РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 282/2011 НА СЪВЕТА
от 15 март 2011 година
за установяване на мерки за прилагане на Директива 2006/112/ЕО относно общата система на данъка върху добавената стойност
(преработена версия)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 г. относно общата система на данъка върху добавената стойност (1), и по-специално член 397 от нея,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1777/2005 на Съвета от 17 октомври 2005 г. за установяване на мерки за прилагане на Директива 77/388/ЕИО относно общата система на данъка върху добавената стойност (2) трябва да бъде съществено изменен. С оглед постигане на яснота и рационалност въпросните разпоредби следва да бъдат преработени.
(2)
Директива 2006/112/ЕО съдържа правила за данъка върху добавената стойност (ДДС), които в някои случаи са предмет на тълкуване от страна на държавите-членки. Приемането на общи разпоредби за прилагане на Директива 2006/112/ЕО следва да гарантира, че прилагането на системата на ДДС съответства в по-голяма степен на целите на вътрешния пазар в случаите, в които са възникнали или могат да възникнат различия при прилагането, несъвместими с надлежното функциониране на този вътрешен пазар. Тези мерки за прилагане на директивата са с обвързваща правна сила от датата на влизане в сила на настоящия регламент и не засягат валидността на законодателството и тълкуването, приети на по-ранен етап от държавите-членки.
(3)
В настоящия регламент следва да бъдат отразени промените, приети с Директива 2008/8/ЕО на Съвета от 12 февруари 2008 година за изменение на Директива 2006/112/ЕО по отношение на мястото на доставка на услуги (3).
(4)
Целта на настоящия регламент е да се гарантира еднакво прилагане на действащата система на ДДС чрез установяване на правила за прилагане на Директива 2006/112/ЕО, и по-специално по отношение на данъчнозадължените лица, доставката на стоки и услуги и мястото на облагаемите доставки. В съответствие с принципа на пропорционалност, определен в член 5, параграф 4 от Договора за Европейския съюз, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигане на тази цел. Еднаквото прилагане ще бъде гарантирано по най-добър начин посредством регламент, тъй като той е задължителен и се прилага пряко във всички държави-членки.
(5)
Тези разпоредби за прилагането съдържат специфични правила, които регулират отделни въпроси на прилагането и имат за цел да доведат до еднаквото третиране в рамките на Съюза само на тези специфични въпроси. Поради това те не са определящи в други случаи и предвид тяхното формулиране, трябва да бъдат прилагани ограничено.
(6)
Ако при смяна на местоживеенето данъчно незадължено лице премества ново превозно средство или ново превозно средство е върнато в държавата-членка, от която е доставено първоначално с освобождаване от ДДС, на данъчно незадълженото лице, което го връща, следва да бъде уточнено, че не става въпрос за вътреобщностното придобиване на ново превозно средство.
(7)
При някои видове доставки на услуги е достатъчно предоставящият услугите да докаже, че получателят на тези услуги, бил той данъчнозадължено лице, или данъчно незадължено лице, е установен извън Общността, за да не попада предоставянето на тези услуги в обхвата на ДДС.
(8)
Следва да се уточни, че предоставянето на идентификационен номер по ДДС на данъчнозадължено лице, което извършва или получава доставка на услуги за или от друга държава-членка, за която лице-платец на ДДС е единствено получателят, не засяга правото на това данъчнозадължено лице да се възползва от правото да не облага вътреобщностните си придобивания на стоки. Въпреки това обаче, когато данъчнозадълженото лице съобщи идентификационния си номер по ДДС на доставчика при извършването на вътреобщностно придобиване на стоки, във всички случаи се счита, че той е избрал да подложи тези операции на облагане.
(9)
По-нататъшната интеграция в рамките на вътрешния пазар доведе до засилена необходимост от трансгранично сътрудничество от страна на икономическите оператори, установени в различни държави-членки, както и до развитието на европейски обединения по икономически интереси (ЕОИИ), създадени в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2137/85 на Съвета от 25 юли 1985 година относно Европейското обединение по икономически интереси (ЕОИИ) (4), поради което следва да се уточни, че ЕОИИ са данъчнозадължени лица, ако извършват възмездни доставки на стоки или услуги.
(10)
Необходимо е да се даде ясно определение на ресторантьорските услуги и на кетъринг услугите, да се направи разграничение между тях и да се определи съответният начин на третиране на тези услуги.
(11)
За да се внесе по-голяма яснота, операциите, считани за предоставени по електронен път услуги, следва да бъдат изброени, без тези списъци да са окончателни или изчерпателни.
(12)
Съществува необходимост, от една страна, да се определи, че дадена операция, която се състои единствено в монтаж на предоставените от клиента различни части на машина, следва да се разглежда като доставка на услуги, и от друга страна - да се определи мястото на тази доставка, когато тя е извършена към данъчно незадължено лице.
(13)
Продажбата на опция като финансов инструмент следва да бъде третирана като доставка на услуги, разглеждана отделно от базисните операции, с които е свързана опцията.
(14)
За да се осигури еднаквото прилагане на правилата за определяне на мястото на облагаемата доставка, следва да се изяснят някои понятия, като „място на установяване на стопанска дейност“, „постоянен обект“, „постоянен адрес“ и „обичайно местоживеене“. Съобразяването със заключенията на Съда на Европейския съюз, както и изборът на възможно най-ясни и обективни критерии, би следвало да улесни прилагането на тези понятия на практика.
(15)
Следва да бъдат създадени правила за гарантиране на еднаквото третиране на доставките на стоки, когато доставчикът е превишил прага за дистанционни продажби, определен за доставките в друга държава-членка.
(16)
Следва да се уточни, че за определяне на частта от услугата по превоза на пътници, извършвана в Общността, се взема предвид пробегът на превозното средство, а не маршрутът, изминат от всеки от пътниците в него.
(17)
В случай на вътреобщностно придобиване на стоки държавата-членка по придобиването следва да запази правото си на облагане, независимо от начина, по който се третира доставката за целите на ДДС в държавата-членка, от където е тръгнала.
(18)
Правилното прилагане на правилата за определяне на мястото на доставка на услуги зависи главно от статута на получателя, данъчнозадължено лице или данъчно незадължено лице, и от това в какво качество действа. За да се определи статут на данъчнозадължено лице на получателя, следва да се установят доказателствата, които доставчикът на услуги трябва да получи от него.
(19)
Би следвало да се поясни, че когато услугите, предоставени на данъчнозадължено лице са предназначени за лични нужди, включително за лични нужди на персонала на получател, той не може да се счита за действащ в качеството си на данъчнозадължено лице. За да се определи дали получателят действа в качеството на данъчнозадължено лице или данъчно незадължено лице, е достатъчно неговият идентификационен номер по ДДС да бъде съобщен на доставчика на услуги, освен ако доставчикът на услуги не разполага с информация за обратното. Също така е важно да се гарантира, че една и съща услуга, придобита едновременно за стопанската дейност на лицето и за лични нужди, се облага само на едно място.
(20)
За да се определи точно мястото на установяване на получателя, от доставчика на услуги се изисква да провери предоставената от получателя информация.
(21)
Без да се засяга общото правило за мястото на доставка на услуги на данъчнозадължено лице, когато услугите се доставят на получател, установен на две или повече места, следва да съществуват правила, позволяващи на доставчика да определи постоянния обект на получателя, на който се доставя услугата, като се вземат предвид обстоятелствата. Ако доставчикът на услуги не е в състояние да определи това място, следва да се определят правила, които поясняват задълженията на доставчика. Тези правила не следва да затрудняват изпълнението на задълженията на получателя или да ги изменят.
(22)
Следва също така да се уточни моментът, в който доставчикът на услуги трябва да определи статутът, качеството и местоположението на получателя, независимо дали той е данъчнозадължено лице или данъчно незадължено лице.
(23)
Без да се засяга общото прилагане на принципа за практиките на злоупотреба към разпоредбите на настоящия регламент, уместно е все пак да се припомни съвсем специфичното му прилагане в рамките на някои разпоредби от този регламент.
(24)
Някои специфични услуги, такива като предоставяне на права за телевизионно излъчване на футболни мачове, превод на текстове, услуги, свързани с исканията за възстановяване на ДДС, услугите по посредничество, доставени на данъчно незадължени лица, включват трансгранични доставки или дори участие на икономически оператори, установени извън Общността. Необходимо е мястото на доставка на тези услуги да бъде ясно определено, за да се създаде по-голяма правна сигурност.
(25)
Следва да се уточни, че услугите, предоставени от посредник, който действа от името и за сметка на друго лице и който посредничи при услуги по настаняване в сферата на хотелиерството, не попадат в обхвата на специалното правило за предоставяне на услуги, свързани с недвижимо имущество.
(26)
Важно е да се определи приложимото правило за определяне на мястото на доставка, когато в рамките на организирането на погребения бъдат предоставени различни услуги, които са част от единична услуга.
(27)
За да се следи за еднаквото третиране на предоставянето на услуги в областта на културата, изкуствата, спорта, науката, образованието и развлеченията, както и други подобни събития, следва да се определи обхватът на достъпа до такива събития и допълнителните услуги, свързани с достъпа.
(28)
Необходимо е да се внесе яснота по отношение на третирането на ресторантьорските услуги и на кетъринг услугите, доставяни на борда на превозно средство, доколкото превозването на пътниците се осъществява на територията на няколко страни.
(29)
Предвид факта, че специалните правила за отдаването под наем на превозните средства зависят от продължителността на тяхното притежаване или използване, е необходимо както да се установи кои транспортни средства се считат за превозни средства, така и да се уточни третирането на доставка, при която договорите са последователни. Необходимо е също така да се определи мястото, където превозното средство се предоставя на разположение на получателя.
(30)
При някои специфични обстоятелства данъчната основа на доставка не следва да се намалява с таксата за обработка на плащанията с кредитна или дебитна карта, която се заплаща във връзка с тази доставка.
(31)
Необходимо е да се уточни, че може да се прилага намалена ставка към отдаването под наем на палатки, каравани и подвижни жилища, разположени на терен на къмпинг и използвани за настаняване.
(32)
Под понятието „професионално обучение или преквалификация“ следва да се разбира обучение, което се отнася пряко до занятие или професия, както и всяко обучение, което цели придобиване или актуализиране на знания за професионални цели, независимо от времетраенето на курса.
(33)
„Благородната платина“ следва да бъде третирана извън обхвата на данъчното освобождаване за валута, банкноти и монети.
(34)
Следва да се уточни, че о свобождаването от облагане на доставката на услуги, свързани с внос на стоки, чиято стойност е включена в данъчната основа на тези стоки, следва да включва транспортните услуги, извършени при смяната на местоживеенето.
(35)
Стоките, превозвани извън Общността от техния купувач и използвани за оборудването, зареждането с гориво или материалното снабдяване на превозни средства, които се използват за нестопански цели от лица, различни от физически лица, като органи, предмет на публичното право, и асоциации, би следвало да бъдат изключени от обхвата на данъчното освобождаване за доставки при износ.
(36)
За да се гарантират еднакви административни практики за изчисляване на минималната стойност за данъчно освобождаване при износ на стоки, пренасяни в личния багаж на пътници, разпоредбите за това изчисляване следва да се хармонизират.
(37)
Следва да се уточни, че освобождаването на някои доставки, приравнявани с износ, следва да се прилага и за услугите, които попадат в обхвата на специалния режим за облагане на услуги, предоставяни по електронен път.
(38)
Орган, създаден по силата на правната рамка за консорциум за европейска научноизследователска инфраструктура (ERIC), следва да бъде разглеждан като международен орган за целите на освобождаването от ДДС, само ако отговаря на някои условия. Следва да се определят характеристиките, въз основа на които такъв орган ще се ползва от освобождаване.
(39)
Доставки на стоки и услуги под дипломатически или консулски режим, за признати международни органи или за определени въоръжени сили се освобождават от ДДС в определени граници и при определени условия. За да може данъчнозадължено лице, което извършва такава доставка от друга държава-членка, да установи, че съответните условия и граници за освобождаване са спазени, следва да се изготви удостоверение за освобождаване.
(40)
Електронните документи при внос следва също да бъдат приемани, за да се упражни правото на приспадане, ако отговарят на същите изисквания, както документите на хартиен носител.
(41)
Когато доставчикът на стоки или услуги има постоянен обект на територията на държавата-членка, в която се дължи данъкът, следва да се уточни при какви обстоятелства този обект следва да бъде платец на данъка.
(42)
Следва да се уточни, че данъчнозадължено лице, което е установило мястото на стопанската си дейност на територията на държава-членка, в която е дължим ДДС, трябва да бъде считано за данъчнозадължено лице, установено в тази държава членка по отношение на заплащането на данъка, дори когато това място на стопанска дейност не участва в доставката на стоките или предоставянето на услугите.
(43)
Следва да се уточни, че от всяко данъчнозадължено лице се изисква да съобщи при някои облагаеми операции своя идентификационен номер по ДДС, веднага щом получи такъв, с цел по-справедливо събиране на данъка.
(44)
За да се гарантира еднаквото третиране на икономическите оператори, следва да се определи кои тегла на инвестиционното злато се приемат със сигурност на пазарите на злато и на коя дата следва да се констатира стойността на златните монети.
(45)
Специалният режим за данъчнозадължените лица, които не са установени в Общността и които предоставят услуги по електронен път на данъчно незадължени лица, установени или пребиваващи в Общността, се прилага при определени условия. Когато лицето престане да отговаря на тези условия, последствията от това следва да бъдат ясно посочвани.
(46)
Директива 2008/8/ЕО води до някои изменения. Доколкото тези изменения засягат, от една страна, облагането от 1 януари 2013 г. на дългосрочното отдаване под наем на превозни средства, а, от друга страна, облагането от 1 януари 2015 г. на услугите, предоставяни по електронен път, следва да се уточни, че съответните членове от настоящия регламент се прилагат от посочените дати,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ
Член 1
С настоящия регламент се установяват мерки за изпълнение на определени разпоредби на дялове I-V и VII-XII от Директива 2006/112/ЕО.
ГЛАВА II
ОБХВАТ
(ДЯЛ I ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО)
Член 2
Не пораждат вътреобщностни придобивания по смисъла на член 2, параграф 1, буква б) от Директива 2006/112/ЕО:
а)
преместването от данъчно незадължено лице на ново превозно средство при смяна на местоживеенето, при условие че освобождаването, предвидено в член 138, параграф 2, буква а) от Директива 2006/112/ЕО не е могло да бъде приложено при доставката;
б)
връщането от данъчно незадължено лице на ново превозно средство в държавата-членка, от която му е доставено първоначално с освобождаване по член 138, параграф 2, буква а) от Директива 2006/112/ЕО.
Член 3
Без да се засягат разпоредбите на член 59а, първа алинея, буква б) от Директива 2006/112/ЕО, доставката на следните услуги не подлежи на облагане с ДДС, ако доставчикът на услуги докаже, че мястото на доставка, определено в съответствие с глава V, раздел 4, подраздели 3 и 4 от настоящия регламент, се намира извън Общността:
а)
от 1 януари 2013 г., услугата, посочена в член 56, параграф 2, първа алинея от Директива 2006/112/ЕО;
б)
от 1 януари 2015 г., услугите, изброени в член 58 от Директива 2006/112/ЕО;
в)
услугите, изброени в член 59 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 4
Данъчнозадължено лице, което има право да не облага вътреобщностните си придобивания на стоки в съответствие с член 3 от Директива 2006/112/ЕО, запазва това си право дори ако, по силата на член 214, параграф 1, буква г) или д) от посочената директива, на това данъчнозадължено лице е предоставен идентификационен номер по ДДС за получени от него услуги, за които то е лице - платец на ДДС или за доставени от него услуги на територията на друга държава-членка, за които ДДС се плаща единствено от получателя.
Ако обаче това данъчнозадължено лице предостави този идентификационен номер по ДДС на доставчик във връзка с вътреобщностно придобиване на стоки, то се смята, че е упражнило правото на избор, предвиден в член 3, параграф 3 от посочената директива.
ГЛАВА III
ДАНЪЧНОЗАДЪЛЖЕНИ ЛИЦА
(ДЯЛ III ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО)
Член 5
Европейското обединение по икономически интереси (ЕОИИ), създадено в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2137/85, което извършва възмездни доставки на стоки или услуги за своите членове или за трети страни, е данъчнозадължено лице по смисъла на член 9, параграф 1 от Директива 2006/112/ЕО.
ГЛАВА IV
ОБЛАГАЕМИ ДОСТАВКИ
(ЧЛЕНОВЕ 24-29 ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО)
Член 6
1. Ресторантьорските услуги и кетъринг услугите са услуги, които се състоят в доставката на приготвени или неприготвени храни или напитки, или и на двете, за консумация от човека, придружени от достатъчно помощни услуги, за да могат да се консумират непосредствено. Доставката на храна, на напитки, или и на двете е само един компонент от едно цяло, в което услугите играят по-голяма роля. Ресторантьорски услуги е доставката на такива услуги в заведенията на доставчика, а кетъринг е доставката на такива услуги извън помещенията на доставчика.
2. Доставката на приготвени или неприготвени храни или напитки или и на двете, независимо дали е включен превозът, но без каквито и да било други помощни услуги, не се смята за ресторантьорска услуга, нито за кетъринг услуга по смисъла на параграф 1.
Член 7
1. Понятието „услуги, предоставяни по електронен път“ съгласно Директива 2006/112/ЕО, включва услуги, които се предоставят чрез интернет или електронна мрежа, както и които се предоставят по принцип автоматизирано - предвид естеството им, при минимална намеса на човешки фактор и които е невъзможно да бъдат предоставени при отсъствието на информационни технологии.
2. Параграф 1 обхваща, по-специално, следните случаи:
а)
в общия случай доставката на дигитални продукти, включително софтуер и промени или актуализиране на софтуер;
б)
услуги, които осигуряват или подпомагат присъствие за стопански или лични цели в електронна мрежа като интернет пространство или интернет страница;
в)
услуги, които се генерират автоматично от компютър чрез интернет или електронна мрежа, в отговор на специфично подаване на данни от получателя;
г)
възмездно прехвърляне на правото на предлагане за продажба на стоки или услуги на интернет страница, функционираща като пазар онлайн, на който потенциалните купувачи правят офертите си посредством автоматизирана процедура и на който страните се уведомяват за продажбата с електронно съобщение, генерирано автоматично от компютър;
д)
информационни пакети за интернет обслужване (ПИО), в които телекомуникационният компонент е съпътстваща и подчинена част (например пакети, които включват не само интернет достъп, а и други елементи, като страници, даващи достъп до новини, информация за времето или за пътувания; игри; поддържане на интернет пространство; достъп до онлайн бази данни и прочие);
е)
услугите, изброени в приложение I.
3. Параграф 1 не обхваща, по-специално, следните случаи:
а)
услуги за радио и телевизионно излъчване;
б)
телекомуникационни услуги;
в)
стоки, за които заявката и нейната обработка се извършват по електронен път;
г)
компактдискове, дискети и подобни материални носители;
д)
печатни материали като книги, бюлетини, вестници или списания;
е)
дискове и аудиокасети;
ж)
видеокасети и дигитални видеодискове;
з)
игри на компактдиск;
и)
консултантски услуги като юридически услуги и услуги на финансови консултанти, предоставяни на получателите по електронна поща;
й)
услуги по обучение, при които съдържанието на курса се преподава от учител чрез интернет или електронна мрежа (а именно чрез дистанционна връзка);
к)
услуги за физически ремонт на компютърно оборудване, извършвани в автономен режим;
л)
услуги за съхраняване на данни, в автономен режим;
м)
услуги за рекламиране, и по-специално във вестници, афиши и по телевизията;
н)
услуги от тип телефонни служби;
о)
учебни услуги за дистанционно обучение като курсове по пощата;
п)
стандартни услуги по продажби на търг, основани на пряка намеса на човешки фактор, независимо от това по какъв начин се правят офертите;
р)
телефонни услуги с видеокомпонент, наричани още „услуги за видеотелефония“;
с)
достъп до интернет и глобалното интернет пространство;
т)
телефонни услуги, предоставяни през интернет.
Член 8
Когато дадено данъчнозадължено лице извършва само монтаж на различни части на машина, всички от които са му предоставени от получателя на неговата услуга, тази доставка е доставка на услуги по смисъла на член 24, параграф 1 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 9
Продажбата на опция, когато тази продажба е сделка, попадаща в обхвата на член 135, параграф 1, буква е) от Директива 2006/112/ЕО, е доставка на услуги по смисъла на член 24, параграф 1 от посочената директива. Тази доставка на услуги се отделя от базисните операции, с които са свързани услугите.
ГЛАВА V
МЯСТО НА ОБЛАГАЕМИТЕ ДОСТАВКИ
РАЗДЕЛ 1
Понятия
Член 10
1. За целите на прилагане на членове 44 и 45 от Директива 2006/112/ЕО мястото на установяване на стопанската дейност на данъчнозадължено лице е мястото, където се изпълняват функциите на централната администрация на стопанската дейност.
2. За да се определи мястото по параграф 1, се вземат предвид мястото, където се вземат основните решения относно общото управление на стопанската дейност, мястото, където стопанската дейност е регистрирана, и мястото, където се провеждат срещите на ръководството.
Когато тези критерии не позволяват да се определи със сигурност мястото на установяване на стопанската дейност, мястото, където се вземат основните решения относно общото управление на стопанската дейност, е решаващият критерий.
3. Мястото, където данъчнозадължено лице има единствено пощенски адрес, не може да се смята за място на установяване на стопанската дейност на това лице.
Член 11
1. За прилагането на член 44 от Директива 2006/112/ЕО „постоянен обект“ е всеки обект, различен от мястото на установяване на стопанска дейност по член 10 от настоящия регламент, който се характеризира с достатъчно равнище на постоянство и има подходяща структура от гледна точка на човешките и техническите ресурси, за да може да получава и ползва услугите, доставени за собствените нужди на този обект.
2. За прилагането на следващите членове „постоянен обект“ означава всеки обект, различен от мястото на установяване на стопанска дейност, посочен в член 10 от настоящия регламент, който се характеризира с достатъчно равнище на постоянство и има подходяща структура от гледна точка на човешките и техническите ресурси, за да може да доставя услугите, които престира:
а)
член 45 от Директива 2006/112/ЕО;
б)
от 1 януари 2013 г., член 56, параграф 2, втора алинея от Директива 2006/112/ЕО;
в)
до 31 декември 2014 г., член 58 от Директива 2006/112/ЕО;
г)
член 192а от Директива 2006/112/ЕО.
3. Притежанието на идентификационен номер по ДДС само по себе си не е достатъчно, за да се приеме, че данъчнозадължено лице има постоянен обект.
Член 12
За прилагането на Директива 2006/112/ЕО „постоянният адрес“ на физическо лице, независимо дали е данъчнозадължено лице или не, е адресът, вписан в регистъра на населението или друг подобен регистър, изпълняващ същата функция, или адресът, посочен от въпросното лице на съответните данъчни органи, освен ако съществуват доказателства, съгласно които този адрес не отговаря на действителността.
Член 13
„Обичайното местоживеене“ на физическо лице, независимо от това дали то е данъчнозадължено лице или не, посочено в Директива 2006/112/ЕО, е мястото, където физическото лице обичайно живее поради лични и професионални връзки.
Когато държавите на професионалните връзки и на личните връзки са различни или когато не съществуват професионални връзки, мястото на обичайното местоживеене се определя от личните връзки, които показват тясна връзка между лицето и мястото, където то живее.
РАЗДЕЛ 2
Място на доставка на стоки
(Членове 31-39 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 14
Ако прагът, прилаган от държава-членка в съответствие с член 34 от Директива 2006/112/ЕО, е превишен в рамките на календарна година, то член 33 от посочената директива не променя мястото на доставка на стоки, различни от продукти, подлежащи на облагане с акцизи, извършена през същата календарна година преди превишаването на прилагания от държавата-членка праг за текущата календарна година, при условие че всички изброени по-долу условия са изпълнени:
а)
доставчикът не се е възползвал от възможността за избор, предоставена в член 34, параграф 4 от посочената директива;
б)
стойността на неговите доставки на стоки не е превишила прага през предходната календарна година.
В съответствие с член 33 от Директива 2006/112/ЕО обаче се променя мястото на следните доставки за държавата-членка, в която завършва изпращането или превозът:
а)
доставката на стоки, с която прилаганият от държавата-членка за текущата календарна година праг е превишен през същата календарна година;
б)
всички последващи доставки на стоки в рамките на тази държава-членка, извършени през дадената календарна година;
в)
доставки на стоки в рамките на тази държава-членка, извършени през календарната година, следваща годината на възникване на посоченото в буква а) събитие.
Член 15
Частта от операцията по превоза на пътници, извършвана в Общността, посочена в член 37 от Директива 2006/112/ЕО, се определя от пробега на превозното средство, а не от маршрута, изминат от всеки от пътниците.
РАЗДЕЛ 3
Място на вътреобщностно придобиване на стоки
(Членове 40, 41 и 42 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 16
Ако е извършено вътреобщностно придобиване на стоки по смисъла на член 20 от Директива 2006/112/ЕО, държавата-членка, в която завършва изпращането или превозът на стоките, упражнява правото на данъчно облагане независимо от третирането с ДДС, прилагано за доставката в държавата-членка, в която е започнало изпращането или превозът на стоките.
Всяко искане на доставчик на стоки за коригиране на ДДС, начислен и отчетен от него пред държавата-членка, в която е започнало изпращането или превозът на стоките, се третира от тази държава -членка в съответствие с нейните вътрешни правила.
РАЗДЕЛ 4
Място на доставка на услуги
(Членове 43-59 от Директива 2006/112/ЕО)
Подраздел 1
Статут на получателя
Член 17
1. Ако мястото на доставка на услуги зависи от това дали получателят е данъчнозадължено лице или данъчно незадължено лице, статутът на получателя се определя въз основа на членове 9-13 и член 43 от Директива 2006/112/ЕО.
2. Данъчно незадължено юридическо лице, което е регистрирано или е задължено да се регистрира за целите на ДДС в съответствие с член 214, параграф 1, буква б) от Директива 2006/112/ЕО поради това, че извършваните от него вътреобщностни придобивания на стоки подлежат на облагане с ДДС или защото е упражнило правото си на избор да подлежи на облагане с ДДС за извършваните от него придобивания, е данъчнозадължено лице по смисъла на член 43 от посочената директива.
Член 18
1. Освен ако не разполага с информация за противното, доставчикът на услуги може да счита, че получател, установен в Общността, има статут на данъчнозадължено лице:
а)
когато получателят му е съобщил идентификационния си номер по ДДС и доставчикът получи потвърждение за валидността на този идентификационен номер и за свързаното с него име и адрес в съответствие с член 31 от Регламент (ЕО) № 904/2010 на Съвета от 7 октомври 2010 г. относно административното сътрудничество и борбата с измамите в областта на данъка върху добавената стойност (5);
б)
когато получателят все още не е получил идентификационен номер по ДДС, но информира доставчика, че е подал заявление за такъв и доставчикът се сдобива с каквото и да е друго доказателство за това, че получателят е данъчнозадължено лице или данъчно незадължено юридическо лице, което е задължено да се регистрира за целите на ДДС, и извърши проверка в разумна степен на точността на информацията, предоставена му от получателя, с помощта на обичайните търговски мерки за сигурност като мерките, свързани с проверките на самоличността и на плащанията.
2. Освен ако не разполага с информация за противното, доставчикът на услуги може да счита, че получател, установен в Общността, има статут на данъчно незадължено лице, когато докаже, че този получател не му е съобщил идентификационния си номер по ДДС.
3. Освен ако не разполага с информация за противното, доставчикът на услуги може да счита, че получател, установен извън Общността, има статут на данъчнозадължено лице:
а)
ако получи от получателя удостоверение, издадено от компетентния данъчен орган на получателя, в потвърждение на факта, че получателят извършва стопанска дейност, с цел да му се предостави възможност да получи възстановяване на ДДС по силата на Директива 86/560/ЕИО на Съвета от 17 ноември 1986 г. относно хармонизиране на законодателствата на държавите-членки в областта на данъците върху оборота - правила за възстановяване на данъка върху добавената стойност на данъчнозадължени лица, които не са установени на територията на Общността (6);
б)
когато получателят не разполага с това удостоверение, ако доставчикът разполага с идентификационния номер по ДДС или подобен номер, изпълняващ същата функция, предоставен на получателя от страната по установяване и използван за идентифициране на данъчнозадължени лица или с всяко друго доказателство за това, че получателят е данъчнозадължено лице и ако доставчикът извърши проверка в разумна степен на точността на информацията, предоставена му от получателя, с помощта на обичайните търговски мерки за сигурност като мерките, свързани с проверките на самоличността и на плащанията.
Подраздел 2
Качество на получателя
Член 19
За целите на прилагане на правилата относно мястото на доставка на услугите, установени в членове 44 и 45 от Директива 2006/112/ЕО, данъчнозадължено лице или данъчно незадължено юридическо лице, считано за данъчнозадължено лице, което получава услуги изключително за лично ползване, включително за нуждите на своя персонал, се счита за данъчно незадължено лице.
Освен ако не разполага с информация за противното, например относно естеството на предоставените услуги, доставчикът може да счита, че услугите са предназначени за целите на стопанската дейност на получателя, когато за съответната доставка той му е съобщил идентификационния си номер по ДДС.
Когато една-единствена услуга е предназначена както за лично ползване, включително за нуждите на персонала на получателя, така и за целите на стопанската дейност, предоставянето на тази услуга попада изключително в обхвата на член 44 от Директива 2006/112/ЕО, ако не съществува никаква практика на злоупотреба.
Подраздел 3
Местоположение на получателя
Член 20
Когато дадена доставка на услуги, извършена в полза на данъчнозадължено лице или данъчно незадължено юридическо лице, считано за данъчнозадължено лице, попада в обхвата на член 44 от Директива 2006/112/ЕО, и когато това данъчнозадължено лице е установено в една-единствена държава или, при отсъствие на място на установяване на стопанска дейност или на постоянен обект, постоянният му адрес и обичайното му местоживеене се намират в една-единствена държава, доставката на услуги се облага в тази държава.
Доставчикът установява това място въз основа на информация от получателя и проверява тази информация с помощта на обичайните търговски мерки за сигурност като проверките на самоличността и на плащанията.
Информацията може да включва идентификационния номер по ДДС, предоставен от държавата-членка, в която е установен получателят.
Член 21
Когато дадена доставка на услуги към данъчнозадължено лице или на данъчно незадължено юридическо лице, считано за данъчнозадължено лице, попада в обхвата на член 44 от Директива 2006/112/ЕО, и данъчнозадълженото лице е установено в повече от една държава, тази доставка на услуги се облага в държавата, в която посоченото данъчнозадължено лице е установило мястото на стопанската си дейност.
При все това когато услугата се доставя на постоянен обект на данъчнозадължено лице, който се намира в място, различно от това, където получателят е установил мястото на стопанската си дейност, тази доставка се облага в мястото на постоянния обект, който получава услугата и я ползва за собствените си нужди.
Когато данъчнозадълженото лице няма място на установяване на стопанска дейност, нито постоянен обект, услугата се облага на мястото на неговия постоянен адрес или обичайно местоживеене.
Член 22
1. С оглед да се определи постоянният обект на получателя, на който се предоставя услугата, доставчикът разглежда естеството и използването на предоставената услуга.
В случай че естеството и използването на предоставените услуги не му позволяват да установи постоянния обект, на който са предоставени услугите, определяйки този постоянен обект, доставчикът обръща особено внимание на това дали в договора, във формуляра за поръчка и от идентификационния номер по ДДС, предоставен от държавата-членка на получателя и съобщен му от получателя, постоянният обект се определя като получател на услугите и дали постоянният обект е субектът, който плаща за услугите.
Когато постоянният обект на получателя, на когото са предоставени услугите, не може да бъде определен по смисъла на първата и втората алинея от настоящия параграф или когато услуги, попадащи в обхвата на член 44 от Директива 2006/112/ЕО, са доставени на данъчнозадължено лице по силата на договор, обхващащ една или повече услуги, предназначени за използване по неустановим и количествено неизмерим начин, доставчикът на услуги може с пълно основание да счита, че услугите са доставени там, където получателят е установил стопанската си дейност.
2. Прилагането на настоящия член не засяга задълженията на получателя.
Член 23
1. От 1 януари 2013 г., когато, в съответствие с член 56, параграф 2, първа алинея от Директива 2006/112/ЕО, дадена доставка на услуги се облага в мястото, където е установен получателят, или при отсъствие на такова, в мястото на постоянния му адрес или на обичайното му местоживеене, доставчикът установява това място въз основа на фактическа информация, предоставена от получателя, и проверява тази информация с помощта на обичайните търговски мерки за сигурност като мерките, свързани с проверките на самоличността и на плащанията.
2. Когато, в съответствие с членове 58 и 59 от Директива 2006/112/ЕО, дадена доставка на услуги се облага в мястото, където е установен получателят, или при отсъствие на такова, в мястото на постоянния му адрес или на обичайното му местоживеене, доставчикът установява това място въз основа на фактическа информация, предоставена от получателя, и проверява тази информация с помощта на обичайните търговски мерки за сигурност като мерките, свързани с проверките на самоличността и на плащанията.
Член 24
1. От 1 януари 2013 г., когато доставки, обхванати от член 56, параграф 2, първа алинея от Директива 2006/112/ЕО, са доставени на данъчно незадължено лице, което е установено в повече от една държава, има постоянен адрес в една държава, а обичайното му местоживеене е в друга държава, при определяне на мястото на доставка на тези услуги предимство се предоставя на мястото, в което облагането е осигурено най-добре, пред мястото на действителното потребление на услугите.
2. Когато услуги, обхванати от членове 58 и 59 от Директива 2006/112/ЕО, са доставени на данъчно незадължено лице, което е установено в повече от една държава или има постоянен адрес в една държава, а обичайното му местоживеене е в друга държава, при определяне на мястото на доставка на тези услуги предимство се предоставя на мястото, в което облагането е осигурено най-добре, пред мястото на действителното потребление на услугите.
Подраздел 4
Общи разпоредби относно определянето на статута, качеството и местоположението на получателя
Член 25
За прилагане на правилата относно мястото на доставка на услугите се вземат предвид само обстоятелствата, съществуващи в момента на данъчното събитие. Последващите промени в използването на получената услуга не засягат определянето на мястото на доставката, ако не съществува никаква практика на злоупотреба
Подраздел 5
Доставка на услуги по общия режим
Член 26
Доставка, при която дадена организация даде права за телевизионно излъчване на футболни мачове на данъчнозадължени лица, е обхваната от член 44 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 27
Доставката на услуги, които се състоят в кандидатстването за или възстановяване на ДДС по силата на Директива 2008/9/ЕО на Съвета от 12 февруари 2008 г. за определяне на подробни правила за възстановяването на данъка върху добавената стойност, предвидено в Директива 2006/112/ЕО, на данъчнозадължени лица, неустановени в държавата-членка по възстановяване, но установени в друга държава-членка (7), е обхваната от член 44 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 28
Доколкото става дума за единична услуга, доставката на услуги, извършена при организирането на погребения, попада в обхвата на членове 44 и 45 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 29
Без да се засяга член 41 от настоящия регламент, доставката на услуги по „превод на текстове“ попада в обхвата на членове 44 и 45 от Директива 2006/112/ЕО.
Подраздел 6
Доставка на услуги от посредници
Член 30
Доставката на услуги на посредници, посочени в член 46 от Директива 2006/112/ЕО, обхваща услугите на посредници, които действат от името и за сметка на получателя на доставяната услуга, както и услугите, които се изпълняват от посредници, действащи от името и за сметка на доставчика на съответните услуги.
Член 31
Услугите, предоставяни от посредници, които действат от името или за сметка на друго лице и които имат за цел да посредничат при услуги по настаняване в хотелиерския сектор или в сектори с подобни функции, попадат в обхвата на:
а)
член 44 от Директива 2006/112/ЕО, ако са извършени в полза на данъчнозадължено лице, действащо като такова, или на данъчно незадължено юридическо лице, считано за данъчнозадължено лице;
б)
член 46 от посочената директива, ако са извършени в полза на данъчно незадължено лице.
Подраздел 7
Доставка на културни, художествени, спортни, научни, образователни, развлекателни и други подобни услуги
Член 32
1. Услуги, които се отнасят до предоставяне на достъп до културни, художествени, спортни, научни, образователни, развлекателни или подобни събития, съгласно посоченото в член 53 от Директива 2006/112/ЕО, включват предоставянето на услуги, чиито основни характеристики се състоят в предоставянето на право на достъп до дадено събитие срещу билет или заплащане, включително срещу заплащане под формата на абонамент, сезонен билет или периодичен членски внос.
2. Параграф 1 се прилага по-конкретно в следните случаи:
а)
право на достъп до шоуспектакли, театрални представления, циркови представления, панаири, паркове за забавления, концерти, изложби, както и други подобни културни събития;
б)
право на достъп до спортни събития като мачове или състезания;
в)
право на достъп до образователни и научни събития като конференции и семинари.
3. В параграф 1 не е включено използването на съоръжения като гимнастически или други зали срещу заплащане на членски внос.
Член 33
Посочените в член 53 от Директива 2006/112/ЕО спомагателни услуги включват услуги, свързани пряко с достъпа до културни, артистични, спортни, научни, образователни, развлекателни или подобни събития и които са отделно предоставяни срещу възнаграждение на лицето, което присъства на събитието.
Тези спомагателни услуги включват по-конкретно използването на гардеробни или санитарни помещения, но не включват обикновените посреднически услуги, свързани с продажбата на билети.
Подраздел 8
Доставка на спомагателни услуги при транспорт, оценки на и работа върху движими вещи
Член 34
С изключение на случаите, в които монтираните стоки станат част от недвижимо имущество, мястото на доставка на услуги на данъчно незадължено лице, при която дадено данъчнозадължено лице извършва само монтаж на различни части на машина, които са му изцяло предоставени от получателя на неговите услуги, се определя в съответствие с член 54 от Директива 2006/112/ЕО.
Подраздел 9
Доставка на ресторантьорски услуги и кетъринг услуги на борда на превозно средство
Член 35
Частта от операцията по превоза на пътници, извършвана в Общността, посочена в член 57 от Директива 2006/112/ЕО, се определя от пробега на превозното средство, а не от маршрута, изминат от всеки от пътниците.
Член 36
Когато ресторантьорските услуги и кетъринг услугите се доставят по време на частта от услугата по превоза на пътници, извършвана в Общността, тази доставка попада в обхвата на член 57 от Директива 2006/112/ЕО.
Когато ресторантьорските услуги и кетъринг услугите се доставят извън частта от услугата по превоза на пътници, извършвана в Общността, но на територията на държава-членка или на трета държава, или на трета територия, тази доставка попада в обхвата на член 55 от посочената директива.
Член 37
Мястото на доставка на ресторантьорска услуга или кетъринг услуга, която се извършва в рамките на Общността отчасти по време на частта от операцията по превоза на пътници, извършвана в Общността, и отчасти извън тази част, но на територията на държава-членка, се определя в своята цялост в съответствие с правилата за определяне на мястото на доставка, приложими в началото на доставката на ресторантьорската или кетъринг услуга.
Подраздел 10
Отдаване под наем на превозни средства
Член 38
1. Понятието „превозни средства“, посочено в член 56 и член 59, първа алинея, буква ж) от Директива 2006/112/ЕО, включва моторни и немоторни превозни средства, както и други съоръжения и устройства, предназначени за превоз на хора или предмети от едно място до друго, които могат да бъдат дърпани, теглени или бутани от превозни средства и които по принцип са предназначени и действително могат да бъдат използвани за превоз.
2. Превозни средства по смисъла на параграф 1 са по-специално следните транспортни средства:
а)
наземни превозни средства като автомобили, мотоциклети, велосипеди, велосипеди на три колела и каравани;
б)
ремаркета и полуремаркета;
в)
железопътни вагони;
г)
плавателни съдове;
д)
въздухоплавателни средства;
е)
превозни средства, специално предназначени за превоз на болни или пострадали;
ж)
селскостопански трактори и други селскостопански превозни средства;
з)
механично или електронно придвижвани инвалидни колички.
3. Не са превозни средства по смисъла на параграф 1 транспортните средства, които са спрени от движение за постоянно, и контейнерите.
Член 39
1. За прилагането на член 56 от Директива 2006/112/ЕО, продължителността на непрекъснатото притежание или използване на превозно средство, обект на отдаване под наем, се определя въз основа на договора, сключен между заинтересованите страни.
Договорът се използва по презумпция, която може да бъде оборена с всички фактически или правни средства, с цел да се установи действителната продължителност на непрекъснатото притежание или използване.
Надхвърлянето поради непреодолима сила на продължителността съгласно договора за краткосрочно наемане по смисъла на член 56 от Директива 2006/112/ЕО не се отразява върху установяването на продължителността на непрекъснатото притежание или използване на превозното средство.
2. Когато отдаването под наем на едно и също превозно средство се извършва въз основа на последователни договори между едни и същи страни, продължителността на непрекъснато притежание или използване на превозното средство е тази, определена по силата на договорите като цяло.
За целите на първа алинея даден договор и неговите продължения се считат за последователни договори.
При все това продължителността на краткосрочните договори за отдаване под наем, които предшестват дългосрочен договор, не се поставя под въпрос, при условие че не съществува практика на злоупотреба.
3. Освен ако няма практика на злоупотреба, последователните договори за отдаване под наем между едни и същи страни, но за различни превозни средства, не се считат за последователни договори за целите на параграф 2.
Член 40
Мястото, където превозното средство действително се предоставя на разположение на получателя, както е посочено в член 56, параграф 1 от Директива 2006/112/ЕО, е мястото, където получателят или трета страна, действаща от негово име, физически встъпва във владение на това превозно средство.
Подраздел 11
Доставка на услуги на данъчно незадължени лица извън Общността
Член 41
Доставката на услуги по превод на текстове, предоставени на данъчно незадължено лице, установено извън Общността, е обхваната от член 59, първа алинея, буква в) от Директива 2006/112/ЕО.
ГЛАВА VI
ДАНЪЧНА ОСНОВА
(ДЯЛ VII ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО)
Член 42
Когато даден доставчик на стоки или услуги изисква от получателя, като условие за приемане на плащане с кредитна или дебитна карта, да заплати към него или друго предприятие определена сума и ако заплащаната от получателя цена остава непроменена независимо от начина на приемане на плащането, то тази сума представлява неразделна част от данъчната основа за доставката на стоките или услугите съгласно членове 73-80 от Директива 2006/112/ЕО.
ГЛАВА VII
ДАНЪЧНИ СТАВКИ
Член 43
„Предоставянето на ваканционно настаняване“, посочено в точка 12 от приложение III към Директива 2006/112/ЕО, включва отдаването под наем на палатки, каравани или на подвижни жилища, които се намират в рамките на къмпинг и се използват за настаняване.
ГЛАВА VIII
ОСВОБОЖДАВАНИЯ
РАЗДЕЛ 1
Освобождавания за някои дейности от обществен интерес
(Членове 132, 133 и 134 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 44
Услугите за професионално обучение или преквалификация, които се предоставят при изложените в член 132, параграф 1, буква и) от Директива 2006/112/ЕО условия, включват обучение, което се отнася пряко до занятието или професията, както и всяко друго обучение с цел придобиване или актуализиране на знанията за професионални цели. Времетраенето на професионалното обучение или преквалификацията няма отношение към случая.
РАЗДЕЛ 2
Освобождавания в полза на други дейности
(Членове 135, 136 и 137от Директива 2006/112/ЕО)
Член 45
Данъчното освобождаване, предвидено в член 135, параграф 1, буква д) от Директива 2006/112/ЕО, не се прилага за благородна платина.
РАЗДЕЛ 3
Освобождавания при внос
(Членове 143, 144 и 145 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 46
Освобождаването по член 144 от Директива 2006/112/ЕО се прилага за транспортните услуги, свързани с вноса на движими вещи, извършван като част от смяна на местоживеенето.
РАЗДЕЛ 4
Освобождавания при износ
(Членове 146 и 147 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 47
Понятието „превозни средства за лични цели“, по смисъла на член 146, параграф 1, буква б) от Директива 2006/112/ЕО, включва превозни средства, които се използват за нестопански цели от лица, различни от физически лица, такива като публично-правни субекти, по смисъла на член 13 от посочената директива, както и от асоциации.
Член 48
За да се установи дали като условие за освобождаване на доставката на стоки, които се пренасят в личния багаж на пътниците, горната граница, определена от държава-членка в съответствие с член 147, параграф 1, първа алинея, буква в) от Директива 2006/112/ЕО, е превишена, изчисляването се базира на стойността на фактурата. Общата стойност на няколко стоки може да бъде използвана само ако всички тези стоки са включени в една фактура, издадена от едно и също данъчнозадължено лице, което доставя стоките на един и същ получател.
РАЗДЕЛ 5
Освобождавания, отнасящи се до някои доставки, третирани като износ
(Членове 151 и 152 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 49
Освобождаването по член 151 от Директива 2006/112/ЕО се прилага и за електронните услуги, когато те са предоставени от данъчнозадължено лице, за което се прилага специалният режим за услуги, предоставяни по електронен път, предвидени в членове 357-369 от посочената директива.
Член 50
1. За да бъде признат като международен орган за прилагането на член 143, параграф 1 буква ж) и член 151, параграф 1, първа алинея, буква б) от Директива 2006/112/ЕО, органът, който трябва да бъде създаден под формата на консорциум за европейска научноизследователска инфраструктура (ERIC), посочен в Регламент (ЕО) № 723/2009 на Съвета от 25 юни 2009 г. относно правната рамка на Общността за консорциум за европейска научноизследователска инфраструктура (ERIC) (8), отговаря на всяко от изброените по-долу условия:
а)
той е самостоятелен правен субект с пълна правоспособност;
б)
създаден е в съответствие със и е субект на правото на Съюза;
в)
в него участват държави-членки и, когато е целесъобразно, трети страни и междуправителствени организации, но не и частни субекти;
г)
преследва едновременно специфични и легитимни цели, които по същество имат нестопански характер.
2. Освобождаването по член 143, параграф 1 буква ж) и член 151, параграф 1, първа алинея, буква б) от Директива 2006/112/ЕО са прилага за ERIC, посочен в параграф 1, когато той е признат за международен орган от държавата-членка домакин.
Ограниченията и условията на предвидените в тези разпоредби освобождавания се определят в споразумение, сключено от членовете на ERIC, в съответствие с член 5, параграф 1, буква г) от Регламент (ЕО) № 723/2009. В случаите когато стоките не се изпращат или превозват извън държавата-членка, в която се извършва доставката, и в случаите на предоставянето на услуги, освобождаването може да се даде чрез възстановяване на ДДС в съответствие с член 151, параграф 2 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 51
1. Когато лицето, което получава доставка на стоки или услуги, е установено в Общността, но не в държавата-членка, в която се извършва доставката, удостоверението за освобождаване от ДДС и /или от акциз, предвидено в приложение II към настоящия регламент, служи, в съответствие с обяснителните бележки от приложението към посоченото удостоверение, за потвърждение, че сделката попада в обхвата на освобождаването по силата на член 151 от Директива 2006/112/ЕО.
Когато използва удостоверението, държавата-членка, в която е установено лицето, което получава доставката на стоки или услуги, може да реши дали да използва общо удостоверение за ДДС и акцизи или две различни удостоверения.
2. Удостоверението по параграф 1 се подпечатва от компетентните органи в държавата-членка домакин. Ако обаче доставените стоки или услуги са предназначени за служебно ползване, държавите-членки при определени от тях условия могат да освободят получателя от задължението да подпечатва удостоверението. Това освобождаване може да бъде отменено в случай на злоупотреба.
Държавите-членки уведомяват Комисията за звеното за контакт, определено да посочи службите, които отговарят за подпечатването на удостоверението, и за това при кои случаи освобождават получателя от задължението да подпечатва удостоверението. Комисията информира останалите държави-членки за информацията, получена от държавите-членки.
3. Когато в държавата-членка, в която се извършва доставката, се прилага пряко освобождаване, доставчикът получава удостоверението по параграф 1 от настоящия член от получателя на стоките или услугите и го съхранява в документацията си. Ако, по силата на член 151, параграф 2 от Директива 2006/112/ЕО, освобождаването е предоставено чрез възстановяване на ДДС, удостоверението се прикачва към искането за възстановяване, отправено към съответната държава-членка.
ГЛАВА IX
ПРИСПАДАНЕ НА ДАНЪК
(ДЯЛ X ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО)
Член 52
Когато държавата-членка на вноса е въвела електронна система за извършване на митническите формалности, понятието „документ за внос“, посочено в член 178, буква д) от Директива 2006/112/ЕО, означава електронните версии на документите за вноса, при условие че позволяват извършването на проверка относно упражняването на правото за приспадане.
ГЛАВА Х
ЗАДЪЛЖЕНИЯ НА ДАНЪЧНОЗАДЪЛЖЕНИТЕ ЛИЦА И НА НЯКОИ ДАНЪЧНО НЕЗАДЪЛЖЕНИ ЛИЦА
(ДЯЛ XI ОТ ДИРЕКТИВА 2006/112/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Лица - платци на ДДС на данъчните органи
(Членове 192а-205 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 53
1. За прилагането на член 192а от Директива 2006/112/ЕО се взема предвид само постоянен обект, с който разполага данъчнозадълженото лице, когато същият е с достатъчно постоянен характер и подходяща структура по отношение на човешките и техническите ресурси, който му позволява да извършва доставки на стоки и услуги, в които участва.
2. Когато данъчнозадължено лице разполага с постоянен обект на територията на държавата-членка, където ДДС е дължим, се счита, че този обект не участва в доставката на стоки или услуги по смисъла на член 192а, буква б) от Директива 2006/112/ЕО, освен ако техническите и човешките ресурси на този постоянен обект се използват от данъчнозадълженото лице за операции, свързани с изпълнението на облагаемата доставка на тези стоки или услуги на територията на тази държава-членка, преди или по време на изпълнението ѝ.
Когато средствата от постоянния обект се използват единствено за целите на административното обслужване, като счетоводство, фактуриране и събиране на вземания, не се счита, че те се използват за изпълнение на доставка на стоки или услуги.
Ако обаче се издаде фактура с идентификационния номер по ДДС, предоставен му от държавата-членка на постоянния обект, се счита, че постоянният обект участва в доставката на стоки или услуги, извършена в тази държава-членка, освен ако съществува доказателство за противното.
Член 54
Когато данъчнозадължено лице е установило мястото на стопанската си дейност на територията на държавата-членка, където ДДС е дължим, член 192а от Директива 2006/112/ЕО не се прилага независимо дали мястото на стопанска дейност участва в доставката на стоки или услуги, която то извършва в тази държава-членка.
РАЗДЕЛ 2
Други разпоредби
(Членове 272 и 273 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 55
При операциите, посочени в член 262 от Директива 2006/112/ЕО данъчнозадължените лица, на които следва да бъде издаден идентификационен номер по ДДС съгласно член 214 от същата директива, и данъчно незадължените юридически лица, регистрирани за целите на ДДС, когато действат в качеството си на такива, са длъжни незабавно да предоставят идентификационния си номер по ДДС на доставчиците си на стоки или услуги.
Посочените в член 3, параграф 1, буква б) от Директива 2006/112/ЕО данъчнозадължени лица, които са освободени от данък върху вътреобщностните си придобивания на стоки в съответствие с член 4, първа алинея от настоящия регламент, не са длъжни да предоставят идентификационния си номер по ДДС на своите доставчици на стоки, когато имат идентификационен номер по ДДС в съответствие с член 214, параграф 1, буква г) или д) от посочената директива.
ГЛАВА XI
СПЕЦИАЛНИ РЕЖИМИ
РАЗДЕЛ 1
Специален режим за инвестиционно злато
(Членове 344-356 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 56
Понятието „общоприето от пазарите на злато тегло“ съгласно член 344, параграф 1, точка 1 от Директива 2006/112/ЕО означава най-малкото единиците и теглата, изложени в приложение III към настоящия регламент.
Член 57
За целите на съставяне на списъка от златни монети, посочен в член 345 от Директива 2006/112/ЕО, понятия „цена“ и „цена на открития пазар“, посочени в член 344, параграф 1, точка 2, означават съответно цената и цената на открития пазар на 1 април на всяка година. Ако 1 април не се пада ден, в който тези цени са фиксирани, то се използват цените на следващия ден, в който те бъдат фиксирани.
РАЗДЕЛ 2
Специален режим за неустановени данъчнозадължени лица, предоставящи електронни услуги на данъчно незадължени лица
(Членове 357-369 от Директива 2006/112/ЕО)
Член 58
Когато в рамките на календарно тримесечие неустановено данъчнозадължено лице, което използва предвидения в членове 357-369 от Директива 2006/112/ЕО специален режим относно услуги, предоставяни по електронен път, отговаря поне на един от критериите за изключване, установен в член 363 от посочената директива, то държавата-членка по идентификация изключва това неустановено данъчнозадължено лице от специалния режим. В тези случаи неустановеното данъчнозадължено лице може да бъде изключено от специалния режим във всеки един момент през въпросното тримесечие.
По отношение на предоставяните по електронен път услуги, които са доставени преди изключването, но през календарното тримесечие, през което е извършено изключването, неустановеното данъчнозадължено лице представя справка-декларация по ДДС за цялото тримесечие в съответствие с член 364 от Директива 2006/112/ЕО. Изискването за представяне на тази справка-декларация не засяга изискването за регистрация за целите на ДДС съгласно обичайните правила в държава-членка, в случай че има такова изискване.
Член 59
По смисъла на член 364 от Директива 2006/112/ЕО всеки период за деклариране (календарно тримесечие) е самостоятелен период за деклариране.
Член 60
След подаване на справка-декларацията по ДДС съгласно член 364 от Директива 2006/112/ЕО, последващи промени в съдържащите се в нея данни могат да бъдат извършвани само чрез промяна на тази справка-декларация, а не чрез коригиране в справка-декларация за по-късен период.
Член 61
Сумите в справка-декларацията по ДДС, представена съгласно специалния режим относно услуги, предоставяни по електронен път, предвиден в членове 357-369 от Директива 2006/112/ЕО, не се закръгляват нагоре или надолу до най-близкото цяло число в съответната парична единица. Посочва се и се превежда точната сума на ДДС.
Член 62
Ако държавата-членка по идентификация е получила по-висока сума от сумата, която отговаря на справка-декларацията по ДДС, представена за услуги, предоставяни по електронен път съгласно член 364 от Директива 2006/112/ЕО, то тя възстановява надплатената сума директно на въпросното данъчнозадължено лице.
Ако държавата-членка по идентификация е получила сума съгласно справка-декларация по ДДС, за която впоследствие се установи, че е неправилна, както и ако тази държава-членка вече е разпределила сумата между държавите-членки по потребление, то тези държави-членки възстановяват директно надплатената сума на неустановеното данъчнозадължено лице, и уведомяват държавата-членка по идентификация за корекцията, която следва да се направи.
Член 63
Сумата на ДДС, платен съгласно член 367 от Директива 2006/112/ЕО, се отнася само за справка-декларацията по ДДС, представена в сответствие с член 364 от посочената директива. Последващи промени на платените суми могат да бъдат извършвани само при позоваване на тази справка-декларация и не могат да бъдат отнасяни към друга справка-декларация или да бъдат извършвани в справка-декларация за по-късен период.
ГЛАВА XII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 64
Регламент (ЕО) № 1777/2005 се отменя.
Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието, посочена в приложение IV.
Член 65
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 юли 2011 г.
При все това:
-
член 3, буква а), член 11, параграф 2, буква б), член 23, параграф 1 и член 24, параграф 1 се прилагат от 1 януари 2013 г.;
-
член 3, буква б) се прилага от 1 януари 2015 г.;
-
член 11, параграф 2, буква в) се прилага до 31 декември 2014 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 15 март 2011 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 282/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαρτίου 2011
για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας
(αναδιατύπωση)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 397,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Θα πρέπει να επέλθουν ορισμένες σημαντικές αλλαγές στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1777/2005 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 2005, για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ για το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2). Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, είναι σκόπιμο να επαναδιατυπωθούν οι οικείες διατάξεις.
(2)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ θεσπίζει κανόνες σχετικούς με τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), οι οποίοι, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπόκεινται σε ερμηνεία από τα κράτη μέλη. Η θέσπιση κοινών διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ θα εξασφαλίσει εφαρμογή του συστήματος ΦΠΑ πιο σύμφωνη προς τον στόχο της εσωτερικής αγοράς, στις περιπτώσεις που παρουσιάζονται ή ενδέχεται να παρουσιαστούν αποκλίσεις ως προς την εφαρμογή, ασύμβατες με την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Τα εν λόγω μέτρα εφαρμογής είναι νομικώς δεσμευτικά μόνο από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και δεν θίγουν το κύρος της νομοθεσίας και της ερμηνείας που έχουν υιοθετηθεί προγενέστερα από τα κράτη μέλη.
(3)
Αλλαγές που προκύπτουν από την έκδοση της οδηγίας 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών (3), θα πρέπει να αντανακλώνται στον παρόντα κανονισμό.
(4)
Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η εξασφάλιση ομοιόμορφης εφαρμογής του ισχύοντος συστήματος ΦΠΑ με τη θέσπιση διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά τους υποκειμένους στον φόρο, την παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών, καθώς και τον τόπο των φορολογητέων πράξεων. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απολύτως αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η ομοιόμορφη εφαρμογή εξασφαλίζεται καλύτερα με έναν κανονισμό που είναι δεσμευτικός και εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
(5)
Τα μέτρα εφαρμογής περιέχουν ειδικές διατάξεις που απαντούν σε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή, προορίζονται δε να εξασφαλίσουν ομοιόμορφη μεταχείριση σε ολόκληρη την Ένωση μόνο στις συγκεκριμένες αυτές περιπτώσεις. Δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται συνεπώς σε άλλες περιπτώσεις και, λαμβανομένης υπόψη της διατύπωσής τους, θα πρέπει να εφαρμόζονται περιοριστικά.
(6)
Εάν ένας μη υποκείμενος στον φόρο αλλάξει κατοικία και μεταφέρει καινούργιο μεταφορικό μέσο ή εάν επαναφέρει ένα καινούργιο μεταφορικό μέσο στο κράτος μέλος όπου είχε παραδοθεί αρχικά με απαλλαγή από τον ΦΠΑ στον μη υποκείμενο ο οποίος το επιστρέφει, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η μεταφορά αυτή δεν συνιστά ενδοκοινοτική απόκτηση καινούργιου μεταφορικού μέσου.
(7)
Για ορισμένες παροχές υπηρεσιών, εφόσον ο παρέχων αποδεικνύει ότι ο αποδέκτης των υπηρεσιών αυτών, είτε είναι υποκείμενος στον φόρο είτε όχι, είναι εγκατεστημένος εκτός Κοινότητας, η παροχή τους δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ.
(8)
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η χορήγηση αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος παρέχει ή λαμβάνει υπηρεσίες σε ή από άλλο κράτος μέλος, και για τις οποίες ο ΦΠΑ καταβάλλεται μόνο από τον λήπτη, δεν θίγει το δικαίωμα του εν λόγω υποκείμενου στον φόρο να επωφελείται από τη μη φορολόγηση των ενδοκοινοτικών του αποκτήσεων αγαθών. Ωστόσο, όταν ο υποκείμενος στον φόρο κοινοποιεί τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ στον προμηθευτή, στο πλαίσιο ενδοκοινοτικής απόκτησης αγαθών, θα πρέπει να θεωρείται σε κάθε περίπτωση ότι έχει επιλέξει την υπαγωγή των εν λόγω πράξεων στο ΦΠΑ.
(9)
Η περαιτέρω ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς οδήγησε σε αυξανόμενη ανάγκη διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη, καθώς και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών ομίλων οικονομικού σκοπού, η σύσταση των οποίων διέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ) (4). Είναι επομένως σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι οι εν λόγω όμιλοι είναι υποκείμενοι στον φόρο όταν παραδίδουν αγαθά ή παρέχουν υπηρεσίες εξ επαχθούς αιτίας.
(10)
Επιπλέον, είναι αναγκαίο να καθοριστούν σαφώς οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης, η διάκριση μεταξύ των δύο, και η κατάλληλη αντιμετώπισή τους.
(11)
Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να δημιουργηθούν κατάλογοι με τις πράξεις που θεωρούνται υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, χωρίς όμως οι εν λόγω κατάλογοι να είναι οριστικοί ούτε εξαντλητικοί.
(12)
Είναι αναγκαίο, αφενός, να οριστεί ότι μια πράξη, η οποία συνίσταται μόνο στη συναρμολόγηση διαφόρων μερών μηχανήματος τα οποία έχουν δοθεί από τον πελάτη, θα πρέπει να θεωρείται παροχή υπηρεσιών και, αφετέρου, να καθοριστεί ο τόπος της εν λόγω παροχής, εφόσον παρέχεται σε μη υποκείμενο στον φόρο.
(13)
Η πώληση δικαιώματος προαίρεσης ως χρηματοπιστωτικού μέσου θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παροχή υπηρεσιών διακριτή από τις υποκείμενες συναλλαγές τις οποίες αφορά το δικαίωμα προαίρεσης.
(14)
Για να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των κανόνων σχετικά με τον προσδιορισμό του τόπου των φορολογητέων πράξεων, θα πρέπει να διευκρινιστούν έννοιες όπως η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας, η μόνιμη εγκατάσταση, η κατοικία και η συνήθης διαμονή. Λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, η χρήση όσο το δυνατόν σαφών και αντικειμενικών κριτηρίων αναμένεται να διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή αυτών των εννοιών.
(15)
Επιβάλλεται να θεσπιστούν κανόνες για να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη αντιμετώπιση των παραδόσεων αγαθών, όταν ο προμηθευτής υπερβαίνει το κατώτατο όριο για πωλήσεις από απόσταση, το οποίο έχει οριστεί για παραδόσεις σε άλλο κράτος μέλος.
(16)
Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου είναι αυτό που καθορίζει το τμήμα μιας μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, και όχι το δρομολόγιο των επιβατών εντός αυτής.
(17)
Όσον αφορά την ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, το κράτος μέλος απόκτησης θα πρέπει να διατηρεί το δικαίωμα να φορολογήσει την απόκτηση ανεξάρτητα από τη μεταχείριση της πράξης όσον αφορά τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος αναχώρησης.
(18)
Η ορθή εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών εξαρτάται κυρίως από το καθεστώς του λήπτη, υποκειμένου ή όχι στον φόρο καθώς και από την ιδιότητα με την οποία ενεργεί. Προκειμένου να προσδιορισθεί το καθεστώς υποκείμενου στον φόρο λήπτη, είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα δικαιολογητικά που θα πρέπει να λάβει ως απόδειξη ο παρέχων από τον λήπτη.
(19)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι όταν οι υπηρεσίες που παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο προορίζονται για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εκ μέρους του προσωπικού του, ο υποκείμενος αυτός δεν δύναται να θεωρηθεί ότι ενεργεί ως υποκείμενος στον φόρο. Η κοινοποίηση στον πάροχο του αριθμού μητρώου ΦΠΑ του λήπτη αρκεί προκειμένου να προσδιορισθεί ότι ο λήπτης ενεργεί υπό την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, εκτός αν ο παρέχων διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου. Θα πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί ότι μια ενιαία υπηρεσία που λαμβάνεται για επαγγελματικούς σκοπούς χρησιμοποιείται επίσης και για ιδιωτικούς σκοπούς φορολογείται μόνο σε έναν τόπο.
(20)
Προκειμένου να προσδιορίσει με ακρίβεια τον τόπο εγκατάστασης του πελάτη του, ο παρέχων υπηρεσίες υποχρεούται να επαληθεύει τα στοιχεία που δίνει ο λήπτης.
(21)
Με την επιφύλαξη του γενικού κανόνα για τον τόπο παροχής υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο, όταν παρέχονται υπηρεσίες σε λήπτη εγκατεστημένο σε περισσότερους του ενός τόπους, θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να βοηθούν τον πάροχο να προσδιορίζει τη μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις. Εάν ο παρέχων υπηρεσίες δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει τον τόπο αυτό, θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να διευκρινίζουν τις υποχρεώσεις του παρέχοντος. Οι εν λόγω κανόνες δεν θα πρέπει να θίγουν ή να αλλάζουν τις υποχρεώσεις του λήπτη.
(22)
Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ο χρόνος κατά τον οποίο ο παρέχων υπηρεσίες θα πρέπει να προσδιορίσει το καθεστώς, την ιδιότητα και τον τόπο του λήπτη, υποκείμενου στον φόρο ή όχι.
(23)
Με την επιφύλαξη της γενικής εφαρμογής της αρχής όσον αφορά τις καταχρηστικές πρακτικές στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει ωστόσο να υπενθυμισθεί η εφαρμογή της αρχής αυτής, όλως ιδιαιτέρως στο πλαίσιο ορισμένων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
(24)
Ορισμένες ειδικές υπηρεσίες, όπως η εκχώρηση δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων, η μετάφραση κειμένων, οι υπηρεσίες που αφορούν αιτήματα επιστροφών ΦΠΑ, και οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντα οι οποίες παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο πραγματοποιούνται διασυνοριακά ή ακόμη συμμετέχουν σ’ αυτές επιχειρήσεις εγκατεστημένες εκτός Ένωσης. Ο τόπος παροχής των υπηρεσιών αυτών θα πρέπει να προσδιορίζεται σαφώς, ώστε να παρέχεται μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου.
(25)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι παροχές ενός μεσάζοντα ο οποίος ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου και μεσολαβεί σε μια υπηρεσία παροχής καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα δεν υπόκεινται στον ειδικό κανόνα που αφορά τις παροχές υπηρεσιών για ακίνητα αγαθά.
(26)
Όταν διάφορες υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο οργάνωσης κηδείας αποτελούν μέρος ενιαίας υπηρεσίας, είναι επίσης σκόπιμο να καθοριστεί ο εφαρμοστέος κανόνας για τον προσδιορισμό του τόπου παροχής.
(27)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ενιαία μεταχείριση των παροχών πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών υπηρεσιών ή παρεμφερών εκδηλώσεων, θα πρέπει να προσδιορισθεί το δικαίωμα πρόσβασης στις εν λόγω εκδηλώσεις και οι βοηθητικές υπηρεσίες που αφορούν αυτό το δικαίωμα πρόσβασης.
(28)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί η αντιμετώπιση των υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται επί μεταφορικού μέσου, εφόσον η μεταφορά των επιβατών πραγματοποιείται στο έδαφος περισσοτέρων από μιας χωρών.
(29)
Δεδομένου ότι οι εφαρμοστέοι κανόνες για τη μίσθωση των μεταφορικών μέσων εξαρτώνται από τη διάρκεια της κατοχής ή της χρήσης τους, είναι ανάγκη όχι μόνο να καθοριστούν ποια οχήματα θα πρέπει να θεωρούνται «μεταφορικά μέσα», αλλά επίσης να διευκρινιστεί η αντιμετώπιση της εν λόγω υπηρεσίας σε περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να προσδιοριστεί ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του λήπτη.
(30)
Σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, η καταβολή προμήθειας για τη διαχείριση της πληρωμής με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες που διενεργείται σε σχέση με κάποια πράξη δεν θα πρέπει να μειώνει τη βάση επιβολής του φόρου της εν λόγω πράξης.
(31)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ότι ο μειωμένος συντελεστής μπορεί να εφαρμοσθεί στη μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων και κινητών κατοικιών που είναι εγκατεστημένα σε κατασκηνώσεις και χρησιμοποιούνται για καταλύματα.
(32)
Στις δραστηριότητες επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης θα πρέπει να περιλαμβάνεται και η εκπαίδευση που συνδέεται άμεσα με τον εμπορικό ή επαγγελματικό τομέα, καθώς και η εκπαίδευση που αποσκοπεί στην απόκτηση ή στη βελτίωση γνώσεων για επαγγελματικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της σειράς μαθημάτων.
(33)
Τα νομίσματα από λευκόχρυσο («platinum nobles») θα πρέπει να θεωρείται ότι εξαιρούνται από την απαλλαγή που ισχύει για το συνάλλαγμα, τα χαρτονομίσματα και τα νομίσματα.
(34)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η απαλλαγή της παροχής υπηρεσιών σε σχέση με την εισαγωγή αγαθών των οποίων η αξία περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του φόρου των εν λόγω αγαθών θα πρέπει να καλύπτει τις υπηρεσίες μεταφοράς που εκτελούνται κατά την αλλαγή κατοικίας.
(35)
Τα εμπορεύματα που μεταφέρονται από τον αγοραστή εκτός Ένωσης και τα οποία χρησιμοποιούνται για τον εξοπλισμό ή τον ανεφοδιασμό μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς από πρόσωπα εκτός των φυσικών προσώπων, όπως οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου και ενώσεις, θα πρέπει να εξαιρούνται από το ευεργέτημα της απαλλαγής για εξαγωγή αγαθών.
(36)
Για την εξασφάλιση ομοιόμορφων διοικητικών πρακτικών υπολογισμού της ελάχιστης αξίας για την απαλλαγή από τον φόρο εξαγόμενων αγαθών που μεταφέρονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών, θα πρέπει να εναρμονιστούν οι διατάξεις οι σχετικές με τον εν λόγω υπολογισμό.
(37)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η απαλλαγή ορισμένων πράξεων που εξομοιώνονται με εξαγωγές θα πρέπει να εφαρμόζεται επίσης και σε υπηρεσίες που καλύπτονται από το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες.
(38)
Ένας οργανισμός που συγκροτείται σύμφωνα με το κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως διεθνής οργανισμός για τους σκοπούς της απαλλαγής από τον ΦΠΑ, μόνον εφόσον πληροί ορισμένες προϋποθέσεις. Είναι κατά συνέπεια σκόπιμο να καθοριστούν τα κριτήρια που απαιτούνται ώστε να μπορεί ο οργανισμός αυτός να τύχει της απαλλαγής.
(39)
Οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των διπλωματικών και προξενικών σχέσεων ή που προορίζονται για αναγνωρισμένους διεθνείς οργανισμούς ή ορισμένες ένοπλες δυνάμεις εξαιρούνται από τον ΦΠΑ με βάση ορισμένα όρια και προϋποθέσεις. Για να μπορεί ένας υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος πραγματοποιεί αυτού του είδους παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών από άλλο κράτος μέλος, να εξασφαλίσει ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις και οι περιορισμοί για την απαλλαγή, θα πρέπει να καθιερωθεί πιστοποιητικό απαλλαγής.
(40)
Τα ηλεκτρονικά έγγραφα εισαγωγών θα πρέπει επίσης να είναι δυνατόν να γίνονται αποδεκτά για την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης, όταν πληρούν τις ίδιες απαιτήσεις με τις έντυπες διασαφήσεις.
(41)
Όταν προμηθευτής αγαθών ή ο παρέχων υπηρεσίες διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους όπου οφείλεται ο φόρος, θα πρέπει να διευκρινισθεί σε ποιες περιπτώσεις η εν λόγω εγκατάσταση είναι υπόχρεος για την καταβολή του φόρου.
(42)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι ένας υποκείμενος στον φόρο που έχει εγκαταστήσει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ πρέπει να θεωρείται ως υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος στο εν λόγω κράτος μέλος για την οφειλή του φόρου, ακόμη και όταν η έδρα της δραστηριότητας δεν συμμετέχει στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών.
(43)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι κάθε υποκείμενος στον φόρο υποχρεούται να κοινοποιεί τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ μόλις τον αποκτήσει για ορισμένες φορολογητέες πράξεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η συλλογή του φόρου με δικαιότερους όρους.
(44)
Θα πρέπει να καθοριστούν τα βάρη για τον επενδυτικό χρυσό που γίνονται κοινώς αποδεκτά στις αγορές πολύτιμων μετάλλων και να οριστεί κοινή ημερομηνία για τον καθορισμό της αξίας των χρυσών νομισμάτων, ώστε να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων.
(45)
Το ειδικό καθεστώς για τους μη εγκατεστημένους στην Ένωση υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικά σε μη υποκείμενους στον φόρο εγκατεστημένους ή διαμένοντες στο εσωτερικό της Ένωσης υπόκειται σε ορισμένες προϋποθέσεις. Οι συνέπειες για την περίπτωση που δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις αυτές θα πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια.
(46)
Ορισμένες τροποποιήσεις προκύπτουν από την οδηγία 2008/8/ΕΚ. Δεδομένου ότι οι τροποποιήσεις αυτές αφορούν αφενός τη φορολογία της μακράς διαρκείας μίσθωσης μεταφορικού μέσου από 1ης Ιανουαρίου 2013 και αφετέρου τη φορολόγηση των υπηρεσιών που παρέχονται ηλεκτρονικά από 1ης Ιανουαρίου 2015, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο από τις ημερομηνίες αυτές,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μέτρα για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων των τίτλων I έως V, και VII έως XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
(ΤΙΤΛΟΣ I ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 2
Δεν συνεπάγονται ενδοκοινοτικές αποκτήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:
α)
η μεταφορά καινούργιου μεταφορικού μέσου από μη υποκείμενο στον φόρο σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, υπό την προϋπόθεση ότι η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 138 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν μπορεί να εφαρμοστεί κατά τον χρόνο της παράδοσης·
β)
η επαναφορά καινούργιου μεταφορικού μέσου από μη υποκείμενο στον φόρο στο κράτος μέλος από το οποίο του είχε παραδοθεί αρχικά στο πλαίσιο της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 138 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 3
Με την επιφύλαξη του άρθρου 59α πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι ακόλουθες παροχές υπηρεσιών δεν υπόκεινται στον φόρο, εφόσον ο παρέχων αποδεικνύει ότι ο τόπος της παροχής που καθορίζεται σύμφωνα με το κεφάλαιο V τμήμα 4 υποτμήματα 3 και 4 του παρόντος κανονισμού βρίσκεται εκτός της Ένωσης:
α)
από 1ης Ιανουαρίου 2013 οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
β)
από 1ης Ιανουαρίου 2015 οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
γ)
οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 4
Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος δικαιούται να μη φορολογείται για τις ενδοκοινοτικές του αποκτήσεις αγαθών, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εξακολουθεί να επωφελείται από τη μη φορολόγηση ακόμη και αν, σύμφωνα με το άρθρο 214 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή ε) της εν λόγω οδηγίας, του έχει χορηγηθεί αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ για τις υπηρεσίες που λαμβάνει για τις οποίες είναι υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ ή για τις υπηρεσίες που παρέχει στο έδαφος άλλου κράτους μέλους για τις οποίες ο ΦΠΑ καταβάλλεται μόνο από τον λήπτη.
Ωστόσο, εάν ο συγκεκριμένος υποκείμενος στον φόρο κοινοποιεί τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ του σε πάροχο όσον αφορά μια ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, θεωρείται ότι χρησιμοποιεί την επιλογή την οποία προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ
(ΤΙΤΛΟΣ III ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 5
Ο συγκροτημένος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85 ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού (ΕΟΟΣ), ο οποίος διενεργεί παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, έναντι αντιπαροχής, στα μέλη του ή σε τρίτους, είναι υποκείμενος στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
(ΑΡΘΡΑ 24 ΕΩΣ 29 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 6
1. Ως υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης νοούνται οι υπηρεσίες που συνίστανται στην παράδοση παρασκευασμένων ή μη φαγητών ή ποτών ή και των δύο, για ανθρώπινη κατανάλωση, συνοδευόμενες από επαρκείς υπηρεσίες στήριξης που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωσή τους. Η προμήθεια τροφίμων ή ποτών ή και των δύο αποτελεί ένα μόνο στοιχείο του συνόλου στο οποίο οι υπηρεσίες υπερέχουν. Οι υπηρεσίες εστιατορίου καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών στις εγκαταστάσεις του παρόχου και οι υπηρεσίες εστίασης καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών εκτός των εγκαταστάσεων του παρόχου.
2. Η προμήθεια παρασκευασμένων ή μη τροφίμων ή ποτών ή και των δύο, συμπεριλαμβανομένης ή όχι της μεταφοράς τους αλλά δίχως άλλη υπηρεσία στήριξης δεν θεωρείται υπηρεσία εστιατορίου ή εστίασης κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Άρθρο 7
1. Οι «ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες», οι οποίες αναφέρονται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του διαδικτύου ή ενός ηλεκτρονικού δικτύου και των οποίων η παροχή, λόγω της φύσης τους, είναι ουσιαστικά αυτοματοποιημένη και απαιτεί ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση, είναι δε αδύνατο να εξασφαλιστεί χωρίς μέσα πληροφορικής.
2. Η παράγραφος 1 καλύπτει, ιδίως, τα εξής:
α)
την παροχή ψηφιοποιημένων προϊόντων εν γένει, ιδίως λογισμικών, των τροποποιήσεών τους και της αναβάθμισης αυτών·
β)
τις υπηρεσίες που εξασφαλίζουν ή υποστηρίζουν την παρουσία επιχειρήσεων ή ιδιωτών σε ηλεκτρονικό δίκτυο, όπως δημιουργία ιστοτόπου ή ιστοσελίδας·
γ)
τις αυτόματα παραγόμενες υπηρεσίες με ηλεκτρονικό υπολογιστή στο Διαδίκτυο ή σε ένα ηλεκτρονικό δίκτυο, σε απάντηση συγκεκριμένων δεδομένων τα οποία εισάγει ο λήπτης·
δ)
την εκχώρηση, εξ επαχθούς αιτίας, του δικαιώματος διάθεσης προς πώληση προϊόντος ή υπηρεσίας μέσω ιστοτόπου του Διαδικτύου που λειτουργεί ως απευθείας (on-line) αγορά, όπου οι ενδεχόμενοι αγοραστές υποβάλλουν τις προσφορές τους μέσω αυτοματοποιημένης διαδικασίας και όπου τα μέρη ειδοποιούνται για τη σύναψη πώλησης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που παράγεται αυτόματα από ηλεκτρονικό υπολογιστή·
ε)
τα πακέτα υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP), στα οποία το τηλεπικοινωνιακό στοιχείο είναι βοηθητικό και δευτερεύον (δηλαδή πακέτα που υπερβαίνουν την απλή πρόσβαση στο Διαδίκτυο και περιέχουν και άλλα στοιχεία, όπως σελίδες με περιεχόμενο που δίνει πρόσβαση σε ενημέρωση, σε μετεωρολογικές ή τουριστικές πληροφορίες, χώρους παιχνιδιών, φιλοξενία ιστοσελίδων, πρόσβαση σε απευθείας συζητήσεις κ.λπ.)·
στ)
τις υπηρεσίες που απαριθμούνται στο παράρτημα I.
3. Ειδικά, οι ακόλουθες παροχές δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1:
α)
οι υπηρεσίες ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης·
β)
οι υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών·
γ)
αγαθά, των οποίων η παραγγελία και η επεξεργασία της παραγγελίας γίνονται ηλεκτρονικά·
δ)
CD-ROM, δισκέτες και παρόμοια μέσα εγγραφής·
ε)
έντυπο υλικό, όπως βιβλία, ειδησεογραφικά δελτία, εφημερίδες ή περιοδικά·
στ)
CD και κασέτες ήχου·
ζ)
βιντεοκασέτες και DVD·
η)
παιχνίδια σε CD-RΟΜ·
θ)
υπηρεσίες επαγγελματιών, όπως νομικοί ή οικονομικοί σύμβουλοι, που παρέχουν συμβουλές σε πελάτες τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου·
ι)
υπηρεσίες διδασκαλίας, εφόσον το περιεχόμενο των μαθημάτων παραδίδεται από εκπαιδευτικό μέσω του Διαδικτύου ή μέσω ηλεκτρονικού δικτύου (δηλαδή, μέσω σύνδεσης εξ αποστάσεως)·
ια)
υπηρεσίες υλικής επισκευής εκτός γραμμής ηλεκτρονικού εξοπλισμού·
ιβ)
υπηρεσίες αποθήκευσης δεδομένων χωρίς σύνδεση·
ιγ)
διαφημιστικές υπηρεσίες, κυρίως σε εφημερίδες, σε αφίσες και στην τηλεόραση·
ιδ)
υπηρεσίες τηλεφωνικής υποστήριξης·
ιε)
υπηρεσίες διδασκαλίας που παρέχονται αποκλειστικά με αλληλογραφία, κυρίως ταχυδρομικώς·
ιστ)
συμβατικές υπηρεσίες δημοπράτησης που βασίζονται στην άμεση ανθρώπινη παρέμβαση, ανεξάρτητα από τον τρόπο υποβολής των προσφορών·
ιζ)
τηλεφωνικές υπηρεσίες με συνιστώσα εικόνας, που είναι γνωστές και ως υπηρεσίες εικονοτηλεφώνου·
ιη)
πρόσβαση στο Διαδίκτυο και στον Παγκόσμιο Ιστό·
ιθ)
τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του Διαδικτύου.
Άρθρο 8
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο απλώς συναρμολογεί τα διάφορα μέρη μηχανήματος, το σύνολο των οποίων έχουν δοθεί σ’ αυτόν από τον πελάτη του, η πράξη αυτή είναι παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 9
Η πώληση δικαιώματος προαίρεσης, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, είναι παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας. Αυτή η παροχή υπηρεσιών διακρίνεται από τις υποκείμενες πράξεις τις οποίες αφορά.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΤΟΠΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Έννοιες
Άρθρο 10
1. Για την εφαρμογή των άρθρων 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο τόπος όπου ο υποκείμενος στον φόρο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας είναι ο τόπος όπου ασκούνται τα καθήκοντα της κεντρικής διοίκησης της επιχείρησης.
2. Για τον καθορισμό του τόπου περί του οποίου η παράγραφος 1, λαμβάνονται υπόψη ο τόπος όπου λαμβάνονται οι βασικές αποφάσεις σχετικά με τη γενική διαχείριση της επιχείρησης, ο τόπος της καταστατικής έδρας της και ο τόπος συνεδρίασης της διεύθυνσης.
Όταν ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας δεν μπορεί να καθορισθεί με ασφάλεια βάσει αυτών των κριτηρίων, ο τόπος όπου λαμβάνονται οι βασικές αποφάσεις σχετικά με τη γενική διαχείριση της επιχείρησης είναι το κριτήριο που υπερισχύει.
3. Η απλή παρουσία ταχυδρομικής διεύθυνσης δεν μπορεί να καθορίσει από μόνη της τον τόπο όπου βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του υποκείμενου στον φόρο.
Άρθρο 11
1. Για την εφαρμογή του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «μόνιμη εγκατάσταση» νοείται κάθε εγκατάσταση, εκτός της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και κατάλληλη υποδομή σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους που της επιτρέπουν να λαμβάνει και να χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες που παρέχονται για την κάλυψη των αναγκών της εν λόγω εγκατάστασης.
2. Για την εφαρμογή των κατωτέρω άρθρων, ως «μόνιμη εγκατάσταση» νοείται κάθε εγκατάσταση, εκτός της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και κατάλληλη υποδομή σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους που της επιτρέπουν να εκτελεί τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει:
α)
άρθρο 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
β)
από 1ης Ιανουαρίου 2013, άρθρο 56 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
γ)
μέχρι 1ης Δεκεμβρίου 2014, άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
δ)
άρθρο 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
3. Το γεγονός και μόνο ότι ένας υπόχρεως διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ δεν επαρκεί για να θεωρηθεί ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση.
Άρθρο 12
Για τους σκοπούς εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «μόνιμη κατοικία» φυσικού προσώπου, υποκείμενου στον φόρο ή μη, νοείται η διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο μητρώο πληθυσμού ή σε παρόμοιο μητρώο ή η διεύθυνση που έχει κοινοποιηθεί από το εν λόγω πρόσωπο στις φορολογικές αρχές εκτός εάν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η διεύθυνση αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Άρθρο 13
Ως «συνήθης διαμονή» φυσικού προσώπου, υποκείμενου στον φόρο ή μη κατά την έννοια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, νοείται ο τόπος όπου διαμένει συνήθως το εν λόγω φυσικό πρόσωπο, λόγω προσωπικών και επαγγελματικών δεσμών.
Όταν οι επαγγελματικοί δεσμοί είναι σε χώρα διαφορετική από τη χώρα των προσωπικών δεσμών, ή όταν δεν υπάρχουν επαγγελματικοί δεσμοί, ο τόπος της συνήθους διαμονής προσδιορίζεται από τους προσωπικούς δεσμούς οι οποίοι καταδεικνύουν στενές σχέσεις μεταξύ του εν λόγω φυσικού προσώπου και του τόπου όπου ζει.
ΤΜΗΜΑ 2
Τόπος παράδοσης αγαθών
(Άρθρα 31 έως 39 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 14
Όταν κατά τη διάρκεια ημερολογιακού έτους σημειώνεται υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζεται από ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 34 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το άρθρο 33 της εν λόγω οδηγίας δεν μεταβάλλει τον τόπο παραδόσεων των αγαθών, εκτός των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους προτού σημειωθεί υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζει το κράτος μέλος κατά το τρέχον ημερολογιακό έτος και υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο προμηθευτής δεν έχει κάνει χρήση της δυνατότητας επιλογής που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας·
β)
η αξία των παραδόσεων αγαθών δεν είχε υπερβεί το κατώτατο όριο κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.
Ωστόσο, το άρθρο 33 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ μεταβάλλει τον τόπο των ακόλουθων παραδόσεων που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς:
α)
της παράδοσης αγαθών, με την οποία σημειώνεται για το τρέχον ημερολογιακό έτος υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζει το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους·
β)
κάθε επόμενης παράδοσης αγαθών που πραγματοποιείται στο κράτος μέλος αυτό κατά το ίδιο ημερολογιακό έτος·
γ)
των παραδόσεων αγαθών που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος αυτό κατά το ημερολογιακό έτος που ακολουθεί το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο συνέβη το γεγονός στο οποίο αναφέρεται το στοιχείο α).
Άρθρο 15
Το τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 37 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθορίζεται από το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου και όχι από τη διαδρομή που πραγματοποιεί κάθε επιβάτης.
ΤΜΗΜΑ 3
Τόπος των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αγαθών
(Άρθρα 40, 41 και 42 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 16
Όταν πραγματοποιείται ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, κατά την έννοια του άρθρου 20 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς αγαθών ασκεί τη φορολογική του αρμοδιότητα ανεξάρτητα από την αντιμετώπιση της συναλλαγής ως προς τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς αγαθών.
Ενδεχόμενο αίτημα διόρθωσης από τον προμηθευτή των αγαθών, η οποία αφορά τον ΦΠΑ που αυτός τιμολόγησε και δήλωσε στο κράτος μέλος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς των αγαθών, εξετάζεται από το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με τις εθνικές του διατάξεις.
ΤΜΗΜΑ 4
Τόπος παροχής υπηρεσιών
(Άρθρα 43 έως 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Υποτμήμα 1
Καθεστώς του λήπτη
Άρθρο 17
1. Αν ο τόπος παροχής υπηρεσιών εξαρτάται από το καθεστώς του λήπτη ως υποκειμένου ή όχι στον φόρο, το καθεστώς αυτό καθορίζεται βάσει των άρθρων 9 έως 13 και του άρθρου 43 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
2. Νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που διαθέτει ή που πρέπει να διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ δυνάμει του άρθρου 214 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεδομένου ότι οι ενδοκοινοτικές του αποκτήσεις αγαθών υπόκεινται σε ΦΠΑ ή που επέλεξε οι εν λόγω πράξεις να υπόκεινται στο ΦΠΑ, είναι υποκείμενος στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 43 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 18
1. Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι ένας λήπτης που είναι εγκατεστημένος στην Ένωση είναι υποκείμενος στον φόρο:
α)
όταν ο λήπτης του έχει κοινοποιήσει τον ατομικό του αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, και εάν κατέχει επιβεβαίωση της εγκυρότητας του εν λόγω ατομικού αριθμού καθώς και του ονόματος και διεύθυνσης του λήπτη, σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 904/2010 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2010, για τη διοικητική συνεργασία και την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (5)·
β)
όταν ο λήπτης δεν έχει ακόμη λάβει ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, αλλά έχει ενημερώσει ότι έχει υποβάλει αίτηση για τη χορήγησή του, και ο παρέχων κατέχει οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο λήπτης είναι υποκείμενος στον φόρο ή νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που απαιτείται να διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ και διενεργήσει επαληθεύσεις σε εύλογο επίπεδο όσον αφορά την ακρίβεια των στοιχείων που προσκόμισε ο λήπτης, ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
2. Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρεί ότι ένας λήπτης εγκατεστημένος στην Ένωση είναι μη υποκείμενος στον φόρο, όταν αποδεικνύει ότι ο εν λόγω λήπτης δεν του κοινοποιεί τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ.
3. Εκτός εάν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι ο λήπτης που είναι εγκατεστημένος εκτός της Ένωσης είναι υποκείμενος στον φόρο:
α)
εάν λάβει από το λήπτη πιστοποιητικό, το οποίο έχουν εκδώσει οι φορολογικές αρχές στις οποίες υπάγεται ο λήπτης, με το οποίο επιβεβαιώνεται ότι ο δεύτερος ασκεί οικονομικές δραστηριότητες που του επιτρέπεται να λάβει επιστροφή ΦΠΑ δυνάμει της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1986, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι σε έδαφος της Κοινότητας (6)·
β)
όταν ο λήπτης δεν διαθέτει το πιστοποιητικό αυτό, εάν ο παρέχων διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ, ή παρόμοιο αριθμό που έχει χορηγηθεί στον λήπτη από τη χώρα εγκατάστασης και χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των επιχειρήσεων ή κάθε άλλο αποδεικτικό στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο λήπτης είναι υποκείμενος στον φόρο και εάν διενεργεί επαληθεύσεις σε εύλογο επίπεδο όσον αφορά την ακρίβεια των στοιχείων που προσκόμισε ο λήπτης, ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
Υποτμήμα 2
Ιδιότητα του λήπτη
Άρθρο 19
Για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων οι οποίοι αφορούν τον τόπο παροχής των υπηρεσιών που προβλέπονται στα άρθρα 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ένας υποκείμενος στον φόρο ή ένα νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο που λαμβάνει υπηρεσίες αποκλειστικά για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του προσωπικού του, θεωρείται ως μη υποκείμενος στον φόρο.
Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, όπως είναι η φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι οι υπηρεσίες προορίζονται για τους σκοπούς της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη όταν, για τη συγκεκριμένη πράξη, του έχει κοινοποιήσει τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ του.
Όταν μία και η αυτή υπηρεσία προορίζεται ταυτόχρονα για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του προσωπικού του λήπτη, και για τους σκοπούς της οικονομικής δραστηριότητας, η παροχή της εν λόγω υπηρεσίας διέπεται αποκλειστικά από το άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
Υποτμήμα 3
Τόπος εγκατάστασης του λήπτη
Άρθρο 20
Όταν η παροχή υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και ο εν λόγω υποκείμενος είναι εγκατεστημένος σε μία μόνο χώρα ή, ελλείψει έδρας οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμης εγκατάστασης, έχει τη μόνιμη κατοικία του και τη συνήθη διαμονή του σε μία μόνο χώρα, η παροχή φορολογείται σε αυτή τη χώρα.
Ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει των πληροφοριών που του παρέχει ο λήπτης, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ τον οποίο χορηγεί το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο λήπτης.
Άρθρο 21
Όταν μια παροχή υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και ο υποκείμενος στον φόρο είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες, η παροχή αυτή φορολογείται στη χώρα όπου ο συγκεκριμένος λήπτης έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του.
Ωστόσο, όταν η υπηρεσία παρέχεται σε μόνιμη εγκατάσταση του υποκείμενου στον φόρο που βρίσκεται σε τόπο άλλο από εκείνο στον οποίο ο εν λόγω υποκείμενος έχει εγκαταστήσει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας, η παροχή αυτή φορολογείται στον τόπο της μόνιμης εγκατάστασης που λαμβάνει αυτή την υπηρεσία και τη χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της.
Όταν ο υποκείμενος στον φόρο δεν διαθέτει έδρα οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση, η υπηρεσία φορολογείται στον τόπο κατοικίας ή συνήθους διαμονής του.
Άρθρο 22
1. Προκειμένου να προσδιορισθεί η μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, ο παρέχων εξετάζει τη φύση και τη χρήση της παρεχόμενης υπηρεσίας.
Όταν η φύση και η χρήση της παρεχόμενης υπηρεσίας δεν του επιτρέπουν να προσδιορίσει τη μόνιμη εγκατάσταση στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, ο παρέχων, με σκοπό τον προσδιορισμό της εν λόγω μόνιμης εγκατάστασης, εξετάζει συγκεκριμένα αν η σύμβαση, το δελτίο παραγγελίας και ο αριθμός μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγηθεί από το κράτος μέλος του λήπτη και του έχει κοινοποιηθεί από το λήπτη καθιστούν τη μόνιμη εγκατάσταση ως λήπτη της υπηρεσίας και αν η μόνιμη εγκατάσταση είναι η οντότητα που πληρώνει για την υπηρεσία.
Όταν η μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία δεν μπορεί να προσδιορισθεί με ασφάλεια δυνάμει του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου της παρούσας παραγράφου ή όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο στο πλαίσιο σύμβασης που καλύπτει μία ή περισσότερες υπηρεσίες που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν κατά τρόπο που δεν μπορεί να προσδιορισθεί ή να ποσοτικοποιηθεί, ο παρέχων μπορεί έγκυρα να θεωρήσει ότι οι υπηρεσίες παρέχονται στον τόπο όπου ο λήπτης έχει εγκαταστήσει την οικονομική του δραστηριότητα.
2. Η εφαρμογή του παρόντος άρθρου δεν θίγει τις υποχρεώσεις του λήπτη.
Άρθρο 23
1. Από 1ης Ιανουαρίου 2013, όταν, σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, μια παροχή υπηρεσιών φορολογείται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη ή, ελλείψει εγκατάστασης, στον τόπο όπου έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει τεκμηριωμένων πληροφοριών που παρέχονται από τον λήπτη, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν εξακρίβωση ταυτότητας ή έλεγχο πληρωμής.
2. Όταν, σύμφωνα με τα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, μια παροχή υπηρεσιών φορολογείται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη ή, ελλείψει εγκατάστασης, στον τόπο όπου έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει τεκμηριωμένων πληροφοριών που παρέχονται από τον λήπτη, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν εξακρίβωση ταυτότητας ή έλεγχο πληρωμής.
Άρθρο 24
1. Από 1ης Ιανουαρίου 2013 όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 56 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες ή, έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, κατά τον προσδιορισμό του τόπου παροχής των εν λόγω υπηρεσιών δίδεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης.
2. Όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μια χώρες ή, έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, κατά τον προσδιορισμό του τόπου παροχής των εν λόγω υπηρεσιών δίδεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης.
Υποτμήμα 4
Κοινές διατάξεις για τον καθορισμό του καθεστώτος, της ιδιότητας και του τόπου του λήπτη
Άρθρο 25
Για την εφαρμογή των κανόνων που αφορούν τον τόπο παροχής υπηρεσιών, λαμβάνονται υπόψη μόνο οι περιστάσεις που υφίστανται όταν επέρχεται η γενεσιουργός αιτία. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση της χρήσης της παρεχόμενης υπηρεσίας δεν επηρεάζει τον προσδιορισμό του τόπου παροχής, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
Υποτμήμα 5
Παροχή υπηρεσιών που διέπεται από τους γενικούς κανόνες
Άρθρο 26
Η εκχώρηση δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων από οργανισμό προς υποκείμενους στον φόρο, εμπίπτει στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 27
Οι παροχές υπηρεσιών που συνίστανται στην υποβολή αιτήματος επιστροφής ή στην είσπραξη των προς επιστροφή ποσών δυνάμει της οδηγίας 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (7), εμπίπτουν στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 28
Οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της οργάνωσης κηδείας, στον βαθμό που αποτελούν ενιαία υπηρεσία, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 29
Με την επιφύλαξη του άρθρου 41 του παρόντος κανονισμού, οι παροχές υπηρεσιών που συνίστανται σε μετάφραση κειμένων εμπίπτουν στα άρθρα 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 6
Παροχές υπηρεσιών από μεσάζοντες
Άρθρο 30
Η παροχή υπηρεσιών από μεσάζοντες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 46 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καλύπτει τόσο τις υπηρεσίες των μεσαζόντων που ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του λήπτη της παρεχόμενης υπηρεσίας, όσο και τις υπηρεσίες των μεσαζόντων που ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του παρέχοντος τις υπηρεσίες αυτές.
Άρθρο 31
Οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντες οι οποίοι ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό τρίτου και έχουν ως αντικείμενο τη μεσολάβηση στην παροχή καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε παρεμφερείς τομείς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής:
α)
του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος ενεργεί με την ιδιότητα αυτή ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που θεωρείται ως υποκείμενο στον φόρο·
β)
του άρθρου 46 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο.
Υποτμήμα 7
Παροχή πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών και παρόμοιων υπηρεσιών
Άρθρο 32
1. Οι υπηρεσίες με αντικείμενο την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρεμφερείς εκδηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ περιλαμβάνουν την παροχή υπηρεσιών των οποίων τα βασικά χαρακτηριστικά συνίστανται στην παροχή δικαιώματος εισόδου σε εκδήλωση έναντι εισιτηρίου ή πληρωμής, συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής υπό μορφή συνδρομής, εισιτηρίου διαρκείας ή περιοδικής πληρωμής.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται κυρίως:
α)
στο δικαίωμα εισόδου σε θεάματα, θεατρικές παραστάσεις, παραστάσεις τσίρκου, εμπορικές και λοιπές εκθέσεις, πάρκα αναψυχής, συναυλίες, καθώς και σε άλλες παρόμοιες πολιτιστικές εκδηλώσεις·
β)
στο δικαίωμα εισόδου σε αθλητικές εκδηλώσεις, όπως αγώνες ή αναμετρήσεις·
γ)
στο δικαίωμα εισόδου σε εκπαιδευτικές και επιστημονικές εκδηλώσεις, όπως διαλέξεις και σεμινάρια.
3. Δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 η χρήση εγκαταστάσεων, όπως γυμναστηρίων ή παρόμοιων χώρων, με πληρωμή κατ’ αποκοπή.
Άρθρο 33
Οι βοηθητικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 53 της οδηγίας 206/112/ΕΚ περιλαμβάνουν υπηρεσίες που σχετίζονται άμεσα με την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρεμφερείς εκδηλώσεις και παρέχονται χωριστά στο πρόσωπο το οποίο παρίσταται στην εκδήλωση, έναντι διακεκριμένης αντιπαροχής.
Οι βοηθητικές υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνουν ιδίως τη χρήση ιματιοφυλακίων ή εγκαταστάσεων υγιεινής, αλλά αποκλείουν τις απλές υπηρεσίες διαμεσολάβησης που αφορούν στην πώληση εισιτηρίων.
Υποτμήμα 8
Παροχή υπηρεσιών παρεπόμενων της μεταφοράς και πραγματογνωμοσύνες και εργασίες που αφορούν κινητά αγαθά
Άρθρο 34
Με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία τα συναρμολογούμενα αγαθά ενσωματώνονται σε ακίνητο, ο τόπος παροχής υπηρεσιών προς μη υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο, οι οποίες συνίστανται μόνο στη συναρμολόγηση από υποκείμενο στον φόρο των διαφόρων μερών ενός μηχανήματος, τα οποία έχουν δοθεί στο σύνολό τους σ’ αυτόν από τον πελάτη του, καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 54 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 9
Παροχές υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης, ανεξαρτήτως του αν παρέχονται επί μεταφορικών μέσων
Άρθρο 35
Το τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθορίζεται από το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου και όχι από το δρομολόγιο που πραγματοποιεί κάθε επιβάτης.
Άρθρο 36
Οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται κατά τη διάρκεια του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης εμπίπτουν στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται εκτός του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Κοινότητας, αλλά στο έδαφος κράτους μέλους ή τρίτης χώρας εμπίπτουν στο άρθρο 55 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 37
Ο τόπος παροχής υπηρεσίας εστιατορίου ή εστίασης που εκτελείται εντός της Ένωσης εν μέρει κατά τη διάρκεια του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης και εν μέρει εκτός του εν λόγω τμήματος αλλά στο έδαφος κράτους μέλους, καθορίζεται εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τους κανόνες που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του τόπου παροχής κατά την έναρξη της παροχής της υπηρεσίας εστιατορίου ή εστίασης.
Υποτμήμα 10
Μίσθωση μεταφορικών μέσων
Άρθρο 38
1. Τα «μεταφορικά μέσα» που αναφέρονται στο άρθρο 56 και στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο ζ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνουν οχήματα, μηχανοκίνητα ή μη, και άλλον εξοπλισμό και διατάξεις πέδησης που προορίζονται για τη μεταφορά προσώπων ή αντικειμένων από έναν τόπο σε άλλο και που μπορεί να σύρονται, να έλκονται ή να ωθούνται από οχήματα, που κατά κανόνα έχουν σχεδιαστεί και είναι πράγματι κατάλληλα για μεταφορά.
2. Μέσα μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι κυρίως τα ακόλουθα οχήματα·
α)
χερσαία οχήματα, όπως αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, ποδήλατα, τρίκυκλα και τροχόσπιτα·
β)
ρυμουλκούμενα και ημιρυμουλκούμενα οχήματα·
γ)
βαγόνια σιδηροδρόμου·
δ)
πλοία·
ε)
αεροσκάφη·
στ)
ειδικά σχεδιασμένα οχήματα για τη μεταφορά ασθενών ή τραυματιών·
ζ)
γεωργικοί ελκυστήρες και άλλα γεωργικά οχήματα·
η)
αναπηρικά αμαξίδια με μηχανική ή ηλεκτρονική προώθηση.
3. Δεν είναι μέσα μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τα εμπορευματοκιβώτια και τα μονίμως ακινητοποιημένα οχήματα.
Άρθρο 39
1. Για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης μεταφορικού μέσου, η οποία αποτελεί αντικείμενο μίσθωσης καθορίζεται βάσει της σύμβασης μεταξύ των μερών.
Η σύμβαση χρησιμεύει ως τεκμήριο που μπορεί, να αμφισβητηθεί από κάθε πραγματικό ή νομικό μέσο ώστε να καθοριστεί η πραγματική διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης.
Η υπέρβαση, λόγω ανωτέρας βίας, της συμβατικής περιόδου της μίσθωσης βραχείας διαρκείας κατά την έννοια του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν έχει επίπτωση στον καθορισμό της διάρκειας της συνεχούς κατοχής ή χρήσης του μεταφορικού μέσου.
2. Όταν η μίσθωση ενός και του αυτού μεταφορικού μέσου καλύπτεται από διαδοχικές συμβάσεις μεταξύ των ιδίων μερών, η διάρκεια που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι η διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης του μεταφορικού μέσου σύμφωνα με το σύνολο των συμβάσεων.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, μια σύμβαση και οι παρατάσεις της συνιστούν διαδοχικές συμβάσεις.
Ωστόσο, η διάρκεια της ή των συμβάσεων μίσθωσης βραχείας διαρκείας που προηγούνται της σύμβασης η οποία θεωρείται μακράς διαρκείας δεν αμφισβητείται, εφόσον δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
3. Εκτός αν υφίσταται καταχρηστική πρακτική, διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης μεταξύ των ιδίων μερών για διαφορετικά μέσα μεταφοράς δεν θεωρούνται ως διαδοχικές συμβάσεις για τους σκοπούς της παραγράφου 2.
Άρθρο 40
Ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του πελάτη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 56 της οδηγίας 1006/112/ΕΚ είναι ο τόπος όπου ο πελάτης ή τρίτος που ενεργεί για λογαριασμό του ασκεί τη φυσική κατοχή του μεταφορικού μέσου.
Υποτμήμα 11
Παροχή υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στον φόρο εκτός της Κοινότητας
Άρθρο 41
Οι παροχές, σε μη υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο εκτός Κοινότητας, υπηρεσιών που συνίστανται σε μετάφραση κειμένων εμπίπτουν στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΒΑΣΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ
(ΤΙΤΛΟΣ VII ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 42
Όταν προμηθευτής αγαθών ή παρέχων υπηρεσίες απαιτεί, ως όρο για την αποδοχή πληρωμής με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα, να καταβάλει ο πελάτης ένα ποσό στον ίδιο ή σε άλλη επιχείρηση, και όταν η συνολική τιμή που καταβάλλεται από τον πελάτη αυτόν δεν επηρεάζεται από τον τρόπο πληρωμής, το ποσό αυτό αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της βάσης επιβολής του φόρου για την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, σύμφωνα με τα άρθρα 73 έως 80 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Άρθρο 43
Η «παροχή καταλύματος διακοπών» όπως αναφέρεται στο παράρτημα III σημείο 12 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνει τη μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων ή κινητών κατοικιών που εγκαθίστανται σε χώρους κατασκήνωσης και χρησιμοποιούνται ως καταλύματα διαμονής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος
(Άρθρα 132, 133 και 134 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 44
Οι υπηρεσίες επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης που παρέχονται υπό τους όρους του άρθρου 132 παράγραφος 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνουν τη διδασκαλία που συνδέεται άμεσα με έναν εμπορικό ή επαγγελματικό τομέα, καθώς και κάθε διδασκαλία που αποσκοπεί στην απόκτηση ή στη βελτίωση γνώσεων για επαγγελματικούς σκοπούς. Η διάρκεια της σειράς μαθημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης δεν έχει, εν προκειμένω, καμία επίπτωση.
ΤΜΗΜΑ 2
Απαλλαγές άλλων δραστηριοτήτων
(Άρθρα 135, 136 και 137 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 45
Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν εφαρμόζεται στα νομίσματα από λευκόχρυσο («platinum nobles»).
ΤΜΗΜΑ 3
Απαλλαγές κατά την εισαγωγή
(Άρθρα 143, 144 και 145 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 46
Η απαλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 144 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται στις παροχές υπηρεσιών μεταφοράς που συνδέονται με την εισαγωγή κινητών αγαθών λόγω αλλαγής κατοικίας.
ΤΜΗΜΑ 4
Απαλλαγές κατά την εξαγωγη
(Άρθρα 146 και 147 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 47
Ο όρος «μεταφορικά μέσα ιδιωτικής χρήσης» που αναφέρεται στο άρθρο 146 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνει τα μεταφορικά μέσα που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς από πρόσωπα εκτός των φυσικών προσώπων, όπως είναι οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, κατά την έννοια του άρθρου 13 της εν λόγω οδηγίας, και οι ενώσεις.
Άρθρο 48
Για να καθοριστεί, ως προϋπόθεση για την απαλλαγή της παράδοσης αγαθών που μεταφέρονται από ταξιδιώτες στις προσωπικές τους αποσκευές, εάν έχει σημειωθεί υπέρβαση του κατώτατου ορίου που έχει ορίσει ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 147 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο υπολογισμός βασίζεται στην αξία του τιμολογίου. Η συνολική αξία διαφόρων αγαθών μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον εάν όλα τα αγαθά αυτά περιλαμβάνονται στο ίδιο τιμολόγιο που εκδίδεται από τον ίδιο υποκείμενο στον φόρο που παραδίδει τα αγαθά στον ίδιο πελάτη.
ΤΜΗΜΑ 5
Απαλλαγές ορισμένων πράξεων που εξομοιώνονται με εξαγωγές
(Άρθρα 151 και 152 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 49
Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται και στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από υποκείμενο στον φόρο για τον οποίο εφαρμόζεται το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες, που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 50
1. Προκειμένου να αναγνωρίζεται ως διεθνής οργανισμός για την εφαρμογή του άρθρου 143 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και του άρθρου 151 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ένας οργανισμός ο οποίος συγκροτείται ως κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 723/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2009, σχετικά με κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) (8), πρέπει να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
να έχει ίδια νομική προσωπικότητα και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα·
β)
να συγκροτείται σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να εμπίπτει σε αυτό·
γ)
μεταξύ των μελών του να συγκαταλέγονται κράτη μέλη και, όπου ενδείκνυται, τρίτες χώρες και διακυβερνητικοί οργανισμοί, αλλά κανένας ιδιωτικός φορέας·
δ)
να έχει συγκεκριμένους και νόμιμους στόχους, οι οποίοι επιδιώκονται από κοινού και ουσιαστικά δεν είναι εμπορικής φύσης.
2. Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 143 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και στο άρθρο 151 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται σε μια ΚΕΕΥ της παραγράφου 1 εφόσον αναγνωρίζεται ως διεθνής οργανισμός από το κράτος μέλος υποδοχής.
Τα όρια και οι προϋποθέσεις της απαλλαγής αυτής καθορίζονται με συμφωνία μεταξύ των μελών της ΚΕΕΥ σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 723/2009. Σε περίπτωση που τα αγαθά δεν αποστέλλονται ή μεταφέρονται εκτός του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών αυτών καθώς και στην περίπτωση παροχής υπηρεσιών, η απαλλαγή μπορεί να χορηγείται σύμφωνα με διαδικασία επιστροφής του ΦΠΑ, βάσει του άρθρου 151 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 51
1. Όταν ο λήπτης αγαθών ή υπηρεσιών είναι εγκατεστημένος στην Ένωση, αλλά εκτός του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, το πιστοποιητικό απαλλαγής από τον ΦΠΑ και/ή τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που περιέχεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού χρησιμεύει ως αποδεικτικό στοιχείο, που επιβεβαιώνει ότι η πράξη μπορεί να απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, με την επιφύλαξη των επεξηγηματικών σημειώσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα του εν λόγω πιστοποιητικού.
Όταν χρησιμοποιεί το πιστοποιητικό, το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το πρόσωπο στο οποίο παραδίδονται τα αγαθά ή παρέχονται οι υπηρεσίες μπορεί να αποφασίσει να χρησιμοποιεί κοινό πιστοποιητικό για τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ή δύο χωριστά πιστοποιητικά.
2. Το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σφραγίζεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής. Ωστόσο, εάν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες προορίζονται για επίσημη χρήση, τα κράτη μέλη δύνανται, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν, να απαλλάξουν τον δικαιούχο από την υποχρέωση επίθεσης σφραγίδας στο πιστοποιητικό. Η απαλλαγή αυτή μπορεί να αρθεί σε περίπτωση κατάχρησης.
Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το σημείο επαφής που έχει οριστεί για τον προσδιορισμό των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την επίθεση της σφραγίδας στο πιστοποιητικό, καθώς και σε ποιο βαθμό χορηγούν απαλλαγή από την υποχρέωση επίθεσης της σφραγίδας στο πιστοποιητικό. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη για τα στοιχεία που έλαβε από τα κράτη μέλη.
3. Όταν εφαρμόζεται άμεση απαλλαγή στο κράτος μέλος στο οποίο διενεργείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, ο προμηθευτής ή ο παρέχων λαμβάνει το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου από τον δικαιούχο των αγαθών ή των υπηρεσιών και φυλάσσει το πιστοποιητικό στα λογιστικά βιβλία του. Εάν η απαλλαγή χορηγείται υπό μορφή επιστροφής του ΦΠΑ, σύμφωνα με το άρθρο 151 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το πιστοποιητικό επισυνάπτεται στην αίτηση επιστροφής που υποβάλλεται στο οικείο κράτος μέλος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ
(ΤΙΤΛΟΣ X ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 52
Όταν το κράτος μέλος εισαγωγής εφαρμόζει ηλεκτρονικό σύστημα για τη διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων, ο όρος «έγγραφο με το οποίο να βεβαιώνεται η εισαγωγή», που περιλαμβάνεται στο άρθρο 178 στοιχείο ε) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ καλύπτει τις ηλεκτρονικές εκδόσεις τέτοιων εγγράφων, εάν αυτές επιτρέπουν τον έλεγχο της άσκησης του δικαιώματος έκπτωσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ X
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΜΗ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ
(ΤΙΤΛΟΣ XI ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
ΤΜΗΜΑ 1
Υποκείμενοι στον ΦΠΑ
(Άρθρα 192Α έως 205 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 53
1. Για την εφαρμογή του άρθρου 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, λαμβάνεται υπ’ όψιν μόνο μία μόνιμη εγκατάσταση την οποία διαθέτει ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον χαρακτηρίζεται από επαρκή διάρκεια και κατάλληλη δομή όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό και τους τεχνικούς πόρους, που της επιτρέπουν να πραγματοποιεί την παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών στην οποία συμμετέχει.
2. Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ, η εγκατάσταση αυτή θεωρείται ότι δεν συμμετέχει στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 192α στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εκτός εάν οι τεχνικοί πόροι και το ανθρώπινο δυναμικό της μόνιμης εγκατάστασης χρησιμοποιούνται από τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο για πράξεις που αφορούν την παράδοση αυτών των αγαθών ή την παροχή των υπηρεσιών αυτών που πραγματοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος, πριν ή κατά τη διάρκεια της εν λόγω παράδοσης ή παροχής.
Όταν οι πόροι της μόνιμης εγκατάστασης χρησιμοποιούνται μόνο για καθήκοντα διοικητικής υποστήριξης, όπως η λογιστική, η τιμολόγηση και η είσπραξη απαιτήσεων, δεν θεωρείται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της παράδοσης αγαθών ή της παροχής υπηρεσιών,
Ωστόσο, εάν εκδίδεται τιμολόγιο με τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγηθεί από το κράτος μέλος της μόνιμης εγκατάστασης, η εν λόγω μόνιμη εγκατάσταση θεωρείται ότι έχει παρέμβει στην παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών που διενεργείται στο εν λόγω κράτος μέλος, εκτός αντίθετων αποδείξεων.
Άρθρο 54
Όταν υποκείμενος στον φόρο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ανεξάρτητα από το εάν η λόγω έδρα παρεμβαίνει ή όχι στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται από τον υποκείμενο στον φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος.
ΤΜΗΜΑ 2
Διάφορες διατάξεις
(Άρθρα 272 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 55
Για τις υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 262 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι υποκείμενοι στον φόρο στους οποίους πρέπει να δίδεται ατομικός αριθμός μητρώου ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 214 της εν λόγω οδηγίας και τα μη υποκείμενα στον φόρο νομικά πρόσωπα που διαθέτουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ υποχρεούνται να κοινοποιούν, όταν ενεργούν υπ’ αυτή την ιδιότητα, τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ στους προμηθευτές αγαθών ή στους παρέχοντες υπηρεσίες, μόλις τον αποκτήσουν.
Οι υποκείμενοι στον φόρο που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι οποίοι δικαιούνται να μη φορολογούνται για τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών τους σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 του παρόντος κανονισμού δεν υποχρεούνται να κοινοποιούν τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ στους προμηθευτές αγαθών, όταν ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ έχει χορηγηθεί σύμφωνα με το άρθρο 214 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή ε) της εν λόγω οδηγίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΙ
ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ
ΤΜΗΜΑ 1
Ειδικό καθεστώς για τον επενδυτικό χρυσό
(Άρθρα 344 έως 356 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 56
Ο όρος «βάρους αποδεκτού από τις αγορές πολύτιμων μετάλλων» που προβλέπεται στο άρθρο 344 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ καλύπτει τουλάχιστον τις μονάδες και τα βάρη που απαντώνται στο εμπόριο, όπως παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 57
Για να καταρτιστεί ο κατάλογος των χρυσών νομισμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 345 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «τιμή» και «κανονική αξία», όπως αναφέρεται στο άρθρο 344 παράγραφος 1 σημείο 2) της ιδίας οδηγίας, νοούνται η τιμή και η κανονική αξία ως έχουν την 1η Απριλίου κάθε έτους. Εάν η 1η Απριλίου δεν συμπίπτει με την ημέρα κατά την οποία καθορίζονται οι αξίες αυτές, χρησιμοποιούνται οι αξίες της επόμενης ημέρας κατά την οποία αυτές καθορίζονται.
ΤΜΗΜΑ 2
Ειδικό καθεστώς για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίε σε μη υποκείμενους στον φόρο
(Άρθρα 357 έωσ 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 58
Όταν, κατά τη διάρκεια ημερολογιακού τριμήνου, μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος χρησιμοποιεί το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, πληροί ένα τουλάχιστον από τα κριτήρια διαγραφής που απαριθμούνται στο άρθρο 363, το κράτος μέλος εγγραφής διαγράφει τον εν λόγω μη εγκατεστημένο υποκείενο στον φόρο από το ειδικό καθεστώς. Στις περιπτώσεις αυτές, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο μπορεί στη συνέχεια να διαγραφεί ανά πάσα στιγμή κατά τ διάρκεια του τριμήνου από το ευεργέτημα του ειδικού καθεστώτος.
Όσο αφορά τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν ηλεκτρονικά πριν από τη διαγραφή, αλλά εντός του ημερολογιακού τριμήνου κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε η διαγραφή, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει δήλωση ΦΠΑ για το σύνολο του τριμήνου, σύμφωνα με το άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Η υποχρέωση υποβολής της δήλωσης αυτής δεν έχει καμία επίπτωση στην ενδεχόμενη υποχρέωση να διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες.
Άρθρο 59
Κάθε φορολογική περίοδος (ημερολογιακό τρίμηνο) κατά την έννοια του άρθρου 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ είναι ανεξάρτητη φορολογική περίοδος.
Άρθρο 60
Αφού υποβληθεί δήλωση ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, κάθε μεταγενέστερη αλλαγή στα αριθμητικά στοιχεία που περιέχονται σε αυτή γίνεται μόνο μέσω τροποποίησς της δήλωσης αυτής και όχι μέσω αναπροσαρμογής των στοιχείων σε επόμενη δήλωση.
Άρθρο 61
Τα ποσά των δηλώσεων ΦΠΑ που υποβάλλονται στα πλαίσια του ειδικού καθεστώτος για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη προς τα πάνω ή προς τα κάτω ακέραια νομισματική μονάδα. Δηλώνεται και καταβάλλεται το ακριβές ποσό του ΦΠΑ.
Άρθρο 62
Το κράτος μέλος εγγραφής, το οποίο έχει εισπράξει ποσό μεγαλύτερο από το αναφερόμενο στη δήλωση ΦΠΑ που υποβάλλεται για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιστρέφει το πλεόνασμα απευθείας στον οικείο υποκείμενο στον φόρο.
Όταν το κράτος μέλος εγγραφής έχει εισπράξει ποσό που αντιστοιχεί σε δήλωση ΦΠΑ, η οποία μεταγενέστερα διαπιστώνεται ότι είναι λανθασμένη, και το εν λόγω κράτος μέλος έχει ήδη κατανείμει το ποσό μεταξύ των κρατών μελών κατανάλωσης, τα κράτη αυτά επιστρέφουν απευθείας το επιπλέον ποσό που εισπράχθηκε στον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο και κοινοποιούν στο κράτος μέλος εγγραφής την προσαρμογή στην οποία προέβησαν.
Άρθρο 63
Τα ποσά ΦΠΑ που καταβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 367 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αφορούν αποκλειστικά τη δήλωση ΦΠΑ, η οποία υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 της εν λόγω οδηγίας. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των καταβληθέντων ποσών μπορεί να γίνει μόνο με αναφορά στην εν λόγω δήλωση και δεν μεταφέρεται σε άλλη δήλωση, ούτε γίνεται διόρθωση των στοιχείων σε επόμενη δήλωση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 64
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1777/2005 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV.
Άρθρο 65
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2011.
Ωστόσο:
-
το άρθρο 3 στοιχείο α), το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο β), το άρθρο 23 παράγραφος 1 και το άρθρο 24 παράγραφος 1 εφαρμόζονται από 1ης Ιανουαρίου 2013,
-
το άρθρο 3 στοιχείο β) εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2015,
-
το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο γ) εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς λα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Μαρτίου 2011.