РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 12 декември 2011 година
относно присъединяването на Европейския съюз към Протокола от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г., с изключение на членове 10 и 11 от него
(2012/22/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 100, параграф 2 във връзка с член 218, параграф 6, буква а) и член 218, параграф 8, първа алинея от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид одобрението на Европейския парламент,
като има предвид, че:
(1)
Протоколът от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. („Атинският протокол“) представлява значително подобряване на режима по отношение на отговорността на превозвачите и обезщетението на пътници, превозвани по море. По-специално той предвижда обективна отговорност за превозвача, включително задължителна застраховка с право на пряк иск спрямо застрахователите в определени граници, както и правила относно компетентността на съдилищата и относно признаването и изпълнението на съдебни решения. Следователно Атинският протокол съответства на целта на Съюза за подобряване на правния режим по отношение на отговорността на превозвачите.
(2)
Атинският протокол изменя Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. („Атинската конвенция“) и предвижда в член 15, че двата инструмента се разглеждат и тълкуват заедно като един правен инструмент между страните по Атинския протокол.
(3)
По-голямата част от правилата на Атинския протокол са включени в правото на Съюза посредством Регламент (ЕО) № 392/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 година относно отговорността на превозвачите на пътници по море в случай на произшествия (1). По този начин Съюзът упражни компетентност по отношение на въпросите, уредени от този регламент. Държавите-членки обаче запазват компетентността си по отношение на редица разпоредби на Атинския протокол като клаузата за отказ от участие, с която им се разрешава да определят по-високи граници на отговорност от предвидените съгласно Атинския протокол. Между въпросите от Атинския протокол, попадащи в компетентност на държавите-членки, и въпросите, които попадат в областите на изключителна компетентност на ЕС, съществува взаимозависимост. Поради това по въпросите от Атинския протокол, попадащи в тяхна компетентност, държавите-членки следва да действат координирано, като отчитат своите задължения за лоялно сътрудничество.
(4)
Атинският протокол е открит за ратификация, приемане, утвърждаване или присъединяване от държави и от регионални организации за икономическа интеграция, които са създадени от суверенни държави, прехвърлили компетентност на тези организации по определени въпроси, уредени от Атинския протокол.
(5)
Съгласно член 17, параграф 2, буква б) и член 19 от Атинския протокол регионални организации за икономическа интеграция могат да сключат Атинския протокол.
(6)
През октомври 2006 г. Правният комитет на Международната морска организация (ИМО) прие резерва и насоки за прилагане на Атинската конвенция („насоки на ИМО“) с цел разглеждане на определени въпроси в рамките на Атинската конвенция, като по-специално обезщетенията за вреди, свързани с тероризъм.
(7)
Регламент (ЕО) № 392/2009 възпроизвежда в своите приложения съответните разпоредби на консолидирания текст на Атинската конвенция, изменена с Атинския протокол и насоките на ИМО.
(8)
Съгласно разпоредбите на член 19 от Атинския протокол регионалните организации за икономическа интеграция трябва да декларират при подписване, ратификация, приемане, утвърждаване или присъединяване обхвата на своята компетентност по отношение на въпросите, уредени от Атинския протокол.
(9)
Поради това Съюзът следва да се присъедини към Атинския протокол и да направи резервата, която се съдържа в насоките на ИМО. Направената резерва не следва да се тълкува като промяна в настоящото разделение на областите на компетентност между Съюза и държавите-членки по отношение на удостоверенията и проверките от държавните органи.
(10)
Някои разпоредби от Атинския протокол се отнасят до съдебното сътрудничество по гражданскоправни въпроси и следователно попадат в обхвата на част трета, дял V от Договора за функционирането на ЕС. Отделно решение, отнасящо се до тези разпоредбипредстои да бъде прието успоредно с настоящото решение.
(11)
Държавите-членки, които ще ратифицират или ще се присъединят към Атинския протокол, следва ако е възможно да го направят едновременно. Поради това държавите-членки следва да обменят информация относно състоянието на своите процедури за ратификация или присъединяване, за да подготвят, доколкото е възможно, едновременното депозиране на документите си за ратификация или присъединяване. При ратификация или присъединяване към Атинския протокол държавите-членки следва да направят резервата, която се съдържа в насоките на ИМО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Присъединяването на Европейския съюз към Протокола от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. („Атинския протокол“) се одобрява от името на Европейския съюз по отношение на въпросите, които са от изключителната компетентност на Съюза с изключение на членове 10 и 11 от него.
Текстът на Атинския протокол, с изключение на членове 10 и 11, се съдържа в приложението.
Член 2
1. Председателят на Съвета е оправомощен да определи лицето(лицата), упълномощено(и) да депозира(ат) документа за присъединяване на Съюза към Атинския протокол в съответствие с член 17, параграф 2, буква в), член 17, параграф 3 и член 19 от посочения протокол.
2. При депозиране на документа за присъединяване Съюзът прави следната декларация за компетентност:
„1.
Член 19 от Атинския протокол от 2002 г. към Атинската конвенция относно превоза на пътници и личния им багаж по море от 1974 г. предвижда, че регионални организации за икономическа интеграция, които са създадени от суверенни държави, които са прехвърлили на тези организации компетентност по някои въпроси, уредени от посочения протокол, могат да го подпишат, при условие че направят декларацията, посочена в същия член. Съюзът реши да се присъедини към Атинския протокол и съответно прави такава декларация.
2.
Настоящите членове на Европейския съюз са Кралство Белгия, Република България, Чешката република, Кралство Дания, Федерална република Германия, Република Естония, Ирландия, Република Гърция, Кралство Испания, Френската република, Италианската република, Република Кипър, Република Латвия, Република Литва, Великото херцогство Люксембург, Република Унгария, Малта, Кралство Нидерландия, Република Австрия, Република Полша, Португалската република, Румъния, Република Словения, Словашката република, Република Финландия, Кралство Швеция и Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия.
3.
Настоящата декларация не се прилага към териториите на държавите-членки на Европейския съюз, в които не се прилага Договорът за функционирането на Европейския съюз, и не засяга мерки или позиции, които биха могли да бъдат приети по силата на протокола от заинтересованите държави-членки от името и в интерес на тези територии.
4.
Държавите-членки на Европейския съюз са предоставили изключителна компетентност на Съюза по отношение на мерките, приети въз основа на член 100 от Договора за функционирането на ЕС. Такива мерки са приети по отношение на членове 1 и 1а, член 2, параграф 2, членове 3-16 и членове 18, 20 и 21 от Атинската конвенция, изменена с Атинския протокол и разпоредбите на насоките на ИМО, посредством приемането на Регламент (ЕО) № 392/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 г. относно отговорността на превозвачите на пътници по море в случай на произшествия.
5.
Упражняването на компетентността, която държавите-членки са прехвърлили на Европейския съюз съгласно Договора за функционирането на ЕС, подлежи по своята същност на непрекъснато развитие. В рамките на Договора за функционирането на ЕС компетентните институции могат да вземат решения, които да определят обхвата на компетентност на Европейския съюз. Поради тази причина Европейският съюз си запазва правото да изменя по съответен начин настоящата декларация, без това да представлява предпоставка за упражняването на компетентността му по въпросите, уредени от Атинския протокол. Европейският съюз ще уведоми генералния секретар на Международната морска организация за изменената декларация.“
3. Лицето или лицата, определени съгласно параграф 1 от настоящия член, правят резервата, която се съдържа в насоките на ИМО, при депозирането на документа за присъединяване на Съюза към Атинския протокол.
Член 3
Съюзът депозира документа за присъединяването си към Атинския протокол до 31 декември 2011 г.
Член 4
1. Държавите-членки предприемат необходимите стъпки, за да депозират документите за ратификация или присъединяване към Атинския протокол в разумен срок и при възможност до 31 декември 2011 г.
2. Държавите-членки правят резервата, която се съдържа в насоките на ИМО, при депозирането на документите за ратификация или присъединяване към Атинския протокол.
Съставено в Брюксел на 12 декември 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Δεκεμβρίου 2011
για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους εκτός των άρθρων 10 και 11 αυτού
(2012/22/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) και παράγραφος 8 πρώτο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το Πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») συνιστά σημαντική βελτίωση του καθεστώτος που αφορά την ευθύνη των μεταφορέων και την αποζημίωση των επιβατών που μεταφέρονται διά θαλάσσης. Συγκεκριμένα, προβλέπει αντικειμενική ευθύνη του μεταφορέα και περιλαμβάνει υποχρεωτική ασφάλιση με δικαίωμα ευθείας αγωγής κατά των ασφαλιστών εντός συγκεκριμένων ορίων και κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας και αναγνώρισης και εκτέλεσης των αποφάσεων. Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι συνεπώς σύμφωνο με το στόχο της Ένωσης για βελτίωση του νομικού καθεστώτος που αφορά στην ευθύνη των μεταφορέων.
(2)
Το Πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Σύμβαση των Αθηνών»)και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις ερμηνεύονται από τα Συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από κοινού ως ενιαία πράξη.
(3)
Η πλειονότητα των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ενσωματώθηκε στη νομοθεσία της Ένωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος (1). Με τον τρόπο αυτό, η Ένωση άσκησε την αρμοδιότητά της όσον αφορά τα θέματα που διέπονται από τον κανονισμό αυτόν. Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους όσον αφορά ορισμένες διατάξεις του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, όπως η ρήτρα εξαίρεσης, με την οποία τους επιτρέπεται να θέτουν όρια ευθύνης υψηλότερα από τα οριζόμενα στο Πρωτόκολλο των Αθηνών. Τα θέματα αρμοδιότητος των κρατών μελών στα πλαίσια του Πρωτοκόλλου των Αθηνών βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση μεεκείνα που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Συνεπώς, στα θέματα αρμοδιότητος τους στα πλαίσια του Πρωτοκόλλου των Αθηνών και, λαμβανομένου υπόψη του καθήκοντος καλόπιστης συνεργασίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενεργούν με συντονισμένο τρόπο.
(4)
Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι ανοικτό προς επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση από κράτη και από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη, τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητες σε ορισμένα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών.
(5)
Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, επιτρέπεται η σύναψη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.
(6)
Η νομική επιτροπή του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού ενέκρινε τον Οκτώβριο του 2006 Επιφύλαξη και Κατευθυντήριες Γραμμές για την εφαρμογή της σύμβασης των Αθηνών (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ»), για την αντιμετώπιση ορισμένων θεμάτων στο πλαίσιο της σύμβασης των Αθηνών, όπως, συγκεκριμένα, της αποζημίωσης για ζημίες από τρομοκρατικές ενέργειες.
(7)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009 περιέχει στα παραρτήματά του τις οικείες διατάξεις του ενοποιημένου κειμένου της σύμβασης των Αθηνών, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο των Αθηνών και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ.
(8)
Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης πρέπει να δηλώνουν, κατά την υπογραφή, επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, την έκταση των αρμοδιοτήτων τους στα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών.
(9)
Κατά συνέπεια, η Ένωση θα πρέπει να προσχωρήσει στο Πρωτόκολλο των Αθηνών και να διατυπώσει την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ. Η επιφύλαξη αυτή δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως μεταβάλλουσα την ισχύουσα κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών σε σχέση με την πιστοποίηση και τους ελέγχους από κρατικές αρχές.
(10)
Ορισμένες διατάξεις του Πρωτοκόλλου των Αθηνών αφορούν τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις και συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του τίτλου V του τρίτου μέρους της ΣΛΕΕ. Σχετικά με τις διατάξεις αυτές εκδίδεται χωριστή απόφαση παράλληλα με την παρούσα.
(11)
Τα κράτη μέλη που πρόκειται να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο των Αθηνών ή να προσχωρήσουν σε αυτό θα πρέπει, εφόσον είναι εφικτό, να το πράξουν ταυτοχρόνως. Είναι επομένως σκόπιμη η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την πορεία των διαδικασιών επικύρωσης ή προσχώρησης, προκειμένου να προετοιμασθεί στο βαθμό του εφικτού η ταυτόχρονη κατάθεση των οικείων πράξεων επικύρωσης ή προσχώρησης. Κατά την επικύρωση του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή την προσχώρηση σε αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατυπώσουν την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η προσχώρησή της στο Πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») όσον αφορά θέματα εμπίπτοντα στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης, πλην των άρθρων 10 και 11 αυτού.
Το κείμενο του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, πλην των άρθρων 10 και 11, περιέχεται στο παράρτημα.
Άρθρο 2
1. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να καταθέσει(ουν) την πράξη προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ), το άρθρο 17 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου.
2. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση θα προβεί στην ακόλουθη δήλωση περί αρμοδιότητας:
«1.
Στο άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών του 2002, της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, προβλέπεται ότι οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης, οι οποίοι έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητα επί ορισμένων θεμάτων που διέπονται από το εν λόγω Πρωτόκολλο δύνανται να το υπογράψουν, με την προϋπόθεση ότι θα προβούν στη δήλωση που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο. Η Ένωση αποφάσισε να προσχωρήσει στο πρωτόκολλο των Αθηνών και προβαίνει συνεπώς στην εν λόγω δήλωση.
2.
Επί του παρόντος μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Μάλτα, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.
3.
Η παρούσα δήλωση δεν ισχύει για τα εδάφη των κρατών μελών της ΕΕ στα οποία δεν εφαρμόζεται η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), ούτε θίγει πράξεις ή θέσεις που ενδεχομένως εγκρίνονται δυνάμει του Πρωτοκόλλου από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον των εν λόγω εδαφών.
4.
Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν μεταβιβάσει αποκλειστική αρμοδιότητα στην Ένωση όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 100 της ΣΛΕΕ. Τέτοια μέτρα έχουν ληφθεί όσον αφορά τα άρθρα 1 και 1α, το άρθρο 2 παράγραφος 2, τα άρθρα 3 έως 16 και τα άρθρα 18, 20 και 21 της σύμβασης των Αθηνών, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο των Αθηνών και τις διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ μέσω της έκδοσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος.
5.
Η άσκηση της αρμοδιότητας την οποία τα κράτη μέλη έχουν μεταβιβάσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ υπόκειται, εκ φύσεως, σε συνεχή εξέλιξη. Στο πλαίσιο της Συνθήκης, τα αρμόδια όργανα δύνανται να λαμβάνουν αποφάσεις που καθορίζουν τον βαθμό αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση αναλόγως, χωρίς αυτό να συνιστά προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σε θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κοινοποιεί την τροποποιημένη δήλωση στο Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού.»
3. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ.
Άρθρο 3
Η Ένωση καταθέτει την πράξη προσχώρησής της στο Πρωτόκολλο των Αθηνών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
Άρθρο 4
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την κατάθεση των πράξεων επικύρωσης του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή προσχώρησης σε αυτό εντός εύλογης προθεσμίας και, εφόσον είναι εφικτό, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
2. Τα κράτη μέλη διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξεων επικύρωσης ή προσχώρησης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ.
Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2011.