 2 от настоящата директива, като вземат надлежно предвид в този контекст необходимостта от равнопоставеност на АИФ от ЕС и АИФ от трета държава при придобиването на контрол над дружества, установени в Съюза.
(58)
По отношение на изискванията за уведомяване и разкриване на информация и специалните гаранции срещу разпродаването на активи при придобиване на контрол върху некотирано дружество или върху емитент следва да се прилага общо изключение в случай на контрол върху малки и средни предприятия и предприятия със специална цел придобиване, стопанисване или управление на недвижими имоти. Освен това тези изисквания не целят публичното оповестяване на информация, свързана с права на интелектуална собственост, което би могло да постави ЛУАИФ в неизгодно положение спрямо другите възможни конкуренти като например държавните инвестиционни фондове или конкуренти, които може да желаят преустановяването на дейността на дружеството, като използват информацията в своя полза. По тази причина изискванията за уведомяване и разкриване на информация следва да се прилагат при спазване на условията и ограниченията, свързани с поверителната информация, предвидени в Директива 2002/14/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 11 март 2002 г. за създаване на обща рамка за информиране и консултиране на работниците и служителите в Европейската общност (16), както и без да се засягат директиви 2004/25/ЕО и 2004/109/ЕО. Това означава, че държавите-членки следва да определят - в границите и при условията, посочени в националното право - че нито представителите на служителите, нито експертите, които ги подпомагат, нямат право да разкриват на служители и на трети лица информация, засягаща законните интереси на дружеството, която им е била предоставена при условия на поверителност. Държавите-членки следва обаче да могат да разрешават на представителите на служителите и на всички експерти, които ги подпомагат, да предават поверителна информация на служители и на трети лица, които са поели задължение за запазване на поверителност. Държавите-членки следва да предвидят, че съответното ЛУАИФ не изисква предоставянето на информация от управителния орган на представителите на служителите или, когато няма такива, на самите служители, когато естеството на тази информация е такова, че съгласно обективни критерии тя може сериозно да възпрепятства функционирането на съответното дружество или да му навреди. Изискванията за уведомяване и разкриване на информация, както и специалните гаранции срещу разпродаването на активи следва също така да се прилагат, без да се засягат по-строгите правила, приети от държавите-членки.
(59)
Настоящата директива определя и условията, при спазване на които ЛУАИФ от ЕС, може да предлагат дяловете или акциите от АИФ от ЕС на професионални инвеститори в Съюза. Такова предлагане от страна на ЛУАИФ от ЕС следва да е позволено единствено в случай че ЛУАИФ спазва настоящата директива и предлагането се осъществява с паспорт, без да се засяга предлагането на АИФ от ЛУАИФ, които са под праговете, предвидени в настоящата директива. Следва да е възможно държавите-членки да позволяват предлагане на АИФ от ЛУАИФ, които са под тези прагове, при спазване на националните разпоредби.
(60)
Дяловете или акциите от АИФ следва да могат да се котират на регулиран пазар в Съюза или да се предлагат или продават от трети лица, действащи от името на ЛУАИФ в дадена държава-членка само ако самото ЛУАИФ, управляващо АИФ, има разрешение да предлага дяловете или акциите от АИФ в тази държава-членка. Освен това разпределянето на АИФ сред инвеститори в Съюза може да бъде регулирано и от друго национално законодателство или законодателство на Съюза като например Директива 2003/71/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 4 ноември 2003 г. относно проспекта, който следва да се публикува, когато публично се предлагат ценни книжа или когато се допускат ценни книжа до търгуване (17) и Директива 2004/39/ЕО.
(61)
Много ЛУАИФ от ЕС понастоящем управляват АИФ от трета държава. Целесъобразно е получили разрешение ЛУАИФ от ЕС да имат право да управляват АИФ от трета държава, когато не ги предлагат в Съюза, без да им се налагат строгите изисквания относно депозитаря и изискванията, свързани с годишния отчет, предвидени в настоящата директива, тъй като тези изисквания са включени за защита на инвеститорите в Съюза.
(62)
След влизането в сила на делегиран акт, приет от Комисията във връзка с това, което по правило, като се вземат предвид съветите на ЕОЦКП, ще стане две години след крайния срок за транспониране на настоящата директива, получили разрешение ЛУАИФ от ЕС, възнамеряващи да предлагат АИФ от трета държава на професионални инвеститори в своята държава-членка по произход и/или в други държави-членки, следва да имат право да правят това с паспорт, доколкото спазват настоящата директива. Това право следва да зависи от прилагането на процедурите за уведомяване и спазването на условията, свързани с третата държава на АИФ от трета държава.
(63)
По време на преходен период, който по правило, като се вземат предвид съветите на ЕОЦКП, ще приключи с делегиран акт три години след въвеждането на паспорт за АИФ от трета държава, ЛУАИФ от ЕС, възнамеряващи да предлагат АИФ от трета държава в определени държави-членки, но без паспорт, следва също да могат да получат разрешение за това от съответните държави-членки, но само доколкото спазват настоящата директива с изключение на изискванията относно депозитаря. Такива ЛУАИФ от ЕС следва при все това да гарантират, че има един или повече субекти, определени да изпълняват задълженията на депозитар. Освен това следва да има подходящи договорености за сътрудничество за целите на наблюдението на системния риск, които са в съответствие с международните стандарти, между компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, за да се осигури ефикасен обмен на информация, позволяващ на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ да изпълняват задълженията си по настоящата директива. Договореностите за сътрудничество не следва да служат като пречка пред предлагането на АИФ от трета държава в държава-членка. Освен това третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, не следва да е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на Специалната финансова работна група относно изпирането на пари и финансирането на тероризъм (Financial Action Task Force on anti-money laundering and terrorist financing (FATF).
(64)
След влизането в сила на делегиран акт, приет от Комисията във връзка с това, което по правило, като се вземат предвид съветите на ЕОЦКП, ще стане две години след крайния срок за транспониране на настоящата директива, основен принцип на настоящата директива следва да бъде, че ЛУАИФ от трета държава се ползва от правата по настоящата директива, като правото да предлага дялове или акции от АИФ в рамките на Съюза с паспорт, при спазване на настоящата директива. По този начин следва да се гарантира равнопоставеността между ЛУАИФ от ЕС и ЛУАИФ от трета държава. Следователно настоящата директива предвижда разрешение, приложимо за ЛУАИФ от трета държава, което започва да се прилага след влизането в сила на делегирания акт, приет от Комисията в тази връзка. За да се гарантира това спазване, компетентните органи на държавите-членки следва да наложат спазването на настоящата директива. За такива ЛУАИФ от трета държава компетентни надзорни органи следва да са компетентните органи на референтната държава-членка по смисъла на настоящата директива.
(65)
Следователно, когато ЛУАИФ от трета държава възнамерява да управлява АИФ от ЕС и/или да предлага АИФ в Съюза с паспорт, следва също така да се изисква то да спазва настоящата директива, така че за него да се прилагат същите изисквания като за ЛУАИФ от ЕС. При извънредни обстоятелства, когато и доколкото спазването на дадена разпоредба на настоящата директива е несъвместимо с правото, приложимо по отношение на ЛУАИФ от трета държава или АИФ от трета държава, който се предлага в Съюза, следва да е възможно ЛУАИФ от трета държава да бъде освободено от задължението да спазва съответната разпоредба от настоящата директива, ако може да докаже, че е невъзможно да съчетае спазването на съответната разпоредба на настоящата директива със спазването на задължителна разпоредба в правото, приложимо по отношение на ЛУАИФ от трета държава или АИФ от трета държава, който се предлага в Съюза, че в правото, приложимо по отношение на ЛУАИФ от трета държава или АИФ от трета държава, е предвидено равностойно правило със същата регулаторна цел и осигуряващо същото равнище на защита на инвеститорите в съответния АИФ, както и че ЛУАИФ от трета държава или АИФ от трета държава спазва това равностойно правило.
(66)
Освен това ЛУАИФ от трета държава, което възнамерява да управлява АИФ от ЕС и/или да предлага АИФ в Съюза с паспорт, следва да спазва специална процедура за издаване на разрешение и определени специални изисквания относно третата държава на ЛУАИФ от трета държава и, когато е приложимо, третата държава на АИФ от трета държава.
(67)
ЕОЦКП следва да предоставя съвети относно определянето на референтната държава-членка и, когато е приложимо, освобождаването предвид съвместимостта с равностойно правило. Следва да се прилагат специални изисквания относно обмена на информация между компетентните органи на референтната държава-членка и компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ. Освен това процедурата за медиация, предвидена в член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010, следва да се прилага при разногласие между компетентните органи на държавите-членки във връзка с определянето на референтната държава-членка, прилагането на освобождаването в случай на несъвместимост между изискването за спазване на настоящата директива и това за спазване на равностойни правила на трета държава и оценяването на изпълнението на специалните изисквания относно третата държава на ЛУАИФ от трета държава, и, когато е приложимо, относно третата държава на АИФ от трета държава.
(68)
ЕОЦКП следва ежегодно да провежда анализ чрез партньорски проверки на надзорната дейност на компетентните органи по отношение на издаването на разрешения на ЛУАИФ от трета държава и надзора върху тях с цел допълнително подобряване на последователността на резултатите от надзора в съответствие с член 30 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
(69)
По време на преходен период, който по правило, като се вземат предвид съветите на ЕОЦКП, ще приключи с делегиран акт три години след въвеждането на паспорт за ЛУАИФ от трета държава, ЛУАИФ от трета държава, възнамеряващо да предлага АИФ само в определени държави-членки и без такъв паспорт, също следва да получи разрешение за това от съответните държави-членки, но само доколкото отговаря на определени минимални условия. За разкриването на информация на инвеститорите по отношение на тези ЛУАИФ от трета държава следва да се прилагат най-малко правила, сходни на приложимите за ЛУАИФ от ЕС, управляващи АИФ от ЕС. С цел улесняване на наблюдението на системния риск за тези ЛУАИФ от трета държава следва също така да се прилагат изискванията за докладване на компетентните органи на държавата-членка, в която се предлагат АИФ. Следователно тези ЛУАИФ следва да спазват изискванията за прозрачност, предвидени в настоящата директива, и задълженията за ЛУАИФ, управляващи АИФ, които придобиват контрол върху некотирани дружества и емитенти. Освен това следва да съществуват подходящи договорености за сътрудничество - за целите на наблюдението на системния риск и в съответствие с международните стандарти, между компетентните органи на държавите-членки, в които се предлагат АИФ, когато е приложимо, компетентните органи на съответните АИФ от ЕС и надзорните органи на третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, и, когато е приложимо, надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, за да се осигури ефикасен обмен на информация, позволяващ на компетентните органи на съответните държави-членки да изпълняват задълженията си по настоящата директива. Договореностите за сътрудничество не следва да служат като пречка пред предлагането на фондове от трети държави в определена държава-членка. На последно място, третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава или АИФ от трета държава, не следва да е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF.
(70)
Настоящата директива не следва да засяга съществуващото положение, при което професионален инвеститор, установен в Съюза, може да инвестира в АИФ по своя собствена инициатива, независимо къде са установени ЛУАИФ и/или АИФ.
(71)
Държавите-членки следва да могат да разрешат предлагането на инвеститорите на дребно на тяхна територия на всички или някои видове АИФ, управлявани от ЛУАИФ. Ако държава-членка разреши предлагането на някои видове АИФ, тя следва да извърши индивидуална оценка на отделните АИФ, за да прецени дали конкретен вид АИФ следва да се счита за подходящ за предлагане на инвеститорите на дребно на нейна територия. Без да се засяга прилагането на други инструменти на правото на Съюза, в такива случаи държавите-членки следва да могат да налагат на АИФ и ЛУАИФ като предварително условие за предлагането на инвеститори на дребно изисквания, които са по-строги от тези, свързани с предлагането на АИФ на професионални инвеститори на тяхна територия, независимо дали такива АИФ се предлагат на вътрешния или на външния пазар. Когато държава-членка разрешава предлагането на АИФ на инвеститори на дребно на своя територия, тази възможност следва да е налице, независимо от държавата-членка, в която е установено ЛУАИФ, управляващо АИФ, като държавите-членки не следва да налагат по-строги или допълнителни изисквания по отношение на АИФ от ЕС, установени в друга държава-членка, предлагани на външния пазар, отколкото на АИФ, предлагани на вътрешния пазар. Освен това ЛУАИФ, инвестиционните посредници, получили разрешително съгласно Директива 2004/39/ЕО, и кредитните институции, лицензирани съгласно Директива 2006/48/ЕО, които предоставят инвестиционни услуги на клиенти на дребно, следва да вземат предвид всички допълнителни изисквания, когато преценяват дали даден АИФ е подходящ или уместен за даден клиент на дребно или дали представлява сложен финансов инструмент или не.
(72)
Необходимо е да се изяснят правата и задълженията на компетентните органи, отговарящи за изпълнението на настоящата директива, и да се засилят необходимите механизми за осигуряване на ефективно презгранично сътрудничество в областта на надзора. При определени обстоятелства следва да е възможно компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ да предприемат преки действия за упражняване на надзор за спазването на разпоредбите, за които те отговарят. За други разпоредби компетентните органи на приемащите държави-членки следва да имат право при определени обстоятелства да изискат предприемането на действия от компетентните органи на държавата-членка по произход и да се намесят, ако не са предприети такива действия.
(73)
В настоящата директива се предвижда ЕОЦКП да има основна координираща роля, както и възможността за провеждане на производство по обвързваща медиация под председателството на ЕОЦКП за решаване на спорове между компетентните органи.
(74)
ЕОЦКП следва да разработва проекти на регулаторни технически стандарти относно съдържанието на договореностите за сътрудничество, които трябва да бъдат сключени от държавата-членка по произход или от референтната държава-членка на ЛУАИФ, и съответните надзорни органи на трета държава, и относно процедурите за обмен на информация. Проектите на регулаторни технически стандарти следва да гарантират, че съгласно тези договорености за сътрудничество ще се предоставя цялата налична информация, за да могат компетентните органи както на държавата-членка по произход, така и на приемащата държава-членка да упражняват своите правомощия за надзор и разследване по настоящата директива. ЕОЦКП следва също така да улеснява договарянето и сключването на договореностите за сътрудничество. Така например ЕОЦКП следва да може да улеснява това, като осигури стандартен модел за подобни договорености за сътрудничество.
(75)
Държавите-членки следва да предвидят система от санкции, приложими за нарушаване на разпоредбите на настоящата директива, и да осигурят тяхното прилагане. Санкциите следва да са ефективни, пропорционални и възпиращи.
(76)
Настоящата директива зачита основните права и спазва принципите, признати по-специално в ДФЕС и в Хартата на основните права на Европейския съюз (наричана по-нататък „Хартата“), и по-специално правото на защита на личните данни, признато в член 16 ДФЕС и в член 8 от Хартата. Всеки обмен или предаване на информация от компетентните органи следва да се осъществява в съответствие с правилата относно предаването на лични данни, предвидени в Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. относно защита на физическите лица при обработването на лични данни и за движението на тези данни (18). Всеки обмен или предаване на информация от ЕОЦКП следва да се осъществява в съответствие с правилата относно предаването на лични данни, предвидени в Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (19), които следва да се прилагат изцяло при обработката на лични данни за целите на настоящата директива.
(77)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на настоящата директива, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (20).
(78)
На Комисията следва да бъдат предоставени правомощия да приема актове в съответствие с член 290 ДФЕС, когато това е изрично предвидено в настоящата директива. По-специално на Комисията следва да бъдат предоставени правомощия да конкретизира методите на ливъридж по смисъла на настоящата директива, включително финансовите и/или правно-организационните структури, в които участват трети лица, контролирани от АИФ, когато тези структури са създадени специално, за да прилагат пряко или косвено ливъридж на равнището на АИФ. В частност за фондовете за дялово участие и фондовете за рисков капитал това означава, че ливъриджът на равнището на включено в портфейла дружество, не се предполага да бъде включван, когато се посочват такива финансови или правно-организационни структури.
(79)
Делегирани актове следва също така да се приемат за конкретизиране на начина, по който се изчисляват праговете за облекчения режим и начина, по който да бъдат третирани ЛУАИФ, управлявани от които активи, включително активи, придобити чрез използването на ливъридж, в рамките на една календарна година понякога надхвърлят и/или падат под съответния праг; за конкретизиране на задълженията за регистрация на ЛУАИФ под праговете и за предоставяне на информация за ефективно наблюдение на системния риск, както и задължението тези ЛУАИФ да уведомят съответните компетентни органи, когато вече не отговарят на условията за прилагане на облекчения режим.
(80)
Делегирани актове следва да се приемат и за изясняване на методите на ливъридж, включително финансовите и/или правно-организационните структури, в които участват трети лица, контролирани от съответния АИФ, и начина на изчисляване на ливъриджа; за конкретизиране на рисковете, които трябва да покрива допълнителният собствен капитал или застраховката за професионална отговорност, и начина за определяне доколко са подходящи допълнителният собствен капитал или покритието на застраховката за професионална отговорност, както и начина за определяне на текущите корекции на допълнителния собствен капитал или покритието на застраховката за професионална отговорност. Делегирани актове следва също така да се приемат и за конкретизиране на критериите, които следва да бъдат използвани от компетентните органи, когато дават оценка на това, дали ЛУАИФ спазват задълженията си при упражняване на дейността си, тяхното задължение да действат в интерес на АИФ или на инвеститорите на управляваните от тях АИФ и целостта на пазара; да имат на разположение и да използват ефективно ресурсите и процедурите, необходими за нормалното провеждане на своята стопанска дейност; да предприемат всички разумни стъпки за избягване на конфликти на интереси, а когато такива конфликти не могат да бъдат избегнати, да установяват, управляват и наблюдават, и по целесъобразност, разкриват тези конфликти на интереси, за да не могат те да засегнат интересите на АИФ и техните инвеститори и за да се гарантира, че АИФ, които те управляват, са третирани справедливо; да спазват всички регулаторни изисквания при осъществяването на тяхната стопанска дейност, така че да защитават интереса на АИФ или на инвеститорите на управляваните от тях АИФ и целостта на пазара и да третират справедливо всички инвеститори на АИФ.
(81)
Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се конкретизират видовете конфликти на интереси, които ЛУАИФ са длъжни да установяват, както и подходящите стъпки, които се очаква да предприемат ЛУАИФ във връзка със структурите и организационните и административните процедури, за да установяват, предотвратяват, управляват, наблюдават и разкриват конфликти на интереси. Делегирани актове следва да се приемат и за да се посочат функциите по управление на риска, които трябва да се използват; подходящата честота на прегледите на системата за управление на риска; начина, по който функцията по управление на риска следва да се отдели функционално и йерархично от оперативните подразделения, включително от функцията по управление на портфейл; специалните гаранции срещу конфликтите на интереси и изискванията за управление на риска, които трябва да бъдат прилагани от ЛУАИФ. Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се посочат системите и процедурите за управление на ликвидността, които следва да използват ЛУАИФ, и адаптирането на инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката за обратно изкупуване на дялове. Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се конкретизират изискванията, на които трябва да отговарят инициаторите, спонсорите или първоначалните кредитори по секюритизирани инструменти, така че отделен ЛУАИФ да има право да инвестира в такива инструменти, издадени след 1 януари 2011 г.
(82)
Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се конкретизират изискванията, на които трябва да отговарят ЛУАИФ, когато инвестират в такива секюритизирани инструменти; за да се посочат административните и счетоводните процедури, механизмите за контрол и сигурност при електронната обработка на данни и подходящите механизми за вътрешен контрол; за да се посочат процедурите за точна оценка на активите и за изчисляване на нетната стойност на активите на дял или акция на АИФ, професионалните гаранции, които външният оценител трябва да бъде в състояние да предостави, и честотата на оценяване, подходяща за АИФ от отворен тип.
(83)
Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се конкретизират условията, при които следва да бъде одобрено делегирането на функциите на ЛУАИФ, както и условията, при които ЛУАИФ е делегирало такава част от функциите си, че се превръща в „пощенска кутия“ и вече не може да се счита за лице, управляващо АИФ; по отношение на депозитарите - за да се конкретизират критериите за оценка на това, дали пруденциалното регулиране и надзор в третите държави, в които са установени депозитарите, имат същите последици като правото на Съюза и дали се прилагат ефективно; елементите, които е необходимо да бъдат включени в стандартното споразумение, условията за изпълнение на функциите на депозитар, включително вида на финансовите инструменти, които следва да бъдат обхванати от задълженията по отговорно пазене на депозитаря, условията, при които депозитарят може да изпълнява задълженията си по отговорно пазене на финансовите инструменти, регистрирани в централен депозитар, и условията, при които депозитарят следва да съхранява финансовите инструменти, издадени поименно и регистрирани при емитент или в друг регистър, задълженията за полагане на дължима грижа на депозитаря, задължението за отделяне, условията и обстоятелствата, при които финансовите инструменти на отговорно пазене следва да се считат за загубени, събитията, които се считат за външни събития извън разумния контрол, чиито последици биха били неизбежни независимо от всички разумни усилия за предотвратяването им, както и условията и обстоятелствата, при които съществува обективна причина за сключване на договор за освобождаване от отговорност. Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се уточни съдържанието и формата на годишния отчет, който ЛУАИФ следва да публикуват за всеки АИФ под тяхно управление, и за да се конкретизират задълженията на ЛУАИФ за разкриване на информация на инвеститорите, както и изискванията за представяне на доклади пред компетентните органи и тяхната честота.
(84)
Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се посочи кога се счита, че се използва значителен ливъридж, както и принципите, от които следва да се ръководят компетентните органи, когато налагат ограничения на нивото на ливъридж, което може да прилага ЛУАИФ. Делегирани актове следва да се приемат и за да се определят договореностите за сътрудничество във връзка с ЛУАИФ от трета държава и/или АИФ от трета държава, за да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави. Делегирани актове следва също така да се приемат, за да се уточни съдържанието на обмена на информация относно ЛУАИФ между компетентните органи и предоставянето на определена информация на ЕОЦКП.
(85)
В зависимост от съветите на ЕОЦКП във връзка с това и от критериите, определени в настоящата директива, делегиран акт следва да се приеме и за прилагането на паспорта на ЛУАИФ от ЕС, които предлагат в Съюза АИФ от трета държава, и към ЛУАИФ от трета държава, които управляват и/или предлагат АИФ в Съюза, и друг делегиран акт следва да се приеме за прекратяване на прилагането на националните режими за частна продажба на ценни книжа във връзка с това.
(86)
Европейският парламент и Съветът следва да разполагат с три месеца за възражения срещу делегиран акт, считано от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета следва да е възможно този срок да бъде удължен с три месеца по отношение на важни проблемни области. Европейският парламент и Съветът следва също така да могат да информират другите институции за намерението си да не правят възражения. Такова ранно одобрение на делегирани актове е особено важно за спазване на сроковете, например за да могат държавите-членки да транспонират делегираните актове в рамките на срока за транспониране, посочен в настоящата директива, когато е приложимо.
(87)
В съответствие с Декларацията относно член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз, приложена към заключителния акт на междуправителствената конференция, приела Договора от Лисабон, конференцията отбеляза намерението на Комисията при изработване на проектите си за делегирани актове в областта на финансовите услуги да продължи да се консултира с определените от държавите-членки експерти в съответствие с нейната установена практика.
(88)
Две години след изтичането на срока за транспониране на настоящата директива ЕОЦКП следва да издаде становище относно действието на паспорта, приложим към този момент, и относно действието на националните режими за частна продажба на ценни книжа. Той следва да изготви и съвети относно прилагането на паспорта на ЛУАИФ от ЕС, които предлагат в Съюза АИФ от трета държава, и към ЛУАИФ от трета държава, които управляват и/или предлагат АИФ в Съюза. Комисията следва да приеме делегиран акт в срок от три месеца след получаването на съветите и становището на ЕОЦКП, като отчита критериите и целите, посочени в настоящата директива, inter alia, относно вътрешния пазар, защитата на инвеститорите и ефективното наблюдение на системния риск, като посочи датата, на която правилата относно разширяването на приложението на паспорта, предвиден в настоящата директива, следва да започнат да се прилагат във всички държави-членки.
(89)
На срещата на високо равнище в Лондон през април 2009 г. лидерите на Г-20 постигнаха съгласие, че хедж фондовете или управляващите ги лица следва да бъдат регистрирани и от тях да се изисква редовно да разкриват подходяща информация на надзорници или на регулатори. Те следва да подлежат на надзор, за да се гарантира, че имат адекватно управление на риска. През юни 2010 г. в Торонто лидерите на Г-20 потвърдиха ангажимента си и поеха също ангажимент да ускорят въвеждането на строги мерки за подобряване на прозрачността и регулаторния надзор върху хедж фондовете по последователен в международен план и недискриминационен начин. За да подкрепи постигането на целите на Г-20, през юни 2009 г. Международната организация на комисиите по ценни книжа публикува принципи на високо равнище за надзор върху хедж фондовете с цел да се дадат насоки за разработването на последователно в международен план регулиране в тази област. На 16 септември 2010 г. Европейският съвет постигна съгласие по необходимостта Европа да преследва своите интереси и да насърчава своите ценности по-решително и в дух на взаимност и взаимна изгода в контекста на външните отношения на Съюза, както и да предприема стъпки, inter alia, за осигуряване на по-голям достъп до пазари за европейските предприятия и задълбочаване на регулаторното сътрудничество с основни търговски партньори. Комисията ще полага усилия да гарантира, че тези ангажименти се изпълняват по подобен начин от международните партньори на Съюза.
(90)
Три години след влизането в сила на делегирания акт, съгласно който паспортът ще стане приложим за всички ЛУАИФ, ЕОЦКП следва да издаде становище относно действието на паспорта, приложим към този момент, и относно действието на националните режими за частна продажба на ценни книжа. Той следва да изготви и съвети относно прекратяването на прилагането на тези националните режими. Комисията следва да приеме делегиран акт в срок от три месеца след получаването на становището и съветите на ЕОЦКП, като отчита критериите и целите, посочени в настоящата директива, inter alia, относно вътрешния пазар, защитата на инвеститорите и ефективното наблюдение на системния риск, като посочи датата, на която трябва да се прекрати прилагането във всички държави-членки на националните режими, посочени в настоящата директива.
(91)
Четири години след изтичането на срока за транспониране на настоящата директива Комисията следва да започне преглед на прилагането и приложното поле на настоящата директива въз основа на обществени консултации и предвид обмена на мнения с компетентните органи. В рамките на прегледа следва да бъде направен анализ на придобития опит при прилагането на директивата, нейното въздействие върху инвеститорите, АИФ или ЛУАИФ, в Съюза и в трети държави, и степента на постигане на целите на настоящата директива и, ако е необходимо, да се предложат подходящи изменения. Този преглед следва да включва общо проучване на действието на правилата, предвидени в настоящата директива, и опита, придобит при прилагането им. В прегледа Комисията следва да разгледа функциите на ЕОЦКП и компетентните органи от Съюза при гарантиране на ефективен надзор върху всички ЛУАИФ, извършващи дейност на пазарите на Съюза в контекста на настоящата директива, включително, inter alia - в съответствие с Регламент (ЕС) № 1095/2010 - поверяването на ЕОЦКП на допълнителни надзорни отговорности в областта на издаването на разрешения и надзора над ЛУАИФ от трета държава. В този контекст Комисията следва да оцени разходите и ползите от поверяването на подобни задачи на ЕОЦКП.
(92)
Настоящата директива цели създаването на рамка, позволяваща справянето с рисковете, които биха могли да възникнат в резултат на дейността на ЛУАИФ, и гарантирането на ефективното наблюдение на тези рискове от страна на компетентните органи в рамките на Съюза. Необходимо е да се предвиди строга регулаторна и надзорна рамка без пропуски във финансовото регулиране. В тази връзка се препраща към съществуващите изисквания за комплексна проверка, приложими за професионалните инвеститори съгласно съответното законодателство, приложимо за такива инвеститори. Комисията се приканва да направи преглед на съответното законодателство във връзка с професионалните инвеститори, за да прецени необходимостта от по-строги изисквания относно процеса на комплексната проверка, която трябва да предприемат професионалните инвеститори в Съюза, когато инвестират по своя собствена инициатива във финансови продукти с произход извън ЕС като АИФ от трета държава.
(93)
След приключване на прегледа Комисията следва да представи доклад на Европейския парламент и на Съвета, включващ, ако е целесъобразно, подходящи изменения, отчитащи целите на настоящата директива и възможното въздействие върху инвеститорите, АИФ или ЛУАИФ от Съюза или от трети държави.
(94)
Тъй като целта на настоящата директива, а именно да се гарантира висока степен на защита на инвеститорите чрез установяване на обща рамка за разрешения и надзор върху ЛУАИФ, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки, както показват пропуските в съществуващото национално регулиране и в надзора над тези субекти, и поради това може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тази цел.
(95)
Следователно директиви 2003/41/ЕО и 2009/65/ЕО, Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (21) и Регламент (ЕС) № 1095/2010 следва да бъдат съответно изменени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
С настоящата директива се определят правилата за издаването на разрешения, за текущата дейност и за прозрачността на дейността на лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (ЛУАИФ), които управляват и/или предлагат алтернативни инвестиционни фондове (АИФ) в Съюза.
Член 2
Приложно поле
1. При спазване на параграф 3 от настоящия член и член 3, настоящата директива се прилага за:
а)
ЛУАИФ от ЕС, които управляват един или повече АИФ, независимо дали тези АИФ са от ЕС или от трета държава;
б)
ЛУАИФ от трета държава, които управляват един или повече АИФ от ЕС; и
в)
ЛУАИФ от трета държава, които предлагат един или повече АИФ в Съюза, независимо дали тези АИФ са от ЕС или от трета държава.
2. За целите на параграф 1 е без значение:
а)
дали АИФ е инвестиционно дружество от отворен или затворен тип;
б)
дали АИФ е учреден съгласно договорното право или съгласно тръстовото право, или въз основа на устав, или има друга правна форма;
в)
правно-организационната структура на ЛУАИФ.
3. Директивата не се прилага за следните субекти:
а)
холдингови дружества;
б)
институции за професионално пенсионно осигуряване, включени в приложното поле на Директива 2003/41/ЕО, включително, когато е приложимо, структурите, които отговарят за управлението на тези институции и които действат от тяхно име, посочени в член 2, параграф 1 от същата директива, или управляващи вложенията лица, посочени съгласно член 19, параграф 1 от същата директива, при условие че не управляват АИФ;
в)
наднационални институции като Европейската централна банка, Европейската инвестиционна банка, Европейския инвестиционен фонд, европейските финансови институции за развитие и двустранните банки за развитие, Световната банка, Международния валутен фонд и други наднационални институции и подобни международни организации, когато такива институции или организации управляват АИФ и доколкото тези АИФ осъществяват дейност в обществен интерес;
г)
национални централни банки;
д)
национални, регионални и местни органи на изпълнителната власт и органи или други институции, които управляват фондове за финансиране на системите за социална сигурност и на пенсионните системи;
е)
схеми за участие на служители или спестовни схеми на служители;
ж)
предприятия със специална цел дейности по секюритизация.
4. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че посочените в параграф 1 ЛУАИФ във всеки един момент спазват настоящата директива.
Член 3
Освобождавания
1. Настоящата директива не се прилага за ЛУАИФ, които управляват един или повече АИФ, чиито единствени инвеститори са самите те или техни предприятия майки, техни дъщерни предприятия или други дъщерни предприятия на тези предприятия майки, при условие че никой от тези инвеститори не е АИФ.
2. Без да се засяга прилагането на член 46, само параграфи 3 и 4 от настоящия член се прилагат по отношение на следните ЛУАИФ:
а)
ЛУАИФ, които пряко или непряко - посредством дружество, с което са свързани чрез общо управление или контрол, или чрез съществено пряко или непряко участие, управляват портфейли от АИФ, чиито управлявани активи, включително активи, придобити чрез използването на ливъридж, общо не надхвърлят прага от 100 милиона евро; или
б)
ЛУАИФ, които пряко или непряко - посредством дружество, с което са свързани чрез общо управление или контрол, или чрез съществено пряко или непряко участие, управляват портфейли от АИФ, чиито управлявани активи общо не надхвърлят прага от 500 милиона евро, когато портфейлите на АИФ се състоят от АИФ, които не използват ливъридж и при които правото на обратно изкупуване не може да се упражнява през период от пет години след датата на първоначалните инвестиции във всеки АИФ.
3. Държавите-членки гарантират, че ЛУАИФ, посочени в параграф 2, най-малкото:
а)
подлежат на регистрация от компетентните органи в своята държава-членка по произход;
б)
в момента на регистрацията представят идентификационни данни за себе си и за управляваните от тях АИФ пред компетентните органи в своята държава-членка по произход;
в)
в момента на регистрацията предоставят информация относно инвестиционните стратегии на управляваните от тях АИФ пред компетентните органи в своята държава-членка по произход;
г)
редовно предоставят информация на компетентните органи в своята държава-членка по произход за основните инструменти, с които търгуват, и за основните експозиции и най-важните концентрации на управляваните от тях АИФ, за да могат компетентните органи ефективно да наблюдават системния риск, и
д)
уведомяват компетентните органи в своята държава-членка по произход, ако престанат да отговарят посочените в параграф 2 условия.
Настоящият параграф и параграф 2 се прилагат, без да се засягат по-строгите правила, приети от държавите-членки по отношение на ЛУАИФ, посочени в параграф 2.
Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че когато престане да отговаря на условията по параграф 2, в срок от 30 календарни дни съответното ЛУАИФ подава заявление за разрешение, съгласно съответните процедури, предвидени в настоящата директива.
4. Посочените в параграф 2 ЛУАИФ нямат правата по настоящата директива, освен ако не решат да поискат да бъдат включени в приложното поле на настоящата директива. В такъв случай настоящата директива започва да се прилага изцяло за тези ЛУАИФ.
5. Комисията приема актове за изпълнение, за да се конкретизират процедурите за ЛУАИФ, които са взели решение да поискат да бъдат включени в приложното поле на настоящата директива в съответствие с параграф 4. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 59, параграф 2.
6. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки, в които се посочва:
а)
как да се изчисляват посочените в параграф 2 прагове и как да бъдат третирани ЛУАИФ, които управляват АИФ, чиито управлявани активи, включително активи, придобити чрез използването на ливъридж, в рамките на същата календарна година понякога надхвърлят и/или падат под съответния праг;
б)
задължението за регистрация и задължението за предоставяне на информация с цел ефективно наблюдение на системния риск, предвидено в параграф 3; и
в)
задължението за уведомяване на компетентните органи, предвидено в параграф 3.
Член 4
Определения
1. За целите на настоящата директива се прилагат следните определения:
а)
„АИФ“ означава предприятия за колективно инвестиране, включително техни инвестиционни подразделения:
i)
които набират капитал от множество инвеститори с цел инвестирането му в съответствие с определена инвестиционна политика в полза на тези инвеститори, и
ii)
за които не се изисква разрешение съгласно член 5 от Директива 2009/65/ЕО;
б)
„ЛУАИФ“ означава юридически лица, чиято обичайна стопанска дейност е да управляват един или повече АИФ;
в)
„клон“, когато се използва във връзка с ЛУАИФ, означава място на дейност, което е част от ЛУАИФ, което няма правосубектност и което предоставя услуги, за които ЛУАИФ е получило разрешение; всички места на дейност, установени в една и съща държава-членка от ЛУАИФ със седалище в друга държава-членка или в трета държава, се считат за един клон;
г)
„отсрочено възнаграждение“ означава част от печалбата на АИФ, начислена в полза на ЛУАИФ като компенсация за управлението на АИФ, без да се включва участие в печалбата на АИФ, начислена в полза на ЛУАИФ като възвръщаемост на инвестиции на ЛУАИФ в АИФ;
д)
„тесни връзки“ означава ситуация, в която две или повече физически или юридически лица са свързани чрез:
i)
участие, по-специално притежание, пряко или чрез контрол, на 20 % или повече от правата на глас или от капитала на дадено предприятие,
ii)
контрол, по-специално връзката между предприятие майка и дъщерно предприятие съгласно член 1 от Седма Директива 83/349/ЕИО на Съвета от 13 юни 1983 г. относно консолидираните счетоводни отчети (22), или подобна връзка между физическо или юридическо лице и предприятие; за целите на настоящата подточка дъщерно предприятие на дъщерно предприятие се счита също така за дъщерно предприятие на предприятието майка на тези дъщерни предприятия.
Ситуация, при която две или повече физически или юридически лица са трайно свързани с едно и също лице чрез контрол, също се счита за ситуация на „тясна връзка“ между тези лица;
е)
„компетентни органи“ означава националните органи на държавите-членки, които съгласно законови или подзаконови нормативни актове имат правомощия да упражняват надзор върху ЛУАИФ;
ж)
„компетентни органи“, когато се използва във връзка с депозитар, означава:
i)
ако депозитарят е кредитна институция, лицензирана съгласно Директива 2006/48/ЕО, компетентните органи по смисъла на определението в член 4, точка 4 от посочената директива,
ii)
ако депозитарят е инвестиционен посредник, получил разрешително съгласно Директива 2004/39/ЕО, компетентните органи по смисъла на определението в член 4, параграф 1, точка 22 от посочената директива,
iii)
ако депозитарят попада в някоя от категориите институции, посочени в член 21, параграф 3, първа алинея, буква в) от настоящата директива, националните органи на неговата държава-членка по произход, които съгласно законови или подзаконови нормативни актове имат правомощия да упражняват надзор върху такава категория институции,
iv)
ако депозитарят е субект, посочен в член 21, параграф 3, трета алинея от настоящата директива, националните органи на държавата-членка, в която се намира неговото седалище и които съгласно законови или подзаконови нормативни актове имат правомощия да упражняват надзор върху такъв субект, или официалният орган, който има правомощия да регистрира или упражнява надзор върху такъв субект съгласно приложимите за него правила за професионално поведение,
v)
ако депозитарят е определен за депозитар на АИФ от трета държава съгласно член 21, параграф 5, буква б) от настоящата директива и не попада в приложното поле на подточки i)-iv) от настоящата буква, съответните национални органи на третата държава, в която е седалището на депозитаря;
з)
„компетентни органи на АИФ от ЕС“ означава националните органи на държава-членка, които съгласно законови или подзаконови нормативни актове имат правомощия да упражняват надзор върху АИФ;
и)
„контрол“ означава контрол по смисъла на определението в член 1 от Директива 83/349/ЕИО;
й)
„установен“ означава:
i)
за ЛУАИФ - „със седалище във“,
ii)
за АИФ - „получили разрешение или регистрирани във“ или, ако не са получили разрешение или не са били регистрирани - „със седалище във“,
iii)
за депозитари - „със седалище или клон във“,
iv)
за законни представители, които са юридически лица - „със седалище или клон във“,
v)
за законни представители, които са физически лица - „с местоживеене във“;
к)
„АИФ от ЕС“ означава:
i)
АИФ, получил разрешение или регистриран в държава-членка съгласно приложимото национално право, или
ii)
АИФ, който не е получил разрешение, нито е регистриран в държава-членка, но има седалище и/или главно управление в държава-членка;
л)
„ЛУАИФ от ЕС“ означава всяко ЛУАИФ, което има седалище в държава-членка;
м)
„захранващ АИФ“ означава АИФ, който:
i)
инвестира най-малко 85 % от своите активи в дялове или акции от друг АИФ („главен АИФ“),
ii)
инвестира най-малко 85 % от своите активи в повече от един главни АИФ, като тези главни АИФ имат еднакви инвестиционни стратегии, или
iii)
има друг вид експозиция от най-малко 85 % от своите активи по отношение такъв главен АИФ;
н)
„финансов инструмент“ означава инструмент, посочен в раздел В от приложение I към Директива 2004/39/ЕО;
о)
„холдингово дружество“ означава дружество с участие в едно или повече други дружества, чиято търговска дейност се състои в изпълнението на бизнес стратегия или стратегии чрез неговите дъщерни предприятия, свързани дружества или участия с цел да увеличи тяхната дългосрочна стойност и което е дружество, което:
i)
действа за своя собствена сметка и чиито акции са допуснати за търгуване на регулиран пазар на Съюза, или
ii)
не е учредено с основна цел осигуряване възвращаемост за инвеститорите си посредством освобождаване от неговите дъщерни предприятия или свързани дружества, което е отразено в неговия годишен отчет или други официални документи;
п)
„държава-членка по произход на АИФ“ означава:
i)
държавата-членка, в която АИФ е получил разрешение или в която е регистриран съгласно приложимото национално право, или - при няколко разрешения или регистрации, държавата-членка, в която АИФ е получил разрешение или в която е регистриран за първи път, или
ii)
ако АИФ няма разрешение, нито е регистриран в дадена държава-членка, държавата-членка, в която се намира седалището му и/или главното му управление;
р)
„държава-членка по произход на ЛУАИФ“ означава държавата-членка, в която се намира седалището на ЛУАИФ; за ЛУАИФ от трета държава позоваването в настоящата директива на „държавата-членка по произход на ЛУАИФ“ означава „референтната държава-членка“, както е предвидено в глава VII;
с)
„приемаща държава-членка на ЛУАИФ“ означава едно от следните:
i)
държава-членка, различна от държавата-членка по произход, в която ЛУАИФ от ЕС управлява АИФ от ЕС,
ii)
държава-членка, различна от държавата-членка по произход, в която ЛУАИФ от ЕС предлага дялове или акции от АИФ от ЕС,
iii)
държава-членка, различна от държавата-членка по произход, в която ЛУАИФ от ЕС предлага дялове или акции от АИФ от трета държава,
iv)
държава-членка, различна от референтната държава-членка, в която ЛУАИФ от трета държава управлява АИФ от ЕС,
v)
държава-членка, различна от референтната държава-членка, в която ЛУАИФ от трета държава предлага дялове или акции от АИФ от ЕС, или
vi)
държава-членка, различна от референтната държава-членка, в която ЛУАИФ от трета държава предлага дялове или акции от АИФ от трета държава;
т)
„начален капитал“ означава средствата по смисъла на член 57, първа алинея, букви а) и б) от Директива 2006/48/ЕО;
у)
„емитент“ означава всеки емитент на акции по смисъла на член 2, параграф 1, буква г) от Директива 2004/109/ЕО, който има седалище в Съюза и чиито акции са допуснати за търгуване на регулиран пазар по смисъла на член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО;
ф)
„законен представител“ означава физическо лице с местоживеене в Съюза или юридическо лице със седалище в Съюза, което, като е изрично определено от ЛУАИФ от трета държава, действа от негово име в отношенията му с власти, клиенти, органи и контрагенти на ЛУАИФ от трета държава в Съюза във връзка със задълженията на последното съгласно настоящата директива;
х)
„ливъридж“ означава всеки метод, при който ЛУАИФ увеличава експозицията на управляван от него АИФ независимо дали посредством заемане на парични средства или ценни книжа или чрез ливъридж, включен в деривативни позиции, или по друг начин;
ц)
„управление на АИФ“ означава изпълнение най-малко на функциите по управление на инвестиции, посочени в точка 1, букви а) и б) от приложение I, за един или повече АИФ;
ч)
„предлагане“ означава всяка пряка или непряка оферта или продажба, по инициатива или от името на ЛУАИФ, на дялове или акции от управляван от него АИФ на инвеститори с местоживеене или седалище в Съюза;
ш)
„главен АИФ“ означава всеки АИФ, в който друг АИФ инвестира или към който има експозиция в съответствие с буква м);
щ)
„референтна държава-членка“ означава държавата-членка, определена в съответствие с член 37, параграф 4;
аа)
„АИФ от трета държава“ означава всеки АИФ, който не е АИФ от ЕС;
аб)
„ЛУАИФ от трета държава“ означава всяко ЛУАИФ, което не е ЛУАИФ от ЕС;
ав)
„некотирано дружество“ означава всяко дружество със седалище в Съюза, чиито акции не са допуснати за търгуване на регулиран пазар по смисъла на член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО;
аг)
„собствен капитал“ означава собствен капитал по смисъла на членове 56-67 от Директива 2006/48/ЕО;
ад)
„предприятие майка“ означава предприятие майка по смисъла на членове 1 и 2 от Директива 83/349/ЕИО;
ае)
„основен борсов посредник“ означава кредитна институция, регулиран инвестиционен посредник или друг субект, подлежащ на пруденциално регулиране и текущ надзор, който предлага услуги на професионалните инвеститори, основно за финансиране и изпълнение на сделки с финансови инструменти като контрагент, и който може също така да предлага други услуги като клиринг и сетълмент на сделки, услуги по отговорно пазене, заемане на ценни книжа, съобразени с нуждите технически услуги и средства за оперативна поддръжка;
аж)
„професионален инвеститор“ означава всеки инвеститор, който е считан за професионален клиент или при поискване може да бъде третиран като професионален клиент по смисъла на приложение II към Директива 2004/39/ЕО;
аз)
„квалифицирано участие“ означава всяко пряко или непряко участие в ЛУАИФ, което представлява 10 % или повече от капитала или от правата на глас в съответствие с членове 9 и 10 от Директива 2004/109/ЕО, като се отчитат условията за сумиране на участието, предвидени в член 12, параграфи 4 и 5 от посочената директива, или което прави възможно упражняването на значително влияние върху управлението на ЛУАИФ, в което е това участие;
аи)
„представители на служителите“ означава представители на служителите по смисъла на определението в член 2, буква д) от Директива 2002/14/ЕО;
ай)
„инвеститор на дребно“ означава инвеститор, който не е професионален инвеститор;
ак)
„дъщерно предприятие“ означава дъщерно предприятие по смисъла на членове 1 и 2 от Директива 83/349/ЕИО;
ал)
„надзорни органи“, когато се използва във връзка с АИФ от трета държава, означава националните органи на трета държава, които съгласно законов или подзаконов нормативен акт имат правомощия да упражняват надзор върху АИФ;
ам)
„надзорни органи“, когато се използва във връзка с ЛУАИФ от трета държава, означава националните органи на трета държава, които съгласно законов или подзаконов нормативен акт имат правомощия да упражняват надзор върху ЛУАИФ;
ан)
„предприятия със специална цел дейности по секюритизация“ означава предприятия, чиято единствена цел е да извършват секюритизация или секюритизации по смисъла на член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 24/2009 на Европейската централна банка от 19 декември 2008 г. относно статистиката на активите и пасивите на дружествата със специална инвестиционна цел, занимаващи се със секюритизационни транзакции (23), както и други дейности, подходящи за постигането на тази цел;
ао)
„ПКИПЦК“ означава предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа, получило разрешение съгласно член 5 от Директива 2009/65/ЕО.
2. За целите на параграф 1, буква аг) от настоящия член се прилагат mutatis mutandis членове 13-16 от Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно капиталовата адекватност на инвестиционните посредници и кредитните институции (24).
3. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
методите на ливъридж по смисъла на параграф 1, буква х), включително финансовите и/или правно-организационни структури, в които участват трети лица, контролирани от съответния АИФ, и
б)
начините на изчисляване на ливъриджа.
4. Европейският надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (ЕОЦКП) разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на видовете ЛУАИФ, когато това е от значение за прилагането на настоящата директива и за осигуряването на еднакви условия за нейното прилагане.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 5
Определяне на ЛУАИФ
1. Държавите-членки правят необходимото за всеки АИФ, управляван съгласно настоящата директива, да бъде определено само едно ЛУАИФ, което да отговаря за спазването на настоящата директива. Това ЛУАИФ е:
а)
външно управляващо лице, което е юридическо лице, назначено от АИФ или от негово име, и на което за срока на това назначение е възложено управлението на АИФ (външно ЛУАИФ), или
б)
самият АИФ, когато правно-организационната му форма позволява вътрешно управление и управителният му орган реши да не назначава външно ЛУАИФ, като в такъв случай АИФ получава разрешение в качеството на ЛУАИФ.
2. Когато външното ЛУАИФ не може да осигури спазването на изискванията на настоящата директива, за което отговаря АИФ или друг субект, действащ от негово име, то веднага уведомява компетентните органи на своята държава-членка по произход и, когато е приложимо, компетентните органи на съответния АИФ от ЕС. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ изискат от ЛУАИФ да предприеме необходимите действия за коригиране на ситуацията.
3. Ако независимо от предприемането на действията, посочени в параграф 2, несъответствието не бъде отстранено и доколкото то се отнася за ЛУАИФ от ЕС или АИФ от ЕС, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ изискват от последното да се оттегли като ЛУАИФ на съответния АИФ. В такъв случай АИФ не може повече да бъде предлаган в Съюза. Когато става въпрос за ЛУАИФ от трета държава, което управлява АИФ от трета държава, АИФ не може повече да бъде предлаган в Съюза. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ уведомяват веднага компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
ГЛАВА II
РАЗРЕШЕНИЯ НА ЛУАИФ
Член 6
Условия за започване на дейност като ЛУАИФ
1. Държавите-членки гарантират, че ЛУАИФ не управляват АИФ, освен ако не са получили разрешение в съответствие с настоящата директива.
ЛУАИФ, които са получили разрешение в съответствие с настоящата директива, трябва във всеки един момент да отговарят на условията за получаване на разрешение, предвидени в настоящата директива.
2. Държавите-членки изискват външните ЛУАИФ да не извършват никаква друга дейност, освен дейностите, посочени в приложение I към настоящата директива, и допълнителното управление на ПКИПЦК въз основа на разрешение по Директива 2009/65/ЕО.
3. Държавите-членки изискват вътрешно управлявани АИФ да не извършват никаква друга дейност, освен вътрешното управление на съответния АИФ в съответствие с приложение I.
4. Чрез дерогация от параграф 2, държавите-членки могат да разрешат на външно ЛУАИФ да предоставя следните услуги:
а)
управление на инвестиционни портфейли, включително на портфейли, притежавани от пенсионни фондове и институции за професионално пенсионно осигуряване в съответствие с член 19, параграф 1 от Директива 2003/41/ЕО, съгласно мандатите, дадени от инвеститорите въз основа на преценка за всеки отделен клиент;
б)
второстепенни услуги, включващи:
i)
инвестиционно консултиране,
ii)
съхранение и управление, свързани с акции или дялове на предприятия за колективно инвестиране,
iii)
получаване и предаване на поръчки във връзка с един или повече финансови инструменти.
5. Съгласно настоящата директива ЛУАИФ нямат право да извършват:
а)
единствено услугите, посочени в параграф 4;
б)
второстепенните услуги, посочени в параграф 4, буква б), без при това да имат разрешение да предоставят услугите по параграф 4, буква а);
в)
единствено дейностите, посочени в точка 2 от приложение I; или
г)
услугите, посочени в точка 1, буква а) от приложение I, без същевременно да предоставят услугите, посочени в точка 1, буква б) от приложение I или обратното.
6. Член 2, параграф 2 и членове 12, 13 и 19 от Директива 2004/39/ЕО се прилагат за предоставянето от страна на ЛУАИФ на услугите, посочени в параграф 4 на настоящия член.
7. Държавите-членки изискват от ЛУАИФ да предоставят на компетентните органи на своята държава-членка по произход информацията, необходима за постоянното наблюдение за спазването на условията, предвидени в настоящата директива.
8. Инвестиционните посредници, получили разрешително съгласно Директива 2004/39/ЕО, и кредитните институции, лицензирани съгласно Директива 2006/48/ЕО, не са длъжни да получат разрешение съгласно настоящата директива, за да могат да предоставят инвестиционни услуги, като например управление на индивидуални портфейли, във връзка с АИФ. Въпреки това инвестиционните посредници могат пряко или косвено да предлагат или да продават дялове или акции от АИФ на инвеститори в Съюза, само доколкото дяловете или акциите могат да бъдат предлагани на пазара в съответствие с настоящата директива.
Член 7
Заявление за издаване на разрешение
1. Държавите-членки изискват ЛУАИФ да подадат заявление за издаване на разрешение пред компетентните органи на тяхната държава-членка по произход.
2. Държавите-членки изискват ЛУАИФ, което подава заявление за издаване на разрешение, да представи на компетентните органи на своята държава-членка по произход следната информация във връзка с ЛУАИФ:
а)
информация за лицата, които на практика управляват дейността на ЛУАИФ;
б)
идентификационни данни за акционерите или членовете на ЛУАИФ, преки или непреки, физически или юридически лица, които имат квалифицирано участие, и данни за размера на това участие;
в)
програма за дейността, определяща организационната структура на ЛУАИФ, включително информация за това как ЛУАИФ възнамерява да изпълни задълженията си съгласно глави II, III, IV, както и, когато е приложимо, съгласно глави V, VI, VII и VIII;
г)
информация за политиките и практиките във връзка с възнагражденията съгласно член 13;
д)
информация относно мерките за делегиране и вторично делегиране на трети лица на функциите, посочени в член 20.
3. Държавите-членки изискват ЛУАИФ, което подава заявление за издаване на разрешение, да представи на компетентните органи на своята държава-членка по произход и следната информация за АИФ, които възнамерява да управлява:
а)
информация относно инвестиционните стратегии, включително видовете базови фондове, ако АИФ е фонд на фондове, и политиката на ЛУАИФ за използване на ливъридж, и относно рисковия профил и други характеристики на АИФ, които управлява или възнамерява да управлява, включително информация относно държавите-членки или трети държави, на чиято територия АИФ са установени или се очаква да бъдат установени;
б)
информация относно мястото на установяване на главния АИФ, ако АИФ е захранващ АИФ;
в)
устава или учредителните документи на всеки АИФ, който ЛУАИФ възнамерява да управлява;
г)
информация относно мерките за определяне на депозитаря в съответствие с член 21 за всеки АИФ, който ЛУАИФ възнамерява да управлява;
д)
всякаква допълнителна информация по член 23, параграф 1 за всеки АИФ, който ЛУАИФ управлява или възнамерява да управлява.
4. Когато управляващо дружество е получило разрешение съгласно Директива 2009/65/ЕО (наричано по-нататък „управляващо ПКИПЦК дружество“) и подаде заявление за издаване на разрешение на ЛУАИФ съгласно настоящата директива, компетентните органи не могат да изискват от управляващото ПКИПЦК дружество да предоставя информация или документи, които управляващото ПКИПЦК дружество вече е предоставило, когато е подало заявление за издаване на разрешение съгласно Директива 2009/65/ЕО, при условие че въпросната информация или документи са актуални.
5. Компетентните органи всяко тримесечие информират ЕОЦКП за разрешенията, които са издадени или отнети в съответствие с настоящата глава.
ЕОЦКП поддържа централен публичен регистър, в който са посочени всички ЛУАИФ, получили разрешение съгласно настоящата директива, списък на управляваните и/или предлагани в Съюза АИФ от такива ЛУАИФ и компетентният надзорен орган за всяко такова ЛУАИФ. Регистърът е достъпен в електронен формат.
6. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на информацията, която трябва да се предостави на компетентните органи при подаване на заявление за издаване на разрешение на ЛУАИФ, включително програмата за дейността.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
7. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за предоставянето на информацията, предвидена в параграф 6, първа алинея.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 8
Условия за издаване на разрешение
1. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ не издават разрешение, освен ако:
а)
са убедени, че ЛУАИФ ще може да изпълни условията на настоящата директива;
б)
ЛУАИФ разполага с достатъчен начален и собствен капитал в съответствие с член 9;
в)
лицата, които на практика управляват дейността на ЛУАИФ, имат достатъчно добра репутация и достатъчен опит по отношение на инвестиционните стратегии на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, като имената на тези лица, както и на всяко лице, което ги заменя в изпълнението на техните функции, се съобщават незабавно на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и решенията във връзка с управлението на дейността на ЛУАИФ се вземат от най-малко две лица, отговарящи на тези условия;
г)
акционерите или членовете на ЛУАИФ, които имат квалифицирано участие, са подходящи предвид необходимостта от добро и разумно управление на ЛУАИФ, и
д)
главното управление и седалището на ЛУАИФ са разположени в една и съща държава-членка.
Разрешението е валидно във всички държави-членки.
2. Провеждат се консултации със съответните компетентни органи на другите заинтересовани държави-членки преди издаването на разрешение на следните ЛУАИФ:
а)
дъщерно предприятие на друго ЛУАИФ, на управляващо ПКИПЦК дружество, на инвестиционен посредник, на кредитна институция или на застрахователно предприятие, получили разрешение в друга държава-членка;
б)
дъщерно предприятие на предприятието майка на друго ЛУАИФ, на управляващо ПКИПЦК дружество, на инвестиционен посредник, на кредитна институция или на застрахователно предприятие, получили разрешение в друга държава-членка, и
в)
дружество, контролирано от същите физически или юридически лица, които контролират друго ЛУАИФ или контролират управляващо ПКИПЦК дружество, инвестиционен посредник, кредитна институция или застрахователно предприятие, получили разрешение в друга държава-членка.
3. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ отказват да издадат разрешение, ако са възпрепятствани да изпълняват ефективно своите надзорни функции поради:
а)
тесни връзки между ЛУАИФ и други физически или юридически лица;
б)
законовите, подзаконовите или административните разпоредби на трета държава, които се прилагат по отношение на физически или юридически лица, с които ЛУАИФ поддържа тесни връзки;
в)
трудности във връзка с прилагането на тези законови, подзаконови или административни разпоредби.
4. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ могат да ограничат обхвата на разрешението, по-специално по отношение на инвестиционните стратегии на АИФ, които ЛУАИФ има право да управлява.
5. В срок от три месеца от подаването на пълно заявление компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират писмено заявителя дали е издадено или е отказано издаването на разрешение. Компетентните органи могат да удължат този срок с още три месеца, когато считат това за необходимо поради конкретните обстоятелства по случая и след като са уведомили ЛУАИФ за това.
За целите на настоящия параграф дадено заявление се счита за пълно, ако ЛУАИФ е представило най-малко информацията, посочена в член 7, параграф 2, букви а)-г) и член 7, параграф 3, букви а) и б).
ЛУАИФ могат да започнат да управляват АИФ, като прилагат инвестиционните стратегии, описани в заявлението в съответствие с член 7, параграф 3, буква а), в своите държави-членки по произход, веднага след като получат разрешение за това, но не по-рано от един месец след представяне на евентуално липсващата информация по член 7, параграф 2, буква д) и член 7, параграф 3, букви в), г) и д).
6. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на:
а)
изискванията, приложими за ЛУАИФ по параграф 3;
б)
изискванията, приложими за акционерите и членовете с квалифицирано участие, посочени в параграф 1, буква г);
в)
пречките, които могат да възпрепятстват ефективното упражняване на надзорните функции на компетентните органи.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 9
Начален капитал и собствен капитал
1. Държавите-членки изискват ЛУАИФ, което е вътрешно управляван АИФ, да разполага с начален капитал от най-малко 300 000 EUR.
2. Когато ЛУАИФ е назначено за външно лице, управляващо АИФ, ЛУАИФ трябва да разполага с начален капитал от най-малко 125 000 EUR.
3. Когато стойността на портфейлите на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, надхвърли 250 милиона евро, ЛУАИФ осигурява допълнителен собствен капитал. Този допълнителен собствен капитал възлиза на 0,02 % от стойността, с която портфейлите на ЛУАИФ надхвърлят 250 милиона евро, но въпреки това изискваната обща сума на първоначалния капитал и допълнителните средства не трябва да надхвърля 10 милиона евро.
4. За целите на параграф 3 АИФ, управлявани от ЛУАИФ, включително АИФ, по отношение на които ЛУАИФ е делегирало функции в съответствие с член 20, с изключение на портфейли от АИФ, които ЛУАИФ управлява въз основа на делегиране, се считат за портфейли на ЛУАИФ.
5. Независимо от параграф 3 собственият капитал на ЛУАИФ не може никога да спада под размера, изискван съгласно член 21 от Директива 2006/49/ЕО.
6. Държавите-членки могат да разрешат на ЛУАИФ да не осигуряват до 50 % от допълнителния собствен капитал, посочен в параграф 3, ако се ползват от гаранция за същата сума, предоставена от кредитна институция или от застрахователно предприятие, чието седалище се намира в държава-членка или в трета държава, в която за тях се прилагат пруденциални правила, които компетентните органи считат за равностойни на правилата, установени в правото на Съюза.
7. За да се покрият евентуални рискове, свързани с професионалната отговорност, която може да бъде породена в резултат на осъществяваната от ЛУАИФ съгласно настоящата директива дейност, вътрешно управляваните АИФ и външните ЛУАИФ:
а)
трябва да разполагат с допълнителен собствен капитал, който е достатъчен за покриването на евентуални рискове, свързани с отговорността, породена от професионална небрежност; или
б)
трябва да имат застраховка за професионална отговорност за отговорността, породена от професионална небрежност, която е съобразена с покритите рискове.
8. Собственият капитал, включително допълнителният собствен капитал, посочен в параграф 7, буква а), се инвестира в ликвидни активи или в активи, които могат да бъдат осребрени лесно и в кратък срок и не включват спекулативни позиции.
9. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки във връзка с параграф 7 от настоящия член за конкретизиране на:
а)
рисковете, които трябва да покриват допълнителният капитал или застраховката за професионална отговорност;
б)
условията за определяне доколко са подходящи допълнителният собствен капитал или покритието на застраховката за професионална отговорност; и
в)
начина за определяне на текущите корекции на допълнителния собствен капитал или на покритието на застраховката за професионална отговорност.
10. С изключение на параграфи 7 и 8 и на делегираните актове, приети съгласно параграф 9, настоящият член не се прилага за ЛУАИФ, които са управляващи ПКИПЦК дружества.
Член 10
Промени в обхвата на разрешението
1. Държавите-членки изискват ЛУАИФ да уведомят компетентните органи на своята държава-членка по произход за всякакви съществени промени в условията за първоначалното разрешение, по-специално съществени промени в информацията, предоставена в съответствие с член 7, преди внасянето на тези промени.
2. Ако компетентните органи на държавата-членка по произход решат да наложат ограничения или да отхвърлят тези промени, те информират ЛУАИФ за това в срок от един месец след получаване на уведомлението. Компетентните органи могат да удължат този срок с най-много един месец, когато считат това за необходимо поради конкретните обстоятелства по случая и след като са уведомили ЛУАИФ за това. Промените се внасят, ако съответните компетентни органи не са се противопоставили на това в съответния срок за преценка.
Член 11
Отнемане на разрешението
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ могат да отнемат разрешението, издадено на ЛУАИФ, в случай че то:
а)
не използва разрешението в рамките на 12 месеца, изрично се откаже от разрешението или е прекратило дейността по настоящата директива през предходните шест месеца, освен ако държавата-членка не е предвидила, че в тези случаи разрешението се обезсилва;
б)
е получило разрешение въз основа на неверни твърдения или по друг неправомерен начин;
в)
вече не отговаря на условията, при които е издадено разрешението;
г)
вече не отговаря на изискванията на Директива 2006/49/ЕО, ако неговото разрешение включва и услугата по управление на портфейл въз основа на преценка, посочена в член 6, параграф 4, буква а) от настоящата директива;
д)
е извършило тежки или системни нарушения на разпоредбите, приети в съответствие с настоящата директива; или
е)
попада в някоя от хипотезите, в които националното право, предвижда отнемане на разрешението във връзка с въпроси, които са извън приложното поле на настоящата директива.
ГЛАВА III
УСЛОВИЯ ВЪВ ВРЪЗКА С ДЕЙНОСТТА НА ЛУАИФ
РАЗДЕЛ 1
Общи изисквания
Член 12
Общи принципи
1. Държавите-членки гарантират, че във всеки един момент ЛУАИФ отговарят на следните условия:
а)
при изпълнение на своите дейности действат честно, с необходимите умения, грижа и внимание и коректност;
б)
действат в интерес на АИФ или на инвеститорите в управляваните от тях АИФ и на целостта на пазара;
в)
имат и използват ефективно ресурсите и процедурите, необходими за нормалното провеждане на тяхната стопанска дейност;
г)
предприемат всички разумни стъпки за избягване на конфликти на интереси, а когато те не могат да бъдат избегнати, установяват, управляват и наблюдават, и когато е целесъобразно, разкриват тези конфликти на интереси, за да не могат те да накърнят интересите на АИФ и техните инвеститори и за да се гарантира, че управляваните от тях АИФ са третирани справедливо;
д)
спазват всички нормативни изисквания, приложими за осъществяването на тяхната стопанска дейност, така че да работят в интерес на АИФ или на инвеститорите на управляваните от тях АИФ и на целостта на пазара;
е)
третират справедливо всички инвеститори на АИФ.
Никой инвеститор в АИФ няма право на преференциално третиране, освен ако това не е посочено в устава на съответния АИФ или в неговите учредителни документи.
2. Всяко ЛУАИФ, чието разрешение включва и услугата по управление на портфейл въз основа на преценка, посочена в член 6, параграф 4, буква а):
а)
няма право да инвестира целия или част от портфейла на клиента в дялове или акции от управляваните от него АИФ, освен ако не получи предварително общо одобрение от клиента;
б)
по отношение на услугите, посочени в член 6, параграф 4, за него се прилага Директива 97/9/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 3 март 1997 г. относно схемите за обезщетение на инвеститорите (25).
3. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на критериите, които ще прилагат съответните компетентни органи, за да преценят дали ЛУАИФ спазват задълженията си по параграф 1.
Член 13
Възнаграждения
1. Държавите-членки изискват ЛУАИФ да установят за категориите персонал - включително висшето ръководство, служителите, поемащи рискове, и служителите с контролни функции, както и всеки служител, чието общо възнаграждение го поставя в същата категория възнаграждения като на висшето ръководство и на служителите, поемащи рискове - чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковия профил на ЛУАИФ или върху рисковия профил на управляваните от тях АИФ, политики и практики във връзка с възнагражденията, които са в съответствие с разумното и ефективно управление на риска и го насърчават, и които не насърчават поемането на рискове, несъобразени с рисковите профили, устава или учредителните документи на управляваните от тях АИФ.
ЛУАИФ определят политиките и практиките във връзка с възнагражденията в съответствие с приложение II.
2. ЕОЦКП разработва насоки за разумни политики за възнагражденията, които са в съответствие с приложение II. Тези насоки отчитат принципите на разумната политика за възнагражденията, посочени в Препоръка 2009/384/ЕО, размера на ЛУАИФ и на управляваните от тях АИФ, вътрешната им организация, както и естеството, обхвата и сложността на техните дейности. ЕОЦКП си сътрудничи тясно с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) (ЕБО).
Член 14
Конфликт на интереси
1. Държавите-членки изискват ЛУАИФ да предприемат всички необходими мерки за установяването на конфликтите на интереси, които възникват в хода на управлението на един или повече АИФ между:
а)
ЛУАИФ, включително неговите ръководители, служители или всяко лице, пряко или непряко свързано с него чрез упражняването на контрол, и управлявания от него АИФ или инвеститорите в този АИФ;
б)
АИФ или инвеститорите в този АИФ и друг АИФ или инвеститорите в този АИФ;
в)
АИФ или инвеститорите в този АИФ и друг клиент на ЛУАИФ;
г)
АИФ или инвеститорите в този АИФ и ПКИПЦК, управлявано от ЛУАИФ, или инвеститорите в това ПКИПЦК; или
д)
двама клиенти на ЛУАИФ.
ЛУАИФ поддържат и прилагат ефективни организационни и административни механизми с оглед предприемането на всички разумни стъпки за установяването, предотвратяването, управлението и наблюдението на конфликти на интереси, за да не могат те да накърнят интересите на АИФ и техните инвеститори.
ЛУАИФ отделят в рамките на собствената си работна среда задачите и отговорностите, които могат да бъдат считани за несъвместими една с друга или които могат евентуално да породят системни конфликти на интереси. ЛУАИФ преценяват дали техните работни условия могат да доведат до други съществени конфликти на интереси и ги разкриват на инвеститорите в АИФ.
2. Когато организационните механизми, въведени от ЛУАИФ с цел установяване, предотвратяване, управление и наблюдение на конфликтите на интереси, не са достатъчни, за да гарантират с необходимата сигурност предотвратяването на рисковете от накърняване на интересите на инвеститорите, ЛУАИФ ясно разкрива пред инвеститорите общия характер или източниците на конфликти на интереси, преди да започне дейността си от тяхно име, и разработва подходящи политики и процедури.
3. Когато ЛУАИФ ползва услугите на основен борсов посредник от името на АИФ, условията се установяват в писмен договор. По-специално всяка възможност за прехвърляне и повторна употреба на активи на АИФ се предвижда в този договор и съответства на устава или учредителните документи на АИФ. В договора се предвижда депозитарят да бъде уведомен за него.
ЛУАИФ проявяват необходимите умения, грижа и внимание при избора и определянето на основните борсови посредници, с които ще бъде сключен договор.
4. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
видовете конфликти на интереси, посочени в параграф 1;
б)
разумните стъпки, които се очаква ЛУАИФ да предприемат във връзка със структурите и организационните и административните процедури, за да установяват, предотвратяват, управляват, наблюдават и разкриват конфликтите на интереси.
Член 15
Управление на риска
1. ЛУАИФ осигуряват функционално и йерархично отделяне на функциите по управление на риска от оперативните звена, включително от функциите по управление на портфейл.
Функционалното и йерархичното отделяне на функциите по управление на риска в съответствие с първа алинея подлежи на преглед от страна на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ в съответствие с принципа на пропорционалност, като се приема, че ЛУАИФ във всеки един случай е в състояние да докаже, че конкретните гаранции срещу конфликтите на интереси позволяват независимото извършване на дейности по управление на риска и че процесът на управление на риска отговаря на изискванията на настоящия член и е неизменно ефективен.
2. ЛУАИФ въвеждат подходящи системи за управление на риска, за да идентифицират, измерват, управляват и наблюдават по подходящ начин всички рискове от значение за инвестиционната стратегия за всеки АИФ и на които е изложен или може да бъде изложен всеки АИФ.
ЛУАИФ правят преглед на системите за управление на риска на подходящи интервали от време, но не по-рядко от веднъж годишно, и при необходимост ги адаптират.
3. Като минимално изискване ЛУАИФ:
а)
когато инвестират от името на АИФ съгласно инвестиционната стратегия, целите и рисковия профил на АИФ, прилагат процес за комплексна проверка, който е целесъобразен, документиран и се актуализира редовно;
б)
гарантират, че рисковете, свързани с всяка инвестиционна позиция на АИФ, както и общият им ефект върху портфейла на АИФ, могат да бъдат правилно идентифицирани, измерени, управлявани и контролирани във всеки един момент, включително чрез използването на подходящи процедури за стрес-тестове;
в)
гарантират, че рисковият профил на АИФ отговаря на размера и структурата на портфейла, на инвестиционните стратегии и целите на АИФ, заложени в устава или в учредителните документи, проспекта и документите за офертата на АИФ.
4. ЛУАИФ определят максимално ниво на ливъридж, което те могат да използват от името на всеки управляван от тях АИФ, както и обхвата на правото за повторно използване на обезпечение или гаранция, което би могло да бъде предоставено по договореностите за ливъридж, като се взема предвид, inter alia:
а)
вида АИФ;
б)
инвестиционната стратегия на АИФ;
в)
източниците на използвания от АИФ ливъридж;
г)
всяка друга взаимовръзка или съответни отношения с други институции за финансови услуги, които биха могли да породят системен риск;
д)
необходимостта от ограничаване на експозицията към всеки отделен контрагент;
е)
до каква степен е обезпечено използването на ливъридж;
ж)
съотношението между активи и пасиви;
з)
мащаба, естеството и обема на дейността на ЛУАИФ на съответните пазари.
5. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
системите за управление на риска, които трябва да бъдат използвани от ЛУАИФ във връзка с рисковете, които те поемат от името на управляваните от тях АИФ;
б)
подходящата периодичност на прегледа на системата за управление на риска;
в)
начина, по който функцията по управление на риска да се отдели функционално и йерархично от оперативните подразделения, включително функцията по управление на портфейл;
г)
конкретните гаранции срещу конфликтите на интереси, посочени в параграф 1, втора алинея;
д)
изискванията, посочени в параграф 3.
Член 16
Управление на ликвидността
1. За всеки управляван от тях АИФ, различен от АИФ от затворен тип, който не използва ливъридж, ЛУАИФ използват подходяща система за управление на ликвидността и приемат процедури, които им позволяват да наблюдават риска по отношение на ликвидността на АИФ и да обезпечат съответствието на ликвидния профил на инвестициите на АИФ с поетите задължения.
ЛУАИФ редовно провеждат стрес-тестове при обичайни и при извънредни условия, свързани с ликвидността, които им дават възможност да оценят ликвидния риск за АИФ и съответно да наблюдават ликвидния риск на АИФ.
2. За всеки управляван от тях АИФ ЛУАИФ осигуряват последователност на инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката на обратно изкупуване.
3. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
системите и процедурите за управление на ликвидността; и
б)
начина на съгласуване на инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката на обратно изкупуване съгласно параграф 2.
Член 17
Инвестиции в секюритизирани позиции
С цел да се осигури междусекторна последователност и да се премахнат несъответствията между интересите на дружества, които преструктурират кредити в търгуеми ценни книжа, и инициаторите по смисъла на член 4, точка 41 от Директива 2006/48/ЕО, и ЛУАИФ, които инвестират в такива ценни книжа или други финансови инструменти от името на един или повече АИФ, Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за определяне на изискванията в следните области:
а)
изисквания, на които трябва да отговаря инициаторът, спонсорът или първоначалният кредитор, за да може определено ЛУАИФ да инвестира в ценни книжа или други финансови инструменти от този вид, емитирани след 1 януари 2011 г., от името на един или повече АИФ, включително изисквания, които да гарантират, че инициаторът, спонсорът или първоначалният кредитор запазва нетен икономически интерес от най-малко 5 %;
б)
качествени изисквания, на които трябва да отговарят ЛУАИФ, които инвестират в тези ценни книжа или в други финансови инструменти от името на един или повече АИФ.
РАЗДЕЛ 2
Организационни изисквания
Член 18
Общи принципи
1. Държавите-членки изискват от ЛУАИФ да използват във всеки един момент достатъчни и подходящи човешки и технически ресурси, необходими за доброто управление на АИФ.
По-специално, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, като отчитат естеството на управляваните от ЛУАИФ АИФ, изискват от него да притежава надеждни административни и счетоводни процедури, механизми за контрол и сигурност при електронната обработка на данни и подходящи механизми за вътрешен контрол, включващи по-специално правила относно личните сделки на служителите му или притежаването или управлението на инвестиции с цел инвестиране за собствена сметка, и които гарантират най-малкото, че всяка сделка с участието на АИФ може да бъде проследена, като се установят произходът ѝ, страните по нея, естеството ѝ, времето и мястото на осъществяването ѝ, както и че активите на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, са инвестирани в съответствие с устава или учредителните документи на АИФ и с действащите нормативни разпоредби.
2. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на процедурите и механизмите, посочени в параграф 1.
Член 19
Оценка
1. ЛУАИФ гарантират, че във всеки от управляваните от тях АИФ са установени подходящи и последователни процедури, позволяващи да се извърши точна и независима оценка на активите на АИФ в съответствие с настоящия член, с приложимото национално право, както и с устава или учредителните документи на АИФ.
2. Правилата за оценка на активите и за изчисляване на нетната стойност на активите на дял или акция на АИФ се определят в законодателството на държавата, в която е установен АИФ и/или в устава или в учредителните документи на АИФ.
3. ЛУАИФ гарантират също така, че нетната стойност на активите на дял или акция от АИФ се изчислява и съобщава на инвеститорите в съответствие с настоящия член, приложимото национално право и устава или учредителните документи на АИФ.
Използваните процедури за оценка гарантират, че активите се оценяват и нетната стойност на активите на дял или акция се изчислява най-малко веднъж годишно.
При АИФ от отворен тип тези оценки и изчисления се извършват също така с периодичност, която е подходяща както предвид активите, с които разполага АИФ, така и предвид неговата политика за емитиране и обратно изкупуване.
При АИФ от затворен тип тези оценки и изчисления се извършват също така при увеличаване или намаляване на капитала от съответния АИФ.
Инвеститорите се уведомяват за оценките и изчисленията по начина, предвиден в устава или учредителните документи на съответния АИФ.
4. ЛУАИФ гарантират, че функцията по оценяване се изпълнява от:
а)
външен оценител, който е физическо или юридическо лице, независимо от АИФ, ЛУАИФ и от всяко друго лице с тесни връзки с АИФ или ЛУАИФ; или
б)
самото ЛУАИФ, при условие че функцията по оценяване е функционално независима от управлението на портфейл, а политиката за възнагражденията и други мерки гарантират ограничаването на конфликтите на интереси и предотвратяването на неправомерно влияние върху служителите.
Определеният за даден АИФ депозитар не може да бъде назначаван за външен оценител на този АИФ, освен ако не е отделил функционално и йерархично изпълнението на функциите си на депозитар от задачите си като външен оценител и възможните конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкривани на инвеститорите в АИФ.
5. Когато външен оценител изпълнява функцията по оценяване, ЛУАИФ доказва, че:
а)
външният оценител подлежи на задължителна, призната от закона професионална регистрация или за него се прилагат законови или подзаконови разпоредби или правила за професионално поведение;
б)
външният оценител може да предостави достатъчни професионални гаранции, че е в състояние да изпълнява ефективно съответната функция по оценяване в съответствие с параграфи 1, 2 и 3; и
в)
при назначаването на външния оценител са спазени изискванията на член 20, параграфи 1 и 2 и на делегираните актове, приети съгласно член 20, параграф 7.
6. Назначеният външен оценител не може да делегира функцията по оценяване на трето лице.
7. ЛУАИФ уведомяват за назначаването на външен оценител компетентните органи на държавата-членка по произход, които могат да изискат на негово място да бъде назначен друг външен оценител, ако не са спазени условията, предвидени в параграф 5.
8. Оценяването се извършва безпристрастно и с дължимите умения, грижа и внимание.
9. Когато функцията по оценяване не се изпълнява от независим външен оценител, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ могат да изискат от ЛУАИФ да подложи своите процедури за оценяване и/или оценки на проверката на външен оценител или, когато е целесъобразно, на одитор.
10. ЛУАИФ отговарят за точната оценка на активите на АИФ, изчисляването на нетната стойност на активите и публикуването на тази нетна стойност на активите. Следователно в никакъв случай фактът, че ЛУАИФ е назначило външен оценител, не засяга отговорността на ЛУАИФ към АИФ и неговите инвеститори.
Независимо от първа алинея и от всякакви договорености в противен смисъл, външният оценител носи отговорност пред ЛУАИФ за всяка претърпяна от ЛУАИФ загуба в резултат на неизпълнение на задълженията на външния оценител, поради небрежност или умишлено.
11. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
критериите, приложими към процедурите за точна оценка на активите и за изчисляване на нетната стойност на активите на дял или акция;
б)
професионалните гаранции, които външният оценител трябва да е в състояние да представи, за да изпълнява ефективно функцията по оценяване;
в)
подходящата периодичност на оценката, извършвана от АИФ от отворен тип, предвид активите, с които разполага АИФ, и предвид неговата политика за емитиране и обратно изкупуване.
РАЗДЕЛ 3
Делегиране на функциите на ЛУАИФ
Член 20
Делегиране
1. ЛУАИФ, които възнамеряват да делегират на трети лица изпълнението на функциите си от тяхно име, уведомяват компетентните органи на своята държава-членка по произход преди договореностите за делегирането да породят действие. Следните условия трябва да бъдат спазени:
а)
ЛУАИФ трябва да бъде в състояние да обоснове цялата си структура на делегиране с обективни причини;
б)
подизпълнителят трябва да разполага с достатъчно ресурси за изпълнението на съответните задачи и лицата, които на практика управляват стопанската дейност на подизпълнителя, трябва да са с достатъчно добра репутация и с достатъчен опит;
в)
когато делегирането се отнася до управление на портфейл или до управление на риска, те се делегират само на предприятия, които са получили разрешение или са регистрирани за целите на управлението на активи и подлежат на надзор, или, когато това условие не може да бъде изпълнено, единствено при спазване на условието за получаване на предварително одобрение от компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ;
г)
когато делегирането се отнася до управление на портфейл или до управление на риска, делегирано на предприятие от трета държава, в допълнение към изискванията по буква в) трябва да се осигури сътрудничество между компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и надзорния орган на това предприятие;
д)
делегирането не трябва да ограничава ефективността на надзора върху ЛУАИФ, и по-специално не трябва да възпрепятства ЛУАИФ да действа или да управлява АИФ в интерес на инвеститорите;
е)
ЛУАИФ трябва да е в състояние да докаже, че подизпълнителят отговаря на изискванията и е способен да поеме въпросните функции, че е избран с цялата дължима грижа и че ЛУАИФ може да наблюдава ефективно във всеки един момент изпълнението на делегираната дейност, да дава по всяко време допълнителни указания на подизпълнителя и да оттегля делегирането незабавно, когато това е в интерес на инвеститорите.
ЛУАИФ редовно прави преглед на предоставяните от всеки подизпълнител услуги.
2. Не се делегира управление на портфейл или управление на риска на:
а)
депозитаря или на подизпълнител на депозитаря; или
б)
друг субект, чиито интереси могат да противоречат на интересите на ЛУАИФ или на инвеститорите в АИФ, освен ако този субект не е отделил функционално и йерархично изпълнението на своите задачи, свързани с управление на портфейл или управление на риска, от другите свои евентуално несъвместими задачи и възможните конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкрити на инвеститорите в АИФ.
3. Фактът, че ЛУАИФ е делегирало функции на трето лице, или евентуалното допълнително вторично делегиране не засягат неговата отговорност към АИФ и инвеститорите в него и то не следва да делегира своите функции в такава степен, че по същество да не може повече да бъде считано за лице, управляващо АИФ, и в такава степен, че да се превърне в „пощенска кутия“.
4. Третите лица могат да делегират вторично всяка от функциите, които са им делегирани, ако са изпълнени следните условия:
а)
ЛУАИФ е дало съгласието си преди вторичното делегиране;
б)
ЛУАИФ е информирало компетентните органи на държавата-членка по произход преди договореностите за вторичното делегиране да започнат да се прилагат;
в)
условията, предвидени в параграф 1, като се приема, че позоваването на „подизпълнител“ се счита за позоваване на „вторичен подизпълнител“.
5. Не може да се делегира вторично управление на портфейл или управление на риска на:
а)
депозитаря или на подизпълнител на депозитаря, или
б)
всеки друг субект, чиито интереси могат да противоречат на интересите на ЛУАИФ или на инвеститорите в АИФ, освен ако този субект не е отделил функционално и йерархично изпълнението на своите задачи, свързани с управление на портфейл или управление на риска, от другите свои евентуално несъвместими задачи и възможните конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкрити на инвеститорите в АИФ.
Съответният подизпълнител редовно прави преглед на предоставяните от всеки вторичен подизпълнител услуги.
6. Когато вторичният подизпълнител допълнително делегира някоя от функциите, които са му делегирани, предвидените в параграф 4 условия се прилагат mutatis mutandis.
7. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
условията за изпълнение на изискванията, посочени в параграфи 1, 2, 4 и 5;
б)
условията, при които се счита, че ЛУАИФ е делегирало функциите си в такава степен, че се е превърнало в „пощенска кутия“ и вече не може да се счита за лице, управляващо АИФ, както е посочено в параграф 3.
РАЗДЕЛ 4
Депозитар
Член 21
Депозитар
1. ЛУАИФ осигуряват определянето на един депозитар за всеки управляван от тях АИФ в съответствие с настоящия член.
2. Определянето на депозитаря се удостоверява с писмен договор. Договорът, inter alia, урежда обмена на информация, считан за необходим с цел да се позволи на депозитаря да изпълнява функциите си по отношение на АИФ, за който е определен за депозитар, както е посочено в настоящата директива и в други приложими законови, подзаконови или административни разпоредби.
3. Депозитарят е:
а)
кредитна институция със седалище на територията на Съюза, която е лицензирана в съответствие с Директива 2006/48/ЕО;
б)
инвестиционен посредник със седалище на територията на Съюза, за който се прилагат изискванията за капиталова адекватност в съответствие с член 20, параграф 1 от Директива 2006/49/ЕО, включително изискванията за капиталова адекватност по отношение на оперативния риск, който има разрешително в съответствие с Директива 2004/39/ЕО и който предоставя и допълнителна услуга за съхранение и администриране на финансови инструменти за сметка на клиенти в съответствие с раздел Б, точка 1 от приложение I към Директива 2004/39/ЕО; във всички случаи такива инвестиционни посредници трябва да притежават собствен капитал, чийто размер не е по-малък от този на началния капитал, посочен в член 9 от Директива 2006/49/ЕО; или
в)
друга категория институции, която подлежи на пруденциално регулиране и текущ надзор и която към 21 юли 2011 г. попада в категориите институции, определени от държавите-членки като отговарящи на условията за депозитар съгласно член 23, параграф 3 от Директива 2009/65/ЕО.
Само за АИФ от трета държава и без да се засягат разпоредбите на параграф 5, буква б), депозитарят може да бъде също така кредитна институция или друг субект от същото естество като субектите, посочени в първа алинея, букви а) и б) от настоящия параграф, при условие че са изпълнени условията по параграф 6, буква б).
В допълнение държавите-членки могат да разрешат по отношение на някои АИФ, при които правото за обратно изкупуване не може да се упражнява в срок от пет години от датата на първоначалните инвестиции и които в съответствие с основната си инвестиционна политика обикновено не инвестират в активи, които трябва да бъдат държани на отговорно пазене в съответствие с разпоредбите на параграф 8, буква а), или обикновено инвестират в емитенти или некотирани дружества с цел евентуално да придобият контрол върху такива дружества в съответствие с член 26, депозитарят да може да бъде субект, който изпълнява функциите на депозитар като част от професионални или стопански дейности, за които този субект подлежи на задължителна, призната от закона професионална регистрация или във връзка с които се прилагат законови или подзаконови разпоредби или правила за професионално поведение, и който може да осигури достатъчни финансови и професионални гаранции, които да му позволят да изпълнява ефективно съответните функции на депозитар и задълженията, присъщи на тези функции.
4. За да се избегнат конфликтите на интереси между депозитаря, ЛУАИФ и/или АИФ и/или неговите инвеститори:
а)
ЛУАИФ не може да осъществява дейност като депозитар;
б)
основен борсов посредник, който действа като контрагент на АИФ, не може да действа като депозитар за този АИФ, освен ако не е отделил функционално и йерархично изпълнението на функциите си на депозитар от задачите си като основен борсов посредник и ако възможните конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкривани на инвеститорите в АИФ. Делегирането от депозитаря на неговите задачи по отговорно пазене на такъв основен борсов посредник е допустимо в съответствие с параграф 11, ако са изпълнени съответните условия.
5. Депозитарят е установен в едно от следните места:
а)
за АИФ от ЕС - в държавата-членка по произход на АИФ;
б)
за АИФ от трета държава - в третата държава, в която е установен АИФ, или в държавата-членка по произход на ЛУАИФ, управляващо АИФ, или в референтната държава-членка на ЛУАИФ, управляващо АИФ.
6. Без да се засягат изискванията, предвидени в параграф 3, при определянето на депозитар, който е установен в трета държава, във всеки един момент се прилагат следните условия:
а)
компетентните органи на държавите-членки, в които се планира да се предлагат дяловете или акциите от АИФ от трета държава, и - доколкото те са различни, на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, са подписали договорености за сътрудничество и обмен на информация с компетентните органи на депозитаря;
б)
депозитарят подлежи на ефективно пруденциално регулиране, включително в областта на минималните капиталови изисквания, и на надзор, които имат същите последици като правото на Съюза и които се прилагат ефективно;
в)
третата държава, в която е установен депозитарят, не е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF;
г)
държавите-членки, в които се планира да се предлагат дяловете или акциите от АИФ от трета държава, и - доколкото тя е различна - държавата-членка по произход на ЛУАИФ, са подписали с третата държава, в която е установен депозитарят, споразумение, което е изцяло в съответствие със стандартите, установени в член 26 от Примерната данъчна конвенция на ОИСР относно доходите и капитала, и което осигурява ефективен обмен на информация по данъчни въпроси, включително многостранни данъчни споразумения;
д)
депозитарят носи договорна отговорност пред АИФ или пред инвеститорите в АИФ в съответствие с параграфи 12 и 13 и изрично приема да спазва параграф 11.
Когато компетентен орган на друга държава-членка не е съгласен с оценката, направена относно прилагането на първа алинея, букви а), в) или д) от компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Въз основа на посочените в параграф 17, буква б) критерии Комисията приема актове за изпълнение, в които посочва, че пруденциалното регулиране и надзор на третата държава имат същите последици като правото на Съюза и се прилагат ефективно. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 59, параграф 2.
7. Депозитарят като цяло гарантира подходящо наблюдение на паричните потоци на АИФ и в частност гарантира, че всички плащания, извършени от инвеститорите или от тяхно име при записването на дялове или акции от АИФ, са получени и че всички парични средства на АИФ са осчетоводени по парични сметки, открити на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, или на името на депозитаря, действащ от името на АИФ, в един от субектите, посочени в член 18, параграф 1, букви а), б) и в) от Директива 2006/73/ЕО, или друг субект от същото естество на съответния пазар, на който са необходими парични сметки, при условие че този субект подлежи на ефективно пруденциално регулиране и надзор, които имат същите последици като правото на Съюза и които се прилагат ефективно и в съответствие с принципите, установени в член 16 от Директива 2006/73/ЕО.
Когато паричните сметки са открити на името на депозитаря, действащ от името на АИФ, паричните средства на субекта, посочен в първа алинея, и собствените парични средства на депозитаря не се осчетоводяват по тези сметки.
8. Активите на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, се поверяват на депозитаря за съхранение, както следва:
а)
за финансови инструменти, които могат да бъдат държани на отговорно пазене:
i)
депозитарят държи на отговорно пазене всички финансови инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, открита в книгите на депозитаря, и всички финансови инструменти, които могат да бъдат физически предадени на депозитаря,
ii)
за тази цел депозитарят гарантира, че всички финансови инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, открита в книгите на депозитаря, се вписват в книгите на депозитаря в отделни сметки в съответствие с принципите, посочени в член 16 от Директива 2006/73/ЕО, като сметките са открити на името на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, за да може във всеки един момент те да бъдат ясно разграничени като принадлежащи на АИФ в съответствие с приложимото право;
б)
за други активи:
i)
депозитарят проверява собствеността на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, върху тези активи, и съхранява данни за активите, за които е убеден, че са собственост на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ,
ii)
преценката дали АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, е собственик на такива активи се основава на информацията или документите, предоставени от АИФ или ЛУАИФ, и на доказателства, които не са представени от тях, ако има такива,
iii)
депозитарят актуализира тези данни.
9. В допълнение към задачите, посочени в параграфи 7 и 8, депозитарят:
а)
гарантира, че продажбата, емитирането, обратното изкупуване, откупуването и обезсилването на дялове или акции от АИФ се извършват в съответствие с приложимото национално право и с устава или учредителните документи на АИФ;
б)
гарантира, че стойността на дяловете или акциите от АИФ е изчислена в съответствие с приложимото национално право, устава или учредителните документи на АИФ и процедурите, предвидени в член 19;
в)
изпълнява указанията на ЛУАИФ, освен когато те противоречат на приложимото национално право или на устава или учредителните документи на АИФ;
г)
гарантира, че при сделки с активи на АИФ всички плащания се превеждат на АИФ в обичайните срокове;
д)
гарантира, че приходът на АИФ се разпределя в съответствие с приложимото национално право и устава или учредителните документи на АИФ.
10. В съответствие със своите съответни функции ЛУАИФ и депозитарят действат честно, коректно, професионално, независимо и в интерес на АИФ или на инвеститорите в АИФ.
Депозитарят не може да извършва дейности по отношение на АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, които могат да породят конфликти на интереси между АИФ, инвеститорите в АИФ, ЛУАИФ и депозитаря, освен ако депозитарят не е отделил функционално и йерархично изпълнението на функциите си на депозитар от своите други евентуално несъвместими задачи и възможните конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкривани на инвеститорите в АИФ.
Активите, посочени в параграф 8, не могат да бъдат повторно използвани от депозитаря без предварителното съгласие на АИФ, или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ.
11. Депозитарят не може да делегира на трети лица нито една от функциите си, описани в настоящия член, с изключение на посочените в параграф 8.
Депозитарят може да делегира на трети лица функциите, посочени в параграф 8, при спазване на следните условия:
а)
задачите не се делегират с намерението да се избегне спазването на изискванията на настоящата директива;
б)
депозитарят може да докаже, че съществува обективна причина за делегирането;
в)
депозитарят е проявил всички дължими умения, грижа и внимание при избора и определянето на всяко трето лице, на което иска да делегира част от задачите си, и продължава да проявява всички дължими умения, грижа и внимание при периодичния преглед и постоянното наблюдение на всяко трето лице, на което е делегирал част от задачите си, и на правилата на третото лице по отношение на делегираните му задачи; и
г)
депозитарят е гарантирал, че третото лице отговаря на следните условия във всеки един момент на изпълнението на задачите, които са му делегирани:
i)
третото лице има правно-организационна структура и експертен опит, които са подходящи и пропорционални предвид естеството и сложността на активите на АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, които са му били поверени,
ii)
за задачите по отговорно пазене, посочени в параграф 8, буква а), третото лице подлежи в рамките на съответната юрисдикция на ефективно пруденциално регулиране, включително в областта на минималните капиталови изисквания, и на надзор и третото лице подлежи на периодичен външен одит, чрез който се гарантира, че то действително владее финансовите инструменти,
iii)
третото лице отделя активите на клиентите на депозитаря от собствените си активи и от активите на депозитаря, така че те да могат във всеки един момент да бъдат ясно разграничени като принадлежащи на клиентите на даден депозитар,
iv)
третото лице не може да използва активите без предварителното съгласие на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, и предварително уведомяване на депозитаря, и
v)
третото лице спазва общите задължения и забрани, посочени в параграфи 8 и 10.
Без да се засяга втора алинея, буква г), подточка ii), когато съгласно правото на трета държава се изисква определени финансови инструменти да се държат на отговорно пазене от местен субект и никой местен субект не отговаря на изискванията за делегиране, предвидени в посочената буква, депозитарят може да делегира своите функции на подобен местен субект само до степента, до която това се изисква от правото на третата държава и само докато няма местни субекти, които отговарят на изискванията за делегиране, при спазване на следните изисквания;
а)
инвеститорите в съответния АИФ трябва да са били надлежно уведомени, че това делегиране се изисква поради правни ограничения в правото на третата държава, както и за обстоятелствата, обосноваващи делегирането, преди да направят инвестицията; и
б)
АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, трябва да даде указания на депозитаря да делегира отговорното пазене на такива финансови инструменти на подобен местен субект.
Третото лице може на свой ред да делегира вторично тези функции, при спазване на същите условия. В такъв случай параграф 13 се прилага mutatis mutandis към съответните лица.
За целите на настоящия параграф предоставянето на услуги, определени в Директива 98/26/ЕО, от системите за сетълмент на ценни книжа, определени за целите на същата директива, или предоставянето на сходни услуги от системи за сетълмент на ценни книжа на трета държава, не се счита за делегиране на функциите по отговорно пазене.
12. Депозитарят носи отговорност пред АИФ или пред инвеститорите в АИФ за загубата от самия него или от трето лице, на което е делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, държани на отговорно пазене в съответствие с параграф 8, буква а).
В случай на такава загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене, депозитарят без неоправдано забавяне възстановява на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, финансов инструмент от същия вид или паричната му равностойност. Депозитарят не носи отговорност, ако може да докаже, че загубата е вследствие на външно събитие, което е извън неговия контрол, чиито последици биха били неизбежни независимо от всички разумни усилия за предотвратяването им.
Депозитарят носи отговорност пред АИФ или пред инвеститорите в АИФ за всяка друга загуба, понесена от тях в резултат на неизпълнение, поради небрежност или умишлено, на задълженията на депозитаря съгласно настоящата директива.
13. Делегирането съгласно параграф 11 не засяга отговорността на депозитаря.
Без да се засяга първа алинея от настоящия параграф, в случай на загуба на финансови инструменти, държани на отговорно пазене от трето лице съгласно параграф 11, депозитарят може да бъде освободен от отговорност, ако може да докаже, че:
а)
са изпълнени всички изисквания за делегирането на неговите задачи по отговорно пазене, посочени в параграф 11, втора алинея;
б)
има писмен договор между депозитаря и третото лице, с който изрично се прехвърля отговорността на депозитаря на това трето лице и се позволява на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, да предяви претенции срещу третото лице във връзка със загубата на финансови инструменти или на депозитаря да предяви тези претенции от тяхно име; и
в)
има писмен договор между депозитаря и АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, с който изрично се позволява освобождаване от отговорност на депозитаря и се посочва обективната причина за сключване на договор за такова освобождаване.
14. Освен това, когато съгласно правото на третата държава се изисква определени финансови инструменти да се държат на отговорно пазене от местен субект и никой местен субект не отговаря на изискванията за делегиране, предвидени в параграф 11, буква г), подточка ii), депозитарят може да бъде освободен от отговорност, ако са изпълнени следните условия:
а)
уставът или учредителните документи на съответния АИФ изрично позволяват такова освобождаване при условията, предвидени в настоящия параграф;
б)
инвеститорите в съответния АИФ са били надлежно уведомени за това освобождаване и за обстоятелствата, обосноваващи освобождаването, преди да направят инвестицията;
в)
АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, са дали указания на депозитаря да делегира отговорното пазене на такива финансови инструменти на местен субект;
г)
има писмен договор между депозитаря и АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, с който изрично се позволява такова освобождаване; както и
д)
има писмен договор между депозитаря и третото лице, с който изрично се прехвърля отговорността на депозитаря на този местен субект и с който се позволява на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, да предяви претенции срещу местния субект във връзка със загубата на финансови инструменти или на депозитаря да предяви тези претенции от тяхно име.
15. Отговорността пред инвеститорите в АИФ може да се търси пряко или косвено чрез ЛУАИФ в зависимост от правния характер на отношението между депозитаря, ЛУАИФ и инвеститорите.
16. При поискване депозитарят предоставя на своите компетентни органи достъп до всяка информация, която е получил при изпълнение на задълженията си и която може да бъде необходима на компетентните органи на АИФ или ЛУАИФ. Ако компетентните органи на АИФ или ЛУАИФ са различни от тези на депозитаря, компетентните органи на депозитаря незабавно съобщават получената информация на компетентните органи на АИФ или ЛУАИФ.
17. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
елементите, които трябва да бъдат включени в писмения договор, посочен в параграф 2;
б)
общите критерии за оценяване на това, дали пруденциалното регулиране и надзор на третите държави, посочени в параграф 6, буква б), имат същите последици като правото на Съюза и дали се прилагат ефективно;
в)
условията за изпълнение на функциите на депозитар съгласно параграфи 7, 8 и 9, включително:
i)
вида на финансовите инструменти, които трябва да се включат в обхвата на задълженията по отговорно пазене на депозитаря в съответствие с параграф 8, буква а),
ii)
условията, при спазване на които депозитарят може да изпълнява задълженията си по отговорно пазене по отношение на финансовите инструменти, регистрирани в централен депозитар, и
iii)
условията, при спазване на които депозитарят съхранява издадените поименно финансови инструменти, регистрирани при емитент или в друг регистър в съответствие с параграф 8, буква б);
г)
задълженията за полагане на дължима грижа на депозитарите съгласно параграф 11, буква в);
д)
задължението за отделяне съгласно параграф 11, буква г), подточка iii);
е)
условията, при спазване на които, и обстоятелствата, при които финансовите инструменти на отговорно пазене се считат за загубени;
ж)
кои събития се считат за външни събития извън възможния контрол, чиито последици биха били неизбежни независимо от всички разумни усилия за предотвратяването им съгласно параграф 12;
з)
условията, при спазване на които, и обстоятелствата, при които съществува обективна причина за сключване на договор за освобождаване съгласно параграф 13.
ГЛАВА IV
ИЗИСКВАНИЯ ЗА ПРОЗРАЧНОСТ
Член 22
Годишен отчет
1. ЛУАИФ предоставя, за всеки управляван от него АИФ от ЕС и за всеки АИФ, който предлага в Съюза, годишен отчет за всяка финансова година не по-късно от шест месеца след края на финансовата година. Годишният отчет се предоставя на инвеститорите при поискване. Годишният отчет се предоставя на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и, по целесъобразност, на държавата-членка по произход на АИФ.
Когато от АИФ се изисква да публикува годишен финансов отчет в съответствие с Директива 2004/109/ЕО, при поискване на инвеститорите се представя само посочената в параграф 2 допълнителна информация, самостоятелно или като допълнителна част на годишния финансов отчет. Във втория случай годишният отчет се публикува не по-късно от четири месеца след края на финансовата година.
2. Годишният отчет съдържа най-малко следното:
а)
баланс или отчет за активите и пасивите;
б)
отчет за приходите и разходите за финансовата година;
в)
отчет за дейността през финансовата година;
г)
всички съществени промени в информацията, посочена в член 23, през финансовата година, за която се отнася отчетът;
д)
общия размер на възнагражденията за финансовата година, с разбивка за фиксирани и променливи възнаграждения, изплатени от ЛУАИФ на неговите служители, броя на получателите и, при необходимост, отсрочените възнаграждения, платени от АИФ;
е)
общата сума на възнаграждението, с разбивка по категории за висшето ръководство и членовете на персонала на ЛУАИФ, чиито действия имат съществено въздействие върху рисковия профил на АИФ.
3. Счетоводната информация, съдържаща се в годишния отчет, се изготвя в съответствие със счетоводните стандарти на държавата-членка по произход на АИФ или в съответствие със счетоводните стандарти на третата държава и счетоводните правила, предвидени в устава или учредителните документи на АИФ.
Счетоводната информация, съдържаща се в годишния отчет, трябва да бъде проверена и заверена от едно или повече лица, имащи законно признато право да одитират счетоводни документи в съответствие с Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 17 май 2006 г. относно задължителния одит на годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети (26). Докладът на одитора заедно с евентуалните резерви се възпроизвежда без съкращения в годишния отчет.
Чрез дерогация от втора алинея, държавите-членки могат да разрешат на ЛУАИФ, които предлагат АИФ от трета държава, да подложат годишните отчети на тези АИФ на одит, който отговаря на международните одиторски стандарти, действащи в държавата, в която е седалището на АИФ.
4. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на съдържанието и формата на годишния отчет. Тези мерки са съобразени с вида на АИФ, към който се прилагат.
Член 23
Разкриване на информация на инвеститорите
1. ЛУАИФ предоставят за всеки управляван от тях АИФ от ЕС, и за всеки АИФ, който предлагат в Съюза, в съответствие с устава или учредителните документи на АИФ, на инвеститорите в АИФ, преди да са инвестирали в АИФ, следната информация, както и всички последващи съществени изменения, свързани с нея:
а)
описание на инвестиционната стратегия и целите на АИФ, информация за мястото на установяване на всеки главен АИФ и за мястото на установяване на базовите фондове, ако АИФ е фонд, инвестиращ във фондове, описание на видовете активи, в които АИФ може да инвестира, на техниките, които може да прилага, както и на всички свързани с тях рискове, всички приложими ограничения за инвестиране, обстоятелствата, при които АИФ може да използва ливъридж, позволените видове и източници на ливъридж и на свързаните с тях рискове, всички ограничения за използването на ливъридж и всякакви условия за повторно използване на обезпечения или активи, както и максималното ниво на ливъридж, което ЛУАИФ има право да използва от името на АИФ;
б)
описание на процедурите, с които АИФ може да променя инвестиционната си стратегия или инвестиционната си политика, или и двете;
в)
описание на основните правни последици от установените във връзка с инвестирането договорни отношения, включително информация за компетентната юрисдикция, за приложимото право и за наличието или липсата на правни инструменти, предвиждащи признаване и изпълнение на съдебни решения на територията, на която е установен АИФ;
г)
идентификационни данни на ЛУАИФ, на депозитаря на АИФ, на одитора и на всички други доставчици на услуги, както и описание на техните задължения и на правата на инвеститорите;
д)
описание на начина, по който ЛУАИФ осигурява спазването на изискванията на член 9, параграф 7;
е)
описание на всички делегирани от ЛУАИФ функции по управление, посочени в приложение I, и на всички функции по съхранение, делегирани от депозитаря, идентификационни данни на подизпълнителя и евентуалните конфликти на интереси, които това делегиране на функции би могло да породи;
ж)
описание на процедурата на АИФ за оценяване и на методологията за оценяване стойността на активите, включително на използваните методи за оценка на активите, чиято стойност е трудно определима, в съответствие с член 19;
з)
описание на управлението на ликвидния риск на АИФ, включително на правата на обратно изкупуване както при обичайни, така и при извънредни обстоятелства, и съществуващите договорености за обратно изкупуване с инвеститорите;
и)
описание на всички такси, комисиони и разходи, които пряко или косвено се поемат от инвеститорите, както и на максималните им размери;
й)
описание на начина, по който ЛУАИФ осигурява равностойно третиране на инвеститорите и, в случай че даден инвеститор получи преференциално третиране или правото да получи преференциално третиране, описание на това преференциално третиране, вида инвеститори, които получават такова преференциално третиране, и, когато е целесъобразно, техните правни или икономически връзки с АИФ или ЛУАИФ;
к)
последния годишен отчет по член 22;
л)
реда и условията за емитиране и продажба на дялове или акции;
м)
последната нетна стойност на активите на АИФ или последната пазарна цена на дял или акция на АИФ в съответствие с член 19;
н)
резултатите на АИФ в исторически план, ако има информация за тях;
о)
идентификационни данни на основния борсов посредник и описание на всички съществени договорености на АИФ с неговите основни борсови посредници и начина на управление на конфликтите на интереси в тази връзка и уговорките в договора с депозитаря относно възможността за прехвърляне и повторно използване на активите на АИФ и информация за евентуалното прехвърляне на отговорност на основния борсов посредник;
п)
описание на начина и момента на разкриване на информацията, която се изисква по параграфи 4 и 5.
2. ЛУАИФ информира инвеститорите, преди да инвестират в АИФ, за евентуални договорености на депозитаря, позволяващи на последния да се освободи от отговорност в съответствие с член 21, параграф 13. ЛУАИФ информира своевременно инвеститорите и за всички промени във връзка с отговорността на депозитаря.
3. Когато от АИФ се изисква да публикува проспект в съответствие с Директива 2003/71/ЕО или в съответствие с националното право, в допълнение към информацията в проспекта трябва да бъде предоставена само информацията, посочена в параграфи 1 и 2, отделно или като допълнителна информация в проспекта.
4. ЛУАИФ периодично разкриват на инвеститорите за всеки управляван от тях АИФ от ЕС и за всеки АИФ, който предлагат в Съюза, информация за:
а)
процента на активите на АИФ, които подлежат на специално третиране поради нисколиквидния им характер;
б)
всички нови подходи за управление на ликвидността на АИФ;
в)
текущия рисков профил на АИФ и системите за управление на риска, прилагани от ЛУАИФ за управление на тези рискове.
5. ЛУАИФ, които управляват един или повече АИФ от ЕС, използващи ливъридж, или предлагат в Съюза един или повече АИФ, използващи ливъридж, редовно разкриват за всеки такъв АИФ:
а)
всички промени в максималното ниво на ливъридж, което ЛУАИФ може да използва от името на АИФ, както и всички права за повторно използване на обезпечения или всяка предоставена гаранция съгласно договореностите за ливъридж;
б)
общия размер на използвания ливъридж от този АИФ.
6. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на задълженията на ЛУАИФ за разкриване на информация, посочени в параграфи 4 и 5, включително честотата, с която се разкрива информацията, посочена в параграф 5. Тези мерки са съобразени с вида на ЛУАИФ, към който се прилагат.
Член 24
Задължения за докладване на компетентните органи
1. ЛУАИФ редовно докладва на компетентните органи в своята държава-членка по произход информация за основните пазари и инструменти, в които извършва търговия от името на управляваните от него АИФ.
То предоставя информация за основните инструменти, с които търгува, за пазарите, на които е член или на които търгува активно, и за основните експозиции и най-важните концентрации за всеки управляван от него АИФ.
2. ЛУАИФ предоставя на компетентните органи на своята държава-членка по произход за всеки управляван от него АИФ от ЕС и за всеки АИФ, който предлага в Съюза, следното:
а)
процента на активите на АИФ, които подлежат на специално третиране поради нисколиквидния им характер;
б)
всички нови подходи за управление на ликвидността на АИФ;
в)
текущия рисков профил на АИФ и системите за управление на риска, прилагани от ЛУАИФ за управление на пазарния риск, ликвидния риск, риска от контрагента и на други рискове, включително оперативния риск;
г)
информация за основните категории активи, в които е инвестирал АИФ; и
д)
резултатите от стрес-тестовете, проведени в съответствие с член 15, параграф 3, буква б) и член 16, параграф 1, втора алинея.
3. При поискване ЛУАИФ предоставя на компетентните органи на своята държава-членка по произход следните документи:
а)
годишен отчет за всеки управляван от него АИФ от ЕС и за всеки АИФ, който предлага в Съюза, за всяка финансова година в съответствие с член 22, параграф 1;
б)
в края на всяко тримесечие - подробен списък на всички управлявани от него АИФ.
4. ЛУАИФ, управляващо АИФ, използващи значителен ливъридж, предоставя на компетентните органи на своята държава-членка по произход информация за общото ниво на ливъридж, използвано от всеки управляван от него АИФ, класификация на този ливъридж според това, дали е резултат от заемане на парични средства или ценни книжа или е включен във финансови деривативи, както и доколко активите на АИФ са използвани повторно в рамките на договорености, свързани с ливъридж.
Тази информация включва идентификационни данни на петте най-големи източници на заемни парични средства или ценни книжа за всеки АИФ, управляван от ЛУАИФ, и за размера на ливъриджа, получен от всеки от тези източници за всеки от тези АИФ.
За ЛУАИФ от трета държава задълженията за докладване, посочени в настоящия параграф, се ограничават до управляваните от тях АИФ от ЕС и АИФ от трета държава, които предлагат в Съюза.
5. Когато това е необходимо за ефективното наблюдение на системния риск, компетентните органи на държавата-членка по произход могат периодично или в конкретен случай да изискват допълнителна информация освен описаната в настоящия член. Компетентните органи информират ЕОЦКП за изискванията за допълнителна информация.
При извънредни обстоятелства и когато това е необходимо, за да се осигури стабилността и целостта на финансовата система или да се насърчи дългосрочният устойчив растеж, ЕОЦКП може да поиска от компетентните органи на държавата-членка по произход да наложат допълнителни изисквания за докладване.
6. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на:
а)
кога се счита, че се използва значителен ливъридж за целите на параграф 4; и
б)
задълженията за докладване и предоставяне на информация, предвидени в настоящия член.
Тези мерки отчитат необходимостта от избягване на прекомерната административна тежест за компетентните органи.
ГЛАВА V
ЛУАИФ, УПРАВЛЯВАЩИ ОСОБЕНИ ВИДОВЕ АИФ
РАЗДЕЛ 1
ЛУАИФ, управляващи АИФ, използващи ливъридж
Член 25
Използване на информация от компетентните органи, сътрудничество в областта на надзора и ограничения на ливъриджа
1. Държавите-членки гарантират, че компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ използват информацията, която се събира съгласно член 24, за да установят доколко използването на ливъридж допринася за увеличаване на системния риск във финансовата система, рисковете от дезорганизация на пазарите или рисковете за икономическия ръст в дългосрочен план.
2. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ гарантират, че цялата информация, събрана в съответствие с член 24 за всички ЛУАИФ, върху които те упражняват надзор, както и информацията, събрана в съответствие с член 7, се предоставя на разположение на компетентните органи на други съответни държави-членки, на ЕОЦКП и на ЕССР чрез установените в член 50 процедури за сътрудничество в областта на надзора. Те предоставят незабавно информацията чрез тези процедури, както и на двустранна основа на компетентните органи на други пряко заинтересовани държави-членки, ако ЛУАИФ, за което отговарят, или управляван от него АИФ би могъл да представлява значителен източник на риск от контрагента за кредитна институция или други системно важни институции в други държави-членки.
3. ЛУАИФ доказва, че ограниченията на ливъриджа, определени за всеки управляван от него АИФ, са разумни и че спазва тези ограничения във всеки един момент. Компетентните органи оценяват рисковете, които би породило използването на ливъридж от ЛУАИФ за управляваните от него АИФ, и когато преценят, че това е необходимо за осигуряване на стабилността и целостта на финансовата система, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, след като уведомят ЕОЦКП, ЕССР и компетентните органи на съответния АИФ, налагат ограничения на нивото на ливъридж, което ЛУАИФ има право да използва, или други ограничения, свързани с управлението на АИФ, по отношение на управляваните от него АИФ, за да ограничат възможността използването на ливъридж да доведе до увеличаване на системния риск във финансовата система или на рисковете от дезорганизация на пазарите. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ уведомяват надлежно ЕОЦКП, ЕССР и компетентните органи на АИФ за предприетите в тази насока действия чрез установените в член 50 процедури.
4. Уведомлението по параграф 3 се извършва най-малко десет работни дни преди момента, от който се планира мярката да започне да се прилага или да бъде подновена. Уведомлението съдържа сведения за планираната мярка, причините за вземане на мярката и моментът, от който се планира мярката да започне да се прилага. При извънредни обстоятелства компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ могат да решат предложената мярка да започне да се прилага в срока по първо изречение.
5. ЕОЦКП улеснява и координира процеса, и по-специално се стреми да гарантира, че компетентните органи следват последователен подход по отношение на мерките, предложени от компетентните органи съгласно параграф 3.
6. След получаване на уведомлението по параграф 3 ЕОЦКП отправя съвети до компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ относно мярката, която е предложена или взета. Тези съвети може по-конкретно да засягат въпроса, дали условията за предприемане на действия могат да се считат за изпълнени и дали мерките са целесъобразни, както и въпроса за продължителността на мерките.
7. Въз основа на информацията, получена съгласно параграф 2, и след като вземе предвид съветите на ЕССР, ЕОЦКП може да прецени, че ливъриджът, използван от дадено ЛУАИФ или група от ЛУАИФ, поражда значителен риск за стабилността и целостта на финансовата система и може да отправи съвети до компетентните органи, като посочи коригиращите мерки, които трябва да бъдат взети, включително ограниченията на нивото на ливъридж, което има право да използва това ЛУАИФ или група от ЛУАИФ. ЕОЦКП веднага уведомява съответните компетентни органи, ЕССР и Комисията за всяко такова решение.
8. Ако даден компетентен орган има намерение да предприеме действия, които се отклоняват от съветите на ЕОЦКП по параграфи 6 и 7, той информира ЕОЦКП, като посочва причините за това. ЕОЦКП може да оповести факта, че отделен компетентен орган не се съобразява или не възнамерява да се съобразява с неговите съвети. ЕОЦКП също така може да вземе решение за всеки отделен случай да публикува причините за несъобразяването с неговите съвети, посочени от компетентния орган. Съответните компетентни органи се уведомяват предварително за това публикуване.
9. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за определяне на принципите, в които се посочва при какви обстоятелства компетентните органи прилагат разпоредбите на параграф 3, като отчитат различните стратегии на АИФ, различните пазарни условия, при които действат АИФ, и евентуалните проциклични ефекти от прилагането на тези разпоредби.
РАЗДЕЛ 2
Задължения на ЛУАИФ, управляващи АИФ, които придобиват контрол върху некотирани дружества и емитенти
Член 26
Приложно поле
1. Настоящият раздел се прилага за:
а)
ЛУАИФ, управляващи един или повече АИФ, които самостоятелно или съвместно въз основа на споразумение, целящо придобиване на контрол, придобиват контрол върху некотирано дружество в съответствие с параграф 5;
б)
ЛУАИФ, които си сътрудничат с един или повече ЛУАИФ въз основа на споразумение, съгласно което управляваните съвместно от тях АИФ придобиват контрол върху некотирано дружество в съответствие с параграф 5.
2. Настоящият раздел не се прилага, когато съответните некотирани дружества са:
а)
малки и средни предприятия по смисъла на член 2, параграф 1 от приложението към Препоръка 2003/361/ЕО на Комисията от 6 май 2003 г. относно определението за микро-, малки и средни предприятия (27); или
б)
предприятия със специална цел придобиване, стопанисване или управление на недвижими имоти.
3. Без да се засягат параграфи 1 и 2 от настоящия член, член 27, параграф 1 се прилага също за ЛУАИФ, управляващи АИФ, които придобиват участие в некотирано дружество, което не им дава контрол.
4. Член 28, параграфи 1, 2 и 3 и член 30 се прилагат и за ЛУАИФ, управляващи АИФ, които придобиват контрол върху емитенти. За целите на тези членове параграфи 1 и 2 от настоящия член се прилагат mutatis mutandis.
5. За целите на настоящия раздел при некотираните дружества „контрол“ означава притежаването на повече от 50 % от правата на глас в дружествата.
Ако е установен контрол по първа алинея, при изчисляването на процента на правата на глас, притежавани от съответния АИФ, в допълнение към правата на глас, притежавани пряко от съответния АИФ, се вземат предвид правата на глас на следните:
а)
всяко предприятие, контролирано от АИФ; и
б)
всяко физическо или юридическо лице, което действа от свое име, но за сметка на АИФ или от името на предприятие, контролирано от АИФ.
Процентът на правата на глас се изчислява въз основа на всички акции с право на глас, независимо от това дали упражняването на тези права е временно ограничено.
Независимо от член 4, параграф 1, подточка i), за целите на член 28, параграфи 1, 2 и 3 и член 30 по отношение на емитенти контролът се определя в съответствие с член 5, параграф 3 от Директива 2004/25/ЕО.
6. Настоящият раздел се прилага при условията и ограниченията, предвидени в член 6 от Директива 2002/14/ЕО.
7. Настоящият раздел се прилага, без да се засягат приетите от държавите-членки по-строги правила в областта на придобиването на участие в емитенти и некотирани дружества на тяхна територия.
Член 27
Уведомяване за придобиването на значително участие и контрол върху некотирани дружества
1. Когато даден АИФ придобие, разпорежда се или притежава акции от некотирано дружество, държавите-членки изискват от управляващото го ЛУАИФ да уведоми компетентните органи на своята държава-членка по произход за дела на правата на глас в некотираното дружество, притежавани от АИФ, във всеки един момент, когато този дял достигне, надхвърли или падне под праговете от 10 %, 20 %, 30 %, 50 % и 75 %.
2. Когато даден АИФ самостоятелно или съвместно придобие контрол върху некотирано дружество съгласно член 26, параграф 1, във връзка с параграф 5 от посочения член, държавите-членки изискват от ЛУАИФ, управляващо такъв АИФ, да уведоми за придобиването на контрол от АИФ следните лица:
а)
некотираното дружество;
б)
акционерите, чиито идентификационните данни и адреси са известни на ЛУАИФ или могат да бъдат предоставени от некотираното дружество или от регистър, до който ЛУАИФ има или може да получи достъп; и
в)
компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ.
3. Изискваното съгласно параграф 2 уведомление съдържа следната допълнителна информация:
а)
новото разпределение на правата на глас;
б)
условията, при спазване на които е придобит контролът, включително идентификационните данни на отделните участващи акционери, всяко физическо или юридическо лице с право да упражнява права на глас от тяхно име, както и, когато е приложимо, веригата предприятия, чрез които реално се упражняват правата на глас;
в)
датата, на която е придобит контролът.
4. В своето уведомление до некотираното дружество ЛУАИФ изисква от управителния орган на дружеството да информира без неоправдано забавяне представителите на служителите или, когато няма такива, самите служители за придобиването на контрол от АИФ, управляван от ЛУАИФ, и да им предостави информацията, посочена в параграф 3. ЛУАИФ полага всички възможни усилия с цел да гарантира, че представителите на служителите или, когато няма такива, самите служители са надлежно информирани от управителния орган в съответствие с настоящия член.
5. Уведомленията, посочени по параграфи 1, 2 и 3, се извършват възможно най-бързо и не по-късно от десет работни дни след датата, на която АИФ е достигнал, надхвърлил или паднал под съответния праг или е придобил контрол върху некотираното дружество.
Член 28
Предоставяне на информация при придобиване на контрол
1. Когато даден АИФ, самостоятелно или съвместно, придобие контрол върху некотирано дружество или емитент съгласно член 26, параграф 1, във връзка с параграф 5 от посочения член, държавите-членки изискват от ЛУАИФ, управляващо такъв АИФ, да предостави информацията, посочена в параграф 2 от настоящия член на:
а)
съответното дружество;
б)
акционерите на дружеството, чиито идентификационни данни и адреси са известни на ЛУАИФ или могат да бъдат получени от дружеството или от регистър, до който ЛУАИФ има или може да получи достъп; и
в)
компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ.
Държавите-членки могат да изискват информацията, посочена в параграф 2, да бъде предоставена и на компетентните органи на некотираното дружество, които държавите-членки могат да посочат за тази цел.
2. ЛУАИФ предоставя:
а)
идентификационните данни на ЛУАИФ, които самостоятелно или въз основа на споразумение с други ЛУАИФ управляват АИФ, които са придобили контрол;
б)
политиката за предотвратяване и управляване на конфликти на интереси, по-специално между ЛУАИФ, АИФ и дружеството, включително информация за конкретните гаранции, създадени с цел да се гарантира, че всяко споразумение е сключено в условията на равнопоставеност между ЛУАИФ и/или АИФ и дружеството; и
в)
политиката за вътрешна и външна комуникация във връзка с дружеството, по-специално по отношение на служителите.
3. В своето уведомление до дружеството съгласно параграф 1, буква а), ЛУАИФ изисква от управителния орган на дружеството да предостави без неоправдано забавяне на представителите на служителите или, когато няма такива, на самите служители информацията, посочена в параграф 1. ЛУАИФ полага всички възможни усилия с цел да гарантира, че представителите на служителите или, когато няма такива, самите служители са надлежно информирани от управителния орган в съответствие с настоящия член.
4. Когато даден АИФ, самостоятелно или съвместно, придобие контрол върху некотирано дружество съгласно член 26, параграф 1, във връзка с параграф 5 от посочения член, държавите-членки изискват от ЛУАИФ, управляващо такъв АИФ, да гарантира, че този АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на този АИФ, разкрива своите намерения по отношение на бъдещата дейност на некотираното дружество и евентуалните последици за заетостта, включително всяка съществена промяна в условията на заетост, на:
а)
некотираното дружество; и
б)
акционерите на некотираното дружество, чиито идентификационни данни и адреси са известни на ЛУАИФ или могат да бъдат получени от некотираното дружество или от регистър, до който ЛУАИФ има или може да получи достъп.
Освен това ЛУАИФ, управляващо съответния АИФ, изисква и полага всички възможни усилия с цел да гарантира, че управителният орган на некотираното дружество предоставя информацията, посочена в първа алинея, на представителите на служителите или, когато няма такива, на самите служители на некотираното дружество.
5. Когато даден АИФ придобие контрол върху некотирано дружество съгласно член 26, параграф 1, във връзка с параграф 5 от посочения член, държавите-членки изискват от ЛУАИФ, управляващо такъв АИФ, да предостави на компетентните органи на своята държава-членка по произход и на инвеститорите в АИФ информация относно финансирането на придобиването.
Член 29
Специални разпоредби относно годишния отчет на АИФ, които упражняват контрол върху некотирани дружества
1. Когато даден АИФ, самостоятелно или съвместно, придобие контрол върху некотирано дружество съгласно член 26, параграф 1, във връзка с параграф 5 от посочения член, държавите-членки изискват от ЛУАИФ, управляващо такъв АИФ:
а)
да изисква и полага всички възможни усилия с цел да гарантира, че годишният отчет на некотираното дружество, изготвен в съответствие с параграф 2, се предоставя от управителния орган на дружеството на всички представители на служителите или, когато няма такива, на самите служители в срока за изготвяне на такъв годишен отчет в съответствие с приложимото национално право; или
б)
за всеки такъв АИФ да включва в годишния отчет, предвиден в член 22, информацията по параграф 2 във връзка със съответното некотирано дружество.
2. Допълнителната информация, която се включва в годишния отчет на дружеството или на АИФ в съответствие с параграф 1, включва най-малко обективен преглед на развитието на дейността на дружеството, отразяващ ситуацията в края на отчетния период. Отчетът съдържа и информация за:
а)
всички важни събития, настъпили след приключването на финансовата година;
б)
вероятното бъдещо развитие на дружеството; и
в)
информация за придобиването на собствени акции, предвидено в член 22, параграф 2 от Директива 77/91/ЕИО на Съвета (28).
3. ЛУАИФ, управляващо съответния АИФ:
а)
изисква и полага всички възможни усилия с цел да гарантира, че управителният орган на некотираното дружество предоставя във връзка със съответното дружество информацията, посочена в параграф 1, буква б), на представителите на служителите на съответното дружество или, когато няма такива, на самите служители в срока, посочен в член 22, параграф 1; или
б)
предоставя на инвеститорите в АИФ информацията, посочена в параграф 1, буква а), която вече е на разположение, в срока, посочен в член 22, параграф 1, и във всички случаи не по-късно от датата на изготвяне на годишния отчет на некотираното дружество в съответствие с приложимото национално право.
Член 30
Разпродаване на активи
1. Когато даден АИФ, самостоятелно или съвместно, придобие контрол върху некотирано дружество или емитент съгласно член 26, параграф 1, във връзка с параграф 5 от посочения член, държавите-членки изискват ЛУАИФ, управляващо такъв АИФ, през период от 24 месеца след придобиването на контрол върху дружеството от АИФ:
а)
да няма право да улеснява, подкрепя или дава указания за разпределяне, намаляване на капитала, обратно изкупуване на акции и/или придобиване на собствени акции от дружеството, както е описано в параграф 2;
б)
доколкото ЛУАИФ има право да гласува от името на АИФ на заседанията на управителните органи на дружеството, да не гласува за разпределяне, намаляване на капитала, обратно изкупуване на акции и/или придобиване на собствени акции от дружеството, както е описано в параграф 2; и
в)
във всички случаи да полага всички възможни усилия за предотвратяване на разпределянето, намаляването на капитала, обратното изкупуване на акции и/или придобиването на собствени акции от дружеството, както е описано в параграф 2.
2. Задълженията, наложени на ЛУАИФ съгласно параграф 1, се отнасят до:
а)
всяко разпрееляне между акционерите, направено, когато на последната дата от последната финансова година нетните активи, отразени в годишните отчети на дружеството, са или след такова разпределяне биха спаднали под размера на записания капитал и резервите, които не подлежат на разпределяне по закон или съгласно устава, като се приема, че когато непотърсената част от записания капитал не е включена в активите, отразени в баланса, тази сума се приспада от размера на записания капитал;
б)
всяко разпределяне между акционерите, чийто размер би надхвърлил размера на печалбата в края на последната финансова година заедно с пренесената печалба и със сумите, изтеглени от резервите, предназначени за тази цел, намален с пренесените загуби и сумите, отнесени в резерв в съответствие със закона или устава;
в)
доколкото е разрешено придобиването на собствени акции, придобиването на акции от дружеството, включително такива, придобити на по-ранен етап от дружеството и притежавани от него, както и на акции, придобити от лице, действащо от свое име, но за сметка на дружеството, което би довело до намаляване на нетните активи под размера, посочен в буква а).
3. За целите на параграф 2:
а)
понятието „разпределяне“, посочено в параграф 2, букви а) и б), включва по-конкретно изплащането на дивиденти и лихви по акциите;
б)
разпоредбите за намаляването на капитала не се прилагат за намаляване на записания капитал, чиято цел е покриване на претърпени загуби или отнасяне на парични суми в резерв, който не подлежи на разпределяне, при условие че след тази операция размерът на този резерв е не повече от 10 % от намаления записан капитал; и
в)
ограничението, предвидено в параграф 2, буква в), се прилага при спазване на член 20, параграф 1, букви б)-з) от Директива 77/91/ЕИО.
ГЛАВА VI
ПРАВА НА ЛУАИФ ОТ ЕС ДА ПРЕДЛАГАТ И УПРАВЛЯВАТ АИФ ОТ ЕС В СЪЮЗА
Член 31
Предлагане на дялове или акции от АИФ от ЕС в държавата-членка по произход на ЛУАИФ
1. Държавите-членки гарантират, че получило разрешение ЛУАИФ от ЕС може да предлага дялове или акции от всеки управляван от него АИФ от ЕС на професионални инвеститори в държавата-членка по произход на ЛУАИФ, ако са изпълнени предвидените в настоящия член изисквания.
Когато АИФ от ЕС е захранващ АИФ, посоченото в първа алинея право на предлагане зависи от спазването на условието главният АИФ също да е АИФ от ЕС, който се управлява от получило разрешение ЛУАИФ от ЕС.
2. ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята държава-членка по произход за всеки АИФ от ЕС, който възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение III.
3. В срок от 20 работни дни след получаване на напълно комплектованото уведомление съгласно параграф 2 компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират ЛУАИФ дали може да започне да предлага АИФ, посочен в уведомлението съгласно параграф 2. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ могат да се противопоставят на предлагането на АИФ само ако управлението на АИФ от страна на ЛУАИФ не е или няма да бъде в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ не спазва или няма да спазва настоящата директива по друг начин. В случай на положително решение ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в своята държава-членка по произход, считано от датата, на която компетентните органи са го уведомили в тази връзка.
Ако става въпрос за различни органи, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират също така компетентните органи на АИФ, че ЛУАИФ може да започне да предлага дялове или акции от АИФ.
4. При съществена промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 2, ЛУАИФ уведомява писмено за тази промяна компетентните органи на своята държава-членка по произход най-малко един месец преди внасянето на промяната - във връзка с всички планирани от ЛУАИФ промени, или веднага след настъпване на непланирана промяна.
Ако в резултат на планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, съответните компетентни органи без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ престава да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ престава да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки съгласно член 46, включително, ако е необходимо, налагат изрична забрана на предлагането на АИФ.
5. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на:
а)
формата и съдържанието на образеца на уведомителното писмо, посочено в параграф 2; и
б)
формата на писменото уведомление, посочено в параграф 4.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
6. Без да се засягат разпоредбите на член 43, параграф 1, държавите-членки изискват АИФ, управлявани и предлагани от ЛУАИФ, да се предлагат единствено на професионални инвеститори.
Член 32
Предлагане на дялове или акции от АИФ от ЕС в държави-членки, различни от държавата-членка по произход на ЛУАИФ
1. Държавите-членки гарантират, че получило разрешение ЛУАИФ от ЕС може да предлага дялове или акции от управляван от него АИФ от ЕС на професионални инвеститори от друга държава-членка, различна от държавата-членка по произход на ЛУАИФ, когато са изпълнени предвидените в настоящия член изисквания.
Когато АИФ от ЕС е захранващ АИФ, посоченото в първа алинея право на предлагане зависи от спазването на условието главният АИФ също да е АИФ от ЕС и да е управляван от получило разрешение ЛУАИФ от ЕС.
2. ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята държава-членка по произход за всеки АИФ от ЕС, който възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение IV.
3. Не по-късно от 20 работни дни след датата на получаване на напълно комплектованото уведомление съгласно параграф 2 компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предават напълно комплектованото уведомление на компетентните органи на държавите-членки, в които се планира да се предлага АИФ. Подобно предаване се извършва само ако управлението на АИФ от ЛУАИФ е и ще бъде в съответствие с настоящата директива и ако ЛУАИФ спазва настоящата директива като цяло.
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ прилагат уверение за това, че съответното ЛУАИФ притежава разрешение за управление на АИФ с определена инвестиционна стратегия.
4. След предаване на уведомлението компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ незабавно уведомяват ЛУАИФ за предаването. ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в приемащата държава-членка на ЛУАИФ от датата на това уведомление.
Ако става въпрос за различни органи, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират също така компетентните органи на АИФ, че ЛУАИФ може да започне да предлага дяловете или акциите от АИФ в приемащата държава-членка на ЛУАИФ.
5. По отношение на посочените в буква з) от приложение IV механизми се прилагат законите на приемащата държава-членка на ЛУАИФ и се упражнява надзор от нейна страна.
6. Държавите-членки гарантират, че уведомителното писмо от ЛУАИФ, посочено в параграф 2, и уверението, посочено в параграф 3, са на език, обичайно използван в сферата на международните финанси.
Държавите-членки гарантират, че техните компетентни органи приемат електронното предаване и съхраняване на документите по параграф 3.
7. При съществена промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 2, ЛУАИФ уведомява писмено за тази промяна компетентните органи на своята държава-членка по произход най-малко един месец преди внасянето на планирана промяна или веднага след настъпването на непланирана промяна.
Ако в резултат на планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, съответните компетентни органи без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки в съответствие с член 46, включително, ако е необходимо, налагат изрична забрана за предлагането на АИФ.
Ако промените са приемливи, тъй като не засягат съответствието на управлението на АИФ от ЛУАИФ с настоящата директива или спазването от ЛУАИФ на разпоредбите от настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ незабавно информират компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ за тези промени.
8. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на:
а)
формата и съдържанието на образеца на уведомителното писмо, посочено в параграф 2;
б)
формата и съдържанието на образеца на уверението, посочено в параграф 3;
в)
формата на предаването, посочено в параграф 3; и
г)
формата на писменото уведомление, посочено в параграф 7.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
9. Без да се засягат разпоредбите на член 43, параграф 1, държавите-членки изискват АИФ, управлявани и предлагани от ЛУАИФ, да се предлагат единствено на професионални инвеститори.
Член 33
Условия за управление на АИФ от ЕС, установени в други държави-членки
1. Държавите-членки гарантират, че получило разрешение ЛУАИФ от ЕС, може да управлява АИФ от ЕС, установен в друга държава-членка, пряко или посредством откриването на клон, при условие че ЛУАИФ е получило разрешение за управлението на такъв вид АИФ.
2. Всяко ЛУАИФ, което възнамерява за пръв път да управлява АИФ от ЕС, установени в друга държава-членка, съобщава на компетентните органи на своята държава-членка по произход следната информация:
а)
държавата-членка, на чиято територия възнамерява да управлява АИФ пряко или като открие клон;
б)
програмата на предвижданите дейности, в която се посочват по-специално услугите, които възнамерява да предоставя, и идентификационни данни на АИФ, които възнамерява да управлява.
3. Ако ЛУАИФ възнамерява да открие клон, то предоставя в допълнение към посоченото в параграф 2 следната информация:
а)
организационната структура на клона;
б)
адреса на АИФ в държавата-членка по произход, от който могат да бъдат получени документи;
в)
имената и данните за контакт на отговарящите за управлението на клона лица.
4. В срок от един месец от получаването на пълната документация в съответствие с параграф 2 или от два месеца от получаването на пълната документация в съответствие с параграф 3, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предават пълната документация на компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ. Подобно предаване се извършва само ако управлението на АИФ от ЛУАИФ е и ще бъде в съответствие с настоящата директива и ако ЛУАИФ спазва настоящата директива като цяло.
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ прилагат уверение за това, че съответното ЛУАИФ е получило разрешение от тях.
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ веднага уведомяват ЛУАИФ за предаването.
ЛУАИФ може да започне да предлага своите услуги в неговата приемаща държава-членка след получаването на уведомлението за предаването.
5. Приемащата държава-членка на ЛУАИФ не налага никакви допълнителни изисквания на съответното ЛУАИФ във връзка с въпросите, които попадат в приложното поле на настоящата директива.
6. При промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 2 и, когато е приложимо, параграф 3, ЛУАИФ уведомява писмено за тази промяна компетентните органи на своята държава-членка по произход най-малко един месец преди внасянето на планирана промяна или веднага след настъпването на непланирана промяна.
Ако в резултат на планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки в съответствие с член 46.
Ако промените са приемливи, тъй като не засягат съответствието на управлението на АИФ от ЛУАИФ с настоящата директива или спазването от ЛУАИФ на настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ без неоправдано забавяне информират компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ за тези промени.
7. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на информацията, която се съобщава в съответствие с параграфи 2 и 3.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
8. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за предаването на информация в съответствие с параграфи 2 и 3.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ГЛАВА VII
СПЕЦИАЛНИ ПРАВИЛА ПО ОТНОШЕНИЕ НА ТРЕТИ ДЪРЖАВИ
Член 34
Условия за ЛУАИФ от ЕС, които управляват АИФ от трета държава, които не се предлагат в държавите-членки
1. Държавите-членки гарантират, че получило разрешение ЛУАИФ от ЕС може да управлява АИФ от трета държава, които не се предлагат в Съюза, при условие че:
а)
ЛУАИФ отговоря на всички изисквания, предвидени в настоящата директива, с изключение на тези по членове 21 и 22, по отношение на тези АИФ; и
б)
съществуват подходящи договорености за сътрудничество между компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, за да се гарантира най-малко ефикасен обмен на информация, който позволява на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ да изпълняват своите задължения в съответствие с настоящата директива.
2. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки относно договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 1, с цел да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави.
3. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва насоки за определяне на условията за прилагане на мерките, приети от Комисията във връзка с договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 1.
Член 35
Условия за предлагане с паспорт в Съюза на АИФ от трета държава, управляван от ЛУАИФ от ЕС
1. Държавите-членки гарантират, че получило разрешение ЛУАИФ от ЕС може да предлага дялове или акции от управлявани от него АИФ от трета държава и захранващи АИФ от ЕС, които не отговарят на изискванията, посочени в член 31, параграф 1, втора алинея, на професионални инвеститори в Съюза, когато са изпълнени предвидените в настоящия член условия.
2. ЛУАИФ трябва да изпълняват всички изисквания, предвидени настоящата директива, с изключение на тези по глава VI. Освен това трябва да бъдат изпълнени следните условия:
а)
трябва да съществуват подходящи договорености за сътрудничество между компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, за да се гарантира най-малко ефикасен обмен на информация, като се взема предвид член 50, параграф 4, който позволява на компетентните органи да изпълняват своите задължения в съответствие с настоящата директива;
б)
третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, не е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF;
в)
третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, е подписала споразумение с държавата-членка по произход на получилото разрешение ЛУАИФ и с всяка друга държава-членка, в която се планира да се предлагат дяловете или акциите от АИФ от трета държава, което е изцяло в съответствие със стандартите, установени в член 26 от Примерната данъчна конвенция на ОИСР относно доходите и капитала, и което осигурява ефективен обмен на информация по данъчни въпроси, включително многостранни данъчни споразумения.
Когато компетентен орган на друга държава-членка не е съгласен с оценката, направена във връзка с прилагането на първа алинея, букви а) и б), от компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. Ако ЛУАИФ възнамерява да предлага дялове или акции от АИФ от трета държава в своята държава-членка по произход, ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята държава-членка по произход за всеки АИФ от трета държава, който възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение III.
4. Не по-късно от 20 работни дни след получаване на пълното уведомление съгласно параграф 3 компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират ЛУАИФ дали може да започне да предлага на нейна територия АИФ, посочен в уведомлението съгласно параграф 3. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ могат да се противопоставят на предлагането на АИФ само ако управлението на АИФ от страна на ЛУАИФ не е или няма да бъде в съответствие с настоящата директива или ако ЛУАИФ не спазва или няма да спазва настоящата директива по друг начин. В случай на положително решение ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в своята държава-членка по произход, считано от датата, на която компетентните органи са го уведомили в тази връзка.
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират също така ЕОЦКП, че ЛУАИФ може да започне да предлага дяловете или акциите от АИФ в държавата-членка по произход на ЛУАИФ.
5. Ако ЛУАИФ възнамерява да предлага дялове или акции от АИФ от трета държава в държава-членка, различна от неговата държава-членка по произход, ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята държава-членка по произход за всеки АИФ от трета държава, който възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение IV.
6. Не по-късно от 20 работни дни след датата на получаване на напълно комплектованото уведомление съгласно параграф 5 компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предават напълно комплектованото уведомление на компетентните органи на държавата-членка, в която се планира да се предлага АИФ. Подобно предаване се извършва само ако управлението на АИФ от ЛУАИФ е и ще бъде в съответствие с настоящата директива и ако ЛУАИФ спазва настоящата директива като цяло.
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ прилагат уверение за това, че съответното ЛУАИФ притежава разрешение за управление на АИФ с определена инвестиционна стратегия.
7. След предаване на комплектованото уведомление компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ незабавно уведомяват ЛУАИФ за предаването. ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в съответните приемащи държави-членки на ЛУАИФ от датата, на която компетентните органи са го уведомили в тази връзка.
Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ информират също така ЕОЦКП, че ЛУАИФ може да започне да предлага дяловете или акциите от АИФ в приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
8. По отношение на посочените в буква з) от приложение IV механизми се прилагат законите на приемащите държави-членки на ЛУАИФ и се упражнява надзор от тяхна страна.
9. Държавите-членки гарантират, че уведомителното писмо от ЛУАИФ, посочено в параграф 5, и уверението, посочено в параграф 6, са на език, обичайно използван в сферата на международните финанси.
Държавите-членки гарантират, че техните компетентни органи приемат електронното предаване и съхраняване на документите по параграф 6.
10. При съществена промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 3 или параграф 5, ЛУАИФ уведомява писмено за тази промяна компетентните органи на своята държава-членка по произход най-малко един месец преди внасянето на планирана промяна или веднага след настъпването на непланирана промяна.
Ако в резултат на планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки в съответствие с член 46, включително, ако е необходимо, налагат изрична забрана за предлагането на АИФ.
Ако промените са приемливи, тъй като не засягат съответствието на управлението на АИФ от ЛУАИФ с настоящата директива или спазването от ЛУАИФ на настоящата директива по друг начин, компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ незабавно информират ЕОЦКП, доколкото промените засягат прекратяване на предлагането на определени АИФ или предлагане на допълнителни АИФ и - ако е приложимо, информират компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ за тези промени.
11. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки относно договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 2, буква а), с цел да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави.
12. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва насоки за определяне на условията за прилагане на мерките, приети от Комисията във връзка с договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 2, буква а).
13. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на минималното съдържание на договореностите на сътрудничество, посочени в параграф 2, буква а), така че да се гарантира, че както компетентните органи на държавата-членка по произход, така и тези на приемащите държави-членки получават достатъчна информация, за да могат да упражняват своите правомощия за надзор и разследване съгласно настоящата директива.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
14. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на процедурите за координация и обмен на информация между компетентните органи на държавата-членка по произход и компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
15. В случай че компетентен орган отхвърли искане за обмен на информация в съответствие с регулаторните технически стандарти, посочени в параграф 14, съответните компетентни органи могат да отнесат случая до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
16. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на:
а)
формата и съдържанието на образеца на уведомителното писмо, посочено в параграф 3;
б)
формата и съдържанието на образеца на уведомителното писмо, посочено в параграф 5;
в)
формата и съдържанието на образеца на уверението, посочено в параграф 6;
г)
формата на предаването, посочено в параграф 6;
д)
формата на писменото уведомление, посочено в параграф 10.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
17. Без да се засягат разпоредбите на член 43, параграф 1, държавите-членки изискват АИФ, управлявани и предлагани от ЛУАИФ, да се предлагат единствено на професионални инвеститори.
Член 36
Условия за предлагане без паспорт в държави-членки на АИФ от трета държава, управлявани от ЛУАИФ от ЕС
1. Без да се засяга член 35, държавите-членки могат да разрешат на получило разрешение ЛУАИФ от ЕС да предлага на професионални инвеститори само на тяхна територия дялове или акции от управлявани от него АИФ от трета държава и захранващи АИФ от ЕС, които не отговарят на изискванията, посочени в член 31, параграф 1, втора алинея, при условие че:
а)
ЛУАИФ спазва всички изисквания, предвидени в настоящата директива, с изключение на тези по член 21. Въпреки това ЛУАИФ осигурява определянето на един или повече субекти, които да изпълняват задълженията, посочени в член 21, параграфи 7, 8 и 9. ЛУАИФ не изпълнява тези функции. ЛУАИФ предоставя на своите надзорни органи идентификационните данни на субектите, които отговарят за изпълнение на задълженията, посочени в член 21, параграфи 7, 8 и 9;
б)
за целите на наблюдението на системния риск съществуват подходящи договорености за сътрудничество в съответствие с международните стандарти между компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ и надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, за да се гарантира ефикасен обмен на информация, който позволява на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ да изпълняват своите задължения в съответствие с настоящата директива;
в)
третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, не е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF.
2. Държавите-членки могат да наложат на ЛУАИФ по-строги правила във връзка с предлагането на дялове или акции от АИФ от трета държава на инвеститори на тяхна територия за целите на настоящия член.
3. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки относно договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 1, с цел да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави.
4. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва насоки за определяне на условията за прилагане на мерките, приети от Комисията във връзка с договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 1.
Член 37
Издаване на разрешение на ЛУАИФ от трета държава, които възнамеряват да управляват АИФ от ЕС и/или да предлагат управлявани от тях АИФ в Съюза съгласно член 39 или член 40
1. Държавите-членки изискват от ЛУАИФ от трета държава, които възнамеряват да управляват АИФ от ЕС и/или да предлагат управлявани от тях АИФ в Съюза съгласно член 39 или член 40, да получат предварително разрешение от компетентните органи на тяхната референтна държава-членка в съответствие с настоящия член.
2. ЛУАИФ от трета държава, което възнамерява да получи предварително разрешение съгласно параграф 1, трябва да спазва настоящата директива, с изключение на глава VI. Когато спазването на определена разпоредба от настоящата директива е несъвместимо със спазване на правото, приложимо по отношение на ЛУАИФ от трета държава и/или АИФ от трета държава, който се предлага в Съюза, ЛУАИФ не е длъжно да спазва настоящата директива, ако може да докаже, че:
а)
е невъзможно да съчетае такова спазване със спазване на задължителна разпоредба на правото, приложимо по отношение на ЛУАИФ от трета държава и/или АИФ от трета държава, който се предлага в Съюза;
б)
правото, приложимо към ЛУАИФ от трета държава и/или АИФ от трета държава, предвижда равностойно правило със същата регулаторна цел и осигуряващо същото равнище на защита на инвеститорите в съответния АИФ; и
в)
ЛУАИФ от трета държава и/или АИФ от трета държава спазва равностойното правило, посочено в буква б).
3. ЛУАИФ от трета държава, което възнамерява да получи предварително разрешение съгласно параграф 1, трябва да има законен представител, установен в неговата референтна държава-членка. Законният представител е лицето за контакт на ЛУАИФ в Съюза и всяка официална кореспонденция между компетентните органи и ЛУАИФ и между инвеститорите от ЕС в съответния АИФ и ЛУАИФ съгласно настоящата директива се осъществява чрез този законен представител. Законният представител, заедно с ЛУАИФ, изпълнява функцията по съответствието, свързана с дейностите по управление и предлагане, извършвани от ЛУАИФ съгласно настоящата директива.
4. Референтната държава-членка на ЛУАИФ от трета държава се определя, както следва:
а)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да управлява само един АИФ от ЕС или няколко АИФ от ЕС, установени в една и съща държава-членка, и не възнамерява да предлага АИФ в съответствие с член 39 или член 40 в Съюза, държавата-членка по произход на този или тези АИФ се счита за референтна държава-членка и компетентните органи на тази държава-членка са компетентни за целите на процедурата за издаване на разрешение и на надзора върху ЛУАИФ;
б)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да управлява няколко АИФ от ЕС, установени в различни държави-членки, и не възнамерява да предлага АИФ в съответствие с член 39 или член 40 в Съюза, референтната държава-членка е:
i)
държавата-членка, в която са установени повечето АИФ, или
ii)
държавата-членка, в която се управляват най-много активи;
в)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да предлага само един АИФ от ЕС само в една държава-членка, референтната държава-членка се определя, както следва:
i)
ако АИФ е получил разрешение или е регистриран в държава-членка, държавата-членка по произход на АИФ или държавата-членка, в която ЛУАИФ възнамерява да предлага АИФ,
ii)
ако АИФ не е получил разрешение или не е регистриран в държава-членка, държавата-членка, в която ЛУАИФ възнамерява да предлага АИФ;
г)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да предлага само един АИФ от трета държава само в една държава-членка, референтна държава-членка е тази държава-членка;
д)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да предлага само един АИФ от ЕС, но в различни държави-членки, референтната държава-членка се определя, както следва:
i)
ако АИФ е получил разрешение или е регистриран в държава-членка, държавата-членка по произход на АИФ или една от държавите-членки, в които ЛУАИФ възнамерява да развива практическо предлагане, или
ii)
ако АИФ не е получил разрешение или не е регистриран в държава-членка, една от държавите-членки, в които ЛУАИФ възнамерява да развива практическо предлагане;
е)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да предлага само един АИФ от трета държава, но в различни държави-членки, референтната държава-членка е една от тези държави-членки;
ж)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да предлага няколко АИФ от ЕС в Съюза, референтната държава-членка се определя, както следва:
i)
когато всички АИФ са регистрирани или са получили разрешение в една и съща държава-членка, държавата-членка по произход на АИФ или държавата-членка, в която ЛУАИФ възнамерява да развива практическото предлагане на повечето от тези АИФ,
ii)
когато не всички АИФ са регистрирани или са получили разрешение в една и съща държава-членка - държавата-членка, в която ЛУАИФ възнамерява да развива практическото предлагане на повечето от тези АИФ;
з)
ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да предлага няколко АИФ от ЕС и от трета държава, или няколко АИФ от трета държава в Съюза, референтна държава-членка е държавата-членка, в която ЛУАИФ възнамерява да развива практическото предлагане на повечето от тези АИФ.
При прилагане на критериите, определени в първа алинея, буква б), буква в), подточка i), букви д) и е) и буква ж), подточка i), са възможни няколко референтни държави-членки. В такъв случай държавите-членки изискват от ЛУАИФ от трета държава, възнамеряващо да управлява АИФ от ЕС, без да ги предлага, и/или да предлага управлявани от него АИФ в Съюза съгласно член 39 или член 40, да подаде искане до компетентните органи на всички държави-членки, които са възможни референтни държави-членки съгласно критериите, установени в посочените букви, за да определят неговата референтна държава-членка помежду си. В срок от един месец от получаване на такова искане тези компетентни органи съвместно решават коя ще бъде референтната държава-членка за подобно ЛУАИФ от трета държава. Компетентните органи на държавата-членка, която бъде определена за референтна държава-членка, без неоправдано забавяне информират за това ЛУАИФ от трета държава. Ако ЛУАИФ от трета държава не бъде надлежно информирано за решението, взето от съответните компетентни органи, до седем дни след вземане на решението или ако съответните компетентни органи не са взели решение в едномесечния срок, ЛУАИФ от трета държава може само да избере референтната си държава-членка въз основа на критериите, определени в настоящия параграф.
ЛУАИФ трябва да бъде в състояние да докаже намерението си да развива практическо предлагане в отделна държава-членка чрез разкриване на маркетинговата си стратегия пред компетентните органи на посочената от него държава-членка.
5. Държавите-членки изискват от ЛУАИФ от трета държава, което възнамерява да управлява АИФ от ЕС, без да ги предлага, и/или да предлага управлявани от него АИФ в Съюза съгласно член 39 или член 40, да подаде искане за разрешение до своята референтна държава-членка.
След като получат заявление за разрешение, компетентните органи оценяват дали определянето от ЛУАИФ във връзка с негова референтна държава-членка съответства на критериите, предвидени в параграф 4. Ако компетентните органи считат, че случаят не е такъв, те отхвърлят искането за разрешение от ЛУАИФ от трета държава, като мотивират своя отказ. Ако компетентните органи считат, че критериите по параграф 4 са изпълнени, те уведомяват ЕОЦКП за това и искат от ЕОЦКП да им даде съвети относно тяхната оценка. В своето уведомление до ЕОЦКП компетентните органи предоставят на ЕОЦКП обосновката от ЛУАИФ на неговата оценка относно референтната държава-членка и информация относно маркетинговата стратегия на ЛУАИФ.
В срок от един месец след получаване на уведомлението по втора алинея ЕОЦКП отправя съвети до съответните компетентни органи относно тяхната оценка по въпроса за референтната държава-членка в съответствие с критериите, предвидени в параграф 4. ЕОЦКП може да даде отрицателно мнение само ако счита, че не са спазени критериите, предвидени в параграф 4.
Срокът, посочен в член 8, параграф 5, спира да тече по време на обсъжданията в рамките на ЕОЦКП съгласно настоящия параграф.
Ако компетентните органи имат намерение да издадат разрешение, като се отклонят от съветите на ЕОЦКП, посочени в трета алинея, те информират ЕОЦКП, като посочват причините за това. ЕОЦКП оповестява факта, че компетентните органи не се съобразяват или не възнамеряват да се съобразяват с неговите съвети. ЕОЦКП също така може да вземе решение за всеки отделен случай да публикува причините за несъобразяването със неговите съвети, посочени от компетентните органи. Компетентните органи се уведомяват предварително за това публикуване.
Ако компетентните органи имат намерение да издадат разрешение, като се отклонят от съветите на ЕОЦКП, посочени в трета алинея, и ЛУАИФ възнамерява да предлага дялове или акции от управлявани от него АИФ в държави-членки, различни от референтната държава-членка, компетентните органи на референтната държава-членка информират за това обстоятелство и компетентните органи на тези други държави-членки, като посочват причините за това. Ако е приложимо, компетентните органи на референтната държава-членка информират за това и компетентните органи на държавите-членки по произход на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, като посочват причините за това.
6. Когато компетентен орган на държава-членка не е съгласен с определянето на референтна държава-членка от ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
7. Без да се засяга параграф 8, разрешение не се издава, освен ако не са изпълнени следните условия:
а)
референтната държава-членка е посочена от ЛУАИФ в съответствие с критериите, предвидени в параграф 4, и това е подкрепено от разкриване на маркетинговата стратегия, а съответните компетентни органи са провели процедурата, предвидена в параграф 5;
б)
ЛУАИФ е определило свой законен представител, установен в референтната държава-членка;
в)
законният представител, заедно с ЛУАИФ, е лице за контакт на ЛУАИФ от трета държава за инвеститорите в съответните АИФ, за ЕОЦКП и за компетентните органи във връзка с дейностите, за които ЛУАИФ има разрешение в Съюза, и разполага с капацитет, достатъчен най-малкото за изпълнение на функцията по съответствието съгласно настоящата директива;
г)
съществуват подходящи договорености за сътрудничество между компетентните органи на референтната държава-членка, компетентните органи на държавата-членка по произход на съответните АИФ от ЕС и надзорните органи на третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, за да се гарантира най-малко ефикасен обмен на информация, който позволява на компетентните органи да изпълняват своите задължения в съответствие с настоящата директива;
д)
третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, не е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF;
е)
третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, е подписала споразумение с референтната държава-членка, което е изцяло в съответствие със стандартите, установени в член 26 от Примерната данъчна конвенция на ОИСР относно доходите и капитала, и което осигурява ефективен обмен на информация по данъчни въпроси, включително многостранни данъчни споразумения;
ж)
ефективното упражняване от компетентните органи на надзорните им функции по настоящата директива не е възпрепятствано нито от законовите, подзаконовите или административните разпоредби на трета държава, приложими за ЛУАИФ, нито от ограничения на правомощията за надзор и разследване на надзорните органи на третата държава.
Когато компетентен орган на друга държава-членка не е съгласен с оценката, направена относно прилагането на букви а)-д) и ж) от настоящия параграф от компетентните органи на референтна държава-членка на ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
В случай че компетентен орган на АИФ от ЕС не се присъедини в разумен срок към изискваните договорености за сътрудничество, предвидени в първа алинея, буква г), компетентните органи на референтната държава-членка могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
8. Разрешението се издава в съответствие с разпоредбите на глава II, които се прилагат mutatis mutandis, при спазване на следните критерии:
а)
информацията по член 7, параграф 2 се допълва от:
i)
обосновка от ЛУАИФ на оценката му относно референтната държава-членка съгласно критериите, предвидени в параграф 4, с информация относно маркетинговата стратегия,
ii)
списък на онези разпоредби от директивата, които ЛУАИФ не може да спазва, тъй като спазването на тези разпоредби от негова страна е несъвместимо - съгласно посоченото в параграф 2- със спазването на императивна разпоредба на правото, приложимо за ЛУАИФ от трета държава или за АИФ от трета държава, предлаган в Съюза,
iii)
писмени доказателства на основата на разработените от ЕОЦКП регулаторни техническите стандарти за това, че съответното законодателство на третата държава предвижда правило, равностойно на разпоредбите, чието спазване е невъзможно, което има същата регулаторна цел и осигурява същото равнище на защита за инвеститорите в съответния АИФ и за това, че ЛУАИФ спазва това равностойно правило; в подкрепа на подобни писмени доказателства е представено правно мнение относно съществуването на съответната несъвместима императивна разпоредба в правото на третата държава, включващо описание на регулаторната цел и естеството на целената с нея защита на инвеститорите, и
iv)
името на законния представител на ЛУАИФ и мястото, в което е установен;
б)
информацията, посочена в член 7, параграф 3, може да се ограничи до АИФ от трета държава, които ЛУАИФ възнамерява да управлява, и до тези АИФ, управлявани от ЛУАИФ, които то възнамерява да предлага в Съюза с паспорт;
в)
член 8, параграф 1, буква а) не засяга разпоредбите на параграф 2 от настоящия член;
г)
член 8, параграф 1, буква д) не се прилага;
д)
член 8, параграф 5, втора алинея се разбира като включващ препращане към: „информацията, предоставена в съответствие с член 37, параграф 8, буква а).“
Когато компетентен орган на друга държава-членка не е съгласен с издаването на разрешение от компетентните органи на референтна държава-членка на ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
9. В случай че компетентните органи на референтната държава-членка считат, че ЛУАИФ може да се позове на параграф 2 с цел освобождаване от спазването на някои разпоредби от настоящата директива, те без неоправдано забавяне информират ЕОЦКП за това. В подкрепа на тази оценка те представят информацията, предоставена от ЛУАИФ съгласно параграф 8, буква а), подточки ii) и iii).
В срок от един месец след получаване на уведомлението по първа алинея ЕОЦКП отправя съвети до съответните компетентни органи във връзка с прилагането на освобождаването от спазване на директивата поради несъвместимост в съответствие с разпоредбите на параграф 2. Тези съвети може по-конкретно да засягат въпроса, дали условията за подобно освобождаване могат да се считат за изпълнени предвид информацията, предоставена от ЛУАИФ съгласно параграф 8, буква а), подточки ii) и iii), и предвид регулаторните технически стандарти за еквивалентност. ЕОЦКП се стреми да утвърди обща европейска надзорна култура и последователни надзорни практики и да осигури последователен подход между компетентните органи във връзка с прилагането на настоящия параграф.
Срокът, посочен в член 8, параграф 5, спира да тече по време на прегледа от страна на ЕОЦКП в съответствие с настоящия параграф.
Ако компетентните органи на референтната държава-членка имат намерение да издадат разрешение, като се отклонят от съветите на ЕОЦКП, посочени във втора алинея, те информират ЕОЦКП, като посочват причините за това. ЕОЦКП оповестява факта, че компетентните органи не се съобразяват или не възнамеряват да се съобразяват със съответните съвети. ЕОЦКП също така може да вземе решение за всеки отделен случай да публикува причините за несъобразяването със съответните съвети, посочени от компетентните органи. Съответните компетентни органи се уведомяват предварително за това публикуване.
Ако компетентните органи имат намерение да издадат разрешение, като се отклонят от съветите на ЕОЦКП, посочени във втора алинея, и ЛУАИФ възнамерява да предлага дялове или акции от управлявани от него АИФ в държави-членки, различни от референтната държава-членка, компетентните органи на референтната държава-членка информират за това обстоятелство и компетентните органи на тези други държави-членки, като посочват причините за това.
Когато компетентен орган на друга държава-членка не е съгласен с оценката, направена относно прилагането на настоящия параграф от компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
10. Компетентните органи на референтната държава-членка без неоправдано забавяне информират ЕОЦКП за резултата от първоначалния процес на издаване на разрешение, за всички промени в разрешението на ЛУАИФ и за отнемането на разрешението.
Компетентните органи информират ЕОЦКП относно заявленията за разрешение, по които са постановили отказ, като предоставят данни относно поискалото разрешение ЛУАИФ и причините за отказ. ЕОЦКП води централен регистър с тези данни, който при поискване се предоставя на разположение на компетентните органи. Компетентните органи третират тази информация като поверителна.
11. Изборът на референтна държава-членка не зависи от последващото развитие на стопанската дейност на ЛУАИФ в Съюза. Въпреки това, ако ЛУАИФ промени маркетинговата си стратегия до две години след издаването на първоначалното разрешение и тази промяна би повлияла на определянето на референтната държава-членка, ако изменената маркетингова стратегия беше първоначалната маркетингова стратегия, ЛУАИФ уведомява компетентните органи на първоначалната референтна държава-членка за промяната, преди да я внесе, и посочва своята референтна държава-членка съгласно критериите, предвидени в параграф 4, и въз основа на новата стратегия. ЛУАИФ обосновава оценката си, като разкрива новата си маркетингова стратегия на първоначалната си референтна държава-членка. Същевременно ЛУАИФ предоставя информация относно законния си представител, включително неговото име и мястото, в което е установен. Законният представител трябва да е установен в новата референтна държава-членка.
Първоначалната референтна държава-членка оценява дали определянето от страна на ЛУАИФ в съответствие с първа алинея е правилно и уведомява ЕОЦКП за това. ЕОЦКП отправя съвети относно оценката на компетентните органи. В своето уведомление до ЕОЦКП компетентните органи предоставят на ЕОЦКП обосновката от ЛУАИФ на неговата оценка относно референтната държава-членка и информация относно новата маркетингова стратегия на ЛУАИФ.
В срок от един месец след получаване на уведомлението по втора алинея ЕОЦКП отправя съвети до съответните компетентни органи относно тяхната оценка. ЕОЦКП отправя съвет за отказ, само в случай че счита, че не са изпълнени критериите, определени в параграф 4.
След като получат съветите на ЕОЦКП в съответствие с трета алинея, компетентните органи от първоначалната референтна държава-членка информират ЛУАИФ от трета държава, първоначалния му законен представител и ЕОЦКП за своето решение.
Ако компетентните органи на първоначалната референтна държава-членка се съгласят с оценката на ЛУАИФ, те информират и компетентните органи на новата референтна държава-членка за промяната. Първоначалната референтна държава-членка без неоправдано забавяне предава копие от преписката относно разрешението и надзора върху ЛУАИФ на новата референтна държава-членка. От датата на предаване на преписката относно разрешението и надзора, компетентните органи на новата държава-членка са компетентни по отношение на издаването на разрешение и на надзора върху ЛУАИФ.
Ако окончателната оценка на компетентните органи се отклонява от съветите на ЕОЦКП, посочени в трета алинея:
а)
компетентните органи информират ЕОЦКП, като посочват причините за това. ЕОЦКП оповестява факта, че отделен компетентен орган не се съобразява или не възнамерява да се съобразява с неговите съвети. ЕОЦКП също така може да вземе решение за всеки отделен случай да публикува причините за несъобразяване, посочени от компетентните органи. Съответните компетентни органи се уведомяват предварително за това публикуване;
б)
ако ЛУАИФ предлага дялове или акции от управлявани от него АИФ в държави-членки, различни от първоначалната референтна държава-членка, компетентните органи на първоначалната референтна държава-членка информират за това обстоятелство компетентните органи на тези други държави-членки, като посочват причините за това. Ако е приложимо, компетентните органи на референтната държава-членка информират за това обстоятелство и компетентните органи на държавите-членки по произход на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, като посочват причините за това.
12. Ако от реалното развитие на стопанската дейност на ЛУАИФ в Съюза в рамките на две години след издаването на разрешение може да се заключи, че представената от ЛУАИФ по време на издаването на разрешение маркетингова стратегия не е била следвана или че ЛУАИФ е направило неверни твърдения относно нея, или че ЛУАИФ не е спазило параграф 11 при промяната на маркетинговата си стратегия, компетентните органи на първоначалната референтна държава-членка изискват от ЛУАИФ да посочи правилната референтна държава-членка въз основа на реалната маркетингова стратегия. Процедурата по параграф 11 се прилага mutatis mutandis. Ако ЛУАИФ не изпълни искането на компетентните органи, те отнемат разрешението му.
Ако ЛУАИФ промени маркетинговата си стратегия след периода, посочен в параграф 11, и възнамерява да промени своята референтна държава-членка предвид новата си маркетингова стратегия, то може да подаде искане за промяна на неговата референтна държава-членка до компетентните органи на първоначалната референтна държава-членка. Процедурата по параграф 11 се прилага mutatis mutandis.
Когато компетентен орган на държава-членка не е съгласен с оценката относно определянето на референтна държава-членка по параграф 11 или по настоящия параграф, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
13. Всички спорове между компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ и ЛУАИФ се уреждат в съответствие с правото на референтната държава-членка и попадат под нейната юрисдикция.
Всички спорове между ЛУАИФ или АИФ и инвеститори от ЕС в съответния АИФ се уреждат в съответствие с правото на някоя държава-членка и попадат под нейна юрисдикция.
14. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на процедурата, която трябва да бъде следвана от възможните референтни държави-членки, когато определят помежду си референтната държава-членка в съответствие с параграф 4, втора алинея. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедура по разглеждане, посочена в член 59, параграф 2.
15. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки относно договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 7, буква г), с цел да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави.
16. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва насоки за определяне на условията за прилагане на мерките, приети от Комисията във връзка с договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 7, буква г).
17. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на минималното съдържание на договореностите на сътрудничество, посочени в параграф 7, буква г), така че да се гарантира, че както компетентните органи на референтната държава-членка, така и тези на приемащите държави-членки получават достатъчна информация, за да могат да упражняват своите правомощия за надзор и разследване съгласно настоящата директива.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
18. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на процедурите за координация и обмен на информация между компетентните органи на референтната държава-членка и компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
19. В случай че компетентен орган отхвърли искане за обмен на информация в съответствие с регулаторните технически стандарти, посочени в параграф 17, съответните компетентни органи могат да отнесат случая до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
20. В съответствие с член 29 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 ЕОЦКП насърчава ефективния двустранен и многостранен обмен на информация между компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ от трета държава и компетентните органи на приемащите държави-членки на съответното ЛУАИФ, при пълно спазване на приложимите разпоредби за поверителност и защита на данните, предвидени в съответното законодателство на Съюза.
21. В съответствие с член 31 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 ЕОЦКП осигурява общата координация между компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ от трета държава и компетентните органи на приемащите държави-членки на съответното ЛУАИФ. По-специално ЕОЦКП може:
а)
да улеснява обмена на информация между съответните компетентни органи;
б)
да определя обхвата на информацията, която компетентните органи на референтната държава-членка трябва да предоставят на компетентните органи на съответните приемащи държави-членки;
в)
да предприема всички подходящи мерки в случай на процеси, които могат да застрашат функционирането на финансовите пазари, с цел улесняване на координацията на действията, предприети от компетентните органи на референтната държава-членка и компетентните органи на приемащите държави-членки във връзка с ЛУАИФ от трета държава.
22. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на формата и съдържанието на искането, посочено в параграф 12, втора алинея.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
23. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти относно:
а)
начина, по който ЛУАИФ трябва да изпълнява изискванията, предвидени в настоящата директива, като взема предвид това, че ЛУАИФ е установено в трета държава, и по-конкретно изискването за представянето на информацията по членове 22 - 24;
б)
условията, при които се счита, че правото, приложимо по отношение на ЛУАИФ от трета държава или на АИФ от трета държава, съдържа равностойно правило със същата регулаторна цел и осигуряващо същото равнище на защита на съответните инвеститори.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 38
Партньорска проверка във връзка с издаването на разрешения на ЛУАИФ от трета държава и надзора над тях
1. ЕОЦКП провежда ежегодно анализ чрез партньорска проверка на надзорната дейност на компетентните органи, свързана с издаването на разрешения на ЛУАИФ от трета държава и надзора над тях съгласно членове 37, 39, 40 и 41, с цел допълнително увеличаване на последователността на резултатите от надзора съгласно член 30 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
2. До 22 юли 2013 г. ЕОЦКП разработва методи, които позволяват обективна оценка и сравнение между проверяваните органи.
3. По-конкретно анализът чрез партньорска проверка включва оценка на:
а)
степента на сближаване в надзорните практики, постигната при издаването на разрешения на ЛУАИФ от трета държава и надзора над тях;
б)
степента, до която надзорната практика постига целите, определени в настоящата директива;
в)
постигнатата ефективност и степента на сближаване по отношение на прилагането на настоящата директива и мерките за изпълнението ѝ и регулаторните технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, разработени от ЕОЦКП съгласно настоящата директива, включително административни мерки и санкции, наложени на ЛУАИФ от трета държава, когато не е спазена настоящата директива.
4. Въз основа на заключенията от партньорската проверка ЕОЦКП може да издава насоки и препоръки съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 с цел налагане на последователни, ефикасни и ефективни надзорни практики за ЛУАИФ от трета държава.
5. Компетентните органи полагат всички усилия за спазване на тези насоки и препоръки.
6. В срок от два месеца от издаването на насока или препоръка всеки компетентен орган посочва дали спазва или възнамерява да спазва тази насока или препоръка. В случай че компетентен орган не спазва или не възнамерява да спазва издадената насока или препоръка, той информира ЕОЦКП, като посочва причините за това.
7. ЕОЦКП оповестява факта, че даден компетентен орган не спазва или не възнамерява да спазва дадена насока или препоръка. ЕОЦКП може също така да вземе решение за всеки отделен случай да публикува причините за неспазване на съответната насока или препоръка, посочени от компетентния орган. Компетентният орган се уведомява предварително за това публикуване.
8. В доклада по член 43, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 ЕОЦКП уведомява Европейския парламент, Съвета и Комисията за издадените съгласно настоящия член насоки и препоръки, като посочва кои компетентни органи не са ги спазили и описва как ЕОЦКП възнамерява да гарантира, че компетентните органи ще спазват неговите препоръки и насоки в бъдеще.
9. Комисията взема надлежно предвид тези доклади при прегледа на настоящата директива съгласно член 69 и при всяка по-нататъшна оценка, която извършва.
10. ЕОЦКП осигурява публичен достъп до най-добрите практики, наложени в резултат от тези партньорски проверки. Освен това резултатите от партньорските проверки могат да бъдат направени обществено достояние със съгласието на компетентния орган, който е бил обект на партньорската проверка.
Член 39
Условия за предлагане с паспорт в Съюза на АИФ от ЕС, управлявани от ЛУАИФ от трета държава
1. Държавите-членки гарантират, че ЛУАИФ от трета държава, получило надлежно разрешение, може да предлага дялове или акции от управляван от него АИФ от ЕС на професионални инвеститори в Съюза с паспорт, когато са изпълнени предвидените в настоящия член изисквания.
2. В случай че ЛУАИФ възнамерява да предлага дялове или акции от АИФ от ЕС в своята референтна държава-членка, ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята референтна държава-членка за всички АИФ от ЕС, които възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение III.
3. Не по-късно от 20 работни дни след получаване на пълното уведомление съгласно параграф 2 компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ информират ЛУАИФ дали може да започне да предлага на нейна територия АИФ, посочен в уведомлението съгласно параграф 2. Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ могат да се противопоставят на предлагането на АИФ само ако управлението на АИФ от страна на ЛУАИФ не е или няма да бъде в съответствие с настоящата директива, или ако ЛУАИФ не спазва или няма да спазва настоящата директива по друг начин. В случай на положително решение ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в своята референтна държава-членка, считано от датата, на която компетентните органи са го уведомили в тази връзка.
Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ информират също така ЕОЦКП и компетентните органи на АИФ, че ЛУАИФ може да започне да предлага дялове или акции от АИФ в референтната държава-членка на ЛУАИФ.
4. В случай че ЛУАИФ възнамерява да предлага дялове или акции от АИФ от ЕС в държави-членки, различни от неговата референтна държава-членка, ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята референтна държава-членка за всички АИФ от ЕС, които възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение IV.
5. Не по-късно от 20 работни дни след датата на получаване на напълно комплектованото уведомление съгласно параграф 4 компетентните органи на референтната държава-членка предават напълно комплектованото уведомление на компетентните органи на държавите-членки, в които се планира да се предлагат дяловете или акциите от АИФ. Подобно предаване се извършва само ако управлението на АИФ от ЛУАИФ е и ще бъде в съответствие с настоящата директива и ако ЛУАИФ спазва настоящата директива като цяло.
Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ прилагат уверение за това, че съответното ЛУАИФ притежава разрешение за управление на АИФ с определена инвестиционна стратегия.
6. След предаване на комплектованото уведомление компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ незабавно уведомяват ЛУАИФ за предаването. ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в съответните приемащи държави-членки от датата на това уведомление.
Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ информират също така ЕОЦКП и компетентните органи на АИФ, че ЛУАИФ може да започне да предлага дяловете или акциите от АИФ в приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
7. По отношение на посочените в буква з) от приложение IV механизми се прилагат законите на приемащите държави-членки на ЛУАИФ и се упражнява надзор от тяхна страна.
8. Държавите-членки гарантират, че уведомителното писмо от ЛУАИФ, посочено в параграф 4, и уверението, посочено в параграф 5, са на език, обичайно използван в сферата на международните финанси.
Държавите-членки гарантират, че техните компетентни органи приемат електронното предаване и съхраняване на документите по параграф 6.
9. При съществена промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 2 и/или параграф 4, ЛУАИФ уведомява писмено за тази промяна компетентните органи на своята референтна държава-членка най-малко един месец преди внасянето на планирана промяна или незабавно след настъпването на непланирана промяна.
Ако в резултат на планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ престава да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ престава да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки съгласно член 46, включително, ако е необходимо, налагат изрична забрана на предлагането на АИФ.
Ако промените са приемливи, тъй като не засягат съответствието на управлението на АИФ от ЛУАИФ с настоящата директива или спазването от ЛУАИФ на настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка незабавно информират ЕОЦКП, доколкото промените засягат прекратяване на предлагането на определени АИФ или предлагане на допълнителни АИФ и - доколкото това е приложимо, информират компетентните органи на приемащите държави-членки за тези промени.
10. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на:
а)
формата и съдържанието на образеца на уведомителното писмо, посочено в параграфи 2 и 4;
б)
формата и съдържанието на образеца на уверението, посочено в параграф 5;
в)
формата на предаването, посочено в параграф 5; и
г)
формата на писменото уведомление, посочено в параграф 9.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
11. Без да се засягат разпоредбите на член 43, параграф 1, държавите-членки изискват АИФ, управлявани и предлагани от ЛУАИФ, да бъдат предлагани единствено на професионални инвеститори.
Член 40
Условия за предлагане с паспорт в Съюза на АИФ от трета държава, управлявани от ЛУАИФ от трета държава
1. Държавите-членки гарантират, че ЛУАИФ от трета държава, получило надлежно разрешение, може да предлага дялове или акции от управляван от него АИФ от трета държава на професионални инвеститори в Съюза с паспорт, ако са изпълнени предвидените в настоящия член условия.
2. В допълнение към изискванията по настоящата директива, свързани с ЛУАИФ от ЕС, ЛУАИФ от трета държава трябва да отговарят на следните условия:
а)
да съществуват подходящи договорености за сътрудничество между компетентните органи на референтната държава-членка и надзорния орган на третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, за да се гарантира най-малко ефикасен обмен на информация, който позволява на компетентните органи да изпълняват своите задължения съгласно настоящата директива;
б)
третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, да не е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF;
в)
третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, е подписала споразумение с референтната държава-членка и с всяка друга държава-членка, в която се планира да се предлагат дяловете или акциите от АИФ от трета държава, което е изцяло в съответствие със стандартите, установени в член 26 от Примерната данъчна конвенция на ОИСР относно доходите и капитала, и което осигурява ефективен обмен на информация по данъчни въпроси, включително многостранни данъчни споразумения.
Когато компетентен орган на друга държава-членка не е съгласен с оценката, направена относно прилагането на първа алинея, букви а) и б) от компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ, съответните компетентни органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята референтна държава-членка относно всеки АИФ от трета държава, който възнамерява да предлага в своята референтна държава-членка.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение III.
4. Не по-късно от 20 работни дни след получаване на пълното уведомление съгласно параграф 3 компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ информират ЛУАИФ дали може да започне да предлага на нейна територия АИФ, посочен в уведомлението съгласно параграф 3. Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ могат да се противопоставят на предлагането на АИФ само ако управлението на АИФ от страна на ЛУАИФ не е или няма да бъде в съответствие с настоящата директива или ако ЛУАИФ не спазва или няма да спазва настоящата директива по друг начин. В случай на положително решение ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в своята референтна държава-членка, считано от датата, на която компетентните органи са го уведомили в тази връзка.
Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ информират също така ЕОЦКП, че ЛУАИФ може да започне да предлага дялове или акции от АИФ в референтната държава-членка на ЛУАИФ.
5. Ако ЛУАИФ възнамерява да предлага дяловете или акциите от АИФ от трета държава и в държави-членки, различни от неговата референтна държава-членка, ЛУАИФ уведомява компетентните органи на своята референтна държава-членка за всички АИФ от трета държава, които възнамерява да предлага.
Това уведомление включва документите и информацията, посочени в приложение IV.
6. Не по-късно от 20 работни дни след датата на получаване на напълно комплектованото уведомление съгласно параграф 5 компетентните органи на референтната държава-членка предават това напълно комплектовано уведомление на компетентните органи на държавите-членки, в които се планира да се предлагат дяловете или акциите от АИФ. Подобно предаване се извършва само ако управлението на АИФ от ЛУАИФ е и ще бъде в съответствие с настоящата директива и ако ЛУАИФ спазва настоящата директива като цяло.
Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ прилагат уверение за това, че съответното ЛУАИФ притежава разрешение за управление на АИФ с определена инвестиционна стратегия.
7. След предаване на комплектованото уведомление компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ незабавно уведомяват ЛУАИФ за предаването. ЛУАИФ може да започне да предлага АИФ в съответните приемащи държави-членки на ЛУАИФ от датата на това уведомление.
Компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ информират също така ЕОЦКП, че ЛУАИФ може да започне да предлага дяловете или акциите от АИФ в приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
8. По отношение на посочените в буква з) от приложение IV механизми се прилагат законите на приемащите държави-членки на ЛУАИФ, доколкото тези държави-членки са различни от референтната държава-членка, и се упражнява надзор от тяхна страна.
9. Държавите-членки гарантират, че уведомителното писмо от ЛУАИФ, посочено в параграф 5, и уверението, посочено в параграф 6, са на език, обичайно използван в сферата на международните финанси.
Държавите-членки гарантират, че техните компетентни органи приемат електронното предаване и съхраняване на документите по параграф 6.
10. При съществена промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 3 или параграф 5, ЛУАИФ писмено уведомява за тази промяна компетентните органи на своята референтна държава-членка най-малко един месец преди внасянето на планирана промяна или веднага след настъпването на непланирана промяна.
Ако в резултат от планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ престава да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ престава да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки съгласно член 46, включително, ако е необходимо, налагат изрична забрана на предлагането на АИФ.
Ако промените са приемливи, тъй като не засягат съответствието на управлението на АИФ от ЛУАИФ с настоящата директива или спазването от ЛУАИФ на настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка незабавно информират ЕОЦКП, доколкото промените засягат прекратяване на предлагането на определени АИФ или предлагане на допълнителни АИФ и - доколкото е приложимо, информират компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ за тези промени.
11. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки относно договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 2, буква а), с цел да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави.
12. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва насоки за определяне на условията за прилагане на мерките, приети от Комисията във връзка с договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 2, буква а).
13. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на минималното съдържание на договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 2, буква а), така че да се гарантира, че както компетентните органи на референтната държава-членка, така и компетентните органи на приемащите държави-членки получават достатъчна информация, за да могат да упражняват своите правомощия за надзор и разследване съгласно настоящата директива.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
14. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на процедурите за координация и обмен на информация между компетентния орган на референтната държава-членка и компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
15. В случай че компетентен орган отхвърли искане за обмен на информация в съответствие с регулаторните технически стандарти, посочени в параграф 14, съответните компетентни органи могат да отнесат случая до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
16. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на:
а)
формата и съдържанието на образеца на уведомителното писмо, посочено в параграфи 3 и 5;
б)
формата и съдържанието на образеца на уверението, посочено в параграф 6;
в)
формата на предаването, посочено в параграф 6; и
г)
формата на писменото уведомление, посочено в параграф 10.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
17. Без да се засягат разпоредбите на член 43, параграф 1, държавите-членки изискват АИФ, управлявани и предлагани от ЛУАИФ, да бъдат предлагани единствено на професионални инвеститори.
Член 41
Условия за управление на АИФ, установени в държави-членки, различни от референтната държава-членка, от ЛУАИФ от трета държава
1. Държавите-членки гарантират, че получило разрешение ЛУАИФ от трета държава, може да управлява АИФ от ЕС, установени в държава-членка, която е различна от неговата референтна държава-членка, пряко или посредством откриването на клон, при условие че ЛУАИФ е получило разрешение за управлението на такъв вид АИФ.
2. Всяко ЛУАИФ от трета държава, което възнамерява за пръв път да управлява АИФ от ЕС, установени в държава-членка, различна от неговата референтна държава-членка, съобщава на компетентните органи на своята референтна държава-членка следната информация:
а)
държавата-членка, на чиято територия възнамерява да управлява АИФ пряко или като открие клон;
б)
програмата на предвижданите дейности, в която се посочват по-специално услугите, които възнамерява да предоставя, и идентификационни данни на АИФ, които възнамерява да управлява.
3. Ако ЛУАИФ от трета държава възнамерява да открие клон, в допълнение към информацията, която се изисква по параграф 2, то предоставя и следната информация:
а)
организационната структура на клона;
б)
адреса на АИФ в държавата-членка по произход, от който могат да бъдат получени документи;
в)
имената и данните за контакт на отговарящите за управлението на клона лица.
4. В срок от един месец от получаването на пълната документация в съответствие с параграф 2 или от два месеца от получаването на пълната документация в съответствие с параграф 3, компетентните органи на референтната държава-членка предават тази документация на компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ. Подобно предаване се извършва само ако управлението на АИФ от ЛУАИФ е и ще бъде в съответствие с разпоредбите на настоящата директива и ако ЛУАИФ спазва разпоредбите на настоящата директива като цяло.
Компетентните органи на референтната държава-членка прилагат уверение за това, че съответното ЛУАИФ е получило разрешение от тях.
Компетентните органи на референтната държава-членка веднага уведомяват ЛУАИФ за предаването. ЛУАИФ може да започне да предлага своите услуги в приемащите държави-членки на ЛУАИФ след получаване на уведомлението за предаването.
Компетентните органи на референтната държава-членка информират също така ЕОЦКП, че ЛУАИФ може да започне да управлява АИФ в приемащите държави-членки на ЛУАИФ.
5. Приемащите държави-членки на ЛУАИФ не налагат никакви допълнителни изисквания на ЛУАИФ във връзка с въпросите, които попадат в приложното поле на настоящата директива.
6. При промяна в някое от сведенията, съобщени в съответствие с параграф 2 и, когато е приложимо, параграф 3, ЛУАИФ уведомява писмено за тази промяна компетентните органи на своята референтна държава-членка най-малко един месец преди внасянето на планирана промяна или незабавно след настъпването на непланирана промяна.
Ако в резултат на планирана промяна управлението на АИФ от ЛУАИФ би престанало да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ би престанало да спазва на стоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка без неоправдано забавяне информират ЛУАИФ, че не може да внесе промяната.
Ако планирана промяна бъде внесена въпреки първа и втора алинея или ако настъпи непланирана промяна, в резултат на което управлението на АИФ от ЛУАИФ престава да е в съответствие с настоящата директива или ЛУАИФ престава да спазва настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка предприемат всички необходими мерки съгласно член 46, включително, ако е необходимо, налагат изрична забрана за предлагането на АИФ.
Ако промените са приемливи, тъй като те не засягат съответствието на управлението на АИФ от ЛУАИФ с настоящата директива или спазването от ЛУАИФ на настоящата директива по друг начин, компетентните органи на референтната държава-членка без неоправдано забавяне информират компетентните органи на приемащите държави-членки на ЛУАИФ за тези промени.
7. За да се осигури последователно хармонизиране на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за конкретизиране на информацията, която се съобщава в съответствие с параграфи 2 и 3.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
8. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за предаването на информация в съответствие с параграфи 2 и 3.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 42
Условия за предлагане без паспорт в държави-членки на АИФ, управлявани от ЛУАИФ от трета държава
1. Без да се засягат членове 37, 39 и 40, държавите-членки могат да разрешат на ЛУАИФ от трета държава да предлагат дялове или акции от управлявани от тях АИФ на професионални инвеститори единствено на тяхна територия, при спазване най-малко на следните условия:
а)
ЛУАИФ от трета държава спазва членове 22, 23 и 24 по отношение на всеки АИФ, предлаган от него съгласно настоящия член, както и членове 26-30, когато предлаган от него съгласно настоящия член АИФ попада в приложното поле на член 26, параграф 1. За компетентни органи и инвеститори в АИФ по тези членове се считат тези на държавите-членки, в които се предлагат АИФ;
б)
съществуват подходящи, съобразени с международните стандарти договорености за сътрудничество за целите на надзора върху системния риск между компетентните органи на държавите-членки, в които се предлагат АИФ, доколкото е приложимо, компетентните органи на съответните АИФ от ЕС и надзорните органи на третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, и доколкото е приложимо, надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава, за да се гарантира ефикасен обмен на информация, който позволява на компетентните органи на съответните държави-членки да изпълняват своите задължения в съответствие с настоящата директива;
в)
третата държава, в която са установени ЛУАИФ от трета държава или АИФ от трета държава, не е посочена като отказваща съдействие държава или територия в списъка на FATF.
В случай че компетентен орган на АИФ от ЕС не встъпи в разумен срок в необходимите договорености за сътрудничество, предвидени в първа алинея, буква б), компетентните органи на държавата-членка, в която се планира да се предлага АИФ, могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
2. За целите на настоящия член държавите-членки могат да налагат и по-строги правила за ЛУАИФ от трета държава по отношение на предлагането на дялове или акции от АИФ на инвеститори на нейна територия.
3. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки относно договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 1, с цел да се разработи обща рамка за улесняване на изготвянето на такива договорености за сътрудничество с трети държави.
4. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва насоки за определяне на условията за прилагане на мерките, приети от Комисията по отношение на договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 1.
ГЛАВА VIII
ПРЕДЛАГАНЕ НА ИНВЕСТИТОРИ НА ДРЕБНО
Член 43
Предлагане на АИФ от ЛУАИФ на инвеститори на дребно
1. Без да се засягат други инструменти на правото на Съюза, държавите-членки могат да разрешат на ЛУАИФ да предлагат на инвеститори на дребно на тяхна територия дялове или акции от управлявани от тях АИФ в съответствие с настоящата директива, независимо дали тези АИФ се предлагат на вътрешния или външния пазар и дали са АИФ от ЕС или АИФ от трета държава.
В такива случаи държавите-членки могат да наложат на ЛУАИФ или на АИФ по-строги изисквания от тези, приложими към АИФ, които се предлагат на професионални инвеститори на тяхна територия в съответствие с настоящата директива. Държавите-членки обаче не могат да налагат по-строги или допълнителни изисквания на АИФ от ЕС, установени в друга държава-членка и предлагани на външен пазар, в сравнение с наложените на тези, предлагани на вътрешния пазар.
2. До 22 юли 2014 г. държавите-членки, които разрешават предлагане на АИФ на инвеститори на дребно на тяхна територия, информират Комисията и ЕОЦКП за:
а)
видовете АИФ, които ЛУАИФ могат да предлагат на инвеститори на дребно на тяхна територия;
б)
всякакви допълнителни изисквания, които тази държава-членка налага за предлагането на АИФ на инвеститорите на дребно.
Държавите-членки информират Комисията и ЕОЦКП и за всякакви последващи промени във връзка с първа алинея.
ГЛАВА IХ
КОМПЕТЕНТНИ ОРГАНИ
РАЗДЕЛ 1
Посочване, правомощия и процедури за обжалване
Член 44
Посочване на компетентните органи
Държавите-членки посочват компетентните органи, които да изпълняват задълженията, предвидени в настоящата директива.
Те информират за това ЕОЦКП и Комисията, като посочват разпределението на задълженията.
Компетентните органи са органи на публичната власт.
Държавите-членки изискват от компетентните си органи да определят подходящи методи за наблюдение на изпълнението от страна на ЛУАИФ на задълженията им съгласно настоящата директива, когато е уместно - въз основа на разработените от ЕОЦКП насоки.
Член 45
Отговорност на компетентните органи в държавите-членки
1. Пруденциалният надзор върху ЛУАИФ се упражнява от компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, независимо дали ЛУАИФ управлява и/или предлага АИФ в друга държава-членка, без да се засягат разпоредбите от настоящата директива, които възлагат надзорни отговорности на компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ.
2. Когато ЛУАИФ управлява и/или предлага АИФ посредством клон в своята приемаща държава-членка, за надзора върху ЛУАИФ във връзка със спазването на членове 12 и 14 отговарят компетентните органи на тази държава-членка.
3. Компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ могат да изискат от ЛУАИФ, което управлява или предлага АИФ на нейна територия, независимо дали посредством клон или не, да представи информацията, необходима за надзора върху спазването от страна на ЛУАИФ на приложимите правила, за който тези компетентни органи отговарят.
Тези изисквания не могат да бъдат по-строги от изискванията, които приемащата държава-членка на ЛУАИФ налага на ЛУАИФ, за които тя е държава-членка по произход, за да наблюдава спазването на същите правила от тяхна страна.
4. Когато компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ установят, че ЛУАИФ, което управлява и/или предлага АИФ на нейна територия, независимо дали посредством клон или не, нарушава едно или повече от правилата, за надзора за спазването на които те отговарят, тези органи изискват от съответното ЛУАИФ да прекрати това нарушение и да информира компетентните органи на своята държава-членка по произход за това.
5. Ако съответното ЛУАИФ откаже да представи на компетентните органи на своята приемаща държава-членка информацията, свързана с техните отговорности, или не вземе необходимите мерки за прекратяване на посоченото в параграф 4 нарушение, компетентните органи на неговата приемаща държава-членка информират за това компетентните органи на неговата държава-членка по произход. Компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ при първа възможност:
а)
вземат всички подходящи мерки, за да гарантират, че съответното ЛУАИФ предоставя информацията, поискана от компетентните органи на неговата приемаща държава-членка съгласно параграф 3, или прекратява извършването на нарушението, посочено в параграф 4;
б)
искат необходимата информация от съответните надзорни органи на трети държави.
Компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ се уведомяват за естеството на мерките, посочени в буква а).
6. Ако въпреки мерките, взети от компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ съгласно параграф 5, или поради факта, че подобни мерки са неподходящи или не съществуват в съответната държава-членка, ЛУАИФ продължава да отказва да предостави информацията, поискана от компетентните органи на неговата приемаща държава-членка съгласно параграф 3, или продължава да нарушава законовите или подзаконовите разпоредби, посочени в параграф 4, които са в сила в неговата приемаща държава-членка, компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ може, след като са информирали за това компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, да вземат подходящи мерки, включително мерките, предвидени в членове 46 и 48, за да предотвратят или санкционират по-нататъшни нередности и при необходимост да попречат на ЛУАИФ да започне нови операции в неговата приемаща държава-членка. Когато изпълняваната в приемащата държава-членка на ЛУАИФ функция е управление на АИФ, приемащата държава-членка може да изиска от ЛУАИФ да прекрати управлението на тези АИФ.
7. Когато компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ имат ясни и доказуеми основания да предполагат, че ЛУАИФ не изпълнява задълженията, произтичащи от правилата, за надзора за спазването на които те отговарят, те съобщават тези констатации на компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, които предприемат необходимите мерки, включително, при необходимост, изискват допълнителна информация от съответните надзорни органи на трети държави.
8. Ако въпреки мерките, взети от компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, или поради факта, че такива мерки са неподходящи, или поради факта, че държавата-членка по произход на ЛУАИФ не предприема действия в разумен срок, ЛУАИФ продължава да действа по начин, който е явно във вреда на интересите на инвеститорите в съответния АИФ, на финансовата стабилност или на целостта на пазара в приемащата държава-членка на ЛУАИФ, компетентните органи на приемащата държава-членка на ЛУАИФ може, след като информират компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, да предприемат всички необходими мерки за защитата на инвеститорите в съответния АИФ, на финансовата стабилност и на целостта на пазара в приемащата държава-членка, като това включва възможността да попречат на съответното ЛУАИФ в бъдеще да предлага дяловете или акциите от съответния АИФ в приемащата държава-членка.
9. Процедурата, установена в параграфи 7 и 8, се прилага и в случай, че компетентните органи на приемащата държава-членка имат ясни и доказуеми основания за несъгласие с издаването на разрешение на ЛУАИФ от трета държава от страна на референтната държава-членка.
10. Когато съответните компетентни органи не са съгласни с мерките, предприети от компетентен орган съгласно параграфи 4-9, те могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
11. Когато е приложимо, ЕОЦКП улеснява договарянето и сключването на договореностите за сътрудничество между компетентните органи на държавите-членки и надзорните органи на трети държави, изисквани съгласно настоящата директива.
Член 46
Правомощия на компетентните органи
1. На компетентните органи се предоставят всички правомощия за надзор и разследване, необходими за изпълнение на функциите им. Тези правомощия се упражняват по един от следните начини:
а)
пряко;
б)
в сътрудничество с други органи;
в)
чрез делегиране, на тяхна отговорност, на субекти, на които са били делегирани задачи;
г)
чрез сезиране на компетентните съдебни органи.
2. Компетентните органи разполагат с правомощия да:
а)
получат достъп до документи под всякаква форма, както и копие от тях;
б)
изискват информация от всяко лице, свързано с дейността на ЛУАИФ или на АИФ, и при необходимост да призовават и разпитват лица с цел получаване на информация;
в)
извършват проверки на място със или без предупреждение;
г)
изискват съществуващи записи на телефонни разговори и съществуващи записи за пренос на данни;
д)
изискват прекратяването на всяка практика, която противоречи на разпоредбите, приети в изпълнение на настоящата директива;
е)
изискват замразяването или отнемането на активи;
ж)
изискват налагането на временна забрана за упражняване на професионална дейност;
з)
изискват предоставяне на информация от получилите разрешение ЛУАИФ, депозитарите или одиторите;
и)
приемат всякакви мерки, за да гарантират, че ЛУАИФ или депозитарите продължават да спазват приложимите към тях изисквания на настоящата директива;
й)
изискват да бъде спряно емитирането, обратното изкупуване или откупуването на дялове в интерес на притежателите на дялове или в обществен интерес.
к)
отнемат разрешението, издадено на ЛУАИФ или на депозитар;
л)
подават сигнали с цел наказателно преследване;
м)
изискват одитори или експерти да извършват проверки или разследвания.
3. Когато компетентният орган на референтната държава-членка счита, че получило разрешение ЛУАИФ от трета държава нарушава задълженията си по настоящата директива, той възможно най-бързо уведомява ЕОЦКП, като посочва подробно причините за това.
4. Държавите-членки гарантират, че компетентните органи разполагат с необходимите правомощия, за да предприемат всички мерки, необходими за осигуряване на правилното функциониране на пазарите в случаите, когато дейността на един или повече АИФ на пазара за определен финансов инструмент може да застраши правилното функциониране на този пазар.
Член 47
Правомощия и компетентност на ЕОЦКП
1. ЕОЦКП може да разработва и редовно да преразглежда насоки за компетентните органи на държавите-членки относно упражняването на техните правомощия за издаване на разрешения и задълженията за докладване на тези компетентни органи, наложени с настоящата директива.
ЕОЦКП освен това има необходимите правомощия, включително изброените в член 48, параграф 3, да изпълнява задачите, възложени му с настоящата директива.
2. Задължението за професионална тайна се прилага по отношение на всички лица, които работят или са работили за ЕОЦКП, за компетентните органи или за всяко друго лице, на което ЕОЦКП е делегирал задачи, включително одитори и експерти, с които ЕОЦКП е сключил договор. Информацията, представляваща професионална тайна, не може да се разкрива на друго лице или орган, освен ако това разкриване е необходимо за целите на съдебно производство.
3. Цялата информация, обменяна съгласно настоящата директива между ЕОЦКП, компетентните органи, ЕБО, Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (29), и ЕССР, се счита за поверителна, освен когато ЕОЦКП или компетентният орган, или друг заинтересован орган или субект заяви в момента на предоставянето ѝ, че тази информация може да бъде разкрита, или когато това разкриване е необходимо за целите на съдебно производство.
4. В съответствие с член 9 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 ЕОЦКП може, при условие че са изпълнени всички условия по параграф 5, да поиска от компетентния орган или органи да предприемат всяко от следните действия, в зависимост от случая:
а)
да забранят предлагането в Съюза на дялове или акции от АИФ, управлявани от ЛУАИФ от трета държава, или на АИФ от трета държава, управлявани от ЛУАИФ от ЕС, без разрешението, изисквано съгласно член 37, или без уведомлението, изисквано съгласно членове 35, 39 и 40, или без да е получено разрешение за това от съответните държави-членки в съответствие с член 42;
б)
да наложат ограничения на ЛУАИФ от трета държава по отношение на управлението на АИФ в случай на прекомерна концентрация на риск на конкретен външен пазар;
в)
да наложат ограничения на ЛУАИФ от трета държава по отношение на управлението на АИФ, когато неговата дейност може да представлява важен източник на риск от контрагента за кредитна институция или други системно важни институции.
5. ЕОЦКП може да вземе решение съгласно параграф 4 при спазване на изискванията, определени в параграф 6, ако са изпълнени едновременно следните условия:
а)
съществува значителна опасност, която произтича или се увеличава от съответните дейности на ЛУАИФ, за правилното функциониране или целостта на финансовия пазар или за стабилността на цялата финансова система в Съюза или на част от нея и тази опасност има презгранично въздействие; и
б)
съответният компетентен орган или органи не са взели мерки за справяне с тази опасност или предприетите мерки не са достатъчни за справяне с опасността.
6. Мерките, предприети от компетентния орган или органи съгласно параграф 4:
а)
осигуряват ефективно справяне с опасността за правилното функциониране и целостта на финансовия пазар или за стабилността на цялата финансова система на Съюза или на част от нея или подобряват значително способността на компетентните органи за наблюдение на опасността;
б)
не създават риск за регулаторен арбитраж;
в)
нямат отрицателно въздействие върху ефективността на финансовите пазари, включително намаляване на ликвидността на тези пазари или създаване на несигурност за участниците на пазара, което да е непропорционално на ползите от мерките.
7. Преди да изиска от компетентния орган да предприеме или поднови някоя от мерките, посочени в параграф 4, ЕОЦКП се консултира по целесъобразност с ЕССР и други съответни органи.
8. ЕОЦКП уведомява компетентните органи на референтната държава-членка на ЛУАИФ от трета държава и компетентните органи на приемащите държави-членки на съответното ЛУАИФ от трета държава за решението да изиска от компетентния орган или органи предприемането или подновяването на някоя от мерките, посочени в параграф 4. В уведомлението се посочват най-малко:
а)
ЛУАИФ и дейностите, за които се прилагат мерките, както и тяхната продължителност;
б)
причините, поради които ЕОЦКП счита, че е необходимо налагането на мерките в съответствие с условията и изискванията, определени в настоящия член, включително доказателства в подкрепа на посочените причини.
9. ЕОЦКП прави преглед на мерките, посочени в параграф 4, на подходящи интервали и при всички случаи най-малко на всеки три месеца. Ако дадена мярка не бъде подновена след изтичането на тримесечния срок, срокът на действието ѝ изтича автоматично. За подновяването на мерките се прилагат параграфи 5-8.
10. Компетентните органи на референтната държава-членка на съответното ЛУАИФ от трета държава може да изискат от ЕОЦКП да преразгледа решението си. Прилага се процедурата, предвидена в член 44, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 48
Административни санкции
1. Държавите-членки установяват система от мерки и санкции, приложими при нарушаване на националните разпоредби, приети в изпълнение на настоящата директива, и вземат всички необходими мерки за осигуряване на тяхното прилагане. Без да се засягат процедурите за отнемане на разрешение или правото на държавите-членки да налагат санкции по наказателното право, държавите-членки следят, в съответствие с националното си право, за това да могат да бъдат налагани подходящи административни мерки или административни санкции на лицата, отговорни за неспазване на разпоредбите, приети в изпълнение на настоящата директива. Държавите-членки следят тези мерки да са ефективни, пропорционални и възпиращи.
2. Държавите-членки предвиждат възможност компетентните органи да оповестяват на обществеността всяка мярка или санкция, наложена за нарушаване на разпоредбите, приети в изпълнение на настоящата директива, освен ако това оповестяване би изложило на сериозен риск финансовите пазари, би било във вреда на интересите на инвеститорите или би причинило непропорционална вреда на участващите лица.
3. ЕОЦКП изготвя годишен доклад относно прилагането на административните мерки и налагането на санкции в случай на нарушения на разпоредбите, приети в изпълнение на настоящата директива в различните държави-членки. Компетентните органи предоставят на ЕОЦКП необходимата за целта информация.
Член 49
Право на обжалване
1. Компетентните органи мотивират писмено решенията си за отказ за издаване или за отнемане на разрешение на ЛУАИФ да управляват и/или предлагат АИФ, или за всяко отрицателно решение, взето с цел изпълнение на мерките, приети за прилагане на настоящата директива, и съобщават тези мотиви на заявителите.
2. Държавите-членки предвиждат, че всяко решение, взето съгласно законовите, подзаконовите или административните разпоредби, приети в съответствие с настоящата директива, е надлежно мотивирано и може да бъде обжалвано пред съд.
Правото на съдебно обжалване се прилага и когато по заявление за разрешение, което съдържа цялата необходима информация, не е постановено решение в срок от шест месеца от подаването на заявлението.
РАЗДЕЛ 2
Сътрудничество между различните компетентни органи
Член 50
Задължение за сътрудничество
1. Компетентните органи на държавите-членки си сътрудничат помежду си и с ЕОЦКП и ЕССР, винаги когато това е необходимо за изпълнение на задълженията им съгласно настоящата директива или за упражняване на правомощията им съгласно настоящата директива или националното право.
2. Държавите-членки улесняват сътрудничеството, предвидено в настоящия раздел.
3. Компетентните органи използват правомощията си за целите на сътрудничеството, дори и в случаите, когато поведението, което се разследва, не представлява нарушение на действаща разпоредба в тяхната държава-членка.
4. Компетентните органи на държавите-членки си предоставят незабавно един на друг, както и на ЕОЦКП, информацията, необходима за изпълнение на задълженията им съгласно настоящата директива.
Компетентните органи на държавата-членка по произход изпращат копие от съответните договорености за сътрудничество, сключени от тях в съответствие с член 35, член 37 и/или член 40, на приемащите държави-членки на съответното ЛУАИФ. В съответствие с процедурите, свързани с приложимите регулаторни технически стандарти, посочени в член 35, параграф 14, член 37, параграф 17 или член 40, параграф 14, компетентните органи на държавата-членка по произход изпращат информацията, получена от надзорните органи на трети държави в съответствие с договореностите за сътрудничество с тези надзорни органи във връзка с определено ЛУАИФ или, в зависимост от случая - съгласно член 45, параграф 6 или параграф 7, на компетентните органи на приемащата държава-членка на съответното ЛУАИФ.
В случай че компетентен орган на приемаща държава-членка счита, че съдържанието на договореностите за сътрудничество, сключени от държавата-членка по произход на съответното ЛУАИФ съгласно член 35, член 37 и/или член 40, не съответства на изискваното по приложимите регулаторни технически стандарти, съответните компетентни органи могат да отнесат случая до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
5. Когато компетентните органи на дадена държава-членка имат ясни и доказуеми основания да предполагат, че ЛУАИФ, върху което не упражняват надзор, извършва или е извършвало действия, които са в противоречие с настоящата директива, те уведомяват възможно най-подробно за това ЕОЦКП и компетентните органи на държавата-членка по произход и на приемащите държави-членки на съответното ЛУАИФ. Уведомените компетентни органи предприемат съответните действия, информират ЕОЦКП и уведомяващите компетентни органи за резултата от действията, както и, доколкото е възможно, за важни, развили се междувременно процеси. Настоящият параграф не засяга правомощията на уведомяващия компетентен орган.
6. За да се осигури еднаквото прилагане на настоящата директива по отношение на обмена на информация, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на условията на прилагане във връзка с процедурите за обмен на информация между компетентните органи и между компетентните органи и ЕОЦКП.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 51
Предаване и съхранение на лични данни
1. По отношение на предаването на лични данни между компетентните органи, компетентните органи прилагат Директива 95/46/ЕО. По отношение на предаването на лични данни от ЕОЦКП до компетентните органи на държава-членка или на трета държава ЕОЦКП спазва Регламент (ЕО) № 45/2001.
2. Данните се съхраняват за срок от най-много пет години.
Член 52
Разкриване на информация на трети държави
1. Компетентният орган на държава-членка може да предава на трета държава данни и анализи на данни след преценка на всеки конкретен случай, ако са спазени условията по член 25 или член 26 от Директива 95/46/ЕО и ако компетентният орган на държавата-членка е уверен, че предаването на данните е необходимо за целите на настоящата директива. Третата държава не може да предава данните на друга трета държава без изричното писмено разрешение на компетентния орган на държавата-членка.
2. Компетентният орган на дадена държава-членка разкрива информация, получена от компетентен орган на друга държава-членка, на компетентния орган на трета държава само ако компетентният орган на съответната държава-членка е получил изричното съгласие на компетентния орган, който е предал информацията, и ако, когато е приложимо, информацията се разкрива единствено за целите, за които този компетентен орган е дал съгласие.
Член 53
Обмен на информация във връзка с възможните последици за системата от дейността на ЛУАИФ
1. Компетентните органи на държавите-членки, отговарящи за надзора и/или издаването на разрешения на ЛУАИФ съгласно настоящата директива, предоставят информация на компетентните органи на други държави-членки, когато това е от значение за наблюдението и реакцията на възможните последици от дейността на отделни ЛУАИФ или на всички ЛУАИФ за стабилността на системно значими финансови институции и за правилното функциониране на пазарите, на които участват ЛУАИФ. ЕОЦКП и ЕССР също трябва да бъдат информирани и предоставят тази информация на компетентните органи на други държави-членки.
2. При спазване на условията, предвидени в член 35 от Регламент (ЕС) № 1095/2010, компетентните органи на ЛУАИФ предават на ЕОЦКП и ЕССР обобщена информация за дейността на ЛУАИФ, за които отговарят.
3. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на съдържанието на информацията, която се обменя съгласно параграф 1.
4. Комисията приема актове за изпълнение, посочващи реда и условията и периодичността на обмена на информация съгласно параграф 1. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 59, параграф 2.
Член 54
Сътрудничество в областта на надзорните дейности
1. Компетентните органи на дадена държава-членка могат да потърсят сътрудничество с компетентните органи на друга държава-членка във връзка с надзора, за проверка на място или при разследване на територията на последната, в рамките на техните правомощия съгласно настоящата директива.
Когато компетентните органи получат искане за проверка на място или разследване, те предприемат едно от следните действия:
а)
извършват самостоятелно проверката или разследването;
б)
разрешават на молещия орган да извърши проверката или разследването;
в)
разрешават на одитори или експерти да извършат проверката или разследването.
2. В случаите по параграф 1, буква а) компетентният орган на държавата-членка, която е потърсила сътрудничество, може да поиска членове на собствения му персонал да придружат персонала, който извършва проверката или разследването. Въпреки това проверката или разследването подлежат на цялостен контрол от страна на държавата-членка, на чиято територия се извършват.
В случаите по параграф 1, буква б) компетентният орган на държавата-членка, на чиято територия се извършват проверката или разследването, може да поиска членове на собствения му персонал да придружат персонала, който извършва проверката или разследването.
3. Компетентните органи могат да откажат да обменят информация или да предприемат действие по искане за сътрудничество при извършването на разследване или проверка на място само когато:
а)
разследването, проверката на място или обменът на информация могат да засегнат по неблагоприятен начин суверенитета, сигурността или обществения ред на държавата-членка, към която е отправено искането;
б)
вече е започнало съдебно производство по отношение на същите действия и същите лица пред органите на държавата-членка, към която е отправено искането;
в)
вече е постановено окончателно съдебно решение по отношение на същите лица и същите действия в държавата-членка, към която е отправено искането.
Компетентните органи информират молещите компетентни органи за всяко решение, взето съгласно първа алинея, като посочват причините за него.
4. За да се осигури еднакво прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на общи процедури за сътрудничеството между компетентните органи при извършването на проверки на място или на разследвания.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 55
Уреждане на спорове
При липсата на съгласие между компетентните органи на държавите-членки по отношение на оценка, действие или бездействие на компетентен орган в области, в които настоящата директива изисква сътрудничество или координиране между компетентните органи на повече от една държава-членка, компетентните органи могат да отнесат въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ГЛАВА X
ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 56
Упражняване на делегирането
1. Правомощията да приема делегирани актове, посочени в членове 3, 4, 9, 12, 14-25, 34-37, 40, 42, 53, 67 и 68, се предоставят на Комисията за срок от четири години, считано от 21 юли 2011 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от шест месеца преди изтичането на четиригодишния срок. Делегирането на правомощия се подновява автоматично за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не го оттеглят в съответствие с член 57.
2. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията го нотифицира едновременно на Европейския парламент и Съвета.
3. Правомощията да приема делегирани актове се предоставят на Комисията при условията на членове 57 и 58.
Член 57
Оттегляне на делегирането
1. Делегирането на правомощия, посочено в членове 3, 4, 9, 12, 14-25, 34-37, 40, 42, 53, 67 и 68, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.
2. Институцията, започнала вътрешна процедура за вземане на решение дали да оттегли делегирането на правомощия, полага усилия да информира другата институция и Комисията в разумен срок преди вземането на окончателно решение, като посочва делегираното правомощие, по отношение на което може да се извърши оттегляне, както и евентуалните причини за оттеглянето.
3. С решението за оттегляне се прекратява делегирането на правомощия, посочени в него. То поражда действие незабавно или на посочена в него по-късна дата. Решението не засяга валидността на делегираните актове, които вече са в сила. То се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 58
Възражения срещу делегираните актове
1. Европейският парламент и Съветът могат да възразят срещу делегиран акт в срок от три месеца от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с три месеца.
2. Ако до изтичането на срока, посочен в параграф 1, нито Европейският парламент, нито Съветът са възразили срещу делегирания акт, той се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и влиза в сила на посочената в него дата.
Делегираният акт може да бъде публикуван в Официален вестник на Европейския съюз и да влезе в сила преди изтичането на посочения срок, ако след обосновано искане от Комисията и Европейският парламент, и Съветът са информирали Комисията за намерението си да не правят възражения.
3. Ако Европейският парламент или Съветът са възразили срещу делегирания акт в срока, посочен в параграф 1, той не влиза в сила. В съответствие с член 296 ДФЕС институцията, която възразява срещу делегирания акт, посочва причините за това.
Член 59
Мерки за изпълнение
1. Комисията се подпомага от Европейския комитет по ценни книжа, създаден с Решение 2001/528/ЕО на Комисията (30). Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 60
Предоставяне на информация за дерогации
Когато държава-членки използва дерогация или възможност, предвидена в членове 6, 9, 21, 22, 28 и 43 и член 61, параграф 5, тя информира Комисията за това, както и за всички последващи промени. Комисията оповестява публично информацията на интернет страница или по леснодостъпен начин.
Член 61
Преходни разпоредби
1. ЛУАИФ, извършващи дейности съгласно настоящата директива преди 22 юли 2013 г., приемат всички необходими мерки за спазване на националното право, основано на настоящата директива, и подават заявление за разрешение в срок от една година от тази дата.
2. Членове 31, 32 и 33 не се прилагат към предлагането на дялове или акции от АИФ, които са предмет на текуща публична оферта чрез проспект, съставен и публикуван в съответствие с Директива 2003/71/ЕО преди 22 юли 2013 г., за срока на валидност на този проспект.
3. ЛУАИФ, които управляват АИФ от затворен тип преди 22 юли 2013 г., които не правят никакви допълнителни инвестиции след 22 юли 2013 г., могат въпреки това да продължат да управляват тези АИФ без разрешение съгласно настоящата директива.
4. ЛУАИФ, които управляват АИФ от затворен тип, чийто срок за записване на инвеститори е изтекъл преди влизането в сила на настоящата директива и които са учредени за срок, изтичащ най-късно три години след 22 юли 2013 г., могат въпреки това да продължат да управляват такива АИФ, без да е необходимо да спазват настоящата директива, освен член 22 и, когато е приложимо, членове 26-30, или да подадат заявление за разрешение съгласно настоящата директива.
5. Компетентните органи на държавата-членка по произход на АИФ или, в случай че АИФ не е регулиран - компетентните органи на държавата-членка по произход на ЛУАИФ, могат да разрешат на институциите, посочени в член 21, параграф 3, буква а) и установени в друга държава-членка, да бъдат определени за депозитар до 22 юли 2017 г. Настоящата разпоредба не засяга пълното прилагане на член 21, с изключение на параграф 5, буква а) от посочения член относно мястото, в което трябва да е установен депозитарят.
Член 62
Изменения на Директива 2003/41/ЕО
Директива 2003/41/ЕО се изменя, както следва:
1.
В член 2, параграф 2 буква б) се заменя със следното:
„б)
институциите, които попадат в приложното поле на директиви 73/239/ЕИО (31), 85/611/ЕИО (32), 93/22/ЕИО (33), 2000/12/ЕО (34), 2002/83/ЕО (35) и 2011/61/ЕС (36);
2.
В член 19 параграф 1 се заменя със следното:
1. Държавите-членки не ограничават правото на институциите да определят, за целите на управлението на своите инвестиционни портфейли, лица, управляващи инвестиции, които са установени в друга държава-членка и са получили надлежно разрешение за тази дейност в съответствие с директиви 85/611/ЕИО, 93/22/ЕИО, 2000/12/ЕО, 2002/83/ЕО и 2011/61/ЕС, наред с посочените в член 2, параграф 1 от настоящата директива.“
Член 63
Изменения на Директива 2009/65/ЕО
Директива 2009/65/ЕО се изменя, както следва:
1.
Вмъква се следният член:
„Член 50а
С цел да се осигури междусекторна последователност и да се премахнат несъответствията между интересите на дружества, които „преструктурират“ кредити в търгуеми ценни книжа и други финансови инструменти (инициатори), и ПКИПЦК, които инвестират в такива ценни книжа или други финансови инструменти, Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 112а и при условията на членове 112б и 112в, мерки за определяне на изискванията в следните области:
а)
изискванията, на които трябва да отговаря инициаторът, за да може ПКИПЦК да получи разрешение да инвестира в ценни книжа или други финансови инструменти от този вид, емитирани след 1 януари 2011 г., включително изискванията, които гарантират, че инициаторът запазва нетен икономически интерес от най-малко 5 %;
б)
изискванията по отношение на качеството, които трябва да бъдат изпълнени от ПКИПЦК, които инвестират в такива ценни книжа или финансови инструменти.“;
2.
В член 112 параграф 2 се заменя със следното:
2. Правомощията да приема делегирани актове, посочени в членове 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 и 111, се предоставят на Комисията за срок от четири години, считано от 4 януари 2011 г. Правомощията да приема делегирани актове, посочени в член 50а, се предоставя на Комисията за срок от четири години, считано от 21 юли 2011 г. Комисията изготвя доклад относно делегираните правомощия най-късно шест месеца преди изтичането на четиригодишния срок. Делегирането на правомощия се подновява автоматично за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не го оттеглят в съответствие с член 112а.“;
3.
В член 112а параграф 1 се заменя със следното:
1. Делегирането на правомощия, посочено в членове 12, 14, 23, 33, 43, 50a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 и 111, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.“
Член 64
Изменение на Регламент (ЕО) № 1060/2009
В член 4, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1060/2009 първа алинея се заменя със следното:
1. Кредитните институции по смисъла на Директива 2006/48/ЕО, инвестиционните посредници по смисъла на Директива 2004/39/ЕО, застрахователните предприятия, за които се прилага Първа директива 73/239/ЕИО на Съвета от 24 юли 1973 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно достъпа до и упражняването на пряка застрахователна дейност, различна от животозастраховане (37), застрахователните предприятия по смисъла на Директива 2002/83/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 5 ноември 2002 г. относно животозастраховането (38), презастрахователните предприятия по смисъла на Директива 2005/68/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 ноември 2005 г. относно презастраховането (39), предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) по смисъла на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (40), институциите за професионално пенсионно осигуряване по смисъла на Директива 2003/41/ЕО и алтернативните инвестиционни фондове по смисъла на Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (41) могат да използват кредитни рейтинги за регулаторни цели само ако те са присъдени от агенции за кредитен рейтинг, които са установени в Съюза и са регистрирани в съответствие с настоящия регламент.
Член 65
Изменение на Регламент (ЕС) № 1095/2010
В член 1, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 думите „всякакво бъдещо законодателство относно лицата, управляващи фондове за алтернативни инвестиции“ се заменят с думите „Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (42)
Член 66
Транспониране
1. До 22 юли 2013 г. държавите-членки приемат и публикуват законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези разпоредби и таблицата за съответствие между тези разпоредби и настоящата директива.
2. Държавите-членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, посочени в параграф 1, считано от 22 юли 2013 г.
3. Независимо от параграф 2 държавите-членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за спазването на член 35 и членове 37-41 в съответствие с делегиран акт, приет от Комисията съгласно член 67, параграф 6, считано от посочената в него датата.
4. Държавите-членки гарантират, че законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети от тях в съответствие с членове 36 и 42, спират да се прилагат в съответствие с делегирания акт, приет от Комисията съгласно член 68, параграф 6, считано от посочената в него дата.
5. Когато държавите-членки приемат посочените в параграф 1 мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване.
6. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които приемат в областта, уредена от настоящата директива.
Член 67
Делегиран акт относно прилагането на член 35 и членове 37-41
1. До 22 юли 2015 г. ЕОЦКП представя на Европейския парламент, Съвета и Комисията:
а)
становище относно действието на паспорта за ЛУАИФ от ЕС, управляващи и/или предлагащи АИФ от ЕС съгласно членове 32 и 33 и относно процеса на предлагане на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки съгласно приложимите национални режими, посочени в членове 36 и 42; и
б)
съвети относно прилагането на паспорта за предлагането на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки в съответствие с правилата, предвидени в член 35 и членове 37-41.
2. ЕОЦКП основава своето становище и съвети относно прилагането на паспорта за предлагането на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки, inter alia, на следното:
а)
по отношение на действието на паспорта за ЛУАИФ от ЕС, управляващи и/или предлагащи АИФ от ЕС:
i)
употребата на паспорта;
ii)
проблемите, възникнали във връзка със:
-
ефективното сътрудничество между компетентните органи,
-
ефективното функциониране на системата за уведомяване,
-
защитата на инвеститори,
-
медиацията от страна на ЕОЦКП, включително броя на случаите и ефективността на медиацията;
iii)
ефективността на събирането и споделянето на информация във връзка с наблюдението на системните рискове от страна на националните компетентни органи, ЕОЦКП и ЕССР;
б)
по отношение на процеса на предлагането на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки съгласно приложимите национални режими:
i)
спазването от ЛУАИФ от ЕС на всички изисквания по настоящата директива, с изключение на член 21,
ii)
спазването от ЛУАИФ от трета държава на членове 22, 23 и 24 по отношение на всеки АИФ, предлаган от ЛУАИФ, и когато е приложимо, спазването на членове 26-30,
iii)
съществуването и ефективността на договореностите за сътрудничество за целите на наблюдението на системния риск и в съответствие с международните стандарти между компетентните органи на държавата-членка, в която се предлагат АИФ, доколкото е приложимо, компетентните органи на държавата-членка по произход на АИФ от ЕС и надзорните органи на третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, и -доколкото е приложимо - надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава,
iv)
всички евентуално възникнали въпроси във връзка със защитата на инвеститорите,
v)
всички характеристики на регулаторната и надзорната рамка на определена трета държава, които могат да възпрепятстват ефективното упражняване от компетентните органи на надзорните им функции по настоящата директива;
в)
по отношение на функционирането и на двете системи, възможните случаи на дестабилизиране на пазара и нарушения на правилата на конкуренцията (равнопоставеността) и всякакви общи или конкретни затруднения, които ЛУАИФ от ЕС срещат при своето установяване или при предлагането на управлявани от тях АИФ във всякакви трети държави.
3. За тази цел от влизането в сила на националните законови, подзакоови и административни разпоредби, необходими за съобразяване с настоящата директива, и до представянето на становището на ЕОЦКП, посочено в параграф 1, буква а), компетентните органи на държавите-членки на всяко тримесечие предоставят на ЕОЦКП информация относно ЛУАИФ, които управляват и/или предлагат АИФ под техен надзор, както в рамките на прилагането на паспортния режим по настоящата директива, така и в рамките на своите национални режими, и информация, необходима за оценяване на елементите, посочени в параграф 2.
4. Ако ЕОЦКП счита, че няма значителни пречки, свързани със защитата на потребителите, дестабилизирането на пазара, конкуренцията и наблюдението на системния риск, които да затрудняват прилагането на паспорта към предлагането на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки в съответствие с правилата, предвидени в член 35 и членове 37-41, той дава съвети, съдържащи положителна оценка в това отношение.
5. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за конкретизиране на съдържанието на информацията, която се представя съгласно параграф 2.
6. Комисията приема делегиран акт в срок от три месеца след получаването на съветите, съдържащи положителна оценка, и становището на ЕОЦКП, като отчита критериите, изброени в параграф 2, и целите на настоящата директива - като например тези, свързани с вътрешния пазар, защитата на инвеститорите и ефективното наблюдение на системния риск - в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, за определяне на датата, от която правилата, посочени в член 35 и членове 37-41, стават приложими във всички държави-членки.
Ако срещу делегирания акт, посочен в първа алинея, бъде направено възражение съгласно член 58, Комисията приема повторно, в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, делегирания акт, съгласно който правилата, предвидени в член 35 и членове 37-41, стават приложими във всички държави-членки на по-късен етап, който тя счита за подходящ, като отчита критериите, изброени в параграф 2, и целите на настоящата директива - като например тези, свързани с вътрешния пазар, защитата на инвеститорите и ефективното наблюдение на системния риск.
7. Ако ЕОЦКП не е представил съветите си в срока, посочен в параграф 1, Комисията изисква съветите да се представят в рамките на нов срок.
Член 68
Делегиран акт относно прекратяване на прилагането на членове 36 и 42
1. Три години след влизането в сила на посочения в член 67, параграф 6 делегиран акт, съгласно който правилата, предвидени в член 35 и членове 37-41, са станали приложими във всички държави-членки, ЕОЦКП предоставя на Европейския парламент, Съвета и Комисията:
а)
становище относно действието на паспорта за ЛУАИФ от ЕС, предлагащи АИФ от трета държава в Съюза съгласно член 35, както и за ЛУАИФ от трета държава, които управляват и/или предлагат АИФ в Съюза съгласно членове 37- 41 и относно процеса на предлагането на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки съгласно приложимите национални режими, посочени в членове 36 и 42; и
б)
съвети относно прекратяване на едновременното съществуване на националните режими, предвидени в членове 36 и 42, и паспорта в съответствие с правилата, предвидени в член 35 и членове 37-41.
2. ЕОЦКП основава своето становище и съветите си относно прекратяване на съществуването на национални режими, посочени в членове 36 и 42, inter alia, на следното:
а)
по отношение на действието на паспорта за ЛУАИФ от ЕС, предлагащи АИФ от трета държава в Съюза, както и за ЛУАИФ от трета държава, които управляват и/или предлагат АИФ в Съюза,
i)
употребата на паспорта;
ii)
проблемите, възникнали във връзка със:
-
ефективното сътрудничество между компетентните органи,
-
ефективното функциониране на системата за уведомяване,
-
посочването на референтната държава-членка,
-
възпрепятстването на ефективното упражняване от компетентните органи на надзорните им функции в резултат на законови, подзаконови или административни разпоредби на трета държава, приложими за ЛУАИФ, или на ограничения на правомощията за надзор и разследване на надзорните органи на третата държава,
-
защитата на инвеститорите,
-
достъпа на инвеститорите в Съюза,
-
въздействието върху развиващите се държави,
-
медиацията от страна на ЕОЦКП, включително броя на случаите и ефективността на медиацията;
iii)
договарянето, сключването, наличието и ефективността на изискваните договорености за сътрудничество,
iv)
ефективността на събирането и споделянето на информация във връзка с наблюдението на системните рискове от страна на националните компетентни органи, ЕОЦКП и ЕССР,
v)
резултатите от партньорските проверки, посочени в член 38;
б)
по отношение на процеса на предлагане на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в държавите-членки и управлението и/или предлагането на АИФ от страна на ЛУАИФ от трета държава в държавите-членки съгласно приложимите национални режими:
i)
спазването от ЛУАИФ от ЕС на всички изисквания по настоящата директива, с изключение на член 21,
ii)
спазването от ЛУАИФ от трета държава на членове 22, 23 и 24 по отношение на всеки АИФ, предлаган от ЛУАИФ, и когато е приложимо, на членове 26-30,
iii)
наличието и ефективността на договореностите за сътрудничество за целите на наблюдението на системния риск и в съответствие с международните стандарти между компетентните органи на държавата-членка, в която се предлагат АИФ, доколкото е приложимо, компетентните органи на държавата-членка по произход на съответния АИФ от ЕС и надзорните органи на третата държава, в която е установено ЛУАИФ от трета държава, и - доколкото е приложимо, надзорните органи на третата държава, в която е установен АИФ от трета държава,
iv)
всякакви въпроси, възникнали във връзка със защитата на инвеститорите,
v)
всички характеристики на регулаторната и надзорната рамка на трета държава, които могат да възпрепятстват ефективното упражняване от компетентните органи на Съюза на надзорните им функции по настоящата директива;
в)
по отношение на функционирането и на двете системи, възможните случаи на дестабилизиране на пазара и нарушения на правилата на конкуренцията (равнопоставеността), както и всяко възможно отрицателно въздействие върху достъпа за инвеститорите или върху инвестирането в развиващи се държави или в тяхна полза;
г)
количествена оценка, определяща броя на юрисдикциите на трети държави, в които е установено ЛУАИФ, което предлага АИФ в държава-членка или в рамките на прилагане на паспортния режим, посочен в член 40, или в рамките на националните режими, посочени в член 42.
3. За тази цел от влизането в сила на посочения в член 67, параграф 6 делегиран акт и до представянето на становището на ЕОЦКП, посочено в параграф 1, буква а) от настоящия член, компетентните органи на всяко тримесечие предоставят на ЕОЦКП информация относно ЛУАИФ, които управляват и/или предлагат АИФ под техен надзор, както в рамките на прилагането на паспортния режим, предвиден в настоящата директива, така и в рамките на съответните национални режими.
4. Ако ЕОЦКП счита, че няма значителни пречки по отношение на защитата на потребителите, дестабилизирането на пазара, конкуренцията или наблюдението на системния риск, които да затрудняват прекратяването на прилагането на националните режими съгласно членове 36 и 42, и създаването на паспорта за предлагането на АИФ от трета държава от ЛУАИФ от ЕС в Съюза и управлението и/или предлагането на АИФ от ЛУАИФ от трета държава в Съюза съгласно правилата, предвидени в член 35 и членове 37-41, като единствен възможен режим за подобни дейности от съответните ЛУАИФ в Съюза, той дава съвети, съдържащи положителна оценка в това отношение.
5. Комисията приема, чрез делегирани актове в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, мерки за определяне на съдържанието на информацията, която се предоставя съгласно параграф 2.
6. Комисията приема делегиран акт, в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, в срок от три месеца след получаването на съветите, съдържащи положителна оценка, и становището на ЕОЦКП, като отчита критериите, изброени в параграф 2, и целите на настоящата директива - като например тези, свързани с вътрешния пазар, защитата на инвеститорите и ефективното наблюдение на системния риск, като посочва датата, на която прилагането националните режими, посочени в членове 36 и 42, трябва да бъде прекратено и на която паспортният режим, предвиден в член 35 и членове 37-41, става единствен и задължителен режим, приложим във всички държави-членки.
Ако срещу делегирания акт, посочен в първа алинея, бъде направено възражение съгласно член 58, Комисията приема повторно, в съответствие с член 56 и при условията на членове 57 и 58, делегирания акт, съгласно който се прекратява прилагането на националните режими, посочени в членове 36 и 42, и паспортният режим, предвиден в член 35 и членове 37-41, става единствен и задължителен режим, приложим във всички държави-членки, на по-късен етап, който тя счита за подходящ, като отчита критериите, изброени в параграф 2, и целите на настоящата директива - като например тези, свързани с вътрешния пазар, защитата на инвеститорите и ефективното наблюдение на системния риск.
7. Ако ЕОЦКП не е представил съвети в срока по параграф 1, Комисията изисква съветите да се представят в рамките на нов срок.
Член 69
Преглед
1. До 22 юли 2017 г. Комисията, въз основа на обществена консултация и като взема предвид обмена на мнения с компетентните органи, прави преглед на прилагането и приложното поле на настоящата директива. В рамките на прегледа се анализира придобитият опит при изпълнението на настоящата директива, нейното въздействие върху инвеститорите, АИФ или ЛУАИФ, в Съюза или в трети държави, и степента, до която са били постигнати целите на настоящата директива. Когато е целесъобразно, Комисията предлага подходящи изменения. В прегледа се включва общо проучване на действието на правилата в настоящата директива и на опита, придобит при прилагането им, включително:
а)
предлагането на АИФ от трета държава в държавите-членки от ЛУАИФ от ЕС, осъществявано въз основа на национални режими;
б)
предлагането на АИФ в държавите-членки от ЛУАИФ от трета държава, осъществявано въз основа на национални режими;
в)
управлението и предлагането в Съюза на АИФ от ЛУАИФ, получили разрешение съгласно настоящата директива, осъществявано въз основа на паспортния режим, предвиден в настоящата директива;
г)
предлагането на АИФ в Съюза от лица или субекти, различни от ЛУАИФ, или от тяхно име;
д)
инвестирането в АИФ от европейски професионални инвеститори или от тяхно име;
е)
въздействието на депозитарните правила, предвидени в член 21, върху депозитарния пазар в Съюза;
ж)
въздействието на изискванията за прозрачност и докладване, предвидени в членове 22-24, 28 и 29, върху оценката на системния риск;
з)
възможното неблагоприятно въздействие върху инвеститорите на дребно;
и)
въздействието на настоящата директива върху функционирането и жизнеспособността на фондовете за дялово участие и за рисков капитал.
й)
въздействието на директивата върху достъпа на инвеститорите в Съюза;
к)
въздействието на настоящата директива върху инвестирането в развиващи се държави или в тяхна полза;
л)
въздействието на настоящата директива върху защитата на некотирани дружества или емитенти съгласно членове 26-30 от настоящата директива и върху равнопоставеността между АИФ и други инвеститори след придобиване на значително участие или контрол върху подобни некотирани дружества или емитенти.
При прегледа на предлагането и/или управлението на АИФ, посочено в първа алинея, букви а), б) и в), Комисията анализира доколко е уместно да се поверят на ЕОЦКП допълнителни надзорни отговорности в тази област.
2. За целите на прегледа, посочен в параграф 1, държавите-членки ежегодно предоставят на Комисията информация относно ЛУАИФ, които управляват и/или предлагат АИФ под техен надзор както съгласно паспортния режим, предвиден в настоящата директива, така и съгласно съответните национални режими, като посочват датата, на която е бил транспониран паспортният режим и, ако е приложимо, датата, на която е бил приложен в тяхната юрисдикция.
ЕОЦКП предоставя на Комисията информация относно всички ЛУАИФ от трета държава, които са получили разрешения или са поискали разрешение съгласно член 37.
Информацията по първа и втора алинея включва:
а)
информация относно това, къде са установени съответните ЛУАИФ;
б)
ако е приложимо, идентификационни данни на АИФ от ЕС, управлявани и/или предлагани от тях;
в)
ако е приложимо, идентификационни данни на АИФ от трета държава, управлявани от ЛУАИФ от ЕС, които обаче не се предлагат в Съюза;
г)
ако е приложимо, идентификационни данни на АИФ от трета държава, предлагани в Съюза;
д)
информация относно приложимия режим, при условията на който съответните ЛУАИФ извършват дейността си; и
е)
всякаква друга информация, която помага да се разбере как функционира на практика управлението и предлагането на АИФ от ЛУАИФ в Съюза.
3. При прегледа, посочен в параграф 1, се отделя дължимото внимание и на събитията в международен план, както и на обмена на мнения с трети държави и международни организации.
4. След приключването на прегледа, Комисията без неоправдано забавяне представя доклад пред Европейския парламент и Съвета. Заедно с този доклад, ако е уместно, Комисията прави предложения, включително за изменения на настоящата директива, като отчита целите на настоящата директива, последиците от нея за защитата на инвеститорите, дестабилизирането на пазара и конкуренцията, наблюдението на системния риск и възможното въздействие върху инвеститорите, АИФ и ЛУАИФ в Съюза и в трети държави.
Член 70
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 71
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 8 юни 2011 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2011/61/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 8ης Ιουνίου 2011
σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων και για την τροποποίηση των οδηγιών 2003/41/ΕΚ και 2009/65/ΕΚ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων (ΔΟΕΕ) είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση ενός σημαντικού ποσού επενδυμένων περιουσιακών στοιχείων στην Ένωση, καθώς και για σημαντικά ποσά εμπορικών συναλλαγών σε αγορές για χρηματοοικονομικά μέσα, και μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή σε αγορές και εταιρείες στις οποίες επενδύουν.
(2)
Η επίδραση των ΔΟΕΕ στις αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται είναι πολύ θετική, αλλά οι πρόσφατες χρηματοοικονομικές δυσχέρειες τόνισαν τον τρόπο με τον οποίο οι δραστηριότητες των ΔΟΕΕ μπορούν επίσης να χρησιμεύσουν για την εξάπλωση ή την ενίσχυση των κινδύνων μέσω του χρηματοοικονομικού συστήματος. Οι μη συντονισμένες εθνικές ανταποκρίσεις καθιστούν δύσκολη την αποδοτική διαχείριση αυτών των κινδύνων. Κατά συνέπεια, η παρούσα οδηγία επιδιώκει τη θέσπιση κοινών απαιτήσεων οι οποίες θα διέπουν την έγκριση και την εποπτεία των ΔΟΕΕ, προκειμένου να προβλεφθεί συνεκτική προσέγγιση για τους συναφείς κινδύνους και τις επιπτώσεις τους στους επενδυτές και στις αγορές στην Ένωση.
(3)
Οι πρόσφατες δυσχέρειες στις χρηματοοικονομικές αγορές υπογράμμισαν την ευπάθεια πολλών στρατηγικών των ΔΟΕΕ σε ορισμένους ή πολλούς σημαντικούς κινδύνους σε σχέση με επενδυτές, με άλλους συμμετέχοντες στις αγορές και με τις αγορές. Η θέσπιση ενός πλαισίου ικανού να αντιμετωπίσει τους εν λόγω κινδύνους, λαμβάνοντας υπόψη το πολυσχιδές φάσμα επενδυτικών στρατηγικών και τεχνικών που χρησιμοποιούν οι ΔΟΕΕ, είναι απαραίτητη για την πρόβλεψη ολοκληρωμένων και κοινών ρυθμίσεων εποπτείας. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ για ΔΟΕΕ οι οποίοι διαχειρίζονται όλους τους τύπους οργανισμών οι οποίοι δεν εμπίπτουν στην οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (4), ανεξαρτήτως του νομικού ή συμβατικού τρόπου με τον οποίο ανατίθεται αυτή η ευθύνη στους ΔΟΕΕ. Οι ΔΟΕΕ δεν θα πρέπει να δικαιούνται να διαχειρίζονται ΟΣΕΚΑ κατά την έννοια της οδηγίας 2009/65/ΕΚ βάσει άδειας δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
(4)
Η παρούσα οδηγία επιδιώκει τη διαμόρφωση εσωτερικής αγοράς για τους ΔΟΕΕ και εναρμονισμένου και αυστηρού ρυθμιστικού και εποπτικού πλαισίου για τις δραστηριότητες όλων των ΔΟΕΕ στο εσωτερικό της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν την καταστατική τους έδρα σε κράτος μέλος (ΔΟΕΕ της ΕΕ) και αυτών που έχουν την καταστατική τους έδρα σε τρίτη χώρα (ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ). Δεδομένου ότι οι πρακτικές συνέπειες και οι ενδεχόμενες δυσκολίες του εναρμονισμένου ρυθμιστικού πλαισίου και της εσωτερικής αγοράς για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που αναπτύσσουν δραστηριότητες διαχείρισης και/ή εμπορίας εντός της Ένωσης και για τους ΔΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζονται οργανισμούς εναλλακτικών επενδύσεων (ΟΕΕ) εκτός ΕΕ είναι αβέβαιες και εν πολλοίς απρόβλεπτες λόγω της έλλειψης προηγούμενων εμπειριών στον τομέα αυτό, θα πρέπει να προβλεφθεί μηχανισμός επανεξέτασης. Σκοπός είναι, ύστερα από διετή μεταβατική περίοδο, να εφαρμόζεται εναρμονισμένο καθεστώς διαβατηρίου για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που αναπτύσσουν δραστηριότητες διαχείρισης και/ή εμπορίας εντός της Ένωσης και για τους ΔΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ εκτός ΕΕ μετά την έναρξη ισχύος σχετικής κατ’ εξουσιοδότηση πράξης της Επιτροπής. Σκοπός είναι το εν λόγω εναρμονισμένο καθεστώς να συνυπάρχει, για μια επιπλέον μεταβατική περίοδο τριών ετών, με τα εθνικά καθεστώτα των κρατών μελών, με την επιφύλαξη ορισμένων ελάχιστων εναρμονισμένων προϋποθέσεων. Ύστερα από αυτήν την τριετή περίοδο συνύπαρξης, σκοπός είναι τα εθνικά καθεστώτα να πάψουν να ισχύουν, μόλις τεθεί σε ισχύ περαιτέρω κατ’ εξουσιοδότηση πράξη της Επιτροπής.
(5)
Τέσσερα έτη από την καταληκτική ημερομηνία για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την εφαρμογή και το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της, και θα πρέπει να εκτιμήσει κατά πόσο η ενωσιακή εναρμονισμένη προσέγγιση προκάλεσε ή όχι οποιαδήποτε συνεχιζόμενη μείζονα διατάραξη της αγοράς και κατά πόσο η παρούσα οδηγία λειτουργεί ή όχι αποτελεσματικά υπό το πρίσμα των αρχών της εσωτερικής αγοράς και των ισότιμων όρων ανταγωνισμού.
(6)
Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να περιορίζεται στις οντότητες που έχουν συνήθη δραστηριότητα τη διαχείριση ΟΕΕ - είτε οι ΟΕΕ είναι ανοικτού είτε κλειστού τύπου και ασχέτως της νομικής μορφής των ΟΕΕ και του αν είναι εισηγμένοι ή μη - και οι οποίες συγκεντρώνουν κεφάλαια από σειρά επενδυτών με σκοπό την επένδυσή τους σύμφωνα με καθορισμένη επενδυτική πολιτική προς όφελος των εν λόγω επενδυτών.
(7)
Οι επιχειρήσεις επενδύσεων, όπως οι φορείς διαχείρισης οικογενειακής περιουσίας, οι οποίες επενδύουν τον ιδιωτικό πλούτο επενδυτών χωρίς να αντλούν εξωτερικά κεφάλαια, δεν θα πρέπει να θεωρούνται ΟΕΕ κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας.
(8)
Οι οντότητες οι οποίες δεν θεωρούνται ΔΟΕΕ κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της. Κατά συνέπεια, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε εταιρείες χαρτοφυλακίου, όπως αυτές ορίζονται σε αυτήν. Ωστόσο, οι διαχειριστές οργανισμών κεφαλαίων ιδιωτικών συμμετοχών ή οι ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ και οι μετοχές των οποίων είναι εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά δεν θα πρέπει να αποκλεισθούν από το πεδίο εφαρμογής της. Επιπλέον, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στη διαχείριση συνταξιοδοτικών ταμείων, σε καθεστώτα συμμετοχής ή αποταμίευσης των εργαζομένων, σε υπερεθνικά ιδρύματα, σε εθνικές κεντρικές τράπεζες, σε εθνικές, περιφερειακές και τοπικές κυβερνήσεις και φορείς ή ιδρύματα οι οποίοι διαχειρίζονται ταμεία που υποστηρίζουν συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και συνταξιοδότησης, σε οντότητες ειδικού σκοπού τιτλοποίησης ή σε ασφαλιστικές συμβάσεις και κοινές επιχειρήσεις.
(9)
Οι επιχειρήσεις επενδύσεων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (5) και τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με την οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (6) δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να λάβουν άδεια λειτουργίας βάσει της παρούσας οδηγίας προκειμένου να παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες όπως η ατομική διαχείριση χαρτοφυλακίου σε σχέση με ΟΕΕ. Οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να μπορούν, ωστόσο, άμεσα ή έμμεσα, να προσφέρουν ή να διαθέτουν μερίδια ή μετοχές ενός ΟΕΕ σε επενδυτές εντός Ένωσης, μόνο στον βαθμό που τα εν λόγω μερίδια ή μετοχές μπορούν να προωθηθούν εμπορικά σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Κατά τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον ρυθμιστικό σκοπό της εν λόγω απαίτησης και να μεριμνούν ώστε να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω απαίτησης και οι εγκατεστημένες σε τρίτη χώρα επιχειρήσεις επενδύσεων οι οποίες, δυνάμει του σχετικού εθνικού δικαίου, μπορούν να παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες σε σχέση με ΟΕΕ. Η παροχή υπηρεσιών επενδύσεων από τις εν λόγω οντότητες σε σχέση με ΟΕΕ δεν θα πρέπει να αποτελέσει ποτέ de facto καταστρατήγηση της παρούσας οδηγίας μέσω μετατροπής του ΔΟΕΕ σε οντότητα χωρίς ουσιαστική αρμοδιότητα, ανεξαρτήτως του αν ο ΔΟΕΕ είναι εγκατεστημένος εντός της Ένωσης ή σε τρίτη χώρα.
(10)
Η παρούσα οδηγία δεν ρυθμίζει τους ΟΕΕ. Οι ΟΕΕ θα πρέπει να μπορούν, επομένως, να εξακολουθήσουν να υπόκεινται σε εθνική ρύθμιση και εποπτεία. Η κανονιστική ρύθμιση της διάρθρωσης ή της σύνθεσης των χαρτοφυλακίων των ΟΕΕ που διαχειρίζονται οι ΔΟΕΕ δεν θα ήταν αναλογική σε ενωσιακό επίπεδο και θα ήταν δύσκολο να προβλεφθεί τόσο εκτενής εναρμόνιση λόγω των πολύ διαφορετικών τύπων ΟΕΕ που διαχειρίζονται οι ΔΟΕΕ. Η παρούσα οδηγία, επομένως, δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν ή να εξακολουθούν να εφαρμόζουν εθνικές απαιτήσεις αναφορικά με τους ΟΕΕ που είναι εγκατεστημένοι στην επικράτειά τους. Το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος δύναται να επιβάλλει επιπρόσθετες απαιτήσεις πέραν των απαιτήσεων που εφαρμόζονται σε άλλα κράτη μέλη στους ΟΕΕ που είναι εγκατεστημένοι στην επικράτειά του δεν θα πρέπει να εμποδίζει την άσκηση των δικαιωμάτων των ΔΟΕΕ οι οποίοι έχουν λάβει άδεια σε άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με την παρούσα οδηγία να προωθούν εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές στην Ένωση ορισμένους ΟΕΕ εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος που επιβάλλει επιπρόσθετες απαιτήσεις και οι οποίοι, άρα, δεν υπόκεινται στις εν λόγω επιπρόσθετες απαιτήσεις, ούτε οφείλουν να συμμορφώνονται προς αυτές.
(11)
Διάφορες διατάξεις της παρούσας οδηγίας υποχρεώνουν τους ΔΟΕΕ να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις για τις οποίες, σε μερικές δομές ταμείων, οι ΔΟΕΕ δεν είναι υπεύθυνοι. Παράδειγμα τέτοιων δομών ταμείων αποτελεί η περίπτωση στην οποία την ευθύνη διορισμού του θεματοφύλακα έχει ο ΟΕΕ ή άλλη οντότητα που ενεργεί εξ ονόματος του ΟΕΕ. Στις περιπτώσεις αυτές, ο ΔΟΕΕ δεν έχει τελικό έλεγχο για το αν πραγματικά διορίζεται θεματοφύλακας, εκτός αν ο ΟΕΕ διαθέτει σύστημα εσωτερικής διαχείρισης. Καθώς η παρούσα οδηγία δεν ρυθμίζει τους ΟΕΕ, δεν είναι δυνατόν να περιέχει υποχρέωση του ΟΕΕ να διορίζει θεματοφύλακα. Σε περιπτώσεις αποτυχίας ενός ΔΟΕΕ να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με τις εφαρμοστέες απαιτήσεις για τις οποίες είναι υπεύθυνος ο ΟΕΕ ή άλλη οντότητα εξ ονόματός του, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να απαιτούν από τον ΔΟΕΕ να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προς θεραπεία της κατάστασης. Εάν, παρά τις ενέργειες αυτές, συνεχίζεται η απουσία συμμόρφωσης και στον βαθμό που αφορά έναν ΔΟΕΕ της ΕΕ ή έναν αδειοδοτημένο ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ, ο οποίος διαχειρίζεται έναν ΟΕΕ της ΕΕ, ο ΔΟΕΕ θα πρέπει να παραιτείται από τη διαχείριση του εν λόγω ΟΕΕ. Εάν ο ΔΟΕΕ δεν παραιτηθεί, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του θα πρέπει να απαιτούν την παραίτησή του και θα πρέπει να μην επιτρέπεται πλέον να προωθείται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο σχετικός ΟΕΕ. Η ίδια απαγόρευση θα πρέπει να ισχύει σε αδειοδοτημένο ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ που προωθεί εμπορικά έναν ΟΕΕ εκτός ΕΕ στην Ένωση.
(12)
Εκτός αν άλλως ορίζεται ρητά, οι αναφορές της παρούσας οδηγίας στα συμφέροντα των επενδυτών του ΟΕΕ αφορούν τα συμφέροντα των επενδυτών υπό τη συγκεκριμένη ιδιότητά τους ως επενδυτών του ΟΕΕ και όχι τα ατομικά συμφέροντά τους.
(13)
Με την επιφύλαξη των προβλεπόμενων εξαιρέσεων και περιορισμών, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλους τους ΔΟΕΕ της ΕΕ οι οποίοι διαχειρίζονται ΟΕΕ εγκατεστημένους στην ΕΕ ή εκτός ΕΕ, ανεξαρτήτως αν οι εν λόγω ΟΕΕ προωθούνται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι, στους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ οι οποίοι διαχειρίζονται ΟΕΕ της ΕΕ, ανεξαρτήτως αν οι εν λόγω ΟΕΕ προωθούνται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι, και στους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ οι οποίοι προωθούν εμπορικά ΟΕΕ της ΕΕ ή ΟΕΕ εκτός ΕΕ στο εσωτερικό της Ένωσης.
(14)
Στην παρούσα οδηγία διατυπώνονται απαιτήσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι ΔΟΕΕ θα πρέπει να διαχειρίζονται ΟΕΕ τους οποίους έχουν υπό την ευθύνη τους. Για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, αυτό περιορίζεται στη διαχείριση των ΟΕΕ της ΕΕ και άλλων ΟΕΕ των οποίων τα μερίδια ή οι μετοχές επίσης προωθούνται εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές στο εσωτερικό της Ένωσης.
(15)
Η χορήγηση άδειας σε ΔΟΕΕ της ΕΕ δυνάμει της παρούσας οδηγίας αφορά τη διαχείριση των ΟΕΕ της ΕΕ οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ. Με την επιφύλαξη επιπρόσθετων απαιτήσεων γνωστοποίησης, αυτό περιλαμβάνει επίσης την εμπορική προώθηση σε επαγγελματίες επενδυτές στο εσωτερικό της Ένωσης ΟΕΕ της ΕΕ τους οποίους διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ της ΕΕ, καθώς και τη διαχείριση ΟΕΕ της ΕΕ που είναι εγκατεστημένοι σε κράτη μέλη άλλα από το κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ. Η παρούσα οδηγία ορίζει επίσης τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι αδειοδοτημένοι ΔΟΕΕ της ΕΕ δικαιούνται να προωθούν εμπορικώς ΟΕΕ εκτός ΕΕ σε επαγγελματίες επενδυτές στο εσωτερικό της Ένωσης και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένας ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ μπορεί να λάβει άδεια να διαχειρίζεται ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να προωθεί εμπορικώς ΟΕΕ σε επαγγελματίες επενδυτές στο εσωτερικό της Ένωσης μέσω ενός διαβατηρίου. Κατά τη διάρκεια περιόδου η οποία υπάρχει πρόθεση να είναι μεταβατική, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν επίσης να επιτρέπουν σε ΔΟΕΕ της ΕΕ να διαθέτουν εμπορικώς ΟΕΕ εκτός ΕΕ στο έδαφός τους μόνο και/ή να επιτρέπουν σε ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ να διαχειρίζονται ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να προωθούν εμπορικά ΟΕΕ σε επαγγελματίες επενδυτές στο έδαφός τους μόνο, με την επιφύλαξη του εθνικού δικαίου, στον βαθμό που διαπιστώνεται συμμόρφωση προς ορισμένες ελάχιστες προϋποθέσεις σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
(16)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να ισχύει για ΔΟΕΕ εφόσον διαχειρίζονται ΟΕΕ του οποίου οι μόνοι επενδυτές είναι οι ίδιοι οι ΔΟΕΕ ή οι μητρικές επιχειρήσεις τους, οι θυγατρικές επιχειρήσεις τους ή άλλες θυγατρικές της μητρικής επιχείρησής τους και εφόσον οι εν λόγω επενδυτές δεν είναι οι ίδιοι ΟΕΕ.
(17)
Περαιτέρω, η παρούσα οδηγία προβλέπει λιγότερο απαιτητικό καθεστώς για ΔΟΕΕ, εφόσον οι υπό διαχείριση ΟΕΕ ευρίσκονται αθροιστικά κάτω από το όριο των 100 εκατ. EUR, και για ΔΟΕΕ οι οποίοι διαχειρίζονται μόνο ΟΕΕ χωρίς μόχλευση που δεν παρέχουν στους επενδυτές δικαιώματα εξαγοράς μεριδίου επί πενταετία, εφόσον οι υπό διαχείριση ΟΕΕ βρίσκονται αθροιστικά κάτω από το όριο των 500 εκατ. EUR. Μολονότι οι δραστηριότητες των συγκεκριμένων ΔΟΕΕ δεν είναι πιθανόν να έχουν μεμονωμένα σημαντικές συνέπειες για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα, οι δραστηριότητές τους θα ήταν δυνατόν σωρευτικά να προκαλέσουν συστημικούς κινδύνους. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω ΔΟΕΕ δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε χορήγηση πλήρους άδειας, αλλά σε εγγραφή στα κράτη μέλη καταγωγής τους και, μεταξύ άλλων, να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τους τις σχετικές πληροφορίες όσον αφορά τα κυριότερα μέσα στα οποία πραγματοποιούν εμπορικές συναλλαγές και όσον αφορά τις βασικές εκθέσεις σε κινδύνους και τις σημαντικότερες συγκεντρώσεις των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται. Ωστόσο, προκειμένου να είναι σε θέση να απολαύουν των δικαιωμάτων που τους χορηγούνται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να επιτρέπεται στους εν λόγω μικρότερους ΔΟΕΕ να αντιμετωπίζονται ως ΔΟΕΕ υποκείμενοι στη διαδικασία προαιρετικής υπαγωγής στο καθεστώς της παρούσας οδηγίας. Η εξαίρεση αυτή δεν θα πρέπει να περιορίζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να επιβάλλουν αυστηρότερες απαιτήσεις σε όσους ΔΟΕΕ δεν έχουν υπαχθεί προαιρετικά στο εν λόγω καθεστώς.
(18)
Κανένας ΔΟΕΕ της ΕΕ δεν θα πρέπει να δικαιούται να διαχειρίζεται και/ή να διαθέτει εμπορικά ΟΕΕ της ΕΕ σε επαγγελματίες επενδυτές στο εσωτερικό της Ένωσης, αν δεν έχει λάβει άδεια δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Ο ΔΟΕΕ που λαμβάνει άδεια δυνάμει της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να συμμορφώνεται διαρκώς προς τους όρους χορήγησης άδειας κατά την παρούσα οδηγία.
(19)
Μόλις επιτραπεί τούτο δυνάμει της παρούσας οδηγίας, ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να προωθήσει εμπορικώς ΟΕΕ στην Ένωση μέσω διαβατηρίου ή ο ΔΟΕΕ της ΕΕ που προτίθεται να προωθήσει εμπορικώς ΟΕΕ εκτός ΕΕ στην Ένωση μέσω διαβατηρίου θα πρέπει επίσης να λαμβάνει άδεια σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Τουλάχιστον κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου, ένα κράτος μέλος θα πρέπει να μπορεί να επιτρέπει σε ΔΟΕΕ της ΕΕ να διαθέτει εμπορικώς ΟΕΕ στο εν λόγω κράτος μέλος και να δίνουν άδεια σε ΔΟΕΕ της ΕΕ να διαθέτει εμπορικώς ΟΕΕ εκτός ΕΕ στο εν λόγω κράτος μέλος, στο βαθμό που πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
(20)
Ανάλογα με τη νομική μορφή του, ο ΟΕΕ θα πρέπει να μπορεί να έχει είτε εξωτερική είτε εσωτερική διαχείριση. Ο ΟΕΕ θα πρέπει να θεωρείται ότι έχει εσωτερική διαχείριση όταν οι λειτουργίες διαχείρισης εκτελούνται από το διευθυντικό όργανο ή οποιοδήποτε άλλο εσωτερικό μέσο του ΟΕΕ. Εφόσον η νομική μορφή του ΟΕΕ επιτρέπει εσωτερική διαχείριση και εφόσον το διευθυντικό όργανο του ΟΕΕ επιλέγει να μη διορίσει εξωτερικό ΔΟΕΕ, ο ΟΕΕ είναι επίσης ΔΟΕΕ και θα πρέπει, συνεπώς, να συμμορφώνεται προς όλες τις απαιτήσεις που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία για τους ΔΟΕΕ και να λαμβάνει άδεια ως ΔΟΕΕ. Ένας ΔΟΕΕ που είναι εσωτερικά διαχειριζόμενος ΟΕΕ δεν θα πρέπει, ωστόσο, να λαμβάνει άδεια εξωτερικού διαχειριστή άλλων ΟΕΕ. Ο ΟΕΕ θα πρέπει να θεωρείται ότι έχει εξωτερική διαχείριση όταν εξωτερικό νομικό πρόσωπο έχει διορισθεί διαχειριστής από τον ΟΕΕ ή εξ ονόματος του ΟΕΕ· το εν λόγω πρόσωπο μέσω του διορισμού του καθίσταται αρμόδιο για τη διαχείριση του ΟΕΕ. Εφόσον διορισθεί εξωτερικός ΔΟΕΕ για να διαχειρίζεται συγκεκριμένο ΟΕΕ, ο εν λόγω ΔΟΕΕ δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι παρέχει την επενδυτική υπηρεσία διαχείρισης χαρτοφυλακίων, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 9) της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, αλλά τουναντίον ότι παρέχει διαχείριση συλλογικών χαρτοφυλακίων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
(21)
Ως διαχείριση ΟΕΕ θα πρέπει να νοείται η παροχή τουλάχιστον υπηρεσιών διαχείρισης επενδύσεων. O ενιαίος ΔΟΕΕ που διορίζεται βάσει της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να λαμβάνει άδεια για να παρέχει διαχείριση χαρτοφυλακίου χωρίς να παρέχει επίσης διαχείριση κινδύνου ή αντιστρόφως. Με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που ορίζει η παρούσα οδηγία, ο εγκεκριμένος ΔΟΕΕ δεν θα πρέπει ωστόσο να αποτρέπεται από τη συμμετοχή και σε δραστηριότητες διοίκησης και εμπορίας ΟΕΕ ή από τη συμμετοχή σε δραστηριότητες σχετικές με τα περιουσιακά στοιχεία του ΟΕΕ. Ο εξωτερικός ΔΟΕΕ δεν θα πρέπει να αποτρέπεται από την παροχή επίσης της υπηρεσίας διαχείρισης χαρτοφυλακίων επενδύσεων βάσει εντολών που παρέχονται από επενδυτές επιλεκτικά και για κάθε πελάτη χωριστά, συμπεριλαμβανομένων των χαρτοφυλακίων που ανήκουν σε συνταξιοδοτικά ταμεία και ιδρύματα που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών και εμπίπτουν στην οδηγία 2003/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (7), ή από την παροχή των παρεπόμενων υπηρεσιών των επενδυτικών συμβουλών, της φύλαξης και της διαχείρισης μεριδίων οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, καθώς και της λήψης και της διαβίβασης εντολών. Βάσει άδειας δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, ο εξωτερικός ΔΟΕΕ θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να διαχειρίζεται και ΟΣΕΚΑ.
(22)
Είναι αναγκαίο να διασφαλισθεί ότι η δραστηριότητα των ΔΟΕΕ υπόκειται σε αυστηρούς ελέγχους διακυβέρνησης. Η διαχείριση και η οργάνωση των ΔΟΕΕ θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ελαχιστοποιούνται οι συγκρούσεις συμφερόντων. Οι οργανωτικές απαιτήσεις που θεσπίζει η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζονται τηρουμένων των συστημάτων και ελέγχων που προβλέπει το εθνικό δίκαιο όσον αφορά την καταχώριση ατόμων που εργάζονται εντός του ΔΟΕΕ ή για λογαριασμό του.
(23)
Είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η εφαρμογή απαιτήσεων ελάχιστου κεφαλαίου για τη διασφάλιση της συνέχισης και της ομαλότητας της διαχείρισης του ΟΕΕ που παρέχουν οι ΔΟΕΕ και για την κάλυψη πιθανής έκθεσης των ΔΟΕΕ σε επαγγελματική ευθύνη αναφορικά με όλες τις δραστηριότητές τους, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης ΟΕΕ βάσει ανατεθείσας εντολής. Οι ΔΟΕΕ θα πρέπει να έχουν ευχέρεια επιλογής ως προς την κάλυψη των κινδύνων επαγγελματικής ευθύνης, είτε με πρόσθετα ίδια κεφάλαια, είτε με κατάλληλη ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης.
(24)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες των κακοσχεδιασμένων δομών αμοιβών στη χρηστή διαχείριση του κινδύνου και στον έλεγχο της διακινδυνευτικής συμπεριφοράς των ατόμων, θα πρέπει να θεσπισθεί η ρητή υποχρέωση των ΔΟΕΕ να καταρτίζουν και να διατηρούν, για τις κατηγορίες του προσωπικού τους των οποίων οι επαγγελματικές δραστηριότητες έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου των ΟΕΕ που διαχειρίζονται, πολιτικές και πρακτικές αμοιβών που είναι συμβατές με τις αρχές της χρηστής και αποτελεσματικής διαχείρισης κινδύνου. Στις εν λόγω κατηγορίες προσωπικού θα πρέπει να περιλαμβάνονται τουλάχιστον τα ανώτερα διοικητικά στελέχη, τα στελέχη που ασκούν διαχείριση κινδύνων, τα στελέχη που ασκούν λειτουργίες ελέγχου και οποιοσδήποτε υπάλληλος του οποίου οι συνολικές αμοιβές τον τοποθετούν στην ίδια κατηγορία αμοιβών με τα ανώτερα διοικητικά στελέχη και τα στελέχη που ασκούν διαχείριση κινδύνων.
(25)
Οι αρχές που διέπουν τις πολιτικές αποδοχών θα πρέπει να αναγνωρίζουν ότι οι ΔΟΕΕ έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν τις εν λόγω πολιτικές με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με το μέγεθός τους και το μέγεθος του ΟΕΕ που διαχειρίζονται, την εσωτερική τους οργάνωση και τη φύση, την κλίμακα και τον πολύπλοκο χαρακτήρα των δραστηριοτήτων τους.
(26)
Οι αρχές που αφορούν τις ορθές πολιτικές αποδοχών που προβλέπονται στη σύσταση 2009/384/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009, σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (8) συνάδουν με τις αρχές της παρούσας οδηγίας και τις συμπληρώνουν.
(27)
Προκειμένου να προωθηθεί εποπτική σύγκλιση στην εκτίμηση των πολιτικών και των πρακτικών σχετικά με τις αμοιβές, η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), που ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) (ΕΑΚΑΑ), θα πρέπει να εξασφαλίσει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις χρηστές πολιτικές αμοιβών στον τομέα των ΔΟΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), που ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), θα πρέπει να συμβάλει στην εκπόνηση των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών.
(28)
Οι διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές δεν θα πρέπει να θίγουν την πλήρη άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από τις Συνθήκες, ιδίως του άρθρου 153 παράγραφος 5 της ΣΛΕΕ, τις γενικές αρχές του εθνικού δικαίου περί συμβάσεων και εργατικού δικαίου, την εφαρμοστέα νομοθεσία για τα δικαιώματα και τη συμμετοχή των μετόχων και τις γενικές αρμοδιότητες των διοικητικών και εποπτικών οργάνων του οικείου ιδρύματος, καθώς και το δικαίωμα, οσάκις συντρέχει τέτοια περίπτωση, των κοινωνικών εταίρων να συνάπτουν και να επιβάλλουν τις συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τα εθνικά δίκαια και παραδόσεις.
(29)
Η αξιόπιστη και αντικειμενική αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων είναι πολύ σημαντική για την προστασία των συμφερόντων των επενδυτών. Οι ΔΟΕΕ χρησιμοποιούν διάφορες μεθοδολογίες και συστήματα αποτίμησης περιουσιακών στοιχείων, αναλόγως με τα περιουσιακά στοιχεία και τις αγορές στις οποίες επενδύουν κατά κύριο λόγο. Είναι σκόπιμο να αναγνωρισθούν οι εν λόγω διαφορές αλλά, ωστόσο, να απαιτηθεί, σε όλες τις περιπτώσεις, να εφαρμόζουν οι ΔΟΕΕ διαδικασίες αποτίμησης προκειμένου να γίνεται ορθή αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων των ΟΕΕ. Η διαδικασία αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων και υπολογισμού της καθαρής αξίας ενεργητικού θα πρέπει να είναι λειτουργικά ανεξάρτητη από τη διαχείριση χαρτοφυλακίου και η πολιτική αμοιβών των ΔΟΕΕ και άλλα μέτρα θα πρέπει να εξασφαλίζουν την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων και άσκησης αθέμιτης επιρροής στους υπαλλήλους. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, οι ΔΟΕΕ θα πρέπει να μπορούν να διορίζουν εξωτερικό εκτιμητή για να διενεργεί τη διαδικασία αποτίμησης.
(30)
Με την επιφύλαξη αυστηρών περιορισμών και απαιτήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης αντικειμενικών λόγων, ένας ΔΟΕΕ θα πρέπει να μπορεί να μεταβιβάζει την αρμοδιότητα άσκησης ορισμένων λειτουργιών του εξ ονόματός του βάσει της παρούσας οδηγίας, προκειμένου να αυξάνεται η αποτελεσματικότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του. Με την επιφύλαξη των ίδιων προϋποθέσεων, θα πρέπει να επιτρέπεται και η περαιτέρω ανάθεση. Οι ΔΟΕΕ θα πρέπει να εξακολουθούν, ωστόσο, ανά πάσα στιγμή, να είναι υπεύθυνοι για την ορθή εκτέλεση των ανατεθεισών λειτουργιών τους και τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία.
(31)
Οι τιθέμενοι αυστηροί περιορισμοί και απαιτήσεις για την ανάθεση καθηκόντων εκ μέρους του ΔΟΕΕ θα πρέπει να ισχύουν και για την ανάθεση των διαχειριστικών λειτουργιών που ορίζονται στο παράρτημα I. Η ανάθεση υποστηρικτικών καθηκόντων, όπως διοικητικών ή τεχνικών λειτουργιών που εκτελούνται από τον ΔΟΕΕ ως μέρος των διαχειριστικών του καθηκόντων, δεν θα πρέπει να υπόκειται στους ειδικούς περιορισμούς και απαιτήσεις που προβλέπει η παρούσα οδηγία.
(32)
Οι πρόσφατες εξελίξεις υπογραμμίζουν την επιτακτική ανάγκη διαχωρισμού των λειτουργιών φύλαξης και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων και διαχωρισμού των περιουσιακών στοιχείων των επενδυτών από αυτά του διαχειριστή. Αν και ΔΟΕΕ διαχειρίζονται ΟΕΕ με διαφορετικά επιχειρηματικά πρότυπα και ρυθμίσεις, μεταξύ άλλων για τη φύλαξη περιουσιακών στοιχείων, είναι πολύ σημαντικό να διορισθεί θεματοφύλακας χωριστός από τον ΔΟΕΕ, ο οποίος να ασκεί τη λειτουργία θεματοφύλακα όσον αφορά τους ΟΕΕ.
(33)
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν τον διορισμό και τα καθήκοντα του θεματοφύλακα θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους τους ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείριση ΔΟΕΕ υποκείμενου στην παρούσα οδηγία και, κατά συνέπεια, σε όλα τα επιχειρηματικά μοντέλα των ΟΕΕ. Εντούτοις, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να προσαρμόζονται στις ιδιομορφίες των διάφορων επιχειρηματικών προτύπων. Σε κάποια επιχειρηματικά πρότυπα, ορισμένα καθήκοντα θεματοφύλακα έχουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα απ’ ό,τι σε άλλα, ανάλογα με τον τύπο των περιουσιακών στοιχείων στα οποία επενδύουν οι ΟΕΕ και τα καθήκοντα που σχετίζονται με τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία.
(34)
Για ορισμένους ΟΕΕ οι οποίοι δεν διαθέτουν δικαιώματα εξαγοράς που να μπορούν να ασκηθούν εντός πέντε ετών από την ημερομηνία των αρχικών επενδύσεων και κατά κανόνα, σύμφωνα με τη βασική επενδυτική τους πολιτική, δεν επενδύουν σε περιουσιακά στοιχεία που χρειάζεται να τεθούν σε θεματοφυλακή σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή κατά κανόνα επενδύουν σε εκδότες ή σε μη εισηγμένες εταιρείες με την προοπτική απόκτησης ελέγχου επί των εταιρειών αυτών σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην παρούσα οδηγία, όπως τα κεφάλαια ιδιωτικών συμμετοχών, τα ταμεία επιχειρηματικών κεφαλαίων και τα κεφάλαια ακινήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να επιτρέπουν τον διορισμό συμβολαιογράφου, δικηγόρου, φορέα τήρησης μητρώων ή άλλης οντότητας για την επιτέλεση λειτουργιών θεματοφύλακα. Στις περιπτώσεις αυτές, οι λειτουργίες του θεματοφύλακα θα πρέπει να αποτελούν μέρος επαγγελματικών ή επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, για την άσκηση των οποίων η διορισθείσα οντότητα υπόκειται σε νομικά αναγνωρισμένη υποχρεωτική επαγγελματική καταχώριση ή σε νομικές ή κανονιστικές διατάξεις ή κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς και μπορεί να παράσχει επαρκείς χρηματοοικονομικές και επαγγελματικές εγγυήσεις, ώστε να είναι σε θέση να επιτελέσει με ουσιαστικό τρόπο τις βασικές λειτουργίες του θεματοφύλακα και να αντεπεξέλθει στις δεσμεύσεις που ενέχουν οι λειτουργίες αυτές. Τα ανωτέρω λαμβάνουν υπόψη την τρέχουσα πρακτική για ορισμένα είδη οργανισμών κλειστού τύπου. Εντούτοις, για όλους τους άλλους ΟΕΕ, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να είναι πιστωτικό ίδρυμα, επιχείρηση επενδύσεων ή άλλη οντότητα που προβλέπεται στο πλαίσιο της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, λόγω της σπουδαιότητας των λειτουργιών φύλαξης. Για τους ΟΕΕ εκτός ΕΕ και μόνο για αυτούς, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να μπορεί επίσης να είναι πιστωτικό ίδρυμα ή οποιαδήποτε άλλη οντότητα ίδιας φύσης με τις προαναφερθείσες στην παρούσα αιτιολογική σκέψη, ενόσω υπόκειται σε αποτελεσματική προληπτική ρύθμιση και εποπτεία ισοδύναμου αποτελέσματος με το ενωσιακό δίκαιο που επιβάλλεται αποτελεσματικά.
(35)
Ο θεματοφύλακας θα πρέπει να έχει την καταστατική του έδρα ή υποκατάστημα στην ίδια χώρα με τον ΟΕΕ. Για τους εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να μπορεί να είναι εγκατεστημένος στη συγκεκριμένη τρίτη χώρα μόνο εφόσον πληρούνται ορισμένες πρόσθετες προϋποθέσεις. Με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτείται να θεσπίζει εκτελεστικά μέτρα με τα οποία δηλώνεται ότι η προληπτική ρύθμιση και εποπτεία μιας τρίτης χώρας είναι ισοδύναμου αποτελέσματος με το ενωσιακό δίκαιο και τυγχάνουν αποτελεσματικής επιβολής της εφαρμογής. Επιπλέον, η διαδικασία μεσολάβησης του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περίπτωση κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές διαφωνούν όσον αφορά την ορθή εφαρμογή των άλλων πρόσθετων προϋποθέσεων. Ως εναλλακτική λύση για τους εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να μπορεί επίσης να είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος καταγωγής ή, κατά περίπτωση, στο κράτος μέλος αναφοράς του ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον ΟΕΕ.
(36)
Η Επιτροπή καλείται να εξετάσει το ενδεχόμενο να υποβάλει κατάλληλη οριζόντια νομοθετική πρόταση που να διευκρινίζει τις αρμοδιότητες και τις υποχρεώσεις των θεματοφυλάκων και να διέπει το δικαίωμα των θεματοφυλάκων ενός κράτους μέλους να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε άλλο κράτος μέλος.
(37)
Ο θεματοφύλακας θα πρέπει να είναι υπεύθυνος για την κατάλληλη παρακολούθηση των ταμειακών ροών του ΟΕΕ και, ιδίως, για τη διασφάλιση ότι τα χρήματα των επενδυτών και τα μετρητά που ανήκουν στον ΟΕΕ ή στον ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ καταχωρίζονται σωστά σε λογαριασμούς που ανοίγονται στο όνομα του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ ή στο όνομα του θεματοφύλακα που ενεργεί για λογαριασμό του ΔΟΕΕ. Ο θεματοφύλακας θα πρέπει να είναι επίσης υπεύθυνος για τη φύλαξη των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της θεματοφυλακής χρηματοοικονομικών μέσων που μπορούν να καταχωρισθούν σε λογαριασμό χρηματοοικονομικών μέσων που ανοίγεται στα βιβλία του θεματοφύλακα και όλων των χρηματοοικονομικών μέσων που μπορούν να παραδοθούν ενσωμάτως στον θεματοφύλακα, και για την επαλήθευση τού εάν ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ έχει αποκτήσει την κυριότητα όλων των λοιπών περιουσιακών στοιχείων. Όταν μεριμνά για την καταχώριση των χρημάτων των επενδυτών σε λογαριασμούς μετρητών, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις αρχές που διατυπώνονται στο άρθρο 16 της οδηγίας 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις και τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, καθώς και τους ορισμούς που ισχύουν για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας (11).
(38)
Ο θεματοφύλακας θα πρέπει να ενεργεί με ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, επαγγελματισμό, ανεξαρτησία, και προς το συμφέρον του ΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ.
(39)
Η φύλαξη των περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να μπορεί να μεταβιβασθεί από τον θεματοφύλακα σε τρίτο, ο οποίος θα πρέπει να μπορεί, με τη σειρά του, να μεταβιβάσει την εν λόγω λειτουργία. Εντούτοις, η ανάθεση και η περαιτέρω ανάθεση θα πρέπει να δικαιολογούνται αντικειμενικά και να υπόκεινται σε αυστηρές απαιτήσεις όσον αφορά την καταλληλότητα του τρίτου στον οποίο ανατίθεται η λειτουργία αυτή, καθώς και όσον αφορά την ενδεδειγμένη ικανότητα, φροντίδα και επιμέλεια που θα πρέπει να επιδεικνύει ο θεματοφύλακας κατά την επιλογή, τον διορισμό και τον έλεγχο του εν λόγω τρίτου.
(40)
Ο τρίτος στον οποίο ανατίθεται η φύλαξη των περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να μπορεί να διατηρεί κοινό, εσωτερικά διαχωρισμένο λογαριασμό για πολλαπλούς ΟΕΕ, τον λεγόμενο «λογαριασμό omnibus».
(41)
Η ανάθεση της θεματοφυλακής περιουσιακών στοιχείων στον διαχειριστή συστήματος διακανονισμού αξιογράφων, όπως ορίζεται για τους σκοπούς της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων (12), ή η παροχή παρόμοιων υπηρεσιών από συστήματα διακανονισμού αξιογράφων τρίτων χωρών δεν θα πρέπει να θεωρούνται ανάθεση λειτουργιών θεματοφυλακής.
(42)
Οι αυστηροί περιορισμοί και απαιτήσεις στους οποίους υπόκειται η ανάθεση καθηκόντων εκ μέρους του θεματοφύλακα θα πρέπει να εφαρμόζονται για την ανάθεση των ειδικών λειτουργιών του ως θεματοφύλακα, δηλαδή της παρακολούθησης της ταμειακής ροής, της φύλαξης περιουσιακών στοιχείων και των λειτουργιών επίβλεψης. Η ανάθεση υποστηρικτικών καθηκόντων που συνδέονται με τα καθήκοντά του ως θεματοφύλακα, όπως διοικητικών ή τεχνικών λειτουργιών που εκτελούνται από τον θεματοφύλακα ως μέρος των καθηκόντων θεματοφυλακής, δεν υπόκειται στους ειδικούς περιορισμούς και απαιτήσεις που προβλέπει η παρούσα οδηγία.
(43)
Η οδηγία λαμβάνει επίσης υπόψη το γεγονός ότι πολλοί ΟΕΕ, και ιδίως τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου, χρησιμοποιούν σήμερα βασικό μεσίτη. Η παρούσα οδηγία διασφαλίζει ότι οι ΟΕΕ μπορούν να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες ενός ή περισσότερων βασικών μεσιτών. Εντούτοις, εάν αυτός δεν έχει διαχωρίσει λειτουργικά και ιεραρχικά την άσκηση των λειτουργιών του θεματοφυλακής από τα καθήκοντά του ως βασικού μεσίτη και εάν οι περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων δεν έχουν προσδιοριστεί, αντιμετωπιστεί και γνωστοποιηθεί καταλλήλως στους επενδυτές του ΟΕΕ, κανείς βασικός μεσίτης δεν θα πρέπει να διορίζεται θεματοφύλακας, δεδομένου ότι οι βασικοί μεσίτες ενεργούν ως αντισυμβαλλόμενοι του ΟΕΕ και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να ενεργούν ταυτόχρονα προς το συμφέρον του ΟΕΕ, όπως οφείλει να κάνει ο θεματοφύλακας. Οι θεματοφύλακες θα πρέπει να μπορούν να αναθέτουν καθήκοντα θεματοφυλακής σε έναν ή περισσότερους βασικούς μεσίτες ή άλλους τρίτους. Πέραν των ανατιθέμενων καθηκόντων θεματοφυλακής, οι βασικοί μεσίτες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν υπηρεσίες βασικής μεσιτείας στον ΟΕΕ. Οι εν λόγω υπηρεσίες βασικής μεσιτείας δεν θα πρέπει να αποτελούν μέρος της συμφωνίας ανάθεσης.
(44)
Ο θεματοφύλακας θα πρέπει να υπέχει ευθύνη για τις απώλειες που υφίστανται ο ΔΟΕΕ, ο ΟΕΕ και οι επενδυτές. Η παρούσα οδηγία διακρίνει ανάμεσα στην απώλεια χρηματοοικονομικών μέσων που τελούν υπό θεματοφυλακή και οποιαδήποτε άλλη απώλεια. Στην περίπτωση απώλειας άλλης από την απώλεια χρηματοοικονομικών μέσων που τελούν υπό θεματοφυλακή, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να υπέχει ευθύνη σε περίπτωση δόλου ή αμέλειας. Εάν ο θεματοφύλακας έχει υπό θεματοφυλακή περιουσιακά στοιχεία και σημειώνεται απώλειά τους, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να υπέχει ευθύνη, εκτός εάν είναι σε θέση να αποδείξει ότι η απώλεια οφείλεται σε εξωτερικό γεγονός που ευλόγως εκφεύγει των δυνατοτήτων ελέγχου του, οι συνέπειες του οποίου θα ήταν αναπόφευκτες παρ’ όλες τις προσπάθειες περί του αντιθέτου. Στο πλαίσιο αυτό, παραδείγματος χάριν, ο θεματοφύλακας δεν θα πρέπει να μπορεί να βασιστεί σε εσωτερικές καταστάσεις, όπως δόλια ενέργεια υπαλλήλου του, για να αποποιηθεί την ευθύνη του.
(45)
Εάν ο θεματοφύλακας έχει αναθέσει καθήκοντα θεματοφυλακής και απολεσθούν τα χρηματοοικονομικά μέσα που τελούν υπό τη θεματοφυλακή τρίτου, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να υπέχει ευθύνη. Εντούτοις, εάν ο θεματοφύλακας έχει ρητά τη δυνατότητα απαλλαγής από την ευθύνη του υπό την προϋπόθεση ότι έχει συντελεσθεί συμβατική μεταβίβαση της ευθύνης αυτής στον εν λόγω τρίτο, βάσει γραπτής σύμβασης μεταξύ του θεματοφύλακα και του ΟΕΕ ή, κατά περίπτωση, του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, στην οποία η απαλλαγή αυτή δικαιολογείται αντικειμενικά, και ο τρίτος είναι δυνατόν να θεωρηθεί υπεύθυνος για την απώλεια βάσει σύμβασης μεταξύ του θεματοφύλακα και του εν λόγω τρίτου, τότε ο θεματοφύλακας θα πρέπει να είναι δυνατόν να απαλλαγεί από την ευθύνη του, εφόσον είναι σε θέση να αποδείξει ότι επέδειξε τη δέουσα προσοχή, φροντίδα και επιμέλεια και ότι πληρούνται οι ειδικές απαιτήσεις για την ανάθεση. Η παρούσα οδηγία, επιβάλλοντας την απαίτηση συμβατικής μεταβίβασης της ευθύνης στον τρίτο, επιδιώκει να καταστήσει ισχυρή τη σύμβαση αυτή έναντι τρίτων, καθιστώντας τον τρίτο άμεσα υπεύθυνο έναντι του ΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ για την απώλεια των χρηματοοικονομικών μέσων που τελούσαν υπό θεματοφυλακή.
(46)
Επιπλέον, εάν το δίκαιο τρίτης χώρας απαιτεί για ορισμένα χρηματοοικονομικά μέσα να τίθενται σε θεματοφυλακή από τοπικό φορέα και δεν υπάρχουν τοπικοί φορείς που να ανταποκρίνονται σε όλες τις απαιτήσεις για την ανάθεση εκ μέρους του θεματοφύλακα, ο θεματοφύλακας θα πρέπει να μπορεί να απαλλαγεί από την ευθύνη του, υπό την προϋπόθεση ότι: οι κανόνες του επενδυτικού κεφαλαίου ή το καταστατικό του σχετικού ΟΕΕ επιτρέπουν ρητά μια τέτοια απαλλαγή, οι επενδυτές έχουν ενημερωθεί δεόντως για την απαλλαγή αυτή και τις περιστάσεις που τη δικαιολογούν πριν από την επένδυσή τους, ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ εξ ονόματος του ΟΕΕ παρήγγειλε στον θεματοφύλακα να αναθέσει τη θεματοφυλακή των εν λόγω χρηματοοικονομικών μέσων σε τοπική οντότητα, υπάρχει γραπτή σύμβαση μεταξύ του θεματοφύλακα και του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, η οποία επιτρέπει ρητά τέτοια απαλλαγή, και υπάρχει γραπτή σύμβαση μεταξύ του θεματοφύλακα και του τρίτου η οποία μεταβιβάζει ρητά την ευθύνη του θεματοφύλακα στον εν λόγω τρίτο και καθιστά δυνατόν για τον ΟΕΕ ή για τον ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ να προβάλει αξίωση κατά του τρίτου για την απώλεια των χρηματοοικονομικών μέσων ή για τον θεματοφύλακα να προβάλει τέτοια αξίωση για λογαριασμό τους.
(47)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει οποιαδήποτε μελλοντικά νομοθετικά μέτρα όσον αφορά τον θεματοφύλακα κατά την οδηγία 2009/65/ΕΚ, καθώς ο ΟΣΕΚΑ και ο ΟΕΕ είναι διαφορετικοί τόσο στις επενδυτικές στρατηγικές που ακολουθούν, όσο και στον τύπο επενδυτών για τους οποίους προορίζονται.
(48)
Ο ΔΟΕΕ θα πρέπει, για κάθε ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται και για κάθε ΟΕΕ τον οποίο προωθεί εμπορικά στην Ένωση, να καταρτίζει ετήσια έκθεση για κάθε οικονομικό έτος το αργότερο έξι μήνες μετά τη λήξη του οικονομικού έτους, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρούσα οδηγία. Η προθεσμία των έξι μηνών θα πρέπει να νοείται με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να τάσσουν βραχύτερη προθεσμία.
(49)
Δεδομένου ότι υπάρχει η δυνατότητα για ένα ΔΟΕΕ να χρησιμοποιήσει μόχλευση και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να συνεισφέρει στην αύξηση συστημικού κινδύνου ή στην αποδιοργάνωση των αγορών, θα πρέπει να επιβληθούν ειδικές απαιτήσεις στους ΔΟΕΕ που χρησιμοποιούν μόχλευση. Οι απαραίτητες πληροφορίες για τον εντοπισμό, την παρακολούθηση και την ανταπόκριση στους εν λόγω κινδύνους δεν έχουν συλλεχθεί με ενιαίο τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση και δεν έχει πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή τους με όλα τα κράτη μέλη, ώστε να προσδιορισθούν οι πιθανές πηγές κινδύνου για τη σταθερότητα των χρηματοοικονομικών αγορών της Ένωσης. Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ ειδικές απαιτήσεις για τους ΔΟΕΕ, οι οποίοι χρησιμοποιούν μόχλευση σε επίπεδο ΟΕΕ σε σημαντικό βαθμό. Θα πρέπει να απαιτηθεί από τους εν λόγω ΔΟΕΕ να κοινοποιούν πληροφορίες σχετικά με το συνολικό επίπεδο μόχλευσης που χρησιμοποιούν, τη μόχλευση που προκύπτει από τη δανειοληψία μετρητών ή κινητών αξιών και τη μόχλευση που προκύπτει από επενδύσεις σε παράγωγα, την επανάκτηση περιουσιακών στοιχείων και τις κυριότερες πηγές μόχλευσης στον ΟΕΕ τους. Οι πληροφορίες που συγκεντρώνουν οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ανταλλάσσονται με άλλες αρχές της Ένωσης, με την ΕΑΚΑΑ και με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) που ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (13), ώστε να διευκολύνεται η συλλογική ανάλυση του αντικτύπου της μόχλευσης των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται ΔΟΕΕ στο χρηματοοικονομικό σύστημα της Ένωσης, καθώς και η κοινή αντιμετώπιση των σχετικών ζητημάτων. Εάν ένας ή περισσότεροι ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται ΔΟΕΕ μπορούν, ενδεχομένως, να αποτελούν σημαντική πηγή κινδύνου αντισυμβαλλομένων για πιστωτικό ίδρυμα ή άλλα συστημικώς σημαντικά ιδρύματα σε άλλα κράτη μέλη, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει επίσης να ανταλλάσσονται με τις σχετικές αρμόδιες αρχές.
(50)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται κατάλληλη εκτίμηση των κινδύνων που προκαλεί η χρήση μόχλευσης από ΔΟΕΕ σε σχέση με τον ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, ο ΔΟΕΕ θα πρέπει να αποδεικνύει ότι τα όρια της μόχλευσης για κάθε ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται είναι εύλογα και ότι συμμορφώνεται ανά πάσα στιγμή προς τα όρια αυτά. Οσάκις απειλείται η σταθερότητα και η ακεραιότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ θα πρέπει να μπορούν να επιβάλλουν όρια στο επίπεδο μόχλευσης που ο ΔΟΕΕ μπορεί να χρησιμοποιήσει σε ΟΕΕ υπό τη διαχείρισή του. Η ΕΑΚΑΑ και το ΕΣΣΚ θα πρέπει να ενημερώνονται για οποιοδήποτε μέτρο λαμβάνεται στον τομέα αυτό.
(51)
Κρίνεται επίσης αναγκαίο να έχει η ΕΑΚΑΑ τη δυνατότητα, αφού λάβει υπόψη τη συμβουλή του ΕΣΣΚ, να αποφαίνεται εάν η μόχλευση που χρησιμοποιείται από ΔΟΕΕ ή ομάδα ΔΟΕΕ προκαλεί ουσιώδη κίνδυνο για τη σταθερότητα και ακεραιότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και να εκδίδει συμβουλή προς τις αρμόδιες αρχές προσδιορίζοντας τα ενδεικνυόμενα διορθωτικά μέτρα.
(52)
Είναι αναγκαίο να διασφαλισθεί ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής του ΔΟΕΕ, οι εταιρείες στις οποίες ο ΟΕΕ που τελεί υπό τη διαχείριση του ΔΟΕΕ ασκεί έλεγχο και οι υπάλληλοι των εταιρειών αυτών λαμβάνουν ορισμένες πληροφορίες, αναγκαίες προκειμένου οι εν λόγω εταιρείες να εκτιμήσουν τον τρόπο με τον οποίο ο εν λόγω έλεγχος θα επηρεάσει την κατάστασή τους.
(53)
Όταν οι ΔΟΕΕ διαχειρίζονται ΟΕΕ που ασκούν έλεγχο σε εκδότη του οποίου οι μετοχές είναι εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά, οι πληροφορίες θα πρέπει κατά κανόνα να δημοσιοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς (14) και την οδηγία 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, για την εναρμόνιση των προϋποθέσεων διαφάνειας αναφορικά με την πληροφόρηση σχετικά με εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά (15). Θα πρέπει να εφαρμοστούν ειδικές διατάξεις για τους ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ οι οποίοι ασκούν έλεγχο σε μη εισηγμένη στο χρηματιστήριο εταιρεία. Θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ αυξημένες απαιτήσεις διαφάνειας, γνωστοποίησης και υποβολής εκθέσεων για τη διασφάλιση διαφάνειας σε σχέση με την ελεγχόμενη εταιρεία. Επιπλέον, οι ετήσιες εκθέσεις των σχετικών ΟΕΕ θα πρέπει να συμπληρώνονται όσον αφορά την ελεγχόμενη εταιρεία ή οι πρόσθετες αυτές πληροφορίες θα πρέπει να περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση της ελεγχόμενης εταιρείας. Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει εν συνεχεία να διατίθενται στους εκπροσώπους των εργαζομένων ή, ελλείψει αυτών, στους ίδιους τους εργαζομένους, καθώς και στους επενδυτές των σχετικών ΟΕΕ.
(54)
Οι ειδικές απαιτήσεις πληροφόρησης των εργαζομένων ορισμένων εταιρειών εφαρμόζονται σε περιπτώσεις όπου ΟΕΕ έχουν αποκτήσει έλεγχο επί των εταιρειών αυτών σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Εντούτοις, ο ΔΟΕΕ, στις περισσότερες περιπτώσεις, εκτός εάν είναι ΟΕΕ υπό εσωτερική διαχείριση, δεν έχει έλεγχο επί του ΟΕΕ. Περαιτέρω, δεν υπάρχει, σύμφωνα με τις γενικές αρχές του εταιρικού δικαίου, άμεση σχέση ανάμεσα στους μετόχους και στους εκπροσώπους των εργαζομένων ή, ελλείψει αυτών, στους ίδιους τους εργαζομένους. Για τους λόγους αυτούς, δεν θα πρέπει να επιβληθούν δυνάμει της παρούσας οδηγίας απαιτήσεις άμεσης πληροφόρησης των εκπροσώπων των εργαζομένων ή, ελλείψει αυτών, των ίδιων των εργαζομένων σε μέτοχο ή σε διαχειριστή μετόχου, δηλαδή στον ΟΕΕ και τον ΔΟΕΕ. Όσον αφορά τις απαιτήσεις πληροφόρησης των εκπροσώπων των εργαζομένων ή, ελλείψει αυτών, των ίδιων των εργαζομένων, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προβλέψει υποχρέωση προσπάθειας του σχετικού ΔΟΕΕ να αξιώνει από το διοικητικό συμβούλιο της σχετικής εταιρείας να αποκαλύπτει τις εν λόγω πληροφορίες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, στους εκπροσώπους των εργαζομένων ή, ελλείψει αυτών, στους ίδιους τους εργαζομένους.
(55)
Η Επιτροπή καλείται να εξετάσει την ανάγκη και τις δυνατότητες τροποποίησης των απαιτήσεων πληροφόρησης και κοινολόγησης που ισχύουν για τον έλεγχο σε μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες ή εκδότες τίτλων που καθορίζονται, σε γενικό επίπεδο, στην παρούσα οδηγία, ανεξάρτητα από τον τύπο επενδυτή.
(56)
Όταν ΔΟΕΕ διαχειρίζεται έναν ή περισσότερους ΟΕΕ που αποκτούν τον έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία, ο ΔΟΕΕ θα πρέπει να υποχρεούται να παρέχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του πληροφορίες για τη χρηματοδότηση της εξαγοράς. Η εν λόγω υποχρέωση παροχής πληροφοριών σχετικά με τη χρηματοδότηση θα πρέπει να ισχύει και όταν ΔΟΕΕ διαχειρίζεται ΟΕΕ που αποκτούν τον έλεγχο σε εκδότη μετοχών που είναι εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά.
(57)
Όταν ΔΟΕΕ διαχειρίζεται έναν ή περισσότερους ΟΕΕ που αποκτούν τον έλεγχο επί μη εισηγμένης εταιρείας ή εκδότη, ο ΔΟΕΕ αυτός, για χρονικό διάστημα 24 μηνών από την απόκτηση του ελέγχου της εταιρείας από τους ΟΕΕ, πρώτον, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να διευκολύνει, υποστηρίζει ή παραγγέλλει οποιαδήποτε διανομή, μείωση κεφαλαίου, εξαγορά μετοχών και/ή απόκτηση ιδίων μετοχών από την εταιρεία, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παρούσα οδηγία· δεύτερον, εάν ο ΔΟΕΕ είναι εξουσιοδοτημένος να ψηφίζει εξ ονόματος των ΟΕΕ στα ιθύνοντα όργανα της εταιρείας, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να ψηφίζει υπέρ διανομής, μείωσης κεφαλαίου, εξαγοράς μετοχών και/ή απόκτησης ιδίων μετοχών από την εταιρεία, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παρούσα οδηγία· και τρίτον, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να παρεμποδίσει διανομές, μειώσεις κεφαλαίου, εξαγορές μετοχών και/ή απόκτηση ιδίων μετοχών από την εταιρεία, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παρούσα οδηγία. Κατά τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στην εθνική νομοθεσία τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν υπόψη τον κανονιστικό χαρακτήρα των διατάξεων του τμήματος 2 κεφάλαιο V της παρούσας οδηγίας και να λάβουν δεόντως υπόψη στο πλαίσιο αυτό την ανάγκη ύπαρξης ισότιμων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των ΟΕΕ της ΕΕ και των εκτός ΕΕ ΟΕΕ κατά την απόκτηση ελέγχου σε εταιρείες εγκατεστημένες στην Ένωση.
(58)
Οι απαιτήσεις γνωστοποίησης και κοινολόγησης και οι ειδικές διασφαλίσεις κατά της εκποίησης περιουσιακών στοιχείων στην περίπτωση ελέγχου επί μη εισηγμένης εταιρείας ή, κατά περίπτωση, εκδότη θα πρέπει να υπόκεινται σε γενική εξαίρεση όσον αφορά τον έλεγχο επί μικρομεσαίων επιχειρήσεων και φορέων ειδικού σκοπού με σκοπό την αγορά, διατήρηση ή διαχείριση ακινήτων. Επιπλέον, οι εν λόγω απαιτήσεις δεν αποσκοπούν στη δημοσιοποίηση πληροφοριών που θα έθεταν τον ΔΟΕΕ σε μειονεκτική θέση έναντι άλλων πιθανών ανταγωνιστών, όπως κρατικών επενδυτικών ταμείων ή ανταγωνιστών οι οποίοι ενδεχομένως επιθυμούν την εκδίωξη της εταιρείας-στόχου από την αγορά με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών προς όφελός τους. Κατά συνέπεια, οι υποχρεώσεις γνωστοποίησης και κοινολόγησης θα πρέπει να ισχύουν υπό την επιφύλαξη των όρων και περιορισμών σχετικά με τις εμπιστευτικές πληροφορίες της οδηγίας 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (16) και υπό την επιφύλαξη των οδηγιών 2004/25/ΕΚ και 2004/109/ΕΚ. Τούτο συνεπάγεται ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε, εντός των ορίων και τηρουμένων των προϋποθέσεων που ορίζει το εθνικό δίκαιο, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και οποιοσδήποτε τούς επικουρεί να μην έχουν άδεια να αποκαλύπτουν στους εργαζομένους ή σε τρίτους πληροφορίες για τις οποίες η εταιρεία έχει νόμιμο συμφέρον και τους τις έχει παράσχει εμπιστευτικά. Τα κράτη μέλη, ωστόσο, θα πρέπει να μπορούν να εξουσιοδοτούν τους εκπροσώπους των εργαζομένων και οποιουσδήποτε τούς επικουρούν να διαβιβάζουν εμπιστευτικές πληροφορίες σε εργαζομένους και σε τρίτους που δεσμεύονται από υποχρέωση εμπιστευτικότητας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέψουν ότι ο σχετικός ΔΟΕΕ δεν ζητεί γνωστοποίηση πληροφοριών από το διοικητικό συμβούλιο προς τους εκπροσώπους των εργαζομένων ή όταν αυτοί δεν υπάρχουν, προς τους ίδιους τους εργαζομένους, εάν η φύση των εν λόγω πληροφοριών είναι τέτοια ώστε, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια, θα ζημίωναν σοβαρά τη λειτουργία της συγκεκριμένης εταιρείας ή θα ήταν επιβλαβείς για αυτήν. Οι απαιτήσεις γνωστοποίησης και κοινολόγησης και οι ειδικές διασφαλίσεις κατά της εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να ισχύουν με την επιφύλαξη της θέσπισης αυστηρότερων κανόνων από τα κράτη μέλη.
(59)
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει επίσης τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι ΔΟΕΕ της ΕΕ μπορούν να προωθούν εμπορικά τα μερίδια ή τις μετοχές ΟΕΕ της ΕΕ σε επαγγελματίες επενδυτές εντός της Ένωσης. Η εν λόγω εμπορική προώθηση εκ μέρους ΔΟΕΕ της ΕΕ θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο εφόσον ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας και η εμπορική προώθηση πραγματοποιείται μέσω διαβατηρίου, χωρίς αυτό να θίγει την εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ που ευρίσκονται κάτω από τα όρια που ορίζονται στην παρούσα οδηγία. Θα πρέπει να είναι δυνατόν να επιτρέπεται από τα κράτη μέλη η εμπορική προώθηση των εν λόγω ΟΕΕ από ΔΟΕΕ που ευρίσκονται κάτω από τα εν λόγω όρια σύμφωνα με τις εθνικές τους διατάξεις.
(60)
Τα μερίδια ή μετοχές ενός ΟΕΕ θα πρέπει να μπορούν να εισαχθούν σε ρυθμιζόμενη αγορά της Ένωσης ή να προσφερθούν ή τοποθετηθούν από τρίτους που ενεργούν για λογαριασμό του ΔΟΕΕ σε δεδομένο κράτος μέλος, μόνο εφόσον επιτρέπεται στον ίδιο τον ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον ΟΕΕ να προωθεί εμπορικά τα μερίδια ή τις μετοχές του ΟΕΕ στο εν λόγω κράτος μέλος. Επιπροσθέτως, η διανομή ΟΕΕ σε επενδυτές εντός της ΕΕ ενδέχεται επίσης να ρυθμίζεται από άλλο εθνικό ή ενωσιακό δίκαιο, όπως η οδηγία 2003/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το ενημερωτικό δελτίο που πρέπει να δημοσιεύεται κατά τη δημόσια προσφορά κινητών αξιών ή την εισαγωγή τους προς διαπραγμάτευση (17) και η οδηγία 2004/39/ΕΚ.
(61)
Πολλοί ΔΟΕΕ της ΕΕ διαχειρίζονται σήμερα ΟΕΕ εκτός ΕΕ. Είναι σκόπιμο να επιτραπεί σε ΔΟΕΕ της ΕΕ να διαχειρίζονται ΟΕΕ εκτός ΕΕ τους οποίους δεν διαθέτουν εμπορικά στην Ένωση, χωρίς να τους επιβάλλονται οι αυστηρές απαιτήσεις θεματοφυλακής και οι απαιτήσεις για την ετήσια έκθεση που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις αυτές συμπεριλήφθηκαν για την προστασία των ενωσιακών επενδυτών.
(62)
Μετά την έναρξη ισχύος κατ’ εξουσιοδότηση πράξης της Επιτροπής επί του θέματος, η οποία, καταρχήν, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική συμβουλή της ΕΑΚΑΑ, θα συμβεί δύο έτη από το πέρας της προθεσμίας μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, οι εγκεκριμένοι ΔΟΕΕ της ΕΕ που προτίθενται να προωθήσουν εμπορικά ΟΕΕ εκτός ΕΕ σε επαγγελματίες επενδυτές στο κράτος μέλος καταγωγής τους και/ή σε άλλα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να το πράττουν μέσω διαβατηρίου, εφόσον συμμορφώνονται προς την παρούσα οδηγία. Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να υπόκειται σε διαδικασίες γνωστοποίησης και σε προϋποθέσεις σχετιζόμενες με την τρίτη χώρα του εκτός ΕΕ ΟΕΕ.
(63)
Κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου, η οποία, καταρχήν, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική συμβουλή της ΕΚΑΑ, θα περατωθεί με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη τρία έτη από τη θέσπιση του ευρωπαϊκού διαβατηρίου για ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ, οι ΔΟΕΕ της ΕΕ που προτίθενται να προωθήσουν εμπορικά ΟΕΕ εκτός ΕΕ σε ορισμένα κράτη μέλη, αλλά χωρίς διαβατήριο, θα πρέπει επίσης να έχουν τη σχετική άδεια των ενδιαφερομένων κρατών μελών, αλλά μόνο εφόσον συμμορφώνονται προς την παρούσα οδηγία με την εξαίρεση των απαιτήσεων θεματοφυλακής. Εντούτοις, οι εν λόγω ΔΟΕΕ της ΕΕ θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι μία ή περισσότερες οντότητες έχουν διορισθεί για την εκτέλεση των καθηκόντων θεματοφύλακα. Επιπλέον, θα πρέπει να υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας, για τους σκοπούς της επίβλεψης συστημικών κινδύνων και σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών που να δίνει τη δυνατότητα στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Οι ρυθμίσεις συνεργασίας δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως φραγμός για να εμποδίζεται η εμπορική προώθηση των ΟΕΕ εκτός ΕΕ σε κράτος μέλος. Επιπλέον, η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη από την ειδική ομάδα χρηματοοικονομικής δράσης για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (ΕΟΧΔ).
(64)
Βασική αρχή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να είναι ότι, μετά την έναρξη ισχύος κατ’ εξουσιοδότηση πράξης της Επιτροπής επί του θέματος, η οποία, καταρχήν, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική συμβουλή γνώμη της ΕΑΚΑΑ, θα συμβεί δύο έτη από το πέρας της προθεσμίας μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ θα πρέπει να απολαύει των δικαιωμάτων που παρέχει η παρούσα οδηγία, όπως η εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών ΟΕΕ σε ολόκληρη την Ένωση μέσω διαβατηρίου, υπό την επιφύλαξη της συμμόρφωσής του με την παρούσα οδηγία. Τούτο θα πρέπει να διασφαλίζει ισότιμους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των ΔΟΕΕ της ΕΕ και των ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ. Η παρούσα οδηγία προβλέπει, συνεπώς, διαδικασία χορήγησης άδειας σε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, που θα τεθεί σε εφαρμογή μετά την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης της Επιτροπής για το θέμα αυτό. Για να διασφαλιστεί η επιβολή της εν λόγω συμμόρφωσης, οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους θα πρέπει να επιβάλλουν τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία. Για τους ανωτέρω εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, οι αρμόδιες εποπτικές αρχές θα πρέπει να είναι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας.
(65)
Κατά συνέπεια, εφόσον ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να προωθήσει εμπορικά ΟΕΕ στην Ένωση, μέσω διαβατηρίου, θα πρέπει να υποχρεούται επίσης να συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία, ώστε να υπόκειται στις ίδιες υποχρεώσεις με τους ΔΟΕΕ της ΕΕ. Σε εντελώς εξαιρετικές περιστάσεις, εάν και στον βαθμό που η συμμόρφωση προς διάταξη της παρούσας οδηγίας δεν συμβιβάζεται με τη συμμόρφωση προς το δίκαιο που διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ή τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ θα πρέπει να είναι δυνατόν να εξαιρείται από τη συμμόρφωση προς τη διάταξη αυτή της παρούσας οδηγίας, εάν μπορεί να αποδείξει ότι: είναι αδύνατον να συνδυάσει τη συμμόρφωση προς διάταξη της παρούσας οδηγίας με τη συμμόρφωση προς υποχρεωτική διάταξη του δικαίου που διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ή τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το δίκαιο που διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ή τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ περιέχει ισοδύναμο κανόνα που έχει τον ίδιο ρυθμιστικό σκοπό και παρέχει το ίδιο επίπεδο προστασίας στους επενδυτές του σχετικού ΟΕΕ και ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ή ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ συμμορφώνεται προς τον ισοδύναμο αυτόν κανόνα.
(66)
Επιπλέον, ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να εμπορευθεί ΟΕΕ στην Ένωση με διαβατήριο, θα πρέπει να συμμορφώνεται προς ειδική διαδικασία χορήγησης άδειας, ενώ θα πρέπει να πληρούνται και ορισμένες ειδικές απαιτήσεις σχετιζόμενες με την τρίτη χώρα του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και, κατά περίπτωση, την τρίτη χώρα του εκτός ΕΕ ΟΕΕ.
(67)
Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να διατυπώνει συμβουλή σχετικά με τον προσδιορισμό του κράτους μέλους αναφοράς και, κατά περίπτωση, την εξαίρεση σε περίπτωση ασυμβατότητας με έναν ισοδύναμο κανόνα. Θα πρέπει να ισχύουν, εν προκειμένω, οι απαιτήσεις ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους αναφοράς και των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ. Περαιτέρω, η διαδικασία μεσολάβησης του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 θα πρέπει να εφαρμόζεται σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ αρμόδιων αρχών των κρατών μελών όσον αφορά τον προσδιορισμό του κράτους μέλους αναφοράς, την εφαρμογή της εξαίρεσης σε περίπτωση ασυμβατότητας μεταξύ συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία και τήρησης των ισοδύναμων κανόνων τρίτης χώρας και την εκτίμηση της εκπλήρωσης των ειδικών απαιτήσεων που σχετίζονται με την τρίτη χώρα του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και, κατά περίπτωση, την τρίτη χώρα του εκτός ΕΕ ΟΕΕ.
(68)
Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να πραγματοποιεί, σε ετήσια βάση, ανάλυση με αξιολόγηση από ομοτίμους των εποπτικών δραστηριοτήτων των αρμόδιων αρχών σε σχέση με την αδειοδότηση και την εποπτεία των εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, για την περαιτέρω βελτίωση της συνέπειας στα αποτελέσματα των εποπτικών ελέγχων σύμφωνα με το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
(69)
Κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου, η οποία, καταρχήν, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική συμβουλή της ΕΚΑΑ, θα περατωθεί με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη τρία έτη από τη θέσπιση του ευρωπαϊκού διαβατηρίου για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να προωθήσει εμπορικά ΟΕΕ σε ορισμένα μόνο κράτη μέλη της Ένωσης, αλλά χωρίς διαβατήριο, θα πρέπει επίσης να έχει τη σχετική άδεια των ενδιαφερομένων κρατών μελών, αλλά μόνο εφόσον πληρούνται ορισμένες ελάχιστες προϋποθέσεις. Οι συγκεκριμένοι εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ θα πρέπει να υπόκεινται τουλάχιστον σε κανόνες παρόμοιους με τους εφαρμοστέους στους ΔΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ της ΕΕ όσον αφορά την πληροφόρηση των επενδυτών. Προκειμένου να διευκολυνθεί η παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, οι εν λόγω ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ θα πρέπει επίσης να υπόκεινται σε υποχρεώσεις αναφοράς έναντι των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους εντός του οποίου εμπορεύονται ΟΕΕ. Επομένως, οι εν λόγω ΔΟΕΕ θα πρέπει να συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις διαφάνειας που θεσπίζει η παρούσα οδηγία και προς τις υποχρεώσεις των ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ και οι οποίοι αποκτούν τον έλεγχο μη εισηγμένων εταιρειών και εκδοτών. Επιπλέον, θα πρέπει να υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας, για τους σκοπούς της εποπτείας των συστημικών κινδύνων και σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στα οποία προωθούνται εμπορικά οι ΟΕΕ, εφόσον συντρέχει τέτοια περίπτωση, των αρμόδιων αρχών των οικείων ΟΕΕ της ΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας στην οποία είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και, ενδεχομένως, των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας στην οποία είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές των σχετικών κρατών μελών να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Οι ρυθμίσεις συνεργασίας δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως φραγμός για να εμποδίζεται η εμπορική προώθηση των κεφαλαίων τρίτων χωρών σε κράτος μέλος. Τέλος, η τρίτη χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και, κατά περίπτωση, ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη από την ΕΟΧΔ.
(70)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει την παρούσα κατάσταση, κατά την οποία οι επαγγελματίες επενδυτές που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση μπορούν να επενδύουν σε ΟΕΕ με δική τους πρωτοβουλία, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασης του ΔΟΕΕ και/ή του ΟΕΕ.
(71)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτρέπουν την εμπορική προώθηση όλων ή ορισμένων τύπων ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται οι ΔΟΕΕ στο ευρύ επενδυτικό κοινό στην επικράτειά τους. Εάν κράτος μέλος επιτρέπει την εμπορική προώθηση ορισμένων τύπων ΟΕΕ, το κράτος μέλος θα πρέπει να προβαίνει σε κατά περίπτωση εκτίμηση προκειμένου να καθορίσει εάν συγκεκριμένος ΟΕΕ θα πρέπει να θεωρηθεί τύπος ΟΕΕ που μπορεί να προωθείται εμπορικά στο ευρύ επενδυτικό κοινό εντός της επικράτειάς του. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής άλλων πράξεων του ενωσιακού δικαίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, στις περιπτώσεις αυτές, να επιβάλλουν αυστηρότερες απαιτήσεις στους ΟΕΕ και ΔΟΕΕ, ως προϋπόθεση για την εμπορική προώθηση στο ευρύ επενδυτικό κοινό, από τις ισχύουσες για τους ΟΕΕ που προωθούνται εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές στην επικράτειά τους, ανεξαρτήτως του αν οι ΟΕΕ προωθούνται εμπορικά σε εγχώρια ή διασυνοριακή βάση. Εφόσον κράτος μέλος επιτρέπει την εμπορική προώθηση των ΟΕΕ στο ευρύ επενδυτικό κοινό στην επικράτειά του, τότε αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να είναι διαθέσιμη ανεξαρτήτως του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τους ΟΕΕ, και τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να επιβάλουν αυστηρότερες επιπρόσθετες απαιτήσεις στους ΟΕΕ της ΕΕ που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος και προωθούνται εμπορικά σε διασυνοριακή βάση απ’ ό,τι στους ΟΕΕ που προωθούνται εμπορικά σε εγχώρια βάση. Προσέτι, οι ΔΟΕΕ, οι επενδυτικές εταιρείες οι οποίες έχουν λάβει άδεια δυνάμει της οδηγίας 2004/39/ΕΚ και τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια δυνάμει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και παρέχουν υπηρεσίες επενδύσεων σε ιδιώτες πελάτες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τυχόν επιπλέον απαιτήσεις κατά την εκτίμηση της καταλληλότητας ενός ΟΕΕ για μεμονωμένο ιδιώτη πελάτη ή αν πρόκειται για σύνθετο ή μη χρηματοοικονομικό μέσο.
(72)
Πρέπει να αποσαφηνισθούν οι εξουσίες και τα καθήκοντα των αρμόδιων αρχών οι οποίες είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, και να ενισχυθούν οι απαραίτητοι μηχανισμοί για τη διασφάλιση αποτελεσματικής διασυνοριακής εποπτικής συνεργασίας. Σε ορισμένες περιστάσεις, θα πρέπει να είναι δυνατόν για τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής ΔΟΕΕ να μπορούν να αναλαμβάνουν άμεσα δράση για την εποπτεία της συμμόρφωσης με τις διατάξεις που τελούν υπό την ευθύνη τους. Για τις άλλες διατάξεις, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής θα πρέπει να μπορούν, σε ορισμένες περιστάσεις, να ζητούν ανάληψη δράσης από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και να επεμβαίνουν αν δεν αναλαμβάνεται τέτοια δράση.
(73)
Η παρούσα οδηγία προβλέπει γενικό συντονιστικό ρόλο για την ΕΑΚΑΑ, καθώς και τη δυνατότητα δεσμευτικών διαδικασιών μεσολάβησης υπό την προεδρία της ΕΑΚΑΑ για την επίλυση διαφορών μεταξύ αρμόδιων αρχών.
(74)
Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να αναπτύσσει τεχνικά κανονιστικά πρότυπα για το περιεχόμενο των ρυθμίσεων συνεργασίας, τα οποία θα πρέπει να συνάπτονται από το κράτος μέλος καταγωγής, ή από το κράτος μέλος αναφοράς του ΔΟΕΕ και τις σχετικές αρχές εποπτείας τρίτων χωρών, και για τις διαδικασίες ανταλλαγής πληροφοριών. Τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι, σύμφωνα με τις εν λόγω ρυθμίσεις συνεργασίας, παρέχονται στις αρμόδιες αρχές, τόσο του κράτους μέλους καταγωγής όσο και του κράτους μέλους υποδοχής, όλες οι αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να μπορούν να ασκούν τις εξουσίες εποπτείας και ελέγχου που τους αναθέτει η παρούσα οδηγία. Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να έχει επίσης ρόλο διευκόλυνσης της διαπραγμάτευσης και της σύναψης των συμφωνιών συνεργασίας. Παραδείγματος χάριν, ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να μπορεί να αξιοποιεί τον ρόλο διευκόλυνσης που της ανατίθεται, για τον καθορισμό τυποποιημένου μορφοτύπου τέτοιων συμφωνιών συνεργασίας.
(75)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες σχετικά με τις επιβλητέες κυρώσεις για τυχόν παραβάσεις των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(76)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται, ειδικότερα, με τη ΣΛΕΕ και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το δικαίωμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων που αναγνωρίζεται με το άρθρο 16 της ΣΛΕΕ και το άρθρο 8 του Χάρτη. Οιαδήποτε ανταλλαγή ή διαβίβαση πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες για τη διαβίβαση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (18). Κάθε ανταλλαγή ή διαβίβαση πληροφοριών από την ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να είναι σύμφωνη προς τους κανόνες για τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων, όπως ορίζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (19), οι οποίοι θα πρέπει να ισχύουν πλήρως για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
(77)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (20).
(78)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ όποτε ρητά προβλέπεται στην παρούσα οδηγία. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση για τον καθορισμό των μεθόδων μόχλευσης, όπως ορίζονται με την παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε χρηματοοικονομικών και/ή νομικών δομών με συμμετοχή τρίτων υπό τον έλεγχο του σχετικού ΟΕΕ, εφόσον οι εν λόγω δομές δημιουργούνται ειδικά για την άμεση ή έμμεση επίτευξη μόχλευσης στο επίπεδο του ΟΕΕ. Όσον αφορά ειδικότερα τους οργανισμούς κεφαλαίων ιδιωτικών συμμετοχών και τα ταμεία επιχειρηματικών κεφαλαίων, αυτό σημαίνει ότι η μόχλευση που υφίσταται σε επίπεδο εταιρείας χαρτοφυλακίου δεν προορίζεται να συμπεριλαμβάνεται όταν γίνεται μνεία τέτοιων χρηματοοικονομικών ή νομικών δομών.
(79)
Πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για την εξειδίκευση του τρόπου υπολογισμού των ορίων για το επιεικέστερο καθεστώς και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται ΔΟΕΕ των οποίων τα υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων όσων περιουσιακών στοιχείων αποκτώνται με χρήση μόχλευσης, σε ένα και το αυτό ημερολογιακό έτος, υπερβαίνουν περιστασιακά και/ή υπολείπονται του σχετικού ορίου, για την εξειδίκευση των υποχρεώσεων καταχώρισης για ΔΟΕΕ που υπολείπονται των ορίων, παροχής πληροφοριών για την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, καθώς και των υποχρεώσεων γνωστοποίησης από τους ΔΟΕΕ στις σχετικές αρμόδιες αρχές, οσάκις δεν πληρούν πλέον τους όρους για την εφαρμογή του επιεικέστερου καθεστώτος.
(80)
Θα πρέπει επίσης να εκδδοναι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για την αποσαφήνιση των μεθόδων μόχλευσης, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε χρηματοοικονομικών και/ή νομικών δομών με συμμετοχή τρίτων υπό τον έλεγχο του σχετικού ΟΕΕ και των τρόπων υπολογισμού της μόχλευσης, για την εξειδίκευση των κινδύνων που πρέπει να καλύπτουν τα πρόσθετα ίδια κεφάλαια ή η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης, των προϋποθέσεων για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των πρόσθετων ίδιων κεφαλαίων ή της κάλυψης που παρέχει η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης και του τρόπου για τον προσδιορισμό των υπό εξέλιξη προσαρμογών των πρόσθετων ίδιων κεφαλαίων ή της κάλυψης που παρέχει η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης. Θα πρέπει επίσης να εκδίδονται κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό των κριτηρίων που πρέπει να χρησιμοποιούν οι αρμόδιες αρχές για την εκτίμηση του βαθμού στον οποίο οι ΔΟΕΕ συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την άσκηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και τις υποχρεώσεις τους να ενεργούν προς το συμφέρον του ΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζονται και της ακεραιότητας της αγοράς, για να διαθέτουν και να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά τους πόρους και τις διαδικασίες που απαιτούνται για τη σωστή άσκηση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, για να λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων και, όταν αυτές δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν, για τον εντοπισμό, τη διαχείριση και την παρακολούθηση, και κατά περίπτωση τη γνωστοποίηση, των εν λόγω συγκρούσεων συμφερόντων, προκειμένου να αποτρέπεται η βλαπτική επίδρασή τους στα συμφέροντα του ΟΕΕ και των επενδυτών του και να εξασφαλίζεται η δίκαιη μεταχείριση των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται, για να συμμορφώνονται προς όλες τις κανονιστικές απαιτήσεις που διέπουν την άσκηση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, με στόχο να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του ΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζονται και η ακεραιότητα της αγοράς και για να εξασφαλίζουν δίκαιη μεταχείριση σε όλους τους επενδυτές των ΟΕΕ.
(81)
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό του είδους σύγκρουσης συμφερόντων που οι ΔΟΕΕ πρέπει να προσδιορίσουν, καθώς και τα εύλογα μέτρα που αναμένεται να λάβουν οι ΔΟΕΕ αναφορικά με τις δομές και με τις οργανωτικές και διοικητικές διαδικασίες για τον προσδιορισμό, την πρόληψη, τη διαχείριση, την παρακολούθηση και τη γνωστοποίηση συγκρούσεων συμφερόντων. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον προσδιορισμό των λειτουργιών διαχείρισης κινδύνων που πρέπει να χρησιμοποιούνται, της κατάλληλης συχνότητας επανεξέτασης του συστήματος διαχείρισης κινδύνων, του τρόπου λειτουργικού και ιεραρχικού διαχωρισμού της λειτουργίας διαχείρισης των κινδύνων από τις επιχειρησιακές μονάδες, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας διαχείρισης χαρτοφυλακίων, των ειδικών διασφαλίσεων κατά των συγκρούσεων συμφερόντων, και των απαιτήσεων διαχείρισης κινδύνων που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τους ΔΟΕΕ. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό των συστημάτων και διαδικασιών διαχείρισης ρευστότητας που πρέπει να χρησιμοποιεί ο ΔΟΕΕ και την ευθυγράμμιση της επενδυτικής στρατηγικής, του προφίλ ρευστότητας και της πολιτικής εξαγοράς μεριδίων. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό των απαιτήσεων στις οποίες χρειάζεται να ανταποκρίνονται τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα, οι ανάδοχοι ή οι αρχικοί δανειστές μέσων τιτλοποίησης, προκειμένου να επιτρέπεται σε κάποιον ΔΟΕΕ να επενδύει στα μέσα αυτού του τύπου που εκδίδονται μετά την 1η Ιανουαρίου 2011.
(82)
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό των απαιτήσεων που πρέπει να πληρούν οι ΔΟΕΕ όταν επενδύουν στα εν λόγω μέσα τιτλοποίησης, για τον καθορισμό των διοικητικών και λογιστικών διαδικασιών, των ρυθμίσεων ελέγχου και διασφάλισης για την ηλεκτρονική επεξεργασία δεδομένων και επαρκών μηχανισμών εσωτερικής επαλήθευσης και για τον καθορισμό των διαδικασιών για την κατάλληλη αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και τον υπολογισμό της καθαρής αξίας της μετοχής ή του μεριδίου του ΟΕΕ, των επαγγελματικών εχεγγύων που πρέπει να είναι σε θέση να παράσχει ο εξωτερικός εκτιμητής και της συχνότητας της αποτίμησης που είναι κατάλληλη για τους ΟΕΕ ανοικτού τύπου.
(83)
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες θα πρέπει να εγκρίνεται η ανάθεση των λειτουργιών των ΔΟΕΕ και των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ο ΔΟΕΕ έχει μεταβιβάσει τις λειτουργίες του σε σημείο ώστε γίνεται οντότητα-γραμματοθυρίδα και δεν μπορεί να θεωρείται πλέον ως ο διαχειριστής του ΟΕΕ· όσον αφορά τους θεματοφύλακες, θα πρέπει να εκδίδονται κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό των κριτηρίων βάσει των οποίων θα εκτιμηθεί αν η κανονιστική ρύθμιση και η προληπτική εποπτεία τρίτων χωρών όπου είναι εγκατεστημένοι οι θεματοφύλακες έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ενωσιακό δίκαιο και εφαρμόζονται αποτελεσματικά, και των λεπτομερειών που πρέπει να περιλαμβάνονται στην κανονική συμφωνία, των προϋποθέσεων για την ανάληψη λειτουργίας θεματοφύλακα, συμπεριλαμβανομένου του τύπου των χρηματοοικονομικών μέσων που εντάσσονται στο πεδίο των καθηκόντων θεματοφυλακής του θεματοφύλακα, των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ο θεματοφύλακας μπορεί να ασκεί τα καθήκοντα θεματοφυλακής χρηματοοικονομικών μέσων καταχωρισμένων σε κεντρικό αποθετήριο και των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ο θεματοφύλακας θα πρέπει να φυλάσσει τα χρηματοοικονομικά μέσα που εκδόθηκαν ονομαστικά και καταχωρίσθηκαν σε εκδότη ή φορέα τήρησης μητρώου, των καθηκόντων δέουσας επιμέλειας του θεματοφύλακα, της υποχρέωσης διαχωρισμού, τις προϋποθέσεις και περιστάσεις υπό τις οποίες τα υπό θεματοφυλακή χρηματοοικονομικά μέσα θεωρούνται απολεσθέντα, της έννοιας των εξωτερικών γεγονότων που ευλόγως εκφεύγουν των δυνατοτήτων ελέγχου, των οποίων οι συνέπειες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν παρά τις προσπάθειες που θα ήταν ευλόγως δυνατόν να καταβληθούν για την αποτροπή τους· και των προϋποθέσεων και περιστάσεων υπό τις οποίες υφίσταται αντικειμενικός λόγος συμβατικής απαλλαγής από την ευθύνη. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό του περιεχομένου και της μορφής της ετήσιας έκθεσης που πρέπει να διαθέτουν οι ΔΟΕΕ για κάθε ΟΕΕ που διαχειρίζονται και τον καθορισμό των υποχρεώσεων που έχουν οι ΔΟΕΕ αναφορικά με τη γνωστοποίηση προς τους επενδυτές και την υποβολή εκθέσεων στις αρμόδιες αρχές, καθώς και με τη συχνότητά τους.
(84)
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον προσδιορισμό του χρονικού σημείου κατά το οποίο η μόχλευση θεωρείται ότι χρησιμοποιείται σε σημαντικό βαθμό, καθώς και για τον καθορισμό των αρχών τις οποίες θα πρέπει να χρησιμοποιούν οι αρμόδιες αρχές όταν σκέπτονται να επιβάλουν όρια στο επίπεδο μόχλευσης που μπορεί να εφαρμόσει ένας ΔΟΕΕ. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό των ρυθμίσεων συνεργασίας σε σχέση με εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και/ή εκτός ΕΕ ΟΕΕ, με στόχο τον σχεδιασμό κοινού πλαισίου για τη διευκόλυνση της σύναψης συμφωνιών συνεργασίας με τρίτες χώρες. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα πρέπει επίσης να εκδίδονται για τον καθορισμό του περιεχομένου της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τους ΔΟΕΕ μεταξύ των αρμόδιων αρχών και για την παροχή ορισμένων πληροφοριών στην ΕΑΚΑΑ.
(85)
Ανάλογα με τη σχετική συμβουλή της ΕΚΑΑ και τα κριτήρια που ορίζονται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει να εκδοθεί επίσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την επέκταση της εφαρμογής του ευρωπαϊκού διαβατηρίου στους ΔΟΕΕ της ΕΕ που προωθούν εμπορικά ΟΕΕ εκτός ΕΕ στην Ένωση και στους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ στην Ένωση και θα πρέπει να εκδοθεί άλλη κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την περάτωση της εφαρμογής των εθνικών καθεστώτων ιδιωτικής τοποθέτησης στον τομέα αυτό.
(86)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους τρεις μήνες από την ημερομηνία κοινοποίησης για να διατυπώσουν αντίρρηση σε πράξη κατ’ εξουσιοδότηση. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, το διάστημα αυτό θα πρέπει να μπορεί να παρατείνεται κατά τρεις μήνες σε σημαντικούς τομείς που προκαλούν προβληματισμό. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να μπορούν να ενημερώσουν τα άλλα θεσμικά όργανα για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις. Η ταχεία αυτή έγκριση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν πρέπει να τηρηθούν προθεσμίες, όπως, λόγου χάρη, για να μπορέσουν τα κράτη μέλη να μεταφέρουν στο εθνικό δίκαιο τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις εντός της περιόδου μεταφοράς που προβλέπει η παρούσα οδηγία.
(87)
Με τη δήλωση για το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προσαρτάται στην τελική πράξη της διακυβερνητικής διάσκεψης, η οποία εξέδωσε τη συνθήκη της Λισαβόνας, που υπεγράφη στις 13 Δεκεμβρίου 2007, η διάσκεψη έλαβε υπόψη την πρόθεση της Επιτροπής να διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες που ορίζονται από τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία των σχεδίων πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της.
(88)
Δύο έτη μετά την καταληκτική ημερομηνία μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να εκδώσει γνώμη σχετικά με τη λειτουργία του ευρωπαϊκού διαβατηρίου που θα ισχύει εκείνη τη χρονική στιγμή και σχετικά με τη λειτουργία των εθνικών καθεστώτων ιδιωτικής τοποθέτησης. Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να εκδώσει επίσης συμβουλή σχετικά με την επέκταση του ευρωπαϊκού διαβατηρίου στους ΔΟΕΕ της ΕΕ που προωθούν εμπορικά ΟΕΕ εκτός ΕΕ στην Ένωση και στους ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ στην Ένωση. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός τριών μηνών από τη λήψη της συμβουλής και συμβουλής της ΕΑΚΑΑ και λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παρούσα οδηγία και τους στόχους της, όπως μεταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την προστασία των επενδυτών και την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, προσδιορίζοντας την ημερομηνία κατά την οποία οι κανόνες σχετικά με την επέκταση του ευρωπαϊκού διαβατηρίου που καθορίζει η παρούσα οδηγία θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη.
(89)
Στη διάσκεψη κορυφής του Απριλίου του 2009 στο Λονδίνο, οι ηγέτες της G20 συμφώνησαν ότι τα αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου ή οι διαχειριστές τους θα πρέπει να καταχωρίζονται και να υποχρεώνονται να παρέχουν σε διαρκή βάση τις απαιτούμενες πληροφορίες στους φορείς εποπτείας ή ρύθμισης. Θα πρέπει να υπόκεινται σε εποπτεία προκειμένου να διασφαλίζεται ότι διαθέτουν επαρκή διαχείριση κινδύνου. Τον Ιούνιο του 2010, οι ηγέτες της G20 επανέλαβαν στο Τορόντο την προσήλωσή τους και δεσμεύτηκαν να επισπεύσουν την εφαρμογή αυστηρών μέτρων για την αύξηση της διαφάνειας και της ρυθμιστικής εποπτείας των αμοιβαίων κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου με τρόπο συνεπή και χωρίς διακρίσεις, σε διεθνές επίπεδο. Προκειμένου να υποστηριχθούν οι στόχοι της G20, ο διεθνής οργανισμός επιτροπών κινητών αξιών (IOSCO) εξέδωσε, τον Ιούνιο του 2009, αρχές υψηλού επιπέδου για την εποπτεία των αμοιβαίων κεφαλαίων αντιστάθμισης, ως κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη ενιαίας ρύθμισης του τομέα σε διεθνές επίπεδο. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε ότι η Ευρώπη πρέπει να προάγει σθεναρότερα και με πνεύμα αμοιβαιότητας και κοινού οφέλους τα συμφέροντα και τις αξίες της στο πλαίσιο των εξωτερικών της σχέσεων και ότι πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα ώστε, μεταξύ άλλων, να εξασφαλισθεί μεγαλύτερη πρόσβαση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην αγορά και να ενισχυθεί η ρυθμιστική συνεργασία με τους μείζονες εμπορικούς εταίρους. Η Επιτροπή θα καταβάλει κάθε προσπάθεια προκειμένου να εξασφαλίσει ότι εφαρμόζονται οι δεσμεύσεις αυτές από τους διεθνείς εταίρους της Ένωσης κατά παρεμφερή τρόπο.
(90)
Τρία έτη από την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού διαβατηρίου σε όλους τους ΔΟΕΕ, η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να εκδώσει γνώμη σχετικά με τη λειτουργία του ευρωπαϊκού διαβατηρίου που θα ισχύει εκείνη τη χρονική στιγμή και σχετικά με τη λειτουργία των εθνικών καθεστώτων ιδιωτικής τοποθέτησης. Θα πρέπει να προσφέρει επίσης συμβουλή σχετικά με τον τερματισμό αυτών των εθνικών καθεστώτων. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός τριών μηνών από τη λήψη της γνώμης και συμβουλής της ΕΑΚΑΑ και λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παρούσα οδηγία και τους στόχους της, όπως μεταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την προστασία των επενδυτών και την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, προσδιορίζοντας την ημερομηνία κατά την οποία τα εθνικά καθεστώτα στα οποία αναφέρεται η παρούσα οδηγία θα πρέπει να περατωθούν σε όλα τα κράτη μέλη.
(91)
Τέσσερα έτη από την ημερομηνία μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, η Επιτροπή, βάσει δημόσιας διαβούλευσης και υπό το πρίσμα των συζητήσεων με τις αρμόδιες αρχές, θα πρέπει να αρχίσει επανεξέταση της εφαρμογής και του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Η επανεξέταση αυτή θα πρέπει να αναλύσει την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή της οδηγίας, τον αντίκτυπό της στους επενδυτές, στους ΟΕΕ και στους ΔΟΕΕ, τόσο μέσα στην Ένωση όσο και έξω από αυτήν, και σε ποιο βαθμό επιτεύχθηκαν οι στόχοι της παρούσας οδηγίας και, εφόσον υφίσταται ανάγκη, να προτείνει κατάλληλες τροποποιήσεις. Η επανεξέταση θα πρέπει να περιλαμβάνει γενική επισκόπηση της λειτουργίας των κανόνων της παρούσας οδηγίας, καθώς και της πείρας που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή τους. Στην επανεξέτασή της, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τη λειτουργία της ΕΑΚΑΑ και των αρμόδιων αρχών της Ένωσης όσον αφορά την αποτελεσματική εποπτεία όλων των ΔΟΕΕ που δραστηριοποιούνται στις αγορές της Ένωσης, στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ άλλων -σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010- της ανάθεσης στην ΕΑΚΑΑ περαιτέρω αρμοδιοτήτων εποπτείας στον τομέα της αδειοδότησης και της εποπτείας εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμήσει το κόστος και το όφελος από την ανάθεση των καθηκόντων αυτών στην ΕΑΚΑΑ.
(92)
Η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στη διαμόρφωση πλαισίου ικανού να αντιμετωπίσει τους ενδεχόμενους κινδύνους από τις δραστηριότητες των ΔΟΕΕ και στην εξασφάλιση αποτελεσματικής παρακολούθησης των κινδύνων αυτών από τις αρμόδιες αρχές στο εσωτερικό της Ένωσης. Είναι απαραίτητο να προβλεφθεί αυστηρό κανονιστικό και εποπτικό πλαίσιο χωρίς κενά στη χρηματοοικονομική ρύθμιση. Εν προκειμένω, γίνεται αναφορά στις ήδη υπάρχουσες απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας που ισχύουν για τους επαγγελματίες επενδυτές σύμφωνα με τον σχετικό κανονισμό που εφαρμόζεται στους επενδυτές αυτούς. Η Επιτροπή καλείται να επανεξετάσει τη σχετική νομοθεσία για τους επαγγελματίες επενδυτές προκειμένου να εκτιμηθεί η ανάγκη να επιβληθούν αυστηρότερες απαιτήσεις για τη διαδικασία δέουσας επιμέλειας στις οποίες πρέπει να υπόκεινται οι επαγγελματίες επενδυτές της Ένωσης όταν επενδύουν με δική τους πρωτοβουλία σε μη ενωσιακά χρηματοοικονομικά προϊόντα, όπως σε εκτός ΕΕ ΟΕΕ.
(93)
Κατά το πέρας της επανεξέτασης, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση, που θα συμπεριλαμβάνει, ενδεχομένως, προτεινόμενες τροποποιήσεις, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της παρούσας οδηγίας και τον δυνητικό αντίκτυπο στους επενδυτές, στους ΟΕΕ και στους ΔΟΕΕ, τόσο εντός της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες.
(94)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των επενδυτών μέσω της θέσπισης κοινού πλαισίου για τη χορήγηση αδείας και την εποπτεία των ΔΟΕΕ, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, όπως καταδεικνύουν οι ελλείψεις υφιστάμενων εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων και εποπτείας των εν λόγω φορέων, και δύναται, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(95)
Οι οδηγίες 2003/41/ΕΚ και 2009/65/ΕΚ, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (21) και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθούν αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία καθορίζει τους κανόνες χορήγησης αδείας, διαρκούς λειτουργίας και διαφάνειας των διαχειριστών οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων (ΔΟΕΕ) που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά τέτοιους οργανισμούς εναλλακτικών επενδύσεων (ΟΕΕ) στην Ένωση.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 3 της παρούσας οδηγίας, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:
α)
σε ΔΟΕΕ της ΕΕ, οι οποίοι διαχειρίζονται έναν ή περισσότερους ΟΕΕ, ασχέτως εάν οι εν λόγω ΟΕΕ είναι ΟΕΕ της ΕΕ ή ΟΕΕ εκτός ΕΕ,
β)
σε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, οι οποίοι διαχειρίζονται έναν ή περισσότερους ΟΕΕ της ΕΕ, και
γ)
σε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, οι οποίοι προωθούν εμπορικά έναν ή περισσότερους ΟΕΕ στην Ένωση, ασχέτως εάν οι εν λόγω ΟΕΕ είναι ΟΕΕ της ΕΕ ή ΟΕΕ εκτός ΕΕ.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, είναι άνευ σημασίας τα εξής:
α)
εάν ο ΟΕΕ είναι ανοικτού ή κλειστού τύπου,
β)
εάν ο ΟΕΕ έχει συμβατική μορφή, τραστ, καταστατική μορφή ή έχει οποιαδήποτε άλλη νομική μορφή,
γ)
η νομική δομή του ΔΟΕΕ.
3. Η παρούσα οδηγία δεν έχει εφαρμογή στις ακόλουθες οντότητες:
α)
εταιρείες χαρτοφυλακίου,
β)
ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών που εμπίπτουν στην οδηγία 2003/41/ΕΚ, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, ενδεχομένως, οι εξουσιοδοτημένους φορείς που είναι αρμόδιοι για τη διαχείριση τέτοιων ιδρυμάτων και ενεργούν για λογαριασμό τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της ίδιας οδηγίας ή οι διαχειριστές επενδύσεων οι οποίοι ορίσθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της ίδιας οδηγίας, εφόσον δεν διαχειρίζονται ΟΕΕ,
γ)
υπερεθνικά όργανα, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων, οι ευρωπαϊκοί αναπτυξιακοί χρηματοδοτικοί οργανισμοί (DFI) και οι διμερείς αναπτυξιακές τράπεζες, η Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και άλλα υπερεθνικά όργανα και παρεμφερείς διεθνείς οργανισμοί, σε περίπτωση που τα εν λόγω όργανα ή οργανισμοί διαχειρίζονται ΟΕΕ και εφόσον οι εν λόγω ΟΕΕ ενεργούν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος,
δ)
εθνικές κεντρικές τράπεζες,
ε)
εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές και οργανισμοί ή άλλα ιδρύματα που διαχειρίζονται ταμεία στήριξης καθεστώτων κοινωνικής ασφάλισης και συντάξεων,
στ)
καθεστώτα συμμετοχής εργαζομένων ή καθεστώτα αποταμίευσης εργαζομένων,
ζ)
οντότητες ειδικού σκοπού τιτλοποίησης.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι οι ΔΟΕΕ της παραγράφου 1 συμμορφώνονται προς την παρούσα οδηγία σε συνεχή βάση.
Άρθρο 3
Εξαιρέσεις
1. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται σε ΔΟΕΕ, εφόσον διαχειρίζονται έναν ή περισσότερους ΟΕΕ των οποίων οι μόνοι επενδυτές είναι οι ίδιοι οι ΔΟΕΕ ή οι μητρικές τους επιχειρήσεις ή οι θυγατρικές επιχειρήσεις των ΔΟΕΕ ή άλλες θυγατρικές επιχειρήσεις αυτών των μητρικών επιχειρήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι κανένας από αυτούς τους επενδυτές δεν αποτελεί ο ίδιος ΟΕΕ.
2. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 46, μόνον οι παράγραφοι 3 και 4 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται στους ακόλουθους ΔΟΕΕ:
α)
ΔΟΕΕ οι οποίοι, άμεσα ή έμμεσα, μέσω εταιρείας με την οποία ο ΔΟΕΕ συνδέεται μέσω κοινής διαχείρισης ή ελέγχου, ή μέσω ουσιαστικής άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής, διαχειρίζονται χαρτοφυλάκια των ΟΕΕ των οποίων τα υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των περιουσιακών στοιχείων τα οποία αποκτήθηκαν μέσω της χρήσης μόχλευσης, δεν υπερβαίνουν συνολικά το ανώτατο όριο των 100 εκατ. EUR, ή
β)
ΔΟΕΕ οι οποίοι, άμεσα ή έμμεσα, μέσω εταιρείας με την οποία ο ΔΟΕΕ συνδέεται μέσω κοινής διαχείρισης ή ελέγχου, ή μέσω ουσιαστικής άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής, διαχειρίζονται χαρτοφυλάκια των ΟΕΕ των οποίων τα υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία, δεν υπερβαίνουν συνολικά το ανώτατο όριο των 500 εκατ. EUR, εφόσον τα χαρτοφυλάκια των ΟΕΕ αποτελούνται από ΟΕΕ χωρίς μόχλευση και που δεν έχουν δικαιώματα εξαγοράς που να μπορούν να ασκηθούν κατά τη διάρκεια πέντε ετών από την ημερομηνία αρχικής επένδυσης σε κάθε ΟΕΕ.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, κατ’ ελάχιστο όριο, οι ΔΟΕΕ της παραγράφου 2:
α)
υπόκεινται σε καταχώριση από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους,
β)
τη στιγμή της καταχώρισης γνωστοποιούνται οι ίδιοι και οι ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή τους στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους,
γ)
τη στιγμή της καταχώρισης παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις επενδυτικές στρατηγικές των ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή τους στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους,
δ)
παρέχουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους τις πληροφορίες σχετικά με τα κύρια μέσα με τα οποία πραγματοποιούν εμπορικές συναλλαγές και τις βασικές εκθέσεις σε κινδύνους των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται, ώστε να είναι σε θέση οι αρμόδιες αρχές να παρακολουθούν αποτελεσματικά τους συστημικούς κινδύνους, και
ε)
ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους στην περίπτωση που δεν πληρούν πλέον τους όρους της παραγράφου 2.
Οι παράγραφοι 2 και 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της υιοθέτησης αυστηρότερων κανόνων από τα κράτη μέλη όσον αφορά τους ΔΟΕΕ που εμπίπτουν σε μία από τις εξαιρέσεις της παραγράφου 2.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, εάν έχουν παύσει να τηρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2, οι συγκεκριμένοι ΔΟΕΕ να ζητούν άδεια εντός 30 ημερολογιακών ημερών, σύμφωνα με τις σχετικές διαδικασίες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.
4. Οι ΔΟΕΕ της παραγράφου 2 δεν απολαμβάνουν κανένα από τα δικαιώματα που χορηγούνται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, εκτός αν επιλέξουν την υπαγωγή στο καθεστώς της παρούσας οδηγίας. Εφόσον οι ΔΟΕΕ επιλέξουν την εν λόγω υπαγωγή, η παρούσα οδηγία καθίσταται εφαρμοστέα στο σύνολό της.
5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αποσκοπούν στον προσδιορισμό των διαδικασιών για τους ΔΟΕΕ που επιλέγουν την υπαγωγή στην παρούσα οδηγία σύμφωνα με την παράγραφο 4. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 2.
6. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν:
α)
τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να υπολογίζονται τα κατά την παράγραφο 2 όρια και την αντιμετώπιση των ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ των οποίων τα υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων όσων περιουσιακών στοιχείων αποκτώνται κάνοντας χρήση της μόχλευσης, σε ένα και το αυτό ημερολογιακό έτος υπερβαίνουν περιστασιακά ή/και κατεβαίνουν κάτω από το σχετικό όριο,
β)
τις υποχρεώσεις καταχώρισης για τις οντότητες της παραγράφου 2 και παροχής πληροφοριών για τους σκοπούς της αποτελεσματικής παρακολούθησης των συστημικών κινδύνων, όπως προβλέπει η παράγραφος 3, και
γ)
την υποχρέωση κοινοποίησης προς τις αρμόδιες αρχές κατά την παράγραφο 3.
Άρθρο 4
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «ΟΕΕ» νοείται οποιοσδήποτε οργανισμός συλλογικών επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων επενδύσεών του, ο οποίος:
i)
συγκεντρώνει κεφάλαια από σειρά επενδυτών με σκοπό την επένδυσή τους σύμφωνα με καθορισμένη επενδυτική πολιτική προς όφελος των εν λόγω επενδυτών, και
ii)
δεν χρειάζεται άδεια σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
β)
ως «ΔΟΕΕ» νοείται κάθε νομικό πρόσωπο του οποίου η συνήθης δραστηριότητα είναι η διαχείριση ενός ή περισσότερων ΟΕΕ·
γ)
ως «υποκατάστημα» νοείται έδρα εκμετάλλευσης που, στην περίπτωση ενός ΔΟΕΕ, αποτελεί τμήμα του ΔΟΕΕ, στερείται νομικής προσωπικότητας και, στην περίπτωση ενός ΔΟΕΕ, παρέχει τις υπηρεσίες για τις οποίες έχει λάβει άδεια ο ΔΟΕΕ· όλοι οι τόποι επιχειρηματικής δραστηριότητας με εγκατάσταση στο ίδιο κράτος μέλος από έναν ΔΟΕΕ με καταστατική έδρα σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα θεωρούνται ένα και μόνο υποκατάστημα·
δ)
ως «συμμετοχή επί της δημιουργίας υπεραξίας» νοείται μερίδιο των κερδών του ΟΕΕ που περιέρχεται στον ΔΟΕΕ ως αντιστάθμιση για τη διαχείριση του ΔΟΕΕ, αποκλειομένου κάθε μεριδίου στα κέρδη του ΟΕΕ που περιέρχεται στον ΔΟΕΕ ως απόδοση επένδυσης του ΔΟΕΕ στον ΟΕΕ·
ε)
ως «στενοί δεσμοί» νοείται η κατάσταση κατά την οποία δύο ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα συνδέονται με:
i)
σχέση συμμετοχής, δηλαδή κατοχή, άμεσα ή μέσω ελέγχου, του 20 % ή περισσότερο των δικαιωμάτων ψήφου ή του κεφαλαίου μιας επιχείρησης,
ii)
σχέση ελέγχου, κυρίως σχέση μεταξύ μητρικής και θυγατρικής επιχείρησης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 της έβδομης οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, για τους ενοποιημένους λογαριασμούς (22), ή παρόμοια σχέση μεταξύ ενός φυσικού ή νομικού προσώπου και μιας επιχείρησης· για τους σκοπούς του παρόντος σημείου, θυγατρική επιχείρηση άλλης θυγατρικής επιχείρησης θεωρείται επίσης θυγατρική της μητρικής επιχείρησης αυτών των θυγατρικών.
Η κατάσταση κατά την οποία δύο ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα συνδέονται μόνιμα με το αυτό πρόσωπο με σχέση ελέγχου θεωρείται επίσης ότι συνιστά «στενό δεσμό» μεταξύ αυτών των προσώπων·
στ)
ως «αρμόδιες αρχές» νοούνται οι εθνικές αρχές των κρατών μελών οι οποίες εξουσιοδοτούνται, διά νόμου ή κανονιστικής ρύθμισης, να επιτηρούν τους ΔΟΕΕ·
ζ)
ως «αρμόδιες αρχές» σε σχέση με τον θεματοφύλακα, νοούνται:
i)
εάν ο θεματοφύλακας είναι πιστωτικό ίδρυμα που έχει λάβει άδεια στο πλαίσιο της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, οι αρμόδιες αρχές κατά το άρθρο 4 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας,
ii)
εάν ο θεματοφύλακας είναι επιχείρηση επενδύσεων που έχει λάβει άδεια στο πλαίσιο της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, οι αρμόδιες αρχές κατά το άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 22) της εν λόγω οδηγίας,
iii)
εάν ο θεματοφύλακας εμπίπτει σε κατηγορία ιδρύματος που αναφέρεται στο στοιχείο γ) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 21 παράγραφος 3 της παρούσας οδηγίας, οι εθνικές αρχές του κράτους μέλους του οι οποίες είναι αρμόδιες διά νόμου ή κανονιστικής ρύθμισης να επιτηρούν αυτές τις κατηγορίες ιδρυμάτων,
iv)
εάν ο θεματοφύλακας είναι οντότητα στην οποία αναφέρεται το τρίτο εδάφιο του άρθρου 21 παράγραφος 3 της παρούσας οδηγίας, οι εθνικές αρχές του κράτους μέλους στο οποίο η οντότητα αυτή έχει την καταστατική της έδρα, οι οποίες είναι αρμόδιες διά νόμου ή κανονιστικής ρύθμισης να εποπτεύουν αυτές τις οντότητες, ή, κατά περίπτωση, το επίσημο όργανο που είναι αρμόδιο να καταχωρίζει ή να εποπτεύει την οντότητα σύμφωνα με τους εφαρμοστέους σε αυτήν κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς,
v)
αν ο θεματοφύλακας διορίζεται ως θεματοφύλακας για εκτός ΕΕ ΟΕΕ σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 21 παράγραφος 5 της παρούσας οδηγίας, και δεν είναι μία από τις προαναφερθείσες οντότητες, οι σχετικές εθνικές αρχές της τρίτης χώρας στην οποία ο θεματοφύλακας έχει την καταστατική του έδρα·
η)
ως «αρμόδιες αρχές ΟΕΕ της ΕΕ» νοούνται οι εθνικές αρχές κράτους μέλους, οι οποίες εξουσιοδοτούνται, διά νόμου ή κανονιστικής ρύθμισης, να εποπτεύουν τον ΟΕΕ·
θ)
ως «έλεγχος» νοείται ο έλεγχος κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 83/349/ΕΚ·
ι)
ως «εγκατεστημένος» νοείται:
i)
προκειμένου περί ΔΟΕΕ, «που έχει την καταστατική του έδρα»,
ii)
προκειμένου περί ΟΕΕ, «που έχει λάβει άδεια ή καταχωρισθεί» ή, κατά περίπτωση, εάν ο ΟΕΕ δεν έχει λάβει άδεια ούτε έχει καταχωρισθεί, «που έχει την καταστατική του έδρα»,
iii)
προκειμένου περί θεματοφύλακα, «που έχει την καταστατική του έδρα ή υποκατάστημα»,
iv)
προκειμένου περί νομικών εκπροσώπων οι οποίοι είναι νομικά πρόσωπα, «που έχει την καταστατική του έδρα ή υποκατάστημα»,
v)
προκειμένου περί νομικών εκπροσώπων, οι οποίοι είναι φυσικά πρόσωπα, «που έχει τον τόπο κατοικίας του»·
ια)
ως «ΟΕΕ της ΕΕ» νοείται:
i)
κάθε ΟΕΕ που έχει λάβει άδεια ή έχει καταχωρισθεί σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα προς την εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία, ή
ii)
κάθε ΟΕΕ που δεν έχει λάβει άδεια ούτε έχει καταχωρισθεί σε κράτος μέλος, αλλά έχει την καταστατική του έδρα και/ή τα κεντρικά γραφεία του σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
ιβ)
ως «ΔΟΕΕ της ΕΕ» νοείται κάθε ΔΟΕΕ που έχει την καταστατική του έδρα σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
ιγ)
ως «τροφοδοτικός ΟΕΕ» νοείται κάθε ΟΕΕ ο οποίος:
i)
επενδύει τουλάχιστον 85 % των περιουσιακών του στοιχείων σε μερίδια ή μετοχές άλλου ΟΕΕ (του «κύριου ΟΕΕ»), ή
ii)
επενδύει τουλάχιστον 85 % των περιουσιακών του στοιχείων σε περισσότερους του ενός κύριους ΟΕΕ, εφόσον οι εν λόγω κύριοι ΟΕΕ έχουν ταυτόσημες επενδυτικές στρατηγικές, ή
iii)
έχει κατ’ άλλον τρόπο έκθεση ύψους τουλάχιστον 85 % των περιουσιακών του στοιχείων σε έναν ή περισσότερους κύριους ΟΕΕ·
ιδ)
ως «χρηματοοικονομικό μέσο» νοείται ένα μέσο, όπως καθορίζεται στο παράρτημα I τμήμα Γ της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
ιε)
ως «εταιρεία χαρτοφυλακίου» νοείται εταιρεία με συμμετοχή σε μία ή περισσότερες άλλες εταιρείες, εμπορικός σκοπός της οποίας είναι η εφαρμογή επιχειρηματικής στρατηγικής ή στρατηγικών μέσω των θυγατρικών ή συνδεδεμένων εταιρειών της ή των συμμετοχών της, προκειμένου να αυξηθεί η μακροπρόθεσμη αξία τους, και η οποία είναι εταιρεία που είτε:
i)
λειτουργεί για λογαριασμό της και της οποίας οι μετοχές έχουν εισαχθεί σε ευρωπαϊκή ρυθμιζόμενη αγορά και η οποία λειτουργεί για δικό της λογαριασμό, ή
ii)
δεν έχει συσταθεί με κύριο σκοπό την εξασφάλιση κέρδους για τους επενδυτές της μέσω εκποίησης των θυγατρικών ή των συνδεδεμένων εταιρειών της, όπως προκύπτει από την ετήσια έκθεση της εταιρείας ή άλλα επίσημα έγγραφα·
ιστ)
ως «κράτος μέλος καταγωγής ενός ΟΕΕ» νοείται:
i)
το κράτος μέλος στο οποίο ο ΟΕΕ έχει λάβει άδεια ή έχει καταχωρισθεί σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, ή, σε περίπτωση πολλαπλών αδειών ή καταχωρίσεων, το κράτος μέλος στο οποίο ο ΟΕΕ έχει λάβει άδεια ή έχει καταχωρισθεί για πρώτη φορά, ή
ii)
εάν ο ΟΕΕ δεν έχει λάβει άδεια ή δεν έχει καταχωρισθεί στο κράτος μέλος, το κράτος μέλος στο οποίο ο ΟΕΕ έχει την καταστατική του έδρα και/ή τα κεντρικά γραφεία του·
ιζ)
ως «κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο ο ΔΟΕΕ έχει την καταστατική του έδρα· για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, κάθε παραπομπή στο «κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ» στην παρούσα οδηγία νοείται ως παραπομπή στο «κράτος μέλος αναφοράς», όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο VΙΙ·
ιη)
ως «κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ» νοείται, κατά περίπτωση:
i)
το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους καταγωγής, στο οποίο ένας ΔΟΕΕ της ΕΕ διαχειρίζεται ΟΕΕ της ΕΕ,
ii)
το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους καταγωγής, στο οποίο ένας ΔΟΕΕ της ΕΕ προωθεί εμπορικά τα μερίδια ή τις μετοχές ενός ΟΕΕ της ΕΕ,
iii)
το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους καταγωγής, στο οποίο ένας ΔΟΕΕ της ΕΕ προωθεί εμπορικά τα μερίδια ή τις μετοχές ενός ΟΕΕ εκτός ΕΕ,
iv)
το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους καταγωγής, στο οποίο ένας ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ διαχειρίζεται ΟΕΕ της ΕΕ,
v)
το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους αναφοράς, στο οποίο ένας ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ προωθεί εμπορικά μερίδια ή μετοχές ενός ΟΕΕ της ΕΕ, ή
vi)
το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους αναφοράς, στο οποίο ένας ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ προωθεί εμπορικά μερίδια ή μετοχές ενός ΟΕΕ εκτός ΕΕ·
ιθ)
ως «αρχικό κεφάλαιο» νοούνται τα κεφάλαια κατά το άρθρο 57 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ·
κ)
ως «εκδότης» νοείται κάθε εκδότης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, ο οποίος έχει την καταστατική του έδρα στην Ένωση και του οποίου οι μετοχές είναι εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 14 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
κα)
ως «νόμιμος εκπρόσωπος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει, αν είναι φυσικό πρόσωπο, τον τόπο κατοικίας του και, αν είναι νομικό πρόσωπο, την καταστατική του έδρα στην Ένωση, το οποίο, ύστερα από ρητή εξουσιοδότηση ενός ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ, ενεργεί εξ ονόματος του εν λόγω ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ και στο οποίο μπορούν να απευθύνονται οι αρχές, οι πελάτες, τα όργανα και οι αντισυμβαλλόμενοι του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ στην Ένωση, αντί να απευθύνονται στον ίδιο τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, όσον αφορά τις υποχρεώσεις του εν λόγω εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας·
κβ)
ως «μόχλευση» νοείται κάθε μέθοδος διά της οποίας ο ΔΟΕΕ αυξάνει την έκθεση σε κινδύνους ενός ΟΕΕ που διαχειρίζεται είτε μέσω δανειοληψίας μετρητών ή κινητών αξιών, είτε μέσω ενσωματωμένης μόχλευσης σε θέσεις παραγώγων ή μέσω οιωνδήποτε άλλων μέσων·
κγ)
ως «διαχείριση ΟΕΕ» νοείται η επιτέλεση τουλάχιστον των λειτουργιών διαχείρισης επενδύσεων που αναφέρονται στο σημείο 1 στοιχεία α) ή β) του παραρτήματος I για έναν ή περισσότερους ΟΕΕ·
κδ)
ως «εμπορία» ή «εμπορική προώθηση» νοείται κάθε άμεση ή έμμεση προσφορά ή τοποθέτηση, με πρωτοβουλία του ΔΟΕΕ ή εξ ονόματος του ΔΟΕΕ, μεριδίων ή μετοχών ενός ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται σε επενδυτές εγκατεστημένους ή με εγκατεστημένο γραφείο στην Ένωση·
κε)
ως «κύριος ΟΕΕ» νοείται κάθε ΟΕΕ στον οποίο επενδύει ή έχει έκθεση ένας άλλος ΟΕΕ, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο ανωτέρω στοιχείο ιγ)·
κστ)
ως «κράτος μέλος αναφοράς» νοείται το κράτος μέλος που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 4·
κζ)
ως «ΟΕΕ εκτός ΕΕ» ή «εκτός ΕΕ ΟΕΕ» νοείται κάθε ΟΕΕ που δεν είναι ΟΕΕ της ΕΕ·
κη)
ως «ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ» ή «εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ» νοείται κάθε ΔΟΕΕ που δεν είναι ΔΟΕΕ της ΕΕ·
κθ)
ως «μη εισηγμένη εταιρεία» νοείται κάθε εταιρεία η οποία έχει την καταστατική της έδρα στην Ένωση και της οποίας οι μετοχές δεν έχουν εισαχθεί σε ρυθμιζόμενη αγορά κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 14 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
λ)
ως «ίδια κεφάλαια» νοούνται τα ίδια κεφάλαια κατά τα άρθρα 56 έως 67 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ·
λα)
ως «μητρική επιχείρηση» νοείται η μητρική επιχείρηση κατά την έννοια των άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ·
λβ)
ως «βασικός μεσίτης» νοείται ένα πιστωτικό ίδρυμα, μια ρυθμιζόμενη επιχείρηση επενδύσεων ή μια άλλη οντότητα που υπόκειται σε προληπτική ρύθμιση και συνεχή εποπτεία και προσφέρει μία ή περισσότερες υπηρεσίες σε επαγγελματίες επενδυτές, πρωτίστως για τη χρηματοδότηση ή πραγματοποίηση συναλλαγών σε χρηματοοικονομικά μέσα ως αντισυμβαλλόμενο μέρος, και μπορεί επίσης να παρέχει άλλες υπηρεσίες, όπως εκκαθάριση και διακανονισμό συναλλαγών, υπηρεσίες θεματοφυλακής, δανειοδοσία τίτλων, ειδικά προσαρμοσμένη τεχνολογία, και μέσα και εγκαταστάσεις επιχειρησιακής υποστήριξης·
λγ)
ως «επαγγελματίας επενδυτής» νοείται κάθε επενδυτής που θεωρείται επαγγελματίας πελάτης ή μπορεί προαιρετικά να αντιμετωπίζεται ως επαγγελματίας πελάτης κατά την έννοια του παραρτήματος II της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
λδ)
ως «ειδική συμμετοχή» νοείται κάθε άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε ΔΟΕΕ η οποία αντιπροσωπεύει το 10 % τουλάχιστον του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου, κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 9 και 10 της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των όρων για την άθροισή τους που προβλέπονται στο άρθρο 12 παράγραφοι 4 και 5 της εν λόγω οδηγίας, ή η οποία επιτρέπει την άσκηση σημαντικής επιρροής στη διαχείριση του ΔΟΕΕ στον οποίο υφίσταται η εν λόγω συμμετοχή·
λε)
ως «εκπρόσωποι των εργαζομένων» νοούνται οι εκπρόσωποι των εργαζομένων όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) της οδηγίας 2002/14/ΕΚ·
λστ)
ως «ευρύ επενδυτικό κοινό» νοείται επενδυτής ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας επενδυτής·
λζ)
ως «θυγατρική επιχείρηση» νοείται η θυγατρική επιχείρηση όπως ορίζεται στα άρθρα 1 και 2 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ·
λη)
ως «εποπτικές αρχές» σε σχέση με έναν εκτός ΕΕ ΟΕΕ νοούνται οι εθνικές αρχές τρίτης χώρας οι οποίες έχουν εξουσιοδοτηθεί, διά νόμου ή κανονιστικής ρύθμισης, να εποπτεύουν τον ΟΕΕ·
λθ)
ως «εποπτικές αρχές» σε σχέση με έναν εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ νοούνται οι εθνικές αρχές τρίτης χώρας οι οποίες έχουν εξουσιοδοτηθεί, διά νόμου ή κανονιστικής ρύθμισης, να εποπτεύουν τον ΔΟΕΕ·
μ)
ως «οντότητα ειδικού σκοπού τιτλοποίησης» νοείται, για τους σκοπούς της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) του άρθρου 2, μια οντότητα μόνος σκοπός της οποίας είναι να διεξάγει τιτλοποίηση ή τιτλοποιήσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 24/2009 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 19ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με στατιστικά στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού των χρηματοδοτικών εταιρειών ειδικού σκοπού οι οποίες μετέχουν σε συναλλαγές τιτλοποίησης (23) και άλλες δραστηριότητες κατάλληλες για την εκπλήρωση αυτού του σκοπού·
μα)
ως «ΟΣΕΚΑ» νοούνται οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες οι οποίοι έχουν λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Για τους σκοπούς του στοιχείου λ) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, τα άρθρα 13 έως 16 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (24).
3. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν:
α)
τις μεθόδους μόχλευσης, όπως ορίζονται στο στοιχείο κβ) της παραγράφου 1, συμπεριλαμβανομένων οιωνδήποτε χρηματοοικονομικών και/ή νομικών δομών με συμμετοχή τρίτων οι οποίες ελέγχονται από τον σχετικό ΟΕΕ, και
β)
τον τρόπο υπολογισμού της μόχλευσης.
4. Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ) καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων για τον προσδιορισμό, οσάκις ενδείκνυται κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και προς εξασφάλιση ομοιόμορφων όρων εφαρμογής, των τύπων των ΔΟΕΕ.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τα σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 5
Προσδιορισμός του ΔΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κάθε ΟΕΕ που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας έχει έναν και μόνον ΔΟΕΕ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. Ο ΔΟΕΕ είναι είτε:
α)
εξωτερικός διαχειριστής ο οποίος είναι το νομικό πρόσωπο που διορίζεται από τον ΟΕΕ ή εξ ονόματος του ΟΕΕ και ο οποίος μέσω του διορισμού αυτού είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση του ΟΕΕ·(εξωτερικός ΔΟΕΕ), ή
β)
εφόσον η νομική μορφή του ΟΕΕ επιτρέπει εσωτερική διαχείριση και εφόσον το διευθυντικό όργανο του ΟΕΕ επιλέγει να μη διορίσει εξωτερικό ΔΟΕΕ, ο ίδιος ο ΟΕΕ, που λαμβάνει, εν τοιαύτη περιπτώσει, άδεια ως ΔΟΕΕ.
2. Σε περιπτώσεις που ο εξωτερικός ΔΟΕΕ αδυνατεί να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία για την οποία είναι υπεύθυνος ο ΟΕΕ ή άλλη οντότητα εξ ονόματός του, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει πάραυτα τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του και, κατά περίπτωση, τις αρμόδιες αρχές του σχετικού ΟΕΕ της ΕΕ. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ καλούν τον ΔΟΕΕ να λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη διόρθωση της κατάστασης.
3. Εάν, παρά τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 2, συνεχίζεται η απουσία συμμόρφωσης, και στον βαθμό που αφορά έναν ΔΟΕΕ της ΕΕ ή έναν ΟΕΕ της ΕΕ, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ απαιτούν από τον ΔΟΕΕ να παραιτηθεί από ΔΟΕΕ του συγκεκριμένου ΟΕΕ. Σε αυτή την περίπτωση, ο ΟΕΕ δεν μπορεί πλέον να προωθείται εμπορικά στην Ένωση. Εάν η μη συμμόρφωση αφορά έναν εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται έναν εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ο ΟΕΕ πλέον δεν θα προωθείται εμπορικά στην Ένωση. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν αμέσως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΣΕ ΔΟΕΕ
Άρθρο 6
Προϋποθέσεις για την ανάληψη δραστηριοτήτων ΔΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κανένας ΔΟΕΕ δεν διαχειρίζεται ΟΕΕ εκτός αν έχει λάβει άδεια σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
Ο ΔΟΕΕ που λαμβάνει άδεια δυνάμει της παρούσας οδηγίας συμμορφώνεται διαρκώς προς τους όρους χορήγησης αδείας που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.
2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κανείς εξωτερικός ΔΟΕΕ δεν αναπτύσσει δραστηριότητες άλλες από τις αναφερόμενες στο παράρτημα I της παρούσας οδηγίας και επιπροσθέτως της διαχείριση ΟΣΕΚΑ, υπό τον όρο της χορήγησης αδείας βάσει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
3. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κανείς ΟΕΕ με εσωτερική διαχείριση δεν αναπτύσσει δραστηριότητες άλλες από την εσωτερική διαχείριση του συγκεκριμένου ΟΕΕ σύμφωνα με το παράρτημα I.
4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν σε εξωτερικό ΔΟΕΕ να παρέχει τις ακόλουθες υπηρεσίες:
α)
διαχείριση χαρτοφυλακίων επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ανήκουν σε συνταξιοδοτικά ταμεία και σε ιδρύματα που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/41/ΕΚ, βάσει εντολών που παρέχονται από επενδυτές, με διακριτική ευχέρεια και για κάθε πελάτη χωριστά·
β)
ως παρεπόμενες υπηρεσίες:
i)
επενδυτικές συμβουλές,
ii)
φύλαξη και διοικητική διαχείριση μετοχών ή μεριδίων οργανισμών συλλογικών επενδύσεων,
iii)
λήψη και διαβίβαση εντολών σχετικών με χρηματοοικονομικά μέσα.
5. Οι ΔΟΕΕ δεν επιτρέπεται, με βάση την παρούσα οδηγία, να παρέχουν:
α)
μόνο τις υπηρεσίες που σημειώνονται στην παράγραφο 4,
β)
τις παρεπόμενες υπηρεσίες του στοιχείου β) της παραγράφου 4 χωρίς επίσης να έχουν λάβει άδεια να παρέχουν τις υπηρεσίες του στοιχείου α) της παραγράφου 4,
γ)
να αναλαμβάνουν μόνο τις δραστηριότητες του σημείου 2 του παραρτήματος I,
δ)
τις υπηρεσίες του σημείου 1 στοιχείο α) του παραρτήματος I χωρίς να παρέχουν τις υπηρεσίες του σημείου 1 στοιχείο β) του παραρτήματος I ή αντιστρόφως.
6. Το άρθρο 2 παράγραφος 2 και τα άρθρα 12, 13 και 19 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ εφαρμόζονται στην παροχή από τον ΔΟΕΕ των υπηρεσιών της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου.
7. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους ΔΟΕΕ να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους τις πληροφορίες τις οποίες χρειάζονται για την παρακολούθηση της συνεχούς συμμόρφωσης με τους όρους που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία.
8. Οι επιχειρήσεις επενδύσεων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/39/ΕΚ, και τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με την οδηγία 2006/48/ΕΚ δεν υποχρεούνται να λαμβάνουν άδεια λειτουργίας βάσει της παρούσας οδηγίας προκειμένου να παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες, όπως ατομική διαχείριση χαρτοφυλακίου σε σχέση με ΟΕΕ. Ωστόσο, οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν, άμεσα ή έμμεσα, να προσφέρουν ή να διαθέτουν μερίδια ή μετοχές ΟΕΕ σε επενδυτές εντός της Ένωσης, μόνον στον βαθμό κατά τον οποίο τα μερίδια ή οι μετοχές μπορούν να προωθηθούν εμπορικά σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 7
Αίτηση για τη χορήγηση αδείας
1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι ο ΔΟΕΕ υποχρεούται να υποβάλει αίτηση για τη χορήγηση αδείας στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του.
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι ο ΔΟΕΕ που αιτείται τη χορήγηση αδείας παρέχει τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τον ΔΟΕΕ στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του:
α)
πληροφορίες σχετικά με τα πρόσωπα τα οποία πραγματικά διεξάγουν τις συναλλαγές του ΔΟΕΕ,
β)
πληροφορίες σχετικά με τις ταυτότητες των μετόχων ή των μελών του ΔΟΕΕ, άμεσων ή έμμεσων, φυσικών ή νομικών προσώπων, οι οποίοι έχουν ειδικές συμμετοχές, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τα ποσά των εν λόγω συμμετοχών,
γ)
πρόγραμμα δραστηριοτήτων που καθορίζει την οργανωτική δομή του ΔΟΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο ΔΟΕΕ σκοπεύει να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις του δυνάμει των κεφαλαίων ΙΙ, III, IV και, οσάκις ενδείκνυται, των κεφαλαίων V, VI και VII και VIII,
δ)
πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και πρακτικές αμοιβών σύμφωνα με το άρθρο 13,
ε)
πληροφορίες σχετικά με τις ρυθμίσεις οι οποίες πραγματοποιούνται για την ανάθεση και τη δευτερεύουσα ανάθεση λειτουργιών σε τρίτα μέρη, κατά το άρθρο 20.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι ο ΔΟΕΕ που αιτείται τη χορήγηση αδείας παρέχει επιπλέον τις ακόλουθες πληροφορίες, σχετικά με τον ΟΕΕ τον οποίο προτίθεται να διαχειριστεί, στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του:
α)
πληροφορίες σχετικά με τις στρατηγικές επενδύσεων, περιλαμβανομένων των τύπων των υποκείμενων αμοιβαίων κεφαλαίων αν ο ΟΕΕ είναι αμοιβαίο κεφάλαιο που επενδύει σε αμοιβαία κεφάλαια και της πολιτικής του ΔΟΕΕ όσον αφορά τη χρήση μόχλευσης και τα προφίλ κινδύνου και άλλα χαρακτηριστικά των ΟΕΕ που διαχειρίζεται ή σκοπεύει να διαχειρισθεί, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με τα κράτη μέλη ή τις τρίτες χώρες στα οποία είναι εγκατεστημένοι ή αναμένεται να εγκατασταθούν,
β)
πληροφορίες σχετικά με τον τόπο εγκατάστασης του κύριου ΟΕΕ αν ο ΟΕΕ είναι τροφοδοτικός ΟΕΕ,
γ)
τους κανονισμούς του κεφαλαίου ή τα καταστατικά έγγραφα κάθε ΟΕΕ που σκοπεύει να διαχειρισθεί ο ΔΟΕΕ,
δ)
πληροφορίες σχετικά με τις διευθετήσεις που έγιναν για τον διορισμό θεματοφύλακα, σύμφωνα με το άρθρο 21, για κάθε ΟΕΕ που σκοπεύει να διαχειρισθεί ο ΔΟΕΕ,
ε)
οποιεσδήποτε επιπλέον πληροφορίες οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 για κάθε ΟΕΕ που διαχειρίζεται ή προτίθεται να διαχειρισθεί ο ΔΟΕΕ.
4. Εάν εταιρεία διαχείρισης έχει λάβει άδεια σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ (εταιρεία διαχείρισης ΟΣΕΚΑ) και ζητήσει άδεια ΔΟΕΕ σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές δεν απαιτούν από την εταιρεία διαχείρισης ΟΣΕΚΑ να παράσχει πληροφορίες ή έγγραφα τα οποία η εταιρεία διαχείρισης ΟΣΕΚΑ είχε ήδη παράσχει όταν ζήτησε άδεια βάσει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω πληροφορίες ή έγγραφα εξακολουθούν να είναι ενήμερα.
5. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ σε τριμηνιαία βάση για τις άδειες που χορηγήθηκαν ή ανακλήθηκαν σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο.
Η ΕΑΚΑΑ τηρεί κεντρικό δημόσιο μητρώο στο οποίο προσδιορίζονται οι ΔΟΕΕ που έχουν λάβει άδεια βάσει της παρούσας οδηγίας, ένας κατάλογος των ΟΕΕ που τελούν υπό διαχείριση και/ή προωθούνται εμπορικά στην Ένωση από τους ΔΟΕΕ αυτούς και η αρμόδια αρχή για κάθε ΔΟΕΕ. Το μητρώο διατίθεται σε ηλεκτρονική μορφή.
6. Για να διασφαλισθεί η συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στις αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της αίτησης για τη χορήγηση αδείας στον ΔΟΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος δραστηριοτήτων.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
7. Για να διασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένους μορφότυπους, υποδείγματα και διαδικασίες για την παροχή πληροφοριών που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 6.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 8
Προϋποθέσεις χορήγησης αδείας
1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ΔΟΕΕ δεν χορηγούν άδεια, εκτός αν:
α)
βεβαιωθούν ότι ο ΔΟΕΕ είναι σε θέση να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις της παρούσας οδηγίας,
β)
ο ΔΟΕΕ έχει επαρκές αρχικό κεφάλαιο και επαρκή ίδια κεφάλαια σύμφωνα με το άρθρο 9,
γ)
τα πρόσωπα που πραγματικά διεξάγουν την επιχειρηματική δραστηριότητα ενός ΔΟΕΕ έχουν επαρκώς καλή φήμη και εμπειρία σε σχέση και με τις επενδυτικές στρατηγικές που ακολουθεί ο ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ, ενώ τα ονόματα των προσώπων αυτών και κάθε προσώπου που τα διαδέχεται στη θέση τους κοινοποιούνται αμέσως στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και η διεξαγωγή της επιχειρηματικής δραστηριότητας του ΔΟΕΕ αποφασίζεται από τουλάχιστον δύο πρόσωπα που πληρούν αυτούς τους όρους,
δ)
οι μέτοχοι ή τα μέλη του ΔΟΕΕ που έχουν ειδικές συμμετοχές είναι κατάλληλοι να λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλισθεί η χρηστή και συνετή διαχείριση του ΔΟΕΕ, και
ε)
τα κεντρικά γραφεία και η καταστατική έδρα του ΔΟΕΕ ευρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος.
Η άδεια είναι έγκυρη για όλα τα κράτη μέλη.
2. Ζητείται προηγουμένως η γνώμη των αρμόδιων αρχών των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών, προκειμένου να χορηγηθεί άδεια λειτουργίας στους ακόλουθους ΔΟΕΕ:
α)
θυγατρική άλλου ΔΟΕΕ, εταιρείας διαχείρισης ΟΣΕΚΑ, επιχείρησης επενδύσεων, πιστωτικού ιδρύματος ή ασφαλιστικής επιχείρησης που έχει λάβει άδεια σε άλλο κράτος μέλος,
β)
θυγατρική της μητρικής επιχείρησης άλλου ΔΟΕΕ, εταιρείας διαχείρισης ΟΣΕΚΑ, επιχείρησης επενδύσεων, πιστωτικού ιδρύματος ή ασφαλιστικής εταιρείας που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος, και
γ)
εταιρεία που ελέγχεται από τα ίδια φυσικά ή νομικά πρόσωπα με αυτά που ελέγχουν άλλο ΔΟΕΕ, εταιρεία διαχείρισης ΟΣΕΚΑ, επιχείρηση επενδύσεων, πιστωτικό ίδρυμα ή ασφαλιστική εταιρεία που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ αρνούνται τη χορήγηση αδείας σε περίπτωση που παρεμποδίζεται η αποτελεσματική άσκηση των εποπτικών τους λειτουργιών σε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
από στενούς δεσμούς μεταξύ του ΔΟΕΕ και άλλων φυσικών ή νομικών προσώπων,
β)
από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις τρίτης χώρας, οι οποίες διέπουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα με τα οποία ο ΔΟΕΕ έχει στενές σχέσεις,
γ)
από δυσκολίες στην επιβολή των εν λόγω νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων.
4. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ δύνανται να περιορίζουν το πεδίο εφαρμογής της άδειας, ιδίως όσον αφορά τις επενδυτικές στρατηγικές των ΟΕΕ που επιτρέπεται στον ΔΟΕΕ να διαχειρισθεί.
5. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν τον αιτούντα γραπτώς, εντός τριών μηνών από την υποβολή πλήρους αίτησης, για τη χορήγηση ή μη της άδειας. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παρατείνουν την προθεσμία αυτή έως τρεις ακόμη μήνες, αν το θεωρήσουν αναγκαίο λόγω των ειδικών περιστάσεων της υπόθεσης και αφού απευθύνουν σχετική κοινοποίηση στον ΔΟΕΕ.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, μια αίτηση κρίνεται πλήρης, εάν ο ΔΟΕΕ έχει υποβάλει τουλάχιστον τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ) και στο άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχεία α) και β).
Ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει τη διαχείριση ΟΕΕ με τις επενδυτικές στρατηγικές που περιγράφονται στην αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο α) στο κράτος μέλος καταγωγής αμέσως μετά τη χορήγηση αδείας, αλλά όχι ενωρίτερα από ένα μήνα μετά την υποβολή πληροφοριών που τυχόν έλειπαν και αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο ε) και στο άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχεία γ), δ) και ε).
6. Για να διασφαλισθεί η συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων προκειμένου να προσδιορίσει:
α)
τις απαιτήσεις που εφαρμόζονται στους ΔΟΕΕ στο πλαίσιο της παραγράφου 3,
β)
τις απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τους μετόχους και τα μέλη με ειδικές συμμετοχές, κατά την παράγραφο 1 στοιχείο δ),
γ)
τα εμπόδια που ενδέχεται να παρακωλύσουν την ουσιαστική άσκηση των εποπτικών λειτουργιών των αρμόδιων αρχών.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 9
Αρχικό κεφάλαιο και ίδια κεφάλαια
1. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν στους ΔΟΕΕ που είναι εσωτερικά διαχειριζόμενοι ΟΕΕ να διαθέτουν αρχικά κεφάλαια τουλάχιστον 300 000 EUR.
2. Όταν ΔΟΕΕ ορίζεται εξωτερικός διαχειριστής ΟΕΕ, ο εν λόγω ΔΟΕΕ διαθέτει αρχικό κεφάλαιο ύψους τουλάχιστον 125 000 EUR.
3. Στην περίπτωση που η αξία των χαρτοφυλακίων των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ υπερβαίνει τα 250 εκατ. EUR, ο ΔΟΕΕ παρέχει πρόσθετο ποσό ιδίων κεφαλαίων. Το εν λόγω πρόσθετο ποσό ιδίων κεφαλαίων αντιστοιχεί στο 0,02 % του ποσού κατά το οποίο η αξία των χαρτοφυλακίων του ΔΟΕΕ υπερβαίνει τα 250 εκατ. EUR, αλλά το απαιτούμενο σύνολο του αρχικού κεφαλαίου και του πρόσθετου ποσού, εντούτοις, να μη ξεπερνά τα 10 εκατ. EUR.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3, ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των ΟΕΕ για τους οποίους ο ΔΟΕΕ έχει αναθέσει λειτουργίες σύμφωνα με το άρθρο 20, αλλά εξαιρουμένων των χαρτοφυλακίων ΟΕΕ τα οποία ο ΔΟΕΕ διαχειρίζεται υπό ανάθεση, θεωρούνται ως χαρτοφυλάκια του ΔΟΕΕ.
5. Ανεξαρτήτως της παραγράφου 3, τα ίδια κεφάλαια του ΔΟΕΕ δεν είναι ποτέ ολιγότερα από το ποσό που απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 21 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στους ΔΟΕΕ να μην παρέχουν μέχρι και το 50 % του πρόσθετου ποσού ιδίων κεφαλαίων που αναφέρεται στην παράγραφο 3, εφόσον οι ΔΟΕΕ διαθέτουν εγγύηση του ιδίου ύψους από πιστωτικό ίδρυμα ή ασφαλιστική επιχείρηση που έχουν την καταστατική τους έδρα σε κράτος μέλος, ή και σε τρίτη χώρα όπου υπόκειται σε κανόνες προληπτικής εποπτείας που θεωρούνται από τις αρμόδιες αρχές ισοδύναμοι με τους κανόνες προληπτικής εποπτείας του κοινοτικού δικαίου.
7. Για την κάλυψη ενδεχόμενων κινδύνων επαγγελματικής ευθύνης που προκύπτουν από δραστηριότητες του ΔΟΕΕ κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τόσο οι ΟΕΕ με εσωτερική διαχείριση όσο και οι εξωτερικοί ΔΟΕΕ είτε:
α)
διαθέτουν πρόσθετα ίδια κεφάλαια που επαρκούν για την κάλυψη ενδεχόμενων κινδύνων αστικής ευθύνης προκύπτει από επαγγελματική αμέλεια, ή
β)
διαθέτουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης για την κάλυψη της αστικής ευθύνης που προκύπτει από επαγγελματική αμέλεια.
8. Τα ίδια κεφάλαια, συμπεριλαμβανομένων τυχόν πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων κατά την έννοια της παραγράφου 7 στοιχείο α), επενδύονται σε ρευστά ή βραχυχρονίως ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία και δεν περιλαμβάνουν κερδοσκοπικές θέσεις.
9. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα σχετικά με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου που καθορίζουν:
α)
τους κινδύνους που πρέπει να καλύπτουν τα πρόσθετα ίδια κεφάλαια ή η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης,
β)
τις προϋποθέσεις για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων ή της κάλυψης που παρέχει η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης, και
γ)
τον τρόπο προσδιορισμού των υπό εξέλιξη προσαρμογών των πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων ή της κάλυψης που παρέχει η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης.
10. Με την εξαίρεση των παραγράφων 7 και 8 και των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που εκδίδονται κατά την παράγραφο 9, το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται σε ΔΟΕΕ που είναι ταυτοχρόνως εταιρείες διαχείρισης ΟΣΕΚΑ.
Άρθρο 10
Αλλαγές στο πεδίο εφαρμογής της άδειας
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους ΔΟΕΕ να γνωστοποιήσουν, πριν από την εφαρμογή, στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους, κάθε ουσιαστική αλλαγή στις προϋποθέσεις για την αρχική άδεια, και ιδίως τις ουσιαστικές αλλαγές στις πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 7.
2. Σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής αποφασίσουν να επιβάλουν περιορισμούς ή να απορρίψουν τις εν λόγω αλλαγές, ενημερώσουν τον ΔΟΕΕ, εντός ενός μηνός από τη λήψη της εν λόγω κοινοποίησης. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παρατείνουν την προθεσμία αυτή έως έναν ακόμη μήνα, αν το θεωρήσουν αναγκαίο λόγω των ειδικών περιστάσεων της υπόθεσης και αφού ενημερώσουν σχετικά τον ΔΟΕΕ. Εάν οι οικείες αρμόδιες αρχές δεν αντιταχθούν στις αλλαγές εντός της σχετικής περιόδου εκτίμησης, οι αλλαγές αυτές τίθενται σε ισχύ.
Άρθρο 11
Ανάκληση αδείας
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ δύνανται να ανακαλέσουν την άδεια η οποία έχει χορηγηθεί σε έναν ΔΟΟΕ, σε περίπτωση που ο εν λόγω ΔΟΕΕ:
α)
δεν κάνει χρήση της άδειας εντός δώδεκα μηνών, παραιτηθεί ρητά από αυτήν ή έχει παύσει να ασκεί τη δραστηριότητα που εμπίπτει στην παρούσα οδηγία για τους έξι μήνες που έχουν προηγηθεί, εκτός εάν το οικείο κράτος μέλος έχει προβλέψει ότι στις περιπτώσεις αυτές η άδεια λειτουργίας καθίσταται ανίσχυρη,
β)
λάβει άδεια βάσει ψευδών δηλώσεων ή με οποιονδήποτε άλλον αντικανονικό τρόπο,
γ)
δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων χορηγήθηκε η άδεια,
δ)
δεν συμμορφώνεται πλέον με την οδηγία 2006/49/ΕΚ, εάν η άδεια λειτουργίας του καλύπτει και την επιλεκτική υπηρεσία διαχείρισης χαρτοφυλακίου στην οποία αναφέρεται το άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας,
ε)
έχει παραβεί σοβαρά ή συστηματικά τις διατάξεις που θεσπίζονται βάσει της παρούσας οδηγίας, ή
στ)
εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις στις οποίες το εθνικό δίκαιο με το οποίο ρυθμίζονται θέματα εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, προβλέπει ανάκληση της άδειας λειτουργίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΉΤΩΝ ΑΠΟ ΔΟΕΕ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές απαιτήσεις
Άρθρο 12
Γενικές αρχές
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν επί μονίμου βάσεως ότι οι ΔΟΕΕ:
α)
ενεργούν εντίμως, με τη δέουσα προσοχή, φροντίδα και επιμέλεια και νομίμως κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους,
β)
ενεργούν προς το συμφέρον των ΟΕΕ ή των επενδυτών των ΟΕΕ που διαχειρίζονται και της ακεραιότητας της αγοράς,
γ)
διαθέτουν και χρησιμοποιούν αποτελεσματικά τους πόρους και τις διαδικασίες που απαιτούνται για τη δέουσα διεξαγωγή των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων,
δ)
λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων και, όταν αυτές δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν, για τον εντοπισμό, τη διαχείριση και την παρακολούθηση, και κατά περίπτωση τη γνωστοποίηση, των εν λόγω συγκρούσεων συμφερόντων, προκειμένου να αποτρέπεται η βλαπτική επίδρασή τους στα συμφέροντα του ΟΕΕ και των επενδυτών τους και να εξασφαλίζεται η δίκαιη μεταχείριση των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται,
ε)
τηρούν όλες τις ρυθμιστικές απαιτήσεις που διέπουν την άσκηση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, έτσι ώστε να προωθούνται κατά τον πλέον επωφελή τρόπο τα συμφέροντα του ΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ που διαχειρίζονται και η ακεραιότητα της αγοράς,
στ)
μεριμνούν ώστε όλοι οι επενδυτές των ΟΕΕ να τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης.
Κανένας επενδυτής ΟΕΕ δεν μπορεί να τυγχάνει προνομιακής μεταχείρισης, εάν αυτό δεν γνωστοποιείται στους κανόνες ή στα καταστατικά έγγραφα του συγκεκριμένου ΟΕΕ.
2. Κάθε ΔΟΕΕ, η άδεια λειτουργίας του οποίου καλύπτει και την επιλεκτική υπηρεσία διαχείρισης χαρτοφυλακίου που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο α):
α)
απαγορεύεται να επενδύει το σύνολο ή μέρος του χαρτοφυλακίου του πελάτη σε μερίδια ή μετοχές του ΟΕΕ που διαχειρίζεται, εκτός εάν λάβει προηγούμενη γενική έγκριση από τον πελάτη,
β)
όσον αφορά τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4, υπόκειται στην οδηγία 97/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, σχετικά με τα συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών (25).
3. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν τα κριτήρια που πρέπει να χρησιμοποιούν οι σχετικές αρμόδιες αρχές για την εκτίμηση του βαθμού στον οποίο οι ΔΟΕΕ συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της παραγράφου 1.
Άρθρο 13
Αποδοχές
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους ΔΟΕΕ να έχουν, όσον αφορά τις κατηγορίες υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων των ανωτέρων διοικητικών στελεχών, των στελεχών που ασκούν διαχείριση κινδύνων, των στελεχών που ασκούν λειτουργίες ελέγχου και οποιωνδήποτε υπαλλήλων των οποίων οι συνολικές αμοιβές τούς τοποθετούν στην ίδια κατηγορία αμοιβών με τα ανώτερα διοικητικά στελέχη και τα στελέχη που ασκούν διαχείριση κινδύνων και των οποίων οι επαγγελματικές δραστηριότητες έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στα προφίλ κινδύνου των ΔΟΕΕ ή των ΟΕΕ που διαχειρίζονται, μισθολογικές πολιτικές και πρακτικές συμβατές προς τη χρηστή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων, και που δεν ενθαρρύνουν την ανάληψη κινδύνων ασύμβατων προς τα προφίλ κινδύνου, τους κανονισμούς του επενδυτικού κεφαλαίου ή τα καταστατικά έγγραφα των ΟΕΕ που διαχειρίζονται.
Οι ΔΟΕΕ προσδιορίζουν τις μισθολογικές πολιτικές και πρακτικές του σύμφωνα με το παράρτημα II.
2. Η ΕΑΚΑΑ μεριμνά για την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις ορθές μισθολογικές πολιτικές οι οποίες συνάδουν προς το παράρτημα II. Οι κατευθυντήριες γραμμές λαμβάνουν υπόψη τις αρχές ορθών πολιτικών στον τομέα των αμοιβών που διατυπώνονται στη σύσταση 2009/384/ΕΚ, καθώς και το μέγεθος του ΔΟΕΕ και το μέγεθος των ΟΕΕ που διαχειρίζεται, την εσωτερική τους οργάνωση και τη φύση, το πεδίο και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους. Η ΕΑΚΑΑ συνεργάζεται στενά με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (ΕΑΤ).
Άρθρο 14
Σύγκρουση συμφερόντων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους ΔΟΕΕ να λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο για τον εντοπισμό συγκρούσεων συμφερόντων που προκύπτουν κατά τη διαχείριση ΟΕΕ,
α)
μεταξύ των ΔΟΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστών τους, των υπαλλήλων τους ή οποιουδήποτε προσώπου συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με τους ΔΟΕΕ διά ελέγχο, και του ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζονται οι ΔΟΕΕ ή των επενδυτών αυτού του ΟΕΕ,
β)
μεταξύ ενός ΟΕΕ ή των επενδυτών του και ενός άλλου ΟΕΕ ή των επενδυτών του,
γ)
μεταξύ του ΟΕΕ ή των επενδυτών του και άλλου πελάτη του ΔΟΕΕ,
δ)
μεταξύ του ΟΕΕ ή των επενδυτών του και ενός ΟΣΕΚΑ τον οποίο διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ ή των επενδυτών αυτού του ΟΣΕΚΑ, ή
ε)
μεταξύ δύο πελατών του ΔΟΕΕ.
Οι ΔΟΕΕ διατηρούν και εφαρμόζουν οργανωτικούς και διοικητικούς διακανονισμούς με σκοπό τη λήψη κάθε εύλογου μέτρου για την αναγνώριση, την πρόληψη, τη διαχείριση και την παρακολούθηση συγκρούσεων συμφερόντων, προκειμένου να μην επηρεάζονται αρνητικά τα συμφέροντα των ΟΕΕ και των επενδυτών.
Οι ΔΟΕΕ διαχωρίζουν, εντός του ιδίου τους του λειτουργικού περιβάλλοντος, καθήκοντα και ευθύνες που μπορούν να θεωρηθούν ασυμβίβαστα μεταξύ τους ή που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν συστηματικές συγκρούσεις συμφερόντων. Οι ΔΟΕΕ εκτιμούν τον βαθμό στον οποίο οι λειτουργικές τους συνθήκες μπορεί να συνεπάγονται οποιεσδήποτε άλλες ουσιώδεις συγκρούσεις συμφερόντων και τις γνωστοποιούν στους επενδυτές των ΟΕΕ.
2. Εφόσον οι οργανωτικοί διακανονισμοί τους οποίους πραγματοποιούν οι ΔΟΕΕ για την αναγνώριση, την πρόληψη, τη διαχείριση και την παρακολούθηση συγκρούσεων συμφερόντων δεν επαρκούν για να εξασφαλισθεί, με εύλογη βεβαιότητα, η πρόληψη των κινδύνων να επηρεασθούν αρνητικά τα συμφέροντα των επενδυτών, τότε οι ΔΟΕΕ γνωστοποιούν σαφώς τη γενική φύση ή τις πηγές των συγκρούσεων συμφερόντων στους επενδυτές πριν αναλάβουν να ασκήσουν δραστηριότητες για λογαριασμό τους, και αναπτύσσουν κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες.
3. Όταν ο ΔΟΕΕ προσφεύγει εκ μέρους του ΟΕΕ στις υπηρεσίες βασικού μεσίτη, οι όροι της συνεργασίας εκτίθενται σε γραπτή σύμβαση. Ειδικότερα, η δυνατότητα μεταφοράς και επαναχρησιμοποίησης περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ προβλέπεται στην εν λόγω σύμβαση και συνάδει με τους κανόνες του ΟΕΕ. Η σύμβαση προβλέπει ότι ο θεματοφύλακας ενημερώνεται σχετικά με τη σύμβαση.
Οι ΔΟΕΕ επιδεικνύουν τη δέουσα επιδεξιότητα, μέριμνα και επιμέλεια στην επιλογή και στον διορισμό των βασικών μεσιτών με τους οποίους πρόκειται να συναφθεί η σύμβαση.
4. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα με τα οποία καθορίζονται:
α)
οι τύποι συγκρούσεων συμφερόντων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1,
β)
τα εύλογα μέτρα τα οποία αναμένεται να λάβουν οι ΔΟΕΕ αναφορικά με δομές και οργανωτικές και διοικητικές διαδικασίες για την αναγνώριση, την πρόληψη, τη διαχείριση, την παρακολούθηση και τη γνωστοποίηση συγκρούσεων συμφερόντων.
Άρθρο 15
Διαχείριση των κινδύνων
1. Οι ΔΟΕΕ διαχωρίζουν, λειτουργικά και ιεραρχικά, τις λειτουργίες διαχείρισης κινδύνων από τις επιχειρησιακές μονάδες, καθώς και από τις λειτουργίες διαχείρισης χαρτοφυλακίου.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ εποπτεύουν τον λειτουργικό και ιεραρχικό διαχωρισμό των λειτουργιών διαχείρισης κινδύνων, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, στη βάση της αρχής της αναλογικότητας και θεωρώντας ότι οι ΔΟΕΕ πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι σε θέση να αποδεικνύουν ότι συγκεκριμένες διασφαλίσεις απέναντι στις συγκρούσεις συμφερόντων επιτρέπουν την ανεξάρτητη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνων και ότι η διαδικασία διαχείρισης κινδύνων ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου και είναι σταθερά αποτελεσματική.
2. Οι ΔΟΕΕ εφαρμόζουν επαρκή συστήματα διαχείρισης κινδύνων για την κατάλληλη αναγνώριση, μέτρηση, διαχείριση και παρακολούθηση όλων των κινδύνων οι οποίοι είναι σημαντικοί για κάθε επενδυτική στρατηγική ΟΕΕ και στους οποίους είναι εκτεθειμένος ή μπορεί να εκτεθεί κάθε ΟΕΕ.
Οι ΔΟΕΕ επανεξετάζουν τα συστήματα διαχείρισης κινδύνων με τη δέουσα συχνότητα, τουλάχιστον μία φορά ετησίως και την αναπροσαρμόζουν, όποτε είναι αναγκαίο.
3. Οι ΔΟΕΕ πρέπει τουλάχιστον να:
α)
εφαρμόζουν κατάλληλη, τεκμηριωμένη και τακτικά επικαιροποιημένη διαδικασία δέουσας επιμέλειας κατά τη διεξαγωγή ερευνών εκ μέρους του ΟΕΕ, σύμφωνα με την επενδυτική στρατηγική, τους στόχους και το προφίλ κινδύνων του ΟΕΕ,
β)
εξασφαλίζουν ότι οι κίνδυνοι οι οποίοι συνδέονται με κάθε επενδυτική θέση του ΟΕΕ και η συνολική τους επίδραση στο χαρτοφυλάκιο του ΟΕΕ μπορούν να εντοπίζονται, να μετρώνται, να τίθενται υπό διαχείριση και να παρακολουθούνται κατάλληλα σε συνεχή βάση, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης κατάλληλων διαδικασιών μέτρησης κινδύνων σε ακραίες καταστάσεις (stress testing),
γ)
εξασφαλίζουν ότι το προφίλ κινδύνων του ΟΕΕ ανταποκρίνεται στο μέγεθος, τη διάρθρωση χαρτοφυλακίου και τις επενδυτικές στρατηγικές και στόχους του ΟΕΕ, όπως διατυπώνονται στους κανόνες ή στα καταστατικά έγγραφα, στα φυλλάδια και τα έγγραφα προσφορών του ΟΕΕ.
4. Οι ΔΟΕΕ ορίζουν ένα ανώτατο επίπεδο μόχλευσης το οποίο μπορούν να χρησιμοποιούν εκ μέρους ενός ΟΕΕ που διαχειρίζονται, καθώς και το εύρος του δικαιώματος εκ νέου χρήσης πρόσθετης ασφάλειας ή εγγύησης που θα μπορούσε να παρασχεθεί δυνάμει του διακανονισμού μόχλευσης, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων:
α)
το είδος του ΟΕΕ·
β)
τη στρατηγική επενδύσεων του ΟΕΕ·
γ)
τις πηγές μόχλευσης του ΟΕΕ·
δ)
κάθε άλλη διασύνδεση ή σχέση με άλλα ιδρύματα χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει συστημικό κίνδυνο·
ε)
την ανάγκη περιορισμού της έκθεσης έναντι κάθε επιμέρους αντισυμβαλλομένου·
στ)
τον βαθμό στον οποίο η μόχλευση συνοδεύεται από ασφάλειες·
ζ)
τον λόγο ενεργητικού/παθητικού·
η)
την κλίμακα, τη φύση και την έκταση της δραστηριότητας του ΔΟΕΕ στις σχετικές αγορές.
5. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα για τον καθορισμό:
α)
των συστημάτων διαχείρισης κινδύνων που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τους ΔΟΕΕ συναρτήσει των κινδύνων τους οποίους διατρέχουν οι ΔΟΕΕ εκ μέρους των ΟΕΕ που διαχειρίζονται,
β)
της κατάλληλης συχνότητας επανεξέτασης του συστήματος διαχείρισης κινδύνων,
γ)
του τρόπου λειτουργικού και ιεραρχικού διαχωρισμού της λειτουργίας διαχείρισης των κινδύνων από τις επιχειρησιακές μονάδες, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας διαχείρισης χαρτοφυλακίων,
δ)
των ειδικών διασφαλίσεων κατά των συγκρούσεων συμφερόντων, στις οποίες αναφέρεται το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1,
ε)
των απαιτήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
Άρθρο 16
Διαχείριση ρευστότητας
1. Ο ΔΟΕΕ, για κάθε ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, ο οποίος δεν είναι ΟΕΕ χωρίς μόχλευση και κλειστού τύπου, εφαρμόζει κατάλληλο σύστημα διαχείρισης ρευστότητας και καθορίζει διαδικασίες που του επιτρέπουν να παρακολουθεί τον κίνδυνο ρευστότητας του ΟΕΕ και να διασφαλίζει τη συμμόρφωση του προφίλ ρευστότητας των επενδύσεων του ΟΕΕ με τις υποκείμενες υποχρεώσεις του.
Ο ΔΟΕΕ διεξάγει τακτικά μετρήσεις κινδύνων σε ακραίες καταστάσεις (stress tests), υπό κανονικές και υπό έκτακτες συνθήκες ρευστότητας που του επιτρέπουν να εκτιμά τον κίνδυνο ρευστότητας του ΟΕΕ και να παρακολουθεί τον κίνδυνο ρευστότητας του ΟΕΕ αναλόγως.
2. Ο ΔΟΕΕ εξασφαλίζει ότι, για κάθε ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, η επενδυτική στρατηγική, το προφίλ ρευστότητας και η πολιτική εξαγορών παρουσιάζουν συνοχή.
3. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα για τον καθορισμό:
α)
των συστημάτων και διαδικασιών διαχείρισης ρευστότητας, και
β)
της ευθυγράμμισης της επενδυτικής στρατηγικής, του προφίλ ρευστότητας και της πολιτικής εξαγορών που καθορίζονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 17
Επενδύσεις σε θέσεις τιτλοποίησης
Προκειμένου να διασφαλισθεί η διατομεακή συνέπεια και να καταργηθεί η απόκλιση συμφερόντων μεταξύ εταιρειών που «επανασυσκευάζουν» δάνεια σε διαπραγματεύσιμους τίτλους και μεταβιβάζοντα ιδρύματα κατά την έννοια του άρθρου 4 σημείο 41 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, και ΔΟΕΕ που επενδύουν σε αυτούς τους τίτλους ή αυτά τα άλλα χρηματοοικονομικά μέσα εκ μέρους ΟΕΕ, η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα για τον καθορισμό των απαιτήσεων στους ακόλουθους τομείς:
α)
τις απαιτήσεις στις οποίες χρειάζεται να ανταποκρίνεται το μεταβιβάζον ίδρυμα, ο ανάδοχος ή ο αρχικός δανειστής, προκειμένου να επιτρέπεται σε έναν ΔΟΕΕ να επενδύει, εκ μέρους ΟΕΕ, σε τίτλους ή άλλα χρηματοοικονομικά μέσα αυτού του τύπου που εκδίδονται μετά την 1η Ιανουαρίου 2011, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων που εξασφαλίζουν ότι το μεταβιβάζον ίδρυμα, ο ανάδοχος ή ο αρχικός δανειστής διατηρεί καθαρή οικονομική συμμετοχή όχι κατώτερη του 5 %,
β)
των ποιοτικών απαιτήσεων που πρέπει να πληρούν οι ΔΟΕΕ που επενδύουν στους εν λόγω τίτλους ή άλλα χρηματοοικονομικά μέσα εκ μέρους ενός ή περισσότερων ΟΕΕ.
ΤΜΗΜΑ 2
Οργανωτικές απαιτήσεις
Άρθρο 18
Γενικές αρχές
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους ΔΟΕΕ να χρησιμοποιούν πάντα επαρκείς και κατάλληλους ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την ορθή διαχείριση των ΟΕΕ.
Συγκεκριμένα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, έχοντας επίσης υπόψη τη φύση των ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ, επιβάλλουν στον ΔΟΕΕ να διαθέτει ορθές διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες, ρυθμίσεις ελέγχου και ασφάλειας για την επεξεργασία των ηλεκτρονικών δεδομένων, καθώς και κατάλληλους εσωτερικούς μηχανισμούς ελέγχου που περιλαμβάνουν, ιδίως, κανόνες για τις προσωπικές συναλλαγές των υπαλλήλων του ή για την κατοχή ή διαχείριση επενδύσεων με σκοπό την επένδυση για ίδιο λογαριασμό και που εξασφαλίζουν τουλάχιστον ότι για κάθε συναλλαγή στην οποία συμμετέχουν οι ΟΕΕ είναι δυνατή η εξακρίβωση της προέλευσής της, των συναλλασσομένων, του χαρακτήρα της, καθώς και του τόπου και χρόνου πραγματοποίησής της, και ότι τα στοιχεία του ενεργητικού των ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ επενδύονται σύμφωνα με τον κανονισμό των ΟΕΕ ή τα καταστατικά τους έγγραφα, καθώς και με τις ισχύουσες νομικές διατάξεις.
2. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν τις διαδικασίες και τις ρυθμίσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 19
Αποτίμηση
1. Ο ΔΟΕΕ διασφαλίζει ότι, για κάθε ΟΕΕ που διαχειρίζεται, έχουν θεσπισθεί κατάλληλες και συνεπείς διαδικασίες, ούτως ώστε να είναι δυνατή η κατάλληλη και ανεξάρτητη αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο και τον κανονισμό ή τα καταστατικά έγγραφα του ΟΕΕ.
2. Οι εφαρμοστέοι κανόνες για την αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων και ο υπολογισμός της καθαρής αξίας περιουσιακού στοιχείου ανά μερίδιο ή μετοχή του ΟΕΕ, καθορίζονται στο δίκαιο της χώρας στην οποία είναι εγκατεστημένος ο ΟΕΕ και/ή στον κανονισμό ή στα καταστατικά έγγραφα του ΟΕΕ.
3. Ο ΔΟΕΕ διασφαλίζει επίσης ότι η καθαρή αξία περιουσιακού στοιχείου ανά μερίδιο ή μετοχή του ΟΕΕ υπολογίζεται και γνωστοποιείται στους επενδυτές σύμφωνα με το παρόν άρθρο, το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο και τον κανονισμό ή τα καταστατικά έγγραφα του ΟΕΕ.
Οι χρησιμοποιούμενες διαδικασίες αποτίμησης εξασφαλίζουν ότι τα στοιχεία ενεργητικού αποτιμώνται και η καθαρή αξία ενεργητικού ανά μερίδιο ή μετοχή υπολογίζονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
Εάν ο ΟΕΕ είναι ανοικτού τύπου, αυτές οι αποτιμήσεις και υπολογισμοί διενεργούνται επίσης με συχνότητα η οποία είναι η αρμόζουσα για τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στον ΟΕΕ και για τη συχνότητα έκδοσης και εξόφλησής τους.
Εάν ο ΟΕΕ είναι κλειστού τύπου, οι αποτιμήσεις και οι υπολογισμοί αυτοί πραγματοποιούνται επίσης σε περιπτώσεις αύξησης ή μείωσης του κεφαλαίου του ΟΕΕ.
Οι επενδυτές ενημερώνονται για τις αποτιμήσεις και τους υπολογισμούς με τον τρόπο που ορίζεται στους κανονισμούς ή στα καταστατικά έγγραφα του κάθε συγκεκριμένου ΟΕΕ.
4. Οι ΔΟΕΕ εξασφαλίζουν ότι η λειτουργία της αποτίμησης εκτελείται είτε:
α)
από έναν εξωτερικό εκτιμητή, ο οποίος είναι νομικό ή φυσικό πρόσωπο ανεξάρτητο από τον ΟΕΕ, τον ΔΟΕΕ ή οποιοδήποτε πρόσωπο που διατηρεί στενούς δεσμούς με τον ΟΕΕ ή τον ΔΟΕΕ, ή
β)
από τον ίδιο τον ΔΟΕΕ, εάν το καθήκον της αποτίμησης είναι λειτουργικά ανεξάρτητο από τη διαχείριση χαρτοφυλακίου, ενώ η πολιτική αμοιβών και άλλα μέτρα εξασφαλίζουν την άμβλυνση των συγκρούσεων συμφερόντων και την αποτροπή της άσκησης αθέμιτης επιρροής στους υπαλλήλους.
Εκείνος που έχει διορισθεί θεματοφύλακας ενός ΟΕΕ δεν ορίζεται εξωτερικός εκτιμητής του ίδιου ΟΕΕ, εκτός εάν έχει διαχωρίσει λειτουργικά και ιεραρχικά την επιτέλεση των λειτουργιών του θεματοφύλακα από τα καθήκοντά του ως εξωτερικού εκτιμητή και έχει προσδιορίσει, διαχειρισθεί, παρακολουθήσει και γνωστοποιήσει κατάλληλα στους επενδυτές του ΟΕΕ τις ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων.
5. Όταν ένας εξωτερικός εκτιμητής επιτελεί τη λειτουργία της αποτίμησης, ο ΔΟΕΕ αποδεικνύει ότι:
α)
ο εξωτερικός εκτιμητής υπόκειται σε υποχρεωτική επαγγελματική καταχώριση αναγνωρισμένη διά νόμου, ή σε νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις ή κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς, και
β)
ο εξωτερικός εκτιμητής είναι σε θέση να προσφέρει επαρκείς επαγγελματικές εγγυήσεις ότι μπορεί να φέρει αποτελεσματικά σε πέρας τη συγκεκριμένη λειτουργία αποτίμησης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3, και
γ)
ο διορισμός του εξωτερικού εκτιμητή είναι συμβατός με τις απαιτήσεις του άρθρου 20 παράγραφοι 1 και 2 και με τα μέτρα εφαρμογής τους μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 7.
6. Ο διορισμένος εξωτερικός εκτιμητής δεν αναθέτει τη λειτουργία της αποτίμησης σε τρίτους.
7. Οι ΔΟΕΕ κοινοποιούν τον διορισμό του εξωτερικού εκτιμητή στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του, οι οποίες μπορούν να απαιτήσουν να διορισθεί αντ’ αυτού άλλος εξωτερικός εκτιμητής, εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 5.
8. Η αποτίμηση πραγματοποιείται με αμεροληψία και με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, μέριμνα και επιμέλεια.
9. Όταν η λειτουργία αποτίμησης δεν πραγματοποιείται από ανεξάρτητο εξωτερικό εκτιμητή, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ μπορούν να απαιτούν από τον ΔΟΕΕ να υποβάλει τις διαδικασίες αποτίμησης που εφαρμόζει, και/ή τις αποτιμήσεις στις οποίες καταλήγει, προς επαλήθευση από εξωτερικό εκτιμητή ή, εάν κρίνεται σκόπιμο, από λογιστικό ελεγκτή.
10. Οι ΔΟΕΕ φέρουν την ευθύνη για την ορθή αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ, για τον υπολογισμό της καθαρής αξίας του ενεργητικού του ΟΕΕ και για τη δημοσίευση αυτής της καθαρής αξίας ενεργητικού. Συνεπώς, η ευθύνη του ΔΟΕΕ απέναντι στον ΟΕΕ και τους επενδυτές του ΟΕΕ δεν επηρεάζεται ποτέ από το γεγονός ότι ο ΔΟΕΕ έχει διορίσει έναν εξωτερικό εκτιμητή.
Ωστόσο, παρά το πρώτο εδάφιο και ανεξαρτήτως τυχόν συμβατικών ρυθμίσεων που ορίζουν άλλως, ο εξωτερικός εκτιμητής υπέχει ευθύνη απέναντι στον ΔΟΕΕ για ζημίες που ενδέχεται να υποστεί ο ΔΟΕΕ, ως συνέπεια αμέλειας ή σκόπιμης μη εκπλήρωσης των καθηκόντων του.
11. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα για τον καθορισμό:
α)
των κριτηρίων που αφορούν τις διαδικασίες για την ορθή αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και τον υπολογισμό της καθαρής αξίας των μεριδίων ή μετοχών,
β)
των επαγγελματικών εγγυήσεων που πρέπει να είναι σε θέση να παράσχει ο εξωτερικός εκτιμητής ότι μπορεί να εκτελέσει αποτελεσματικά τη λειτουργία της αποτίμησης,
γ)
της συχνότητας με την οποία διενεργείται η εκτίμηση από ΟΕΕ ανοικτού τύπου και η οποία είναι η αρμόζουσα τόσο για τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στον ΟΕΕ, όσο και για την πολιτική έκδοσης και εξόφλησής τους.
ΤΜΗΜΑ 3
Ανάθεση των λειτουργιών του ΔΟΕΕ
Άρθρο 20
Ανάθεση καθηκόντων
1. Οι ΔΟΕΕ, οι οποίοι σκοπεύουν να αναθέσουν σε τρίτα μέρη το καθήκον εκτέλεσης λειτουργιών εκ μέρους τους, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους πριν να τεθούν σε ισχύ οι ρυθμίσεις σχετικά με την ανάθεση. Πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο ΔΟΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να αιτιολογεί ολόκληρη τη δομή ανάθεσης με αντικειμενικούς λόγους,
β)
ο ανάδοχος πρέπει να διαθέτει επαρκείς πόρους για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων και τα πρόσωπα τα οποία πραγματικά διεξάγουν τις συναλλαγές πρέπει να παρέχουν εχέγγυα ήθους και να διαθέτουν επαρκή πείρα,
γ)
σε περίπτωση που η ανάθεση αφορά διαχείριση χαρτοφυλακίου ή διαχείριση κινδύνων, εντολή πρέπει να δίδεται μόνο σε επιχειρήσεις που έχουν λάβει άδεια ή έχουν αναγνωρισθεί για τη διαχείριση κεφαλαίων και υπόκεινται σε εποπτεία ή, εφόσον δεν είναι δυνατόν να τηρηθεί αυτή η προϋπόθεση, υπόκεινται μόνο σε προηγούμενη έγκριση από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ,
δ)
όταν η ανάθεση αφορά διαχείριση χαρτοφυλακίου ή διαχείριση κινδύνου και πραγματοποιείται προς επιχείρηση τρίτης χώρας, πέραν των προϋποθέσεων του στοιχείου γ) εξασφαλίζεται η συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και της αρχής που ασκεί εποπτεία στην επιχείρηση,
ε)
η ανάθεση δεν αποτελεί εμπόδιο στην αποτελεσματικότητα της εποπτείας του ΔΟΕΕ και, συγκεκριμένα, δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο στην άσκηση της δραστηριότητας του ΔΟΕΕ ή της διαχείρισης του ΟΕΕ, ούτως ώστε να εξυπηρετούνται κατά τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των επενδυτών του ΟΕΕ,
στ)
ο ΔΟΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να αποδεικνύει ότι ο ανάδοχος είναι εξειδικευμένος και ικανός για την ανάληψη των εν λόγω λειτουργιών, ότι η επιλογή του πραγματοποιήθηκε με τη δέουσα προσοχή και ότι ο ΔΟΕΕ είναι σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικά ανά πάσα στιγμή την ανατεθείσα δραστηριότητα, να παρέχει ανά πάσα στιγμή περαιτέρω οδηγίες στον ανάδοχο και να ανακαλεί την ανάθεση με άμεση ισχύ, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα των επενδυτών.
Ο ΔΟΕΕ επανεξετάζει επί μονίμου βάσεως τις υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από κάθε ανάδοχο.
2. Δεν πραγματοποιείται καμία ανάθεση της διαχείρισης χαρτοφυλακίου ή της διαχείρισης κινδύνου:
α)
στο θεματοφύλακα ή σε ανάδοχο του θεματοφύλακα, ή
β)
σε οποιονδήποτε άλλο φορέα τα συμφέροντα του οποίου μπορεί να συγκρούονται με αυτά του ΔΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ, εκτός εάν ο φορέας αυτός έχει διαχωρίσει λειτουργικά και ιεραρχικά την επιτέλεση των καθηκόντων διαχείρισης χαρτοφυλακίου ή διαχείρισης κινδύνων από τα άλλα καθήκοντά του που ενδέχεται να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων και εφόσον έχει προσδιορίσει, διαχειρισθεί, παρακολουθήσει και γνωστοποιήσει κατάλληλα στους επενδυτές του ΟΕΕ τις ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων.
3. Η ευθύνη του ΔΟΕΕ απέναντι στον ΟΕΕ και τους επενδυτές του δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι ο ΔΟΕΕ έχει αναθέσει λειτουργίες σε ένα τρίτο μέρος, ούτε και από καμία περαιτέρω ανάθεση ούτε από το ότι ο ΔΟΕΕ δεν αναθέτει τις λειτουργίες του σε τέτοια έκταση που, κατ’ ουσίαν, δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ο διαχειριστής του ΟΕΕ και σε βαθμό ώστε να μετατρέπεται σε οντότητα-γραμματοθυρίδα.
4. Το τρίτο μέρος δύναται να πραγματοποιεί περαιτέρω ανάθεση των λειτουργιών που του έχουν ανατεθεί, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο ΔΟΕΕ έχει συγκατατεθεί πριν από την περαιτέρω ανάθεση,
β)
ο ΔΟΕΕ έχει ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του πριν να τεθούν σε ισχύ οι ρυθμίσεις σχετικά με την περαιτέρω ανάθεση,
γ)
πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στην παράγραφο 1, εξυπακουομένου ότι όλες οι αναφορές στον «ανάδοχο» νοούνται ως αναφορές στον «υπεργολαβικά ανάδοχο».
5. Δεν πραγματοποιείται καμία περαιτέρω ανάθεση της διαχείρισης χαρτοφυλακίου ή της διαχείρισης κινδύνου:
α)
στο θεματοφύλακα ή σε ανάδοχο του θεματοφύλακα, ή
β)
σε οποιαδήποτε άλλη οντότητα της οποίας τα συμφέροντα μπορεί να έρχονται σε σύγκρουση με αυτά του ΔΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ, εκτός εάν ο φορέας αυτός έχει διαχωρίσει λειτουργικά και ιεραρχικά την επιτέλεση των καθηκόντων διαχείρισης χαρτοφυλακίου ή διαχείρισης κινδύνων από τα άλλα καθήκοντά του που ενδέχεται να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων και εφόσον έχει προσδιορίσει, διαχειρισθεί, παρακολουθήσει και γνωστοποιήσει κατάλληλα στους επενδυτές του ΟΕΕ τις ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων.
Ο αντίστοιχος ανάδοχος επανεξετάζει επί μονίμου βάσεως τις υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από κάθε υπεργολαβικά ανάδοχο.
6. Όταν ένας υπεργολαβικά ανάδοχος αναθέτει περαιτέρω κάποιες από τις λειτουργίες που του έχουν ανατεθεί, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι όροι της παραγράφου 4.
7. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα για τον καθορισμό:
α)
των όρων εκπλήρωσης των απαιτήσεων που εκτίθενται στις παραγράφους 1, 2, 4 και 5,
β)
των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ο διαχειριστής έχει αναθέσει τις λειτουργίες του σε σημείο ώστε να μετατρέπεται σε οντότητα-γραμματοθυρίδα και δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ότι είναι ο διαχειριστής του ΟΕΕ, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 3.
ΤΜΗΜΑ 4
Θεματοφύλακας
Άρθρο 21
Θεματοφύλακας
1. Για κάθε ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, ο ΔΟΕΕ εξασφαλίζει ότι διορίζεται ένας μόνον θεματοφύλακας, σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
2. Ο διορισμός του θεματοφύλακα αποδεικνύεται με γραπτή σύμβαση. Η σύμβαση ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, τη ροή των πληροφοριών που κρίνονται απαραίτητες προκειμένου αυτός να επιτελέσει τις λειτουργίες του για τον ΟΕΕ για τις οποίες ορίσθηκε θεματοφύλακας, όπως περιγράφονται στην παρούσα οδηγία και σε άλλες σχετικές νομοθετικές πράξεις, κανονισμούς ή διοικητικές ρυθμίσεις.
3. Ο θεματοφύλακας είναι:
α)
πιστωτικό ίδρυμα το οποίο έχει την καταστατική του έδρα στην Ένωση και έχει λάβει άδεια σύμφωνα με την οδηγία 2006/48/ΕΚ,
β)
επιχείρηση επενδύσεων που έχει την καταστατική έδρα της στην Ένωση και υπόκειται σε απαιτήσεις επάρκειας των ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιακών απαιτήσεων για λειτουργικούς κινδύνους και που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με την οδηγία 2004/39/ΕΚ και παρέχει επίσης τη βοηθητική υπηρεσία φύλαξης και διαχείρισης χρηματοοικονομικών μέσων για λογαριασμό πελατών σύμφωνα με το τμήμα Β σημείο 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2004/39/ΕΚ· αυτές οι επιχειρήσεις επενδύσεων διαθέτουν, σε κάθε περίπτωση, ίδια κεφάλαια όχι μικρότερα από το αρχικό κεφάλαιο που αναφέρεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, ή
γ)
άλλη κατηγορία ιδρύματος που υπόκειται στην προληπτική ρύθμιση και διαρκή εποπτεία και που, στις 21 Ιουλίου 2011, εμπίπτει στις κατηγορίες ιδρυμάτων που ορίζονται από τα κράτη μέλη ως επιλέξιμα για θεματοφύλακες σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
Για τους εκτός ΕΕ ΟΕΕ μόνον, και με την επιφύλαξη της παραγράφου 5 στοιχείο β), ο θεματοφύλακας μπορεί επίσης να είναι πιστωτικό ίδρυμα ή οποιαδήποτε άλλη οντότητα ίδιας φύσης με τις προαναφερθείσες στα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου οντότητες, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 6 στοιχείο β).
Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν, σε σχέση με ΟΕΕ οι οποίοι δεν διαθέτουν δικαιώματα εξαγοράς που να μπορούν να ασκηθούν εντός περιόδου πέντε ετών από την ημερομηνία των αρχικών επενδύσεων και οι οποίοι, κατά κανόνα, σύμφωνα με τη βασική επενδυτική τους πολιτική, δεν επενδύουν σε περιουσιακά στοιχεία που χρειάζεται να τεθούν σε θεματοφυλακή σύμφωνα με το στοιχείο α) της παραγράφου 8 ή, κατά κανόνα, επενδύουν σε εκδότες ή σε μη εισηγμένες εταιρείες με την προοπτική απόκτησης ελέγχου επί των εταιρειών αυτών σύμφωνα με το άρθρο 26, ο θεματοφύλακας να μπορεί να είναι μια οντότητα που επιτελεί λειτουργίες θεματοφύλακα στο πλαίσιο επαγγελματικών ή επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, για την άσκηση των οποίων η οντότητα αυτή υπόκειται σε υποχρεωτική επαγγελματική καταχώριση αναγνωρισμένη από τον νόμο ή από νομικές ή κανονιστικές διατάξεις ή κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς και που μπορεί να παράσχει επαρκείς χρηματοοικονομικές και επαγγελματικές εγγυήσεις ώστε να είναι σε θέση να επιτελέσει με ουσιαστικό τρόπο τις βασικές λειτουργίες του θεματοφύλακα και να αντεπεξέλθει στις δεσμεύσεις που ενέχουν οι λειτουργίες αυτές.
4. Για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων μεταξύ του θεματοφύλακα, το ΔΟΕΕ και/ή του ΟΕΕ και/ή των επενδυτών του:
α)
οι ΔΟΕΕ δεν επιτρέπεται να δρουν ως θεματοφύλακες·
β)
βασικός μεσίτης που ενεργεί ως αντισυμβαλλόμενο μέρος ενός ΟΕΕ δεν ενεργεί ως θεματοφύλακας του ίδιου ΟΕΕ, εκτός εάν έχει διαχωρίσει λειτουργικά και ιεραρχικά την επιτέλεση των λειτουργιών του θεματοφύλακα από τα καθήκοντά του ως βασικού μεσίτη και έχει προσδιορίσει, διαχειρισθεί, παρακολουθήσει και γνωστοποιήσει κατάλληλα στους επενδυτές του ΟΕΕ τις ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων. Η ανάθεση από τον θεματοφύλακα σε έναν τέτοιον βασικό μεσίτη των καθηκόντων θεματοφυλακής, σύμφωνα με την παράγραφο 10, επιτρέπεται αν τηρούνται οι σχετικοί όροι.
5. Ο θεματοφύλακας είναι εγκατεστημένος σε ένα από τα ακόλουθα μέρη:
α)
για ΟΕΕ της ΕΕ, στο κράτος μέλος καταγωγής του ΟΕΕ·
β)
για εκτός ΕΕ ΟΕΕ, στην τρίτη χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένος και ο ΟΕΕ ή στο κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον ΟΕΕ ή στο κράτος μέλος αναφοράς του ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον ΟΕΕ.
6. Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων που ορίζονται στην παράγραφο 3, ο διορισμός θεματοφύλακα που είναι εγκατεστημένος σε τρίτη χώρα υπόκειται πάντοτε στις εξής προϋποθέσεις:
α)
οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών στα οποία πρόκειται να προωθηθούν εμπορικά τα μερίδια ή οι μετοχές του ΟΕΕ εκτός ΕΕ και οι αντίστοιχες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, εφόσον αυτό είναι διαφορετικό, έχουν υπογράψει ρυθμίσεις συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών με τις αρμόδιες αρχές του θεματοφύλακα,
β)
στην τρίτη χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένος ο θεματοφύλακας, οι θεματοφύλακες υπόκεινται σε αποτελεσματική προληπτική ρύθμιση, συμπεριλαμβανομένων ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων, και εποπτεία, που είναι ισοδύναμου αποτελέσματος με το ενωσιακό δίκαιο Ένωσης και τυγχάνουν αποτελεσματικής επιβολής της εφαρμογής,
γ)
η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο θεματοφύλακας δεν συμπεριλαμβάνεται στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη από την ΕΟΧΔ,
δ)
τα κράτη μέλη στα οποία πρόκειται να προωθηθούν εμπορικά τα μερίδια ή οι μετοχές του ΟΕΕ εκτός ΕΕ και οι αντίστοιχες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, εφόσον αυτό είναι διαφορετικό, έχουν υπογράψει συμφωνία με την τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο θεματοφύλακας, η οποία είναι απολύτως σύμφωνη με τα πρότυπα που ορίζονται στο άρθρο 26 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ σχετικά με το εισόδημα και το κεφάλαιο και εξασφαλίζει αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα, συμπεριλαμβανομένων τυχόν πολυμερών φορολογικών συμφωνιών,
ε)
ο θεματοφύλακας επέχει συμβατική ευθύνη έναντι του ΟΕΕ ή των επενδυτών του ΟΕΕ, σύμφωνα με τις παραγράφους 12 και 13 και συμφωνεί ρητά να συμμορφώνεται προς την παράγραφο 11.
Όταν η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους διαφωνεί με την εκτίμηση που έχει γίνει όσον αφορά την εφαρμογή των στοιχείων α), γ) ή ε) του πρώτου εδαφίου από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, μπορεί να φέρει το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Με βάση τα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 17 στοιχείο β), η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με τις οποίες δηλώνεται ότι η προληπτική ρύθμιση και εποπτεία μιας τρίτης χώρας είναι ισοδύναμου αποτελέσματος με τις διατάξεις του ενωσιακού δικαίου και εφαρμόζεται αποτελεσματικά. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 2.
7. Ο θεματοφύλακας εξασφαλίζει γενικά την κατάλληλη παρακολούθηση των ταμειακών ροών του ΟΕΕ και ειδικότερα ότι όλες οι πληρωμές που πραγματοποιούνται από επενδυτές ή για λογαριασμό επενδυτών κατά την εγγραφή μεριδίων ή μετοχών ενός ΟΕΕ έχουν εισπραχθεί και ότι όλα τα μετρητά του ΟΕΕ καταλογίζονται με ορθό τρόπο σε λογαριασμούς που ανοίγονται στο όνομα του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ ή στο όνομα του θεματοφύλακα που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ σε οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) της οδηγίας 2006/73/ΕΚ ή σε άλλη οντότητα της ίδιας φύσης, στην αντίστοιχη αγορά όπου απαιτούνται λογαριασμοί μετρητών, εάν η οντότητα αυτή υπόκειται σε αποτελεσματική προληπτική ρύθμιση και εποπτεία η οποία είναι ισοδύναμου αποτελέσματος με τις διατάξεις της νομοθεσίας της Ένωσης και υλοποιείται με ουσιαστικό τρόπο και σύμφωνα με τις αρχές που διατυπώνονται στο άρθρο 16 της οδηγίας 2006/73/ΕΚ.
Εάν οι λογαριασμοί μετρητών ανοίγονται στο όνομα του θεματοφύλακα που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, δεν μπορούν να καταλογίζονται στους λογαριασμούς αυτούς μετρητά της οντότητας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ούτε μετρητά που ανήκουν στον θεματοφύλακα.
8. Η φύλαξη των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό ενός ΟΕΕ ανατίθεται στον θεματοφύλακα ως εξής:
α)
για χρηματοοικονομικά μέσα που μπορούν να τεθούν σε θεματοφυλακή:
i)
ο θεματοφύλακας θέτει σε θεματοφυλακή όλα τα χρηματοοικονομικά μέσα που μπορούν να καταχωρισθούν σε λογαριασμό χρηματοοικονομικών μέσων ο οποίος ανοίγεται στα βιβλία του θεματοφύλακα, καθώς και όλα τα χρηματοοικονομικά μέσα που μπορούν να παραδοθούν ενσωμάτως στον θεματοφύλακα,
ii)
προς τον σκοπό αυτόν, ο θεματοφύλακας εξασφαλίζει ότι όλα τα χρηματοοικονομικά μέσα που μπορούν να καταχωρισθούν σε λογαριασμό χρηματοοικονομικών μέσων ο οποίος ανοίγεται στα βιβλία του θεματοφύλακα καταχωρίζονται πράγματι στα βιβλία του θεματοφύλακα σε χωριστούς λογαριασμούς, σύμφωνα με τις αρχές που διατυπώνονται στο άρθρο 16 της οδηγίας 2006/73/ΕΚ, οι οποίοι ανοίγονται στο όνομα του ΟΕΕ ή στο όνομα του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, ούτως ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να αναγνωρισθούν με σαφή τρόπο ως ανήκοντες στον ΟΕΕ, σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομοθεσία·
β)
για άλλα στοιχεία ενεργητικού:
i)
ο θεματοφύλακας επαληθεύει ότι βρίσκονται στην κυριότητα του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ τα εν λόγω στοιχεία ενεργητικού και τηρεί αρχείο των περιουσιακών στοιχείων για τα οποία έχει βεβαιωθεί ότι βρίσκονται στην κυριότητα του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ,
ii)
η εκτίμηση του κατά πόσο ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, έχει την κυριότητα αυτών των περιουσιακών στοιχείων βασίζεται σε πληροφορίες ή έγγραφα που προμηθεύει ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ και, όποτε αυτές είναι διαθέσιμες, σε εξωτερικές αποδείξεις,
iii)
ο θεματοφύλακας έχει το αρχείο του πάντοτε ενημερωμένο.
9. Πέραν των καθηκόντων κατά τις παραγράφους 7 και 8, ο θεματοφύλακας:
α)
εξασφαλίζει ότι η πώληση, η έκδοση, η επαναγορά, η εξαγορά και η ακύρωση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ πραγματοποιούνται σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο και τον κανονισμό ή τα καταστατικά του έγγραφα του ΟΕΕ,
β)
εξασφαλίζει ότι η αξία των μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ υπολογίζεται σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο, τον κανονισμό ή τα καταστατικά έγγραφα του ΟΕΕ και με τις διαδικασίες που ορίζονται στο άρθρο 19,
γ)
εκτελεί τις εντολές του ΔΟΕΕ, εκτός αν είναι αντίθετες προς το ισχύον εθνικό δίκαιο ή προς τον κανονισμό ή τα καταστατικά έγγραφα του ΟΕΕ,
δ)
εξασφαλίζει ότι κατά τις συναλλαγές που αφορούν τα περιουσιακά στοιχεία του ΟΕΕ, του καταβάλλεται το αντίτιμο μέσα στις συνήθεις προθεσμίες,
ε)
εξασφαλίζει ότι τα κέρδη του ΟΕΕ διατίθενται σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο και τον κανονισμό του ΟΕΕ ή τα καταστατικά του έγγραφα.
10. Στο πλαίσιο των αντίστοιχων ρόλων τους, ο ΔΟΕΕ και ο θεματοφύλακας οφείλουν να ενεργούν με ειλικρίνεια, εντιμότητα, επαγγελματισμό, ανεξαρτησία και προς το συμφέρον του ΟΕΕ και των επενδυτών του ΟΕΕ.
Ο θεματοφύλακας δεν προβαίνει σε ενέργειες σε σχέση με τον ΟΕΕ ή με τον ΔΟΕΕ για λογαριασμό του ΟΕΕ, που ενδέχεται να προκαλέσουν συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ του ΟΕΕ, των επενδυτών του ΟΕΕ, του ΔΟΕΕ και αυτού του ιδίου, εκτός αν έχει διαχωρίσει λειτουργικά και ιεραρχικά την επιτέλεση των καθηκόντων του θεματοφύλακα από τα άλλα καθήκοντά του που ενδέχεται να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων και εφόσον έχει προσδιορίσει, διαχειρισθεί, παρακολουθήσει και γνωστοποιήσει κατάλληλα στους επενδυτές του ΟΕΕ τις ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων.
Τα περιουσιακά στοιχεία στα οποία αναφέρεται η παράγραφος 8 δεν επαναχρησιμοποιούνται από τον θεματοφύλακα χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ.
11. Ο θεματοφύλακας δεν αναθέτει σε τρίτους καμία από τις λειτουργίες του, όπως περιγράφονται στο παρόν άρθρο, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στην παράγραφο 8.
Ο θεματοφύλακας μπορεί να αναθέτει σε τρίτους μόνο τις λειτουργίες που αναφέρονται στην παράγραφο 8, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
τα καθήκοντα αυτά δεν ανατίθενται με σκοπό την παράκαμψη των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας·
β)
ο θεματοφύλακας μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει αντικειμενικός λόγος για την ανάθεση αυτή·
γ)
ο θεματοφύλακας έχει επιδείξει κάθε αρμόζουσα ικανότητα, προσοχή και επιμέλεια για την επιλογή και το διορισμό κάθε τρίτου στον οποίο προτίθεται να αναθέσει μέρος των καθηκόντων του και συνεχίζει να επιδεικνύει κάθε αρμόζουσα ικανότητα, προσοχή και επιμέλεια για την περιοδική επανεξέταση και τον συνεχή έλεγχο κάθε τρίτου στον οποίο έχει αναθέσει μέρος των καθηκόντων του και των ρυθμίσεων εκ μέρους του τρίτου σε σχέση με τα ζητήματα που του έχουν ανατεθεί, και
δ)
ο θεματοφύλακας διασφαλίζει ότι ο τρίτος πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις, σε συνεχή βάση ενόσω εκτελεί τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί:
i)
ο τρίτος διαθέτει τις δομές και την πείρα που είναι κατάλληλες και ανάλογες προς τη φύση και την πολυπλοκότητα των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ, ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, τα οποία του έχουν ανατεθεί,
ii)
όσον αφορά την ανάθεση καθηκόντων θεματοφυλακής, στα οποία αναφέρεται το στοιχείο α) της παραγράφου 8, ο τρίτος υπόκειται σε αποτελεσματική προληπτική ρύθμιση, συμπεριλαμβανομένων ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων, και εποπτεία στη σχετική δικαιοδοσία και ο τρίτος υπόκειται σε εξωτερικό περιοδικό έλεγχο προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα χρηματοοικονομικά μέσα είναι στην κατοχή του,
iii)
ο τρίτος διαχωρίζει τα περιουσιακά στοιχεία των πελατών του θεματοφύλακα από τα δικά του και από τα περιουσιακά στοιχεία του θεματοφύλακα, ούτως ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να αναγνωρισθούν ως ανήκοντα σε πελάτες ενός συγκεκριμένου θεματοφύλακα,
iv)
ο τρίτος δεν χρησιμοποιεί τα περιουσιακά στοιχεία χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ και χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση του θεματοφύλακα και
v)
ο τρίτος συμμορφώνεται προς τις γενικές υποχρεώσεις και απαγορεύσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 8 και 10.
Παρά το στοιχείο δ) σημείο ii) του δευτέρου εδαφίου, εάν το δίκαιο τρίτης χώρας απαιτεί, ορισμένα χρηματοοικονομικά μέσα να τίθενται σε θεματοφυλακή από τοπικό φορέα και δεν υπάρχουν τοπικοί φορείς ανταποκρινόμενοι στις κατά το εν λόγω σημείο απαιτήσεις για την ανάθεση, ο θεματοφύλακας μπορεί να αναθέτει τις λειτουργίες του σε τέτοιον τοπικό φορέα, μόνο στον βαθμό που απαιτείται από τη νομοθεσία της τρίτης χώρας και μόνον εφόσον δεν υπάρχουν τοπικές οντότητες που ικανοποιούν τις απαιτήσεις για ανάθεση, υποκείμενος στις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
οι επενδυτές του σχετικού ΟΕΕ πρέπει να έχουν ενημερωθεί δεόντως για την εν λόγω ανάθεση, η οποία απαιτείται λόγω νομικών περιορισμών που επιβάλλει η νομοθεσία της τρίτης χώρας, και για τις περιστάσεις που τη δικαιολογούν, πριν από την επένδυσή τους, και
β)
ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ εξ ονόματος του ΟΕΕ πρέπει να παραγγείλει στον θεματοφύλακα να αναθέσει τη θεματοφυλακή αυτών των χρηματοοικονομικών μέσων σε τέτοιο τοπικό φορέα.
Ο τρίτος μπορεί με τη σειρά του να αναθέσει υπεργολαβικά τις λειτουργίες αυτές, με την προϋπόθεση της τήρησης των ίδιων όρων. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις της παραγράφου 13 στα αντίστοιχα μέρη.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, η παροχή των υπηρεσιών που περιγράφονται στην οδηγία 98/26/ΕΚ στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, όπως ορίζεται για τους σκοπούς της ίδιας οδηγίας, ή η παροχή παρόμοιων υπηρεσιών από συστήματα διακανονισμού αξιογράφων τρίτων χωρών, δεν θεωρούνται ανάθεση λειτουργιών θεματοφυλακής.
12. Ο θεματοφύλακας είναι υπεύθυνος έναντι του ΟΕΕ ή, κατά περίπτωση, έναντι των επενδυτών του ΟΕΕ, για την απώλεια, από τον θεματοφύλακα ή, κατά περίπτωση, από τρίτον στον οποίο έχει ανατεθεί η θεματοφυλακή τους, χρηματοοικονομικών μέσων που τίθενται σε θεματοφυλακή σύμφωνα με το στοιχείο α) της παραγράφου 8.
Σε περίπτωση απωλείας χρηματοοικονομικού μέσου που έχει τεθεί σε θεματοφυλακή, ο θεματοφύλακας επιστρέφει, χωρίς περιττή καθυστέρηση, χρηματοοικονομικό μέσο του ίδιου είδους, ή το αντίστοιχο ποσό, στον ΟΕΕ ή στον ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ. Ο θεματοφύλακας δεν υπέχει ευθύνη εάν είναι σε θέση να αποδείξει ότι η απώλεια οφείλεται σε εξωτερικό γεγονός που ευλόγως εκφεύγει των δυνατοτήτων ελέγχου του και οι συνέπειες του οποίου δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν όσες προσπάθειες κι αν ήταν ευλόγως δυνατόν να καταβληθούν για την αποτροπή τους.
Ο θεματοφύλακας είναι επίσης υπεύθυνος έναντι του ΟΕΕ ή έναντι των επενδυτών του ΟΕΕ, για οποιεσδήποτε ζημίες υποστούν ως αποτέλεσμα της εκ προθέσεως ή εξ αμελείας μη ορθής εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
13. Η ευθύνη του θεματοφύλακα δεν επηρεάζεται από οποιαδήποτε ανάθεση της οποίας γίνεται μνεία στην παράγραφο 11.
Παρά το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, στην περίπτωση απώλειας χρηματοοικονομικού μέσου που έχει τεθεί σε θεματοφυλακή από τρίτο σύμφωνα με την παράγραφο 11, τότε ο θεματοφύλακας είναι δυνατόν να απαλλαγεί από την ευθύνη του εφόσον είναι σε θέση να αποδείξει ότι:
α)
πληρούνται όλοι οι όροι για την εκ μέρους του ανάθεση των καθηκόντων θεματοφυλακής, όπως αυτοί αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 11·
β)
υπάρχει γραπτή σύμβαση μεταξύ του θεματοφύλακα και του τρίτου η οποία μεταβιβάζει ρητά την ευθύνη του θεματοφύλακα στον εν λόγω τρίτο και καθιστά δυνατόν για τον ΟΕΕ ή για τον ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, να προβάλει αξίωση κατά του τρίτου για την απώλεια των χρηματοοικονομικών μέσων, ή για τον θεματοφύλακα να προβάλει μια τέτοια αξίωση για λογαριασμό τους· και
γ)
υπάρχει γραπτή σύμβαση μεταξύ του θεματοφύλακα και ΟΕΕ ή ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, ρητά επιτρέπει απαλλαγή της ευθύνης του θεματοφύλακα και ορίζει τον αντικειμενικό λόγο για τη σύναψη μιας τέτοιας σύμβασης απαλλαγής.
14. Επιπλέον, εάν το δίκαιο τρίτης χώρας απαιτεί για ορισμένα χρηματοοικονομικά μέσα να τίθενται σε θεματοφυλακή από τοπικό φορέα και δεν υπάρχουν τοπικοί φορείς ανταποκρινόμενοι στις κατά την παράγραφο 11 στοιχείο δ) σημείο ii) απαιτήσεις για την ανάθεση ο θεματοφύλακας μπορεί να απαλλάσσεται από την ευθύνη του, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
οι κανόνες ή το καταστατικό του σχετικού ΟΕΕ επιτρέπουν ρητά την απαλλαγή, υπό τους όρους που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο·
β)
οι επενδυτές του σχετικού ΟΕΕ έχουν ενημερωθεί δεόντως για την απαλλαγή αυτή και τις περιστάσεις που τη δικαιολογούν, πριν από την επένδυσή τους·
γ)
ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ εξ ονόματος του ΟΕΕ παρήγγειλε στον θεματοφύλακα να αναθέσει τη θεματοφυλακή των χρηματοοικονομικών μέσων σε τοπική οντότητα·
δ)
υπάρχει γραπτή σύμβαση μεταξύ του θεματοφύλακα και του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, η οποία επιτρέπει ρητά μια τέτοια απαλλαγή· και
ε)
υπάρχει γραπτή σύμβαση μεταξύ του θεματοφύλακα και του τρίτου η οποία μεταβιβάζει ρητά την ευθύνη του θεματοφύλακα στην εν λόγω τοπική οντότητα και καθιστά δυνατόν για τον ΟΕΕ ή για τον ΔΟΕΕ που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΕΕ, να προβάλει αξίωση κατά της τοπικής οντότητας για την απώλεια των χρηματοοικονομικών μέσων, ή για τον θεματοφύλακα να προβάλει μια τέτοια αξίωση για λογαριασμό τους.
15. Επίκληση της ευθύνης έναντι των επενδυτών του ΟΕΕ μπορεί να πραγματοποιηθεί, άμεσα ή έμμεσα, μέσω του ΔΟΕΕ, ανάλογα με τη νομική φύση της σχέσης ανάμεσα σε θεματοφύλακα, ΔΟΕΕ και επενδυτές.
16. Κατόπιν αιτήματος, ο θεματοφύλακας θέτει στη διάθεση των αρμόδιων αρχών του όλες τις πληροφορίες που απέκτησε κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των καθηκόντων του και οι οποίες είναι ενδεχομένως αναγκαίες για τις αρμόδιες αρχές του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ. Αν οι αρμόδιες αρχές του ΟΕΕ ή του ΔΟΕΕ είναι διαφορετικές εκείνων του θεματοφύλακα, οι αρμόδιες αρχές του θεματοφύλακα ανταλλάσσουν χωρίς καθυστέρηση τις πληροφορίες που λαμβάνουν με τις αρμόδιες αρχές του ΟΕΕ και του ΔΟΕΕ.
17. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα με τα οποία καθορίζονται:
α)
τα στοιχεία που χρειάζεται να περιλαμβάνονται στη γραπτή σύμβαση που αναφέρεται στην παράγραφο 2·
β)
τα γενικά κριτήρια εκτίμησης τού κατά πόσον η προληπτική ρύθμιση και εποπτεία των τρίτων χωρών, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 6 στοιχείο β), είναι ισοδύναμου αποτελέσματος με τις διατάξεις της νομοθεσίας της Ένωσης και υλοποιούνται με ουσιαστικό τρόπο·
γ)
οι όροι άσκησης των λειτουργιών του θεματοφύλακα σύμφωνα με τις παραγράφους 7, 8 και 9, στους οποίους περιλαμβάνονται:
i)
ο τύπος των χρηματοοικονομικών μέσων που θα ενταχθούν στο πεδίο των καθηκόντων θεματοφυλακής του θεματοφύλακα, σύμφωνα με το στοιχείο α) της παραγράφου 8,
ii)
οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο θεματοφύλακας μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντα θεματοφυλακής χρηματοοικονομικών μέσων καταχωρισμένων σε κεντρικό αποθετήριο, και
iii)
οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο θεματοφύλακας θα φυλάξει, σύμφωνα με το στοιχείο β) της παραγράφου 8, τα χρηματοοικονομικά μέσα που εκδόθηκαν ονομαστικά και καταχωρίσθηκαν σε εκδότη ή φορέα τήρησης μητρώου·
δ)
τα καθήκοντα δέουσας επιμέλειας του θεματοφύλακα, σύμφωνα με την παράγραφο 11 στοιχείο γ)·
ε)
η υποχρέωση διαχωρισμού που ορίζεται στην παράγραφο 11 στοιχείο δ) σημείο iii)·
στ)
οι προϋποθέσεις και περιστάσεις υπό τις οποίες τα υπό θεματοφυλακή χρηματοοικονομικά μέσα θεωρούνται απολεσθέντα·
ζ)
η έννοια των εξωτερικών γεγονότων που ευλόγως εκφεύγουν των δυνατοτήτων ελέγχου, των οποίων οι συνέπειες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν όσες προσπάθειες κι αν ήταν ευλόγως δυνατόν να καταβληθούν για την αποτροπή τους, σύμφωνα με την παράγραφο 12·
η)
οι προϋποθέσεις και περιστάσεις υπό τις οποίες υφίσταται αντικειμενικός λόγος συμβατικής απαλλαγής από την ευθύνη, σύμφωνα με την παράγραφο 13.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
Άρθρο 22
Ετήσια έκθεση
1. Ο ΔΟΕΕ διαθέτει, για κάθε ΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζεται και για κάθε ΟΕΕ τον οποίο προωθεί εμπορικά στην Ένωση, ετήσια έκθεση για κάθε οικονομικό έτος, το αργότερο έξι μήνες μετά τη λήξη του οικονομικού έτους. Η ετήσια έκθεση παρέχεται στους επενδυτές κατ αίτησή τους. Η ετήσια έκθεση διατίθεται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και, κατά περίπτωση, του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ.
Οσάκις ο ΟΕΕ υποχρεούται να δημοσιοποιήσει ετήσια οικονομική έκθεση σύμφωνα με την οδηγία 2004/109/ΕΚ, μόνο οι πρόσθετες πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 πρέπει να παρέχονται στους επενδυτές κατ’ αίτησή τους, είτε χωριστά είτε ως πρόσθετο τμήμα της ετήσιας οικονομικής έκθεσης. Στην τελευταία περίπτωση, η ετήσια οικονομική έκθεση δημοσιοποιείται το αργότερο τέσσερις μήνες μετά τη λήξη του οικονομικού έτους.
2. Η ετήσια έκθεση περιέχει τουλάχιστον τα εξής:
α)
ισολογισμό ή περιουσιακή κατάσταση,
β)
λογαριασμό των εσόδων και των δαπανών του οικονομικού έτους,
γ)
έκθεση για τις δραστηριότητες του οικονομικού έτους,
δ)
τυχόν ουσιαστικές αλλαγές στις πληροφορίες του άρθρου 23 κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους που καλύπτει η έκθεση,
ε)
το συνολικό ποσό αμοιβών για το οικονομικό έτος, με διάκριση μεταξύ πάγιας και μεταβλητής αμοιβής που καταβάλλει ο ΔΟΕΕ στο προσωπικό του, και τον αριθμό των δικαιούχων και, κατά περίπτωση, τα κέρδη πάνω από κάποιο όριο (carried interests) τα οποία καταβάλλει ο ΟΕΕ,
στ)
το συνολικό ποσό αμοιβής ανά ανώτερο στέλεχος και μέλος του προσωπικού του ΔΟΕΕ, των οποίων οι ενέργειες έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου του ΟΕΕ.
3. Τα λογιστικά στοιχεία τα οποία περιέχονται στην ετήσια έκθεση συντάσσονται βάσει των λογιστικών προτύπων του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ ή βάσει των λογιστικών προτύπων της τρίτης χώρας στην οποία είναι εγκατεστημένος ο ΟΕΕ, και βάσει των λογιστικών κανόνων που επιβάλλει ο κανονισμός του κεφαλαίου ή τα καταστατικά έγγραφα του ΟΕΕ.
Τα λογιστικά στοιχεία τα οποία περιέχονται στην ετήσια έκθεση ελέγχονται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα εξουσιοδοτημένα από το νόμο να διενεργούν λογιστικούς ελέγχους σύμφωνα με την οδηγία 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών (26). Η έκθεση ελέγχου, συμπεριλαμβανομένων τυχόν παρατηρήσεων, δημοσιεύεται εν όλω στην ετήσια έκθεση.
Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε ένα ΔΟΕΕ που προωθεί εμπορικά έναν εκτός ΕΕ ΟΕΕ να υποβάλει τις ετήσιες εκθέσεις του εν λόγω ΟΕΕ σε έλεγχο που πληροί τα διεθνή ελεγκτικά πρότυπα που ισχύουν στη χώρα στην οποία έχει την καταστατική έδρα του ο ΟΕΕ.
4. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που ορίζονται στα άρθρα 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν το περιεχόμενο και τη μορφή της ετήσιας έκθεσης. Τα εν λόγω μέτρα προσαρμόζονται στον τύπο του ΟΕΕ στον οποίο εφαρμόζονται.
Άρθρο 23
Πληροφόρηση των επενδυτών
1. Ο ΔΟΕΕ διαθέτει στους επενδυτές των ΟΕΕ, για κάθε ΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζεται και για κάθε ΟΕΕ τον οποίο προωθεί εμπορικά στην Ένωση, με τον τρόπο που ορίζεται στον κανονισμό ή το καταστατικό των οργανισμών, τις ακόλουθες πληροφορίες πριν από την πραγματοποίηση επενδύσεων στους ΟΕΕ, καθώς και τις όποιες ουσιαστικές αλλαγές τους:
α)
περιγραφή της επενδυτικής στρατηγικής και των στόχων του ΟΕΕ, πληροφορίες σχετικά με τον τόπο σύστασης κύριου ΟΕΕ και τον τόπο σύστασης των υποκείμενων κεφαλαίων αν ο ΟΕΕ εντάσσεται σε άλλο αμοιβαίο κεφάλαιο, περιγραφή των τύπων όλων των περιουσιακών στοιχείων στα οποία μπορεί να επενδύσει ο ΟΕΕ, τις τεχνικές που μπορεί να χρησιμοποιήσει και όλους τους παρεπόμενους κινδύνους, τις περιστάσεις στις οποίες ο ΟΕΕ μπορεί να κάνει χρήση της μόχλευσης, τους τύπους και τις πηγές μόχλευσης που επιτρέπονται και τους παρεπόμενους κινδύνους, κάθε περιορισμό σχετικά με τη χρήση μόχλευσης και τυχόν πρόσθετες ασφάλειες και ρυθμίσεις επαναχρησιμοποίησης κεφαλαίων, καθώς και το μέγιστο επίπεδο μόχλευσης που έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει ο ΔΟΕΕ εξ ονόματος του ΟΕΕ,
β)
περιγραφή των διαδικασιών με τις οποίες ο ΟΕΕ μπορεί να αλλάζει την επενδυτική στρατηγική του ή την επενδυτική πολιτική του ή και τις δύο,
γ)
περιγραφή των κύριων νομικών συνεπειών της συμβατικής σχέσης που συνάπτεται για τους σκοπούς της επένδυσης, όπου συμπεριλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τη δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο και σχετικά με την ύπαρξη, ή όχι, νομικών πράξεων που προβλέπουν την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων στο έδαφος όπου είναι εγκατεστημένος ο ΟΕΕ,
δ)
την ταυτότητα του ΔΟΕΕ, του θεματοφύλακα του ΟΕΕ, του ελεγκτή και οποιωνδήποτε άλλων παρόχων υπηρεσιών, καθώς και περιγραφή των καθηκόντων τους και των δικαιωμάτων των επενδυτών,
ε)
περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 9 παράγραφος 7,
στ)
περιγραφή κάθε ανατεθειμένης λειτουργίας διαχείρισης όπως αναφέρεται στο παράρτημα I από τον ΔΟΕΕ και κάθε λειτουργίας φύλαξης που ανατίθεται από τον θεματοφύλακα, του φορέα στον οποίο γίνεται η ανάθεση και τυχόν συγκρούσεων συμφερόντων που μπορεί να ανακύψουν από τέτοιες αναθέσεις,
ζ)
περιγραφή της διαδικασίας αποτίμησης του ΟΕΕ και της μεθοδολογίας καθορισμού των τιμών για την αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων τα οποία δύσκολα αποτιμώνται, σύμφωνα με το άρθρο 19,
η)
περιγραφή της διαχείρισης κινδύνων ρευστότητας του ΟΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων εξαγοράς τόσο σε κανονικές όσο και σε έκτακτες περιστάσεις, και των υφιστάμενων διακανονισμών εξαγοράς με επενδυτές,
θ)
περιγραφή όλων των αμοιβών, των χρεώσεων και των δαπανών καθώς και των ανώτατων ποσών τους με τα οποία οι επενδυτές επιβαρύνονται άμεσα ή έμμεσα,
ι)
περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ο ΔΟΕΕ διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των επενδυτών και, κάθε φορά που ένας επενδυτής τυγχάνει προνομιακής μεταχείρισης ή λαμβάνει το δικαίωμα προνομιακής μεταχείρισης, περιγραφή της εν λόγω προνομιακής μεταχείρισης, τον τύπο των επενδυτών που τυγχάνουν επίσης τέτοιας προνομιακής μεταχείρισης και, όπου είναι σκόπιμο, τη νομική ή οικονομική σχέση τους με τον ΟΕΕ ή τον ΔΟΕΕ,
ια)
την τελευταία ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 22,
ιβ)
τη διαδικασία και τους όρους έκδοσης και διάθεσης των μεριδίων ή μετοχών,
ιγ)
την τελευταία καθαρή αξία ενεργητικού του ΟΕΕ ή την τελευταία αγοραία τιμή του μεριδίου ή της μετοχής του ΟΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 19,
ιδ)
εφόσον είναι διαθέσιμες, τις ιστορικές επιδόσεις του ΟΕΕ,
ιε)
την ταυτότητα του βασικού μεσίτη και περιγραφή των ουσιαστικών ρυθμίσεων του ΟΕΕ με τους βασικούς μεσίτες του και του τρόπου διαχείρισης των αντίστοιχων συγκρούσεων συμφερόντων και τον όρο της σύμβασης με τον θεματοφύλακα σχετικά με τη δυνατότητα μεταφοράς και επαναχρησιμοποίησης περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με ενδεχόμενη μεταφορά ευθύνης στον βασικό μεσίτη,
ιστ)
περιγραφή του τρόπου και του χρόνου δημοσιοποίησης των πληροφοριών που προβλέπονται στις παραγράφους 4 και 5.
2. Ο ΔΟΕΕ ενημερώνει τους επενδυτές, πριν να επενδύσουν στον ΟΕΕ, για οποιονδήποτε διακανονισμό στον οποίο προέβη ο θεματοφύλακας προκειμένου να απαλλαγεί συμβατικά από την ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 13. Ο ΔΟΕΕ ενημερώνει επίσης χωρίς καθυστέρηση τους επενδυτές για οποιεσδήποτε αλλαγές όσον αφορά την ευθύνη του θεματοφύλακα.
3. Όταν ο ΟΕΕ υποχρεούται να δημοσιεύσει φυλλάδιο σύμφωνα με την οδηγία 2003/71/ΕΚ ή σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, μόνο οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 και δεν περιέχονται στο φυλλάδιο δημοσιοποιούνται χωριστά ή ως πρόσθετες πληροφορίες στο φυλλάδιο.
4. Ο ΔΟΕΕ διαθέτει περιοδικά στους επενδυτές των ΟΕΕ, για κάθε ΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζεται και για κάθε ΟΕΕ τον οποίο προωθεί εμπορικά στην Ένωση, τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το ποσοστό των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ το οποίο υπόκειται σε ειδικούς διακανονισμούς που προκύπτουν λόγω της μη ρευστοποιήσιμης φύσης τους,
β)
οποιουσδήποτε νέους διακανονισμούς για τη διαχείριση της ρευστότητας του ΟΕΕ,
γ)
το τρέχον προφίλ κινδύνων του ΟΕΕ και τα συστήματα διαχείρισης κινδύνων τα οποία χρησιμοποιεί ο ΔΟΕΕ για τη διαχείριση των εν λόγω κινδύνων.
5. Αν ΔΟΕΕ διαχειρίζεται ΟΕΕ οι οποίοι ασκούν μόχλευση ή προωθεί εμπορική στην Ένωση ΟΕΕ που ασκούν μόχλευση, δημοσιεύει σε τακτική βάση:
α)
οποιεσδήποτε αλλαγές ως προς το ανώτατο επίπεδο μόχλευσης το οποίο μπορεί να χρησιμοποιεί ο ΔΟΕΕ εκ μέρους του ΟΕΕ, καθώς και οποιοδήποτε δικαίωμα εκ νέου χρήσης πρόσθετης ασφάλειας ή οποιασδήποτε εγγύησης παρέχεται δυνάμει του διακανονισμού μόχλευσης,
β)
το συνολικό ποσό μόχλευσης το οποίο χρησιμοποίησε αυτός ο ΟΕΕ.
6. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν τις διαδικασίες και τις ρυθμίσεις σχετικά με τις υποχρεώσεις κοινοποίησης του ΔΟΕΕ που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας κοινοποίησης που καθορίζεται στην παράγραφο 5. Τα εν λόγω μέτρα προσαρμόζονται στον τύπο του ΔΟΕΕ στον οποίο εφαρμόζονται.
Άρθρο 24
Υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων στις αρμόδιες αρχές
1. Ο ΔΟΕΕ υποβάλλει τακτικά εκθέσεις στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του σχετικά με τις βασικές αγορές και τα μέσα στα οποία πραγματοποιεί εμπορικές συναλλαγές εκ μέρους του ΟΕΕ που διαχειρίζεται.
Ο ΔΟΕΕ παρέχει πληροφορίες σχετικά με τα κύρια μέσα στα οποία πραγματοποιεί εμπορικές συναλλαγές, στις αγορές των οποίων είναι μέλος ή στις οποίες πραγματοποιεί ενεργά εμπορικές συναλλαγές, και σχετικά με τις βασικές εκθέσεις σε κινδύνους και τις σημαντικότερες συγκεντρώσεις καθενός εκ των ΟΕΕ που διαχειρίζεται.
2. Ο ΔΟΕΕ, για κάθε ΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζεται και για κάθε ΟΕΕ που προωθεί εμπορικά στην Ένωση, παρέχει τα εξής στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του:
α)
το ποσοστό των περιουσιακών στοιχείων του ΟΕΕ το οποίο υπόκειται σε ειδικούς διακανονισμούς που προκύπτουν λόγω της μη ρευστοποιήσιμης φύσης τους,
β)
οποιουσδήποτε νέους διακανονισμούς για τη διαχείριση της ρευστότητας του ΟΕΕ,
γ)
το τρέχον προφίλ κινδύνων του ΟΕΕ και τα συστήματα διαχείρισης κινδύνων τα οποία χρησιμοποιεί ο ΔΟΕΕ για τη διαχείριση του κινδύνου αγοράς, του κινδύνου ρευστότητας, του κινδύνου αντισυμβαλλομένων και άλλων κινδύνων, περιλαμβανομένου του λειτουργικού κινδύνου,
δ)
πληροφορίες για τις βασικές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων στα οποία επενδύει ο ΟΕΕ, και
ε)
τα αποτελέσματα των μετρήσεων κινδύνων σε ακραίες καταστάσεις (stress tests), που διεξάγονται σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο β) και το άρθρο 16 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.
3. Ο ΔΟΕΕ παρέχει τα ακόλουθα έγγραφα στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του, κατ’ αίτησή τους:
α)
ετήσια έκθεση για κάθε ΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ και για κάθε ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά από αυτόν στην Ένωση για κάθε οικονομικό έτος, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1,
β)
αναλυτικό κατάλογο όλων των ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ στη λήξη κάθε τριμήνου.
4. Ο ΔΟΕΕ ο οποίος διαχειρίζεται ΟΕΕ που χρησιμοποιούν μόχλευση σε σημαντικό βαθμό διαθέτει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του πληροφορίες σχετικά με το συνολικό επίπεδο μόχλευσης που χρησιμοποιείται από κάθε ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, λεπτομερή ανάλυση μεταξύ της μόχλευσης που προκύπτει από το δανεισμό μετρητών ή κινητών αξιών και της μόχλευσης που ενσωματώνεται σε χρηματοοικονομικά παράγωγα, καθώς και σχετικά με το βαθμό στον οποίο επαναχρησιμοποιήθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία ΟΕΕ δυνάμει διακανονισμών μόχλευσης.
Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν την ταυτότητα των πέντε μεγαλύτερων πηγών δανειακών μετρητών ή κινητών αξιών για καθέναν από τους ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ, και τα ποσά μόχλευσης που λήφθηκαν από καθεμία από αυτές τις πηγές για καθέναν από τους εν λόγω ΟΕΕ.
Για ΔΟΕΕ τρίτων χωρών, οι υποχρεώσεις υποβολής στοιχείων που εκτίθενται στην παρούσα παράγραφο περιορίζονται στους ενωσιακούς ΟΕΕ που βρίσκονται υπό τη διαχείρισή τους και ΟΕΕ τρίτων χωρών που προωθούν εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
5. Εφόσον απαιτείται για την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής είναι δυνατόν να ζητούν πρόσθετες πληροφορίες πέρα από αυτές που περιγράφονται στο παρόν άρθρο, τόσο σε περιοδική όσο και σε ad hoc βάση. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ όσον αφορά τις πρόσθετες απαιτήσεις υποβολής στοιχείων.
Σε εξαιρετικές περιστάσεις και όταν αυτό απαιτείται προκειμένου να διασφαλισθούν η σταθερότητα και η ακεραιότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, ή να προωθηθεί η βιώσιμη ανάπτυξη σε μακροπρόθεσμη βάση, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να επιβάλλει πρόσθετες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων.
6. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων των άρθρων 57 και 58, μέτρα με τα οποία καθορίζονται:
α)
για τους σκοπούς της παραγράφου 4, πότε θεωρείται ότι ασκείται σημαντική μόχλευση, και
β)
τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων και παροχής πληροφοριών κατά το παρόν άρθρο.
Στα μέτρα αυτά συνεκτιμάται η ανάγκη αποφυγής υπερβολικού διοικητικού φόρτου των αρμόδιων αρχών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΔΟΕΕ ΠΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΤΎΠΟΥΣ ΟΕΕ
ΤΜΗΜΑ 1
ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται μοχλευμένους ΟΕΕ
Άρθρο 25
Χρήση πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές, εποπτική συνεργασία και όρια του βαθμού μόχλευσης
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ χρησιμοποιούν τις πληροφορίες που συλλέγονται δυνάμει του άρθρου 24 για τους σκοπούς προσδιορισμού του βαθμού στον οποίο η χρήση της μόχλευσης συμβάλλει στη δημιουργία συστημικού κινδύνου στο χρηματοοικονομικό σύστημα, κινδύνων μη ομαλής λειτουργίας των αγορών ή κινδύνων για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της οικονομίας.
2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ εξασφαλίζουν ότι όλες οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται σύμφωνα με το άρθρο 24 σχετικά με όλους τους ΔΟΕΕ που επιτηρούν, καθώς και οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται σύμφωνα με το άρθρο 7, τίθενται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών, της ΕΑΚΑΑ και της ΕΕΣΚ μέσω των διαδικασιών που περιγράφονται στο άρθρο 50 σχετικά με την εποπτική συνεργασία. Παρέχουν επίσης, χωρίς καθυστέρηση, πληροφορίες, μέσω του εν λόγω μηχανισμού και διμερώς στις αρμόδιες αρχές άλλων άμεσα ενδιαφερόμενων κρατών μελών, σε περίπτωση που ένας ΔΟΕΕ για τον οποίο είναι υπεύθυνες ή ένας ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ο εν λόγω ΔΟΕΕ μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί σημαντική πηγή κινδύνου αντισυμβαλλομένων για ένα πιστωτικό ίδρυμα ή άλλα συστημικώς σχετικά ιδρύματα σε άλλα κράτη μέλη.
3. Ο ΔΟΕΕ αποδεικνύει ότι τα όρια μόχλευσης που καθορίζει για κάθε ΟΕΕ που διαχειρίζεται είναι εύλογα και ότι συμμορφώνεται με αυτά τα όρια συνεχώς. Οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν τους κινδύνους που θα προέκυπταν ενδεχομένως από τη χρήση μόχλευσης από ΔΟΕΕ όσον αφορά τον ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλισθούν η σταθερότητα και η ακεραιότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, αφού ειδοποιήσουν την ΕΑΚΑΑ, την ΕΕΣΚ και τις αρμόδιες αρχές του σχετικού ΟΕΕ, επιβάλλουν όρια στο επίπεδο μόχλευσης που δικαιούται να χρησιμοποιήσει ένας ΔΟΕΕ ή άλλους περιορισμούς στη διαχείριση του ΟΕΕ όσον αφορά τον ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, προκειμένου να περιοριστεί ο βαθμός στον οποίο η χρήση της μόχλευσης συμβάλλει στη δημιουργία συστημικού κινδύνου στο χρηματοοικονομικό σύστημα ή κινδύνων μη ομαλής λειτουργίας των αγορών. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν δεόντως την ΕΑΚΑΑ και την ΕΕΣΚ, καθώς επίσης τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ σχετικά με τις δράσεις που αναλαμβάνονται εν προκειμένω, μέσω των διαδικασιών που περιγράφονται στο άρθρο 50.
4. Η κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 πραγματοποιείται τουλάχιστον δέκα εργάσιμες ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία τα προτεινόμενα μέτρα πρόκειται να τεθούν σε ισχύ ή να ανανεωθούν. Η κοινοποίηση περιλαμβάνει λεπτομέρειες των προτεινόμενων μέτρων, τους λόγους για τη λήψη τους και την ημερομηνία κατά την οποία πρόκειται να τεθούν σε ισχύ. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ μπορούν να αποφασίζουν την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου μέτρου μέσα στο αναφερόμενο στην πρώτη περίοδο χρονικό διάστημα.
5. Η ΕΑΚΑΑ αναλαμβάνει ρόλο διευκόλυνσης και συντονισμού, ιδιαίτερα δε προσπαθεί να διασφαλίσει μια συνεκτική προσέγγιση από τις αρμόδιες αρχές σε σχέση με τα μέτρα που προτείνουν με βάση την παράγραφο 3.
6. Μετά τη λήψη της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 3, η ΕΑΚΑΑ εκδίδει συμβουλή προς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους του ΔΟΕΕ σχετικά με το προτεινόμενο ή λαμβανόμενο μέτρο. Η συμβουλή αφορά ιδιαίτερα την εκπλήρωση των προϋποθέσεων για την ανάληψη δράσης, όπως επίσης την καταλληλότητα και τη διάρκεια των μέτρων.
7. Βάσει των πληροφοριών που λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 2, και αφού ληφθεί υπόψη τυχόν συμβουλή του ΕΣΣΚ, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να διαπιστώσει ότι η μόχλευση που χρησιμοποιείται από έναν ΔΟΕΕ, ή από μία ομάδα ΔΟΕΕ, θέτει σε ουσιώδη κίνδυνο τη σταθερότητα και ακεραιότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, και να εκδώσει συμβουλή προς τις αρμόδιες αρχές καθορίζοντας τα διορθωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν, συμπεριλαμβανομένων των ορίων του ύψους μόχλευσης τα οποία ο εν λόγω ΔΟΕΕ, ή η εν λόγω ομάδα ΔΟΕΕ, δικαιούται να χρησιμοποιήσει. Η ΕΑΚΑΑ ενημερώνει αμέσως τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, το ΕΣΣΚ, και την Επιτροπή για οιαδήποτε σχετική διαπίστωση.
8. Αν μια αρμόδια αρχή προτείνει να αναληφθεί δράση παρά το γεγονός ότι η ΕΑΚΑΑ, στη συμβουλή της σύμφωνα με τις παραγράφους 6 και 7 προτείνει το αντίθετο, η αρμόδια αρχή ενημερώνει σχετικά την ΕΑΚΑΑ αναφέροντας τους λόγους για την απόφασή της. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί να κοινοποιήσει το γεγονός ότι η αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται ή δεν προτίθεται να συμμορφωθεί προς τη συμβουλή της. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί επίσης να αποφασίζει, κατά περίπτωση, να δημοσιεύει τους λόγους που προβάλλει η αρμόδια αρχή για να αιτιολογήσει τη μη συμμόρφωση προς τη συμβουλή. Οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές λαμβάνουν εκ των προτέρων κοινοποίηση για τη δημοσίευση αυτή.
9. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και με την επιφύλαξη των άρθρων 57 και 58, μέτρα για τον καθορισμό των αρχών που εξειδικεύουν τις περιστάσεις υπό τις οποίες οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν της διατάξεις της παραγράφου 3, λαμβανομένων υπόψη των διάφορων στρατηγικών των ΟΕΕ, των διάφορων συνθηκών των αγορών στις οποίες δρουν οι ΟΕΕ και των ενδεχόμενων προκυκλικών συνεπειών της εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων.
ΤΜΗΜΑ 2
Υποχρεώσεις των ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ οι οποίοι αποκτούν έλεγχο σε μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες και εκδότες τίτλων
Άρθρο 26
Πεδίο εφαρμογής
1. Το παρόν τμήμα αφορά τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται έναν ή περισσότερους ΟΕΕ ο οποίος, μεμονωμένα ή από κοινού, στη βάση συμφωνίας για την απόκτηση ελέγχου, αποκτά τον έλεγχο μιας μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας, σύμφωνα με την παράγραφο 5·
β)
ΔΟΕΕ οι οποίοι συνεργάζονται με άλλον έναν ή περισσότερους ΔΟΕΕ στη βάση συμφωνίας σύμφωνα με την οποία οι ΟΕΕ που διαχειρίζονται από κοινού οι εν λόγω ΔΟΕΕ να αποκτήσουν έλεγχο μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας, σύμφωνα με την παράγραφο 5.
2. Το παρόν τμήμα δεν έχει εφαρμογή στις περιπτώσεις όπου οι εν λόγω μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες είναι:
α)
μικρομεσαίες επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 του παραρτήματος της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (27)· ή
β)
οντότητες ειδικού σκοπού με στόχο την αγορά, κατοχή ή διαχείριση ακινήτων.
3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 27 παράγραφος 1 έχει επίσης εφαρμογή σε ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται ΟΕΕ οι οποίοι αποκτούν μη ελέγχουσα συμμετοχή σε μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες.
4. Οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 28 και το άρθρο 30 εφαρμόζονται και στους εκδότες τίτλων. Για τους σκοπούς των εν λόγω άρθρων εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος άρθρου.
5. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, για τις μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες, έλεγχος σημαίνει άνω του 50 % των δικαιωμάτων ψήφου των εταιρειών.
Για τον υπολογισμό του ποσοστού των δικαιωμάτων ψήφου που κατέχει ο σχετικός ΟΕΕ, πέραν των δικαιωμάτων ψήφου που κατέχει άμεσα ο σχετικός ΟΕΕ, λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα ψήφου των ακολούθων, υπό την προϋπόθεση ότι έχει αποδειχθεί ο έλεγχος όπως ορίζεται στο πρώτο εδάφιο:
α)
κάθε επιχείρησης που ελέγχεται από τον ΟΕΕ και
β)
των φυσικών ή νομικών προσώπων που ενεργούν εξ ιδίου ονόματος αλλά για λογαριασμό του ΟΕΕ ή για λογαριασμό οποιασδήποτε επιχείρησης ελεγχόμενης από τον ΟΕΕ.
Το ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου υπολογίζεται με βάση το σύνολο των μετοχών οι οποίες ενσωματώνουν δικαιώματα ψήφου, έστω και αν η άσκησή τους έχει ανασταλεί.
Παρά τις ρυθμίσεις του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο i), για τους σκοπούς του άρθρου 28 παράγραφοι 1, 2 και 3 και του άρθρου 30, όσον αφορά τον έλεγχο για τους εκδότες τίτλων καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/25/ΕΚ.
6. Το παρόν τμήμα εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των όρων και των περιορισμών που εκτίθενται στο άρθρο 6 της οδηγίας 2002/14/ΕΚ.
7. Το παρόν τμήμα εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των αυστηρότερων κανόνων που θεσπίζουν τα κράτη μέλη όσον αφορά την απόκτηση συμμετοχής σε εκδότες τίτλων και μη εισηγμένες εταιρείες στην επικράτειά τους.
Άρθρο 27
Κοινοποίηση της απόκτησης σημαντικής και ελέγχουσας επιρροής σε μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν όπως, όταν ΟΕΕ αποκτά, εκποιεί ή έχει μετοχές σε μη εισηγμένη εταιρεία, ο ΔΟΕΕ που τον διαχειρίζεται, να κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του το ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου της μη εισηγμένης εταιρείας που κατέχει ο ΟΕΕ, οσάκις το ποσοστό αυτό φτάνει, υπερβαίνει ή μειώνεται κάτω από τα όρια του 10 %, του 20 %, του 30 %, του 50 % και του 75 %.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν όπως, όταν ΟΕΕ αποκτά, μόνος του ή από κοινού με άλλους, έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον εν λόγω ΟΕΕ, να κοινοποιεί την απόκτηση του ελέγχου από τον ΟΕΕ στους εξής:
α)
στην εισηγμένη εταιρεία,
β)
στους μετόχους, η ταυτότητα και οι διευθύνσεις των οποίων έχουν τεθεί στη διάθεση του ΔΟΕΕ ή μπορούν να τεθούν στη διάθεσή του από τη μη εισηγμένη στο χρηματιστήριο εταιρεία ή μέσω μητρώου στο οποίο ο ΔΟΕΕ έχει ή μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση, και
γ)
στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ,
3. Η κοινοποίηση που απαιτείται δυνάμει της παραγράφου 2 περιέχει τις ακόλουθες πρόσθετες πληροφορίες:
α)
την κατάσταση που προκύπτει όσον αφορά τα δικαιώματα ψήφου,
β)
τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες αποκτήθηκε ο έλεγχος, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με την ταυτότητα των διάφορων συμμετεχόντων μετόχων, οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εξουσιοδοτημένο να ασκεί τα δικαιώματα ψήφου για λογαριασμό τους και, κατά περίπτωση, την αλυσίδα επιχειρήσεων μέσω της οποίας κατέχονται στην πραγματικότητα τα δικαιώματα ψήφου,
γ)
την ημερομηνία κατά την οποία αποκτήθηκε ο έλεγχος.
4. Στην κοινοποίησή του σχετικά με τη μη εισηγμένη εταιρεία, ο ΔΟΕΕ καλεί το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας να ενημερώσει χωρίς περιττή καθυστέρηση τους εκπροσώπους των εργαζομένων ή, αν δεν υπάρχουν εκπρόσωποι, του ίδιους τους εργαζομένους, σχετικά με την απόκτηση του ελέγχου από τον ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ και να τους δώσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 ανωτέρω. Ο ΔΟΕΕ καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων ή, αν δεν υπάρχουν εκπρόσωποι, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ενημερώνονται πλήρως από το διοικητικό συμβούλιο σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
5. Οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 πραγματοποιούνται το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός δέκα εργάσιμων ημερών, εκ των οποίων η πρώτη είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο ΟΕΕ έφτασε, ξεπέρασε ή έπεσε κάτω από το σχετικό όριο, ή απέκτησε έλεγχο στη μη εισηγμένη εταιρεία.
Άρθρο 28
Γνωστοποίηση πληροφοριών σε περίπτωση απόκτησης ελέγχου
1. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν απαίτηση σύμφωνα με την οποία, όταν ΟΕΕ αποκτά, μόνος του ή από κοινού με άλλους, έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία ή σε εκδότη τίτλων σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον εν λόγω ΟΕΕ διαθέτει τις πληροφορίες που καθορίζονται στην παράγραφο 2 στους εξής:
α)
στην ενδιαφερόμενη εταιρεία·
β)
στους μετόχους της εταιρείας, η ταυτότητα και οι διευθύνσεις των οποίων έχουν τεθεί στη διάθεση του ΔΟΕΕ ή μπορούν να τεθούν στη διάθεσή του από την εταιρεία ή μέσω μητρώου στο οποίο ο ΔΟΕΕ έχει ή μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση· και
γ)
στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν την κοινοποίηση των πληροφοριών που καθορίζονται στην παράγραφο 2, και στις εθνικές αρμόδιες αρχές τη μη εισηγμένης εταιρείας τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν για τον σκοπό αυτό.
2. Ο ΔΟΕΕ κοινοποιεί:
α)
την ταυτότητα του ΔΟΟΕ ο οποίος μεμονωμένα ή σε συμφωνία με άλλους ΔΟΕΕ διαχειρίζεται τον ΟΕΕ που έχει αποκτήσει έλεγχο·
β)
την πολιτική για την πρόληψη και τη διαχείριση συγκρούσεων συμφερόντων, ιδίως μεταξύ του ΔΟΕΕ, του ΟΕΕ και της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με τις ειδικές διασφαλίσεις που έχουν ληφθεί προκειμένου οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ του ΔΟΕΕ και/ή του ΟΕΕ και της εταιρείας να συνάπτεται με ίσους όρους· και
γ)
την πολιτική εξωτερικής και εσωτερικής επικοινωνίας της εταιρείας, ιδίως όσον αφορά τους υπαλλήλους.
3. Στην κοινοποίησή του σχετικά με την εταιρεία, σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α) ανωτέρω, ο ΔΟΕΕ καλεί το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας να διαβιβάσει χωρίς περιττή καθυστέρηση στους εκπροσώπους των εργαζομένων ή, αν δεν υπάρχουν εκπρόσωποι, στους ίδιους τους εργαζομένους, τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανωτέρω. Ο ΔΟΕΕ καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων ή, αν δεν υπάρχουν εκπρόσωποι, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ενημερώνονται πλήρως από το διοικητικό συμβούλιο σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
4. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν απαίτηση σύμφωνα με την οποία, όταν ΟΕΕ αποκτά, μόνος του ή από κοινού με άλλους, έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον εν λόγω ΟΕΕ διασφαλίζει ότι ο ΟΕΕ ή ο ΔΟΕΕ που λειτουργεί εξ ονόματος του ΟΕΕ κοινολογεί τις προθέσεις του όσον αφορά τη μελλοντική επιχειρηματική δραστηριότητα της μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας και τις ενδεχόμενες συνέπειες για την απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε ουσιαστικής αλλαγής στις συνθήκες απασχόλησης:
α)
στην εισηγμένη εταιρεία· και
β)
στους μετόχους της μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας, η ταυτότητα και οι διευθύνσεις των οποίων έχουν τεθεί στη διάθεση του ΔΟΕΕ ή μπορούν να τεθούν στη διάθεσή του από τη μη εισηγμένη στο χρηματιστήριο εταιρεία ή μέσω μητρώου στο οποίο ο ΔΟΕΕ έχει ή μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση.
Επιπλέον, ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται το σχετικό ΟΕΕ ζητεί από το διοικητικό συμβούλιο της μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας να κοινοποιεί στους εκπροσώπους των εργαζομένων της ή, αν δεν υπάρχουν εκπρόσωποι, στους ίδιους τους εργαζομένους, τις πληροφορίες που καθορίζονται στο πρώτο εδάφιο, και καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να το εξασφαλίσει.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν, όταν ένας ΟΕΕ αποκτά έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, ο ΔΟΕΕ που τον διαχειρίζεται, να παρέχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του και στους επενδυτές του συγκεκριμένου ΟΕΕ πληροφορίες για τη χρηματοδότηση της απόκτησης.
Άρθρο 29
Ειδικές διατάξεις σχετικά με την ετήσια έκθεση των ΟΕΕ που ασκούν έλεγχο σε μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν, όταν ΟΕΕ αποκτά, μόνος του ή από κοινού με άλλους, έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον εν λόγω ΟΕΕ είτε:
α)
να ζητεί από το διοικητικό συμβούλιο της μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας να κοινοποιεί σε όλους τους εκπροσώπους των εργαζομένων την ετήσια έκθεση που εκπονείται σύμφωνα με την παράγραφο 2, ή, αν δεν υπάρχουν εκπρόσωποι, στους ίδιους τους εργαζομένους, μέσα στην προθεσμία για την εκπόνηση ετήσιας έκθεσης σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, και καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να το εξασφαλίσει, ή
β)
να περιλαμβάνουν στην ετήσια έκθεση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 22, για κάθε ΟΕΕ, τις πληροφορίες σχετικά με τη μη εισηγμένη στο χρηματιστήριο εταιρεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
2. Οι πρόσθετες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση της εταιρείας, ή του ΟΕΕ, σύμφωνα με την παράγραφο 1, πρέπει να περιλαμβάνουν κατ’ ελάχιστο μια αντικειμενική επισκόπηση της εξέλιξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επιχείρησης, που να απεικονίζει την κατάσταση στο τέλος της περιόδου που καλύπτει η ετήσια έκθεση. Η έκθεση πρέπει επίσης να αναφέρει:
α)
κάθε σημαντικό γεγονός που συνέβη μετά τη λήξη του οικονομικού έτους·
β)
την προβλεπόμενη εξέλιξη της εταιρείας· και
γ)
τις πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση ιδίων μετοχών κατά το άρθρο 22 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου (28).
3. Ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον σχετικό ΟΕΕ είτε:
α)
ζητεί από το διοικητικό συμβούλιο της μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας να κοινοποιεί στους εκπροσώπους των εργαζομένων της ενδιαφερόμενης επιχείρησης τις πληροφορίες σχετικά με την ενδιαφερόμενη επιχείρηση που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), μέσα στην προθεσμία που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1και καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να το εξασφαλίσει, ή
β)
θέτει στη διάθεση των επενδυτών του ΟΕΕ τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), εφόσον είναι ήδη διαθέσιμες, εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 και πάντως όχι αργότερα από την ημερομηνία κατά την οποία έχει εκπονηθεί η ετήσια έκθεση της μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 30
Εκποίηση περιουσιακών στοιχείων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν όπως, όταν ΟΕΕ αποκτά, μόνος του ή από κοινού με άλλους, έλεγχο σε μη εισηγμένη εταιρεία ή σε εκδότη τίτλων σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, ο ΔΟΕΕ που διαχειρίζεται τον εν λόγω ΟΕΕ, πριν από την παρέλευση 24 μηνών από την απόκτηση του ελέγχου της εταιρείας από τον ΟΕΕ:
α)
να μην επιτρέπεται να διευκολύνει, υποστηρίζει ή παραγγέλλει οποιαδήποτε διανομή, μείωση κεφαλαίου, εξαγορά μετοχών και/ή απόκτηση ιδίων μετοχών από την εταιρεία, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 2·
β)
εάν ο ΔΟΕΕ είναι εξουσιοδοτημένος να ψηφίζει εξ ονόματος του ΟΕΕ στα ιθύνοντα όργανα της εταιρείας, να μην επιτρέπεται να ψηφίζει υπέρ μιας διανομής, μείωσης κεφαλαίου, εξαγοράς μετοχών και/ή απόκτησης ιδίων μετοχών από την εταιρεία, σύμφωνα με την παράγραφο 2· και
γ)
σε κάθε περίπτωση να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να παρεμποδίσει διανομές, μειώσεις κεφαλαίου, εξαγορές μετοχών και/ή απόκτηση ιδίων μετοχών από την εταιρεία, σύμφωνα με την παράγραφο 2.
2. Οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται σε ΔΟΕΕ σύμφωνα με την παράγραφο 1 αφορούν τα ακόλουθα:
α)
τυχόν διανομή σε μετόχους πραγματοποιούμενη όταν κατά το κλείσιμο του προηγούμενου οικονομικού έτους τα καθαρά στοιχεία ενεργητικού σύμφωνα με τους ετήσιους λογαριασμούς της εταιρείας είναι, ή θα γίνουν μετά τη διανομή, χαμηλότερα από το ποσό του καλυφθέντος κεφαλαίου συν τα αποθεματικά που δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία ή το καταστατικό να διανεμηθούν, δεδομένου ότι όταν το ποσό του κεφαλαίου που έχει καλυφθεί αλλά δεν έχει καταβληθεί δεν εμφανίζεται στο ενεργητικό του ισολογισμού, το ποσό αυτό αφαιρείται από το ποσό του καλυφθέντος κεφαλαίου·
β)
οποιαδήποτε διανομή στους μετόχους, το ποσό της οποίας υπερβαίνει το ποσό των κερδών του τελευταίου οικονομικού έτους, προσαυξημένο κατά τα κέρδη που έχουν μεταφερθεί από την τελευταία χρήση και τις κρατήσεις από τα αποθεματικά που είναι διαθέσιμα για το σκοπό αυτό, μειωμένα όμως κατά το ποσό των ζημιών που έχουν μεταφερθεί από προηγούμενες χρήσεις καθώς και κατά τα ποσά τα οποία έχουν αποθεματοποιηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία ή το καταστατικό·
γ)
στον βαθμό που επιτρέπονται αγορές ιδίων μετοχών, οι αγορές που πραγματοποιεί η εταιρεία, συμπεριλαμβανομένων των μετοχών τις οποίες απέκτησε προηγουμένως η εταιρεία και διατηρεί σε χαρτοφυλάκιο, και μετοχών τις οποίες απέκτησε πρόσωπο το οποίο ενεργούσε στο όνομά του αλλά για λογαριασμό της εταιρείας, δεν πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του καθαρού ενεργητικού σε ποσό κατώτερο από εκείνο που προσδιορίζεται στο στοιχείο α).
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2:
α)
η έκφραση «διανομή» που χρησιμοποιείται στα στοιχεία α) και β) περιλαμβάνει ειδικότερα την καταβολή μερισμάτων και τόκων σε σχέση με μετοχές,
β)
οι διατάξεις περί μειώσεων κεφαλαίου δεν έχουν εφαρμογή στη μείωση του καλυφθέντος κεφαλαίου που προορίζεται για την αντιστάθμιση ζημιών ή τη διοχέτευση χρημάτων σε αποθεματικό το οποίο δεν διανέμεται εφόσον, μετά την πράξη αυτή, το ποσό του αποθεματικού αυτού υπερβαίνει το 10 % του μειωμένου καλυφθέντος κεφαλαίου, και
γ)
ο περιορισμός σύμφωνα με το στοιχείο γ) της παραγράφου 2 πρέπει να υπόκειται στο άρθρο 20 παράγραφος 1 στοιχεία β) έως η) της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΟΕΕ ΝΑ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΕΕ ΤΗΣ ΕΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Άρθρο 31
Εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών ΟΕΕ της ΕΕ στο κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εγκεκριμένοι ΔΟΕΕ δύνανται να προωθούν εμπορικά μερίδια ή μετοχές οποιουδήποτε ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο διαχειρίζονται σε επαγγελματίες επενδυτές στο κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ αμέσως από τη στιγμή που πληρούνται οι προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται στο παρόν άρθρο.
Όταν ο ΟΕΕ της ΕΕ είναι τροφοδοτικός ΟΕΕ, το δικαίωμα εμπορικής προώθησης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπόκειται στον όρο ότι ο κύριος ΟΕΕ είναι επίσης ΟΕΕ της ΕΕ υπό τη διαχείριση εγκεκριμένου ΔΟΕΕ της ΕΕ.
2. Ο ΔΟΕΕ καταθέτει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του κοινοποίηση σχετικά με κάθε ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο σκοπεύει να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα III.
3. 20 εργάσιμες ημέρες μετά την παραλαβή πλήρους φακέλου κοινοποίησης δυνάμει της παραγράφου 2, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν τον ΔΟΕΕ σχετικά με το αν μπορεί ή όχι να προβεί στην έναρξη εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ που προσδιορίζεται στην κοινοποίηση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ απαγορεύουν την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν είναι ή δεν θα είναι σύμφωνη με παρούσα οδηγία, ή, άλλως, ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται ή δεν θα συμμορφωθεί με την παρούσα οδηγία. Σε περίπτωση θετικής απόφασης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά τον ΟΕΕ στο κράτος μέλος καταγωγής του από τη στιγμή που οι αρμόδιες αρχές επιβεβαιώνουν με κοινοποίηση ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά τον ΟΕΕ.
Αν είναι διαφορετικές, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ.
4. Σε περίπτωση ουσιώδους αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει εγγράφως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση της αλλαγής όταν πρόκειται για αλλαγή που έχει σχεδιαστεί από τον ΔΟΕΕ, ή αμέσως μόλις συμβεί αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη.
Εάν σε εκτέλεση σχεδιασθείσας αλλαγής, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ή γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται πλέον προς μία ή περισσότερες από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές πληροφορούν τον ΔΟΕΕ χωρίς περιττή καθυστέρηση ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή εκτελείται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, ή εάν συνέβη κάποιο απρογραμμάτιστο γεγονός που προκαλεί αλλαγή ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν είναι πλέον σύμφωνη με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ή, γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται πλέον προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46, μεταξύ άλλων δε, αν χρειαστεί, προβαίνουν στη ρητή απαγόρευση της εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ.
5. Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών εκτελεστικών κανόνων για τον καθορισμό:
α)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της επιστολής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, και
β)
του μορφοτύπου της γραπτής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
6. Με την επιφύλαξη του άρθρου 43 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται και προωθούν εμπορικά ΔΟΕΕ προωθούνται εμπορικά μόνο σε επαγγελματίες επενδυτές.
Άρθρο 32
Εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών ΟΕΕ της ΕΕ σε κράτη μέλη άλλα από το κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ένας εγκεκριμένος ΔΟΕΕ της ΕΕ μπορεί να προωθεί εμπορικά μερίδια ή μετοχές ενός ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται, σε επαγγελματίες επενδυτές σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ, από τη στιγμή που πληρούνται οι προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται στο παρόν άρθρο.
Όταν ο ΟΕΕ της ΕΕ είναι τροφοδοτικός ΟΕΕ, το δικαίωμα εμπορικής προώθησης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπόκειται στον όρο ότι ο κύριος ΟΕΕ είναι επίσης ΟΕΕ της ΕΕ υπό τη διαχείριση εγκεκριμένου ΔΟΕΕ της ΕΕ.
2. Ο ΔΟΕΕ καταθέτει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του κοινοποίηση σχετικά με κάθε ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο σκοπεύει να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα IV.
3. Το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες μετά την ημερομηνία παραλαβής του πλήρους φακέλου της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής διαβιβάζουν τον φάκελο αυτό στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο υπάρχει η πρόθεση να προωθηθεί εμπορικά ο ΟΕΕ. Η διαβίβαση αυτή πραγματοποιείται μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ είναι και θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία και γενικότερα ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ εσωκλείουν δήλωση ότι ο σχετικός ΔΟΕΕ έχει λάβει άδεια να διαχειρίζεται ΟΕΕ με συγκεκριμένη επενδυτική στρατηγική.
4. Μετά τη διαβίβαση του φακέλου κοινοποίησης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση τον ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαβίβαση. Ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ στο κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη υποδοχής του ΔΟΕΕ από την ημερομηνία της εν λόγω κοινοποίησης.
Εφόσον είναι διαφορετικές, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη καταγωγής του ΔΟΕΕ.
5. Οι ρυθμίσεις που αναφέρονται στο στοιχείο η) του παραρτήματος IV εμπίπτουν στο δίκαιο και την εποπτεία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
6. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η επιστολή κοινοποίησης του ΔΟΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 παρέχονται σε γλώσσα που χρησιμοποιείται συνήθως στον διεθνή χρηματοπιστωτικό τομέα.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η ηλεκτρονική διαβίβαση και κατάθεση των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 είναι αποδεκτή από τις αρμόδιες αρχές τους.
7. Σε περίπτωση ουσιώδους αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει εγγράφως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση της αλλαγής όταν πρόκειται για αλλαγή που έχει σχεδιαστεί από τον ΔΟΕΕ, ή αμέσως μόλις συμβεί αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη.
Εάν σύμφωνα με τη σχεδιασθείσα αλλαγή, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ή γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές πληροφορούν τον ΔΟΕΕ χωρίς περιττή καθυστέρηση ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή εκτελείται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, ή εάν συνέβη αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα ήταν πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία ή, γενικότερα, ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφωνόταν πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46, μεταξύ άλλων δε, αν χρειαστεί, προβαίνουν στη ρητή απαγόρευση της εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ.
Εάν οι αλλαγές είναι αποδεκτές, επειδή δεν επηρεάζουν τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία της διαχείρισης του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ ή, εν γένει, τη συμμόρφωση του ΔΟΕΕ προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για τις αλλαγές αυτές τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
8. Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών εκτελεστικών κανόνων για τον καθορισμό:
α)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της επιστολής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2,
β)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της δήλωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 3,
γ)
του μορφοτύπου της διαβίβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 3, και
δ)
του μορφοτύπου της γραπτής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 7.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
9. Με την επιφύλαξη του άρθρου 43 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται και προωθούν εμπορικά ΔΟΕΕ προωθούνται εμπορικά μόνο σε επαγγελματίες επενδυτές.
Άρθρο 33
Προϋποθέσεις για τη διαχείριση ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας εγκεκριμένος ΔΟΕΕ μπορεί να διαχειρίζεται ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος άμεσα ή μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος, υπό τον όρο ότι ο ΔΟΕΕ έχει λάβει άδεια για τη διαχείριση αυτού του τύπου ΟΕΕ.
2. Κάθε ΔΟΕΕ ο οποίος προτίθεται να διαχειριστεί ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, για την πρώτη φορά κοινοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του:
α)
το κράτος μέλος στο οποίο σκοπεύει να διαχειριστεί τον ΟΕΕ άμεσα ή να ιδρύσει υποκατάστημα,
β)
πρόγραμμα δραστηριοτήτων στο οποίο δηλώνονται συγκεκριμένα οι υπηρεσίες τις οποίες σκοπεύει να παρέχει και στο οποίο προσδιορίζονται οι ΔΟΕΕ τους οποίους σκοπεύει να διαχειρίζεται.
3. Σε περίπτωση που ο ΔΟΕΕ σκοπεύει να ιδρύσει υποκατάστημα παρέχει, πέρα από τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2, τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
την οργανωτική δομή του υποκαταστήματος,
β)
τη διεύθυνση στο κράτος μέλος υποδοχής του ΟΕΕ από την οποία μπορούν να ζητηθούν έγγραφα,
γ)
τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας των προσώπων που είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση του υποκαταστήματος.
4. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ διαβιβάζουν, μέσα σε ένα μήνα από την ημερομηνία παραλαβής της πλήρους τεκμηρίωσης σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή μέσα σε δύο μήνες από την παραλαβή της πλήρους τεκμηρίωσης σύμφωνα με την παράγραφο 3, στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ την εν λόγω πλήρη τεκμηρίωση. Η διαβίβαση αυτή πραγματοποιείται μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ είναι και θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία και ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ εσωκλείουν δήλωση ότι έχουν χορηγήσει άδεια στον εν λόγω ΔΟΕΕ.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν αμέσως τον ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαβίβαση.
Αφού παραλάβει την κοινοποίηση διαβίβασης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ.
5. Το κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ δεν επιβάλλει καμία επιπλέον απαίτηση στους ενδιαφερόμενους ΔΟΕΕ όσον αφορά τα ζητήματα τα οποία εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία.
6. Σε περίπτωση αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και, κατά περίπτωση, την παράγραφο 3, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει γραπτώς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση της αλλαγής όταν πρόκειται για αλλαγή που έχει σχεδιαστεί από τον ΔΟΕΕ, ή αμέσως μόλις συμβεί αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη.
Εάν σύμφωνα με τη σχεδιασθείσα αλλαγή, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ πληροφορούν τον ΔΟΕΕ χωρίς περιττή καθυστέρηση ότι δεν μπορούν να εκτελέσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή εκτελείται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, ή εάν συνέβη αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα ήταν πλέον σύμφωνη με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας ή, γενικότερα, ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφωνόταν πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46.
Εάν οι αλλαγές είναι αποδεκτές, δηλαδή εάν δεν επηρεάζουν τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία της διαχείρισης του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ, ή, εν γένει, τη συμμόρφωση του ΔΟΕΕ προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς περιττή καθυστέρηση για τις αλλαγές αυτές τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
7. Για να διασφαλισθεί συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες του πρώτου εδαφίου σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
8. Για να διασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα μορφότυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για τη διαβίβαση των πληροφοριών σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΕΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ
Άρθρο 34
Προϋποθέσεις για ΔΟΕΕ της ΕΕ οι οποίοι διαχειρίζονται εκτός ΕΕ ΟΕΕ που δεν προωθούνται εμπορικά στα κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εξουσιοδοτημένος ΔΟΕΕ της ΕΕ μπορεί να διαχειρίζεται εκτός ΕΕ ΟΕΕ που δεν προωθούνται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την προϋπόθεση ότι:
α)
ο ΔΟΕΕ πληροί όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας εκτός των άρθρων 21 και 22 όσον αφορά τους εν λόγω ΟΕΕ· και
β)
υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται τουλάχιστον επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
2. Η Επιτροπή εκδίδει με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προκειμένου να σχεδιασθεί κοινό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της σύναψης αυτών των ρυθμίσεων συνεργασίας με τρίτες χώρες.
3. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ διαμορφώνει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των όρων εφαρμογής των μέτρων που εκδίδει η Επιτροπή όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 35
Προϋποθέσεις για την εμπορική προώθηση στην Ένωση, με διαβατήριο, εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ΔΟΕΕ της ΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας εξουσιοδοτημένος ΔΟΕΕ της ΕΕ μπορεί να προωθεί εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές στην Ένωση μερίδια ή μετοχές ΟΕΕ εκτός ΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή του και τροφοδοτικών ΟΕΕ της ΕΕ που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 31 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο από τη στιγμή που πληρούνται οι προϋποθέσεις οι οποίες ορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Ο ΔΟΕΕ πρέπει να συμμορφώνεται προς όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας πλην του κεφαλαίου VI. Επιπλέον τηρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
πρέπει να υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται τουλάχιστον επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 50 παράγραφος 4 που επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
β)
η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ δεν έχει περιληφθεί στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη, από την ΕΟΧΔ·
γ)
η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ έχει υπογράψει συμφωνία με το κράτος μέλος καταγωγής του εξουσιοδοτημένου ΔΟΕΕ και με κάθε άλλο κράτος μέλος όπου σχεδιάζεται να προωθηθούν εμπορικά τα μερίδια ή οι μετοχές του εκτός ΕΕ ΟΕΕ, η οποία συμμορφώνεται πλήρως με τα πρότυπα που ορίζονται στο άρθρο 26 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ σχετικά με το εισόδημα και το κεφάλαιο και εξασφαλίζει αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα, συμπεριλαμβανομένων, εάν υπάρχουν, των πολυμερών φορολογικών συμφωνιών.
Όταν η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους διαφωνεί με την εκτίμηση που έχει γίνει όσον αφορά την εφαρμογή των στοιχείων α) και β) του πρώτου εδαφίου από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να θέσουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
3. Σε περίπτωση που ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μερίδια ή μετοχές του εκτός ΕΕ ΟΕΕ στο κράτος μέλος καταγωγής του, ο ΔΟΕΕ υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του κοινοποίηση σχετικά με κάθε εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο σκοπεύει να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα III.
4. Το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες μετά την παραλαβή πλήρους κοινοποίησης σύμφωνα με την παράγραφο 3, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν το ΔΟΕΕ κατά πόσο μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά στην επικράτειά του τον ΟΕΕ που προσδιορίζεται στην κοινοποίηση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ μπορούν να απαγορεύουν την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν είναι ή δεν θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή, γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται ή δεν θα συμμορφωθεί με την παρούσα οδηγία. Σε περίπτωση θετικής απόφασης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά τον ΟΕΕ στο κράτος μέλος καταγωγής του από την ημερομηνία της σχετικής κοινοποίησης των αρμόδιων αρχών.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ.
5. Σε περίπτωση που ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μερίδια ή μετοχές του εκτός ΕΕ ΟΕΕ σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη διαφορετικά από το κράτος μέλος καταγωγής του, ο ΔΟΕΕ υποβάλλει κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του σε σχέση με κάθε εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο σκοπεύει να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα IV.
6. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ διαβιβάζουν, το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες μετά την ημερομηνία παραλαβής του πλήρους φακέλου κοινοποίησης που εμφαίνεται στην παράγραφο 5, τον εν λόγω πλήρη φάκελο κοινοποίησης στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου σχεδιάζεται να προωθηθεί εμπορικά ο ΟΕΕ. Η διαβίβαση αυτή θα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ είναι και θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία και γενικότερα ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ εσωκλείουν δήλωση ότι ο σχετικός ΔΟΕΕ έχει λάβει άδεια να διαχειρίζεται ΟΕΕ με συγκεκριμένη επενδυτική στρατηγική.
7. Μετά τη διαβίβαση του φακέλου κοινοποίησης οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση τον ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαβίβαση. Ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ στο σχετικό κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ από την ημερομηνία της εν λόγω κοινοποίησης από τις αρμόδιες αρχές.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ.
8. Οι ρυθμίσεις που αναφέρονται στο στοιχείο η) του παραρτήματος IV υπόκεινται στη νομοθεσία και την εποπτεία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
9. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η επιστολή κοινοποίησης του ΔΟΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 5 και η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 6 παρέχονται σε γλώσσα που χρησιμοποιείται συνήθως στον διεθνή χρηματοπιστωτικό τομέα.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η ηλεκτρονική διαβίβαση και κατάθεση των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 6 είναι αποδεκτή από τις αρμόδιες αρχές τους.
10. Σε περίπτωση ουσιώδους αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή 5, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει γραπτώς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση προγραμματισμένης αλλαγής ή αμέσως μόλις συμβεί αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη.
Εάν σε εκτέλεση σχεδιασθείσας αλλαγής, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ πληροφορούν τον ΔΟΕΕ χωρίς περιττή καθυστέρηση ότι δεν μπορούν να εκτελέσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή εκτελείται παρά το πρώτο και δεύτερο εδάφιο ή εάν συνέβη αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα ήταν πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία ή, γενικότερα, ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφωνόταν πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46, μεταξύ άλλων δε, αν χρειαστεί, προχωρούν στη ρητή απαγόρευση της εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ.
Εάν οι αλλαγές είναι αποδεκτές, δηλαδή εάν δεν επηρεάζουν τη σύμφωνη με την παρούσα οδηγία διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ, ή, εν γένει τη συμμόρφωση του ΔΟΕΕ προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για τις αλλαγές αυτές την ΕΑΚΑΑ στο βαθμό που οι αλλαγές αφορούν την παύση της εμπορικής προώθησης ορισμένων ΟΕΕ ή την εμπορική προώθηση πρόσθετων ΟΕΕ και τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής.
11. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) προκειμένου να σχεδιασθεί κοινό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της σύναψης αυτών των ρυθμίσεων συνεργασίας με τρίτες χώρες.
12. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των όρων εφαρμογής των μέτρων που θεσπίζει η Επιτροπή όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α).
13. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων για τον προσδιορισμό του ελάχιστου περιεχομένου των ρυθμίσεων συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές τόσο του κράτους μέλους καταγωγής όσο και του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν επαρκείς πληροφορίες προκειμένου να μπορούν να ασκούν τις εξουσίες εποπτείας και ελέγχου που τους αναθέτει η παρούσα οδηγία.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
14. Προκειμένου να διασφαλισθεί συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων με σκοπό τον προσδιορισμό των διαδικασιών για το συντονισμό και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής και των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095//2010.
15. Σε περίπτωση που αρμόδια αρχή απορρίπτει αίτηση για ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες της παραγράφου 14, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
16. Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών εκτελεστικών κανόνων για τον καθορισμό:
α)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της επιστολής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 3,
β)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της επιστολής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 5,
γ)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της δήλωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 6,
δ)
του μορφοτύπου της διαβίβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 6,
ε)
του μορφοτύπου της γραπτής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 10.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
17. Με την επιφύλαξη του άρθρου 43 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται και προωθούν εμπορικά ΔΟΕΕ προωθούνται εμπορικά μόνο σε επαγγελματίες επενδυτές.
Άρθρο 36
Προϋποθέσεις για την εμπορική προώθηση στα κράτη μέλη χωρίς διαβατήριο εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ΔΟΕΕ της ΕΕ
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 35, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε εξουσιοδοτημένο ΔΟΕΕ της ΕΕ να προωθεί εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές, στην επικράτειά τους, μερίδια ή μετοχές εκτός ΕΕ ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή του και τροφοδοτικών ΟΕΕ της ΕΕ που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 31 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας πλην του άρθρου 21. Οι εν λόγω ΔΟΕΕ εξασφαλίζουν πάντως ότι διορίζονται μία ή περισσότερες οντότητες για την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφοι 7, 8 και 9. Ο ΔΟΕΕ δεν εκτελεί τις λειτουργίες αυτές. Ο ΔΟΕΕ παρέχει στις εποπτικές αρχές του πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα των οντοτήτων οι οποίες είναι αρμόδιες για την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφοι 7, 8 και 9,
β)
υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας με σκοπό την εποπτεία συστημικού κινδύνου και σύμφωνες με τα διεθνή πρότυπα μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία,
γ)
η τρίτη χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ δεν έχει περιληφθεί στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη, από την ΕΟΧΔ.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν αυστηρότερους κανόνες στους ΔΟΕΕ σε σχέση με την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών εκτός ΕΕ ΟΕΕ σε επενδυτές στις επικράτειά τους για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου.
3. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προκειμένου να σχεδιασθεί κοινό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της σύναψης αυτών των ρυθμίσεων συνεργασίας με τρίτες χώρες.
4. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ διαμορφώνει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των όρων εφαρμογής των μέτρων που εκδίδει η Επιτροπή όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 37
Εξουσιοδότηση εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να προωθήσει εμπορικά ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ο ίδιος στην Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 39 ή 40
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ και/ή να προωθήσει εμπορικά ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται ο ίδιος στην Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 39 ή 40 να έχει προηγουμένως λάβει άδεια από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς στο οποίο υπάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις που ορίζονται πιο κάτω.
2. Ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να λάβει άδεια κατά την παράγραφο 1 συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία, πλην του κεφαλαίου VI. Εφόσον και στον βαθμό που η συμμόρφωση προς μια διάταξη της παρούσας οδηγίας δεν συμβιβάζεται με τη συμμόρφωση προς το δίκαιο το οποίο διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και/ή τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά στην Ένωση, ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ δεν έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία, εάν μπορεί να αποδείξει ότι:
α)
είναι αδύνατον να συνδυάσει αυτήν τη συμμόρφωση με τη συμμόρφωση προς μια υποχρεωτική διάταξη του δικαίου που διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και/ή, κατά περίπτωση, τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά στην Ένωση·
β)
το δίκαιο που διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και/ή τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ περιέχει ισοδύναμο κανόνα που έχει τον ίδιο ρυθμιστικό σκοπό και παρέχει το ίδιο επίπεδο προστασίας στους επενδυτές του σχετικού ΟΕΕ· και
γ)
ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και/ή ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ συμμορφώνεται προς τον ισοδύναμο κανόνα που αναφέρεται στο στοιχείο β).
3. Ένας εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να λάβει άδεια κατά την παράγραφο 1, πρέπει να έχει νομικό εκπρόσωπο εγκατεστημένο στο κράτος μέλος αναφοράς του. Ο νομικός εκπρόσωπος είναι το σημείο επαφής του ΔΟΕΕ στην Ένωση και οιαδήποτε επίσημη αλληλογραφία μεταξύ των αρμοδίων αρχών και του ΔΟΕΕ και μεταξύ των επενδυτών της ΕΕ του σχετικού ΟΕΕ και του ΔΟΕΕ, όπως ορίζεται στην παρούσα οδηγία, διενεργείται μέσω αυτού του νομικού εκπροσώπου. Ο νομικός εκπρόσωπος ασκεί τη λειτουργία συμμόρφωσης σχετικά με τη διαχείριση και την εμπορική προώθηση δραστηριοτήτων που επιτελούνται από τον ΔΟΕΕ δυνάμει της παρούσας οδηγίας από κοινού με τον ΔΟΕΕ.
4. Το κράτος μέλος αναφοράς ενός εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ καθορίζεται ως εξής:
α)
Εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να διαχειρισθεί μόνον έναν ΟΕΕ της ΕΕ, ή αρκετούς ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένους στο ίδιο κράτος μέλος και δεν προτίθεται να προωθήσει εμπορικά κανέναν ΟΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 39 ή 40 στην Ένωση, το κράτος μέλος καταγωγής αυτού ή αυτών των ΟΕΕ θεωρείται το κράτος μέλος αναφοράς και οι αρμόδιες αρχές αυτού του κράτους μέλους θα είναι αρμόδιες για τη διαδικασία χορήγησης άδειας και για την εποπτεία του ΔΟΕΕ·
β)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να διαχειρισθεί αρκετούς ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένους σε διαφορετικά κράτη μέλη και δεν προτίθεται να προωθήσει εμπορικά κανέναν ΟΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 39 ή 40 στην Ένωση, το κράτος μέλος αναφοράς θα είναι είτε:
i)
το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένοι οι περισσότεροι ΟΕΕ, ή
ii)
το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η διαχείριση του μεγαλύτερου μέρους των περιουσιακών στοιχείων·
γ)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μόνον έναν ΟΕΕ της ΕΕ σε ένα μόνο κράτος μέλος της Ένωσης, το κράτος μέλος αναφοράς είναι:
i)
εάν ο ΟΕΕ είναι εξουσιοδοτημένος ή έχει την έδρα του σε κράτος μέλος, το κράτος μέλος καταγωγής του ΟΕΕ ή το κράτος μέλος στο οποίο ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά τον ΟΕΕ·
ii)
εάν ο ΟΕΕ δεν είναι εξουσιοδοτημένος ή δεν έχει την έδρα του σε κράτος μέλος, το κράτος μέλος στο οποίο ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά τον ΟΕΕ·
δ)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μόνον έναν εκτός ΕΕ ΟΕΕ σε ένα μόνο κράτος μέλος, το κράτος μέλος αναφοράς θα είναι το εν λόγω κράτος·
ε)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά έναν μόνον ΟΕΕ της ΕΕ αλλά σε διαφορετικά κράτη μέλη, κράτος μέλος αναφοράς είναι:
i)
εάν ο ΟΕΕ είναι εξουσιοδοτημένος ή έχει την έδρα του σε κράτος μέλος, το κράτος μέλος καταγωγής του ΟΕΕ ή ένα από τα κράτη μέλη στα οποία ο ΔΟΕΕ προτίθεται να αναπτύξει ουσιαστική εμπορική προώθηση, ή
ii)
εάν ο ΟΕΕ δεν είναι εξουσιοδοτημένος ή δεν έχει την έδρα του σε κράτος μέλος ένα από τα κράτη μέλη στα οποία ο ΔΟΕΕ προτίθεται να αναπτύξει ουσιαστική εμπορική προώθηση·
στ)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά έναν μόνον εκτός ΕΕ ΟΕΕ, αλλά σε διαφορετικά κράτη μέλη, το κράτος μέλος αναφοράς είναι ένα από εκείνα τα κράτη μέλη·
ζ)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά πλείονες ΟΕΕ της ΕΕ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κράτος μέλος αναφοράς είναι:
i)
στο βαθμό που οι εν λόγω ΟΕΕ έχουν όλοι την έδρα τους ή είναι εξουσιοδοτημένοι στο ίδιο κράτος μέλος, το κράτος μέλος καταγωγής αυτών των ΟΕΕ ή το κράτος μέλος στο οποίο ο ΔΟΕΕ προτίθεται να αναπτύξει ουσιαστική εμπορική προώθηση για τους περισσότερους από αυτούς τους ΟΕΕ,
ii)
στο βαθμό που οι εν λόγω ΟΕΕ έχουν όλοι την έδρα τους ή είναι εξουσιοδοτημένοι στο ίδιο κράτος μέλος, το κράτος μέλος στο οποίο ο ΔΟΕΕ προτίθεται να αναπτύξει ουσιαστική εμπορική προώθηση για τους περισσότερους από αυτούς τους ΟΕΕ·
η)
εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά πλείονες ΟΕΕ της ΕΕ και εκτός ΕΕ ΟΕΕ ή πλείονες εκτός ΕΕ ΟΕΕ στην Ένωση, το κράτος μέλος αναφοράς είναι το κράτος μέλος στο οποίο προτίθεται να αναπτύξει ουσιαστική εμπορική προώθηση για τους περισσότερους από αυτούς τους ΟΕΕ.
Σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στα στοιχεία β), γ) σημείο i), ε), στ) και ζ) σημείο i) του πρώτου εδαφίου, είναι δυνατόν να υπάρχουν πλείονα κράτη μέλη αναφοράς. Στις περιπτώσεις αυτές, τα κράτη μέλη απαιτούν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ χωρίς εμπορική προώθηση αυτών και/ή να προωθήσει εμπορικά ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή του στην Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 39 ή 40 να υποβάλει αίτηση στις αρμόδιες αρχές όλων των κρατών μελών που είναι πιθανά κράτη μέλη αναφοράς σύμφωνα με τα κριτήρια των εν λόγω στοιχείων για να καθορισθεί μεταξύ τους το κράτος μέλος αναφοράς του. Αυτές οι αρμόδιες αρχές αποφασίζουν από κοινού εντός ενός μηνός ποιο θα είναι το κράτος μέλος αναφοράς για αυτόν τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους που ορίζεται ως κράτος μέλος αναφοράς ενημερώνουν σχετικά χωρίς περιττή καθυστέρηση τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ. Εάν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ δεν ενημερώνεται δεόντως για την απόφαση που λαμβάνουν οι σχετικές αρμόδιες αρχές εντός επτά ημερών από την ημερομηνία λήψης της απόφασης ή εάν οι σχετικές αρμόδιες αρχές δεν έχουν λάβει έγκαιρα την απόφαση, μπορεί ο ίδιος να επιλέξει το κράτος μέλος αναφοράς του βασιζόμενος στα ανωτέρω κριτήρια.
Ο ΔΟΕΕ πρέπει να μπορεί να αποδεικνύει την πρόθεσή του να αναπτύξει ουσιαστική εμπορική προώθηση σε οιοδήποτε κράτος μέλος γνωστοποιώντας τη στρατηγική που θα ακολουθήσει για την εμπορική προώθηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους που του υποδεικνύει.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ΟΕΕ της ΕΕ χωρίς εμπορική προώθηση αυτών και/ή να προωθήσει εμπορικά ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 39 ή 40 να υποβάλει αίτηση για χορήγηση άδειας στο κράτος μέλος αναφοράς του.
Οσάκις λαμβάνουν την αίτηση χορήγησης άδειας, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν κατά πόσο ο καθορισμός από τον ΔΟΕΕ όσον αφορά το κράτος μέλος αναφοράς του τηρεί τα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 4. Εάν οι αρμόδιες αρχές θεωρούν ότι δεν τα τηρεί, απορρίπτουν την αίτηση χορήγησης άδειας του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ εξηγώντας τους λόγους της απόρριψης. Εάν οι αρμόδιες αρχές θεωρούν ότι έχουν τηρηθεί τα κριτήρια της παραγράφου 4, κοινοποιούν το γεγονός αυτό στην ΕΑΚΑΑ και ζητούν από την ΕΑΚΑΑ να εκδώσει συμβουλή για την εκτίμηση την οποία διενήργησαν. Στην κοινοποίησή τους προς την ΕΑΚΑΑ, οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στην ΕΑΚΑΑ την αιτιολόγηση από τον ΔΟΕΕ της εκτίμησής του όσον αφορά το κράτος μέλος αναφοράς παράλληλα με πληροφορίες για τη στρατηγική που θα ακολουθήσει ο ΔΟΕΕ για την εμπορική προώθηση.
Εντός ενός μηνός από την παραλαβή της κοινοποίησης που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο, η ΕΑΚΑΑ εκδίδει συμβουλή προς τις σχετικές αρμόδιες αρχές όσον αφορά την εκτίμησή τους για το κράτος μέλος αναφοράς σύμφωνα με τα κριτήρια της παραγράφου 4. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί να εκδώσει αρνητική συμβουλή σε περίπτωση που θεωρεί ότι δεν έχουν τηρηθεί τα κριτήρια της παραγράφου 4.
Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης από την ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο.
Εάν οι αρμόδιες αρχές προτείνουν να χορηγηθεί άδεια σε αντίθεση προς τη συμβουλή της ΕΑΚΑΑ που εμφαίνεται στο τρίτο εδάφιο, ενημερώνουν σχετικά την ΕΑΚΑΑ αναφέροντας τους λόγους. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιοποιεί το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές δεν συμμορφώνονται ή δεν προτίθενται να συμμορφωθούν προς τη συμβουλή της. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί επίσης να αποφασίζει, κατά περίπτωση, να δημοσιοποιεί τους λόγους που προβάλλουν οι αρμόδιες αρχές για να αιτιολογήσουν τη μη συμμόρφωση προς την εν λόγω συμβουλή. Οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν εκ των προτέρων κοινοποίηση για τη δημοσίευση αυτή.
Εάν οι αρμόδιες αρχές προτείνουν να χορηγηθεί άδεια σε αντίθεση προς τη συμβουλή της ΕΑΚΑΑ που εμφαίνεται στο τρίτο εδάφιο και ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μερίδια ή μετοχές του ΟΕΕ που διαχειρίζεται σε κράτη μέλη διαφορετικά από το κράτος μέλος αναφοράς, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν επίσης τις αρμόδιες αρχές των εν λόγω κρατών μελών, αναφέροντας τους λόγους. Κατά περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν επίσης σχετικά τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών καταγωγής των ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ αναφέροντας τους λόγους.
6. Όταν η αρμόδια αρχή κράτους μέλους διαφωνεί με τον καθορισμό του κράτους μέλους αναφοράς από τον ΔΟΕΕ, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
7. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 8, δεν χορηγείται άδεια εκτός εάν πληρούνται οι ακόλουθες πρόσθετες προϋποθέσεις:
α)
το κράτος μέλος αναφοράς υποδεικνύεται από τον ΔΟΕΕ σύμφωνα με τα κριτήρια της παραγράφου 4 και υποστηρίζεται από τη γνωστοποίηση της στρατηγικής που ακολουθείται για την εμπορική προώθηση, οι δε σχετικές αρμόδιες αρχές έχουν εφαρμόσει τη διαδικασία της παραγράφου 5·
β)
ο ΔΟΕΕ έχει ορίσει νομικό εκπρόσωπο εγκατεστημένο στο κράτος μέλος αναφοράς του·
γ)
ο νομικός εκπρόσωπος, από κοινού με τον ίδιο τον ΔΟΕΕ, είναι ο υπεύθυνος επικοινωνίας του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ για τους επενδυτές του σχετικού ΟΕΕ, για την ΕΑΚΑΑ και για τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά τις δραστηριότητες για τις οποίες ο ΔΟΕΕ είναι εξουσιοδοτημένος στην Ένωση και είναι τουλάχιστον επαρκώς εξοπλισμένος για να ασκεί τη λειτουργία συμμόρφωσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
δ)
υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους αναφοράς, των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του σχετικού ΟΕΕ της ΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται τουλάχιστον αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών που να επιτρέπει στις αντίστοιχες αρμόδιες αρχές να εκτελούν τα αντίστοιχα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
ε)
η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ δεν έχει περιληφθεί στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη από την ΕΟΧΔ·
στ)
η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ έχει υπογράψει συμφωνία με το κράτος μέλος αναφοράς, η οποία είναι απολύτως σύμφωνη με τα πρότυπα που ορίζονται στο άρθρο 26 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ σχετικά με το εισόδημα και το κεφάλαιο και εξασφαλίζει αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα, περιλαμβανομένων τυχόν πολυμερών φορολογικών συμφωνιών·
ζ)
η αποτελεσματική άσκηση από τις αρμόδιες αρχές των εποπτικών λειτουργιών τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας δεν απαγορεύεται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις τρίτης χώρας οι οποίες διέπουν τον ΔΟΕΕ ή από περιορισμούς στις εξουσίες εποπτείας και διερεύνησης των εποπτικών αρχών τρίτης χώρας.
Όταν η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους διαφωνεί με την εκτίμηση που έχει γίνει όσον αφορά την εφαρμογή των στοιχείων α) έως ε) και ζ) της παρούσας παραγράφου από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Όταν η αρμόδια αρχή ΟΕΕ της ΕΕ δεν συνάπτει τις απαιτούμενες συμφωνίες συνεργασίας που καθορίζονται στο στοιχείο δ) του πρώτου εδαφίου μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
8. Η εξουσιοδότηση πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙ το οποίο εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 7 συμπληρώνονται από:
i)
αιτιολόγηση από τον ΔΟΕΕ της εκτίμησής του όσον αφορά το κράτος μέλος αναφοράς σύμφωνα με τα κριτήρια της παραγράφου 4 με πληροφορίες για τη στρατηγική εμπορικής προώθησης,
ii)
κατάλογο των διατάξεων εκείνων της οδηγίας για τις οποίες η συμμόρφωση του ΔΟΕΕ είναι αδύνατη καθώς η συμμόρφωση του ΔΟΕΕ με τις εν λόγω διατάξεις είναι, σύμφωνα με ό,τι προβλέπεται στην παράγραφο 2, ασυμβίβαστη με τη συμμόρφωση προς υποχρεωτική διάταξη του δικαίου που διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και/ή, κατά περίπτωση, τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που προωθείται εμπορικά στην Ένωση,
iii)
γραπτά αποδεικτικά στοιχεία βάσει των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που αναπτύσσει η ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με τα οποία το σχετικό δίκαιο τρίτης χώρας προβλέπει ισοδύναμο κανόνα προς τις διατάξεις για τις οποίες η συμμόρφωση είναι αδύνατη, ο οποίος έχει τον ίδιο ρυθμιστικό σκοπό και παρέχει το ίδιο επίπεδο προστασίας στους επενδυτές του σχετικού ΟΕΕ και ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς αυτόν τον ισοδύναμο κανόνα, αυτά δε τα γραπτά στοιχεία συνοδεύονται από νομική γνωμοδότηση σχετικά με την ύπαρξη της σχετικής ασυμβίβαστης διάταξης στο δίκαιο της τρίτης χώρας και περιλαμβάνουν περιγραφή του ρυθμιστικού σκοπού και της φύσης της προστασίας των επενδυτών που επιδιώκουν, και
iv)
το όνομα του νομικού εκπροσώπου του ΔΟΕΕ και το μέρος όπου είναι εγκατεστημένος·
β)
οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 μπορούν να περιορίζονται στον ΟΕΕ της ΕΕ που προτίθεται να διαχειρισθεί ο ΔΟΕΕ, και, κατά περίπτωση, σε εκείνους τους ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ τους οποίους αυτός προτίθεται να προωθήσει εμπορικά στην Ένωση με διαβατήριο·
γ)
το στοιχείο α) της παραγράφου 1 του άρθρου 8 δεν θίγει την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου·
δ)
το στοιχείο ε) της παραγράφου 1 του άρθρου 8 δεν ισχύει·
ε)
το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 8 νοείται ότι συμπεριλαμβάνει αναφορά στις «πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 8 στοιχείο α) του άρθρου 37».
Όταν η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους διαφωνεί με την άδεια που χορηγείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
9. Σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς θεωρούν ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να στηρίζεται στην παράγραφο 2 για να εξαιρεθεί από τη συμμόρφωση προς ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ενημερώνουν σχετικά χωρίς περιττή καθυστέρηση την ΕΑΚΑΑ. Στηρίζουν αυτήν την εκτίμηση στις πληροφορίες που παρέχονται από τον ΔΟΕΕ σύμφωνα με την παράγραφο 8 στοιχείο α) σημεία ii) και iii).
Εντός ενός μηνός από την παραλαβή της κοινοποίησης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η ΕΑΚΑΑ εκδίδει συμβουλή προς τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά την εφαρμογή της εξαίρεσης για συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία που απορρέει από το ασυμβίβαστο σύμφωνα με τα κριτήρια της παραγράφου 2. Η συμβουλή μπορεί ιδίως να εξετάζει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για τέτοια εξαίρεση βάσει των πληροφοριών που παρέχει ο ΔΟΕΕ σύμφωνα με την παράγραφο 8 στοιχείο α) σημεία ii) και iii) και των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για την ισοδυναμία. Η ΕΑΚΑΑ επιδιώκει να διαμορφώσει κοινή ευρωπαϊκή εποπτική νοοτροπία και συνεκτικές εποπτικές πρακτικές και να εξασφαλίσει συνεκτικές προσεγγίσεις μεταξύ των αρμοδίων αρχών σε σχέση με την εφαρμογή αυτής της παραγράφου.
Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης από την ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο.
Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς προτείνουν να χορηγηθεί άδεια σε αντίθεση προς τη συμβουλή της ΕΑΚΑΑ που εμφαίνεται στο δεύτερο εδάφιο ενημερώνουν σχετικά την ΕΑΚΑΑ αναφέροντας τους λόγους. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιοποιεί το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές δεν συμμορφώνονται ή δεν προτίθενται να συμμορφωθούν προς την εν λόγω συμβουλή. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί επίσης να αποφασίζει, κατά περίπτωση, να δημοσιοποιεί τους λόγους που προβάλλουν οι αρμόδιες αρχές για να αιτιολογήσουν τη μη συμμόρφωση προς την εν λόγω συμβουλή. Οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές λαμβάνουν εκ των προτέρων κοινοποίηση για τη δημοσίευση αυτή.
Εάν οι αρμόδιες αρχές προτείνουν να χορηγηθεί άδεια σε αντίθεση προς τη συμβουλή της ΕΑΚΑΑ που εμφαίνεται στο δεύτερο εδάφιο και ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μερίδια ή μετοχές του ΟΕΕ που διαχειρίζεται στην επικράτεια διαφορετικών κρατών μελών από το κράτος μέλος αναφοράς, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν επίσης τις αρμόδιες αρχές των εν λόγω κρατών μελών, αναφέροντας τους λόγους.
Όταν η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους διαφωνεί με την εκτίμηση που έχει γίνει όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
10. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν χωρίς περιττή καθυστέρηση την ΕΑΚΑΑ σχετικά με την έκβαση της αρχικής διεργασίας χορήγησης άδειας, σχετικά με οιεσδήποτε αλλαγές στην αδειοδότηση του ΔΟΕΕ και οιαδήποτε ανάκληση της άδειας.
Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ σχετικά με τις αιτήσεις χορήγησης άδειας που απορρίπτουν, παρέχοντας στοιχεία για τον ΔΟΕΕ που ζητεί την άδεια και τους λόγους της απόρριψης. Η ΕΑΚΑΑ τηρεί κεντρικό μητρώο των στοιχείων αυτών το οποίο βρίσκεται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών, κατόπιν αιτήσεως. Οι αρμόδιες αρχές χειρίζονται τις πληροφορίες αυτές ως απόρρητες.
11. Η απόφαση του κράτους μέλους αναφοράς δεν επηρεάζεται από την περαιτέρω επιχειρηματική δραστηριότητα του ΔΟΕΕ στην Ένωση. Ωστόσο εάν ο ΔΟΕΕ μεταβάλλει τη στρατηγική που ακολουθεί στην εμπορική προώθηση εντός δύο ετών από την αρχική εξουσιοδότηση και η μεταβολή αυτή θα επηρέαζε τον καθορισμό του κράτους μέλους αναφοράς εάν η μεταβληθείσα στρατηγική εμπορικής προώθησης ήταν η αρχική στρατηγική εμπορικής προώθησης, ο ΔΟΕΕ κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές του αρχικού κράτους μέλους αναφοράς την αλλαγή αυτή πριν την εκτελέσει και υποδεικνύει το κράτος μέλος αναφοράς του σύμφωνα με τα κριτήρια της παραγράφου 4 και βάσει της νέας στρατηγικής. Ο ΔΟΕΕ θα αιτιολογήσει την εκτίμησή του γνωστοποιώντας τη νέα στρατηγική εμπορικής προώθησης στο αρχικό κράτος μέλος αναφοράς του. Ταυτόχρονα ο ΔΟΕΕ θα παράσχει πληροφορίες σχετικά με το ποιος θα είναι ο νομικός εκπρόσωπός του μετά την αλλαγή, συμπεριλαμβάνοντας το όνομά του και το μέρος όπου είναι εγκατεστημένος. Ο νομικός εκπρόσωπος πρέπει να είναι εγκατεστημένος στο νέο κράτος μέλος αναφοράς.
Το αρχικό κράτος μέλος αναφοράς εκτιμά κατά πόσο ο καθορισμός του ΔΟΕΕ σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του στοιχείου α) είναι σωστός και κοινοποιεί στην ΕΑΚΑΑ την αξιολόγησή τους. Η ΕΑΚΑΑ εκδίδει συμβουλή για την εκτίμηση που διενήργησαν οι αρμόδιες αρχές. Στην κοινοποίησή τους προς την ΕΑΚΑΑ οι αρμόδιες αρχές παρέχουν την αιτιολόγηση από τον ΔΟΕΕ της εκτίμησής του όσον αφορά το κράτος μέλος αναφοράς παράλληλα με πληροφορίες για τη νέα στρατηγική που θα ακολουθήσει ο ΔΟΕΕ για την εμπορική προώθηση.
Εντός ενός μηνός από την παραλαβή της κοινοποίησης που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο, η ΕΑΚΑΑ διατυπώνει συμβουλή προς τις σχετικές αρμόδιες αρχές όσον αφορά την εκτίμησή τους. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί να εκδώσει αρνητική συμβουλήσε περίπτωση που θεωρεί ότι δεν έχουν τηρηθεί τα κριτήρια της παραγράφου 4.
Μετά την παραλαβή της συμβουλής της ΕΑΚΑΑ, οι αρμόδιες αρχές του αρχικού κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, τον αρχικό νομικό εκπρόσωπό του και την ΕΑΚΑΑ για την απόφασή τους.
Εάν οι αρμόδιες αρχές του αρχικού κράτους μέλους αναφοράς συμφωνούν με την εκτίμηση που διενήργησε ο ΔΟΕΕ, θα ενημερώσουν τότε και τις αρμόδιες αρχές του νέου κράτους μέλους αναφοράς για την αλλαγή. Το αρχικό κράτος μέλος αναφοράς διαβιβάζει χωρίς περιττή καθυστέρηση αντίγραφο του φακέλου αδειοδότησης και εποπτείας του ΔΟΕΕ στο νέο κράτος μέλος αναφοράς. Από τη διαβίβαση του φακέλου αδειοδότησης και εποπτείας, οι αρμόδιες αρχές του νέου κράτους μέλους αναφοράς θα είναι αρμόδιες για τη διαδικασία αδειοδότησης και για την εποπτεία του ΔΟΕΕ.
Εάν η τελική εκτίμηση των αρμοδίων αρχών είναι αντίθετη προς τη συμβουλή της ΕΑΚΑΑ που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο:
α)
οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν σχετικά την ΕΑΚΑΑ αναφέροντας τους λόγους. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιοποιεί το γεγονός ότι μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται ή δεν προτίθεται να συμμορφωθεί προς τη συμβουλή της. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί επίσης να αποφασίζει, κατά περίπτωση, να δημοσιοποιεί τους λόγους που προβάλλουν οι αρμόδιες αρχές για να αιτιολογήσουν τη μη συμμόρφωση προς την εν λόγω συμβουλευτική γνώμη. Οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές λαμβάνουν εκ των προτέρων κοινοποίηση για τη δημοσίευση αυτή·
β)
εάν ο ΔΟΕΕ προωθεί εμπορικά μερίδια ή μετοχές των ΟΕΕ που αυτός διαχειρίζεται σε άλλα κράτη μέλη από το αρχικό κράτος μέλος αναφοράς, οι αρμόδιες αρχές του αρχικού κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν επίσης σχετικά τις αρμόδιες αρχές των εν λόγω κρατών μελών, αναφέροντας τους λόγους. Κατά περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν επίσης σχετικά τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών καταγωγής των ΟΕΕ που διαχειρίζεται ο ΔΟΕΕ αναφέροντας τους λόγους.
12. Εάν, από την πραγματική ροή της ανάπτυξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας του ΔΟΕΕ στην Ένωση, εντός δύο ετών από την αδειοδότησή του, προκύπτει ότι η στρατηγική εμπορικής προώθησης, όπως παρουσιάσθηκε από τον ΔΟΕΕ τη στιγμή της αδειοδότησής του, δεν ακολουθήθηκε ή ότι ο ΔΟΕΕ προέβη σε ψευδείς δηλώσεις σχετικά με αυτήν ή ότι ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται προς την παράγραφο 11 όταν μεταβάλλει τη στρατηγική εμπορικής προώθησης, οι αρμόδιες αρχές του αρχικού κράτους μέλους αναφοράς ζητούν από τον ΔΟΕΕ να υποδείξει το σωστό κράτος μέλος αναφοράς βάσει της πραγματικής στρατηγικής εμπορικής προώθησης. Η διαδικασία που διατυπώνεται στην παράγραφο 11 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών. Εάν ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται προς το αίτημα των αρμοδίων αρχών, αυτές ανακαλούν την άδεια που χορήγησαν.
Εάν ο ΔΟΕΕ μεταβάλλει τη στρατηγική εμπορικής προώθησης μετά την περίοδο που ορίζεται στην παράγραφο 11 και επιθυμεί να αλλάξει το κράτος μέλος αναφοράς του βάσει της νέας στρατηγική εμπορικής προώθησης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να υποβάλει αίτηση για αλλαγή του κράτους μέλους αναφοράς του στις αρμόδιες αρχές του αρχικού κράτους μέλους αναφοράς. Η διαδικασία που διατυπώνεται στην παράγραφο 11 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών.
Όταν η αρμόδια αρχή κράτους μέλους διαφωνεί με τη διενεργηθείσα εκτίμηση για τον καθορισμό του κράτους μέλους αναφοράς της παραγράφου 11 ή της παρούσας παραγράφου, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
13. Οιεσδήποτε διαφορές ανακύψουν μεταξύ των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ και του ίδιου του ΔΟΕΕ διευθετούνται σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους αναφοράς και υπόκεινται στη δικαιοδοσία του.
Οιεσδήποτε διαφορές μεταξύ του ΔΟΕΕ ή του ΟΕΕ και των επενδυτών της ΕΕ του σχετικού ΟΕΕ διευθετούνται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους αναφοράς και υπόκεινται στη δικαιοδοσία του.
14. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με σκοπό να προσδιορισθεί η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουν τα πιθανά κράτη μέλη αναφοράς κατά τον καθορισμό του κράτους μέλους αναφοράς μεταξύ τους σύμφωνα με την παράγραφο 4 δεύτερο εδάφιο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 2.
15. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 7 στοιχείο δ) προκειμένου να σχεδιασθεί κοινό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της σύναψης αυτών των ρυθμίσεων συνεργασίας με τρίτες χώρες.
16. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των όρων εφαρμογής των μέτρων που εκδίδει η Επιτροπή όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 7 στοιχείο δ).
17. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων για τον προσδιορισμό του ελάχιστου περιεχομένου των ρυθμίσεων συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 7 στοιχείο δ) ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς και οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν επαρκείς πληροφορίες προκειμένου να μπορούν να ασκούν τις εξουσίες εποπτείας και ελέγχου που τους αναθέτει η παρούσα οδηγία.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
18. Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων με σκοπό τον προσδιορισμό των διαδικασιών για το συντονισμό και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους αναφοράς και των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
19. Σε περίπτωση που αρμόδια αρχή απορρίπτει αίτηση για ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με όσα διατυπώνονται στους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες της παραγράφου 17, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
20. Σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, η ΕΑΚΑΑ προάγει αποτελεσματική διμερή και πολυμερή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους αναφοράς του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών υποδοχής του σχετικού ΔΟΕΕ, τηρώντας πλήρως τις ισχύουσες διατάξεις για την εμπιστευτικότητα και την προστασία των δεδομένων που προβλέπει η συναφής νομοθεσία της Ένωσης.
21. Σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, η ΕΑΚΑΑ διαδραματίζει γενικό συντονιστικό ρόλο μεταξύ των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους αναφοράς του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών υποδοχής του σχετικού ΔΟΕΕ. Ειδικότερα, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να:
α)
διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών·
β)
καθορίζει το πεδίο των πληροφοριών τις οποίες η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αναφοράς θα πρέπει μα παρέχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής·
γ)
λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα σε περίπτωση εξελίξεων που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη λειτουργία των χρηματοοικονομικών αγορών προκειμένου να διευκολυνθεί ο συντονισμός δράσεων που αναλαμβάνουν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αναφοράς και οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής σε σχέση με εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ.
22. Προκειμένου να διασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει το μορφότυπο και το περιεχόμενο της αίτησης που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 12.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
23. Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων για τα ακόλουθα:
α)
τον τρόπο με τον οποίο ο ΔΟΕΕ θα πρέπει να συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις που ορίζονται στην παρούσα οδηγία, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΔΟΕΕ είναι εγκατεστημένος σε τρίτη χώρα και ειδικότερα την παρουσίαση των πληροφοριών που απαιτούνται στα άρθρα 22 έως 24·
β)
τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η νομοθεσία η οποία διέπει τον εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ή τον εκτός ΕΕ ΟΕΕ θεωρείται ότι περιέχει ισοδύναμο κανόνα που έχει τον ίδιο ρυθμιστικό σκοπό και παρέχει το ίδιο επίπεδο προστασίας στους σχετικούς επενδυτές.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 38
Αξιολόγηση από ομοτίμους της αδειοδότησης και της εποπτείας εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ
1. Η ΕΑΚΑΑ πραγματοποιεί, σε ετήσια βάση, ανάλυση με αξιολόγηση από ομοτίμους των εποπτικών δραστηριοτήτων των αρμόδιων αρχών σε σχέση με την αδειοδότηση και την εποπτεία των εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ δυνάμει της εφαρμογής των άρθρων 37, 39, 40 και 41, για την περαιτέρω βελτίωση της συνέπειας στα αποτελέσματα των εποπτικών ελέγχων σύμφωνα με το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
2. Έως τις 22 Ιουλίου 2013, η ΕΑΚΑΑ αναπτύσσει μεθόδους που θα επιτρέπουν την αντικειμενική εκτίμηση και σύγκριση μεταξύ των αρχών που εξετάζονται.
3. Ειδικότερα, η ανάλυση με αξιολόγηση από ομοτίμους περιλαμβάνει εκτίμηση:
α)
του βαθμού σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών που επιτυγχάνεται στην αδειοδότηση και εποπτεία του εκτός ΕΕ του ΔΟΕΕ·
β)
του βαθμού στον οποίο η εποπτική πρακτική επιτυγχάνει τους στόχους που ορίζονται στην παρούσα οδηγία·
γ)
της αποτελεσματικότητας και του βαθμού σύγκλισης που επιτυγχάνεται όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και των εκτελεστικών μέτρων της των κανονιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναπτύσσει η ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, περιλαμβανομένων των διοικητικών μέτρων και κυρώσεων που επιβάλλονται κατά των εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ όταν δεν συμμορφώνονται προς την παρούσα οδηγία.
4. Βάσει των συμπερασμάτων της αξιολόγησης από ομοτίμους, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, με σκοπό την καθιέρωση συνεπών, αποδοτικών και αποτελεσματικών εποπτικών πρακτικών των εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ.
5. Οι αρμόδιες αρχές καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συμμορφωθούν με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις.
6. Εντός δύο μηνών από την έκδοση κατευθυντήριας γραμμής ή σύστασης, κάθε αρμόδια αρχή επιβεβαιώνει κατά πόσο συμμορφώνεται ή προτίθεται να συμμορφωθεί προς την εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση. Σε περίπτωση που αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται ή δεν προτίθεται να συμμορφωθεί, ενημερώνει την ΕΑΚΑΑ εκθέτοντας τους λόγους της.
7. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιοποιεί το γεγονός ότι μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται ή δεν προτίθεται να συμμορφωθεί προς την εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση. ΕΑΚΑΑ μπορεί επίσης να αποφασίζει, κατά περίπτωση, να δημοσιοποιεί τους λόγους που προβάλλει αρμόδια αρχή για να αιτιολογήσει τη μη συμμόρφωση προς την εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση. Η αρμόδια αρχή λαμβάνει εκ των προτέρων κοινοποίηση για τη δημοσίευση αυτή.
8. Στην έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 [ΕΑΚΑΑ], η ΕΑΚΑΑ ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή για τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το παρόν άρθρο, αναφέροντας ποιες αρμόδιες αρχές δεν συμμορφώθηκαν με αυτές και εκθέτοντας τον τρόπο με τον οποίο η ΕΑΚΑΑ προτίθεται να εξασφαλίσει ότι οι εν λόγω αρμόδιες αρχές θα συμμορφώνονται στο μέλλον προς τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις της.
9. Η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη αυτές τις εκθέσεις κατά την ανασκόπηση της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με το άρθρο 69 και οιαδήποτε μεταγενέστερη αξιολόγηση διενεργηθεί.
10. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιοποιεί τις βέλτιστες πρακτικές που μπορούν να προσδιοριστούν μέσω των αξιολογήσεων από ομοτίμους. Επιπλέον, όλα τα άλλα αποτελέσματα των ομότιμων αξιολογήσεων μπορούν να δημοσιοποιούνται, υπό την προϋπόθεση ότι η αρμόδια αρχή η οποία έχει αποτελέσει το αντικείμενο της ομότιμης αξιολόγησης συμφωνεί προς τούτο.
Άρθρο 39
Προϋποθέσεις για την εμπορική προώθηση στην Ένωση, με διαβατήριο, ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεόντως εγκεκριμένοι εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ μπορούν να προωθούν εμπορικά, με διαβατήριο, σε επαγγελματίες επενδυτές στην Ένωση, μερίδια ή μετοχές του ΟΕΕ της ΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται, μόλις πληρωθούν οι προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται στο παρόν άρθρο.
2. Σε περίπτωση που ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μερίδια ή μετοχές του ΟΕΕ της ΕΕ στο κράτος μέλος αναφοράς του, ο ΔΟΕΕ υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του κοινοποίηση σχετικά με κάθε ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο προτίθεται να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα III.
3. Το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες μετά την παραλαβή πλήρους κοινοποίησης σύμφωνα με την παράγραφο 2, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν τον ΔΟΕΕ κατά πόσο μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά στην επικράτειά του τον ΟΕΕ που προσδιορίζεται στην κοινοποίηση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ μπορούν να απαγορεύουν την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν είναι ή δεν θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή, γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται ή δεν θα συμμορφωθεί με την παρούσα οδηγία. Σε περίπτωση θετικής απόφασης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά τον ΟΕΕ στο κράτος μέλος αναφοράς του από την ημερομηνία κοινοποίησης από τις αρμόδιες αρχές προς τον σκοπό αυτόν.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ και τις αρμόδιες αρχές του ΟΕΕ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος αναφοράς του ΔΟΕΕ.
4. Σε περίπτωση που ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά μερίδια ή μετοχές του ΟΕΕ της ΕΕ σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος αναφοράς του, ο ΔΟΕΕ υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του κοινοποίηση σχετικά με κάθε ΟΕΕ της ΕΕ τον οποίο προτίθεται να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα IV.
5. Το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής του πλήρους φακέλου της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς διαβιβάζουν τον φάκελο αυτό στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου σχεδιάζεται να προωθηθούν εμπορικά οι μετοχές και τα μερίδια του ΟΕΕ. Η διαβίβαση αυτή μπορεί να πραγματοποιείται μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ είναι και θα συνεχίσει να είναι σύμφωνη την παρούσα οδηγία και ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ εσωκλείουν δήλωση ότι ο σχετικός ΔΟΕΕ έχει λάβει άδεια να διαχειρίζεται ΟΕΕ με συγκεκριμένη επενδυτική στρατηγική.
6. Μετά τη διαβίβαση του φακέλου κοινοποίησης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση τον ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαβίβαση. Ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ στο σχετικό κράτος μέλος ή τα σχετικά κράτη μέλη υποδοχής του ΔΟΕΕ από την ημερομηνία της εν λόγω κοινοποίησης.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ και τις αρμόδιες αρχές του ΟΕΕ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος ή τα σχετικά κράτη μέλη υποδοχής του ΔΟΕΕ.
7. Οι ρυθμίσεις στις οποίες αναφέρεται το στοιχείο η) του παραρτήματος IV υπόκεινται στο δίκαιο και την εποπτεία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
8. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η επιστολή κοινοποίησης του ΔΟΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 4 και η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 5 παρέχονται σε γλώσσα που χρησιμοποιείται συνήθως στον διεθνή χρηματοπιστωτικό τομέα.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η ηλεκτρονική διαβίβαση και κατάθεση των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 6 είναι αποδεκτή από τις αρμόδιες αρχές τους.
9. Σε περίπτωση ουσιώδους αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και/ή 4, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει γραπτώς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση της αλλαγής που έχει σχεδιασθεί ή αμέσως μόλις συμβεί αλλαγή που δεν ήταν προγραμματισμένη.
Εάν σύμφωνα με τη σχεδιασθείσα αλλαγή, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ πληροφορούν τον ΔΟΕΕ, χωρίς περιττή καθυστέρηση, ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή εκτελείται παρά τα ανωτέρω, ή εάν συνέβη κάποιο απρογραμμάτιστο γεγονός που προκαλεί αλλαγή ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή, γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46, μεταξύ άλλων δε, αν χρειασθεί, προχωρούν στη ρητή απαγόρευση της εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ.
Εάν οι αλλαγές είναι αποδεκτές, δηλαδή εάν δεν επηρεάζουν τη σύμφωνη με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ, ή, εν γένει τη συμμόρφωση του ΔΟΕΕ προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για τις αλλαγές αυτές την ΕΑΚΑΑ στο βαθμό που οι αλλαγές αφορούν την παύση της εμπορικής προώθησης ορισμένων ΟΕΕ ή την εμπορική προώθηση πρόσθετων ΟΕΕ και, και κατά περίπτωση, τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής.
10. Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών εκτελεστικών κανόνων για τον καθορισμό:
α)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της επιστολής κοινοποίησης που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 4,
β)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της δήλωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 5,
γ)
του μορφοτύπου της διαβίβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 5, και
δ)
του μορφοτύπου της γραπτής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 9.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
11. Με την επιφύλαξη του άρθρου 43 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται και προωθούν εμπορικά ΔΟΕΕ προωθούνται εμπορικά μόνο σε επαγγελματίες επενδυτές.
Άρθρο 40
Προϋποθέσεις για την εμπορική προώθηση στην Ένωση, με διαβατήριο, εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζεται εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεόντως εγκεκριμένοι εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ μπορούν να προωθούν εμπορικά, με διαβατήριο, σε επαγγελματίες επενδυτές στην Ένωση, μερίδια ή μετοχές εκτός ΕΕ ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται, από τη στιγμή που πληρούνται οι προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται στο παρόν άρθρο.
2. Επιπροσθέτως των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας για τους ΔΟΕΕ εντός της ΕΕ, για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
να υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους αναφοράς και της εποπτικής αρχής της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται τουλάχιστον επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
β)
η τρίτη χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ να μην έχει περιληφθεί στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη από την ΕΟΧΔ·
γ)
η τρίτη χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ έχει υπογράψει συμφωνία με το κράτος μέλος αναφοράς και με κάθε άλλο κράτος μέλος όπου σχεδιάζεται να προωθηθούν εμπορικά τα μερίδια ή οι μετοχές του εκτός ΕΕ ΟΕΕ, η οποία συμμορφώνεται πλήρως με τα πρότυπα που ορίζονται στο άρθρο 26 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ σχετικά με το εισόδημα και το κεφάλαιο και εξασφαλίζει αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα, συμπεριλαμβανομένων των πολυμερών φορολογικών συμφωνιών.
Όταν η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους διαφωνεί με την εκτίμηση που έχει γίνει όσον αφορά την εφαρμογή των στοιχείων α) και β) του πρώτου εδαφίου από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να θέσουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
3. Ο ΔΟΕΕ καταθέτει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του κοινοποίηση σχετικά με κάθε εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο σκοπεύει να προωθήσει εμπορικά στο κράτος μέλος αναφοράς του.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα III.
4. Το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες μετά την παραλαβή πλήρους κοινοποίησης σύμφωνα με την παράγραφο 3, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν τον ΔΟΕΕ κατά πόσο μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά στην επικράτειά του τον ΟΕΕ που προσδιορίζεται στην κοινοποίηση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ μπορούν να απαγορεύουν την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν είναι ή δεν θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή, γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται ή δεν θα συμμορφωθεί με την παρούσα οδηγία. Σε περίπτωση θετικής απόφασης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να προωθεί εμπορικά τον ΟΕΕ στο κράτος μέλος αναφοράς του από την ημερομηνία κοινοποίησης από τις αρμόδιες αρχές προς τον σκοπό αυτόν.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος αναφοράς του ΔΟΕΕ.
5. Εάν ο ΔΟΕΕ προτίθεται να προωθήσει εμπορικά τις μετοχές ή τα μερίδια του εκτός ΕΕ ΟΕΕ και σε κράτη μέλη άλλα από το κράτος μέλος αναφοράς του, ο ΔΟΕΕ υποβάλλει κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του σε σχέση με κάθε εκτός ΕΕ ΟΕΕ τον οποίο σκοπεύει να προωθήσει εμπορικά.
Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα έγγραφα και τις πληροφορίες, όπως ορίζονται στο παράρτημα IV.
6. Το αργότερο 20 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής του πλήρους φακέλου της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 5, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς διαβιβάζουν τον φάκελο αυτό στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου σχεδιάζεται να προωθηθούν εμπορικά οι μετοχές και τα μερίδια του ΟΕΕ. Η διαβίβαση αυτή θα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ είναι και θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία και γενικότερα ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ εσωκλείουν δήλωση ότι ο σχετικός ΔΟΕΕ έχει λάβει άδεια να διαχειρίζεται ΟΕΕ με συγκεκριμένη επενδυτική στρατηγική.
7. Μετά τη διαβίβαση του φακέλου κοινοποίησης οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση τον ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαβίβαση. Ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ στο σχετικό κράτος μέλος ή τα σχετικά κράτη μέλη υποδοχής του ΔΟΕΕ από την ημερομηνία της εν λόγω κοινοποίησης.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών του ΟΕΕ στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ.
8. Οι ρυθμίσεις που αναφέρονται στο στοιχείο η) του παραρτήματος IV υπόκεινται στο δίκαιο και την εποπτεία των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ, αν τα εν λόγω κράτη μέλη είναι άλλα από το κράτος μέλος αναφοράς.
9. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η επιστολή κοινοποίησης του ΔΟΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 5 και η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 6, παρέχονται σε γλώσσα που χρησιμοποιείται συνήθως στον διεθνή χρηματοπιστωτικό τομέα.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η ηλεκτρονική διαβίβαση και κατάθεση των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 6 είναι αποδεκτή από τις αρμόδιες αρχές τους.
10. Σε περίπτωση ουσιώδους αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή 5, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει γραπτώς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση της αλλαγής που έχει σχεδιασθεί από τον ΔΟΕΕ, ή αμέσως μετά την υλοποίηση της αλλαγής όταν η αλλαγή οφείλεται σε απρογραμμάτιστα γεγονότα.
Εάν σύμφωνα με τη σχεδιασθείσα αλλαγή, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ πληροφορούν τον ΔΟΕΕ χωρίς περιττή καθυστέρηση ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή εκτελείται παρά το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, ή εάν συνέβη κάποιο απρογραμμάτιστο γεγονός που προκαλεί αλλαγή ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη την παρούσα οδηγία, ή, άλλως πως ο ΔΟΕΕ δεν συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46, μεταξύ άλλων δε, αν χρειασθεί, προχωρούν στη ρητή απαγόρευση της εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ.
Εάν οι αλλαγές είναι αποδεκτές, δηλαδή εάν δεν επηρεάζουν τη σύμφωνη με την παρούσα οδηγία διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ, ή, εν γένει τη συμμόρφωση του ΔΟΕΕ προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για τις αλλαγές αυτές την ΕΑΚΑΑ στο βαθμό που οι αλλαγές αφορούν την παύση της εμπορικής προώθησης ορισμένων ΟΕΕ ή την εμπορική προώθηση πρόσθετων ΟΕΕ και, και κατά περίπτωση, τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής.
11. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) προκειμένου να σχεδιασθεί κοινό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της σύναψης αυτών των ρυθμίσεων συνεργασίας με τρίτες χώρες.
12. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των όρων εφαρμογής των μέτρων που θεσπίζει η Επιτροπή όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α).
13. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων για τον προσδιορισμό του ελάχιστου περιεχομένου των ρυθμίσεων συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς και οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν επαρκείς πληροφορίες προκειμένου να μπορούν να ασκούν τις εξουσίες εποπτείας και ελέγχου που τους αναθέτει η παρούσα οδηγία.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
14. Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων με σκοπό τον προσδιορισμό των διαδικασιών για το συντονισμό και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους αναφοράς και των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους κανονιστικούς τεχνικούς κανόνες του πρώτου εδαφίου σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
15. Σε περίπτωση που αρμόδια αρχή απορρίπτει αίτηση για ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με όσα διατυπώνονται στα κανονιστικά τεχνικά πρότυπα της παραγράφου 14, οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
16. Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών εκτελεστικών κανόνων για τον καθορισμό:
α)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της επιστολής κοινοποίησης που αναφέρεται στις παραγράφους 3 και 5,
β)
του μορφοτύπου και του περιεχομένου του υποδείγματος της δήλωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 6,
γ)
του μορφοτύπου της διαβίβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 6, και
δ)
του μορφοτύπου της γραπτής κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 10.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
17. Με την επιφύλαξη του άρθρου 43 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται και προωθούν εμπορικά ΔΟΕΕ προωθούνται εμπορικά μόνο σε επαγγελματίες επενδυτές.
Άρθρο 41
Όροι για τη διαχείριση ΟΕΕ εγκατεστημένων σε κράτη μέλη άλλα από το κράτος μέλος αναφοράς εκτός ΕΕ ΟΕΕ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που είναι εγκεκριμένοι μπορούν να διαχειρίζονται ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένους σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος αναφοράς, είτε άμεσα είτε μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος, υπό τον όρο ότι ο ΔΟΕΕ είναι εγκεκριμένος για τη διαχείριση ΟΕΕ του συγκεκριμένου τύπου.
2. Κάθε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ο οποίος προτίθεται να διαχειριστεί ΟΕΕ της ΕΕ εγκατεστημένο σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος αναφοράς του για πρώτη φορά κοινοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του:
α)
το κράτος μέλος στο οποίο σκοπεύει να διαχειριστεί τον ΟΕΕ άμεσα ή να ιδρύσει υποκατάστημα,
β)
πρόγραμμα δραστηριοτήτων στο οποίο δηλώνονται συγκεκριμένα οι υπηρεσίες τις οποίες σκοπεύει να παρέχει και στο οποίο προσδιορίζονται οι ΔΟΕΕ τους οποίους σκοπεύει να διαχειρίζεται.
3. Σε περίπτωση που ο ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ σκοπεύει να ιδρύσει υποκατάστημα παρέχει, πέρα από τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2, τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
την οργανωτική δομή του υποκαταστήματος,
β)
τη διεύθυνση στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ από την οποία μπορούν να ζητηθούν έγγραφα,
γ)
τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας των προσώπων που είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση του υποκαταστήματος.
4. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς διαβιβάζουν, μέσα σε ένα μήνα από την ημερομηνία παραλαβής της πλήρους τεκμηρίωσης σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή μέσα σε δύο μήνες από την παραλαβή της πλήρους τεκμηρίωσης σύμφωνα με την παράγραφο 3, στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ την εν λόγω πλήρη τεκμηρίωση. Η διαβίβαση αυτή πραγματοποιείται μόνον εάν η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ είναι και θα είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία και ο ΔΟΕΕ συμμορφώνεται προς την παρούσα οδηγία.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς εσωκλείουν δήλωση ότι έχουν χορηγήσει άδεια στον εν λόγω ΔΟΕΕ.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν αμέσως τον ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαβίβαση. Αφού παραλάβει την κοινοποίηση διαβίβασης, ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς ενημερώνουν επίσης την ΕΑΚΑΑ ότι ο ΔΟΕΕ μπορεί να αρχίσει την εμπορική προώθηση του ΟΕΕ στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ.
5. Το κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ δεν επιβάλλει καμία επιπλέον απαίτηση στους ενδιαφερόμενους ΔΟΕΕ όσον αφορά τα ζητήματα τα οποία εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία.
6. Σε περίπτωση αλλαγής σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και, κατά περίπτωση, την παράγραφο 3, ο ΔΟΕΕ ενημερώνει γραπτώς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του σχετικά με την εν λόγω αλλαγή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την υλοποίηση της αλλαγής που έχει σχεδιαστεί από τον ΔΟΕΕ, ή αμέσως μετά την υλοποίηση της αλλαγής όταν η αλλαγή οφείλεται σε απρογραμμάτιστα γεγονότα.
Εάν σύμφωνα με τη σχεδιασθείσα αλλαγή, η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς πληροφορούν τον ΔΟΕΕ, χωρίς περιττή καθυστέρηση, ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την αλλαγή.
Εάν η σχεδιασθείσα αλλαγή πραγματοποιηθεί παρά το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, ή εάν συνέβη κάποιο απρογραμμάτιστο γεγονός που προκαλεί αλλαγή ως απόρροια της οποίας η διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ δεν θα είναι πλέον σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, ή, γενικότερα ο ΔΟΕΕ δεν θα συμμορφώνεται πλέον προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ λαμβάνουν όλα τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 46, συμπεριλαμβανομένης, εν ανάγκη, της ρητής απαγόρευσης εμπορίας του ΟΕΕ.
Εάν οι αλλαγές είναι αποδεκτές, δηλαδή εάν δεν επηρεάζουν τη σύμφωνη με την παρούσα οδηγία διαχείριση του ΟΕΕ από τον ΔΟΕΕ, ή τη συμμόρφωση του ΔΟΕΕ προς την παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ενημερώνουν χωρίς περιττή καθυστέρηση για τις αλλαγές αυτές τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών υποδοχής του ΔΟΕΕ, μεταξύ άλλων δε, αν χρειασθεί, προχωρούν στη ρητή απαγόρευση της εμπορικής προώθησης του ΟΕΕ.
7. Για να διασφαλισθεί η συνεπής εναρμόνιση του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τα σχέδια κανονιστικών τεχνικών κανόνων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
8. Για να διασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα μορφότυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για τη διαβίβαση των πληροφοριών σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 42
Προϋποθέσεις για την εμπορική προώθηση στα κράτη μέλη, χωρίς διαβατήριο, ΟΕΕ υπό τη διαχείριση εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ
1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 37, 39 και 40, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ να προωθούν εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές, αποκλειστικά στην επικράτειά τους, μερίδια ή μετοχές ΟΕΕ που τελούν υπό τη διαχείρισή τους σύμφωνα με τις κατωτέρω προϋποθέσεις τουλάχιστον:
α)
συμμόρφωση προς τα άρθρα 22, 23 και 24 για κάθε εκτός ΕΕ ΟΕΕ που προωθεί εμπορικά ο ΔΟΕΕ σύμφωνα με το παρόν άρθρο και τα άρθρα 26 έως 30, αν ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά από αυτόν σύμφωνα με το παρόν άρθρο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 26 παράγραφος 1. Οι αρμόδιες αρχές και οι επενδυτές ΟΕΕ που αναφέρονται σε αυτά τα άρθρα λογίζονται εκείνοι των κρατών μελών στα οποία προωθούνται εμπορικά οι ΟΕΕ·
β)
για τους σκοπούς της εποπτείας των συστημικών κινδύνων και σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας, μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών όπου προωθούνται εμπορικά οι ΟΕΕ, εφόσον συντρέχει τέτοια περίπτωση, των αρμόδιων αρχών του σχετικού συγκεκριμένου ΟΕΕ της ΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής ανταλλαγή πληροφοριών που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές των σχετικών κρατών μελών να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
γ)
η τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ δεν συμπεριλαμβάνεται στις μη συνεργάσιμες χώρες και εδάφη από την ΕΟΧΔ.
Όταν η αρμόδια αρχή ΟΕΕ της ΕΕ δεν συνάπτει την απαιτούμενη ρύθμιση συνεργασίας όπως ορίζεται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου υπάρχει πρόθεση να προωθηθεί εμπορικά ο ΟΕΕ μπορούν να θέσουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν αυστηρότερους κανόνες στους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ σε σχέση με την εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών ΟΕΕ σε επενδυτές στις επικράτειά τους για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου.
3. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προκειμένου να σχεδιασθεί κοινό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της σύναψης αυτών των ρυθμίσεων συνεργασίας με τρίτες χώρες.
4. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ διαμορφώνει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των όρων εφαρμογής των μέτρων που εκδίδει η Επιτροπή όσον αφορά τις ρυθμίσεις συνεργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΤΟ ΕΥΡΥ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ
Άρθρο 43
Εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ στο ευρύ επενδυτικό κοινό
1. Με την επιφύλαξη άλλων πράξεων του δικαίου της Ένωσης, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στους ΔΟΕΕ να προωθούν εμπορικά στο ευρύ επενδυτικό κοινό στην επικράτειά τους μερίδια ή μετοχές των ΟΕΕ που διαχειρίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, ανεξαρτήτως του εάν οι ΟΕΕ προωθούνται εμπορικά σε εγχώρια ή διασυνοριακή βάση ή εάν είναι ΟΕΕ της ΕΕ ή δεν είναι ΟΕΕ της ΕΕ.
Στις περιπτώσεις αυτές τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν αυστηρότερες απαιτήσεις στους ΔΟΕΕ ή τους ΟΕΕ από τις ισχύουσες για τους ΟΕΕ που προωθούνται εμπορικά σε επαγγελματίες επενδυτές στην επικράτειά τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Ωστόσο τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβάλλουν αυστηρότερες ή επιπρόσθετες απαιτήσεις στους ΟΕΕ της ΕΕ που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος και προωθούνται εμπορικά σε διασυνοριακή βάση από εκείνες που επιβάλλουν στους ΟΕΕ που προωθούνται εμπορικά σε εγχώρια βάση.
2. Τα κράτη μέλη τα οποία επιτρέπουν την εμπορική προώθηση ΟΕΕ στο ευρύ επενδυτικό κοινό στην επικράτειά τους, έως τις 22 Ιουλίου 2014, ενημερώνουν την Επιτροπή και την ΕΑΚΑΑ, σχετικά με:
α)
τους τύπους των ΟΕΕ που μπορούν να προωθήσουν εμπορικά οι ΔΟΕΕ στο ευρύ επενδυτικό κοινό στην επικράτειά τους,
β)
κάθε επιπρόσθετη απαίτηση που επιβάλλει το κράτος μέλος για την εμπορική προώθηση ΟΕΕ στο ευρύ επενδυτικό κοινό στην επικράτειά του.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν επίσης την Επιτροπή και την ΕΑΚΑΑ σχετικά με κάθε μεταγενέστερη αλλαγή όσον αφορά το πρώτο εδάφιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ
ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Ορισμός, εξουσίες και διαδικασίες προσφυγής
Άρθρο 44
Ορισμός των αρμόδιων αρχών
Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές οι οποίες πρόκειται να εκτελούν τα καθήκοντα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.
Ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ και την Επιτροπή σχετικά και καθορίζουν τον ενδεχόμενο καταμερισμό των αρμοδιοτήτων.
Οι αρμόδιες αρχές είναι δημόσιες αρχές.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές τους να καταρτίσουν κατάλληλες μεθόδους για να παρακολουθούν κατά πόσον οι ΔΟΕΕ συμμορφώνονται με τις κατά την παρούσα οδηγία υποχρεώσεις τους, βάσει των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΚΑΑ.
Άρθρο 45
Ευθύνη των αρμοδίων αρχών στα κράτη μέλη
1. Την προληπτική εποπτεία ενός ΔΟΕΕ ασκούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, ανεξαρτήτως του εάν ο ΔΟΕΕ διαχειρίζεται και/ή προωθεί εμπορικά ΟΕΕ σε άλλο κράτος μέλος, με την επιφύλαξη των διατάξεων εκείνων της παρούσας οδηγίας που αναθέτουν την ευθύνη εποπτείας στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής.
2. Η εποπτεία της συμμόρφωσης του ΔΟΕΕ προς τα άρθρα 12 και 14 ανατίθεται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ, εφόσον ο ΔΟΕΕ διαχειρίζεται και/ή προωθεί εμπορικά ΟΕΕ μέσω υποκαταστήματος στο εν λόγω κράτος μέλος.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής των ΔΟΕΕ δύνανται να απαιτούν από ΔΟΕΕ ο οποίος διαχειρίζεται ή προωθεί εμπορικά ΟΕΕ στο έδαφός του, ανεξαρτήτως του εάν αυτό πραγματοποιείται μέσω υποκαταστήματος, να παρέχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες για την εποπτεία της συμμόρφωσης του ΔΟΕΕ προς τους κανόνες που εφαρμόζονται σε αυτούς για τους οποίους ευθύνονται οι εν λόγω αρμόδιες αρχές.
Οι απαιτήσεις αυτές δεν είναι αυστηρότερες από εκείνες τις οποίες το κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ επιβάλλει σε ΔΟΕΕ για τον οποίο αυτό είναι το κράτος μέλος καταγωγής για τον έλεγχο της συμμόρφωσής τους με τους ίδιους κανόνες.
4. Όταν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ βεβαιώνουν ότι ΔΟΕΕ ο οποίος διαχειρίζεται και προωθεί εμπορικά ΟΕΕ στην επικράτειά τους, ανεξαρτήτως του εάν αυτό πραγματοποιείται μέσω υποκαταστήματος, έχει παραβεί έναν από τους κανόνες σε σχέση με τον οποίο είναι υπεύθυνοι για την εποπτεία της συμμόρφωσης, οι εν λόγω αρχές απαιτούν από το συγκεκριμένο ΔΟΕΕ να παύσει την παράβαση και να ενημερώσει σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής.
5. Εάν ο ΔΟΕΕ αρνηθεί να παράσχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του τις πληροφορίες που εμπίπτουν στο πεδίο ευθύνης τους ή δεν λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να παύσει την παράβαση που αναφέρεται στην παράγραφο 4, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ το συντομότερο δυνατόν:
α)
λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι ο ΔΟΕΕ θα παράσχει τις πληροφορίες που ζητούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή θα παύσει την παράβαση που αναφέρεται στην παράγραφο 4·
β)
ζητούν τις απαραίτητες πληροφορίες από τις σχετικές αρχές εποπτείας τρίτων χωρών.
Η φύση των μέτρων κατά το στοιχείο α) ανακοινώνεται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ.
6. Εάν, παρά τη λήψη των μέτρων από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ σύμφωνα με την παράγραφο 5 ή λόγω ανεπάρκειας των μέτρων αυτών ή μη εφαρμογής τους στο υπόψη κράτος μέλος, ο ΔΟΕΕ εξακολουθεί να αρνείται να παράσχει τις πληροφορίες που ζητούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή να παραβαίνει τις νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις του κράτους μέλους υποδοχής, που αναφέρονται στην ίδια παράγραφο, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ μπορούν, αφού ειδοποιήσουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, να λάβουν τα ενδεδειγμένα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που ορίζονται στα άρθρα 46 και 48, για την πρόληψη ή τον κολασμό νέων παραβάσεων και, εφόσον είναι αναγκαίο, την απαγόρευση στον εν λόγω ΔΟΕΕ να πραγματοποιήσει περαιτέρω συναλλαγές στο κράτος μέλος υποδοχής του. Όταν η λειτουργία που ασκείται στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ συνίσταται στη διαχείριση ΟΕΕ, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτήσει από τον ΔΟΕΕ να παύσει τη διαχείριση αυτών των ΟΕΕ.
7. Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής ενός ΔΟΕΕ έχουν συγκεκριμένους και εξακριβώσιμους λόγους να πιστεύουν ότι ο ΔΟΕΕ παραβαίνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τους κανόνες σε σχέση με τους οποίους δεν είναι υπεύθυνοι για την εποπτεία της συμμόρφωσης, αναφέρουν τις διαπιστώσεις τους στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, οι οποίες λαμβάνουν τα δέοντα μέτρα και, μεταξύ άλλων, ζητούν, εάν χρειάζεται, πρόσθετες πληροφορίες από τις σχετικές αρχές εποπτείας τρίτων χωρών.
8. Εάν, παρά τη λήψη των μέτρων από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ ή λόγω ανεπάρκειας των μέτρων αυτών ή επειδή το κράτος μέλος καταγωγής του ΔΟΕΕ δεν προβαίνει σε ενέργειες εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, ο ΔΟΕΕ εμμένει σε ενέργειες που είναι σαφώς επιζήμιες για τα συμφέροντα των επενδυτών του σχετικού ΟΕΕ, τη χρηματοοικονομική σταθερότητα ή την ακεραιότητα της αγοράς στο κράτος μέλος υποδοχής του ΔΟΕΕ, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του ΔΟΕΕ μπορούν, αφού ενημερώσουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ, να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα που χρειάζονται για την προστασία των επενδυτών του σχετικού ΟΕΕ, της χρηματοοικονομικής σταθερότητας ή της ακεραιότητας της αγοράς στο κράτος μέλος υποδοχής, περιλαμβανομένης της δυνατότητας να απαγορεύεται στον ΔΟΕΕ να προωθεί περαιτέρω στην αγορά τα μερίδια ή τις μετοχές του σχετικού ΟΕΕ εντός του κράτους μέλους υποδοχής.
9. Η διαδικασία που ορίζεται στις παραγράφους 7 και 8 εφαρμόζεται επίσης στην περίπτωση κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής έχουν συγκεκριμένους και εξακριβώσιμους λόγους να διαφωνούν με την αδειοδότηση ενός εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ από το κράτος μέλος αναφοράς.
10. Όταν οι σχετικές αρμόδιες αρχές διαφωνούν με οιοδήποτε από τα μέτρα έχει λάβει η αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις παραγράφους 4 έως 9, μπορούν να θέσουν το θέμα υπόψη της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
11. Κατά περίπτωση, η ΕΑΚΑΑ διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις και τη σύναψη των ρυθμίσεων συνεργασίας που απαιτούνται από την παρούσα οδηγία μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών και των εποπτικών αρχών τρίτων χωρών.
Άρθρο 46
Εξουσίες αρμόδιων αρχών
1. Στις αρμόδιες αρχές παρέχονται όλες οι εξουσίες εποπτείας και διερεύνησης που είναι απαραίτητες για την άσκηση των λειτουργιών τους. Οι εν λόγω εξουσίες ασκούνται με τους ακόλουθους τρόπους:
α)
άμεσα,
β)
σε συνεργασία με άλλες αρχές,
γ)
υπό την ευθύνη τους, αλλά με ανάθεση σε οντότητες στις οποίες έχουν μεταβιβαστεί καθήκοντα,
δ)
κατόπιν αιτήσεως στις αρμόδιες δικαστικές αρχές.
2. Οι αρμόδιες αρχές έχουν τις ακόλουθες εξουσίες:
α)
να έχουν πρόσβαση σε οποιοδήποτε έγγραφο υπό οποιαδήποτε μορφή και να λαμβάνουν αντίγραφό του,
β)
να ζητούν πληροφορίες από οποιοδήποτε πρόσωπο σε σχέση με τις δραστηριότητες του ΔΟΕΕ ή του ΟΕΕ και, εάν είναι απαραίτητο, να καλούν και να ανακρίνουν οποιοδήποτε πρόσωπο για τη συγκέντρωση πληροφοριών,
γ)
να διενεργούν επιτόπιους ελέγχους με ή χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση,
δ)
να απαιτούν κάθε υπάρχουσα καταγραφή τηλεφωνικής συνδιάλεξης ή ανταλλαγής δεδομένων,
ε)
να απαιτούν τη διακοπή κάθε πρακτικής που είναι αντίθετη με τις διατάξεις που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας,
στ)
να ζητούν τη δέσμευση ή την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων,
ζ)
να ζητούν την προσωρινή απαγόρευση άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας,
η)
να απαιτούν την παροχή πληροφοριών από τους εγκεκριμένους ΔΟΕΕ, τους θεματοφύλακες ή τους ελεγκτές,
θ)
να λαμβάνουν κάθε μέτρο που μπορεί να εξασφαλίσει ότι οι ΔΟΕΕ ή οι θεματοφύλακες θα συνεχίσουν να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας που εφαρμόζονται σε αυτούς,
ι)
να απαιτούν την αναστολή της έκδοσης, της εξαγοράς ή της εξόφλησης των μεριδίων, προς το συμφέρον των μεριδιούχων ή του κοινού,
ια)
να ανακαλούν την άδεια που έχει χορηγηθεί σε ΔΟΕΕ ή θεματοφύλακα.
ιβ)
να ζητούν την άσκηση ποινικής δίωξης,
ιγ)
να επιτρέπουν σε ορκωτούς λογιστές ή εμπειρογνώμονες να διενεργούν εξακριβώσεις ή έρευνες.
3. Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αναφοράς θεωρεί ότι ένας εγκεκριμένος εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ παραβαίνει τις υποχρεώσεις του δυνάμει της παρούσας οδηγίας, ενημερώνει την ΕΑΚΑΑ, με λεπτομερή αιτιολόγηση το συντομότερο δυνατόν.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές να διαθέτουν τις απαραίτητες εξουσίες για να λάβουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία των αγορών στις περιπτώσεις που οι δραστηριότητες ενός ή περισσότερων ΟΕΕ στην αγορά όσον αφορά ένα χρηματοοικονομικό μέσο θα εξέθεταν σε κίνδυνο την ομαλή λειτουργία της εν λόγω αγοράς.
Άρθρο 47
Εξουσίες και αρμοδιότητες της ΕΑΚΑΑ
1. Η ΕΑΚΑΑ καθορίζει και επανεξετάζει τακτικά τις κατευθυντήριες γραμμές για τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σε ό,τι αφορά την άσκηση των αδειοδοτικών εξουσιών τους και τις υποχρεώσεις των αρμοδίων αρχών δυνάμει της παρούσας οδηγίας για την υποβολή εκθέσεων.
Η ΕΑΚΑΑ έχει επιπλέον τις απαραίτητες εξουσίες, περιλαμβανομένων εκείνων που απαριθμούνται στο άρθρο 48 παράγραφος 3, για να επιτελεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται από την παρούσα οδηγία.
2. Η υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου ισχύει για όλα τα πρόσωπα που εργάζονται ή εργάσθηκαν για την ΕΑΚΑΑ, καθώς και για τις αρμόδιες αρχές ή για οιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο οποίο η ΕΑΚΑΑ έχει αναθέσει καθήκοντα, περιλαμβανομένων των επιθεωρητών και των εμπειρογνωμόνων που προσλαμβάνονται από την ΕΑΚΑΑ. Οι πληροφορίες που διέπονται από το επαγγελματικό απόρρητο δεν κοινοποιούνται σε άλλο πρόσωπο ή αρχή, εκτός εάν η εν λόγω κοινοποίηση απαιτείται στο πλαίσιο νομικών διαδικασιών.
3. Όλες οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας μεταξύ της ΕΑΚΑΑ, των αρμόδιων αρχών, της ΕΑΤ, της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29), και του ΕΣΣΚ θεωρούνται εμπιστευτικές, εκτός εάν η ΕΑΚΑΑ ή η οικεία αρμόδια αρχή ή άλλη αρχή ή φορέας δηλώνει κατά την εν λόγω επικοινωνία ότι αυτές οι πληροφορίες δύνανται να κοινοποιούνται ή όταν η εν λόγω κοινοποίηση απαιτείται για λόγους νομικών διαδικασιών.
4. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, η ΕΑΚΑΑ μπορεί, εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις της παραγράφου 5, να ζητεί από την αρμόδια αρχή ή αρμόδιες αρχές να λαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:
α)
να απαγορεύουν την εμπορική προώθηση στην Ένωση μεριδίων ή μετοχών ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζεται εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ ή εκτός ΕΕ ΟΕΕ τους οποίους διαχειρίζεται ΔΟΕΕ της ΕΕ χωρίς την άδεια που απαιτείται στο άρθρο 37 ή χωρίς την κοινοποίηση που απαιτείται στα άρθρα 35, 39 και 40 ή χωρίς να έχουν την προς τούτο άδεια από τα σχετικά κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 42·
β)
να επιβάλλουν περιορισμούς σε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαχείριση του ΟΕΕ σε περίπτωση υπέρμετρης συγκέντρωσης κινδύνου σε συγκεκριμένη αγορά σε διασυνοριακή βάση·
γ)
να επιβάλλουν περιορισμούς σε εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ σχετικά με τη διαχείριση ΟΕΕ σε περιπτώσεις που οι δραστηριότητές του αποτελούν σημαντική πηγή κινδύνου αντισυμβαλλομένων για ένα πιστωτικό ίδρυμα ή άλλο συστημικώς σχετικό ίδρυμα.
5. Η ΕΑΚΑΑ μπορεί να λάβει απόφαση δυνάμει της παραγράφου 4 και με την επιφύλαξη των απαιτήσεων της παραγράφου 6, εάν πληρούνται αμφότερες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υφίσταται ουσιαστική απειλή που προέρχεται ή επιδεινώνεται από τις αντίστοιχες δραστηριότητες του ΔΟΕΕ για την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα της χρηματοοικονομικής αγοράς ή για τη σταθερότητα του συνόλου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση και υπάρχουν διασυνοριακές επιπτώσεις· και
β)
η σχετική αρμόδια αρχή ή οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση της απειλής ή τα μέτρα που έχουν ληφθεί δεν αντιμετωπίζουν επαρκώς την απειλή.
6. Τα μέτρα που λαμβάνει η αρμόδια αρχή ή οι αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 4 πρέπει:
α)
να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την απειλή για την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα της χρηματοοικονομικής αγοράς ή τη σταθερότητα του συνόλου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση ή να βελτιώνουν σημαντικά την ικανότητα των αρμόδιων αρχών να παρακολουθούν την απειλή·
β)
να μη δημιουργούν κίνδυνο καταχρηστικής επιλογής του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας·
γ)
να μην έχουν αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των χρηματοοικονομικών αγορών, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της ρευστότητας στις αγορές αυτές ή τη δημιουργία αβεβαιότητας για τους φορείς της αγοράς, που είναι δυσανάλογες σε σχέση με τα οφέλη των μέτρων.
7. Πριν ζητήσει από την αρμόδια αρχή να λάβει ή να ανανεώσει οιοδήποτε μέτρο ορίζεται στην παράγραφο 4, η ΕΑΚΑΑ διεξάγει διαβουλεύσεις, εφόσον ενδείκνυται, με την ΕΕΣΚ και άλλες σχετικές αρχές.
8. Η ΕΑΚΑΑ κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ και των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών υποδοχής του σχετικού εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ την απόφαση να ζητήσει από την αρμόδια αρχή ή τις αρμόδιες αρχές να επιβάλλουν ή να ανανεώσουν οιοδήποτε μέτρο αναφέρεται στην παράγραφο 4. Η ειδοποίηση προσδιορίζει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τον ΔΟΕΕ και τις δραστηριότητες για τις οποίες ισχύουν τα μέτρα και τη διάρκειά τους·
β)
τους λόγους για τους οποίους η ΕΑΚΑΑ είναι της γνώμης ότι είναι αναγκαία η επιβολή των μέτρων σύμφωνα με τις ανωτέρω προϋποθέσεις και απαιτήσεις του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των αποδεικτικών στοιχείων που ενισχύουν τους λόγους αυτούς.
9. Η ΕΑΚΑΑ επανεξετάζει τα μέτρα που επιβάλλει η αρμόδια αρχή ή οι αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 4 σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα και τουλάχιστον κάθε τρεις μήνες. Εάν ένα μέτρο δεν ανανεωθεί μετά την περίοδο τριών μηνών, λήγει αυτόματα. Οι παράγραφοι 5 έως 8 εφαρμόζονται στην ανανέωση των μέτρων.
10. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναφοράς του σχετικού εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ μπορεί να ζητήσει από την ΕΑΚΑΑ να επανεξετάσει την απόφασή της. Εφαρμόζεται η διαδικασία που διατυπώνεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 48
Διοικητικές κυρώσεις
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες για τα μέτρα και τις κυρώσεις που επιβάλλονται στις παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλισθεί η επιβολή της εφαρμογής τους. Με την επιφύλαξη των διαδικασιών ανάκλησης αδείας ή του δικαιώματος των κρατών μελών για επιβολή ποινικών κυρώσεων, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο, τη λήψη των κατάλληλων διοικητικών μέτρων ή την επιβολή διοικητικών κυρώσεων έναντι των υπεύθυνων προσώπων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις που έχουν θεσπιστεί κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω μέτρα είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά.
2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι οι αρμόδιες αρχές μπορούν να δημοσιοποιούν οποιαδήποτε μέτρα ή κυρώσεις επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων που θεσπίζονται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, εκτός εάν η δημοσιοποίηση αυτή ενδέχεται να διαταράξει σοβαρά τις χρηματοοικονομικές αγορές, να βλάψει τα συμφέροντα των επενδυτών ή να προκαλέσει δυσανάλογη ζημία στα ενδιαφερόμενα μέρη.
3. Η ΕΑΚΑΑ συντάσσει ετήσια έκθεση για την εφαρμογή των διοικητικών μέτρων και την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παραβιάσεων των διατάξεων που θεσπίζονται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στα διάφορα κράτη μέλη. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στην ΕΑΚΑΑ τις απαιτούμενες για το σκοπό αυτό πληροφορίες.
Άρθρο 49
Δικαίωμα προσφυγής
1. Οι αρμόδιες αρχές αιτιολογούν εγγράφως κάθε απόφαση με την οποία απορρίπτουν αίτηση χορήγησης αδείας ή αποσύρουν άδεια ΔΟΕΕ για διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ, ή κάθε αρνητική απόφαση που λαμβάνεται κατ’ εφαρμογή των μέτρων που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και τις ανακοινώνουν στους αιτούντες.
2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κάθε απόφαση η οποία λαμβάνεται δυνάμει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία είναι ορθά αιτιολογημένη και υπόκειται στο δικαίωμα δικαστικής προσφυγής.
Το εν λόγω δικαίωμα δικαστικής προσφυγής ισχύει επίσης στις περιπτώσεις που, αναφορικά με μια αίτηση για χορήγηση αδείας με την οποία παρέχονται όλες οι απαιτούμενες πληροφορίες, δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση εντός έξι μηνών από την υποβολή της εν λόγω αίτησης.
ΤΜΗΜΑ 2
Συνεργασία μεταξύ των διαφόρων αρμόδιων αρχών
Άρθρο 50
Υποχρέωση συνεργασίας
1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών συνεργάζονται μεταξύ τους και με την ΕΑΚΑΑ και το ΕΣΣΚ όποτε αυτό είναι απαραίτητο για την εκπλήρωση των καθηκόντων βάσει της παρούσας οδηγίας ή την άσκηση των εξουσιών τους βάσει της παρούσας οδηγίας ή βάσει του εθνικού δικαίου.
2. Τα κράτη μέλη διευκολύνουν τη συνεργασία που προβλέπεται στο παρόν τμήμα.
3. Οι αρμόδιες αρχές ασκούν τις εξουσίες τους για το σκοπό της συνεργασίας, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η διερευνώμενη συμπεριφορά δεν συνιστά παράβαση κανενός ισχύοντος κανονισμού στο οικείο κράτος μέλος.
4. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αμέσως παρέχουν αμοιβαία και στην ΕΑΚΑΑ τις απαιτούμενες πληροφορίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής διαβιβάζουν αντίγραφο των σχετικών ρυθμίσεων συνεργασίας που συνήψαν σύμφωνα με τα άρθρα 35, 37, και/ή 40 στα κράτη μέλη υποδοχής του σχετικού ΔΟΕΕ. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στους εφαρμοστέους κανονιστικούς κανόνες στα άρθρα 35 παράγραφος 14, 37 παράγραφος 17 ή 40 παράγραφος 14, διαβιβάζουν τις πληροφορίες που λαμβάνουν από τις εποπτικές αρχές τρίτων χωρών όσον αφορά τον ΔΟΕΕ, ή κατά περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφοι 6 ή 7, στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής του σχετικού ΔΟΕΕ.
Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής θεωρεί ότι το περιεχόμενο της ρύθμισης συνεργασίας που συνήφθη από το κράτος μέλος καταγωγής του σχετικού ΔΟΕΕ σύμφωνα με τα άρθρα 35, 37, και/ή 40 δεν συμμορφώνεται προς όσα απαιτούνται σε εκτέλεση των εφαρμοστέων κανονιστικών τεχνικών κανόνων, οι σχετικές αρμόδιες αρχές μπορούν να θέσουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
5. Εάν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους έχουν συγκεκριμένους και εξακριβώσιμους λόγους να υποπτεύονται ότι πράξεις αντίθετες προς την παρούσα οδηγία διαπράττονται ή έχουν διαπραχθεί από έναν ΔΟΕΕ που δεν υπόκειται στην εποπτεία των εν λόγω αρμοδίων αρχών, απευθύνουν σχετική κοινοποίηση στην ΕΑΚΑΑ και στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής του εν λόγω ΔΟΕΕ με το λεπτομερέστερο δυνατό τρόπο. Οι αρμόδιες αρχές του άλλου κράτους μέλους λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα, ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ και τις αρμόδιες αρχές που διαβίβασαν την πληροφορία για το αποτέλεσμα των μέτρων και, εάν είναι δυνατόν, για τις κυριότερες ενδιάμεσες εξελίξεις. Η παρούσα παράγραφος ισχύει υπό την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων της αρμόδιας αρχής που διαβίβασε την πληροφορία.
6. Για να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών κανόνων προκειμένου να καθοριστούν οι προϋποθέσεις εφαρμογής όσον αφορά τις διαδικασίες για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμοδίων αρχών και μεταξύ των αρμοδίων αρχών και της ΕΑΚΑΑ.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 51
Διαβίβαση και διατήρηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Όσον αφορά τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μεταξύ αρμοδίων αρχών, οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν την οδηγία 95/46/ΕΚ. Όσον αφορά τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την ΕΑΚΑΑ στις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους ή τρίτης χώρας, η ΕΑΚΑΑ συμμορφώνεται προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
2. Τα δεδομένα διατηρούνται για μέγιστη περίοδο πέντε ετών.
Άρθρο 52
Κοινοποίηση πληροφοριών σε τρίτες χώρες
1. Η αρμόδια αρχή κράτους μέλους μπορεί να διαβιβάζει σε τρίτη χώρα δεδομένα και την ανάλυση δεδομένων, κατά περίπτωση, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 25 ή 26 της οδηγίας 95/46/ΕΚ και εφόσον η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους πεισθεί ότι η διαβίβαση είναι αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Η τρίτη χώρα δεν πρέπει να διαβιβάζει τα δεδομένα σε άλλη τρίτη χώρα χωρίς τη ρητή γραπτή άδεια των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους.
2. Η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους γνωστοποιεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από μια αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους σε μια εποπτική αρχή τρίτης χώρας μόνο εάν η αρμόδια αρχή του σχετικού κράτους μέλους διαθέτει ρητή συμφωνία της αρμόδιας αρχής που έχει διαβιβάσει τις πληροφορίες και, κατά περίπτωση, αν οι πληροφορίες γνωστοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους η εν λόγω αρμόδια αρχή έδωσε τη σύμφωνη γνώμη της.
Άρθρο 53
Ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις δυνητικές συστημικές συνέπειες της δραστηριότητας των ΔΟΕΕ
1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη χορήγηση αδείας και/ή την εποπτεία των ΔΟΕΕ δυνάμει της παρούσας οδηγίας κοινοποιούν πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών, στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι σκόπιμο για την παρακολούθηση και την ανταπόκριση στις δυνητικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων μεμονωμένων ΔΟΕΕ ή των ΔΟΕΕ συλλογικά για τη σταθερότητα των συστημικά σχετικών χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και την ομαλή λειτουργία των αγορών στις οποίες δραστηριοποιούνται οι ΔΟΕΕ. Ενημερώνονται επίσης η ΕΑΚΑΑ και το ΕΣΣΚ, οι οποίες διαβιβάζουν τις εν λόγω πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών.
2. Υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, οι συγκεντρωτικές πληροφορίες που αφορούν τις δραστηριότητες του ΔΟΕΕ υπό την ευθύνη τους, κοινοποιούνται από τις αρμόδιες αρχές του ΔΟΕΕ στην ΕΑΚΑΑ και στο ΕΣΣΚ.
3. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν το περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται σύμφωνα με την παράγραφο 1.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των τρόπων και της συχνότητας των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 2.
Άρθρο 54
Συνεργασία σε εποπτικές δραστηριότητες
1. Οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους μπορούν να ζητούν τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών ενός άλλου κράτους μέλους σε μια εποπτική δραστηριότητα ή για μια επιτόπια εξακρίβωση ή σε μια έρευνα στην επικράτεια του τελευταίου, στο πλαίσιο των εξουσιών τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
Σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν αίτημα σχετικά με επιτόπια εξακρίβωση ή έρευνα, τότε πραγματοποιούν ένα από τα ακόλουθα:
α)
προβαίνει η ίδια στη ζητούμενη εξακρίβωση ή έρευνα·
β)
επιτρέπει στην αιτούσα αρχή να πραγματοποιήσει η ίδια την εξακρίβωση ή έρευνα·
γ)
επιτρέπει σε ορκωτό λογιστή ή εμπειρογνώμονα να προβεί στην εξακρίβωση ή έρευνα.
2. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους το οποίο έχει ζητήσει συνεργασία μπορεί να ζητήσει να συνδράμουν τα στελέχη του προσωπικού της το προσωπικό που διενεργεί την εξακρίβωση ή έρευνα. Ωστόσο, η εξακρίβωση ή έρευνα, τίθεται υπό τον πλήρη έλεγχο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διενεργείται.
Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διενεργείται η εξακρίβωση ή έρευνα μπορεί να ζητήσει να συνδράμουν τα στελέχη του προσωπικού της το προσωπικό που διενεργεί την εξακρίβωση ή έρευνα.
3. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να αρνηθούν να ανταλλάξουν πληροφορίες ή να ενεργήσουν κατόπιν αιτήματος για συνεργασία σε μια έρευνα ή επιτόπια εξακρίβωση, μόνο εάν:
α)
μια έρευνα, επιτόπια εξακρίβωση ή ανταλλαγή πληροφοριών ενδέχεται να επηρεάσει δυσμενώς την εθνική κυριαρχία, την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση,
β)
έχει ήδη κινηθεί δικαστική διαδικασία για τις ίδιες ενέργειες και κατά των ιδίων προσώπων ενώπιον των αρχών του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση,
γ)
έχει ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση αναφορικά με τα ίδια άτομα και τις ίδιες ενέργειες.
Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τις αιτούσες αρμόδιες αρχές σχετικά με κάθε απόφαση που λαμβάνεται δυνάμει του πρώτου εδαφίου, αιτιολογώντας σχετικά.
4. Για να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να καταρτίζει σχέδια τεχνικών εκτελεστικών κανόνων προκειμένου να θεσπίσει κοινές διαδικασίες για τη συνεργασία των αρμοδίων αρχών όσον αφορά τη διενέργεια επιτόπιων επαληθεύσεων και ερευνών.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 55
Διευθέτηση διαφορών
Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ αρμόδιων αρχών των κρατών μελών σχετικά με εκτίμηση, δράση ή παράλειψη μιας από τις αρμόδιες αρχές σε τομείς στους οποίους η παρούσα οδηγία απαιτεί συνεργασία ή συντονισμό μεταξύ αρμοδίων αρχών από πλείονα κράτη μέλη, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να φέρουν το θέμα ενώπιον της ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ X
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 56
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Οι εξουσίες να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπεται στα άρθρα 3, 4, 9, 12, 14 έως 25, 34 έως 37, 40, 42, 53, 67 και 68 ανατίθενται στην Επιτροπή για περίοδο τεσσάρων ετών από τις 21 Ιουλίου 2011. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των τεσσάρων ετών. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της αυτής διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 57.
2. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή κοινοποιεί την εν λόγω πράξη ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Οι εξουσίες για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθενται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα 57 και 58.
Άρθρο 57
Ανάκληση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στα άρθρα 3, 4, 9, 12, 14 έως 25, 34 έως 37, 40, 42, 53, 67 και 68 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που κίνησε εσωτερική διαδικασία για να αποφασίσει εάν πρόκειται να ανακαλέσει την ανάθεση εξουσίας, καταβάλλει προσπάθειες να ενημερώνει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή, εντός ευλόγου προθεσμίας πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας την ανατεθείσα εξουσία που ενδέχεται να αποτελέσει αντικείμενο ανάκλησης καθώς και τους τυχόν λόγους της ανάκλησης.
3. Η απόφαση ανάκλησης θέτει τέλος στην εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Τίθεται αμέσως σε ισχύ ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 58
Διατύπωση αντιρρήσεων για κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να αντιταχθούν στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός περιόδου τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
2. Εάν κατά τη λήξη της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο διατυπώσει αντιρρήσεις στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται στις διατάξεις της.
Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη μπορεί να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε εφαρμογή πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής εάν κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν προτίθενται να εκφράσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν είτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις έναντι της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η πράξη αυτή δεν τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ το θεσμικό όργανο που προβάλλει αντίρρηση δηλώνει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.
Άρθρο 59
Εκτελεστικά μέτρα
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών που συστάθηκε με την απόφαση 2001/528/ΕΚ της Επιτροπής (30). Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά τη έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 60
Κοινοποίηση των παρεκκλίσεων
Όταν κράτος μέλος χρησιμοποιεί παρέκκλιση ή επιλογή που προβλέπεται στα άρθρα 6, 9, 21, 22, 28 και 43 και στο άρθρο 61 παράγραφος 5 της παρούσας οδηγίας, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή καθώς και για οιαδήποτε μεταγενέστερη αλλαγή. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες με ιστοσελίδα ή με άλλο ευπρόσιτο τρόπο.
Άρθρο 61
Μεταβατικές διατάξεις
1. Ο ΔΟΕΕ που επιτελεί δραστηριότητες δυνάμει της παρούσας οδηγίας πριν από τις 22 Ιουλίου 2013 λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωση προς την εθνική νομοθεσία που απορρέουν από την παρούσα οδηγία και υποβάλλει αίτηση για χορήγηση αδείας το αργότερο εντός ενός έτους από την ημερομηνία αυτή.
2. Τα άρθρα 31, 32 και 33 της παρούσας οδηγίας δεν εφαρμόζονται στην εμπορική προώθηση μεριδίων ή μετοχών όσων ΟΕΕ αποτελούν αυτή τη στιγμή αντικείμενο δημόσιας προσφοράς βάσει φυλλαδίου που συντάχθηκε και δημοσιεύθηκε σύμφωνα με την οδηγία 2003/71/ΕΚ πριν από τις 22 Ιουλίου 2013 εφόσον ισχύει το εν λόγω δελτίο.
3. Οι ΔΟΕΕ εφόσον διαχειρίζονται ΟΕΕ κλειστού τύπου πριν από τις 22 Ιουλίου 2013 και δεν προβαίνουν σε πρόσθετες επενδύσεις μετά τις 22 Ιουλίου 2013, μπορούν ωστόσο να εξακολουθήσουν να διαχειρίζονται τους εν λόγω ΟΕΕ άνευ αδείας βάσει της παρούσας οδηγίας.
4. Οι ΔΟΕΕ εφόσον διαχειρίζονται ΟΕΕ κλειστού τύπου των οποίων η περίοδος εγγραφής για τους επενδυτές κλείνει πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας και συγκροτούνται για περίοδο που λήγει το αργότερο τρία έτη μετά τις 22 Ιουλίου 2013, μπορούν ωστόσο να συνεχίσουν να διαχειρίζονται αυτούς τους ΟΕΕ χωρίς να χρειάζεται να συμμορφώνονται προς την οδηγία αυτή πλην του άρθρου 22 και, κατά περίπτωση, των άρθρων 26 έως 30, ή να υποβάλουν αίτηση χορήγησης άδειας δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
5. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ ή εφόσον ο ΟΕΕ δεν υπόκειται σε ρυθμιστικό πλαίσιο, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΔΟΕΕ μπορούν να επιτρέπουν στα ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφος 3 στοιχείο α) και είναι εγκατεστημένα σε άλλο κράτος μέλος να ορίζονται ως θεματοφύλακες έως τις 22 Ιουλίου 2017. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της πλήρους εφαρμογής του άρθρου 21, με εξαίρεση την παράγραφο 5 στοιχείο α) του εν λόγω άρθρου για το μέρος όπου πρέπει να είναι εγκατεστημένος ο θεματοφύλακας.
Άρθρο 62
Τροποποιήσεις της οδηγίας 2003/41/ΕΚ
Η οδηγία 2003/41/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 2 παράγραφος 2, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
σε ιδρύματα που εμπίπτουν στις οδηγίες 73/239/ΕΟΚ (31), 85/611/ΕΟΚ (32), 93/22/ΕΟΚ (33), 2000/12/ΕΚ (34), 2002/83/ΕΚ (35) και 2011/61/ΕΕ (36).
2)
Στο άρθρο 19, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
1. Τα κράτη μέλη δεν περιορίζουν το δικαίωμα των ιδρυμάτων να ορίζουν για τη διαχείριση του επενδυτικού τους χαρτοφυλακίου, επενδυτικούς διαχειριστές εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος και έχοντες τη νενομισμένη άδεια σύμφωνα με τις οδηγίες 85/611/ΕΟΚ, 93/22/ΕΟΚ, 2000/12/ΕΚ, 2002/83/ΕΚ, και 2011/61/ΕΕ καθώς και με τις οδηγίες τις αναφερόμενες στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας.».
Άρθρο 63
Τροποποιήσεις της οδηγίας 2009/65/ΕΚ
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
παρεμβάλλεται το εξής άρθρο:
«Άρθρο 50α
Προκειμένου να διασφαλισθεί διατομεακή συνέπεια και να καταργηθεί η απόκλιση συμφερόντων μεταξύ εταιρειών που «επανασυσκευάζουν» δάνεια σε διαπραγματεύσιμους τίτλους και άλλα χρηματοοικονομικά μέσα (μεταβιβάζοντα ιδρύματα) και ΟΣΕΚΑ που επενδύουν σε αυτούς τους τίτλους ή αυτά τα άλλα χρηματοοικονομικά μέσα, η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 112α και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 112β και 112γ, μέτρα για τον καθορισμό των απαιτήσεων στους ακόλουθους τομείς:
α)
τις απαιτήσεις στις οποίες χρειάζεται να ανταποκρίνεται το μεταβιβάζον ίδρυμα προκειμένου να επιτρέπεται σε έναν ΟΣΕΚΑ να επενδύει σε τίτλους ή άλλα χρηματοοικονομικά μέσα αυτού του τύπου που εκδίδονται μετά την 1η Ιανουαρίου 2011, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων που εξασφαλίζουν ότι το μεταβιβάζον ίδρυμα διατηρεί καθαρή οικονομική συμμετοχή όχι κατώτερη του 5 %·
β)
τις ποιοτικές απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν οι ΟΣΕΚΑ που επενδύουν στους εν λόγω τίτλους ή άλλα χρηματοοικονομικά μέσα.»,
2)
στο άρθρο 112, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
2. Η εξουσία εκδόσεως κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων κατά τα άρθρα 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 και 111 ανατίθεται στην Επιτροπή για τέσσερα έτη από τις 4 Ιανουαρίου 2011. Η εξουσία εκδόσεως κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στο άρθρο 50α ανατίθεται στην Επιτροπή για τέσσερα έτη από τις 21 Ιουλίου 2011. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της ανατέθηκαν το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη της τετραετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της αυτής διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσει σύμφωνα με το άρθρο 112α.»,
3)
στο άρθρο 112α, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
1. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στα άρθρα 12, 14, 23, 33, 43, 50a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 και 111 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο.».
Άρθρο 64
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1060/2009
Στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1060/2009, το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4, παράγραφος 1, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
1. Τα πιστωτικά ιδρύματα, όπως ορίζονται στην οδηγία 2006/48/ΕΚ, οι επιχειρήσεις επενδύσεων, όπως ορίζονται στην οδηγία 2004/39/ΕΚ, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που υπόκεινται στην πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής και την άσκηση αυτής (37), οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στην οδηγία 2002/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφάλιση ζωής (38), οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στην οδηγία 2005/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με τις αντασφαλίσεις (39), οι ΟΣΕΚΑ, όπως ορίζονται στην οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (40), τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, όπως ορίζονται στην οδηγία 2003/41/ΕΚ, και οι οργανισμοί εναλλακτικών επενδύσεων, όπως ορίζονται στην οδηγία 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων (41), δύνανται να χρησιμοποιούν για κανονιστικούς σκοπούς μόνο τις αξιολογήσεις που εκδίδονται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση και έχουν εγγραφεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 65
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010
Στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, οι λέξεις «οιαδήποτε μελλοντική νομοθεσία στον τομέα των διαχειριστών των οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων (ΔΟΕΕ)» αντικαθίστανται από τις λέξεις: «Οδηγία 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων (42)
Άρθρο 66
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Έως τις 22 Ιουλίου 2013, τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 από τις 22 Ιουλίου 2013.
3. Παρά την παράγραφο 2, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς το άρθρο 35, και τα άρθρα 37 έως 41 σύμφωνα με την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που θεσπίζει η Επιτροπή σύμφωνα με την το άρθρο 67 παράγραφος 6 και από την εκεί οριζόμενη ημερομηνία.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται από αυτά σύμφωνα με τα άρθρα 39 και 42 παύουν να έχουν εφαρμογή σύμφωνα με την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που θεσπίζει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 6 και την εκεί οριζόμενη ημερομηνία.
5. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 67
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 35 και των άρθρων 37 έως 41
1. Έως τις 22 Ιουλίου 2015, η ΕΑΚΑΑ εκδίδει προς την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή:
α)
γνωμοδότηση σχετικά με τη λειτουργία του διαβατηρίου για τους ΔΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ της ΕΕ σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 33 και σχετικά με τη λειτουργία της εμπορικής προώθησης εκτός ΕΕ ΟΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και με τη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ στα κράτη μέλη σύμφωνα με τα ισχύοντα εθνικά καθεστώτα στα οποία αναφέρονται στα άρθρα 36 και 42· και
β)
συμβουλή σχετικά με την εφαρμογή του διαβατηρίου στην εμπορική προώθηση εκτός ΕΕ ΟΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και στη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ στα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζουν το άρθρο 35 και τα άρθρα 37 έως 41.
2. Η ΕΑΚΑΑ στηρίζει τη γνωμοδότησή της και τη συμβουλή της σχετικά με την εφαρμογή του διαβατηρίου στην εμπορική προώθηση εκτός ΕΕ ΟΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και στη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ στα κράτη μέλη μεταξύ άλλων στα ακόλουθα:
α)
όσον αφορά τη λειτουργία του διαβατηρίου για τους ΔΟΕΕ της ΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ της ΕΕ:
i)
τη χρήση του διαβατηρίου·
ii)
τα προβλήματα που ανακύπτουν σε σχέση με:
-
την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ αρμοδίων αρχών,
-
την αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος κοινοποίησης,
-
την προστασία των επενδυτών,
-
τη διαμεσολάβηση της ΕΑΚΑΑ, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των περιπτώσεων και της αποτελεσματικότητας της διαμεσολάβησης·
iii)
την αποτελεσματικότητα της συγκέντρωσης και του επιμερισμού των πληροφοριών σχετικά με την παρακολούθηση συστημικών κινδύνων από τις αρμόδιες αρχές, την ΕΑΚΑΑ και το ΕΣΣΚ.
β)
όσον αφορά τη λειτουργία της εμπορικής προώθησης εκτός ΕΕ ΟΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και τη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ στα κράτη μέλη σύμφωνα με τα ισχύοντα εθνικά καθεστώτα:
i)
συμμόρφωση του ΔΟΕΕ της ΕΕ με όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας πλην του άρθρου 21·
ii)
συμμόρφωση των εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ με τα άρθρα 22, 23 και 24 σε σχέση με κάθε ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά από τους ΔΟΕΕ και, κατά περίπτωση, με τα άρθρα 26 έως 30·
iii)
ύπαρξη και αποτελεσματικότητα ρυθμίσεων συνεργασίας με σκοπό τον έλεγχο συστημικού κινδύνου και σύμφωνων με τα διεθνή πρότυπα μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους στο οποίο προωθούνται εμπορικά οι ΟΕΕ, κατά περίπτωση, των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ της ΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, και, κατά περίπτωση, των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ·
iv)
οιαδήποτε θέματα σε σχέση με την προστασία των επενδυτών που μπορεί να έχουν εμφανισθεί·
v)
οιαδήποτε στοιχεία ρυθμιστικού και εποπτικού πλαισίου τρίτης χώρας που μπορεί να αποτρέπει την αποτελεσματική άσκηση από τις αρμόδιες αρχές των εποπτικών λειτουργιών τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας·
γ)
όσον αφορά τη λειτουργία αμφοτέρων των συστημάτων, τη δυνητική διατάραξη της αγοράς και τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού (ίσοι όροι ανταγωνισμού) ή οιεσδήποτε γενικές ή ειδικές δυσχέρειες αντιμετωπίζουν ΔΟΕΕ της ΕΕ κατά την εγκατάστασή τους ή την εμπορική προώθηση ΟΕΕ τον οποίο διαχειρίζονται σε οιαδήποτε τρίτη χώρα.
3. Προς τούτο, από την έναρξη ισχύος των αναγκαίων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία και έως ότου εκδώσει η ΕΑΚΑΑ τη γνωμοδότηση που εμφαίνεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών παρέχουν στην ΕΑΚΑΑ σε τριμηνιαία βάση πληροφορίες για τους ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ υπό την εποπτεία τους, είτε δυνάμει της εφαρμογής του καθεστώτος διαβατηρίου που αναφέρεται στην παρούσα οδηγία είτε δυνάμει των εθνικών καθεστώτων τους και πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτίμηση των στοιχείων της παραγράφου 2.
4. Στην περίπτωση που η ΕΑΚΑΑ θεωρεί ότι δεν υπάρχουν σημαντικά εμπόδια όσον αφορά την προστασία των επενδυτών, τη διατάραξη της αγοράς, τον ανταγωνισμό και την παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, που παρεμποδίζουν την εφαρμογή του διαβατηρίου στην εμπορική προώθηση ΟΕΕ εκτός ΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και στη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ στα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που εκτίθενται στο άρθρο 35 και στα άρθρα 37 έως 41, εκδίδει θετική συμβουλή επ’ αυτού.
5. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν το περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται σύμφωνα με την παράγραφο 2.
6. Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός τριών μηνών από τη λήψη της συμβουλής και της γνωμοδότησης της ΕΑΚΑΑ και λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 και τους στόχους της παρούσας οδηγίας, όπως μεταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την προστασία των επενδυτών και την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, προσδιορίζοντας την ημερομηνία κατά την οποία οι κανόνες του άρθρου 35 και των άρθρων 37 έως 41 θα τεθούν σε ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη.
Εάν διατυπωθούν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που εμφαίνεται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 58, η Επιτροπή εκδίδει εκ νέου την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σε εκτέλεση της οποίας οι κανόνες του άρθρου 35 και των άρθρων 37 έως 41 τίθενται σε ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, σε μεταγενέστερο στάδιο που η ίδια κρίνει κατάλληλο, λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 και τους στόχους της παρούσας οδηγίας, όπως μεταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την προστασία των επενδυτών και την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου.
7. Εάν η ΕΑΚΑΑ δεν εκδώσει τη συμβουλή της εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή ζητεί τη συμβουλή εντός νέας προθεσμίας.
Άρθρο 68
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σχετικά με την παύση της εφαρμογής των άρθρων 36 και 42
1. Μετά πάροδο τριετίας από την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που εμφαίνεται στην παράγραφο 6 του άρθρου 67 σε εκτέλεση της οποίας οι κανόνες του άρθρου 35 και των άρθρων 37 έως 41 τίθενται σε ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη, η ΕΑΚΑΑ εκδίδει προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή:
α)
γνωμοδότηση σχετικά με τη λειτουργία του διαβατηρίου για τους ΔΟΕΕ της ΕΕ που προωθούν εμπορικά εκτός ΕΕ ΟΕΕ στην Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 35 και για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ στην Ένωση σύμφωνα με τα άρθρα 37 έως 41, και σχετικά με τη λειτουργία της εμπορικής προώθησης ΟΕΕ εκτός ΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και με τη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ στα κράτη μέλη σύμφωνα με τα ισχύοντα εθνικά καθεστώτα που αναφέρονται στα άρθρα 36 και 42· και
β)
συμβουλή σχετικά με την παύση της ύπαρξης των εθνικών καθεστώτων που αναφέρονται στα άρθρα 36 και 42 παράλληλα με την ύπαρξη του διαβατηρίου σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 35 και στα άρθρα 37 έως 41.
2. Η ΕΑΚΑΑ στηρίζει τη γνωμοδότησή της και τη συμβουλή της σχετικά με την παύση της ύπαρξης των εθνικών καθεστώτων που αναφέρονται στα άρθρα 36 και 42 μεταξύ άλλων στα ακόλουθα:
α)
όσον αφορά τη λειτουργία του διαβατηρίου για τους ΔΟΕΕ της ΕΕ που προωθούν εμπορικά εκτός ΕΕ ΟΕΕ στην Ένωση και για τους εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ στην Ένωση,
i)
τη χρήση του διαβατηρίου,
ii)
τα προβλήματα που ανακύπτουν σε σχέση με:
-
την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ αρμοδίων αρχών,
-
την αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος κοινοποίησης,
-
την υπόδειξη του κράτους μέλους αναφοράς,
-
την αποτελεσματική άσκηση από τις αρμόδιες αρχές των εποπτικών λειτουργιών τους που απαγορεύονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις τρίτης χώρας, οι οποίες διέπουν τον ΔΟΕΕ ή από περιορισμούς στις εξουσίες εποπτείας και διερεύνησης των εποπτικών αρχών τρίτης χώρας,
-
την προστασία των επενδυτών που μπορεί να έχουν εμφανισθεί,
-
την πρόσβαση των επενδυτών στην Ένωση,
-
τον αντίκτυπο στις αναπτυσσόμενες χώρες,
-
τη διαμεσολάβηση της ΕΑΚΑΑ, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των περιπτώσεων και της αποτελεσματικότητας της διαμεσολάβησης,
iii)
τις διαπραγματεύσεις, τη σύναψη, την ύπαρξη και την αποτελεσματικότητα των απαιτούμενων ρυθμίσεων συνεργασίας,
iv)
την αποτελεσματικότητα της συγκέντρωσης και του επιμερισμού των πληροφοριών σχετικά με την παρακολούθηση συστημικών κινδύνων από τις αρμόδιες αρχές, την ΕΑΚΑΑ και το ΕΣΣΚ,
v)
τα αποτελέσματα της αξιολόγησης από ομοτίμους που αναφέρεται στο άρθρο 38·
β)
όσον αφορά τη λειτουργία της εμπορικής προώθησης ΟΕΕ εκτός ΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στα κράτη μέλη και τη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ στα κράτη μέλη σύμφωνα με τα ισχύοντα εθνικά καθεστώτα:
i)
συμμόρφωση του ΔΟΕΕ της ΕΕ με όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας πλην του άρθρου 21,
ii)
συμμόρφωση των εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ με τα άρθρα 22, 23 και 24 σε σχέση με κάθε ΟΕΕ που προωθείται εμπορικά από τους ΔΟΕΕ και, κατά περίπτωση, με τα άρθρα 26 έως 30,
iii)
ύπαρξη και αποτελεσματικότητα ρυθμίσεων συνεργασίας με σκοπό τον έλεγχο συστημικού κινδύνου και σύμφωνων με τα διεθνή πρότυπα μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους στο οποίο προωθούνται εμπορικά οι ΟΕΕ, κατά περίπτωση, των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΕΕ και των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΔΟΕΕ, και, κατά περίπτωση, των εποπτικών αρχών της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο εκτός ΕΕ ΟΕΕ,
iv)
οιαδήποτε θέματα σε σχέση με την προστασία των επενδυτών που μπορεί να έχουν εμφανισθεί,
v)
οιαδήποτε στοιχεία του κανονιστικού και εποπτικού πλαισίου τρίτης χώρας που μπορεί να αποτρέπει την αποτελεσματική άσκηση από τις αρμόδιες αρχές της Ένωσης των εποπτικών λειτουργιών τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας·
γ)
όσον αφορά τη λειτουργία αμφοτέρων των συστημάτων, τη δυνητική διατάραξη της αγοράς και τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού (ίσοι όροι ανταγωνισμού) και οιεσδήποτε δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις στην πρόσβαση των επενδυτών ή τις επενδύσεις σε αναπτυσσόμενες χώρες ή προς όφελος αυτών των χωρών·
δ)
ποσοτική εκτίμηση που θα εντοπίζει τον αριθμό των δικαιοδοσιών τρίτων χωρών στις οποίες είναι εγκατεστημένος ένας ΔΟΕΕ που προωθεί εμπορικά έναν ΟΕΕ σε κράτος μέλος είτε δυνάμει της εφαρμογής του καθεστώτος διαβατηρίου που προβλέπεται στο άρθρο 40 είτε δυνάμει των εθνικών καθεστώτων που προβλέπονται στο άρθρο 42.
3. Προς τούτο, από την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αναφέρεται στην παράγραφο 6 του άρθρου 67 και έως ότου εκδώσει η ΕΑΚΑΑ τη γνωμοδότηση που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ σε τριμηνιαία βάση για τους ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ υπό την εποπτεία τους, είτε δυνάμει της εφαρμογής του καθεστώτος διαβατηρίου που αναφέρεται στην παρούσα οδηγία είτε δυνάμει των εθνικών καθεστώτων τους.
4. Στην περίπτωση που η ΕΑΚΑΑ θεωρεί ότι δεν υπάρχουν σημαντικά εμπόδια όσον αφορά την προστασία των επενδυτών, τη διατάραξη της αγοράς, τον ανταγωνισμό ή την παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, που παρεμποδίζουν την περάτωση των εθνικών καθεστώτων σύμφωνα με τα άρθρα 36 και 42 και καθιστούν το ευρωπαϊκό διαβατήριο για την εμπορική προώθηση ΟΕΕ εκτός ΕΕ από ΔΟΕΕ της ΕΕ στην Ένωση και για τη διαχείριση και/ή εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ στην Ένωση σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 35 και στα άρθρα 37 έως 41 το μόνο δυνατό καθεστώς για τέτοιου είδους δραστηριότητες από τον σχετικό ΔΟΕΕ στην Ένωση, εκδίδει θετική συμβουλή επ’ αυτού.
5. Η Επιτροπή εκδίδει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, μέτρα που καθορίζουν το περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται σύμφωνα με την παράγραφο 2.
6. Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός τριών μηνών από τη λήψη της θετικής συμβουλής και της γνωμοδότησης της ΕΑΚΑΑ και λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 και τους στόχους της παρούσας οδηγίας, όπως μεταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την προστασία των επενδυτών και την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, προσδιορίζοντας την ημερομηνία κατά την οποία τα εθνικά καθεστώτα που προβλέπονται δυνάμει των άρθρων 36 και 42 θα πρέπει να παύσουν να υπάρχουν και το καθεστώς διαβατηρίου που αναφέρεται στο άρθρο 35 και στα άρθρα 37 έως 41 θα καταστεί το μόνο υποχρεωτικό καθεστώς που θα ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη.
Εάν διατυπωθούν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που εμφαίνεται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 58, η Επιτροπή εκδίδει εκ νέου την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σε εκτέλεση της οποίας τα εθνικά καθεστώτα που προβλέπονται δυνάμει των άρθρων 36 και 42 θα παύσουν να υπάρχουν και το καθεστώς διαβατηρίου που αναφέρεται στο άρθρο 35 και στα άρθρα 37 έως 41 θα καταστεί το μόνο υποχρεωτικό καθεστώς που θα ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 56 και υπό την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 57 και 58, σε μεταγενέστερο στάδιο που η ίδια κρίνει κατάλληλο, λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 και τους στόχους της παρούσας οδηγίας, όπως μεταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την προστασία των επενδυτών και την αποτελεσματική παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου.
7. Εάν η ΕΑΚΑΑ δεν εκδώσει τη συμβουλή της εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή ζητεί τη συμβουλή εντός νέας προθεσμίας.
Άρθρο 69
Επανεξέταση
1. Έως τις 22 Ιουλίου 2017, η Επιτροπή, βάσει δημόσιας διαβούλευσης και υπό το πρίσμα των συζητήσεων με τις αρμόδιες αρχές, αρχίζει επανεξέταση της εφαρμογής και το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Η επανεξέταση αυτή αναλύει την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή της οδηγίας, τον αντίκτυπό της στους επενδυτές, στους ΟΕΕ και στους ΔΟΕΕ, τόσο μέσα στην Ένωση όσο και έξω από αυτήν, και σε ποιο βαθμό επιτεύχθηκαν οι στόχοι της οδηγίας και, εφόσον υφίσταται ανάγκη, προτείνει κατάλληλες τροποποιήσεις. Η επανεξέταση περιλαμβάνει γενική επισκόπηση της λειτουργίας των κανόνων της παρούσας οδηγίας καθώς και της πείρας που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή τους, μεταξύ άλλων:
α)
την εμπορική προώθηση από ΔΟΕΕ της ΕΕ ΟΕΕ εκτός ΕΕ στα κράτη μέλη που πραγματοποιείται μέσω εθνικών καθεστώτων·
β)
την εμπορική προώθηση ΟΕΕ στα κράτη μέλη από ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ που πραγματοποιείται μέσω εθνικών καθεστώτων·
γ)
τη διαχείριση και εμπορική προώθηση από ΔΟΕΕ εγκεκριμένο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ΟΕΕ στην Ένωση που πραγματοποιούνται μέσω των καθεστώτων διαβατηρίου που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία·
δ)
την εμπορική προώθηση ΟΕΕ στην Ένωση από ή εξ ονόματος προσώπων ή οντοτήτων άλλων από τους ΔΟΕΕ·
ε)
τις επενδύσεις σε ΟΕΕ από ή εξ ονόματος ευρωπαίων επαγγελματιών επενδυτών·
στ)
τον αντίκτυπο των κανόνων περί θεματοφύλακα του άρθρου 21 στην αγορά θεματοφυλακής στην Ένωση·
ζ)
τον αντίκτυπο των απαιτήσεων διαφάνειας και υποβολής εκθέσεων που προβλέπονται στα άρθρα 22 έως 24, 28 και 29 στην εκτίμηση συστημικού κινδύνου·
η)
τον δυνητικό δυσμενή αντίκτυπο στο ευρύ επενδυτικό κοινό·
θ)
τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας στη λειτουργία και βιωσιμότητα των οργανισμών κεφαλαίων ιδιωτικών συμμετοχών και των ταμείων επιχειρηματικών κεφαλαίων·
ι)
τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας στην πρόσβαση των επενδυτών στην Ένωση·
ια)
τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας στις επενδύσεις σε αναπτυσσόμενες χώρες ή στις επενδύσεις προς όφελος αυτών των χωρών·
ιβ)
τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας στην προστασία μη εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών ή εκδοτών τίτλων που προβλέπονται στα άρθρα 26 έως 30 της παρούσας οδηγίας και στους ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ ΟΕΕ και άλλων επενδυτών μετά την απόκτηση σημαντικής και ελέγχουσας επιρροής σε μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες.
Κατά την επανεξέταση της εμπορικής προώθησης και/ή διαχείρισης των ΟΕΕ που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) του πρώτου εδαφίου, η Επιτροπή αναλύει την καταλληλότητα της ανάθεσης στην ΕΑΚΑΑ και άλλων εποπτικών ευθυνών στον εν λόγω τομέα.
2. Προς τούτο, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή κάθε χρόνο πληροφορίες σχετικά με τους ΔΟΕΕ που διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά ΟΕΕ υπό την εποπτεία τους, είτε δυνάμει της εφαρμογής του καθεστώτος διαβατηρίου που αναφέρεται στην παρούσα οδηγία είτε δυνάμει των εθνικών καθεστώτων τους, δηλώνοντας την ημερομηνία κατά την οποία το ευρωπαϊκό καθεστώς διαβατηρίου μεταφέρθηκε στο εθνικό τους δίκαιο και, κατά περίπτωση, εφαρμόσθηκε στη δικαιοδοσία τους.
Η ΕΑΚΑΑ παρέχει στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τους ΔΟΕΕ εκτός ΕΕ που έχουν λάβει άδεια ή έχουν ζητήσει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 37.
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο περιλαμβάνουν:
α)
πληροφορίες για το πού είναι εγκατεστημένοι οι σχετικοί ΔΟΕΕ·
β)
κατά περίπτωση, ταυτοποίηση του ΟΕΕ ΕΕ που οι εν λόγω ΔΟΕΕ διαχειρίζονται και/ή προωθούν εμπορικά·
γ)
κατά περίπτωση, ταυτοποίηση των ΟΕΕ εκτός ΕΕ τους οποίους διαχειρίζονται ΔΟΕΕ ΕΕ αλλά δεν προωθούν εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
δ)
κατά περίπτωση, ταυτοποίηση των ΟΕΕ εκτός ΕΕ που προωθούνται εμπορικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
ε)
πληροφορίες σχετικά με το εφαρμοστέο καθεστώς, εθνικό ή ενωσιακό, δυνάμει του οποίου οι σχετικοί ΔΟΕΕ επιτελούν τις δραστηριότητές τους· και
στ)
οιεσδήποτε άλλες πληροφορίες σχετικά με την κατανόηση του πώς λειτουργεί στην πράξη η διαχείριση και εμπορική προώθηση ΟΕΕ από ΔΟΕΕ.
3. Στην εν λόγω επανεξέταση λαμβάνονται επίσης δεόντως υπόψη οι εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο, καθώς και οι συζητήσεις με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς.
4. Μετά την οριστικοποίηση της επανεξέτασής της, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς περιττή καθυστέρηση έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Εάν το κρίνει σκόπιμο, η Επιτροπή υποβάλλει προτάσεις που μπορεί να είναι τροπολογίες στην οδηγία, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της παρούσας οδηγίας, τις επιπτώσεις στην προστασία των επενδυτών, τη διατάραξη της αγοράς και τον ανταγωνισμό, την παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου και τον δυνητικό αντίκτυπο στους επενδυτές, στους ΟΕΕ ή τους ΔΟΕΕ, στην Ένωση και σε τρίτες χώρες.
Άρθρο 70
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 71
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 8 Ιουνίου 2011.