ДИРЕКТИВА 2010/76/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 24 ноември 2010 година
за изменение на директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО по отношение на капиталовите изисквания за търговските портфейли и за пресекюритизация и на надзорния преглед на политиките за възнагражденията
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 53, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Прекомерното и неразумно поемане на риск в банковия сектор доведе до фалит на отделни финансови институции и до проблеми във финансовата система на някои държави-членки и в целия свят. Въпреки че причините за подобно поемане на риск са многобройни и сложни, съществува съгласие сред надзорните и регулаторни органи, включително Г20 и Комитета на европейските банкови надзорници (КЕБН), че неподходящите структури за възнаграждения на някои финансови институции са допринесли за това. Политиките за възнагражденията, които предлагат стимули за поемане от институцията на рискове, надхвърлящи общото ниво на риск, допускано от институцията, могат да затруднят разумното и ефективно управление на риска и да засилят склонността към прекомерно поемане на риск. Ето защо особено важни в тази връзка са международно приетите и въведени Принципи на Съвета за финансова стабилност (принципи на СФС) относно разумни практики за възнагражденията.
(2)
Съгласно Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (4), от кредитните институции се изисква да имат правила и мерки, стратегии, процеси и механизми за управление на рисковете, на които са изложени. По силата на Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и Съвета от 14 юни 2006 г. относно капиталовата адекватност на инвестиционните посредници и кредитните институции (5), това изискване се прилага към инвестиционни посредници по смисъла на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти (6). Директива 2006/48/ЕО изисква компетентните власти да извършват преглед на тези правила и мерки, стратегии, процеси и механизми и да преценят дали собствените средства на съответната кредитната институция или инвестиционен посредник осигуряват разумно управление и покритие на рисковете, на които институцията или посредника са или могат да бъдат изложени. Този надзор се извършва на консолидирана основа по отношение на банкови групи и включва финансови холдингови дружества и свързани финансови институции във всички юрисдикции.
(3)
За да се предотврати потенциално отрицателния ефект, който неподходящи структури за възнаграждения могат да имат върху разумното управление на риска и върху контрола по отношение на склонността на отделни лица да поемат риск, изискванията на Директива 2006/48/ЕО следва да бъдат допълнени от изрично задължение за кредитните институции и инвестиционните посредници да създадат и поддържат за категориите персонал, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху техния рисков профил, политики и практики за възнагражденията, които са в съответствие с ефективното управление на риска. Тези категории персонал следва да включват най-малко висшето ръководство, служителите, поемащи рискове, служителите с контролни функциии и всички служители, чието общо възнаграждение, включително пенсионните обезщетения по преценка на работодателя, ги поставя в същата категория възнаграждения като висшето ръководство и служителите, поемащи риск.
(4)
Тъй като прекомерното и неразумно поемане на риск може да наруши финансовата стабилност на финансовите институции или инвестиционните посредници и да дестабилизира банковата система, е важно новото задължение относно политиките и практиките за възнагражденията да се прилага последователно и следва да обхваща всички аспекти на възнагражденията, включително заплати, пенсионни обезщетения по преценка на работодателя и други подобни. В този контекст пенсионни обезщетения по преценка на работодателя означават плащания по преценка на кредитна институция или инвестиционен посредник, отпускани на служител на индивидуална основа във връзка с или в очакване на пенсиониране, които могат да бъдат приравнени към променливи възнаграждения. Затова е уместно да се конкретизират ясни принципи за разумно възнаграждение, с които да се гарантира, че структурата на възнагражденията не поощрява поемането от отделни лица на прекомерен риск или риск поради безотговорност и е съобразена със склонността към поемане на риск, ценностната система и дългосрочните интереси на кредитната институция или инвестиционния посредник. Възнагражденията следва също да бъдат съобразени с ролята на финансовия сектор като механизъм, чрез който финансовите ресурси се разпределят ефективно в икономиката. По-специално тези принципи следва да гарантират, че при формулирането на политиките за променливи възнаграждения се гарантира, че стимулите съответстват на дългосрочните интереси на кредитната институция или инвестиционния посредник и че методите на заплащане укрепват капиталовата ѝ/му база. Обвързаните с постигнатите резултати елементи на възнаграждението следва също да спомагат за постигане на по-голяма справедливост в рамките на структурите на възнаграждения на кредитната институция или инвестиционния посредник. Принципите следва да са съобразени с факта, че кредитните институции и инвестиционните посредници могат да прилагат разпоредбите по различен начин в зависимост от своя размер, вътрешна организация и естеството, обхвата и сложността на своята дейност и по-специално, че може да се окаже несъразмерно за инвестиционните посредници, посочени в член 20, параграфи 2 и 3 от Директива 2006/49/ЕО, да спазват всички принципи. За да се гарантира, че формулирането на политиките за възнаграждения е част от управлението на риска на кредитната институция или инвестиционния посредник, управителният орган на всяка кредитна институция или инвестиционен посредник, в изпълнение на своите надзорни функции, следва да приеме и периодично да подлага на преглед принципите, които да се прилагат. Във връзка с това управителният орган, при изпълнението на своите надзорни функции, би могъл да се разглежда като надзорен съвет, когато това е приложимо и в зависимост от националното дружествено право.
(5)
От кредитните институции и инвестиционните посредници, които са значими от гледна точка на техния размер, вътрешна организация и естеството, обхвата и сложността на тяхната дейност, следва да се изисква да създадат комитет по възнагражденията, като неделима част от тяхната управленска структура и организация.
(6)
До 1 април 2013 г. Комисията следва да направи преглед на принципите на политиката за възнагражденията, като обърне специално внимание на тяхната ефективност, изпълнение и осигуряване прилагането им, като взема предвид тенденциите в международен план, включително по-нататъшни предложения на СФС и прилагането на принципите СФС и в други юрисдикции, в това число връзката между определянето на променливи възнаграждения и поведението, свързано с поемане на прекомерен риск.
(7)
Политиката за възнаграждения следва да е насочена към обвързване на личните цели на членовете на персонала с дългосрочните интереси на съответната кредитна институция или инвестиционен посредник. Оценката на елементите от възнаграждението, обвързани с резултатите от дейността, следва да се базира на дългосрочните резултати и да отчита основните рискове, свързани с дейността. Оценката на резултатите следва да се осъществява за период от най-малко три до пет години, за да се гарантира, че процесът на оценяване се основава на дългосрочните резултати и че фактическото плащане на елементите от възнаграждението, обвързани с резултатите от дейността, е разпределено през бизнес цикъла на кредитната институция или инвестиционния посредник. За да се приведат още повече в съответствие стимулите, значителна част от променливите възнаграждения на всички служители, обхванати от тези изисквания, следва да се състои от акции, свързани с акции инструменти на кредитната институция или инвестиционния посредник, в зависимост от правната структура на съответната кредитна институция или инвестиционен посредник или в случай на други равностойни непарични инструменти и когато е подходящо, други дългосрочни финансови инструменти, които адекватно отразяват кредитното качество на кредитната институция или инвестиционния посредник. Инструментите биха могли да включват капиталови инструменти, които при сериозни финансови проблеми на институцията се превръщат в акции или се обезценяват по друг начин. В случаи, когато съответната кредитна институция не е емитирала дългосрочни финансови инструменти, следва да ѝ се разреши да емитира значителна част от променливите възнаграждения под формата на акции, свързани с акции инструменти и други подобни непарични инструменти. Държавите-членки или техните компетентни власти следва да могат да наложат ограничения по отношение на вида и формата на тези инструменти или да забранят определени инструменти, по целесъобразност.
(8)
За да се сведат до минимум стимулите за прекомерно поемане на риск, променливото възнаграждение следва да представлява балансиран дял от общото възнаграждение. От съществено значение е фиксираната заплата на даден служител да представлява достатъчно висок дял от общото му възнаграждение, за да позволява прилагането на напълно гъвкава политика по отношение на променливите възнаграждения, включително възможността да не се изплащат променливи възнаграждения. За да се гарантира последователност на практиките за възнагражденията в целия сектор, е подходящо да бъдат определени ясни изисквания. Гарантираните променливи възнаграждения не са съвместими нито с разумното управление на риска, нито с принципа за заплащане според резултатите и като общо правило следва да бъдат забранени.
(9)
Получаването на съществена част от променливия елемент на възнагражденията, например между 40 и 60 %, следва да бъде отложено за подходящ период от време. Тази част следва да се увеличава значително, успоредно с повишаването на ранга или отговорността на лицето, което получава възнаграждението. Освен това съществена част от променливия елемент на възнагражденията следва да се състои от акции, свързани с акции инструменти на кредитната институция или инвестиционния посредник, в зависимост от правната структура на съответната кредитна институция или инвестиционен посредник, или в случай на некотирана на фондовата борса кредитна институция или инвестиционен посредник - други равностойни непарични инструменти и, когато е подходящо, други дългосрочни финансови инструменти, които адекватно отразяват кредитното качество на кредитната институция или инвестиционния посредник. В тази връзка принципът на пропорционалност е от голямо значение, тъй като е възможно прилагането на тези изисквания да не е винаги подходящо за малки кредитни институции или инвестиционни посредници. Като се вземат предвид ограниченията по отношение на размера на променливото възнаграждение, платимо авансово в брой, размерът на променливото възнаграждение, което може да се плаща с пари в брой или парични еквиваленти и не подлежи на отлагане, следва да се ограничи, с оглед допълнително привеждане на личните цели на служителите в съответствие с дългосрочните интереси на кредитната институция или инвестиционния посредник.
(10)
Кредитните институции и инвестиционните посредници следва да гарантират, че общият размер на променливите възнаграждения не ограничава способността им да укрепват своята капиталова база. Размерът на подлежащия на натрупване капитал следва да зависи от настоящата капиталова позиция на кредитната институция или инвестиционния посредник. В тази връзка компетентните власти на държавите-членки следва да имат правомощието да ограничават, inter alia, променливите възнаграждения като процент от общите нетни приходи, когато те са несъвместими с поддържането на разумна капиталова база.
(11)
Кредитните институции и инвестиционните посредници следва да изискват от своите служители да се ангажират да не използват лични стратегии за хеджиране или застраховане, за да не се нарушава ефектът на отчитане на риска, заложен в механизмите им на възнаграждение.
(12)
Образувания, които ползват извънредна държавна помощ, следва приоритетно да укрепят своята капиталова база и да вземат мерки за връщане на помощите, получени от данъкоплатците. Всички плащания на променливи възнаграждения следва да отразяват тези приоритети.
(13)
Принципите за разумна политика за възнагражденията, установени с Препоръката на Комисията от 30 април 2009 г. относно политиката на възнаграждения в сектора на финансовите услуги (7), са в съответствие с принципите, заложени в настоящата директива, и ги допълват.
(14)
Разпоредбите за възнагражденията следва да не засягат пълното упражняване на основните права, гарантирани от Договорите, и по-специално член 153, параграф 5 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), общите принципи на националното договорно и трудово право, законодателството относно правата и участието на акционерите и общите отговорности на административните и надзорните органи на съответната институция, както и правата, ако са приложими, на социалните партньори да сключват и прилагат колективни трудови договори, в съответствие с националното право и обичаи.
(15)
С цел да се гарантира бързо и ефективно правоприлагане, компетентните власти следва да имат също правомощията да налагат финансови или нефинансови санкции или други мерки за неспазване на изискване съгласно Директива 2006/48/ЕО, включително на изискването за политики за възнаграждения, съответстващи на разумното и ефективно управление на риска. Тези мерки и санкции следва да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи. С цел гарантиране на съгласуваност и равни условия, Комисията следва да направи преглед на приемането и прилагането от държавите-членки на тези правомощия за налагане на санкции и други мерки на обща основа по отношение на съгласуваността им на територията на Съюза.
(16)
С цел да се гарантира ефективен надзор над рисковете, породени от неподходящи структури на възнаграждения, приетите от кредитните институции и инвестиционните посредници политики и практики за възнагражденията следва да бъдат включени в обхвата на надзорния преглед съгласно Директива 2006/48/ЕО. В хода на този преглед надзорните органи следва да оценяват дали тези политики и практики насърчават прекомерното поемане на риск от съответния персонал. В допълнение, КЕБН следва да гарантира наличието на насоки за оценка на пригодността на лицата, които ефективно ръководят стопанската дейност на кредитната институция.
(17)
В Зелената книга на Комисията от 2 юни 2010 г. относно корпоративното управление на финансовите институции и политиките за възнагражденията се посочват редица грешки в корпоративното управление на кредитните институции и инвестиционните посредници, които следва да бъдат отстранени. Сред намерените решения Комисията посочва необходимостта от значително завишаване на изискванията, свързани с лицата, които ефективно ръководят стопанската дейност на кредитната институция, които следва да имат достатъчно добра репутация и подходящ опит, като следва да бъде оценена тяхната способност да изпълняват професионалните си задължения. В Зелената книга също се подчертава необходимостта от увеличаване на участието на акционерите в одобряването на политиките за възнагражденията. Европейският парламент и Съвета отбелязват намерението на Комисията като последваща мярка, да изготви законодателни предложения по тези въпроси, когато това е подходящо.
(18)
С цел постигане на още по-голяма прозрачност по отношение на практиките за възнагражденията на кредитните институции и инвестиционните посредници, компетентните власти на държавите-членки следва да събират информация за възнагражденията, за да се осигури база за сравнение за тенденциите в развитието на възнагражденията, в съответствие с категориите количествена информация, които кредитните институции и инвестиционните посредници са задължени да оповестяват съгласно настоящата директива. Компетентните власти следва да предоставят тази информация на КЕБН, за да може той да извърши подобна оценка на равнището на Съюза.
(19)
С цел да се насърчи уеднаквяването на надзорните практики при оценяване на политиките и практиките за възнагражденията и да се улесни събирането на информация и съгласуваното прилагане на принципите за възнагражденията в банковия сектор, КЕБН следва да изготви насоки за разумни политики за възнаграждения в банковия сектор. Европейският комитет на регулаторите на ценни книжа следва да съдейства за изготвянето на такива насоки, тъй като те са приложими и за политиките за възнагражденията на лицата, участващи в предоставянето на инвестиционни услуги и упражняването на инвестиционни дейности от кредитни институции и инвестиционни посредници по смисъла на Директива 2004/39/ЕО. КЕБН следва да провежда открити публични консултации във връзка с техническите стандарти и да извършва анализ на потенциално свързаните с тях разходи и ползи. Комисията следва да може да прави законодателни предложения, възлагащи на Европейския надзорен орган, отговарящ за банковите въпроси, и доколкото е подходящо, на Европейския надзорен орган, отговарящ за пазарите и ценните книжа, както беше определено в съответствие с процеса дьо Ларозиер за финансовия надзор, изготвянето на проекти за технически регулаторни стандарти и стандарти за изпълнение, за да се улесни събирането на информация и последователното изпълнение на принципите за възнагражденията в банковия сектор, които да бъдат приети от Комисията.
(20)
Тъй като неподходящите политики за възнаграждения и схеми за стимулиране могат да увеличат в недопустими размери риска, на който са изложени кредитните институции и инвестиционните посредници, следва да бъдат предприети незабавни коригиращи действия и, ако е необходимо, да бъдат взети подходящи коригиращи мерки. Следователно е уместно да се гарантира, че компетентните власти разполагат с правомощията да налагат качествени или количествени мерки на съответните образувания, които имат за цел да отстранят установените по време на надзорния преглед по Стълб II проблеми по отношение на политиките за възнагражденията. Качествените мерки, с които разполагат компетентните власти, включват изискване кредитните институции и инвестиционните посредници да намалят риска, присъщ на техните дейности, продукти или системи, включително като внесат промени в своята структура на възнагражденията или замразят променливите елементи на възнагражденията, до степента, до която те са в несъответствие с ефективното управление на риска. Количествените мерки включват изискване за набиране на допълнителен собствен капитал.
(21)
Структурите за добро управление, прозрачността и разкриването на информация са от съществено значение за прилагането на разумни политики за възнагражденията. С цел да се гарантира адекватна пазарна прозрачност по отношение на техните структури на възнаграждение и на свързания с това риск, кредитните институции и инвестиционните посредници следва да оповестяват подробна информация относно своите политики и практики за възнагражденията и от съображения за поверителност - общата сума на възнагражденията за членовете на персонала, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковия профил на кредитната институция и инвестиционния посредник. Достъп до тази информация следва да се предоставя на всички заинтересовани лица (акционерите, служителите и широката общественост). Това задължение обаче не следва да засяга Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (8).
(22)
За да се гарантира пълната им ефективност и с цел избягване на всякаква дискриминация при тяхното прилагане, разпоредбите за възнагражденията, посочени в настоящата директива, следва да се прилагат към дължимото възнаграждение въз основа на договори, сключени преди датата на тяхното ефективно изпълнение им във всяка държава-членка и възложени или изплатени след тази дата. Освен това, за да се гарантира постигането на целите на настоящата директива, по-специално ефективното управление на риска, по отношение на периодите, които все още се характеризират с висока степен на финансова нестабилност, и за да се избегне всякакъв риск от заобикаляне на разпоредбите за възнагражденията, установени в настоящата директива за периода преди изпълнението им, е необходимо тези разпоредби да се прилагат за начислените, но все още неизплатени възнаграждения преди датата на тяхното ефективно изпълнение във всяка държава-членка, за услуги, предоставени през 2010 г.
(23)
Прегледът на рисковете, на които може да бъде изложена кредитната институция, следва да води до ефективни надзорни мерки. Затова е необходимо да се постигне още по-голямо сближаване в подкрепа на съвместни решения от надзорните органи и за осигуряване на еднакви условия за конкуренция в рамките на Съюза.
(24)
Кредитни институции, които инвестират в пресекюритизации, са задължени съгласно Директива 2006/48/ЕО да извършват предварителни проверки по отношение на базисните секюритизации и на съответните първични базисни несекюритизирани експозиции. Кредитните институции следва да преценят дали експозициите в рамките на програми от търговски книжа, покрити с активи, представляват пресекюритизирани експозиции, включително в рамките на програми, при които се придобиват първостепенни траншове от отделни групи от цели заеми, при което нито един от тези заеми не е секюритизирана или пресекюритизирана експозиция, а защитата срещу „първа загуба“ за всяка инвестиция се осигурява от продавача на заема. При втората ситуация специфичното за дадена група ликвидно улеснение по правило не следва да бъде считано за пресекюритизирана експозиция, тъй като то представлява транш от еднородна група активи (т.е. приложимата група от цели заеми), който не съдържа секюритизирани експозиции. За разлика от това, кредитното подобрение за цяла програма, което покрива само някои от загубите над осигурената от продавача защита в различните групи, по принцип представлява разделяне на траншове на риска от дадена група разнородни активи, съдържаща поне една секюритизирана експозиция, и поради това се разглежда като пресекюритизирана експозиция. Въпреки това, ако подобна програма се финансира изцяло посредством единичен клас от търговски книжа и ако кредитното подобрение за цялата програма не е пресекюритизация или ако търговските книжа се обезпечават изцяло от кредитната институция спонсор, като по този начин инвеститорът в търговските книжа на практика е изложен на риск от неизпълнение от страна на спонсора, а не от страна на базисните групи или активи, то въпросните търговски книжа по правило не следва да се считат за пресекюритизирана експозиция.
(25)
Разпоредбите за достоверна оценка в Директива 2006/49/ЕО следва да се прилагат за всички инструменти, оценени по справедлива стойност, независимо дали са в търговския или в нетърговския портфейл на институциите. Следва да се уточни, че когато прилагането на достоверна оценка би довело до по-ниска балансова стойност от действително признатата при счетоводното отчитане, абсолютната стойност на разликата следва да се приспадне от собствения капитал.
(26)
Институциите следва да имат избор дали да прилагат капиталово изискване към секюритизационните позиции, които получават 1 250 % рисково тегло съгласно настоящата директива, или да ги приспаднат от собствения си капитал, независимо дали позициите са в търговския или в нетърговския портфейл.
(27)
Капиталовите изисквания за сетълмънт рисковете следва също да се прилагат към нетърговския портфейл.
(28)
Кредитни институции инициатори или кредитни институции спонсори следва да не могат да избягват забраната за непряка подкрепа, като използват своите търговски портфейли, за да осигуряват такава подкрепа.
(29)
Без да се засягат оповестяванията, изисквани изрично от настоящата директива, целта на изискванията за оповестяване следва да бъде предоставянето на вярна и задълбочена информация на участниците на пазара относно рисковия профил на отделните институции. Поради това от институциите следва да се изисква да оповестяват допълнителна информация, която не е изрично описана в настоящата директива, ако такова оповестяване е необходимо за постигане на тази цел.
(30)
С цел да се създадат условия за съгласуваното изпълнение в целия Съюз на Директива 2006/48/ЕО, Комисията и КЕБН създадоха работна група (Група за транспониране на Директивата за капиталовите изисквания - CRDTG) през 2006 г., на която беше възложена задачата да обсъжда и разрешава въпроси, свързани с изпълнението на същата директива. Според CRDTG някои технически разпоредби на Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО се нуждаят от допълнително поясняване. Следователно е уместно тези разпоредби да бъдат конкретизирани.
(31)
Когато във външна кредитна оценка за секюритизационна позиция се включва ефектът от кредитната защита, осигурявана от самата институция, извършваща инвестицията, институцията следва да не може да извлича ползи от по-ниското рисково тегло в резултат на тази защита. Това не следва да води до приспадане на секюритизацията от капитала, ако съществуват други начини за определяне на рисковото тегло в съответствие с действителния риск на позицията, без да се взима предвид такава кредитна защита.
(32)
В областта на секюритизацията следва значително да се повишат изискванията за оповестявания от страна на институциите. По-специално те следва да отчитат рисковете на секюритизационните позиции в търговския портфейл. Освен това, за да се гарантира достатъчна прозрачност по отношение естеството на секюритизационните дейности, оповестяването следва да отразява степента, до която институцията спонсорира секюритизационни дружества със специална цел и участието на някои свързани образувания, тъй като тясно обвързаните лица могат да породят текущи рискове за въпросната институция.
(33)
Конкретното капиталово изискване във връзка с риска на секюритизационните позиции следва да отговаря на капиталовите изисквания за банковия портфейл, тъй като последните предвиждат по-диференцирано и обвързано с риска третиране на секюритизационните позиции.
(34)
Имайки предвид последните им слаби резултати, стандартите за вътрешните модели за изчисляване на капиталовите изисквания за пазарен риск следва да станат по-строги. По-специално, отчитането на риска чрез тях следва да се допълни по отношение на кредитните рискове в търговския портфейл. Освен това, капиталовите изисквания следва да включват елемент, който отговаря на условията на стрес, за да се засилят капиталовите изисквания при влошаващи се пазарни условия и за да се намали възможността за проциклично развитие. Институциите следва също така да провеждат обратни стрес тестове, за да проучат какъв сценарий би могъл да представлява предизвикателство пред устойчивостта на дадена институция, освен ако институцията може да докаже, че подобен тест е излишен. С оглед на неотдавнашните особени трудности при третиране на секюритизационни позиции с помощта на подходи на базата на вътрешни модели, способността на институциите да моделират рисковете, свързани със секюритизацията, в търговския портфейл следа да се ограничи и да се изисква като правило стандартизирано капиталово изискване за секюритизационните позиции в търговския портфейл.
(35)
Настоящата директива определя ограничен брой изключения за някои дейности на корелационно търгуване, при които надзорният орган може да разреши на дадена институция да начислява цялостно капиталово изискване, при спазването на строги минимални изисквания. В такива случаи от институцията ще се изисква да прилага към тези дейности капиталово изискване, равняващо се на по-високото капиталово изискване от това, в съответствие с вътрешно разработения подход и 8 % от капиталовото изискване за специфичен риск съгласно стандартизирания метод на измерване. За тези експозиции няма да се изисква прилагането на „изискването за допълнителен риск“, но те следва да бъдат включени както в мярката за стойност под риск, така и мярката за стрес стойността под риск.
(36)
Член 152 от Директива 2006/48/ЕО изисква от определени кредитни институции да осигурят собствен капитал, който е най-малкото равен на определени минимални суми за трите 12-месечни периода между 31 декември 2006 г. и 31 декември 2009 г. Предвид настоящата ситуация в банковия сектор и удължаването на срока на действие на преходните разпоредби за минимален капитал, приети от Базелския комитет за банков надзор, е подходящо това изискване да бъде подновено за ограничен период от време до 31 декември 2011 г.
(37)
За да не бъдат обезкуражени кредитните институции от вътрешно- рейтинговия подход (IRB подход) или усъвършенстваните подходи за измерване при изчисляването на капиталовите изисквания през преходния период поради прекомерни и непропорционални разходи, свързани с тяхното въвеждане, кредитните институции, които преминават към вътрешно-рейтингов подход или усъвършенствани подходи за измерване от 1 януари 2010 г. и които преди това са изчислявали своите капиталови изисквания чрез други по-прости подходи, следва да могат, след одобрение от надзорния орган, да използват тези по-прости подходи като база за изчисляване на преходните прагови стойности. Компетентните власти следва да наблюдават отблизо пазарите и да осигуряват равни условия в рамките на всички пазари и пазарни сегменти, за които отговарят, като избягват изкривяване на вътрешния пазар.
(38)
В съответствие с точка 34 от Междуинституционалното споразумение за по-добро законотворчество (9) държавите-членки се насърчават да съставят за себе си и в интерес на Съюза таблици, илюстриращи, доколкото е възможно, съответствието между настоящата директива и мерките за транспониране и да ги направят обществено достояние.
(39)
Разпоредбите на настоящата директива представляват стъпки напред в процеса на реформи в отговор на финансовата криза. Съгласно заключенията на Г-20, СФС и Базелския комитет за банков надзор може да се наложи извършването на допълнителни реформи, в това число създаване на антициклични буфери, „динамично провизиране“, обосновка за изчисляване на капиталовите изисквания в Директива 2006/48/ЕО и допълнителни мерки към основаните на риск изисквания за кредитните институции, с цел ограничаване натрупването на ливъридж в банковата система. За да бъде осигурен подходящ демократичен контрол върху процеса, Европейският парламент и Съветът следва да бъдат включени своевременно и ефективно в него.
(40)
Комисията следва да направи преглед на прилагането на директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО, за да гарантира, че техните разпоредби се прилагат еднакво и не водят до различно третиране на кредитните институции въз основа на тяхната правна структура или модел на собственост.
(41)
Комисията следва да бъде оправомощена да приема делегирани актове в съответствие с член 290 ДФЕС по отношение на техническите корекции на Директива 2006/48/ЕО за разясняване на определенията с оглед гарантиране на еднакво прилагане на посочената директива или с оглед отчитане на промените на финансовите пазари; за уеднаквяване на терминологията и определенията в съответствие с последващи релевантни актове; за разширяване на съдържанието или коригиране на списъка с дейности, подлежащи на взаимно признаване съгласно посочената директива с оглед отчитане на промените на финансовите пазари; за адаптиране на областите в които компетентните власти се изисква да обменят информация; за коригиране на разпоредбите на посочената директива относно собствения капитал с оглед отчитане на промените в счетоводните стандарти или законодателството на Съюза или с оглед сближаването на надзорните практики; за разширяване на списъка на класовете експозиции за целите на стандартизирания или вътрешно-рейтинговия подход с оглед отчитане на промените на финансовите пазари; за коригиране на някои стойности от значение за тези класове експозиции с оглед отчитане на последиците от инфлацията; за коригиране на списъка и класификацията на задбалансовите позиции; и за коригиране на конкретни разпоредби и технически критерии относно третирането на кредитния риск на контрагента, организацията и третирането на риска, стандартизирания и вътрешно-рейтинговия подход, смекчаване на кредитния риск, секюритизация, операционен риск, преглед и оценка от компетентните власти и оповестяване с оглед отчитане на промените на финансовите пазари или в счетоводните стандарти или законодателството на Съюза или с оглед сближаването на надзорните практики. Комисията следва също така да бъде оправомощена да приема делегирани актове в съответствие с член 290 ДФЕС по отношение на мерките за определяне на размера на внезапна и неочаквана промяна на лихвени проценти, релевантен за целите на осъществяваните от компетентните власти съгласно Директива 2008/46/ЕО преглед и оценка на лихвения риск от нетърговски дейности; да предписва временно намаление на минималното ниво на собствения капитал или на рисковите тегла, предвидено в посочената директива, с оглед отчитането на особените обстоятелства; да дава разяснения във връзка с освобождаването на някои експозиции от разпоредбите на директивата относно големите експозиции; да адаптира критериите за оценка от страна на надзорните органи на пригодността на лицата, предлагащи да придобият кредитна институция, и на финансовата надеждност на предложенията за придобиване.
(42)
Комисията следва също така да бъде оправомощена да приема делегирани актове в съответствие с член 290 ДФЕС по отношение на техническите корекции на Директива 2006/49/ЕО за разясняване на определенията с цел осигуряване еднаквото прилагане на посочената директива с оглед развитието на финансовите пазари; да адаптира размера на първоначалния капитал, изискуем от някои разпоредби на директивата и различните размери, които се вземат предвид при изчисляване на капиталовите изисквания за търговския портфейл, с цел да се отчете развитието в икономическата и паричната област; да адаптира категориите инвестиционни посредници, които могат да се ползват от някои дерогации във връзка с изискуемите минимални нива на собствен капитал, с цел да се отчете развитието на финансовите пазари; да разясни изискването към инвестиционните посредници да притежават собствени средства равни на една четвърт от фиксираните разходи за предходната година с оглед осигуряване на еднаквото прилагане на настоящата директива; да приведе термините и определенията съответствие с приеманите впоследствие относими актове; да адаптира техническите разпоредби на посочената директива относно изчисляването на капиталовите изисквания за различните класове рискове и големи експозиции, използването на вътрешни модели за изчисляване на капиталовите изисквания и за търговия, с цел да се отчете развитието на финансовите пазари, измерването на риска, счетоводните стандарти или законодателството на Съюза, или във връзка със сближаването на практиките за надзор, както и с цел да се отчетат резултатите от прегледа на различните въпроси, попадащи в приложното поле на Директива 2004/39/ЕО.
(43)
Европейският парламент и Съветът следва да разполагат със срок от три месеца, считано от датата на нотификацията, за представяне на възражения срещу делегиран акт. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок също така следва да може да бъде удължен с три месеца. Европейският парламент и Съветът следва да могат да уведомят другите институции, че не възнамеряват да правят възражения. Одобрението на делегирани актове на ранен етап се налага по-специално в случаите, когато е необходимо спазването на срокове, например когато в основния акт да предвидени срокове в рамките на които Комисията да приеме делегирани актове.
(44)
В съответствие с Декларация 39 по член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз, приложена към Заключителния акт на Междуправителствената конференция, на която беше приет Договорът от Лисабон, подписан на 13 декември 2007 г., Конференцията отбеляза намерението на Комисията при изготвяне на проектите на делегирани актове в областта на финансовите услуги да продължи да се консултира с определените от държавите-членки експерти в съответствие с нейната установена практика.
(45)
Доколкото целите на настоящата директива, а именно изиска кредитните институции и инвестиционните посредници да установят политики за възнагражденията, които са съвместими с ефективното управление на риска и да адаптират някои капиталови изисквания, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите-членки и поради мащаба и последиците на действието могат да бъдат по-добре постигнати на равнище Съюз, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на тези цели.
(46)
Следователно Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО следва да бъдат съответно изменени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Изменения на Директива 2006/48/ЕО
Директива 2006/48/ЕО се изменя, както следва:
(1)
Член 4 се изменя както следва:
а)
вмъкват се следните точки:
„(40a)
„пресекюритизация“ означава секюритизация, при която рискът, свързан с базисна група от експозиции, е разделен на траншове, като поне една от базисните експозиции е секюритизационна позиция;
(40б)
„пресекюритизационна позиция“ означава експозиция към пресекюритизация;
б)
добавя се следната точка:
„(49)
„пенсионни обезщетения по преценка на работодателя“ са по-големи пенсионни обезщетения, предоставяни по преценка от кредитна институция на служител, като част от пакета на променливото му възнаграждение, което не включва натрупаните обезщетения, предоставяни на служителите при условията на пенсионната схема на дружеството.“
(2)
В член 11, параграф 1 се добавя следната алинея:
„Комитетът на европейските банкови надзорници гарантира наличието на насоки за оценка на пригодността на лицата, които ефективно ръководят стопанската дейност на кредитната институция.“
(3)
Член 22 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Компетентните власти на държавата-членка по произход изискват всяка кредитна институция да разполага с надеждни управленски правила и мерки, включващи ясна организационна структура с добре определена, прозрачна и последователна йерархия на отговорностите, ефективни процеси за установяване, управление, наблюдение и докладване на рисковете, на които тя е изложена или може да бъде изложена, адекватни механизми за вътрешен контрол, включващи разумни административни и счетоводни процедури, и политики и практики за възнагражденията, които отговарят и насърчават разумно и ефективно управление на риска.“;
б)
добавят се следните параграфи:
„3. Компетентните власти на държавата-членка по произход използват събраната информация в съответствие с критериите за оповестяване на информация, посочени в приложение XII, част 2, точка 15, буква е), с цел сравняване тенденциите и практиките за възнагражденията. Компетентните власти предоставя тази информация на Комитета на европейските банкови надзорници.
4. Комитетът на европейските банкови надзорници гарантира наличието на насоки за разумни политики за възнагражденията, които са в съответствие с принципите, посочени в приложение V, точки 23 и 24. Насоките отразяват принципите за разумна политика за възнагражденията, посочени в препоръката на Комисията от 30 април 2009 г. относно политиката на възнаграждения в сектора на финансовите услуги (10).
Европейският комитет на регулаторите на ценни книжа, inter alia, гарантира наличието на насоки за:
а)
набор от специфични критерии за определяне на подходящото съотношение между фиксирания и променливия елемент на общото възнаграждение по смисъла на точка 23, параграф 1 от приложение V;
б)
определяне на инструментите, които.отговарят на изискванията за инструменти по смисъла на точка 23, параграф о), подточка ii) от приложение V, които адекватно отразяват кредитното качество на кредитната институция по смисъла на точка 23, буква о) от посоченото приложение.
Европейският комитет на регулаторите на ценни книжа си сътрудничи тясно с Комитета на европейските банкови надзорници за гарантиране наличието на насоки за политиките за възнагражденията на категориите персонал, участващ в предоставянето на инвестиционни услуги и дейности по смисъла на член 4, параграф 1, точка 2 от Директива 2004/39/ЕО.
Комитетът на европейските банкови надзорници използва информацията, получена от компетентните власти в съответствие с параграф 3, за сравняване на тенденциите и практиките за възнагражденията на равнище Съюз.
5. Компетентните власти на държавата-членка по произход събират информация за броя на лицата за съответната кредитна институция, получаващи възнаграждения, равняващи се на най-малко 1 милион евро, включително съответната сфера на дейност и основните елементи на заплатата, премиите, дългосрочните облаги и пенсионните вноски. Тази информация се изпраща на Комитета на европейските банкови надзорници, който я оповестява общо за всички държави-членки по произход, с еднакъв формат на отчитане. Комитетът на европейските банкови надзорници може да разработи насоки за улесняване на изпълнението на настоящия параграф и за осигуряване на съгласуваност на събраната информация.“
(4)
В член 54 се добавя следната алинея:
„Държавите-членки гарантират, че за целите на първа алинея, техните съответни компетентни власти разполагат с правомощия да налагат или прилагат финансови и нефинансови санкции или други мерки. Тези санкции или мерки са ефективни, пропорционални и възпиращи.“
(5)
В първа алинея на член 57 буква с) се заменя със следното:
„с)
стойността на експозицията на секюритизационни позиции, които получават рисково тегло 1 250 % съгласно настоящата директива, и стойността на експозицията на секюритизационни позиции в търговския портфейл, които биха получили рисково тегло 1 250 %, ако бяха част от нетърговския портфейл на същите кредитни институции.
(6)
В член 64 се добавя следният параграф:
„5. Кредитните институции прилагат изискванията на част Б от приложение VII към Директива 2006/49/ЕО спрямо всички свои активи, измервани по справедлива стойност, когато изчисляват размера на собствения капитал и изваждат от разликата на общата стойност по член 57, букви а) - ва) минус букви и) - к) сумата на всички необходими допълнителни корекции на стойността. Комитетът на европейските банкови надзорници изготвя насоки относно подробностите по прилагането на настоящата разпоредба.“
(7)
Член 66, параграф 2 се заменя със следното:
„2. Половината от общата стойност на позициите по член 57, букви л) - с) се изважда от общата стойност на позициите по букви а) - ва) минус букви и) - к) на същия член, и половината от общия размер на позициите по букви г) - з) на същия член, след прилагането на лимитите, предвидени в параграф 1 от настоящия член. Доколкото тази половина от общата стойност на позициите от букви л) - с) надвишава общата стойност на позициите в член 57, букви г) - з), превишението следва да се приспада от общата стойност на позициите от букви а) - ва) минус букви и) - к) на същия член.
Позициите в член 57, буква с) не се приспадат, ако са включени в изчисленията на размера на рисково претегленият размер на експозициите за целите на член 75, както е указано в настоящата директива, или в изчисленията на капиталовите изисквания, както е посочено в приложение I или V към Директива 2006/49/ЕО.“
(8)
Член 75, букви б) и в) се заменят със следното:
„б)
по отношение на дейността им в търговския портфейл, за позиционен риск и риск от контрагента и доколкото е позволено да се превишават лимитите, предвидени в членове 111 - 117 за големи експозиции, превишаващи тези лимити, капиталовите изисквания, определени в съответствие с член 18 и членове 28 -32 от Директива 2006/49/ЕО;
в)
по отношение на цялостната им стопанска дейност, за валутен риск, за сетълмент риск и за стоков риск, капиталовите изисквания, определени в съответствие с член 18 от Директива 2006/49/ЕО;“.
(9)
Член 101, параграф 1 се заменя със следното:
„1. Кредитна институция спонсор или кредитна институция инициатор, която по отношение на дадена секюритизация е приложила член 95 при изчисляването на размера на рисково претеглените експозиции или е продала инструменти от търговския си портфейл на секюритизационно дружество със специална цел, в резултат на което от нея вече не се изисква да държи собствен капитал срещу риска от тези инструменти, не осигурява с оглед на намаляване на потенциалните или реални загуби на инвеститорите подкрепа на секюритизацията, която излиза извън договорните ѝ задължения.“
(10)
Член 136 се изменя както следва:
а)
в параграф 1, втора алинея се добавят следните букви:
„е)
изискване към кредитните институции да ограничат променливите възнаграждения като процент от общите нетни приходи, когато това е несъвместимо с поддържането на разумна капиталова база;
ж)
изискване към кредитните институции да използват нетната печалба за укрепване на капиталовата база.“;
б)
в параграф 2 се добавя следната алинея:
„За целите на определяне на подходящото равнище на собствен капитал въз основа на прегледа и оценката, извършени в съответствие с член 124, компетентните власти оценяват дали следва да се наложи конкретно изискване за собствен капитал в допълнение към минималното равнище, за да се отчетат рисковете, на които е изложена или може да бъде изложена кредитната институция, като вземат предвид следното:
а)
количествените и качествените аспекти в процеса на оценка на кредитната институция, посочен в член 123;
б)
посочените в член 22 управленски правила и мерки, процеси и механизми на кредитните институции;
в)
резултатите от прегледа и оценката, извършени в съответствие с член 124.“
(11)
Член 145, параграф 3 се заменя със следното:
„3. Кредитните институции приемат официална политика с цел спазване на предвидените в параграфи 1 и 2 изисквания за оповестяване и разполагат с политики за оценка на уместността на извършваните от тях оповестявания, включително за тяхната проверка и честотата, с която се извършват. Кредитните институции разполагат и с политика за оценка дали извършваните от тях оповестявания предоставят достатъчно информация на участниците на пазара относно рисковия профил на институциите.
Когато тези оповестявания не предоставят достатъчно информация на участниците на пазара относно рисковия профил на институциите, кредитните институции публично оповестяват необходимата информация в допълнение към тази, изисквана съгласно параграф 1. Те разкриват обаче само информация, която е съществена и не представлява търговска тайна или не е поверителна съгласно техническите критерии, посочени в приложение ХII, част 1.“
(12)
Заглавието на глава VI се заменя със следното:
„ДЕЛЕГИРАНИ АКТОВЕ И ИЗПЪЛНИТЕЛНИ ПРАВОМОЩИЯ“.
(13)
Член 150 се изменя както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. По отношение на собствения капитал, без това да засяга изискването Комисията да представи предложение съгласно член 62, техническите корекции в следните сфери се приемат чрез делегирани актове съгласно член 151а, и при условията на членове 151б и 151в:
а)
поясняване на определенията с оглед еднаквото прилагане на настоящата директива;
б)
поясняване на определенията с оглед отчитане промените на финансовите пазари при прилагането на настоящата директива;
в)
уеднаквяване на терминологията и определенията в съответствие с последващи закони за кредитните институции и други свързани с тях въпроси;
г)
разширяване на съдържанието на списъка, посочен в членове 23 и 24 и предвиден в приложение I, или адаптиране на терминологията, използвана в този списък, с оглед отчитане на промените на финансовите пазари;
д)
областите, в които компетентните власти обменят информацията, посочена в член 42;
е)
технически корекции в членове 56 - 67 и в член 74 в резултат на промените в счетоводните стандарти или изискванията, за да се отчете законодателството на Съюза или във връзка с хармонизирането на надзорните практики;
и)
промяна на списъка на класовете експозиции в членове 79 и 86 с оглед отчитане на промените на финансовите пазари;
й)
сумата, посочена в член 79, параграф 2, буква в), член 86, параграф 4, буква а), приложение VII, част 1, точка 5 и приложение VII, част 2, точка 15, с оглед отчитане на последиците от инфлацията;
к)
списъка и класификацията на задбалансовите позиции в приложения II и IV;
л)
коригиране на разпоредбите на приложение III и приложения V - ХII, за да се отчетат промените на финансовите пазари (по-специално нови финансови продукти), или в счетоводните стандарти или изисквания, които отчитат законодателството на Съюза, или във връзка с хармонизирането на надзорните практики.
1а. Следните мерки се приемат в съответствие с процедурата по регулиране, посочена в член 151, параграф 2а:
г)
технически корекции на списъка в член 2;
д)
промяна на размера на първоначалния капитал, предвиден в член 9, с оглед промените в икономическата и паричната област;“;
б)
параграф 2 се изменя както следва:
i)
в първата алинея, уводната част се заменя със следното:
„Комисията може да приеме следните мерки:“;
ii)
втората алинея се заменя със следното:
„Мерките, посочени в първа алинея, букви а), б), в) и е), се приемат чрез делегирани актове в съответствие с член 151а, и при условията на членове 151б и 151в. Мерките, посочени в първа алинея, букви г) и д) се приемат в съответствие с процедурата по регулиране с контрол, посочена в член 151, параграф 2а.“
(14)
Член 151, параграфи 2 и 3 се заличават.
(15)
Вмъкват се следните членове:
„Член 151а
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегираните актове, посочени в член 150, параграф 1 и член 150, параграф 2, втора алинея, първо изречение се предоставят на Комисията за срок от четири години считано от 15 декември 2010 г. Комисията изготвя доклад относно делегираното правомощия най-късно шест месеца преди края на четиригодишния срок. Делегирането на правомощието се подновява автоматично за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не го оттеглят в съответствие с член 151б.
2. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира едновременно Европейския парламент и Съвета за него.
3. Правомощието да приема делегирани актове се предоставят на Комисията при условията, предвидени в член 151б и член 151в.“
Член 151б
Отмяна на делегирането
1. Делегирането на правомощието, посочено в член 150, параграф 1 и член 150, параграф 2, втора алинея, първо изречение може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.
2. Институцията, започнала вътрешна процедура за вземане на решение дали да оттегли делегирането на правомощия, полага усилия да информира другата институция и Комисията в разумен срок преди да вземе окончателното решение, като посочва делегираното правомощие, което може да бъде оттеглено.
3. С решението за оттегляне се прекратява делегирането на правомощието, посочено в същото решение. То поражда действие незабавно или на посочена в него по-късна дата. Решението за оттегляне не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила. То се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 151в
Възражения срещу делегираните актове
1. Европейският парламент или Съветът могат да възразят срещу делегиран акт в срок от три месеца от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с три месеца.
2. Ако към момента на изтичането на посочения в параграф 1 срок нито Европейският парламент, нито Съветът не е възразил срещу делегирания акт, той се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и влиза в сила на посочената в него дата. Делегираният акт може да се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и да влезе в сила преди изтичането на посочения срок, ако и Европейският парламент и Съветът са информирали Комисията за намерението им да не правят възражения.
3. Ако Европейският парламент или Съветът възразят срещу делегиран акт в рамките на предвидения в параграф 1 срок, то той не влиза в сила. В съответствие с член 296 от ДФЕС институцията, която възразява срещу делегирания акт, посочва основанията за това.“
(16)
В член 152 се добавят следните параграфи:
„5а. До 31 декември 2011 г. кредитните институции, изчисляващи размера на рисково претеглената експозиция съгласно членове 84-89, осигуряват собствен капитал, който е при всички случаи по-голям или равен на стойността, посочена в параграф 5в или параграф 5г, ако е приложимо.
5б. До 31 декември 2011 г. кредитните институции, използващи усъвършенстваните подходи за измерване, посочени в член 105, при изчисляването на своите капиталови изисквания за операционен риск осигуряват собствен капитал, който при всички случаи е по-голям или равен на стойността, посочена в параграфи 5в или 5г, ако е приложимо.
5в. Посочената в параграфи 5а и 5б стойност е 80 % от общия минимален размер на собствения капитал, който кредитните институции са задължени да поддържат съгласно член 4 от Директива 93/6/ЕИО и Директива 2000/12/ЕО за периода преди 1 януари 2007 г.
5г. При условие че бъде одобрено от компетентните власти, за кредитните институции, посочени в параграф 5д, определената в параграфи 5а и 5б стойност може да бъде до 80 % от общия минимален размер на собствения капитал, който кредитните институции са задължени да поддържат съгласно членове 78-83, 103 или 104 и Директива 2006/49/ЕО за периода преди 1 януари 2011 г.
5д. Кредитна институция може да прилага параграф 5г, единствено ако е започнала да използва вътрешно-рейтингов подход или усъвършенствания подход на измерване при изчислението на своите капиталови изисквания на 1 януари 2010 г. или след това.“
(17)
В член 154, параграф 5 се заменя със следното:
„5. До 31 декември 2012 г. претеглената по експозициите загуба при неизпълнение за всички експозиции на дребно, обезпечени с жилищни имоти, без да се ползват гаранции от централни правителства, не може да бъде по-ниска от 10 %.“
(18)
В член 156, след трета алинея се вмъкват следните алинеи:
„До 1 април 2013 г. Комисията прави преглед и докладва относно разпоредбите за възнагражденията, включително тези, посочени в приложения V и XII, по-специално във връзка с тяхната ефективност, прилагане и изпълнение, като взема предвид тенденциите в международен план. При този преглед се установяват евентуални пропуски, свързани с прилагането на принципа на пропорционалност по отношение на тези разпоредби. Комисията предоставя този доклад на Европейския парламент и на Съвета, заедно с подходящи предложения.
За осигуряване на съгласуваност и равни условия Комисията прави преглед на изпълнението на член 54, с цел установяване на степента на съгласуваност на санкциите и другите мерки, налагани в рамките на Съюза и, при необходимост, изготвя предложения.
Периодичният преглед на Комисията по отношение на прилагането на настоящата директива гарантира, че начинът на нейното прилагане не води до явна дискриминация между кредитните институции въз основа на тяхната правна структура или модел на собственост.
За да се гарантира съгласуваност на разумния подход към капитала, Комисията прави преглед на относимостта на позоваването на актове по смисъла на член 66, параграф 1а, буква а) в приложение V, точка 23, буква о), подточка ii) веднага след като поеме инициатива за преглед на определението за капиталови инструменти, както е предвидено в членове 56-67.“
(19)
Вмъква се следният член:
„Член 156а
До 31 декември 2011 г. Комисията извършва преглед и докладва относно целесъобразността от извършването на промени за привеждане в съответствие на приложение IX от настоящата директива, като взема под внимание международните споразумения относно капиталовите изисквания към кредитните институции за секюритизационните позиции. Комисията представя този доклад на Европейския парламент и на Съвета, заедно с подходящи законодателни предложения.“
(20)
Приложенията се изменят, както е посочено в приложение I към настоящата директива.
Член 2
Изменения на Директива 2006/49/ЕО
Директива 2006/49/ЕО се изменя, както следва:
(1)
В член 3, параграф 1, първа алинея се добавя следната буква:
„у)
„секюритизационна позиция“ и „пресекюритизационна позиция“ означават съответно секюритизационна позиция и пресекюритизационна позиция според определението в Директива 2006/48/ЕО.“
(2)
В член 17, параграф 1, първа алинея уводната част се заменя със следното:
„Когато институцията изчислява размера на рисково претеглената експозиция за целите на приложение II към настоящата директива в съответствие с членове 84-89 от Директива 2006/48/ЕО, тогава за целите на изчислението, предвидено в приложение VII, част 1, точка 36 от Директива 2006/48/ЕО, се прилагат следните правила:“.
(3)
Член 18, параграф 1, буква а) се заменя със следното:
„а)
капиталовите изисквания, изчислени в съответствие с методите и вариантите, предвидени в членове 28-32 и в приложения I, II и VI, и, когато е приложимо, в приложение V, за дейността си в търговския портфейл и в точки 1-4 от приложение II за дейността си в нетърговския портфейл.“
(4)
Заглавието на Раздел 2 от Глава VIII се заменя със следното:
„Делегирани актове и изпълнителни правомощия“.
(5)
Член 41, параграф 2 се заменя със следното:
„2. Мерките, посочени в параграф 1, се приемат чрез делегирани актове в съответствие с член 42а, и при условията на членове 42б и 42в.“
(6)
Член 42, параграф 2 се заличава.
(7)
Вмъкват се следните членове:
„Член 42а
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегираните актове, посочени в член 41 се предоставят на Комисията за срок от четири години считано от 15 декември 2010 г. Комисията изготвя доклад относно делегираното правомощие най-късно шест месеца преди края на четиригодишния срок. Делегирането на правомощието се подновява автоматично за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не го оттеглят в съответствие с член 42б.
2. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира едновременно Европейския парламент и Съвета за него.
3. Правомощието да приема делегирани актове се предоставят на Комисията при условията, предвидени в членове 42б и 42в.
Член 42б
Оттегляне на делегирането
1. Делегирането на правомощието, посочено в член 41 може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.
2. Институцията, започнала вътрешна процедура за вземане на решение дали да оттегли делегиране на правомощиe, полага усилия да информира другата институция и Комисията в разумен срок преди да вземе окончателното решение, като посочва делегираното правомощие, което може да бъде оттеглено.
3. С решението за оттегляне се прекратява делегирането на правомощието, посочено в същото решение. То поражда действие незабавно или на посочена в него по-късна дата. Решението за оттегляне не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила. То се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 42в
Възражения срещу делегираните актове
1. Европейският парламент или Съветът могат да възразят срещу делегиран акт в срок от три месеца от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с три месеца.
2. Ако към момента на изтичането на посочения в параграф 1 срок нито Европейският парламент, нито Съветът не е възразил срещу делегирания акт, той се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и влиза в сила на посочената в него дата. Делегираният акт може да се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и да влезе в сила преди изтичането на посочения срок, ако Европейският парламент и Съветът са информирали Комисията за намерението си да не правят възражения.
3. Ако Европейският парламент или Съветът възразят срещу делегиран акт в рамките на посочения в параграф 1 срок, то той не влиза в сила. В съответствие с член 296 от Договора за функционирането на Европейския съюз Институцията, която възразява срещу делегирания акт, посочва основанията за това.“
(8)
Член 47 се заменя със следното:
„До 30 декември 2011 г. или по-ранна дата, определена от компетентните власти на индивидуална основа, институциите, които са получили признаване на модела за специфичен риск преди 1 януари 2007 г. в съответствие с приложение V, точка 1, могат по отношение на това съществуващо признаване да прилагат точки 4 и 8 от приложение VIII към Директива 93/6/ЕИО съгласно тяхното състояние преди 1 януари 2007 г.“
(9)
Приложенията се изменят, както е посочено в приложение II към настоящата директива.
Член 3
Транспониране
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за да се съобразят с:
а)
член 1, точки 3, 4, 16 и 17 и приложение I, точка 1, точка 2, буква в), точка 3, и точка 5, буква б), подточка iii) най-късно до 1 януари 2011 г.; и
б)
разпоредбите на настоящата директива, различни от посочените в буква а) до 31 декември 2011 г.
Когато държавите-членки приемат мерките посочени в настоящия параграф, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с приложение I, точка 1 изискват от кредитните институции да прилагат установените там принципи по отношение на
i)
дължимите възнаграждения въз основа на договори, сключени преди дата на действително изпълнение във всяка държава-членка и начислени или изплатени след тази дата; и
ii)
начислените, но все още неизплатени вънаграждения преди датата на действително изпълнение във всяка държава-членка за услуги предоставени през 2010 г.
3. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното право, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 4
Доклад
Предвид международния характер на Базелската рамка и рисковете, свързани с неедновеременното изпълнение на промените в тази рамка в основните юрисдикции, Комисията докладва на Европейския парламент и на Съвета до 31 декември 2010 г. относно постигнатия напредък в международното изпълнение на измененията на рамката за капиталовата адекватност, като отправя подходящи предложения.
Член 5
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила в деня след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 6
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 24 ноември 2010 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2010/76/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 24ης Νοεμβρίου 2010
για τροποποίηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ όσον αφορά τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών και για τις πράξεις επανατιτλοποίησης, καθώς και τον εποπτικό έλεγχο των πολιτικών αποδοχών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η υπερβολική και αλόγιστη ανάληψη κινδύνων στον τραπεζικό τομέα οδήγησε στη χρεοκοπία χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και σε συστημικά προβλήματα στα κράτη μέλη και παγκοσμίως. Παρότι τα αίτια της εν λόγω ανάληψης κινδύνων είναι πολλά και πολύπλοκα, οι εποπτικοί και ρυθμιστικοί φορείς, καθώς και η Ομάδα των 20 (G-20) και η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας (ΕΕΑΤΕ), συμφωνούν ότι οι ακατάλληλες δομές αποδοχών ορισμένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων συνέβαλαν στην κατάσταση αυτή. Οι πολιτικές αποδοχών οι οποίες παρέχουν κίνητρα για την ανάληψη κινδύνων που υπερβαίνουν το συνολικό επίπεδο αποδεκτού κινδύνου από το ίδρυμα μπορούν να υπονομεύσουν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και να ενθαρρύνουν τη συμπεριφορά ανάληψης υπερβολικών κινδύνων. Συνεπώς, οι διεθνώς αναγνωρισμένες και εγκεκριμένες από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αρχές για την ορθή εφαρμογή των πολιτικών αποδοχών (αρχές ΣΧΣ) έχουν ιδιαίτερη σημασία.
(2)
Η οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (4) απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα να διαθέτουν πλαίσιο, στρατηγικές, διαδικασίες και μηχανισμούς για τη διαχείριση των κινδύνων στους οποίους εκτίθενται. Δυνάμει της οδηγίας 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (5), η συγκεκριμένη απαίτηση αφορά τις επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (6). Η οδηγία 2006/48/ΕΚ απαιτεί από τις αρμόδιες αρχές να αξιολογούν το εν λόγω πλαίσιο, τις στρατηγικές, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς και να προσδιορίζουν κατά πόσον τα ίδια κεφάλαια που κατέχει το υπόψη πιστωτικό ίδρυμα ή η επιχείρηση επενδύσεων διασφαλίζουν την ορθή διαχείριση και κάλυψη των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί το ίδρυμα ή η επιχείρηση. Η ανωτέρω εποπτεία ασκείται σε ενοποιημένη βάση σε σχέση με τους τραπεζικούς ομίλους και περιλαμβάνει χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και συνδεδεμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε όλα τα νομικά συστήματα.
(3)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι δυνητικά επιζήμιες συνέπειες των ελλιπώς καθορισμένων πολιτικών αποδοχών στην ορθή διαχείριση των κινδύνων και στον έλεγχο της συμπεριφοράς ανάληψης κινδύνων από φυσικά πρόσωπα, οι απαιτήσεις της οδηγίας 2006/48/ΕΚ θα πρέπει να συμπληρωθούν με τη ρητή υποχρέωση για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να καθιερώσουν και να εφαρμόζουν, για τις κατηγορίες υπαλλήλων οι επαγγελματικές δραστηριότητες των οποίων έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου τους, πολιτικές και πρακτικές αποδοχών οι οποίες συνάδουν με την αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων. Αυτές οι κατηγορίες προσωπικού θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον ανώτερα διοικητικά στελέχη, πρόσωπα που αναλαμβάνουν κινδύνους, πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα ελέγχου και κάθε εργαζόμενο οι συνολικές αποδοχές του οποίου, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπόμενων προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών, τον εντάσσουν στο ίδιο επίπεδο αμοιβών με τα ανώτερα διοικητικά στελέχη και τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν κινδύνους.
(4)
Επειδή η υπερβολική και αλόγιστη ανάληψη κινδύνων μπορεί να υπονομεύσει την οικονομική ευρωστία των πιστωτικών ιδρυμάτων ή των επιχειρήσεων επενδύσεων και να αποσταθεροποιήσει το τραπεζικό σύστημα, είναι σημαντικό η νέα υποχρέωση που αφορά τις πολιτικές και πρακτικές αποδοχών να τηρείται με συνέπεια και να καλύπτει όλες τις μορφές των αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των μισθών, των προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών και οποιονδήποτε παρόμοιων παροχών. Στο πλαίσιο αυτό, ως προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές νοούνται οι προαιρετικές πληρωμές που καταβάλλονται από το πιστωτικό ίδρυμα ή την επιχείρηση επενδύσεων ατομικά σε κάθε εργαζόμενο βάσει της συνταξιοδότησης ή της προσδοκίας για αυτή και οι οποίες μπορούν να εξομοιωθούν προς μεταβλητές αποδοχές. Επομένως, θα πρέπει να προσδιορισθούν οι σαφείς αρχές της ορθής πολιτικής αποδοχών, ώστε να διασφαλισθεί ότι η διάρθρωσή τους δεν ενθαρρύνει την υπερβολική ανάληψη κινδύνων από άτομα ή εμπεριέχει ηθικό κίνδυνο και ότι η πολιτική ανάληψης κινδύνων εναρμονίζεται με τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Οι αποδοχές θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τον ρόλο του χρηματοπιστωτικού τομέα ως μηχανισμού διά του οποίου οι χρηματοοικονομικοί πόροι κατανέμονται αποτελεσματικά στην οικονομία. Ειδικότερα, οι αρχές θα πρέπει να προβλέπουν ότι ο σχεδιασμός των πολιτικών για τις μεταβλητές αποδοχές διασφαλίζει ότι τα κίνητρα ευθυγραμμίζονται με τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων και ότι οι μέθοδοι πληρωμών ενισχύουν την κεφαλαιακή του βάση. Οι συνδεδεμένες με τις επιδόσεις συνιστώσες των αποδοχών πρέπει επίσης να συμβάλλουν στην ενίσχυση δικαιότερης διάρθρωσης των αποδοχών εντός του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Οι αρχές θα πρέπει να αναγνωρίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν να εφαρμόζουν τις διατάξεις με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με το μέγεθος και την εσωτερική τους οργάνωση καθώς και με τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους και, ειδικότερα, ότι μπορεί να μην είναι ανάλογη η συμμόρφωση των επιχειρήσεων επενδύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 20, παράγραφος 2 και 3, της οδηγίας 2006/49/ΕΚ με όλες τις αρχές. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ενσωμάτωση του σχεδιασμού των πολιτικών αποδοχών στη διαχείριση των κινδύνων του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, το διοικητικό όργανο κάθε πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων θα πρέπει, κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας, να υιοθετεί και, περιοδικά, να αναθεωρεί τις εφαρμοστέες αρχές. Σε αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει να είναι δυνατόν, κατά περίπτωση και σύμφωνα με το εθνικό εταιρικό δίκαιο, το διοικητικό όργανο κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας να νοείται ως το εποπτικό όργανο.
(5)
Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων που είναι σημαντικά από άποψη μεγέθους, εσωτερικής οργάνωσης και φύσης, εύρους και πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους, απαιτείται να υποχρεούνται να συγκροτήσουν επιτροπή αποδοχών η οποία θα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της διοικητικής τους δομής και οργάνωσης.
(6)
Έως την 1η Απριλίου 2013, η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει τις αρχές της πολιτικής αποδοχών, με ιδιαίτερη έμφαση στην αποτελεσματικότητα, την εφαρμογή και την επιβολή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων τυχόν περαιτέρω προτάσεων από το ΣΧΣ, και την εφαρμογή των αρχών ΣΧΣ σε άλλα νομικά συστήματα καθώς και του δεσμού μεταξύ του σχεδιασμού των μεταβλητών αποδοχών με την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων.
(7)
Στόχος της πολιτικής αποδοχών θα πρέπει να είναι η εναρμόνιση των προσωπικών στόχων των μελών του προσωπικού με τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του υπόψη πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Η αξιολόγηση των συνδεδεμένων με τις επιδόσεις συνιστωσών των αποδοχών θα πρέπει να βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και να λαμβάνει υπόψη τους υφιστάμενους κινδύνους που σχετίζονται με τις επιδόσεις. Η αξιολόγηση των επιδόσεων θα πρέπει να εντάσσεται σε πολυετές πλαίσιο, διάρκειας τουλάχιστον τριών έως πέντε ετών, ώστε να διασφαλίζεται ότι η διαδικασία αξιολόγησης βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και ότι η πραγματική καταβολή των τμημάτων των αποδοχών που συνδέονται με τις επιδόσεις κατανέμεται σε ολόκληρο τον κύκλο της οικονομικής δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Για την περαιτέρω ευθυγράμμιση των κινήτρων, σημαντικό μέρος των μεταβλητών αποδοχών όλων των μελών του προσωπικού που καλύπτεται από τις απαιτήσεις αυτές, θα πρέπει να αποτελείται από μετοχές, από μέσα που συνδέονται με μετοχές του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, που θα εξαρτώνται από τη νομική δομή του υπόψη πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων ή, όταν πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων που δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο, από άλλα ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα και, κατά περίπτωση, από άλλα μακροπρόθεσμα χρηματοπιστωτικά μέσα που αντικατοπτρίζουν δεόντως την πιστωτική ποιότητα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Θα πρέπει να είναι δυνατό τα μέσα αυτά να περιλαμβάνουν κεφαλαιακό μέσο με δυνατότητα μετατροπής αυτού σε μετοχικό κεφάλαιο ή να διαγράφονται από απαίτηση, σε περίπτωση που το ίδρυμα αντιμετωπίζει σοβαρά χρηματοοικονομικά προβλήματα, να μετατρέπεται σε μετοχικό κεφάλαιο ή να επανεκτιμάται με διαφορετικό τρόπο. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το υπόψη πιστωτικό ίδρυμα δεν εκδίδει μακροπρόθεσμα χρηματοπιστωτικά μέσα, θα πρέπει να επιτρέπεται να εκδίδει το σημαντικό μέρος των μεταβλητών αποδοχών σε μετοχές και μέσα που συνδέονται με μετοχές και σε άλλα ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα. Τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές τους θα πρέπει να μπορούν να θέτουν περιορισμούς στο είδος και στο σχεδιασμό αυτών των μέσων ή να απαγορεύουν ορισμένα μέσα, εφόσον ενδείκνυται.
(8)
Για να ελαχιστοποιηθούν τα κίνητρα για ανάληψη υπερβολικών κινδύνων, οι μεταβλητές αποδοχές θα πρέπει να αποτελούν μία ισορροπημένη αναλογία των συνολικών αποδοχών. Είναι αναγκαίο ο σταθερός μισθός του εργαζομένου να αντιπροσωπεύει ένα αρκετά υψηλό μερίδιο των συνολικών αποδοχών του, ώστε να καθιστά εφικτή την εφαρμογή μιας πλήρως ευέλικτης πολιτικής μεταβλητών αποδοχών, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας μη καταβολής μεταβλητών αποδοχών. Προκειμένου να διασφαλισθούν συνεπείς πρακτικές αποδοχών σε ολόκληρο τον τομέα, είναι σκόπιμο να προσδιορίζονται ορισμένες σαφείς απαιτήσεις. Οι εγγυημένες μεταβλητές αποδοχές δεν συνάδουν προς τη χρηστή διαχείριση κινδύνων ή την αρχή της καταβολής των αμοιβών βάσει των επιδόσεων και θα πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να απαγορεύονται.
(9)
Η καταβολή σημαντικού τμήματος της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών, όπως 40 έως 60 %, θα πρέπει να αναβάλλεται για κατάλληλη περίοδο. Το τμήμα αυτό θα πρέπει να αυξάνεται σημαντικά ανάλογα με τον βαθμό αρχαιότητας ή ευθύνης του αμειβόμενου προσώπου. Επιπλέον, σημαντικό μέρος της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών θα πρέπει να αποτελείται από μετοχές, από μέσα που συνδέονται με μετοχές του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, που θα εξαρτώνται από τη νομική δομή του υπόψη πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων ή, όταν πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων που δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο, από άλλα ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα, και, κατά περίπτωση, από άλλα μακροπρόθεσμα χρηματοπιστωτικά μέσα που αντικατοπτρίζουν δεόντως την πιστωτική ποιότητα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η αρχή της αναλογικότητας έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι μπορεί να μην είναι πάντα σκόπιμη η εφαρμογή των απαιτήσεων αυτών στο πλαίσιο μικρού μεγέθους πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς που περιστέλλουν το ύψος των μεταβλητών αποδοχών που καταβάλλεται σε μετρητά και προκαταβολικά, το ποσό των μεταβλητών αποδοχών που μπορεί να καταβάλλεται σε μετρητά ή σε ισοδύναμο προς μετρητά που δεν υπόκειται σε αναβολή, θα πρέπει να περιορίζεται, προκειμένου οι στόχοι του προσωπικού σε ατομικό επίπεδο να ευθυγραμμίζονται περαιτέρω με το μακροπρόθεσμο συμφέρον του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων.
(10)
Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων πρέπει να διασφαλίζουν ότι το σύνολο των μεταβλητών αποδοχών δεν περιορίζει τη δυνατότητά τους να ενισχύουν την κεφαλαιακή βάση τους. Ο βαθμός στον οποίο πρέπει να αυξάνεται το κεφάλαιο θα πρέπει να αποτελεί συνάρτηση της τρέχουσας κεφαλαιακής θέσης του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να έχουν την εξουσία να περιορίζουν τις μεταβλητές αποδοχές, μεταξύ άλλων, ως ποσοστό του συνόλου των καθαρών εσόδων όταν το ύψος τους δεν συνάδει με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης.
(11)
Τα πιστωτικά ιδρύματα ή επιχειρήσεις επενδύσεων πρέπει να απαιτούν από το προσωπικό τους να δεσμεύεται ότι δεν θα χρησιμοποιεί προσωπικές στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου ή ασφάλιση, οι οποίες καταστρατηγούν τους ενσωματωμένους στις ρυθμίσεις για τις αποδοχές τους μηχανισμούς ευθυγράμμισης με τον κίνδυνο.
(12)
Όσον αφορά τις οντότητες που επωφελούνται από κατ’ εξαίρεση κυβερνητική παρέμβαση πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στην ενδυνάμωση της κεφαλαιακής τους βάσης και την επιστροφή της ενίσχυσης που λαμβάνουν από τους φορολογουμένους. Οποιεσδήποτε ενδεχόμενες πληρωμές μεταβλητών αποδοχών θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν αυτές τις προτεραιότητες.
(13)
Οι αρχές που αφορούν τις ορθές πολιτικές αποδοχών που εκτίθενται στη Σύσταση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009, σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (7) συνάδουν και συμπληρώνουν με τις αρχές που παρατίθενται στην παρούσα οδηγία.
(14)
Οι διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές δεν πρέπει να θίγουν την πλήρη άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από τις Συνθήκες, ιδίως το άρθρο 153 παράγραφος 5 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τις γενικές αρχές του εθνικού εργατικού δικαίου, περιλαμβανομένων και των διατάξεων περί συμβάσεων εργασίας, τη νομοθεσία για τα δικαιώματα και τη συμμετοχή των μετόχων και τις γενικές αρμοδιότητες των διοικητικών και εποπτικών οργάνων του υπόψη ιδρύματος, καθώς και τα δικαιώματα, όπου ενδείκνυται, των κοινωνικών εταίρων να συνάπτουν και να εφαρμόζουν συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τα εθνικά δίκαια και πρακτικές.
(15)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η ταχεία και αποτελεσματική εφαρμογή, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να έχουν την εξουσία να επιβάλλουν ή να εφαρμόζουν οικονομικής ή μη οικονομικής φύσεως κυρώσεις ή άλλα μέτρα, σε περίπτωση παραβίασης της απαίτησης που προβλέπεται από την οδηγία 2006/48/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης για την καθιέρωση πολιτικών αποδοχών οι οποίες συνάδουν με την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων. Τα εν λόγω μέτρα και οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά. Για να διασφαλίζονται η συνέπεια και ισότιμες συνθήκες ανταγωνισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη υιοθετούν και εφαρμόζουν αυτά τα μέτρα και τις κυρώσεις συνολικά όσον αφορά τη συνέπεια τους, σε ολόκληρη την Ένωση.
(16)
Προκειμένου να διασφαλίζεται αποτελεσματική εποπτεία των κινδύνων που ενέχουν οι ακατάλληλες δομές των αποδοχών, οι πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που θεσπίζονται από πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του εποπτικού ελέγχου βάσει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ. Στο πλαίσιο του εν λόγω ελέγχου, οι εποπτικοί φορείς θα πρέπει να αξιολογούν κατά πόσον οι εν λόγω πολιτικές και πρακτικές ενδέχεται να ενθαρρύνουν την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων από τους εμπλεκόμενους υπαλλήλους. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας θα πρέπει να διασφαλίζει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των προσώπων που διευθύνουν πράγματι τις δραστηριότητες ενός πιστωτικού ιδρύματος.
(17)
Η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής, της 2ας Ιουνίου 2010, για την εταιρική διακυβέρνηση στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τις πολιτικές αποδοχών εντοπίζει σειρά παραλείψεων στην εταιρική διακυβέρνηση των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων που θα πρέπει να εξετασθούν. Μεταξύ των λύσεων που επισημαίνονται, η Επιτροπή αναφέρεται στην ανάγκη να ενισχυθούν σημαντικά οι απαιτήσεις σχετικά με τα πρόσωπα που διευθύνουν πράγματι τις δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος, τα οποία θα πρέπει να διαθέτουν τα απαιτούμενα εχέγγυα ήθους, κατάλληλη εμπειρία καθώς και να αξιολογούνται ως προς την ικανότητά τους να ασκούν τις επαγγελματικές δραστηριότητές τους. Η Πράσινη Βίβλος υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη να αυξηθεί η συμμετοχή των μετόχων κατά την έγκριση των πολιτικών αποδοχών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σημειώνουν την πρόθεση της Επιτροπής να παρακολουθεί την εφαρμογή και να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για τα θέματα αυτά, όπου ενδείκνυται.
(18)
Προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η διαφάνεια όσον αφορά τις πρακτικές αποδοχών των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να συγκεντρώνουν πληροφορίες σχετικά με τις αποδοχές με σκοπό τη συγκριτική αξιολόγηση των τάσεών τους σύμφωνα με τις κατηγορίες των ποσοτικών πληροφοριών που απαιτείται να αποκαλύπτουν τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων βάσει της παρούσας οδηγίας. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να παρέχουν τις πληροφορίες αυτές στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας ώστε να προκειμένου να δύναται να διεξάγει παρόμοιες αξιολογήσεις, σε επίπεδο Ένωσης.
(19)
Για την προώθηση της εποπτικής σύγκλισης όσον αφορά την αξιολόγηση των πολιτικών και πρακτικών αποδοχών, και τη διευκόλυνση της συγκέντρωσης πληροφοριών και τη συνεπή εφαρμογή των αρχών για τις αποδοχές στον τραπεζικό τομέα, η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας πρέπει να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές αναφορικά με τις ορθές πολιτικές αποδοχών στον τραπεζικό τομέα. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών Κινητών Αξιών πρέπει να συμβάλει στην κατάρτιση των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών στον βαθμό που εφαρμόζονται οι πολιτικές αποδοχών στα άτομα που εμπλέκονται στην παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και στην άσκηση επενδυτικών δραστηριοτήτων από πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια της οδηγίας 2004/39/ΕΚ. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας πρέπει να πραγματοποιεί ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις για τα τεχνικά πρότυπα και να αναλύει το συναφές δυνητικό κόστος και όφελος. Η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις αναθέτοντας στην ευρωπαϊκή εποπτική αρχή του τραπεζικού τομέα και, στον βαθμό που ενδείκνυται, στην ευρωπαϊκή εποπτική αρχή σε θέματα αγορών και χρεωγράφων, όπως αυτές έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη διαδικασία de Larosière για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία, την εκπόνηση σχεδίου τεχνικών θεσμικών και εκτελεστικών προτύπων με σκοπό τη διευκόλυνση της συλλογής πληροφοριών και τη συνεπή εφαρμογή των αρχών για τις αποδοχές στον τραπεζικό τομέα προκειμένου να θεσπιστεί από την Επιτροπή.
(20)
Δεδομένου ότι οι ελλιπώς σχεδιασμένες πολιτικές αποδοχών και τα ελλιπώς σχεδιασμένα συστήματα κινήτρων μπορούν να αυξήσουν αδικαιολόγητο επίπεδο τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων, θα πρέπει να λαμβάνεται άμεση διορθωτική δράση και, εφόσον κρίνεται απαραίτητο κατάλληλα διορθωτικά μέτρα. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να διασφαλισθεί ότι οι αρμόδιες αρχές έχουν την εξουσία να επιβάλλουν ποιοτικά και ποσοτικά μέτρα στις υπόψη οντότητες, τα οποία θα έχουν ως στόχο την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εντοπίσθηκαν σε σχέση με τις πολιτικές αποδοχών κατά την εποπτική αξιολόγηση του Πυλώνα ΙΙ. Τα ποιοτικά μέτρα που είναι διαθέσιμα στις αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν την απαίτηση από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να μειώσουν τον κίνδυνο που ενέχουν οι δραστηριότητες, τα προϊόντα και τα συστήματά τους, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής αλλαγών στις δομές των αποδοχών ή του παγώματος των μεταβλητών τμημάτων των αποδοχών, στον βαθμό που αυτά δεν συνάδουν με την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων. Τα ποσοτικά μέτρα περιλαμβάνουν την απαίτηση διακράτησης πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων.
(21)
Οι δομές καλής διακυβέρνησης, η διαφάνεια και η γνωστοποίηση είναι αναγκαίες προκειμένου να υπάρχουν υγιείς πολιτικές αποδοχών. Προκειμένου να διασφαλισθεί η προσήκουσα διαφάνεια στην αγορά όσον αφορά τις δομές των αποδοχών τους και τους συναφείς κινδύνους, τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να δημοσιοποιούν αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που εφαρμόζουν καθώς και, για λόγους εμπιστευτικότητας, συνολικά ποσά για εκείνους τους υπαλλήλους οι επαγγελματικές δραστηριότητες των οποίων έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνων του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (μετόχους, υπαλλήλους και ευρύ κοινό). Ωστόσο, η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να επιβάλλεται με την επιφύλαξη της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (8).
(22)
Οι διατάξεις για τις αποδοχές που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, προκειμένου να διασφαλισθεί η πλήρης αποτελεσματικότητά τους και να αποφευχθεί η οποιαδήποτε διάκριση στην εφαρμογή τους, θα πρέπει να εφαρμόζονται στις αποδοχές που οφείλονται βάσει των συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την ημερομηνία θέσης σε πραγματική εφαρμογή σε κάθε κράτος μέλος και στις αποδοχές που αποφασίσθηκε να καταβληθούν ή καταβλήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή. Επιπροσθέτως, προκειμένου να διαφυλάσσονται οι επιδιωκόμενοι από την παρούσα οδηγία στόχοι, ειδικά η αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων, σε σχέση με περιόδους που εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό χρηματοοικονομικής αστάθειας, και προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος καταστρατήγησης των διατάξεων για τις αποδοχές που παρατίθενται στην παρούσα οδηγία κατά το χρονικό διάστημα πριν από την εκτέλεσή τους, είναι απαραίτητο οι διατάξεις αυτές να εφαρμόζονται στις αποδοχές που αποφασίσθηκε να αποδοθούν αλλά δεν καταβλήθηκαν ακόμη πριν από την ημερομηνία θέσης σε πραγματική εφαρμογή σε κάθε κράτος μέλος, για υπηρεσίες παρασχεθείσες το 2010.
(23)
Η επανεξέταση των κινδύνων στους οποίους ενδέχεται να εκτίθεται το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να καταλήγει σε αποτελεσματικά εποπτικά μέτρα. Είναι, επομένως, αναγκαίο να επιτευχθεί περαιτέρω σύγκλιση με σκοπό την ενθάρρυνση της λήψης κοινών αποφάσεων από τους εποπτικούς φορείς και τη διασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού εντός της Ένωσης.
(24)
Τα πιστωτικά ιδρύματα που επενδύουν σε επανατιτλοποιήσεις υποχρεούνται βάσει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ να επιδεικνύουν δέουσα επιμέλεια σε σχέση με τους τίτλους από τιτλοποιήσεις απαιτήσεων, και τους λοιπούς τίτλους που τυχόν συμπεριλαμβάνονται στα υποκείμενα χαρτοφυλάκια τίτλων. Τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει επίσης να αξιολογούν αν τα ανοίγματα στο πλαίσιο προγραμμάτων έκδοσης εμπορικών χρεωγράφων εξασφαλισμένων με στοιχεία ενεργητικού συνιστούν ανοίγματα επανατιτλοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των ανοιγμάτων στο πλαίσιο προγραμμάτων για την απόκτηση τμημάτων υψηλότερης εξασφάλισης χωριστών ομάδων ολόκληρων δανείων, όπου κανένα από τα δάνεια αυτά δεν συνιστά άνοιγμα τιτλοποίησης ή επανατιτλοποίησης, και η προστασία κατά των πρώτων ζημιών για κάθε επένδυση παρέχεται από τον πωλητή των δανείων. Στην τελευταία περίπτωση, η ειδική για κάθε ομάδα ταμειακή διευκόλυνση δεν θα πρέπει γενικά να θεωρείται ως άνοιγμα επανατιτλοποίησης διότι αντιπροσωπεύει τμήμα ομάδας που αποτελείται από ένα μοναδικό περιουσιακό στοιχείο (ήτοι της ομάδας ολόκληρων δανείων) η οποία δεν περιέχει ανοίγματα τιτλοποίησης. Αντιθέτως, μία πιστωτική ενίσχυση σε επίπεδο προγράμματος που καλύπτει ορισμένες μόνο από τις ζημίες, πέραν της προστασίας που παρέχεται από τον πωλητή για τις διάφορες ομάδες, θα συνιστούσε γενικά κατάτμηση του κινδύνου μιας ομάδας πολλαπλών περιουσιακών στοιχείων που περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα άνοιγμα τιτλοποίησης, και επομένως συνιστά άνοιγμα επανατιτλοποίησης. Ωστόσο, εάν παρόμοιο πρόγραμμα αυτού του είδους χρηματοδοτείται αποκλειστικά από μία και μόνη κατηγορία εμπορικών χρεωγράφων, και όταν ούτε η πιστωτική ενίσχυση σε επίπεδο προγράμματος συνιστά επανατιτλοποίηση ούτε τα εμπορικά χρεώγραφα καλύπτονται πλήρως από το ανάδοχο πιστωτικό ίδρυμα, αφήνοντας τον επενδυτή στην ουσία εκτεθειμένο στον πιστωτικό κίνδυνο του αναδόχου και όχι των υποκείμενων ομάδων ή περιουσιακών στοιχείων, τότε τα εν λόγω χρεώγραφα δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως ανοίγματα επανατιτλοποίησης.
(25)
Οι διατάξεις σχετικά με τη συνετή αποτίμηση της οδηγίας 2006/49/ΕΚ θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα τα μέσα που αποτιμώνται στην εύλογη αξία τους, είτε στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών είτε σε άλλο χαρτοφυλάκιο πέραν του χαρτοφυλακίου συναλλαγών. Θα πρέπει να αποσαφηνισθεί ότι, εάν η εφαρμογή της συνετής αποτίμησης συνεπάγεται κατώτερη λογιστική αξία από αυτήν που αναγνωρίζεται πραγματικά κατά τη λογιστική καταχώριση, η απόλυτη τιμή της διαφοράς πρέπει να αφαιρείται από τα ίδια κεφάλαια.
(26)
Τα ιδρύματα πρέπει να μπορούν να επιλέξουν κατά πόσον θα υπολογίσουν κεφαλαιακή απαίτηση ή θα αφαιρέσουν από τα ίδια κεφάλαια τις θέσεις τιτλοποίησης που σταθμίζονται με συντελεστή στάθμισης κινδύνου 1 250 % βάσει της παρούσας οδηγίας, ανεξάρτητα από το κατά πόσον οι θέσεις βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών ή εκτός χαρτοφυλακίου συναλλαγών.
(27)
Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις για κινδύνους διακανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στα ανοίγματα που περιλαμβάνονται στα λοιπά χαρτοφυλάκια πέραν του χαρτοφυλακίου συναλλαγών.
(28)
Το μεταβιβάζον ή το ανάδοχο ίδρυμα δεν θα πρέπει να είναι σε θέση να παρακάμπτει την απαγόρευση της έμμεσης υποστήριξης χρησιμοποιώντας τα χαρτοφυλάκια συναλλαγών του προκειμένου να παράσχει την εν λόγω υποστήριξη.
(29)
Με την επιφύλαξη των δημοσιοποιήσεων που απαιτούνται ρητά από την παρούσα οδηγία, στόχος των απαιτήσεων δημοσιοποίησης πρέπει να είναι να παρέχονται στους συμμετέχοντες στην αγορά ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες όσον αφορά το προφίλ κινδύνου κάθε μεμονωμένου ιδρύματος. Επομένως, τα ιδρύματα πρέπει να υποχρεούνται να δημοσιοποιούν πρόσθετες πληροφορίες οι οποίες δεν αναφέρονται ρητά στην παρούσα οδηγία, όποτε παρόμοια δημοσιοποίηση είναι αναγκαία για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
(30)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνεπής εφαρμογή της οδηγίας 2006/48/ΕΚ σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή και η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας συγκρότησαν το 2006 ομάδα εργασίας (Ομάδα μεταφοράς της οδηγίας για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις - CRDTG), στην οποία ανέθεσαν την εξέταση και την επίλυση των προβλημάτων που σχετίζονται με την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας. Σύμφωνα με τη CRDTG, ορισμένες τεχνικές διατάξεις των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ χρήζουν περαιτέρω αποσαφήνισης. Επομένως, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να αποσαφηνισθούν.
(31)
Σε περίπτωση που υπάρχει εξωτερική πιστοληπτική αξιολόγηση θέσης σε τιτλοποίηση που ενσωματώνει τις επιπτώσεις από την πιστωτική προστασία που παρέχεται από το ίδιο το ίδρυμα που επενδύει, το εν λόγω ίδρυμα δεν πρέπει να μπορεί να επωφεληθεί από τον χαμηλότερο συντελεστή στάθμισης κινδύνου που προκύπτει από τη συγκεκριμένη προστασία. Τούτο δεν πρέπει να οδηγεί σε μείωση του κεφαλαίου της τιτλοποίησης, εφόσον υπάρχουν τρόποι καθορισμού ενός συντελεστή στάθμισης κινδύνου που αποτυπώνει τον πραγματικό κίνδυνο της θέσης, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εν λόγω πιστωτική προστασία.
(32)
Οι απαιτήσεις δημοσιοποίησης των ιδρυμάτων αναφορικά με τις τιτλοποιήσεις θα πρέπει να ενισχυθούν σημαντικά. Τα ιδρύματα πρέπει, ειδικότερα, να λαμβάνουν επίσης υπόψη τους κινδύνους θέσεων τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών. Επιπλέον, για να διασφαλισθεί η κατάλληλη διαφάνεια όσον αφορά τις δραστηριότητες τιτλοποίησης ενός ιδρύματος, οι δημοσιοποιήσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τον βαθμό στον οποίο το ίδρυμα είναι ανάδοχος οντότητας ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση και τη συμμετοχή ορισμένων συνδεδεμένων οντοτήτων, δεδομένου ότι τα στενά συνδεδεμένα μέρη μπορούν να αποτελούν διαρκή κίνδυνο για το υπόψη ίδρυμα.
(33)
Οι κεφαλαιακές επιβαρύνσεις για ειδικούς κινδύνους για θέσεις τιτλοποίησης θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις στο χαρτοφυλάκιο τραπεζικών συναλλαγών, καθώς οι τελευταίες προσφέρουν μια πιο διαφοροποιημένη και ευαίσθητη, σε θέματα κινδύνων, μεταχείριση των θέσεων τιτλοποίησης.
(34)
Δεδομένων των πρόσφατων ασθενών επιδόσεών τους, θα πρέπει να ενισχυθούν τα πρότυπα που εφαρμόζονται στα εσωτερικά υποδείγματα για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων του κινδύνου αγοράς. Ειδικότερα, η αποτύπωση των κινδύνων θα πρέπει να ολοκληρωθεί όσον αφορά τον πιστωτικό κίνδυνο στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών. Επιπλέον, οι κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν μια συνιστώσα κατάλληλη για ακραίες συνθήκες προκειμένου να ενισχυθούν οι κεφαλαιακές απαιτήσεις σε περίπτωση επιδείνωσης των συνθηκών της αγοράς και με σκοπό τη μείωση του φαινομένου της προκυκλικότητας. Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να διενεργούν «αντίστροφες» ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (reverse stress tests) έτσι ώστε να εξετάζουν ποια είναι τα σενάρια που μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα τους, εκτός εάν μπορούν να αποδείξουν ότι τέτοια δοκιμή είναι περιττή. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες ιδιαίτερες δυσκολίες χειρισμού των θέσεων τιτλοποίησης χρησιμοποιώντας προσεγγίσεις βασισμένες σε εσωτερικά υποδείγματα, η ικανότητα των ιδρυμάτων να κατασκευάζουν υποδείγματα για τους κινδύνους τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών πρέπει να περιορισθεί και να απαιτείται, εξ ορισμού, μια τυποποιημένη κεφαλαιακή απαίτηση για θέσεις τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών.
(35)
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει περιορισμένες εξαιρέσεις για ορισμένες συναλλαγές διαπραγμάτευσης συσχετίσεων, σύμφωνα με τις οποίες η εποπτική αρχή επιτρέπει στα ιδρύματα να υπολογίζουν μια συνολική κεφαλαιακή επιβάρυνση που υπόκειται σε αυστηρές ελάχιστες απαιτήσεις. Στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να απαιτείται από τα ιδρύματα να επιβάλλουν, σε αυτές τις συναλλαγές, επιβάρυνση κεφαλαίου ίση προς το υψηλότερο ποσό μεταξύ της κεφαλαιακής επιβάρυνσης σύμφωνα με την εσωτερικά αναπτυχθείσα προσέγγιση και του 8 % της κεφαλαιακής επιβάρυνσης για ειδικό κίνδυνο σύμφωνα με την τυποποιημένη μέθοδο μέτρησης. Δεν θα πρέπει να απαιτείται τα ανοίγματα αυτά να υπόκεινται στην κεφαλαιακή απαίτηση πρόσθετου κινδύνου, αλλά θα πρέπει να ενσωματώνονται στις μετρήσεις τόσο της δυνητικής ζημίας όσο και της δυνητικής ζημίας ακραίων συνθηκών.
(36)
Το άρθρο 152 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ επιβάλλει σε ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα την υποχρέωση να παρέχουν ίδια κεφάλαια τουλάχιστον ίσα με συγκεκριμένα καθορισμένα κατώτατα ποσά για τις τρεις δωδεκάμηνες περιόδους μεταξύ της 31ης Δεκεμβρίου 2006 και της 31ης Δεκεμβρίου 2009. Υπό το πρίσμα της παρούσας κατάστασης στο τραπεζικό σύστημα και της παράτασης των μεταβατικών ρυθμίσεων περί ελαχίστου κεφαλαίου, οι οποίες υιοθετήθηκαν από την Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία, είναι σκόπιμη η ανανέωση αυτής της απαίτησης για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011.
(37)
Προκειμένου να μην αποθαρρυνθεί η υιοθέτηση, από τα πιστωτικά ιδρύματα, της μεθόδου εσωτερικών διαβαθμίσεων (ΜΕΔ) ή εξελιγμένων μεθόδων μέτρησης (ΕΜΜ) για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου εξαιτίας αδικαιολόγητου και δυσανάλογου κόστους εφαρμογής, θα πρέπει να καταστεί δυνατόν να επιτρέπεται στα πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία έχουν υιοθετήσει τις μεθόδους ΜΕΔ ή ΕΜΜ από την 1η Ιανουαρίου 2010 και τα οποία, επομένως, χρησιμοποιούσαν προηγουμένως άλλες λιγότερο εξελιγμένες μεθόδους για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών τους απαιτήσεων, με την επιφύλαξη της έγκρισης των αρμόδιων εποπτικών αρχών, να χρησιμοποιούν τις λιγότερο εξελιγμένες μεθόδους ως βάση υπολογισμού του μεταβατικού κατώτατου ορίου. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να παρακολουθούν στενά τις αγορές, να διασφαλίζουν ισότιμους όρους ανταγωνισμού εντός όλων των αγορών και των τμημάτων των αγορών τους και να μεριμνούν για την αποφυγή στρεβλώσεων στην εσωτερική αγορά.
(38)
Σύμφωνα με το άρθρο 34 της Διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (9), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίσουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία μεταξύ της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιήσουν.
(39)
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας αποτελούν βήματα της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας για να αντιμετωπιστεί η χρηματοπιστωτική κρίση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της G-20, του ΣΧΣ και της επιτροπής της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία, ενδέχεται να απαιτούνται περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για δημιουργία αντικυκλικών αποθεμάτων, «δυναμικών προβλέψεων», της λογικής που διέπει τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων στην οδηγία 2006/48/ΕΚ και των συμπληρωματικών μέτρων προς τις απαιτήσεις βάσει κινδύνου για τα πιστωτικά ιδρύματα ώστε να συγκρατηθεί αποτελεσματικότερα η αύξηση της μόχλευσης στο τραπεζικό σύστημα. Προκειμένου να διασφαλισθεί η κατάλληλη δημοκρατική εποπτεία της διαδικασίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να συμμετέχουν εγκαίρως και αποτελεσματικά.
(40)
Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την εφαρμογή των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ για να διασφαλίσει ότι οι διατάξεις τους εφαρμόζονται κατά τρόπο ισότιμο που δεν καταλήγει σε διακρίσεις μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της νομικής δομής ή του μοντέλου ιδιοκτησίας τους.
(41)
H Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί προκειμένου να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ σχετικά με τεχνικές προσαρμογές της οδηγίας 2006/48/ΕΚ για να διευκρινισθούν ορισμοί και να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της ή για να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να ευθυγραμμιστεί η ορολογία και οι ορισμοί των πλαισίων σύμφωνα με μεταγενέστερες σχετικές πράξεις, για να διευρυνθεί το περιεχόμενο ή να προσαρμοσθεί η ορολογία του καταλόγου δραστηριοτήτων που υπόκεινται σε αμοιβαία αναγνώριση βάσει της εν λόγω οδηγίας ώστε να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να αναπροσαρμοσθούν οι τομείς στους οποίους οι αρμόδιες αρχές είναι υποχρεωμένες να ανταλλάσσουν πληροφορίες, για να προσαρμοσθούν οι περί ιδίων κεφαλαίων διατάξεις της εν λόγω οδηγίας ώστε να αντικατοπτριστούν οι εξελίξεις στα λογιστικά πρότυπα ή στη νομοθεσία της Ένωσης, ή όσον αφορά τη σύγκλιση των μεθόδων εποπτείας, για να διευρύνει τον κατάλογο των κλάσεων χρηματοδοτικού ανοίγματος για τους σκοπούς της τυποποιημένης προσέγγισης ή της προσέγγισης ΜΕΔ προκειμένου να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να αναπροσαρμόζονται ορισμένα ποσά σχετικά με αυτές τις κλάσεις χρηματοδοτικού ανοίγματος συνυπολογίζοντας τον πληθωρισμό, για να αναπροσαρμόζεται ο κατάλογος και η κατάταξη των εκτός ισολογισμού στοιχείων και για να αναπροσαρμόζονται συγκεκριμένες διατάξεις και τεχνικά κριτήρια σχετικά με την αντιμετώπιση του πιστωτικού κινδύνου αντισυμβαλλομένου, σχετικά με την οργάνωση και την αντιμετώπιση του κινδύνου, την τυποποιημένη προσέγγιση και την προσέγγιση ΜΕΔ, σχετικά με τον μετριασμό του πιστωτικού κινδύνου, σχετικά με τις θέσεις τιτλοποίησης, σχετικά με τον λειτουργικό κίνδυνο, σχετικά με την επανεξέταση και αξιολόγηση από τις αρμόδιες αρχές και σχετικά με τη δημοσιοποίηση, προκειμένου να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές ή στα λογιστικά πρότυπα ή στη νομοθεσία της Ένωσης, ή προκειμένου να επιτευχθεί σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ προκειμένου περί μέτρων που καθορίζουν το μέγεθος των αιφνιδίων και μη αναμενομένων μεταβολών στα επιτόκια για τους σκοπούς της επανεξέτασης και της αξιολόγησης από τις αρμόδιες αρχές βάσει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του κινδύνου επιτοκίου που προκύπτει από μη εμπορικές δραστηριότητες, για να ορίσει μια προσωρινή μείωση του ελαχίστου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων ή σταθμίσεων κινδύνου που προβλέπει η ανωτέρω οδηγία ώστε να συνεκτιμηθούν ειδικές συνθήκες, για να διευκρινίσει την εξαίρεση ορισμένων ανοιγμάτων από την εφαρμογή των περί μεγάλων ανοιγμάτων διατάξεων της ανωτέρω οδηγίας, και για να αναπροσαρμόζει τα κριτήρια για την αξιολόγηση εκ μέρους των εποπτών που προβλέπει η ανωτέρω οδηγία σε σχέση με την καταλληλότητα ενός προτεινομένου αγοραστή πιστωτικού ιδρύματος και τη χρηματοπιστωτική ορθότητα κάθε προτεινομένης αγοράς.
(42)
H Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ προκειμένου περί τεχνικών προσαρμογών της οδηγίας 2006/49/ΕΚ για να αποσαφηνίζει ορισμούς που θα διασφαλίζουν την ενιαία εφαρμογή της ανωτέρω οδηγίας ή για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να προσαρμόζει τα ποσά αρχικού κεφαλαίου που προβλέπονται από ορισμένες διατάξεις της ανωτέρω οδηγίας και τα ειδικά ποσά που σχετίζονται με τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών ώστε να συνεκτιμηθούν εξελίξεις στον οικονομικό και νομισματικό τομέα, για να προσαρμόζει τις κατηγορίες επιχειρήσεων επενδύσεων που είναι επιλέξιμες για ορισμένες παρεκκλίσεις από τα υποχρεωτικά ελάχιστα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων ώστε να συνεκτιμηθούν οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να διευκρινίσει την απαίτηση ότι οι επιχειρήσεις επενδύσεων έχουν ίδια κεφάλαια ίσα προς το ένα τέταρτο των παγίων εξόδων τους κατά το προηγούμενο έτος προκειμένου να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή της ανωτέρω οδηγίας, για να ευθυγραμμίζει την ορολογία και τους ορισμούς με τις μεταγενέστερες σχετικές πράξεις, για να προσαρμόζει τις τεχνικές διατάξεις της ανωτέρω οδηγίας σχετικά με τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για διάφορες κλάσεις κινδύνου και τα μεγάλα ανοίγματα, για τη χρήση εσωτερικών μοντέλων υπολογισμού των κεφαλαιακών απαιτήσεων και για τη διαπραγμάτευση ώστε να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές ή σε πρότυπα μέτρησης κινδύνου ή σε λογιστικά πρότυπα, ή στη νομοθεσία της Ένωσης, ή σχετικά με τη σύγκλιση των πρακτικών εποπτείας, και για να συνεκτιμηθεί το αποτέλεσμα της επανεξέτασης διαφόρων θεμάτων σχετικών με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
(43)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους τρεις μήνες από την ημέρα κοινοποίησης για να αντιταχθούν σε πράξη κατ’ εξουσιοδότηση. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου το διάστημα αυτό θα πρέπει επίσης να μπορεί να παρατείνεται κατά τρεις μήνες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να μπορούν να ενημερώσουν τα άλλα θεσμικά όργανα για την πρόθεσή τους να μην διατυπώσουν αντιρρήσεις. Αυτή η έγκαιρη έγκριση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ενδείκνυται ιδιαίτερα όταν πρέπει να τηρηθούν προθεσμίες, παραδείγματος χάριν όπου υπάρχουν χρονοδιαγράμματα που καθορίζονται στη βασική πράξη βάσει των οποίων η Επιτροπή θεσπίζει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση.
(44)
Στη δήλωση 39 για το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προσαρτάται στην Τελική Πράξη της διακυβερνητικής διάσκεψης η οποία υιοθέτησε τη συνθήκη της Λισαβόνας, που υπεγράφη στις 13 Δεκεμβρίου 2007, η διάσκεψη σημείωσε την πρόθεση της Επιτροπής να συνεχίσει να διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες που ορίζονται από τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία των σχεδίων πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της.
(45)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι η απαίτηση από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να υιοθετούν πολιτικές αποδοχών που να συνάδουν με την αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων και να προσαρμόζουν ορισμένες κεφαλαιακές απαιτήσεις, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(46)
Οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθούν αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2006/48/ΕΚ
Η οδηγία 2006/48/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα σημεία:
«40α) “Επανατιτλοποίηση”: τιτλοποίηση στην οποία ο συνδεδεμένος με υποκείμενη ομάδα ανοιγμάτων κίνδυνος κατατέμνεται και τουλάχιστον ένα από τα υποκείμενα ανοίγματα είναι θέση τιτλοποίησης·
40β) “Θέση επανατιτλοποίησης”: χρηματοδοτικό άνοιγμα σε επανατιτλοποίηση·»·
β)
Προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«49) “Προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές”: αυξημένες συνταξιοδοτικές παροχές που χορηγούνται σε προαιρετική βάση από το πιστωτικό ίδρυμα σε εργαζόμενο ως μέρος του συνόλου των μεταβλητών αποδοχών του, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν τις δουλευμένες αμοιβές που παρέχονται σε εργαζόμενο δυνάμει των όρων του συνταξιοδοτικού προγράμματος της εταιρείας του.».
2)
Στο άρθρο 11, παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας διασφαλίζει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των προσώπων που διευθύνουν πράγματι τις δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος.»·
3)
Το άρθρο 22 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής απαιτούν από κάθε πιστωτικό ίδρυμα να διαθέτει ένα άρτιο πλαίσιο διακυβέρνησης, που περιλαμβάνει σαφή οργανωτική διάρθρωση με ευκρινείς, διαφανείς και συνεπείς γραμμές ευθύνης, αποτελεσματικές διαδικασίες εντοπισμού, διαχείρισης, παρακολούθησης και αναφοράς των κινδύνων τους οποίους αναλαμβάνει ή ενδέχεται να αναλάβει, επαρκείς μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, συμπεριλαμβανομένων κατάλληλων διοικητικών και λογιστικών διαδικασιών, καθώς και πολιτικές και πρακτικές αποδοχών οι οποίες είναι συνεπείς και προωθούν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων.»·
β)
Προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής χρησιμοποιούν τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια για δημοσιοποίηση που ορίζονται στην παράγραφο 15, στοιχείο στ) του μέρους 2 του παραρτήματος XII για τη συγκριτική αξιολόγηση των τάσεων και των πρακτικών των πολιτικών αποδοχών. Η αρμόδια αρχή παρέχει στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας αυτές τις πληροφορίες.
4. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας διασφαλίζει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις υγιείς πολιτικές αποδοχών οι οποίες συνάδουν με τις αρχές που προβλέπονται στις παραγράφους 23 και 24 του παραρτήματος V. Οι κατευθυντήριες γραμμές λαμβάνουν επίσης υπόψη τις αρχές περί ορθών πολιτικών αποδοχών που ορίζονται στη Σύσταση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009, σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (10).
Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών με σκοπό:
α)
να καθορίσει συγκεκριμένα κριτήρια βάσει των οποίων θα υπολογίζεται η κατάλληλη αναλογία σταθερής και μεταβλητής συνιστώσας των συνολικών αποδοχών κατά την έννοια της παραγράφου 23 παράγραφος 1 του παραρτήματος V,
β)
να καθορίσει μέσα δυνάμενα να επιλεγούν ως μέσα κατά την έννοια της παραγράφου 23 στοιχείο ιε) σημείο ii) του παραρτήματος V τα οποία αντανακλούν προσηκόντως την πιστοληπτική ικανότητα του πιστωτικού ιδρύματος κατά την έννοια της παραγράφου 23 του στοιχείου ιε) του εν λόγω παραρτήματος.
Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών Κινητών Αξιών συνεργάζεται στενά με την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας ώστε να διασφαλιστεί η ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών για τις κατηγορίες υπαλλήλων που ασχολούνται με την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και δραστηριότητες κατά την έννοια του σημείου 2 του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 3 για να προβαίνει σε συγκριτική αξιολόγηση των τάσεων και των πρακτικών αποδοχών σε επίπεδο Ένωσης.
5. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής συγκεντρώνουν πληροφορίες για τον αριθμό ατόμων ανά πιστωτικό ίδρυμα που ανήκουν σε επίπεδο αμοιβών τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου ευρώ, συμπεριλαμβανομένων του σχετικού επιχειρηματικού τομέα και των βασικών στοιχείων μισθού, των πρόσθετων αμοιβών, των μακροπρόθεσμων επιβραβεύσεων και συνταξιοδοτικών εισφορών. Αυτές οι πληροφορίες διαβιβάζονται στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας η οποία τις αποκαλύπτει συνολικά στη βάση κράτους μέλους καταγωγής σε κοινό μορφότυπο διαβίβασης στοιχείων. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να διευκολύνει την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου και να διασφαλίζει τη συνέπεια των πληροφοριών που συγκεντρώνονται.
4)
Στο άρθρο 54, προστίθεται η εξής παράγραφος:
«Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, για τους σκοπούς της πρώτης παραγράφου, οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές τους έχουν την εξουσία να επιβάλλουν ή να εφαρμόζουν οικονομικής φύσεως και μη οικονομικής φύσεως κυρώσεις ή άλλα μέτρα. Οι εν λόγω κυρώσεις ή μέτρα είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.».
5)
Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 57, το στοιχείο ιη) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ιη)
Το ποσό του ανοίγματος σε θέσεις τιτλοποίησης που σταθμίζονται με συντελεστή στάθμισης 1 250 % δυνάμει της παρούσας οδηγίας και το ποσό του ανοίγματος σε θέσεις τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών που θα σταθμίζονταν με συντελεστή στάθμισης 1 250 % αν ευρίσκονταν εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος.».
6)
Στο άρθρο 64, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Τα πιστωτικά ιδρύματα εφαρμόζουν τις διατάξεις του μέρους Β του παραρτήματος VII της οδηγίας 2006/49/ΕΚ σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία τους που αποτιμώνται σε εύλογη αξία κατά τον υπολογισμό του ύψους των ιδίων κεφαλαίων και αφαιρούν από το σύνολο των στοιχείων υπό α) έως γα), μείον τα στοιχεία υπό θ) έως ια), του άρθρου 57, το ποσό τυχόν άλλων πρόσθετων και αναγκαίων προσαρμογών αξίας. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας διάταξης.».
7)
Στο άρθρο 66, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Το ήμισυ του συνόλου των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία ιβ) έως ιη) του άρθρου 57 αφαιρείται από το σύνολο των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία α) έως οθ), μείον τα στοιχεία που απαριθμούνται στα στοιχεία θ) έως ια) του εν λόγω άρθρου, και το ήμισυ από το σύνολο των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία δ) έως η) του εν λόγω άρθρου, τηρουμένων των περιορισμών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Εάν το ήμισυ του αθροίσματος των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία ιβ) έως ιη) είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία δ) έως η) του άρθρου 57, η διαφορά αφαιρείται από το άθροισμα των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία α) έως γα), μείον τα στοιχεία που απαριθμούνται στα στοιχεία θ) έως ια) του εν λόγω άρθρου.
Τα στοιχεία που απαριθμούνται στο στοιχείο ιη) του άρθρου 57 δεν αφαιρούνται, εφόσον έχουν ληφθεί υπόψη στον υπολογισμό των σταθμισμένων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων για τους σκοπούς του άρθρου 75, όπως ορίζεται στην παρούσα οδηγία ή στον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων, όπως ορίζεται στο παράρτημα I ή V της οδηγίας 2006/49/ΕΚ.».
8)
Στο άρθρο 75, τα στοιχεία β) και γ) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
όσον αφορά τις δραστηριότητες χαρτοφυλακίου συναλλαγών, για τον κίνδυνο θέσης, τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και, στο μέτρο που επιτρέπεται η υπέρβαση των ορίων που θεσπίζονται στα άρθρα 111 έως 117, για μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα που υπερβαίνουν τα εν λόγω όρια, των κεφαλαιακών απαιτήσεων που υπολογίζονται βάσει του άρθρου 18 και των άρθρων 28 έως 32 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ,
γ)
όσον αφορά το σύνολο των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, για τον κίνδυνο συναλλάγματος, τον κίνδυνο διακανονισμού και τον κίνδυνο βασικών εμπορευμάτων, των κεφαλαιακών απαιτήσεων που υπολογίζονται βάσει του άρθρου 18 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ,».
9)
Στο άρθρο 101, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ένα ανάδοχο πιστωτικό ίδρυμα, ή ένα μεταβιβάζον πιστωτικό ίδρυμα το οποίο σε σχέση με μια τιτλοποίηση έκανε χρήση του άρθρου 95 στον υπολογισμό των σταθμισμένων ποσών ανοιγμάτων, ή πώλησε χρηματοπιστωτικά μέσα από το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών του σε οντότητα ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση με αποτέλεσμα να μην υποχρεούται πλέον να κατέχει ίδια κεφάλαια για τους κινδύνους των εν λόγω μέσων, δεν παρέχει υποστήριξη στην τιτλοποίηση, με σκοπό τη μείωση των δυνητικών ή πραγματικών ζημιών των επενδυτών, πέραν των όσων προβλέπουν οι συμβατικές του υποχρεώσεις.».
10)
Το άρθρο 136 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 1, δεύτερο εδάφιο, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«στ)
να απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα τον περιορισμό της μεταβλητής αμοιβής ως ποσοστού του συνόλου των καθαρών εσόδων όταν το ύψος της δεν συνάδει με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης·
ζ)
να απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να χρησιμοποιούν καθαρά για την ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης.»·
β)
Στην παράγραφο 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Για τον σκοπό του καθορισμού του κατάλληλου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων με βάση τον έλεγχο και την αξιολόγηση που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 124, οι αρμόδιες αρχές αξιολογούν κατά πόσον απαιτείται οποιαδήποτε επιβολή ειδικής απαίτησης ιδίων κεφαλαίων, πέραν του ελάχιστου επιπέδου, για την αποτύπωση των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί ένα πιστωτικό ίδρυμα, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τις ποσοτικές και ποιοτικές πτυχές της διαδικασίας αξιολόγησης των πιστωτικών ιδρυμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 123·
β)
το πλαίσιο, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς του πιστωτικού ιδρύματος που αναφέρονται στο άρθρο 22·
γ)
το αποτέλεσμα του ελέγχου και της αξιολόγησης που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 124.».
11)
Στο άρθρο 145, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα πιστωτικά ιδρύματα υιοθετούν επίσημη πολιτική συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις δημοσιοποίησης που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 και διαθέτουν πολιτικές αξιολόγησης της καταλληλότητας των δημοσιοποιήσεών τους, περιλαμβανομένης της επαλήθευσης και της συχνότητάς τους. Τα πιστωτικά ιδρύματα διαθέτουν επίσης πολιτικές αξιολόγησης του κατά πόσον οι δημοσιοποιήσεις τους μεταφέρουν πλήρως το προφίλ του κινδύνου στους συμμετέχοντες στην αγορά.
Εάν οι εν λόγω δημοσιοποιήσεις δεν μεταφέρουν πλήρως το προφίλ του κινδύνου στους συμμετέχοντες στην αγορά, τα πιστωτικά ιδρύματα οφείλουν να δημοσιοποιούν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες επιπλέον εκείνων που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 1. Ωστόσο, υποχρεούνται να δημοσιοποιούν μόνον τις πληροφορίες που είναι ουσιώδεις και όχι τις πληροφορίες που ανήκουν στην ιδιοκτησία τους ή είναι εμπιστευτικές σύμφωνα με τα τεχνικά κριτήρια που προβλέπονται στο μέρος 1 του παραρτήματος XII.».
12)
Η επικεφαλίδα του Τίτλου VI αντικαθίσταται από την εξής:
«ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ»
13)
Το άρθρο 150 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Εξαιρουμένης της πρότασης την οποία η Επιτροπή οφείλει να υποβάλει δυνάμει του άρθρου 62 για τα ίδια κεφάλαια, οι τεχνικές προσαρμογές όσον αφορά τις ακόλουθες περιπτώσεις, θεσπίζονται με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 151α και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 151β και 151γ:
α)
την αποσαφήνιση των ορισμών για να διασφαλισθεί η ενιαία εφαρμογή της παρούσας οδηγίας,
β)
την αποσαφήνιση των ορισμών προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη, κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές,
γ)
την ευθυγράμμιση της ορολογίας και τη διατύπωση των ορισμών σύμφωνα με εκείνες των μεταγενέστερων πράξεων στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων και συναφών θεμάτων,
δ)
τη διεύρυνση του περιεχομένου του καταλόγου ο οποίος μνημονεύεται στα άρθρα 23 και 24 και περιέχεται στο παράρτημα I ή την προσαρμογή της ορολογίας του καταλόγου προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές,
ε)
τους τομείς στους οποίους οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες, όπως απαριθμούνται στο άρθρο 42,
στ)
τις τεχνικές προσαρμογές στα άρθρα 56 έως 67 και στο άρθρο 74, λόγω των εξελίξεων στα λογιστικά πρότυπα ή στις απαιτήσεις, που λαμβάνουν υπόψη τη νομοθεσία της Ένωσης, ή λόγω της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών,
ζ)
την τροποποίηση του καταλόγου των κλάσεων χρηματοδοτικού ανοίγματος στα άρθρα 79 και 86, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις των χρηματοπιστωτικών αγορών,
η)
το ποσό που προσδιορίζεται στο άρθρο 79, παράγραφος 2, στοιχείο γ), στο άρθρο 86 παράγραφος 4, στοιχείο α), στο παράρτημα VII, μέρος 1, παράγραφος 5, και στο παράρτημα VII, μέρος 2, παράγραφος 15, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις του πληθωρισμού,
θ)
τον κατάλογο και την κατάταξη των εκτός ισολογισμού στοιχείων που αναφέρονται στα παραρτήματα II και IV,
ι)
την προσαρμογή των διατάξεων του παραρτήματος III, και των παραρτημάτων V έως ΧΙΙ προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και ιδίως όσον αφορά τα νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, στα λογιστικά πρότυπα ή στις απαιτήσεις, που λαμβάνουν υπόψη τη νομοθεσία της Ένωσης, ή λόγω της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών.
1α. Λαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία του άρθρου 151, παράγραφος 2α:
α)
τεχνικές προσαρμογές του καταλόγου του άρθρου 2,
β)
τροποποίηση του ποσού του αρχικού κεφαλαίου το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 9 προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές και νομισματικές εξελίξεις.»·
β)
Η παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:
i)
Στο πρώτο εδάφιο, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η Επιτροπή δύναται να λάβει τα ακόλουθα μέτρα:»·
ii)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ) και στ) του πρώτου εδαφίου θεσπίζονται μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 151α και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 151β και 151γ. Τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία δ) και ε) του πρώτου εδαφίου θεσπίζονται με την κανονιστική διαδικασία σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 151 παράγραφος 2α.».
14)
Στο άρθρο 151 οι παράγραφοι 2 και 3 διαγράφονται.
15)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 151α
Άσκηση των ανατεθεισών αρμοδιοτήτων
1. Η αρμοδιότητα για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση βάσει του άρθρου 150 παράγραφος 1 και παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση παρέχεται στην Επιτροπή για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών από τις 15 Δεκεμβρίου 2010. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις ανατεθείσες αρμοδιότητες το αργότερο έξι μήνες πριν τη λήξη της τετραετούς περιόδου. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 151β.
2. Η Επιτροπή, όταν εκδίδει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Η αρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση υπόκειται στις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα άρθρα 151β και 151γ.
Άρθρο 151β
Ανάκληση της ανάθεσης αρμοδιοτήτων
1. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 150 παράγραφος 1 και στο άρθρο 150 παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για να αποφασισθεί εάν θα ανακληθεί η ανάθεση αρμοδιοτήτων προσπαθεί να ενημερώνει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις ανατεθείσες αρμοδιότητες που θα μπορούσαν να ανακληθούν.
3. Η απόφαση ανάκλησης τερματίζει την ανάθεση αρμοδιοτήτων που προσδιορίζεται στην απόφαση αυτή. Η απόφαση έχει άμεση ισχύ ή αναφέρει συγκεκριμένη μεταγενέστερη ημερομηνία έναρξης ισχύος. Η απόφαση δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. Η απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 151γ
Διατύπωση αντιρρήσεων σε πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώνουν αντιρρήσεις σε κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
2. Αν, κατά τη λήξη της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει διατυπώσει αντιρρήσεις στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη, η εν λόγω πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Η κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη μπορεί να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από την πάροδο της εν λόγω περιόδου, εφόσον τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις σε πράξη εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση εντός της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τότε η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δεν τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ, το θεσμικό όργανο που προβάλλει αντιρρήσεις εκθέτει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη.».
16)
Στο άρθρο 152, παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«5α. Τα πιστωτικά ιδρύματα που υπολογίζουν τα σταθμισμένα ποσά ανοιγμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 84 έως 89 παρέχουν, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ίδια κεφάλαια τα οποία είναι πάντα υψηλότερα από ή ίσα προς το ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 5γ ή την παράγραφο 5δ, εφόσον τυγχάνει εφαρμογής.
5β. Τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία χρησιμοποιούν τις εξελιγμένες μεθόδους μέτρησης όπως ορίζονται στο άρθρο 105 για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών τους απαιτήσεων για λειτουργικό κίνδυνο παρέχουν, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ίδια κεφάλαια τα οποία είναι πάντα υψηλότερα από ή ίσα προς το ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 5γ ή την παράγραφο 5δ, εφόσον τυγχάνει εφαρμογής.
5γ. Το ποσό που αναφέρεται στις παραγράφους 5α και 5β είναι το 80 % του συνολικού ελάχιστου ποσού ιδίων κεφαλαίων το οποίο τα πιστωτικά ιδρύματα θα ήταν υποχρεωμένα να διαθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ και την οδηγία 2000/12/ΕΟΚ, όπως ίσχυε πριν την 1η Ιανουαρίου 2007.
5δ. Με την επιφύλαξη της έγκρισης από τις αρμόδιες αρχές, για τα πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 5ε, το ποσό που αναφέρεται στις παραγράφους 5α και 5β μπορεί να ανέρχεται έως το 80 % του συνολικού ελάχιστου ποσού ιδίων κεφαλαίων το οποίο τα πιστωτικά αυτά ιδρύματα θα ήταν υποχρεωμένα να διαθέτουν σύμφωνα με οποιοδήποτε από τα άρθρα 78 έως 83, και τα άρθρα 103 ή 104 και με την οδηγία 2006/49/ΕΟΚ, όπως ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011.
5ε. Ένα πιστωτικό ίδρυμα μπορεί να εφαρμόζει την παράγραφο 5δ μόνο αν άρχισε να χρησιμοποιεί τη ΜΕΔ ή ΕΜΜ για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών του απαιτήσεων κατά ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2010.».
17)
Στο άρθρο 154, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2012, το μέσο σταθμισμένο ύψος του LGD για όλα τα ανοίγματα λιανικής τραπεζικής που είναι εξασφαλισμένα με ακίνητα και δεν καλύπτονται από εγγυήσεις των κεντρικών κυβερνήσεων δεν είναι κατώτερο του 10 %.».
18)
Στο άρθρο 156, παρεμβάλλονται τα ακόλουθα εδάφια μετά το τρίτο εδάφιο:
«Έως την 1η Απριλίου 2013, η Επιτροπή εξετάζει και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παρατίθενται στα παραρτήματα V και XII, με ιδιαίτερη έμφαση στην αποδοτικότητά τους, την εφαρμογή τους και την επιβολή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς εξελίξεις. Αυτή η επανεξέταση εντοπίζει οποιαδήποτε κενά απορρέουν από την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας στις εν λόγω διατάξεις. Η Επιτροπή υποβάλει την έκθεσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από τις κατάλληλες προτάσεις.
Προκειμένου να διασφαλισθεί συνοχή και ίσοι όροι ανταγωνισμού, η Επιτροπή επανεξετάζει την εφαρμογή του άρθρου 54 σχετικά με τη συνέπεια μεταξύ των κυρώσεων και των άλλων μέτρων που επιβάλλονται και εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ένωση και, εν ανάγκη διατυπώνει προτάσεις.
Η περιοδική αξιολόγηση από την Επιτροπή της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας διασφαλίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται δεν καταλήγει σε διακρίσεις μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της νομικής δομής τους ή του μοντέλου ιδιοκτησίας τους.
Προκειμένου να διασφαλισθεί συνέπεια όσον αφορά τη συνετή προσέγγιση ως προς το κεφάλαιο, η Επιτροπή επαναξιολογεί τη συνάφεια της αναφοράς σε μέσα κατά την έννοια του άρθρου 66 παράγραφος 1α, στοιχείο α) στην παράγραφο 23 στοιχείο ιε) σημείο ii) του παραρτήματος V, μόλις αναλάβει την πρωτοβουλία να επανεξετάσει τον ορισμό των κεφαλαιακών μέσων, όπως προβλέπονται στα άρθρα 56 έως 67.».
19)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 156α
Έως την 31η Δεκεμβρίου 2011, η Επιτροπή επανεξετάζει και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τη σκοπιμότητα αλλαγών με σκοπό την ευθυγράμμιση του παραρτήματος IX της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη διεθνείς συμφωνίες σχετικά με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων για θέσεις τιτλοποίησης. Η Επιτροπή υποβάλλει την έκθεση αυτή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο συνοδευόμενη από τυχόν κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.».
20)
Τα παραρτήματα τροποποιούνται, όπως προβλέπεται στο παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2006/49/ΕΚ
Η οδηγία 2006/49/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 3 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«κ)
ως “θέση τιτλοποίησης” και “θέση επανατιτλοποίησης” νοούνται αντιστοίχως η θέση τιτλοποίησης και η θέση επανατιτλοποίησης, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2006/48/ΕΚ.».
2)
Στο άρθρο 17 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Όταν ένα ίδρυμα υπολογίζει ποσά χρηματοδοτικών ανοιγμάτων με στάθμιση κινδύνου για τους σκοπούς του παραρτήματος II της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με τα άρθρα 84 έως 89 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, για τον υπολογισμό που προβλέπεται στην οδηγία 2006/48/ΕΚ παράρτημα VII, μέρος 1, παράγραφος 36, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:».
3)
Στο άρθρο 18 παράγραφος 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
των κεφαλαιακών απαιτήσεων, που υπολογίζονται σύμφωνα με τις μεθόδους και τις επιλογές που καθορίζονται στα άρθρα 28 έως 32 και στα παραρτήματα I, II και VI και, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το παράρτημα V, για τις δραστηριότητες που εντάσσονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών τους, και τις παραγράφους 1 έως 4 του παραρτήματος II για τις εκτός χαρτοφυλακίου συναλλαγών δραστηριότητές τους.».
4)
Ο τίτλος του τμήματος 2 του κεφαλαίου VIII αντικαθίσταται από τον εξής:
«Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και εκτελεστικές εξουσίες».
5)
Στο άρθρο 41, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 θεσπίζονται με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με τα άρθρα 42α, και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 42β και 42γ.».
6)
Στο άρθρο 42, η παράγραφος 2 διαγράφεται.
7)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 42α
Άσκηση των ανατεθεισών αρμοδιοτήτων
1. Η αρμοδιότητα για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που παρέχεται στην Επιτροπή κατά το άρθρο 41 ισχύει για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών από τις 15 Δεκεμβρίου 2010. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις ανατεθείσες αρμοδιότητες το αργότερο έξι μήνες πριν τη λήξη της τετραετούς περιόδου. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 42β.
2. Η Επιτροπή όταν εκδίδει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Η αρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων υπόκειται στις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα άρθρα 42β και 42γ.
Άρθρο 42β
Ανάκληση της ανάθεσης αρμοδιοτήτων
1. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 41 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για να αποφασισθεί εάν θα ανακληθεί η ανάθεση αρμοδιοτήτων προσπαθεί να ενημερώνει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις ανατεθείσες αρμοδιότητες που θα μπορούσαν να ανακληθούν.
3. Η απόφαση ανάκλησης τερματίζει την ανάθεση αρμοδιοτήτων που προσδιορίζεται στην απόφαση αυτή. Η απόφαση έχει άμεση ισχύ ή αναφέρει συγκεκριμένη μεταγενέστερη ημερομηνία έναρξης ισχύος. Η απόφαση δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. Η απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 42γ
Διατύπωση αντιρρήσεων σε πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώνουν αντιρρήσεις για κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
2. Αν, κατά τη λήξη της περιόδου της παραγράφου 1, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει διατυπώσει αντιρρήσεις στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη, η εν λόγω πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Η κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη μπορεί να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από την πάροδο της εν λόγω περιόδου, εφόσον τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις σε πράξη εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση εντός της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τότε η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δεν τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 296 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το θεσμικό όργανο που προβάλλει αντιρρήσεις εκθέτει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη.».
(8)
Το άρθρο 47 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Έως την 30ή Δεκεμβρίου 2011 ή σε προγενέστερη αυτής ημερομηνία που καθορίζεται από τις αρμόδιες αρχές κατά περίπτωση, τα ιδρύματα που έχουν λάβει αναγνώριση για εσωτερικό υπόδειγμα ως προς τον ειδικό κίνδυνο προ της 1ης Ιανουαρίου 2007, μπορούν σύμφωνα με το παράρτημα V, παράγραφος 1, και για αυτή την υφιστάμενη αναγνώριση, να εφαρμόζουν το παράρτημα V, παράγραφοι 4 και 8 της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ όπως οι παράγραφοι αυτές ίσχυαν προ της 1ης Ιανουαρίου 2007.».
(9)
Τα παραρτήματα τροποποιούνται όπως προβλέπεται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 3
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς:
α)
τα σημεία 3, 4, 16 και 17 του άρθρου 1 και τα σημεία 1, 2 στοιχείο γ), 3, και 5 στοιχείο β) σημείο iii) του παραρτήματος I, έως την 1η Ιανουαρίου 2011· και
β)
όλες τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας εκτός από εκείνες που προσδιορίζονται στο στοιχείο α), έως την 31η Δεκεμβρίου 2011.
Τα μέτρα της παρούσας παραγράφου, όταν υιοθετούνται από τα κράτη μέλη, θα κάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή θα συνοδεύονται από την αναφορά σε αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η αναφορά καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για τη συμμόρφωση προς το σημείο 1 του παραρτήματος I απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να εφαρμόζουν τις αρχές που παρατίθενται σε αυτό στις:
i)
αμοιβές που οφείλονται βάσει συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την πραγματική ημερομηνία εκτέλεσης σε κάθε κράτος μέλος και που αποδόθηκαν ή καταβλήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή, και
ii)
για υπηρεσίες παρασχεθείσες το 2010, αμοιβές που αποφασίσθηκε να αποδοθούν, αλλά δεν καταβλήθηκαν ακόμη, πριν την ημερομηνία πραγματικής εκτέλεσης σε κάθε κράτος μέλος.
3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κυριότερων διατάξεων του εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 4
Έκθεση
Έχοντας υπόψη τον διεθνή χαρακτήρα του πλαισίου της Βασιλείας και τους κινδύνους που ενέχει η μη ταυτόχρονη εφαρμογή των αλλαγών που επέρχονται στο πλαίσιο αυτό σε μείζονα νομικά συστήματα, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 για την πρόοδο που έχει σημειωθεί σχετικά με τη διεθνή εφαρμογή των αλλαγών στο πλαίσιο της κεφαλαιακής επάρκειας, συνοδευόμενη από κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 6
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 24 Νοεμβρίου 2010.