РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1095/2010 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 24 ноември 2010 година
за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари), за изменение на Решение № 716/2009/ЕО и за отмяна на Решение 2009/77/ЕО на Комисията
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПEЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 114 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1)
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Финансовата криза през периода 2007 и 2008 г. разкри сериозни слабости по отношение на финансовия надзор, както в конкретни случаи, така и по отношение на финансовата система като цяло. Моделите за надзор на национално равнище не успяват да се пригодят към финансовата глобализация и интегрираните и взаимосвързани европейски финансови пазари, на които много финансови институции извършват дейност в повече от една държава. Кризата разкри сериозни слабости по отношение на сътрудничеството, координацията, последователното прилагане на законодателството на Съюза и доверието между националните надзорници.
(2)
Преди и по време на финансовата криза Европейският парламент призова да се премине към по-интегриран европейски надзор, за да се гарантира пълна равнопоставеност на всички участници на равнището на Съюза и да се отрази нарастващата интеграция на финансовите пазари в Съюза (в резолюциите си от 13 април 2000 г. относно съобщението на Комисията относно прилагането на рамката за финансовите пазари: план за действие (4), от 21 ноември 2002 г. относно правилата за пруденциален надзор в Европейския съюз (5), от 11 юли 2007 г. относно политика в областта на финансовите услуги (2005-2010 г.) - Бяла книга (6), от 23 септември 2008 г., съдържаща препоръки към Комисията относно хедж фондовете и фондовете за частно участие (7), и от 9 октомври 2008 г., съдържаща препоръки към Комисията относно последващи мерки при процеса „Ламфалуси“: бъдеща структура на надзора (8), както и в позициите си от 22 април 2009 г. относно измененото предложение за директива на Европейския парламент и на Съвета относно предприемането и упражняването на застрахователна и презастрахователна дейност (Платежоспособност II) (9) и от 23 април 2009 г. относно предложението за регламент на Европейския парламент и на Съвета относно агенциите за кредитен рейтинг (10)).
(3)
През ноември 2008 г. Комисията възложи на група на високо равнище, председателствана от Жак дьо Ларозиер да представи препоръки за подобряване на европейската надзорна уредба с цел по-добра защита на гражданите и възстановяване на доверието във финансовата система. В своя окончателен доклад, представен на 25 февруари 2009 г. (доклад „Дьо Ларозиер“), групата на високо равнище препоръча укрепване на надзорната рамка, за да се намали рискът от бъдещи финансови кризи, както и тяхната сериозност. Тя препоръча да се извършат реформи на структурата на надзора на финансовия сектор на Съюза. Групата също така направи извода, че следва да бъде създадена Европейска система за финансов надзор, която да включва три европейски надзорни органа - по един за секторите на банковото дело, ценните книжа и застраховането и професионалното пенсионно осигуряване, и препоръча да се създаде Европейски съвет за системен риск.. В доклада бяха представени реформите, които експертите считаха за необходими и които трябваше да бъдат предприети незабавно.
(4)
В съобщение от 4 март 2009 г., озаглавено „Движеща сила за възстановяването на Европа“, Комисията предложи да представи проект на законодателни актове, с които да бъде създадена Европейска система за финансов надзор и Европейски съвет за системен риск. В съобщение от 27 май 2009 г., озаглавено „Европейски финансов надзор“, тя даде повече информация относно вероятната структура на тази нова надзорна рамка, отразяваща основната идея на доклада „Дьо Ларозиер“.
(5)
В заключенията си от 19 юни 2009 г. Европейският съвет потвърди, че следва да бъде създадена Европейска система за финансов надзор, която да включва три нови европейски надзорни органа. Целта на системата следва да бъде повишаване на качеството и последователността на националния надзор, засилване на надзора върху презграничните групи и утвърждаване на Единен европейски наръчник, приложим към всички финансови институции във вътрешния пазар. Той подчерта, че европейските надзорни органи също трябва да имат надзорни правомощия по отношение на агенциите за кредитен рейтинг и прикани Комисията да подготви конкретни предложения относно това как Европейската система за финансов надзор може да играе важна роля в кризисни ситуации, като в същото време подчерта, че решенията, взети от европейските надзорни органи, не следва да засягат фискалните отговорности на държавите-членки. Комисията представи предложение за регламент за изменение на Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (11). Европейският парламент и Съветът следва да разгледат това предложение, за да се гарантира, че Европейският надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (наричан по-нататък „Органът“) ще разполага с достатъчни надзорни правомощия по отношение на агенциите за кредитен рейтинг, като се има предвид, че Органът следва да упражнява изключителните надзорни правомощия по отношение на тези агенции, които му се предоставят с Регламент (ЕО) № 1060/2009. За тази цел Органът следва да разполага с подходящи правомощия за провеждане на разследване и осигуряване на прилагането, както е посочено в съответния законодателен акт, както и да има възможност да събира такси.
(6)
На 17 юни 2010 г. Европейският съвет постигна съгласие, че „държавите-членки следва да въведат системи от налози и данъци върху финансовите институции, за да се гарантира справедливо разпределяне на тежестта и да се определят стимули за ограничаване на системния риск. Тези налози и данъци следва да бъдат част от надеждна рамка за преобразуване. Необходимо е спешно да продължи работата по техните основни характеристики и внимателно следва да бъдат разгледани въпросите за равнопоставеността и кумулативното въздействие на различните регулаторни мерки“.
(7)
Финансовата и икономическа криза породи реални и сериозни рискове за стабилността на финансовата система и функционирането на вътрешния пазар. Възстановяването и поддържането на стабилна и надеждна финансова система е абсолютно необходимо условие за запазването на доверието и еднородността на вътрешния пазари по този начин за запазването и подобряването на условията за създаването на напълно интегриран и функциониращ вътрешен пазар в областта на финансовите услуги. Освен това по-големите и по-интегрираните финансови пазари предлагат по-добри възможности за финансиране и диверсификация на риска, като по този начин спомагат за подобряването на способността на икономиките да поемат шокове.
(8)
Съюзът достигна пределите на това, което може да бъде направено в рамките на сегашния статус на Комитетите на европейските надзорници. Съюзът не може да продължи да бъде в положение, в което не разполага с механизъм, който да гарантира, че националните надзорници вземат възможно най-добрите надзорни решения по отношение на презграничните участници на финансовите пазари, в което няма достатъчно сътрудничество и обмен на информация между националните надзорници, в което съвместните действия на националните органи изискват сложни правила, за да бъде взето под внимание разнообразието от различни регулаторни и надзорни изисквания, в което националните решения са най-често единствената възможност за преодоляване на проблемите на равнището на Съюза, и в което се срещат различни тълкувания на един и същ правен текст. Европейската система за финансов надзор (наричана по-нататък „ЕСФН“) следва да бъде изградена така, че да отстрани тези недостатъци и да осигури система, която е съобразена с целта за стабилен и единен финансов пазар за финансови услуги в Съюза и която свързва националните надзорници в рамките на стабилна мрежа на равнището на Съюза.
(9)
ЕСФН следва да представлява интегрирана мрежа от надзорни органи на национално равнище и на равнището на Съюза, като оперативният надзор остава правомощие на органите на национално равнище. Следва да бъде постигната по-голяма хармонизация и по-последователно прилагане на правилата за участниците на финансовите пазари в Съюза. Освен Органа следва да се създадат Европейски надзорен орган (Европейски банков орган) и Европейски надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), както и Съвместен комитет на европейските надзорни органи (наричан по-нататък „Съвместният комитет“). Европейският съвет за системен риск (наричан по-нататък „ЕССР“) следва да бъде част от ЕСФН за целите на изпълнението на задачите, определени в настоящия регламент и в Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета (12).
(10)
Европейските надзорни органи (заедно наричани по-нататък „ЕНО“) следва да заменят Комитета на европейските банкови надзорници, създаден с Решение 2009/78/ЕО на Комисията (13), Комитета за европейско застраховане и професионален пенсионен надзор, създаден с Решение 2009/79/ЕО на Комисията (14), и Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа, създаден с Решение 2009/77/ЕО на Комисията (15), и следва да поемат всички задачи и правомощия на тези комитети, включително продължаването на текущата работа и проекти, когато е целесъобразно. Обхватът на дейността на всеки от европейските надзорни органи следва да бъде ясно определен. ЕНО следва да се отчитат пред Европейския парламент и Съвета. Когато отчитането е свързано с междусекторни въпроси, които са били координирани чрез Съвместния комитет, ЕНО следва да се отчитат чрез Съвместния комитет във връзка с това координиране.
(11)
Органът следва да работи за подобряването на функционирането на вътрешния пазар, по-специално за постигането на високо, ефективно и последователно равнище на регулиране и надзор, като взема предвид различните интереси на държавите-членки и различния характер на участниците на финансовите пазари. Органът следва да защитава обществени ценности като целостта и стабилността на финансовата система, прозрачността на пазарите и финансовите продукти и защитата на инвеститорите. Органът следва също така да предотвратява регулаторния арбитраж и да гарантира наличието на равнопоставеност, и да засили международната надзорна координация в полза на икономиката като цяло, включително на финансовите институции и други заинтересовани страни, потребители и служители. Неговите задачи следва да включват също така насърчаването на сближаването на надзорните практики и предоставянето на съвети на институциите на Съюза в областите, за които отговаря. На Органа следва да бъдат поверени и определени отговорности във връзка със съществуващи и бъдещи финансови дейности.
(12)
Органът следва също така да е в състояние временно да забрани или ограничи определени финансови дейности, които представляват заплаха за правилното функциониране и за целостта на финансовите пазари или за стабилността на цялата финансова система в Съюза, или на част от нея, в случаите и при условията, предвидени в законодателните актове, посочени в настоящия регламент. Ако е необходимо да се наложи такава временна забрана в случай на извънредна ситуация, Органът следва да я наложи в съответствие със и при условията, предвидени в настоящия регламент. В случаите, когато временната забрана или временното ограничение на определени финансови дейности е с междусекторно въздействие, в съответното секторно законодателство следва да бъде предвидено, че Органът следва, когато е приложимо, да се консултира и да координира действията си с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) и с Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) чрез Съвместния комитет.
(13)
Органът следва надлежно да взема предвид отражението на своите дейности върху конкуренцията и иновациите в рамките на вътрешния пазар, конкурентоспособността на Съюза в световен мащаб, развитието на финансовото включване и новата стратегия на Съюза за работни места и растеж.
(14)
За да може да изпълни своите цели, Органът следва да има юридическа правосубектност и административна и финансова автономност.
(15)
Предвид резултатите от работата на международните органи системният риск следва да се определи като риск от дестабилизиране на финансовата система, който може да породи сериозни отрицателни последици за вътрешния пазар и реалната икономика. Всички видове финансови посредници, пазари и инфраструктура могат в известна степен да са потенциално системно важни.
(16)
Презграничният риск включва всички рискове, причинени от икономически дисбаланси или финансови проблеми в целия Съюз или в части от него, които могат да имат значителни отрицателни последици за операциите между икономическите оператори на две или повече държави-членки, за функционирането на вътрешния пазар или за публичните финанси на Съюза или на някоя от неговите държави-членки.
(17)
В решение от 2 май 2006 г. по дело C-217/04 (Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия/Европейски парламент и Съвет на Европейския съюз) Съдът заключи, че: „редакцията на член 95 от Договора за ЕО [понастоящем член 114 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС)] по никакъв начин не указва на това, че адресати на мерките, приети от законодателните органи на Общността на основание посочената разпоредба, могат да бъдат единствено отделните държави-членки. Законодателят може да счете за необходимо да предвиди създаването на орган на Общността, който да отговаря за подпомагането на процеса на хармонизация в случаи, когато приемането на незадължителни придружаващи и рамкови мерки изглежда целесъобразно с оглед улесняването на еднаквото изпълнение и прилагане на актове, основаващи се на тази разпоредба“ (16). Целта и дейността на Органа - да подпомага компетентните национални надзорни органи в последователното тълкуване и прилагане на правилата на Съюза и да допринася за финансовата стабилност, необходима за финансовата интеграция - са тясно свързани с целите на достиженията на правото на Съюза относно вътрешния пазар на финансови услуги. Следователно Органът следва да бъде създаден въз основа на член 114 ДФЕС.
(18)
Задачите на компетентните органи на държавите-членки, включително сътрудничеството помежду им и сътрудничеството с Комисията, се определят в следните законодателни актове: Директива 97/9/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 3 март 1997 г. относно схемите за обезщетение на инвеститорите (17), Директива 98/26/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 май 1998 г. относно окончателността на сетълмента в платежните системи и в системите за сетълмент на ценни книжа (18), Директива 2001/34/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 май 2001 г. относно допускането на ценни книжа до официална регистрация на фондова борса и относно информацията, която подлежи на публикуване (19), Директива 2002/47/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 6 юни 2002 г. относно финансовите обезпечения (20), Директива 2003/6/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2003 г. относно търговията с вътрешна информация и манипулирането на пазара (пазарна злоупотреба) (21), Директива 2003/71/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 4 ноември 2003 г. относно проспекта, който следва да се публикува, когато публично се предлагат ценни книжа или когато се допускат ценни книжа до търгуване, и за изменение на Директива 2001/34/ЕО (22), Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти (23) Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 декември 2004 г. относно хармонизиране изискванията за прозрачност по отношение на информацията за издателите, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар (24). Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно капиталовата адекватност на инвестиционните посредници и кредитните институции (25), без да се засяга компетентността на Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) по отношение на пруденциалния надзор, Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (26), както и всякакво бъдещо законодателство относно лицата, управляващи фондове за алтернативни инвестиции, и Регламент (ЕО) № 1060/2009.
(19)
Действащото законодателство на Съюза, което регулира областите, по отношение на които се прилага настоящият регламент, включва и Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2002 г. относно допълнителния надзор на кредитните институции, застрахователните предприятия и на инвестиционните посредници към един финансов конгломерат (27), Директива 98/78/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 27 октомври 1998 г. относно допълнителен надзор върху застрахователни предприятия, които са част от застрахователна група (28), Регламент (ЕО) № 1781/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 15 ноември 2006 г. относно информацията за платеца, придружаваща парични преводи (29), и съответните части от Директива 2005/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 октомври 2005 г. за предотвратяване използването на финансовата система за целите на изпирането на пари и финансирането на тероризъм (30), както и от Директива 2002/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 септември 2002 г. относно дистанционната търговия на потребителски финансови услуги (31).
(20)
Желателно е Органът да насърчава последователен подход в областта на схемите за обезщетение на инвеститорите, за да се осигури равнопоставеност и справедливо третиране на инвеститорите в Съюза. Доколкото по отношение на схемите за обезщетение на инвеститорите се упражнява по-скоро надзор в съответните държави-членки, а не регулаторен надзор, Органът следва да може да упражнява своите правомощия съгласно настоящия регламент във връзка със самата схема за обезщетение на инвеститорите и нейния оператор.
(21)
В съответствие с Декларация (№ 39) по член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз, приложена към заключителния акт на Междуправителствената конференция, която прие Договора от Лисабон, за изготвянето на регулаторни технически стандарти е необходима помощта на технически експерти, която се предоставя под специфична за областта на финансовите услуги форма. Необходимо е да се даде възможност на Органа да предоставя такава експертна помощ, включително по отношение на стандарти или части от стандарти, които не се основават на проект на технически стандарт, изготвен от него.
(22)
Необходимо е въвеждането на ефективен инструмент за утвърждаването на хармонизирани регулаторни технически стандарти в областта на финансовите услуги, както и единен наръчник, за да се осигури равнопоставеност и подходяща защита на инвеститорите и потребителите в Съюза. Уместно е на Органа, като структура със силно специализиран експертен опит, да бъде възложено, в определените в правото на Съюза области, изготвянето на проекти на регулаторни технически стандарти, които не предполагат избори, свързани с провежданата политика.
(23)
Комисията следва да одобрява тези проекти на регулаторни технически стандарти чрез делегирани актове съгласно член 290 ДФЕС, за да им придаде задължителна правна сила. Те следва да подлежат на изменение единствено при много ограничени и извънредни обстоятелства, тъй като Органът е участникът, който е тясно свързан с ежедневното функциониране на финансовите пазари и го познава най-добре. Проектите на регулаторни технически стандарти ще подлежат на изменения, в случай че не са съвместими с правото на Съюза, не са съобразени с принципа на пропорционалност или противоречат на основни принципи на вътрешния пазар на финансови услуги, както са отразени в достиженията на правото на Съюза в областта на финансовите услуги. Комисията не следва да променя съдържанието на проектите на регулаторни технически стандарти, изготвени от Органа, без предварително съгласуване с него. За да се осигури плавен и бърз процес на приемане на тези стандарти, вземането на решение от Комисията за одобряване на проектите на регулаторни технически стандарти следва да бъде ограничено със срок.
(24)
Предвид техническия опит на Органа в областите, в които следва да се разработят регулаторни технически стандарти, следва да се отбележи намерението на Комисията при приемането на съответните делегирани актове по правило да разчита на проектите на регулаторни технически стандарти, представени ѝ от Органа. Независимо от това, в случаите когато Органът не представи проект на регулаторен технически стандарт в сроковете, определени в съответния законодателен акт, следва да се гарантира реалното постигане на резултата от упражняването на делегираните правомощия и да се запази ефикасността на процеса на вземане на решения. Ето защо в тези случаи на Комисията следва да бъдат предоставени правомощия да приема регулаторни технически стандарти, без да разполага с проект на Органа.
(25)
На Комисията следва също така да се предоставят правомощия да приема технически стандарти за изпълнение чрез актове за изпълнение съгласно член 291 ДФЕС.
(26)
В областите, които не са обхванати от регулаторните технически стандарти или от техническите стандарти за изпълнение, Органът следва да има правомощия да издава насоки и препоръки за прилагането на правото на Съюза. За да се осигури прозрачност и за да се засили спазването на тези насоки и препоръки от страна на националните надзорни органи, Органът следва да може да публикува информация за причините, поради които надзорните органи не са спазили тези насоки и препоръки.
(27)
Гарантирането на правилното и пълно прилагане на правото на Съюза е основна предпоставка за целостта, прозрачността, ефикасността и нормалното функциониране на финансовите пазари, стабилността на финансовата система, както и за неутралните условия на конкуренция между участниците на финансовите пазари в Съюза. Следователно е необходимо създаването на механизъм, чрез който Органът да се намесва в случаи на неприлагане или неправилно прилагане на правото на Съюза, което е равнозначно на неговото нарушаване. Този механизъм следва да се прилага в области, в които правото на Съюза определя ясни и безусловни задължения.
(28)
С цел да се предвиди пропорционален отговор в случаи на неправилно или недостатъчно прилагане на правото на Съюза, следва да бъде прилаган механизъм от три етапа. На първо място, на Органа следва да бъдат предоставени правомощия да извършва проверка на възможно неправилно или недостатъчно прилагане от страна на националните органи в техните надзорни практики на задълженията, предвидени в правото на Съюза, която да приключва с препоръка. На второ място, когато компетентният национален орган не спазва препоръката, Комисията следва да има правомощия да приеме официално становище, като взема предвид препоръката на Органа, изискваща от компетентния орган да предприеме необходимите действия, за да се гарантира спазването на правото на Съюза.
(29)
На трето място, за да бъдат преодолени изключителни ситуации на системно бездействие от страна на съответния компетентен орган, на Органа следва да бъдат предоставени правомощия, като последна мярка, да приема решения, чиито адресати са отделни участници на финансовите пазари. Тези правомощия следва да бъдат ограничени до изключителни обстоятелства, при които компетентният орган не се съобразява с взетото по отношение на него официално становище и в които правото на Съюза е пряко приложимо за участниците на финансовите пазари съгласно действащи или бъдещи регламенти на Съюза.
(30)
Сериозните заплахи за нормалното функциониране и целостта на финансовите пазари или за стабилността на финансовата система в Съюза изискват своевременен и съгласуван отговор на равнището на Съюза. Поради това Органът следва да може да изисква от националните надзорни органи да предприемат конкретни мерки за справяне с възникнала извънредна ситуация. На Съвета следва да бъде предоставено правомощие да установи наличието на извънредна ситуация, по искане на всеки от ЕНО, на Комисията или на ЕССР.
(31)
Органът следва да може да изисква от националните надзорни органи да предприемат конкретни действия за справяне с възникнала извънредна ситуация. Действията, предприети от Органа в това отношение, не следва да засягат правомощията на Комисията по член 258 ДФЕС да задейства срещу държавата-членка на съответния надзорен орган процедура за нарушение, ако не са предприети такива действия, без да се засяга правото на Комисията при такива обстоятелства да налага временни мерки в съответствие с процедурния правилник на Съда на Европейския съюз. Те освен това не следва да засягат отговорността, която може да носи тази държава-членка в съответствие с практиката на Съда на Европейския съюз, в случай че нейните надзорни органи не предприемат исканите от Органа действия.
(32)
За да се осигури ефикасен и ефективен надзор и балансирано отчитане на становищата на компетентните органи в различните държави-членки, в презгранични случаи Органът следва да може да урежда разногласия между тези компетентни органи, включително в рамките на колегии от надзорници, като решенията му следва да имат задължителен характер. Следва да бъде предвидена помирителна фаза, по време на която компетентните органи да могат да постигнат съгласие. Органът следва да бъде компетентен по отношение на разногласия относно процедурата или относно същността на дадено действие или бездействие на компетентен орган на държава-членка в случаите, определени в правно обвързващите актове на Съюза, посочени в настоящия регламент. В такъв случай един от засегнатите надзорници следва да има право да отнесе въпроса до Органа, който следва да предприеме действия в съответствие с настоящия регламент. На Органа следва да се предоставят правомощия да изисква от съответните компетентни органи да предприемат определено действие или да се въздържат от действия, за да решат въпроса и да осигурят спазването на правото на Съюза, като искането му е със задължителен характер за съответните компетентни органи. Ако компетентен орган не спази взетото спрямо него решение за уреждане на разногласието, на Органа следва да се предоставят правомощия да приема решения, чиито непосредствени адресати са участниците на финансовите пазари, в области на правото на Съюза, които имат пряко приложение спрямо тях. Правомощието за приемане на такива решения следва да се упражнява само като крайна мярка и само за да се гарантира правилното и последователно прилагане на правото на Съюза. В случаи, при които съответното законодателство на Съюза предоставя право на преценка на компетентните органи на държавите-членки, взетите от Органа решения не могат да заменят съобразеното с правото на Съюза упражняване на това право на преценка.
(33)
Кризата доказа, че настоящата система на сътрудничество между националните органи, чиито правомощия са ограничени в рамките на отделните държави-членки, е недостатъчна по отношение на финансови институции, които извършват дейност в повече от една държава.
(34)
Експертните групи, създадени от държавите-членки, за да проучат причините за кризата и да направят предложения за подобряване на регулирането и надзора на финансовия сектор, потвърдиха, че сегашните механизми не представляват надеждна основа за бъдещото регулиране и надзор върху презграничните финансови институции в целия Съюз.
(35)
Както се посочва в доклада „Дьо Ларозиер“: „[п]о същество имаме две алтернативи: първата се състои в решения „всеки за себе си“ на принципа „beggar-thy-neighbour“ („за сметка на другите“), а втората - в засилено, прагматично, разумно европейско сътрудничество в полза на всички за запазване на отворената световна икономика. Това ще донесе безспорни икономически ползи.“
(36)
Колегиите от надзорници играят важна роля за ефикасния, ефективния и последователен надзор на участниците на финансовите пазари, които извършват дейност в повече от една държава. Органът следва да допринася за насърчаването и наблюдението на ефективната, ефикасна и последователна работа на колегиите от надзорници и във връзка с това да има водеща роля при осигуряване на последователната и съгласувана работа на колегиите от надзорници по отношение на презграничните финансови институции в целия Съюз. Ето защо Органът следва да има пълноправно участие в колегиите от надзорници с цел хармонизирането на работата и процеса на обмен на информация в колегиите от надзорници, и насърчаването на сближаването и последователността при прилагането на правото на Съюза от колегиите. Както се посочва в доклада „Дьо Ларозиер“, „нарушаването на конкуренцията и регулаторния арбитраж, произтичащи от различията между надзорните практики, трябва да се избягват, тъй като те са в състояние да нарушат финансовата стабилност - наред с другото, чрез насърчаване на прехвърлянето на финансова дейност в държави с не толкова строг надзор. Системата за надзор трябва да се възприема като справедлива и балансирана.“
(37)
В рамките на своята компетентност Органът следва да подпомага и да взема активно участие в разработването и координирането на ефективни и съгласувани планове за възстановяване и преструктуриране, процедури при извънредни ситуации и превантивни мерки, за да се гарантира вътрешното поемане на разходите от финансовата система, за да се сведат до минимум системните последици за финансовата система и необходимостта да се разчита на приходите от данъкоплатците при спасяването на участниците на финансовите пазари. Органът следва да допринася за разработването на методи за преструктуриране на проблемни ключови участници на финансовите пазари, така че да се избегне разпространението на проблема, да се даде възможност дейността им да бъде преустановена организирано и своевременно и, когато е приложимо и целесъобразно, с участието на съгласувани и надеждни механизми за осигуряване на средства.
(38)
Отбелязва се намерението на Комисията при текущия преглед на Директива 94/19/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 1994 г. относно схемите за гарантиране на депозити (32) и на Директива 97/9/ЕО да отдели специално внимание на необходимостта от допълнително хармонизиране в целия Съюз. В застрахователния сектор се отбелязва намерението на Комисията да разгледа възможностите за въвеждане на правила на Съюза за защита на титулярите на застрахователни полици в случай на проблемно застрахователно дружество. ЕНО следва да имат важна роля в тези области и следва да им се предоставят подходящи правомощия във връзка с европейските системи от гаранционни схеми.
(39)
Делегирането на задачи и отговорности може да бъде полезен инструмент за работата на мрежата от надзорници, с който да се ограничи дублирането на надзорни задачи, да се насърчи сътрудничеството, а по този начин и да се рационализира надзорният процес, както и да се намали тежестта за участниците на финансовите пазари. Следователно настоящият регламент следва да осигурява ясно правно основание за подобно делегиране. Като спазват общото правило, че делегирането следва да бъде допустимо, държавите-членки следва да могат да въвеждат специални условия за делегирането на отговорности, например във връзка с предоставянето на информация и уведомлението относно реда и условията за делегиране. Делегирането на задачи означава, че задачите се изпълняват от Органа или от национален надзорен орган, различен от отговорния орган, а отговорността за надзорните решения се носи от делегиращия орган. С делегирането на отговорности Органът или национален надзорен орган (оправомощен орган) следва да може да решава даден свързан с надзора въпрос от свое име, вместо оправомощаващия орган. Делегирането следва да се ръководи от принципа за предоставяне на надзорни правомощия на този надзорник, който е в най-подходяща позиция за предприемане на действия по съответния въпрос. Преразпределянето на отговорности би било уместно например от съображения за икономии на мащаба или поради обхвата, от гледна точка на последователността при осъществяването на надзор на ниво група и от гледна точка на оптималното използване на техническия опит сред националните надзорни органи. Решенията на оправомощения орган следва да се признават от оправомощаващия орган и от други компетентни органи като определящи, ако са в рамките на делегирането. Съответното законодателство на Съюза може допълнително да конкретизира принципите за преразпределянето на отговорностите със споразумение. Органът следва да улеснява и наблюдава с подходящи средства действието на споразуменията за делегиране между националните надзорни органи.
Той следва да бъде предварително информиран относно планираните споразумения за делегиране, за да може да изрази становището си, когато е уместно. Той следва да централизира публикуването на такива споразумения, за да се осигури на всички заинтересовани страни навременна, прозрачна и лесно достъпна информация. Той следва да определи и разпространи най-добрите практики по отношение на делегирането и споразуменията за делегиране.
(40)
Органът следва активно да насърчава сближаването на надзорните практики в рамките на Съюза с цел създаване на обща надзорна култура.
(41)
Партньорските проверки са ефикасен и ефективен инструмент за насърчаване на съгласуваността в рамките на мрежата от финансови надзорници. Следователно Органът следва да разработи методологична рамка за подобни проверки и да ги извършва редовно. Проверките следва да се съсредоточат не само върху сближаването на надзорните практики, но също така и върху възможността надзорниците да постигнат висококачествени резултати от надзора, както и върху независимостта на тези компетентни органи. Резултатите от партньорските проверки следва да се оповестяват публично със съгласието на компетентния орган, който е предмет на проверката. Най-добрите практики следва също да се определят и оповестяват публично.
(42)
Органът следва активно да насърчава координирани надзорни действия от страна на Съюза, по специално за гарантиране правилното функциониране и целостта на финансовите пазари и стабилността на финансовата система в Съюза. В допълнение към неговите правомощия за действия в извънредни ситуации, на Органа следва да бъде възложена обща координационна функция в рамките на ЕСФН. Действията на Органа следва да бъдат насочени по-специално към осигуряването на редовен обмен на информация между компетентните органи.
(43)
За да бъде запазена финансовата стабилност, е необходимо още на ранен етап да бъдат отчитани тенденциите, потенциалните рискове и слабости, проявяващи се на микропруденциално равнище, в презграничен и междусекторен аспект. Органът следва да наблюдава и оценява тези процеси в рамките на своята компетентност и, когато е необходимо, да информира редовно или, ако се налага във връзка с конкретен случай, Европейския парламент, Съвета и Комисията, другите европейски надзорни органи и ЕССР. Органът, в сътрудничество с ЕССР, следва също така да въведе и да координира провеждането на стрес-тестове на равнището на Съюза, за да бъде направена оценка на устойчивостта на участниците на финансовите пазари на неблагоприятни пазарни тенденции, и следва да осигурява колкото се може по-последователна методология при извършването на такива тестове на национално равнище. Органът следва да извършва икономически анализи на пазарите и на въздействието на потенциалните пазарни тенденции с цел точно изпълнение на своите функции.
(44)
Предвид глобализацията на финансовите услуги и нарасналото значение на международните стандарти Органът следва да насърчава диалога и сътрудничеството с надзорници извън Съюза. Следва да му бъдат предоставени правомощия да развива контакти и да постига административни договорености с надзорните органи и администрации на трети държави и с международни организации, като зачита изцяло настоящата роля и съответната компетентност на държавите-членки и на институциите на Съюза. Държави, които са сключили споразумения със Съюза, с които са приели и прилагат правото на Съюза, следва да могат да участват в дейността на Органа, като Органът следва да може да си сътрудничи и с трети държави, които прилагат законодателство, признато за еквивалентно на законодателството на Съюза.
(45)
В рамките на своята компетентност Органът следва да действа като независим консултативен орган за Европейския парламент, Съвета и Комисията. Без да се засягат правомощията на съответните компетентни органи, Органът следва да може да предоставя своето становище при пруденциалната оценка на сливанията и придобиванията съгласно Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти (23), изменена с Директива 2007/44/ЕО (33), в случаите, в които посочената директива изисква консултации между компетентните органи от две или повече държави-членки.
(46)
За да изпълнява ефективно своите задължения, Органът следва да има правото да изисква цялата необходима информация. За да се избегне дублиране при предоставянето на информация относно участниците на финансовите пазари, тази информация обикновено следва да се предоставя от националните надзорни органи, които са най-близо до финансовите пазари и участниците на финансовите пазари, и следва да е съобразена с вече съществуващите статистически данни. В същото време обаче, като крайна мярка, Органът следва да може да отправя надлежно обосновано и мотивирано искане за информация пряко до даден участник на финансовите пазари, когато компетентният национален орган не предоставя или не може да предостави своевременно подобна информация. Органите на държавите-членки следва да бъдат задължени да подпомагат Органа при осигуряването на отговор на такива преки запитвания. Във връзка с това е от съществено значение работата по изготвяне на общи формати на докладване. Мерките за събиране на информация не следва да засягат правната рамка на Европейската статистическа система и Европейската система на централните банки в областта на статистиката. Следователно настоящият регламент не следва да засяга Регламент (ЕО) № 223/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 11 март 2009 г. относно европейската статистика (34) и Регламент (ЕО) № 2533/98 на Съвета от 23 ноември 1998 г. относно събирането на статистическа информация от Европейската централна банка (35).
(47)
Тясното сътрудничество между Органа и ЕССР е от съществено значение за осигуряването на напълно ефективна работа на ЕССР и на последващи действия в отговор на неговите предупреждения и препоръки. Органът и ЕССР следва да обменят помежду си всякаква относима информация. Данни, свързани с отделни предприятия, следва да бъдат предоставяни само при мотивирано искане. При получаването на предупреждение или препоръка от ЕССР до Органа или до национален надзорен орган, Органът следва да осигури подходящи последващи действия.
(48)
Органът следва да се консултира със заинтересованите страни относно регулаторни технически стандарти или технически стандарти за изпълнение, насоки и препоръки и да им предостави достатъчна възможност да изразят мнение по предлаганите мерки. Преди да приеме проекти на регулаторни технически стандарти или технически стандарти за изпълнение, насоки и препоръки, Органът следва да извърши оценка на въздействието. За подобряване на ефективността следва да бъде използвана Група на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, която следва да осигурява балансирано участие на участниците на финансовите пазари, на малките и средни предприятия (МСП), на академичните среди и на потребителите и други ползватели на финансови услуги на дребно. Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите следва да осигурява взаимодействието с други потребителски групи в областта на финансовите услуги, създадени от Комисията или съгласно законодателството на Съюза.
(49)
Членовете на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, представляващи организации с нестопанска цел или академичните среди, следва да получават подходящи компенсации, за да се даде възможност на лица, които не разполагат с достатъчно средства и не са представители на сектора, да участват пълноценно в дискусиите относно финансовото регулиране.
(50)
Държавите-членки носят основната отговорност за осигуряването на координирано управление на кризи и за запазването на финансовата стабилност при кризи, по-специално по отношение на стабилизирането и преструктурирането на отделни проблемни участници на финансовите пазари. Решенията на Органа в извънредни ситуации или при уреждане на разногласия, които влияят върху стабилността на отделен участник на финансовите пазари, не следва да засягат фискалните отговорности на държавите-членки. Следва да бъде създаден механизъм, чрез който държавите-членки да могат да използват тази предпазна мярка и в крайна сметка да отнесат въпроса за решаване от Съвета. Въпреки това не следва да се злоупотребява с този предпазен механизъм, по-специално по отношение на взето от Органа решение, което няма значителни или съществени фискални последици, като например намаляване на приходи, свързано с временна забрана на конкретни дейности или продукти с цел защита на потребителите. При вземане на решение в контекста на предпазния механизъм, Съветът следва да гласува в съответствие с принципа, че всеки член има един глас. Уместно е Съветът да има своята роля в тази област, като се отчитат конкретните отговорности на държавите-членки в тази връзка. Предвид чувствителността на въпроса следва да се осигурят строги правила за поверителност.
(51)
В процедурите по вземане на решение Органът следва да спазва правилата на Съюза и общите принципи за гарантиране на законосъобразни процедури и прозрачност. Следва да бъде напълно спазвано правото на изслушване на адресатите на решенията на Органа. Актовете на Органа следва да съставляват неразделна част от правото на Съюза.
(52)
Съветът на надзорниците, който ще включва ръководителите на съответните компетентни органи от всяка държава-членка и ще бъде ръководен от председателя на Органа, следва да бъде основният орган за вземане на решения на Органа. Представители на Комисията, на ЕССР, на Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и пенсионно осигуряване) и на Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) следва да участват като наблюдатели. Членовете на Съвета на надзорниците следва да действат независимо и единствено в интерес на Съюза.
(53)
По правило Съветът на надзорниците следва да взема решенията си с обикновено мнозинство в съответствие с принципа, че всеки член има един глас. Въпреки това за актове от общ характер, включително такива, свързани с регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, насоки и препоръки, по бюджетни въпроси, както и във връзка с искания на държава-членка за преразглеждане на решение на Органа за временна забрана или ограничение на определени финансови дейности, е уместно да се прилагат правилата за гласуване с квалифицирано мнозинство, предвидени в член 16, параграф 4 от Договора за Европейския съюз и в Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз. Случаите, свързани с уреждането на разногласия между националните надзорни органи, следва да бъдат разглеждани от ограничена, обективна група, съставена от членове, които не са представители на компетентните органи, между които има разногласие, нито имат някакъв свързан с разногласието интерес или преки връзки със съответните компетентни органи. Съставът на групата следва да бъде подходящо балансиран. Решението на групата следва да бъде одобрено от Съвета на надзорниците с обикновено мнозинство в съответствие с принципа, че всеки член има един глас. По отношение на решения, взети от консолидиращия надзорник обаче, предложеното от групата решение може да бъде отхвърлено от членове, представляващи блокиращо малцинство от гласовете по смисъла на член 16, параграф 4 от Договора за Европейския съюз и член 3 от Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби.
(54)
Управителният съвет, включващ председателя на Органа, представители на националните надзорни органи и на Комисията, следва да гарантира, че Органът осъществява мисията си и изпълнява възложените му задачи. На Управителния съвет следва да бъдат предоставени необходимите правомощия да предлага, наред с другото, годишната и многогодишната работна програма, да упражнява някои бюджетни правомощия, да приема плана на Органа за политика спрямо персонала, да приема специални разпоредби относно правото на достъп до документи и да предлага годишния доклад.
(55)
Органът следва да бъде представляван от председател, който е назначен от Съвета на надзорниците на пълно работно време, въз основа на своите качества, умения, познания за финансовите институции и пазари и опит, свързан с финансовия надзор и регулиране, след открита процедура за подбор, организирана и ръководена от Съвета на надзорниците с помощта на Комисията. За назначаването на първия председател на Органа Комисията следва да изготви, inter alia, списък на подбраните кандидати въз основа на техните качества, умения, познания за финансовите институции и пазари и опит, свързан с финансовия надзор и регулиране. За последващите назначения необходимостта от изготвен от Комисията списък следва да се разгледа в доклад, който следва да бъде изготвен в съответствие с настоящия регламент. Преди избраното лице да поеме задълженията си и до един месец след неговия избор от Съвета на надзорниците, Европейският парламент следва да има право, след като изслуша избраното лице, да възрази срещу кандидатурата му.
(56)
Управлението на Органа следва да бъде поверено на изпълнителен директор, който има право да участва в заседанията на Съвета на надзорниците и на Управителния съвет без право на глас.
(57)
За да бъде осигурена междусекторна последователност в действията на ЕНО, те следва тясно да координират действията си чрез Съвместния комитет и да постигат общи позиции, когато това е целесъобразно. Съвместният комитет следва да координира функциите на ЕНО във връзка с финансовите конгломерати и други междусекторни въпроси. Когато е уместно, актовете, по отношение на които са компетентни Европейският надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) или Европейският надзорен орган (Европейски банков орган), следва да бъдат приемани паралелно от съответните европейски надзорни органи. Председателството на Съвместния комитет се поема от председателите на ЕНО за срок от 12 месеца на ротационен принцип. Председателят на Съвместния комитет следва да бъде заместник-председател на ЕССР. Съвместният комитет следва да разполага със свой персонал, осигурен от ЕНО, с цел да се позволи неофициален обмен на информация и разработване на подход на обща надзорна култура между ЕНО.
(58)
Необходимо е да се гарантира, че лицата, засегнати от решенията на Органа, разполагат с подходящи средства за правна защита. За да се осигури ефективна защита на правата на лицата и от съображения за процесуална икономия, когато Органът има правомощия за вземане на решение, лицата следва да имат право на обжалване пред Апелативния съвет. С цел постигане на ефективност и последователност Апелативният съвет следва да бъде съвместен орган на ЕНО, независим от техните административни и регулаторни структури. Решенията на Апелативния съвет следва да могат да бъдат обжалвани пред Съда на Европейския съюз.
(59)
За да се гарантира неговата пълна автономност и независимост, Органът следва да получи независим бюджет с приходи предимно от задължителните вноски от националните надзорни органи и от общия бюджет на Европейския съюз. Условията на финансирането на Органа от Съюза се определят в споразумение на бюджетния орган в съответствие с точка 47 от Междуинституционалното споразумение от 17 май 2006 г. между Европейския парламент, Съвета и Комисията за бюджетната дисциплина и доброто финансово управление (36). Следва да се прилага бюджетната процедура на Съюза. Одитът на сметките следва да се извършва от Сметната палата. По отношение на целия бюджет се прилага процедурата по освобождаване от отговорност.
(60)
Спрямо Органа следва да се прилага Регламент (ЕО) № 1073/1999 на Европейския парламент и на Съвета от 25 май 1999 г. относно разследванията, провеждани от Европейската служба за борба с измамите (OLAF) (37). Органът следва също така да се присъедини към Междуинституционното споразумение от 25 май 1999 г. между Европейския парламент, Съвета на Европейския съюз и Комисията на Европейските общности относно вътрешните разследвания, провеждани от Европейската служба за борба с измамите (OLAF) (38).
(61)
За да се осигурят открити и прозрачни условия за наемане на работа и еднакво третиране на персонала, за всички служители на Органа следва да се прилага Правилникът за длъжностните лица и Условията за работа на другите служители на Европейските общности (39).
(62)
От изключително значение е да бъде защитена търговската тайна, както и другите видове поверителна информация. По отношение на поверителността на информацията, предоставяна на Органа и обменяна в мрежата, следва да се прилагат строги и ефективни правила за поверителност.
(63)
Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (40) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Европейския съюз и за свободното движение на такива данни (41) се прилагат в пълна степен при обработването на лични данни за целите на настоящия регламент.
(64)
За да се осигури прозрачност на работата на Органа, спрямо него следва да се прилага Регламент (ЕО) № 1049/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 2001 г. относно публичния достъп до документи на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията (42).
(65)
В работата на Органа следва да могат да участват трети държави, в съответствие със съответните споразумения, които ще бъдат сключени от Съюза.
(66)
Тъй като целите на настоящия регламент, а именно подобряването на функционирането на вътрешния пазар чрез постигане на високо, ефективно и последователно равнище на пруденциално регулиране и надзор, защитата на инвеститорите, защитата на целостта, ефикасността и нормалното функциониране на финансовите пазари, запазването на стабилността на финансовата система и засилването на международната надзорна координация, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите-членки и поради обхвата на действието могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(67)
Органът следва да поеме всички текущи задачи и правомощия на Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа. Следователно Решение 2009/77/ЕО на Комисията следва да се отмени, считано от датата на създаването на Органа, а Решение № 716/2009/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. за създаване на програма на Общността за подкрепа на специфични дейности в областта на финансовите услуги, финансовото отчитане и одита (43) следва да бъде съответно изменено. Предвид съществуващите структури и дейности на Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа е важно да се осигури много тясно сътрудничество между Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа и Комисията при установяването на подходящи преходни мерки, за да се гарантира възможно най-кратък период, през който Комисията да отговаря за административното създаване и първоначалната административна дейност на Органа.
(68)
Уместно е да се определят срокове за прилагането на настоящия регламент, за да се гарантира, че Органът е достатъчно подготвен да започне да функционира и да се осигури плавен преход от Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа. Органът следва да разполага с подходящо финансиране. Поне първоначално 40 % от неговото финансиране следва да бъде със средства на Съюза и 60 % - чрез вноски на държавите-членки, направени в съответствие с пропорционалната тежест на гласовете, установена в член 3, параграф 3 от Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби.
(69)
За да се улесни създаването на Органа на 1 януари 2011 г., настоящият регламент следва да влезе в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
СЪЗДАВАНЕ И ПРАВЕН СТАТУС
Член 1
Създаване и обхват на дейността
1. С настоящия регламент се създава Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари), наричан по-нататък „Органът“.
2. Органът действа в рамките на правомощията, предоставени с настоящия регламент, и на приложното поле на Директива 97/9/ЕО, Директива 98/26/ЕО, Директива 2001/34/ЕО, Директива 2002/47/ЕО, Директива 2003/6/ЕО, Директива 2003/71/ЕО, Директива 2004/39/ЕО, Директива 2004/109/ЕО, Директива 2009/65/ЕО и на Директива 2006/49/ЕО, без да се засяга компетентността на Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) по отношение на разумния надзор, както и всякакво бъдещо законодателство относно лицата, управляващи фондове за алтернативни инвестиции, и на Регламент (ЕО) № 1060/2009, и, доколкото тези актове се прилагат за дружества, които предоставят инвестиционни услуги, или за предприятия за колективно инвестиране, които предлагат своите дялове или акции, както и за компетентните органи, които упражняват надзор над тях, в приложното поле на съответните части от Директива 2002/87/ЕО, Директива 2005/60/ЕО, Директива 2002/65/ЕО, включително на всички директиви, регламенти и решения, основаващи се на тези актове, и на всеки друг правно обвързващ акт на Съюза, с който се възлагат задачи на Органа.
3. Органът също така действа в областта на дейност на участниците на финансовите пазари във връзка с въпроси, които не се уреждат пряко в актовете, посочени в параграф 2, включително по въпроси на корпоративното управление, одита и финансовата отчетност, при условие че тази дейност на Органа е необходима за гарантиране на ефективното и последователното прилагане на тези актове. Органът също така предприема подходящи действия в областта на предложенията за поглъщане, клиринга и сетълмента и деривативите.
4. Разпоредбите на настоящия регламент не засягат правомощията на Комисията, по-специално правомощията съгласно член 258 ДФЕС за гарантиране спазването на правото на Съюза.
5. Целта на Органа е да защитава обществените интереси, като допринася за краткосрочната, средносрочната и дългосрочната стабилност и ефективност на финансовата система, в интерес на икономиката на Съюза и на неговите граждани и стопански субекти. Органът допринася за:
а)
подобряването на функционирането на вътрешния пазар, включително по-специално надеждно, ефективно и последователно ниво на регулиране и надзор;
б)
осигуряването на целостта, прозрачността, ефикасността и нормалното функциониране на финансовите пазари,
в)
засилването на международната надзорна координация,
г)
предотвратяването на регулаторния арбитраж и насърчаването на еднакви условия на конкуренция,
д)
гарантирането на подходящото регулиране и надзор върху инвестиционните и други рискове, и
е)
подобряването на защитата на потребителите.
За постигането на тези цели Органът допринася за гарантирането на последователно, ефективно и ефикасно прилагане на посочените в параграф 2 актове, за насърчаването на сближаването на надзорните практики, за предоставянето на становища пред Европейския парламент, Съвета и Комисията и за провеждането на икономически анализ на пазарите с оглед насърчаване на постигането на целите на Органа.
При изпълнението на задачите, които са му възложени с настоящия регламент, Органът обръща особено внимание на всеки системен риск, породен от участниците на финансовите пазари, чиито проблеми биха могли да засегнат действието на финансовата система или на реалната икономика.
При изпълнение на задачите си Органът действа независимо и обективно и се ръководи единствено от интересите на Съюза.
Член 2
Европейска система за финансов надзор
1. Органът е част от Европейската система за финансов надзор (ЕСФН). Основната цел на ЕСФН е да гарантира, че правилата, приложими към финансовия сектор, се прилагат по подходящ начин за запазване на финансовата стабилност и осигуряване на доверие във финансовата система като цяло и достатъчна защита за потребителите на финансови услуги.
2. ЕСФН се състои от:
а)
Европейския съвет за системен риск (ЕССР) - за целите и задачите, определени в Регламент (ЕС) № 1092/2010 (44) и в настоящия регламент;
б)
Органа;
в)
Европейския надзорен орган (Европейски банков орган), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (45);
г)
Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (46);
д)
Съвместния комитет на европейските надзорни органи (наричан по-нататък „Съвместният комитет“) - за целите на изпълнението на задачите, посочени в членове 54 - 57 от настоящия регламент, от Регламент (ЕС) № 1093/2010 и от Регламент (ЕС) № 1094/2010
е)
компетентните или надзорните органи на държавите-членки, посочени в актовете на Съюза, посочени в член 1, параграф 2 от настоящия регламент, от Регламент (ЕС) № 1093/2010 и от Регламент (ЕС) № 1094/2010;
3. Органът редовно и тясно си сътрудничи с ЕССР, както и с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) и Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), посредством Съвместния комитет, като по този начин осигурява междусекторната последователност на работата и постигането на общи позиции в областта на надзора на финансовите конгломерати и по други междусекторни въпроси.
4. В съответствие с принципа на лоялното сътрудничество съгласно член 4, параграф 3 от Договора за Европейския съюз участниците в ЕСФН си сътрудничат в дух на доверие и пълно взаимно зачитане, като следят по-специално за обмена на подходяща и надеждна информация помежду си.
5. Надзорните органи, които са участници в ЕСФН, са задължени да упражняват надзор върху участниците на финансовите пазари, действащи в рамките на Съюза в съответствие с актовете, посочени в член 1, параграф 2.
Член 3
Отчетност на органите
Органите, посочени в член 2, параграф 2, букви а) - г) се отчитат пред Европейския парламент и Съвета.
Член 4
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1.
„участник на финансовите пазари“ означава всяко лице, по отношение на което се прилага изискване, предвидено в посоченото в член 1, параграф 2 законодателство или в национално законодателство за прилагане на това законодателство;
2.
„ключов участник на финансовите пазари“ означава участник на финансовите пазари, чиято обичайна дейност или финансова жизнеспособност има или е възможно да има значително въздействие върху стабилността, целостта или ефикасността на финансовите пазари в Съюза;
3.
„компетентни органи“ означава:
i)
компетентни органи и/или надзорни органи по смисъла на посоченото в член 1, параграф 2 законодателство;
ii)
по отношение на директиви 2002/65/ЕО и 2005/60/ЕО - органите, компетентни за осигуряване на спазването на изискванията на тези директиви от дружества, които предоставят инвестиционни услуги, и от предприятия за колективно инвестиране, които предлагат дялове или акции;
iii)
по отношение на схемите за обезщетение на инвеститорите - органите, които управляват националните схеми за обезщетение съгласно Директива 97/9/ЕО, или в случаите, когато дейността на схемите за обезщетение на инвеститорите се управлява от частно дружество - публичният орган, отговарящ за надзора на тези схеми съгласно посочената директива.
Член 5
Правен статус
1. Органът е орган на Съюза и притежава юридическа правосубектност.
2. Във всяка държава-членка Органът се ползва с най-широката правоспособност, предоставяна на юридически лица съгласно националното законодателство. По-специално, той може да придобива или да се разпорежда с движимо и недвижимо имущество и да е страна по съдебни производства.
3. Органът се представлява от своя председател.
Член 6
Състав
Органът се състои от:
1.
Съвет на надзорниците, който изпълнява задачите, определени в член 43;
2.
Управителен съвет, който изпълнява задачите, определени в член 47;
3.
председател, който изпълнява задачите, определени в член 48;
4.
изпълнителен директор, който изпълнява задачите, определени в член 53;
5.
Апелативен съвет, който изпълнява задачите, определени в член 60.
Член 7
Седалище
Органът е със седалище в Париж.
ГЛАВА II
ЗАДАЧИ И ПРАВОМОЩИЯ НА ОРГАНА
Член 8
Задачи и правомощия на Органа
1. Органът има следните задачи:
а)
да допринася за установяването на висококачествени общи регулаторни и надзорни стандарти и практики, по-специално чрез представянето на становища пред институциите на Съюза, както и чрез разработване на насоки, препоръки и проекти на регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, основани на посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове;
б)
да допринася за последователното прилагане на правно обвързващите актове на Съюза, по-специално като допринася за създаването на обща надзорна култура, като осигурява последователно, ефикасно и ефективно прилагане на посочените в член 1, параграф 2 актове, като предотвратява регулаторния арбитраж, като действа като медиатор и като урежда разногласия между компетентните органи, като гарантира ефективен и последователен надзор върху участниците на финансовите пазари, като осигурява съгласувана работа на колегиите от надзорници и като предприема действия, inter alia, в извънредни ситуации;
в)
да насърчава и улеснява делегирането на задачи и отговорности между компетентните органи;
г)
да си сътрудничи тясно с ЕССР, по-специално като предоставя на ЕССР необходимата информация за изпълнение на неговите задачи и като осигурява подходящи последващи действия в отговор на предупрежденията и препоръките на ЕССР;
д)
да организира и извършва анализи чрез партньорски проверки на компетентните органи, включително да издава насоки и препоръки и да определя най-добри практики, за да засили последователността на резултатите от надзора;
е)
да наблюдава и оценява пазарните тенденции в рамките на своята компетентност;
ж)
да извършва икономически анализи на пазарите с цел осигуряване на необходимата информация за изпълнението на функциите на Органа;
з)
да насърчава защитата на инвеститорите;
и)
да допринася за последователната и съгласувана работа на колегиите от надзорници, за наблюдението, оценката и измерването на системния риск, за разработването и координирането на планове за възстановяване и преструктуриране, за осигуряването на висока степен на защита на инвеститорите в целия Съюз, както и за разработването на методи за преструктуриране на проблемни участници на финансовите пазари и оценяването на необходимостта от съответни инструменти за финансиране в съответствие с членове 21-26;
й)
да изпълнява всякакви други конкретни задачи, предвидени в настоящия регламент или в други законодателни актове;
к)
да публикува на своята интернет страница и редовно да актуализира информация, свързана с неговата област на дейност, по-специално - в рамките на неговата компетентност - относно регистрираните участници на финансовите пазари, за да осигури леснодостъпна информация за обществеността;
л)
да поеме, доколкото е целесъобразно, всички съществуващи и текущи задачи от Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа (CESR).
2. За изпълнението на определените в параграф 1 задачи Органът разполага с правомощията, предвидени в настоящия регламент, по-специално:
а)
да разработва проекти на регулаторни технически стандарти в конкретните случаи, посочени в член 10;
б)
да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение в конкретните случаи, посочени в член 15;
в)
да издава насоки и препоръки, както е предвидено в член 16;
г)
да издава препоръки в конкретни случаи съгласно член 17, параграф 3;
д)
да взема индивидуални решения, чиито адресати са компетентните органи, в конкретните случаи, посочени в член 18, параграф 3 и член 19, параграф 3;
е)
в случаите, свързани с пряко приложимото право на Съюза, да взема индивидуални решения, чиито адресати са участниците на финансовите пазари, в конкретните случаи, посочени в член 17, параграф 6, в член 18, параграф 4 и в член 19, параграф 4;
ж)
да изготвя становища, предназначени за Европейския парламент, Съвета или Комисията, както е предвидено в член 34;
з)
да събира необходимата информация относно участниците на финансовите пазари, както е предвидено в член 35;
и)
да разработва общи методики за оценка на въздействието от характеристиките на продуктите и процесите на дистрибуция върху финансовото състояние на дадена институция и върху защитата на потребителите;
й)
когато това предвидено в актовете, посочени в член 1, параграф 2 - да осигурява база данни за регистрираните участници на финансовите пазари в рамките на своята компетентност, достъпът до която е централизиран.
Член 9
Задачи, свързани със защитата на потребителите и финансовите дейности
1. Органът има водеща роля в насърчаването на прозрачността, яснотата и справедливите условия на пазара на потребителски финансови продукти или услуги в рамките на вътрешния пазар, включително чрез:
а)
събиране и анализ на данни и изготвяне на доклади относно потребителските тенденции;
б)
извършване на преглед и координиране на образователни инициативи и инициативи за финансова грамотност на компетентните органи;
в)
разработване на стандарти за обучение за сектора; както и
г)
принос към разработването на общи правила за разкриване на информация.
2. Органът наблюдава новите и вече съществуващите финансови дейности и може да приема насоки и препоръки с оглед насърчаването на сигурността и стабилността на пазарите и сближаването на регулаторните практики.
3. Органът може също така да отправя предупреждения, в случай че определена финансова дейност застрашава сериозно целите, определени в член 1, параграф 5.
4. Органът създава, като своя неразделна част, Комитет за финансови иновации, който обединява всички съответни компетентни национални надзорни органи, с цел да се постигне координиран подход в регулирането и надзора на новите или иновативните финансови дейности и да се предоставят на Органа съвети, които да бъдат представени пред Европейския парламент, Съвета и Комисията.
5. Органът може временно да забрани или ограничи определени финансови дейности, които представляват заплаха за нормалното функциониране и за целостта на финансовите пазари или стабилността на цялата финансова система в Съюза или на част от нея в случаите, посочени в законодателните актове по член 1, параграф 2, и съобразно условията, предвидени в тези актове, или, ако е необходимо - в случай на извънредна ситуация, в съответствие със и при предвидените в член 18 условия.
Органът прави преглед на решението, посочено в първа алинея, през подходящи интервали от време, но най-малко веднъж на три месеца. Ако решението не бъде подновено след изтичането на тримесечен срок, действието му се прекратява автоматично.
Държавите-членки могат да поискат от Органа да преразгледа решението си. В такъв случай Органът взема решение дали поддържа решението си в съответствие с процедурата, предвидена в член 44, параграф 1, втора алинея.
Органът може също така да направи оценка на необходимостта от забрана или ограничаване на определени видове финансови дейности и в случай че се установи такава необходимост, да информира Комисията с цел да се улесни приемането на такава забрана или ограничение.
Член 10
Регулаторни технически стандарти
1. Когато Европейският парламент и Съветът делегират на Комисията правомощия да приема регулаторни технически стандарти посредством делегирани актове съгласно член 290 ДФЕС с цел да се гарантира последователно хармонизиране в областите, конкретно определени в посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове, Органът може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти. Органът представя своите проекти на стандарти на Комисията за одобрение.
Регулаторните технически стандарти са технически, те не представляват стратегически или политически решения и тяхното съдържание се определя от законодателните актове, на които се основават.
Преди да ги представи на Комисията, Органът провежда открити обществени консултации по проектите на регулаторни технически стандарти и анализира свързаните с тях възможни разходи и ползи, освен ако провеждането на такива консултации и анализи не е непропорционално предвид обхвата и въздействието на съответните проекти на регулаторни технически стандарти или предвид особената неотложност на въпроса. Органът също така иска становището на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, посочена в член 37.
Когато Органът представя проект на регулаторен технически стандарт, Комисията незабавно препраща проекта на Европейския парламент и на Съвета.
В срок от три месеца от получаване на проекта на регулаторен технически стандарт Комисията решава дали да го одобри. Комисията може да одобри проекти на регулаторни технически стандарти само частично или да ги измени, ако интересите на Съюза налагат това.
Когато Комисията възнамерява да не одобри даден проект на регулаторен технически стандарт или възнамерява да го одобри частично или с изменения, тя връща на Органа проекта на регулаторен технически стандарт, като обяснява защо не го одобрява или, в зависимост от случая, като излага мотивите за измененията. В срок от шест седмици Органът може да измени проекта на регулаторен технически стандарт въз основа на предложените от Комисията изменения и да го представи отново на Комисията под формата на официално становище. Органът изпраща копие от официалното си становище на Европейския парламент и на Съвета.
Ако до изтичането на този шестседмичен срок Органът не е представил изменен проект на регулаторен технически стандарт или е представил проект на регулаторен технически стандарт, който не е изменен по начин, съответстващ на предложените от Комисията изменения, Комисията може да приеме регулаторния технически стандарт с измененията, които счита за необходими, или да го отхвърли.
Комисията не може да променя съдържанието на проекта на регулаторен технически стандарт, изготвен от Органа, без предварително съгласуване с него по реда, предвиден в настоящия член.
2. Когато Органът не е представил проект на регулаторен технически стандарт в срока, определен в посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове, Комисията може да поиска представянето на такъв проект в рамките на нов срок.
3. Комисията може да приеме регулаторни технически стандарти посредством делегиран акт и без проект от Органа, само в случай че Органът не ѝ е представил проект на регулаторен технически стандарт в сроковете съгласно параграф 2.
Комисията провежда открити обществени консултации по проектите на регулаторни технически стандарти и анализира свързаните с тях възможни разходи и ползи, освен ако провеждането на такива консултации и анализи не е непропорционално предвид обхвата и въздействието на съответните проекти на регулаторни технически стандарти или предвид особената неотложност на въпроса. Комисията също така иска становища или съвети от Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, посочена в член 37.
Комисията незабавно препраща проекта на регулаторен технически стандарти на Европейския парламент и на Съвета.
Комисията изпраща своя проект на регулаторен технически стандарт на Органа. В срок от шест седмици Органът може да измени проекта на регулаторен технически стандарт и да го представи на Комисията под формата на официално становище. Органът изпраща копие от официалното си становище на Европейския парламент и на Съвета.
Ако до изтичането на шестседмичния срок, посочен в четвърта алинея, Органът не е представил изменен проект на регулаторен технически стандарт, Комисията може да приеме регулаторния технически стандарт.
Ако Органът е представил изменен проект на регулаторния технически стандарт в рамките на шестседмичния срок, Комисията може да измени проекта на регулаторен технически стандарт въз основа на предложените от Органа изменения или да приеме регулаторния технически стандарт с измененията, които счита за необходими. Комисията не може да променя съдържанието на проекта на регулаторен технически стандарт, изготвен от Органа, без предварително съгласуване с него по реда, предвиден в настоящия член.
4. Регулаторните технически стандарти се приемат под формата на регламенти или решения. Те се публикуват в Официален вестник на Европейския съюз и влизат в сила на посочената в тях дата.
Член 11
Упражняване на делегирането
1. Правомощията да приема регулаторни технически стандарти, посочени в член 10, се предоставят на Комисията за срок от четири години, считано от 16 декември 2010 г. Комисията представя доклад относно делегираните правомощия най-късно шест месеца преди изтичането на четиригодишния срок. Делегирането на правомощията се подновява автоматично за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не го оттеглят в съответствие с член 14.
2. Веднага след като приеме регулаторен технически стандарт, Комисията нотифицира едновременно Европейския парламент и Съвета за него.
3. Правомощията да приема регулаторни технически стандарти се предоставят на Комисията при условията, предвидени в членове 12-14.
Член 12
Оттегляне на делегирането
1. Делегирането на правомощие, посочено в член 10, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.
2. Институцията, започнала вътрешна процедура за вземане на решение дали да оттегли делегирането на правомощия, полага усилия да информира другата институция и Комисията в разумен срок преди вземането на окончателно решение, като посочва делегираните правомощия, които могат да бъдат оттеглени.
3. С решението за оттегляне се прекратява делегирането на правомощията, посочени в него. То поражда действие незабавно или на по-късна посочена в него дата. Решението не засяга валидността на регулаторните технически стандарти, които са вече в сила. То се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 13
Възражения срещу регулаторни технически стандарти
1. Европейският парламент или Съветът могат да направят възражение срещу регулаторен технически стандарт в срок от три месеца от датата на нотификацията за регулаторния технически стандарт, приет от Комисията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с още три месеца.
Когато Комисията приема регулаторен технически стандарт, еднакъв с проекта на регулаторен технически стандарт, представен от Органа, срокът, в рамките на който Европейският парламент и Съветът могат да направят възражение, е един месец от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с един месец.
2. Ако към момента на изтичането на срока, посочен в параграф 1, нито Европейският парламент, нито Съветът са възразили срещу регулаторния технически стандарт, той се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и влиза в сила на посочената в него дата.
Регулаторният технически стандарт може да се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и да влезе в сила преди изтичането на този срок, ако и Европейският парламент и Съветът са информирали Комисията за намерението си да не правят възражения.
3. Ако Европейският парламент или Съветът възразят срещу регулаторен технически стандарт в срока, посочен в параграф 1, той не влиза в сила. В съответствие с член 296 ДФЕС институцията, която възразява срещу регулаторния технически стандарт, посочва причините за това.
Член 14
Липса на одобрение или изменение на проекти на регулаторни технически стандарти
1. В случай че Комисията не одобри проект на регулаторен технически стандарт или го измени в съответствие с член 10, тя уведомява Органа, Европейския парламент и Съвета, като излага причините за това
2. Когато е уместно в срок от един месец от уведомлението, посочено в параграф 1, Европейският парламент или Съветът могат да поканят отговорния комисар и председателя на Органа на специално заседание на компетентната комисия на Европейския парламент или на компетентния комитет на Съвета, за да представят и обяснят различията помежду си.
Член 15
Технически стандарти за изпълнение
1. Органът може да разработва технически стандарти за изпълнение посредством актове за изпълнение съгласно член 291 ДФЕС в областите, конкретно определени в посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове. Техническите стандарти за изпълнение са технически, те не представляват стратегически или политически решения и в тяхното съдържание се определят условията на прилагане на посочените актове. Органът представя своите проекти на технически стандарти за изпълнение на Комисията за одобрение.
Преди да представи проекти на технически стандарти за изпълнение на Комисията, Органът провежда открити обществени консултации по тях и анализира свързаните с тях възможни разходи и ползи, освен ако провеждането на такива консултации и анализи не е непропорционално предвид обхвата и въздействието на въпросните проекти на технически стандарти за изпълнение или предвид особената неотложност на въпроса. Органът също така иска становището на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, посочена в член 37.
Когато Органът представя проект на технически стандарт за изпълнение, Комисията незабавно го препраща на Европейския парламент и на Съвета.
В срок от три месеца от получаване на проекта на технически стандарт за изпълнение Комисията решава дали да го одобри. Комисията може да удължи този срок с един месец. Комисията може да одобри проекта на технически стандарт за изпълнение само частично или да го измени, ако интересите на Съюза налагат това.
Когато Комисията възнамерява да не одобри даден проект на технически стандарт за изпълнение или възнамерява да го одобри частично или с изменения, тя го връща на Органа, като обяснява защо възнамерява да не го одобри или, в зависимост от случая, като излага мотивите за измененията. В срок от шест седмици Органът може да измени проекта на технически стандарт за изпълнение въз основа на предложените от Комисията изменения и да го представи отново на Комисията под формата на официално становище. Органът изпраща копие от официалното си становище на Европейския парламент и на Съвета.
Ако до изтичането на шестседмичния срок, посочен в пета алинея, Органът не е представил изменен проект на технически стандарт за изпълнение или е представил проект на технически стандарт за изпълнение, който не е изменен по начин, съответстващ на предложените от Комисията изменения, Комисията може да приеме техническия стандарт за изпълнение с измененията, които смята за необходими, или да го отхвърли.
Комисията не може да променя съдържанието на проект на технически стандарт за изпълнение, изготвен от Органа, без предварително съгласуване с него по реда, предвиден в настоящия член.
2. Когато Органът не е представил проект на технически стандарт за изпълнение в срока, определен в посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове, Комисията може да поиска представянето на такъв проект в рамките на нов срок.
3. Комисията може да приеме технически стандарт за изпълнение с акт за изпълнение и без проект от Органа, само в случай че Органът не ѝ е представил проект на технически стандарт за изпълнение в сроковете съгласно параграф 2.
Комисията провежда открити обществени консултации по проектите на технически стандарти за изпълнение и анализира свързаните с тях възможни разходи и ползи, освен ако провеждането на такива консултации и анализи не е непропорционално предвид обхвата и въздействието на съответните проекти на технически стандарти за изпълнение или предвид особената неотложност на въпроса. Комисията също така иска становища или съвети от Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, посочена в член 37.
Комисията незабавно препраща проекта на технически стандарт за изпълнение на Европейския парламент и на Съвета.
Комисията изпраща проекта на технически стандарт за изпълнение на Органа. В срок от шест седмици Органът може да измени проекта на технически стандарт за изпълнение и да го представи на Комисията под формата на официално становище. Органът изпраща копие от официалното си становище на Европейския парламент и на Съвета.
Ако до изтичането на шестседмичния срок, посочен в четвърта алинея, Органът не е представил изменен проект на технически стандарт за изпълнение, Комисията може да приеме техническия стандарт за изпълнение.
Ако Органът е представил изменен проект на технически стандарт за изпълнение в рамките на шестседмичния срок, Комисията може да измени проекта на технически стандарт за изпълнение въз основа на предложените от Органа изменения или да приеме техническия стандарт за изпълнение с измененията, които счита за необходими.
Комисията не може да променя съдържанието на проектите на технически стандарти за изпълнение, изготвени от Органа, без предварително съгласуване с него по реда, посочен в настоящия член.
4. Техническите стандарти за изпълнение се приемат под формата на регламенти или решения. Те се публикуват в Официален вестник на Европейския съюз и влизат в сила на посочената в тях дата.
Член 16
Насоки и препоръки
1. С цел налагане на последователни, ефикасни и ефективни надзорни практики в рамките на ЕСФН и осигуряване на общо, еднакво и последователно прилагане на правото на Съюза, Органът издава насоки и препоръки, чиито адресати са компетентните органи или участниците на финансовите пазари.
2. Когато е целесъобразно, Органът провежда открити обществени консултации относно насоките и препоръките и анализира свързаните с тях потенциални разходи и ползи. Такива консултации и анализи трябва да са пропорционални на обхвата, естеството и въздействието на насоките или препоръките. Когато е целесъобразно, Органът също така иска становища или съвети от Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, посочена в член 37.
3. Компетентните органи и участниците на финансовите пазари полагат всички усилия за спазване на тези насоки и препоръки.
В срок от два месеца от издаването на насока или препоръка всеки компетентен орган посочва дали спазва или възнамерява да спазва тази насока или препоръка. В случай че компетентен орган не спазва или не възнамерява да спазва тази насока или препоръка, той информира Органа, като излага причините за това.
Органът оповестява факта, че отделен компетентен орган не спазва или не възнамерява да спазва тази насока или препоръка. Органът също така може да вземе решение за всеки отделен случай да публикува причините за неспазване на тази насока или препоръка, посочени от компетентния орган. Компетентният орган се уведомява предварително за това публикуване.
Ако това се изисква съгласно съответната насока или препоръка, участниците на финансовите пазари докладват по ясен и подробен начин дали спазват тази насока или препоръка.
4. В доклада, посочен в член 43, параграф 5, Органът уведомява Европейския парламент, Съвета и Комисията за издадените насоки и препоръки, като посочва компетентния орган, който не ги спазва, и описва как Органът възнамерява да гарантира, че съответният компетентен орган ще следва неговите насоки и препоръки в бъдеще.
Член 17
Нарушение на правото на Съюза
1. Ако даден компетентен орган не е приложил посочените в член 1, параграф 2 актове или ги е приложил по начин, който изглежда е в нарушение на правото на Съюза, включително утвърдените съгласно членове 10 - 15 регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, по-специално като не е гарантирал, че даден участник на финансовите пазари отговаря на изискванията, предвидени в посочените актове, Органът действа в съответствие с правомощията, предвидени в параграфи 2, 3 и 6 от настоящия член.
2. По искане от един или повече компетентни органи, от Европейския парламент, от Съвета, от Комисията или от Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите или по своя собствена инициатива и след като уведоми за това съответния компетентен орган, Органът може да разследва предполагаемото нарушение или неприлагане на правото на Съюза.
Без да се засягат предвидените в член 35 правомощия, компетентният орган незабавно предоставя на Органа цялата информация, която Органът счете за необходима за целите на разследването.
3. Най-късно два месеца след началото на разследването, Органът може да отправи до съответния компетентен орган препоръка, посочваща действията, чието предприемане е необходимо за спазване на правото на Съюза.
В срок от десет работни дни след получаване на препоръката компетентният орган уведомява Органа за стъпките, които е предприел или възнамерява да предприеме, за да гарантира спазването на правото на Съюза.
4. Ако компетентният орган не започне да спазва правото на Съюза в срок от един месец след получаване на препоръката на Органа, Комисията може, след като е била уведомена от Органа или по своя собствена инициатива, да представи официално становище, в което се изисква компетентният орган да предприеме действията, необходими за спазване на правото на Съюза. В официалното становище на Комисията се взема предвид препоръката на Органа.
Комисията представя такова официално становище не по-късно от три месеца след приемането на препоръката. Комисията може да удължи този срок с един месец.
Органът и компетентните органи предоставят на Комисията цялата необходима информация.
5. В срок от десет работни дни след получаването на посоченото в параграф 4 официално становище компетентният орган уведомява Комисията и Органа относно мерките, които е предприел или възнамерява да предприеме, за да се съобрази с това официално становище.
6. Без да се засягат правомощията на Комисията по член 258 ДФЕС, ако даден компетентен орган не се съобрази с посоченото в параграф 4 официално становище в предвидения в него срок и ако е необходимо да бъдат предприети навременни действия за отстраняване на последиците от неспазването на законодателството, за да се запазят или възстановят неутралните условия на конкуренция на пазара или да се гарантира правилното функциониране и целостта на финансовата система, Органът може, ако съответните изисквания, предвидени в посочените в член 1, параграф 2 актове, се прилагат пряко по отношение на участниците на финансовите пазари, да приеме индивидуално решение, чийто адресат е отделен участник на финансовите пазари, в което се изисква той да предприеме необходимите действия за спазване на своите задължения съгласно правото на Съюза, включително прекратяване на възприетата практика.
Решението на Органа е в съответствие с представеното съгласно параграф 4 официално становище на Комисията.
7. Решения, приети съгласно параграф 6, имат предимство пред всякакво предишно решение, прието по същия въпрос от компетентните органи.
При предприемане на действия във връзка с въпроси, които са предмет на официално становище по параграф 4 или на решение по параграф 6, компетентните органи се съобразяват с официалното становище или решението, в зависимост от случая.
8. В доклада по член 43, параграф 5 Органът посочва кои компетентни органи и участници на финансовите пазари не са се съобразили с официалните становища или решения, посочени в параграфи 4 и 6 от настоящия член.
Член 18
Действия при извънредна ситуация
1. В случай на неблагоприятни процеси, които може сериозно да застрашат правилното функциониране и целостта на финансовите пазари или стабилността на цялата финансова система в Съюза или на част от нея, Органът активно улеснява и - когато счете за необходимо, координира всякакви действия, предприети от съответните компетентни национални надзорни органи.
За да може да изпълнява тази улесняваща и координираща роля, Органът получава пълна информация за всички съответни процеси и получава покана да участва като наблюдател във всички съответни срещи на съответните компетентни национални надзорни органи.
2. Съветът, като се консултира с Комисията и с ЕССР и, когато е уместно, с ЕНО, може да приеме решение, чийто адресат е Органът и в което се установява наличието на извънредна ситуация за целите на настоящия регламент, в отговор на искане от страна на Органа, Комисията или ЕССР. Съветът прави преглед на това решение през подходящи интервали, но най-малко веднъж месечно. Ако решението не бъде подновено до изтичането на едномесечен срок, действието му се прекратява автоматично. Съветът може по всяко време да обяви прекратяването на извънредната ситуация.
Когато ЕССР или Органът прецени, че може да възникне извънредна ситуация, той отправя поверителна препоръка към Съвета и му предоставя оценка на ситуацията. След това Съветът преценява дали има необходимост от свикване на заседание. В хода на този процес се гарантира надлежно запазване на поверителността.
Ако Съветът установи съществуването на извънредна ситуация, той надлежно и незабавно информира за това Европейския парламент и Комисията.
3. Когато Съветът е приел решение съгласно параграф 2 и когато при изключителни обстоятелства са необходими координирани действия от страна на националните органи в отговор на неблагоприятни процеси, които могат да застрашат сериозно правилното функциониране и целостта на финансовите пазари или стабилността на цялата финансова система в Съюза или на част от нея, Органът може да приеме индивидуални решения, в които се изисква компетентните органи да предприемат, в съответствие с посоченото в член 1, параграф 2 законодателство, необходимите действия в отговор на такива процеси, като гарантират, че участниците на финансовите пазари и компетентните органи изпълняват изискванията, предвидени в това законодателство.
4. Без да се засягат правомощията на Комисията по член 258 ДФЕС, ако даден компетентен орган не спази посоченото в параграф 3 решение на Органа в срока, определен в същото решение, и ако съответните изисквания, предвидени в посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове, включително в регулаторните технически стандарти и в техническите стандарти за изпълнение, приети в съответствие с тези актове, се прилагат пряко по отношение на участниците на финансовите пазари, Органът може да приеме индивидуално решение, чийто адресат е отделен участник на финансовите пазари, в което се изисква той да предприеме необходимите действия за спазване на своите задължения съгласно това законодателство, включително прекратяване на възприетата практика. Това се прилага само в ситуации, при които компетентен орган не е приложил посочените в член 1, параграф 2 законодателни актове, включително регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение, приети в съответствие с тези актове, или ги прилага по начин, който изглежда в явно нарушение на тези актове, и е необходимо неотложно да се предприемат коригиращи мерки за възстановяване на правилното функциониране и целостта на финансовите пазари или стабилността на цялата финансова система на Съюза или на част от нея.
5. Решенията, приети съгласно параграф 4, имат предимство пред всякакво предишно решение, прието по същия въпрос от компетентните органи.
Всякакви действия от страна на компетентните органи във връзка с въпроси, които са предмет на решение по параграфи 3 или 4, трябва да са съвместими с тези решения.
Член 19
Уреждане на разногласия между компетентните органи в презгранични случаи
1. Без да се засягат правомощията, предвидени в член 17, ако даден компетентен орган не е съгласен с процедурата или същността на действие или бездействие на компетентен орган на друга държава-членка в случаите, определени в посочените в член 1, параграф 2 актове, Органът, по искане на един или повече от засегнатите компетентни органи, може да съдейства на органите да постигнат съгласие в съответствие с процедурата, предвидена в параграфи 2-4 от настоящия член.
В случаите, определени в посоченото в член 1, параграф 2 законодателство, и когато въз основа на обективни критерии може да се установи наличието на разногласие между компетентните органи на различни държави-членки, Органът може по своя инициатива да съдейства на органите да постигнат съгласие в съответствие с процедурата, предвидена в параграфи 2-4.
2. Органът определя срок за помиряване между компетентните органи, като взема предвид приложимите срокове, определени в посочените в член 1, параграф 2 актове, както и сложността и неотложния характер на въпроса. На този етап Органът действа като медиатор.
3. Ако засегнатите компетентни органи не успеят да постигнат съгласие в помирителната фаза, посочена в параграф 2, Органът може, в съответствие с процедурата, предвидена в член 44, параграф 1, трета и четвърта алинея, да вземе задължително за съответните компетентни органи решение, изискващо от тях да предприемат конкретно действие или да се въздържат от действия с цел уреждане на въпроса, за да се гарантира спазването на правото на Съюза.
4. Без да се засягат правомощията на Комисията по член 258 ДФЕС, ако даден компетентен орган не спази решението на Органа и по този начин не може да гарантира, че даден участник на финансовите пазари спазва изискванията, пряко приложими към него съгласно посочените в член 1, параграф 2 актове, Органът може да приеме индивидуално решение, чийто адресат е отделен участник на финансовите пазари, с което се изисква той да предприеме необходимите действия за спазване на своите задължения съгласно правото на Съюза, включително прекратяване на възприетата практика.
5. Решенията, приети съгласно параграф 4, имат предимство пред всякакво предишно решение, прието по същия въпрос от компетентните органи. Всяко действие от страна на компетентните органи във връзка с факти, които са предмет на решение по параграф 3 или 4, трябва да е съвместимо с тези решения.
6. В доклада по член 50, параграф 2 председателят на Органа посочва естеството и вида на разногласията между компетентните органи, постигнатите споразумения и решенията, взети за уреждане на тези разногласия.
Член 20
Уреждане на разногласия между компетентните органи в различни сектори
В съответствие с процедурата, предвидена в членове 19 и 56, Съвместният комитет урежда междусекторни разногласия, които могат да възникнат между компетентни органи по смисъла на член 4, точка 2 от настоящия регламент, от Регламент (ЕС) № 1093/2010 и от Регламент (ЕС) № 1094/2010 съответно.
Член 21
Колегии от надзорници
1. Органът допринася за насърчаването и наблюдението на ефективната, ефикасна и последователна работа на предвидените в законодателните актове по член 1, параграф 2 колегии от надзорници и работи за подобряване на съгласуваното прилагане на правото на Съюза от колегиите от надзорници. С цел да се сближат най-добрите надзорни практики членовете на персонала на Органа имат възможност да участват в дейностите на колегиите от надзорници, включително проверки на място, извършвани съвместно от два или повече компетентни органа.
2. Органът има водеща роля при осигуряване на последователната и съгласувана работа на колегиите от надзорници по отношение на презграничните институции в целия Съюз, като отчита системния риск, породен от участниците на финансовите пазари, посочени в член 23.
За целите на настоящия параграф и на параграф 1 от настоящия член Органът се счита за „компетентен орган“ по смисъла на съответното законодателство.
Органът може:
а)
да събира и обменя относима информация в сътрудничество с компетентните органи, с цел да улесни работата на колегията, и да създаде и управлява централизирана система, която да осигури на компетентните органи в колегията достъп до посочената информация;
б)
да въведе и да координира провеждането на стрес тестове в рамките на Съюза в съответствие с член 32 за извършване на оценка на устойчивостта на участниците на финансовите пазари, по-конкретно на системния риск, породен от ключови участници на финансовите пазари съгласно член 23, спрямо неблагоприятни пазарни тенденции, както и на оценка на възможността за увеличаване на системния риск при стресови ситуации, като гарантира, че на национално равнище се прилага последователна методология при провеждането на такива тестове и при необходимост отправя препоръка до компетентния орган за отстраняване на установени при стрес теста проблеми;
в)
да насърчава ефективни и ефикасни надзорни дейности, включително оценяване на рисковете, на които участниците на финансовите пазари са изложени или биха били изложени при стресови ситуации;
г)
в съответствие с определените в настоящия регламент задачи и правомощия - да следи изпълнението на задачите от компетентните органи, и
д)
да поиска от дадена колегия провеждането на допълнителни обсъждания в случаите, когато прецени, че съответното решение би довело до неправилно прилагане на правото на Съюза или не би допринесло за постигането на целта за сближаване на надзорните практики. Органът може също така да поиска от консолидиращия надзорник да насрочи заседание на колегията или да добави точка в дневния ред на дадено заседание.
3. Органът може да разработи проекти на регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, за да се гарантират еднакви условия на прилагане на разпоредбите, свързани с оперативното функциониране на колегиите от надзорници, както и да издава насоки и препоръки съгласно член 16 с цел да се насърчи сближаването на надзорните дейности и на най-добрите надзорни практики, приети от колегиите от надзорници.
4. Органът разполага с възможност за провеждане на правно обвързваща медиация за уреждане на спорове между компетентни органи в съответствие с процедурата, предвидена в член 19. Органът може да взема надзорни решения, които са пряко приложими по отношение на съответните участници на финансовите пазари съгласно член 19.
Член 22
Общи разпоредби
1. Органът надлежно проучва системния риск по смисъла на Регламент (ЕС) № 1092/2010. Той взема мерки по отношение на рисковете от прекъсване на предоставянето на финансови услуги, които:
а)
са причинени от влошаване на състоянието на финансовата система като цяло или на части от нея; както и
б)
могат да породят значителни отрицателни последици за вътрешния пазар и реалната икономика.
Когато е целесъобразно, Органът проучва наблюдението и оценката на системния риск, извършвани от ЕССР и Органа, и отговаря на предупрежденията и препоръките на ЕССР в съответствие с член 17 от Регламент (ЕС) № 1092/2010.
2. Органът, в сътрудничество с ЕССР и съгласно член 23, разработва общ подход за идентифициране и измерване на системния риск, породен от ключови участници на финансовите пазари, включително количествени и качествени показатели при необходимост.
Тези показатели са важен елемент при набелязване на целесъобразни надзорни действия. Органът наблюдава степента на сближаване при набелязаните действия, за да насърчава налагането на общ подход.
3. Без да се засягат актовете, посочени в член 1, параграф 2, при необходимост Органът изготвя допълнителни насоки и препоръки за ключовите участници на финансовите пазари, за да се вземе под внимание породеният от тях системен риск.
Органът гарантира, че системният риск, породен от ключови участници на финансовите пазари, е отчетен при разработването на проекти на регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение в областите, предвидени в законодателните актове, посочени в член 1, параграф 2.
4. По искане на един или повече компетентни органи, на Европейския парламент, на Съвета или на Комисията, или по своя собствена инициатива Органът може да направи проучване на конкретен вид финансова дейност или вид продукт или конкретно поведение, за да направи оценка на потенциалните заплахи за целостта на финансовите пазари или за стабилността на финансовата система и да отправи подходящи препоръки за действие към съответните компетентни органи.
За тази цел Органът може да упражни правомощията, които са му предоставени съгласно настоящия регламент, включително съгласно член 35.
5. Съвместният комитет осигурява общата и междусекторната координация на дейностите, извършвани в съответствие с настоящия член.
Член 23
Идентифициране и измерване на системния риск
1. Органът разработва, като се консултира с ЕССР, критерии за идентифициране и измерване на системния риск и подходяща система за провеждане на стрес тестове, което включва оценка на възможността системният риск, породен от участниците на финансовите пазари, да се увеличи при стресови ситуации. Участниците на финансовите пазари, които може да породят системен риск, подлежат на засилен надзор и, при необходимост, за тях се прилагат процедурите за възстановяване и преструктуриране, посочени в член 25.
2. При разработването на критериите за идентифициране и измерване на системния риск, породен от участниците на финансовите пазари, Органът се съобразява изцяло с възприетите на международно равнище подходи, включително утвърдените от Съвета за финансова стабилност, Международния валутен фонд и Банката за международни разплащания критерии.
Член 24
Постоянен капацитет за реагиране на системни рискове
1. Органът гарантира, че разполага със специализиран постоянен капацитет за ефективно реагиране при появата на системни рискове, посочени в членове 22 и 23, по-специално по отношение на институции, които пораждат системен риск.
2. Органът изпълнява задачите, които са му възложени с настоящия регламент и с посоченото в член 1, параграф 2 законодателство, и спомага за осигуряване на съгласуван и координиран режим за управление и преодоляване на кризи в Съюза.
Член 25
Процедури за възстановяване и преструктуриране
1. Органът допринася за разработването и координирането на ефективни и последователни планове за възстановяване и преструктуриране, процедури при извънредни ситуации и превантивни мерки за свеждане до минимум на системните последици от всякакви проблеми и участва активно в тези процеси.
2. Органът може да разработва регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, посочени в законодателните актове, изброени в член 1, параграф 2, в съответствие с процедурата, предвидена в членове 10-15.
Член 26
Европейска система на националните схеми за обезщетение на инвеститорите
1. Органът допринася за укрепване на европейската система на националните схеми за обезщетение на инвеститорите, като действа съгласно предоставените му с настоящия регламент правомощия, за да гарантира правилното прилагане на Директива 97/9/ЕО, с цел да се осигури адекватното финансиране на националните схеми за обезщетение на инвеститорите с вноски от съответните участници на финансовите пазари, включително, когато е целесъобразно, от участници на финансовите пазари, чието главно управление се намира в трети държави, и осигурява високо равнище на защита за всички инвеститори в хармонизирана рамка за целия Съюз.
2. Член 16 относно правомощията на Органа да приема насоки и препоръки се прилага по отношение на схемите за обезщетение на инвеститорите.
3. Органът може да разработва регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, посочени в законодателните актове, изброени в член 1, параграф 2, в съответствие с процедурата, предвидена в членове 10-15.
4. При прегледа на настоящия регламент съгласно член 81 се разглежда по-специално степента на сближаване в рамките на европейската система на националните схеми за обезщетение на инвеститорите.
Член 27
Европейска система от правила за преструктуриране и финансиране
1. В рамките на своята компетентност Органът допринася за разработването на методи за преструктуриране на проблемни ключови участници на финансовите пазари, включващи, когато е приложимо, съгласувани и стабилни механизми за осигуряване на средства, така че да се избегне разпространението на проблемите и да се даде възможност дейността на тези участници на финансовите пазари да бъде преустановена организирано и своевременно.
2. Органът подпомага работата по въпросите за равнопоставеността и кумулативното въздействие върху финансовите институции на системите от такси и вноски, които могат да бъдат въведени, за да се гарантира справедливо разпределяне на тежестта и стимули за ограничаване на системния риск като част от съгласувана и надеждна рамка за преструктуриране.
При прегледа на настоящия регламент по член 81 се разглежда по-специално евентуалното засилване на ролята на Органа в рамките на предотвратяването, управлението и преодоляването на кризи.
Член 28
Делегиране на задачи и отговорности
1. Компетентните органи могат да делегират задачи и отговорности на Органа или на други компетентни органи - със съгласието на оправомощения орган и при спазване на определените в настоящия член условия. Държавите-членки могат да предвидят специални правила относно делегирането на отговорности, които трябва да бъдат спазвани, преди техните компетентни органи да сключат такива споразумения за делегиране, и могат да ограничават обхвата на делегирането до това, което е необходимо за упражняването на ефективен надзор над презграничните участници на финансовите пазари или групи.
2. Органът насърчава и улеснява делегирането на задачи и отговорности между компетентните органи, като определя задачите и отговорностите, които могат да бъдат делегирани или изпълнявани съвместно, и като насърчава прилагането на най-добри практики.
3. Делегирането на отговорности води до преразпределение на правомощията, предвидени в посочените в член 1, параграф 2 актове. Процедурата, осигуряването на прилагането и административното и съдебно обжалване, свързани с делегираните отговорности, се уреждат от правото на оправомощения орган.
4. Компетентните органи уведомяват Органа за споразуменията за делегиране, които имат намерение да сключат. Споразуменията влизат в сила най-рано един месец, след като Органът е бил уведомен за тях.
В срок от един месец след уведомяването Органът може да изрази становище по планираното споразумение.
Органът публикува сключеното от компетентните органи споразумение за делегиране, по подходящ начин, така че да се гарантира, че всички засегнати лица са надлежно информирани.
Член 29
Обща надзорна култура
1. Органът има активна роля в създаването на обща надзорна култура в Съюза и последователни надзорни практики, както и в осигуряването на еднакви процедури и последователни подходи в целия Съюз. Органът извършва най-малко следните дейности:
а)
предоставя становища на компетентните органи;
б)
насърчава ефективен двустранен и многостранен обмен на информация между компетентните органи, като спазва изцяло приложимите разпоредби за поверителността и защитата на данни, предвидени в съответното законодателство на Съюза;
в)
допринася за разработването на единни и висококачествени стандарти за надзор, включително стандарти за отчетност и международни счетоводни стандарти в съответствие с член 1, параграф 3;
г)
прави преглед на прилагането на съответните приети от Комисията регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, както и на издадените от Органа насоки и препоръки и предлага изменения, когато е целесъобразно; и
д)
създава секторни и междусекторни програми за обучение, улеснява обмена на персонал и насърчава компетентните органи да използват по-широко схемите за командироване на персонал и други инструменти.
2. Органът може, ако е целесъобразно, да разработва нови практически инструменти и инструменти за сближаване, с цел насърчаване на общите надзорни подходи и практики.
Член 30
Партньорски проверки на компетентните органи
1. Органът периодично организира и извършва партньорски проверки на някои или на всички дейности на компетентните органи, за да подобри допълнително последователността на резултатите от надзора. За тази цел Органът разработва методи, позволяващи обективна оценка и сравнение между проверяваните органи. При извършване на партньорска проверка се вземат предвид съществуващата информация и оценки, които вече са били направени по отношение на съответния компетентен орган.
2. Партньорската проверка включва, без да се ограничава само до това, оценка на:
а)
адекватността на ресурсите и организацията на управлението на компетентния орган, като се отделя особено внимание на ефективното прилагане на регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение, посочени в членове 10-15, както и на посочените в член 1, параграф 2 актове, и на способността да се отговори на пазарните тенденции;
б)
достигнатата степен на сближаване в прилагането на правото на Съюза и в надзорните практики, включително регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, насоки и препоръки, приети съгласно членове 10- 16, както и степента, до която чрез надзорните практики се постигат предвидените в правото на Съюза цели;
в)
разработените от някои компетентни органи най-добри практики, които може да бъде полезно да бъдат възприети и от други компетентни органи;
г)
ефективността и достигнатата степен на сближаване по отношение на прилагането на разпоредбите, приети при прилагане на правото на Съюза, включително наложените спрямо отговорните лица административни мерки и санкции при неспазване на посочените разпоредби.
3. Въз основа на партньорската проверка Органът може да издаде насоки и препоръки съгласно член 16. В съответствие с член 16, параграф 3 компетентните органи се стремят да следват тези насоки и препоръки. Органът взема предвид резултата от партньорската проверка при разработването на проекти на регулаторни технически стандарти или технически стандарти за изпълнение в съответствие с членове 10-15.
4. Органът осигурява публичен достъп до най-добрите практики, установени в резултат от тези партньорски проверки. Освен това, резултатите от партньорските проверки могат да се оповестяват публично със съгласието на компетентния орган, който е бил предмет на партньорска проверка.
Член 31
Координационни функции
Органът изпълнява функции във връзка с общата координация между компетентните органи, особено в случай на неблагоприятни процеси, които биха могли да застрашат правилното функциониране и целостта на финансовите пазари или стабилността на финансовата система в Съюза.
Органът насърчава съгласувания отговор на Съюза, inter alia, чрез:
а)
улесняване на обмена на информация между компетентните органи;
б)
определяне на обхвата и, когато е възможно и уместно, проверка на надеждността на информацията, която следва да бъде предоставена на съответните компетентни органи;
в)
без да се засяга член 19, извършване на необвързваща медиация по искане на компетентните органи или по своя собствена инициатива;
г)
незабавно уведомяване на ЕССР за потенциални извънредни ситуации;
д)
предприемане на всички подходящи мерки при процеси, които могат да застрашат функционирането на финансовите пазари, с оглед улесняване на координацията на действията, предприети от съответните компетентни органи;
е)
централизиране на информацията, получена от компетентните органи в съответствие с членове 21 и 35 като резултат от регулаторните задължения за докладване на участниците на финансовите пазари, осъществяващи дейност в повече от една държава-членка. Органът предоставя тази информация на другите заинтересовани компетентни органи.
Член 32
Оценка на пазарните тенденции
1. Органът наблюдава и оценява пазарните тенденции в рамките на своята компетентност и при необходимост уведомява Европейския надзорен орган (Европейски банков орган)и Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), ЕССР и Европейския парламент, Съвета и Комисията за съответните тенденции в пруденциалния надзор на микроравнище, възможните рискове и слабите места. В оценката си Органът включва икономически анализ на пазарите, на които осъществяват дейност участниците на финансовите пазари, както и оценка на въздействието на потенциалните пазарни тенденции върху такива участници на финансовите пазари.
2. В сътрудничество с ЕССР Органът въвежда и координира извършването на оценки в рамките на целия Съюз, имащи за предмет устойчивостта на участниците на финансовите пазари на неблагоприятни пазарни тенденции. За тази цел той разработва, а компетентните органи прилагат:
а)
общи методики за оценка на въздействието от икономическите сценарии върху финансовото състояние на даден участник на финансовите пазари;
б)
общи подходи за съобщаване на резултатите от тези оценки на устойчивостта на участниците на финансовите пазари;
в)
общи методики за оценка на въздействието на определени продукти или процеси на дистрибуция върху финансовото състояние на даден участник на финансовите пазари и върху информацията за инвеститорите и потребителите.
3. Без да се засягат задачите на ЕССР, предвидени в Регламент (ЕС) № 1092/2010, Органът най-малко веднъж годишно, а ако това се налага - по-често, представя на Европейския парламент, Съвета, Комисията и ЕССР оценки на тенденциите, възможните рискове и слабите места в рамките на своята компетентност.
Органът включва в тези оценки класификация на основните рискове и слаби места и при необходимост препоръчва превантивни или коригиращи действия.
4. Органът гарантира подходящо обхващане на междусекторната динамика, рисковете и слабите места чрез тясно сътрудничество с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) и Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) посредством Съвместния комитет.
Член 33
Международни отношения
1. Без да се засяга съответната компетентност на държавите-членки и на институциите на Съюза, Органът може да установява контакти и да постига административни договорености с надзорни органи, с международни организации и с администрациите на трети държави. Тези договорености не създават правни задължения по отношение на Съюза и неговите държави-членки и не възпрепятстват държавите-членки и техните компетентни органи да сключват двустранни или многостранни договорености с тези трети държави.
2. Органът подпомага изготвянето на решения за еквивалентност, отнасящи се до надзорните режими в трети държави, в съответствие с посочените в член 1, параграф 2 актове.
3. В доклада по член 43, параграф 5 Органът посочва административните договорености, постигнати с международни организации или с администрациите на трети държави, както и помощта, предоставена при подготовката на решенията за еквивалентност.
Член 34
Други задачи
1. По искане на Европейския парламент, Съвета или Комисията или по своя собствена инициатива Органът може да предоставя становища на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията по всички въпроси в рамките на неговата компетентност.
2. По отношение на пруденциалните оценки на сливания и придобивания, попадащи в приложното поле на Директива 2004/39/ЕО, изменена с Директива 2007/44/ЕО, за които съгласно тази директива се изисква консултация между компетентните органи на две или повече държави-членки, Органът може по молба на един от съответните компетентни органи да приеме или да публикува становище по пруденциалната оценка, освен по отношение на критериите, посочени в член 10б, буква д) от Директива 2004/39/ЕО. Становището се представя своевременно и във всеки случай преди изтичане на срока за извършване на оценката в съответствие с Директива 2004/39/ЕО, изменена с Директива 2007/44/ЕО. По отношение на областите, във връзка с които Органът може да представя становище, се прилага член 35.
Член 35
Събиране на информация
1. По искане на Органа компетентните органи на държавите-членки предоставят на Органа цялата информация, която му е необходима, за да изпълни възложените му с настоящия регламент задължения, при условие че имат законен достъп до съответната информация и че искането за информация е необходимо предвид естеството на въпросните задължения.
2. Органът може също така да поиска информацията да се предоставя периодично и в определен формат. Когато е възможно, за тези искания се използват общи формати за докладване.
3. При надлежно обосновано искане от страна на компетентен орган на държава-членка Органът може да предостави всякаква информация, необходима на компетентния орган за изпълнението на неговите задължения, при спазване на задълженията за професионална тайна, предвидени в секторното законодателство и в член 70.
4. Преди да бъде поискана информация в съответствие с настоящия член и с цел да се избегне дублиране на задълженията за докладване, Органът взема предвид всяка налична и свързана с въпроса статистика, изготвена и разпространена от Европейската статистическа система и Европейската система на централните банки.
5. Ако информацията не е налична или компетентните органи не са предоставили навременен достъп до нея, Органът може да отправи надлежно обосновано и мотивирано искане до други надзорни органи, до министерството, което отговаря за областта на финансите, когато то разполага с пруденциална информация, до националната централна банка или до статистическата служба на съответната държава-членка.
6. Ако информацията не е налична или не е предоставен навременен достъп до нея съгласно параграф 1 или 5, Органът може да отправи надлежно обосновано и мотивирано искане пряко до съответните участници на финансовите пазари. В мотивираното искане се обяснява за какво е необходима информацията относно съответните отделни участници на финансовите пазари.
Органът уведомява съответните компетентни органи за исканията в съответствие с настоящия параграф и с параграф 5.
По искане на Органа компетентните органи подпомагат Органа с цел получаването на информацията.
7. Органът може да използва поверителната информация, получена съгласно настоящия член, само с цел изпълнение на възложените му с настоящия регламент задължения.
Член 36
Отношения с ЕССР
1. Органът си сътрудничи тясно и редовно с ЕССР.
2. Органът редовно и своевременно предоставя на ЕССР информацията, необходима за изпълнение на неговите задачи. Всякакви данни, необходими за изпълнението на неговите задачи, които не са в съкратена или обобщена форма, се предоставят незабавно на ЕССР при мотивирано искане съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1092/2010. В сътрудничество с ЕССР Органът въвежда подходящи вътрешни процедури за предаване на поверителна информация, по-специално информация за отделни участници на финансовите пазари.
3. В съответствие с параграфи 4 и 5 Органът гарантира предприемането на подходящи последващи действия в отговор на предупрежденията и препоръките на ЕССР, посочени в член 16 от Регламент (ЕС) № 1092/2010.
4. При получаването на предупреждение или препоръка от ЕССР, отправени към Органа, Органът незабавно свиква заседание на Съвета на надзорниците и оценява последиците от това предупреждение или препоръка за изпълнението на своите задачи.
Като спазва приложимата процедура за вземане на решение, Органът взема решение относно действията, които трябва да бъдат предприети в съответствие с възложените му с настоящия регламент правомощия в отговор на посочените в предупрежденията и препоръките въпроси.
Ако Органът не предприеме действие в отговор на препоръка, той обяснява пред ЕССР и Съвета причините да не предприема действия.
5. При получаването на предупреждение или препоръка от ЕССР, отправени към компетентен национален надзорен орган, Органът при необходимост използва правомощията, предоставени му с настоящия регламент, за да осигури предприемането на навременни последващи действия в отговор на предупреждението или препоръката.
Ако адресатът на препоръката на ЕССР, реши да не я спази, той уведомява Съвета на надзорниците и обсъжда с него причините да не предприема действия.
Компетентният орган взема надлежно под внимание мнението на Съвета на надзорниците, когато уведомява Съвета и ЕССР в съответствие с член 17 от Регламент (ЕС) № 1092/2010.
6. При изпълнение на предвидените в настоящия регламент задачи Органът отдава особено значение на предупрежденията и препоръките на ЕССР.
Член 37
Група на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите
1. За улесняване на консултациите със заинтересовани страни в области, свързани със задачите на Органа се създава Група на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите. С Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите се провеждат консултации относно действия, предприемани в съответствие с членове 10-15 по отношение на регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, и доколкото това не засяга отделни участници на финансовите пазари - с член 16 по отношение на насоки и препоръки. Ако се налага спешно да се предприемат действия и не е възможно да се проведе консултация, Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите се уведомява възможно най-бързо.
Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите заседава най-малко четири пъти годишно.
2. Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите се състои от 30 членове, представляващи в балансирано съотношение участниците на финансовите пазари, извършващи дейност на територията на Съюза, представителите на техните служители, както и потребителите, ползвателите на финансови услуги и представителите на МСП. Най-малко петима от членовете са изтъкнати независими представители на академичните среди. Десет от членовете представляват участниците на финансовите пазари.
3. Членовете на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите се назначават от Съвета на надзорниците, въз основа на предложения от съответните заинтересовани страни. При вземане на решението Съветът на надзорниците, доколкото е възможно, осигурява балансирано географско участие и балансирано участие на представители на двата пола, както и представителство на заинтересованите страни от целия Съюз.
4. Органът предоставя цялата необходима информация, при запазване на професионалната тайна съгласно член 70, и осигурява подходящо секретарско обслужване за Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите. На членовете на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, представляващи организации с нестопанска цел, с изключение на представителите на сектора, се предоставят подходящи компенсации. Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите може да създава работни групи по технически въпроси. Мандатът на членовете на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите е две години и половина, след които се провежда нова процедура за избор.
Членовете на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите могат да участват два последователни мандата.
5. Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите може да представя становища и съвети на Органа по всеки въпрос, свързан със задачите на Органа, като се обръща особено внимание на задачите, предвидени в членове 10-16 и в членове 29, 30 и 32.
6. Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите приема процедурния си правилник с мнозинство от две-трети от членовете си.
7. Органът оповестява публично становищата и съветите на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, както и резултатите от консултациите с нея.
Член 38
Предпазни мерки
1. Органът гарантира, че никое от решенията, приети съгласно член 18 или 19, не засяга по никакъв начин фискалните отговорности на държавите-членки.
2. Ако дадена държава-членка счита, че решение, прието съгласно член 19, параграф 3, засяга нейните фискални отговорности, в срок от две седмици, след като Органът е уведомил компетентния орган за решението, тя може да нотифицира Органа и Комисията, че компетентният орган няма да изпълни решението.
В тази нотификация държавата-членка обяснява точно и ясно причините за това и начина, по който решението засяга нейните фискални отговорности.
В случай на такава нотификация изпълнението на решението на Органа се спира.
В срок от един месец от нотификацията от страна на държавата-членка Органът информира държавата-членка дали поддържа решението си или го изменя или оттегля. Ако Органът реши да поддържа или да измени решението си, той посочва, че фискалните отговорности не са засегнати.
Ако Органът поддържа решението си, най-късно два месеца, след като Органът е уведомил държавата-членка съгласно четвърта алинея, Съветът взема решение с мнозинство от подадените гласове на някое от заседанията си дали поддържа решението на Органа.
Ако след разглеждане на въпроса Съветът не вземе решение за поддържане на решението на Органа в съответствие с пета алинея, действието на решението на Органа се прекратява.
3. Ако държава-членка счита, че решение, прието съгласно член 18, параграф 3, засяга нейните фискални отговорности, тя може в срок от три работни дни, след като Органът е уведомил компетентния орган за решението, да нотифицира Органа, Комисията и Съвета, че компетентният орган няма да изпълнени решението.
В тази нотификация държавата-членка обяснява ясно и точно причините за това и начина, по който решението засяга фискалните ѝ отговорности.
В случай на такава нотификация изпълнението на решението на Органа се спира.
В срок от десет работни дни Съветът свиква заседание и взема решение с обикновено мнозинство от членовете си дали решението на Органа да бъде отменено.
Ако след разглеждане на въпроса Съветът не вземе решение да отмени решението на Органа в съответствие с четвърта алинея, изпълнението на решението на Органа се възобновява.
4. Когато в съответствие с параграф 3 Съветът е взел решение да не отменя решение на Органа във връзка с член 18, параграф 3 и съответната държава-членка продължава да счита, че решението на Органа засяга нейните фискални отговорности, тази държава-членка може да нотифицира Комисията и Органа и да отправи искане към Съвета да преразгледа въпроса. Съответната държава-членка ясно посочва причините за несъгласието си с решението на Съвета.
В срок от четири седмици след нотификацията по първа алинея Съветът потвърждава първоначалното си решение или взема ново решение в съответствие с параграф 3.
Срокът от четири седмици може да бъде удължен от Съвета с още четири седмици, ако това се налага с оглед на конкретните обстоятелства по случая.
5. Всяка злоупотреба с разпоредбите на настоящия член, по-специално във връзка с решение на Органа, което няма значителни или съществени фискални последици, се забранява като несъвместима с вътрешния пазар.
Член 39
Процедури за вземане на решение
1. Преди вземането на решенията, предвидени в настоящия регламент, Органът уведомява всеки поименно посочен адресат за своето намерение да вземе решение, като определя срок, в който адресатът може да изрази своето мнение по въпроса, като отчита неговия неотложен характер, сложността му и възможните последици. Това се прилага mutatis mutandis за препоръките, посочени в член 17, параграф 3.
2. Решенията на Органа съдържат мотивите, на които се основават.
3. Адресатите на решенията на Органа биват информирани относно правните средства за защита, с които разполагат съгласно настоящия регламент.
4. Когато Органът е взел решение съгласно член 18, параграфи 3 или 4, той периодично преразглежда това решение на подходящи интервали от време.
5. Решенията, които Органът взема съгласно членове 17, 18 или 19, се оповестяват публично и в тях се посочва съответният компетентен орган или съответният участник на финансовите пазари и основното съдържание на решението, освен ако подобно оповестяване не противоречи на законния интерес на участници на финансовите пазари за защита на техните търговски тайни или може сериозно да застраши правилното функциониране и целостта на финансовите пазари или стабилността на цялата финансова система на Съюза или на част от нея.
ГЛАВА III
ОРГАНИЗАЦИЯ
РАЗДЕЛ 1
Съвет на надзорниците
Член 40
Състав
1. Съветът на надзорниците се състои от:
а)
председател, без право на глас;
б)
ръководителя на националния публичен орган, компетентен в областта на надзора върху участниците на финансовите пазари във всяка държава-членка, който присъства на заседанията лично най-малко два пъти годишно;
в)
един представител на Комисията, без право на глас;
г)
един представител на ЕССР, без право на глас;
д)
един представител на всеки от другите два европейски надзорни органа, без право на глас.
2. Съветът на надзорниците свиква заседания с Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите най-малко два пъти годишно.
3. Всеки компетентен орган отговаря за определянето на заместник на високо равнище от своя орган, който може да замести посочения в параграф 1, буква б) член на Съвета на надзорниците, в случай че това лице е възпрепятствано да присъства на заседанията.
4. В държавите-членки, в които съществува повече от един орган, отговарящ за надзора в съответствие с настоящия регламент, тези органи постигат съгласие относно общ представител. Въпреки това, когато въпросът, който предстои да се обсъжда от Съвета на надзорниците, не е от компетентността на националния орган, който се представлява от члена, посочен в параграф 1, буква б), този член може да бъде придружаван от представител на съответния национален орган, който няма право на глас.
5. За целите на предприемането на действия в рамките на приложното поле на Директива 97/9/ЕО посоченият в параграф 1, буква б) член на Съвета на надзорниците може, когато е целесъобразно, да бъде придружаван от представител на съответните органи, които управляват схемите за обезщетение на инвеститорите във всяка държава-членка, който няма право на глас.
6. Съветът на надзорниците може да реши да допусне наблюдатели.
Изпълнителният директор може да участва в заседанията на Съвета на надзорниците, без право на глас.
Член 41
Вътрешни комитети и групи
1. Съветът на надзорниците може да създаде вътрешни комитети или групи във връзка с конкретни задачи, възложени на Съвета на надзорниците, и може да предвиди делегирането на някои точно определени задачи и решения на вътрешните комитети или групи, на Управителния съвет или на председателя.
2. За целите на член 19 Съветът на надзорниците свиква независима група за улесняване на безпристрастното уреждане на разногласия, която се състои от председателя и двама от членовете на съвета, които не са представители на компетентните органи, между които има разногласие, и които нямат никакъв свързан с разногласието интерес или преки връзки със съответните компетентни органи.
3. При спазване на член 19, параграф 2, групата предлага решение за окончателно приемане от Съвета на надзорниците в съответствие с процедурата, предвидена в член 44, параграф 1, трета алинея.
4. Съветът на надзорниците приема процедурния правилник на групата по параграф 2.
Член 42
Независимост
При изпълнението на възложените им с настоящия регламент задачи председателят и членовете на Съвета на надзорниците с право на глас действат независимо и обективно единствено в интерес на Съюза като цяло, като нямат право да искат, нито да приемат указания от институциите или органите на Съюза, от правителства на държави-членки или от друг публичен или частен орган.
Нито държавите-членки, нито институциите или органите на Съюза, нито друг публичен или частен орган имат право да се опитват да въздействат върху членовете на Съвета на надзорниците при изпълнението на техните задачи.
Член 43
Задачи
1. Съветът на надзорниците дава насоки за работата на Органа и отговаря за вземането на решенията, посочени в глава II.
2. Съветът на надзорниците приема становищата, препоръките и решенията и предоставя съветите, посочени в глава II.
3. Съветът на надзорниците назначава председателя.
4. Всяка година преди 30 септември, по предложение от Управителния съвет, Съветът на надзорниците приема работната програма на Органа за следващата година и я предава за информация на Европейския парламент, Съвета и Комисията.
Работната програма се приема, без да се засяга годишната бюджетна процедура, и се оповестява публично.
5. По предложение от Управителния съвет Съветът на надзорниците приема годишния доклад за дейността на Органа, включително за изпълнението на задълженията на председателя, въз основа на проекта на доклад, посочен в член 53, параграф 7, и най-късно до 15 юни всяка година го предава на Европейския парламент, Съвета, Комисията, Сметната палата и Европейския икономически и социален комитет. Докладът се оповестява публично.
6. Съветът на надзорниците приема многогодишната работна програма на Органа и я предава за информация на Европейския парламент, Съвета и Комисията.
Многогодишната работна програма се приема, без това да засяга годишната бюджетна процедура, и се оповестява публично.
7. Съветът на надзорниците приема бюджета в съответствие с член 63.
8. Съветът на надзорниците упражнява дисциплинарен контрол над председателя и изпълнителния директор и може да ги отстрани от длъжност в съответствие с член 48, параграф 5 или член 51, параграф 5 съответно.
Член 44
Вземане на решения
1. Съветът на надзорниците взема решения с обикновено мнозинство от членовете си. Всеки член има един глас.
Чрез дерогация от първа алинея от настоящия параграф, по отношение на актовете, посочени в членове 10-16, и мерките и решенията, приети съгласно член 9, параграф 5, трета алинея и глава VI, Съветът на надзорниците взема решения с квалифицирано мнозинство от членовете си, както е определено в член 16, параграф 4 от Договора за Европейския съюз и в член 3 от Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби.
По отношение на решения по член 19, параграф 3 във връзка с решения на консолидиращия надзорник, предложеното от работната група решение се счита за прието, ако бъде одобрено с обикновено мнозинство, освен ако не бъде отхвърлено от членове, представляващи блокиращо малцинство от гласовете по смисъла на член 16, параграф 4 от Договора за Европейския съюз и член 3 от Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби.
За всички останали решения по член 19, параграф 3 предложеното от работната група решение се приема с обикновено мнозинство от членовете на Съвета на надзорниците. Всеки член има един глас.
2. Заседанията на Съвета на надзорниците се свикват от председателя по негова инициатива или по искане на една трета от членовете и се ръководят от председателя.
3. Съветът на надзорниците приема и оповестява публично своя процедурен правилник.
4. В процедурния правилник се предвиждат подробни правила за гласуване, включително, когато е целесъобразно, правила за кворум. Членовете без право на глас и наблюдателите, с изключение на председателя и изпълнителния директор, не присъстват на разискванията в рамките на Съвета на надзорниците, свързани с отделни участници на финансовите пазари, освен ако не е предвидено друго в член 75, параграф 3 или в актовете, посочени в член 1, параграф 2.
РАЗДЕЛ 2
Управителен съвет
Член 45
Състав
1. Управителният съвет се състои от председателя и шест други членове на Съвета на надзорниците, избрани от членовете с право на глас на Съвета на надзорниците.
Всеки член на Управителния съвет с изключение на председателя има заместник, който може да го замести, ако той е възпрепятстван да присъства на заседание.
Мандатът на членовете, избрани от Съвета на надзорниците, е две години и половина. Той може да бъде подновен еднократно. Съставът на Управителния съвет е балансиран и пропорционален и отразява състава на Съюза като цяло. Мандатите се застъпват и се прилагат подходящи правила за ротация.
2. Решенията на Управителния съвет се приемат с мнозинство от присъстващите членове. Всеки член има един глас.
Изпълнителният директор и представителят на Комисията участват в заседанията на Управителния съвет без право на глас.
Представителят на Комисията има право на глас по въпросите, посочени в член 63.
Управителният съвет приема и оповестява публично своя процедурен правилник.
3. Заседанията на Управителния съвет се свикват от председателя по негова инициатива или по искане на най-малко една трета от членовете и се ръководят от председателя.
Управителният съвет заседава преди всяко заседание на Съвета на надзорниците и толкова често, колкото прецени за необходимо. Управителният съвет заседава най-малко пет пъти годишно.
4. Членовете на Управителния съвет могат да бъдат подпомагани от съветници или експерти при спазване на процедурния правилник. С изключение на изпълнителния директор, членовете без право на глас не присъстват на разискванията в рамките на Управителния съвет, свързани с отделни участници на финансовите пазари.
Член 46
Независимост
Членовете на Управителния съвет действат независимо и обективно единствено в интерес на Съюза като цяло, като нямат право да искат, нито да приемат указания от институциите или органите на Съюза, от правителства на държави-членки или от друг публичен или частен орган.
Нито държавите-членки, нито институциите или органите на Съюза, нито друг публичен или частен орган имат право да се опитват да въздействат върху членовете на Управителния съвет при изпълнението на техните задачи.
Член 47
Задачи
1. Управителният съвет гарантира, че Органът осъществява мисията си и изпълнява възложените му в съответствие с настоящия регламент задачи.
2. Управителният съвет предлага годишната и многогодишната работна програма, която се приема от Съвета на надзорниците.
3. Управителният съвет упражнява бюджетните си правомощия в съответствие с членове 63 и 64.
4. Управителният съвет приема плана за политиката на Органа относно персонала, както и необходимите мерки за прилагане на Правилника за длъжностните лица на Европейските общности (наричан по-нататък „Правилник за длъжностните лица“) съгласно член 68, параграф 2.
5. Управителният съвет приема специалните разпоредби относно правото на достъп до документите на Органа в съответствие с член 72.
6. Управителният съвет предлага за одобрение от Съвета на надзорниците годишен доклад за дейността на Органа, включително за задълженията на председателя, въз основа на проекта на доклад, посочен в член 53, параграф 7.
7. Управителният съвет приема и оповестява публично своя процедурен правилник.
8. Управителният съвет назначава и отстранява от длъжност членовете на Апелативния съвет в съответствие с член 58, параграфи 3 и 5.
РАЗДЕЛ 3
Председател
Член 48
Назначаване и задачи
1. Органът се представлява от председателя, който е независим експерт, работещ на пълно работно време.
Председателят отговаря за подготовката на работата на Съвета на надзорниците и ръководи заседанията на Съвета на надзорниците и на Управителния съвет.
2. Председателят се назначава от Съвета на надзорниците, след открита процедура за подбор, въз основа на неговите качества, умения, познания за участниците на финансовите пазари и за пазарите и опит, свързан с финансовия надзор и регулиране.
Преди избраният от Съвета на надзорниците кандидат да поеме задълженията си и до един месец след неговия избор от Съвета на надзорниците, Европейският парламент може, след като изслуша кандидата, да възрази срещу кандидатурата на избраното лице.
Съветът на надзорниците избира измежду своите членове и заместник, който да изпълнява функциите на председателя в негово отсъствие. Този заместник не се избира сред членовете на Управителния съвет.
3. Мандатът на председателя е пет години с възможност за еднократно подновяване.
4. През деветте месеца преди края на петгодишния мандат на председателя, Съветът на надзорниците оценява:
а)
постигнатите през първия мандат резултати и начина, по който са били постигнати;
б)
задълженията на Органа и изискванията към него през предстоящите години.
Като взема предвид тази оценка, Съветът на надзорниците може да поднови мандата на председателя, при условие че това бъде утвърдено от Европейския парламент.
5. Председателят може да бъде отстранен от длъжност само от Европейския парламент въз основа на решение на Съвета на надзорниците.
Председателят не може да попречи на Съвета на надзорниците да разглежда въпроси, свързани с него, по-специално необходимостта от отстраняването му от длъжност, и не участва в свързаните с това обсъждания.
Член 49
Независимост
Без да се засяга ролята на Съвета на надзорниците по отношение на задачите на председателя, последният няма право да иска, нито да приема указания от институции или органи на Съюза, от правителства на държави-членки или от друг публичен или частен орган.
Нито държавите-членки, нито институциите или органите на Съюза, нито друг публичен или частен орган имат право да се опитват да въздействат върху председателя при изпълнението на неговите задачи.
В съответствие с Правилника за длъжностните лица, посочен в член 68, след като напусне заеманата длъжност, председателят продължава да бъде обвързан от задължението да действа почтено и предпазливо по отношение на приемането на някои назначения или придобивки.
Член 50
Доклад
1. Европейският парламент и Съветът могат да приканят председателя или неговия заместник да направи изявление, като изцяло зачитат независимостта му. При всяко такова искане председателят прави изявление пред Европейския парламент и отговоря на всички въпроси, зададени от неговите членове.
2. Председателят представя пред Европейския парламент, по искане на последния и най-малко 15 дни преди да направи изявлението по параграф 1, писмен доклад относно основните дейности на Органа.
3. Освен информацията, посочена в членове 11-18 и членове 20 и 33, докладът също така включва всякаква относима информация, поискана от Европейския парламент във връзка с конкретен въпрос.
РАЗДЕЛ 4
Изпълнителен директор
Член 51
Назначаване
1. Органът се ръководи от изпълнителен директор, който е независим експерт, работещ на пълно работно време.
2. Изпълнителният директор се назначава от Съвета на надзорниците след утвърждаване от Европейския парламент и съгласно открита процедура за подбор, въз основа на неговите качества, умения, познания за участниците на финансовите пазари и за пазарите и опит, свързан с финансовия надзор и регулиране.
3. Мандатът на изпълнителния директор е пет години с възможност за еднократно подновяване.
4. През деветте месеца преди изтичането на мандата на изпълнителния директор, Съветът на надзорниците извършва оценка по-специално на:
а)
постигнатите през първия мандат резултати и начина, по който са били постигнати;
б)
задълженията на Органа и изискванията към него през предстоящите години.
Като взема предвид оценката, посочена в първа алинея, Съветът на надзорниците може да поднови мандата на изпълнителния директор еднократно.
5. Изпълнителният директор може да бъде отстранен от длъжност само с решение на Съвета на надзорниците.
Член 52
Независимост
Без да се засягат съответните функции на Управителния съвет и на Съвета на надзорниците във връзка със задачите на изпълнителния директор, последният няма право да иска, нито да приема указания от институциите и органите на Съюза, от правителства на държавите-членки или от други публични или частни органи.
Нито държавите-членки, нито институциите или органите на Съюза, нито друг публичен или частен орган нямат право да се опитват да въздействат върху изпълнителния директор при изпълнението на неговите задачи.
В съответствие с Правилника за длъжностните лица, посочен в член 68, след като напусне заеманата длъжност, изпълнителният директор продължава да бъде обвързан от задължението да действа почтено и предпазливо по отношение на приемането на някои назначения или придобивки.
Член 53
Задачи
1. Изпълнителният директор отговаря за управлението на Органа и подготвя работата на Управителния съвет.
2. Изпълнителният директор отговаря за изпълнението на годишната работна програма на Органа под ръководството на Съвета на надзорниците и под контрола на Управителния съвет.
3. Изпълнителният директор предприема необходимите мерки, а именно приема вътрешни административни указания и публикува съобщения, за да гарантира работата на Органа в съответствие с настоящия регламент.
4. Изпълнителният директор подготвя многогодишната работна програма съгласно член 47, параграф 2.
5. В срок до 30 юни всяка година изпълнителният директор подготвя работната програма за следващата година съгласно член 47, параграф 2.
6. Изпълнителният директор съставя предварителния проектобюджет на Органа в съответствие с член 63 и изпълнява бюджета на Органа в съответствие с член 64.
7. Всяка година изпълнителният директор подготвя проект на доклад, който съдържа част относно регулаторните и надзорните дейности на Органа и част относно финансовите и административните въпроси.
8. Изпълнителният директор упражнява по отношение на персонала на Органа правомощията, предвидени в член 68, и решава свързаните с персонала въпроси.
ГЛАВА IV
СЪВМЕСТНИ ОРГАНИ НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ НАДЗОРНИ ОРГАНИ
РАЗДЕЛ 1
Съвместен комитет на европейските надзорни органи
Член 54
Създаване
1. Създава се Съвместен комитет на европейските надзорни органи.
2. Съвместният комитет служи като форум, в рамките на който Органът си сътрудничи редовно и тясно и осигурява междусекторната последователност с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) и Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), по-специално по отношение на:
-
финансовите конгломерати;
-
счетоводството и одита;
-
микропруденциалните анализи на междусекторната динамика, рисковете и слабите места за финансовата стабилност;
-
инвестиционните продукти на дребно;
-
мерките за борба с изпирането на пари; както и
-
обмена на информация с ЕССР и развиването на взаимоотношенията между ЕССР и ЕНО.
3. Съвместният комитет разполага със свой персонал, осигурен от ЕНО, който действа като секретариат. Органът осигурява достатъчно средства за административни, инфраструктурни и оперативни разходи.
4. Когато отделен участник на финансовите пазари извършва дейност в различни сектори, Съвместният комитет разрешава разногласия в съответствие с член 56.
Член 55
Състав
1. Съвместният комитет се състои от председателите на ЕНО и, когато е приложимо, включва председателите на подкомитетите, създадени съгласно член 57.
2. Към изпълнителния директор, към представител на Комисията и ЕССР, се отправят покани да присъстват на заседанията на Съвместния комитет, както и на подкомитетите, посочени в член 57, в качеството им на наблюдатели.
3. Председателят на Съвместния комитет се назначава ежегодно на ротационен принцип измежду председателите на ЕНО. Председателят на Съвместния комитет е заместник-председател на ЕССР.
4. Съвместният комитет приема и публикува своя процедурен правилник. В правилника могат да бъдат предвидени допълнителни участници в заседанията на Съвместния комитет.
Съвместният комитет заседава най-малко веднъж на всеки два месеца.
Член 56
Съвместни позиции и общи действия
В рамките на своите задачи по глава II и по-специално във връзка с прилагането на Директива 2002/87/ЕО, когато е целесъобразно, Органът постига съвместни позиции с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) и с Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), в зависимост от случая.
Действия съгласно членове 10-15, 17, 18 или 19 от настоящия регламент, свързани с прилагането на Директива 2002/87/ЕО и на всеки друг акт на Съюза, посочен в член 1, параграф 2, които попадат и в рамките на компетентността на Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) или на Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), се приема едновременно от Органа и от Европейския надзорен орган (Европейски банков орган) или от Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), в зависимост от случая.
Член 57
Подкомитети
1. За целите на член 56 към Съвместния комитет се създава Подкомитет по финансовите конгломерати.
2. Подкомитетът се състои от лицата, посочени в член 55, параграф 1, и от един представител на високо равнище от действащия персонал на съответния компетентен орган на всяка държава-членка.
3. Подкомитетът избира измежду членовете си председател, който е член и на Съвместния комитет.
4. Съвместният комитет може да създаде и други подкомитети.
РАЗДЕЛ 2
Апелативен съвет
Член 58
Състав и работа
1. Апелативният съвет е съвместен орган на ЕНО.
2. Апелативният съвет се състои от шест членове и шест заместници, които се ползват с отлична репутация и притежават доказани знания и професионален опит, включително в областта на надзора, на достатъчно високо ниво в областта на банковото дело, застраховането, професионалното пенсионно осигуряване, пазарите на ценни книжа или други финансови услуги, с изключение на членове на действащия персонал на компетентните органи или на други национални институции или институции на Съюза, участващи в дейността на Органа. Апелативният съвет разполага с достатъчно юридически експертен опит, за да предоставя експертни правни съвети относно законосъобразността във връзка с упражняването на правомощия от страна на Органа.
Апелативният съвет избира своя председател.
3. Двама членове на Апелативния съвет и двама заместници се назначават от Управителния съвет на Органа от списък на предварително подбрани кандидати, предложен от Комисията вследствие на покана за изразяване на интерес, публикувана в Официален вестник на Европейския съюз, и след консултация със Съвета на надзорниците.
Останалите членове се назначават в съответствие с Регламент (ЕС) № 1093/2010 и Регламент (ЕС) № 1094/2010.
4. Мандатът на членовете на Апелативния съвет е пет години. Този мандат може да бъде подновен еднократно.
5. Член на Апелативния съвет, назначен от Управителния съвет на Органа, не може да бъде отстранен по време на мандата си, освен ако не е установено виновно извършване на сериозно нарушение и Управителният съвет не вземе решение за това след консултация със Съвета на надзорниците.
6. Решенията на Апелативния съвет се приемат с мнозинство от най-малко четири от неговите шест членове. Когато обжалваното решение попада в приложното поле на настоящия регламент, решаващото мнозинство включва най-малко един от двамата членове на Апелативния съвет, назначени от Органа.
7. Апелативният съвет се свиква от председателя, когато е необходимо.
8. ЕНО осигуряват подходяща оперативно и секретарско обслужване за Апелативния съвет чрез Съвместния комитет.
Член 59
Независимост и обективност
1. Членовете на Апелативния съвет са независими при вземането на решенията си. Те не са обвързани от каквито и да било указания. Те не могат да изпълняват никакви други задължения по отношение на Органа, неговия Управителен съвет или неговия Съвет на надзорниците.
2. Членовете на Апелативния съвет не могат да вземат участие в никакви производства по обжалване, по които имат какъвто и да е личен интерес, ако преди това са участвали като представители на една от страните в производството, или ако са участвали при вземането на решението, което се обжалва.
3. Ако поради някоя от причините, посочени в параграфи 1 и 2, или поради някаква друга причина, даден член на Апелативния съвет счита, че друг член не може да участва в производство по обжалване, той уведомява за това Апелативния съвет.
4. Всяка от страните в производството по обжалване може да направи искане за отвод на член на Апелативния съвет на всяко от основанията, посочени в параграфи 1 и 2, или при съмнения за пристрастност.
Искането за отвод не може да се основава на националността на членовете, то не е допустимо, ако страната в производството по обжалване е предприела някакви процесуални действия, различни от искане за отвод на член от състава на Апелативния съвет, въпреки че ѝ е било известно основанието за отвод.
5. Апелативният съвет решава какви действия да бъдат предприети в случаите, посочени в параграфи 1 и 2, без участието на съответния член.
За да се вземе такова решение, мястото на въпросния член се заема от неговия заместник в Апелативния съвет. Ако заместникът се намира в сходно положение, председателят на съответния Орган посочва заместващо лице измежду наличните заместници.
6. Членовете на Апелативния съвет се задължават да действат независимо и в обществен интерес.
За целта те изготвят декларация за задължения и декларация за интереси, като посочват или отсъствието на интереси, за които би могло да се счита, че накърняват тяхната независимост, или наличието на преки или косвени интереси, за които би могло да се счита, че накърняват тяхната независимост.
Тези декларации се оповестяват публично и се изготвят писмено всяка година.
ГЛАВА V
СРЕДСТВА ЗА ЗАЩИТА
Член 60
Обжалване
1. Всяко физическо или юридическо лице, включително компетентните органи, може да обжалва решение на Органа по членове 17, 18 и 19, както и всяко друго решение, взето от Органа в съответствие с посочените в член 1, параграф 2 актове на Съюза, чийто адресат е това лице, или решение, което, макар и адресирано към друго лице, го засяга пряко и лично.
2. Жалбата, заедно с изложението на нейните основания, се подават писмено в Органа в срок от два месеца от деня, в който засегнатото лице е уведомено за взетото решение или, при липса на такова уведомяване, от деня на публикуване на решението на Органа.
Апелативният съвет взема решение по жалбата в срок от два месеца след нейното подаване.
3. Жалба, подадена съгласно параграф 1, не спира изпълнението на решението.
Апелативният съвет обаче може да спре изпълнението на обжалваното решение, ако прецени, че обстоятелствата налагат това.
4. Ако жалбата е допустима, Апелативният съвет проверява дали тя е основателна. Той приканва страните в производството по обжалване да представят в определен срок становища във връзка с направени от самия него уведомления или по становища на другите страни в производството по обжалване. Страните в производството по обжалване имат право да направят устни изявления.
5. Апелативният съвет може да потвърди решението, взето от компетентната структура на Органа, или да предаде случая на компетентната структура на Органа. Решението на Апелативния съвет е задължително за тази структура, която приема изменено решение по съответния случай.
6. Апелативният съвет приема и оповестява публично своя процедурен правилник.
7. Решенията на Апелативния съвет са мотивирани и се оповестяват публично от Органа.
Член 61
Искове пред Съда на Европейския съюз
1. В съответствие с член 263 ДФЕС пред Съда на Европейския съюз може да бъде заведено дело за оспорване на решение на Апелативния съвет или на Органа, в случаите когато не съществува право на обжалване пред Апелативния съвет.
2. Държавите-членки и институциите на Съюза, както и всяко физическо или юридическо лице могат да заведат дело пред Съда на Европейския съюз във връзка с решения на Органа в съответствие с член 263 ДФЕС.
3. Ако Органът е задължен да предприеме действие и не изпълни задължението си, пред Съда на Европейския съюз може да бъде предявен иск за бездействие в съответствие с член 265 ДФЕС.
4. Органът е длъжен да вземе необходимите мерки за изпълнение на решението на Съда на Европейския съюз.
ГЛАВА VI
ФИНАНСОВИ РАЗПОРЕДБИ
Член 62
Бюджет на Органа
1. Приходите на Органа, който е европейски орган в съответствие с член 185 от Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002 на Съвета от 25 юни 2002 г. относно Финансовия регламент, приложим за общия бюджет на Европейските общности (47) (наричан по-нататък „Финансовият регламент“), се състоят по-специално от всякакви комбинации от:
а)
задължителни вноски от националните публични органи, компетентни в областта на надзора над участниците на финансовите пазари, които се правят по формула, основана на пропорционалната тежест на гласовете по член 3, параграф 3 от Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби. За целите на настоящия член, член 3, параграф 3 от Протокол (№ 36) относно преходните разпоредби продължава да се прилага след изтичане на определения в него краен срок - 31 октомври 2014 г.;
б)
субсидия от Съюза, включена в общия бюджет на Европейския съюз (раздел Комисия);
в)
всякакви такси, платени на Органа в случаите, посочени в съответните инструменти на правото на Съюза.
2. Разходите на Органа включват най-малко разходите за персонал, възнаграждения, административни, инфраструктурни и оперативни разходи и разходи за професионално обучение.
3. Приходите и разходите са балансирани.
4. За всяка финансова година, която съответства на календарната година, се изготвя прогноза на всички приходи и разходи на Органа, която се представя в бюджета на Органа.
Член 63
Съставяне на бюджета
1. До 15 февруари всяка година изпълнителният директор изготвя прогнозна оценка на приходите и разходите за следващата финансова година и я представя на Управителния съвет и на Съвета на надзорниците, заедно с щатното разписание. Всяка година, въз основа на прогнозната оценка, изготвена от изпълнителния директор и одобрена от Управителния съвет, Съветът на надзорниците изготвя прогноза на приходите и разходите на Органа за следващата финансова година. Тази прогноза, която включва проект на щатно разписание, се представя от Съвета на надзорниците на Комисията до 31 март. Преди приемането на прогнозата, изготвената от изпълнителния директор оценка се одобрява от Управителния съвет.
2. Комисията изпраща прогнозата на Европейския парламент и на Съвета (заедно наричани по-нататък „бюджетен орган“) заедно с проектобюджета на Европейския съюз.
3. Въз основа на прогнозата Комисията включва в проектобюджета на Европейския съюз частите от прогнозата, които счита за необходими за щатното разписание и за размера на субсидиите, които ще се предоставят от общия бюджет на Европейския съюз в съответствие с членове 313 и 314 ДФЕС.
4. Бюджетният орган приема проекта на щатното разписание на Органа. Бюджетният орган одобрява бюджетните кредити за субсидията, предназначена за Органа.
5. Бюджетът на Органа се приема от Съвета на надзорниците. Той става окончателен след окончателното приемане на общия бюджет на Европейския съюз. При необходимост той се коригира съответно.
6. Управителният съвет незабавно уведомява бюджетния орган за намерението си да осъществява какъвто и да е проект, който може да има значителни финансови последици върху финансирането на неговия бюджет, и по-специално проекти, свързани с имущество, като например наем или покупка на сгради. Той уведомява Комисията за това. Когато клон на бюджетния орган възнамерява да предостави становище, той уведомява Органа за това свое намерение в срок от две седмици след получаването на информация за проекта. При липса на отговор Органът може да пристъпи към планираното действие.
7. За първата година на работа на Органа, приключваща на 31 декември 2011 г., финансирането на Органа от Съюза зависи от споразумение в рамките на бюджетния орган, както е предвидено в точка 47 от Междуинституционалното споразумение за бюджетната дисциплина и доброто финансово управление.
Член 64
Изпълнение и контрол върху бюджета
1. Изпълнителният директор действа като разпоредител с бюджетни кредити и изпълнява бюджета на Органа.
2. В срок до 1 март след приключването на всяка финансова година, счетоводителят на Органа изпраща на счетоводителя на Комисията и на Сметната палата междинни отчети, придружени от доклада за бюджетното и финансово управление за предходната финансова година. Счетоводителят на Органа също така изпраща доклада за бюджетното и финансово управление на членовете на Съвета на надзорниците, на Европейския парламент и на Съвета до 31 март на следващата година.
След това счетоводителят на Комисията консолидира междинните отчети на институциите и децентрализираните органи в съответствие с член 128 от Финансовия регламент.
3. След получаване на констатациите и оценките на Сметната палата относно междинния отчет на Органа в съответствие с член 129 от Финансовия регламент, изпълнителният директор, действащ на своя отговорност, изготвя окончателния отчет на Органа и го предава за становище на Управителния съвет.
4. Управителният съвет представя становище за окончателния финансов отчет на Органа.
5. До 1 юли след приключването на финансовата година изпълнителният директор предава на членовете на Съвета на надзорниците, на Европейския парламент, на Съвета, на Комисията и на Сметната палата окончателния отчет, придружен от становището на Управителния съвет.
6. Окончателният отчет се публикува.
7. До 30 септември изпълнителният директор изпраща на Сметната палата отговор на нейните констатации и оценки. Той изпраща копие от този отговор и на Управителния съвет и на Комисията.
8. Изпълнителният директор предоставя на Европейския парламент по искане на последния и в съответствие с член 146, параграф 3 от Финансовия регламент, цялата необходима информация за нормалното прилагане на процедурата по освобождаване от отговорност за съответната финансова година.
9. До 15 май на година N + 2 Европейският парламент, по препоръка на Съвета, приета с квалифицирано мнозинство, освобождава от отговорност Органа за изпълнението на бюджета, включващ приходите от общия бюджет на Европейския съюз и от компетентните органи за финансовата година N.
Член 65
Финансов правилник
Финансовият правилник, приложим към Органа, се приема от Управителния съвет след консултация с Комисията. Този правилник не може да се отклонява от Регламент (ЕО, Евратом) № 2343/2002 на Комисията от 19 ноември 2002 г. относно рамковия Финансов регламент за органите, посочени в член 185 от Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002 на Съвета относно Финансовия регламент, приложим за общия бюджет на Европейските общности (48), освен ако това не се налага поради специфичните оперативни нужди, свързани с работата на Органа, и само след предварителното съгласие на Комисията.
Член 66
Мерки за борба с измамите
1. С цел борба с измамите, корупцията и с други незаконни дейности по отношение на Органа без ограничение се прилагат разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1073/1999.
2. Органът се присъединява към Междуинституционалното споразумение относно вътрешните разследвания, провеждани от OLAF, и незабавно приема подходящи разпоредби, приложими по отношение на всички членове на персонала на Органа.
3. В решенията относно финансирането и в споразуменията, както и в свързаните с тях инструменти за прилагане изрично се предвижда, че Сметната палата и OLAF могат да извършват при необходимост проверки на място на бенефициерите на финансирането, отпускано от Органа, и на членовете на персонала, отговарящи за разпределението му.
ГЛАВА VII
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 67
Привилегии и имунитети
По отношение на Органа и неговия персонал се прилага Протокол (№ 7) относно привилегиите и имунитетите на Европейския съюз, приложен към Договора за Европейския съюз и към ДФЕС.
Член 68
Персонал
1. Правилникът за длъжностните лица, Условията за работа на другите служители и правилата, приети съвместно от институциите на Съюза с цел прилагане на тези условия, се прилагат по отношение на персонала на Органа, включително по отношение на неговия изпълнителен директор и неговия председател.
2. Управителният съвет, със съгласието на Комисията, приема необходимите мерки за прилагане в съответствие с предвиденото в член 110 от Правилника за длъжностните лица.
3. По отношение на своя персонал Органът упражнява правомощията, които са предоставени на назначаващия орган съгласно Правилника за длъжностните лица и на органа, оправомощен да сключва договори, съгласно Условията за работа на другите служители.
4. Управителният съвет приема разпоредби, позволяващи национални експерти от държавите-членки да бъдат командировани към Органа.
Член 69
Отговорност на Органа
1. В случай на извъндоговорна отговорност, Органът, в съответствие с общите принципи на правните системи на държавите-членки, поправя всяка вреда, причинена от него или от неговия персонал при изпълнението на техните задължения. Спорове относно такива вреди са от компетентността на Съда на Европейския съюз.
2. Личната имуществена и дисциплинарна отговорност, която персоналът на Органа носи по отношение на Органа, се урежда от съответните разпоредби, приложими спрямо персонала на Органа.
Член 70
Задължение за професионална тайна
1. Изискванията за професионална тайна съгласно член 339 ДФЕС и съответните разпоредби в законодателството на Съюза се прилагат по отношение на членовете на Съвета на надзорниците и на Управителния съвет, изпълнителния директор и членовете на персонала на Органа, включително временно командировани от държавите-членки служители, и всички други лица, изпълняващи задачи за Органа въз основа на договор, дори след като са преустановили изпълнението на своите задължения.
Спрямо тях се прилага член 16 от Правилника за длъжностните лица.
В съответствие с Правилника за длъжностните лица, след като напуснат заеманата длъжност, членовете на персонала продължават да бъдат обвързани от задължението да действат почтено и предпазливо по отношение на приемането на някои назначения или придобивки.
Нито държавите-членки, нито институциите или органите на Съюза, нито друг публичен или частен орган имат право да се опитват да въздействат върху членовете на персонала на Органа при изпълнение на техните задачи.
2. Без да се засягат случаите, уредени от наказателното право, всякаква поверителна информация, получена от посочените в параграф 1 лица при изпълнението на техните задължения не може да се разкрива на каквито и да е лица или органи, освен в съкратена или обобщена форма, която не позволява идентифицирането на отделни участници на финансовите пазари.
Освен това задължението по параграф 1 и първа алинея на настоящия параграф не възпрепятства Органа и националните надзорни органи да използват информацията за осигуряване прилагането на актовете, посочени в член 1, параграф 2, и по-специално във връзка с правни процедури за приемането на решения.
3. Параграфи 1 и 2 не възпрепятстват Органа да обменя информация с националните надзорни органи в съответствие с настоящия регламент и с друго законодателство на Съюза, приложимо по отношение на участниците на финансовите пазари.
По отношение на тази информация се прилагат условията за професионална тайна, посочени в параграфи 1 и 2. Органът предвижда в своите вътрешни процедурни правилници практическите ред и условия за прилагането на правилата за поверителност, посочени в параграфи 1 и 2.
4. Органът прилага Решение 2001/844/ЕО, ЕОВС, Евратом на Комисията от 29 ноември 2001 г. за изменение на нейния процедурен правилник (49).
Член 71
Защита на данните
Настоящият регламент не засяга задълженията на държавите-членки по Директива 95/46/ЕО, свързани с обработването на лични данни от тяхна страна, или задълженията на Органа по Регламент (ЕО) № 45/2001, свързани с обработването на лични данни от негова страна при изпълнение на неговите отговорности.
Член 72
Достъп до документи
1. По отношение на документи, съхранявани от Органа, се прилага Регламент (ЕО) № 1049/2001.
2. До 31 май 2011 г. Управителният съвет приема практически мерки за прилагане на Регламент (ЕО) № 1049/2001.
3. Решенията, взети от Органа съгласно член 8 от Регламент (ЕО) № 1049/2001, могат да бъдат предмет на жалба до Омбудсмана или на производство пред Съда на Европейския съюз, след обжалване пред Апелативния съвет, в зависимост от случая, в съответствие с условията, предвидени в членове 228 и 263 ДФЕС съответно.
Член 73
Езиков режим
1. По отношение на Органа се прилага Регламент № 1 на Съвета за определяне на езиците, използвани в Европейската икономическа общност (50).
2. Управителният съвет взема решение, с което се определя вътрешният езиков режим на Органа.
3. Преводаческите услуги, необходими за работата на Органа, се предоставят от Центъра за преводи за органите на Европейския съюз.
Член 74
Споразумение с държавата на седалището
Необходимите договорености относно помещенията на Органа в държавата-членка, в която се намира седалището му, и относно съоръженията, които трябва да бъдат предоставени от тази държава-членка, както и специалните правила, приложими в тази държава-членка към изпълнителния директор, членовете на Управителния съвет, членовете на персонала на Органа и членовете на техните семейства, се установяват в споразумение с държавата на седалището между Органа и тази държава-членка, което ще бъде сключено след получаване на одобрение от Управителния съвет.
Държавата-членка осигурява възможно най-добрите условия за нормалната работа на Органа, включително многоезиково училищно обучение с европейска насоченост и подходящи транспортни връзки.
Член 75
Участие на трети държави
1. В работата на Органа могат да участват трети държави, които са сключили споразумения със Съюза, с които са приели и прилагат правото на Съюза в областите, в които е компетентен Органът, както е посочено в член 1, параграф 2.
2. Органът може да си сътрудничи с държавите, посочени в параграф 1, които прилагат законодателство, признато за еквивалентно, в областите на компетентност на Органа, посочени в член 1, параграф 2, съгласно международните споразумения, сключени от Съюза в съответствие с член 216 ДФЕС.
3. Съгласно съответните разпоредби на споразуменията, посочени в параграфи 1 и 2, следва да бъдат постигнати договорености, определящи по-специално естеството, обхвата и процедурните аспекти на участието на посочените в параграф 1 държави в работата на Органа, включително разпоредби относно финансовите вноски и персонала. В тях може да се предвиди тези държави да бъдат представени в качеството на наблюдатели в Съвета на надзорниците, като се гарантира, че те не присъстват на разисквания, свързани с отделни участници на финансовите пазари, освен при наличието на пряк интерес.
ГЛАВА VIII
ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 76
Подготвителни действия
1. След влизането в сила на настоящия регламент и преди създаването на Органа, CESR действа в тясно сътрудничество с Комисията, за да се подготви за заместването на CESR от Органа.
2. След създаването на Органа Комисията отговаря за административното създаване и първоначалната административна дейност на Органа, докато Органът назначи изпълнителен директор.
За тази цел, до встъпването в длъжност на изпълнителния директор след назначаването му от Съвета на надзорниците в съответствие с член 51, Комисията може временно да назначи длъжностно лице, което да изпълнява функциите на изпълнителен директор. Този период се ограничава до времето, необходимо за назначаване на изпълнителен директор на Органа.
Временно изпълняващият длъжността изпълнителен директор може да разрешава всички плащания, извършвани с бюджетните кредити, предвидени в бюджета на Органа, след като тези плащания бъдат одобрени от Управителния съвет, и може да сключва договори, включително договори за наемане на персонал, след приемане на щатното разписание на Органа.
3. Параграфи 1 и 2 не засягат правомощията на Съвета на надзорниците и на Управителния съвет.
4. Органът се счита за правоприемник на CESR. До датата на създаване на Органа всички активи и пасиви и всички текущи операции на CESR се прехвърлят автоматично на Органа. CESR изготвя окончателен финансов отчет за състоянието на неговите активи и пасиви към датата на прехвърлянето. Финансовият отчет се одитира и одобрява от CESR и от Комисията.
Член 77
Преходни разпоредби относно персонала
1. Чрез дерогация от член 68, всички трудови договори и договорености за командироване, които са сключени от CESR или от неговия секретариат и действат към 1 януари 2011 г., се изпълняват до изтичане на техния срок. Техният срок не може да бъде удължаван.
2. На всички членове на персонала с договори, посочени в параграф 1, се предлага възможност да сключат договори за срочно наети служители съгласно член 2, буква а) от Условията за работа на другите служители на съответните степени, предвидени в щатното разписание на Органа.
След влизането в сила на настоящия регламент органът, оправомощен да сключва договори, провежда вътрешна процедура за подбор, до която се допускат само служителите, които имат договор с CESR или с неговия секретариат, с цел да се провери компетентността, ефикасността и надеждността на лицата, които ще бъдат наети. При вътрешната процедура за подбор се вземат изцяло предвид уменията и опита, показани от отделните служители при упражняването на техните функции преди наемането на работа.
3. В зависимост от вида и нивото на изпълняваните функции на одобрените кандидати се предлага договор за срочно наети служители за срок, равен най-малко на оставащия срок по предходния договор.
4. Съответното национално законодателство в областта на трудовите договори и останалите приложими правни инструменти продължават да се прилагат спрямо членовете на персонала с предходни договори, които предпочитат да не участват в процедурата за подбор на срочно наети служители или на които не са предложени договори за срочно наети служители в съответствие с параграф 2.
Член 78
Национални разпоредби
Държавите-членки приемат разпоредбите, необходими за гарантиране на ефективното прилагане на настоящия регламент.
Член 79
Изменения
Решение № 716/2009/ЕО се изменя, като се заличава CESR от списъка на бенефициерите, съдържащ се в раздел Б от приложението към посоченото решение.
Член 80
Отмяна
Решение 2009/77/ЕО на Комисията за създаване на CESR се отменя, считано от 1 януари 2011 г.
Член 81
Преглед
1. До 2 януари 2014 г. и на всеки три години след това Комисията публикува общ доклад относно натрупания в резултат на дейността на Органа опит и относно процедурите, предвидени в настоящия регламент. В този доклад се оценява, inter alia:
а)
сближаването на надзорните практики, постигнато от компетентните органи;
i)
сближаването по отношение на функционалната независимост на компетентните органи и на стандартите, еквивалентни на стандартите за корпоративно управление;
ii)
безпристрастността, обективността и автономността на Органа;
б)
работата на колегиите от надзорници;
в)
напредъкът, постигнат към сближаване в областта на предотвратяването, управлението и преодоляването на кризи, включително механизмите на Съюза за осигуряване на средства;
г)
ролята на Органа във връзка със системния риск;
д)
прилагането на предпазната клауза, предвидена в член 38;
е)
изпълнението на функции по обвързваща медиация съгласно член 19.
2. В доклада по параграф 1 се разглежда също така дали:
а)
е целесъобразно да се продължава да се упражнява отделeн надзор върху банковата дейност, застраховането, професионалното пенсионно осигуряване, ценните книжа и финансовите пазари;
б)
е целесъобразно пруденциалният надзор и надзорът върху търговската дейност да се осъществяват поотделно или от един и същ надзорник;
в)
е целесъобразно да се опрости и укрепи структурата на ЕСФН с цел повишаване на съгласуваността между макро- и микроравнището и между ЕНО;
г)
развитието на ЕСФН съответства на развитието в световен мащаб;
д)
са налице достатъчно многообразие и високи постижения в рамките на ЕСФН;
е)
е налице подходяща степен на отчетност и прозрачност във връзка с изискванията за публикуване;
ж)
ресурсите на Органа са достатъчни за изпълнението на неговите отговорности;
з)
е целесъобразно седалището на Органа да бъде запазено или ЕНО да бъдат преместени в едно седалище, за да се подобри координацията между тях.
3. Във връзка с прекия надзор над институции или инфраструктури от паневропейски мащаб Комисията изготвя годишен доклад относно целесъобразността Органът да бъде натоварен с допълнителни надзорни отговорности в тази област, като отчита пазарните тенденции.
4. Докладът и всички придружаващи го предложения, ако такива са целесъобразни, се препращат на Европейския парламент и на Съвета.
Член 82
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2011 г., с изключение на член 76 и член 77, параграфи 1 и 2, които се прилагат от датата на влизането му в сила.
Органът се създава на 1 януари 2011 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 24 ноември 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 24ης Νοεμβρίου 2010
σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/77/ΕΚ
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 114,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η χρηματοοικονομική κρίση το 2007 και το 2008 έφερε στην επιφάνεια σημαντικές αδυναμίες της χρηματοοικονομικής εποπτείας, τόσο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όσο και στο χρηματοοικονομικό σύστημα σαν σύνολο. Τα εποπτικά μοντέλα σε εθνική βάση υπερκεράστηκαν από τη χρηματοοικονομική παγκοσμιοποίηση και την πραγματικότητα των ολοκληρωμένων και αλληλοσυνδεόμενων ευρωπαϊκών χρηματοοικονομικών αγορών, όπου πολλά χρηματοοικονομικά ιδρύματα λειτουργούν διασυνοριακά. Η κρίση αποκάλυψε αδυναμίες στους τομείς της συνεργασίας, του συντονισμού, της συνεπούς εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας και της εμπιστοσύνης μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών.
(2)
Προ και κατά τη διάρκεια της χρηματοοικονομικής κρίσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απηύθυνε έκκληση να αρχίσει πορεία προς την ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή εποπτεία, προκειμένου να εξασφαλιστούν γνήσια ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για όλους τους παράγοντες σε επίπεδο Ένωσης και να αντικατοπτρίζεται η αυξανόμενη ολοκλήρωση των χρηματοοικονομικών αγορών στην Ένωση (στα ψηφίσματά του της 13ης Απριλίου 2000 επί της ανακοίνωσης της Επιτροπής: Εφαρμογή του πλαισίου για τις χρηματοπιστωτικές αγορές: σχέδιο δράσης (4), της 21ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά με τους κανόνες προληπτικής εποπτείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (5), της 11ης Ιουλίου 2007 σχετικά με την πολιτική για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (2005-2010) - Λευκή Βίβλος (6), της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου (hedge funds) και τα κεφάλαια ιδιωτικών συμμετοχών (private equity) (7) και της 9ης Οκτωβρίου 2008 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την παρακολούθηση της διαδικασίας Lamfalussy: μελλοντική δομή της εποπτείας (8), καθώς και τις θέσεις της 22ας Απριλίου 2009 σχετικά με την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) (9) και της 23ης Απριλίου 2009 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (10)).
(3)
Τον Νοέμβριο του 2008, η Επιτροπή ανέθεσε σε ομάδα υψηλού επιπέδου υπό την προεδρία του κ. J. de Larosière να προβεί σε διατύπωση συστάσεων για τους τρόπους ενίσχυσης των ευρωπαϊκών εποπτικών ρυθμίσεων, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας του πολίτη και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Με την τελική της έκθεση που παρουσιάστηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2009 («έκθεση de Larosière»), η ομάδα υψηλού επιπέδου συνιστούσε να ενισχυθεί το εποπτικό πλαίσιο, προκειμένου να μειωθούν ο κίνδυνος και η σοβαρότητα μελλοντικών χρηματοοικονομικών κρίσεων. Συνέστησε μεταρρυθμίσεις στη δομή της εποπτείας του χρηματοοικονομικού τομέα στην Ένωση. Η ομάδα συμπέρανε επίσης ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας, το οποίο θα περιλαμβάνει τρεις Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές, μία για τον τραπεζικό τομέα, μία για τον τομέα των κινητών αξιών και μία για τον τομέα των ασφαλίσεων και των επαγγελματικών συντάξεων, και συνέστησε τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου. Η έκθεση παρουσίαζε τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες οι εμπειρογνώμονες έκριναν ότι είναι αναγκαίες και για τις οποίες έπρεπε αμέσως να αρχίσουν εργασίες.
(4)
Με την ανακοίνωση της 4ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «Η υλοποίηση της ευρωπαϊκής ανάκαμψης», η Επιτροπή πρότεινε την υποβολή νομοθετικής πρότασης για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας και Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου. Με την ανακοίνωση της 27ης Μαΐου 2009 με τίτλο «Ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία», παρέσχε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πιθανή αρχιτεκτονική του νέου αυτού εποπτικού πλαισίου, σκιαγραφώντας την κεντρική επιδίωξη της έκθεσης de Larosière.
(5)
Με τα συμπεράσματά του της 19ης Ιουνίου 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι θα πρέπει να ιδρυθεί Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας, το οποίο θα περιλαμβάνει τρεις νέες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές. Στόχος του συστήματος θα πρέπει να είναι η αναβάθμιση της ποιότητας και της συνέπειας της εθνικής εποπτείας, η ενίσχυση της επίβλεψης διασυνοριακών ομίλων και η σύνταξη ενιαίου ευρωπαϊκού εγχειριδίου, το οποίο θα ισχύει για όλους τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές της εσωτερικής αγοράς. Τόνισε επίσης ότι οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές θα πρέπει να διαθέτουν εποπτικές εξουσίες όσον αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και κάλεσε την Επιτροπή να προετοιμάσει συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας θα μπορούσε να παίξει σοβαρό ρόλο σε καταστάσεις κρίσης, επισημαίνοντας ότι οι αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών δεν θα πρέπει να προσκρούουν στις δημοσιονομικές αρμοδιότητες των κρατών μελών. Η Επιτροπή έχει υποβάλει πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (11). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να εξετάσουν την πρόταση αυτήν, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (εφεξής «η Αρχή») θα διαθέτει επαρκείς εποπτικές εξουσίες έναντι των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, έχοντας υπόψη ότι η Αρχή θα πρέπει να ασκεί τις αποκλειστικές εξουσίες εποπτείας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που της έχουν ανατεθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Προς τούτο, η Αρχή θα πρέπει να διαθέτει τις κατάλληλες εξουσίες έρευνας και επιβολής που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία, καθώς και τη δυνατότητα να χρεώνει τέλη.
(6)
Στις 17 Ιουνίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε ότι «τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιβάλουν συστήματα εισφορών και φορολόγησης επί των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για να εξασφαλιστεί ισότιμη κατανομή των βαρών και να θεσπισθούν κίνητρα για τον έλεγχο του συστημικού κινδύνου. Η εισφορά ή η φορολόγηση αυτή θα πρέπει να εντάσσεται σ’ ένα αξιόπιστο πλαίσιο για την εξυγίανση. Απαιτούνται επειγόντως περαιτέρω εργασίες ως προς τα βασικά χαρακτηριστικά τους, ενώ θα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά τα ζητήματα των ισότιμων όρων του ανταγωνισμού και σωρευτικών επιπτώσεων των διαφόρων ρυθμιστικών μέτρων».
(7)
Η χρηματοοικονομική και οικονομική κρίση δημιούργησε πραγματικούς και σοβαρούς κινδύνους για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η αποκατάσταση και η διατήρηση σταθερού και αξιόπιστου χρηματοοικονομικού συστήματος αποτελούν απόλυτη προϋπόθεση για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης και της συνοχής στην εσωτερική αγορά και, δι’ αυτών, για τη διατήρηση και τη βελτίωση των συνθηκών για την εγκαθίδρυση μιας πλήρως ενοποιημένης και λειτουργικής εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Επιπλέον, οι μεγαλύτερου βάθους και περισσότερο ολοκληρωμένες χρηματοοικονομικές αγορές παρέχουν καλύτερες ευκαιρίες για χρηματοδότηση και για διαφοροποίηση των κινδύνων, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της ικανότητας των οικονομιών για απορρόφηση των κραδασμών.
(8)
Η Ένωση έχει φθάσει στα όρια του δυνατού όσον αφορά την παρούσα κατάσταση των επιτροπών των ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών. Η Ένωση δεν μπορεί να παραμείνει σε κατάσταση κατά την οποία: δεν υπάρχει μηχανισμός που να διασφαλίζει ότι οι εθνικές εποπτικές αρχές λαμβάνουν τις καλύτερες δυνατές εποπτικές αποφάσεις για τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές σε διασυνοριακό επίπεδο· δεν υπάρχει επαρκής συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών εποπτών· για κοινή δράση των εθνικών αρχών απαιτούνται πολύπλοκες ρυθμίσεις που να λαμβάνουν υπόψη το ψηφιδωτό των ρυθμιστικών και εποπτικών απαιτήσεων· συχνότατα οι εθνικές λύσεις αποτελούν τη μόνη εφικτή επιλογή ως ανταπόκριση σε προβλήματα στο επίπεδο της Ένωσης· υπάρχουν, τέλος, διαφορετικές ερμηνείες του ίδιου νομοθετικού κειμένου. Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (στο εξής «ΕΣΧΕ») θα πρέπει να θεσμοθετηθεί έτσι ώστε να είναι δυνατές η υπέρβαση αυτών των αδυναμιών και να παρέχει ένα σύστημα ευθυγραμμισμένο προς τον στόχο για σταθερή και ενιαία ενωσιακή χρηματοοικονομική αγορά για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, συνδέοντας τις εθνικές εποπτικές αρχές σε ένα ισχυρό ενωσιακό δίκτυο.
(9)
Το ΕΣΧΕ θα πρέπει να συνιστά ολοκληρωμένο δίκτυο εθνικών εποπτικών αρχών και εποπτικών αρχών της Ένωσης, το οποίο να αφήνει την καθημερινή εποπτεία στο εθνικό επίπεδο. Επίσης θα πρέπει να επιτευχθούν μεγαλύτερη εναρμόνιση και η συνεκτική εφαρμογή των κανόνων για τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές σε ολόκληρη την Ένωση. Εκτός από την Αρχή, θα πρέπει να συσταθούν η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), καθώς και η Μεικτή Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (εφεξής «Μεικτή Επιτροπή»). Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (εφεξής «ΕΣΣΚ») θα πρέπει να αποτελεί μέρος του ΕΣΧΕ χάριν των καθηκόντων που καθορίζουν ο παρών κανονισμός και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 (12).
(10)
Οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές (καλούμενες εφεξής από κοινού «ΕΕΑ») θα πρέπει να αντικαταστήσουν την επιτροπή ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας, που συστάθηκε με την απόφαση 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής (13), την επιτροπή ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών ασφαλίσεων και επαγγελματικών συντάξεων, που συστάθηκε με την απόφαση 2009/79/ΕΚ της Επιτροπής (14) και την ευρωπαϊκή επιτροπή ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών, που συστάθηκε από την απόφαση 2009/77/ΕΚ της Επιτροπής (15), και να αναλάβουν όλα τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες αυτών των επιτροπών, περιλαμβανομένης της συνέχισης των τρεχουσών εργασιών και σχεδίων, εφόσον απαιτείται. Θα πρέπει να καθοριστεί με σαφήνεια το πεδίο δράσης κάθε Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής. Οι ΕΕΑ θα πρέπει να λογοδοτούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Όταν η λογοδοσία αυτή αφορά διατομεακά θέματα που έχουν συντονιστεί μέσω της Μεικτής Επιτροπής, οι ΕΕΑ θα πρέπει να λογοδοτούν, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, για τον εν λόγω συντονισμό.
(11)
Η Αρχή θα πρέπει να ενεργεί με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, ιδίως με την εξασφάλιση νομοθεσίας και εποπτείας υψηλού, αποτελεσματικού και συνεκτικού επιπέδου, λαμβάνοντας υπόψη τα ποικίλα συμφέροντα όλων των κρατών μελών και τη διαφορετική φύση των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές. Η Αρχή θα πρέπει να προστατεύει δημόσιες αξίες όπως η ακεραιότητα και η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, η διαφάνεια των αγορών και των χρηματοοικονομικών προϊόντων και η προστασία των επενδυτών. Η Αρχή θα πρέπει επίσης να αποτρέπει την καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας και να εξασφαλίζει ισότιμους όρους ανταγωνισμού, καθώς και να ενισχύει τον διεθνή εποπτικό συντονισμό, προς όφελος της οικονομίας ευρύτερα, περιλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων κι άλλων συμφεροντούχων, των καταναλωτών και των εργαζομένων. Στα καθήκοντά της θα πρέπει να περιλαμβάνεται επίσης η προώθηση της εποπτικής σύγκλισης και η παροχή συμβουλών στα θεσμικά όργανα της Ένωσης στους τομείς αρμοδιότητάς της. Στην Αρχή θα πρέπει επίσης να ανατεθούν ορισμένες ευθύνες σχετικά με τις υφιστάμενες και τις νέες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες.
(12)
Η Αρχή θα πρέπει επίσης να μπορεί να απαγορεύει ή να περιορίζει προσωρινά ορισμένες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες που απειλούν την ομαλή λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή τη σταθερότητα του συνόλου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ένωσης στις περιπτώσεις και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις νομοθετικές πράξεις που αναφέρει ο παρών κανονισμός. Εάν απαιτείται τέτοια προσωρινή απαγόρευση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η Αρχή θα πρέπει να προβαίνει σε αυτήν σύμφωνα τον παρόντα κανονισμό και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτόν. Σε περίπτωση που προσωρινή απαγόρευση ή περιορισμός ορισμένων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων έχει διατομεακό αντίκτυπο, η τομεακή νομοθεσία θα πρέπει να ορίζει ότι η Αρχή θα πρέπει να συσκέπτεται και να συντονίζει τη δράση της, όπου είναι σκόπιμο, με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), μέσω της Μεικτής Επιτροπής.
(13)
Η Αρχή θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη την επίπτωση των ενεργειών της στον ανταγωνισμό και την καινοτομία στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, στην παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της Ένωσης, στη χρηματοοικονομική ενσωμάτωση και στη νέα στρατηγική της Ένωσης για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη.
(14)
Για την επίτευξη των στόχων της, η Αρχή θα πρέπει να έχει νομική υπόσταση, καθώς και διοικητική και οικονομική αυτονομία.
(15)
Με βάση τις εργασίες των διεθνών οργανισμών, ο συστημικός κίνδυνος θα πρέπει να οριστεί ως κίνδυνος διατάραξης του χρηματοοικονομικού συστήματος που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην εσωτερική αγορά και στην πραγματική οικονομία. Όλα τα είδη χρηματοοικονομικών διαμεσολαβητών, αγορών και υποδομών ενδέχεται να είναι συστημικώς σημαντικά σε κάποιον βαθμό.
(16)
Ο διασυνοριακός κίνδυνος περιλαμβάνει όλους τους κινδύνους που προκαλούνται λόγω οικονομικής ανισορροπίας ή χρηματοοικονομικής αποτυχίας του συνόλου ή μερών της Ένωσης και που ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των οικονομικών παραγόντων δύο ή περισσότερων κρατών μελών, στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ή στα δημόσια οικονομικά της Ένωσης ή οποιουδήποτε από τα κράτη μέλη της.
(17)
Με την απόφασή του της 2ας Μαΐου 2006 στην υπόθεση C-217/04 (Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεώρησε ότι «από κανένα στοιχείο του άρθρου 95 ΕΚ [πλέον άρθρο 114 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)] δεν συνάγεται ότι τα μέτρα που θεσπίζει ο κοινοτικός νομοθέτης βάσει της εν λόγω διάταξης πρέπει να έχουν ως μόνους αποδέκτες τα κράτη μέλη. Ενδέχεται δηλαδή να είναι αναγκαίο, σύμφωνα με την εκτίμηση του νομοθέτη αυτού, να προβλεφθεί η ίδρυση κοινοτικού οργανισμού που καλείται να συμβάλει στην εφαρμογή μιας διαδικασίας εναρμόνισης στις περιπτώσεις στις οποίες είναι ενδεδειγμένη, για τη διευκόλυνση της εναρμονισμένης εκτέλεσης και εφαρμογής των πράξεων που στηρίζονται στην εν λόγω διάταξη, η θέσπιση μη δεσμευτικών συνοδευτικών μέτρων και μέτρων πλαισίωσης» (16). Ο σκοπός και τα καθήκοντα της Αρχής - παροχή βοήθειας στις αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές με σκοπό τη συνεπή ερμηνεία και εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων και τη συμβολή στη χρηματοοικονομική σταθερότητα που απαιτείται για τη χρηματοοικονομική ολοκλήρωση - συνδέονται στενά με τους στόχους του ενωσιακού κεκτημένου σχετικά με την εσωτερική αγορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Συνεπώς η Αρχή θα πρέπει να συσταθεί βάσει του άρθρου 114 της ΣΛΕΕ.
(18)
Οι ακόλουθες νομοθετικές πράξεις ορίζουν τα καθήκοντα των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών, περιλαμβανομένης της συνεργασίας μεταξύ τους και με την Επιτροπή: η οδηγία 97/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, σχετικά με τα συστήματα αποζημιώσεως των επενδυτών (17), η οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων (18), η οδηγία 2001/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001, σχετικά με την εισαγωγή κινητών αξιών σε χρηματιστήριο αξιών και τις πληροφορίες επί των αξιών αυτών που πρέπει να δημοσιεύονται (19), η οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας (20), η οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (21), η οδηγία 2003/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το ενημερωτικό δελτίο που πρέπει να δημοσιεύεται κατά τη δημόσια προσφορά κινητών αξιών ή την εισαγωγή τους προς διαπραγμάτευση και την τροποποίηση της οδηγίας 2001/34/ΕΚ (22), η οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (23), η οδηγία 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, για την εναρμόνιση των προϋποθέσεων διαφάνειας αναφορικά με την πληροφόρηση σχετικά με εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά (24), η οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (25), με την επιφύλαξη της αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών), όσον αφορά την προληπτική εποπτεία, η οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (26), οποιαδήποτε μελλοντική νομοθεσία στον τομέα των Διαχειριστών του Οργανισμού εναλλακτικών επενδύσεων (ΔΟΕΕ) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009.
(19)
Η υφιστάμενη ενωσιακή νομοθεσία που εμπίπτει στον παρόντα κανονισμό περιλαμβάνει επίσης την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων (27), την οδηγία 98/78/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ενός ασφαλιστικού ομίλου (28), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1781/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2006, περί των πληροφοριών για τον πληρωτή που συνοδεύουν τις μεταφορές χρηματικών ποσών (29) και τα σχετικά τμήματα της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας (30) και της οδηγίας 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, σχετικά με την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς τους καταναλωτές (31).
(20)
Είναι επιθυμητό η Αρχή να προωθεί συνεκτική προσέγγιση στον τομέα των συστημάτων αποζημίωσης των επενδυτών, προκειμένου να διασφαλιστούν ίσοι όροι ανταγωνισμού και δίκαιη αντιμετώπιση των επενδυτών σε όλη την Ένωση. Επειδή τα συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών υπόκεινται σε επίβλεψη στα οικεία κράτη μέλη και όχι σε ρυθμιστική εποπτεία, η Αρχή θα πρέπει να μπορεί να ασκήσει τις εξουσίες της σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό σε σχέση με το ίδιο το σύστημα αποζημίωσης των επενδυτών και τον υπεύθυνο φορέα του.
(21)
Σύμφωνα με τη δήλωση (αριθ. 39) όσον αφορά το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που επισυνάπτεται στην τελική πράξη της διακυβερνητικής διάσκεψης η οποία ενέκρινε τη συνθήκη της Λισαβόνας, η κατάρτιση ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων απαιτεί τη μορφή αυτή τεχνικής εμπειρογνωσίας κατά τρόπο που προσιδιάζει στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Είναι αναγκαίο να επιτραπεί στην Αρχή να παρέχει τέτοια εμπειρογνωσία, συμπεριλαμβανομένης της εμπειρογνωσίας η οποία αφορά πρότυπα ή τμήματα προτύπων που δεν βασίζονται σε κάποιο σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που έχει καταρτίσει η ίδια η Αρχή.
(22)
Είναι αναγκαία η εισαγωγή κάποιου αποτελεσματικού μέσου για τη θέσπιση εναρμονισμένων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες ώστε να εξασφαλιστούν, μέσω ενιαίου εγχειριδίου, ισότιμοι όροι και η επαρκής προστασία των επενδυτών και των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ένωση. Επειδή η Αρχή αποτελεί φορέα με μεγάλη εξειδικευμένη πείρα, είναι συμφέρον και σκόπιμο να της ανατεθεί, σε τομείς που καθορίζονται από το ενωσιακό δίκαιο, η κατάρτιση σχεδίων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, οι οποίοι δεν ενέχουν επιλογές πολιτικής.
(23)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων διά κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων του άρθρου 290 της ΣΛΕΕ, προκειμένου να τους προσδώσει δεσμευτική νομική ισχύ. Τα εν λόγω σχέδια θα πρέπει να υπόκεινται σε τροποποίηση μόνο σε περιορισμένες και έκτακτες περιστάσεις, δεδομένου ότι η Αρχή αποτελεί τον φορέα που θα βρίσκεται σε στενή επαφή και θα διαθέτει καλύτερη γνώση της καθημερινής λειτουργίας των χρηματοοικονομικών αγορών. Τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων θα μπορούσαν να υπόκεινται σε τροποποίηση εάν δεν είναι συμβατά με το ενωσιακό δίκαιο, δεν τηρούν την αρχή της αναλογικότητας ή αντιβαίνουν στις θεμελιώδεις αρχές της εσωτερικής αγοράς για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες που αντικατοπτρίζονται στο κεκτημένο της ενωσιακής νομοθεσίας στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Η Επιτροπή δεν θα πρέπει να τροποποιεί το περιεχόμενο των σχεδίων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που προετοιμάζει η Αρχή χωρίς προηγούμενο συντονισμό με την Αρχή. Για να διασφαλιστεί ομαλή και ταχεία διαδικασία έγκρισης των προτύπων αυτών, η απόφαση της Επιτροπής για την έγκριση σχεδίων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων θα πρέπει να υπόκειται σε χρονικό περιορισμό.
(24)
Δεδομένης της τεχνικής ειδημοσύνης της Αρχής στους τομείς στους οποίους θα πρέπει να καταρτιστούν ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα, θα πρέπει να επισημανθεί η δεδηλωμένη πρόθεση της Επιτροπής να βασίζεται, κατά κανόνα, στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που θα της υποβάλλει η Αρχή προκειμένου για την έκδοση των αντίστοιχων κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Ωστόσο, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η Αρχή δεν υποβάλλει σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου εντός των χρονικών προθεσμιών που ορίζει η σχετική νομοθετική πράξη, θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε το αποτέλεσμα της άσκησης της εξουσιοδότησης να επιτευχθεί τοις πράγμασιν, να διατηρηθεί δε η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Στις περιπτώσεις αυτές επομένως και απουσία σχεδίου της Αρχής, θα πρέπει να ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων.
(25)
Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτείται να εκδίδει εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα δι’ εκτελεστικών πράξεων του άρθρου 291 της ΣΛΕΕ.
(26)
Σε τομείς που δεν διέπονται από ρυθμιστικά ή εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα, η Αρχή θα πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις σχετικά με την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου. Για την εξασφάλιση διαφάνειας και την ενίσχυση της συμμόρφωσης των εθνικών εποπτικών αρχών με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις, θα πρέπει Αρχή να έχει τη δυνατότητα να δημοσιοποιεί τους λόγους μη συμμόρφωσης των εποπτικών αρχών με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις.
(27)
Η διασφάλιση της ορθής και πλήρους εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ακεραιότητα, τη διαφάνεια, την αποδοτικότητα και την εύρυθμη λειτουργία των χρηματοοικονομικών αγορών, για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και για τη διασφάλιση ουδέτερων συνθηκών ανταγωνισμού των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές στην Ένωση. Επομένως, θα πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός μέσω του οποίου η Αρχή θα αντιμετωπίζει περιπτώσεις μη εφαρμογής ή εσφαλμένης εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου που αποτελούν παραβίασή του. Ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να εφαρμόζεται σε τομείς για τους οποίους το ενωσιακό δίκαιο ορίζει σαφείς και ανεπιφύλακτες υποχρεώσεις.
(28)
Για να καταστεί δυνατή η αναλογική αντίδραση σε περιπτώσεις εσφαλμένης ή ανεπαρκούς εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μηχανισμός με τρία στάδια. Πρώτον, η Αρχή θα πρέπει να έχει την εξουσία να διερευνά την κατ’ ισχυρισμόν εσφαλμένη ή ανεπαρκή εφαρμογή υποχρεώσεων εκ του ενωσιακού δικαίου από τις εθνικές αρχές κατά την άσκηση της εποπτείας τους και να ολοκληρώνει την έρευνα με σύσταση. Δεύτερον, αν η αρμόδια εθνική αρχή δεν συμμορφώνεται με τη σύσταση, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκδίδει επίσημη γνώμη στην οποία θα λαμβάνεται υπόψη η σύσταση της Αρχή, και θα απαιτεί από την αρμόδια αρχή να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο.
(29)
Τρίτον, για την αντιμετώπιση εξαιρετικών καταστάσεων με έμμονη αδράνεια της οικείας αρμόδιας αρχής, η Αρχή θα πρέπει να έχει την εξουσία, ως έσχατη λύση, να εκδίδει αποφάσεις απευθυνόμενες σε μεμονωμένους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Η εξουσία αυτή θα πρέπει να περιορίζεται σε εξαιρετικές περιστάσεις στις οποίες η αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται με την επίσημη γνώμη που της απευθύνεται και στις οποίες το ενωσιακό δίκαιο είναι άμεσα εφαρμόσιμο στους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές δυνάμει υφιστάμενων ή μελλοντικών κανονισμών της Ένωσης.
(30)
Οι σοβαρές απειλές για την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση απαιτούν ταχεία και εναρμονισμένη απόκριση σε ενωσιακό επίπεδο. Επομένως, η Αρχή θα πρέπει να μπορεί να ζητά από τις εθνικές εποπτικές αρχές να προβαίνουν σε συγκεκριμένες ενέργειες για την αντιμετώπιση κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Η εξουσία καθορισμού της ύπαρξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης θα πρέπει να ανατεθεί στο Συμβούλιο, κατόπιν αιτήματος οποιασδήποτε ΕΕΑ, της Επιτροπής ή του ΕΣΣΚ.
(31)
Η Αρχή θα πρέπει να μπορεί να ζητά από τις εθνικές εποπτικές αρχές να προβαίνουν σε συγκεκριμένες ενέργειες για την αντιμετώπιση κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Η δράση που αναλαμβάνει εν προκειμένω η Αρχή δεν θα πρέπει να θίγει τις δυνάμει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ εξουσίες της Επιτροπής να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά του κράτους μέλους της εν λόγω εποπτικής αρχής διότι παρέλειψε να προβεί στις ενέργειες αυτές, ούτε το δικαίωμα της Επιτροπής να ζητήσει ασφαλιστικά μέτρα όπως ορίζει ο κανονισμός διαδικασίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περαιτέρω, δεν θα πρέπει να προδικάζει τυχόν ευθύνη που ενδέχεται να βαρύνει το κράτος μέλος σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφόσον οι εποπτικές αρχές του αμελήσουν να προβούν στις ενέργειες που έχει ζητήσει η Αρχή.
(32)
Προκειμένου να διασφαλιστούν η αποδοτική και αποτελεσματική εποπτεία και η ισόρροπη εξέταση των θέσεων των αρμόδιων αρχών σε διάφορα κράτη μέλη, η Αρχή θα πρέπει να είναι σε θέση να επιλύει διαφωνίες σε διασυνοριακές καταστάσεις μεταξύ αυτών των αρμόδιων αρχών με δεσμευτικό τρόπο, περιλαμβανομένων των σωμάτων εποπτών. Θα πρέπει να προβλέπεται ένα στάδιο συμβιβασμού, κατά το οποίο οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία. Στην αρμοδιότητα της Αρχής θα πρέπει να εμπίπτουν διαφωνίες ως προς τη διαδικασία ή το περιεχόμενο πράξης ή παράλειψης αρμόδιας αρχής κράτους μέλους στις περιπτώσεις που καθορίζονται στις νομικά δεσμευτικές πράξεις της Ένωσης που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό. Σε τέτοια περίπτωση, ένας από τους εμπλεκόμενους επόπτες θα πρέπει να μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην Αρχή, η οποία θα πρέπει να ενεργεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Η Αρχή θα πρέπει να έχει την εξουσία να απαιτεί από τις σχετικές αρμόδιες αρχές να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες ή να μην προβούν σε ενέργειες, ώστε να επιλυθεί το θέμα και να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο, ενέργεια που έχει δεσμευτικά αποτελέσματα για τις εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές. Αν μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται με την απόφαση διακανονισμού που της απευθύνεται, η Αρχή θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να εκδίδει αποφάσεις απευθυνόμενες άμεσα σε συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές σε τομείς του ενωσιακού δικαίου που ισχύουν άμεσα για αυτούς. Το δικαίωμα έκδοσης τέτοιων αποφάσεων θα πρέπει να ασκείται μόνο ως ύστατη λύση και τότε μόνο για να διασφαλίζεται η ορθή και συνεπής εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου. Εφόσον η σχετική ενωσιακή νομοθεσία παρέχει διακριτική ευχέρεια στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, οι αποφάσεις που λαμβάνει η Αρχή δεν μπορούν να υποκαθιστούν την άσκηση σε συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο της εν λόγω διακριτικής ευχέρειας.
(33)
Η κρίση έχει αποδείξει ότι το τρέχον σύστημα συνεργασίας μεταξύ των εθνικών αρχών των οποίων οι εξουσίες περιορίζονται σε μεμονωμένα κράτη μέλη είναι ανεπαρκές όσον αφορά τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα που έχουν διασυνοριακές δραστηριότητες.
(34)
Οι ομάδες εμπειρογνωμόνων που συνέστησαν τα κράτη μέλη για να εξετάσουν τα αίτια της κρίσης και να διατυπώσουν προτάσεις βελτίωσης της ρύθμισης και της εποπτείας του χρηματοοικονομικού τομέα επιβεβαίωσαν ότι οι ισχύουσες ρυθμίσεις δεν αποτελούν υγιή βάση για τη μελλοντική ρύθμιση και εποπτεία των διασυνοριακών χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων ανά την Ένωση.
(35)
Όπως επισημαίνεται στην έκθεση de Larosière, «ουσιαστικά, μας προσφέρονται δύο εναλλακτικές οδοί: καταρχάς, η οδός του “ο καθένας για τον εαυτό του” και του πλουτισμού εις βάρος του πλησίον· ή, κατά δεύτερον - η ενισχυμένη, πραγματιστική, συνετή ευρωπαϊκή συνεργασία προς όφελος όλων προκειμένου να συντηρηθεί μια ανοικτή παγκόσμια οικονομία. Αυτή θα επιφέρει αναμφίβολα οικονομικά κέρδη».
(36)
Τα σώματα εποπτών παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποδοτική, αποτελεσματική και συνεπή εποπτεία των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές που λειτουργούν διασυνοριακά. Η Αρχή θα πρέπει να συμβάλλει στην προώθηση και παρακολούθηση της αποδοτικής, αποτελεσματικής και συνεπούς λειτουργίας των σωμάτων εποπτών και να διαδραματίζει εν προκειμένω ηγετικό ρόλο στη διασφάλιση της συνεπούς και συγκροτημένης λειτουργίας των εποπτικών σωμάτων για διασυνοριακά χρηματοοικονομικά ιδρύματα σε ολόκληρη την Ένωση. Η Αρχή θα πρέπει επομένως να έχει πλήρη δικαιώματα συμμετοχής σε σώματα εποπτών, με στόχο την ομοιόμορφη λειτουργία των σωμάτων εποπτών και την ομοιόμορφη διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών σε αυτά, καθώς και την ενίσχυση της σύγκλισης και της συνέπειας στα σώματα εποπτών όσον αφορά την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου. Όπως επισημαίνει η έκθεση de Larosière, «οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και η καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας που προκύπτουν από αποκλίνουσες εποπτικές πρακτικές πρέπει να αποφεύγονται, επειδή μπορούν να υπονομεύσουν τη χρηματοοικονομική σταθερότητα - μεταξύ άλλων, ενθαρρύνοντας τη μετατόπιση της χρηματοοικονομικής δραστηριότητας προς χώρες με χαλαρή εποπτεία. Το εποπτικό σύστημα πρέπει να εκλαμβάνεται ως δίκαιο και ισορροπημένο».
(37)
Στους τομείς αρμοδιότητάς της, η Αρχή θα πρέπει να συμβάλλει και να μετέχει ενεργώς στην ανάπτυξη και τον συντονισμό ουσιαστικών και συνεκτικών σχεδίων διάσωσης και εξυγίανσης, διαδικασιών για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και προληπτικών μέτρων προκειμένου να διασφαλισθούν η εσωτερίκευση του κόστους του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ώστε να ελαχιστοποιηθούν ο συστημικός αντίκτυπος ενδεχόμενων καταρρεύσεων και η προσφυγή σε χρήματα φορολογουμένων για τη διάσωση συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές. Θα πρέπει να συμβάλλει στην ανάπτυξη μεθόδων για την εξυγίανση βασικών υπό κατάρρευση συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές κατά τρόπους με τους οποίους η κατάρρευση να μην γίνεται μεταδοτική, οι οποίοι τους επιτρέπουν να εκκαθαρίζονται με τακτικό και έγκαιρο τρόπο και οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν, κατά περίπτωση, κατάλληλους συνεκτικούς και αξιόπιστους μηχανισμούς χρηματοδότησης.
(38)
Κατά την τρέχουσα αναθεώρηση της οδηγίας 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων (32) και της οδηγίας 97/9/ΕΚ, σημειώνεται η πρόθεση της Επιτροπής να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην ανάγκη να διασφαλιστεί περαιτέρω εναρμόνιση σε όλη την Ένωση. Στον ασφαλιστικό τομέα, σημειώνεται επίσης η πρόθεση της Επιτροπής να εξετάσει τη δυνατότητα καθιέρωσης ευρωπαϊκών κανόνων προστασίας των κατόχων ασφαλιστηρίων συμβολαίων σε περίπτωση κατάρρευσης ασφαλιστικής εταιρείας. Οι ΕΕΑ θα πρέπει να παίξουν σημαντικό ρόλο σε αυτούς τους τομείς και θα πρέπει να τους δοθούν οι κατάλληλες εξουσίες όσον αφορά τα ευρωπαϊκά συστήματα συστημάτων αποζημίωσης των επενδυτών.
(39)
Η ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο μέσο στη λειτουργία του δικτύου εποπτικών αρχών, προκειμένου να μειωθεί η άσκοπη επανάληψη εποπτικών εργασιών, να ενισχυθεί η συνεργασία και με τον τρόπο αυτόν να γίνει περισσότερο ομοιόμορφη η διαδικασία εποπτείας, καθώς επίσης και να μειωθεί ο φόρτος που επιβαρύνει τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Συνεπώς ο παρών κανονισμός θα πρέπει να παράσχει σαφή νομική βάση για την ανάθεση αυτήν. Παρά την τήρηση του γενικού κανόνα ότι θα πρέπει να επιτρέπεται η ανάθεση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να ορίζουν ειδικούς όρους για την ανάθεση αρμοδιοτήτων, για παράδειγμα όσον αφορά τη γνωστοποίηση και την ενημέρωση των ρυθμίσεων ανάθεσης. Ανάθεση καθηκόντων σημαίνει ότι ασκούνται καθήκοντα από την Αρχή ή μια εθνική εποπτική αρχή άλλη από την αρμόδια αρχή, ενώ την ευθύνη για τις εποπτικές αποφάσεις εξακολουθεί να φέρει η αναθέτουσα αρχή. Με την ανάθεση αρμοδιοτήτων, η Αρχή ή μια εθνική εποπτική αρχή (η εξουσιοδοτούμενη) θα πρέπει να μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις για ορισμένο εποπτικό θέμα ιδίω ονόματι αντί της εξουσιοδοτούσας αρχής. Οι αναθέσεις θα πρέπει να διέπονται από την αρχή της ανάθεσης εποπτικής αρμοδιότητας σε εποπτική αρχή που βρίσκεται στην καλύτερη θέση να προβεί σε ενέργειες σχετικές με το θέμα. Η ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών θα ήταν σκόπιμη, παραδείγματος χάρη για λόγους οικονομιών κλίμακας ή πεδίου, συνοχής στην εποπτεία ομίλων και βέλτιστης χρήσης τεχνικής πείρας. Οι αποφάσεις της εξουσιοδοτούμενης αρχής θα πρέπει να αναγνωρίζονται από την εξουσιοδοτούσα αρχή και άλλες αρμόδιες αρχές εάν οι εν λόγω αποφάσεις εμπίπτουν εντός του πεδίου της εξουσιοδότησης. Η συναφής ενωσιακή νομοθεσία θα μπορούσε να εξειδικεύσει περαιτέρω τις αρχές για την ανακατανομή αρμοδιοτήτων κατόπιν συμφωνίας. Η Αρχή θα πρέπει να διευκολύνει και να παρακολουθεί τις συμφωνίες ανάθεσης μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών με κάθε πρόσφορο μέσο.
Θα πρέπει να είναι ενήμερη εκ των προτέρων σχετικά με την πρόθεση σύναψης συμφωνιών ανάθεσης, ώστε να είναι σε θέση να εκφέρει άποψη εφόσον απαιτείται. Θα πρέπει να προβαίνει κεντρικά στη δημοσιοποίηση των εν λόγω συμφωνιών, ώστε να εξασφαλίζεται η έγκαιρη, διαφανής πληροφόρηση, με εύκολη πρόσβαση όλων των ενδιαφερόμενων μερών στις πληροφορίες σχετικά με τις συμφωνίες. Θα πρέπει να εντοπίζει και να προωθεί βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά την ανάθεση και τις συμφωνίες ανάθεσης καθηκόντων.
(40)
Η Αρχή θα πρέπει να υποστηρίζει ενεργά την εποπτική σύγκλιση σε όλη την Ένωση, με στόχο την ανάπτυξη κοινής εποπτικής νοοτροπίας.
(41)
Οι αξιολογήσεις ομοτίμων αποτελούν αποδοτικό και αποτελεσματικό εργαλείο για την ενίσχυση της συνέπειας εντός του δικτύου των χρηματοοικονομικών εποπτικών αρχών. Η Αρχή θα πρέπει επομένως να αναπτύξει το μεθοδολογικό πλαίσιο για τις εν λόγω αξιολογήσεις και να τις διεξάγει τακτικά. Οι αξιολογήσεις θα πρέπει να εστιάζουν όχι μόνο στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών, αλλά και στην ικανότητα των εποπτικών αρχών να επιτυγχάνουν εποπτικά αποτελέσματα υψηλής ποιότητας, καθώς επίσης και στην ανεξαρτησία των αρμόδιων αυτών αρχών. Το αποτέλεσμα των αξιολογήσεων ομοτίμων θα πρέπει να δημοσιοποιείται με τη συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής που υποβάλλεται σε αξιολόγηση. Οι βέλτιστες πρακτικές θα πρέπει ωσαύτως να εντοπίζονται και να δημοσιοποιούνται.
(42)
Η Αρχή θα πρέπει να προάγει ενεργά τη συντονισμένη εποπτική απόκριση σε επίπεδο Ένωσης, ειδικά ώστε να εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών και τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση. Συνεπώς, επιπροσθέτως προς τις εξουσίες της για δράση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Αρχή η γενική λειτουργία συντονισμού στο πλαίσιο του ΕΣΧΕ. Οι δράσεις της Αρχής θα πρέπει να εστιάζουν ιδιαίτερα στην ομαλή ροή όλων των συναφών πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών.
(43)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα, είναι απαραίτητο να εντοπιστούν εξαρχής οι τάσεις, οι δυνητικοί κίνδυνοι και τα τρωτά σημεία που απορρέουν από το μικροπροληπτικό επίπεδο, διασυνοριακά και διατομεακά. Η Αρχή θα πρέπει να παρακολουθεί και να εκτιμά τις εν λόγω εξελίξεις στον τομέα αρμοδιότητάς της και, αν κρίνεται αναγκαίο, να ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις άλλες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές και το ΕΣΣΚ σε τακτική βάση και, αν είναι αναγκαίο, για συγκεκριμένη περίπτωση. Επίσης η Αρχή θα πρέπει, σε συνεργασία με το ΕΣΣΚ, να ξεκινήσει και να συντονίζει προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο Ένωσης, για να εκτιμά την αντοχή των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές υπό αντίξοες εξελίξεις της αγοράς, και θα πρέπει να εξασφαλίζει για τις εν λόγω προσομοιώσεις την εφαρμογή όσο το δυνατόν συνεπέστερης μεθοδολογίας σε εθνικό επίπεδο. Για την ορθή άσκηση των καθηκόντων της, η Αρχή θα πρέπει να διενεργεί οικονομικές αναλύσεις των αγορών και των επιπτώσεων των πιθανών εξελίξεων στην αγορά.
(44)
Με δεδομένες την παγκοσμιοποίηση των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και την αυξημένη σημασία των διεθνών προτύπων, η Αρχή θα πρέπει να ενισχύσει τον διάλογο και τη συνεργασία με τις εποπτικές αρχές εκτός της Ένωσης. Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να αναπτύσσει επαφές και να προβαίνει σε διοικητικές ρυθμίσεις με τις εποπτικές αρχές και τους διοικητικούς φορείς τρίτων χωρών και με διεθνείς οργανισμούς, με πλήρη σεβασμό των υφιστάμενων ρόλων και αντίστοιχων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Η συμμετοχή στο έργο της Αρχής θα πρέπει να είναι ανοικτή στις χώρες που έχουν συνάψει με την Ένωση συμφωνίες με τις οποίες έχουν υιοθετήσει και εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης και η Αρχή θα πρέπει να είναι σε θέση να συνεργάζεται με τρίτες χώρες που εφαρμόζουν νομοθεσία αναγνωρισμένη ως ανάλογη με αυτήν της Ένωσης.
(45)
Η Αρχή θα πρέπει να χρησιμεύει ως ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής στον τομέα της αρμοδιότητάς της. Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των ενδιαφερομένων αρμόδιων αρχών, η Αρχή θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωμοδοτεί σχετικά με την εκτίμηση όσον αφορά την προληπτική εποπτεία σχετικά με συγχωνεύσεις και εξαγορές με βάση την οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (23), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/44/ΕΚ (33) στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες η εν λόγω οδηγία απαιτεί διαβούλευση μεταξύ των αρμόδιων αρχών δύο ή περισσότερων κρατών μελών.
(46)
Για την αποτελεσματική εκπλήρωση των καθηκόντων της, η Αρχή θα πρέπει να έχει δικαίωμα να ζητεί όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Προκειμένου να αποφευχθεί η επικάλυψη υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων για τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, κανονικά τις πληροφορίες αυτές θα πρέπει να τις παρέχουν οι εθνικές εποπτικές αρχές που βρίσκονται πλησιέστερα στις χρηματοοικονομικές αγορές και τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές και θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ήδη υφιστάμενα στατιστικά στοιχεία. Ωστόσο, ως έσχατη λύση, η Αρχή θα πρέπει να μπορεί να απευθύνει δεόντως τεκμηριωμένο και αιτιολογημένο αίτημα για πληροφορίες απευθείας από συμμετέχοντα στις χρηματοοικονομικές αγορές σε περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποια αρμόδια εθνική αρχή δεν παρέχει ή δεν μπορεί να παράσχει έγκαιρα τις εν λόγω πληροφορίες. Οι αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να είναι υποχρεωμένες να συνεπικουρούν την Αρχή στην επιβολή τέτοιων άμεσων αιτημάτων. Στο πλαίσιο αυτό, οι εργασίες περί ενιαίων μορφοτύπων υποβολής στοιχείων είναι ουσιαστικές. Τα μέτρα για τη συλλογή πληροφοριών θα πρέπει να λαμβάνονται υπό την επιφύλαξη του νομικού πλαισίου του Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος και του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών στον τομέα της στατιστικής. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να θίγει επομένως τόσο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές (34), όσο και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2533/98 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τη συλλογή στατιστικών πληροφοριών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (35).
(47)
Για να είναι πλήρως αποτελεσματική η λειτουργία του ΕΣΣΚ και η παρακολούθηση της συνέχειας των προειδοποιήσεων και των συστάσεών του, έχει ουσιώδη σημασία η στενή συνεργασία μεταξύ της Αρχής και του ΕΣΣΚ. Η Αρχή και το ΕΣΣΚ θα πρέπει να μοιράζονται μεταξύ τους κάθε σχετική πληροφορία. Δεδομένα σχετιζόμενα με μεμονωμένες επιχειρήσεις θα πρέπει να παρέχονται μόνο κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος. Όταν η Αρχή ή κάποια εθνική εποπτική αρχή λάβει προειδοποιήσεις ή συστάσεις από το ΕΣΣΚ, η Αρχή θα πρέπει να εξασφαλίζει την παρακολούθηση της συνέχειας, εφόσον κρίνεται σκόπιμο.
(48)
Η Αρχή θα πρέπει να διαβουλεύεται με ενδιαφερόμενα μέρη για ρυθμιστικά ή εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα, κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις και να τους παρέχει εύλογη ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των προτεινόμενων μέτρων. Πριν από την έγκριση των σχεδίων ρυθμιστικών ή εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων, η Αρχή θα πρέπει να διεξάγει μελέτη επιπτώσεων. Για λόγους αποδοτικότητας, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών για αυτόν τον σκοπό, η οποία θα πρέπει να εκπροσωπεί, στη σωστή αναλογία, τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ), την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους καταναλωτές και λοιπούς χρήστες των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών θα πρέπει να εργάζεται ως διασύνδεση με άλλες ομάδες χρηστών στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, οι οποίες έχουν συσταθεί από την Επιτροπή ή σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία.
(49)
Τα μέλη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που εκπροσωπούν μη κερδοσκοπικές οργανώσεις ή την ακαδημαϊκή κοινότητα θα πρέπει να λαμβάνουν επαρκή αποζημίωση προκειμένου να παρέχεται η δυνατότητα στα πρόσωπα που ούτε καλή χρηματοδότηση έχουν ούτε είναι εκπρόσωποι του κλάδου να συμμετέχουν πλήρως στη συζήτηση σχετικά με τη χρηματοοικονομική ρύθμιση.
(50)
Την κύρια ευθύνη της διασφάλισης συντονισμένης διαχείρισης κρίσεων και της διατήρησης της χρηματοοικονομικής σταθερότητας σε καταστάσεις κρίσεων, ιδίως όταν πρόκειται για τη σταθεροποίηση μεμονωμένων συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και τη λήψη σχετικών αποφάσεων, φέρουν τα κράτη μέλη. Οι αποφάσεις της Αρχής σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή διακανονισμού οι οποίες επηρεάζουν τη σταθερότητα κάποιου συμμετέχοντος στις χρηματοοικονομικές αγορές δεν θα πρέπει να προσκρούουν στις δημοσιονομικές αρμοδιότητες κρατών μελών. Θα πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός μέσω του οποίου τα κράτη μέλη θα μπορούν να επικαλεστούν αυτήν τη διασφάλιση και τελικά να φέρουν το θέμα ενώπιον του Συμβουλίου προς λήψη απόφασης. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να γίνεται κατάχρηση αυτού του μηχανισμού διασφάλισης, ιδίως σε σχέση με απόφαση που λαμβάνει η Αρχή και η οποία δεν έχει σημαντικές ή υλικές δημοσιονομικές επιπτώσεις, όπως η μείωση εσόδων που συνδέεται με την προσωρινή απαγόρευση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων ή προϊόντων για σκοπούς προστασίας των καταναλωτών. Κατά τη λήψη αποφάσεων δυνάμει του μηχανισμού διασφάλισης, το Συμβούλιο θα πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με την αρχή της μιας ψήφου για κάθε μέλος. Δεδομένων των ιδιαίτερων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών στο θέμα αυτό, είναι σκόπιμο να αναλάβει σχετικά κάποιο ρόλο το Συμβούλιο. Λόγω της ευαισθησίας του θέματος αυτού, θα πρέπει να διασφαλίζονται αυστηροί κανόνες εμπιστευτικότητας.
(51)
Στο πλαίσιο των διαδικασιών της για τη λήψη αποφάσεων, η Αρχή θα πρέπει να δεσμεύεται από τους ενωσιακούς κανόνες και τις γενικές αρχές για την τήρηση της νομιμότητας και τη διαφάνεια. Θα πρέπει να γίνεται πλήρως σεβαστό το δικαίωμα ακρόασης για τους αποδέκτες των αποφάσεων της Αρχής. Οι πράξεις της Αρχής θα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ενωσιακού δικαίου.
(52)
Το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων της Αρχής θα πρέπει να είναι το συμβούλιο εποπτών, συγκροτούμενο από τους επικεφαλής των οικείων αρμόδιων αρχών σε κάθε κράτος μέλος, το οποίο προεδρεύεται από τον πρόεδρο της Αρχής. Οι αντιπρόσωποι της Επιτροπής, του ΕΣΣΚ, της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) και της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών) θα πρέπει να συμμετέχουν ως παρατηρητές. Τα μέλη του συμβουλίου εποπτών θα πρέπει να ενεργούν ανεξάρτητα και μόνο υπέρ του συμφέροντος της Ένωσης.
(53)
Κατά γενικό κανόνα, το συμβούλιο εποπτών θα πρέπει να λαμβάνει τις αποφάσεις του με απλή πλειοψηφία σύμφωνα με την αρχή της μιας ψήφου για κάθε μέλος. Ωστόσο, για πράξεις γενικής φύσεως, περιλαμβανομένων των σχετιζόμενων με ρυθμιστικά και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα, κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις, για θέματα προϋπολογισμού, καθώς και σχετικά με αιτήσεις κράτους μέλους να επανεξεταστεί απόφαση της Αρχής περί προσωρινής απαγόρευσης ή περιορισμού ορισμένων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων, σκόπιμο είναι να ισχύουν οι κανόνες για την ειδική πλειοψηφία, όπως ορίζονται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Πρωτόκολλο (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι περιπτώσεις που αφορούν την επίλυση διαφωνιών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών θα πρέπει να εξετάζονται από περιορισμένη, αντικειμενική ομάδα, απαρτιζόμενη από μέλη που ούτε είναι αντιπρόσωποι των αρμόδιων αρχών που είναι μέρη της διαφωνίας, ούτε έχουν κανένα συμφέρον στη διένεξη ή άμεσους δεσμούς με τις σχετικές αρμόδιες αρχές. Η σύνθεση της ομάδας θα πρέπει να είναι δεόντως ισορροπημένη. Η απόφαση που λαμβάνεται από την ομάδα θα πρέπει να εγκρίνεται από το συμβούλιο εποπτών με απλή πλειοψηφία σύμφωνα με την αρχή της μιας ψήφου για κάθε μέλος. Ωστόσο, όσον αφορά αποφάσεις που λαμβάνονται από την αρχή ενοποιημένης εποπτείας, η απόφαση που προτείνει η ομάδα θα μπορούσε να απορριφθεί από μέλη που αντιπροσωπεύουν μειοψηφία αρνησικυρίας των ψήφων όπως ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις.
(54)
Το συμβούλιο διοίκησης, συγκροτούμενο από τον πρόεδρο της Αρχής, αντιπροσώπους των εθνικών εποπτικών αρχών και της Επιτροπής, θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι η Αρχή φέρει εις πέρας την αποστολή της και επιτελεί τις εργασίες που της έχουν ανατεθεί. Στο συμβούλιο διοίκησης θα πρέπει να δοθούν οι απαραίτητες εξουσίες ώστε, μεταξύ άλλων, να προτείνει το ετήσιο και πολυετές πρόγραμμα εργασίας, να ασκεί ορισμένες εξουσίες σχετικές με τον προϋπολογισμό, να εγκρίνει το σχέδιο πολιτικής προσωπικού της Αρχής, να εγκρίνει ειδικές διατάξεις σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε έγγραφα και να υποβάλλει την ετήσια έκθεση.
(55)
Την Αρχή θα πρέπει να εκπροσωπεί πρόεδρος, πλήρους απασχόλησης, τον οποίο διορίζει το συμβούλιο εποπτών, με κριτήρια τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις για τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα και τις αγορές και την πείρα σχετικά με τη χρηματοοικονομική εποπτεία και ρύθμιση, μετά από ανοικτή διαδικασία επιλογής την οποία οργανώνει και διαχειρίζεται το συμβούλιο εποπτών με την επικουρία της Επιτροπής. Για τον διορισμό του πρώτου προέδρου της Αρχής, η Επιτροπή θα πρέπει να καταρτίσει, μεταξύ άλλων, πίνακα των επικρατέστερων υποψηφίων, με κριτήρια τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις για τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα και τις αγορές και την πείρα σχετικά με τη χρηματοοικονομική εποπτεία και ρύθμιση. Για τους επόμενους διορισμούς, η δυνατότητα κατάρτισης πίνακα των επικρατέστερων υποψηφίων από την Επιτροπή θα πρέπει να επανεξεταστεί σε έκθεση που θα καταρτιστεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Πριν το επιλεγέν πρόσωπο αναλάβει τα καθήκοντά του και μέχρι ένα μήνα από την επιλογή του από το συμβούλιο εποπτών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να μπορεί, αφού ακούσει τον επιλεγέντα, να αντιταχθεί στον διορισμό του.
(56)
Η διοίκηση της Αρχής θα πρέπει να ανατεθεί σε εκτελεστικό διευθυντή, ο οποίος θα πρέπει να έχει δικαίωμα να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου εποπτών και του συμβουλίου διοίκησης, χωρίς δικαίωμα ψήφου.
(57)
Προκειμένου να διασφαλιστεί διατομεακώς η συνεκτικότητα των δραστηριοτήτων των ΕΕΑ, θα πρέπει να συντονίζονται σχολαστικά μέσω Μεικτής Επιτροπής και να καταλήγουν σε κοινές θέσεις, εφόσον είναι σκόπιμο. Η Μεικτή Επιτροπή θα πρέπει να συντονίζει τα καθήκοντα των ΕΕΑ σε σχέση με τους χρηματοοικονομικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων και άλλα διατομεακά θέματα. Όταν είναι σκόπιμο, οι πράξεις που εμπίπτουν επίσης στον τομέα αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) ή της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών) θα πρέπει να εγκρίνονται εκ παραλλήλου από τις οικείες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές. Η Μεικτή Επιτροπή θα πρέπει να έχει πρόεδρο με δωδεκάμηνη θητεία, ο οποίος να είναι εκ περιτροπής ένας εκ των προέδρων των ΕΕΑ. Ο πρόεδρος της Μεικτής Επιτροπής θα πρέπει να είναι αντιπρόεδρος του ΕΣΣΚ. Η Μεικτή Επιτροπή θα πρέπει να διαθέτει αποκλειστικό προσωπικό που παρέχεται από τις ΕΕΑ, προκειμένου να είναι δυνατή η ανεπίσημη ανταλλαγή πληροφοριών και η ανάπτυξη κοινής προσέγγισης της εποπτικής νοοτροπίας μεταξύ των ΕΕΑ.
(58)
Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι τα μέρη που θίγονται από αποφάσεις που εξέδωσε η Αρχή μπορούν να έχουν πρόσβαση στα κατάλληλα ένδικα μέσα. Για την αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των μερών και για λόγους διαδικαστικής οικονομίας, στις περιπτώσεις που η Αρχή έχει εξουσίες λήψης αποφάσεων, θα πρέπει να παραχωρείται στα μέρη δικαίωμα προσφυγής σε συμβούλιο προσφυγών. Για λόγους αποδοτικότητας και συνέπειας, το συμβούλιο προσφυγών θα πρέπει να είναι κοινό όργανο των ΕΕΑ, ανεξάρτητο από τους διοικητικούς και ρυθμιστικούς τους μηχανισμούς. Οι αποφάσεις του συμβουλίου προσφυγών θα πρέπει να υπόκεινται σε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(59)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης αυτονομία και ανεξαρτησία της, θα πρέπει να τεθεί στη διάθεση της Αρχής αυτόνομος προϋπολογισμός με έσοδα προερχόμενα κυρίως από υποχρεωτικές συνεισφορές εθνικών εποπτικών αρχών και από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χρηματοδότηση της Αρχής από την Ένωση υπόκειται σε επίτευξη συμφωνίας από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή σύμφωνα με το σημείο 47 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 17ης Μαΐου 2006, για δημοσιονομική πειθαρχία και χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (36). Η ενωσιακή δημοσιονομική διαδικασία θα πρέπει να ισχύει. Ο λογιστικός έλεγχος θα πρέπει να ασκείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ο συνολικός προϋπολογισμός υπόκειται σε διαδικασία χορήγησης.
(60)
Για την Αρχή θα πρέπει να ισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (37). Επίσης, η Αρχή θα πρέπει να προσχωρήσει στη διοργανική συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (38).
(61)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ανοικτές και διαφανείς συνθήκες απασχόλησης και ίση μεταχείριση του προσωπικού, για το προσωπικό της Αρχής θα πρέπει να ισχύει ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και το καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (39).
(62)
Έχει ουσιώδη σημασία η προστασία του επιχειρηματικού απορρήτου και άλλων απόρρητων πληροφοριών. Η εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που καθίστανται διαθέσιμες στην Αρχή και ανταλλάσσονται στο δίκτυο θα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρούς και αποτελεσματικούς κανόνες περί εμπιστευτικότητας.
(63)
Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (40) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (41) εφαρμόζονται πλήρως όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(64)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφανής λειτουργία της Αρχής, θα πρέπει να ισχύει για την Αρχή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (42).
(65)
Θα πρέπει να δοθεί σε τρίτες χώρες η δυνατότητα συμμετοχής στις εργασίες της Αρχής, σύμφωνα με κατάλληλες συμφωνίες οι οποίες πρόκειται να συναφθούν από την Ένωση.
(66)
Εφόσον οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς με τη διασφάλιση υψηλού, αποτελεσματικού και συνεπούς επιπέδου προληπτικής ρύθμισης και εποπτείας, η προστασία των επενδυτών, η προστασία της ακεραιότητας, της αποδοτικότητας και της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοοικονομικών αγορών, η διατήρηση της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος και η ενίσχυση της διεθνούς εποπτικής συνεργασίας, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, επομένως, λόγω της κλίμακας της δράσης, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η οποία επίσης καθορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(67)
Η Αρχή θα πρέπει να αναλάβει όλες τις εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις εξουσίες της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών. Κατά συνέπεια, η απόφαση 2009/77/ΕΚ της Επιτροπής θα πρέπει να καταργηθεί την ημερομηνία σύστασης της Αρχής, ενώ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως η απόφαση αριθ. 716/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος υποστήριξης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, της χρηματοοικονομικής αναφοράς και του λογιστικού ελέγχου (43). Δεδομένων των υφιστάμενων δομών και επιχειρήσεων της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ιδιαίτερα στενή συνεργασία μεταξύ της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών και της Επιτροπής κατά τη θέσπιση κατάλληλων μεταβατικών ρυθμίσεων, ώστε να διασφαλιστεί ότι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αρμόδια είναι η Επιτροπή για τη διοικητική σύσταση και την αρχική διοικητική λειτουργία της Αρχής θα είναι όσον το δυνατόν περιορισμένο.
(68)
Είναι σκόπιμο να οριστεί χρονικό όριο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η Αρχή είναι επαρκώς προετοιμασμένη να αρχίσει να λειτουργεί και η ομαλή μετάβαση από την ευρωπαϊκή επιτροπή ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών. Η Αρχή θα πρέπει να χρηματοδοτείται καταλλήλως. Θα πρέπει, τουλάχιστον στην αρχή, να χρηματοδοτείται κατά 40 % μέσω κονδυλίων της Ένωσης και κατά 60 % μέσω συνεισφορών των κρατών μελών, οι οποίες καταβάλλονται σύμφωνα με τη στάθμιση των ψήφων που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις.
(69)
Για να καταστεί δυνατή η συγκρότηση της Αρχής την 1η Ιανουαρίου 2011, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ
Άρθρο 1
Σύσταση και πεδίο δράσης
1. Με τον παρόντα κανονισμό συγκροτείται η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (εφεξής «Αρχή»).
2. Η Αρχή ενεργεί στο πλαίσιο των εξουσιών που της εκχωρούνται από τον παρόντα κανονισμό και στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 97/9/ΕΚ, της οδηγίας 98/26/ΕΚ, της οδηγίας 2001/34/ΕΚ, της οδηγίας 2002/47/ΕΚ, της οδηγίας 2003/6/ΕΚ, της οδηγίας 2003/71/ΕΚ, της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, της οδηγίας 2009/65/ΕΚ και της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών) όσον αφορά την προληπτική εποπτεία, οποιασδήποτε μελλοντικής νομοθεσίας στον τομέα των Διαχειριστών του Οργανισμού εναλλακτικών επενδύσεων (ΔΟΕΕ) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και, στο βαθμό που οι πράξεις αυτές εφαρμόζονται σε εταιρείες που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες ή από τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που διαθέτουν στο κοινό μέσω της αγοράς μερίδια ή μετοχές τους και στις αρμόδιες αρχές που ασκούν την εποπτεία των ιδρυμάτων αυτών, στο πλαίσιο των σχετικών μερών της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, της οδηγίας 2005/60/ΕΚ, της οδηγίας 2002/65/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων όλων των οδηγιών, των κανονισμών και των αποφάσεων που βασίζονται σε αυτές τις πράξεις, και κάθε άλλης νομικά δεσμευτικής πράξης της Ένωσης με την οποία ανατίθενται καθήκοντα στην Αρχή.
3. Η Αρχή ενεργεί επίσης στο πεδίο των δραστηριοτήτων των συμμετεχόντων στην αγορά όσον αφορά ζητήματα τα οποία δεν καλύπτονται άμεσα στις πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων περί εταιρικής διακυβέρνησης, ελέγχου και χρηματοοικονομικών εκθέσεων, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω δράσεις της Αρχής είναι αναγκαίες για τη διασφάλιση αποτελεσματικής και συνεπούς εφαρμογής των εν λόγω πράξεων. Η Αρχή λαμβάνει επίσης τα κατάλληλα μέτρα στο πλαίσιο των θεμάτων δημόσιων προσφορών εξαγορών, συμψηφισμών και διακανονισμών και παραγώγων.
4. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού ισχύουν με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής, ιδίως με βάση τις διατάξεις του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ, για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς το ενωσιακό δίκαιο.
5. Ο σκοπός της Αρχής είναι να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον συμβάλλοντας στη βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη σταθερότητα και αποτελεσματικότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, προς όφελος της οικονομίας, των πολιτών και των επιχειρήσεων της Ένωσης. Η Αρχή συμβάλλει:
α)
στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, διασφαλίζοντας ιδίως υγιή, αποτελεσματική και συνεπή ρύθμιση και εποπτεία·
β)
στη διασφάλιση της ακεραιότητας, της διαφάνειας, της αποδοτικότητας και της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοοικονομικών αγορών·
γ)
στην ενίσχυση του διεθνούς εποπτικού συντονισμού·
δ)
στην αποτροπή της καταχρηστικής επιλογής του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας και στην προαγωγή ισότιμων συνθηκών ανταγωνισμού·
ε)
στη διασφάλιση της δέουσας ρύθμισης και εποπτείας της ανάληψης των επενδυτικών και λοιπών κινδύνων και
στ)
στην ενίσχυση της προστασίας των πελατών.
Γι’ αυτούς τους λόγους, η Αρχή πρέπει να συμβάλλει στη διασφάλιση της συνεπούς, αποδοτικής και αποτελεσματικής εφαρμογής των πράξεων στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 2 παράγραφος 2, να ενισχύει την εποπτική σύγκλιση, να γνωμοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή και να διεξάγει οικονομικές αναλύσεις των αγορών για να προωθηθεί η επίτευξη των στόχων της Αρχής.
Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με βάση τον παρόντα κανονισμό, η Αρχή αποδίδει ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε είδους συστημικό κίνδυνο που προέρχεται από τους συμμετέχοντες στη χρηματοοικονομική αγορά, σε περίπτωση αποτυχίας των οποίων μπορεί να πληγεί η λειτουργία του χρηματοοικονομικού συστήματος ή της πραγματικής οικονομίας.
Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της, η Αρχή ενεργεί ανεξάρτητα και αντικειμενικά και μόνο προς το συμφέρον της Ένωσης.
Άρθρο 2
Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας
1. Η Αρχή αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (ΕΣΧΕ). Κύριος στόχος του ΕΣΧΕ είναι να εξασφαλίζεται η κατάλληλη εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τον χρηματοοικονομικό τομέα, ώστε να διαφυλαχθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα και για να διασφαλιστεί η εμπιστοσύνη στο χρηματοοικονομικό σύστημα στο σύνολό του και η επαρκής προστασία των χρηστών χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.
2. Το ΕΣΧΕ αποτελείται από:
α)
το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ), με σκοπό την υλοποίηση των καθηκόντων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 (44) και τον παρόντα κανονισμό·
β)
την Αρχή·
γ)
την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (45)·
δ)
την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (46)·
ε)
τη Μεικτή Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (Μεικτή Επιτροπή) με σκοπό την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζονται στα άρθρα 54 έως 57 του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010·
στ)
τις αρμόδιες ή τις εποπτικές αρχές των κρατών μελών όπως προβλέπεται στις πράξεις της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010.
3. Η Αρχή συνεργάζεται τακτικά και στενά με το ΕΣΣΚ, καθώς και με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) μέσω της Μεικτής Επιτροπής, διασφαλίζοντας τη διατομεακή συνέπεια των εργασιών και καταλήγοντας σε κοινές θέσεις στον τομέα της εποπτείας των χρηματοοικονομικών ομίλων ετερογενών δραστηριοτήτων και σε άλλα διατομεακά θέματα.
4. Σύμφωνα με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι συμμετέχοντες στο ΕΣΧΕ συνεργάζονται με εμπιστοσύνη και πλήρη αμοιβαίο σεβασμό, ιδίως προκειμένου να διασφαλίζεται η αναμεταξύ τους ροή κατάλληλων και αξιόπιστων πληροφοριών.
5. Οι εν λόγω εποπτικές αρχές που συμμετέχουν στο ΕΣΧΕ υποχρεούνται να εποπτεύουν τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές που λειτουργούν στην Ένωση, σύμφωνα με τις πράξεις που μνημονεύονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.
Άρθρο 3
Υποχρέωση λογοδοσίας των Αρχών
Οι αρχές που μνημονεύονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ) είναι υπόλογες έναντι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
Άρθρο 4
Ορισμοί
Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«συμμετέχων στις χρηματοοικονομικές αγορές» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο σε σχέση με το οποίο εφαρμόζεται μια απαίτηση στη νομοθεσία που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ή ένας εθνικός νόμος που εφαρμόζει τις εν λόγω πράξεις·
2)
«βασικός συμμετέχων στις χρηματοοικονομικές αγορές» σημαίνει συμμετέχων στις χρηματοοικονομικές αγορές του οποίου η κανονική δραστηριότητα ή η χρηματοοικονομική βιωσιμότητα έχει ή ενδέχεται να έχει σημαντική επίδραση στη σταθερότητα, την ακεραιότητα ή την αποδοτικότητα των χρηματοοικονομικών αγορών στην Ένωση·
3)
«αρμόδιες αρχές» σημαίνουν:
i)
τις αρμόδιες αρχές ή/και εποπτικές αρχές όπως ορίζονται στις πράξεις της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2·
ii)
όσον αφορά τις οδηγίες 2002/65/ΕΚ και 2005/60/ΕΚ, τις αρχές που είναι αρμόδιες να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των οδηγιών αυτών από τις εταιρείες που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες και από τις επιχειρήσεις συλλογικών επενδύσεων που θέτουν σε εμπορία τα μερίδια ή τις μετοχές τους·
iii)
όσον αφορά τα συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών, οι φορείς που διαχειρίζονται εθνικά συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών σύμφωνα με την οδηγία 97/9/ΕΚ ή, στην περίπτωση που τη λειτουργία του συστήματος αποζημίωσης των επενδυτών διαχειρίζεται ιδιωτική εταιρεία, η δημόσια αρχή που έχει την εποπτεία των συστημάτων αυτών δυνάμει αυτής της οδηγίας.
Άρθρο 5
Νομικό καθεστώς
1. Η Αρχή αποτελεί φορέα της Ένωσης με νομική προσωπικότητα.
2. Σε κάθε κράτος μέλος η Αρχή διαθέτει την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται σε νομικά πρόσωπα με βάση την εθνική νομοθεσία. Ειδικότερα, μπορεί να αποκτά ή να διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.
3. Η Αρχή αντιπροσωπεύεται από τον πρόεδρό της.
Άρθρο 6
Σύνθεση
Η Αρχή αποτελείται από:
1)
συμβούλιο εποπτών, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 43·
2)
συμβούλιο διοίκησης, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 47·
3)
πρόεδρο, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 48·
4)
εκτελεστικό διευθυντή, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 53·
5)
συμβούλιο προσφυγών, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που καθορίζονται στο άρθρο 60.
Άρθρο 7
Έδρα
Η έδρα της Αρχής βρίσκεται στο Παρίσι.
ΚΕΦΑΛΑIΟ II
ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ
Άρθρο 8
Καθήκοντα και εξουσίες της Αρχής
1. Η Αρχή αναλαμβάνει τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
συμβάλλει στην καθιέρωση κοινών ρυθμιστικών και εποπτικών προτύπων και πρακτικών υψηλής ποιότητας, ιδίως παρέχοντας γνωμοδοτήσεις προς τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και με την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών, συστάσεων και σχεδίων ρυθμιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, που πρέπει να βασίζονται στις νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2·
β)
συμβάλλει στη συνεπή εφαρμογή των νομικά δεσμευτικών ενωσιακών πράξεων, ιδίως συμβάλλοντας στη διαμόρφωση κοινής εποπτικής νοοτροπίας, διασφαλίζοντας τη συνεπή, αποδοτική και αποτελεσματική εφαρμογή των πράξεων στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, αποτρέποντας την καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας, μεσολαβώντας και επιλύοντας διαφωνίες μεταξύ αρμόδιων αρχών, διασφαλίζοντας αποτελεσματική και συνεκτική εποπτεία των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές, διασφαλίζοντας τη συνεκτική λειτουργία των σωμάτων εποπτών και λαμβάνοντας μέτρα, μεταξύ άλλων, σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης·
γ)
προωθεί και διευκολύνει την ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μεταξύ αρμόδιων αρχών·
δ)
συνεργάζεται στενά με το ΕΣΣΚ, ιδίως παρέχοντας στο ΕΣΣΚ τις απαραίτητες πληροφορίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων του και διασφαλίζοντας σωστή παρακολούθηση των προειδοποιήσεων και των συστάσεων της ΕΣΣΚ·
ε)
διοργανώνει και διενεργεί αναλύσεις ομοτίμων των αρμόδιων αρχών, όπου περιλαμβάνεται η έκδοση κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων και ο εντοπισμός βέλτιστων πρακτικών, για την ενίσχυση της συνοχής των εποπτικών αποτελεσμάτων·
στ)
παρακολουθεί και εκτιμά τις εξελίξεις της αγοράς στον τομέα αρμοδιότητάς της·
ζ)
πραγματοποιεί οικονομικές αναλύσεις των αγορών με στόχο την εμπεριστατωμένη εκπλήρωση των καθηκόντων της Αρχής·
η)
ενισχύει την προστασία των επενδυτών·
θ)
συμβάλλει στη συνεπή και συνεκτική λειτουργία των σωμάτων εποπτών, στην παρακολούθηση, εκτίμηση και μέτρηση του συστημικού κινδύνου, στην κατάρτιση και τον συντονισμό σχεδίων διάσωσης και εξυγίανσης, παρέχοντας υψηλού επιπέδου προστασίας των επενδυτών σε ολόκληρη την Ένωση και εκπονώντας μεθόδους για την εξυγίανση υπό κατάρρευση συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές και την εκτίμηση της ανάγκης κατάλληλων χρηματοδοτικών μέσων, κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 21 έως 26·
ι)
εκπληρώνει τυχόν άλλα ειδικά καθήκοντα που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή σε άλλες νομοθετικές πράξεις·
ια)
δημοσιεύει στον ιστότοπό της και ενημερώνει σε τακτική βάση πληροφορίες σχετικά με το πεδίο δραστηριοτήτων της, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς της, σχετικά με τους εγγεγραμμένους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η εύκολη πρόσβαση του κοινού στην πληροφόρηση·
ιβ)
αναλαμβάνει, όπου χρειάζεται, όλα τα υφιστάμενα και εν εξελίξει καθήκοντα της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών (ΕΕΡΑΑΚΑ).
2. Για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που ορίζονται στην παράγραφο 1, η Αρχή διαθέτει τις εξουσίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό και ειδικότερα να:
α)
καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 10·
β)
καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 15·
γ)
εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 16·
δ)
εκδίδει συστάσεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 17 παράγραφος 3·
ε)
λαμβάνει μεμονωμένες αποφάσεις απευθυνόμενες προς αρμόδιες αρχές στις ειδικές περιπτώσεις που σημειώνονται στα άρθρα 18 παράγραφος 3 και 19 παράγραφος 3·
στ)
σε περιπτώσεις που αφορούν άμεσα εφαρμόσιμο ενωσιακό δίκαιο, λαμβάνει μεμονωμένες αποφάσεις απευθυνόμενες προς συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, στις ειδικές περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 6, στο άρθρο 18 παράγραφος 4 και στο άρθρο 19 παράγραφος 4·
ζ)
γνωμοδοτεί προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο ή την Επιτροπή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 34·
η)
συλλέγει τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, όπως προβλέπει το άρθρο 35·
θ)
αναπτύσσει κοινές μεθοδολογίες εκτίμησης της επίπτωσης των χαρακτηριστικών και των διαδικασιών διανομής των προϊόντων στην οικονομική κατάσταση των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές και στην προστασία του καταναλωτή·
ι)
παρέχει κεντρικά προσπελάσιμη βάση δεδομένων των εγγεγραμμένων συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές στο πεδίο αρμοδιότητάς της όταν προβλέπεται από τις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.
Άρθρο 9
Καθήκοντα που σχετίζονται με την προστασία των καταναλωτών και τις χρηματοοικονομικές δραστηριότητες
1. Η Αρχή αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο στην προώθηση της διαφάνειας, της απλότητας και της δικαιοσύνης στην αγορά καταναλωτικών χρηματοοικονομικών προϊόντων ή υπηρεσιών σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, όπου περιλαμβάνονται και τα εξής:
α)
συλλογή, ανάλυση και αναφορά των καταναλωτικών τάσεων·
β)
ανασκόπηση και συντονισμός της χρηματοοικονομικής κατάρτισης και των εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών από τις αρμόδιες αρχές·
γ)
ανάπτυξη εκπαιδευτικών προτύπων για τον κλάδο και
δ)
συμβολή στην ανάπτυξη κοινών κανόνων σχετικά με τη δημοσιοποίηση.
2. Η Αρχή παρακολουθεί τις νέες και υφιστάμενες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες και μπορεί να θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις με σκοπό την προώθηση της ασφάλειας και της αξιοπιστίας των αγορών και τη σύγκλιση των ρυθμιστικών πρακτικών.
3. Η Αρχή μπορεί επίσης να εκδίδει προειδοποιήσεις σε περίπτωση που κάποια χρηματοοικονομική δραστηριότητα ενέχει σοβαρή απειλή για τους στόχους που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 5.
4. Η Αρχή προβαίνει στη σύσταση, ως αναπόσπαστο μέρος της Αρχής, επιτροπής για τη χρηματοοικονομική καινοτομία, στο πλαίσιο της οποίας συνέρχονται όλες οι σχετικές αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές, με σκοπό την υιοθέτηση συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τη ρυθμιστική και εποπτική μεταχείριση των νέων ή καινοτόμων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων και την παροχή γνωμοδοτήσεων με σκοπό να τις παρουσιάσει η Αρχή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
5. Η Αρχή μπορεί προσωρινά να απαγορεύσει ή να περιορίσει ορισμένες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες που απειλούν την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ένωσης, στις περιπτώσεις που καθορίζονται και υπό τους όρους που θεσπίζονται στις νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 ή, εφόσον απαιτείται, σε περίπτωση κατάστασης έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα και με τους όρους που θεσπίζονται στο άρθρο 18.
Η Αρχή επανεξετάζει την απόφαση στην οποία αναφέρεται το πρώτο εδάφιο ανά τακτά χρονικά διαστήματα και τουλάχιστον ανά τρίμηνο. Εάν μετά την παρέλευση ενός τριμήνου η απόφαση δεν ανανεωθεί, η ισχύς της λήγει αυτομάτως.
Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από την Αρχή να επανεξετάσει την απόφασή της. Σε αυτήν την περίπτωση, η Αρχή αποφασίζει αν θα εμμείνει στην απόφασή της κατά τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.
Η Αρχή μπορεί επίσης να εκτιμήσει την ανάγκη απαγόρευσης ή περιορισμού ορισμένων μορφών χρηματοοικονομικής δραστηριότητας και, εφόσον χρειαστεί, να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή προκειμένου να διευκολύνει τη θέσπιση οιασδήποτε απαγόρευσης ή περιορισμού.
Άρθρο 10
Ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα
1. Οσάκις το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εκχωρούν εξουσίες στην Επιτροπή για τη θέσπιση ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνεκτική εναρμόνιση στους τομείς που περιγράφονται συγκεκριμένα στις νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Αρχή δύναται να καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων. Η Αρχή υποβάλλει τα σχέδια προτύπων που κατήρτισε στην Επιτροπή προς έγκριση.
Τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα είναι τεχνικής φύσεως, δεν επιβάλλουν στρατηγικές αποφάσεις ή πολιτικές επιλογές και το περιεχόμενό τους περιορίζεται από τις νομοθετικές πράξεις επί των οποίων βασίζονται.
Πριν την υποβολή τους στην Επιτροπή, η Αρχή διενεργεί ανοιχτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων και αναλύει τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες, εκτός και εάν οι εν λόγω διαβουλεύσεις και αναλύσεις είναι δυσανάλογες σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής και την επίπτωση των εν λόγω σχεδίων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων ή σχετικά με τον ιδιαίτερα επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η Αρχή ζητεί επίσης τη γνώμη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που αναφέρεται στο άρθρο 37.
Οσάκις η Αρχή υποβάλλει σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου, η Επιτροπή το διαβιβάζει πάραυτα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
Εντός τριών μηνών από την παραλαβή σχεδίου ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου, η Επιτροπή αποφασίζει εάν θα το εγκρίνει. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το σχέδιο ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων εν μέρει μόνο ή, εάν το απαιτεί το συμφέρον της Ένωσης, με τροποποιήσεις.
Εφόσον η Επιτροπή προτίθεται να μην εγκρίνει ένα σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου ή να το εγκρίνει εν μέρει ή με τροποποιήσεις, διαβιβάζει και πάλι το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου προς την Αρχή, εξηγώντας γιατί δεν το εγκρίνει ή, ενδεχομένως, εξηγώντας τους λόγους των τροποποιήσεών της. Εντός έξι εβδομάδων, η Αρχή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου με βάση τις προτεινόμενες τροποποιήσεις της Επιτροπής και να το επανυποβάλει στην Επιτροπή υπό μορφή επίσημης γνώμης προς έγκριση. Η Αρχή διαβιβάζει αντίγραφο της επίσημης γνώμης της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Αν κατά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας των έξι εβδομάδων η Αρχή δεν υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου ή υποβάλει σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που δεν τροποποιήθηκε κατά τρόπο συνεπή προς τις προτεινόμενες τροποποιήσεις της Επιτροπής, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου με τις τροποποιήσεις που θεωρεί συναφείς ή να το απορρίψει.
Η Επιτροπή δεν μπορεί να τροποποιεί το περιεχόμενο σχεδίου ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου της Αρχής χωρίς προηγούμενο συντονισμό με την Αρχή, κατά τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο.
2. Εφόσον η Αρχή δεν υπέβαλε σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου εντός της προθεσμίας που ορίζουν οι νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει ένα τέτοιο σχέδιο εντός νέας χρονικής προθεσμίας.
3. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη και χωρίς σχέδιο της Αρχής, μόνο εφόσον η Αρχή δεν υπέβαλε σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου προς την Επιτροπή εντός της προθεσμίας σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Η Επιτροπή διενεργεί ανοιχτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων και αναλύει τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες, εκτός και εάν οι εν λόγω διαβουλεύσεις και αναλύσεις είναι δυσανάλογες σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής και την επίπτωση των εν λόγω σχεδίων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων ή σχετικά με τον ιδιαίτερα επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η Επιτροπή ζητεί επίσης τη γνώμη ή συμβουλές της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που αναφέρεται στο άρθρο 37.
Η Επιτροπή διαβιβάζει πάραυτα το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Η Επιτροπή διαβιβάζει το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου της στην Αρχή. Εντός προθεσμίας έξι εβδομάδων, η Αρχή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου και να το υποβάλει υπό μορφή επίσημης γνώμης στην Επιτροπή. Η Αρχή διαβιβάζει αντίγραφο της επίσημης γνώμης της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Εάν μετά παρέλευση της προθεσμίας των έξι εβδομάδων που αναφέρεται στο τέταρτο εδάφιο η Αρχή δεν έχει υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο.
Εφόσον η Αρχή υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου εντός της προθεσμίας των έξι εβδομάδων, η Επιτροπή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου βάσει των προτεινομένων από την Αρχή τροποποιήσεων ή να εγκρίνει το ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο με τις τροπολογίες που κρίνει σκόπιμες. Η Επιτροπή δεν μπορεί να τροποποιήσει το περιεχόμενο του σχεδίου ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που έχει καταρτίσει η Αρχή δίχως εκ των προτέρων συντονισμό με αυτήν, κατά τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο.
4. Τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα εγκρίνονται με κανονισμούς ή αποφάσεις. Δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τίθενται σε ισχύ την ημερομηνία που ορίζεται στις εν λόγω πράξεις.
Άρθρο 11
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Οι εξουσίες για την έγκριση ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο άρθρο 10 ανατίθενται στην Επιτροπή για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών από τις 16 Δεκεμβρίου 2010. Η Επιτροπή καταρτίζει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της ανατέθηκαν το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη της τετραετίας. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται αυτομάτως ή για ίσης διάρκειας περιόδους, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προχωρήσουν σε ανάκλησή της σύμφωνα με το άρθρο 14.
2. Μόλις εγκρίνει ένα ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο, η Επιτροπή το κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
3. Η εξουσία έγκρισης ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων ανατίθεται στην Επιτροπή με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που ορίζουν τα άρθρα 12 έως 14.
Άρθρο 12
Ανάκληση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 10 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για να αποφασιστεί αν θα ανακληθεί η εξουσιοδότηση προσπαθεί να ενημερώσει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις κατ’ εξουσιοδότηση εξουσίες που θα μπορούσαν να ανακληθούν.
3. Η απόφαση περί ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Παράγει αποτελέσματα αμέσως ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται σε αυτήν. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που ισχύουν ήδη. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 13
Διατύπωση αντιρρήσεων για τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώσουν αντιρρήσεις για ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης του ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που ενέκρινε η Επιτροπή. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά τρεις μήνες.
Εφόσον η Επιτροπή εγκρίνει ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο ίδιο με το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που υπέβαλε η Αρχή, η προθεσμία κατά την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώσουν αντιρρήσεις είναι ένας μήνας από την ημερομηνία κοινοποίησης. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά ένα μήνα.
2. Εάν, κατά τη λήξη της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχουν διατυπώσει αντιρρήσεις για το ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο, αυτό δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν.
Το ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο μπορεί να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ προτού λήξει η εν λόγω προθεσμία, αρκεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν είτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε το Συμβούλιο διατυπώσει αντιρρήσεις για ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, αυτό δεν τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, το θεσμικό όργανο που διατυπώνει τις αντιρρήσεις αιτιολογεί τις αντιρρήσεις του αυτές για το ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο.
Άρθρο 14
Μη έγκριση ή τροποποίηση σχεδίων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων
1. Εφόσον η Επιτροπή δεν εγκρίνει σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου ή το τροποποιήσει σύμφωνα με το άρθρο 10, η Επιτροπή ενημερώνει την Αρχή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, προβαίνοντας στη σχετική αιτιολόγηση.
2. Όποτε ενδείκνυται, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να καλέσουν τον αρμόδιο Επίτροπο, μαζί με τον πρόεδρο της Αρχής, εντός μηνός από τη γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, για ad hoc συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, προκειμένου να παρουσιάσουν και να εξηγήσουν τις διαφορές τους.
Άρθρο 15
Εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα
1. Η Αρχή μπορεί να καταρτίζει εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα με εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ, στους τομείς που περιγράφονται συγκεκριμένα στις νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2. Τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα είναι τεχνικής φύσεως, δεν συνεπάγονται στρατηγικές αποφάσεις ή πολιτικές επιλογές, το δε περιεχόμενό τους είναι να καθοριστούν οι όροι εφαρμογής αυτών των πράξεων. Η Αρχή υποβάλλει το σχέδιο εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που κατήρτισε στην Επιτροπή προς έγκριση.
Πριν από την υποβολή σχεδίων εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή, η Αρχή διενεργεί ανοιχτές δημόσιες διαβουλεύσεις και αναλύει τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες, εκτός και αν οι εν λόγω διαβουλεύσεις και αναλύσεις είναι δυσανάλογες σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής και την επίπτωση των εν λόγω σχεδίων εκτελεστικών τεχνικών προτύπων ή σχετικά με τον ιδιαίτερα επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η Αρχή ζητεί επίσης τη γνώμη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που αναφέρεται στο άρθρο 37.
Οσάκις η Αρχή υποβάλλει σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου, η Επιτροπή το διαβιβάζει πάραυτα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
Εντός τριών μηνών από την παραλαβή σχεδίου εκτελεστικού τεχνικού προτύπου, η Επιτροπή αποφασίζει αν θα το εγκρίνει. Η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα κατά ένα μήνα. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου εν μέρει μόνο ή με τροποποιήσεις, εφόσον αυτό απαιτεί το συμφέρον της Ένωσης.
Εφόσον η Επιτροπή προτίθεται να μην εγκρίνει σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου ή προτίθεται να το εγκρίνει εν μέρει ή με τροποποιήσεις, το διαβιβάζει και πάλι προς την Αρχή, εξηγώντας γιατί δεν σκοπεύει να το εγκρίνει ή, ενδεχομένως, εξηγώντας τους λόγους των τροποποιήσεών της. Εντός έξι εβδομάδων, η Αρχή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου με βάση τις προτεινόμενες τροποποιήσεις της Επιτροπής και να το επανυποβάλει στην Επιτροπή υπό μορφή επίσημης γνώμης. Η Αρχή διαβιβάζει αντίγραφο της επίσημης γνώμης της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Αν, κατά τη λήξη της προθεσμίας των έξι εβδομάδων που αναφέρεται στο πέμπτο εδάφιο, η Αρχή δεν έχει υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου ή έχει υποβάλει σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου που δεν τροποποιήθηκε κατά τρόπο συνεπή προς τις προτεινόμενες τροποποιήσεις της Επιτροπής, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το εκτελεστικό τεχνικό πρότυπο με τις τροποποιήσεις που θεωρεί συναφείς ή να το απορρίψει.
Η Επιτροπή δεν τροποποιεί το περιεχόμενο σχεδίου εκτελεστικού τεχνικού προτύπου της Αρχής χωρίς προηγούμενο συντονισμό με την Αρχή, κατά τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο.
2. Στις περιπτώσεις που η Αρχή δεν υπέβαλε σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου εντός της προθεσμίας που ορίζουν οι νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει ένα τέτοιο σχέδιο εντός νέας χρονικής προθεσμίας.
3. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει εκτελεστικό τεχνικό πρότυπο με εκτελεστική πράξη και χωρίς σχέδιο της Αρχής μόνο εφόσον η Αρχή δεν υποβάλλει σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου προς την Επιτροπή εντός των προθεσμιών σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Η Επιτροπή διενεργεί ανοιχτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων και αναλύει τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες, εκτός και εάν οι εν λόγω διαβουλεύσεις και αναλύσεις είναι δυσανάλογες σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής και την επίπτωση των εν λόγω εκτελεστικών τεχνικών προτύπων ή σχετικά με τον ιδιαίτερα επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η Επιτροπή ζητεί επίσης τη γνώμη ή συμβουλές της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που αναφέρεται στο άρθρο 37.
Η Επιτροπή διαβιβάζει πάραυτα το σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Η Επιτροπή διαβιβάζει το σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου στην Αρχή. Εντός προθεσμίας έξι εβδομάδων, η Αρχή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου και να το υποβάλει υπό μορφή επίσημης γνώμης στην Επιτροπή. Η Αρχή διαβιβάζει αντίγραφο της επίσημης γνώμης της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Εάν, κατά τη λήξη της προθεσμίας των έξι εβδομάδων που αναφέρεται στο τέταρτο εδάφιο, η Αρχή δεν έχει υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το εκτελεστικό τεχνικό πρότυπο.
Σε περίπτωση που η Αρχή υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου εντός της εν λόγω προθεσμίας των έξι εβδομάδων, η Επιτροπή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο εκτελεστικού τεχνικού προτύπου βάσει των προτεινομένων από την Αρχή τροποποιήσεων ή να εγκρίνει το εκτελεστικό τεχνικό πρότυπο με τις τροπολογίες που κρίνει σχετικές.
Η Επιτροπή δεν τροποποιεί το περιεχόμενο του σχεδίου εκτελεστικών τεχνικών προτύπων της Αρχής χωρίς προηγούμενο συντονισμό με την Αρχή, κατά τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο.
4. Τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα εγκρίνονται με κανονισμούς ή αποφάσεις. Δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τίθενται σε ισχύ κατά την ημερομηνία που ορίζεται στις εν λόγω πράξεις.
Άρθρο 16
Κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις
1. Για την καθιέρωση συνεπών, αποδοτικών και αποτελεσματικών εποπτικών πρακτικών στο ΕΣΧΕ και την εξασφάλιση της κοινής, ομοιόμορφης και συνεπούς εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, η Αρχή εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις με αποδέκτες αρμόδιες αρχές ή τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές.
2. Όπου κρίνεται σκόπιμο, η Αρχή διενεργεί ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις και αναλύει τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες. Οι διαβουλεύσεις και αναλύσεις αυτές είναι ανάλογες σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής, τη φύση και την επίπτωση των κατευθυντήριων γραμμών ή των συστάσεων. Η Αρχή ζητεί επίσης, όπου κρίνεται σκόπιμο, τη γνώμη ή συμβουλές από την ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που αναφέρεται στο άρθρο 37.
3. Οι αρμόδιες αρχές και οι συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συμμορφωθούν με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις.
Εντός δύο μηνών από την έκδοση κατευθυντήριας γραμμής ή σύστασης, κάθε αρμόδια αρχή επιβεβαιώνει εάν προτίθεται να συμμορφωθεί προς την εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση. Σε περίπτωση που μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται ή δεν προτίθεται να συμμορφωθεί, ενημερώνει την Αρχή, παραθέτοντας τους λόγους της.
Η Αρχή δημοσιοποιεί το γεγονός ότι αρμόδια αρχή δεν συμμορφώνεται ή δεν προτίθεται να συμμορφωθεί προς τη συγκεκριμένη κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση. H Αρχή μπορεί επίσης να αποφασίσει, κατά περίπτωση, να δημοσιεύσει τους λόγους που παρασχέθηκαν από την αρμόδια αρχή για τους οποίους δεν συμμορφώνεται με τη συγκεκριμένη κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση. Η αρμόδια αρχή ενημερώνεται εγκαίρως σχετικά με τη δημοσιοποίηση αυτή.
Εφόσον αυτό επιτάσσει η εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή ή η σύσταση, οι συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές αναφέρουν κατά τρόπο σαφή και ενδελεχή κατά πόσο συμμορφώθηκαν προς την εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή ή σύσταση.
4. Στην έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 5, η Αρχή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή για τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που έχουν εκδοθεί, παραθέτοντας την αρμόδια αρχή που δεν συμμορφώθηκε προς αυτές και εκθέτοντας τον τρόπο με τον οποίο η Αρχή προτίθεται να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση της οικείας αρμόδιας αρχής προς τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις της στο μέλλον.
Άρθρο 17
Παραβίαση του δικαίου της Ένωσης
1. Αν αρμόδια αρχή δεν έχει εφαρμόσει τις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 ή τις έχει εφαρμόσει κατά τρόπο που φαίνεται να παραβιάζει το δίκαιο της Ένωσης, περιλαμβανομένων των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων και των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που εγκρίνονται σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 15, και ειδικότερα αν παρέλειψε να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση συμμετέχοντος στις χρηματοοικονομικές αγορές προς τις απαιτήσεις που ορίζουν οι εν λόγω πράξεις, η Αρχή ενεργεί σύμφωνα με τις εξουσίες που ορίζονται στις παραγράφους 2, 3 και 6 του παρόντος άρθρου.
2. Κατόπιν αιτήματος μιας ή περισσότερων αρμόδιων αρχών, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου, της Επιτροπής ή της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών ή κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας και αφού προηγουμένως ενημερώσει την οικεία αρμόδια αρχή, η Αρχή μπορεί να διερευνήσει την κατ’ ισχυρισμό παραβίαση ή μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης.
Με την επιφύλαξη των εξουσιών που ορίζονται στο άρθρο 35, η αρμόδια αρχή παρέχει, χωρίς καθυστέρηση, στην Αρχή όλες τις πληροφορίες που η Αρχή θεωρεί αναγκαίες για την έρευνά της.
3. Το αργότερο εντός διμήνου από την κίνηση της έρευνάς της, η Αρχή μπορεί να απευθύνει στην οικεία αρμόδια αρχή σύσταση όπου ορίζεται η ενέργεια που απαιτείται για τη συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο.
Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της σύστασης, η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στην Αρχή τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο.
4. Εάν η αρμόδια αρχή δεν συμμορφωθεί με το ενωσιακό δίκαιο εντός μηνός από την παραλαβή της σύστασης της Αρχής, η Επιτροπή μπορεί, αφού ενημερωθεί από την Αρχή ή κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας, να διατυπώσει επίσημη γνώμη απαιτώντας από την αρμόδια αρχή να προβεί στις ενέργειες που απαιτούνται για να συμμορφωθεί με το ενωσιακό δίκαιο. Η επίσημη γνώμη της Επιτροπής λαμβάνει υπόψη τη σύσταση της Αρχής.
Η Επιτροπή εκδίδει την εν λόγω επίσημη γνώμη το αργότερο εντός τριών μηνών από την έγκριση της σύστασης. Η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα κατά ένα μήνα.
Η Αρχή και οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στην Επιτροπή όλες τις αναγκαίες πληροφορίες.
5. Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της επίσημης γνώμης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στην Επιτροπή και την Αρχή τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση προς την επίσημη αυτή γνώμη.
6. Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ, αν μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφωθεί με την επίσημη γνώμη που αναφέρεται στην παράγραφο 4 εντός του χρονικού διαστήματος που ορίζεται σε αυτήν και εφόσον απαιτείται έγκαιρη αποκατάσταση αυτής της μη συμμόρφωσης προκειμένου να διατηρηθούν ή να αποκατασταθούν οι ουδέτερες συνθήκες ανταγωνισμού στην αγορά ή να διασφαλιστούν η εύρυθμη λειτουργία και η ακεραιότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, η Αρχή μπορεί, εφόσον οι σχετικές απαιτήσεις των πράξεων στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 ισχύουν άμεσα για τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, να εκδώσει μεμονωμένη απόφαση απευθυνόμενη προς συμμετέχοντα στις χρηματοοικονομικές αγορές, με την οποία θα απαιτεί να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, περιλαμβανομένης της παύσης κάθε πρακτικής.
Η απόφαση της Αρχής είναι σύμφωνη με την επίσημη γνώμη που εκδόθηκε από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 4.
7. Οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με την παράγραφο 6 υπερισχύουν οποιασδήποτε προγενέστερης απόφασης που είχε εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές για το ίδιο θέμα.
Όταν αναλαμβάνουν δράση αναφορικά με θέματα που υπόκεινται σε επίσημη γνώμη δυνάμει της παραγράφου 4 ή σε απόφαση δυνάμει της παραγράφου 6, οι αρμόδιες αρχές συμμορφούνται με την επίσημη γνώμη ή την απόφαση, ανάλογα με την περίπτωση.
8. Στην έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 5, η Αρχή επισημαίνει ποιες εθνικές αρχές και συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές δεν συμμορφώθηκαν προς τις επίσημες γνώμες ή αποφάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 6 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 18
Δράση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
1. Σε περίπτωση αντίξοων εξελίξεων, οι οποίες μπορούν να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση, η Αρχή διευκολύνει ενεργά και, όποτε είναι απαραίτητο, συντονίζει τις ενέργειες που αναλαμβάνουν οι σχετικές εθνικές αρμόδιες εποπτικές αρχές.
Για τη διεκπεραίωση αυτών των καθηκόντων διευκόλυνσης και συντονισμού, η Αρχή ενημερώνεται πλήρως για τις σχετικές εξελίξεις και καλείται να συμμετέχει ως παρατηρητής σε κάθε σχετική συγκέντρωση των σχετικών εθνικών αρμόδιων εποπτικών αρχών.
2. Το Συμβούλιο μπορεί, σε συνεννόηση με την Επιτροπή και το ΕΣΣΚ, κατά περίπτωση δε και με τις ΕΕΑ, να εκδώσει απόφαση απευθυνόμενη προς την Αρχή, όπου ορίζει την ύπαρξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, κατόπιν αιτήματος της Αρχής, της Επιτροπής ή του ΕΣΣΚ. Το Συμβούλιο επανεξετάζει την απόφαση αυτή σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα και τουλάχιστον μία φορά το μήνα. Εάν η απόφαση δεν ανανεωθεί κατά τη λήξη της προθεσμίας ενός μήνα, η ισχύς της λήγει αυτομάτως. Το Συμβούλιο μπορεί να δηλώσει τη λήξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης ανά πάσα στιγμή.
Όταν το ΕΣΣΚ ή η Αρχή κρίνει ότι επίκειται κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εκδίδουν εμπιστευτική σύσταση απευθυνόμενη στο Συμβούλιο και του υποβάλλουν εκτίμηση της κατάστασης. Το Συμβούλιο εκτιμά στη συνέχεια την ανάγκη σύγκλησης συνόδου. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, τηρείται η δέουσα εμπιστευτικότητα.
Εάν το Συμβούλιο διαπιστώσει ότι συντρέχει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενημερώνει δεόντως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
3. Αν το Συμβούλιο έχει εκδώσει απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 2 και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, εφόσον η συντονισμένη δράση από εθνικές αρχές είναι αναγκαία για να αντιμετωπιστούν αντίξοες εξελίξεις που ενδέχεται να διακυβεύσουν σοβαρά την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αφορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ένωσης, η Αρχή μπορεί να εκδώσει μεμονωμένες αποφάσεις με τις οποίες ζητείται από τις αρμόδιες αρχές να λάβουν τα αναγκαία μέτρα σύμφωνα με τη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, για να αντιμετωπιστούν οι εξελίξεις αυτές, διασφαλίζοντας ότι οι συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές και οι αρμόδιες αρχές πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται σε αυτήν τη νομοθεσία.
4. Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ, αν μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφωθεί με την απόφαση της Αρχής που αναφέρεται στην παράγραφο 3 εντός της προθεσμίας που ορίζει η εν λόγω απόφαση, η Αρχή μπορεί, αν οι συναφείς απαιτήσεις που ορίζονται στις νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, καθώς και σε ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που θεσπίζονται σύμφωνα με τις πράξεις αυτές, ισχύουν άμεσα για τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, να λάβει μεμονωμένη απόφαση την οποία απευθύνει προς συμμετέχοντα στις χρηματοοικονομικές αγορές, με την οποία απαιτεί να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με την εν λόγω νομοθεσία, περιλαμβανομένης της παύσης κάθε πρακτικής. Τούτο ισχύει μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αρμόδια αρχή δεν εφαρμόζει τις ενωσιακές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, καθώς και τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα και τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που θεσπίζονται σύμφωνα με τις πράξεις αυτές, ή τις εφαρμόζει κατά τρόπο που φαίνεται να συνιστά κατάφωρη παράβαση των εν λόγω πράξεων, καθώς και όποτε απαιτείται κατεπείγουσα θεραπεία για την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας και της ακεραιότητας των χρηματοοικονομικών αγορών ή της σταθερότητας του συνόλου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ένωσης.
5. Οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με την παράγραφο 4 υπερισχύουν οποιασδήποτε προγενέστερης απόφασης που είχε εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές για το ίδιο θέμα.
Κάθε ενέργεια εκ μέρους των αρμοδίων αρχών αναφορικά με ζητήματα τα οποία υπόκεινται σε απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή 4 πρέπει να είναι συμβατή με τις εν λόγω αποφάσεις.
Άρθρο 19
Επίλυση διαφωνιών μεταξύ αρμόδιων αρχών σε διασυνοριακές καταστάσεις
1. Με την επιφύλαξη των εξουσιών που ορίζονται στο άρθρο 17, αν αρμόδια αρχή διαφωνεί με τη διαδικασία ή με το περιεχόμενο πράξης ή παράλειψης από αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους σε περιπτώσεις που προσδιορίζουν οι πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Αρχή, κατόπιν αιτήματος μιας ή περισσότερων από τις οικείες αρμόδιες αρχές, μπορεί να βοηθήσει τις αρχές να καταλήξουν σε συμφωνία ακολουθώντας τη διαδικασία που ορίζεται στις παραγράφους 2 έως 4 του παρόντος άρθρου.
Σε περιπτώσεις που καθορίζονται στη νομοθεσία που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 και όταν, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, μπορεί να προσδιοριστεί διαφωνία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των διάφορων κρατών μελών, η Αρχή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να επικουρεί τις αρχές προκειμένου να καταλήγουν σε συμφωνία σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στις παραγράφους 2 έως 4.
2. Η Αρχή ορίζει χρονικό όριο για το συμβιβασμό των αρμόδιων αρχών, λαμβάνοντας υπόψη οποιαδήποτε συναφή χρονικά διαστήματα τυχόν ορίζονται στις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, καθώς και την πολυπλοκότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος. Στο στάδιο αυτό η Αρχή ενεργεί ως μεσολαβητής.
3. Αν οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές δεν καταλήξουν σε συμφωνία κατά τη διάρκεια της φάσης συμβιβασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 2, η Αρχή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 44 παράγραφος 1 δεύτερο και τέταρτο εδάφιο, μπορεί να λάβει απόφαση απαιτώντας από αυτές να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα ή να μην προβούν σε ενέργειες, ώστε να επιλυθεί το θέμα, με δεσμευτική ισχύ για τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση προς το δίκαιο της Ένωσης.
4. Με επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ, αν μια αρμόδια αρχή δεν συμμορφωθεί με την απόφαση της Αρχής και έτσι δεν διασφαλίσει τη συμμόρφωση συμμετέχοντος στις χρηματοοικονομικές αγορές με τις απαιτήσεις που ισχύουν άμεσα για αυτό σύμφωνα με τις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Αρχή μπορεί να εκδώσει μεμονωμένη απόφαση απευθυνόμενη προς συμμετέχοντα στις χρηματοοικονομικές αγορές, με την οποία θα απαιτεί να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, περιλαμβανομένης της παύσης κάθε πρακτικής.
5. Οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με την παράγραφο 4 υπερισχύουν οποιασδήποτε προγενέστερης απόφασης είχε εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές για το ίδιο θέμα. Κάθε ενέργεια εκ μέρους των αρμόδιων αρχών αναφορικά με γεγονότα τα οποία υπόκεινται σε απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή 4 πρέπει να είναι συμβατή με τις εν λόγω αποφάσεις.
6. Στην έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 2, ο πρόεδρος της Αρχής αναφέρει τη φύση και τον τύπο των διαφωνιών μεταξύ των αρμόδιων αρχών, τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν και την απόφαση που ελήφθη για τη διευθέτηση του θέματος.
Άρθρο 20
Επίλυση διαφωνιών μεταξύ αρμόδιων αρχών σε διατομεακό επίπεδο
Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 και του άρθρου 56, η Μεικτή Επιτροπή επιλύει τις διατομεακές διαφωνίες που μπορεί να προκύψουν μεταξύ αρμόδιων αρχών, όπως ορίζει το άρθρο 4 σημείο 2 του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 αντίστοιχα.
Άρθρο 21
Σώματα εποπτών
1. Η Αρχή συμβάλλει στην προώθηση και παρακολούθηση της αποδοτικής, αποτελεσματικής και συνεπούς λειτουργίας των σωμάτων εποπτών τα οποία θεσπίζονται στις νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 και στην ενίσχυση της συνέπειας στην εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου στα σώματα εποπτών. Με στόχο τη σύγκλιση των βέλτιστων πρακτικών εποπτείας, το προσωπικό της Αρχής δύναται να συμμετέχει σε δραστηριότητες των σωμάτων εποπτών, όπως, μεταξύ άλλων, σε επιτόπιους ελέγχους, που διενεργούνται από κοινού από δύο ή περισσότερες αρμόδιες αρχές.
2. Η Αρχή αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο όσον αφορά τη διασφάλιση της συνεπούς και συνεκτικής λειτουργίας των σωμάτων εποπτών για τα διασυνοριακά ιδρύματα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, λαμβάνοντας υπόψη τον συστημικό κίνδυνο που εγκυμονούν οι συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές που αναφέρονται στο άρθρο 23.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου και της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η Αρχή θεωρείται «αρμόδια αρχή» κατά την έννοια της συναφούς νομοθεσίας.
Η Αρχή μπορεί:
α)
να συγκεντρώνει και να ανταλλάσσει όλες τις σχετικές πληροφορίες σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, προκειμένου να διευκολύνει το έργο του σώματος και να θεσπίσει και να διαχειριστεί ένα κεντρικό σύστημα ώστε οι πληροφορίες αυτές να διατίθενται στις αρμόδιες αρχές που συμμετέχουν στο σώμα·
β)
να δρομολογεί και να συντονίζει προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 32 για να εκτιμά την αντοχή συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές, ιδίως τον συστημικό κίνδυνο που εγκυμονούν βασικοί συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 23, υπό αντίξοες εξελίξεις της αγοράς, καθώς και να αξιολογεί το ενδεχόμενο αύξησης του συστημικού κινδύνου που εγκυμονούν βασικοί συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές υπό συνθήκες πίεσης, εξασφαλίζοντας για τις εν λόγω προσομοιώσεις την εφαρμογή όσο το δυνατόν συνεκτικότερης μεθοδολογίας σε εθνικό επίπεδο και, όταν κρίνεται σκόπιμο, να απευθύνει σύσταση στην αρμόδια αρχή για διόρθωση των προβλημάτων που εντοπίζονται κατά την προσομοίωση ακραίων καταστάσεων·
γ)
να προωθεί αποτελεσματικές και αποδοτικές εποπτικές δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η αξιολόγηση των κινδύνων στους οποίους εκτίθενται ή μπορεί να εκτεθούν συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές σε συνθήκες πίεσης·
δ)
να επιβλέπει, σύμφωνα με τα καθήκοντα και τις εξουσίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, τα καθήκοντα που εκτελούν οι αρμόδιες αρχές και
ε)
να ζητά την πραγματοποίηση περαιτέρω διαβουλεύσεων εντός ενός σώματος σε περίπτωση που θεωρεί ότι η απόφαση θα είχε ως αποτέλεσμα την εσφαλμένη εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου ή δεν θα συνέβαλλε στην επίτευξη του στόχου της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών. Μπορεί ακόμη να απαιτεί τον προγραμματισμό συνεδρίασης του σώματος ή να προσθέτει θέματα στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης.
3. Η Αρχή μπορεί να καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, για να διασφαλίζει ενιαίους όρους εφαρμογής σε σχέση με τις διατάξεις που αφορούν την επιχειρησιακή λειτουργία των σωμάτων εποπτών, καθώς και να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που εγκρίνονται βάσει του άρθρου 16, με στόχο την προώθηση της σύγκλισης της εποπτικής λειτουργίας και των βέλτιστων πρακτικών που έχουν εγκριθεί από τα σώματα εποπτών.
4. Η Αρχή αναλαμβάνει ρόλο νομικά δεσμευτικής διαμεσολάβησης για να επιλύει διαφορές μεταξύ των αρμόδιων αρχών, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19. Η Αρχή μπορεί να λάβει αποφάσεις εποπτείας που εφαρμόζονται άμεσα στους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές σύμφωνα με το άρθρο 19.
Άρθρο 22
Γενικές διατάξεις
1. Η Αρχή εξετάζει δεόντως τον συστημικό κίνδυνο, ο οποίος ορίζεται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010. Αντιμετωπίζει οποιονδήποτε κίνδυνο διατάραξης των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που:
α)
προκαλείται από την ανεπάρκεια του συνόλου ή μερών του χρηματοοικονομικού συστήματος και
β)
ενδέχεται να έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην εσωτερική αγορά και στην πραγματική οικονομία.
Η Αρχή λαμβάνει υπόψη, στις περιπτώσεις όπου κρίνεται σκόπιμο, την παρακολούθηση και εκτίμηση του συστημικού κινδύνου που διενεργείται από το ΕΣΣΚ και την Αρχή και ανταποκρίνεται στις προειδοποιήσεις και στις συστάσεις του ΕΣΣΚ σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010.
2. Η Αρχή, σε συνεργασία με το ΕΣΣΚ και σύμφωνα με το άρθρο 23, αναπτύσσει μια κοινή προσέγγιση εντοπισμού και μέτρησης του συστημικού κινδύνου που εγκυμονούν βασικοί συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, συμπεριλαμβανομένων ποσοτικών και ποιοτικών δεικτών αν χρειαστεί.
Αυτοί οι δείκτες αποτελούν καθοριστικό στοιχείο για τον προσδιορισμό κατάλληλων δράσεων εποπτείας. Η Αρχή παρακολουθεί το βαθμό σύγκλισης των προσδιορισμένων δράσεων, ώστε να προωθηθεί η κοινή προσέγγιση.
3. Με την επιφύλαξη των πράξεων στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Αρχή καταρτίζει, εφόσον απαιτείται, πρόσθετες κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις για τους βασικούς συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, ώστε να λαμβάνεται υπόψη ο συστημικός κίνδυνος που εγκυμονούν.
Η Αρχή διασφαλίζει ότι ο συστημικός κίνδυνος που εγκυμονούν βασικοί συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές λαμβάνεται υπόψη κατά την κατάρτιση σχεδίων ρυθμιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στους τομείς που ορίζονται στις νομοθετικές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.
4. Κατόπιν αιτήσεως μιας ή περισσότερων αρμόδιων αρχών, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου ή της Επιτροπής ή ιδία πρωτοβουλία, η Αρχή μπορεί να ερευνά συγκεκριμένο είδος χρηματοοικονομικής δραστηριότητας ή ένα συγκεκριμένο είδος προϊόντων ή μια συγκεκριμένη μορφή συμπεριφοράς, προκειμένου να εκτιμά ενδεχόμενους κινδύνους κατά της ακεραιότητας των χρηματοοικονομικών αγορών ή της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος και να απευθύνει κατάλληλες συστάσεις στις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές για την ανάληψη δράσης.
Για τον σκοπό αυτόν, η Αρχή μπορεί να κάνει χρήση των εξουσιών που της εκχωρούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, περιλαμβανομένου του άρθρου 35.
5. Η Μεικτή Επιτροπή φροντίζει για τον συνολικό και διατομεακό συντονισμό των δραστηριοτήτων που εκτελούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Άρθρο 23
Προσδιορισμός και μέτρηση του συστημικού κινδύνου
1. Η Αρχή, σε συνεννόηση με το ΕΣΣΚ, αναπτύσσει κριτήρια για τον προσδιορισμό και τη μέτρηση του συστημικού κινδύνου, καθώς και κατάλληλο μηχανισμό δοκιμασίας υπό συνθήκες πίεσης, που περιλαμβάνει αξιολόγηση του ενδεχόμενου αύξησης, υπό συνθήκες πίεσης, του συστημικού κινδύνου που εγκυμονούν συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Οι συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές οι οποίοι ίσως εγκυμονούν συστημικό κίνδυνο υπόκεινται σε ενισχυμένη εποπτεία και, όποτε απαιτείται, στις διαδικασίες διάσωσης και εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 25.
2. Κατά την ανάπτυξη των κριτηρίων για τον προσδιορισμό και τη μέτρηση του συστημικού κινδύνου που εγκυμονούν συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, η Αρχή λαμβάνει πλήρως υπόψη τις σχετικές διεθνείς προσεγγίσεις, περιλαμβανομένων των προσεγγίσεων του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.
Άρθρο 24
Αδιάλειπτη ικανότητα αντιμετώπισης συστημικών κινδύνων
1. Η Αρχή διασφαλίζει ότι διαθέτει εξειδικευμένη και αδιάλειπτη ικανότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης της επέλευσης των συστημικών κινδύνων, όπως αναφέρονται στα άρθρα 22 και 23, ιδίως όσον αφορά ιδρύματα που εγκυμονούν συστημικό κίνδυνο.
2. Η Αρχή εκτελεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και της νομοθεσίας που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 και συμβάλλει στη διασφάλιση συνεκτικού και συντονισμένου μηχανισμού διαχείρισης και επίλυσης κρίσεων στην Ένωση.
Άρθρο 25
Διαδικασίες διάσωσης και εξυγίανσης
1. Η Αρχή συμβάλλει και μετέχει ενεργώς στην ανάπτυξη και τον συντονισμό αποτελεσματικών και συνεκτικών σχεδίων διάσωσης και εξυγίανσης, διαδικασιών για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και προληπτικών μέτρων για την ελαχιστοποίηση του συστημικού αντικτύπου ενδεχόμενων καταρρεύσεων.
2. Η Αρχή μπορεί να αναπτύσσει ρυθμιστικά και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα όπως ορίζεται ειδικότερα στις νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 10 έως 15.
Άρθρο 26
Ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών συστημάτων αποζημίωσης των επενδυτών
1. Η Αρχή συμβάλλει στην ενίσχυση του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών συστημάτων αποζημίωσης των επενδυτών (ΣΑΕ) ενεργώντας στο πλαίσιο των εξουσιών που της εκχωρούνται από τον παρόντα κανονισμό, προκειμένου να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή της οδηγίας 97/9/ΕΚ, αποσκοπώντας στη διασφάλιση της επαρκούς χρηματοδότησης των εθνικών συστημάτων αποζημίωσης των επενδυτών από συνεισφορές των οικείων συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές, συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση συμμετεχόντων σε χρηματοοικονομικές αγορές που έχουν την έδρα τους σε τρίτες χώρες, και αποσκοπώντας ότι τα εθνικά συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών παρέχουν υψηλού επιπέδου προστασία σε όλους τους επενδυτές μέσα σε ένα εναρμονισμένο πλαίσιο σε ολόκληρη την Ένωση.
2. Το άρθρο 16 που αναφέρεται στις εξουσίες της Αρχής για τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων ισχύει για τα συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών.
3. Η Αρχή μπορεί να αναπτύσσει ρυθμιστικά και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα όπως ορίζεται ειδικότερα στις νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 10 έως 15.
4. Κατά την επανεξέταση του παρόντος κανονισμού που προβλέπεται στο άρθρο 81 εξετάζεται ιδίως η σύγκλιση του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών συστημάτων αποζημίωσης των επενδυτών.
Άρθρο 27
Ευρωπαϊκό σύστημα ρυθμίσεων για εξυγίανση και χρηματοδότηση
1. Στους τομείς αρμοδιότητάς της, η Αρχή συμβάλλει στην ανάπτυξη μεθόδων για την εξυγίανση βασικών υπό κατάρρευση συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές κατά τρόπους με τους οποίους η κατάρρευση να μην γίνεται μεταδοτική, να τους επιτρέπει να εκκαθαρίζονται με τακτικό και έγκαιρο τρόπο και, κατά περίπτωση, να περιλαμβάνουν τους επιβεβλημένους συνεκτικούς και αξιόπιστους μηχανισμούς χρηματοδότησης.
2. Η Αρχή συμβάλλει στις εργασίες για ζητήματα διασφάλισης ίσων όρων ανταγωνισμού και για ζητήματα σωρευτικών επιπτώσεων τυχόν συστημάτων εισφορών και συνεισφορών επί χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων τα οποία ίσως καθιερωθούν με στόχο τη δίκαιη κατανομή επιβαρύνσεων και κινήτρων για να αποτραπεί ο συστημικός κίνδυνος, ως τμήμα ενός συνεκτικού και αξιόπιστου πλαισίου εξυγίανσης.
Κατά την επανεξέταση του παρόντος κανονισμού που προβλέπεται στο άρθρο 81 εξετάζεται ιδίως η ενδεχόμενη ενίσχυση του ρόλου της Αρχής στο πλαίσιο της πρόληψης, διαχείρισης και επίλυσης κρίσεων.
Άρθρο 28
Ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων
1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν, με τη συναίνεση του εξουσιοδοτουμένου, να αναθέτουν καθήκοντα και αρμοδιότητες στην Αρχή ή άλλες αρμόδιες αρχές. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ειδικές ρυθμίσεις σχετικά με την ανάθεση αρμοδιοτήτων προς τις οποίες πρέπει να επέρχεται συμμόρφωση πριν οι αρμόδιες αρχές τους συμμετάσχουν στις σχετικές συμφωνίες ανάθεσης και μπορούν να περιορίσουν το εύρος της ανάθεσης σε ό,τι είναι απαραίτητο για την αποτελεσματική εποπτεία των διασυνοριακών συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές ή ομάδων.
2. Η Αρχή παροτρύνει και διευκολύνει την ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μεταξύ αρμόδιων αρχών, εντοπίζοντας τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες που μπορούν να ανατεθούν ή να ασκηθούν από κοινού, καθώς επίσης και προωθώντας βέλτιστες πρακτικές.
3. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων οδηγεί στην ανακατανομή των αρμοδιοτήτων που καθορίζονται στις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2. Το δίκαιο της εξουσιοδοτούμενης αρχής διέπει τη διαδικασία, την επιβολή και τον διοικητικό και δικαστικό έλεγχο σχετικά με τις ανατεθείσες αρμοδιότητες.
4. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την Αρχή σχετικά με συμφωνίες ανάθεσης στις οποίες προτίθενται να συμμετάσχουν. Οι συμφωνίες τίθενται σε ισχύ από αυτές το νωρίτερο ένα μήνα από την ενημέρωση της Αρχής.
Εντός μηνός από την ενημέρωση, η Αρχή μπορεί να εκφέρει γνώμη για τη σκοπούμενη συμφωνία.
Η Αρχή δημοσιεύει, χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα, μέσα κάθε συμφωνία ανάθεσης που συνάπτεται από τις αρμόδιες αρχές, προκειμένου να διασφαλιστεί η σωστή ενημέρωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών.
Άρθρο 29
Κοινή εποπτική νοοτροπία
1. Η Αρχή παίζει ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση κοινής ενωσιακής εποπτικής νοοτροπίας και συνεπών εποπτικών πρακτικών, καθώς και στη διασφάλιση ομοιόμορφων διαδικασιών και συνεπών προσεγγίσεων σε όλη την Ένωση. Η Αρχή προβαίνει, τουλάχιστον, στις ακόλουθες ενέργειες:
α)
γνωμοδοτεί στις αρμόδιες αρχές·
β)
προάγει την αποτελεσματική διμερή και πολυμερή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών, τηρώντας πλήρως τις ισχύουσες διατάξεις για την εμπιστευτικότητα και την προστασία των δεδομένων που προβλέπει η συναφής ενωσιακή νομοθεσία·
γ)
συμβάλλει στην κατάρτιση ομοιόμορφων εποπτικών προτύπων υψηλής ποιότητας, περιλαμβανομένων των προτύπων υποβολής εκθέσεων και των διεθνών λογιστικών προτύπων, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3·
δ)
επανεξετάζει την εφαρμογή των συναφών ρυθμιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που εκδόθηκαν από την Επιτροπή, καθώς και των κατευθυντήριων γραμμών και των συστάσεων που εξέδωσε η Αρχή, και προτείνει τροποποιήσεις, αν κρίνει σκόπιμο, και
ε)
καταρτίζει τομεακά και διατομεακά προγράμματα κατάρτισης, διευκολύνει τις ανταλλαγές προσωπικού και ενθαρρύνει τις αρμόδιες αρχές να εντείνουν τη χρήση προγραμμάτων αποσπάσεων και άλλων εργαλείων.
2. Η Αρχή μπορεί, κατά περίπτωση, να αναπτύξει νέα πρακτικά μέσα και εργαλεία σύγκλισης για την προαγωγή κοινών εποπτικών προσεγγίσεων και πρακτικών.
Άρθρο 30
Αξιολογήσεις αρμόδιων αρχών από ομοτίμους
1. Η Αρχή διοργανώνει και διεξάγει περιοδικά αξιολογήσεις από ομοτίμους ορισμένων ή όλων των δραστηριοτήτων των αρμόδιων αρχών, για την περαιτέρω βελτίωση της συνέπειας στα αποτελέσματα των εποπτικών ελέγχων. Προς τον σκοπό αυτόν, η Αρχή αναπτύσσει μεθόδους που θα καταστήσουν δυνατή την αντικειμενική εκτίμηση και τη σύγκριση μεταξύ των αρχών που εξετάζονται. Κατά την πραγματοποίηση αξιολογήσεων ομοτίμων, λαμβάνονται υπόψη οι πληροφορίες και οι ήδη επιτευχθείσες αξιολογήσεις σχετικά με τη σχετική αρμόδια αρχή.
2. Η αξιολόγηση ομοτίμων περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εκτίμηση των ακόλουθων στοιχείων, χωρίς όμως να περιορίζεται σε αυτά:
α)
επάρκεια των πόρων και των θεσμικών ρυθμίσεων της αρμόδιας αρχής, ιδίως όσον αφορά την αποτελεσματική εφαρμογή των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων και των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που ορίζονται στα άρθρα 10 έως 15 και στις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 και την ικανότητα αντίδρασης στις εξελίξεις της αγοράς·
β)
βαθμός σύγκλισης που επιτεύχθηκε στην εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης και στην εποπτική πρακτική, περιλαμβανομένων των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων και των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, των κατευθυντήριων γραμμών και των συστάσεων που εκδόθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 16, και βαθμός στον οποίο η εποπτική πρακτική επιτυγχάνει τους στόχους που ορίζονται από το ενωσιακό δίκαιο·
γ)
βέλτιστες πρακτικές που ανέπτυξαν κάποιες αρμόδιες αρχές και τις οποίες θα μπορούσε να υιοθετήσουν επωφελώς και άλλες αρμόδιες αρχές·
δ)
αποτελεσματικότητα και βαθμός σύγκλισης που επιτεύχθηκε όσον αφορά την επιβολή των διατάξεων που θεσπίσθηκαν κατά την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου, περιλαμβανομένων των διοικητικών μέτρων και κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατά των υπεύθυνων προσώπων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις εν λόγω διατάξεις.
3. Βάσει αξιολόγησης ομοτίμων, η Αρχή μπορεί να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 16. Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3, οι αρμόδιες αρχές επιδιώκουν να ακολουθούν αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις. Η Αρχή λαμβάνει υπόψη το αποτέλεσμα της αξιολόγησης ομοτίμων όταν εκπονεί σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών ή εκτελεστικών τεχνικών προτύπων σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 15.
4. Η Αρχή δημοσιοποιεί τις βέλτιστες πρακτικές που απορρέουν από τις εν λόγω αξιολογήσεις ομοτίμων. Επιπλέον, όλα τα άλλα αποτελέσματα των αξιολογήσεων ομοτίμων μπορούν να δημοσιοποιούνται, εφόσον συμφωνεί η αρμόδια αρχή που αποτελεί το αντικείμενο της αξιολόγησης ομοτίμων.
Άρθρο 31
Λειτουργία συντονισμού
Η Αρχή διαδραματίζει γενικό συντονιστικό ρόλο μεταξύ αρμόδιων εθνικών αρχών, ιδίως σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αντίξοες εξελίξεις ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση.
Η Αρχή προάγει τη συντονισμένη ενωσιακή απόκριση, μεταξύ άλλων με:
α)
τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών·
β)
τον καθορισμό του πεδίου και, όπου κρίνεται δυνατόν και σκόπιμο, την επαλήθευση της αξιοπιστίας των πληροφοριών που πρέπει να τεθούν στη διάθεση όλων των ενδιαφερόμενων αρμόδιων αρχών·
γ)
την ανάληψη μη δεσμευτικού ρόλου μεσολαβητή κατόπιν αιτήματος των αρμόδιων αρχών ή κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας, με την επιφύλαξη του άρθρου 19·
δ)
την τήρηση του ΕΣΣΚ ενήμερου σχετικά με κάθε δυνητική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, χωρίς καθυστέρηση·
ε)
τη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων σε καταστάσεις που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη λειτουργία των χρηματοοικονομικών αγορών, με σκοπό τη διευκόλυνση του συντονισμού των αναληφθεισών ενεργειών από τις σχετικές αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές·
στ)
τη συγκέντρωση των πληροφοριών που προέρχονται από τις αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με τα άρθρα 21 και 35, στο πλαίσιο των κανονιστικών υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων για συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές που δραστηριοποιούνται σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη. Η Αρχή μοιράζεται τις πληροφορίες αυτές με τις άλλες εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές.
Άρθρο 32
Εκτίμηση των εξελίξεων της αγοράς
1. Η Αρχή παρακολουθεί και εκτιμά τις εξελίξεις της αγοράς στον τομέα της αρμοδιότητάς της και, αν κρίνει σκόπιμο, ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), το ΕΣΣΚ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με τις συναφείς μικροπροληπτικές τάσεις, τους ενδεχόμενους κινδύνους και τα τρωτά σημεία. Η Αρχή περιλαμβάνει στις εκτιμήσεις της οικονομική ανάλυση των αγορών εντός στις οποίες δραστηριοποιούνται συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές και εκτίμηση των επιπτώσεων των πιθανών εξελίξεων της αγοράς σε αυτούς τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές.
2. Σε συνεργασία με το ΕΣΣΚ, η Αρχή προωθεί και συντονίζει σε επίπεδο Ένωσης εκτιμήσεις της αντοχής των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές σε αντίξοες εξελίξεις της αγοράς. Προς τον σκοπό αυτόν, αναπτύσσει, προς εφαρμογή από τις αρμόδιες αρχές:
α)
κοινές μεθοδολογίες εκτίμησης της επίπτωσης οικονομικών σεναρίων στη χρηματοοικονομική θέση συμμετέχοντος στις χρηματοοικονομικές αγορές·
β)
κοινές προσεγγίσεις για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εν λόγω εκτιμήσεων για την αντοχή των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές·
γ)
κοινές μεθοδολογίες εκτίμησης της επίπτωσης συγκεκριμένων προϊόντων ή διαδικασιών διανομής στη χρηματοοικονομική θέση ενός συμμετέχοντος στις χρηματοοικονομικές αγορές και στην ενημέρωση των επενδυτών και των πελατών.
3. Με την επιφύλαξη των καθηκόντων του ΕΣΣΚ, τα οποία ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, η Αρχή διαβιβάζει, τουλάχιστον μια φορά το έτος ή και συχνότερα, αν κρίνει σκόπιμο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και το ΕΣΣΚ, εκτιμήσεις τάσεων, δυνητικών κινδύνων και τρωτών σημείων στον τομέα αρμοδιότητάς της.
Σε αυτές τις εκτιμήσεις η Αρχή περιλαμβάνει κατάταξη των σημαντικότερων κινδύνων και τρωτών σημείων και, αν κρίνει σκόπιμο, συνιστά προληπτικές ή διορθωτικές ενέργειες.
4. Η Αρχή διασφαλίζει επαρκή κάλυψη των διατομεακών εξελίξεων, κινδύνων και τρωτών σημείων, συνεργαζόμενη στενά με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) μέσω της Μεικτής Επιτροπής.
Άρθρο 33
Διεθνείς σχέσεις
1. Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών και των ενωσιακών θεσμικών οργάνων, η Αρχή μπορεί να αναπτύσσει επαφές και να προβαίνει σε διοικητικές ρυθμίσεις με εποπτικές αρχές, διεθνείς οργανισμούς και τους διοικητικούς φορείς τρίτων χωρών. Οι ρυθμίσεις αυτές δεν δημιουργούν νομικές υποχρεώσεις στην Ένωση και τα κράτη μέλη της, ούτε αποτρέπουν τα κράτη μέλη και τις αρμόδιες αρχές τους από τη σύναψη διμερών ή πολυμερών ρυθμίσεων με αυτές τις τρίτες χώρες.
2. Η Αρχή συμβάλλει στην προετοιμασία αποφάσεων ισοδυναμίας όσον αφορά καθεστώτα εποπτείας σε τρίτες χώρες σύμφωνα με τις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.
3. Στην έκθεση του άρθρου 43 παράγραφος 5, η Αρχή παρουσιάζει τις διοικητικές ρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν με διεθνείς οργανισμούς ή με διοικήσεις τρίτων χωρών και τη βοήθεια που παρεσχέθη για την προετοιμασία αποφάσεων ισοδυναμίας.
Άρθρο 34
Λοιπά καθήκοντα
1. Η Αρχή μπορεί, κατόπιν αιτήματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου ή της Επιτροπής ή κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας, να γνωμοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή για όλα τα θέματα που εμπίπτουν στον τομέα της αρμοδιότητάς της.
2. Όσον αφορά τις προληπτικές εκτιμήσεις συγχωνεύσεων και εξαγορών που υπόκεινται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2007/44/ΕΚ και οι οποίες, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, απαιτούν διαβούλευση μεταξύ των αρμόδιων αρχών δύο ή περισσότερων κρατών μελών, η Αρχή μπορεί, κατόπιν αιτήματος μιας από τις εν λόγω αρμόδιες αρχές, να εκδώσει και να δημοσιεύσει γνώμη για προληπτική εκτίμηση, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που αφορούν τα κριτήρια του άρθρου 10β στοιχείο ε) της οδηγίας 2004/39/ΕΚ. Η γνώμη εκδίδεται άμεσα και σε κάθε περίπτωση πριν από τη λήξη της περιόδου εκτίμησης σύμφωνα με την οδηγία 2004/39/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2007/44/ΕΚ. Το άρθρο 35 εφαρμόζεται στους τομείς για τους οποίους η Αρχή μπορεί να εκδίδει γνώμη.
Άρθρο 35
Συγκέντρωση πληροφοριών
1. Μετά από αίτημα της Αρχής, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών παρέχουν στην Αρχή όλες τις αναγκαίες πληροφορίες προς εκπλήρωση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές διαθέτουν νόμιμη πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες και ότι το αίτημα παροχής πληροφοριών είναι αναγκαίο λόγω της φύσης του εν λόγω καθήκοντος.
2. Η Αρχή μπορεί επίσης να ζητήσει να της παρέχονται πληροφορίες ανά τακτά διαστήματα και με ειδικώς προσδιορισμένους μορφοτύπους. Οι αιτήσεις αυτές υποβάλλονται, όπου είναι δυνατόν, χρησιμοποιώντας ενιαίους μορφοτύπους υποβολής στοιχείων.
3. Σε δεόντως αιτιολογημένη αίτηση εκ μέρους αρμόδιας αρχής κράτους μέλους, η Αρχή μπορεί να παράσχει οιαδήποτε πληροφορία είναι απαραίτητη για να δώσει στην αρμόδια αρχή τη δυνατότητα να εκπληρώσει τα καθήκοντά της, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις περί επαγγελματικής εχεμύθειας που ορίζει η τομεακή νομοθεσία και το άρθρο 70.
4. Πριν ζητήσει πληροφορίες σύμφωνα με το παρόν άρθρο και για να αποφύγει την επικάλυψη των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, η Αρχή λαμβάνει υπόψη όλα τα υφιστάμενα σχετικά στατιστικά στοιχεία που παράγονται και διανέμονται από το Ευρωπαϊκό Στατιστικό Σύστημα και το ευρωπαϊκό σύστημα κεντρικών τραπεζών.
5. Αν οι πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες ή αν δεν καταστούν διαθέσιμες από τις αρμόδιες αρχές εγκαίρως, η Αρχή μπορεί να απευθύνει δεόντως τεκμηριωμένο και αιτιολογημένο αίτημα σε άλλες εποπτικές αρχές, στο αρμόδιο για τα οικονομικά υπουργείο, αν έχει στη διάθεσή του δεδομένα προληπτικής εποπτείας, στην εθνική κεντρική τράπεζα ή στη στατιστική υπηρεσία του σχετικού κράτους μέλους.
6. Αν οι πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες ή αν δεν καταστούν εγκαίρως διαθέσιμες σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 5, η Αρχή μπορεί να απευθύνει δεόντως τεκμηριωμένο και αιτιολογημένο αίτημα απευθείας στους σχετικούς συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Στο αιτιολογημένο αίτημα εξηγείται γιατί είναι αναγκαίες οι πληροφορίες σχετικά με τους μεμονωμένους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές.
Η Αρχή ενημερώνει τις σχετικές αρμόδιες αρχές όσον αφορά τις αιτήσεις, σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο και την παράγραφο 5.
Κατόπιν αιτήματος της Αρχής, οι αρμόδιες αρχές βοηθούν την Αρχή στη συγκέντρωση των πληροφοριών.
7. Η Αρχή μπορεί να χρησιμοποιεί εμπιστευτικές πληροφορίες τις οποίες έλαβε στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου μόνο για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 36
Σχέσεις με το ΕΣΣΚ
1. Η Αρχή συνεργάζεται στενά και σε τακτική βάση με το ΕΣΣΚ.
2. Η Αρχή παρέχει στο ΕΣΣΚ κατά τακτά διαστήματα και εγκαίρως τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκπλήρωση των καθηκόντων του. Όλα τα δεδομένα που είναι απαραίτητα για την εκπλήρωση των καθηκόντων του, τα οποία όμως δεν υπάρχουν σε συνοπτική ή συγκεντρωτική μορφή, παρέχονται, χωρίς χρονοτριβή, στο ΕΣΣΚ μετά από αιτιολογημένο αίτημα, όπως καθορίζεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010. Η Αρχή, σε συνεργασία με το ΕΣΣΚ, θεσπίζει τις κατάλληλες εσωτερικές διαδικασίες για τη διαβίβαση των εμπιστευτικών πληροφοριών, ιδίως πληροφοριών που αφορούν μεμονωμένα χρηματοοικονομικά ιδρύματα.
3. Σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 5, η Αρχή εξασφαλίζει κατάλληλα την παρακολούθηση της συνέχειας για τις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του ΕΣΣΚ οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010.
4. Αμέσως μετά τη λήψη προειδοποίησης ή σύστασης από το ΕΣΣΚ απευθυνόμενη προς την Αρχή, η Αρχή συγκαλεί συνεδρίαση του συμβουλίου εποπτών χωρίς καθυστέρηση και εκτιμά τις επιπτώσεις της εν λόγω προειδοποίησης ή σύστασης στην εκπλήρωση των καθηκόντων της.
Με τη συναφή διαδικασία λήψης αποφάσεων, λαμβάνει απόφαση σχετικά με οιαδήποτε ληπτέα μέτρα με βάση τις εξουσίες που της παρέχονται με τον παρόντα κανονισμό για τον χειρισμό των θεμάτων που ορίζονται στις προειδοποιήσεις και συστάσεις.
Αν η Αρχή δεν δώσει συνέχεια σε σύσταση, αναφέρει στο ΕΣΣΚ και το Συμβούλιο τους σχετικούς λόγους.
5. Αμέσως μετά τη λήψη προειδοποίησης ή σύστασης από το ΕΣΣΚ απευθυνόμενη προς αρμόδια εθνική εποπτική αρχή, η Αρχή, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, χρησιμοποιεί τις εξουσίες που της παρέχονται με τον παρόντα κανονισμό προκειμένου να εξασφαλίσει έγκαιρη παρακολούθηση της συνέχειας.
Αν ο αποδέκτης δεν προτίθεται να ακολουθήσει τη σύσταση του ΕΣΣΚ, ενημερώνει το συμβούλιο εποπτών και συζητεί με αυτό τους λόγους για τους οποίους δεν λαμβάνει μέτρα.
Η αρμόδια αρχή λαμβάνει δεόντως υπόψη τις απόψεις του συμβουλίου εποπτών κατά την ενημέρωση του Συμβουλίου και του ΕΣΣΚ σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010.
6. Κατά την άσκηση των καθηκόντων τα οποία ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η Αρχή λαμβάνει υπόψη της στον μέγιστο βαθμό τις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του ΕΣΣΚ.
Άρθρο 37
Ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών
1. Προκειμένου να διευκολυνθεί η διεξαγωγή της διαβούλευσης με συμφεροντούχους τομέων σχετικών με τα καθήκοντα της Αρχής, συγκροτείται ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών. Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών γνωμοδοτεί σχετικά με τις ενέργειες που αναλαμβάνονται με βάση το άρθρα 10 έως 15 όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα και τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα και, στον βαθμό που αυτές δεν αφορούν μεμονωμένους συμμετέχοντες σε χρηματοοικονομικές αγορές, το άρθρο 16 όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις. Εάν χρειάζεται να αναληφθεί δράση επειγόντως και η διαβούλευση καθίσταται ανέφικτη, η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών ενημερώνεται όσο το δυνατόν συντομότερα.
Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών συνεδριάζει τουλάχιστον τέσσερις φορές το χρόνο.
2. Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών αποτελείται από 30 μέλη, τα οποία εκπροσωπούν στη σωστή αναλογία συμμετέχοντες σε χρηματοοικονομικές αγορές που δραστηριοποιούνται στην Ένωση, τους εκπροσώπους των υπαλλήλων τους καθώς και τους καταναλωτές, τους χρήστες χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και τους αντιπροσώπους των ΜΜΕ. Τουλάχιστον πέντε από τα μέλη της είναι ανεξάρτητοι διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί. Δέκα από τα μέλη της αντιπροσωπεύουν τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές.
3. Τα μέλη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών ορίζονται από το συμβούλιο εποπτών, μετά από προτάσεις των οικείων συμφεροντούχων. Στο μέτρο του δυνατού, κατά τη λήψη της απόφασής του το συμβούλιο εποπτών διασφαλίζει κατάλληλα τη γεωγραφική ισορροπία και την ισορροπία των φύλων, καθώς και την εκπροσώπηση των συμφεροντούχων από ολόκληρη την Ένωση.
4. Η Αρχή παρέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, υπό την αίρεση του επαγγελματικού απορρήτου, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 70, και διασφαλίζει επαρκή γραμματειακή υποστήριξη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών. Καθιερώνεται επαρκής αποζημίωση για τα μέλη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που εκπροσωπούν μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, εξαιρουμένων των εκπροσώπων του κλάδου. Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών μπορεί να συγκροτήσει ομάδες εργασίας για τεχνικά θέματα. Η θητεία των μελών της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών διαρκεί δυόμιση έτη και τη λήξη της ακολουθεί νέα διαδικασία επιλογής.
Τα μέλη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών μπορούν να υπηρετήσουν επί δυο διαδοχικές θητείες.
5. Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών μπορεί να υποβάλλει στην Αρχή γνώμες και συμβουλές για οποιοδήποτε θέμα σχετικό με τα καθήκοντα της Αρχής, με ιδιαίτερη έμφαση στα καθήκοντα των άρθρων 10 έως 16 και των άρθρων 29, 30 και 32.
6. Η ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών εγκρίνει τον εσωτερικό της κανονισμό με πλειοψηφία δύο τρίτων των μελών της.
7. Η Αρχή δημοσιοποιεί τις γνώμες και τις συμβουλές της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών και τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεών της.
Άρθρο 38
Διασφαλίσεις
1. Η Αρχή διασφαλίζει ότι καμία απόφαση εκδιδόμενη δυνάμει των άρθρων 18 ή 19 δεν έρχεται με οιονδήποτε τρόπο σε σύγκρουση με τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες κρατών μελών.
2. Αν κράτος μέλος θεωρήσει ότι η απόφαση που ελήφθη δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 3 προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες, μπορεί να γνωστοποιήσει στην Αρχή και στην Επιτροπή εντός δύο εβδομάδων από τη γνωστοποίηση της απόφασης της Αρχής στην αρμόδια αρχή ότι η απόφαση δεν θα τεθεί σε εφαρμογή από την αρμόδια αρχή.
Στη γνωστοποίησή του, το κράτος μέλος εξηγεί σαφώς και ειδικώς γιατί και πώς η απόφαση προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες.
Σε περίπτωση τέτοιας γνωστοποίησης, η απόφαση της Αρχής αναστέλλεται.
Εντός ενός μηνός από τη γνωστοποίηση του κράτους μέλους, η Αρχή ενημερώνει το κράτος μέλος εάν εμμένει στην απόφασή της ή εάν την τροποποιεί ή την ανακαλεί. Εάν η Αρχή εμμείνει στην απόφασή της ή την τροποποιήσει, δηλώνει ότι δεν θίγονται οι δημοσιονομικές αρμοδιότητες.
Αν η Αρχή εμμείνει στην απόφασή της, το Συμβούλιο αποφασίζει, με πλειοψηφία των εκπεφρασμένων ψήφων, σε μία από τις συνόδους του, το αργότερο εντός δύο μηνών μετά την ενημέρωση του κράτους μέλους από την Αρχή, όπως αναφέρεται στο τέταρτο εδάφιο, αν η απόφαση της Αρχής εξακολουθεί να ισχύει.
Σε περίπτωση που το Συμβούλιο, αφού εξετάσει το θέμα, δεν αποφασίσει να διατηρήσει την απόφαση της Αρχής, σύμφωνα με το πέμπτο εδάφιο, η απόφαση της Αρχής παύει να ισχύει.
3. Αν κράτος μέλος θεωρήσει ότι απόφαση που ελήφθη δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 3 προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες, μπορεί να γνωστοποιήσει στην Αρχή, στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο, εντός τριών εργάσιμων ημερών από τη γνωστοποίηση της απόφασης της Αρχής στην αρμόδια αρχή, ότι η απόφαση δεν θα τεθεί σε εφαρμογή από την αρμόδια αρχή.
Στη γνωστοποίησή του, το κράτος μέλος εξηγεί σαφώς και ειδικώς γιατί και πώς η απόφαση προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες.
Σε περίπτωση τέτοιας γνωστοποίησης, η απόφαση της Αρχής αναστέλλεται.
Το Συμβούλιο συγκαλεί σύνοδο, εντός δέκα εργάσιμων ημερών, και αποφασίζει, με απλή πλειοψηφία των μελών του, αν η απόφαση της Αρχής ανακαλείται.
Εφόσον το Συμβούλιο, αφού εξετάσει το θέμα, δεν αποφασίσει να ανακαλέσει την απόφαση της Αρχής σύμφωνα με το τέταρτο εδάφιο, η αναστολή της απόφασης της Αρχής παύει να ισχύει.
4. Όταν το Συμβούλιο έχει λάβει απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 3 να μην ανακαλέσει απόφαση της Αρχής που ελήφθη δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 3, το δε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θεωρεί ακόμη ότι η απόφαση της Αρχής προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να ενημερώσει την Επιτροπή και την Αρχή και να ζητήσει από το Συμβούλιο να επανεξετάσει το θέμα. Το εν λόγω κράτος μέλος εκθέτει σαφώς τους λόγους για τους οποίους διαφωνεί με την απόφαση του Συμβουλίου.
Εντός προθεσμίας τεσσάρων εβδομάδων από την ενημέρωση στην οποία αναφέρεται το πρώτο εδάφιο, το Συμβούλιο επιβεβαιώνει την αρχική του απόφαση ή λαμβάνει νέα απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 3.
Η προθεσμία των τεσσάρων εβδομάδων μπορεί να παραταθεί κατά τέσσερις επιπλέον εβδομάδες από το Συμβούλιο, εφόσον το απαιτούν οι ιδιαίτερες περιστάσεις της περίπτωσης.
5. Κάθε κατάχρηση του παρόντος άρθρου, ιδίως σε σχέση με απόφαση της Αρχής η οποία δεν έχει σημαντικό ή υλικό δημοσιονομικό αντίκτυπο, απαγορεύεται ως ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.
Άρθρο 39
Διαδικασίες λήψης αποφάσεων
1. Πριν λάβει τις αποφάσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, η Αρχή ενημερώνει κάθε επώνυμο αποδέκτη σχετικά με την πρόθεσή της να λάβει την απόφαση, τάσσοντας προθεσμία εντός της οποίας ο αποδέκτης μπορεί να διατυπώσει τις απόψεις του για το θέμα, λαμβανόμενου πλήρως υπόψη του επείγοντος χαρακτήρα, της πολυπλοκότητας και των ενδεχόμενων συνεπειών του θέματος. Αυτό εφαρμόζεται κατ’ αναλογία στις συστάσεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 17 παράγραφος 3.
2. Οι αποφάσεις της Αρχής αναφέρουν τους λόγους στους οποίους βασίζονται.
3. Οι αποδέκτες των αποφάσεων της Αρχής ενημερώνονται σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα προσφυγής που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
4. Αν η Αρχή έχει λάβει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 ή 4, επανεξετάζει αυτήν την απόφαση σε ενδεδειγμένα χρονικά διαστήματα.
5. Οι αποφάσεις που λαμβάνει η Αρχή δυνάμει των άρθρων 17, 18 ή 19 δημοσιοποιούνται και αναφέρουν την ταυτότητα της αρμόδιας αρχής ή του συμμετέχοντος στις χρηματοοικονομικές αγορές που αφορούν και το γενικό περιεχόμενο της απόφασης, εκτός αν η δημοσιοποίηση αυτή δεν συνάδει με το έννομο συμφέρον των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές για την προστασία του επαγγελματικού απορρήτου τους ή θα μπορούσε να θέσει σε σοβαρό κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΕΝΟΤΗΤΑ 1
Συμβούλιο εποπτών
Άρθρο 40
Σύνθεση
1. Το συμβούλιο εποπτών συγκροτείται από:
α)
τον πρόεδρο, χωρίς δικαίωμα ψήφου·
β)
τον επικεφαλής της εθνικής δημόσιας αρχής που είναι αρμόδια για την εποπτεία των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές σε κάθε κράτος μέλος, ο οποίος συμμετέχει αυτοπροσώπως στις συνεδριάσεις τουλάχιστον δύο φορές ετησίως·
γ)
έναν εκπρόσωπο της Επιτροπής, χωρίς δικαίωμα ψήφου·
δ)
έναν εκπρόσωπο του ΕΣΣΚ, χωρίς δικαίωμα ψήφου·
ε)
έναν εκπρόσωπο καθεμιάς από τις άλλες δυο Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές, χωρίς δικαίωμα ψήφου.
2. Το συμβούλιο εποπτών συγκαλεί συνεδριάσεις με την ομάδα συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών τουλάχιστον δύο φορές ετησίως.
3. Κάθε αρμόδια αρχή είναι υπεύθυνη για τον ορισμό ενός αναπληρωματικού μέλους υψηλού επιπέδου από αυτήν, το οποίο μπορεί να αντικαθιστά το μέλος του συμβουλίου εποπτών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό κωλύεται να παραστεί.
4. Σε κράτη μέλη με πλείονες αρχές αρμόδιες για την εποπτεία σύμφωνα με τον κανονισμό αυτόν, οι εν λόγω αρχές συμφωνούν για κοινό αντιπρόσωπο. Ωστόσο, όταν το συμβούλιο εποπτών συζητεί θέμα που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της εθνικής αρχής που εκπροσωπείται από το μέλος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), το εν λόγω μέλος μπορεί να συνοδεύεται από εκπρόσωπο της σχετικής εθνικής αρχής, χωρίς δικαίωμα ψήφου.
5. Προκειμένου να ενεργεί στο πλαίσιο της οδηγίας 97/9/ΕΚ, το μέλος του συμβουλίου εποπτών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) δύναται, κατά περίπτωση, να συνοδεύεται από εκπρόσωπο των αρμόδιων φορέων οι οποίοι διαχειρίζονται συστήματα αποζημίωσης των επενδυτών σε κάθε κράτος μέλος, χωρίς δικαίωμα ψήφου.
6. Το συμβούλιο εποπτών μπορεί να αποφασίσει να δεχτεί παρατηρητές.
Ο εκτελεστικός διευθυντής μπορεί να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου εποπτών, χωρίς δικαίωμα ψήφου.
Άρθρο 41
Εσωτερικές επιτροπές και ομάδες
1. Το συμβούλιο εποπτών μπορεί να συγκροτεί εσωτερικές επιτροπές ή ομάδες για συγκεκριμένα καθήκοντα που ανατίθενται στο συμβούλιο εποπτών και μπορεί να προβλέπει την ανάθεση ορισμένων σαφώς καθορισμένων καθηκόντων και αποφάσεων σε εσωτερικές επιτροπές ή ομάδες, στο συμβούλιο διοίκησης ή στον πρόεδρο.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 19, το συμβούλιο εποπτών συγκαλεί ανεξάρτητη ομάδα για να διευκολύνει την αμερόληπτη επίλυση της διαφωνίας, η οποία αποτελείται από τον πρόεδρο και δυο από τα μέλη του, τα οποία δεν εκπροσωπούν τις διαφωνούσες αρμόδιες αρχές και δεν έχουν κανένα συμφέρον στη διένεξη, ούτε άμεσους δεσμούς με τις εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 19 παράγραφος 2, η ομάδα προτείνει απόφαση για οριστική έγκριση από το συμβούλιο εποπτών, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο τρίτο εδάφιο του άρθρου 44 παράγραφος 1.
4. Το συμβούλιο εποπτών εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό της ομάδας που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 42
Ανεξαρτησία
Κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων που του ανατίθενται βάσει του παρόντος κανονισμού, ο πρόεδρος και τα μέλη του συμβουλίου εποπτών με δικαίωμα ψήφου ενεργούν ανεξάρτητα και αντικειμενικά αποκλειστικά προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά και ούτε ζητούν ούτε δέχονται οδηγίες από θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.
Ούτε τα κράτη μέλη, ούτε τα θεσμικά όργανα ή οργανισμοί της Ένωσης ή οποιοσδήποτε άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας δεν επιτρέπεται να επιδιώκουν να επηρεάσουν τα μέλη του συμβουλίου εποπτών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Άρθρο 43
Καθήκοντα
1. Το συμβούλιο εποπτών καθοδηγεί το έργο της Αρχής και είναι υπεύθυνο για τη λήψη των αποφάσεων που αναφέρονται στο κεφάλαιο II.
2. Το συμβούλιο εποπτών εγκρίνει τις γνώμες, τις συστάσεις και τις αποφάσεις και εκδίδει τις συμβουλές που αναφέρονται στο κεφάλαιο II.
3. Το συμβούλιο εποπτών ορίζει τον πρόεδρο.
4. Το συμβούλιο εποπτών εγκρίνει, πριν τις 30 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους, βάσει πρότασης του συμβουλίου διοίκησης, το πρόγραμμα εργασίας της Αρχής για το επόμενο έτος και το διαβιβάζει προς ενημέρωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Το πρόγραμμα εργασίας εγκρίνεται με την επιφύλαξη της ετήσιας διαδικασίας για τον προϋπολογισμό και δημοσιοποιείται.
5. Το συμβούλιο εποπτών, βάσει πρότασης του συμβουλίου διοίκησης, εγκρίνει την ετήσια έκθεση πεπραγμένων της Αρχής, όπου περιλαμβάνεται και η εκτέλεση των καθηκόντων του προέδρου, βάσει του σχεδίου έκθεσης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 53 παράγραφος 7, και διαβιβάζει την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή ως τις 15 Ιουνίου κάθε έτους. Η έκθεση δημοσιοποιείται.
6. Το συμβούλιο εποπτών εγκρίνει το πολυετές πρόγραμμα εργασίας της Αρχής και το διαβιβάζει προς ενημέρωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Το πολυετές πρόγραμμα εργασίας εγκρίνεται με την επιφύλαξη της ετήσιας διαδικασίας για τον προϋπολογισμό και δημοσιοποιείται.
7. Το συμβούλιο εποπτών εγκρίνει τον προϋπολογισμό σύμφωνα με το άρθρο 63.
8. Το συμβούλιο εποπτών ασκεί πειθαρχική εξουσία επί του προέδρου και του εκτελεστικού διευθυντή και μπορεί να τους παύει από τα καθήκοντά τους σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 5 ή το άρθρο 51 παράγραφος 5 αντίστοιχα.
Άρθρο 44
Λήψη αποφάσεων
1. Οι αποφάσεις του συμβουλίου εποπτών λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία των μελών του. Κάθε μέλος έχει μια ψήφο.
Όσον αφορά τις πράξεις που ορίζονται στα άρθρα 10 έως 16 και όλα τα μέτρα και τις αποφάσεις που εγκρίνονται βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο και του Κεφαλαίου VΙ και κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου, το συμβούλιο εποπτών λαμβάνει αποφάσεις με ειδική πλειοψηφία των μελών του, όπως ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις.
Όσον αφορά αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3, για τις αποφάσεις που λαμβάνει η αρχή ενοποιημένης εποπτείας, η απόφαση που προτείνεται από την ομάδα θεωρείται εκδοθείσα, εφόσον εγκριθεί με απλή πλειοψηφία, εκτός εάν απορριφθεί από μέλη που αντιπροσωπεύουν μειοψηφία αρνησικυρίας των ψήφων όπως ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις.
Για όλες τις άλλες αποφάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3, η απόφαση που προτείνεται από την ομάδα εγκρίνεται με απλή πλειοψηφία των μελών του συμβουλίου εποπτών. Κάθε μέλος έχει μια ψήφο.
2. Οι συνεδριάσεις του συμβουλίου εποπτών συγκαλούνται από τον πρόεδρο, με ίδια πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος του ενός τρίτου των μελών του, και προεδρεύονται από τον πρόεδρο.
3. Το συμβούλιο εποπτών εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό του.
4. Ο εσωτερικός κανονισμός ορίζει λεπτομερώς τις ρυθμίσεις που διέπουν την ψηφοφορία, περιλαμβανομένων, όταν απαιτείται, των κανόνων που διέπουν τις απαρτίες. Τα μέλη χωρίς δικαίωμα ψήφου και οι παρατηρητές, εκτός από τον πρόεδρο και τον εκτελεστικό διευθυντή, δεν παρίστανται σε συζητήσεις του συμβουλίου εποπτών όσον αφορά μεμονωμένους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στο άρθρο 75 παράγραφος 3 ή στις πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.
ΕΝΟΤΗΤΑ 2
Συμβούλιο διοίκησης
Άρθρο 45
Σύνθεση
1. Το συμβούλιο διοίκησης συγκροτείται από τον πρόεδρο και έξι άλλα μέλη του συμβουλίου εποπτών, που εκλέγονται από τα μέλη του συμβουλίου εποπτών με δικαίωμα ψήφου.
Εκτός από τον πρόεδρο, για κάθε μέλος του συμβουλίου διοίκησης υπάρχει ένα αναπληρωματικό μέλος, το οποίο μπορεί να το αντικαθιστά, αν κωλύεται να παραστεί.
Η θητεία των μελών που εκλέγονται από το συμβούλιο εποπτών διαρκεί δυόμιση έτη. Η εν λόγω θητεία μπορεί να ανανεωθεί άπαξ. Η σύνθεση του συμβουλίου διοίκησης είναι ισόρροπη και αναλογική και αντικατοπτρίζει την Ένωση στο σύνολό της. Οι εντολές αλληλεπικαλύπτονται και εφαρμόζεται ρύθμιση εκ περιτροπής.
2. Οι αποφάσεις του συμβουλίου διοίκησης λαμβάνονται με πλειοψηφία των παρόντων μελών. Κάθε μέλος διαθέτει μία ψήφο.
Ο εκτελεστικός διευθυντής και ένας αντιπρόσωπος της Επιτροπής συμμετέχουν στις συνεδριάσεις του συμβουλίου διοίκησης χωρίς δικαίωμα ψήφου.
Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής έχει δικαίωμα ψήφου για θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 63.
Το συμβούλιο διοίκησης εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό του.
3. Οι συνεδριάσεις του συμβουλίου διοίκησης συγκαλούνται από τον πρόεδρο με ίδια πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος τουλάχιστον του ενός τρίτου των μελών του και προεδρεύονται από τον πρόεδρο.
Το συμβούλιο διοίκησης συνέρχεται πριν από κάθε συνεδρίαση του συμβουλίου εποπτών και όσο συχνά το συμβούλιο διοίκησης κρίνει απαραίτητο. Συνέρχεται τουλάχιστον πέντε φορές τον χρόνο.
4. Τα μέλη του συμβουλίου διοίκησης δύνανται, με την επιφύλαξη του εσωτερικού κανονισμού, να επικουρούνται από συμβούλους ή εμπειρογνώμονες. Τα μέλη χωρίς δικαίωμα ψήφου, εκτός από τον εκτελεστικό διευθυντή, δεν παρίστανται σε συζητήσεις του συμβουλίου διοίκησης όσον αφορά μεμονωμένους συμμετέχοντες σε χρηματοοικονομικές αγορές.
Άρθρο 46
Ανεξαρτησία
Τα μέλη του συμβουλίου διοίκησης ενεργούν ανεξάρτητα και αντικειμενικά αποκλειστικά προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά και δεν επιτρέπεται να ζητούν ή να δέχονται οδηγίες από τα θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης, από την κυβέρνηση οποιουδήποτε κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.
Ούτε τα κράτη μέλη, τα θεσμικά όργανα ή οι οργανισμοί της Ένωσης, ούτε οποιοσδήποτε άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας επιτρέπεται να επιδιώκουν να επηρεάσουν τα μέλη του συμβουλίου διοίκησης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Άρθρο 47
Καθήκοντα
1. Το συμβούλιο διοίκησης εξασφαλίζει ότι η Αρχή εκπληρώνει την αποστολή της και εκτελεί τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
2. Το συμβούλιο διοίκησης προτείνει στο συμβούλιο εποπτών ετήσιο και πολυετές πρόγραμμα εργασίας προς έγκριση.
3. Το συμβούλιο διοίκησης ασκεί τις σχετικές με τον προϋπολογισμό εξουσίες του σύμφωνα με τα άρθρα 63 και 64.
4. Το συμβούλιο διοίκησης εγκρίνει το σχέδιο πολιτικής προσωπικού της Αρχής και, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 2, τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εφεξής «κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης»).
5. Το συμβούλιο διοίκησης εγκρίνει τις ειδικές διατάξεις σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα της Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 72.
6. Το συμβούλιο διοίκησης υποβάλλει ετήσια έκθεση πεπραγμένων της Αρχής, περιλαμβανομένων των πεπραγμένων όσον αφορά τα καθήκοντα του προέδρου, με βάση σχέδιο έκθεσης στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 53 παράγραφος 7, προς το συμβούλιο εποπτών προς έγκριση.
7. Το συμβούλιο διοίκησης εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό του.
8. Το συμβούλιο διοίκησης διορίζει και παύει τα μέλη του συμβουλίου προσφυγών σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφοι 3 και 5.
ΕΝΟΤΗΤΑ 3
Πρόεδρος
Άρθρο 48
Διορισμός και καθήκοντα
1. Η Αρχή εκπροσωπείται από τον πρόεδρο, ο οποίος είναι ανεξάρτητος επαγγελματίας πλήρους απασχόλησης.
Ο πρόεδρος είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία των εργασιών του συμβουλίου εποπτών και προεδρεύει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου εποπτών και του συμβουλίου διοίκησης.
2. Ο πρόεδρος διορίζεται από το συμβούλιο εποπτών με κριτήρια τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις του για τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές και τις αγορές και την πείρα του σχετικά με τη χρηματοοικονομική εποπτεία και ρύθμιση, μετά από ανοικτή διαδικασία επιλογής.
Προτού αναλάβει τα καθήκοντά του και έως έναν μήνα μετά την επιλογή από το συμβούλιο εποπτών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δύναται, μετά από ακρόαση του υποψηφίου που επέλεξε το συμβούλιο εποπτών, να διατυπώσει αντιρρήσεις σχετικά με τον ορισμό του επιλεγέντος.
Επίσης το συμβούλιο εποπτών επιλέγει, μεταξύ των μελών του, αναπληρωτή, που ασκεί τις λειτουργίες του προέδρου όταν ο τελευταίος απουσιάζει. Ο αναπληρωτής αυτός δεν εκλέγεται μεταξύ των μελών του συμβουλίου διοίκησης.
3. Η θητεία του προέδρου είναι πενταετής και άπαξ ανανεώσιμη.
4. Κατά το εννεάμηνο που προηγείται της λήξης της πενταετούς θητείας του προέδρου, το συμβούλιο εποπτών αποτιμά:
α)
τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν κατά την πρώτη θητεία και τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκαν·
β)
τα καθήκοντα και τις απαιτήσεις της Αρχής για τα επόμενα έτη.
Λαμβάνοντας υπόψη την αποτίμηση, το συμβούλιο εποπτών μπορεί να παρατείνει τη θητεία του προέδρου άπαξ, με την επιφύλαξη επικύρωσης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
5. Ο πρόεδρος μπορεί να απαλλαγεί από τα καθήκοντά του μόνο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κατόπιν απόφασης του συμβουλίου εποπτών.
Ο πρόεδρος δεν εμποδίζει το συμβούλιο εποπτών να συζητήσει θέματα σχετικά με τον πρόεδρο, μεταξύ άλλων όσον αφορά την ανάγκη απομάκρυνσής του, και δεν συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με αυτό το θέμα.
Άρθρο 49
Ανεξαρτησία
Με την επιφύλαξη του ρόλου του συμβουλίου εποπτών όσον αφορά τα καθήκοντα του προέδρου, ο πρόεδρος δεν επιτρέπεται να ζητεί ή να δέχεται οδηγίες από τα θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης, από την κυβέρνηση οποιουδήποτε κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.
Ούτε τα κράτη μέλη, ούτε τα θεσμικά όργανα ή οι οργανισμοί της Ένωσης ή οποιοσδήποτε άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας επιτρέπεται να επιδιώκουν να επηρεάσουν τον πρόεδρο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.
Σύμφωνα με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 68, ο πρόεδρος, μετά την έξοδό του από την υπηρεσία, εξακολουθεί να δεσμεύεται από την υποχρέωση να συμπεριφέρεται με ακεραιότητα και διακριτικότητα σε σχέση με την αποδοχή ορισμένων θέσεων και ευεργετημάτων.
Άρθρο 50
Έκθεση
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να ζητήσουν από τον πρόεδρο ή από τον αναπληρωτή του να προβαίνει σε κατάθεση, σεβόμενος πλήρως την ανεξαρτησία του. Ο πρόεδρος καταθέτει ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και απαντά σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις των μελών του, όποτε ζητηθεί.
2. Ο πρόεδρος υποβάλλει έγγραφη έκθεση σχετικά με τις κύριες δραστηριότητες της Αρχής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όποτε ζητηθεί και τουλάχιστον 15 ημέρες πριν από την υποβολή της κατάθεσης κατά την παράγραφο 1.
3. Πέρα από τις πληροφορίες που μνημονεύονται στα άρθρα 11 έως 18 και στα άρθρα 20 και 33, η έκθεση περιλαμβάνει επίσης κάθε σχετική πληροφορία που έχει ζητήσει ad hoc το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
ΕΝΟΤΗΤΑ 4
Εκτελεστικός διευθυντής
Άρθρο 51
Διορισμός
1. Την Αρχή διοικεί εκτελεστικός διευθυντής, ο οποίος είναι ανεξάρτητος επαγγελματίας πλήρους απασχόλησης.
2. Ο εκτελεστικός διευθυντής διορίζεται από το συμβούλιο εποπτών, μετά από επιβεβαίωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με κριτήρια τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις του για τις αγορές και τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές και την εμπειρία του σχετικά με τη χρηματοοικονομική εποπτεία και ρύθμιση, καθώς και τη διευθυντική πείρα του, μετά από ανοικτή διαδικασία επιλογής.
3. Η θητεία του εκτελεστικού διευθυντή είναι πενταετής και άπαξ ανανεώσιμη.
4. Κατά το εννεάμηνο που προηγείται της λήξης της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή, το συμβούλιο εποπτών αποτιμά ιδίως:
α)
τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν κατά την πρώτη θητεία και τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκαν·
β)
τα καθήκοντα και τις απαιτήσεις της Αρχής για τα επόμενα έτη.
Λαμβάνοντας υπόψη την αποτίμηση στην οποία αναφέρεται το πρώτο εδάφιο, το συμβούλιο εποπτών μπορεί να παρατείνει τη θητεία του εκτελεστικού διευθυντή άπαξ.
5. Ο εκτελεστικός διευθυντής μπορεί να απαλλαγεί από τα καθήκοντά του μόνο με απόφαση του συμβουλίου εποπτών.
Άρθρο 52
Ανεξαρτησία
Με την επιφύλαξη αντιστοίχως των ρόλων του συμβουλίου διοίκησης και του συμβουλίου εποπτών όσον αφορά τα καθήκοντα του εκτελεστικού διευθυντή, ο εκτελεστικός διευθυντής δεν επιτρέπεται να ζητεί ή να λαμβάνει οδηγίες από τα θεσμικά όργανα ή τους οργανισμούς της Ένωσης, από την κυβέρνηση οποιουδήποτε κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.
Ούτε τα κράτη μέλη, ούτε τα θεσμικά όργανα ή οι οργανισμοί της Ένωσης ή οποιοσδήποτε άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας επιτρέπεται να επιδιώκουν να επηρεάσουν τον εκτελεστικό διευθυντή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.
Σύμφωνα με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 68, ο εκτελεστικός διευθυντής, μετά την έξοδό του από την υπηρεσία, εξακολουθεί να δεσμεύεται από την υποχρέωση να συμπεριφέρεται με ακεραιότητα και διακριτικότητα σε σχέση με την αποδοχή ορισμένων θέσεων και ευεργετημάτων.
Άρθρο 53
Καθήκοντα
1. Ο εκτελεστικός διευθυντής είναι υπεύθυνος για τη διοίκηση της Αρχής και προετοιμάζει το έργο του συμβουλίου διοίκησης.
2. Ο εκτελεστικός διευθυντής είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του ετήσιου προγράμματος εργασίας της Αρχής υπό την καθοδήγηση του συμβουλίου εποπτών και υπό τον έλεγχο του συμβουλίου διοίκησης.
3. Ο εκτελεστικός διευθυντής λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, ιδίως την έκδοση εσωτερικών διοικητικών εντολών και τη δημοσίευση ανακοινώσεων, για να διασφαλίσει τη λειτουργία της Αρχής σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
4. Ο εκτελεστικός διευθυντής καταρτίζει πολυετές πρόγραμμα εργασίας, όπως αναφέρεται στο άρθρο 47 παράγραφος 2.
5. Κάθε έτος, ως τις 30 Ιουνίου, ο εκτελεστικός διευθυντής προετοιμάζει πρόγραμμα εργασίας για το επόμενο έτος, όπως αναφέρεται στο άρθρο 47 παράγραφος 2.
6. Ο εκτελεστικός διευθυντής καταρτίζει προσχέδιο προϋπολογισμού της Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 63, και εκτελεί τον προϋπολογισμό της Αρχής σύμφωνα με το άρθρο 64.
7. Κάθε έτος, ο εκτελεστικός διευθυντής συντάσσει σχέδιο έκθεσης που περιλαμβάνει μία ενότητα για τις ρυθμιστικές και εποπτικές δραστηριότητες της Αρχής και μία ενότητα για θέματα χρηματοοικονομικής και διοικητικής φύσης.
8. Όσον αφορά το προσωπικό της Αρχής, ο εκτελεστικός διευθυντής ασκεί τις εξουσίες που ορίζονται στο άρθρο 68 και διαχειρίζεται τα θέματα προσωπικού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΚΟΙΝΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΕΠΟΠΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
ΕΝΟΤΗΤΑ 1
Μεικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών
Άρθρο 54
Σύσταση
1. Συγκροτείται Μεικτή Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών.
2. Η Μεικτή Επιτροπή αποτελεί φόρουμ, στο οποίο η Αρχή συνεργάζεται τακτικά και στενά και διασφαλίζει διατομεακή συνέπεια με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), συγκεκριμένα όσον αφορά:
-
τους χρηματοοικονομικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων,
-
τη λογιστική και τους ελέγχους,
-
τις μικροπροληπτικές αναλύσεις διατομεακών εξελίξεων, κινδύνων και τρωτών σημείων για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα,
-
τα επενδυτικά προϊόντα για μικροεπενδυτές,
-
τα μέτρα για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και
-
την ανταλλαγή πληροφοριών με το ΕΣΣΚ και την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ του ΕΣΣΚ και των ΕΕΑ.
3. Η Μεικτή επιτροπή διαθέτει αποκλειστικό προσωπικό που παρέχεται από τις ΕΕΑ, το οποίο λειτουργεί ως γραμματεία. Η Αρχή διαθέτει επαρκείς πόρους για τις διοικητικές δαπάνες, τις δαπάνες υποδομής και τις λειτουργικές δαπάνες.
4. Σε περίπτωση που συμμετέχων σε χρηματοοικονομική αγορά εκτείνεται σε διαφορετικούς τομείς, η Μεικτή Επιτροπή επιλύει τις διαφορές σύμφωνα με το άρθρο 56.
Άρθρο 55
Σύνθεση
1. Η Μεικτή Επιτροπή αποτελείται από τους προέδρους των ΕΕΑ και, ανάλογα με την περίπτωση, τον πρόεδρο οποιασδήποτε υποεπιτροπής συγκροτούμενης βάσει του άρθρου 57.
2. Στις συνεδριάσεις της Μεικτής Επιτροπής, καθώς και οποιωνδήποτε υποεπιτροπών που αναφέρονται στο άρθρο 57, προσκαλούνται ως παρατηρητές ο εκτελεστικός διευθυντής, ένας εκπρόσωπος της Επιτροπής και το ΕΣΣΚ.
3. Ο πρόεδρος της Μεικτής Επιτροπής ορίζεται ετησίως εκ περιτροπής μεταξύ των προέδρων των ΕΕΑ. Ο πρόεδρος της Μεικτής Επιτροπής είναι αντιπρόεδρος του ΕΣΣΚ.
4. Η Μεικτή Επιτροπή εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό της. Ο κανονισμός αυτός μπορεί να ορίζει επιπλέον συμμετέχοντες στις συνεδριάσεις της Μεικτής Επιτροπής.
Η Μεικτή Επιτροπή συνέρχεται τουλάχιστον μια φορά το δίμηνο.
Άρθρο 56
Κοινές θέσεις και κοινές πράξεις
Εφόσον είναι αναγκαίο, στο πλαίσιο των καθηκόντων της που ορίζονται στο κεφάλαιο II και ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, η Αρχή καταλήγει σε κοινές θέσεις με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) και με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), ανάλογα με την περίπτωση.
Οι πράξεις βάσει των άρθρων 10 έως 15, 17, 18 ή 19 του παρόντος κανονισμού οι οποίες αφορούν την εφαρμογή της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και κάθε άλλης ενωσιακής πράξης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 και οι οποίες εμπίπτουν επίσης στο πεδίο αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών) ή της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), εγκρίνονται παράλληλα από την Αρχή, την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), ανάλογα με την περίπτωση.
Άρθρο 57
Υποεπιτροπές
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 56, συστήνεται υποεπιτροπή χρηματοοικονομικών ομίλων ετερογενών δραστηριοτήτων στη Μεικτή Επιτροπή.
2. Η υποεπιτροπή συγκροτείται από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 55 παράγραφος 1 και από έναν υψηλόβαθμο εκπρόσωπο από κάθε κράτος μέλος, προερχόμενο από το εν ενεργεία προσωπικό της οικείας αρμόδιας αρχής.
3. Η υποεπιτροπή εκλέγει μεταξύ των μελών της πρόεδρο, ο οποίος είναι επίσης μέλος της Μεικτής Επιτροπής.
4. Η Μεικτή Επιτροπή μπορεί να συγκροτεί και άλλες υποεπιτροπές.
ΕΝΟΤΗΤΑ 2
Συμβούλιο προσφυγών
Άρθρο 58
Σύνθεση και λειτουργία
1. Το συμβούλιο προσφυγών είναι κοινό όργανο των ΕΕΑ.
2. Το συμβούλιο προσφυγών αποτελείται από έξι τακτικά και έξι αναπληρωματικά μέλη, τα οποία είναι πρόσωπα υψίστης εντιμότητας με αποδεδειγμένο ιστορικό σχετικών γνώσεων και επαγγελματικής πείρας, καθώς και εποπτικής εμπειρίας, αρκούντως υψηλού επιπέδου στους τομείς των τραπεζικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών, των επαγγελματικών συντάξεων, των κινητών αξιών και αγορών ή άλλων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, αποκλειόμενου του εν ενεργεία προσωπικού των αρμόδιων αρχών ή άλλων εθνικών ή ενωσιακών οργάνων που συμμετέχουν στις δραστηριότητες της Αρχής. Το συμβούλιο προσφυγών έχει επαρκή νομική εμπειρία, ώστε να παράσχει εμπεριστατωμένες νομικές γνώμες όσον αφορά τη νομιμότητα της άσκησης των εξουσιών της Αρχής.
Το συμβούλιο προσφυγών ορίζει τον πρόεδρό του.
3. Το συμβούλιο διοίκησης της Αρχής ορίζει δυο μέλη του συμβουλίου προσφυγών και δυο αναπληρωματικά από πίνακα των επικρατέστερων υποψηφίων τον οποίο προτείνει η Επιτροπή, μετά από δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος η οποία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετά από διαβούλευση με το συμβούλιο εποπτών.
Τα υπόλοιπα μέλη ορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010.
4. Η θητεία των μελών του συμβουλίου προσφυγών διαρκεί πέντε έτη. Η θητεία αυτή μπορεί να ανανεωθεί άπαξ.
5. Δεν είναι δυνατόν να παυθεί κατά τη διάρκεια της θητείας του μέλος του συμβουλίου προσφυγών το οποίο ορίστηκε από το συμβούλιο διοίκησης της Αρχής, εκτός αν κριθεί ένοχος για σοβαρό παράπτωμα και το συμβούλιο διοίκησης λάβει σχετική απόφαση, αφού προηγουμένως διαβουλευτεί με το συμβούλιο εποπτών.
6. Οι αποφάσεις του συμβουλίου προσφυγών λαμβάνονται με πλειοψηφία τουλάχιστον τεσσάρων από τα έξι μέλη του. Εάν η απόφαση κατά της οποίας ασκείται προσφυγή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, η αποφασιστική πλειοψηφία περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα από τα δύο μέλη του συμβουλίου προσφυγών που όρισε η Αρχή.
7. Το συμβούλιο προσφυγών συγκαλείται από τον πρόεδρό του όποτε παραστεί ανάγκη.
8. Οι ΕΕΑ διασφαλίζουν επαρκή επιχειρησιακή και γραμματειακή υποστήριξη του συμβουλίου προσφυγών μέσω της Μεικτής Επιτροπής.
Άρθρο 59
Ανεξαρτησία και αμεροληψία
1. Τα μέλη του συμβουλίου προσφυγών είναι ανεξάρτητα κατά τη λήψη των αποφάσεών τους. Δεν δεσμεύονται από οποιεσδήποτε οδηγίες. Δεν επιτρέπεται να εκτελούν άλλα καθήκοντα σε σχέση με την Αρχή, το συμβούλιο διοίκησής της ή το συμβούλιο εποπτών της.
2. Τα μέλη των συμβουλίων προσφυγών δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν σε εκδίκαση προσφυγής στην οποία έχουν προσωπικό συμφέρον ή στην οποία είχαν προηγουμένως παρέμβει ως αντιπρόσωποι ενός από τους διαδίκους ή εάν συνέπραξαν στην απόφαση κατά της οποίας στρέφεται η προσφυγή.
3. Εάν μέλος του συμβουλίου προσφυγών κρίνει ότι κάποιο άλλο μέλος δεν πρέπει να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε εκδίκαση προσφυγής για έναν από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, ενημερώνει σχετικά το συμβούλιο προσφυγών.
4. Οποιοδήποτε μέρος της εκδίκασης προσφυγής μπορεί να υποβάλει ένσταση κατά της συμμετοχής μέλους του συμβουλίου προσφυγών για κάποιον από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ή αν υπάρχουν υποψίες για μεροληπτική στάση.
Καμία ένσταση δεν μπορεί να βασίζεται στην εθνικότητα μελών, ούτε είναι παραδεκτή αν, έχοντας επίγνωση του λόγου ένστασης, το μέρος της εκδίκασης της προσφυγής προέβη παρ’ όλα αυτά σε άλλο διαδικαστικό βήμα, πέραν της ένστασης όσον αφορά τη σύνθεση του συμβουλίου προσφυγών.
5. Το συμβούλιο προσφυγών αποφασίζει για τα ληπτέα μέτρα στις περιπτώσεις των παραγράφων 1 και 2 χωρίς τη συμμετοχή του υπόψη μέλους.
Για τη λήψη της εν λόγω απόφασης, το υπόψη μέλος αντικαθίσταται στο συμβούλιο προσφυγών από το αναπληρωματικό μέλος του, εκτός και αν το αναπληρωματικό μέλος βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση. Εάν το αναπληρωματικό μέλος βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση, ο πρόεδρος της Αρχής ορίζει ως αντικαταστάτη κάποιο από τα διαθέσιμα αναπληρωματικά μέλη.
6. Τα μέλη του συμβουλίου προσφυγών δεσμεύονται να ενεργούν ανεξάρτητα και υπέρ του δημόσιου συμφέροντος.
Για τον σκοπό αυτόν, υποβάλλουν δήλωση δεσμεύσεων και δήλωση συμφερόντων, όπου δηλώνουν είτε την απουσία κάθε συμφέροντος που μπορεί να θεωρηθεί ότι θίγει την ανεξαρτησία τους, είτε κάθε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον που μπορεί να θεωρηθεί ότι θίγει την ανεξαρτησία τους.
Οι δηλώσεις αυτές πραγματοποιούνται δημοσίως, ετησίως και είναι έγγραφες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
Άρθρο 60
Προσφυγές
1. Οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, περιλαμβανομένων των αρμόδιων αρχών, μπορεί να ασκήσει προσφυγή κατά απόφασης της Αρχής που προβλέπεται στα άρθρα 17, 18 και 19 και οποιασδήποτε άλλης απόφασης που ελήφθη από την Αρχή σύμφωνα με τις ενωσιακές πράξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η οποία απευθύνεται στο εν λόγω πρόσωπο, ή κατά απόφασης η οποία, παρότι έχει τη μορφή απόφασης απευθυνόμενης προς κάποιο άλλο πρόσωπο, αφορά άμεσα και μεμονωμένα το εν λόγω πρόσωπο.
2. Η προσφυγή, συνοδευόμενη από αιτιολογικό υπόμνημα, υποβάλλεται εγγράφως στην Αρχή εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης στον ενδιαφερόμενο ή, ελλείψει κοινοποίησης, από την ημέρα κατά την οποία η Αρχή δημοσίευσε την απόφασή της.
Το συμβούλιο προσφυγών αποφασίζει επί της προσφυγής εντός δυο μηνών από την άσκησή της.
3. Προσφυγή που ασκείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.
Ωστόσο, το συμβούλιο προσφυγών μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή της προσβαλλόμενης απόφασης, εάν κρίνει ότι το απαιτούν οι περιστάσεις.
4. Εφόσον η προσφυγή είναι παραδεκτή, το συμβούλιο προσφυγών εξετάζει αν είναι βάσιμη. Καλεί τους διαδίκους να υποβάλουν, εντός καθορισμένης προθεσμίας, παρατηρήσεις επί των δικών του κοινοποιήσεων ή επί των ανακοινώσεων που προέρχονται από τους λοιπούς διαδίκους. Οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να διατυπώσουν τις απόψεις τους προφορικά.
5. Το συμβούλιο προσφυγών μπορεί είτε να επιβεβαιώσει την απόφαση που έλαβε το αρμόδιο όργανο της Αρχής, είτε να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο όργανο της Αρχής. Το όργανο αυτό δεσμεύεται από την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών και το όργανο αυτό εγκρίνει τροποποιημένη απόφαση για τη σχετική υπόθεση.
6. Το συμβούλιο προσφυγών εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό του.
7. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από το συμβούλιο προσφυγών είναι αιτιολογημένες και δημοσιοποιούνται από την Αρχή.
Άρθρο 61
Προσφυγές ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
1. Είναι δυνατή η προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 263 της ΣΛΕΕ, κατά απόφασης του συμβουλίου προσφυγών ή, σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών, της Αρχής.
2. Τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, καθώς και οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, μπορούν να κινήσουν διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά αποφάσεων της Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 263 της ΣΛΕΕ.
3. Σε περίπτωση που η Αρχή έχει υποχρέωση να ενεργήσει και δεν λαμβάνει απόφαση, μπορεί να ασκηθεί προσφυγή επί παραλείψει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 265 της ΣΛΕΕ.
4. Η Αρχή υποχρεούται να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφώνεται με την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 62
Προϋπολογισμός της Αρχής
1. Τα έσοδα της Αρχής, η οποία είναι ευρωπαϊκός οργανισμός σύμφωνα με το άρθρο 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (47) (εφεξής «δημοσιονομικός κανονισμός»), συνίστανται συγκεκριμένα σε οιονδήποτε συνδυασμό των εξής:
α)
υποχρεωτικές εισφορές των εθνικών δημόσιων αρχών οι οποίες είναι αρμόδιες για την εποπτεία συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές, οι οποίες καταβάλλονται σύμφωνα με τύπο που βασίζεται στη στάθμιση των ψήφων ως έχει στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, το άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου (αριθ. 36) σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις θα συνεχίσει να εφαρμόζεται πέραν της προβλεπόμενης προθεσμίας της 31ης Οκτωβρίου 2014·
β)
επιχορήγηση από την Ένωση, που εγγράφεται στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τμήμα «Επιτροπή»)·
γ)
τυχόν τέλη που καταβάλλονται στην Αρχή στις περιπτώσεις που ορίζονται στις σχετικές πράξεις του δικαίου της Ένωσης.
2. Οι δαπάνες της Αρχής περιλαμβάνουν, τουλάχιστον, τις δαπάνες προσωπικού, τις αμοιβές, τις διοικητικές δαπάνες, τις δαπάνες υποδομής, τις δαπάνες επαγγελματικής επιμόρφωσης και τις λειτουργικές δαπάνες.
3. Τα έσοδα και οι δαπάνες ισοσκελίζονται.
4. Για κάθε οικονομικό έτος, που αντιστοιχεί στο ημερολογιακό έτος, για όλα τα έσοδα και τις δαπάνες της Αρχής πραγματοποιούνται προβλέψεις που εμφανίζονται στον προϋπολογισμό της Αρχής.
Άρθρο 63
Κατάρτιση του προϋπολογισμού
1. Μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους, ο εκτελεστικός διευθυντής καταρτίζει για το επόμενο οικονομικό έτος σχέδιο κατάστασης προβλεπόμενων εσόδων και δαπανών και το διαβιβάζει, συνοδευόμενο από το οργανόγραμμα, στο συμβούλιο διοίκησης και το συμβούλιο εποπτών. Κάθε έτος, βάσει του σχεδίου κατάστασης που καταρτίζεται από τον εκτελεστικό διευθυντή και εγκρίνεται από το συμβούλιο διοίκησης, το συμβούλιο εποπτών συντάσσει κατάσταση προβλεπόμενων εσόδων και δαπανών της Αρχής για το επόμενο οικονομικό έτος. Αυτή η κατάσταση προβλέψεων, συνοδευόμενη από σχέδιο οργανογράμματος, διαβιβάζεται από το συμβούλιο εποπτών στην Επιτροπή μέχρι τις 31 Μαρτίου. Πριν από την έκδοση της κατάστασης προβλέψεων, το σχέδιο που κατάρτισε ο εκτελεστικός διευθυντής εγκρίνεται από το συμβούλιο διοίκησης.
2. Η κατάσταση προβλέψεων διαβιβάζεται από την Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο (αποκαλούμενα εφεξής από κοινού ως «αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή»), μαζί με το σχέδιο του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Βάσει της εν λόγω κατάστασης προβλέψεων, η Επιτροπή εγγράφει στο σχέδιο του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις προβλέψεις που κρίνει αναγκαίες για το οργανόγραμμα και το ποσό της επιδότησης που θα επιβαρύνει τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τα άρθρα 313 και 314 ΣΛΕΕ.
4. Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εγκρίνει το οργανόγραμμα για την Αρχή. Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εγκρίνει τις πιστώσεις για την επιδότηση της Αρχής.
5. Ο προϋπολογισμός της Αρχής εγκρίνεται από το συμβούλιο εποπτών. Καθίσταται οριστικός μετά την οριστική έγκριση του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφόσον κριθεί αναγκαίο, αναπροσαρμόζεται δεόντως.
6. Το συντομότερο δυνατό, το συμβούλιο διοίκησης γνωστοποιεί στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή την πρόθεσή του να εκτελέσει έργο που μπορεί να έχει σημαντικές δημοσιονομικές επιπτώσεις στη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού του, ιδίως όταν πρόκειται για έργα σχετικό με ακίνητα, όπως μίσθωση ή αγορά κτιρίων. Πληροφορεί σχετικά την Επιτροπή. Εφόσον ένα από τα δύο σκέλη της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής προτίθεται να εκδώσει γνώμη, εντός δυο εβδομάδων από τη λήψη των πληροφοριών για το έργο γνωστοποιεί στην Αρχή την πρόθεσή του να εκδώσει την εν λόγω γνώμη. Αν δεν υπάρξει απάντηση, η Αρχή μπορεί να προχωρήσει στην εκτέλεση της προγραμματισμένης ενέργειας.
7. Για το πρώτο έτος λειτουργίας της Αρχής, που λήγει την 31η Δεκεμβρίου 2011, η χρηματοδότηση της Αρχής από την Ένωση υπόκειται στην επίτευξη συμφωνίας από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή σύμφωνα με το σημείο 47 της διοργανικής συμφωνίας για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση.
Άρθρο 64
Εκτέλεση και έλεγχος του προϋπολογισμού
1. Ο εκτελεστικός διευθυντής ενεργεί ως εντολέας αξιωματούχος και εκτελεί τον προϋπολογισμό της Αρχής.
2. Μέχρι την 1η Μαρτίου μετά τη λήξη κάθε οικονομικού έτους, ο υπόλογος της Αρχής διαβιβάζει στον υπόλογο της Επιτροπής και στο Ελεγκτικό Συνέδριο τους προσωρινούς λογαριασμούς, συνοδευόμενους από την έκθεση για τη δημοσιονομική και οικονομική διαχείριση του οικονομικού έτους. Επίσης, ο υπόλογος της Αρχής διαβιβάζει την έκθεση για τη δημοσιονομική και οικονομική διαχείριση στα μέλη του συμβουλίου εποπτών, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο μέχρι τις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους.
Στη συνέχεια ο υπόλογος της Επιτροπής ενοποιεί τους προσωρινούς λογαριασμούς των θεσμικών οργάνων και των αποκεντρωμένων οργανισμών σύμφωνα με το άρθρο 128 του δημοσιονομικού κανονισμού.
3. Αφού λάβει τις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τους προσωρινούς λογαριασμούς της Αρχής σύμφωνα με το άρθρο 129 του δημοσιονομικού κανονισμού, ο εκτελεστικός διευθυντής, ενεργώντας με δική του ευθύνη, καταρτίζει τους οριστικούς λογαριασμούς της Αρχής και τους διαβιβάζει για γνωμοδότηση στο συμβούλιο διοίκησης.
4. Το συμβούλιο διοίκησης αποφαίνεται επί των οριστικών λογαριασμών της Αρχής.
5. Μέχρι την 1η Ιουλίου μετά τη λήξη του οικονομικού έτους, ο εκτελεστικός διευθυντής διαβιβάζει τους εν λόγω οριστικούς λογαριασμούς, συνοδευόμενους από τη γνώμη του συμβουλίου διοίκησης, στα μέλη του συμβουλίου εποπτών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο.
6. Οι οριστικοί λογαριασμοί δημοσιεύονται.
7. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου ο εκτελεστικός διευθυντής διαβιβάζει στο Ελεγκτικό Συνέδριο απάντηση επί των παρατηρήσεών του. Επίσης διαβιβάζει αντίγραφο της εν λόγω απάντησης στο συμβούλιο διοίκησης και στην Επιτροπή.
8. Ο εκτελεστικός διευθυντής υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από αίτημα του τελευταίου και όπως προβλέπεται στο άρθρο 146 παράγραφος 3 του δημοσιονομικού κανονισμού, κάθε στοιχείο που απαιτείται για την εύρυθμη διεξαγωγή της διαδικασίας απαλλαγής για το υπόψη οικονομικό έτος.
9. Μέχρι τις 15 Μαΐου του έτους Ν + 2, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από σύσταση του Συμβουλίου που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, απαλλάσσει την Αρχή για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του οικονομικού έτους Ν, περιλαμβανομένων των εσόδων από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αρμόδιων αρχών.
Άρθρο 65
Δημοσιονομικοί κανόνες
Οι δημοσιονομικοί κανόνες που ισχύουν για την Αρχή εγκρίνονται από το συμβούλιο διοίκησης μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή. Οι εν λόγω κανόνες δεν επιτρέπεται να αποκλίνουν από τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 2002, για τη θέσπιση δημοσιονομικού κανονισμού πλαισίου για τους κοινοτικούς οργανισμούς του άρθρου 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, ο οποίος θεσπίζει το δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (48), εκτός αν αυτό απαιτούν οι συγκεκριμένες ανάγκες λειτουργίας της Αρχής και μόνο με την προηγούμενη συμφωνία της Επιτροπής.
Άρθρο 66
Μέτρα για την καταπολέμηση της απάτης
1. Για την καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης πράξης, εφαρμόζεται στην Αρχή χωρίς κανένα περιορισμό ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999.
2. Η Αρχή προσχωρεί στη διοργανική συμφωνία σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιούνται από την OLAF και θεσπίζει αμέσως τις κατάλληλες διατάξεις οι οποίες εφαρμόζονται στο σύνολο του προσωπικού της Αρχής.
3. Οι αποφάσεις και οι συμφωνίες χρηματοδότησης, καθώς και οι πράξεις εφαρμογής που απορρέουν από αυτές, προβλέπουν ρητά ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο και η OLAF μπορούν να διεξάγουν, εφόσον είναι αναγκαίο, επιτόπιους ελέγχους στους δικαιούχους πόρων που έχουν εκταμιευθεί από την Αρχή, καθώς και στο προσωπικό που είναι αρμόδιο για τη χορήγηση των εν λόγω πόρων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 67
Προνόμια και ασυλίες
Για την Αρχή και το προσωπικό της ισχύει το πρωτόκολλο (αριθ. 7) περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ.
Άρθρο 68
Προσωπικό
1. Για το προσωπικό της Αρχής, περιλαμβανομένου του εκτελεστικού διευθυντή και του προέδρου της, ισχύουν ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως, το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό και οι κανόνες που θέσπισαν από κοινού τα θεσμικά όργανα της Ένωσης για την εφαρμογή των ανωτέρω πράξεων.
2. Το συμβούλιο διοίκησης, σε συμφωνία με την Επιτροπή, θεσπίζει τα αναγκαία μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 110 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως.
3. Όσον αφορά το προσωπικό της, η Αρχή ασκεί τις εξουσίες που παρέχουν στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης και στην αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων αρχή το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.
4. Το συμβούλιο διοίκησης εγκρίνει διατάξεις που επιτρέπουν την απόσπαση στην Αρχή εθνικών εμπειρογνωμόνων από κράτη μέλη.
Άρθρο 69
Ευθύνη της Αρχής
1. Στην περίπτωση της εξωσυμβατικής ευθύνης, σύμφωνα με τις γενικές αρχές που είναι κοινές στα δίκαια των κρατών μελών, η Αρχή αποκαθιστά τις ζημίες που προξενεί η ίδια ή το προσωπικό της κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αρμόδιο να εκδικάζει κάθε διαφορά που αφορά την αποκατάσταση τέτοιων ζημιών.
2. Η προσωπική οικονομική και πειθαρχική ευθύνη του προσωπικού της Αρχής έναντι της Αρχής διέπεται από τις σχετικές διατάξεις που ισχύουν για το προσωπικό της Αρχής.
Άρθρο 70
Υποχρέωση τήρησης επαγγελματικού απορρήτου
1. Τα μέλη του συμβουλίου εποπτών και του συμβουλίου διοίκησης, ο εκτελεστικός διευθυντής και μέλη του προσωπικού της Αρχής, περιλαμβανομένων υπαλλήλων από κράτη μέλη οι οποίοι έχουν αποσπαστεί προσωρινά και λοιπών προσώπων που εκτελούν καθήκοντα για την Αρχή βάσει συμβάσεως, υπόκεινται στις απαιτήσεις τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 339 της ΣΛΕΕ και τις σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας της Ένωσης, ακόμη και μετά την παύση των καθηκόντων τους.
Στους ανωτέρω εφαρμόζεται το άρθρο 16 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.
Σύμφωνα με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης, το προσωπικό, μετά την έξοδό του από την υπηρεσία, εξακολουθεί να δεσμεύεται από την υποχρέωση να συμπεριφέρεται με ακεραιότητα και διακριτικότητα σε σχέση με την αποδοχή ορισμένων θέσεων και ευεργετημάτων.
Ούτε τα κράτη μέλη, τα θεσμικά όργανα ή οι οργανισμοί της Ένωσης, ούτε οποιοιδήποτε άλλοι δημόσιοι ή ιδιωτικοί φορείς επιτρέπεται να επιδιώκουν να επηρεάσουν τα μέλη του προσωπικού της Αρχής κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
2. Με την επιφύλαξη περιπτώσεων που διέπονται από το ποινικό δίκαιο, καμία εμπιστευτική πληροφορία που λαμβάνουν πρόσωπα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 κατά την άσκηση των καθηκόντων τους δεν επιτρέπεται να γνωστοποιηθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή αρχή υπό οποιαδήποτε μορφή, παρά μόνο σε συνοπτική ή συγκεντρωτική μορφή, έτσι ώστε να μην είναι δυνατή η αναγνώριση μεμονωμένων συμμετεχόντων σε χρηματοοικονομικές αγορές.
Επιπλέον, η υποχρέωση που απορρέει από την παράγραφο 1 και από το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου δεν εμποδίζει την Αρχή και τις εθνικές εποπτικές αρχές να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες για την επιβολή των πράξεων στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 και ειδικότερα στις δικαστικές διαδικασίες τις σχετικές με την έκδοση αποφάσεων.
3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν εμποδίζουν την αρχή να ανταλλάσσει πληροφορίες με εθνικές εποπτικές αρχές σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και με τη λοιπή ενωσιακή νομοθεσία που ισχύει για τους συμμετέχοντες σε χρηματοοικονομικές αγορές.
Οι πληροφορίες αυτές υπόκεινται στους όρους για το επαγγελματικό απόρρητο που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2. Στον εσωτερικό κανονισμό της η Αρχή ορίζει τις πρακτικές ρυθμίσεις για την εφαρμογή των κανόνων εμπιστευτικότητας των παραγράφων 1 και 2.
4. Η Αρχή εφαρμόζει την απόφαση 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2001, για την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού της (49).
Άρθρο 71
Προστασία δεδομένων
Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών αναφορικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ ή των υποχρεώσεων της Αρχής αναφορικά με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 κατά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της.
Άρθρο 72
Πρόσβαση σε έγγραφα
1. Για τα έγγραφα που έχει στην κατοχή της η Αρχή ισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001.
2. Το συμβούλιο διοίκησης εγκρίνει, ως τις 31 Μαΐου 2011, πρακτικά μέτρα για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001.
3. Οι αποφάσεις που λαμβάνει η Αρχή σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 επιδέχονται καταγγελίας στο διαμεσολαβητή ή προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά από προσφυγή στο συμβούλιο προσφυγών, εφόσον αυτή προβλέπεται, υπό τους όρους των άρθρων 228 και 263 ΣΛΕΕ αντιστοίχως.
Άρθρο 73
Γλωσσικό καθεστώς
1. Για την Αρχή ισχύει ο κανονισμός αριθ. 1 του Συμβουλίου περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος (50).
2. Το συμβούλιο διοίκησης αποφασίζει σχετικά με το γλωσσικό καθεστώς που εφαρμόζεται στην Αρχή.
3. Οι μεταφραστικές υπηρεσίες που απαιτούνται για τη λειτουργία της Αρχής παρέχονται από το Μεταφραστικό Κέντρο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 74
Συμφωνία για την έδρα
Οι αναγκαίες ρυθμίσεις σχετικά με τη στέγαση της Αρχής στο κράτος μέλος όπου εδρεύει και σχετικά με τις εγκαταστάσεις που πρέπει να θέσει στη διάθεσή της το εν λόγω κράτος μέλος, καθώς και οι ειδικοί κανόνες που ισχύουν σε αυτό το κράτος μέλος για τον εκτελεστικό διευθυντή, τα μέλη του συμβουλίου διοίκησης, το προσωπικό της Αρχής και τα μέλη των οικογενειών τους, ορίζονται σε συμφωνία για την έδρα μεταξύ της Αρχής και του εν λόγω κράτους μέλους, η οποία συνάπτεται μετά από τη λήψη έγκρισης του συμβουλίου διοίκησης.
Το εν λόγω κράτος μέλος εξασφαλίζει τις βέλτιστες δυνατές συνθήκες για την καλή λειτουργία της Αρχής, περιλαμβανομένων της πολύγλωσσης και με ευρωπαϊκό προσανατολισμό εκπαίδευσης και των κατάλληλων δρομολογίων των μέσων μεταφοράς
Άρθρο 75
Συμμετοχή τρίτων χωρών
1. Η συμμετοχή στο έργο της Αρχής είναι ανοικτή σε τρίτες χώρες που έχουν συνάψει με την Ένωση συμφωνίες με τις οποίες έχουν υιοθετήσει και εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης στους τομείς αρμοδιότητας της Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2.
2. Η Αρχή μπορεί να συνεργάζεται με τις τρίτες χώρες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι οποίες εφαρμόζουν νομοθεσία αναγνωρισμένη ως ισοδύναμη στους τομείς αρμοδιότητας της Αρχής στους οποίους παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, όπως προβλέπεται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτει η Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 216 της ΣΛΕΕ.
3. Με βάση τις σχετικές διατάξεις των συμφωνιών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, επέρχονται ρυθμίσεις οι οποίες εξειδικεύουν, ιδίως, τη φύση, το πεδίο εφαρμογής και τις διαδικαστικές πτυχές της συμμετοχής των χωρών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στο έργο της Αρχής, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεων σχετικά με την οικονομική συμμετοχή και το προσωπικό. Μπορούν να προβλέπουν εκπροσώπηση, ως παρατηρητών, στο συμβούλιο εποπτών, αλλά διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω χώρες δεν παρίστανται σε οποιεσδήποτε συζητήσεις αφορούν μεμονωμένους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές, παρά μόνο αν υπάρχει άμεσο συμφέρον.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
METABATIΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 76
Προπαρασκευαστικές ενέργειες
1. Μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και πριν από τη σύσταση της Αρχής, η ΕΕΡΑΑΚΑ ενεργεί σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή για να προετοιμάσει την αντικατάσταση της ΕΕΡΑΑΚΑ από την Αρχή.
2. Από τη σύσταση της Αρχής, υπεύθυνη για τη διοικητική εγκατάσταση και την αρχική διοικητική λειτουργία της Αρχής είναι η Επιτροπή, μέχρις ότου η Αρχή διορίσει εκτελεστικό διευθυντή.
Προς τον σκοπό αυτόν, μέχρι να αναλάβει τα καθήκοντά του ο εκτελεστικός διευθυντής μετά τον διορισμό του από το συμβούλιο εποπτών σύμφωνα με το άρθρο 51, η Επιτροπή μπορεί να τοποθετήσει προσωρινά έναν υπάλληλο ο οποίος θα επιτελεί τα καθήκοντα του εκτελεστικού διευθυντή. Αυτό το χρονικό διάστημα περιορίζεται στον χρόνο που είναι απαραίτητος για τον διορισμό του εκτελεστικού διευθυντή της Αρχής.
Ο προσωρινός εκτελεστικός διευθυντής μπορεί να εγκρίνει όλες τις πληρωμές που καλύπτονται από πιστώσεις προβλεπόμενες στον προϋπολογισμό της Αρχής, αφού λάβει την έγκριση του συμβουλίου διοίκησης, ενώ μπορεί να συνάπτει συμβάσεις, περιλαμβανομένων των συμβάσεων προσωπικού, μετά την έγκριση του οργανογράμματος της Αρχής.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 ισχύουν με την επιφύλαξη των εξουσιών του συμβουλίου εποπτών και του συμβουλίου διοίκησης.
4. Η Αρχή θεωρείται ο νόμιμος διάδοχος της ΕΕΡΑΑΚΑ. Έως την ημερομηνία σύστασης της Αρχής, όλα τα περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις και όλες οι εκκρεμείς δράσεις της ΕΕΡΑΑΚΑ μεταφέρονται αυτομάτως στην Αρχή. Η ΕΕΡΑΑΚΑ θα συντάξει κατάσταση στην οποία θα εμφαίνεται η κατάσταση ενεργητικού και παθητικού της κατά την ημερομηνία της μεταφοράς αυτής. Η εν λόγω κατάσταση θα ελεγχθεί και θα εγκριθεί από την ΕΕΡΑΑΚΑ και από την Επιτροπή.
Άρθρο 77
Μεταβατικές διατάξεις για το προσωπικό
1. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 68, όλες οι συμβάσεις απασχόλησης και συμφωνίες αποσπάσεων που συνάπτονται από την ΕΕΡΑΑΚΑ ή τη γραμματεία της και οι οποίες ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 2011 θα εξακολουθήσουν να ισχύουν μέχρι την ημερομηνία λήξης τους. Η παράτασή τους δεν είναι δυνατή.
2. Σε όλα τα μέλη του προσωπικού με σύμβαση στα οποία παραπέμπει η παράγραφος 1 θα προταθεί η δυνατότητα σύναψης σύμβασης έκτακτου υπαλλήλου σύμφωνα με το άρθρο 2 στοιχείο α) του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό για τους διάφορους βαθμούς που προβλέπονται στο οργανόγραμμα της Αρχής.
Μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων αρχή θα διοργανώσει εσωτερική επιλογή περιορισμένη στο προσωπικό που έχει συμβάσεις με την ΕΕΡΑΑΚΑ ή τη γραμματεία της, προκειμένου να ελεγχθούν η ικανότητα, η αποδοτικότητα και η ακεραιότητα του προσωπικού που πρόκειται να προσληφθεί. Η εσωτερική διαδικασία επιλογής λαμβάνει πλήρως υπόψη τις δεξιότητες και την εμπειρία των ατόμων κατά την άσκηση των καθηκόντων του πριν από την πρόσληψη.
3. Ανάλογα με το είδος και το επίπεδο των προς επιτέλεση λειτουργιών, στους επιτυχόντες θα προταθούν συμβάσεις έκτακτου υπαλλήλου, διάρκειας αντίστοιχης τουλάχιστον του χρόνου που υπολείπεται βάσει της προηγούμενης σύμβασης.
4. Για τα μέλη του προσωπικού με προηγούμενες συμβάσεις τα οποία θα επιλέξουν να μην υποβάλουν αίτηση για πρόσληψή τους ως εκτάκτων υπαλλήλων ή στα οποία δεν θα προταθούν συμβάσεις έκτακτου υπαλλήλου σύμφωνα με την παράγραφο 2, εξακολουθούν να ισχύουν το σχετικό εθνικό δίκαιο για τις συμβάσεις εργασίας και άλλες συναφείς πράξεις.
Άρθρο 78
Εθνικές διατάξεις
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διατάξεις κατάλληλες να εξασφαλίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 79
Τροποποιήσεις
Η απόφαση αριθ. 716/2009/ΕΚ τροποποιείται καθώς η ΕΕΡΑΑΚΑ διαγράφεται από τον κατάλογο δικαιούχων της ενότητας Β του παραρτήματος της εν λόγω απόφασης.
Άρθρο 80
Κατάργηση
Η απόφαση 2009/77/ΕΚ της Επιτροπής για τη σύσταση της ΕΕΡΑΑΚΑ καταργείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2011.
Άρθρο 81
Επανεξέταση
1. Έως τις 2 Ιανουαρίου 2014 και ανά τριετία στη συνέχεια, η Επιτροπή δημοσιεύει γενική έκθεση σχετικά με την πείρα που αποκτήθηκε ως αποτέλεσμα της λειτουργίας της Αρχής και των διαδικασιών που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Η έκθεση αξιολογεί μεταξύ άλλων:
α)
τον βαθμό σύγκλισης των πρακτικών εποπτείας που έχει επιτευχθεί από τις αρμόδιες αρχές,
i)
τη σύγκλιση ως προς τη λειτουργική ανεξαρτησία των αρμόδιων αρχών και ως προς πρότυπα ισοδύναμα προς την εταιρική διακυβέρνηση·
ii)
την αμεροληψία, την αντικειμενικότητα και την αυτονομία της Αρχής·
β)
τη λειτουργία των σωμάτων εποπτών·
γ)
την πρόοδο που έχει σημειωθεί προς σύγκλιση στα πεδία της πρόληψης, διαχείρισης και επίλυσης κρίσεων, περιλαμβανομένων των ενωσιακών μηχανισμών χρηματοδότησης·
δ)
τον ρόλο της Αρχής όσον αφορά τον συστημικό κίνδυνο·
ε)
την εφαρμογή της ρήτρας διασφάλισης του άρθρου 38·
στ)
την εφαρμογή του δεσμευτικού μεσολαβητικού ρόλου που θεσπίζει το άρθρο 19.
2. Στην έκθεση στην οποία παραπέμπει η παράγραφος 1 εξετάζεται επίσης εάν:
α)
ενδείκνυται να συνεχισθεί η χωριστή εποπτεία τραπεζών, ασφαλίσεων, επαγγελματικών συντάξεων, κινητών αξιών και χρηματοοικονομικών αγορών·
β)
ενδείκνυται η άσκηση προληπτικής εποπτείας και η εποπτεία της επιχειρηματικής δραστηριότητας να διενεργούνται χωριστά ή από τον ίδιο επόπτη·
γ)
ενδείκνυται να απλοποιηθεί και να ενισχυθεί η αρχιτεκτονική του ΕΣΧΕ για να αυξηθεί η συνοχή μεταξύ του μακροεπιπέδου και του μικροεπιπέδου και μεταξύ των ΕΕΑ·
δ)
η εξέλιξη του ΕΣΧΕ συμβαδίζει αρμονικά με τις παγκόσμιες εξελίξεις·
ε)
υπάρχει επαρκής πολυμορφία και αριστεία εντός του ΕΣΧΕ·
στ)
υπάρχει επαρκής λογοδοσία και διαφάνεια σχετικά με τις απαιτήσεις δημοσιότητας·
ζ)
οι πόροι της Αρχής επαρκούν για την επιτέλεση των καθηκόντων της·
η)
ενδείκνυται να διατηρηθεί η έδρα της Αρχής ή να μεταφερθούν οι ΕΕΑ σε ενιαία έδρα προκειμένου να αναβαθμιστεί ο μεταξύ τους συντονισμός.
3. Όσον αφορά το ζήτημα της άμεσης εποπτείας ιδρυμάτων ή υποδομών πανευρωπαϊκής εμβέλειας και λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις της αγοράς, η Επιτροπή συντάσσει ετήσια έκθεση για το αν είναι σκόπιμο να ανατεθούν στην Αρχή περαιτέρω εποπτικές αρμοδιότητες στον τομέα αυτόν.
4. Η έκθεση, με συνοδευτικές προτάσεις, εάν υπάρχουν, υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
Άρθρο 82
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2011, με εξαίρεση το άρθρο 76 και το άρθρο 77 παράγραφοι 1 και 2, τα οποία εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος.
Η Αρχή ιδρύεται την 1η Ιανουαρίου 2011.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 24 Νοεμβρίου 2010.