РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 6 юли 2010 година
относно мярка C 40/07 (ex N 48/07), приведена в действие от Румъния за ArcelorMittal Tubular Products Roman S.A. (наричано по-рано Petrotub Roman S.A.)
(нотифицирано под номер C(2010) 4492)
(само текстът на румънски език е автентичен)
(текст от значение за ЕИП)
(2013/516/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 108, параграф 2, първа алинея от него,
като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство, и по-специално член 62, параграф 1, буква а) от него,
като взе предвид разпоредбите от приложение VII и допълнение А към приложение VII към Протокола за преходните мерки към Договора за присъединяване на Румъния,
като покани заинтересованите страни да представят мненията си в съответствие с посочената(ите) по-горе разпоредба(и) (1) и като взе предвид тези мнения,
като има предвид, че:
I. ПРОЦЕДУРА
(1)
С писмо от 2 февруари 2007 г. Комисията поиска от Румъния да предостави информация относно отписвания на публичен дълг и разсрочване на публичен дълг за Petrotub Roman S.A. (наричано по-нататък „Petrotub“) в контекста на приватизацията му през 2003 г. (след приватизацията дружеството беше преименувано на Mittal Steel Roman, а по-късно - на ArcelorMittal Tubular Products S.A. (2), наричано по-нататък „AM Roman“).
(2)
С писмо от 25 септември 2007 г. Комисията уведоми Румъния, че е решила да открие процедурата, предвидена в член 108, параграф 2 от Договора за функционирането на Европейския съюз, (3) по отношение на възможна помощ във връзка с приватизацията на Petrotub. Решението беше публикувано в Официален вестник на Европейския съюз (4). Комисията прикани заинтересованите страни да представят мненията си относно мярката.
(3)
Румъния представи мнението си с писмо от 26 ноември 2007 г., регистрирано на същата дата. С писма от 28 януари 2008 г., регистрирани на 29 януари 2008 г., ArcelorMittal (дружеството майка) и AM Roman (въпросното дъщерно дружество) представиха мненията си, които бяха съобщени на Румъния на 12 февруари 2008 г. Румъния отговори с писмо от 11 март 2008 г., регистрирано на същата дата.
(4)
Комисията поиска допълнителна информация с писма от 26 февруари 2009 г., 8 октомври 2009 г. и 29 януари 2010 г. Румъния отговори с писма от 27 април 2009 г., 19 октомври 2009 г. и 3 февруари 2010 г., като всяко от тях беше регистрирано на същата съответна дата.
II. ПРЕДСТАВЯНЕ НА ФАКТИТЕ
1. Дружество
(5)
AM Roman е производител на безшевни стоманени тръби, който се намира в Roman, област в Румъния, която получава подпомагане съгласно член 107, параграф 3, буква а) от ДФЕС (5). Преди приватизацията през 2003 г. дружеството, което тогава се наричаше Petrotub, произвеждаше безшевни стоманени тръби, чието производство се състои от горещо валцувани и студено валцувани стоманени тръби с диаметър между 6 и 620 mm и дебелина на стената между 0,5 и 70 mm. Тези продукти намират различно приложение в енергийните индустрии (петрол, газ, химикали, ядрена и конвенционална енергетика) и в машинната и строителната индустрия. След приватизацията дружеството продължи да извършва дейност на същия продуктов пазар. Понастоящем ArcelorMittal Tubular Products Holding B.V. Rotterdam NLD (от групата ArcerlorMittal) притежава дял от 69,76 % в дружеството (6).
2. Мярка
(6)
На 23 юли 2003 г. румънската агенция за приватизация APAPS (понастоящем AVAS) (7) оповести намерението си да продаде дела си от 70 % в Petrotub. Приватизацията беше осъществена чрез публичен търг. На 28 октомври 2003 г. беше подписано споразумение за продажба с LNM Holdings NV (понастоящем ArcelorMittal) за покупна цена от 6 милиона USD (5,1 милиона EUR (8)).
(7)
В контекста на приватизацията APAPS се съгласи от името на румънската държава да отпише публичен дълг в размер на 22,5 милиона EUR и да разсрочи плащането на останалата част от публичния дълг.
(8)
През 1998 г. Petrotub сключи договор за търговски заем в размер на [30-50] (9) милиона DEM [15-25 милиона EUR] за срок до 2011 г., отпуснат от германската банка за развитие Kreditanstalt für Wiederaufbau (наричана по-нататък „KfW“) за закупуването на нов цех за валцуване от Mannesmann AG. Финансовият пакет от KfW беше обезпечен в различните си сегменти с държавни гаранции, предоставени от Германия и Австрия, и с банкова гаранция от румънската банка Banca Comercială Română (BCR). Германската държавна гаранция беше обезпечена с насрещна гаранция от румънската държава. Румънската насрещна гаранция покриваше 85 % от целия заем от KfW в размер на 30-50 милиона DEM. Румъния взе от Petrotub еднократна такса от [3-7 %].
III. РЕШЕНИЕ ЗА ОТКРИВАНЕ НА ОФИЦИАЛНА ПРОЦЕДУРА ПО РАЗСЛЕДВАНЕ
(9)
В решението за откриване на официална процедура по разследване Комисията уведоми Румъния, че основанието за откриване на такава процедура е приложение VII, дял Б относно преструктурирането на стоманодобивната индустрия от Протокола към Договора за присъединяване на Румъния (наричано по-нататък „приложение VII“) и че при липсата на конкретни разпоредби в приложение VII по отношение на правното положение на румънските производители на тръби по време на приватизацията Комисията ще разследва наличието и съвместимостта на държавната помощ за AM Roman на това основание.
(10)
Комисията отбеляза, че покупната цена (5,1 милиона EUR) не покрива загубите, понесени от държавата под формата на отписване на 22,5 милиона EUR публичен дълг, на което румънската агенция за приватизация APAPS се е съгласила в контекста на приватизацията.
(11)
Преди откриването на официалната процедура по разследване Румъния представи доклад от външен консултант (10), за да покаже, че приватизацията при дадените условия е била най-изгодното решение за държавата.
(12)
В доклада се посочва, че приватизацията ще доведе до най-изгодното положение за румънската държава. В таблицата по-долу се прави сравнение между прогнозираните суми, които всяка от публичните институции кредитори трябва да получи при приватизация и при ликвидация (11).
Приватизация
Ликвидация
Фонд за социална сигурност
[…] милиона EUR
[…] милиона EUR
Фонд „Безработица“
[…] милиона EUR
[…] милиона EUR
Здравен фонд
[…] милиона EUR
[…] милиона EUR
APAPS
[…] милиона EUR
(включително продажната цена в размер на 5,1 милиона EUR)
0
Общо за държавата
[4-9] милиона EUR
[19-26] милиона EUR
(13)
Докладът се основаваше на допускането, че в случай на ликвидация ще се задейства гаранцията от 1998 г. и държавата (чрез Министерството на финансите) ще има задължение за оставащата сума от заема от KfW от 1998 г., взет от Petrotub, т.е. за [15-25] милиона EUR. С други думи, при ликвидация държавата в крайна сметка ще получи само [2-9] милиона EUR, което е по-малко от [4-9] милиона EUR, получени при приватизация.
(14)
В решението за откриване на официална процедура по разследване Комисията постави въпроса дали резултатите от сценариите за приватизация и ликвидация е следвало да се оценяват за държавата като цяло, както се предлага в доклада на експертите, или отделно за всеки от публичните кредитори в съответствие със съдебната практика от делото HAMSA (12).
(15)
Комисията inter alia изрази също съмнения, че загубата в размер на [15-25] милиона EUR в резултат от задействането на гаранцията от 1998 г. може да се вземе предвид при прогнозиране на резултата от ликвидацията. В съответствие със съдебната практика от делата HYTASA (13) и Gröditzer (14) следва да се направи разлика между задълженията, които държавата трябва да изпълни като акционер в дружеството, и задълженията, които трябва да изпълни като публичен орган. Следователно очакваните разходи във връзка с действие като публичен орган не могат да се вземат предвид в прогнозирането на разходите, които частен акционер би бил в положение да понесе и ще поиска да понесе. Комисията разглежда факта, че през 1998 г. румънското Министерство на финансите е дало държавна гаранция за Petrotub, като знак, че частен акционер не би бил в позицията да даде такава гаранция. Друг знак за същото е фактът, че гаранцията от 1998 г. е била отпусната при ред и условия, които частен оператор вероятно не би приел.
IV. МНЕНИЯ НА РУМЪНИЯ И НА ЗАИНТЕРЕСОВАНИТЕ СТРАНИ
(16)
В мнението си, изпратено на 27 ноември 2007 г., Румъния изтъкна основно факта, че приватизацията на Petrotub през октомври 2003 г. не е включвала предимство за Petrotub или за купувача и следователно операцията не е включвала държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от ДФЕС.
(17)
Румъния подчерта първо, че дружеството Petrotub е било продадено чрез открита, прозрачна и безусловна тръжна процедура - факт, който според румънските органи показва, че Petrotub е продадено на пазарната цена и че купувачът не е получил никакво предимство от покупката. Второ, Румъния смята, че е действала както би действал всеки частен продавач: при избора си между приватизация и ликвидация държавата е избрала най-изгодния сценарий единствено от финансова гледна точка, без да взема предвид нетърговски съображения или съображения, свързани с политиката, каквито по същество са характерни за действията на публичен орган.
(18)
По отношение на втория аргумент Румъния показа, че съгласно националното право от агенцията за приватизация AVAS е било поискано и тя е била оправомощена да прогнозира и сравни общите резултати при приватизация и при ликвидация, като се позовава на държавния бюджет като цяло. С други думи, агенцията за приватизация избира сценария, който е най-изгоден за държавния бюджет като цяло, както би направил един голям холдинг, включващ няколко кредитори. От тази гледна точка, противно на мненията на Комисията, държавата не е можела и не е прогнозирала резултатите от приватизация и от ликвидация отделно за всеки засегнат публичен орган.
(19)
В допълнение, при прогнозирането на резултатите от ликвидацията държавата е имала право да вземе предвид загубата, свързана със задействането на гаранцията от 1998 г., тъй като при дадените условия такава гаранция би била отпусната на Petrotub и от частен инвеститор. При отпускането на гаранцията дружеството не е било в затруднено положение и рисковата премия, платена от Petrotub за гаранцията, е разумна сума за гаранция за акционер, дадена в полза на дружество, което по онова време е било в добро състояние.
(20)
Освен това гаранцията от 1998 г. трябва да се оценява от гледна точка на съответните правила за държавна помощ в сила по онова време. Съобщението на Комисията относно гаранциите за краткосрочни експортни кредити, приложимо по онова време, изключва гаранциите за дългосрочни експортни кредити от обхвата на разглеждането съгласно член 107, параграф 1 от ДФЕС (тогава член 87, параграф 1 от ДЕО) (15). Румъния подчерта също, че през 1998 г., когато е била предоставена гаранцията, Petrotub е бил производител на тръби и като такъв не е попадал в обхвата на определението на ЕОВС за стомана, нито в обхвата на разпоредбите на Протокол 2 за стоманени продукти от ЕОВС в Европейското споразумение.
(21)
AM Roman и неговото дружество майка ArcelorMittal подкрепиха напълно аргументите на Румъния. Дружествата подчертаха също, че съгласно приложимото по онова време румънско законодателство и съгласно правилата за държавна помощ в Европейското споразумение държавната гаранция, дадена в полза на Petrotub през 1998 г., не е включвала държавна помощ. В допълнение, гаранцията от 1998 г. представлява ясно изискуемо търговско задължение, поето от държавата като мажоритарен акционер във въпросното дружество, и следователно може да се включи в прогнозирането на разходите за ликвидация. ArcelorMittal подчерта също, че е платило пазарна цена за придобиването на Petrotub и следователно всякакво възможно предимство в резултат от приватизацията, quod non, би било за държавата в качеството ѝ на продавач.
V. ОЦЕНКА
1. Приложимо право и правомощия на Комисията
(22)
При тази процедура се разглеждат събития, които са се случили преди присъединяването на Румъния към Европейския съюз (1 януари 2007 г.). Petrotub е било приватизирано през октомври 2003 г. Също така през 1998 г. румънската държава е предоставила гаранция в полза на Petrotub във връзка със заем в размер на [30-50] милиона DEM от KfW за закупуването на нов цех за валцуване. Гаранцията от 1998 г. е свързана с приватизацията от 2003 г. дотолкова, доколкото Румъния изтъкна, че разходите ѝ при ликвидация трябва да се вземат предвид в оценката на приватизацията от 2003 г. съгласно критерия за оператор в условията на пазарна икономика.
(23)
По принцип членове 107 и 108 от ДФЕС не се прилагат за мерки, предоставени преди присъединяването и неприложими след него (16). Чрез дерогация от това общо правило и следователно в изключителни случаи Комисията има правомощието да разгледа държавна помощ, предоставена от Румъния в контекста на преструктурирането на стоманодобивната индустрия преди присъединяването въз основа на приложение VII към Договора за присъединяване на Румъния (17).
(24)
Приложение VII съдържа разпоредби, които дават възможност на Румъния да завърши преструктурирането на стоманодобивната си индустрия, както е започнато преди присъединяването. Преструктурирането на румънския стоманодобивен сектор преди присъединяването се извършваше въз основа на Протокол 2 относно стоманата в ЕОВС, приложен към Европейското споразумение (наричан по-нататък „Протокол 2“), удължен с Допълнителния протокол, подписан на 23 октомври 2002 г. (наричан по-нататък „Допълнителния протокол“).
(25)
По силата на Протокол 2 Румъния получи „гратисен период“ от 5 години, от 1993 г. до края на 1998 г., за преструктурирането на стоманодобивната си индустрия предвид присъединяването. „Гратисният период“ беше удължен до края на 2004 г. с Допълнителен протокол, одобрен с Решение на Съвета от 29 юли 2002 г. и подписан на 23 октомври 2002 г. По време на целия „гратисен период“ вследствие на удължаването, т.е от 1993 г. до края на 2004 г., Румъния можеше да предоставя помощ за преструктуриране на стоманодобивния сектор съгласно реда и условията, произтичащи от Протокол 2 (както е удължен с Допълнителния протокол), и въз основа на национална програма за преструктуриране (наричана по-нататък „НПП“), която беше одобрена от Общността. Румънската НПП беше одобрена от Съвета на 18 юли 2005 г. (18)
(26)
Приложение VII е „защитен механизъм“, чрез който Комисията може да наблюдава след 1 януари 2007 г. (датата на присъединяване) помощта, предоставена от Румъния на стоманодобивния сектор преди присъединяването, въз основа на Протокол 2 (удължен с Допълнителния протокол) и НПП. Освен това приложение VII дава право на Комисията да възстановява помощ, предоставена в нарушение на Протокол 2 и на НПП. В съответствие с това приложение VII е lex specialis, който позволява при изключителни обстоятелства и чрез дерогация от общия режим наблюдение и преглед с обратна сила на държавната помощ, предоставена от Румъния на румънската стоманодобивна индустрия преди присъединяването. В неотдавнашни решения във връзка с предприсъединителна помощ, предоставена на полски стоманодобивни дружества, (19) Общият съд потвърди характера на lex specialis на Протокол 8 към Договора за присъединяване на Полша, който съдържа разпоредби, които са еквивалентни на тези в приложение VII.
(27)
В контекста на тази процедура Комисията трябва да оцени дали изключителното правомощие за извършването на контрол с обратна сила, описано в съображения 23-26 по-горе, обхваща и мерките, предоставени от Румъния на производителите на тръби преди присъединяването. За тази цел правните основания, приложими в този случай, т.е. приложение VII във връзка с Протокол 2 и Допълнителния протокол, трябва да се тълкуват с цел да се определи дали техните разпоредби обхващат мерките, предоставени на румънските производители на тръби преди присъединяването.
(28)
Общопризнат правен принцип е, че разпоредбите на lex specialis, което представлява дерогация от общия режим, трябва да се тълкуват стриктно. Стриктното тълкуване на горепосочените правни основания (вж. съображения 29-43 по-долу) води до извода, че изключителното правомощие на Комисията да извършва контрол с обратна сила е ограничено до (потенциална) предприсъединителна помощ, предоставена на производителите от ЕОВС, което изключва (потенциална) помощ за производителите на тръби.
(29)
Параграфи 12 и 17 от приложение VII определят правомощията на Комисията да осъществява наблюдение и контрол с обратна сила по отношение на предприсъединителната помощ за румънската стоманодобивна индустрия. Параграф 12 оправомощава Комисията и Съвета да наблюдават изпълнението на румънската НПП преди и след присъединяването, до 2009 г. Параграф 17 оправомощава Комисията да нареди възстановяването на държавна помощ, предоставена в нарушение на параграфи 1-3 от приложение VII (както е посочено в съображения 30-32 по-долу).
(30)
Параграф 1 от приложение VII гласи, че държавната помощ, предоставена от Румъния за преструктурирането на „конкретно определени сектори от румънската стоманодобивна индустрия“ за периода 1993-2004 г., се счита за съвместима с общия пазар, при условие че „[…]срокът, по член 9, параграф 4 от Протокол 2 за продуктите на ЕОВС към Европейското споразумение […], се удължава до 31 декември 2005 г.“; сроковете и условията, предвидени в НПП, се спазват; не се отпуска или изплаща допълнителна държавна помощ на бенефициерите на НПП след 1 януари 2005 г.; и „не е изплатена никаква държавна помощ на румънския стоманодобивен сектор след 31 декември 2004 г.“ Той гласи също, че „За целите на тези разпоредби и Допълнение А, под държавна помощ за преструктуриране се разбира всяка мярка, отнасяща се до стоманодобивните предприятия, която представлява държавна помощ по смисъла на член 87, параграф 1 на Договора за ЕО и която не може да се счита за съвместима с общия пазар в съответствие с общите правила, приложими в Общността.“
(31)
В параграф 2 от приложение VII се предвижда, че само дружествата, изброени като бенефициери в НПП (изброени също в допълнение А към приложение VII), имат право да получават държавна помощ през периода 1993-2004 г.
(32)
В параграф 6 от приложение VII се предвижда, че дружествата, които не са включени в списъка на „предприятията бенефициери“ в НПП, „не получават държавна помощ за преструктуриране или каквато и да е друга помощ“ и съответно от тях не се изисква да намалят своя производствен капацитет.
(33)
В първа алинея на параграф 1 от приложение VII изрично се посочва член 9, параграф 4 от Протокол 2, удължен с Допълнителния протокол, подписан на 23 октомври 2002 г. Протокол 2 се прилагаше единствено за стоманени продукти от ЕОВС, като стоманените продукти от ЕОВС дори се изброяват в приложение. Приложението възпроизвежда списъка с продукти от ЕОВС, съдържащ се в приложение I към Договора за ЕОВС, където определението на „стоманени продукти от ЕОВС“ изрично изключва стоманени тръби („тръби (безшевни или заварени) […] полирани пръти и железни отливки (тръби и фитинги, и други железни отливки)“).
(34)
Договорът за ЕОВС изтече на 23 юли 2002 г. Считано от тази дата, държавната помощ за стоманодобивната индустрия беше обхваната от общия режим на ЕО. Поради това беше решено да се разшири определението на европейския стоманодобивен сектор, така че производителите на тръби да бъдат включени в него. Това беше кодифицирано в член 27 и приложение Б към Многосекторната рамка за регионална помощ за големи инвестиционни проекти (20), съгласно която стоманодобивният сектор на ЕС включва безшевни тръби и големи заварени тръби (с диаметър, по-голям от 406,4 mm). Това разширено определение на стоманодобивния сектор беше въведено по-късно в приложение I към Насоките за националната регионална помощ за 2007-2013 г. (21) и в точка 29 от член 2 от Общия регламент за групово освобождаване (22).
(35)
При все това, нито Протокол 2, нито Допълнителният протокол бяха изрично изменени, за да се включи това разширено определение на стоманодобивния сектор на ЕС, включващо производителите на тръби. Протокол 2 изтече на 31 декември 1997 г. Допълнителният протокол удължи валидността на Протокол 2 от 1 януари 1998 г. с още 8 години или до датата на присъединяване на Румъния (което настъпи първо). Допълнителният протокол се отнася за „стоманените продукти“ като цяло, но обхватът на неговото прилагане е специално свързан с член 9, параграф 4 от Протокол 2, който обхваща единствено стоманените продукти от ЕОВС. По-специално, съгласно член 2 от Допълнителния протокол условие за удължаването на Протокол 2 беше Румъния да предостави на Комисията НПП и планове за преструктуриране на дружествата за бенефициерите на НПП, които отговарят на „изискванията, предвидени в член 9, параграф 4 от Протокол 2 към Европейското споразумение и които са оценени и приети от националния ѝ орган за държавните помощи (Съвет за конкуренция)“.
(36)
Следва да се направи заключението, че параграф 17 от приложение VII, както се тълкува в контекста на параграфи 1, 2 и 6 от приложение VII, заедно с Протокол 2 и Допълнителния протокол, не дава на Комисията правомощие да контролира помощта, предоставена на румънските производители на тръби преди присъединяването, по-специално през периода 1993-2004 г.
(37)
В допълнение към правното тълкуване на обхвата на приложимите правни основания (т.е. приложение VII, Протокол 2 и Допълнителния протокол - вж. съображения 29-36 по-горе), Комисията проучи и въпроса дали правилата за прилагане на разпоредбите за държавната помощ в Европейското споразумение и Протокол 2, както са приети от Общността и Румъния през 2001 г. (наричани по-нататък „правилата за прилагане“ (23)), са уместни за определянето на обхвата на правомощието на Комисията да извършва контрол с обратна сила по отношение на (потенциална) предприсъединителна помощ, предоставена на румънски производители на тръби.
(38)
По принцип правилата за прилагане съдържат процедурни правила, които следва да се разграничават от материалноправните разпоредби за държавната помощ в Европейското споразумение и Протокол 2. Трябва да се отбележи обаче, че правилата за прилагане също така съдържат специфични разпоредби относно критериите за оценяване на съвместимостта на помощта съответно с Европейското споразумение и Протокол 2.
(39)
Първото изречение от член 2, параграф 1 от правилата за прилагане гласи: „Оценката на съвместимостта на отделните държавни помощи и програми с Европейското споразумение, както е предвидено в член 1 от настоящите правила, се извършва въз основа на критерии, произтичащи от прилагането на правилата на член 87 от Договора за създаване на Европейската общност, включително настоящото и бъдещото вторично законодателство, рамки, насоки и други приложими административни актове, приведени в действие в Общността, и съдебната практика на Първоинстанционния съд и Съда на Европейските общности, както и всяко друго решение, взето от Съвета за асоцииране съгласно член 4, параграф 3.“ С това изречение се установява общият принцип, че материалноправните критерии за оценяване на съвместимостта на държавната помощ като цяло с Европейското споразумение са „променливи“ в смисъл, че в тях се включват промените/развитието в правото и съдебната практика на ЕС с течение на времето.
(40)
Второто изречение от член 2, параграф 1 се отнася по-специално до критериите за съвместимост, посочени в Протокол 2: „Дотолкова доколкото помощи или програми за помощ са предназначени за продукти, обхванати от Протокол 2 към Европейското споразумение, първото изречение на този параграф се прилага изцяло с изключение на това, че оценката не може да се извършва въз основа на критерии, произтичащи от прилагането на правилата на член 87 от Договора за създаване на Европейската общност, а въз основа на критерии, произтичащи от прилагането на правилата за държавната помощ от Договора за създаване на Европейската общност за въглища и стомана.“ Трябва да се отбележи, че формулировката на това изречение ясно показва, че за разлика от положението при общата помощ, обхваната от първото изречение на член 2, параграф 1 (вж. съображение 41 по-горе), за целите на помощта, обхваната от Протокол 2, критериите за съвместимост се развиват чрез позоваване на Договора за ЕОВС. Не са дадени специфични указания относно развитието на критериите за съвместимост след изтичането на Договора за ЕОВС през 2002 г.
(41)
Член 2, параграфи 2 и 3 от правилата за прилагане определят механизма, чрез който промените в критериите за съвместимост на ЕС следва да бъдат въведени в Румъния. По-специално, Румъния се уведомява за всички промени в общностните критерии за съвместимост, които не са публикувани и „когато такива промени не срещнат възражение от страна на Румъния в срок от три месеца от датата на получаване на официалната информация за тях, те стават критерии за съвместимост, както е предвидено в параграф 1 от настоящия член. Когато такива промени срещнат възражение от страна на Румъния и предвид сближаването на законодателството, както е предвидено в Европейското споразумение, се провеждат консултации в съответствие с членове 7 и 8 от настоящите правила.“
(42)
При все че Румъния не възрази в срок от три месеца срещу промяната, направена през 2002 г. в определението на Общността за стоманодобивна индустрия, с която бяха включени производителите на тръби, тези промени в общностното право не биха могли да се прилагат по отношение на мерки, които попадат извън обхвата на Европейското споразумение, т.е. онези, които не са били обхванати от Договора за ЕОВС. Освен това приложение VII представлява lex specialis и поради това за определяне на обхвата на неговото прилагане Комисията не може да използва разширяването на определението на стоманодобивния сектор на ЕС след изтичането на Договора за ЕОВС. Ето защо трябва да се заключи, че трябва да се прави ясно разграничение между „променливата“ същност на приложимото право към държавната помощ за стоманодобивния сектор в Румъния преди присъединяването съгласно Европейското споразумение, от една страна, и необходимото строго тълкуване на обхвата на правомощието на Комисията да извършва контрол с обратна сила, произтичащ от приложение VII, Протокол 2 и Допълнителния протокол, от друга страна.
VI. ЗАКЛЮЧЕНИЕ
(43)
Въз основа на предходните съображения (вж. по-специално съображения 36 и 42 по-горе) Комисията прави заключението, че няма правомощието да извършва преглед на мерките в полза на румънските производители на тръби преди присъединяването и по-специално през периода 1993-2004 г. въз основа на приложение VII. Настоящата процедура се закрива с оглед на факта, че Комисията няма правомощието да оценява мерките, обхванати от настоящата процедура.
РЕШИ:
Член 1
Официалната процедура по разследване, определена в член 108, параграф 2 от ДФЕС, която беше открита с писмо от 25 септември 2007 г., адресирано до Румъния, се закрива с оглед на факта, че Комисията няма правомощието съгласно разпоредбите на приложение VII, дял Б към Договора за присъединяване на Румъния да извършва преглед на мерките, предоставени от Румъния в контекста на приватизацията на Petrotub Roman S.A през 2003 г.
Член 2
Адресат на настоящото решение е Румъния.
Съставено в Брюксел на 6 юли 2010 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 6ης Ιουλίου 2010
σχετικά με μέτρο C 40/07 (πρώην NN 48/07) που έθεσε σε εφαρμογή η Ρουμανία υπέρ της ArcelorMittal Tubular Products Roman S.A. (πρώην Petrotub Roman S.A.)
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 4492]
(Το κείμενο στη ρουμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2013/516/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),
Έχοντας υπόψη τις διατάξεις του Παραρτήματος VII και του προσαρτήματος Α του Παραρτήματος VII του Πρωτοκόλλου για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων της Συνθήκης Προσχώρησης της Ρουμανίας,
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με την (τις) προαναφερόμενη(-ες) διάταξη(-εις) (1), και αφού έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Με επιστολή της 2ας Φεβρουαρίου 2007, η Επιτροπή ζήτησε από τη Ρουμανία να υποβάλει πληροφορίες σχετικά με την παραγραφή και την αναδιάρθρωση χρεών της Petrotub Roman S.A. (εφεξής η «Petrotub») προς το Δημόσιο στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησής της το 2003 (μετά από την ιδιωτικοποίηση αυτή, η επιχείρηση μετονομάστηκε σε Mittal Steel Roman και εν συνεχεία σε ArcelorMittal Tubular Products Roman S.A. (2) - εφεξής η «AM Roman»).
(2)
Με επιστολή της 25ης Σεπτεμβρίου 2007, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Ρουμανία ότι αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3) σε σχέση με πιθανή ενίσχυση που χορηγήθηκε στην ιδιωτικοποίηση της Petrotub. Η εν λόγω απόφαση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (4). Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το υπό εξέταση μέτρο.
(3)
Η Ρουμανία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της με επιστολή της 26ης Νοεμβρίου 2007, η οποία καταχωρίσθηκε αυθημερόν. Με επιστολή της 28ης Ιανουαρίου 2008, η οποία καταχωρίσθηκε την 29η Ιανουαρίου 2008, η ArcelorMittal (η μητρική εταιρεία) και η AM Roman (η υπό εξέταση θυγατρική εταιρεία) υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στη Ρουμανία στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Η Ρουμανία απάντησε με επιστολή της 11ης Μαρτίου 2008, η οποία καταχωρίσθηκε αυθημερόν.
(4)
Η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες με επιστολές της 26ης Φεβρουαρίου 2009, της 8ης Οκτωβρίου 2009 και της 29ης Ιανουαρίου 2010. Η Ρουμανία απάντησε με επιστολές της 27ης Απριλίου 2009, της 19ης Οκτωβρίου 2009 και της 3ης Φεβρουαρίου 2010, οι οποίες καταχωρίσθηκαν αυθημερόν.
II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
1. Η επιχείρηση
(5)
Η AM Roman είναι παραγωγός χαλύβδινων σωλήνων χωρίς ραφή και έχει την έδρα της στη ρουμανική περιφέρεια του Roman, η οποία λαμβάνει ενίσχυση βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ (5). Προτού ιδιωτικοποιηθεί το 2003, η επιχείρηση, η οποία τότε ονομαζόταν Petrotub, ήταν παραγωγός χαλύβδινων σωλήνων χωρίς ραφή, η παραγωγή της οποίας συνίστατο σε χαλύβδινους σωλήνες θερμής και ψυχρής έλασης διαμέτρου από 6 έως 620 mm και πάχους από 0,5 έως 70 mm. Τα προϊόντα αυτά έχουν διάφορες εφαρμογές στους κλάδους παραγωγής ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χημική βιομηχανία, πυρηνική και συμβατική ενέργεια), στη μηχανολογία και στις κατασκευές. Μετά την ιδιωτικοποίηση, η επιχείρηση εξακολούθησε να δραστηριοποιείται στην ίδια αγορά προϊόντων. Σήμερα, η ArcelorMittal Tubular Products Holding B.V. Rotterdam NLD (του ομίλου ArcerlorMittal) κατέχει το 69,76 % της επιχείρησης (6).
2. Το υπό εξέταση μέτρο
(6)
Την 23η Ιουλίου 2003, η ρουμανική υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων APAPS (νυν AVAS) (7) ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προβεί σε πώληση του 70 % των μετοχών της Petrotub. Η ιδιωτικοποίηση πραγματοποιήθηκε μέσω δημόσιου διαγωνισμού. Στις 28 Οκτωβρίου 2003, υπεγράφη συμφωνία πώλησης με την LNM Holdings NV (νυν ArcelorMittal), με τιμή αγοράς 6 εκατ. USD (5,1 εκατ. ευρώ (8)).
(7)
Στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης, η APAPS συμφώνησε, εξ ονόματος του ρουμανικού Δημοσίου, να προβεί στην παραγραφή χρέους προς το Δημόσιο ύψους 22,5 εκατ. ευρώ και σε αναδιάρθρωση του υπολοίπου του χρέους προς το Δημόσιο.
(8)
Το 1998, η Petrotub συνήψε εμπορικό δάνειο ύψους [30-50] (9) εκατ. DEM [15-25 εκατ. ευρώ], με διάρκεια έως το 2011, με τη γερμανική τράπεζα ανάπτυξης Kreditanstalt für Wiederaufbau (εφεξής η «KfW»), με σκοπό την αγορά νέου ελασματουργείου από την Mannesmann AG. Η δέσμη χρηματοδοτικής στήριξης της KfW εξασφαλίσθηκε, στα διάφορα τμήματά της, με κρατικές εγγυήσεις που χορηγήθηκαν από τη Γερμανία και την Αυστρία, καθώς και με τραπεζική εγγύηση που χορήγησε η ρουμανική τράπεζα Bancă Comercială Română (BCR). Για την εγγύηση του γερμανικού Δημοσίου χορηγήθηκε αντεγγύηση του ρουμανικού Δημοσίου. Η ρουμανική αντεγγύηση καλύπτει το 85 % του συνολικού δανείου της KfW, ύψους [30-50] εκατ. DEM. Η Ρουμανία έλαβε από την Petrotub εφάπαξ προμήθεια ύψους [3 %-7 %].
III. Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
(9)
Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Ρουμανία ότι βάση για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας αποτελούσε το παράρτημα VII τμήμα Β για την αναδιάρθρωση της χαλυβουργίας του Πρωτοκόλλου της Συνθήκης Προσχώρησης της Ρουμανίας (εφεξής το «παράρτημα VII») και ότι, ελλείψει ειδικών διατάξεων στο παράρτημα VII όσον αφορά το νομικό καθεστώς των ρουμάνων παραγωγών σωλήνων κατά τη χρονική στιγμή της ιδιωτικοποίησης, η Επιτροπή επρόκειτο να διερευνήσει την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης υπέρ της AM Roman και τη συμβατότητα της εν λόγω ενίσχυσης επί της προαναφερόμενης βάσης.
(10)
Η Επιτροπή επεσήμανε ότι η τιμή αγοράς (5,1 εκατ. ευρώ) δεν καλύπτει τις απώλειες που υπέστη το Δημόσιο με τη μορφή της παραγραφής χρέους προς αυτό, ύψους 22,5 εκατ. ευρώ, που είχε αποδεχθεί η ρουμανική υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων APAPS στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης.
(11)
Προτού κινηθεί η επίσημη διαδικασία έρευνας, η Ρουμανία υπέβαλε έκθεση που συνέταξε εξωτερικός σύμβουλος (10) με σκοπό να αποδείξει ότι, υπό τους προσφερθέντες όρους, η ιδιωτικοποίηση αποτελούσε την πλέον συμφέρουσα λύση για το Δημόσιο.
(12)
Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ιδιωτικοποίηση οδηγούσε στην πλέον ευνοϊκή κατάσταση για το ρουμανικό Δημόσιο. Στον πίνακα που ακολουθεί αντιπαραβάλλονται τα ποσά που υπολογίζεται ότι θα είχε αποκομίσει καθένα από τα δημόσια πιστωτικά ιδρύματα σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης και σε περίπτωση εκκαθάρισης (11).
Ιδιωτικοποίηση
Εκκαθάριση
Ταμείο κοινωνικής ασφάλισης
[…] εκατ. ευρώ
[…] εκατ. ευρώ
Ταμείο ανεργίας
[…] εκατ. ευρώ
[…] εκατ. ευρώ
Ταμείο ασφάλισης υγείας
[…] εκατ. ευρώ
[…] εκατ. ευρώ
APAPS
[…] εκατ. ευρώ
(περιλαμβάνεται η τιμή πώλησης ύψους 5,1 εκατ. ευρώ)
0
Σύνολο Δημοσίου
[4-9] εκατ. ευρώ
[19-26] εκατ. ευρώ
(13)
Η έκθεση βασίζεται στην παραδοχή ότι, στην περίπτωση της εκκαθάρισης, θα είχε ενεργοποιηθεί η εγγύηση του 1998, το δε Δημόσιο (διά του Υπουργείου Οικονομικών), θα είχε καταστεί υπεύθυνο για το υπόλοιπο του δανείου που έλαβε η Petrotub το 1998 από την KfW, ήτοι για [15-25] εκατ. ευρώ. Με άλλα λόγια, στο πλαίσιο του σεναρίου της εκκαθάρισης, το Δημόσιο θα είχε τελικώς αποκομίσει μόνο [2-9] εκατ. ευρώ, δηλαδή ποσό μικρότερο από το συνολικό ποσό των [4-9] εκατ. ευρώ που αποκόμισε με την ιδιωτικοποίηση.
(14)
Στο πλαίσιο της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή διερωτάται εάν τα αποτελέσματα των σεναρίων της ιδιωτικοποίησης και της εκκαθάρισης θα έπρεπε να είχαν υπολογισθεί συνολικά, για ολόκληρο το Δημόσιο, όπως προτείνει η έκθεση των εμπειρογνωμόνων, ή χωριστά, για κάθε έναν δημόσιο πιστωτή, σύμφωνα με τη νομολογία στην υπόθεση HAMSA (12).
(15)
Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες κατά πόσον η απώλεια των [15-25] εκατ. ευρώ ως αποτέλεσμα της ενεργοποίησης της εγγύησης του 1998 θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό των αποτελεσμάτων της εκκαθάρισης. Σύμφωνα με τη νομολογία στις υποθέσεις HYTASA (13) και Gröditzer (14), θα έπρεπε να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, των υποχρεώσεων που οφείλει να αναλάβει το Δημόσιο ως μέτοχος της επιχείρησης και, αφετέρου, εκείνων που οφείλει να αναλάβει ως δημόσια αρχή. Ως εκ τούτου, οι δαπάνες που προκύπτουν από ενέργεια δημόσιας αρχής δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για τον υπολογισμό των δαπανών που θα μπορούσε και θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει ιδιωτικός μέτοχος. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η έκδοση από το ρουμανικό Υπουργείο Οικονομικών, το 1998, κρατικής εγγύησης υπέρ της Petrotub αποδεικνύει ότι ένας ιδιώτης μέτοχος δεν θα ήταν σε θέση να χορηγήσει τέτοιου είδους εγγύηση. Μια ακόμα ένδειξη σχετικά αποτελεί το γεγονός ότι η εγγύηση του 1998 χορηγήθηκε υπό όρους τους οποίους είναι πιθανόν ότι δεν θα είχε αποδεχθεί ένας ιδιωτικός φορέας.
IV. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ
(16)
Κύριο επιχείρημα που επικαλέστηκε η Ρουμανία στις παρατηρήσεις τις οποίες υπέβαλε στις 27 Νοεμβρίου 2007 ήταν το γεγονός ότι η ιδιωτικοποίηση της Petrotub τον Οκτώβριο του 2003 δεν παρείχε πλεονέκτημα στην Petrotub ή στον αγοραστή και ότι, επομένως, η πράξη δεν περιείχε στοιχείο κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(17)
Καταρχάς, η Ρουμανία υπογράμμισε ότι η Petrotub πωλήθηκε μέσω ανοικτής, διαφανούς και άνευ όρων διαδικασίας διαγωνισμού, γεγονός το οποίο, κατά την άποψή των ρουμανικών αρχών, δείχνει ότι η Petrotub πωλήθηκε σε αγοραία τιμή και ότι ο αγοραστής δεν αποκόμισε κανένα πλεονέκτημα ως αποτέλεσμα της αγοράς. Δεύτερον, η Ρουμανία θεωρεί ότι ενήργησε όπως ακριβώς θα είχε ενεργήσει οιοσδήποτε ιδιώτης πωλητής: μεταξύ του σεναρίου της ιδιωτικοποίησης και αυτού της εκκαθάρισης, το Δημόσιο επέλεξε το πλέον συμφέρον σενάριο αποκλειστικά με χρηματοοικονομικά κριτήρια, χωρίς να λάβει υπόψη μη εμπορικούς ή πολιτικούς παράγοντες, όπως αυτοί οι οποίοι εκ φύσεως χαρακτηρίζουν την άσκηση δημόσιας εξουσίας.
(18)
Όσον αφορά αυτό το δεύτερο επιχείρημα, η Ρουμανία επεσήμανε ότι, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, η υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων AVAS είναι υπεύθυνη και αρμόδια για τον υπολογισμό και την αντιπαραβολή των συνολικών αποτελεσμάτων της ιδιωτικοποίησης και της εκκαθάρισης εν σχέσει προς τον κρατικό προϋπολογισμό ως σύνολο. Με άλλα λόγια, η υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων επιλέγει το σενάριο που είναι το πλέον συμφέρον για τον κρατικό προϋπολογισμό ως σύνολο, ακριβώς όπως θα έπραττε μια μεγάλη εταιρεία χαρτοφυλακίου με πολλούς πιστωτές. Από αυτή την προοπτική, αντίθετα από την άποψη της Επιτροπής, το Δημόσιο ούτε μπορούσε ούτε όφειλε να εκτιμήσει τα αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης και της εκκαθάρισης για κάθε έναν από τους υπόψη δημόσιους οργανισμούς.
(19)
Επιπλέον, κατά την εκτίμηση των αποτελεσμάτων της εκκαθάρισης, το Δημόσιο δικαιούταν να λάβει υπόψη την απώλεια που συνεπήγετο η ενεργοποίηση της εγγύησης του 1998, δεδομένου ότι ένας ιδιώτης επενδυτής θα είχε επίσης χορηγήσει στην Petrotub παρόμοια εγγύηση, υπό τους ίδιους όρους. Η επιχείρηση δεν ήταν προβληματική κατά τη χρονική στιγμή της χορήγησης της εγγύησης, το δε ασφάλιστρο κινδύνου που χρεώθηκε στην Petrotub για τη χορήγηση της εγγύησης συνιστούσε επαρκή αμοιβή για εγγύηση μετόχου εκδοθείσα υπέρ επιχείρησης η οποία, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, βρισκόταν σε καλή κατάσταση.
(20)
Εξάλλου, η εγγύηση του 1998 πρέπει να αξιολογηθεί από την άποψη των σχετικών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων που ίσχυαν εκείνη την περίοδο. Η ανακοίνωση της Επιτροπής για τη βραχυπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων, η οποία ήταν εφαρμοστέα εκείνη την περίοδο, απέκλειε τη μακροπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων από το πεδίο της διαδικασίας έρευνας του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ (τότε άρθρο 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ) (15). Η Ρουμανία υπογράμμισε επίσης ότι το 1998, όταν χορηγήθηκε η εγγύηση, η Petrotub ήταν παραγωγός σωλήνων και ως τέτοια δεν καλυπτόταν από τον ορισμό του χάλυβα ΕΚΑΧ ούτε από τις διατάξεις του πρωτοκόλλου 2 σχετικά με τον χάλυβα ΕΚΑΧ της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας.
(21)
Η AM Roman και η μητρική της εταιρεία ArcelorMittal συντάχθηκαν πλήρως με τα επιχειρήματα της Ρουμανίας. Ομοίως, οι εν λόγω εταιρείες υπογράμμισαν ότι, βάσει, αφενός, της ρουμανικής νομοθεσίας που ίσχυε τη δεδομένη χρονική στιγμή και, αφετέρου, των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας, η κρατική εγγύηση που χορηγήθηκε υπέρ της Petrotub το 1998 δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. Εξάλλου, η εγγύηση του 1998 συνιστούσε σαφώς εκτελεστή εμπορική υποχρέωση που είχε αναλάβει το Δημόσιο υπό την ιδιότητά του ως πλειοψηφούντος μετόχου της εταιρείας, η οποία μπορεί, ως εκ τούτου, να περιληφθεί στον υπολογισμό του κόστους της εκκαθάρισης. Επίσης, η ArcelorMittal υπογράμμισε το γεγονός ότι κατέβαλε αγοραίο τίμημα για την αγορά της Petrotub και ότι, κατά συνέπεια, οιοδήποτε πλεονέκτημα προέκυπτε από την ιδιωτικοποίηση (πράγμα που δεν συμβαίνει) θα απέβαινε εν πάση περιπτώσει προς όφελος του Δημοσίου ως πωλητή.
V. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
1. Εφαρμοστέο δίκαιο και αρμοδιότητα της Επιτροπής
(22)
Η παρούσα διαδικασία αφορά γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από την προσχώρηση της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1 Ιανουαρίου 2007). Η Petrotub ιδιωτικοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2003. Ομοίως, το 1998, το ρουμανικό Δημόσιο χορήγησε εγγύηση υπέρ της Petrotub σε σχέση με δάνειο από την KfW ύψους [30-50] εκατ. DEM με σκοπό την αγορά νέου ελασματουργείου. Η εγγύηση του 1998 συνδέεται με την ιδιωτικοποίηση του 2003 στον βαθμό που η Ρουμανία υποστήριξε ότι, κατά την αξιολόγηση της πράξης ιδιωτικοποίησης βάσει του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία της αγοράς, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το κόστος της πράξης αυτής σε περίπτωση εκκαθάρισης.
(23)
Κατά γενικό κανόνα, τα άρθρα 107-108 της ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται επί μέτρων που χορηγήθηκαν πριν από την προσχώρηση και τα οποία δεν τυγχάνουν, πλέον, εφαρμογής μετά την προσχώρηση (16). Κατά παρέκκλιση από τον εν λόγω γενικό κανόνα, και επομένως κατ’ εξαίρεση, η Επιτροπή είναι αρμόδια να εξετάσει κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Ρουμανία στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του τομέα της χαλυβουργίας της πριν από την προσχώρηση βάσει του παραρτήματος VII της Συνθήκης Προσχώρησης της Ρουμανίας (17).
(24)
Το παράρτημα VII περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν στη Ρουμανία να ολοκληρώσει την αναδιάρθρωση της χαλυβουργίας της όπως αυτή δρομολογήθηκε πριν από την προσχώρηση. Η αναδιάρθρωση της ρουμανικής χαλυβουργίας πριν από την προσχώρηση πραγματοποιήθηκε βάσει του πρωτοκόλλου 2 σχετικά με τον χάλυβα ΕΚΑΧ της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας (εφεξής το «πρωτόκολλο 2»), όπως επεκτάθηκε με το πρόσθετο πρωτόκολλο που υπεγράφη στις 23 Οκτωβρίου 2002 (εφεξής το «πρόσθετο πρωτόκολλο»).
(25)
Το πρωτόκολλο 2 παρείχε στη Ρουμανία πενταετή «περίοδο χάριτος», από το 1993 έως το τέλος του 1998, με σκοπό την αναδιάρθρωση της ρουμανικής βιομηχανίας χάλυβα ΕΚΑΧ ενόψει της προσχώρησης της χώρας. Η εν λόγω «περίοδος χάριτος» παρατάθηκε έως το τέλος του 2004 μέσω πρόσθετου πρωτοκόλλου, το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 2002 και υπεγράφη στις 23 Οκτωβρίου 2002. Κατά τη διάρκεια της συνολικής «περιόδου χάριτος» που προέκυψε, δηλαδή από το 1993 έως το τέλος του 2004, επετράπη στη Ρουμανία η χορήγηση ενίσχυσης αναδιάρθρωσης στον τομέα της χαλυβουργίας υπό τους όρους που καθορίζονται στο πρωτόκολλο 2 (όπως επεκτάθηκε με το πρόσθετο πρωτόκολλο) και βάσει του εθνικού προγράμματος αναδιάρθρωσης (εφεξής «ΕΠΑ») που συμφωνήθηκε με την Κοινότητα. Το ΕΠΑ της Ρουμανίας εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 18 Ιουλίου 2005 (18).
(26)
Το παράρτημα VII αποτελεί «μηχανισμό ασφαλείας», ο οποίος επιτρέπει στην Επιτροπή να παρακολουθεί, μετά την 1η Ιανουαρίου 2007 (ημερομηνία προσχώρησης), τις ενισχύσεις που χορήγησε η Ρουμανία στον τομέα της χαλυβουργίας πριν από την προσχώρηση, βάσει του πρωτοκόλλου 2 (όπως επεκτάθηκε με το πρόσθετο πρωτόκολλο) και βάσει του ΕΠΑ. Επιπλέον, το παράρτημα VII αναθέτει στην Επιτροπή την εξουσία ανάκτησης των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν κατά παράβαση του πρωτοκόλλου 2 και του ΕΠΑ. Ως εκ τούτου, το παράρτημα VII αποτελεί lex specialis ο οποίος επιτρέπει, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και κατά παρέκκλιση από το γενικό καθεστώς, την αναδρομική παρακολούθηση και εξέταση των κρατικών ενισχύσεων που χορήγησε η Ρουμανία στη ρουμανική βιομηχανία χάλυβα πριν από την προσχώρηση. Σε πρόσφατες αποφάσεις περί κρατικών ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την προσχώρηση σε πολωνικές χαλυβουργίες (19), το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι το πρωτόκολλο 8 της Συνθήκης Προσχώρησης της Πολωνίας αποτελεί lex specialis, που περιλαμβάνει διατάξεις ισοδύναμες με αυτές του παραρτήματος VII.
(27)
Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει εάν η κατ’ εξαίρεση αρμοδιότητα αναδρομικού ελέγχου που περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις (23)-(26) ανωτέρω καλύπτει επίσης και τα μέτρα που χορήγησε η Ρουμανία στους παραγωγούς σωλήνων πριν από την προσχώρηση. Προς τον σκοπό αυτόν, θα πρέπει να ερμηνευθούν οι νομικές βάσεις που εφαρμόζονται στην παρούσα υπόθεση, δηλαδή το παράρτημα VII σε συνδυασμό με το πρωτόκολλο 2 για το πρόσθετο πρωτόκολλο προκειμένου να καθορισθεί εάν οι διατάξεις τους καλύπτουν τα μέτρα που χορηγήθηκαν στους ρουμάνους παραγωγούς σωλήνων πριν από την προσχώρηση.
(28)
Βάσει μιας γενικώς αναγνωρισμένης αρχής δικαίου, οι διατάξεις ενός lex specialis ο οποίος συνιστά παρέκκλιση από το γενικό καθεστώς, είναι ερμηνευτέες συσταλτικά. Η ερμηνεία των προαναφερόμενων νομικών βάσεων συσταλτικά (βλ. αιτιολογικές σκέψεις (29)-(43) ανωτέρω) οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κατ’ εξαίρεση αρμοδιότητα αναδρομικού ελέγχου της Επιτροπής περιορίζεται στις (ενδεχόμενες) ενισχύσεις που χορηγήθηκαν πριν από την προσχώρηση σε παραγωγούς χάλυβα ΕΚΑΧ, και ως εκ τούτου αποκλείει (ενδεχόμενες) ενισχύσεις που χορηγήθηκαν σε παραγωγούς σωλήνων.
(29)
Οι παράγραφοι 12 και 17 του παραρτήματος VII προσδιορίζουν τις αρμοδιότητες παρακολούθησης και αναδρομικού ελέγχου της Επιτροπής όσον αφορά στις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη ρουμανική χαλυβουργία πριν από την προσχώρηση. Η παράγραφος 12 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να παρακολουθούν τη θέση σε εφαρμογή του ρουμανικού ΕΠΑ πριν και μετά την προσχώρηση, έως το 2009. Η παράγραφος 17 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να διατάσσει την ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων που χορηγήθηκαν κατά παράβαση των παραγράφων 1-3 του παραρτήματος VII (όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις (30)-(32) κατωτέρω).
(30)
Η παράγραφος 1 του παραρτήματος VII προβλέπει ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τη Ρουμανία για την αναδιάρθρωση «συγκεκριμένων μερών της ρουμανικής χαλυβουργίας» από το 1993 έως το 2004 θεωρείται συμβατή με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι: «[…] η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 του Πρωτοκόλλου αριθ. 2 για τα προϊόντα ΕΚΑΧ στην Ευρωπαϊκή Συμφωνία […] έχει παραταθεί έως την 31η Δεκεμβρίου 2005»· οι όροι που προβλέπονται στο ΕΠΑ έχουν τηρηθεί· καμία κρατική ενίσχυση, υπό οιαδήποτε μορφή, δεν χορηγείται ούτε καταβάλλεται στις χαλυβουργίες που καλύπτονται από το ΕΠΑ από την 1η Ιανουαρίου 2005· και «[…] δεν χορηγείται ούτε καταβάλλεται καμία κρατική ενίσχυση για την αναδιάρθρωση της ρουμανικής χαλυβουργίας μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2004». Επίσης, προβλέπεται ότι: «Για τους σκοπούς των παρουσών διατάξεων και του Προσαρτήματος Α, ως κρατική ενίσχυση για αναδιάρθρωση νοείται κάθε μέτρο που αφορά χαλυβουργικές εταιρείες το οποίο συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ και το οποίο δεν μπορεί να θεωρείται ως συμβατό με την κοινή αγορά σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες που εφαρμόζονται στην Κοινότητα».
(31)
Η παράγραφος 2 του παραρτήματος VII ορίζει ότι μόνον οι εταιρείες που απαριθμούνται ως δικαιούχες εταιρείες του ΕΠΑ είναι επιλέξιμες για κρατική ενίσχυση χαλυβουργίας κατά την περίοδο 1993-2004.
(32)
Η παράγραφος 6 του παραρτήματος VII ορίζει ότι οι εταιρίες οι οποίες δεν απαριθμούνται ως δικαιούχες εταιρείες του ΕΠΑ «δεν δικαιούνται κρατικής ενίσχυσης για αναδιάρθρωση ούτε καμία άλλη ενίσχυση», αλλά ούτε υποχρεούνται να μειώσουν την παραγωγή τους.
(33)
Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του παραρτήματος VII κάνει ρητή μνεία του άρθρου 9 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου 2, όπως επεκτάθηκε με το πρόσθετο πρωτόκολλο που υπεγράφη στις 23 Οκτωβρίου 2002. Το πρωτόκολλο 2 αφορά αποκλειστικά τον χάλυβα ΕΚΑΧ, και μάλιστα απαριθμεί τα προϊόντα χάλυβα ΕΚΑΧ σε ένα παράρτημα. Στο εν λόγω παράρτημα, επαναλαμβάνεται ο κατάλογος των προϊόντων ΕΚΑΧ του παραρτήματος 1 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, όπου ο ορισμός των «προϊόντων χάλυβα» εξαιρεί ρητώς τους σωλήνες [«οι χαλυβδοσωλήνες (με ή χωρίς ραφή) […] οι ολκομετρημένες ράβδοι και τα χυτεύματα σιδήρου· (οι σωλήνες κάθε είδους και τα εξαρτήματα σωληνώσεων, και άλλα χυτεύματα σιδήρου)»].
(34)
Η Συνθήκη ΕΚΑΧ έληξε στις 23 Ιουλίου 2002. Έκτοτε, οι κρατικές ενισχύσεις στη χαλυβουργία υπάγονται στο γενικό καθεστώς ΕΚ. Επ’ ευκαιρία αυτής της αλλαγής, αποφασίστηκε να διευρυνθεί ο ορισμός του ευρωπαϊκού τομέα χαλυβουργίας ώστε να περιλαμβάνει και τους παραγωγούς σωλήνων. Τούτο κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 27 και στο παράρτημα Β του πολυτομεακού πλαισίου για τις περιφερειακές ενισχύσεις προς μεγάλα επενδυτικά σχέδια (20), στο οποίο ο τομέας της χαλυβουργίας της ΕΕ ορίσθηκε κατά τρόπο τέτοιο ώστε να περιλαμβάνει τους χαλυβδοσωλήνες χωρίς ραφή και τους συγκολλημένους σωλήνες μεγάλων διαστάσεων (διαμέτρου μεγαλύτερης των 406,4 mm). Αυτός ο διευρυμένος ορισμός του τομέα της χαλυβουργίας περιλήφθηκε εν συνεχεία στο παράρτημα I των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα 2007-2013 (21), και στο σημείο 29 του άρθρου 2 του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία (22).
(35)
Παρόλα αυτά, ούτε το πρωτόκολλο 2 ούτε το πρόσθετο πρωτόκολλο δεν τροποποιήθηκαν κατά τρόπο ρητό ώστε να περιλάβουν αυτόν τον διευρυμένο ορισμό του τομέα της χαλυβουργίας της ΕΕ ο οποίος περιλαμβάνει τους παραγωγούς σωλήνων. Το πρωτόκολλο 2 έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1997. Το πρόσθετο πρωτόκολλο παρέτεινε τη διάρκεια ισχύος του πρωτοκόλλου 2 από την 1η Ιανουαρίου 1998 κατά 8 επιπλέον έτη ή έως την ημερομηνία προσχώρησης της Ρουμανίας (ανάλογα με το ποια ημερομηνία θα επέλθει νωρίτερα). Το πρόσθετο πρωτόκολλο αναφέρεται εν γένει στα «προϊόντα χάλυβα», αλλά το πεδίο εφαρμογής του συνδέεται επίσης ρητώς με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου 2, το οποίο αφορά αποκλειστικά τα προϊόντα χάλυβα ΕΚΑΧ. Ιδιαίτερα, βάσει του άρθρου 2 του πρόσθετου πρωτοκόλλου, η επέκταση του πρωτοκόλλου 2 πραγματοποιήθηκε υπό τον όρο ότι η Ρουμανία θα υπέβαλλε στην Επιτροπή ένα ΕΠΑ και επιχειρηματικά σχέδια για τις δικαιούχες εταιρείες του ΕΠΑ. Αμφότερα έπρεπε να «πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου 2 της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας και να έχουν αξιολογηθεί και εγκριθεί από την αρμόδια εθνική αρχή για τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων (το Συμβούλιο Ανταγωνισμού)»
(36)
Συνεπώς, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η παράγραφος 17, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα των παραγράφων 1-2 και 6 του παραρτήματος VII, σε συνδυασμό με το πρωτόκολλο 2 και με το πρόσθετο πρωτόκολλο, δεν παρέχει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να ελέγχει τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν σε ρουμάνους παραγωγούς σωλήνων πριν από την προσχώρηση, και δη κατά την περίοδο 1993-2004.
(37)
Πέραν της νομικής ερμηνείας του πεδίου εφαρμογής των σχετικών νομικών βάσεων [δηλαδή του παραρτήματος VII, του πρωτοκόλλου 2 και του πρόσθετου πρωτοκόλλου - βλ. αιτιολογικές σκέψεις (29)-(36) ανωτέρω], η Επιτροπή εξέτασε επίσης το ερώτημα εάν οι διατάξεις εφαρμογής των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας και του πρωτοκόλλου 2, όπως εγκρίθηκαν από την Κοινότητα και τη Ρουμανία το 2001 (εφεξής «οι διατάξεις εφαρμογής» (23)), είναι ουσιαστικές για τον καθορισμό του πεδίου αρμοδιότητας της Επιτροπής όσον αφορά τη διενέργεια αναδρομικού ελέγχου των μέτρων που (ενδεχομένως) εφάρμοσε η Ρουμανία υπέρ των παραγωγών σωλήνων πριν από την προσχώρηση.
(38)
Κατά γενική αρχή, οι διατάξεις εφαρμογής περιλαμβάνουν διαδικαστικούς κανόνες διαφορετικούς από τις ουσιαστικές διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεων που περιλαμβάνονται στην Ευρωπαϊκή Συμφωνία και στο πρωτόκολλο 2. Σημειωτέον, ωστόσο, ότι οι διατάξεις εφαρμογής περιλαμβάνουν επίσης ειδικές διατάξεις περί των κριτηρίων αξιολόγησης του συμβιβάσιμου της ενίσχυσης με την Ευρωπαϊκή Συμφωνία και με το πρωτόκολλο 2 αντιστοίχως.
(39)
Στην πρώτη πρόταση του άρθρου 2 παράγραφος 1 των διατάξεων εφαρμογής προβλέπονται τα ακόλουθα: «Η κατά το άρθρο 1 εκτίμηση της συμβατότητας μεμονωμένων ενισχύσεων και προγραμμάτων ενισχύσεων με την Ευρωπαϊκή Συμφωνία, πραγματοποιείται με βάση τα κριτήρια που συνεπάγεται η εφαρμογή των κανόνων του άρθρου 87 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένου του παρόντος και μελλοντικού παράγωγου δικαίου και των πλαισίων, οδηγιών και άλλων σχετικών κοινοτικών διοικητικών πράξεων, της νομολογίας του Πρωτοδικείου και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και αποφάσεων του Συμβουλίου Σύνδεσης κατά το άρθρο 4 παράγραφος 3». Η πρόταση αυτή θεσπίζει τη γενική αρχή, σύμφωνα με την οποία τα ουσιαστικά κριτήρια αξιολόγησης της συμβατότητας της ενίσχυσης με την Ευρωπαϊκή Συμφωνία είναι «εξελικτικά», υπό την έννοια ότι λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές/εξελίξεις που πραγματοποιούνται με την πάροδο του χρόνου στη νομοθεσία και τη νομολογία της ΕΕ.
(40)
Στη δεύτερη πρόταση του άρθρου 2 παράγραφος 1 των διατάξεων εφαρμογής γίνεται ιδιαίτερη μνεία στα κριτήρια συμβατότητας δυνάμει του πρωτοκόλλου 2: «Στην περίπτωση που οι ενισχύσεις και τα προγράμματα ενισχύσεων προορίζονται για προϊόντα που καλύπτονται από το πρωτόκολλο αριθ. 2 της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας, η πρώτη πρόταση της παρούσας παραγράφου εφαρμόζεται πλήρως με την εξαίρεση ότι η εκτίμηση της συμβατότητας δεν θα γίνεται βάσει των κριτηρίων που προκύπτουν από την εφαρμογή των κανόνων του άρθρου 87 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αλλά βάσει των κριτηρίων που προκύπτουν από την εφαρμογή των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα». Υπογραμμίζεται ότι από τη διατύπωση αυτής της προτάσεως προκύπτει σαφώς ότι, αντίθετα από την περίπτωση των γενικών ενισχύσεων, στις οποίες αναφέρεται η πρώτη πρόταση του άρθρου 2 παράγραφος 1 (βλ. αιτιολογική σκέψη (39) ανωτέρω), στην περίπτωση των ενισχύσεων που καλύπτονται από το πρωτόκολλο 2, η εξέλιξη των κριτηρίων συμβατότητας συνδέεται με τη Συνθήκη ΕΚΑΧ. Δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στην εξέλιξη των κριτηρίων συμβατότητας μετά τη λήξη της Συνθήκης ΕΚΑΧ το 2002.
(41)
Το άρθρο 2 παράγραφοι 2 και 3 των διατάξεων εφαρμογής θεσπίζει τον μηχανισμό βάσει του οποίου η Ρουμανία οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις αλλαγές των κριτηρίων συμβατότητας της EE. Συγκεκριμένα, η Ρουμανία πρέπει να ενημερώνεται για οποιεσδήποτε μη δημοσιευθείσες τροποποιήσεις των κοινοτικών κριτηρίων συμβατότητας, και «αν οι τροποποιήσεις αυτές δεν αποτελέσουν αντικείμενο αντιρρήσεων από τη Ρουμανία εντός τριών μηνών από την παραλαβή των σχετικών επίσημων πληροφοριών, καθιερώνονται πλέον ως κριτήρια συμβατότητας όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Αν όμως προβληθούν αντιρρήσεις από τη Ρουμανία για τις τροποποιήσεις αυτές, και λαμβάνοντας υπόψη τη νομοθετική προσέγγιση που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Συμφωνία, διεξάγονται διαβουλεύσεις σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8 των παρουσών διατάξεων».
(42)
Ακόμα και εάν η Ρουμανία δεν είχε προβάλει αντιρρήσεις εντός τριών μηνών για την τροποποίηση που πραγματοποιήθηκε στον κοινοτικό ορισμό του τομέα της χαλυβουργίας, ο οποίος το 2002 διευρύνθηκε ώστε να περιλαμβάνει και τους παραγωγούς σωλήνων, οι εν λόγω τροποποιήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας δεν θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή σε μέτρα τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας, δηλ. στα μέτρα τα οποία δεν καλύπτονταν από τη Συνθήκη ΕΚΑΧ. Επιπλέον, το παράρτημα VII αποτελεί lex specialis, και κατά συνέπεια, για τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής του, η Επιτροπή δεν μπορεί να στηριχθεί στη διεύρυνση του ορισμού του τομέα της χαλυβουργίας της EE που πραγματοποιήθηκε μετά την εκπνοή της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Συνάγεται, επομένως, το συμπέρασμα ότι πρέπει να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ, αφενός, του «εξελικτικού» χαρακτήρα του δικαίου που εφαρμόζεται στις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν υπέρ του ρουμανικού τομέα χαλυβουργίας πριν από την προσχώρηση στην EE δυνάμει της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας και, αφετέρου, της κατ’ ανάγκη συσταλτικής ερμηνείας του πεδίου αρμοδιότητας της Επιτροπής να διενεργεί αναδρομικό έλεγχο όπως προκύπτει από το παράρτημα VII, το πρωτόκολλο 2 και το πρόσθετο πρωτόκολλο.
VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
(43)
Επί τη βάσει των προαναφερόμενων εκτιμήσεων, (βλ. ιδίως αιτιολογικές σκέψεις (36) και (42) ανωτέρω), η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν έχει αρμοδιότητα να προβεί στην εξέταση των μέτρων που χορηγήθηκαν υπέρ των ρουμάνων παραγωγών σωλήνων πριν από την προσχώρηση, και δη κατά την περίοδο 1993-2004, βάσει του παραρτήματος VII. Η παρούσα διαδικασία περατώνεται δεδομένης της έλλειψης αρμοδιότητας της Επιτροπής να αξιολογήσει τα υπό εξέταση μέτρα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η οποία κινήθηκε με επιστολή που απευθύνθηκε στη Ρουμανία στις 25 Σεπτεμβρίου 2007, περατώνεται λόγω του γεγονότος ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει αρμοδιότητα, κατά την έννοια των διατάξεων του παραρτήματος VII μέρος Β της Συνθήκης Προσχώρησης της Ρουμανίας, να εξετάσει τα μέτρα που χορηγήθηκαν από τη Ρουμανία στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης της Petrotub Roman S.A. το 2003.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Ρουμανία.
Βρυξέλλες, 6 Ιουλίου 2010.