ДИРЕКТИВА 2011/35/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 5 април 2011 година
относно сливанията на акционерни дружества
(кодифициран текст)
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 50, параграф 2, буква ж) от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Трета директива 78/855/ЕИО на Съвета от 9 октомври 1978 г. приета на основание член 54, параграф 3, буква ж) от Договора относно сливанията на акционерни дружества (3) е била съществено и неколкократно изменяна (4). С оглед постигане на яснота и рационалност посочената директива следва да бъде кодифицирана.
(2)
Съгласуването, предвидено в член 50, параграф 2, буква ж) от Договора и в Общата програма за премахване на ограниченията за свободата на установяване (5) беше започнато с Първа директива 68/151/ЕИО на Съвета от 9 март 1968 г. за съгласуване на гаранциите, които държавите-членки изискват от дружествата по смисъла на член 58, втора алинея от Договора, за защита на интересите на съдружниците и на трети лица, с цел тези гаранции да станат равностойни на цялата територия на Общността (6).
(3)
По отношение на учредяването на акционерни дружества и поддържането и промяната на техния капитал това съгласуване продължава с Втора директива 77/91/ЕИО на Съвета от 13 декември 1976 г. за съгласуване на гаранциите, които се изискват в държавите-членки за дружествата по смисъла на член 58, втора алинея от Договора, за защита на интересите както на съдружниците, така и на трети лица по отношение учредяването на акционерни дружества и поддържането и изменението на техния капитал с цел тези гаранции да станат равностойни (7), а по отношение на годишните счетоводни отчети на някои видове дружества - с Четвърта директива 78/660/ЕИО на Съвета от 25 юли 1978 г. приета на основание член 54, параграф 3, буква ж) от Договора относно годишните счетоводни отчети на някои видове дружества (8).
(4)
Защитата на интересите на съдружниците и трети лица налага законодателствата на държавите-членки във връзка със сливанията на акционерните дружества да бъдат съгласувани, а в законодателствата на всички държави-членки да се предвидят разпоредби за сливанията.
(5)
В контекста на това съгласуване е особено важно акционерите на сливащите се дружества да бъдат достатъчно осведомени по възможно най-обективен начин, а правата им да бъдат надлежно защитени. Ако обаче всички акционери са съгласни, че не е наложителна проверка на плана за сливане от независим експерт за акционерите, няма причина тя да бъде изисквана.
(6)
Защитата на правата на работниците и служителите при прехвърляне на предприятия, стопански дейности или части от предприятия или стопански дейности понастоящем се регулира от Директива 2001/23/ЕО на Съвета от 12 март 2001 г. относно сближаването на законодателствата на държавите-членки във връзка с гарантирането на правата на работниците и служителите при прехвърляне на предприятия, стопански дейности или части от предприятия или стопански дейности (9).
(7)
Кредиторите, включително облигационерите и лицата, които имат други вземания към сливащите се дружества, трябва да бъдат защитени, така че сливането да не навреди на интересите им.
(8)
Изискванията за оповестяване на данни по Директива 2009/101/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. за координиране на гаранциите, които държавите-членки изискват от дружествата по смисъла на член 48, втора алинея от Договора, за защита на интересите на членовете и на трети лица с цел тези гаранции да станат равностойни (10) трябва да се прилагат и към сливанията, така че третите лица да бъдат достатъчно осведомени.
(9)
Гаранциите, предоставени на съдружниците и третите лица във връзка със сливанията, трябва да се отнасят и до някои правни действия, чиито съществени елементи са сходни със сливане, така че задължението за предоставяне на такава защита да не може да бъде заобикаляно.
(10)
За да се постигне правна сигурност в отношенията между засегнатите дружества, между тях и трети лица и между съдружниците, е необходимо да се ограничат случаите, в които може да възникне недействителност, като при възможност недостатъците винаги се отстраняват и като бъде ограничен срокът, в който може да се образува производство за обявяване на недействителност.
(11)
Настоящата директива не следва да засяга задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право на директивите, които са посочени в приложение I, част Б,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА I
ПРИЛОЖНО ПОЛЕ
Член 1
1. Мерките за съгласуване по тази директива се прилагат към законовите, подзаконовите и административните разпоредби на държавите-членки, свързани със следните видове дружества:
-
Белгия:
-
la société anonyme/de naamloze vennootschap;
-
България:
-
акционерно дружество;
-
Чешка Република:
-
akciová společnost;
-
Дания:
-
aktieselskaber;
-
Германия:
-
die Aktiengesellschaft;
-
Естония:
-
aktsiaselts;
-
Ирландия:
-
public companies limited by shares, и public companies limited by guarantee having a share capital;
-
Гърция:
-
ανώνυμη εταιρία;
-
Испания:
-
la sociedad anónima;
-
Франция:
-
la société anonyme;
-
Италия:
-
la società per azioni;
-
Кипър:
-
Δημόσιες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, δημόσιες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με εγγύηση που διαθέτουν μετοχικό κεφάλαιο;
-
Латвия:
-
akciju sabiedrība;
-
Литва:
-
„akcinė bendrovė“;
-
Люксембург:
-
la société anonyme;
-
Унгария:
-
részvénytársaság;
-
Малта:
-
kumpannija pubblika/public limited liability company, kumpannija privata/private limited liability company;
-
Нидерландия:
-
de naamloze vennootschap;
-
Австрия:
-
die Aktiengesellschaft;
-
Полша:
-
spółka akcyjna;
-
Португалия:
-
a sociedade anónima;
-
Румъния:
-
societate pe acțiuni;
-
Словения:
-
delniška družba;
-
Словакия:
-
akciová spoločnos’;
-
Финландия:
-
julkinen osakeyhtiö/publikt aktiebolag;
-
Швеция:
-
aktiebolag;
-
Обединеното кралство:
-
public companies limited by shares, и public companies limited by guarantee having a share capital.
2. Държавите-членки не са длъжни да прилагат тази директива към кооперации, които са учредени като един от видовете дружества по параграф 1. Ако държавите-членки се възползват от тази възможност, те задължително изискват от дружествата да включат думата „кооперация“ във всички документи, посочени в член 5 от Директива 2009/101/ЕО.
3. Държавите-членки не са длъжни да прилагат тази директива в случаите когато дружеството или дружествата, които се придобиват или прекратяват съществуването си, са в производство за обявяване в несъстоятелност, в предпазен конкордат или в други подобни производства.
ГЛАВА II
РЕГУЛИРАНЕ НА СЛИВАНЕТО ЧРЕЗ ПРИДОБИВАНЕ НА ЕДНО ИЛИ НЯКОЛКО ДРУЖЕСТВА ОТ ДРУГО ДРУЖЕСТВО И НА СЛИВАНЕТО ЧРЕЗ УЧРЕДЯВАНЕ НА НОВО ДРУЖЕСТВО
Член 2
Държавите-членки са длъжни да установят по отношение на дружествата, регулирани от националното им право, разпоредби относно сливането чрез придобиване на едно или няколко дружества от друго дружество и сливането чрез учредяване на ново дружество.
Член 3
1. За целите на тази директива „сливане чрез придобиване“ означава операцията, при която едно или няколко дружества се прекратяват без ликвидация и прехвърлят на друго дружество всичките си активи и пасиви срещу предоставяне на акции в придобиващото дружество на акционерите на придобиваното дружество или дружества, а ако това се предвижда - и на парична сума в размер, не по-висок от 10 % от номиналната стойност на така предоставените акции или, ако те нямат номинална стойност - от счетоводната им стойност.
2. Законодателството на дадена държава-членка може да предвиди, че сливане чрез придобиване може да се осъществи и когато едно или няколко от придобиваните дружества са в ликвидация, при условие че тази възможност е ограничена до дружества, които още не са започнали да разпределят активите си между своите акционери.
Член 4
1. За целите на тази директива „сливане чрез учредяване на ново дружество“ означава операцията, при която няколко дружества се прекратяват без ликвидация и прехвърлят на дружество, учредено от тях, всичките си активи и пасиви срещу предоставянето на акции в новото дружество на техните акционери, а ако това се предвижда - и на парична сума в размер, не по-висок от 10 % от номиналната стойност на така предоставените акции или, ако те нямат номинална стойност - от счетоводната им стойност.
2. Законодателството на дадена държава-членка може да предвижда, че сливане чрез учредяване на ново дружество може да се извърши и когато едно или няколко прекратяващи се дружества са в ликвидация, при условие че тази възможност е ограничена до дружества, които още не са започнали да разпределят активите си между своите акционери.
ГЛАВА III
СЛИВАНЕ ЧРЕЗ ПРИДОБИВАНЕ
Член 5
1. Ръководните или управителните органи на сливащите се дружества съставят план за сливането в писмена форма.
2. Планът за сливане съдържа най-малко:
а)
правна форма, наименование и седалище на всяко от сливащите се дружества;
б)
съотношение на замяна на акциите и размера на паричната сума, която евентуално ще бъде изплатена;
в)
условия за разпределението на акциите в придобиващото дружество;
г)
дата, от която притежаването на тези акции дава право на акционерите да участват в печалбите и всички особени условия, свързани с това право;
д)
дата, от която сделките на придобиваното дружество се смятат за сделки на придобиващото дружество за счетоводни цели;
е)
права, които придобиващото дружество предоставя на притежателите на акции с особени права и на притежателите на други ценни книжа, различни от акции, или предлаганите мерки във връзка с тях;
ж)
всички особени предимства, предоставени на експертите по член 10, параграф 1 и на членовете на ръководните, управителните, надзорните или контролните органи на сливащите се дружества.
Член 6
Планът за сливането за всяко от сливащите се дружества се публикува по начина, предвиден в законодателството на всяка държава-членка в съответствие с член 3 от Директива 2009/101/ЕО, най-малко един месец преди насрочената дата на общото събрание, което ще вземе решение за сливането.
Сливащите се дружества се освобождават от изискването за публикуване съгласно член 3 от Директива 2009/101/ЕО, ако те за непрекъснат период от време, започващ най- малко един месец преди датата, за която е насрочено общото събрание, на което трябва да бъде взето решение по плана за сливане, и завършващ не по-рано от момента на закриване на общото събрание, предоставят на разположение безплатно за обществеността плана за това сливане на своята интернет страница. Държавите-членки не могат да поставят това освобождаване в зависимост от изисквания или ограничения, различни от необходимите за гарантиране на сигурността на интернет страницата и истинността на документите, и могат да налагат такива изисквания или ограничения само доколкото те са пропорционални на постигането на тези цели.
Чрез дерогация от втора алинея от настоящия член държавите-членки могат да изискват публикуването да бъде осъществено чрез централната електронна платформа, посочена в член 3, параграф 5 от Директива 2009/101/ЕО. Алтернативно държавите-членки могат да наложат изискване това публикуване да се осъществява чрез всякаква друга интернет страница, определена от самите тях за тази цел. Когато държавите-членки използват една от тези възможности, те гарантират, че на дружествата не се налага специална такса за такова публикуване.
Когато се използва интернет страница, различна от централната електронна платформа, на централната електронна платформа се публикува препратка, даваща достъп до тази интернет страница, най-малко един месец преди датата, за която е насрочено общото събрание. Тази препратка съдържа датата на публикуване на плана за сливане на интернет страницата, а публичният достъп до нея е безплатен. На дружествата не се налага специална такса за такова публикуване.
Установената в трета и четвърта алинея забрана за налагане на дружествата на специална такса за това публикуване не засяга възможността държавите-членки да прехвърлят върху дружествата разходите във връзка с централната електронна платформа.
Държавите-членки могат да наложат на дружествата изискването да поддържат информацията за определен период от време след провеждане на общото събрание на своята интернет страница или, когато е приложимо, на централната електронна платформа или на другата интернет страница, определена от съответната държава-членка. Държавите- членки могат да уредят последиците от временното нарушаване на достъпа до интернет страницата или до централната електронна платформа, предизвикано от технически или други фактори.
Член 7
1. За сливането се изисква одобрение най-малко на общото събрание на всяко от сливащите се дружества. Законодателството на държавите-членки предвижда, че това решение за одобрение се взема с мнозинство най-малко две трети от гласовете на представените акции или на представения записан капитал.
В законодателството на държавите-членки може да се предвижда, че когато е представен най-малко половината от записания капитал, е достатъчно обикновено мнозинство от гласовете по първа алинея. Наред с това, при нужда се прилагат правилата за изменение на учредителния договор и устава.
2. Когато има повече от един клас акции, решението за сливането се гласува поотделно от всеки клас акционери, чиито права са засегнати от операцията.
3. Решението съдържа одобрение на плана за сливането и всички изменения в учредителния договор и устава, които се налагат във връзка със сливането.
Член 8
Не е задължително законодателството на дадена държава-членка да изисква одобрение на сливането от общото събрание на придобиващото дружество, ако са спазени следните условия:
а)
публикуването, посочено в член 6, за придобиващото дружество трябва да бъде извършено най-малко един месец преди насрочената дата за общото събрание на придобиваното дружество или дружества, което ще вземе решение по плана за сливането;
б)
най-малко един месец преди датата по буква а) акционерите на придобиващото дружество трябва да имат право да се запознаят с документите по член 11, параграф 1 в седалището на придобиващото дружество;
в)
един или няколко акционери на придобиващото дружество, които притежават минимален процент от записания капитал, трябва да имат право да поискат свикване на общо събрание на придобиващото дружество, което да вземе решение за одобряване на сливането; този минимален процент не може да бъде по-висок от 5 %. Държавите-членки могат да предвидят изключване на акциите без право на глас от това изчисление.
За целите на първа алинея, буква б) се прилага член 11, параграфи 2, 3 и 4.
Член 9
1. Ръководните или управителните органи на всяко от сливащите се дружества изготвят подробен писмен доклад, в който са обяснени планът за сливане, както и правните и икономическите основания за него, и по-специално съотношението на замяна на акциите.
В доклада се описват и всички особени затруднения, възникнали при оценяването.
2. Ръководните или управителните органи на всяко от участващите дружества информират общото събрание на дружеството си, както и ръководните или управителните органи на другите участващи дружества, за да могат последните да информират съответно своите общи събрания, за всяка съществена промяна в активите и пасивите, настъпила между датата на изготвяне на плана за сливане и датата на общите събрания, на които трябва да се вземе решение относно плана за сливане.
3. Държавите-членки могат да предвидят, че посоченият в параграф 1 доклад и/или посочената в параграф 2 информация не се изискват, ако всички акционери и притежатели на други ценни книжа, даващи право на глас, на всяко от дружествата, участващи в сливането, са изразили съгласие за това.
Член 10
1. Един или няколко експерти, които действуват за сметка на всяко от сливащите се дружества, но са независими от тях и са назначени или одобрени от съдебен или административен орган, проучват плана за сливането и съставят писмен доклад до акционерите. Законодателството на дадена държава-членка може обаче да предвиди назначаване на един или няколко независими експерти за всички сливащи се дружества, ако то се извършва от съдебен или административен орган по общо искане на дружествата. В зависимост от законодателството на всяка държава-членка експертите могат да бъдат физически или юридически лица, дружества или фирми.
2. В доклада по параграф 1 експертите задължително посочват дали според тях съотношението на замяна на акциите е справедливо и разумно. В доклада се посочва най-малко:
а)
използваният метод или методи, според които е определено предлаганото съотношение на замяна;
б)
доколко този метод или методи са подходящи в конкретния случай, стойностите, получени при използуването на всеки метод, и какво е относителното значение на тези методи при определянето на стойността, за която се взема решение.
В доклада се описват и всички особени трудности, възникнали при оценяването.
3. Всеки експерт има право да получи от сливащите се дружества цялата необходима информация и документи и да извършва всички необходими проверки.
4. Не се изисква нито проверка на плана за сливане, нито експертен доклад, ако всички акционери и притежатели на други ценни книжа, даващи право на глас на всяко от дружествата, участващи в сливането, са се съгласили с това.
Член 11
1. Най-малко един месец преди насрочената дата на общото събрание, което взима решение по плана за сливането, всички акционери имат право да се запознаят със следните документи в седалището:
а)
план за сливането;
б)
годишни счетоводни отчети и годишни доклади за дейността на сливащите се дружества за последните три финансови години;
в)
когато е приложимо, счетоводен баланс, изготвен към дата, не по-ранна от първия ден на третия месец, предшестващ датата на плана за сливане, ако последният годишен счетоводен отчет се отнася за финансова година, приключила повече от шест месеца преди тази дата;
г)
когато е приложимо, предвидените в член 9 доклади на ръководните или управителните органи на сливащите се дружества;
д)
където е приложимо, докладът, посочен в член 10, параграф 1.
За целите на първа алинея, буква в) не се изисква счетоводен баланс от дружество, което публикува шестмесечен финансов отчет в съответствие с член 5 от Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 декември 2004 г. относно хармонизиране изискванията за прозрачност по отношение на информацията за издателите, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар (11) и го предоставя на акционерите в съответствие с настоящия параграф. Държавите-членки могат освен това да предвидят да не се изисква счетоводен баланс, ако всички акционери и притежатели на други ценни книжа, даващи право на глас, на всяко от дружествата, участващи в сливането, са изразили съгласие за това.
2. Счетоводният баланс, предвиден в параграф 1, първа алинея, буква в), се съставя при използване на същите методи и същото графично оформление, както при последния годишен баланс.
Независимо от това законодателството на дадена държава-членка може да предвижда, че:
а)
не е нужно да се извършва нова физическа инвентаризация;
б)
записите в последния балансов отчет могат да се променят само с цел отразяване на движението по счетоводните книги; задължително обаче се взема предвид следното:
-
временна амортизация и провизии,
-
съществени промени в действителната стойност, които не са вписани в книгите.
3. Всеки акционер има право при поискване да получи безплатни екземпляри от документите по параграф 1, а по желание - извлечения от тях.
Когато акционер е дал съгласие дружеството да използва електронни средства за предаване на информация, такива копия могат да бъдат предоставяни чрез електронна поща.
4. От дружествата не се изисква да предоставят на разположение посочените в параграф 1 документи на мястото на седалището на дружеството, ако за непрекъснат период от време, започващ най-малко един месец преди датата, на която е насрочено общото събрание, на което трябва да бъде взето решение относно плана за сливане, и завършващ не по-рано от момента на закриването на общото събрание, предоставят на разположение документите на своята интернет страницата. Държавите-членки не могат да поставят това освобождаване в зависимост от изисквания или ограничения, различни от необходимите за гарантиране на сигурността на интернет страницата и истинността на документите, и могат да налагат такива изисквания и ограничения само доколкото са пропорционални на постигането на тези цели.
Параграф 3 не се прилага, ако за посочения в първа алинея от настоящия параграф период интернет страницата позволява на акционерите да изтеглят и отпечатат посочените в параграф 1 документи. Въпреки това в този случай държавите-членки могат да предвидят изискване дружествата да предоставят на разположение тези документи на мястото на седалището си за справка на акционерите.
Държавите-членки могат да наложат на дружествата изискването да поддържат информацията на своята интернет страница за определен период от време след провеждане на общото събрание. Държавите-членки могат да уредят последиците от временното нарушаване на достъпа до интернет страницата, предизвикан от технически или други фактори.
Член 12
Защитата на правата на работниците и служителите на всяко от сливащите се дружества се урежда в съответствие с Директива 2001/23/ЕО.
Член 13
1. Законодателството на държавите-членки трябва да предвижда подходяща система за защита на интересите на кредиторите на сливащите се дружества, чиито вземания са възникнали преди публикуването на плана за сливането и са с ненастъпил падеж към момента на това публикуване.
2. За тази цел законодателството на държавите-членки трябва да предвижда най-малко правото на такива кредитори да получат подходящи гаранции, когато финансовото състояние на сливащите се дружества налага такава защита и ако кредиторите вече не се ползват от такива гаранции.
Държавите-членки определят условията за защитата, предвидена в параграф 1 и в първа алинея от настоящия параграф. Във всички случаи държавите-членки гарантират правото на кредиторите да се обърнат към съответния административен или съдебен орган, за да получат подходящи гаранции, ако могат убедително да докажат, че в резултат на сливането удовлетворяването на техните вземания е застрашено и че не са получили подходящи гаранции от дружеството.
3. Защитата за кредиторите на придобиващото дружество и за кредиторите на придобиваното дружество може да бъде различна.
Член 14
Без да се засяга действието на правилата за колективно упражняване на правата им, член 13 се прилага към облигационерите на сливащите се дружества, освен ако сливането е одобрено от събрание на облигационерите, когато националното законодателство предвижда такова събрание, или от всеки облигационер поотделно.
Член 15
На притежателите на ценни книжа, различни от акции, и свързани с особени права се предоставят права в придобиващото дружество, най-малко равностойни на правата им в придобиваното дружество, освен ако промяната на тези права е одобрена от събрание на притежателите на такива ценни книжа, когато националното законодателство предвижда такова събрание, или от всеки притежател на такива ценни книжа поотделно, или ако притежателите имат право да предявят ценните си книжа за обратно изкупуване от придобиващото дружество.
Член 16
1. Когато законодателството на дадена държава-членка не предвижда предварителен съдебен или административен контрол за законосъобразността на сливанията или контролът не обхваща всички правни действия, необходими за сливането, протоколът от заседанието на общото събрание, което взема решение за сливането, а при нужда и договорът за сливането след това общо събрание се съставят и заверяват в надлежна правна форма. Когато не е нужно одобряване на сливането от общите събрания на всички сливащи се дружества, планът за него се съставя и заверява в надлежна правна форма.
2. Нотариусът или органът, компетентен да състави и удостовери документите в надлежна правна форма, трябва да провери и удостовери съществуването и законосъобразността на правните действия и формалностите, вменени в задължение на дружеството, за което нотариусът или органът действа, както и съществуването и законосъобразността на плана за сливането.
Член 17
Законодателството на държавите-членки определя датата, на която сливането влиза в сила.
Член 18
1. Сливането се оповестява по отношение на всяко от сливащите се дружества по начина, предвиден в законодателството на всяка държава-членка в съответствие с член 3 от Директива 2009/101/ЕО.
2. Придобиващото дружество може само да извърши формалностите по публикуването, свързани спридобиваното дружество или дружества.
Член 19
1. Сливането има следните последици ipso jure и едновременно:
а)
прехвърляне към придобиващото дружество на всички активи и пасиви на придобиваното дружество както в отношенията между придобиващото и придобиваното дружество, така и по отношение на трети лица;
б)
акционерите в придобиваното дружество стават акционери в придобиващото дружество;
в)
придобиваното дружество престава да съществува.
2. Не се допуска получаването на акции в придобиващото дружество в замяна срещу акции в придобиваното дружество, които се притежават:
а)
от самото придобиващо дружество или чрез лице, което действува от свое име, но за сметка на това дружество; или
б)
от самото придобивано дружество или чрез лице, което действува от свое име, но за сметка на това дружество.
3. Гореизложеното не засяга действието на законодателството на държавите-членки, което изисква извършването на особени формалности, за да може прехвърлянето на определени активи, права и задължения на придобиваното дружество да има действие спрямо трети лица. Придобиващото дружество може само да извърши тези формалности; законодателството на държавите-членки обаче може да допуска придобиваното дружество да продължи да извършва тези формалности за ограничен срок, който не може да бъде по-дълъг от шест месеца от датата, на която сливането поражда действие, освен в извънредни случаи.
Член 20
В законодателствата на държавите-членки задължително се предвиждат правила, които уреждат гражданската отговорност на членовете на ръководните или управителните органи на придобиваното дружество спрямо акционерите на това дружество за неправомерно поведение на членовете на тези органи при подготовката и извършването на сливането.
Член 21
В законодателствата на държавите-членки задължително се предвиждат правила, които уреждат гражданската отговорност спрямо акционерите на придобиваното дружество на експертите, които отговарят за съставянето от името на това дружество на отчета, посочен в член 10, параграф 1, за неправомерно поведение на тези експерти при изпълнението на задълженията им.
Член 22
1. В законодателствата на държавите-членки може да се предвиждат правила за недействителност на сливанията само в съответствие със следните условия:
а)
недействителността да бъде обявена със съдебно решение;
б)
сливанията, които са породили действие в съответствие с член 17, могат да бъдат обявени за недействителни само ако не е упражнен предварителен съдебен или административен контрол за тяхната законосъобразност, ако документите за тях не са съставени или заверени в надлежна правна форма, или ако бъде доказано, че решението на общото събрание е нищожно или унищожаемо според националното право;
в)
производство за обявяване на недействителността не може да се образува след изтичането на шест месеца от датата, на която сливането е породило действие по отношение на лицето, което се позовава на тази недействителност, или ако порокът е отстранен;
г)
когато е възможно отстраняване на порока, водещ до недействителност на сливането, компетентният съд дава на участвуващите дружества срок за това;
д)
решението, с което сливането се обявява за нищожно, се публикува по начина, предвиден в законодателството на всяка държава-членка в съответствие с член 3 от Директива 2009/101/ЕО;
е)
ако законодателството на дадена държава-членка допуска трети лица да оспорват решението, те могат да сторят това само в шестмесечен срок от публикуването на решениетото по начина, предписан в Директива 2009/101/ЕО;
ж)
решението, с което сливането се обявява за нищожно, не засяга действителността на задълженията, възникнали в полза или в тежест на придобиващото дружество преди публикуването на решението и след датата, на която сливането поражда действие;
з)
дружества, които са участвали в сливането, отговарят солидарно за задълженията на придобиващото дружество по буква ж).
2. Чрез дерогация от параграф 1, буква а), законодателството на дадена държава-членка също може да предвижда, че недействителността на сливането се постановява от административен орган, ако решението на този орган подлежи на обжалване пред съд. Параграф 1, буква б) и букви г)-з) се прилагат по аналогия за административния орган. Такова производство за обявяване на недействителността не може да се образува след изтичането на повече от шест месеца от датата, на която сливането поражда действие.
3. Не се засяга действието на законодателството на държавите-членки относно недействителността на сливане, която е прогласена след упражняването на контрол, различен от предварителен съдебен или административен контрол за законосъобразност.
ГЛАВА IV
СЛИВАНЕ ЧРЕЗ УЧРЕДЯВАНЕ НА НОВО ДРУЖЕСТВО
Член 23
1. Към сливането чрез учредяване на ново дружество се прилагат членове 5, 6 и 7 и членове 9-22 от настоящата директива, без да се засягат членове 12 и 13 от Директива 2009/101/ЕО. За тази цел „сливащи се дружества“ и „придобивано дружество“ означават дружествата, чието съществуване се прекратява, а „придобиващо дружество“ означава новообразуваното дружество.
Член 5, параграф 2, буква а) от настоящата директива се прилага и към новото дружество.
2. Планът за сливането и учредителният договор или проектът за учредителен договор, съответно уставът или проектът за устав на новото дружество, ако те се съдържат в отделни документи, се одобряват на общо събрание на всяко от дружествата, чието съществуване се прекратява.
ГЛАВА V
ПРИДОБИВАНЕ НА ЕДНО ДРУЖЕСТВО ОТ ДРУГО ДРУЖЕСТВО, КОЕТО ПРИТЕЖАВА 90 % ИЛИ ПОВЕЧЕ ОТ НЕГОВИТЕ АКЦИИ
Член 24
Държавите-членки са длъжни да предвидят разпоредба за дружествата, регулирани от тяхното законодателство, във връзка с операцията, при която едно или няколко дружества се прекратяват без ликвидация и прехвърлят всичките си активи и пасиви на друго дружество, което е притежател на всичките им акции и други ценни книжа, даващи право на глас в общото събрание. Такива операции се уреждат от разпоредбите на глава III. Въпреки това държавите-членки не могат да налагат изискванията, предвидени в член 5, параграф 2, букви б), в) и г), членове 9 и 10, член 11, параграф 1, букви г) и д), член 19, параграф 1, буква б) и членове 20 и 21.
Член 25
Държавите-членки не могат да прилагат член 7 по отношение на операциите, посочени в член 24, ако са изпълнени следните условия:
а)
публикуването по член 6 за всяко дружество, участващо в операцията, трябва да бъде извършено най-малко един месец преди влизането ѝ в сила;
б)
най-малко един месец преди действието да е породило ефект акционерите на придобиващото дружество трябва да имат право да се запознаят с документите, посочени в член 11, параграф 1, букви а), б) и в) на мястото на седалището на дружеството;
в)
прилага се член 8, първа алинея, буква в).
За целите на първа алинея, буква б) от настоящия член се прилага член 11, параграфи 2, 3 и 4.
Член 26
Държавите-членки могат да прилагат членове 24 и 25 към операции, при които едно или няколко дружества се прекратяват без ликвидация и прехвърлят всичките си активи и пасиви на друго дружество, ако всички акции и други ценни книжа по член 24 на придобиваното дружество или дружества се притежават от придобиващото дружество и/или от лица, които притежават тези ценни книжа от свое име, но за сметка на това дружество.
Член 27
При сливане чрез придобиване от дружество, което притежава 90 % или повече, но не всички акции и други ценни книжа, даващи право на глас в общото събрание на придобиваното дружество или дружества, държавите-членки не могат да наложат изискване за одобрение на сливането от общото събрание на придобиващото дружество, ако са изпълнени следните условия:
а)
публикуването, предвидено в член 6, за придобиващото дружество да бъде извършено най-малко един месец преди насрочената дата на общото събрание на придобиваното дружество или дружества, на което ще се вземе решението по плана за сливането;
б)
най-малко един месец преди датата, определена в буква а), всички акционери на придобиващото дружество трябва да могат да се запознаят с документите, посочени в член 11, параграф 1, букви а) и б) и, когато е приложимо, букви в), г) и д), на мястото на седалището на дружеството;
в)
прилага се член 8, първа алинея, буква в).
За целите на първа алинея, буква б) от настоящия член се прилага член 11, параграфи 2, 3 и 4.
Член 28
Държавите-членки не могат да налагат изискванията, посочени в членове 9, 10 и 11, в случай на сливане по смисъла на член 27, ако са изпълнени следните условия:
а)
малцинствените акционери на придобиваното дружество да имат право да предявят акциите си за изкупуване от придобиващото дружество;
б)
ако упражнят това право, те да имат право да получат насрещна престация, която съответствува на стойността на акциите им;
в)
при разногласие по отношение на престацията да съществува възможност стойността ѝ да бъде определена от съд или от административен орган, определен от държавата-членка за тази цел.
Не е необходимо дадена държава-членка да прилага първа алинея, когато нейното законодателство дава право на придобиващото дружество, без предварително публично предложение за придобиване, да изисква от всички собственици на останалите ценни книжа на придобиваното дружество или дружества да му продадат тези книжа преди сливането на справедлива цена.
Член 29
Държавите-членки могат да приложат членове 27 и 28 към операции, при които едно или няколко дружества се прекратяват без ликвидация и прехвърлят всичките си активи и пасиви на друго дружество, ако 90 % или повече, но не всички акции и други ценни книжа, посочени в член 27, на придобиваното дружество или дружества са притежание на придобиващото дружество и/или на лица, които притежават тези акции и ценни книжа от свое име, но за сметка на това дружество.
ГЛАВА VI
ДРУГИ ОПЕРАЦИИ, РАЗГЛЕЖДАНИ КАТО СЛИВАНИЯ
Член 30
Ако при операция измежду посочените в член 2 законодателството на дадена държава-членка допуска плащане на парична сума в размер над 10 %, се прилагат глави III и IV и членове 27, 28 и 29.
Член 31
Ако законодателството на дадена държава-членка допуска извършване на някоя от операциите по членове 2, 24 и 30 без прекратяване на всички придобивани дружества, в зависимост от случая се прилагат глава III, с изключение на член 19, параграф 1, буква в), глава IV или глава V.
ГЛАВА VII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 32
Директива 78/855/ЕИО, изменена с актовете, посочени в приложение I, част А, се отменя с настоящата директива, без да се засягат задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право на директивите, които са посочени в приложение I, част Б.
Позоваванията на отменената директива се считат за позовавания на настоящата директива и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение II.
Член 33
Настоящата директива влиза в сила на 1 юли 2011 г.
Член 34
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 5 април 2011 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2011/35/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 5ης Απριλίου 2011
για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών
(κωδικοποιημένο κείμενο)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 50 παράγραφος 2 στοιχείο ζ),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η τρίτη οδηγία 78/855/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1978, βασιζομένη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) της Συνθήκης, περί των συγχωνεύσεων των ανωνύμων εταιρειών (3), έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα (4) και ουσιωδώς. Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.
(2)
Ο συντονισμός, που προβλέπεται από το άρθρο 50 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) της Συνθήκης και το γενικό πρόγραμμα για την άρση των περιορισμών στην ελευθερία εγκατάστασης (5), άρχισε με την πρώτη οδηγία 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1968, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 58 δεύτερη παράγραφος της Συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες (6).
(3)
Ο συντονισμός αυτός συνεχίστηκε, όσον αφορά τη σύσταση της ανωνύμου εταιρείας καθώς και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της, με τη δεύτερη οδηγία 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 58 δεύτερη παράγραφος της Συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον αφορά τη σύσταση της ανωνύμου εταιρείας και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της (7), και, όσον αφορά τους ετήσιους λογαριασμούς ορισμένων μορφών εταιρειών, με την τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, βασιζομένη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) της Συνθήκης περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών (8).
(4)
Η προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων επιτάσσει τον συντονισμό των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις συγχωνεύσεις ανωνύμων εταιρειών και ότι πρέπει να εισαχθεί στο δίκαιο όλων των κρατών μελών ο θεσμός της συγχωνεύσεως.
(5)
Στο πλαίσιο του συντονισμού αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία η εξασφάλιση πλήρους και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικής ενημερώσεως των μετόχων των εταιρειών που συγχωνεύονται και κατάλληλης προστασίας των δικαιωμάτων τους. Δεν υπάρχει, πάντως, λόγος να απαιτείται η εξέταση από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα των όρων της συγχώνευσης για τους μετόχους, εάν όλοι οι μέτοχοι συμφωνούν ότι μπορεί να παραλειφθεί.
(6)
Η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, μονάδων παραγωγής ή τμημάτων επιχειρήσεων ή μονάδων παραγωγής ρυθμίζεται ήδη από την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (9).
(7)
Οι πιστωτές, ομολογιούχοι ή μη, και οι δικαιούχοι άλλων δικαιωμάτων εκ των εταιρειών που συγχωνεύονται θα πρέπει να προστατεύονται ώστε να μην υποστούν ζημία από τη συγχώνευση.
(8)
Η δημοσιότητα που εξασφαλίζεται από την οδηγία 2009/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 48 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες (10), θα πρέπει να επεκταθεί στις σχετικές προς τη συγχώνευση πράξεις, ώστε οι τρίτοι να ενημερώνονται επαρκώς.
(9)
Οι εγγυήσεις που εξασφαλίζονται στους εταίρους και στους τρίτους, στο πλαίσιο της διαδικασίας συγχώνευσης, σε ορισμένες νομικές πράξεις που έχουν, επί ουσιωδών σημείων, χαρακτηριστικά ανάλογα με εκείνα της συγχώνευσης θα πρέπει να επεκταθούν, ώστε να μην είναι δυνατόν να παρακαμφθεί η παροχή της προστασίας αυτής.
(10)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ασφάλεια δικαίου στις σχέσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων εταιρειών, μεταξύ αυτών και των τρίτων, καθώς και μεταξύ των μετόχων, είναι αναγκαίο να περιορισθούν οι περιπτώσεις ακυρότητας και να θεσπιστεί αφενός μεν η αρχή της άρσης των ελαττωμάτων της συγχώνευσης, όταν είναι δυνατή, αφετέρου δε σύντομη προθεσμία για επίκληση της ακυρότητας.
(11)
Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα I μέρος Β,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Άρθρο 1
1. Τα μέτρα συντονισμού που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία εφαρμόζονται στις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών, που αφορούν τις ακόλουθες μορφές εταιρειών:
-
για το Βέλγιο:
-
la société anonyme/de naamloze vennootschap
-
για τη Βουλγαρία:
-
акционерно дружество
-
για την Τσεχική Δημοκρατία:
-
akciová společnost
-
για τη Δανία:
-
aktieselskab
-
για τη Γερμανία:
-
die Aktiengesellschaft
-
για την Εσθονία:
-
aktsiaselts
-
για την Ιρλανδία:
-
public companies limited by shares και public companies limited by guarantee having a share capital
-
για την Ελλάδα:
-
ανώνυμη εταιρεία
-
για την Ισπανία:
-
la sociedad anónima
-
για τη Γαλλία:
-
la société anonyme
-
για την Ιταλία:
-
la società per azioni
-
για την Κύπρο:
-
δημόσιες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, δημόσιες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με εγγύηση που διαθέτουν μετοχικό κεφάλαιο
-
για τη Λετονία:
-
akciju sabiedrība
-
για τη Λιθουανία:
-
akcinė bendrovė
-
για το Λουξεμβούργο:
-
la société anonyme
-
για την Ουγγαρία:
-
részvénytársaság
-
για τη Μάλτα:
-
kumpannija pubblika/public limited liability company, kumpannija privata/private limited liability company
-
για τις Κάτω Χώρες:
-
de naamloze vennootschap
-
για την Αυστρία:
-
die Aktiengesellschaft
-
για την Πολωνία:
-
spółka akcyjna
-
για την Πορτογαλία:
-
a sociedade anónima
-
για τη Ρουμανία:
-
societate pe acțiuni
-
για τη Σλοβενία:
-
delniška družba
-
για τη Σλοβακία:
-
akciová spoločnosť
-
για τη Φινλανδία:
-
julkinen osakeyhtiö/publikt aktiebolag
-
για τη Σουηδία:
-
aktiebolag
-
για το Ηνωμένο Βασίλειο:
-
public companies limited by shares και public companies limited by guarantee having a share capital.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία στους συνεταιρισμούς που συνιστώνται με μια από τις νομικές μορφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Στο μέτρο που οι νομοθεσίες των κρατών μελών κάνουν χρήση αυτής της ευχέρειας, επιβάλλουν στους συνεταιρισμούς αυτούς να αναγράφουν τον όρο «συνεταιρισμός» σε όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 5 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία όταν μία ή περισσότερες εταιρείες που απορροφώνται ή εξαφανίζονται, βρίσκονται στο στάδιο της διαδικασίας πτώχευσης, συμβιβασμού ή άλλης ανάλογης διαδικασίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗΣ ΜΕ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΜΙΑΣ Ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΝΕΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Άρθρο 2
Τα κράτη μέλη ρυθμίζουν, για τις εταιρείες που διέπονται από τη νομοθεσία τους, τη συγχώνευση με απορρόφηση μιας ή περισσοτέρων εταιρειών από μια άλλη εταιρεία και τη συγχώνευση με τη σύσταση νέας εταιρείας.
Άρθρο 3
1. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας συγχώνευση με απορρόφηση είναι η πράξη με την οποία μία ή περισσότερες εταιρείες μεταβιβάζουν σε μία άλλη, κατόπιν λύσεώς τους χωρίς να τεθούν σε εκκαθάριση, το σύνολο της περιουσίας τους, ενεργητικό και παθητικό διαθέτοντας στους μετόχους τους μετοχές της νέας εταιρείας και ενδεχομένως συμψηφιστικό ποσό σε μετρητά, που δεν υπερβαίνει το 10 % της ονομαστικής αξίας των μετοχών που διατέθηκαν ή σε περίπτωση ελλείψεως ονομαστικής αξίας, της λογιστικής τους αξίας.
2. Η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί να προβλέπει ότι η συγχώνευση με απορρόφηση μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί όταν μία ή περισσότερες των απορροφώμενων εταιρειών βρίσκονται στο στάδιο της εκκαθαρίσεως, αρκεί η δυνατότητα αυτή να δίδεται μόνο στις εταιρείες που δεν έχουν ακόμη αρχίσει τη διανομή του ενεργητικού τους μεταξύ των μετόχων.
Άρθρο 4
1. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας συγχώνευση διά συστάσεως νέας εταιρείας είναι η πράξη με την οποία περισσότερες εταιρείες μεταβιβάζουν σε μια εταιρεία που συνιστούν, το σύνολο της περιουσίας τους ενεργητικό και παθητικό διαθέτοντας στους μετόχους τους μετοχές της νέας εταιρείας και ενδεχομένως συμψηφιστικό ποσό σε μετρητά, που δεν υπερβαίνει το 10 % της ονομαστικής αξίας των μετοχών που διατέθηκαν ή σε περίπτωση ελλείψεως ονομαστικής αξίας, της λογιστικής τους αξίας.
2. Η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί να προβλέπει ότι η συγχώνευση με απορρόφηση μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί όταν μία ή περισσότερες των απορροφώμενων εταιρειών βρίσκονται στο στάδιο εκκαθαρίσεως, αρκεί η δυνατότητα αυτή να δίδεται μόνο στις εταιρείες που δεν έχουν ακόμη αρχίσει τη διανομή του ενεργητικού μεταξύ των μετόχων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΜΕ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ
Άρθρο 5
1. Τα όργανα διοικήσεως ή διευθύνσεως των εταιρειών που συγχωνεύονται συντάσσουν σχέδιο συγχώνευσης.
2. Το σχέδιο συγχώνευσης αναφέρει τουλάχιστον:
α)
τη μορφή, την επωνυμία και την έδρα των εταιρειών που συγχωνεύονται·
β)
τη σχέση ανταλλαγής των μετοχών και ενδεχομένως το ύψος του συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά·
γ)
τον τρόπο διαθέσεως των μετοχών της απορροφώσας εταιρείας·
δ)
την ημερομηνία, από την οποία οι μετοχές αυτές παρέχουν δικαίωμα συμμετοχής στα κέρδη καθώς και κάθε λεπτομέρεια σχετική με αυτό το δικαίωμα·
ε)
την ημερομηνία από την οποία οι πράξεις της απορροφώμενης εταιρείας θεωρούνται, από λογιστική άποψη, ότι έχουν ενεργηθεί για λογαριασμό της απορροφώσας εταιρείας·
στ)
τα δικαιώματα που εξασφαλίζονται από την απορροφώσα εταιρεία στους μετόχους που έχουν ειδικά δικαιώματα και στους δικαιούχους εκ τίτλων διαφορετικών από τις μετοχές ή τα μέτρα που προτείνονται γι’ αυτούς·
ζ)
όλα τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που παρέχονται στους εμπειρογνώμονες σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1, καθώς και στα μέλη των οργάνων διοικήσεως, διευθύνσεως, εποπτείας ή ελέγχου των συγχωνευμένων εταιρειών.
Άρθρο 6
Το σχέδιο συγχώνευσης πρέπει να δημοσιευθεί κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία κάθε κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ από καθεμιά από τις εταιρείες που συγχωνεύονται έναν μήνα τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία συνεδριάσεως της γενικής συνελεύσεως που καλείται να αποφασίσει επί του σχεδίου συγχώνευσης.
Κάθε συγχωνευόμενη εταιρεία απαλλάσσεται από την υποχρέωση δημοσίευσης που προβλέπει το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ εφόσον, για συνεχή χρονική περίοδο που αρχίζει τουλάχιστον έναν μήνα πριν από την ημέρα που έχει ορισθεί για τη γενική συνέλευση η οποία θα αποφανθεί για το σχέδιο συγχώνευσης, και λήγει το νωρίτερο κατά την περάτωση της συνέλευσης αυτής, παρέχει το σχέδιο της συγχώνευσης αυτής στην ιστοσελίδα της χωρίς επιβάρυνση για το κοινό. Τα κράτη μέλη δεν εξαρτούν την εξαίρεση αυτή από όρους και περιορισμούς άλλους από εκείνους που είναι απαραίτητοι για να προστατευθεί η ασφάλεια της ιστοσελίδας και η γνησιότητα των εγγράφων, και μπορούν να επιβάλουν τέτοιους όρους ή περιορισμούς μόνο στον βαθμό που αυτοί είναι αναλογικοί για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν η δημοσίευση να πραγματοποιείται μέσω της κεντρικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ. Τα κράτη μέλη μπορούν εναλλακτικά να απαιτούν η δημοσίευση αυτή να πραγματοποιείται σε οιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα την οποία έχουν ορίσει για τον σκοπό αυτό. Όταν τα κράτη μέλη κάνουν χρήση μιας εκ των δυνατοτήτων αυτών, εξασφαλίζουν ότι οι εταιρείες δεν επιβαρύνονται με ειδικό τέλος για τη δημοσίευση αυτή.
Όταν χρησιμοποιείται ιστοσελίδα άλλη από την κεντρική ηλεκτρονική πλατφόρμα, δημοσιεύεται στην πλατφόρμα αυτή παραπομπή που δίδει πρόσβαση στην εν λόγω ιστοσελίδα, τουλάχιστον έναν μήνα πριν από την ημέρα που έχει ορισθεί για τη γενική συνέλευση. Η παραπομπή αυτή περιλαμβάνει την ημερομηνία δημοσίευσης του σχεδίου συγχώνευσης στην ιστοσελίδα και είναι δωρεάν προσβάσιμη στο κοινό. Οι εταιρείες δεν επιβαρύνονται με ειδικό τέλος για τη δημοσίευση αυτή.
Η προβλεπόμενη στο τρίτο και τέταρτο εδάφιο απαγόρευση επιβολής στις εταιρείες ειδικού τέλους δημοσίευσης δεν επηρεάζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να μετακυλύουν στις εταιρείες τα έξοδα σχετικά με την κεντρική ηλεκτρονική πλατφόρμα.
Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν από τις εταιρείες να διατηρούν τις πληροφορίες, για ορισμένη περίοδο μετά τη γενική συνέλευση, στην ιστοσελίδα τους ή, κατά περίπτωση, στην κεντρική ηλεκτρονική πλατφόρμα ή στις άλλες ιστοσελίδες που έχει ορίσει το οικείο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τις συνέπειες της προσωρινής διακοπής στην πρόσβαση στην ιστοσελίδα ή στην κεντρική ηλεκτρονική πλατφόρμα, η οποία προκαλείται από τεχνικούς ή άλλους παράγοντες.
Άρθρο 7
1. Η συγχώνευση απαιτεί τουλάχιστον την έγκριση της γενικής συνελεύσεως της καθεμιάς των εταιρειών που συγχωνεύονται. Οι νομοθεσίες των κρατών μελών προβλέπουν ότι γι’ αυτή την εγκριτική απόφαση απαιτείται τουλάχιστον πλειοψηφία που δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τα δύο τρίτα των ψήφων που αναλογούν είτε στους αντιπροσωπευόμενους τίτλους είτε στο αντιπροσωπευόμενο καλυφθέν κεφάλαιο.
Η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί εντούτοις να προβλέπει ότι, όταν το μισό τουλάχιστον του κεφαλαίου που έχει καλυφθεί αντιπροσωπεύεται, αρκεί απλή πλειοψηφία των ψήφων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο. Περαιτέρω, εφαρμόζονται κατά περίπτωση οι κανόνες οι σχετικοί με την τροποποίηση του καταστατικού.
2. Όταν υπάρχουν πολλές κατηγορίες μετοχών, η απόφαση για τη συγχώνευση υποβάλλεται σε χωριστή ψηφοφορία τουλάχιστον για κάθε κατηγορία μετόχων τα δικαιώματα των οποίων επηρεάζει η πράξη.
3. Η απόφαση αφορά στην έγκριση του σχεδίου συγχώνευσης και κατά περίπτωση τις τροποποιήσεις του καταστατικού που απαιτούνται για την πραγματοποίησή τους.
Άρθρο 8
Η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί να μην επιβάλλει την έγκριση της συγχώνευσης από τη γενική συνέλευση της απορροφώσας εταιρείας, αν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
η δημοσιότητα που προβλέπεται στο άρθρο 6 πραγματοποιείται από την απορροφώσα εταιρεία έναν μήνα, τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία συνεδριάσεως της γενικής συνελεύσεως της ή των απορροφώμενων εταιρειών, που καλείται να αποφασίσει για το σχέδιο συγχώνευσης·
β)
όλοι οι μέτοχοι της απορροφώσας εταιρείας έχουν το δικαίωμα, έναν μήνα τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο στοιχείο α) να λάβουν γνώση, στην έδρα αυτής της εταιρείας, των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1·
γ)
ένας ή περισσότεροι μέτοχοι της απορροφώσας εταιρείας οι οποίοι διαθέτουν μετοχές που αναλογούν σ’ ένα ελάχιστο ποσοστό του καλυφθέντος κεφαλαίου πρέπει να έχουν το δικαίωμα σύγκλησης γενικής συνελεύσεως της απορροφώσας εταιρείας, που καλείται να εγκρίνει τη συγχώνευση· το ελάχιστο αυτό ποσοστό δεν μπορεί να είναι ανώτερο από 5 %. Εντούτοις, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου εξαιρούνται από τον υπολογισμό του ποσοστού αυτού.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, εφαρμόζεται το άρθρο 11 παράγραφοι 2, 3 και 4.
Άρθρο 9
1. Τα διοικητικά ή διαχειριστικά όργανα καθεμιάς από τις εταιρείες που συγχωνεύονται συντάσσουν λεπτομερή γραπτή έκθεση που εξηγεί και δικαιολογεί από οικονομική και νομική άποψη το σχέδιο συγχώνευσης και ειδικά τη σχέση ανταλλαγής των μετοχών.
Η εν λόγω έκθεση αναφέρει επιπλέον τις ενδεχόμενες ειδικές δυσκολίες εκτιμήσεως που έχουν προκύψει.
2. Τα διοικητικά ή διαχειριστικά όργανα κάθε συμμετέχουσας εταιρείας υποχρεούνται να ενημερώσουν τη γενική συνέλευση της εταιρείας τους καθώς και τα διοικητικά ή διαχειριστικά όργανα των άλλων συμμετεχουσών εταιρειών, ώστε τα τελευταία να είναι σε θέση να ενημερώσουν τις οικείες γενικές συνελεύσεις των εταιρειών τους σχετικά με κάθε σημαντική μεταβολή του ενεργητικού και του παθητικού που σημειώθηκε ανάμεσα στην ημερομηνία κατάρτισης του σχεδίου συγχώνευσης και την ημερομηνία διεξαγωγής των γενικών συνελεύσεων που καλούνται να αποφανθούν ως προς το σχέδιο συγχώνευσης.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και/ή τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεν απαιτούνται εάν αν όλοι οι μέτοχοι και οι κομιστές άλλων τίτλων που παρέχουν δικαίωμα ψήφου των εταιρειών που συμμετέχουν στη συγχώνευση συμφωνήσουν επ’ αυτού.
Άρθρο 10
1. Για καθεμία από τις εταιρείες που συγχωνεύονται, ένας ή περισσότεροι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες που ορίζονται ή αναγνωρίζονται από δικαστική ή διοικητική αρχή εξετάζουν το σχέδιο συγχώνευσης και συντάσσουν γραπτή έκθεση προορισμένη για τους μετόχους. Εντούτοις, η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί να προβλέπει τον διορισμό ενός ή περισσοτέρων ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για όλες τις εταιρείες που συγχωνεύονται, αν αυτός ο διορισμός, ύστερα από κοινή αίτηση των εταιρειών αυτών, γίνεται από δικαστική ή διοικητική αρχή. Οι εμπειρογνώμονες αυτοί μπορούν να είναι κατά τη νομοθεσία κάθε κράτους μέλους φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή εταιρείες.
2. Στην έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 οι εμπειρογνώμονες οφείλουν εν πάση περιπτώσει να δηλώσουν αν κατά τη γνώμη τους η σχέση ανταλλαγής είναι ή όχι η προσήκουσα και λογική. Η δήλωση αυτή πρέπει τουλάχιστον να αναφέρει:
α)
την ή τις μεθόδους που υιοθετήθηκαν για τον καθορισμό της προτεινομένης σχέσεως ανταλλαγής·
β)
αν αυτή ή αυτές οι μέθοδοι είναι κατάλληλες για την εν λόγω περίπτωση και να αναφέρει τις αξίες που προκύπτουν από καθεμία, δίδοντας συγχρόνως γνώμη για τη σχετική σημασία που δόθηκε στις μεθόδους αυτές κατά τον καθορισμό της αξίας που χρησιμοποιήθηκε ως βάση.
Η έκθεση αναφέρει εξάλλου τις ενδεχόμενες ειδικές δυσκολίες εκτιμήσεως.
3. Κάθε εμπειρογνώμονας έχει το δικαίωμα να ζητεί από τις εταιρείες που συγχωνεύονται κάθε χρήσιμη πληροφορία και έγγραφο και να προβαίνει σε όλους τους απαραίτητους ελέγχους.
4. Δεν απαιτείται ούτε εξέταση του σχεδίου συγχώνευσης ούτε έκθεση εμπειρογνώμονα, εάν όλοι οι μέτοχοι και οι κάτοχοι άλλων τίτλων που παρέχουν το δικαίωμα ψήφου σε καθεμία από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη συγχώνευση έχουν συμφωνήσει.
Άρθρο 11
1. Κάθε μέτοχος έχει το δικαίωμα τουλάχιστον έναν μήνα πριν από την ημέρα συγκλήσεως της γενικής συνελεύσεως που καλείται να αποφανθεί επί του σχεδίου συγχωνεύσεως, να λάβει γνώση στην έδρα της εταιρείας τουλάχιστον των εξής εγγράφων:
α)
του σχεδίου συγχωνεύσεως·
β)
των ετησίων λογαριασμών καθώς και των εκθέσεων διαχειρίσεως των τριών τελευταίων εταιρικών χρήσεων των εταιρειών που συγχωνεύονται·
γ)
κατά περίπτωση, της λογιστικής κατάστασης που έχει συνταχθεί σε ημερομηνία που δεν μπορεί να είναι προγενέστερη από την πρώτη ημέρα του τρίτου μήνα πριν από την ημερομηνία του σχεδίου συγχώνευσης, στην περίπτωση που οι τελευταίοι ετήσιοι λογαριασμοί αναφέρονται σε εταιρική χρήση που έχει λήξει τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την ημερομηνία αυτή·
δ)
κατά περίπτωση, των προβλεπομένων στο άρθρο 9 εκθέσεων των διοικητικών ή διαχειριστικών οργάνων των εταιρειών που συγχωνεύονται·
ε)
κατά περίπτωση, της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πρώτου εδαφίου, δεν απαιτείται μια λογιστική κατάσταση εάν η εταιρεία δημοσιεύει εξαμηνιαία οικονομική έκθεση σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, για την εναρμόνιση των προϋποθέσεων διαφάνειας αναφορικά με την πληροφόρηση σχετικά με εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά (11), και την καθιστά διαθέσιμη στους μετόχους σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παρούσα παράγραφο. Εξάλλου, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι δεν απαιτείται λογιστική κατάσταση εάν όλοι οι μέτοχοι και οι κομιστές άλλων τίτλων που παρέχουν δικαίωμα ψήφου των εταιρειών που συμμετέχουν στη συγχώνευση συμφωνήσουν επ’ αυτού.
2. Η λογιστική κατάσταση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) συντάσσεται σύμφωνα με τις ίδιες μεθόδους και παρουσιάζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο τελευταίος ετήσιος ισολογισμός.
Εντούτοις, η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί να προβλέπει:
α)
ότι δεν είναι απαραίτητο να γίνει νέα πραγματική απογραφή·
β)
ότι οι εκτιμήσεις που εμφαίνονται στον τελευταίο ισολογισμό πρέπει να τροποποιούνται μόνον κατά τη μεταβολή των εγγραφών. Εντούτοις, θα ληφθούν υπόψη:
-
οι αποσβέσεις και οι προβλέψεις,
-
οι σημαντικές αλλαγές πραγματικής αξίας που δεν προκύπτουν από τις εγγραφές.
3. Κάθε μέτοχος μπορεί να λάβει πλήρες αντίγραφο ή, αν το επιθυμεί, απόσπασμα των εγγράφων που προβλέπονται στην παράγραφο 1, ατελώς και με απλή αίτηση.
Εφόσον ένας μέτοχος έχει δώσει τη συγκατάθεσή του για τη χρήση, από την εταιρεία, των ηλεκτρονικών μέσων για τη διαβίβαση των πληροφοριών, τα εν λόγω αντίγραφα μπορούν να παρασχεθούν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.
4. Μια εταιρεία απαλλάσσεται από την απαίτηση να καταστήσει τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 έγγραφα διαθέσιμα στην καταστατική της έδρα εάν, για συνεχή χρονική περίοδο που αρχίζει τουλάχιστον έναν μήνα πριν από την ημέρα που έχει ορισθεί για τη γενική συνέλευση η οποία πρόκειται να αποφασίσει για το σχέδιο συγχώνευσης και τελειώνει το νωρίτερο κατά την περάτωση της συνέλευσης αυτής, τα καταστήσει διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της. Τα κράτη μέλη δεν εξαρτούν την εξαίρεση αυτή από όρους ή περιορισμούς άλλους από εκείνους που είναι απαραίτητοι για την εγγύηση της ασφάλειας της ιστοσελίδας και της γνησιότητας των εγγράφων, και μπορούν να επιβάλλουν τέτοιους όρους ή περιορισμούς μόνο στον βαθμό που αυτοί είναι αναλογικοί για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
Η παράγραφος 3 δεν ισχύει εάν η ιστοσελίδα παρέχει στους μετόχους τη δυνατότητα, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, να μεταφορτώνουν και να εκτυπώνουν τα έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Εντούτοις, στην περίπτωση αυτή τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι η εταιρεία πρέπει να καθιστά διαθέσιμα τα εν λόγω έγγραφα για τους μετόχους στην καταστατική της έδρα.
Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν από τις εταιρείες να διατηρούν τις πληροφορίες στην ιστοσελίδα τους για ορισμένη περίοδο μετά τη γενική συνέλευση. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τις συνέπειες της προσωρινής διακοπής της πρόσβασης στην ιστοσελίδα, η οποία προκαλείται από τεχνικούς ή άλλους παράγοντες.
Άρθρο 12
Η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων καθεμίας από τις εταιρείες που συγχωνεύονται ρυθμίζεται σύμφωνα με την οδηγία 2001/23/ΕΚ.
Άρθρο 13
1. Οι νομοθεσίες των κρατών μελών πρέπει να προβλέπουν ένα κατάλληλο σύστημα των συμφερόντων των πιστωτών των εταιρειών που συγχωνεύονται, για τις απαιτήσεις που γεννήθηκαν πριν από τη δημοσίευση του σχεδίου συγχωνεύσεως και δεν είναι ακόμη ληξιπρόθεσμες κατά τον χρόνο της δημοσίευσης.
2. Για τον σκοπό αυτό, τα δίκαια των κρατών μελών προβλέπουν τουλάχιστον ότι οι πιστωτές αυτοί έχουν το δικαίωμα να λάβουν κατάλληλες εγγυήσεις, όταν η οικονομική κατάσταση των υπό συγχώνευση εταιρειών καθιστά απαραίτητη την προστασία αυτή και εφόσον οι εν λόγω πιστωτές δεν διαθέτουν ήδη παρόμοιες εγγυήσεις.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους για την προστασία που προβλέπεται στην παράγραφο 1 και στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση ότι οι πιστωτές δικαιούνται να απευθυνθούν στην αρμόδια διοικητική ή δικαστική αρχή με το αίτημα να ληφθούν επαρκή μέτρα προστασίας, υπό τον όρο ότι μπορούν αξιόπιστα να αποδείξουν ότι λόγω της συγχώνευσης η ικανοποίηση των αξιώσεών τους διατρέχει κίνδυνο και ότι κανένα επαρκές μέτρο προστασίας δεν έχει ληφθεί από την εταιρεία.
3. Η προστασία μπορεί να διαφέρει για τους πιστωτές της απορροφώσας εταιρείας και γι’ αυτούς της απορροφώμενης εταιρείας.
Άρθρο 14
Με την επιφύλαξη των διατάξεων που αφορούν τη συλλογική άσκηση των δικαιωμάτων τους, εφαρμόζεται το άρθρο 13 στους ομολογιούχους των εταιρειών που συγχωνεύονται, εκτός αν η συγχώνευση εγκρίθηκε από συνέλευση των ομολογιούχων, όταν το εθνικό δίκαιο προβλέπει μία τέτοια συνέλευση ή από τους ομολογιούχους ατομικά.
Άρθρο 15
Οι δικαιούχοι άλλων αξιογράφων, πλην μετοχών, από τα οποία απορρέουν ειδικά δικαιώματα, πρέπει να απολαμβάνουν στο πλαίσιο της απορροφώσας εταιρείας δικαιώματα τουλάχιστον ισοδύναμα με αυτά που απολαμβάνουν στην απορροφώμενη εταιρεία, εκτός εάν η συνέλευση αυτών των δικαιούχων, εφόσον το εθνικό δίκαιο προβλέπει μία τέτοια συνέλευση, ενέκρινε την τροποποίηση των δικαιωμάτων αυτών ή κάθε δικαιούχος ενέκρινε την τροποποίηση του δικαιώματός του ή οι δικαιούχοι αυτοί έχουν δικαίωμα εξαγοράς των αξιογράφων της εκ μέρους της απορροφώσας εταιρείας.
Άρθρο 16
1. Αν η νομοθεσία κράτους μέλους δεν προβλέπει για τις συγχωνεύσεις προληπτικό δικαστικό ή διοικητικό έλεγχο νομιμότητας ή αν αυτός ο έλεγχος δεν καλύπτει όλες τις απαραίτητες για τη συγχώνευση πράξεις, τα πρακτικά των γενικών συνελεύσεων που αποφασίζουν τη συγχώνευση και ενδεχομένως η κατά τις γενικές συνελεύσεις συναπτόμενη σύμβαση συγχωνεύσεως συντάσσονται με δημόσιο έγγραφο. Στην περίπτωση που η συγχώνευση δεν απαιτείται να εγκριθεί από τις γενικές συνελεύσεις όλων των εταιρειών που συγχωνεύονται, το σχέδιο συγχώνευσης πρέπει να συνταχθεί με δημόσιο έγγραφο.
2. Ο συμβολαιογράφος ή η αρμόδια αρχή για να συντάξουν το δημόσιο έγγραφο πρέπει να επαληθεύσουν και να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη και τη νομιμότητα των πράξεων και των διατυπώσεων που βαρύνουν την εταιρεία της οποίας συντάσσουν την πράξη όπως και του σχεδίου συγχώνευσης.
Άρθρο 17
Οι νομοθεσίες των κρατών μελών, ορίζουν την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της συγχώνευσης.
Άρθρο 18
1. Η συγχώνευση πρέπει να δημοσιευθεί σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία του κάθε κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ, για καθεμία από τις εταιρείες που συγχωνεύονται.
2. Η απορροφώσα εταιρεία μπορεί να ενεργήσει η ίδια τις διατυπώσεις δημοσιεύσεως που αφορούν την ή τις απορροφώμενες εταιρείες.
Άρθρο 19
1. Η συγχώνευση συνεπάγεται αυτοδικαίως και ταυτόχρονα τα ακόλουθα αποτελέσματα:
α)
την καθολική μεταβίβαση, τόσο μεταξύ της απορροφώμενης και της απορροφώσας εταιρείας όσο και έναντι των τρίτων του συνόλου της περιουσίας, ενεργητικού και παθητικού, της απορροφώμενης εταιρείας προς την απορροφώσα εταιρεία·
β)
οι μέτοχοι της απορροφώμενης εταιρείας γίνονται μέτοχοι της απορροφώσας εταιρείας·
γ)
η απορροφώμενη εταιρεία παύει να υπάρχει.
2. Καμία μετοχή της απορροφώσας εταιρείας δεν ανταλλάσσεται έναντι των μετοχών της απορροφώμενης εταιρείας που κατέχονται:
α)
είτε από την ίδια την απορροφώσα εταιρεία ή από πρόσωπο που ενεργεί εξ ονόματός του αλλά για λογαριασμό της εταιρείας·
β)
είτε από την ίδια την απορροφώμενη εταιρεία ή από πρόσωπο που ενεργεί εξ ονόματός του αλλά για λογαριασμό της εταιρείας.
3. Τα ανωτέρω δεν θίγουν τις διατάξεις των κρατών μελών που απαιτούν ιδιαίτερες διατυπώσεις ώστε να αντιτάσσεται έναντι τρίτων η μεταβίβαση ορισμένων αγαθών, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που εισφέρονται από την απορροφώμενη εταιρεία. Η απορροφώσα εταιρεία μπορεί να προβεί η ίδια σ’ αυτές τις διατυπώσεις εντούτοις, η νομοθεσία των κρατών μελών μπορεί να επιτρέπει στην απορροφώμενη εταιρεία να συνεχίσει να προβαίνει σ’ αυτές τις διατυπώσεις για ορισμένο χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να καθορισθεί, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις, μεγαλύτερο από έξι μήνες μετά την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της συγχωνεύσεως.
Άρθρο 20
Οι νομοθεσίες των κρατών μελών ρυθμίζουν, τουλάχιστον, την αστική ευθύνη από υπαίτια συμπεριφορά των μελών του οργάνου διοικήσεως ή διευθύνσεως της απορροφώμενης εταιρείας έναντι των μετόχων αυτής της εταιρείας, κατά την προετοιμασία και την πραγματοποίηση της συγχώνευσης.
Άρθρο 21
Οι νομοθεσίες των κρατών μελών ρυθμίζουν, τουλάχιστον, την αστική ευθύνη των εμπειρογνωμόνων που έχουν αναλάβει γι’ αυτή την εταιρεία να συντάξουν την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους έναντι των μετόχων της απορροφώμενης εταιρείας.
Άρθρο 22
1. Οι νομοθεσίες των κρατών μελών μπορούν να ρυθμίζουν το καθεστώς των ακυροτήτων της συγχώνευσης μόνον υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η ακυρότητα πρέπει να κηρύσσεται με δικαστική απόφαση·
β)
η ακυρότητα συγχώνευσης που άρχισε να ισχύει κατά την έννοια του άρθρου 17 μπορεί να κηρυχθεί μόνο για έλλειψη είτε προληπτικού δικαστικού ή διοικητικού ελέγχου νομιμότητας είτε δημοσίου εγγράφου, ή αν αποδειχθεί ότι η απόφαση της γενικής συνελεύσεως είναι άκυρη ή ακυρώσιμη δυνάμει του εθνικού δικαίου·
γ)
η αγωγή ακυρώσεως δεν μπορεί να ασκηθεί μετά την παρέλευση προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η συγχώνευση μπορεί να αντιταχθεί έναντι εκείνου που επικαλείται την ακυρότητα ή αν ο λόγος ακυρότητας έχει αρθεί·
δ)
εάν είναι δυνατόν να αρθούν οι λόγοι για τους οποίους είναι δυνατή η κήρυξη της ακυρότητας της συγχωνεύσεως, το αρμόδιο δικαστήριο παρέχει στις ενδιαφερόμενες εταιρείες προθεσμία αποκαταστάσεως·
ε)
η δικαστική απόφαση που κηρύσσει την ακυρότητα της συγχωνεύσεως δημοσιεύεται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία κάθε κράτους μέλους σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ·
στ)
η τριτανακοπή, όταν προβλέπεται από τη νομοθεσία κράτους μέλους, δεν είναι δεκτή μετά τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από τη δημοσίευση, σύμφωνα με την οδηγία 2009/101/ΕΚ, της δικαστικής αποφάσεως·
ζ)
η απόφαση που κηρύσσει την ακυρότητα της συγχώνευσης δεν θίγει αφ’ εαυτής το κύρος των υποχρεώσεων που δημιουργήθηκαν υπέρ ή σε βάρος της απορροφώσας εταιρείας πριν από τη δημοσίευση της αποφάσεως και μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συγχώνευσης ·
η)
οι εταιρείες που έλαβαν μέρος στη συγχώνευση ευθύνονται εις ολόκληρον για τις υποχρεώσεις της απορροφώσας εταιρείας που προβλέπονται από το στοιχείο ζ).
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 στοιχείο α), η νομοθεσία κράτους μέλους μπορεί επίσης να προβλέπει την κήρυξη της ακυρότητας της συγχώνευσης από διοικητική αρχή, αν μπορεί να ασκηθεί προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον δικαιοδοτικής αρχής. Το στοιχείο β) και τα στοιχεία δ) έως η) της παραγράφου 1 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία για τη διοικητική αρχή. Η διαδικασία αυτή ακυρώσεως δεν μπορεί να ακολουθηθεί μετά την παρέλευση προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συγχώνευσης.
3. Δεν θίγονται οι διατάξεις των κρατών μελών σχετικά με την ακυρότητα συγχώνευσης που κηρύσσεται κατά τη διαδικασία άλλου ελέγχου, πλην του προληπτικού δικαστικού ή διοικητικού ελέγχου μονιμότητας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΝΕΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Άρθρο 23
1. Τα άρθρα 5, 6 και 7 καθώς και τα άρθρα 9 έως 22 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των άρθρων 12 και 13 της οδηγίας 2009/101/ΕΚ, στη συγχώνευση με τη σύσταση νέας εταιρείας. Γι’ αυτή την εφαρμογή, ως «εταιρείες που συγχωνεύονται» ή «απορροφώμενη εταιρεία» νοούνται οι εταιρείες που εξαφανίζονται και ως «απορροφώσα εταιρεία» νοείται η νέα εταιρεία.
Το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο α) της παρούσας οδηγίας εφαρμόζεται επίσης στη νέα εταιρεία.
2. Το σχέδιο συγχώνευσης και εφόσον αποτελούν αντικείμενο ξεχωριστής πράξεως, η συστατική πράξη ή το σχέδιο συστατικής πράξεως και το καταστατικό ή το σχέδιο καταστατικού της νέας εταιρείας εγκρίνονται από τη γενική συνέλευση καθεμίας από τις εταιρείες που εξαφανίζονται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΜΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΟ 90 % Ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ
Άρθρο 24
Τα κράτη μέλη ρυθμίζουν για τις εταιρείες που υπάγονται στη νομοθεσία τους την πράξη με την οποία μία ή περισσότερες εταιρείες λύονται χωρίς να τεθούν σε εκκαθάριση και μεταφέρουν το σύνολο της περιουσίας τους, ενεργητικό και παθητικό, σε άλλη εταιρεία στην οποία ανήκουν όλες οι μετοχές τους και οι άλλοι τίτλοι που παρέχουν δικαίωμα ψήφου στη γενική συνέλευση. Η πράξη αυτή υπόκειται στις διατάξεις του κεφαλαίου III. Εντούτοις, τα κράτη μέλη δεν επιβάλλουν τις απαιτήσεις που προβλέπουν το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχεία β), γ) και δ), τα άρθρα 9 και 10, το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία δ) και ε), το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο β), και τα άρθρα 20 και 21.
Άρθρο 25
Τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν το άρθρο 7 σε πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 24, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
η δημοσίευση που ορίζεται στο άρθρο 6 πραγματοποιείται για καθεμία από τις μετέχουσες στην πράξη εταιρείες, έναν μήνα τουλάχιστον πριν από τη θέση τους σε ισχύ·
β)
όλοι οι μέτοχοι της απορροφώσας εταιρείας έχουν το δικαίωμα έναν μήνα τουλάχιστον πριν από τη θέση της σε ισχύ, να λάβουν γνώση στην έδρα αυτής της εταιρείας, των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ)·
γ)
Το άρθρο 8 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) εφαρμόζεται.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου, εφαρμόζεται το άρθρο 11 παράγραφοι 2, 3 και 4.
Άρθρο 26
Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τα άρθρα 24 και 25 σε πράξεις με τις οποίες μία ή περισσότερες εταιρείες λύονται χωρίς να τεθούν σε εκκαθάριση και μεταφέρουν το σύνολο της περιουσίας τους, ενεργητικό και παθητικό, σε άλλη εταιρεία, αν όλες οι μετοχές και οι άλλοι τίτλοι που αναφέρονται στο άρθρο 24 της ή των απορροφώμενων εταιρειών ανήκουν στην απορροφώσα εταιρεία και/ή στα πρόσωπα που κατέχουν αυτές τις μετοχές και τους τίτλους αυτούς επ’ ονόματί τους αλλά για λογαριασμό αυτής της εταιρείας.
Άρθρο 27
Σε περίπτωση συγχώνευσης δι’ απορροφήσεως μιας ή περισσοτέρων εταιρειών από άλλη εταιρεία που της ανήκει το 90 % ή περισσότερο, αλλά όχι το σύνολο, των μετοχών και των λοιπών τίτλων που παρέχουν δικαίωμα ψήφου στις γενικές συνελεύσεις της απορροφώμενης εταιρείας ή των εταιρειών, τα κράτη μέλη δεν απαιτούν την έγκριση της συγχώνευσης από τη γενική συνέλευση της απορροφώσας εταιρείας, εάν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
η δημοσίευση που προβλέπεται στο άρθρο 6 πραγματοποιείται, για την απορροφώσα εταιρεία, έναν μήνα τουλάχιστον πριν από την ημέρα της σύγκλησης της γενικής συνέλευσής της ή των απορροφώμενων εταιρειών που καλούνται να αποφανθούν για το σχέδιο συγχώνευσης·
β)
όλοι οι μέτοχοι της απορροφώσας εταιρείας έχουν το δικαίωμα, έναν μήνα τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο στοιχείο α), να λάβουν γνώση, στην έδρα της εταιρείας αυτής, των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και, κατά περίπτωση, γ), δ) και ε)·
γ)
το άρθρο 8 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) εφαρμόζεται.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου, εφαρμόζεται το άρθρο 11 παράγραφοι 2, 3 και 4.
Άρθρο 28
Τα κράτη μέλη δεν επιβάλλουν τις απαιτήσεις που προβλέπουν τα άρθρα 9, 10 και 11 στην περίπτωση συγχώνευσης κατά την έννοια του άρθρου 27, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
οι μειοψηφούντες μέτοχοι της απορροφώμενης εταιρείας μπορούν να ασκήσουν δικαίωμα εξαγοράς των μετοχών τους εκ μέρους της απορροφώσας εταιρείας·
β)
στην περίπτωση αυτή έχουν αξίωση για ποσό ανάλογο προς την αξία των μετοχών τους·
γ)
σε περίπτωση διαφωνίας για το ποσό αυτό πρέπει το τελευταίο να μπορεί να καθορίζεται από το δικαστήριο ή από διοικητική αρχή την οποία έχει ορίσει το κράτος μέλος για τον σκοπό αυτό.
Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την πρώτη παράγραφο εάν η νομοθεσία τους επιτρέπει στην απορροφώσα εταιρεία, χωρίς προηγούμενη δημόσια προσφορά εξαγοράς, να απαιτήσει από όλους τους κατόχους των υπόλοιπων μετοχών της απορροφώμενης εταιρείας ή εταιρειών να της πωλήσουν τις μετοχές αυτές σε εύλογη τιμή πριν από τη συγχώνευση.
Άρθρο 29
Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τα άρθρα 27 και 28 σε πράξεις με τις οποίες μία ή περισσότερες εταιρείες λύονται χωρίς να τεθούν σε εκκαθάριση και μεταβιβάζουν το σύνολο της περιουσίας τους, ενεργητικό και παθητικό, σε άλλη εταιρεία αν 90 % ή περισσότερο, όχι όμως το σύνολο των μετοχών και των άλλων τίτλων που αναφέρονται στο άρθρο 27, της ή των απορροφώμενων εταιρειών ανήκουν στην απορροφώσα εταιρεία και/ή σε πρόσωπα που κατέχουν τις μετοχές και τους τίτλους αυτούς επ’ ονόματί τους αλλά για λογαριασμό της εταιρείας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΑΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΞΟΜΟΙΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ
Άρθρο 30
Όταν η νομοθεσία κράτους μέλους επιτρέπει για μια από τις πράξεις που προβλέπονται στο άρθρο 2, το συμψηφιστικό ποσό σε μετρητά να υπερβαίνει το ποσοστό του 10 %, εφαρμόζονται τα κεφάλαια III και IV καθώς και τα άρθρα 27, 28 και 29.
Άρθρο 31
Όταν η νομοθεσία κράτους μέλους επιτρέπει μία από τις πράξεις που προβλέπονται στα άρθρα 2, 24 και 30, χωρίς να παύουν να υπάρχουν οι μεταβιβάζουσες εταιρείες, το κεφάλαιο III, με εξαίρεση το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα κεφάλαια IV ή V εφαρμόζονται αντίστοιχα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 32
Η οδηγία 78/855/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις πράξεις που παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος Α καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα I μέρος Β.
Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος II.
Άρθρο 33
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 1η Ιουλίου 2011.
Άρθρο 34
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 5 Απριλίου 2011.