РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 13 юли 2011 година
относно вноските в полза на Interbev
(нотифицирано под номер C(2011) 4923)
(само текстът на френски език е автентичен)
(2012/131/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 108, параграф 2, първа алинея от него (1),
като покани заинтересованите страни да представят мненията си в съответствие с член 108, параграф 2, първа алинея от ДФЕС и като взе предвид тези мнения,
като има предвид, че:
I. ПРОЦЕДУРА
(1)
След информацията, получена относно въпросната мярка, с писмо от 2 октомври 2001 г. Европейската комисия зададе въпроси на френските власти във връзка с нея. Постоянното представителство на Франция при Европейския съюз отговори на Комисията с писмо от 9 ноември 2001 г.
(2)
Тъй като е приведена в действие без предварително разрешение на Комисията, мярката е вписана в регистъра на помощите, за които не е постъпило уведомление, под номер NN 39/03.
(3)
Комисията откри процедурата, предвидена в член 108, параграф 2 от ДФЕС, относно въпросната помощ с писмо № C(2003) 2057 окончателен от 9 юли 2003 г.
(4)
Решението за откриване на процедурата бе публикувано в Официален вестник на Европейския съюз (2). Комисията прикани другите държави-членки и заинтересованите трети страни да представят своите мнения относно въпросната помощ. Комисията не получи мнения от заинтересованите страни. Френските власти изпратиха своите мнения с писма от 8 и 10 октомври 2003 г., от 13 септември и от 29 ноември 2005 г.
(5)
На 25 февруари 2011 г. на Франция бе изпратено искане за допълнителна информация; на 29 март 2011 г. бе проведена среща.
(6)
Френските власти отговориха с писмо от 24 май 2011 г.
II. ОПИСАНИЕ НА МЯРКАТА
1. ВНОСКИ В ПОЛЗА НА INTERBEV
1.1. МЕЖДУБРАНШОВИТЕ ОРГАНИЗАЦИИ (МБО) И СИСТЕМАТА ОТ ДОБРОВОЛНИ ВНОСКИ, НА КОИТО Е ПРИДАДЕН ЗАДЪЛЖИТЕЛЕН ХАРАКТЕР
(7)
Междубраншовите организации (МБО) представляват групи по сектори на различни най-представителни браншове на селскостопанското производство и, в зависимост от случая, на преработката, пускането на пазара и разпространението, които са признати като междубраншови организации от компетентния административен орган. Тяхното съществуване, както и задачите и функционирането им, са регламентирани от член L.631-1 и следващите от Селскостопанския кодекс (code rural). За да бъде такава група призната, компетентните органи трябва да проверят дали са изпълнени различните критерии, и по-специално дали уставът им е законосъобразен (член L.632-1 от Селскостопанския кодекс) и дали организациите, влизащи в състава на МБО, са представителни.
(8)
МБО си поставят за цел да развиват дейности в интерес на всички звена в съответния сектор и могат да сключват споразумения с такава насоченост. На тези споразумения и събирането на доброволните вноски, предназначени за финансиране на дейностите, предвидени от споразуменията, може впоследствие да бъде придаден задължителен характер („да бъдат разширени“) с междуведомствено постановление за всички оператори от сектора, независимо дали са част от професионална организация, която е член на МБО, стига да съответстват на целите, определени от закона. Тези споразумения са насочени главно към по-добро опознаване на пазара, засилване на връзките между браншовете, подобряване на качеството и реклама на продуктите. Селскостопанският кодекс разрешава споразуменията да бъдат разширени само ако са насочени към „общ интерес“ чрез действия, „съответстващи на общия интерес и съвместими с правилата на Общата селскостопанска политика“ (вж. член L.632-3 от Селскостопанския кодекс).
(9)
Правилата за събиране и разпределяне на доброволните вноски, на които е придаден задължителен характер, са регламентирани поотделно от всяко споразумение на МБО.
1.2. РОЛЯТА НА ДЪРЖАВАТА
(10)
Въпреки че МБО са частни юридически лица и че финансирането им е осигурено чрез вноски от съответния сектор, функционирането на системата на доброволни задължителни вноски изисква намесата на държавата, по-специално по следните правила:
а)
преди всяко искане за разширение МБО трябва да бъде призната от държавните органи и да бъде в съответствие с целите на националната селскостопанска политика и на Общата селскостопанска политика (вж. съображения 7 и 8);
б)
след като бъдат признати, МБО могат да поискат от държавата да придаде на споразуменията им задължителен характер с междуведомствено постановление за разширение. По този начин всеки оператор от съответната област на производство дължи доброволната задължителна вноска, събирана от представителна МБО (вж. съображение 8);
в)
в съответствие с член L.632-8-1 от Селскостопанския кодекс компетентните органи са адресати на отчетите за дейността на всяка МБО и за прилагането на всяко от разширените споразумения.
2. ЦЕЛ НА ПОМОЩТА
(11)
Целта на въпросната помощ е насърчаване на изследователската и развойната дейност, техническата помощ и рекламата в полза на животновъдния сектор.
2.1. ВНОСКИ, ВЪВЕДЕНИ ОТ INTERBEV
(12)
Предмет на настоящото решение са два вида междубраншови вноски, на които е придаден задължителен характер от държавните органи. Става въпрос, от една страна, за вноски за месо и карантия, предназначени за консумация от човека, от едър рогат добитък и от овце, и за живи животни от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, изпращани в държавите от ЕС или изнасяни („вноска за месото“), и, от друга страна, за вноска в полза на Националния фонд за животновъдство („вноска за НФЖ“).
(13)
Междубраншовите споразумения за въвеждане на вноските в полза на Interbev, предмет на настоящото решение, са, както следва:
Вноски за месото
Вноски в полза на Националния фонд за животновъдство (НФЖ)
Споразумения МБО
Постановление за разширение
Споразумения МБО
Постановление за разширение
25.7.1995 г.
18.12.1995 г.
15.6.1994 г.
18.12.1995 г.
12.6.2001 г.
19.9.2001 г.
19.4.2001 г.
(14)
Националното междубраншово сдружение за живи животни и месо (Interbev) е френската междубраншова организация за сектора на живите животни и месото. Тя е учредена на 9 октомври 1979 г. по инициатива на организациите, представляващи отрасъла на живите животни и месото в секторите говеда, овце и коне, и е призната с наредбата от 18 ноември 1980 г. (3) Нейната задача е да защитава и да развива общите интереси на животновъдството и на промишлените, занаятчийските и търговските дейности на сектора. Interbev бе призната през 1980 г. като междубраншова организация за сектора на живите животни и месото. В състава ѝ влизат 13 национални браншови организации, представляващи различните професии в стопанския сектор на живите животни и месото: животновъди, търговци на живи животни, касапи, търговци на едро, индустриалци, дистрибутори.
(15)
Двете ѝ основни задачи са сключването на междубраншови споразумения и взаимната комуникация. Към това се добавят програми за изследвания в сектора на месото. Междубраншовите споразумения, подписани в сдружението, определят правилата за дейността на сектора. Тези споразумения могат да бъдат представени на държавните органи в рамките на процедурата по разширение. След узаконяването на разширението със съвместно постановление на министрите на земеделието и на икономиката, мерките, предвидени от междубраншово споразумение, придобиват задължителен характер за всички оператори в сектора.
2.2. ВНОСКА ЗА МЕСОТО
(16)
С междубраншово споразумение от 25 юли 1995 г., което бе разширено с постановление от 18 декември 1995 г. (4), Interbev въведе вноска за месото и карантията, предназначени за консумация от човека, от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, както и върху живи животни от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, изпращани в държавите от ЕС или изнасяни
(17)
Вноската бе наложена върху три категории месо и/или животни, определени както следва:
а)
вноска за месото и карантията, предназначени за консумация от човека, от животни, заклани във Франция: опредена в размер на 0,084 френски франка (FRF) (5) на 1 kg кланичен труп и заплащана от физическото или юридическото лице, което е собственик или съсобственик на животното към момента на клането му;
б)
вноска за месото, вкарано или внесено за консумация във Франция: опредена в размер на 0,042 FRF/kg и заплащана от физическото или юридическото лице, което е първи собственик или съсобственик на месото на територията на страната;
в)
вноска върху живите животни от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, изпращани за държава от ЕС или изнасяни: опредена в размер на 7 FRF/kg и заплащана от физическото или юридическото лице, което е последен собственик или съсобственик на животните на територията на страната.
(18)
Междубраншовото споразумение от 25 юли 1995 г. бе заменено от друго междубраншово споразумение от 12 юни 2001 г., което бе разширено с постановление от 19 септември 2001 г. (6) В член 1 от постановлението се определя, че споразумението е разширено за период, който завършва три години след датата на публикуване на това постановление, т.е. на 30 септември 2004 г.
(19)
Междубраншовото споразумение от 12 юни 2001 г. предвиждаше продължаване на предишното положение относно категорията на съответните меса и/или животни при увеличаване на размера на вноската: 0,1574 FRF (0,024 EUR) за месото и карантията, предназначени за консумация от човека, от животни, заклани във Франция; 0,0656 FRF (0,010 EUR) за месото, вкарано или внесено за консумация във Франция; 11,15 FRF (1,7 EUR) за живите животни от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, изпращани в държава от ЕС или изнасяни.
(20)
Споразумението от 12 юни 2001 г. предвиждаше също възможност за частично възстановяване на вноската за месото в момента на изпращането му в държава от ЕС или на износа му в трети държави. Ставката на възстановяване беше 0,0656 FRF/kg (0,010 EUR).
(21)
Разширенията, извършени през 1995 г. и 2001 г., изключиха от механизма вноската за месото, вкарано или внесено за консумация във Франция. Следователно за тези продукти не се заплаща задължителната вноска за месото.
2.3. ВНОСКА ЗА НФЖ
(22)
С междубраншово споразумение от 15 юни 1994 г., разширено с постановление от 18 декември 1995 г. (7) и постановление от 19 септември 2001 г. (8), Interbev въведе вноска в полза на Националния фонд за животновъдство. Последното постановление определя, че споразумението е разширено за период, който завършва три години след датата на публикуване на това постановление, т.е. на 30 септември 2004 г.
(23)
Този браншови фонд, управляван в рамките на Националната конфедерация по животновъдство (НКЖ), е създаден за постигането на следните две основни цели: от една страна, да насърчи преструктурирането на организациите за услуги и да им помогне да се приспособят към бъдещите потребности на все по-малобройните животновъди, принудени да прилагат политиките на Общността за управление на производството, и, от друга страна, да допринесе за запазване на съвместните инструменти за генетично подобряване и приложни изследвания, които ще останат занапред ключови фактори за конкурентоспособността на животновъдството.
(24)
Вноска, предназначена за финансирането на този фонд, се събира от физическите или юридическите лица, които са собственици или съсобственици на животни от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, заклани във Франция. Съгласно последните данни, предоставени от френските власти, тази вноска е била определена в размер на 0,02 FRF/kg (0,003 EUR) за нето тегло на заклано животно (или на 7 FRF/глава за говеда, 2,40 FRF/глава за телета и 0,36 FRF/глава за овце - съответно 1,05, 0,36 и 0,054 EUR).
(25)
Според френските власти приходите от тази вноска се използват за генетичното подобряване, генетичната информационна система, биотехнологията и икономическите проучвания.
2.4. ДЕЙНОСТИ, ФИНАНСИРАНИ ОТ ТЕЗИ ВНОСКИ
(26)
Ресурсите на Interbev, постъпващи от вноските за месото, се използват за три вида дейности, а именно:
а)
комуникация и реклама в полза на сектора;
б)
техническа помощ;
в)
изследвания и експерименти.
(27)
Що се отнася до комуникацията и рекламата, става въпрос по-специално за финансиране на кампании по различни теми, свързани с качествените месни продукти, като по-общи кампании по телевизията и радиото за говеждото месо, както и дейности за връзки с обществеността. Финансират се също рекламни дейности на външните пазари, като участие в търговски изложения и реклама.
(28)
Дейностите за техническа помощ са свързани по-специално със сертифицирането и категоризирането на животновъдните стопанства, с оглед премахване на ограниченията пред операторите, участващи в тези дейности. Interbev изготвя освен това общи спецификации в полза на отраслите и участва в разпространението и въвеждането на харта на добрите практики на животновъдство и на кодекс за добри работни практики в сектора на месото, като взема накрая участие и в изясняване на трансакциите в целия сектор.
(29)
Изследователските и експерименталните дейности са най-подходящи за нуждите на отрасъла, тъй като са насочени по-специално към безопасността на храните, управлението на качеството и благосъстоянието на животните.
(30)
Ресурсите на Interbev, постъпващи от вноските за НФЖ, се използват за следните дейности:
а)
съвместни дейности за генетично подобряване;
б)
компютризирана система за управление на информационните системи за животновъдните стопанства;
в)
приложни изследвания;
г)
икономически проучвания;
д)
разни дейности.
3. ПРОДЪЛЖИТЕЛНОСТ НА РАЗСЛЕДВАНАТА МЯРКА
(31)
Настоящото решение се отнася до периода 1996 г.-2004 г. - годината на изтичане на валидността на последното междубраншово споразумение, което е предмет на настоящата процедура.
4. ПОЛУЧАТЕЛИ
(32)
Получатели на разглежданата мярка за помощ са животновъдите на говеда и овце.
(33)
Основните крайни получатели на разглежданата мярка за помощ са производителите, преработвателите и дистрибуторите на селскостопански продукти. Предвидено е някои от дейности да могат да бъдат извършвани за сметка на последните от частни предприятия.
(34)
Настоящото решение не засяга становището на Комисията относно съвместимостта на процедурата по подбора на доставчиците на услуги, на които е възложено изпълнението на дейностите на Interbev, с правилата за възлагане на обществени поръчки.
5. ПРИЧИНИ ЗА ОТКРИВАНЕ НА ПРОЦЕДУРАТА (9)
(35)
Що се отнася преди всичко до характера на конкретните вноски, Комисията отбеляза, че на тях им е придаден задължителен характер от френското правителство в рамките на процедура по разширение на междубраншовите споразумения. Разширението на споразуменията е направено чрез приемане на постановление, публикувано в Официалния вестник на Френската република. Оттук следва, че за тези вноски е бил необходим акт на държавен орган, за да имат пълен ефект. Поради това при откриването на процедурата по разследване Комисията счете, че става въпрос за един вид парафискални вноски, т.е. за публични ресурси, и че тази помощ е неправомерна, тъй като за нея не е постъпило уведомление.
(36)
В съответствие с точка 194 от Насоките на Общността за държавната помощ в земеделието и горското стопанство през 2007-2013 г. (10) (наричани по-долу „Насоките за земеделието“) всяка неправомерна помощ следва да се оценява в съответствие с правилата и насоките, действащи към момента, когато помощта е предоставена. Тези Насоки за земеделието се прилагат от 1 януари 2007 г. Предходните насоки, Насоки на Общността относно държавната помощ за земеделието през 2000-2006 г. (11), се прилагаха от 1 януари 2000 г. Следователно всяка помощ, предоставена след тази дата, следва да бъде оценявана в контекста на насоките от 2000 г. От друга страна, помощите, предоставени преди тази дата, следва да бъдат оценявани в контекста на разпоредбите и на установената съдебна практика, приложими преди 1 януари 2000 г. Разследваната помощ е предоставяна от 1996 г. нататък.
(37)
По отношение на държавната помощ, финансирана чрез парафискална вноска, финансираните с помощта дейности, както и финансирането на самата помощ следва да бъдат разследвани от Комисията.
5.1. ПОМОЩТА
5.1.1. Рекламни дейности
(38)
Комисията припомни, че съвместимостта на помощта, предоставена до 1 януари 2002 г., трябва да бъде проверена в контекста на Рамката за националните помощи за реклама на селскостопанските продукти и някои продукти, които не са изброени в приложение II към Договора за ЕИО (12), и че съвместимостта на помощта, предоставена след тази дата, трябва да бъде проверена в контекста на Насоките на Общността, приложими към държавните помощи за реклама на продуктите, изброени в приложение I от Договора за ЕО, и за някои продукти, които не са изброени в приложение I (13). Двата текста се основават по същество на едни и същи принципи, като предвиждат по-специално отрицателни и положителни критерии, които следва да бъдат спазвани. Що се отнася до тавана на помощта, тези дейности следва да бъдат финансирани от сектора в размер на не по-малко от 50 % от разходите. В конкретния случай мерките са били финансирани изцяло чрез парафискални вноски и финансовият принос на операторите достига по определение това равнище. Ето защо на етапа на откриване на процедура по разследване Комисията счете, че приложимите условия са изпълнени.
5.1.2. Дейности за осигуряване на техническа помощ
(39)
Комисията припомни, че съвместимостта на помощта, предоставена до 1 януари 2000 г., трябва да бъде проверена в контекста на практиката на Комисията, основана на предложението за полезни мерки във връзка с помощта, предоставена от държавите-членки в сектора на животновъдството и на продуктите от животновъдството (14), и че съвместимостта на помощта, предоставена след тази дата, трябва да бъде проверена в контекста на Насоките за земеделието. Практиката на Комисията, приложима до 2000 г., и Насоките за земеделието се основават по същество на едни и същи принципи. Следователно помощта, предоставена в размер на 100 % от допустимите разходи, е разрешена за този вид помощи. Освен това помощта следва да бъде достъпна за всички оператори, които са потенциално заинтересовани. Ето защо на етапа на откриване на процедура по разследване Комисията счете, че приложимите условия са изпълнени.
5.1.3. Изследователски и експериментални дейности
(40)
Комисията припомни, че съвместимостта на помощта трябва да бъде проверена в контекста на Рамката на Общността за държавните помощи за изследователска и развойна дейност (15) и на Съобщението на Комисията за изменение на тази рамка (16). Следователно съвместим с вътрешния пазар е размер на помощта, достигащ до 100 %, при условие че са изпълнени следните четири условия: помощта представлява общ интерес за сектора; информацията се публикува в подходящи всекидневници; резултатите от дейностите се представят по еднакъв начин - изразени както в стойност, така и в разход на време; помощта отговаря на международните търговски критерии, възприети от ЕС. Ето защо на етапа на откриване на процедура по разследване Комисията счете, че приложимите условия са изпълнени.
5.1.4. Дейности, финансирани от вноската за НФЖ
(41)
Комисията искаше да си изясни точния характер на дейностите, финансирани от вноската за НФЖ, чиято цел е да насърчи преструктурирането на организациите за услуги и да им помогне да се приспособят към бъдещите потребности на животновъдите, както и да допринесе за запазване на общите инструменти за подобряване на генетичния материал и за приложни изследвания. Приходите от тази вноска се използват според френските власти за генетичното подобряване, генетичната информационна система, биотехнологията и икономическите проучвания. Тези данни бяха недостатъчни, за да може Комисията да установи съвместимостта на въпросните действия с приложимите разпоредби на Общността. На етапа на откриване на процедура по разследване Комисията не можа следователно да достигне до заключението, че дейностите, финансирани от вноската за НФЖ, са съвместими с Договора за ЕО (17).
5.2. ФИНАНСИРАНЕ НА ПОМОЩТА
5.2.1. Вноска за месото
(42)
От 1 януари 1996 г. нататък вноската се налага, наред с другото, върху живи животни от рода на едрия рогат добитък и от рода на овцете, изпратени в други държави-членки, както и върху продукти от тяхното месо, изпращани в други държави-членки, въпреки че за последните през 2001 г. е въведено частично възстановяване на тази вноска. Съгласно решение на Съда на Европейския съюз (наричан по-долу „Съдът на ЕС“) (18) дадена такса следва да се разглежда като представляваща нарушение на забраната срещу дискриминация, установена в член 110 от ДФЕС, ако предимствата, свързани с насочването на постъпленията, са в полза на онези от облаганите национални продукти, които се преработват или пускат на националния пазар, като се компенсира частично понасяната от тези продукти тежест и така се поставят в по-неизгодно положение изнасяните национални продукти.
(43)
На етапа на процедурата по разследване Комисията счете, че постъпленията от таксата върху продуктите и живите животни, изпращани в други държави-членки, предназначена за финансиране на дейностите по реклама, техническа помощ, изследвания и експерименти, извършвани от Interbev, могат да представляват финансиране на помощ, несъвместимо с вътрешния пазар съгласно Договора и по-специално член 107 от него, и че следователно финансираната по този начин държавна помощ би била несъвместима с посочения договор. В действителност вноската би могла да постави в по-неблагоприятно положение производството на животни с оглед на износа им в други държави-членки, тъй като предназначението на приходите може по своята същност да постави в по-благоприятно положение националната продукция, пускана на пазара във Франция, за сметка на изнасяната национална продукция, и размерът на вноската не е съобразен с различните печалби, реализирани от националните продукти при пускането им в продажба във Франция или извън Франция.
5.2.2. Вноска за НФЖ
(44)
Въз основа на информацията, получена при откриването на официална процедура по разследване, Комисията не разполагаше при самата процедура по разследване с данни, сочещи, че тази вноска е била наложена за вносни животни или за животни, изпращани в други държави-членки.
6. СЪВМЕСТИМОСТ НА ДОБРОВОЛНИТЕ ЗАДЪЛЖИТЕЛНИ ВНОСКИ СЪС СИСТЕМАТА НА ОБЩАТА ОРГАНИЗАЦИЯ НА ПАЗАРА
(45)
По въпроса за съвместимостта на доброволните задължителни вноски със системата на общата организация на пазара (наричана по-долу „ООП“) в контекста на решението от 22 май 2003 г. по дело Freskot (19), Комисията счита, че в конкретния случай доброволните задължителни вноски не засягат, пряко или косвено, цените на въпросните крайни продукти, защото те не влияят върху цените на продуктите, които се определят от свободния пазар. Така тежестта върху месните продукти и отглежданите животни се неутрализира от предимството, предоставяно от финансираните дейности. Следователно може да се приеме, че въздействието на вноските върху цените е много ограничено или изобщо няма такова.
III. МНЕНИЯ НА ФРАНЦИЯ
(46)
С писма от 8 и 10 октомври 2003 г. френските власти представиха своите мнения относно решението на Комисията за откриване на процедурата, предвидена по член 108, параграф 2 от ДФЕС, по отношение на разглежданата тук мярка за помощ.
(47)
С писма от 13 септември и 29 ноември 2005 г. френските власти представиха други мнения в отговор на исканията за допълнителна информация, изпратени от Комисията.
(48)
В резултат на искането за допълнителна информация, изпратено от Комисията на 25 февруари 2011 г., и на срещата на 29 март 2011 г. френските власти представиха други мнения с писмо от 24 май 2011 г.
(49)
Френските власти отбелязват, че според Комисията ресурсите, постъпващи от такива междубраншови вноски, на които е придаден по този начин задължителен характер, могат да бъдат приравнени с парафискални такси, които могат да предизвикат нарушаване на конкуренцията на вътрешния пазар. Френските власти отбелязват също така, че за мерките е трябвало да бъде представено уведомление. По-нататък те изтъкват следните съображения:
1. ОБХВАТ НА РАЗСЛЕДВАНЕТО НА КОМИСИЯТА СЪГЛАСНО ФРЕНСКИТЕ ВЛАСТИ
(50)
Що се отнася до вноските, събрани по силата на междубраншовите споразумения от 15 юни 1994 г. в полза на фонда за животновъдство и от 18 декември 1995 г. в полза на Interbev, френските власти считат, че Комисията е започнала тяхното разследване с писма от 16 януари 1995 г. (помощ NN 34/95) и от 18 март1996 г., и го е приключила с писмо (SG (96) D/6396) от 15 юли 1996 г. със заключението, че „въпросните мерки попадат изключително в обхвата на Регламент (ЕИО) № 2328/91 на Съвета и следва да бъдат разследвани съгласно цитирания регламент. Всъщност член 35, параграф 2 от този регламент изключва прилагането на членове 92 и 93 от Договора“.
(51)
В отговор на Комисията, която изтъкна, че навремето не се е произнесла по другите мерки, осъществени от Interbev (тъй като досие NN 34/95 се е отнасяло само до инвестициите, насочени към преструктуриране на стопанствата за отглеждане на говеда с бозаещи малки), френските власти заявиха, че в отговор на писмо на Комисията от 18 март 1996 г. те са се произнесли, както следва: „Националният фонд за животновъдство има действително за цел […] да подобри селекцията в животновъдството и да подпомогне изследванията, и по-специално генетичните. […]“ (писмо от 13 септември 2005 г.).
(52)
Френските власти следователно считат, че Комисията е била много добре информирана относно наличието на дейности по комуникация, реклама, изследвания и експерименти, финансирани от Interbev, и е имала възможност в рамките на това досие да отправи към френските власти искания за допълнителна информация. Тъй като Комисията не е реагирала на това съобщение, френските власти са достигнали до заключението, че изпратената информация е била достатъчна за Комисията.
(53)
В по-късен отговор на Комисията, в който е изпратено искане за допълнителна информация (30 май 1996 г.) във връзка с горепосоченото писмо, френските власти, от една страна, твърдят, че така и не са получили искания за допълнителна информация, а, от друга страна, считат, че бездействието на Комисията между 30 май 1996 г. и 2 октомври 2001 г. представлява мълчаливо приемане на съвместимостта на мерките, за които е била уведомена.
(54)
Освен това френските власти заявяват, че Комисията е била уведомена за дейностите по комуникация, осъществени от Interbev в рамките на дело C 18/95, във връзка с мерките в полза на сектора на овцете.
(55)
Следователно, тъй като оттогава Комисията не е проучвала тези споразумения, според френските власти те правомерно са приели, че Комисията не се противопоставя на прилагането им.
(56)
При тези условия френските власти считат, че настоящата процедура се отнася само до междубраншовото споразумение от 12 юни 2001 г.
(57)
В писмото си от 24 май 2011 г. и при срещата на 29 март 2011 г. френските власти най-после представиха на Комисията данни относно целия разглеждан период.
2. ПРИЧИНИ, ОБОСНОВАВАЩИ НЕПРЕДСТАВЯНЕТО НА УВЕДОМЛЕНИЕ ЗА ПОМОЩТА СПОРЕД ФРЕНСКИТЕ ВЛАСТИ
(58)
Що се отнася до дейностите, осъществени благодарение на ресурсите от събраните вноски по силата на новите междубраншови споразумения от 12 юни 2001 г. в полза на Interbev и НФЖ, френските власти не са счели за необходимо да представят уведомление за тях, тъй като те са финансирани изключително от частни ресурси, получени от съответния сектор.
3. ДЕЙНОСТИ, ОСЪЩЕСТВЕНИ ОТ INTERBEV
(59)
Що се отнася до дейностите, осъществени от Interbev, френските власти отбелязват, че в резултат на анализа на представената им информация с писмо от 9 ноември Комисията счита, че те са съвместими с Насоките на Общността за държавната помощ в земеделието през 2000-2006 г. и с Насоките на Общността, приложими към държавните помощи за реклама на селскостопанските продукти и на някои продукти, които не са изброени в приложение I. Френските власти потвърждават, че през периода, към който се отнася настоящото решение, Interbev е финансирал тези дейности по реклама, техническа помощ, изследвания и експерименти при същите условия, каквито са изложените в писмото от 9 ноември 2001 г.
4. ДЕЙНОСТИ ЗА ИЗСЛЕДВАНИЯ И ЕКСПЕРИМЕНТИ, ОСЪЩЕСТВЕНИ ЧРЕЗ НФЖ
(60)
Що се отнася до НФЖ, с писмо в отговор на решението за откриване на процедура (8 и 10 октомври 2003 г.) френските власти представиха следните обяснения.
(61)
Дейностите, осъществени благодарение на ресурсите на НФЖ, са дейности за техническа помощ и приложни изследвания. Френските власти потвърдиха, че те са разработени в съответствие с точки 14 и 17 от Насоките на Общността за държавната помощ в земеделието през 2000-2006 г.
(62)
Прави се преди всичко уточнението, че ресурсите, събрани от НФЖ, са използвани за следните дейности:
а)
съвместни дейности за генетично подобряване;
б)
компютризирана система за управление и информационна система за животновъдните стопанства;
в)
приложни изследвания;
г)
икономически проучвания;
д)
разни дейности.
4.1. ДЕЙНОСТИ В ОБЛАСТТА НА ГЕНЕТИКАТА
(63)
В областта на генетиката участието на НФЖ е строго ограничено до участие в някои съвместни дейности, осъществявани в рамката на Националната система за генетично подобряване и определени от Националната комисия за генетично подобряване (CNAG), в която участват представители на държавата, на бранша, на изследователската дейност и на образователните институции.
(64)
Финансовите средства, предоставени от НФЖ, са предназначени основно за участие в дейностите на отдела по генетика на Института за животновъдство, чиито главни задачи са: подпомагане на организациите, които на място съдействат за генетичното подобрение на преживните животни; изготвяне, поддържане и актуализиране на спецификациите, определящи процедурите на място; контрол на процедурите по оползотворяване и регистриране на общите информационни системи за данните, необходими за генетична оценка на разплодните животни; адаптиране на процедурите за индексация в партньорство с INRA; въвеждане на процедури за обмен на данни на международно равнище и разпространение на официалния указател.
4.2. ОБНОВЯВАНЕ И РАЗВИТИЕ НА ИНФОРМАЦИОННИТЕ СИСТЕМИ В ЖИВОТНОВЪДСТВОТО
(65)
В рамките на дейността си по обновяване и развитие на информационните системи в животновъдството, НФЖ дава своя принос за обновяването на генетичната информационна система (ГИС). Започнало през 1995 г., това обновяване се наложи като начин за модернизиране на общата информационна система, въведена преди повече от 20 години, и нейното унифициране, с оглед да се осигури по-ефективно управление на генетичните данни, като се даде същевременно възможност за включване на новите функционалности, необходими за индексацията, и да се намалят разходите.
(66)
От друга страна, НФЖ взе участие в проучването на икономическата, техническата и правната целесъобразност на един проект за браншова информационна система в животновъдството (SPIE), чиято цел е да се осигури браншовото и междубраншовото оползотворяване на официалните данни за идентификация и на другите данни, които могат да се вземат.
4.3. УЧАСТИЕ В ОБЛАСТТА НА ПРИЛОЖНИТЕ ИЗСЛЕДВАНИЯ
(67)
Редица програми за приложни изследвания бяха подпомогнати от НФЖ, чиято задача е да продължи участието си в проучвания, насочени към теми от общ интерес за сектора на животновъдството, като например помощта за програмата за приложни изследвания и трансфер на биотехнологиите за репродукция (прехвърляне на ембриони, определяне на пола, оплождане ин витро). Тези работи се отнасят до новите техники в ембриологията, които са особено интересни с оглед бъдещото използване на молекулярните маркери и на дейностите по селекция, подпомогната от маркери. Програмата по-конкретно включва значително повишаване на резултатността при класическото прехвърляне на ембриони, разработване и оптимизиране на френския метод за определяне на пола на ембрионите, разработване на метода за овоцитна пункция при използване на ехограф, подобряване на техниката на оплождане ин витро.
(68)
НФЖ взе също участие в пилотния проект за изследвания на хомоложната рекомбинация. Проектът, управляван от INRA и използващ метода на трансгенезата, се отнасяше до контролирана модификация на генома на животните и бе насочен към включването на трансген на предварително избрано място в ДНК. Тази процедура имаше за цел да открие пътя за заместване на един ген с друг, без да се използват генетично модифицирани организми.
(69)
Освен това НФЖ взе участие в програмата IDEA за електронната идентификация на едрия рогат добитък и овцете. Той даде също принос за финансирането на националните проекти, одобрени в рамките на програмата на Общността IDEA, насочена към подобряване на надеждността на идентификацията на животните чрез използване на нови техники и електроника.
4.4. ИКОНОМИЧЕСКИ ПРОУЧВАНИЯ
(70)
НФЖ трябваше да участва във финансирането на икономически проучвания, необходими на животновъдните организации, по-специално за да се отговори на въпросите, поставяни от последователните реформи на ОСП, разширяването на Европа, кризите от последните години и развитието в международен контекст.
(71)
Всички тези проучвания са извършени под ръководството на група, наречена „Икономическа група за животновъдство“ (ИГЖ), под егидата на Института за животновъдство, който осигурява съгласуваността между различните изследвания, поискани от бранша, и взаимното им допълване с извършваните на други места изследвания.
(72)
Извършените проучвания се състоят от мониторинг на конюнктурата в секторите за мляко и за месо във Франция и в Европа, ежемесечни финансови справки със задълбочен анализ на икономическите аспекти на производството на животни във Франция, в Европа и в целия свят, специфични изследвания, като мониторинг на цените, на производствените разходи, на преговорите в Общността и в СТО.
(73)
Икономическата обсерватория, създадена в рамките на ИГЖ, обединява конкретните данни за функционирането на животновъдните стопанства, събрани чрез мрежите за животновъдство, и осигурява полезното взаимодействие между макроикономическия и микроикономическия подход.
4.5. РАЗНИ ДЕЙНОСТИ
(74)
НФЖ е призван, от друга страна, да подкрепя стриктно започването на новите обединителни проекти, имащи за цел да насърчат адаптирането на животновъдството към социално-икономическите промени, като например създаване на харта на добрите практики в животновъдството, които се налагат като най-важният общ подход от този вид в Европа, и започването на проекта за комуникация относно професията на животновъда след втората криза със СЕГ, за да се възстанови разбирателството между животновъди и граждани.
4.6. РАМКА НА ОБЩНОСТТА
(75)
Френските власти подчертаха, че всички финансирани дейности са наистина от общ интерес за всички говедовъди и овцевъди; никога не е ставало въпрос за дейности, ползата от които би се ограничила до единични оператори или до отделни групи оператори.
(76)
Финансовото участие на НФЖ е най-често под 50 % от разходите за тези работи и изследвания. То може да бъде над 50 % в някои единични проекти, но размерът на помощта не надвишава в никакъв случай 100 %.
4.6.1. Техническа помощ
(77)
Икономическите проучвания се финансират, като се спазва, от една страна, ограничението от 100 000 EUR на животновъд за период от три години и, от друга страна, правилото за достъп на всички животновъди до техните резултати.
4.6.2. Приложни изследвания
(78)
Френските власти потвърдиха, че данните от всяко икономическо проучване, както и събраните след завършването на всяка изследователска програма, когато са окончателни, получават широко разпространение. Систематично се публикуват и разпространяват резултатите от всички дейности, подпомогнати от фонда, за да могат животновъдите и техните организации по места да се възползват от тях и да имат достъп без никаква дискриминация.
(79)
Използват се два големи канала за разпространение: каналът на браншовите животновъдни организации и този на Института по животновъдство с помощта на технически и икономически публикации, разпространявани широко сред животновъдите и техниците.
(80)
Като се има предвид, че тези работи представляват общ интерес, не се предвижда употребата на резултатите за търговски цели. Същинската полза от тези дейности е за всички говедовъди и овцевъди, до които се разпространяват теоретичните и практическите резултати от тях.
(81)
За финансираните изследвания не се допуска пряко заплащане на производителите и преработвателите.
5. ВНОСКИ ЗА ВНОСА НА ЖИВОТНИ И МЕСО
5.1. ЗА ВНОСКИТЕ В ПОЛЗА НА INTERBEV
(82)
Относно таксуването на вкараното във Франция месо от животновъдни стопанства в други държави-членки или от трети държави, съгласно данните, изпратени на няколко пъти от френските власти, Комисията можа да установи, че междуведомствените постановления за разширение на междубраншовите споразумения от 1995 г. и 2001 г. винаги са изключвали от обхвата си вноските за вносното месо.
5.2. ЗА ВНОСКИТЕ В ПОЛЗА НА НФЖ
(83)
Комисията освен това установи, че вноската, събирана в полза на НФЖ, би могла да бъде приложена към животни, отгледани извън националната територия, но вкарани във Франция, за да бъдат заклани там.
(84)
В писмото си от 6 октомври 2003 г. френските власти признаха уместността на това възражение въз основа на принципите на правото на Общността. Затова те поеха задължението да изменят текста на споразумението, с оглед да се изключи каквато и да било вноска за животните, отгледани извън националната територия, но вкарани във Франция, за да бъдат заклани там. Френските власти предложиха да предоставят новия текст на Комисията, когато новото споразумение бъде окончателно договорено и подписано.
(85)
Те добавиха, че на практика вносът на живи животни е така или иначе много ограничен и не създава опасност от нарушаване на конкуренцията. По данни на митническите органи внесените „възрастни угоени говеда“ са били съответно 24 933 глави през 2001 г. и 22 250 глави през 2002 г. Общо в страната се колят от порядъка на 4 милиона глави, така че живият внос е само 0,58 % от общия брой на закланите животни. От друга страна, над 70 % от този внос е на животни с висок клас по конформация и висока цена, предназначени за потребителска ниша, характерна за Северна Франция. Като се имат предвид средните цени на вноса на тези животни (по данни на митниците 1,50 EUR/kg живо тегло или 2,5 EUR/kg нето), събраната вноска в полза на НФЖ за тези животни е била от порядъка на една хилядна от стойността на животното.
(86)
Според френските власти събраните доброволни задължителни вноски са, от една страна, минимални, тъй като неплащането им за вносните животни е било често явление, което после е станало систематично, а, от друга страна, размерът на въпросната доброволна задължителна вноска, отнесен към стойността на животните, е толкова малък, че не би могъл да доведе до нарушаване на конкуренцията. В своето писмо от 24 май 2011 г. френските власти представиха примерни изчисления на вноските и изявления на предприятия, доказващи, че практиката на възстановяване може да се прилага в някои случаи, без обаче да е задължителна.
(87)
С писма от 13 септември 2005 г. и 24 май 2011 г. френските власти потвърдиха, че от 2003 г. нататък вноската за НФЖ се събира само за животните, отгледани и заклани във Франция (20).
6. ВНОСКИ ЗА ЖИВОТНИТЕ И МЕСОТО, ИЗПРАЩАНИ В ДРУГИ ДЪРЖАВИ-ЧЛЕНКИ
6.1. ЗА ВНОСКИТЕ В ПОЛЗА НА INTERBEV
(88)
Относно вноската за месото, изпращано в други държави-членки, Комисията обърна внимание върху възможен риск от дискриминация, свързан със система на вноски, която не взема под внимание изпращането извън националната територия на някои продукти, подлежащи на заплащане на вноски, и изрази опасения, че подобна мярка поставя в по-благоприятно положение националните продукти, пуснати на пазара във Франция.
(89)
Както е изложено в съображение 16 и следващите, за месото, изпращано в други държави-членки, се заплаща доброволна задължителна вноска от 0,0126 EUR/kg, а след междубраншовото споразумение от 12 юни 2001 г. - доброволна задължителна вноска от 0,024 EUR/kg. Освен това след посоченото споразумение бе предвидена система за възстановяване в размер на 0,010 EUR/kg.
(90)
Що се отнася до доброволните задължителни вноски, събирани за животните, изпращани в други държави-членки, в своето писмо от 24 май 2011 г. френските власти представиха обяснения, доказващи, че посочените доброволни задължителни вноски са пропорционални на печалбите от дейностите, финансирани от тези вноски.
(91)
Френските власти обясниха, че изпращаните живи животни са били неугоени отбити животни от рода на едрия рогат добитък. Както бе посочено в съображение 17 и следващите, за тези животни се е заплащала доброволна задължителна вноска, изчислявана на глава, а не на килограм месо.
(92)
Френските власти представиха тогава изчисление, което дава възможност да се прецени съответствието между вноската на глава и на килограм. В действителност в междубраншовото споразумение от 25 юли 1995 г. се посочва, че доброволната задължителна вноска е 0,084 FRF/kg от кланичен труп и че доброволната задължителна вноска при изпращане на живи животни е 7 FRF на глава възрастно говедо (член 4). От друга страна, едно неугоено отбито животно тежи от порядъка на 250 до 280 kg живо тегло, от което се получава средно 163 kg месо (коефициент 65 %). По този начин вноската от 7 FRF на глава съответства на вноска от 0,042 FRF/kg, което е около половината от вноската, дължима за месото.
(93)
Междубраншовото споразумение от 12 юни 2001 г. продължи действието на този механизъм при запазване на същото съответствие. Сумите (в евро) бяха, както следва: доброволна задължителна вноска (ДЗВ) при клане от 0,024 EUR/kg от кланичен труп (член 2) и ДЗВ при изпращане на живи животни от 1,7 EUR/глава възрастно говедо (член 4). По този начин вноската от 1,7 FRF на глава съответства на вноска от 0,0104 FRF/kg, което е около половината от вноската, дължима за месото.
(94)
Според френските власти общите постъпления (38 136 670 EUR) от доброволната задължителна вноска, получена от продуктите, изпращани в други държави-членки (живи животни и месо), представлява 15 % от общата сума на постъпленията от всички доброволни задължителни вноски, получени от Interbev през периода 1995-2004 г. (252 855 282 EUR). Следвайки общ подход за периода 1995-2004 г., френските власти считат, че посочените постъпления са определени правилно и в съответствие с дейностите, от които биха се облагодетелствали продуктите, изпращани в други държави-членки.
(95)
Освен това френските власти посочват, че животните и месото, изпращани извън Франция, са се облагодетелствали, от една страна, от действия, извършвани извън националната територия, в размер на 21 490 848 EUR, а, от друга страна, от дейностите, които са били от полза за всички животни и продукти, за където и да са били предназначени те. Френските власти смятат, че е правилно от тази сума от действия, полезни за всички животни и продукти и възлизаща на 91 231 075 EUR, да се счита, че само 28 280 000 EUR са финансирали дейности, осъществени извън националната територия.
(96)
Дейностите, отнасящи се конкретно до изнесените животни и продукти, са били по-специално рекламни операции (като например: международни изложения, дейности за браншова информация и връзки с обществеността, зелена седмица в Берлин, курсове за обучение по разфасовка в чужбина). Дейностите, отнасящи се до всички животни и продукти, за които и пазари да са били предназначени във Франция и извън Франция, са били по-специално рекламни дейности, като кампании за „качествено европейско говеждо“, карантията, „породите за месо“, и някои изследвания по безопасност на храните, благосъстояние на животните, управление на качеството, характеризиране на продукта, сертифициране или проследяване на говеждо и телешко месо, резултатите от които са широко разпространени както във Франция, така и извън Франция.
(97)
Френските власти считат, че продуктите, изпращани извън Франция, са спечелили от междубраншовите дейности общо сумата от 49 770 000 EUR. Тази сума следва да се съпостави с доброволните задължителни вноски, които те е трябвало за изплатят, в размер на 38 136 670 EUR. Частта от доброволните задължителни вноски, изплатена от изнесената френска продукция през периода 1995-2004 г., е сравнима с печалбите, които тя е получила от дейностите, финансирани от Interbev.
6.2. ЗА ВНОСКИТЕ В ПОЛЗА НА НФЖ
(98)
В писмото си от 13 септември 2005 г. френските власти потвърдиха, че за самите изпращани продукти не са се дължали вноски в полза на НФЖ.
IV. ОЦЕНКА НА ПОМОЩТА
(99)
Членове 107 и 108 от ДФЕС се прилагат към всички селскостопански продукти от приложение I към него, обхванати от правилата на общата организация на пазара (всички селскостопански продукти, с изключение на конското месо, пчелния мед, кафето, алкохола от селскостопански произход, оцета, получен от алкохол, и корка), в съответствие с различните регламенти, уреждащи общата организация на съответните пазари.
1. НАЛИЧИЕ НА ПОМОЩ ПО СМИСЪЛА НА ЧЛЕН 107, ПАРАГРАФ 1 ОТ ДФЕС
(100)
В съответствие с член 107, параграф 1 от ДФЕС, освен изключенията, предвидени от посочения Договор, всяка помощ, предоставена от държава-членка или чрез ресурси на държава-членка, под каквато и да било форма, която нарушава или заплашва да наруши конкуренцията чрез поставяне в по-благоприятно положение на определени предприятия или производството на някои стоки, доколкото засяга търговията между държавите-членки, е несъвместима с вътрешния пазар.
(101)
Членове 107-109 от ДФЕС се прилагаха през разглеждания период в сектора на говеждото и телешкото месо в съответствие с член 40 от Регламент (ЕО) № 1254/1999 на Съвета (21) относно общата организация на пазара за тези продукти. До приемането на последния те се прилагаха в същия сектор в съответствие с член 24 от Регламент (ЕИО) № 805/68 на Съвета от 27 юни 1968 г. относно общата организация на пазара на говеждо и телешко месо (22). Същите членове се прилагаха в секторите на овчето и козето месо в съответствие с член 23 от Регламент (ЕО) № 2529/2001 на Съвета от 19 декември 2001 г. относно общата организация на пазара на овче и козе месо (23). До приемането на последния те се прилагаха в същия сектор в съответствие с член 22 от Регламент (ЕО) № 2467/98 на Съвета от 3 ноември 1998 г. относно общата организация на пазара на овче и козе месо (24), а до неговото приемане, в съответствие с член 27 от Регламент (ЕИО) № 3013/89 на Съвета от 25 септември 1989 г. относно общата организация на пазара на овче и козе месо (25).
(102)
Членове 107-109 от ДФЕС са приложими днес за двата сектора, посочени в съображение 32 и следващите от настоящото решение, в съответствие с член 180 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти (наречен „Общ регламент за ООП“) (26) (27).
1.1. НАЛИЧИЕ НА СЕЛЕКТИВНО ПРЕДИМСТВО
(103)
Според Съда на ЕС за държавни помощи се считат намесите, които под каквато и да било форма са в състояние пряко или непряко да поставят определени предприятия в по-благоприятно положение или които трябва да се считат за икономическо предимство, което предприятието бенефициер не би получило в нормални пазарни условия (28). В конкретния случай предоставената подкрепа поставя в по-благоприятно положение предприятията, действащи в сектора на говедовъдството или овцевъдството, чрез осъществяването на мерки, които могат да бъдат от полза за производителите или за секторите, представлявани от Interbev.
(104)
Освен това, пак съгласно съдебната практика на Съда на ЕС, за помощи се считат намеси, облекчаващи под различна форма тежестите, които обичайно натоварват бюджета на едно предприятие и които, без да са субсидии в строгия смисъл на думата, имат същото естество и последици (29).
(105)
Що се отнася до наличието на предимство, последното следва да бъде определено на равнището на потенциално облагодетелстваните от дейностите в полза на сектора на месото, както и от въпросните междубраншови вноски и тяхното финансиране. В конкретния случай предоставената подкрепа е поставила в по-благоприятно положение предприятията, действащи в сектора на говедовъдството или овцевъдството, чрез осъществяването на мерки, които могат да бъдат от полза за производителите от сектора.
1.2. ПОМОЩ, ПРЕДОСТАВЕНА ОТ ДЪРЖАВАТА ИЛИ ПОСРЕДСТВОМ ДЪРЖАВНИ РЕСУРСИ
(106)
Съгласно съдебната практика на Съда на ЕС, за да може едно предимство да бъде определено като държавна помощ, трябва, на първо място, то да бъде предоставено пряко или непряко посредством използването на държавни ресурси и, на второ място, да може да бъде приписано на държавата (30).
(107)
Що се отнася до характера на конкретните вноски (доброволни задължителни вноски), Комисията счита, че става въпрос за парафискални такси, т.е. за държавни ресурси. Комисията основава своята оценка на следните съображения.
(108)
Преди всичко трябва да се подчертае, че в съгласно съдебната практика, и по-специално точка 139 от решението по дело Salvat (31), разликата между частни и публични организации не е „определящ елемент за прилагането на Договора към държавните помощи“. В допълнение решението по дело Ladbroke (32) потвърждава по много ясен начин, че член 107, параграф 1 от ДФЕС „обхваща всички парични средства, които могат да бъдат използвани ефективно от публичния сектор за поддържането на предприятия, без значение дали тези средства трайно принадлежат или не на наследството на посочения сектор. Поради това макар сумите (…) да не са постоянно във владение на държавната хазна, фактът, че остават трайно под публичен контрол и следователно на разположение на компетентните национални органи, е достатъчен те да бъдат квалифицирани като ресурси на държавата и посочената мярка да попадне в обхвата на член 107, параграф 1 от Договора“.
(109)
На първо място, в контекста на тази съдебна практика Комисията счита, че фактът, че въпросните доброволни задължителни вноски се състоят от вноски на частния сектор и че не са на постоянно разположение на държавата, не е достатъчен, за да се достигне до заключението, че те остават извън обхвата на член 107, параграф 1 от Договора. За тази цел Комисията следва да разследва и степента на контрол, упражняван от държавата по отношение на постъпленията от въпросните доброволни задължителни вноски, и правомощията на държавата да насочва използването на ресурсите за финансиране на мерките за помощ.
(110)
В разследвания случай Комисията отбелязва, че одобрението на правителството чрез признаването на Interbev представлява предварително условие за въвеждането на доброволните задължителни вноски. Поради това, макар Interbev да е административна единица от частното право, възможността му да въвежда доброволни задължителни вноски в своя сектор на дейност зависи от одобрението на държавата за неговото функциониране и целите му (вж. съображение 14 от настоящото решение).
(111)
Селскостопанският кодекс определя също, че на вноските се придава задължителен характер за всички членове на заинтересования бранш, когато тези вноски бъдат разширени с междуведомствено постановление (вж. съображение 10 от настоящото решение). Оттук следва, че за този вид вноски е необходим акт на държавен орган, за да имат пълно действие (33).
(112)
Въз основа на тези факти Комисията отбелязва, че разследваните ДЗВ могат да бъдат разглеждани като намиращи се под държавен контрол и като представляващи държавни ресурси.
(113)
Второ, използването на приходите от ДЗВ се определя от целите и рамката на функциониране на междубраншовите организации съгласно определенията в Селскостопанския кодекс (вж. съображения 7-10). Следователно държавата има правомощия да насочи използването на приходите от доброволните задължителни вноски за финансиране на мерките за помощ, осъществявани от Interbev. Предимствата, предоставени от Interbev, могат поради това да бъдат приписани на държавата.
(114)
Освен това следва да се припомни, че по дело C-345/02 Pearle (34) Съдът на ЕС посочи някои показатели, които дават възможност да се определи дали парафискалните такси трябва да бъдат разглеждани като държавни ресурси, които могат да бъдат приписани на държавата, когато те се събират в основната си част от междубраншова организация в полза на нейните членове.
(115)
Съгласно критерия, предложен от Съда на ЕС по това дело, задължителните вноски, събирани от посредник, представляващ предприятията от някои стопански сектори, не се разглеждат като държавни ресурси, ако са изпълнени всички следни условия:
а)
въпросната мярка е въведена от браншови орган, който представлява предприятията и работниците в сектора и не служи като инструмент за провеждане на политики, определени от държавата;
б)
целите на въпросната мярка са финансирани изцяло чрез вноски на предприятия от сектора;
в)
начините на финансиране и процентът/размерът на вноските се определят в рамките на браншовия орган от представителите на работодателите и работниците, без държавна намеса;
г)
вноските се използват задължително за финансирането на мярката, без възможност за държавна намеса.
(116)
Става ясно обаче, че разглежданата мярка не отговаря на всички условия на решението по дело Pearle. На първо място, съществуването, задачите и функционирането на Interbev са уредени от националното законодателство (вж. съображения 10 и 14) и финансирането му чрез доброволната задължителна вноска изисква намесата на държавата (вж. съображение 10). Освен това член 632-2-1 от Селскостопанския кодекс определя, че междубраншовите организации допринасят за осъществяването на национални икономически политики и икономически политики на Европейския съюз и могат да се ползват с приоритети при предоставяне на държавни помощи. Interbev може следователно да бъде разглеждан като инструмент за провеждане на подкрепяна от държавата политика, осъществяващ дейности от общ интерес за междубраншовата организация (вж. съображения 40, 61 и следващите). Освен това, както е определено в устава на Interbev, бюджетите на междубраншовата организация могат да се захранват с пряка държавна субсидия. Накрая, с оглед на общия интерес на финансираните изследователски дейности (вж. съображение 10), в конкретния случай не може да бъде установено със сигурност, че получателите на помощта са винаги субектите, задължени да плащат вноските.
(117)
Като има предвид гореизложените съображения, Комисията достига до заключението, че разглежданите мерки могат да бъдат приписани на държавата и са финансирани посредством държавни ресурси.
1.3. ЗАСЯГАНЕ НА ТЪРГОВИЯТА И НАРУШАВАНЕ НА КОНКУРЕНЦИЯТА
(118)
За да попаднат в обхвата на член 107, параграф 1 от ДФЕС, помощите трябва освен това да засягат конкуренцията и търговията между държавите-членки. Този критерий предполага, че получателите на помощите осъществяват икономическа дейност.
(119)
За да се установи дали тази помощ попада в обхвата на член 107, параграф 1 от ДФЕС, като последна стъпка трябва да се провери дали въпросната помощ може за засегне търговията между държавите-членки и да предизвика нарушаване на конкуренцията.
(120)
Съдът на ЕС констатира, че когато дадено предимство, осигурено от държава-членка, укрепва позицията на една категория предприятия спрямо други конкурентни предприятия във вътреобщностната търговия, последните следва да се считат засегнати от това предимство (35), което е достатъчно доказателство за наличието на нарушаване на конкуренцията.
(121)
Достатъчно доказателство за факта, че има търговия между държавите-членки в сектора на месото, е съществуването на обща организация на пазарите в този сектор (36). Така например вътрешнообщностната търговия на месни продукти във Франция е представлявала около 15 % от общата търговия на Съюза за тези продукти (37).
(122)
Предоставената помощ може следователно да засегне търговията между държавите-членки, доколкото тя поставя в по-благоприятно положение националните продукти за сметка на продуктите на другите държави-членки. Всъщност секторът на месото е бил по времето на фактите, разглеждани в настоящото решение, изключително отворен за конкуренцията на общностно равнище и следователно много чувствителен към всяка мярка в полза на продуктите на една или друга държава-членка.
1.4. ЗАКЛЮЧЕНИЯ ОТНОСНО ХАРАКТЕРА НА „ПОМОЩТА“ ПО СМИСЪЛА НА ЧЛЕН 107, ПАРАГРАФ 1 ОТ ДФЕС
(123)
В контекста на изложените съображения Комисията счита, че мерките, въведени в конкретния случай в полза на получателите, им предоставя предимство, от каквото други оператори не могат да се ползват, и нарушават или заплашват да нарушат конкуренцията, като поставят в по-благоприятно положение някои предприятия и някои продукти поради това, че биха могли да засегнат търговията между държавите-членки.
(124)
На тези основания Комисията достига до заключението, че въпросната мярка попада в обхвата на член 107, параграф 1 от ДФЕС и представлява държавна помощ.
2. РАЗСЛЕДВАНЕ НА СЪВМЕСТИМОСТТА НА ПОМОЩТА
2.1. ОБХВАТ НА РЕШЕНИЕТО
(125)
Френските власти считат, че въпросното решение следва да се отнася само до междубраншовото споразумение от 12 юни 2001 г., както е обяснено по-горе (вж. съображение 56).
(126)
В рамките на помощ NN 34/95 Комисията не разполагаше с данни относно вноските за НФЖ, нито за системата на финансиране на помощта от това досие (38). Освен това нейната позиция се отнасяше само до инвестициите в полза на някои животновъди, по-специално с оглед на първата покупка на животни. Комисията нямаше становище и по отношение на системата за доброволни задължителни вноски, нито за помощта за генетично подобряване, генетичната информационна система, биотехнологията и икономическите проучвания, нито пък за рекламните дейности, дейностите за техническа помощ, изследвания и експерименти, финансирани от вноските в полза на Interbev, които не подлежаха на уведомление по смисъла на член 108, параграф 3 от ДФЕС.
(127)
Тези дейности бяха посочени от Франция в нейното писмо от 29 април 1996 г. в рамките на досие NN 49/96, но само онези от тях, свързани с НФЖ.
(128)
В отговор на това писмо Комисията поиска все пак допълнителна информация с писмо от 30 май 1996 г. (VI/021559), с цел да разбере характера и обхвата на финансовите инструменти за подпомагане на организациите за животновъдство, участващи в идентификацията и селекцията на животните, както и развойните дейности. Комисията поиска също така да бъде попълнен описателен документ. Въпреки това френските власти оставиха това писмо без отговор и Комисията така и не се произнесе относно съвместимостта на въпросните дейности с вътрешния пазар. Комисията откри процедурата, предвидена в член 108, параграф 2 от ДФЕС относно въпросната помощ, с писмо от 9 юли 2003 г. (39)
(129)
Междубраншовите споразумения от 15 юни 1994 г. в полза на фонда за животновъдство и от 18 декември 1995 г. в полза на Interbev, както и държавната помощ, финансирана по силата на тези споразумения, трябваше също да бъдат разследвани с оглед на правилата за държавните помощи, тъй като те не са били представени за одобрение от Комисията.
(130)
Следователно настоящото решение се отнася също до споразуменията от 15 юни 1994 г. в полза на НФЖ и от 18 декември 1995 г. в полза на Interbev. При анализа на тези споразумения Комисията не се произнесе по дейностите, финансирани от въпросните междубраншови вноски.
(131)
Както е посочено в съображение 57, френските власти приеха мълчаливо това тълкуване.
2.2. ПРИЛАГАНЕ НА ЧЛЕН 107, ПАРАГРАФ 3 ОТ ДФЕС
(132)
Член 107 от ДФЕС предвижда изключения от общия принцип на несъвместимостта на държавните помощи с ДФЕС, въпреки че някои от тях са определено неприложими, по-специално предвидените в параграф 2 от същия член. Френските власти също не се позоваха на тези изключения.
(133)
Що се отнася до изключенията, посочени в член 107, параграф 3, те следва да бъдат тълкувани стриктно при разследването на всяка програма за помощ за даден регион или сектор, както и във всеки отделен случай на прилагане на общи схеми за помощ. Такива помощи могат всъщност да бъдат предоставени само ако Комисията може да установи, че помощта е необходима за постигане на една от посочените цели. Признаването на право на посочените изключения за помощ, при която това условие не е изпълнено, би означавало да се допусне засягане на търговията между държавите-членки и нарушаване на конкуренцията, лишени от основание с оглед на интереса на Общността, и съответно предимства за операторите на някои държави-членки.
(134)
Комисията счита, че въпросната помощ не е предназначена за насърчаване на икономическото развитие на регион, където жизненото равнище е необичайно ниско или където има високо равнище на непълна заетост, по смисъла на член 107, параграф 3, буква а). Тази помощ не е предназначена и за насърчаване изпълнението на важен проект от общоевропейски интерес или за преодоляването на сериозни затруднения в икономиката на държавата-членка по смисъла на член 107, параграф 3, буква б). Помощта не е предназначена и за насърчаване на културата и опазване на наследството по смисъла на член 107, параграф 3, буква г).
(135)
В член 107, параграф 3, буква в) обаче се предвижда, че за съвместима с вътрешния пазар може да се приеме помощта, която има за цел да улесни развитието на някои икономически дейности или на някои икономически региони, доколкото тази помощ не засяга по неблагоприятен начин условията на търговия до степен, която да противоречи на общия интерес. За да може да се възползва от изключението, посочено в цитирания член, помощта трябва да допринася за развитието на въпросния сектор.
2.3. ОПРЕДЕЛЯНЕ НА НАСОКИТЕ, ПРИЛОЖИМИ КЪМ МЕРКИТЕ, ЗА КОИТО НЕ Е ПОСТЪПИЛО УВЕДОМЛЕНИЕ
(136)
В съответствие с точка 194 от Насоките на Общността за държавната помощ в земеделието и горското стопанство през периода 2000-2006 г. (наричани по-долу: „Насоките за земеделието 2000-2006 г.“) и на Съобщението на Комисията за определяне на приложимите правила при оценка на неправомерната държавна помощ (40), всяка неправомерна помощ по смисъла на член 1, буква е) от Регламент (ЕО) № 659/1999 на Съвета (41) трябва да се оценява в съответствие с правилата и насоките, действащи към момента, в който помощта е предоставена (42).
(137)
Специфичните насоки за земеделския сектор се прилагат от 1 януари 2000 г. Поради това всяка помощ, предоставена след тази дата, следва да бъде оценена в контекста на насоките, приложими през съответния период. От 1 януари 2000 г. до 31 декември 2006 г. бяха приложими Насоките на Общността за държавната помощ в земеделието. От 1 януари 2007 г. се прилагат Насоките на Общността за държавната помощ в земеделието и горското стопанство през периода 2007-2013 г.
(138)
От друга страна, помощите, предоставени преди тази дата, следва при необходимост да бъдат оценявани в контекста на разпоредбите и на установената съдебна практика, приложими преди 1 януари 2000 г.
2.4. СЪВМЕСТИМОСТ НА ДОБРОВОЛНИТЕ ЗАДЪЛЖИТЕЛНИ ВНОСКИ СЪС СИСТЕМАТА НА ОБЩАТА ОРГАНИЗАЦИЯ НА ПАЗАРА (ООП)
(139)
По въпроса за съвместимостта на доброволните задължителни вноски със системата на ООП в контекста на решението по дело Freskot от 22 май 2003 г. (43), Комисията счита, че в конкретния случай доброволните задължителни вноски не засягат пряко или косвено цените на въпросните крайни продукти, защото те не влияят върху цените на продуктите, които се определят от свободния пазар. Така тежестта върху месните продукти и отглежданите животни се неутрализира от предимството, предоставяно от финансираните дейности. Следователно може да се приеме, че въздействието на вноските върху цените е много ограничено.
(140)
В контекста на предоставената информация по финансирането на тази схема няма възражения.
2.5. АНАЛИЗ НА ДЕЙНОСТИТЕ В КОНТЕКСТА НА ПРИЛОЖИМИТЕ РАЗПОРЕДБИ
2.5.1. Дейности, осъществени чрез вноските за месото
2.5.1.1. Реклама
(141)
Що се отнася до помощта за рекламна дейност, съвместимостта на помощта, предоставена до 1 януари 2002 г., трябва да бъде проверена в контекста на Рамката за националните помощи за реклама на селскостопанските продукти и някои продукти, които не са включени в приложение II към Договора за ЕИО (44), а съвместимостта на помощта, предоставена след тази дата, трябва да бъде проверена в контекста на Насоките на общността, приложими към държавните помощи за реклама на продуктите, включени в приложение I от Договора за ЕО, и за някои продукти, които не са включени в приложение I (45).
(142)
Рамката от 1987 г. и Насоките от 2002 г. се основават по същество на едни и същи принципи. Те предвиждат отрицателни и положителни критерии, които следва да бъдат спазвани от всички национални схеми за помощ. Така например не трябва да става въпрос за рекламни дейности в противоречие с член 34 от ДФЕС или с вторичното право на Общността, нито за дейности, насочени към определени предприятия. Според данните, изпратени от френските власти, възможно е да се достигне до заключението, че тези мерки ще имат цели, съответстващи на редица положителни критерии, изложени в рамката и насоките, посочени по-горе, тъй като някои от тях ще се впишат в целта за намаляване на свръхпроизводството на земеделски продукти, а други - в целта за разработване на продукти с високо качество за здравословно хранене.
(143)
Френските власти обясниха освен това, че посланията, отправени чрез рекламните дейности, няма да имат за цел да разубеждават потребителите да купуват продукти на други държави-членки, нито да омаловажават тези продукти, и че няма да донесат полза на дадена марка на конкретно предприятие или на отделен производител.
(144)
Що се отнася до тавана на помощта, рекламните дейности могат да бъдат финансирани в размер на 50 % от държавни ресурси, като разликата се поема от браншовите и междубраншовите организации, получаващи помощта, било чрез доброволни вноски, било чрез събиране на парафискални такси или задължителни вноски. В конкретния случай мерките са финансирани изцяло чрез парафискални вноски и финансовият принос на операторите в тези кампании достига по определение размер от 50 % от техните разходи.
(145)
Комисията счита, че държавната помощ, предоставена за финансиране на рекламни дейности, е спазила в конкретния случай критериите, установени в законодателството на Общността, приложимо в тази област.
2.5.1.2. Техническа помощ
(146)
Съвместимостта на мярката за техническа помощ, предоставена до 1 януари 2000 г., следва да бъде проверена в контекста на практиката на Комисията, основана на предложението за полезни мерки във връзка с помощта, предоставена от държавите-членки в сектора на животновъдството и на продуктите от животновъдството (46), а за помощта, предоставена след тази дата, в контекста на Насоките за земеделието (47).
(147)
Практиката на Комисията, приложима до 2000 г., и Насоките за земеделието, приети през 2000 г., се основават по същество на едни и същи принципи. По този начин помощта, предоставена в размер на 100 % от допустимите разходи, е разрешена във връзка, по-специално, с мерките за техническа помощ чрез информация и счетоводно съдействие, дейностите за популяризиране на нови техники, както и за обучение на земеделски работници.
(148)
С приемането на насоките през 2000 г. бе добавено ново условие в смисъл, че помощта следва да бъде достъпна за всички отговарящи на условията лица, които осъществяват дейност в съответната зона при обективно определени условия, и че общият размер на помощта не може да надвишава 100 000 EUR на получател за период от три години, или за МСП - 50 % от допустимите разходи, като се прилага по-голямата сума. Френските власти поясниха, че критерият за достъп до осъществените дейности за всички оператори, които са потенциално заинтересовани, е изцяло изпълнен. Въз основа на информацията, предоставена от френските власти, и по-специално за твърде високия брой на получателите, Комисията счита, че критерият относно тавана на помощта е изпълнен.
(149)
Комисията счита, че държавната помощ, предоставена за финансиране на дейностите за техническа помощ, е спазила в конкретния случай критериите, установени от правилата на Общността, приложими в тази област.
2.5.1.3. Изследвания и експерименти
(150)
Що се отнася до дейностите за изследвания и експерименти, съвместимостта на помощта, предоставена до 1 януари 2000 г., трябва да бъде проверена в контекста на Рамката на Общността за държавна помощ за научноизследователска и развойна дейност и на Съобщението на Комисията за изменение на тази рамка, а за помощта, предоставена след тази дата, в контекста на Насоките за земеделието, които в точка 17 се позовават на посочената рамка.
(151)
В рамката на Общността се уточнява, че съвместим с вътрешния пазар е размер на помощта, който може да достигне до 100 %, дори когато научноизследователската и развойната дейност се осъществява от предприятия, стига във всички случаи да бъдат изпълнени следните четири условия:
а)
помощта да представлява общ интерес за конкретния сектор, без да причинява нежелано нарушаване на конкуренцията в други сектори;
б)
информацията се публикува в подходящи всекидневници с национално разпространение, неограничено до членовете на една организация, за да има гаранция, че всеки оператор, който е потенциално заинтересован от тази дейност, може лесно да се информира, че тя се осъществява или е била осъществена и че резултатите са или ще бъдат предоставени при поискване на всяка заинтересована страна. Тази информация ще бъде публикувана на не по-късна дата от всяка информация, която може да бъде предоставена на членовете на дадена организация;
в)
резултатите от дейностите се представят за ползване на всички заинтересовани страни, включително на получателя на помощта, по еднакъв начин - изразени както в стойност, така и в разход на време;
г)
помощта отговаря на условията, изложени в приложение 2, „Вътрешна помощ: основания за освобождаване от задълженията за намаляване“ към Споразумението за селското стопанство, сключено в рамките на многостранните търговски преговори от Уругвайския кръг (48).
(152)
Френските власти обясниха в тази връзка, че дейностите за технически изследвания и експерименти на Interbev се осъществяват в полза на всички оператори от отрасъла. Освен това сдружението разпространява придобитите знания и техническите препоръки, като провежда учебни курсове и разпространява информационни документи, листовки, резюмета и диплянки, както и на електронни носители. Всеки животновъд, касапин, месар, преработвател или търговец в сектора на едрия рогат добитък и овцете може да бъде информиран за резултатите и да получи достъп до основните резултати от изследванията без дискриминация, едновременно с всички останали и след обикновено поискване. Накрая френските власти уверяват, че въпросните дейности не са свързани с пряко заплащане на производителите, нито на преработвателите, и че отговарят на международните търговски критерии, възприети от Европейския съюз.
(153)
Комисията счита, че държавната помощ, предоставена за финансиране на дейностите за изследвания и експерименти, е спазила в конкретния случай критериите, установени от правилата на Общността, приложими в тази област.
2.5.2. Дейности, осъществени от НФЖ
2.5.2.1. Техническа помощ
(154)
Що се отнася до мярката за техническа помощ, съвместимостта на помощта, предоставена до 1 януари 2000 г., трябва да бъде проверена в контекста на практиката на Комисията, основана на предложението за полезни мерки във връзка с помощта, предоставена от държавите-членки в сектора на животновъдството и на продуктите от животновъдството (49), а за помощта, предоставена след тази дата, в контекста на Насоките за земеделието (50).
(155)
Практиката на Комисията, приложима до 2000 г., и Насоките за земеделието, приети през 2000 г., се основават по същество на едни и същи принципи. По този начин помощта, предоставена в размер на 100 % от допустимите разходи, е разрешена във връзка, по-специално, с мерките за техническа помощ чрез информация и счетоводно съдействие, дейностите за популяризиране на нови техники, както и за обучение на земеделски работници.
(156)
С приемането на насоките през 2000 г. бе добавено ново условие в смисъл, че помощта следва да бъде достъпна за всички отговарящи на условията лица, които осъществяват дейност в съответната зона при обективно определени условия, и че общият размер на помощта не може да надвишава 100 000 EUR на получател за период от три години, или за МСП - 50 % от допустимите разходи, като се прилага по-голямата сума.
(157)
Френските власти подчертаха, че всички финансирани дейности са наистина от общ интерес за всички говедовъди и овцевъди; никога не е ставало въпрос за дейности, ползата от които би се ограничила до индивидуални оператори или до отделни групи оператори.
(158)
Финансовото участие на НФЖ е най-често под 50 % от разходите за тези работи и изследвания. То може да бъде над 50 % по някои единични проекти, но размерът на помощта не надвишава в никакъв случай 100 %.
(159)
Икономическите проучвания се финансират, като се спазва, от една страна, ограничението от 100 000 EUR на животновъд за период от три години и, от друга страна, правилото за достъп на всички животновъди до техните резултати.
(160)
Комисията счита, че държавната помощ, предоставена за финансиране на дейностите за техническа помощ, е спазила в конкретния случай критериите, установени от правилата на Общността, приложими в тази област.
2.5.2.2. Изследвания и експерименти
(161)
Що се отнася до дейностите за изследвания и експерименти, съвместимостта на помощта, предоставена до 1 януари 2000 г., трябва да бъде проверена в контекста на Рамката на Общността за държавна помощ за научноизследователска и развойна дейност и на съобщението на Комисията за изменение на тази рамка, а за помощта, предоставена след тази дата, в контекста на Насоките за земеделието, които в точка 17 се позовават на посочената рамка.
(162)
В рамката на Общността се уточнява, че съвместим с вътрешния пазар е размер на помощта, който може да достигне до 100 %, дори когато научноизследователската и развойната дейност се осъществява от предприятия, стига във всички случаи да бъдат изпълнени следните четири условия:
а)
помощта да представлява общ интерес за конкретния сектор, без да причинява нежелано нарушаване на конкуренцията в други сектори;
б)
информацията се публикува в подходящи всекидневници с национално разпространение, неограничено до членовете на една организация, за да има гаранция, че всеки оператор, който е потенциално заинтересован от тази дейност, може лесно да се информира, че тя се осъществява или е била осъществена и че резултатите са или ще бъдат предоставени при поискване на всяка заинтересована страна. Тази информация ще бъде публикувана на не по-късна дата от всяка информация, която може да бъде предоставена на членовете на дадена организация;
в)
резултатите от дейностите се представят за ползване на всички заинтересовани страни, включително на получателя на помощта, по еднакъв начин - изразени както в стойност, така и в разход на време;
г)
помощта отговаря на условията, изложени в приложение 2, „Вътрешна помощ: основания за освобождаване от задълженията за намаляване“ към Споразумението за селското стопанство, сключено в рамките на многостранните търговски преговори от Уругвайския кръг.
(163)
В конкретния случай данните от всяко икономическо проучване, както и събраните след завършването на всяка изследователска програма, когато са окончателни, получават широко разпространение. Резултатите от всички дейности, подпомогнати от фонда, действително се публикуват и разпространяват систематично, за да могат животновъдите и техните организации по места да се възползват от тях и да имат достъп без никаква дискриминация.
(164)
Използват се два големи канала за разпространение: каналът на браншовите животновъдни организации и този на Института по животновъдство с помощта на технически и икономически публикации, разпространявани широко сред животновъдите и техниците.
(165)
Като се има предвид, че тези работи представляват общ интерес, не се предвижда употребата на резултатите за търговски цели. Въпросът за разходите за отстъпване на правото на ползване или за условията за получаване на право на ползване не се поставя изобщо. Същинската полза от тези дейности е за всички говедовъди и овцевъди, до които се разпространяват теоретичните и практическите резултати от тях.
(166)
За финансираните изследвания не се допуска директно заплащане на производителите и преработвателите. Те отговарят на общите и специфичните критерии, посочени в приложение 2, „Вътрешна помощ: основания за освобождаване от задълженията за намаляване“ към Споразумението за селското стопанство, сключено в Маракеш в рамките на многостранните търговски преговори от Уругвайския кръг.
(167)
Комисията счита, че държавната помощ, предоставена за финансиране на дейностите за изследвания и експерименти, е спазила в конкретния случай критериите, установени от правилата на Общността, приложими в тази област.
2.6. ФИНАНСИРАНЕ НА ПОМОЩТА
(168)
Като се има предвид, че държавната помощ е финансирана чрез парафискална такса (доброволните задължителни вноски), Комисията трябва да разследва едновременно финансираните мерки, т.е. помощта, и начина, по който те са финансирани. Съгласно Съда на ЕС (51), ако начинът на финансиране на помощта, по-специално когато става въпрос за задължителни вноски, е съставна част от мярката за помощ, Комисията следва да има предвид този начин на финансиране, когато разследва помощта.
(169)
Редица елементи са от значение, за да се определи дали начинът на финансиране е съставна част от мярката за помощ: приходът от таксата трябва да бъде запазен за финансирането на помощта и да бъде задължително отпуснат за финансирането на помощта (52), таксата трябва да бъде предоставена на мярката за помощ при спазване на съответните национални разпоредби (53) и размерът на таксата трябва има пряко въздействие върху размера на държавната помощ (54).
(170)
Прилагането на тези критерии към въпросните мерки даде повод на Комисията да отбележи следните елементи. Първо, правното основание на разглежданите мерки, а именно междубраншовите споразумения, разширени с постановление, определят задължителните вноски. Това означава, че всяка вноска се събира изключително в полза на съответния фонд, без да бъде внасяна в общия бюджет на Interbev или в държавния бюджет. Вноската трябва следователно да се разглежда като запазена за финансирането на помощта и отпусната за финансирането на помощта въз основа на действащите национални разпоредби. Второ, мерките за помощ се финансират изключително чрез браншовите вноски. Interbev не прибягва по никакъв начин до другите си източници на финансиране, за да допълва финансирането на предвидените дейности. Може следователно да се достигне до заключението, че размерът на таксата има пряко въздействие върху размера на държавната помощ.
(171)
Въз основа на тези елементи Комисията достига до заключението, че начинът на финансиране на помощта, в конкретния случай чрез доброволните задължителни вноски, е съставна част от мярката за помощ и следователно трябва да се има предвид при разследване на съвместимостта на помощта. Тъй като този начин на финансиране може да е в противоречие с член 110 от ДФЕС, Комисията не може да твърди, че схемата за помощ е съвместима, ако тя установява дискриминация между вносните и националните продукти (55) или между изнасяните и националните продукти (56).
(172)
В конкретния случай вноската е събирана за националните продукти, както и за износа на месо и животни (в рамката на доброволните задължителни вноски за месото) и вноса на месо и животни (в рамката на доброволните задължителни вноски, събирани от НФЖ).
(173)
Разследването на Комисията се отнася до няколко аспекта, свързани с вноските за месото и вноската в полза на НФЖ, доколкото вътреобщностната търговия би могла да бъде засегната от посочените вноски.
2.6.1. Вноски за месото (вноски в полза на Interbev)
2.6.1.1. Вносно месо
(174)
Както е посочено в съображение 82, в периода 1996-2004 г. на вноската за вносното месо не е бил придаден задължителен характер от френското законодателство. Следователно тя е изключена от обхвата на настоящото решение, тъй като не съставлява, сама по себе си, държавна помощ. Липсва всъщност един от определящите елементи, посочени в съображение 10, т.е. задължителният характер. Поради това и въз основа на гореизложеното, мерките, финансирани от таксата, наложена върху вносните продукти, не съставляват държавна помощ и затова не са предмет на настоящото решение.
2.6.1.2. Изнасяни продукти
(175)
Както е посочено в съображение 16 и следващите (57), считано от 1 януари 1996 г., вноската бе наложена върху продукти, изпращани в други държави-членки, въпреки че през 2001 г. бе въведено частично възстановяване на тази вноска. Според съдебната практика на Съда на ЕС тази вноска би могла да доведе до дискриминация спрямо износителите, ако дейностите, финансирани от вноската, не са предназначени за тях и не компенсират понасяната от тези износители тежест (58). Необходимо е следователно да се докаже, че предназначението на приходите от тази вноска не е поставила в по-благоприятно положение националните продукти, пускани на пазара във Франция, за сметка на изнасяните национални продукти.
(176)
Действията, отнасящи се конкретно до изнасяните животни и продукти, са били по-специално рекламни операции (като например: международни изложения, дейности за браншова информация и връзки с обществеността, зелена седмица в Берлин, курсове за обучение по разфасовка в чужбина).
(177)
Дейностите, отнасящи се до всички животни и продукти, за които и пазари да са били предназначени във Франция и извън Франция, са били по-специално рекламни дейности, като кампании за „качественото европейско говеждо“, карантията, „породите за месо“, и някои изследвания във връзка с безопасността на храните, благосъстоянието на животните, управлението на качеството, характеризирането на продукта, сертифицирането или проследяването на говеждото и телешкото месо, резултатите от които са широко разпространени както във Франция, така и извън Франция.
i) Месо и животни, изпращани в други държави-членки
(178)
Според френските власти дейностите, от които са се възползвали продуктите и животните, изпращани в други държави-членки, изключително или съвместно с националните продукти, не са обхващали всички дейности, финансирани от доброволните задължителни вноски.
(179)
Целесъобразно е да се установи по години и общо дали продуктите, изпращани в други държави-членки, са се облагодетелствали от дейностите на междубраншовата организация.
(180)
В следващата таблица е показано разпределението на приходите в евро, постъпващи от доброволните задължителни вноски, между различните дейности на Interbev, разбити по години, както и процентът на дейностите, предназначени изключително за изнасяните меса и животни или заедно с националните продукти и животни.
Година
Дейности в полза на всички продукти
Дейности в полза само на продуктите във Франция
Дейности в полза само на изнасяните продукти
Общо за дейностите през годината
В % от всички финансирани дейности
(закръглено)
1996 г.
5 517 088,95
13 308 769,70
2 101 111,35
20 926 970,00
36
1997 г.
9 244 861,43
8 723 278,25
2 104 379,32
20 072 518,99
56
1998 г.
8 995 703,14
11 214 605,23
927 146,63
21 137 455,00
46
1999 г.
9 780 064,41
10 308 559,00
1 058 778,36
21 447 401,76
50
2000 г.
8 245 970,18
10 126 453,50
991 754,32
19 264 178,00
47
2001 г.
9 447 359,23
15 115 169,26
1 720 267,50
26 282 796,00
42
2002 г.
10 553 240,96
24 553 282,92
4 326 569,12
39 433 093,00
37
2003 г.
12 626 096,22
21 010 195,68
3 761 566,70
37 398 458,60
43
2004 г.
11 288 281,00
20 527 149,24
4 045 129,24
35 860 559,48
42
(181)
От таблицата излиза, че за целия разглеждан период в полза на изнасяните продукти са били около 44 % от всички дейности, финансирани от доброволните задължителни вноски. Следва да се уточни, че според данни на френските власти за същия период общите приходи от събраните вноски за изнасяните продукти са били 15 % (59). Освен това френските власти посочиха, че делът от 15 % е средна стойност и предоставиха числени данни за всяка година, от които се вижда, че размерът на вноските, събрани за изнасяните продукти, не е бил никога над 18 %.
ii) Съвместимост с член 110 от ДФЕС
(182)
Като взе предвид последиците от решението на Съда на ЕС по дело Nygard (60), както и факта, че мерките, финансирани от таксата, представляват държавна помощ по смисъла на член 107 от ДФЕС и че таксата няма дискриминационен характер в противоречие с член 110 от ДФЕС, тъй като е била наложена също върху изнасяните продукти и животни, които са се възползвали пропорционално от свързаните с нея предимства, Комисията счита, че приходите от таксата върху изнасяните продукти, предназначена за финансиране на дейностите на Interbev, представляват финансиране на помощта, съвместимо с разпоредбите на ДФЕС, и по-специално на член 107 от него, и че следователно финансираната по този начин държавна помощ е съвместима с посочения договор.
2.6.2. Вноските в полза на НФЖ
2.6.2.1. Внасяни животни
(183)
Според френските власти до 2003 г. вноските, събирани в полза на НФЖ, са можели да бъдат приложени и към животни, отгледани извън националната френска територия, но вкарани във Франция, за да бъдат заклани там.
(184)
В отговор на изразените от Комисията съмнения френските власти заявиха, че са изменили текста на междубраншовото споразумение, с оглед да бъде изключена всяка вноска за вносните или вкараните във Франция животни. Според френските власти тези вноски се прилагат само за животните, които са отгледани и заклани във Франция.
(185)
Комисията не бе уведомена за измененията на това междубраншово споразумение. Представено бе само указанието с циркулярно писмо от 2 февруари 2005 г. (вж. съображение 87), в което се посочва, че вноските в полза на НФЖ се прилагат само за всяко месо от животни, заклани на националната територия и отгледани във Франция.
(186)
Следователно през периода от 1 януари 1996 г. и 30 септември 2004 г. вноската за месото е била налагана и за месото от животни, заклани във Франция, но отгледани извън националната територия.
(187)
Френските власти не можаха да докажат, че дейностите, финансирани от тези вноски, са били от полза за животновъдите, които са осъществявали своята дейност извън националната територия. Всъщност задължените да заплащат доброволната задължителна вноска, които са изнасяли продуктите си, не са се ползвали от никакво възстановяване или намаление, въпреки че не са получавали всички облаги от съответните дейности. Що се отнася до изследователските и развойните дейности, както и за техническата помощ, те могат по принцип да бъдат от полза само за националните продукти (месо и животни, отгледани и заклани във Франция).
(188)
Фактът, че вносът на живи животни е бил по онова време много ограничен (61) и че на практика вносителите на живи животни са имали възможността, ако искат, да декларират тонажа на внесените животни, за да намалят основата за начисляване на вноската и да подадат заявление за възстановяване, няма преки последици за оценката на Комисията по същество. Освен това всяка дискриминация, дори и най-малката, попада в обхвата на член 110 от ДФЕС.
(189)
Като взе предвид последиците от решението на Съда на ЕС по дело Nygard (62), както и факта, че мерките, финансирани от таксата, представляват държавна помощ по смисъла на член 107 от ДФЕС и че таксата има дискриминационен характер в противоречие с член 110 от ДФЕС, тъй като е била прилагана за продукти от другите държави-членки, които обаче не са се възползвали изцяло от свързаните с нея предимства, Комисията счита, че приходите от таксата върху изнасяните продукти, предназначена за финансиране на дейностите на Interbev, представляват финансиране на помощта, несъвместимо с вътрешния пазар съгласно Договора, и по-специално член 107 от него, и че следователно финансираната по този начин държавна помощ е несъвместима с посочения договор.
2.6.2.2. Изнасяни животни
(190)
Тъй като вноските в полза на НФЖ се прилагат за животните, отгледани и заклани във Франция, Комисията може да достигне до заключението, че изпращаните продукти не подлежат сами по себе си на вноска в полза на НФЖ и следователно се изключват от обхвата на настоящото решение.
3. НЕПРАВОМЕРНОСТ НА ПОМОЩТА
(191)
Комисията подчертава, както бе вече посочено в решението за откриване на процедура, че не е била уведомена от Франция в съответствие с член 108, параграф 3 от ДФЕС относно постановленията за разширение, придали задължителен характер на доброволните вноски, и за дейностите, които те финансират, преди тяхното прилагане (вж. съображение 2 от настоящото решение).
(192)
Член 1, буква е) от Регламент (ЕО) № 659/1999 определя точно понятието „неправомерна помощ“ като нова помощ, която е приведена в действие в нарушение на член 108, параграф 3 от ДФЕС. Задължението за уведомяване на Комисията за държавна помощ е установено в член 2 от цитирания регламент.
(193)
Що се отнася преди всичко до характера на разследваните тук вноски, Комисията отбелязва, че те изискват акт на държавен орган, за да имат пълно въздействие. Поради това Комисията счита, че в конкретния случай става въпрос за парафискални такси, т.е. за държавни ресурси.
(194)
Доколкото доброволните задължителни вноски са държавни ресурси (както е посочено в съображение 106 и следващите), представляващи съставна част от схема за помощ (съображение 171 и следващите), и са били използвани за финансиране на предимства в полза на предприятията от сектора на месото, уведомяването на Комисията за тях представлява задължение по силата на член 108, параграф 3 от Договора.
(195)
Както е посочено в съображения 123 и 124, тъй като мерките, приведени в действие от Франция, съдържат елементи на държавна помощ, следва, че става въпрос за нова помощ, за която Комисията не е уведомена, и поради това тя е неправомерна по смисъла на Договора.
(196)
Съгласно Съобщението на Комисията за определяне на приложимите правила при оценка на неправомерната държавна помощ (63), всяка неправомерна помощ по смисъла на член 1, буква е) от Регламент (ЕО) № 659/1999 трябва да се оценява в съответствие с правилата и насоките, действащи към момента, в който помощта е предоставена.
V. ЗАКЛЮЧЕНИЯ
(197)
В контекста на гореизложеното Комисията счита, че финансирането на тази схема чрез доброволни задължителни вноски не поражда възражения, доколкото те се прилагат за националните продукти и за изнасяните продукти и животни (в конкретния случай „вноските за месото“ през периода 1996-2004 г.).
(198)
Тъй като вноски се събират и за вносните животни (в конкретния случай за животните в полза на НФЖ през периода 1996-2004 г.), от гореизложените съображения следва, че системата на доброволни задължителни вноски е несъвместима с вътрешния пазар поради неспазване на член 110 от ДФЕС, защото Франция не можа да докаже, че и вносните продукти са се възползвали от помощта по същия начин, както националните продукти.
(199)
Освен това за разследваната тук помощ не е била уведомена Комисията по смисъла на член 108, параграф 3 от ДФЕС и поради това тя съставлява неправомерна помощ по смисъла на член 1, буква е) от Регламент (ЕО) № 659/1999.
(200)
Комисията изразява съжаление, че Френската република е привела в действие посочената помощ в нарушение на член 108, параграф 3 от ДФЕС.
(201)
Тъй като става въпрос за привеждане в действие на помощ, без да се изчака окончателното решение на Комисията, уместно е да се напомни, че поради задължителния характер на процедурните правила, изложени в член 108, параграф 3 от ДФЕС - правила, чието пряко действие Съдът на Европейския съюз е признал в редица решения (64), неправомерността на въпросната помощ не може да бъде коригирана с обратна сила (65).
(202)
Съдът на ЕС припомни, че когато една мярка за помощ, чийто начин на финансиране е съставна част от нея, се прилага, без да се изпълни задължението за уведомяване, националните съдилища са длъжни по принцип да разпоредят възстановяването на таксите или вноските, събрани специално за финансирането на тази помощ. Той припомня също, че националните съдилища са тези, които трябва да защитават правата на лицата, които могат да бъдат подведени под съдебна отговорност, срещу евентуално незачитане от страна на националните власти на забраната за привеждане в действие на помощи, която е посочена в член 108, параграф 3, последно изречение от ДФЕС, и има пряк ефект. Подобно незачитане, съобщено от страна на лицата, които могат да бъдат подведени под съдебна отговорност, на което те могат да се позоват и което е установено от националните съдилища, следва да води до това последните да носят всички последствия от него съгласно своето национално право, що се отнася както до валидността на актовете, включващи привеждането в действие на въпросните мерки за помощ, така и до възстановяването на предоставеното финансово подпомагане (66).
(203)
Комисията счита за уместно в конкретния случай да приеме условно решение, като използва възможността, предоставена от член 7, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 659/1999, според който Комисията може да прибави към решението си условия, съгласно които дадена помощ може да се счита за съвместима с вътрешния пазар, и може да определи задължения, които да ѝ позволят да контролира спазването на своето решение.
(204)
С цел да коригира нарушението на член 110 от ДФЕС и по този начин да премахне дискриминацията със задна дата, Франция трябва да възстанови частта от таксата, събрана за вносните продукти (вноски за животните в полза на НФЖ през периода 1996-2004 г.), пропорционално на предимствата от помощта, които те не са получили. Коригирането на това нарушение ще направи въпросната помощ съвместима с член 107 от ДФЕС.
(205)
Комисията определя условията, които трябва да бъдат спазени при горепосоченото възстановяване. Франция трябва да възстанови на задължените лица частта от таксата за горепосочените продукти, внесени през периода от въвеждането на таксата до 30 септември 2004 г., при пълно спазване на следните условия:
а)
ако могат да представят доказателство, че доброволните задължителни вноски са били събирани за вносните продукти, задължените с тази такса лица могат да изискат да им бъде възстановена пропорционална част от приходите от таксата, предназначена за финансиране на дейностите, извършени в полза изключително на националните продукти, в срок, определен в съответствие с националното право, но в никакъв случай не по-малко от шест месеца, считано от публикуването на настоящото решение;
б)
Франция ще установи степента на евентуалната дискриминация, на която са подложени вносните продукти. За тази цел Франция ще провери за референтния период паричната равностойност между общо събраните суми от разглежданата такса за националните продукти и предимствата, от които се ползват изключително тези продукти;
в)
възстановяването трябва да стане в срок от максимум шест месеца, считано от датата на подаване на молбата;
г)
възстановените суми следва да бъдат актуализирани, като се вземат предвид лихвите, считано от датата на събирането на тези суми до датата на тяхното действително възстановяване. Лихвите се изчисляват на базата на референтния лихвен процент на Комисията, предвиден по метода на определяне на референтните и сконтовите лихвени проценти;
д)
френските власти трябва да приемат всякакви разумни доказателства от страна на задължените лица, които доказват сумата, платена от тях за таксата върху продукти, произхождащи от други държави-членки;
е)
правото на възстановяване не може да бъде предмет на други условия, по-специално на условието таксата да не е била прехвърляна;
ж)
когато задълженото лице още не е платило таксата, френските власти категорично трябва да откажат плащането на пропорционалната част от нея, наложена върху продуктите, внесени от други държави-членки, за която е доказано, че е предназначена за финансиране на част от помощта, която е в полза изключително на националните продукти. Те трябва да откажат плащането и на свързаните с нея евентуални лихви за забава;
з)
при поискване от страна на Комисията, Франция се задължава да представи пълен отчет, доказващ правилното изпълнение на мярката за възстановяване;
и)
ако в друга държава-членка е била наложена сходна такса върху същите продукти, които са били облагани с таксата във Франция, френските власти поемат задължението да върнат на задължените лица частта от таксата върху продуктите, произхождащи от тази друга държава-членка;
й)
Франция поема задължението да сведе настоящото решение до знанието на всички потенциално задължени с тази такса лица,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Държавната помощ за насърчаване, реклама, техническа помощ, изследователска и развойна дейност, приведена неправомерно в действие от Франция в нарушение на член 108, параграф 3 от ДФЕС, и финансирана чрез парафискална такса (доброволна задължителна вноска за месото и живите животни, изпращани в други държави-членки през периода 1996-2004 г., и за живите животни, внасяни през периода 1996-2004 г.), е държавна помощ, съвместима с вътрешния пазар в съответствие с член 107, параграф 3, буква в) от ДФЕС, що се отнася до периода от датата на влизане в сила на таксата до 30 септември 2004 г., при условие че Франция спазва условията, изложени в параграф 2 на настоящия член.
2. Франция трябва да възстанови на задължените лица частта от таксата за горепосочените продукти, внесени през периода от въвеждането на таксата до 30 септември 2004 г., при пълно спазване на следните условия:
а)
ако могат да представят доказателство, че доброволните задължителни вноски са били събирани за вносните продукти, задължените с тази такса лица могат да изискат да им бъде възстановена пропорционална част от приходите от таксата, предназначена за финансиране на дейностите, извършени в полза изключително на националните продукти, в срок, определен в съответствие с националното право, но в никакъв случай не по-малко от шест месеца, считано от публикуването на настоящото решение;
б)
Франция ще установи степента на евентуалната дискриминация, на която са подложени вносните продукти. За тази цел Франция ще провери за референтния период паричната равностойност между общо събраните суми от разглежданата такса за националните продукти и предимствата, от които се ползват изключително тези продукти;
в)
възстановяването трябва да стане в срок от максимум шест месеца, считано от датата на подаване на молбата;
г)
възстановените суми следва да бъдат актуализирани, като се вземат предвид лихвите, считано от датата на събирането на тези суми до датата на тяхното действително възстановяване. Лихвите се изчисляват на базата на референтния лихвен процент на Комисията, предвиден по метода на определяне на референтните и сконтовите лихвени проценти;
д)
френските власти трябва да приемат всякакви разумни доказателства от страна на задължените лица, които доказват сумата, платена от тях за таксата върху продукти, произхождащи от други държави-членки;
е)
правото на възстановяване не може да бъде предмет на други условия, по-специално на условието таксата да не е била прехвърляна;
ж)
когато задълженото лице още не е платило таксата, френските власти категорично трябва да откажат плащането на пропорционалната част от нея, наложена върху продуктите, внесени от други държави-членки, за която е доказано, че е предназначена за финансиране на част от помощта, която е в полза изключително на националните продукти. Те трябва да откажат плащането и на свързаните с нея евентуални лихви за забава;
з)
при поискване от страна на Комисията Франция се задължава да представи пълен отчет, доказващ правилното изпълнение на мярката за възстановяване;
и)
ако в друга държава-членка е била наложена сходна такса върху същите продукти, които са били облагани с таксата във Франция, френските власти поемат задължението да върнат на задължените лица частта от таксата върху продуктите, произхождащи от тази друга държава-членка;
й)
Франция поема задължението да сведе настоящото решение до знанието на всички потенциално задължени с тази такса лица.
Член 2
Франция уведомява Комисията в срок от два месеца от датата на уведомлението за настоящото решение за мерките, предприети от нея за неговото спазване.
Член 3
Адресат на настоящото решение е Френската република.
Съставено в Брюксел на 13 юли 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Ιουλίου 2011
σχετικά με τις εισφορές υπέρ της Interbev
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2011) 4923]
(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
(2012/131/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο (1),
Αφού κάλεσε, σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της ΣΛΕΕ, τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
Ι. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Σε συνέχεια πληροφοριών που έλαβε σχετικά με το εν λόγω μέτρο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε ερώτημα στις γαλλικές αρχές σχετικά με το μέτρο αυτό με επιστολή της 2ας Οκτωβρίου 2001. Η μόνιμη αντιπροσωπεία της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση απάντησε στην Επιτροπή με επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001.
(2)
Καθώς είχε τεθεί σε εφαρμογή χωρίς προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, το μέτρο καταχωρήθηκε στο μητρώο μη κοινοποιημένων ενισχύσεων, με αριθμό NN 39/03.
(3)
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά την εν λόγω ενίσχυση με την επιστολή αριθ. C(2003) 2057 final της 9ης Ιουλίου 2003.
(4)
Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2). Η Επιτροπή κάλεσε τα άλλα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τις εν λόγω ενισχύσεις. Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις εκ μέρους τρίτων μερών. Οι γαλλικές αρχές έστειλαν τις παρατηρήσεις τους με επιστολές της 8ης και της 10ης Οκτωβρίου 2003, της 13ης Σεπτεμβρίου και της 29ης Νοεμβρίου 2005.
(5)
Στις 25 Φεβρουαρίου 2011 εστάλη στη Γαλλία αίτημα συμπληρωματικών πληροφοριών στις 29 Μαρτίου 2011 πραγματοποιήθηκε συνάντηση.
(6)
Οι γαλλικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 24ης Μαΐου 2011.
ΙΙ. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΡΟΥ
1. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ INTERBEV
1.1. ΟΙ ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ («IPO») ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ
(7)
Οι διεπαγγελματικές ενώσεις (οι «IPO») είναι ομάδες που συγκεντρώνουν, ανά κλάδο παραγωγής, τις διάφορες επαγγελματικές οικογένειες οι οποίες είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές της γεωργικής παραγωγής και, κατά περίπτωση, της μεταποίησης, της εμπορίας και της διανομής και έχουν αναγνωριστεί ως διεπαγγελματικοί οργανισμοί από την αρμόδια διοικητική αρχή. Η ύπαρξή τους, η αποστολή και η λειτουργία τους ρυθμίζονται από τα άρθρα L. 631-1 και ακόλουθα του αγροτικού κώδικα. Για να αναγνωριστεί μια τέτοια ομάδα, οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν ότι πληρούνται διάφορα κριτήρια, ιδίως ότι το καταστατικό της συμμορφώνεται με το νόμο (άρθρο L.632-1 του αγροτικού κώδικα) και ότι οι οργανώσεις που απαρτίζουν την εν λόγω IPO είναι αντιπροσωπευτικές.
(8)
Στόχος των IPO είναι να ενεργούν προς το συμφέρον όλων των μελών ενός κλάδου παραγωγής και μπορούν να συνάψουν συμφωνίες για τον σκοπό αυτό. Οι συμφωνίες αυτές και η είσπραξη προαιρετικών εισφορών για τη χρηματοδότηση των δράσεων που προβλέπονται στις εν λόγω συμφωνίες μπορούν στη συνέχεια να καταστούν υποχρεωτικές («να επεκτείνονται») με διυπουργική απόφαση για όλους τους φορείς που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, ανεξαρτήτως εάν εντάσσονται ή όχι σε επαγγελματική οργάνωση μέλος της IPO, εφόσον συμμορφώνονται με τους στόχους που παραθέτει ο νόμος. Στόχος των συμφωνιών αυτών είναι να προάγουν τη γνώση της αγοράς, τις σχέσεις μεταξύ των επαγγελματιών, την ποιότητα και την προώθηση των προϊόντων. Ο αγροτικός κώδικας επιτρέπει την επέκταση των συμφωνιών μόνο όταν αποβλέπουν σε «κοινό συμφέρον» βασιζόμενο σε δράσεις «σύμφωνες με το γενικό συμφέρον και συμβατές με τους κανόνες της κοινής γεωργικής πολιτικής» (βλέπε άρθρο L.632-3 του αγροτικού κώδικα).
(9)
Οι ρυθμίσεις σχετικά με την είσπραξη και την κατανομή των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές ορίζονται μεμονωμένα σε κάθε συμφωνία της IPO.
1.2. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
(10)
Αν και οι IPO είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και η χρηματοδότησή τους εξασφαλίζεται από τις εισφορές του εμπλεκόμενου τομέα, η λειτουργία του συστήματος των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές απαιτεί την παρέμβαση του Κράτους, ιδίως με τους ακόλουθους τρόπους:
α)
πριν από κάθε αίτηση επέκτασης, η IPO πρέπει να έχει αναγνωριστεί από τις δημόσιες αρχές και να συμμορφώνεται με τους στόχους της εθνικής γεωργικής πολιτικής και της κοινής γεωργικής πολιτικής (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 7 και 8)·
β)
αφού αναγνωριστούν, οι IPO μπορούν να ζητήσουν από το Κράτος να καταστήσει τις συμφωνίες τους υποχρεωτικές με διυπουργική απόφαση σχετικά με την επέκταση. Έτσι, κάθε φορέας που δραστηριοποιείται στη σχετική ζώνη παραγωγής υπόκειται στην προαιρετική εισφορά που έχει καταστεί υποχρεωτική και εισπράττεται από μία αντιπροσωπευτική IPO (βλέπε αιτιολογική σκέψη 8)·
γ)
κατ’ εφαρμογή του άρθρου L.632-8-1 του αγροτικού κώδικα, οι αρμόδιες αρχές είναι παραλήπτες των εκθέσεων δραστηριότητας κάθε IPO και των απολογισμών εφαρμογής κάθε συμφωνίας που επεκτείνεται.
2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(11)
Στόχος της εν λόγω ενίσχυσης είναι η προώθηση των δράσεων έρευνας και ανάπτυξης, τεχνικής βοήθειας και προώθησης (διαφήμισης) υπέρ του τομέα κτηνοτροφίας.
2.1. ΟΙ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΘΕΣΠΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ INTERBEV
(12)
Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελούν δύο τύποι διεπαγγελματικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικοί από τις δημόσιες αρχές. Πρόκειται αφενός για την εισφορά επί των κρεάτων και εντοσθίων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο βοοειδών και προβάτων καθώς και επί των ζώντων βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς τις χώρες της ΕΕ ή εξάγονται («εισφορά επί των κρεάτων») και, αφετέρου, η εισφορά υπέρ του εθνικού ταμείου κτηνοτροφίας («εισφορά FNE»).
(13)
Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες που θεσπίζουν τις εισφορές υπέρ της Interbev που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι οι ακόλουθες:
Εισφορές επί των κρεάτων
Εισφορές υπέρ του εθνικού ταμείου κτηνοτροφίας (FNE)
Συμφωνίες IPO
Απόφαση επέκτασης
Συμφωνία IPO
Απόφαση επέκτασης
25.7.1995
18.12.1995
15.6.1994
18.12.1995
12.6.2001
19.9.2001
19.4.2001
(14)
Η εθνική διυπηρεσιακή ένωση ζωικού κεφαλαίου και κρέατος (Interbev) αποτελεί τον γαλλικό διεπαγγελματικό οργανισμό για τον τομέα του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων. Ιδρύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1979 με πρωτοβουλία των αντιπροσωπευτικών οργανώσεων του κλάδου του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων του τομέα βοοειδών, προβάτων και ίππων και αναγνωρίστηκε με την απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1980 (3). Ρόλος της είναι η προάσπιση και ανάδειξη των κοινών συμφερόντων της κτηνοτροφίας και των βιομηχανικών, βιοτεχνικών και εμπορικών δραστηριοτήτων του κλάδου. Η Interbev αναγνωρίστηκε το 1980 ως διεπαγγελματικός οργανισμός για τον τομέα του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων. Αποτελείται από δεκατρείς εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις που εκπροσωπούν τα διάφορα επαγγέλματα του οικονομικού τομέα του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων: εκτροφείς, ζωέμπορους, σφαγείς, χονδρέμπορους, βιομήχανους, διανομείς.
(15)
Οι δύο κύριες αποστολές της είναι η σύναψη διεπαγγελματικών συμφωνιών και η επικοινωνία των μελών της. Σε αυτές προστίθεται η διεξαγωγή ερευνητικών προγραμμάτων στον τομέα των κρεάτων. Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί στο πλαίσιο της ένωσης ορίζουν τους κανόνες που διέπουν τη δραστηριότητα του κλάδου. Οι συμφωνίες αυτές μπορούν να υποβάλλονται στις δημόσιες αρχές στο πλαίσιο της διαδικασίας επέκτασης. Μετά την κύρωση της επέκτασης με κοινή απόφαση των Υπουργείων Γεωργίας και Οικονομικών, τα μέτρα που προβλέπονται σε διεπαγγελματική συμφωνία αποκτούν υποχρεωτικό χαρακτήρα για το σύνολο των φορέων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο.
2.2. Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
(16)
Με διεπαγγελματική συμφωνία της 25ης Ιουλίου 1995, η οποία απετέλεσε αντικείμενο επέκτασης με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (4), η Interbev θέσπισε εισφορά επί των κρεάτων και εντοσθίων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο βοοειδών και προβάτων καθώς και επί των ζώντων βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς τις χώρες της ΕΕ ή εξάγονται.
(17)
Η εισφορά αφορούσε τρεις κατηγορίες κρεάτων και/ή ζώων, οι οποίες έχουν ως εξής:
α)
Εισφορά επί του κρέατος και των εντοσθίων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ζώων που έχουν σφαγεί στη Γαλλία: ορίζεται στα 0,084 γαλλικά φράγκα (FRF) (5) ανά χιλιόγραμμο σφαγίου και καταβάλλεται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη του ζώου κατά τον χρόνο σφαγής του·
β)
Εισφορά επί των κρεάτων που εισέρχονται ή εισάγονται για να καταναλωθούν στη Γαλλία: ορίζεται στα 0,042 FRF/kg και καταβάλλεται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πρώτο ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη των κρεάτων στην εθνική επικράτεια·
γ)
Εισφορά επί των ζώντων βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς χώρα της ΕΕ ή εξάγονται: ορίζεται στα 7 FRF/κεφάλι και καταβάλλεται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, τελευταίο ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη των ζώων στην εθνική επικράτεια.
(18)
Η διεπαγγελματική συμφωνία της 25ης Ιουλίου 1995 αντικαταστάθηκε από άλλη διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο επέκτασης με απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2001 (6). Το πρώτο άρθρο της απόφασης προβλέπει ότι η συμφωνία παρατείνεται για μια περίοδο η οποία λήγει τρία έτη μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης, ήτοι την 30ή Σεπτεμβρίου 2004.
(19)
Η διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001 προέβλεπε συνέχιση της προηγούμενης κατάστασης όσον αφορά την κατηγορία των προβλεπομένων κρεάτων και/ή ζώων, με αυξήσεις στο ποσό της εισφοράς: 0,1574 FRF (0,024 EUR) για το κρέας και τα εντόσθια που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ζώων που έχουν σφαγεί στη Γαλλία· 0,0656 FRF (0,010 EUR) για τα κρέατα που εισέρχονται ή εισάγονται για να καταναλωθούν στη Γαλλία· 11,15 FRF (1,7 EUR) για τα ζώντα βοοειδή και πρόβατα που αποστέλλονται προς χώρα της ΕΕ ή εξάγονται.
(20)
Η συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001 θέσπιζε επίσης τη δυνατότητα μερικής επιστροφής της εισφοράς επί των κρεάτων κατά την αποστολή τους προς χώρα της ΕΕ ή της εξαγωγής τους σε τρίτες χώρες. Το ύψος της επιστροφής ήταν 0,0656 FRF/kg (0,010 EUR).
(21)
Οι επεκτάσεις που πραγματοποιήθηκαν το 1995 και το 2001 απέκλεισαν από το σύστημα την εισφορά επί των κρεάτων που εισέρχονται ή εισάγονται για να καταναλωθούν στη Γαλλία. Συνεπώς, τα εν λόγω προϊόντα δεν υπόκεινται πλέον στην υποχρεωτική εισφορά επί των κρεάτων.
2.3. Η ΕΙΣΦΟΡΑ FNE
(22)
Με διεπαγγελματική συμφωνία της 15ης Ιουνίου 1994, η οποία επεκτάθηκε με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (7) και με απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2001 (8), η Interbev θέσπισε εισφορά υπέρ του εθνικού ταμείου κτηνοτροφίας. Η τελευταία αυτή απόφαση προβλέπει παράταση της συμφωνίας για περίοδο η οποία λήγει τρία έτη μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης, ήτοι την 30ή Σεπτεμβρίου 2004.
(23)
Το εν λόγω επαγγελματικό ταμείο, του οποίου η διαχείριση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της εθνικής συνομοσπονδίας κτηνοτροφίας (CNE), συγκροτήθηκε με σκοπό να επιτευχθούν οι εξής δύο μείζονες στόχοι: αφενός να δοθούν κίνητρα στην αναδιάρθρωση των οργανώσεων της υπηρεσίας και να ευνοηθεί η προσαρμογή τους προς τις μελλοντικές ανάγκες των κτηνοτρόφων που καθίστανται συνεχώς ολιγότεροι και αντιμετωπίζουν τις κοινοτικές πολιτικές ελέγχου της παραγωγής· και, αφετέρου, να συμμετάσχουν στη διατήρηση των συλλογικών μέσων όσον αφορά τη συμβολή στην πρόοδο της γενετικής και της εφαρμοσμένης έρευνας που μελλοντικά θα παραμείνουν οι παράγοντες κλειδί για την ανταγωνιστικότητα της κτηνοτροφίας.
(24)
Μια εισφορά η οποία προορίζεται για τη χρηματοδότηση αυτού του ταμείου εισπράττεται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιοκτήτες ή συνιδιοκτήτες βοοειδών και προβάτων που έχουν σφαγεί στη Γαλλία. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα που κοινοποίησαν οι γαλλικές αρχές, η εν λόγω εισφορά είχε καθοριστεί στα 0,02 FRF/kg (0,003 ευρώ) καθαρού σφαγμένου κρέατος (ή 7 FRF/κεφάλι για τα χονδρά βοοειδή, 2,40 FRF/κεφάλι για τα μοσχάρια και 0,36 FRF/κεφάλι για τα πρόβατα - 1,05, 0,36 και 0,054 EUR αντίστοιχα).
(25)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, τα έσοδα της εισφοράς αυτής χρησιμοποιούνται για τη γενετική βελτίωση, το σύστημα γενετικών πληροφοριών, τη βιοτεχνολογία και τις οικονομικές μελέτες.
2.4. ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΙΣΦΟΡΕΣ
(26)
Οι πόροι της Interbev που προέρχονται από εισφορές επί των κρεάτων χρησιμοποιούνται σε τρεις τύπους δράσεων, ειδικότερα:
α)
την επικοινωνία και την προώθηση υπέρ του τομέα·
β)
την τεχνική αρωγή·
γ)
την έρευνα και τον πειραματισμό.
(27)
Όσον αφορά την επικοινωνία και την προώθηση, πρόκειται κατά κύριο λόγο για τη χρηματοδότηση εξορμήσεων με διάφορα θέματα συνδεόμενα με τα προϊόντα κρέατος ποιότητας, όπως και εκστρατειών γενικότερου χαρακτήρα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο για το βόειο κρέας καθώς και για δράσεις δημοσίων σχέσεων. Επίσης χρηματοδοτούνται δράσεις προώθησης στις αγορές εξωτερικού, ακόμη και συμμετοχή σε επαγγελματικές εκθέσεις και προώθηση.
(28)
Οι δράσεις τεχνικής αρωγής συνδέονται, κατά κύριο λόγο, με την πιστοποίηση και την κατάταξη των κτηνοτρόφων, ιδίως όσον αφορά την άρση ορισμένων κωλυμάτων τα οποία αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις οι οποίες συμμετέχουν στα διαβήματα αυτά. Επίσης η Interbev καταρτίζει και συλλογικές συγγραφές υποχρεώσεων για τους διάφορους κλάδους και συμμετέχει στη διάδοση και εφαρμογή του χάρτη ορθών πρακτικών κτηνοτροφίας και του κώδικα ορθών πρακτικών εργασίας στον τομέα του κρέατος, ενώ συμμετέχει, τέλος, στη διευκρίνιση συναλλαγών σε όλη την έκταση του τομέα.
(29)
Οι δράσεις έρευνας και πειραματισμού είναι οι πλέον προσαρμοσμένες στις ανάγκες του κλάδου και κατά κύριο λόγο ενδιαφέρονται για την ασφάλεια των τροφίμων, τη διαχείριση της ποιότητας και την καλή μεταχείριση των ζώων.
(30)
Οι πόροι της Interbev που προέρχονται από τις εισφορές FNE χρησιμοποιούνται για τις ακόλουθες δράσεις:
α)
συλλογικές δράσεις γενετικής βελτίωσης·
β)
μηχανογραφημένο σύστημα διαχείρισης των πληροφοριακών συστημάτων των κτηνοτρόφων·
γ)
εργασίες εφαρμοσμένης έρευνας·
δ)
οικονομικές μελέτες·
ε)
διάφορες δράσεις.
3. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΡΟΥ
(31)
Η παρούσα απόφαση αφορά μία περίοδο από το 1996 έως το 2004, έτος λήξης της τελευταίας διεπαγγελματικής συμφωνίας που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας.
4. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ
(32)
Οι δικαιούχοι του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης είναι οι εκτροφείς βοοειδών και προβάτων.
(33)
Οι κύριοι τελικοί αποδέκτες του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης είναι οι παραγωγοί, οι μεταποιητές και οι διανομείς γεωργικών προϊόντων. Προβλέπεται ότι ορισμένες δραστηριότητες μπορούν να ασκούνται για λογαριασμό των τελευταίων από ιδιωτικές επιχειρήσεις.
(34)
Η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει τη θέση της Επιτροπής όσον αφορά το συμβιβάσιμο της διαδικασίας επιλογής των φορέων παροχής υπηρεσιών στους οποίους ανατίθεται η υλοποίηση των δραστηριοτήτων της Interbev με τους κανόνες σύναψης δημόσιων συμβάσεων.
5. ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ (9)
(35)
Η Επιτροπή είχε σημειώσει, πρώτον όσον αφορά το χαρακτήρα των υπόψη εισφορών, ότι κατέστησαν υποχρεωτικές από τη γαλλική κυβέρνηση στο πλαίσιο διαδικασίας επέκτασης διεπαγγελματικών συμφωνιών. Η επέκταση συμφωνιών πραγματοποιήθηκε με έκδοση απόφασης που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Από αυτό συνάγεται ότι οι εν λόγω εισφορές απαιτούσαν πράξη δημόσιας αρχής προκειμένου να παραγάγουν όλα τους τα αποτελέσματα. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή θεώρησε, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, ότι εν προκειμένω επρόκειτο για τέλη υπέρ τρίτων, δηλαδή για δημόσιους πόρους και ότι αυτές οι ενισχύσεις ήταν παράνομες διότι δεν είχαν κοινοποιηθεί.
(36)
Σύμφωνα με το σημείο 194 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας 2007-2013 (10) (εφεξής «οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές»), κάθε παράνομη ενίσχυση πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης. Οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2007. Οι προγενέστερες κατευθυντήριες γραμμές, οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (2000-2006) (11) εφαρμόζονταν από την 1η Ιανουαρίου 2000. Συνεπώς, κάθε ενίσχυση που χορηγήθηκε μετά την εν λόγω ημερομηνία πρέπει να κριθεί υπό το πρίσμα των κατευθυντηρίων γραμμών του 2000. Αντίστοιχα, κάθε ενίσχυση που έχει χορηγηθεί πριν από την εν λόγω ημερομηνία πρέπει να κριθεί υπό το πρίσμα των διατάξεων και της πρακτικής που ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000. Οι εν προκειμένω ενισχύσεις έχουν χορηγηθεί από το 1996.
(37)
Δεδομένου ότι πρόκειται για κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτήθηκαν μέσω τελών υπέρ τρίτων, οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις ενισχύσεις καθώς και η χρηματοδότηση των ίδιων των ενισχύσεων πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης εκ μέρους της Επιτροπής.
5.1. ΟΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
5.1.1. Οι δράσεις προώθησης
(38)
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002 έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του πλαισίου εθνικών ενισχύσεων για τη διαφήμιση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων που δεν υπάγονται στο παράρτημα II της συνθήκης ΕΟΚ (12) και ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών που ισχύουν για τις κρατικές ενισχύσεις για τη διαφήμιση προϊόντων υπαγόμενων στο παράρτημα I της συνθήκης ΕΚ και ορισμένων προϊόντων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I (13). Ουσιαστικά τα δύο κείμενα ακολουθούν τις ίδιες αρχές, προβλέποντας μεταξύ άλλων αρνητικά και θετικά κριτήρια που πρέπει να τηρούνται. Όσον αφορά την οροφή των ενισχύσεων, οι εν λόγω δράσεις πρέπει να έχουν χρηματοδοτηθεί από τον τομέα μέχρι, κατά ελάχιστο όριο, 50 % των δαπανών. Εν προκειμένω τα μέτρα χρηματοδοτήθηκαν εξ ολοκλήρου από εισφορές υπέρ τρίτων και οι χρηματοδοτικές προσπάθειες των επαγγελματιών φθάνουν εξ ορισμού το επίπεδο αυτό. Έτσι, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι ισχύοντες όροι.
5.1.2. Οι δράσεις τεχνικής αρωγής
(39)
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα της πρακτικής της Επιτροπής με βάση την πρόταση πρόσφορων μέτρων όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη στον τομέα της κτηνοτροφίας και προϊόντων κτηνοτροφίας (14) και ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών. Η πρακτική της Επιτροπής που ισχύει πριν από το έτος 2000 και οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές ουσιαστικά ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Έτσι, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν έως το 100 % των αποδεκτών δαπανών επιτρέπονται για τον εν λόγω τύπο ενισχύσεων. Πέραν τούτου, στις ενισχύσεις πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι επαγγελματίες που ενδεχομένως ενδιαφέρονται. Έτσι, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι ισχύοντες όροι.
5.1.3. Οι δράσεις έρευνας και πειραματισμού
(40)
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων αυτών έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του κοινοτικού πλαισίου κρατικών ενισχύσεων για έρευνα και ανάπτυξη (15) και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση του εν λόγω πλαισίου (16). Έτσι, είναι συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά ποσοστό ενίσχυσης που είναι δυνατόν να φθάσει στο 100 %, εφόσον πληρούνται οι τέσσερις ακόλουθοι όροι: η ενίσχυση είναι προς το γενικότερο συμφέρον του τομέα· η πληροφορία δημοσιεύεται στις ενδεδειγμένες εφημερίδες· τα αποτελέσματα των εργασιών παρέχονται σε ίση βάση, τόσο από άποψη δαπάνης όσο και χρόνου· η ενίσχυση πληροί τα διεθνή εμπορικά κριτήρια τα οποία προσυπογράφονται από την ΕΕ. Έτσι, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι ισχύοντες όροι.
5.1.4. Οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν με την εισφορά FNE
(41)
Η Επιτροπή διερωτήθηκε όσον αφορά τον ακριβή χαρακτήρα των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από την εισφορά FNE, των οποίων το αντικείμενο ήταν να δοθούν κίνητρα για την αναδιάρθρωση των οργανώσεων υπηρεσίας και να ευνοήσουν την προσαρμογή τους στις μελλοντικές ανάγκες των κτηνοτρόφων καθώς και να συμβάλουν στη διατήρηση των συλλογικών μέσων στον τομέα της συμβολής στην πρόοδο της γενετικής και της εφαρμοσμένης έρευνας. Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, τα έσοδα της εισφοράς αυτής θα χρησιμοποιούνταν για τη γενετική βελτίωση, το σύστημα γενετικών πληροφοριών, τη βιοτεχνολογία και τις οικονομικές μελέτες. Αυτά τα στοιχεία πληροφοριών δεν ήταν επαρκή προκειμένου να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να διαπιστώσει το συμβιβάσιμο των εν λόγω δράσεων με τις τυχόν ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις. Έτσι η Επιτροπή, στο στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, δεν ήταν σε θέση να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από την εισφορά FNE ήταν συμβατές προς τη συνθήκη ΕΚ (17).
5.2. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
5.2.1. Η εισφορά επί των κρεάτων
(42)
Από την 1η Ιανουαρίου 1996, η εισφορά επιβαρύνει, μεταξύ άλλων, τα ζώντα βοοειδή και πρόβατα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, καθώς και τα προϊόντα κρέατος βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, αν και, για τα τελευταία, το 2001 θεσπίστηκε μερική επιστροφή της εισφοράς αυτής. Σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «το Δικαστήριο») (18), μία επιβάρυνση πρέπει να θεωρηθεί ως συνιστώσα παράβαση της απαγορεύσεως των διακρίσεων που έχει θεσπιστεί με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ σε περίπτωση που τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται ο προορισμός των εσόδων της φορολογίας είναι επωφελή ειδικώς για όσα από τα πληττόμενα με τον φόρο εγχώρια προϊόντα μεταποιούνται ή διατίθενται στην εγχώρια αγορά, αντισταθμίζοντας μερικώς το επιβαλλόμενο σε αυτά βάρος και υποβάλλοντας έτσι σε δυσμενή μεταχείριση τα εξαγόμενα εγχώρια προϊόντα.
(43)
Η Επιτροπή θεώρησε, κατά το στάδιο της διαδικασίας εξέτασης, ότι τα έσοδα που προέρχονται από τον φόρο επί των προϊόντων και των ζώντων ζώων που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, ο οποίος προορίζεται για τη χρηματοδότηση των δράσεων προώθησης, τεχνικής αρωγής, έρευνας και πειραματισμού που διεξάγονται από την Interbev, θα ήταν δυνατόν να αποτελέσουν χρηματοδότηση ενίσχυσης ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά υπό το πρίσμα της συνθήκης και ιδίως του άρθρου 107 αυτής και, κατά συνέπεια, ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται κατά τον τρόπο αυτό θα ήταν ασυμβίβαστες προς την εν λόγω συνθήκη. Όντως, ο φόρος θα ήταν δυνατόν να έχει δυσμενή αποτελέσματα για την παραγωγή των ζώων αυτών ενόψει της εξαγωγής τους προς άλλα κράτη μέλη, εφόσον η διάθεση των εσόδων, λόγω του χαρακτήρα της, θα μπορούσε να ευνοεί την εθνική παραγωγή που διατίθεται εμπορικά στη Γαλλία εις βάρος της εξαγόμενης εθνικής παραγωγής, και εφόσον το επίπεδο του φόρου δεν λάμβανε υπόψη τα διάφορα οφέλη που αντλούνται από τα εγχώρια προϊόντα λόγω της εμπορικής τους διάθεσης εντός ή εκτός της Γαλλίας.
5.2.2. Η εισφορά FNE
(44)
Με βάση τις πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες κατά τον χρόνο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή δεν διέθετε, στο στάδιο της διαδικασίας εξέτασης, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η εν λόγω εισφορά επιβάρυνε ζώα που εισάγονταν ή αποστέλλονταν προς άλλα κράτη μέλη.
6. ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΩΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ
(45)
Όσον αφορά το συμβιβάσιμο των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές με το σύστημα κοινής οργάνωσης των αγορών (εφεξής «ΚΟΑ») στο πλαίσιο της απόφασης της 22ας Μαΐου 2003 ΦΡΕΣΚΟΤ (19), η Επιτροπή έκρινε εν προκειμένω ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές δεν επηρέαζαν, άμεσα ή έμμεσα, την τιμή των εν λόγω τελικών προϊόντων καθώς η είσπραξη των εισφορών δεν επηρεάζει την τιμή των προϊόντων, εφόσον αυτή καθορίζεται από την ελεύθερη αγορά. Έτσι, η επιβάρυνση επί των προϊόντων αλλαντικών και των εκτρεφόμενων ζώων αντισταθμίζεται από το πλεονέκτημα που συνιστούν οι χρηματοδοτούμενες δραστηριότητες. Συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι τα αποτελέσματα της είσπραξης εισφορών στην τιμή των προϊόντων είναι πολύ περιορισμένα ή ανύπαρκτα.
III. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
(46)
Με επιστολές της 8ης και 10ης Οκτωβρίου 2003, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί της απόφασης της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά με το εξεταζόμενο μέτρο ενίσχυσης.
(47)
Με επιστολές της 13ης Σεπτεμβρίου και της 29ης Νοεμβρίου 2005, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν άλλες παρατηρήσεις σε απάντηση των αιτημάτων συμπληρωματικών πληροφοριών που απέστειλε η Επιτροπή.
(48)
Σε συνέχεια της αίτησης συμπληρωματικών πληροφοριών που απέστειλε η Επιτροπή στις 25 Φεβρουαρίου 2011 και της συνάντησης της 29ης Μαρτίου 2011, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν νέες παρατηρήσεις με επιστολή της 24ης Μαΐου 2011.
(49)
Οι γαλλικές αρχές σημειώνουν ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι οι πόροι που προέρχονται από τέτοιες διεπαγγελματικές εισφορές, οι οποίες κατέστησαν υποχρεωτικές, προσομοιάζουν με τέλη υπέρ τρίτων τα οποία μπορούν να προκαλέσουν στρεβλώσεις ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά. Οι γαλλικές αρχές σημειώνουν επίσης ότι τα μέτρα έπρεπε να έχουν κοινοποιηθεί. Στη συνέχεια επεσήμαναν τα ακόλουθα:
1. ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
(50)
Σχετικά με τις εισφορές που εισπράχθηκαν κατ’ εφαρμογή των διεπαγγελματικών συμφωνιών της 15ης Ιουνίου 1994 υπέρ του ταμείου κτηνοτροφίας και της 18ης Δεκεμβρίου 1995 υπέρ της Interbev, οι γαλλικές αρχές θεωρούσαν ότι η Επιτροπή είχε ξεκινήσει την εξέτασή τους με τις επιστολές της 16ης Ιανουαρίου 1995 (ενίσχυση NN 34/95) και της 18ης Μαρτίου 1996 και την είχε περατώσει με την επιστολή [SG (96) D/6396] της 15ης Ιουλίου 1996 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «τα εν λόγω μέτρα εμπίπτουν αποκλειστικά στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2328/91 του Συμβουλίου και πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης δυνάμει του εν λόγω κανονισμού. Πράγματι, το άρθρο 35 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού αποκλείει την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης».
(51)
Απαντώντας στην Επιτροπή, η οποία υποστήριζε ότι την εποχή εκείνη δεν είχε αποφανθεί σχετικά με τις άλλες δράσεις που διεξήγε η Interbev (αφού ο φάκελος NN 34/95 αφορούσε μόνο επενδύσεις για την αναδιάρθρωση της εκτροφής θηλαζουσών αγελάδων), οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι στην απάντησή τους προς την επιστολή της Επιτροπής της 18ης Μαρτίου 1996 είχαν διατυπώσει τα εξής: «το εθνικό ταμείο κτηνοτροφίας ουσιαστικά προορίζεται […] για τη βελτίωση της επιλογής στην κτηνοτροφία και για την υποστήριξη της έρευνας, ιδίως της γενετικής. […]» (επιστολή της 13ης Σεπτεμβρίου 2005).
(52)
Συνεπώς, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι η Επιτροπή ήταν απολύτως ενήμερη σχετικά με την ύπαρξη δράσεων επικοινωνίας, προώθησης, έρευνας και πειραματισμού οι οποίες χρηματοδοτούνται από την Interbev και θα μπορούσαν, στο πλαίσιο του παρόντος φακέλου, να απευθύνουν στις γαλλικές αρχές αιτήσεις συμπληρωματικών πληροφοριών. Εφόσον η Επιτροπή δεν έδωσε καμία συνέχεια σε αυτήν την επικοινωνία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πληροφορίες που είχαν κοινοποιήσει ικανοποιούσαν την Επιτροπή.
(53)
Σε μεταγενέστερη απάντηση προς την Επιτροπή, η οποία επικαλείτο την αποστολή αίτησης συμπληρωματικών πληροφοριών (30 Μαΐου 1996) σε συνέχεια της προαναφερόμενης επιστολής, οι γαλλικές αρχές αφενός ανέφεραν ότι δεν είχαν λάβει ποτέ αιτήσεις συμπληρωματικών πληροφοριών και, αφετέρου, εκτιμούσαν ότι η αδράνεια της Επιτροπής μεταξύ της 30ής Μαΐου 1996 και της 2ας Οκτωβρίου 2001 αποτελούσε σιωπηρή αποδοχή του συμβιβάσιμου των δράσεων τις οποίες εκείνη γνώριζε.
(54)
Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή είχε ενημερωθεί για τις δράσεις επικοινωνίας της οποίες διεξήγαγε η Interbev στο πλαίσιο του φακέλου C 18/95, σχετικά με τις δράσεις υπέρ του κλάδου των προβατοειδών.
(55)
Συνεπώς, εφόσον η Επιτροπή έκτοτε δεν είχε συνεχίσει την εξέταση αυτών των συμφωνιών, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι δίκαια θεώρησαν πως η Επιτροπή δεν αντιτίθετο στην εφαρμογή τους.
(56)
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι γαλλικές αρχές θεωρούσαν ότι η παρούσα διαδικασία αφορούσε μόνο τη διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001.
(57)
Στην επιστολή τους με ημερομηνία 24 Μαΐου 2011 και στο πλαίσιο της συνάντησης της 29ης Μαρτίου 2011, οι γαλλικές αρχές τελικά υπέβαλαν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με όλη την εν λόγω περίοδο.
2. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
(58)
Όσον αφορά τις δράσεις που υλοποιούνται με πόρους προερχόμενους από τις εισφορές που εισπράττονται κατ’ εφαρμογή των νέων διεπαγγελματικών συμφωνιών με ημερομηνία 12 Ιουνίου 2001, υπέρ της Interbev και του FNE, οι γαλλικές αρχές δεν θεώρησαν αναγκαίο να τις κοινοποιήσουν εφόσον χρηματοδοτούνται μόνο από ιδιωτικούς πόρους που εισπράττονται από τον εν λόγω κλάδο.
3. ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΓΑΓΕ Η INTERBEV
(59)
Όσον αφορά τις δράσεις που διεξήγαγε η Interbev, οι γαλλικές αρχές σημειώνουν ότι η Επιτροπή, μετά την ανάλυση των πληροφοριών που της υπέβαλαν με επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001, τις θεωρεί συμβατές με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (2000-2006) και τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διαφήμιση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων που δεν εμπίπτουν στο παράρτημα I. Επιβεβαιώνουν ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου την οποία αφορά η παρούσα απόφαση, η Interbev χρηματοδότησε αυτές τις δράσεις διαφήμισης, τεχνικής αρωγής, έρευνας και πειραματισμού, υπό τις ίδιες συνθήκες με εκείνες που είχαν παρουσιαστεί προγενέστερα στην επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001.
4. ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΧΘΗΣΑΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ FNE
(60)
Όσον αφορά το FNE, οι γαλλικές αρχές, με επιστολή απάντησης στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας (8 και 10 Οκτωβρίου 2003), υπέβαλαν τις ακόλουθες επεξηγήσεις.
(61)
Οι δράσεις που διεξήχθησαν με πόρους του FNE είναι δράσεις τεχνικής αρωγής και εφαρμοσμένης έρευνας. Οι γαλλικές αρχές διαβεβαίωσαν ότι οι δράσεις αυτές είχαν σχεδιαστεί σύμφωνα με τα σημεία 14 και 17 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (2000-2006).
(62)
Καταρχάς, διευκρινίζεται ότι οι πόροι που εισέπραξε το FNE χρησιμοποιήθηκαν για τις ακόλουθες δράσεις:
α)
συλλογικές δράσεις γενετικής βελτίωσης·
β)
μηχανογραφημένο σύστημα διαχείρισης και πληροφοριακό σύστημα των κτηνοτρόφων·
γ)
εργασίες εφαρμοσμένης έρευνας·
δ)
οικονομικές μελέτες·
ε)
διάφορες δράσεις.
4.1. ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ
(63)
Στον τομέα της γενετικής, η συμμετοχή του FNE περιορίζεται αυστηρά στην υποστήριξη ορισμένων συλλογικών δράσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο του εθνικού μηχανισμού γενετικής βελτίωσης και καθορίζονται από την εθνική επιτροπή γενετικής βελτίωσης (CNAG), η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους του Κράτους, των επαγγελματιών, της έρευνας και της εκπαίδευσης.
(64)
Οι χρηματοδοτήσεις που χορηγούνται από το FNE προορίζονται κατά κύριο λόγο για τη στήριξη δράσεων του τμήματος γενετικής του Ινστιτούτου Κτηνοτροφίας, αποστολή του οποίου είναι κυρίως: η στήριξη επιτόπιων οργανώσεων που συμβάλλουν στη γενετική πρόοδο των μηρυκαστικών· η κατάρτιση, τήρηση και εξέλιξη των συγγραφών υποχρεώσεων που καθορίζουν τις επιτόπιες διαδικασίες· ο έλεγχος των διαδικασιών αξιοποίησης και καταχώρισης στις συλλογικές πληροφοριακές αλυσίδες δεδομένων αναγκαίων για την τη γενετική αξιολόγηση των ζώων αναπαραγωγής· η προσαρμογή των διαδικασιών δεικτοδότησης σε συνεργασία με το INRA, η εφαρμογή διαδικασιών ανταλλαγής δεδομένων σε διεθνές επίπεδο και η διάδοση των επίσημων δεικτών στη Γαλλία.
4.2. ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
(65)
Το FNE συνεισφέρει στην ανανέωση του πληροφοριακού συστήματος γενετικής (SIG) στο πλαίσιο της δράσης του για την ανανέωση και ανάπτυξη των πληροφοριακών συστημάτων για την κτηνοτροφία. Η ανανέωση αυτή, η οποία ξεκίνησε το 1995, ήταν αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό του συλλογικού πληροφοριακού συστήματος που είχε δημιουργηθεί πριν από 20 και πλέον έτη καθώς και για την ενοποίησή του προκειμένου να εξασφαλιστεί μια πιο αποτελεσματική διαχείριση των γενετικών δεδομένων παρέχοντας παράλληλα τη δυνατότητα να ενσωματωθούν νέες λειτουργίες αναγκαίες για τη δεικτοδότησης και να μειωθεί το κόστος.
(66)
Εκτός αυτού, το FNE συμμετείχε στη μελέτη οικονομικής, τεχνικής και νομικής σκοπιμότητας ενός σχεδίου επαγγελματικού πληροφοριακού συστήματος για την κτηνοτροφία (SPIE), σκοπός του οποίου είναι να εξασφαλιστεί η επαγγελματική και διεπαγγελματική αξιοποίηση των επίσημων δεδομένων αναγνώρισης και άλλων δεδομένων τα οποία μπορούν να εξασφαλιστούν.
4.3. ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
(67)
Πολλά προγράμματα εφαρμοσμένης έρευνας έλαβαν ενισχύσεις εκ μέρους του FNE, στόχος του οποίου είναι να εξακολουθήσει να συμμετέχει σε μελέτες σε θέματα γενικού ενδιαφέροντος για τον κλάδο της κτηνοτροφίας, όπως για παράδειγμα η ενίσχυση του προγράμματος εφαρμοσμένης έρευνας και μεταφοράς βιοτεχνολογιών αναπαραγωγής (μεταφορά γονιμοποιημένων ωαρίων, καθορισμός φύλου, γονιμοποίηση in vitro, κλωνοποίηση). Οι εργασίες αυτές αφορούν τις νέες τεχνικές που προέρχονται από την εμβρυολογία, οι οποίες είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες στην προοπτική της μελλοντικής χρήσης των μοριακών ιχνηθετών και των εργασιών επιλογής με τη βοήθεια ιχνηθετών. Το πρόγραμμα συγκεκριμενοποιήθηκε με τη σημαντική βελτίωση της απόδοσης της κλασσικής μεταφοράς γονιμοποιημένων ωαρίων, την ανάπτυξη και τη βελτιστοποίηση της γαλλικής μεθόδου καθορισμού φύλου των εμβρύων, την ανάπτυξη της μεθόδου κυτταρικής παρακέντησης με υπερηχογραφία, τη βελτίωση της τεχνικής γονιμοποίησης in vitro.
(68)
Επίσης, το FNE συμμετείχε στο πιλοτικό σχέδιο έρευνας για τον ομόλογο ανασυνδυασμό. Το σχέδιο, το οποίο διεξήγαγε το INRA, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της διαγονιδίωσης, αφορούσε την ελεγχόμενη τροποποίηση του γονιδιώματος των ζώων στοχεύοντας στην εισαγωγή ενός διαγονιδίου σε επιθυμητό σημείο του DNA. Σκοπός της στόχευσης αυτής είναι να ανοίξει ο δρόμος για την αντικατάσταση ενός γονιδίου από ένα άλλο χωρίς τη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών.
(69)
Εκτός αυτού, το FNE συμμετείχε στο πρόγραμμα IDEA σχετικά με την ηλεκτρονική αναγνώριση βοοειδών και προβάτων. Συνέβαλε επίσης στη χρηματοδότηση εθνικών σχεδίων στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος IDEA με στόχο τη βελτίωση της αξιοπιστίας της αναγνώρισης ζώων με τη βοήθεια των νέων τεχνικών της ηλεκτρονικής χρήσης.
4.4. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
(70)
Το FNE συμμετείχε στη χρηματοδότηση εργασιών οικονομικών μελετών απαραίτητων για τις κτηνοτροφικές οργανώσεις κυρίως με σκοπό να απαντήσει στα ζητήματα που τέθηκαν από τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις της ΚΓΠ, τη διεύρυνση της Ευρώπης, τις κρίσεις των τελευταίων ετών και την εξέλιξη του διεθνούς πλαισίου.
(71)
Όλες αυτές οι μελέτες εκπονήθηκαν υπό την εποπτεία μιας ομάδας με την ονομασία «Οικονομική Ομάδα Ζωικού κεφαλαίου» (GEB) υπό την αιγίδα του Ινστιτούτου Κτηνοτροφίας, το οποίο εξασφαλίζει τη συνοχή των διάφορων εργασιών που ζητά ο επαγγελματικός κλάδος και τη συμπληρωματικότητά τους με άλλες υφιστάμενες μελέτες.
(72)
Οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν αφορούσαν συγκεκριμένα τη συγκυριακή παρακολούθηση των κλάδων γάλακτος και κρέατος στη Γαλλία και στην Ευρώπη, τους μηνιαίους οικονομικούς φακέλους που αναλύουν σε βάθος πτυχές της οικονομίας της παραγωγής ζώων στη Γαλλία, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, καθώς και συγκεκριμένες εργασίες όπως παρακολούθηση των τιμών, του κόστους παραγωγής και των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο της Κοινότητας αλλά και του ΠΟΥ.
(73)
Το οικονομικό παρατηρητήριο που θεσπίστηκε στο πλαίσιο της GEB ενσωματώνει τις συγκεκριμένες γνώσεις της λειτουργίας των εκμεταλλεύσεων, τις οποίες γνωρίζουν τα δίκτυα κτηνοτροφίας και εξασφαλίζει τη συνέργεια μεταξύ της μακροοικονομικής και μικροοικονομικής προσέγγισης.
4.5. ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
(74)
Επιπλέον, το FNE κλήθηκε να υποστηρίξει μεμονωμένα την έναρξη νέων συλλογικών σχεδίων με στόχο να διευκολυνθεί η προσαρμογή της κτηνοτροφίας στις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις, όπως η εφαρμογή του χάρτη ορθών πρακτικών της κτηνοτροφίας, που επιβάλλονται ως το σημαντικότερο συλλογικό εγχείρημα αυτού του τύπου στην Ευρώπη, και η έναρξη του σχεδίου επικοινωνίας για το επάγγελμα του κτηνοτρόφου, μετά τη δεύτερη κρίση ΣΕΒ, προκειμένου να αποκατασταθεί η κατανόηση μεταξύ των κτηνοτρόφων και των πολιτών.
4.6. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
(75)
Οι γαλλικές αρχές υπογράμμισαν ότι όλες οι χρηματοδοτούμενες δράσεις έχουν όντως χαρακτήρα γενικού συμφέροντος για το σύνολο των εκτροφέων βοοειδών ή προβάτων· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για δράσεις το όφελος των οποίων περιορίζεται σε μεμονωμένους φορείς ή συγκεκριμένες ομάδες φορέων.
(76)
Η χρηματοδοτική συμμετοχή του FNE είναι συχνά κατώτερη του 50 % της δαπάνης των εν λόγω εργασιών και ερευνών. Μπορεί να υπερβαίνει το 50 % σε ορισμένα μεμονωμένα σχέδια, αλλά το ποσοστό ενίσχυσης δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το 100 %.
4.6.1. Τεχνική αρωγή
(77)
Οι οικονομικές μελέτες χρηματοδοτούνται με μέριμνα αφενός για την τήρηση του ορίου των 100 000 ευρώ ανά κτηνοτρόφο ανά τριετία, και αφετέρου για την τήρηση του κανόνα πρόσβασης όλων των κτηνοτρόφων στα αποτελέσματά τους.
4.6.2. Εφαρμοσμένη έρευνα
(78)
Οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι τα στοιχεία κάθε οικονομικής μελέτης, καθώς και εκείνα που συλλέγονται κατά την έναρξη κάθε προγράμματος έρευνας, όταν είναι οριστικά διαδίδονται σε ευρεία κλίμακα. Εφαρμόζεται συστηματικά η δημοσίευση και διάδοση των αποτελεσμάτων όλων των εργασιών που ενισχύονται από το ταμείο, ώστε οι κτηνοτρόφοι και οι επιτόπιες οργανώσεις τους να μπορούν να επωφεληθούν και να έχουν πρόσβαση σε αυτά χωρίς διακρίσεις.
(79)
Χρησιμοποιούνται δύο μείζονες δίαυλοι διάδοσης: ο δίαυλος των επαγγελματικών κτηνοτροφικών οργανώσεων και ο δίαυλος του ινστιτούτου κτηνοτροφίας, μέσω των τεχνικών και οικονομικών δημοσιεύσεων με ευρεία διάδοση σε κτηνοτρόφους και τεχνικούς.
(80)
Λαμβανομένου υπόψη του χαρακτήρα γενικού συμφέροντος των εργασιών, δεν προβλέπεται καμία εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων. Οι πραγματικοί δικαιούχοι των δράσεων είναι όντως οι εκτροφείς βοοειδών και προβάτων, στους οποίους διαδίδονται τα θεωρητικά και πρακτικά αποτελέσματα των εργασιών.
(81)
Οι χρηματοδοτούμενες μελέτες δεν οδηγούν σε καμία άμεση καταβολή ενίσχυσης στους παραγωγούς ή μεταποιητές.
5. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
5.1. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ INTERBEV
(82)
Όσον αφορά τη φορολόγηση των κρεάτων που εισέρχονται στη Γαλλία προερχόμενα από κτηνοτρόφους άλλων κρατών μελών ή τρίτων χωρών, βάσει των πληροφοριών που διαβιβάστηκαν σε διάφορες περιστάσεις από τις γαλλικές αρχές, η Επιτροπή μπόρεσε να διαπιστώσει ότι οι διυπουργικές αποφάσεις επέκτασης των διεπαγγελματικών συμφωνιών του 1995 και του 2001 απέκλειαν πάντα από το πεδίο εφαρμογής τις εισφορές επί των εισαγόμενων κρεάτων.
5.2. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ FNE
(83)
Τέλος, η Επιτροπή είχε επισημάνει το γεγονός ότι η εισφορά υπέρ του FNE μπορούσε να εφαρμοστεί σε ζώα που εκτρέφονταν εκτός της εθνικής επικράτειας, αλλά εισέρχονταν στη Γαλλία για σφαγή.
(84)
Οι γαλλικές αρχές, στην επιστολή τους με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 2003, είχαν αναγνωρίσει τη συνάφεια της εν λόγω ένστασης με το σχέδιο αρχών του κοινοτικού δικαίου. Είχαν λοιπόν δεσμευτεί να τροποποιήσουν το κείμενο της συμφωνίας ώστε να αποκλειστεί κάθε εισφορά επί των ζώων που έχουν εκτραφεί εκτός της εθνικής επικράτειας αλλά εισέρχονται στη Γαλλία για σφαγή. Οι γαλλικές αρχές πρότειναν να αποστείλουν το νέο κείμενο στην Επιτροπή μετά την επισημοποίηση και υπογραφή της νέας συμφωνίας.
(85)
Προσέθεταν ωστόσο ότι στην πράξη οι εισαγωγές ζώντων ζώων είχαν αμελητέο χαρακτήρα και δεν δημιουργούσαν κίνδυνο στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Σύμφωνα με τις τελωνειακές υπηρεσίες, τα εισαγόμενα «χονδρά βοοειδή» ήταν αντίστοιχα 24 933 κεφάλια το 2001 και 22 250 κεφάλια το 2002. Τα ζώα που οδηγούνται στο σφαγείο σε εθνικό επίπεδο είναι της τάξης των 4 εκατ. κεφαλιών, επομένως, οι εισαγωγές ζώντων ζώων αντιπροσωπεύουν μόλις το 0,58 % του συνόλου των σφαγέντων ζώων. Εξάλλου, πάνω από το 70 % των εν λόγω εισαγωγών αφορούν ζώα υψηλής διάπλασης και υψηλής τιμής, τα οποία προορίζονται για συγκεκριμένο τομέα κατανάλωσης της βόρειας Γαλλίας. Λαμβανομένων υπόψη των μέσων τιμών εισαγωγής των ζώων αυτών (σύμφωνα με τα τελωνεία: 1,50 EUR/kg ζώντος ζώου, ήτοι το αντίστοιχο των 2,5 EUR ανά κιλό καθαρού βάρους), η εισφορά υπέρ του FNE που επιβλήθηκε επί των ζώων αυτών πρέπει να ήταν της τάξεως του ενός χιλιοστού της αξίας του ζώου.
(86)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι εισπραχθείσες προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές ήταν αφενός ελάχιστες, διότι η μη πληρωμή για τα εισαγόμενα ζώα ήταν συχνή και στη συνέχεια έγινε συστηματική και, αφετέρου, το ποσό της εν λόγω προαιρετικής εισφοράς που κατέστη υποχρεωτική, αναφερόμενο στην αξία των ζώων, ήταν τόσο χαμηλό που δεν μπορούσε να προκαλέσει στρέβλωση του ανταγωνισμού. Στην επιστολή τους με ημερομηνία 24 Μαΐου 2011 οι γαλλικές αρχές έδωσαν παραδείγματα εντύπων υπολογισμού των εισφορών και δηλώσεων επιχειρήσεων τα οποία αποδείκνυαν ότι η πρακτική επιστροφής μπορούσε να εφαρμοστεί σε ορισμένες περιπτώσεις, χωρίς ωστόσο να είναι υποχρεωτική.
(87)
Με επιστολή της 13ης Σεπτεμβρίου 2005 και της 24ης Μαΐου 2011, οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι από το 2003, η εισφορά υπέρ του FNE αφορούσε μόνο τα ζώα που εκτρέφονταν και σφάζονταν στη Γαλλία (20).
6. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ
6.1. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ INTERBEV
(88)
Σχετικά με την εισφορά που βαρύνει τα κρέατα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, η Επιτροπή είχε επικαλεστεί κίνδυνο διακρίσεων συνδεόμενο με την εφαρμογή ενός συστήματος εισφοράς το οποίο δεν θα λάμβανε υπόψη την αποστολή εκτός της εθνικής επικράτειας ορισμένων προϊόντων που υπόκεινται σε εισφορά και είχε εκφράσει φόβους ότι ένα τέτοιο μέτρο ευνοεί την εγχώρια παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο στη Γαλλία.
(89)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 16 και ακόλουθες, τα κρέατα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη υπόκειντο σε προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική, της τάξεως των 0,0126 EUR/kg και μετά τη σύναψη της διεπαγγελματικής συμφωνίας της 12ης Ιουνίου 2001, σε προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική, της τάξεως των 0,024 EUR/kg. Επιπλέον, η ανωτέρω συμφωνία προβλέπει την εφαρμογή συστήματος επιστροφής της τάξεως των 0,010 EUR/kg.
(90)
Όσον αφορά τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και οι οποίες βαρύνουν τα ζώα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, στην επιστολή τους με ημερομηνία 24 Μαΐου 2011, οι γαλλικές αρχές έδωσαν επεξηγήσεις ώστε να καταδείξουν ότι οι εν λόγω προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές ήταν ανάλογες με τα οφέλη που αποκομίζονται από τις δράσεις που χρηματοδοτούνται από τέτοιες εισφορές.
(91)
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν ότι οι αποστολές ζώντων ζώων αφορούσαν τα βοοειδή προς πάχυνση. Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 17 και ακόλουθες, τα ζώα αυτά υπόκειντο σε προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική, η οποία υπολογιζόταν ανά κεφάλι και όχι ανά χιλιόγραμμο κρέατος.
(92)
Οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν έναν υπολογισμό με τον οποίο μπορεί να εκτιμηθεί η αντιστοιχία μεταξύ του βάρους ανά κεφάλι και ανά χιλιόγραμμο. Πράγματι, η διεπαγγελματική συμφωνία της 25ης Ιουλίου 1995 ανέφερε ότι η προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική και αφορούσε τη σφαγή ανερχόταν σε 0,084 FRF/kg σφαγίου και ότι η προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική και αφορούσε την αποστολή ζώντων ζώων ανερχόταν σε 7 FRF ανά κεφάλι χονδρού βοοειδούς (άρθρο 4). Ωστόσο, ένα μοσχάρι προς πάχυνση ζυγίζει ζωντανό 250 έως 280 kg, τα οποία μετατρέπονται σε μέσο βάρος κρέατος (αναλογία 65 %) 163 kg. Ως εκ τούτου, η εισφορά των 7 FRF ανά κεφάλι ισοδυναμούσε σε εισφορά 0,042 FRF/kg, η οποία συγκριτικά ανέρχεται στο ήμισυ της εισφοράς επί των κρεάτων.
(93)
Η διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001 είχε παρατείνει αυτή τη διάταξη τηρώντας την ίδια αντιστοιχία. Τα ποσά (σε ευρώ) ήταν τα ακόλουθα: μια προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική για τη σφαγή της τάξεως των 0,024 EUR/kg σφαγίου (άρθρο 2) και μία προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική για την αποστολή ζώντων ζώων της τάξεως του 1,7 EUR/κεφάλι χονδρού βοοειδούς (άρθρο 4). Η εισφορά του 1,7 EUR/κεφάλι χονδρού βοοειδούς ισοδυναμούσε σε εισφορά 0,0104 EUR/kg, η οποία συγκριτικά ανέρχεται στο ήμισυ της εισφοράς επί των κρεάτων.
(94)
Οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι το σύνολο των εσόδων (38 136 670 ευρώ) από την προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική για τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη (ζώντα ζώα και κρέατα) αντιστοιχούσε στο 15 % του συνολικού ποσού των εσόδων από όλες τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και εισπράχθηκαν από την Interbev μεταξύ 1995 και 2004 (ήτοι 252 855 282 ευρώ). Υιοθετώντας μια συνολική προσέγγιση για τα έτη 1995-2004, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι τα εν λόγω έσοδα καθορίστηκαν πράγματι σε αναλογία με τις δράσεις από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη.
(95)
Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές σημειώνουν ότι τα ζώα και τα κρέατα που απεστάλησαν εκτός Γαλλίας επωφελήθηκαν αφενός από δράσεις που διεξήχθησαν εκτός της εθνικής επικράτειας, και οι οποίες αντιστοιχούν σε 21 490 848 ευρώ, και αφετέρου από δράσεις χρήσιμες για το σύνολο των ζώων και προϊόντων ανεξάρτητα από τον προορισμό τους. Οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι, επί του συνολικού ποσού των δράσεων που είναι χρήσιμες για το σύνολο των ζώων και των προϊόντων, το οποίο ανέρχεται σε 91 231 075 ευρώ, είναι βάσιμο να εκτιμηθεί ότι μόνο 28 280 000 ευρώ διατέθηκα διατέθηκαν για τη χρηματοδότηση δράσεων που πραγματοποιήθηκαν εκτός της εθνικής επικράτειας.
(96)
Οι δράσεις που αφορούσαν συγκεκριμένα τα ζώα και τα εξαγόμενα προϊόντα ήταν κυρίως ενέργειες προώθησης (για παράδειγμα: διεθνείς εκθέσεις, δράσεις επαγγελματικής ενημέρωσης και δημοσίων σχέσεων, πράσινη εβδομάδα στο Βερολίνο, μαθήματα κατάρτισης στην κοπή κρέατος στο εξωτερικό). Οι δράσεις που αφορούσαν όλα τα ζώα και προϊόντα, όποια κι αν είναι η αγορά τους, στη Γαλλία ή εκτός Γαλλίας ήταν κυρίως οι δράσεις διαφήμισης όπως οι εκστρατείες για «το ευρωπαϊκό μοσχάρι ποιότητας», τα σφαγεία, για «τις φυλές κρεατοπαραγωγής», και ορισμένες δράσεις έρευνας για την ασφάλεια των τροφίμων, για την καλή μεταχείριση των ζώων, για τη διαχείριση της ποιότητας, για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος, για τις ενέργειες που αφορούν την πιστοποίηση ή τη δυνατότητα εντοπισμού της προέλευσης βοοειδών, τα αποτελέσματα των οποίων διαδόθηκαν ευρέως τόσο στη Γαλλία όσο και εκτός Γαλλίας.
(97)
Συνολικά, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι τα προϊόντα που αποστέλλονται εκτός Γαλλίας επωφελήθηκαν από διεπαγγελματικές δράσεις της τάξεως των 49 770 000 ευρώ. Το ποσό αυτό πρέπει να συγκριθεί με τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και τις οποίες έπρεπε να καταβάλουν, ήτοι 38 136 670 ευρώ. Το μέρος των προαιρετικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικές το οποίο καταβλήθηκε από την εξαγόμενη γαλλική παραγωγή κατά την περίοδο 1995-2004 ήταν ισορροπημένο σε σχέση με τα οφέλη που αποκόμισε από τις δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από την Interbev.
6.2. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ FNE
(98)
Στην επιστολή τους με ημερομηνία 13 Σεπτεμβρίου 2005, οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι τα προϊόντα που αποστέλλονταν εκτός Γαλλίας δεν υπόκειντο ως τέτοια σε εισφορά υπέρ του FNE.
IV. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(99)
Τα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ εφαρμόζονται σε όλα τα γεωργικά προϊόντα του παραρτήματος I της συνθήκης που υπάγονται σε κοινή οργάνωση αγοράς (όλα τα γεωργικά προϊόντα εκτός από το κρέας αλόγου, το μέλι, τον καφέ, το οινόπνευμα γεωργικής προέλευσης, το ξίδι που προέρχεται από οινόπνευμα και τον φελλό) σύμφωνα με τους διάφορους κανονισμούς που ρυθμίζουν τις αντίστοιχες κοινές οργανώσεις αγοράς.
1. ΥΠΑΡΞΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΛΕΕ
(100)
Σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός εάν η εν λόγω συνθήκη ορίζει άλλως.
(101)
Τα άρθρα 107 έως 109 της ΣΛΕΕ, κατά την εξεταζόμενη περίοδο, ήταν εφαρμοστέα στον τομέα του βοείου κρέατος δυνάμει του άρθρου 40 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1254/99 του Συμβουλίου (21) περί κοινής οργανώσεως αγοράς για τα προϊόντα αυτά. Πριν από τη θέσπιση του εν λόγω κανονισμού, ήταν εφαρμοστέα στον ίδιο τομέα δυνάμει του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (22). Ήταν εφαρμοστέα στους τομείς του προβείου και αιγείου κρέατος δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2529/2001 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2001, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος (23). Πριν από τη θέσπιση του τελευταίου, ήταν εφαρμοστέα στον ίδιο τομέα δυνάμει του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2467/98 του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 1998 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος (24) και, πριν από τη θέσπιση του τελευταίου, δυνάμει του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος (25).
(102)
Τα άρθρα 107 έως 109 της ΣΛΕΕ είναι σήμερα εφαρμοστέα, για τους δύο τομείς που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 32 και ακόλουθες της παρούσας απόφασης, δυνάμει του άρθρου 180 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») (26) (27).
1.1. ΥΠΑΡΞΗ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ
(103)
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, θεωρούνται ενισχύσεις οι παρεμβάσεις εκείνες οι οποίες, υπό οποιαδήποτε μορφή, ενδέχεται να ευνοήσουν επιχειρήσεις, άμεσα ή έμμεσα, ή οι οποίες πρέπει να θεωρηθούν ως οικονομικό όφελος το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει η δικαιούχος επιχείρηση υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς (28). Εν προκειμένω, η στήριξη που χορηγήθηκε ωφέλησε ορισμένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εκτροφής βοοειδών ή προβάτων με την υλοποίηση δράσεων οι οποίες μπορούν να ωφελήσουν τους παραγωγούς ή τους τομείς των κλάδων παραγωγής που εκπροσωπεί η Interbev.
(104)
Επιπλέον, σύμφωνα πάντα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, θεωρούνται ως ενισχύσεις οι παρεμβάσεις οι οποίες, ανεξαρτήτως μορφής, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που κανονικώς βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχειρήσεως και οι οποίες κατά συνέπεια, χωρίς να είναι επιδοτήσεις υπό τη στενή έννοια του όρου, είναι της ιδίας φύσεως ή έχουν τα ίδια αποτελέσματα (29).
(105)
Όσον αφορά την ύπαρξη πλεονεκτήματος, αυτή πρέπει να καθορίζεται στο επίπεδο των δυνητικών δικαιούχων των δράσεων υπέρ του κλάδου του κρέατος καθώς και των εξεταζόμενων διεπαγγελματικών εισφορών και της χρηματοδότησής τους. Εν προκειμένω, η στήριξη που χορηγήθηκε ωφέλησε ορισμένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εκτροφής βοοειδών ή προβάτων με την υλοποίηση δράσεων οι οποίες μπορούν να ωφελήσουν τους παραγωγούς του κλάδου.
1.2. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ Ή ΜΕ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ
(106)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, για να μπορεί ένα πλεονέκτημα να χαρακτηριστεί κρατική ενίσχυση, πρέπει πρώτον να χορηγείται άμεσα ή έμμεσα από κρατικούς πόρους και, δεύτερον, να μπορεί να καταλογισθεί στο Δημόσιο (30).
(107)
Όσον αφορά τη φύση των εξεταζόμενων εν προκειμένω εισφορών (προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές), η Επιτροπή θεωρεί ότι πρόκειται για τέλη υπέρ τρίτων, δηλαδή για δημόσιους πόρους. Η Επιτροπή στήριξε την εκτίμησή στις ακόλουθες παρατηρήσεις.
(108)
Καταρχάς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, σύμφωνα με την πάγια νομολογία, και ειδικότερα τη σκέψη 139 της απόφασης Salvat (31), η διάκριση μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων οργανισμών δεν αποτελεί «καθοριστικό στοιχείο για την εφαρμογή της συνθήκης περί κρατικών ενισχύσεων». Επιπλέον, η απόφαση Ladbroke (32) επιβεβαιώνει με σαφή τρόπο ότι το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ «περιλαμβάνει όλα τα χρηματικά μέσα τα οποία ο δημόσιος τομέας μπορεί όντως να χρησιμοποιεί προς υποστήριξη επιχειρήσεων, χωρίς να ασκεί επιρροή το ότι τα μέσα αυτά ανήκουν ή όχι διαρκώς στην περιουσία του εν λόγω τομέα. Κατά συνέπεια, έστω και αν τα ποσά […] δεν είναι διαρκώς στην κατοχή του δημόσιου Ταμείου, το γεγονός ότι παραμένουν διαρκώς υπό δημόσιο έλεγχο και συνεπώς στη διάθεση των αρμόδιων εθνικών αρχών αρκεί για να χαρακτηρισθούν ως κρατικοί πόροι και για να εμπίπτει το εν λόγω μέτρο στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της συνθήκης».
(109)
Καταρχάς, υπό το φως της εν λόγω νομολογίας η Επιτροπή θεωρεί πως το γεγονός ότι οι εν λόγω προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές συνίστανται σε εισφορές του ιδιωτικού τομέα και ότι δεν βρίσκονται διαρκώς στη διάθεση του Κράτους, δεν είναι αρκετό για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή πρέπει επίσης να εξετάσει το επίπεδο ελέγχου που ασκείται από το Κράτος σε σχέση με τα έσοδα που προέρχονται από τις εν λόγω προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και την ικανότητα του Κράτους να προσανατολίσει τη χρήση των πόρων στη χρηματοδότηση των μέτρων ενίσχυσης.
(110)
Στην υπό εξέταση περίπτωση, η Επιτροπή σημειώνει ότι η έγκριση της κυβέρνησης, μέσω της αναγνώρισης της Interbev, αποτελεί προϋπόθεση για τη θέσπιση προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές. Επομένως, ακόμη κι αν η Interbev αποτελεί φορέα ιδιωτικού δικαίου, η ικανότητά της να θεσπίζει προαιρετικές εισφορές που καθίστανται υποχρεωτικές στον τομέα δραστηριοτήτων της υπόκειται στην έγκριση από το Κράτος της λειτουργίας και των στόχων της (βλέπε αιτιολογική σκέψη 14 της παρούσας απόφασης).
(111)
Ο αγροτικός κώδικας προβλέπει επίσης ότι οι εισφορές καθίστανται υποχρεωτικές για όλα τα μέλη του ενδιαφερόμενου επαγγέλματος αφότου επεκταθούν με διυπουργική απόφαση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 10 της παρούσας απόφασης). Από αυτό συνάγεται ότι ο εν λόγω τύπος εισφορών απαιτεί πράξη δημόσιας αρχής προκειμένου να παραγάγει όλα του τα αποτελέσματα (33).
(112)
Βάση αυτών των δεδομένων, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι εξεταζόμενες προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές μπορεί να θεωρηθεί ότι τελούν υπό τον έλεγχο του κράτους και ότι αποτελούν κρατικούς πόρους.
(113)
Δεύτερον, η χρήση εσόδων από προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές καθορίζεται από τους στόχους και το πλαίσιο λειτουργίας της διεπαγγελματικής οργάνωσης όπως ορίζονται στον αγροτικό κώδικα (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 7 έως 10). Έτσι, το κράτος έχει τη δυνατότητα να προσανατολίσει τη χρήση των εσόδων που προέρχονται από προαιρετικές εισφορές που καθίστανται υποχρεωτικές για να χρηματοδοτήσει τα μέτρα ενισχύσεων που υλοποιούνται από την Interbev. Τα πλεονεκτήματα που χορηγούνται από την Interbev μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι καταλογίζονται στο Δημόσιο.
(114)
Επίσης, θα πρέπει να υπενθυμισθεί ότι στην απόφαση C-345/02 Pearle (34) το Δικαστήριο προσδιόρισε ορισμένους δείκτες οι οποίοι επιτρέπουν να καθοριστεί ή όχι αν τα τέλη υπέρ τρίτων πρέπει ή δεν πρέπει να θεωρούνται κρατικοί πόροι που καταλογίζονται στο Δημόσιο όταν εισπράττονται κυρίως από διεπαγγελματική οργάνωση προς όφελος των μελών της.
(115)
Σύμφωνα με τη δοκιμή που πρότεινε το Δικαστήριο σε αυτήν την υπόθεση, οι υποχρεωτικές εισφορές που συγκεντρώνονται από ενδιάμεσο οργανισμό ο οποίος εκπροσωπεί επιχειρήσεις ορισμένων οικονομικών τομέων δεν θεωρούνται κρατικοί πόροι αν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το εν λόγω μέτρο καθορίζεται από τον επαγγελματικό φορέα που εκπροσωπεί τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους του τομέα και δεν χρησιμοποιείται ως μέσο για την εφαρμογή κρατικών πολιτικών·
β)
οι στόχοι του εν λόγω μέτρου χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τις εισφορές των επιχειρήσεων του τομέα·
γ)
ο τρόπος χρηματοδότησης και το ποσοστό/ποσότητα των εισφορών καθορίζονται στο πλαίσιο του επαγγελματικού φορέα από τους εκπροσώπους των εργοδοτών και των εργαζομένων, χωρίς καμία κρατική παρέμβαση·
δ)
οι εισφορές χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά για τη χρηματοδότηση του μέτρου, χωρίς τη δυνατότητα κρατικής παρέμβασης.
(116)
Όμως, φαίνεται σαφώς ότι το υφιστάμενο μέτρο δεν πληροί όλες τις προϋποθέσεις της απόφασης Pearle. Καταρχάς, η ύπαρξη, η αποστολή και η λειτουργία της Interbev ρυθμίζονται από την εθνική νομοθεσία (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 10 και 14) και η χρηματοδότησή της από την προαιρετική εισφορά που καθίσταται υποχρεωτική απαιτεί την παρέμβαση του Κράτους (αιτιολογική σκέψη 10). Επιπλέον, το άρθρο 632-2-1 του αγροτικού κώδικα ορίζει ότι οι διεπαγγελματικές οργανώσεις συμβάλλουν στην εφαρμογή εθνικών και κοινοτικών οικονομικών πολιτικών και μπορούν να έχουν προτεραιότητα στη διάθεση των δημοσίων ενισχύσεων. Η Interbev μπορεί συνεπώς να θεωρείται ως ένα μέσο για την εφαρμογή πολιτικής που στηρίζεται από το Κράτος που διεξάγει δραστηριότητες για το γενικό συμφέρον της διεπαγγελματικής οργάνωσης (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 40 και 61 και ακόλουθες). Επιπροσθέτως, όπως ορίζεται στο καταστατικό της Interbev, οι προϋπολογισμοί των διεπαγγελματικών οργανώσεων μπορούν να τροφοδοτούνται μέσω μιας άμεσης κρατικής επιχορήγησης. Τέλος, λαμβανομένου υπόψη του γενικού συμφέροντος των χρηματοδοτούμενων δραστηριοτήτων έρευνας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 10), δεν μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα ότι, στην προκειμένη περίπτωση, οι δικαιούχοι των ενισχύσεων είναι πάντα οι υπόχρεοι των φόρων.
(117)
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, η Επιτροπή συμπέρανε ότι τα εν λόγω μέτρα καταλογίζονται στο Δημόσιο και χρηματοδοτούνται από κρατικούς πόρους.
1.3. Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
(118)
Για να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι ενισχύσεις πρέπει επιπλέον να επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό το κριτήριο προϋποθέτει οι δικαιούχοι των ενισχύσεων ασκούν οικονομική δραστηριότητα.
(119)
Προκειμένου να καθοριστεί εάν η εν λόγω ενίσχυση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, πρέπει τελικώς να καθοριστεί εάν η ενίσχυση αυτή μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και να δημιουργήσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.
(120)
Το Δικαστήριο διαπίστωσε πως όταν ένα πλεονέκτημα που χορηγήθηκε από κράτος μέλος ενδυναμώνει τη θέση μιας κατηγορίας επιχειρήσεων σε σχέση με άλλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, τότε οι τελευταίες θεωρείται ότι επηρεάζονται από το πλεονέκτημα αυτό (35), γεγονός που αρκεί για να αποδειχτεί η ύπαρξη στρεβλώσεων ανταγωνισμού.
(121)
Το γεγονός ότι υπήρχαν συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών στον τομέα του κρέατος αποδεικνύεται επαρκώς από την ύπαρξη μιας κοινής οργάνωσης αγορών στον τομέα (36). Για παράδειγμα, οι ενδοκοινοτικές εμπορικές συναλλαγές προϊόντων κρέατος στη Γαλλία αντιπροσώπευαν περίπου 15 % των συνολικών συναλλαγών της Ένωσης για τα εν λόγω προϊόντα (37).
(122)
Συνεπώς, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών κατά το μέτρο που ευνοούν την εγχώρια παραγωγή εις βάρος της παραγωγής άλλων κρατών μελών. Πράγματι, την εποχή των γεγονότων στα οποία αναφέρεται η παρούσα απόφαση, ο τομέας του κρέατος ήταν υπερβολικά ανοιχτός στον ανταγωνισμό σε κοινοτικό επίπεδο και, ως εκ τούτου, πολύ ευαίσθητος σε κάθε μέτρο υπέρ της παραγωγής στο ένα ή το άλλο κράτος μέλος.
1.4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ «ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ» ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΛΕΕ
(123)
Υπό το φως των ανωτέρω αιτιολογικών σκέψεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα που θεσπίστηκαν εν προκειμένω υπέρ των δικαιούχων τους παρέχουν ένα πλεονέκτημα του οποίου άλλοι φορείς δεν μπορούν να επωφεληθούν και νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής, επομένως μπορούν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
(124)
Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω μέτρο εμπίπτει στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και συνιστά κρατική ενίσχυση.
2. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
2.1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
(125)
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι η εν λόγω απόφαση πρέπει να αφορά μόνο τη διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001, όπως εξηγείται ανωτέρω (βλέπε αιτιολογική σκέψη 56).
(126)
Η Επιτροπή, στο πλαίσιο της ενίσχυσης NN 34/95, δεν διέθετε πληροφορίες σχετικά με τις εισφορές FNE ή το σύστημα χρηματοδότησης των ενισχύσεων που αναφέρονται στον παρόντα φάκελο (38). Επιπλέον, η θέση της αφορούσε μόνο ενισχύσεις επενδύσεων υπέρ ορισμένων κτηνοτρόφων, ιδίως με σκοπό την πρώτη αγορά ζώων. Η Επιτροπή δεν είχε επίσης λάβει θέση σχετικά με το σύστημα προαιρετικής εισφοράς που καθίσταται υποχρεωτική, ή τις ενισχύσεις για τη γενετική βελτίωση, το σύστημα γενετικών πληροφοριών, τη βιοτεχνολογία ή τις οικονομικές μελέτες, ή ακόμη για τις δράσεις προώθησης, τεχνικής αρωγή, έρευνας και, πειραματισμού οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν από τις εισφορές της Interbev και οι οποίες δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κοινοποίησης κατά την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
(127)
Αυτές τις δράσεις ανέφερε η Γαλλία στην επιστολή της με ημερομηνία 29 Απριλίου 1996 στο πλαίσιο του φακέλου NN 49/96, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες που υπάγονται στο FNE.
(128)
Ωστόσο, απαντώντας στην επιστολή αυτή, η Επιτροπή είχε ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες με επιστολή της 30ής Μαΐου 1996 (VI/021559), προκειμένου να κατανοήσει τη φύση και την έκταση των χρηματοδοτικών μέσων τα οποία διευκολύνουν την αναδιάρθρωση των κτηνοτροφικών οργανισμών που εμπλέκονται στην ταυτοποίηση και επιλογή ζώων καθώς και στις δράσεις ανάπτυξης. Η Επιτροπή είχε επίσης ζητήσει τη συμπλήρωση ενός ενημερωτικού δελτίου. Ωστόσο, οι γαλλικές αρχές δεν έδωσαν συνέχεια σε αυτήν την επιστολή και η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε ποτέ σχετικά με το συμβιβάσιμο των εν λόγω δραστηριοτήτων με την εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά την εν λόγω ενίσχυση με επιστολή της 9ης Ιουλίου 2003 (39).
(129)
Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες της 15ης Ιουνίου 1994 υπέρ του ταμείου κτηνοτροφίας και της 18ης Δεκεμβρίου 1995 υπέρ της Interbev, καθώς και οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις εν λόγω συμφωνίες θα έπρεπε επομένως να εξετάζονται πάντα υπό το φως των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, εφόσον δεν αποτελούν αντικείμενο έγκρισης από την Επιτροπή.
(130)
Συνεπώς, η παρούσα απόφαση αφορά επίσης στις συμφωνίες της 15ης Ιουνίου 1994 υπέρ του FNE και της 18ης Δεκεμβρίου 1995 υπέρ της Interbev. Κατά την ανάλυση των εν λόγω συμφωνιών, η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε σχετικά με τις δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις εν λόγω διεπαγγελματικές εισφορές.
(131)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 57, οι γαλλικές αρχές αποδέχτηκαν σιωπηρά αυτή την ερμηνεία.
2.2. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΤΗΣ ΣΛΕΕ
(132)
Το άρθρο 107 της ΣΛΕΕ αναγνωρίζει εξαιρέσεις στη γενική αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων με την ΣΛΕΕ, παρότι ορισμένες από αυτές προφανώς δεν ισχύουν, ιδίως εκείνες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 της συνθήκης. Εξάλλου, ούτε οι γαλλικές αρχές τις επικαλέστηκαν.
(133)
Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 107 παράγραφος 3, πρέπει να ερμηνεύονται υπό στενή έννοια κατά την εξέταση κάθε προγράμματος ενίσχυσης περιφερειακού ή τομεακού χαρακτήρα ή οποιασδήποτε μεμονωμένης περίπτωσης εφαρμογής γενικών καθεστώτων ενισχύσεων. Μπορούν ειδικότερα μπορούν να παραχωρούνται μόνο στην περίπτωση που η Επιτροπή μπορεί να διαπιστώσει ότι η ενίσχυση είναι αναγκαία για την υλοποίηση ενός από επιδιωκόμενους στόχους. Η παροχή του ευεργετήματος των εν λόγω παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις που δεν συνεπάγονται τέτοιο αντάλλαγμα θα επέτρεπε πλήγματα στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στερούμενες αιτιολόγησης βάσει του κοινοτικού συμφέροντος και, συνακόλουθα, αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα για τους επιχειρηματίες ορισμένων κρατών μελών.
(134)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι επίμαχες ενισχύσεις δεν αποσκοπούν στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης μιας περιοχής στην οποία το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή στην οποία επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο α). Δεν αποσκοπούν επίσης στην προώθηση σημαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή στην άρση σοβαρής διαταραχής της οικονομίας κράτους μέλους κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο β). Οι ενισχύσεις αυτές επίσης δεν προορίζονται ούτε για την προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ).
(135)
Το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) προβλέπει ωστόσο ότι δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον. Για να μπορούν να επωφεληθούν από την παρέκκλιση που αναφέρεται στο ανωτέρω άρθρο, οι ενισχύσεις πρέπει να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του συγκεκριμένου τομέα.
2.3. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
(136)
Σύμφωνα με το σημείο 194 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας και την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης (40) κάθε παράνομη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (41) πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ίσχυαν κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης (42).
(137)
Από την 1η Ιανουαρίου 2000 εφαρμόζονται ειδικές κατευθυντήριες γραμμές για τον τομέα της γεωργίας. Ως εκ τούτου, κάθε ενίσχυση που χορηγείται μετά την εν λόγω ημερομηνία θα πρέπει να αξιολογείται υπό το φως των κατευθυντήριων γραμμών που ίσχυαν κατά την εν λόγω περίοδο. Μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2000 και της 31ης Δεκεμβρίου 2006 ίσχυαν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2007, ισχύουν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας 2007-2013.
(138)
Αντίστοιχα, κάθε ενίσχυση που έχει χορηγηθεί πριν από την εν λόγω ημερομηνία πρέπει, κατά περίπτωση, να κριθεί υπό το φως των διατάξεων και της πρακτικής που ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000.
2.4. ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΩΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ KOA
(139)
Όσον αφορά το συμβιβάσιμο των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές με το σύστημα ΚΟΑ στο πλαίσιο της απόφασης ΦΡΕΣΚΟΤ της 22ας Μαΐου 2003 (43), η Επιτροπή θεωρεί εν προκειμένω ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές δεν επηρεάζουν, άμεσα ή έμμεσα, την τιμή των εν λόγω τελικών προϊόντων καθώς η είσπραξη των εισφορών δεν επηρεάζει την τιμή των προϊόντων, εφόσον αυτή καθορίζεται από την ελεύθερη αγορά. Έτσι, η επιβάρυνση επί των προϊόντων αλλαντικών και των εκτρεφόμενων ζώων αντισταθμίζεται από το πλεονέκτημα που συνιστούν οι χρηματοδοτούμενες δραστηριότητες. Συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι τα αποτελέσματα της είσπραξης εισφορών στην τιμή των προϊόντων είναι πολύ περιορισμένα.
(140)
Υπό το φως των πληροφοριών που παρασχέθηκαν, η χρηματοδότηση αυτού του καθεστώτος δεν εγείρει ενστάσεις.
2.5. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΟΥΣΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ
2.5.1. Δράσεις που υλοποιούνται μέσω των εισφορών επί των κρεάτων
2.5.1.1. Προώθηση
(141)
Όσον αφορά στις δράσεις προώθησης, το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002 πρέπει να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του πλαισίου εθνικών ενισχύσεων για τη διαφήμιση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων που δεν υπάγονται στο παράρτημα II της συνθήκης ΕΟΚ (44) και, όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, υπό το πρίσμα των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών που ισχύουν για τις κρατικές ενισχύσεις στη διαφήμιση προϊόντων υπαγόμενων στο παράρτημα I της συνθήκης ΕΚ και ορισμένων προϊόντων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I (45).
(142)
Το πλαίσιο του 1987 καθώς και οι κατευθυντήριες γραμμές του 2002 ουσιαστικά ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Προβλέπουν αρνητικά και θετικά κριτήρια τα οποία πρέπει να τηρούνται από όλα τα καθεστώτα εθνικών ενισχύσεων. Έτσι, δεν πρόκειται για δράσεις διαφήμισης αντίθετες στο άρθρο 34 της ΣΛΕΕ ή στο παράγωγο κοινοτικό δίκαιο ούτε για δράσεις που προσανατολίζονται ανάλογα με καθορισμένες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που απέστειλαν οι γαλλικές αρχές, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα εν λόγω μέτρα θα έχουν στόχους σύμφωνους με πολλά θετικά κριτήρια που αναφέρονται στο πλαίσιο και τις κατευθυντήριες γραμμές που προαναφέρθηκαν, καθώς θα εγγραφούν για ορισμένους στον στόχο απορρόφησης των πλεοναζουσών γεωργικών παραγωγών, και για άλλους στον στόχο ανάπτυξης προϊόντων υψηλής ποιότητας και υγιεινής διατροφής.
(143)
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν επίσης ότι τα μηνύματα που μεταδίδονται από τις δράσεις διαφήμισης δεν θα έχουν ως στόχο να αποτρέψουν τους καταναλωτές από το να αγοράσουν τα προϊόντα άλλων κρατών μελών ή να δυσφημίσουν τα εν λόγω προϊόντα και δεν θα ωφελούν κάποιο εμπορικό σήμα συγκεκριμένης επιχείρησης ή μεμονωμένου παραγωγού.
(144)
Όσον αφορά το ανώτατο όριο των ενισχύσεων, οι δράσεις διαφήμισης μπορούν να χρηματοδοτούνται από κρατικούς πόρους σε ποσοστό έως 50 %, ενώ το υπόλοιπο πρέπει να προέρχεται από τις επαγγελματικές οργανώσεις και τους δικαιούχους διεπαγγελματικών οργανώσεων ή από προαιρετικές εισφορές, ήτοι από την είσπραξη τελών υπέρ τρίτων ή από υποχρεωτικών εισφορών. Εν προκειμένω, τα μέτρα χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από τέλη υπέρ τρίτων και οι χρηματοδοτικές προσπάθειες των επαγγελματιών σε αυτές τις εκστρατείες φθάνουν εξ ορισμού το επίπεδο του 50 % των δαπανών τους.
(145)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων προώθησης στην προκειμένη περίπτωση πληρούσαν τα κριτήρια που ορίζονται στη σχετική ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία.
2.5.1.2. Τεχνική αρωγή
(146)
Το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων για την τεχνική αρωγή που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 πρέπει να αναλυθεί υπό το πρίσμα της πρακτικής της Επιτροπής με βάση την πρόταση πρόσφορων μέτρων όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη στον τομέα της κτηνοτροφίας και προϊόντων κτηνοτροφίας (46) και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών (47).
(147)
Η πρακτική της Επιτροπής που ισχύει πριν από το έτος 2000 και οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές για τη γεωργία που θεσπίστηκαν το 2000, ουσιαστικά, ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Έτσι, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν έως το 100 % των αποδεκτών δαπανών επιτρέπονται ιδίως όσον αφορά τις δράσεις τεχνικής αρωγής μέσω της πληροφόρησης και της λογιστικής αρωγής, τις δράσεις σχετικά τις γεωργικές εφαρμογές νέων τεχνικών, καθώς και εκείνες σχετικά με την κατάρτιση εργαζομένων στον τομέα της γεωργίας.
(148)
Με τη θέσπιση των κατευθυντήριων γραμμών το 2000, μια νέα προϋπόθεση προστέθηκε κατά την έννοια ότι οι ενισχύσεις πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους όσοι είναι επιλέξιμοι στη συγκεκριμένη περιοχή με βάση αντικειμενικά οριζόμενα κριτήρια, και ότι το συνολικό ποσό της στήριξης που παρέχεται δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 000 EUR ανά δικαιούχο σε διάστημα τριών ετών ή, στην περίπτωση για ΜΜΕ, το 50 % του επιλέξιμου κόστους, εάν το ποσό αυτό είναι υψηλότερο. Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν ότι το κριτήριο πρόσβασης στις εργασίες που διεξάγονται από όλους τους δυνητικά ενδιαφερόμενους επαγγελματίες πληρείται απόλυτα. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, βάσει των πληροφοριών που υπέβαλαν οι γαλλικές αρχές ιδίως σχετικά με τον πολύ υψηλό αριθμό δικαιούχων, πληρείται το κριτήριο σχετικά με ανώτατο όριο της ενίσχυσης.
(149)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων τεχνικής αρωγής εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.5.1.3. Έρευνα και πειραματισμός
(150)
Όσον αφορά τις δράσεις έρευνας και πειραματισμού, το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου έτους 2000 πρέπει να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για την έρευνα και την ανάπτυξη και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση του εν λόγω πλαισίου, και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά από την ημερομηνία αυτή, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών, οι οποίες, στο σημείο 17 αυτών, παραπέμπουν στο εν λόγω πλαίσιο.
(151)
Το κοινοτικό πλαίσιο ορίζει ότι ποσοστό ενίσχυσης μέχρι 100 % συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, ακόμη και στην περίπτωση που η έρευνα και η ανάπτυξη διενεργούνται από επιχειρήσεις, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες τέσσερις προϋποθέσεις:
α)
η ενίσχυση εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον του οικείου τομέα χωρίς να προκαλεί αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού σε άλλους τομείς·
β)
οι πληροφορίες πρέπει να δημοσιεύονται σε κατάλληλες εφημερίδες με κυκλοφορία τουλάχιστον σε εθνική κλίμακα και η οποία δεν περιορίζεται στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε φορέας που ενδέχεται να ενδιαφέρεται γι’ αυτή τη δραστηριότητα να μπορεί εύκολα να ενημερωθεί ότι εφαρμόζεται ή έχει ήδη εφαρμοστεί και ότι τα αποτελέσματα διατίθενται ή ότι θα διατεθούν, κατόπιν αιτήσεως, σε κάθε ενδιαφερόμενο. Οι πληροφορίες αυτές δεν θα πρέπει να δημοσιεύονται μετά την ημερομηνία κατά την οποία θα δοθεί οποιαδήποτε πληροφορία στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού·
γ)
τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας διατίθενται για αξιοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβανομένων και των δικαιούχων της ενίσχυσης υπό τους ίδιους όρους όσον αφορά το κόστος και τον χρόνο·
δ)
η ενίσχυση πληροί τους όρους του παραρτήματος 2 - «Εσωτερική ενίσχυση: βάση για την απαλλαγή από την υποχρέωση μείωσης» βάσει της συμφωνίας σχετικά με τη γεωργία η οποία συνήφθη κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του κύκλου της Ουρουγουάης (48).
(152)
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν σχετικά με το θέμα αυτό ότι οι δράσεις έρευνας και τεχνικού πειραματισμού της Interbev πραγματοποιούνται υπέρ του συνόλου των φορέων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο παραγωγής. Επιπλέον, η ένωση διαδίδει τις γνώσεις που απέκτησε και τις τεχνικές συστάσεις ενθαρρύνοντας την κατάρτιση και διανέμοντας έγγραφα, οδηγίες, περιλήψεις, ενημερωτικά φυλλάδια και με ηλεκτρονικά μέσα. Κάθε κτηνοτρόφος, σφαγέας, κρεοπώλης, μεταποιητής ή πωλητής στον κλάδο βοοειδών και προβάτων μπορεί να ενημερώνεται για τα αποτελέσματα και να έχει πρόσβαση στη σύνθεση των ερευνών χωρίς διακρίσεις την ίδια στιγμή με οποιονδήποτε άλλο και με απλή αίτηση. Τέλος, οι γαλλικές αρχές διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω δράσεις δεν δίνουν αφορμή για καμία άμεση καταβολή στους παραγωγούς ούτε στους μεταποιητές και ότι πληροί τα διεθνή εμπορικά κριτήρια που προσυπογράφονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
(153)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων έρευνας και πειραματισμού εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.5.2. Δράσεις που πραγματοποιήθηκαν από το FNE
2.5.2.1. Τεχνική αρωγή
(154)
Το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων για την τεχνική αρωγή που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 πρέπει να αναλυθεί υπό το πρίσμα της πρακτικής της Επιτροπής με βάση την πρόταση πρόσφορων μέτρων όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη στον τομέα της κτηνοτροφίας και προϊόντων κτηνοτροφίας (49) και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών (50).
(155)
Η πρακτική της Επιτροπής που ισχύει πριν από το έτος 2000 και οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές που θεσπίστηκαν το 2000, ουσιαστικά, ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Έτσι, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν έως το 100 % των αποδεκτών δαπανών επιτρέπονται ιδίως όσον αφορά δράσεις τεχνικής αρωγής μέσω της πληροφόρησης και της λογιστικής αρωγής, δράσεις σχετικά με τις γεωργικές εφαρμογές νέων τεχνικών, καθώς και εκείνες σχετικά με την κατάρτιση εργαζομένων στον τομέα της γεωργίας.
(156)
Με τη θέσπιση των κατευθυντήριων γραμμών το 2000, μια νέα προϋπόθεση προστέθηκε κατά την έννοια ότι οι ενισχύσεις πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους όσοι είναι επιλέξιμοι στη συγκεκριμένη περιοχή με βάση αντικειμενικά οριζόμενα κριτήρια, και ότι το συνολικό ποσό της στήριξης που παρέχεται δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 000 EUR ανά δικαιούχο σε διάστημα τριών ετών ή, στην περίπτωση για ΜΜΕ, το 50 % του επιλέξιμου κόστους, εάν το ποσό αυτό είναι υψηλότερο.
(157)
Οι γαλλικές αρχές υπογράμμισαν ότι όλες οι χρηματοδοτούμενες δράσεις έχουν όντως χαρακτήρα γενικού συμφέροντος για το σύνολο των εκτροφέων βοοειδών ή προβάτων· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για δράσεις το όφελος των οποίων περιορίζεται σε μεμονωμένους φορείς ή συγκεκριμένες ομάδες φορέων.
(158)
Η χρηματοδοτική συμμετοχή του FNE είναι συχνά κατώτερη του 50 % της δαπάνης των εν λόγω εργασιών και ερευνών. Μπορεί να υπερβαίνει το 50 % σε ορισμένα μεμονωμένα σχέδια, αλλά το ποσοστό ενίσχυσης δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το 100 %.
(159)
Οι οικονομικές μελέτες χρηματοδοτούνται με μέριμνα αφενός για την τήρηση του ορίου των 100 000 EUR ανά κτηνοτρόφο ανά τριετία, και αφετέρου για την τήρηση του κανόνα πρόσβασης όλων των κτηνοτρόφων στα αποτελέσματά τους.
(160)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων τεχνικής αρωγής εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.5.2.2. Έρευνα και πειραματισμός
(161)
Όσον αφορά τις δράσεις έρευνας και πειραματισμού, το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 πρέπει να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για την έρευνα και την ανάπτυξη και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση του εν λόγω πλαισίου, και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά από την ημερομηνία αυτή, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών, οι οποίες, στο σημείο 17 αυτών, παραπέμπουν στο εν λόγω πλαίσιο.
(162)
Το κοινοτικό πλαίσιο ορίζει ότι ποσοστό ενίσχυσης μέχρι 100 % συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, ακόμη και στην περίπτωση που η έρευνα και η ανάπτυξη διενεργούνται από επιχειρήσεις, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες τέσσερις προϋποθέσεις:
α)
η ενίσχυση εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον του οικείου τομέα χωρίς να προκαλεί αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού σε άλλους τομείς·
β)
οι πληροφορίες πρέπει να δημοσιεύονται σε κατάλληλες εφημερίδες με κυκλοφορία τουλάχιστον σε εθνική κλίμακα και η οποία δεν περιορίζεται στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε φορέας που ενδέχεται να ενδιαφέρεται γι’ αυτή τη δραστηριότητα να μπορεί εύκολα να ενημερωθεί ότι εφαρμόζεται ή έχει ήδη εφαρμοστεί και ότι τα αποτελέσματα διατίθενται ή ότι θα διατεθούν, κατόπιν αιτήσεως, σε κάθε ενδιαφερόμενο. Οι πληροφορίες αυτές δεν θα πρέπει να δημοσιεύονται μετά την ημερομηνία κατά την οποία θα δοθεί οποιαδήποτε πληροφορία στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού·
γ)
τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας διατίθενται για αξιοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβανομένων και των δικαιούχων της ενίσχυσης υπό τους ίδιους όρους όσον αφορά το κόστος και τον χρόνο·
δ)
η ενίσχυση πληροί τους όρους του παραρτήματος 2 «Εσωτερική ενίσχυση: βάση για την απαλλαγή από την υποχρέωση μείωσης» βάσει της συμφωνίας σχετικά με τη γεωργία η οποία συνήφθη κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του κύκλου της Ουρουγουάης.
(163)
Εν προκειμένω, τα στοιχεία κάθε οικονομικής μελέτης, καθώς και εκείνα που συλλέγονται κατά την έναρξη κάθε προγράμματος έρευνας, όταν είναι οριστικά διαδίδονται σε ευρεία κλίμακα. Πράγματι, εφαρμόζεται συστηματικά η δημοσίευση και διάδοση των αποτελεσμάτων όλων των εργασιών που ενισχύονται από το ταμείο, ώστε οι κτηνοτρόφοι και οι επιτόπιες οργανώσεις τους να μπορούν να επωφεληθούν και να έχουν πρόσβαση σε αυτά χωρίς διακρίσεις.
(164)
Χρησιμοποιούνται δύο μείζονες δίαυλοι διάδοσης: ο δίαυλος των επαγγελματικών κτηνοτροφικών οργανώσεων και ο δίαυλος του ινστιτούτου κτηνοτροφίας, μέσω των τεχνικών και οικονομικών δημοσιεύσεων με ευρεία διάδοση σε κτηνοτρόφους και τεχνικούς.
(165)
Λαμβανομένου υπόψη του χαρακτήρα γενικού συμφέροντος των εργασιών, δεν προβλέπεται καμία εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων. Κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα σχετικά με το κόστος παραχώρησης δικαιωμάτων εκμετάλλευσης ή τους όρους πρόσβασης σε δικαιώματα εκμετάλλευσης. Οι πραγματικοί δικαιούχοι των δράσεων είναι όντως οι εκτροφείς βοοειδών και προβάτων, στους οποίους διαδίδονται τα θεωρητικά και πρακτικά αποτελέσματα των εργασιών.
(166)
Οι χρηματοδοτούμενες μελέτες δεν οδηγούν σε καμία άμεση καταβολή ενίσχυσης στους παραγωγούς ή μεταποιητές. Πληρούν τα γενικά και ειδικά κριτήρια που αναφέρονται στο παράρτημα 2 «εσωτερική ενίσχυση: βάση για την απαλλαγή από την υποχρέωση μείωσης» βάσει της συμφωνίας σχετικά με τη γεωργία η οποία συνήφθη στο Μαρακές κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του κύκλου της Ουρουγουάης.
(167)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων έρευνας και πειραματισμού εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.6. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(168)
Καθώς η κρατική ενίσχυση χρηματοδοτείται από τέλη υπέρ τρίτων (προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές), η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει συγχρόνως τα χρηματοδοτούμενα μέτρα, δηλαδή την ενίσχυση, και τον τρόπο με τον οποίο χρηματοδοτούνται. Σύμφωνα με το Δικαστήριο (51), στην περίπτωση που ο τρόπος χρηματοδοτήσεως της ενισχύσεως, ιδίως μέσω υποχρεωτικών εισφορών, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μέτρου ενίσχυσης, η Επιτροπή, όταν εξετάζει το μέτρο ενισχύσεως, οφείλει να λαμβάνει υπόψη αυτόν τον εν λόγω τρόπο χρηματοδοτήσεως.
(169)
Πολλά στοιχεία παίζουν ρόλο για τον καθορισμό του αν ο τρόπος χρηματοδότησης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μέτρου ενίσχυσης: το προϊόν του φόρου πρέπει να προορίζεται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης και πρέπει υποχρεωτικά να εκχωρείται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης (52), ο φόρος πρέπει να διατίθεται στο μέτρο ενίσχυσης τηρουμένης της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας (53) και το ποσό του φόρου πρέπει να έχει άμεσο αποτέλεσμα στο ποσό της κρατικής ενίσχυσης (54).
(170)
Η εφαρμογή των κριτηρίων αυτών στα εν λόγω μέτρα οδηγεί την Επιτροπή να σημειώσει τα ακόλουθα. Πρώτον, η νομική βάση των εν λόγω μέτρων, δηλαδή οι διεπαγγελματικές συμφωνίες, που επεκτείνονται με απόφαση, ορίζουν τις υποχρεωτικές εισφορές. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κράτηση εισφοράς πραγματοποιείται αποκλειστικά υπέρ του οικείου ταμείου, χωρίς να διατίθεται στον γενικό προϋπολογισμό της Interbev ή του Δημοσίου. Η εισφορά πρέπει λοιπόν να θεωρείται ότι προορίζεται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης και να εκχωρείται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης, βάση της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας. Δεύτερον, τα μέτρα ενίσχυσης χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τις τομεακές εισφορές. Η Interbev δεν προσφεύγει σε καμία περίπτωση στις άλλες πηγές χρηματοδότησης που διαθέτει για να συμπληρώσει τη χρηματοδότηση των προβλεπομένων δράσεων. Συνεπώς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το ποσό του φόρου έχει άμεσο αποτέλεσμα στο ποσό της κρατικής ενίσχυσης.
(171)
Βάσει αυτών των στοιχείων, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος χρηματοδότησης της ενίσχυσης, εν προκειμένω οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μέτρου ενίσχυσης και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την εξέταση του συμβιβάσιμου της ενίσχυσης. Ενώ ο τρόπος αυτός χρηματοδότησης μπορεί να είναι αντίθετος με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το καθεστώς ενίσχυσης είναι συμβιβάσιμο εάν εισάγει διακρίσεις μεταξύ των εισαγόμενων και των εγχώριων προϊόντων (55) ή μεταξύ των εξαγόμενων και των εθνικών προϊόντων (56).
(172)
Εν προκειμένω, η εισφορά επιβλήθηκε επί της εθνικής παραγωγής και επίσης επί των κρεάτων ή των εξαγομένων ζώων (στο πλαίσιο των προαιρετικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικές επί των κρεάτων) των εισαγομένων ζώων (στο πλαίσιο των προαιρετικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικές και που εισπράττονται από το FNE).
(173)
Η εξέταση της Επιτροπής αφορά σε ορισμένες πτυχές που συνδέονται με τις εισφορές επί των κρεάτων και την εισφορά FNE, στο μέτρο που το ενδοκοινοτικό εμπόριο θα μπορούσε να επηρεαστεί από τις εν λόγω εισφορές.
2.6.1. Οι εισφορές επί των κρεάτων (εισφορές Interbev)
2.6.1.1. Εισαγόμενα κρέατα
(174)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 82, μεταξύ του 1996 και του 2004 η εισφορά επί των εισαγόμενων κρεάτων δεν ήταν υποχρεωτική από τη γαλλική νομοθεσία. Συνεπώς εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης, εφόσον δεν συνιστά καθεαυτή κρατική ενίσχυση. Πράγματι, λείπει ένα από τα καθοριστικά στοιχεία που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 10, δηλαδή η υποχρεωτική ισχύς. Συνεπώς, και βάσει των ανωτέρω, τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τον φόρο που επιβάλλεται στα εισαγόμενα προϊόντα δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση και συνεπώς δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
2.6.1.2. Εξαγόμενα προϊόντα
(175)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 16 και ακόλουθες (57), από την 1η Ιανουαρίου 1996, η εισφορά βαρύνει τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, αν και το 2001 θεσπίστηκε μερική επιστροφή της εν λόγω εισφοράς. Η εισφορά αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, σε διάκριση έναντι των εξαγωγέων εφόσον οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από την εισφορά δεν προορίζονται γι’ αυτούς και δεν αντισταθμίζουν την επιβάρυνση που τους επιβάλλεται. (58). Θα πρέπει λοιπόν να αποδειχτεί ότι η διάθεση των εσόδων της εισφοράς αυτής δεν ωφέλησε την εγχώρια παραγωγή που διατίθεται εμπορικά στη Γαλλία εις βάρος της εξαγόμενης εγχώριας παραγωγής.
(176)
Οι δράσεις που αφορούσαν ειδικά τα ζώα και τα εξαγόμενα προϊόντα ήταν κυρίως ενέργειες προώθησης (για παράδειγμα: διεθνείς εκθέσεις, δράσεις επαγγελματικής ενημέρωσης και δημοσίων σχέσεων, πράσινη εβδομάδα στο Βερολίνο, μαθήματα κατάρτισης στην κοπή κρέατος στο εξωτερικό).
(177)
Οι δράσεις που αφορούσαν όλα τα ζώα και προϊόντα, όποια κι αν είναι η αγορά τους, στη Γαλλία ή εκτός Γαλλίας ήταν κυρίως οι δράσεις διαφήμισης όπως οι εκστρατείες για «το ευρωπαϊκό μοσχάρι ποιότητας», τα σφαγεία, για «τις φυλές κρεατοπαραγωγής», και ορισμένες δράσεις έρευνας για την ασφάλεια των τροφίμων, για την καλή μεταχείριση των ζώων, για τη διαχείριση της ποιότητας, για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος, για τις ενέργειες που αφορούν την πιστοποίηση ή τη δυνατότητα εντοπισμού της προέλευσης βοοειδών, τα αποτελέσματα των οποίων διαδόθηκαν ευρέως τόσο στη Γαλλία όσο και εκτός Γαλλίας.
i) Κρέατα και ζώα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη
(178)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι δράσεις που ωφέλησαν τα προϊόντα και τα ζώα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, αποκλειστικά ή σε συνδυασμό με τα εγχώρια προϊόντα, δεν αντιπροσώπευαν το σύνολο των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές.
(179)
Πρέπει να καθοριστεί σε ετήσια βάση και συνολικά αν τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη ωφελήθηκαν από τις διεπαγγελματικές δράσεις.
(180)
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει την κατανομή των εσόδων σε ευρώ, τα οποία προέρχονται από προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές, μεταξύ των διάφορων δράσεων της Interbev σε ετήσια βάση, καθώς και το ποσοστό των δράσεων που προορίζονται αποκλειστικά για κρέατα και ζώα εξαγόμενα ή σε συνδυασμό με τα προϊόντα και τα εθνικά ζώα.
Έτη
Δράσεις υπέρ όλων των προϊόντων
Δράσεις μόνο υπέρ των προϊόντων στη Γαλλία
Δράσεις μόνο υπέρ των εξαγόμενων προϊόντων
Σύνολο των δράσεων ετησίως
Σε % του συνόλου των χρηματοδοτούμενων δράσεων
(στρογγυλοποιημένο)
1996
5 517 088,95
13 308 769,70
2 101 111,35
20 926 970,00
36
1997
9 244 861,43
8 723 278,25
2 104 379,32
20 072 518,99
56
1998
8 995 703,14
11 214 605,23
927 146,63
21 137 455,00
46
1999
9 780 064,41
10 308 559,00
1 058 778,36
21 447 401,76
50
2000
8 245 970,18
10 126 453,50
991 754,32
19 264 178,00
47
2001
9 447 359,23
15 115 169,26
1 720 267,50
26 282 796,00
42
2002
10 553 240,96
24 553 282,92
4 326 569,12
39 433 093,00
37
2003
12 626 096,22
21 010 195,68
3 761 566,70
37 398 458,60
43
2004
11 288 281,00
20 527 149,24
4 045 129,24
35 860 559,48
42
(181)
Από τον πίνακα αυτό προκύπτει ότι, για το σύνολο της εν λόγω περιόδου, τα εξαγόμενα προϊόντα ωφελήθηκαν κατά μέσο όρο από το 44 % του συνόλου των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι, για την ίδια περίοδο, το σύνολο των εσόδων τα οποία προήλθαν από εισφορές που εισπράχθηκαν από τα εξαγόμενα προϊόντα ήταν 15 % (59). Επίσης, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι το ποσοστό του 15 % αντιπροσώπευε ένα μέσο όρο, και κοινοποίησαν τους αριθμούς για κάθε έτος, από τους οποίους προκύπτει ότι ο όγκος εισφορών που εισπράχθηκαν από τα εξαγόμενα προϊόντα δεν υπερέβαινε ποτέ το 18 %.
ii) Συμβιβάσιμο με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ
(182)
Λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της απόφασης Nygard (60) του Δικαστηρίου, καθώς και του γεγονότος ότι τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τον φόρο αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ και ότι ο φόρος δεν παρουσιάζει χαρακτήρα που δημιουργεί διακρίσεις αντίθετα με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ εφόσον εφαρμόστηκε εξίσου στα προϊόντα και στα εξαγόμενα ζώα που ωφελήθηκαν ποσοστιαία από τα πλεονεκτήματα που πηγάζουν από αυτόν, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα έσοδα που προέρχονται από τον φόρο επί των εξαγόμενων προϊόντων, ο οποίος προορίζεται για τη χρηματοδότηση των δράσεων της Interbev, αποτελούν χρηματοδότηση της ενίσχυσης συμβατή προς τους κανόνες της ΣΛΕΕ και ιδίως του άρθρου 107 αυτής και, συνεπώς, ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται κατά τον τρόπο αυτό είναι συμβατές με την εν λόγω συνθήκη.
2.6.2. Οι εισφορές FNE
2.6.2.1. Εισαγόμενα ζώα
(183)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, έως το 2003, οι εισφορές που εισπράττονταν υπέρ του FNE μπορούσαν επίσης να εφαρμοστούν σε ζώα που εκτρέφονταν εκτός της εθνικής επικράτειας της Γαλλίας αλλά εισάγονταν στη Γαλλία για να σφαχτούν.
(184)
Σε συνέχεια των ενδοιασμών που εξέφρασε η Επιτροπή, οι γαλλικές αρχές διαβεβαίωσαν ότι τροποποίησαν το κείμενο της διεπαγγελματικής συμφωνίας με σκοπό τον αποκλεισμό κάθε εισφοράς επί των ζώων που εισάγονται ή εισέρχονται στη Γαλλία. Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι εισφορές αυτές εφαρμόζονται μόνο στα ζώα που εκτρέφονται και σφάζονται στη Γαλλία.
(185)
Οι τροποποιήσεις της εν λόγω διεπαγγελματικής συμφωνίας δεν διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή. Μόνο η οδηγία της 2ας Φεβρουαρίου 2005 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 87) διαβιβάστηκε και διευκρινίζει ότι οι εισφορές υπέρ του FNE εφαρμόζονται μόνο στο σύνολο των κρεάτων που προέρχονται από τις εργασίες σφαγής στη μητροπολιτική επικράτεια των ζώων που εκτρέφονται στη Γαλλία.
(186)
Συνεπώς, μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1996 και της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, η εισφορά επί των κρεάτων βάρυνε επίσης τα κρέατα ζώων που σφάζονταν στη Γαλλία αλλά εκτρέφονταν εκτός της εθνικής επικράτειας.
(187)
Οι γαλλικές αρχές δεν μπόρεσαν να αποδείξουν ότι οι κτηνοτρόφοι που ασκούσαν τη δραστηριότητά τους εκτός της εθνικής επικράτειας επωφελήθηκαν από τις δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις εν λόγω εισφορές. Πράγματι οι υπόχρεοι της προαιρετικής εισφοράς που κατέστη υποχρεωτική, οι οποίοι εξήγαγαν τα προϊόντα τους δεν τύγχαναν καμίας επιστροφής ή μείωσης, ενώ δεν λάμβαναν καν το σύνολο του πλεονεκτήματος των εν λόγω δράσεων. Όσον αφορά τις δράσεις έρευνας και ανάπτυξης και τεχνικής αρωγής, οι δράσεις αυτές μπορούν να ωφελήσουν καταρχήν μόνο τα εγχώρια προϊόντα (κρέατα βοοειδών που εκτρέφονται και σφάζονται στη Γαλλία).
(188)
Το γεγονός ότι οι εισαγωγές ζώντων ζώων είχαν, την εποχή εκείνη, αμελητέο χαρακτήρα (61) και ότι, κατά τη μόνη πρακτική, οι εισαγωγείς ζώντων ζώων είχαν τη δυνατότητα, αν το επιθυμούσαν, να δηλώσουν το βάρος των εισαγόμενων ζώων για να το αφαιρέσουν από τη βάση υπολογισμού της εισφοράς και να ζητήσουν επιστροφή, δεν έχει άμεσες επιπτώσεις στην επί της ουσίας εκτίμηση της Επιτροπής. Επιπλέον, κάθε διάκριση, ακόμα και ελάχιστη, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 110 της ΣΛΕΕ.
(189)
Λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της απόφασης Nygard (62) του Δικαστηρίου, καθώς και του γεγονότος ότι τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τον φόρο αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ και ότι ο φόρος έχει διακριτικό χαρακτήρα αντίθετο προς το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ εφόσον εφαρμόστηκε εξίσου στα προϊόντα που προήλθαν από άλλα κράτη μέλη, τα οποία ωστόσο δεν ωφελήθηκαν πλήρως από τα πλεονεκτήματα του φόρου αυτού, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα έσοδα που προέρχονται από τον φόρο επί των ζώων που εισάγονται από άλλα κράτη μέλη, ο οποίος προορίζεται για τη χρηματοδότηση των δράσεων του FNE, αποτελούν χρηματοδότηση της ενίσχυσης ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά υπό το πρίσμα της συνθήκης και ιδίως του άρθρου 107 αυτής και, συνεπώς, ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται κατά τον τρόπο αυτό είναι ασυμβίβαστες με την εν λόγω συνθήκη.
2.6.2.2. Εξαγόμενα ζώα
(190)
Καθώς οι εισφορές FNE εφαρμόζονται στα ζώα που εκτρέφονται ή σφάζονται στη Γαλλία, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα εξαγόμενα προϊόντα δεν αποτελούν ως τέτοια αντικείμενο εισφοράς υπέρ του FNE και συνεπώς εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης.
3. ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
(191)
Η Επιτροπή, όπως έχει ήδη αναφερθεί στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, υπογραμμίζει ότι η Γαλλία δεν την ενημέρωσε, σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, σχετικά με τις αποφάσεις επέκτασης που καθιστούν υποχρεωτικές τις προαιρετικές εισφορές και σχετικά με τις δράσεις που χρηματοδοτούν πριν τις θέσει σε εφαρμογή (βλέπε αιτιολογική σκέψη 2 της παρούσας απόφασης).
(192)
Το άρθρο 1 στοιχείο στ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 ορίζει με ακρίβεια την παράνομη ενίσχυση ως νέα ενίσχυση η οποία εφαρμόζεται κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Η υποχρέωση κοινοποίησης μιας κρατικής ενίσχυσης ορίζεται στο άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού.
(193)
Καταρχάς, όσον αφορά τη φύση των εισφορών εν προκειμένω, η Επιτροπή σημειώνει ότι αυτές απαιτούν πράξη δημόσιας αρχής για να παραγάγουν όλα τους τα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι πρόκειται εν προκειμένω για τέλη υπέρ τρίτων, δηλαδή για δημόσιους πόρους.
(194)
Κατά το μέτρο που οι προαιρετικές εισφορές που καθίστανται υποχρεωτικές αποτελούν δημόσιους πόρους (όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 106 και ακόλουθες) οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός καθεστώτος ενίσχυσης (αιτιολογικές σκέψεις 171 και ακόλουθες) και στο μέτρο που χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση πλεονεκτημάτων υπέρ των επιχειρήσεων του τομέα κρεάτων, η κοινοποίησή τους προς την Επιτροπή αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 108 παράγραφος 3 της συνθήκης.
(195)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 123 και 124, δεδομένου ότι τα μέτρα που θεσπίζονται από τη Γαλλία περιέχουν στοιχεία κρατικής ενίσχυσης, πρόκειται για νέες ενισχύσεις, μη κοινοποιημένες προς την Επιτροπή, και ως εκ τούτου παράνομες κατά την έννοια της συνθήκης.
(196)
Σύμφωνα την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης (63), κάθε παράνομη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης.
V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
(197)
Υπό το φως των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχουν επιφυλάξεις ως προς τη χρηματοδότηση του υπόψη καθεστώτος από τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές, εφόσον αυτές εφαρμόζονταν στα εγχώρια προϊόντα και στα εξαγόμενα προϊόντα και ζώα (εν προκειμένω «εισφορές επί των κρεάτων» μεταξύ 1996 και 2004).
(198)
Εφόσον έχουν επίσης εισπραχθεί εισφορές επί των εισαγόμενων ζώων (εν προκειμένω οι εισφορές επί των ζώων υπέρ του FNE μεταξύ 1996 και 2004), από τις ανωτέρω εκτιμήσεις προκύπτει ότι το σύστημα προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές είναι ασυμβίβαστο με την εσωτερική αγορά λόγω της παραβίασης του άρθρου 110 της ΣΛΕΕ, επειδή η Γαλλία δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έλαβαν, και αυτά, ενισχύσεις στον ίδιο βαθμό με τα εγχώρια προϊόντα.
(199)
Εξάλλου, οι εν λόγω ενισχύσεις δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή κατά την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ και αποτελούν εφεξής παράνομες ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ.
(200)
Η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η Γαλλική Δημοκρατία εφάρμοσε τις εν λόγω ενισχύσεις κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
(201)
Εφόσον πρόκειται για ενισχύσεις που τίθενται σε εφαρμογή χωρίς την τελική απόφαση της Επιτροπής, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι, δεδομένου του επιτακτικού χαρακτήρα των διαδικαστικών κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, κανόνες των οποίων το άμεσο αποτέλεσμα έχει αναγνωριστεί από το Δικαστήριο σε πολλές αποφάσεις (64) δεν είναι δυνατή η εκ των υστέρων άρση του παράνομου χαρακτήρα της εξεταζόμενης ενίσχυσης (65).
(202)
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι εφόσον ένα μέτρο ενίσχυσης, με τρόπο χρηματοδότησης που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της, εφαρμόστηκε κατά παράβαση της υποχρέωσης κοινοποίησης, τα εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται, καταρχήν, να διατάξουν την επιστροφή των φόρων ή εισφορών που εισπράχθηκαν ειδικά για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης αυτής. Υπενθυμίζει επίσης ότι εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια η διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών έναντι τυχόν παραβιάσεως, εκ μέρους εθνικών αρχών, της απαγόρευσης χορήγησης ενισχύσεων που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 τελευταία πρόταση της ΣΛΕΕ και ότι έχει άμεσο αποτέλεσμα. Εφόσον μια τέτοια παραβίαση, την οποία επικαλούνται οι δικαιούμενοι προς τούτο αιτούντες έννομη προστασία, διαπιστωθεί από τα εθνικά δικαστήρια, τα τελευταία πρέπει να αντλήσουν όλες τις συνέπειες, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο, όσον αφορά τόσο την ισχύ των πράξεων που συνεπάγονται τη θέση σε εφαρμογή των οικείων μέτρων ενίσχυσης, όσο και την ανάκτηση των χορηγηθεισών οικονομικών ενισχύσεων (66).
(203)
Η Επιτροπή κρίνει ενδεδειγμένο στη συγκεκριμένη περίπτωση να εκδώσει μια υπό όρους απόφαση χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα που της προσφέρει το άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή μπορεί να συνοδεύει τη θετική της απόφασή με όρους υπό τους οποίους μπορεί να θεωρηθεί μια ενίσχυση συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά και με υποχρεώσεις που να της επιτρέπουν να ελέγχει την τήρηση της απόφασής της.
(204)
Προς επανόρθωση της παραβιάσεως του άρθρου 110 της ΣΛΕΕ και για να καταργηθεί έτσι αναδρομικά η διακριτική μεταχείριση, η Γαλλία οφείλει να επιστρέψει το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα εισαγόμενα προϊόντα (εισφορές επί των ζώων υπέρ του FNE μεταξύ 1996 και 2004), αναλογικά ως προς τα πλεονεκτήματα των ενισχύσεων τα οποία δεν έλαβαν. Με την επανόρθωση της παραβίασης αυτής οι σχετικές ενισχύσεις θα καταστούν συμβιβάσιμες με το άρθρο 107 της ΣΛΕΕ.
(205)
Η Επιτροπή καθορίζει τους όρους που πρέπει να τηρηθούν για τη διενέργεια της εν λόγω επιστροφής. Έτσι, η Γαλλία οφείλει να επιστρέψει στους υπόχρεους φόρου το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα προαναφερόμενα εισαγόμενα προϊόντα μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης εφαρμογής του φόρου και της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, τηρώντας πλήρως τους παρακάτω όρους:
α)
αν μπορούν να αποδείξουν ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές επιβλήθηκαν στα εισαγόμενα προϊόντα, οι υπόχρεοι που είναι υπεύθυνοι για την καταβολή του φόρου μπορούν να ζητήσουν την επιστροφή του αναλογικού μέρους του προϊόντος του φόρου που προορίζεται για τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών που ωφελούν αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα, εντός προθεσμίας που καθορίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και σε καμία περίπτωση μικρότερης των έξι μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης,·
β)
η Γαλλία θα προσδιορίσει την έκταση της τυχόν διάκρισης σε βάρος των εισαγόμενων προϊόντων. Για τον σκοπό αυτό, η Γαλλία θα ελέγξει, στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τη χρηματική αντιστοιχία μεταξύ των ποσών της εν λόγω εισφοράς που εισπράττονται συνολικώς επί των εγχώριων προϊόντων και των πλεονεκτημάτων από τα οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα προϊόντα αυτά·
γ)
η επιστροφή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός μέγιστης προθεσμίας έξι μηνών από την υποβολή της αίτησης·
δ)
τα επιστρεφόμενα ποσά πρέπει να είναι επικαιροποιημένα, λαμβανομένων υπόψη των τόκων από την ημερομηνία της είσπραξής τους μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής επιστροφής τους. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται με βάση το επιτόκιο αναφοράς της Επιτροπής, που προβλέπεται από τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης·
ε)
οι γαλλικές αρχές κάνουν δεκτή κάθε εύλογη απόδειξη εκ μέρους των υπόχρεων ώστε να καταδειχθούν τα ποσά που κατέβαλαν για τον φόρο με τον οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα προέλευσης άλλων κρατών μελών·
στ)
το δικαίωμα στην επιστροφή ποσών δεν μπορεί να υπόκειται σε άλλους όρους, ιδίως στον όρο να μην έχει μετακυλισθεί ο φόρος·
ζ)
στην περίπτωση που κάποιος φορολογούμενος δεν έχει ακόμη καταβάλει τον φόρο, οι γαλλικές αρχές παραιτούνται επισήμως από την πληρωμή του αναλογικού μέρους του φόρου αυτού που βαρύνει τα εισαγόμενα προϊόντα από άλλα κράτη μέλη, για το οποίο καταδεικνύεται ότι προορίζεται για τη χρηματοδότηση του μέρους της ενίσχυσης με την οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα. Παραιτούνται επίσης από τους ενδεχόμενους σχετικούς τόκους υπερημερίας·
η)
εφόσον ζητηθεί από την Επιτροπή, η Γαλλία δεσμεύεται να υποβάλει πλήρη έκθεση που να αποδεικνύει την ορθή εκτέλεση του μέτρου επιστροφής των ποσών·
θ)
εάν άλλο κράτος επέβαλε παρόμοιο φόρο στα ίδια προϊόντα τα οποία επιβαρύνθηκαν με τον φόρο στη Γαλλία, οι γαλλικές αρχές δεσμεύονται να επιστρέψουν στους υπόχρεους το μέρος του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα με προέλευση το εν λόγω άλλο κράτος μέλος·
ι)
η Γαλλία δεσμεύεται να γνωστοποιήσει την παρούσα απόφαση σε όλους τους δυνητικούς υπόχρεους του φόρου,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Οι κρατικές ενισχύσεις για την προώθηση, διαφήμιση, τεχνική αρωγή, έρευνα και ανάπτυξη, οι οποίες τέθηκαν σε εφαρμογή παράνομα από τη Γαλλία κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ χρηματοδοτούμενες μέσω τέλους υπέρ τρίτων (προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική επί των κρεάτων και ζώντων ζώων που απεστάλησαν σε άλλα κράτη μέλη μεταξύ 1996 και 2004, και επί των ζώντων ζώων που εισήχθησαν μεταξύ 1996 και 2004), είναι κρατικές ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ όσον αφορά την περίοδο από την έναρξη ισχύος του φόρου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2004, εφόσον η Γαλλία τηρεί τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 της παρόντος άρθρου.
2. Η Γαλλία οφείλει να επιστρέψει στους υπόχρεους φόρου το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα εισαγόμενα προϊόντα μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης εφαρμογής του φόρου και της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, τηρώντας πλήρως τους παρακάτω όρους:
α)
αν μπορούν να αποδείξουν ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές επιβλήθηκαν στα εισαγόμενα προϊόντα, οι υπόχρεοι που είναι υπεύθυνοι για την καταβολή του φόρου μπορούν να ζητήσουν την επιστροφή του αναλογικού μέρους του προϊόντος του φόρου που προορίζεται για τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών που ωφελούν αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα, εντός προθεσμίας που καθορίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και σε καμία περίπτωση μικρότερης των έξι μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης·
β)
η Γαλλία θα προσδιορίσει την έκταση της τυχόν διάκρισης σε βάρος των εισαγόμενων προϊόντων. Για τον σκοπό αυτό, η Γαλλία θα ελέγξει, στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τη χρηματική αντιστοιχία μεταξύ των ποσών της εν λόγω εισφοράς που εισπράττονται συνολικώς επί των εγχώριων προϊόντων και των πλεονεκτημάτων από τα οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα προϊόντα αυτά·
γ)
η επιστροφή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός μέγιστης προθεσμίας έξι μηνών από την υποβολή της αίτησης·
δ)
τα επιστρεφόμενα ποσά πρέπει να είναι επικαιροποιημένα, λαμβανομένων υπόψη των τόκων από την ημερομηνία της είσπραξής τους μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής επιστροφής τους. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται με βάση το επιτόκιο αναφοράς της Επιτροπής, που προβλέπεται από τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης·
ε)
οι γαλλικές αρχές κάνουν δεκτή κάθε εύλογη απόδειξη εκ μέρους των υπόχρεων ώστε να καταδειχθούν τα ποσά που κατέβαλαν για τον φόρο με τον οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα προέλευσης άλλων κρατών μελών·
στ)
το δικαίωμα στην επιστροφή ποσών δεν μπορεί να υπόκειται σε άλλους όρους, ιδίως στον όρο να μην έχει μετακυλισθεί ο φόρος·
ζ)
στην περίπτωση που κάποιος φορολογούμενος δεν έχει ακόμη καταβάλει τον φόρο, οι γαλλικές αρχές παραιτούνται επισήμως από την πληρωμή του αναλογικού μέρους του φόρου αυτού που βαρύνει τα εισαγόμενα προϊόντα από άλλα κράτη μέλη, για το οποίο καταδεικνύεται ότι προορίζεται για τη χρηματοδότηση του μέρους της ενίσχυσης με την οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα. Παραιτούνται επίσης από τους ενδεχόμενους σχετικούς τόκους υπερημερίας·
η)
εφόσον ζητηθεί από την Επιτροπή, η Γαλλία δεσμεύεται να υποβάλει πλήρη έκθεση που να αποδεικνύει την ορθή εκτέλεση του μέτρου επιστροφής των ποσών·
θ)
εάν άλλο κράτος επέβαλε παρόμοιο φόρο στα ίδια προϊόντα τα οποία επιβαρύνθηκαν με τον φόρο στη Γαλλία, οι γαλλικές αρχές δεσμεύονται να επιστρέψουν στους υπόχρεους το μέρος του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα με προέλευση το εν λόγω άλλο κράτος μέλος·
ι)
η Γαλλία δεσμεύεται να γνωστοποιήσει την παρούσα απόφαση σε όλους τους δυνητικούς υπόχρεους του φόρου.
Άρθρο 2
Η Γαλλία ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί με αυτή.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.
Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2011.