РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1342/2011 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 13 декември 2011 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1931/2006 по отношение на включването на Калининградска област и определени полски административни райони в граничния район, за който се прилага режимът за местния граничен трафик
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 77, параграф 2, буква б) от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Правилата на Съюза за местен граничен трафик, определени в Регламент (ЕО) № 1931/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 20 декември 2006 г. за определяне на правилата за местния граничен трафик на външните сухопътни граници на държавите-членки и за изменение на разпоредбите на Шенгенската конвенция (2), в сила от 2007 г., спомогнаха да се избегне създаването на препятствия пред търговския, социалния и културния обмен или пред регионалното сътрудничество със съседните държави, като същевременно защитават сигурността на цялото Шенгенско пространство.
(2)
Калининградска област е с изключително географско положение: като сравнително малка област, изцяло обградена от две държави-членки, тя представлява единствения анклав в Европейския съюз; поради нейната форма и разпределението на населението ѝ прилагането на стандартните правила за определяне на граничния район би довело до изкуственото разделяне на анклава, при което част от неговите жители ще се ползват от улесненията за местен граничен трафик, докато мнозинството от тях, включително жителите на град Калининград, няма да се ползват от тези улеснения. С оглед на хомогенния характер на Калининградска област и за засилване на търговския, социалния и културния обмен и на регионалното сътрудничество, в Регламент (ЕО) № 1931/2006 следва да се въведе специално изключение, което да позволи цялата Калининградска област да се смята за граничен район.
(3)
Също така един специфичен граничен район от полска страна следва да бъде признат за граничен район, за който се прилага режимът за местния граничен трафик, за да може прилагането на Регламент (ЕО) № 1931/2006 в този регион да има истински резултат чрез по-големи възможности за търговски, социален и културен обмен и регионално сътрудничество между Калининградска област, от една страна, и важни центрове в Северна Полша, от друга.
(4)
Настоящият регламент не засяга общото определение за граничен район и пълното спазване на правилата и условията, предвидени в Регламент (ЕО) № 1931/2006, включително санкциите, налагани от държавите-членки на жители на граничния район, които нарушават режима за местен граничен трафик.
(5)
Настоящият регламент допринася за по-нататъшното насърчаване на стратегическото партньорство между Европейския съюз и Руската федерация в съответствие с приоритетите, заложени в пътната карта за общото пространство на свобода, сигурност и правосъдие, и отчита цялостните взаимоотношения между Европейския съюз и Руската федерация.
(6)
Доколкото целта на настоящия регламент, а именно включването на Калининградска област и определени полски административни райони в граничния район, за който се прилага режимът за местния граничен трафик, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки и може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигане на тази цел.
(7)
По отношение на Исландия и Норвегия настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението, сключено от Съвета на Европейския съюз, от една страна, и Република Исландия и Кралство Норвегия, от друга страна, за асоциирането на последните в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген (3), които попадат в областта, посочена в член 1, буква А от Решение 1999/437/ЕО на Съвета от 17 май 1999 г. относно определени условия по прилагането на посоченото споразумение (4).
(8)
По отношение на Швейцария настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите от достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (5), които попадат в областта, посочена в член 1, буква А от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2008/146/ЕО на Съвета (6).
(9)
По отношение на Лихтенщайн настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите от достиженията на правото от Шенген по смисъла на Протокола между Европейския съюз, Европейската общност, Конфедерация Швейцария и Княжество Лихтенщайн относно присъединяването на Княжество Лихтенщайн към Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (7), които попадат в областта, посочена в член 1, буква А от Решение 1999/437/ЕО във връзка с член 3 от Решение 2011/350/ЕС на Съвета (8).
(10)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол (№ 22) относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не участва в приемането на настоящия регламент, не е обвързана от него, нито от неговото прилагане. Доколкото настоящият регламент представлява развитие на достиженията на правото от Шенген, в срок от шест месеца след вземането на решение от Съвета относно настоящия регламент Дания взема решение, в съответствие с член 4 от посочения протокол, дали да го въведе в националното си право.
(11)
Настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Обединеното кралство не участва в съответствие с Решение 2000/365/ЕО на Съвета от 29 май 2000 г. относно искането на Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (9); следователно Обединеното кралство не участва в неговото приемане и не е обвързано от него, нито от неговото прилагане.
(12)
Настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Ирландия не участва в съответствие с Решение 2002/192/ЕО на Съвета от 28 февруари 2002 г. относно искането на Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (10); следователно Ирландия не участва в неговото приемане, не е обвързана от него, нито от неговото прилагане,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 1931/2006 се изменя, както следва:
1.
В края на член 3, точка 2 се добавя следното изречение:
„Районите, изброени в приложението към настоящия регламент, се считат за част от граничен район;“.
2.
Текстът на приложението към настоящия регламент се добавя като приложение.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите-членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Страсбург на 13 декември 2011 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1342/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Δεκεμβρίου 2011
για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 όσον αφορά τη συμπερίληψη της περιφέρειας του Καλίνινγκραντ και ορισμένων πολωνικών νομών στην επιλέξιμη παραμεθόρια περιοχή
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι κανόνες που έχει θεσπίσει η Ένωση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, περί κανόνων σχετικά με την τοπική διασυνοριακή κυκλοφορία στα εξωτερικά χερσαία σύνορα των κρατών μελών και τροποποιήσεως των διατάξεων της σύμβασης Σένγκεν (2), που ισχύει από το 2007, απέτρεψαν τη δημιουργία φραγμών στο εμπόριο, στις κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές ή στην περιφερειακή συνεργασία με γειτονικές χώρες διατηρώντας συγχρόνως την ασφάλεια ολόκληρου του χώρου Σένγκεν.
(2)
Η περιφέρεια του Καλίνινγκραντ βρίσκεται σε εξαιρετική γεωγραφική θέση: ως σχετικά μικρή περιοχή που περιβάλλεται πλήρως από δύο κράτη μέλη, αποτελεί τον μοναδικό θύλακα στην Ευρωπαϊκή Ένωση· το σχήμα και η κατανομή του πληθυσμού του είναι τέτοια ώστε η εφαρμογή των συνήθων κανόνων ως προς τον ορισμό της παραμεθόριας περιοχής θα απέκοβε τεχνητά τον θύλακα με αποτέλεσμα να τυγχάνουν διευκολύνσεων για την τοπική παραμεθόρια κυκλοφορία ορισμένοι μόνο κάτοικοι αλλά όχι και η πλειονότητα των κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων της πόλης του Καλίνινγκραντ. Δεδομένου του ομοιογενή χαρακτήρα της περιοχής του Καλίνινγκραντ, προκειμένου να ενισχυθούν το εμπόριο, οι κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές και η περιφερειακή συνεργασία, θα πρέπει να εισαχθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 ειδική εξαίρεση η οποία θα επιτρέπει σε ολόκληρη την περιφέρεια του Καλίνινγκραντ να θεωρείται παραμεθόρια περιοχή.
(3)
Μια συγκεκριμένη παραμεθόρια περιοχή στην πολωνική πλευρά θα πρέπει επίσης να αναγνωριστεί ως επιλέξιμη παραμεθόρια περιοχή, προκειμένου η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 στην εν λόγω περιοχή να έχει πρακτικά αποτελέσματα μέσω της αύξησης των ευκαιριών για εμπορικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές και της περιφερειακής συνεργασίας μεταξύ της περιφέρειας του Καλίνινγκραντ αφενός, και των σημαντικότερων κέντρων της βόρειας Πολωνίας αφετέρου.
(4)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τον γενικό ορισμό της παραμεθόριας περιοχής και τον πλήρη σεβασμό των κανόνων και όρων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1931/2006, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων που επιβάλλουν τα κράτη μέλη στους κατοίκους των παραμεθόριων περιοχών που καταχρώνται του καθεστώτος τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας.
(5)
Ο παρών κανονισμός συμβάλει στην περαιτέρω προώθηση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων που έχουν τεθεί στον οδικό χάρτη για τον Κοινό Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, λαμβάνει δε υπόψη το ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσικής Ομοσπονδίας.
(6)
Επειδή ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η συμπερίληψη της περιφέρειας του Καλίνινγκραντ και ορισμένων πολωνικών νομών στην επιλέξιμη παραμεθόρια περιοχή δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο προαναφερθέν άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.
(7)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (3), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας (4).
(8)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (5), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (6).
(9)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (8).
(10)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός περιόδου έξι μηνών από την απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τον παρόντα κανονισμό εάν θα τον ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.
(11)
Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (9) το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά συνέπεια, δεν συμμετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(12)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (10) η Ιρλανδία, κατά συνέπεια, δεν μετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
στο τέλος του άρθρου 3 σημείο 2, προστίθεται η ακόλουθη φράση:
«Οι περιοχές που απαριθμούνται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού θεωρούνται τμήμα της παραμεθόριας περιοχής.»·
2)
το κείμενο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού προστίθεται ως παράρτημα.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 13 Δεκεμβρίου 2011.