РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 248/2010 НА КОМИСИЯТА
от 24 март 2010 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1484/95 относно определяне на подробни правила за прилагане на системата на допълнителни вносни мита и относно фиксиране на допълнителни вносни мита в секторите птиче месо и яйца и за яйчен албумин, и на Регламент (ЕО) № 504/2007 относно определяне на подробни правила за прилагането на режима за допълнителни вносни мита в сектора на млякото и млечните продукти
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1), и по-специално член 143, буква б) във връзка с член 4 от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 614/2009 на Съвета от 7 юли 2009 г. относно общата система за търговия с яйчен албумин и млечен албумин (2), и по-специално член 3, параграф 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
В член 3, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1484/95 на Комисията (3) и член 4, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 504/2007 на Комисията (4) се постановява, че когато вносната цена CIF на дадена пратка надвишава приложимата представителна цена, вносителят трябва да депозира обезпечението, посочено в член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията от 2 юли 1993 г. за определяне на разпоредби за прилагане на Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета за създаване на Митнически кодекс на Общността (5), равно на размера на допълнителното мито, което би платил, ако изчислението на допълнителното мито е направено на базата на представителната цена, приложима за въпросния продукт.
(2)
В подобен случай обаче в член 38, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 951/2006 на Комисията от 30 юни 2006 г. за определяне на подробни правила за прилагането на Регламент (ЕО) № 318/2006 на Съвета по отношение на търговията с трети страни в сектора на захарта (6) се постановява, че вносителят трябва да внесе гаранцията по член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93 в размер, равен на разликата между размера на допълнителното мито, изчислен въз основа на приложимата за съответния продукт представителна цена, и размера на допълнителното мито при внос, изчислен въз основа на цената CIF при внос на съответната партида.
(3)
С цел хармонизиране на методите на изчисление, които се прилагат в различните сектори, е уместно да се уеднакви методът, предвиден в член 3, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1484/95 и член 4, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 504/2007, с метода, предвиден в член 38, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 951/2006.
(4)
Член 3, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1484/95 и член 4, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 504/2007 определят сроковете, в които вносителят трябва да докаже, че пратката е пласирана според условията, потвърждаващи съответствието с вносната цена CIF. Изглежда, че на практика процедурата по вноса и продажбата на стоки в рамките на системата е станала много по-диференцирана. Докато по-рано само един оператор уреждаше едновременно покупката в третата държава, пускането в свободно обращение и продажбата в Общността, днес в различните операции участват няколко оператори, поради което спазването на тези срокове често се оказва невъзможно. Следователно е уместно тези срокове да бъдат удължени.
(5)
Следователно регламенти (ЕО) № 1484/95 и (ЕО) № 504/2007 следва да бъдат съответно изменени.
(6)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет за общата организация на селскостопанските пазари,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
В член 3 от Регламент (ЕО) № 1484/95 параграфи 3 и 4 се заменят със следното:
„3. В случая, посочен в параграф 2, вносителят трябва да депозира обезпечението, посочено в член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, равно на разликата между размера на допълнителното мито, изчислен въз основа на приложимата за съответния продукт представителна цена, и размера на допълнителното мито при внос, изчислен въз основа на цената CIF при внос на въпросната пратка.
4. Вносителят разполага с два месеца от датата на продажбата на въпросните продукти, в рамките на срок от девет месеца от датата на приемане на декларацията за освобождаване за свободно обращение, за да докаже, че пратката е пласирана според условия, потвърждаващи съответствието с цените, посочени в параграф 2. Неспазването на някой от тези срокове води до загуба на депозираното обезпечение. Въпреки това периодът от девет месеца може да бъде удължен от компетентните органи най-много с три месеца по искане на вносителя, което трябва да бъде надлежно обосновано.
Депозираното обезпечение се освобождава, доколкото е осигурено доказателство за условията по пласирането по удовлетворителен за митническите органи начин. В противен случай обезпечението се задържа чрез плащането на допълнителните мита.“
Член 2
В член 4 от Регламент (ЕО) № 504/2007 параграфи 3 и 4 се заменят със следното:
„3. В случая, посочен в параграф 2, вносителят трябва да депозира обезпечението, посочено в член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията (7), равно на разликата между размера на допълнителното мито, изчислен въз основа на приложимата за съответния продукт представителна цена, и размера на допълнителното мито при внос, изчислен въз основа на цената CIF при внос на въпросната пратка.
4. Вносителят разполага с два месеца от датата на продажбата на въпросните продукти, в рамките на срок от девет месеца от датата на приемане на декларацията за допускане за свободно обращение, за да докаже, че пратката е пласирана според условия, потвърждаващи съответствието с цените, посочени в параграф 2. Неспазването на някой от тези срокове води до загуба на депозираното обезпечение. Въпреки това периодът от девет месеца може да бъде удължен от компетентните органи най-много с три месеца по искане на вносителя, което трябва да бъде надлежно обосновано.
Депозираната гаранция се освобождава, доколкото е представено доказателство за условията при пласирането по удовлетворителен за митническите органи начин. В противен случай обезпечението се задържа чрез плащането на допълнителните мита.
Член 3
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 май 2010 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 24 март 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 248/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 24ης Μαρτίου 2010
για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος πρόσθετων δασμών εισαγωγής και τον καθορισμό αντιπροσωπευτικών τιμών στους τομείς του κρέατος πουλερικών, των αυγών και της αυγοαλβουμίνης, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος σχετικά με την εφαρμογή των πρόσθετων δασμών εισαγωγής στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 143 στοιχείο β), σε συνδυασμό με το άρθρο 4,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 614/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2009, περί κοινού συστήματος εμπορίας για την ωοαλβουμίνη και τη γαλακτοαλβουμίνη (2), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής (3) και το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 της Επιτροπής (4) προβλέπουν ότι, όταν η τιμή εισαγωγής cif μιας αποστολής είναι υψηλότερη από την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (5), η οποία ισούται με το ποσό του πρόσθετου δασμού που θα είχε πληρώσει, εάν ο υπολογισμός του πρόσθετου δασμού είχε γίνει με βάση την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή για το εν λόγω προϊόν.
(2)
Ωστόσο, σε παρόμοια περίπτωση, το άρθρο 38 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2006, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες στον τομέα της ζάχαρης (6), προβλέπει ότι ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή του εν λόγω προϊόντος και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της σχετικής αποστολής.
(3)
Για λόγους εναρμόνισης των μεθόδων υπολογισμού που ισχύουν στους διάφορους τομείς, κρίνεται σκόπιμο να ευθυγραμμισθεί η μέθοδος που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και στο άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 με τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 38 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006.
(4)
Το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και το άρθρο 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 καθορίζουν τις προθεσμίες μέσα στις οποίες ο εισαγωγέας πρέπει να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της τιμής εισαγωγής cif. Φαίνεται ότι στην πράξη η διαδικασία για την εισαγωγή και πώληση προϊόντων με βάση το σύστημα έχει διαφοροποιηθεί κατά πολύ. Ενώ προηγουμένως ένας μόνο εμπορευόμενος ασχολούνταν γενικά με την αγορά σε τρίτη χώρα, τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και την πώληση στην Κοινότητα, σήμερα στις διάφορες διαδικασίες εμπλέκονται πολλοί εμπορευόμενοι καθιστώντας συχνά αδύνατη την τήρηση των εν λόγω προθεσμιών. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να παραταθούν οι εν λόγω προθεσμίες.
(5)
Συνεπώς, πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και (ΕΚ) αριθ. 504/2007.
(6)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95, οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«3. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ο εισαγωγέας πρέπει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα για το εν λόγω προϊόν αντιπροσωπευτική τιμή και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της εν λόγω αποστολής.
4. Ο εισαγωγέας έχει στη διάθεσή του δύο μήνες από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, εντός προθεσμίας εννέα μηνών από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, για να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Η μη τήρηση κάποιας από τις προαναφερθείσες προθεσμίες συνεπάγεται την κατάπτωση της συσταθείσας εγγύησης. Εντούτοις, η προθεσμία των εννέα μηνών μπορεί να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές κατά τρεις μήνες κατ’ ανώτατο όριο, μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση του εισαγωγέα.
Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στο βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές. Ειδάλλως, η εγγύηση καταπίπτει για να πληρωθούν οι πρόσθετοι δασμοί.»
Άρθρο 2
Στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007, οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«3. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (7), η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα για το εν λόγω προϊόν αντιπροσωπευτική τιμή και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της εν λόγω αποστολής.
4. Ο εισαγωγέας έχει στη διάθεσή του δύο μήνες από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, εντός χρονικού ορίου εννέα μηνών από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, για να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Η μη τήρηση κάποιας από τις προαναφερθείσες προθεσμίες συνεπάγεται την κατάπτωση της συσταθείσας εγγύησης. Εντούτοις, η προθεσμία των εννέα μηνών μπορεί να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές κατά τρεις μήνες κατ’ ανώτατο όριο, μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση του εισαγωγέα.
Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στο βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης, κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές. Ειδάλλως, η εγγύηση καταπίπτει για να πληρωθούν οι πρόσθετοι δασμοί.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.