РЕШЕНИЕ 2011/210/ОВППС НА СЪВЕТА
от 1 април 2011 година
относно военна операция на Европейския съюз в подкрепа на операциите за хуманитарна помощ, в отговор на кризисното положение в Либия („EUFOR Libya“)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 28 и член 43, параграф 2 от него,
като взе предвид предложението на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност,
като има предвид, че:
(1)
В своята резолюция относно мира и сигурността в Африка, приета на 26 февруари 2011 г. (Резолюция 1970 (2011) на ССООН), Съветът за сигурност на ООН (Съвета за сигурност) изрази дълбокото си безпокойство от положението в Либия и осъди насилието и употребата на сила срещу граждански лица. Освен това Съветът за сигурност призова всички държави-членки на Организацията на обединените нации да осигурят хуманитарна и друга сродна помощ в Либия.
(2)
В своята резолюция относно положението в Либия, приета на 17 март 2011 г. (Резолюция 1973 (2011) на ССООН), Съветът за сигурност припомни Резолюция 1970 (2011) на ССООН и изрази решимостта си да гарантира защитата на гражданското население и на населените с граждански лица области, както и бързото и безпрепятствено преминаване на хуманитарната помощ и безопасността на хуманитарните служители. Съветът за сигурност на ООН приветства и реакцията на съседни държави, и по-конкретно Тунис и Египет, в отговор на нуждите на бежанците и чуждестранните работници и призова международната общност да подкрепи тези усилия.
(3)
Освен това Съветът за сигурност оправомощи държави членки, които са нотифицирали генералния секретар на ООН и които действат индивидуално или чрез регионални организации или договорености и в сътрудничество с него и с държавите, членуващи в Лигата на арабските държави, да предприемат всички необходими мерки за защита на гражданското население и населените с граждански лица области в Либия, застрашени от нападение, като същевременно се изключва присъствието на чуждестранна окупационна сила на либийска територия под каквато и да е форма.
(4)
В заключенията си от 21 март 2011 г. Съветът изрази загрижеността си във връзка с положението в Либия и осъди грубото и систематично нарушаване на правата на човека, насилието и бруталните репресии на режима срещу либийския народ. Съветът изрази задоволство от приемането на Резолюция 1973 (2011) на ССООН и подчерта решимостта на Съюза да допринесе за нейното изпълнение и да действа колективно и решително за тази цел заедно с всички международни партньори, по-специално с Лигата на арабските държави и други регионални заинтересовани страни. Съветът потвърди, че основната цел на Съюза е защитата на гражданското население и оказването на подкрепа на либийския народ да осъществи стремежите си към демократично общество.
Съветът изрази също готовността на Съюза да окаже, в рамките на общата политика за сигурност и отбрана, подкрепа за хуманитарната помощ в отговор на искането на Службата на ООН за координация по хуманитарни въпроси (OCHA) и с координационната роля на ООН.
(5)
На 24 март 2011 г. Съветът одобри концепция за управление на кризи в отговор на кризата в Либия. По-нататъшното планиране следва да се съсредоточи върху подкрепата за предоставянето на хуманитарна помощ. По-специално операцията няма да се отрази върху неутралността или безпристрастността на участващите в хуманитарните дейности. Всяко решение за започване на операцията трябва да бъде предшествано от искане на ОСНА и трябва да бъде взето с оглед на настоящата оценка на риска и на заплахата.
(6)
С правителствата на Египет и Тунис се провеждат дейности за съгласуване и консултиране, за да се осигури тяхното разрешение за възможно военно присъствие на Съюза в техните страни.
(7)
Комитетът по политика и сигурност (КПС) следва да упражнява, под ръководството на Съвета и на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност (върховният представител), политически контрол върху военната операция на Съюза, да ѝ осигурява стратегическо ръководство и да приема необходимите решения в съответствие с член 38, трета алинея от Договора за Европейския съюз (ДЕС).
(8)
Необходимо е да се договорят и сключат международни споразумения за участието на трети държави в операции на Съюза и за статута на силите и личния състав на Съюза.
(9)
Произтичащите от настоящото решение оперативни разходи с военни или отбранителни последици следва да се поемат от държавите-членки в съответствие с член 41, параграф 2 от ДЕС и в съответствие с Решение 2008/975/ОВППС на Съвета от 18 декември 2008 г. за създаване на механизъм за администриране на финансирането на общите разходи за операциите на Европейския съюз с военни и отбранителни последици (Athena) (1).
(10)
Член 28, параграф 1 от ДЕС дава правомощия на Съвета да приема решения за определяне на средствата, които трябва да се предоставят на Съюза. Референтната сума на общите разходи за военната операция на Европейския съюз за първоначалния четиримесечен срок представлява най-добрата оценка към настоящия момент и не засяга окончателните стойности за включване в бюджета, който трябва да се одобри в съответствие с правилата, предвидени в Athena.
(11)
В съответствие с член 5 от Протокола относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), Дания не участва в изготвянето и изпълнението на решения и действия на Съюза, свързани с въпросите на отбраната. Поради това Дания не участва във финансирането на настоящата операция,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Мисия
1. С цел укрепване на мандатите, предоставени с резолюции 1970 и 1973 (2011) на Съвета за сигурност на ООН, Съюзът, при отправено искане от Службата за координация по хуманитарните въпроси на ООН (OCHA), провежда в рамките на общата политика за сигурност и отбрана военна операция, наричана по-долу „EUFOR Libya“, в подкрепа на хуманитарната помощ в региона. Операцията се провежда при пълно зачитане на Насоките относно използването на военни и граждански сили и средства за защита при подкрепа на хуманитарните действия на ООН при сложни извънредни ситуации и Ръководството относно използването на чуждестранни военни средства при подкрепа за хуманитарните операции в контекста на настоящата криза в Северна Африка.
2. В подкрепа на тази политическа цел EUFOR Libya, при отправено искане от OCHA и при пълно зачитане на Ръководството и Насоките, посочени в параграф 1:
-
ще допринася за безопасното движение и евакуиране на разселени лица,
-
ще оказва с конкретни способности подкрепа за дейността на хуманитарните организации.
Член 2
Назначаване на командващ операцията на ЕС
За командващ операцията на Европейския съюз EUROF Libya се назначава контраадмирал Claudio GAUDIOSI.
Член 3
Определяне на щаба на операцията на ЕС
Оперативният щаб на EUFOR Libya се установява в Рим.
Член 4
Планиране и започване на операцията
Решението за започване на военната операция на Европейския съюз се приема от Съвета, с оглед на настоящата оценка на риска и заплахата, след одобрение на оперативния план и правилата за участие.
Член 5
Политически контрол и стратегическо ръководство
1. Под ръководството на Съвета и на върховния представител КПС упражнява политически контрол и стратегическо ръководство на EUFOR Libya. Съветът упълномощава КПС да взема необходимите решения в съответствие с член 38, трета алинея от ДЕС. Това упълномощаване включва правомощия за изменение на документите за планиране, включително оперативния план, командната верига и правилата за участие. То включва и правомощия за вземане на решения относно назначаването на командващ операцията на Европейския съюз и на командващ силите на Европейския съюз. Правото за вземане на решения по отношение на целите и прекратяването на EUFOR Libya остава в компетентност на Съвета.
2. КПС докладва редовно на Съвета.
3. КПС получава редовно доклади от председателя на Военния комитет на Европейския съюз (ВКЕС) относно провеждането на EUFOR Libya. КПС може според случая да кани на свои заседания командващия операцията на Европейския съюз или командващия силите на Европейския съюз.
Член 6
Военно ръководство
1. ВКЕС наблюдава правилното изпълнение на EUFOR Libya, провеждана под ръководството на командващия операцията на Европейския съюз.
2. ВКЕС получава редовно доклади от командващия операцията на Европейския съюз. Комитетът може според случая да кани на свои заседания командващия операцията или командващия силите на Европейския съюз.
3. Председателят на ВКЕС действа като основно лице за контакт с командващия операцията на Европейския съюз.
Член 7
Изпълнение и съгласуваност на действията на Съюза
1. Върховният представител осигурява изпълнението на настоящото решение и съгласуваността му с външната дейност на Съюза като цяло, включително дейността на Съюза в областта на хуманитарната помощ.
2. Командващият операцията на Европейския съюз подпомага върховния представител в изпълнението на настоящото решение.
Член 8
Сътрудничество с други участници
1. Планирането и провеждането на операцията се осъществяват в тясно сътрудничество и взаимно допълване с OCHA, която координира цялостно хуманитарната дейност, с Организацията на северноатлантическия договор и с други участници.
2. EUFOR Libya си сътрудничат тясно с определения(те) координатор(и) на ООН и с определения(те) координатор(и) на Лигата на арабските държави и членуващите в нея държави.
3. Провеждат се консултации с Африканския съюз съобразно необходимостта.
Член 9
Участие на трети държави
1. Без да се засяга независимостта на Съюза при вземането на решения или единната институционална рамка и съгласно съответните насоки на Европейския съвет, трети държави, и по-конкретно членуващите в Лигата на арабските държави, могат да бъдат поканени да участват в операцията.
2. Съветът упълномощава КПС да покани трети държави да предоставят принос и да взема съответните решения относно приемането на предложения за принос по препоръка на командващия операцията на Европейския съюз и ВКЕС.
3. Конкретните условия за участието на трети държави са предмет на споразумения, които се сключват съгласно член 37 от ДЕС и в съответствие с процедурата, предвидена в член 218 от ДФЕС. Когато Съюзът и трета държава са сключили споразумение, установяващо рамката за нейното участие в операции на Съюза за управление на кризи, разпоредбите на това споразумение се прилагат по отношение на настоящата операция.
4. Трети държави със съществен военен принос към EUFOR Libya имат същите права и задължения по отношение на текущото управление на операцията като държавите-членки, участващи в операцията.
5. Съветът упълномощава КПС да вземе необходимите решения за създаване на Комитет на участващите държави, ако трети държави имат съществен военен принос.
Член 10
Статут на силите на Съюза и личния им състав
Статутът на силите на Съюза и личния им състав, включително привилегиите, имунитетите и други гаранции, необходими за осъществяването и безпрепятственото изпълнение на тяхната мисия, могат да бъдат предмет на споразумения, сключени съгласно член 37 от ДЕС, и в съответствие с процедурата, предвидена в член 218, параграф 3 от ДФЕС.
Член 11
Финансови разпоредби
1. Общите разходи за EUFOR Libya се управляват в съответствие с Решение 2008/975/ОВППС.
2. Референтната сума за общите разходи на EUFOR Libya възлиза на 7 900 000 евро. Процентът от референтната сума, посочена в член 25, параграф 1 от Решение 2008/975/ОВППС, е 30 %.
Член 12
Предоставяне на информация на трети страни
1. Върховният представител се упълномощава да предоставя на Африканския съюз, Египет, Лигата на арабските държави, Организацията на обединените нации, Тунис и на други трети страни, свързани с настоящото решение, класифицирана информация и класифицирани документи на Съюза, изготвени за целите на EUFOR Libya, до съответното ниво на класификация и съгласно разпоредбите относно сигурността на Съвета (2).
2. Върховният представител е упълномощен да предоставя на Африканския съюз, Египет, Лигата на арабските държави, ООН, Тунис и на други трети страни, свързани с настоящото решение, некласифицирани документи на Съюза, свързани с разискванията на Съвета относно EUFOR Libya, по отношение на които съществува задължение за служебна тайна съгласно член 6, параграф 1 от Процедурния правилник на Съвета (3).
Член 13
Влизане в сила и прекратяване
1. Настоящото решение влиза в деня на приемането му.
2. EUFOR Libya се прекратява най-късно четири месеца след достигане на първоначална оперативна готовност, освен ако Съветът не реши друго.
3. Настоящото решение се отменя на по-късната от двете дати - датата на закриване на щаба на операцията на Европейския съюз или на щаба на въоръжените сили, в съответствие с одобрените планове за прекратяване на EUFOR Libya и без да се засягат съответните процедури по отношение на одита и представянето на счетоводните отчети за нея, установени в Решение 2008/975/ОВППС.
Съставено в Брюксел на 1 април 2011 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/210/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 1ης Απριλίου 2011
σχετικά με στρατιωτική επιχείρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποστήριξη επιχειρήσεων ανθρωπιστικής βοήθειας προς ανταπόκριση στην κατάσταση κρίσης που επικρατεί στη Λιβύη («EUFOR Libya»)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως τα άρθρα 28 και 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών («Συμβούλιο Ασφαλείας»), στην απόφασή του 1970 (2011) σχετικά με την ειρήνη και την ασφάλεια στην Αφρική, που εκδόθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2011, εξέφρασε βαθιά ανησυχία για την κατάσταση στη Λιβύη και καταδίκασε τη βία και τη χρήση καταναγκασμού κατά αμάχων. Επιπλέον το ΣΑΗΕ κάλεσε όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να διαθέσουν ανθρωπιστική και άλλη σχετική βοήθεια στη Λιβύη.
(2)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας, στην απόφασή του 1973 (2011) σχετικά με την κατάσταση στη Λιβύη, που εκδόθηκε στις 17 Μαρτίου 2011, υπενθύμισε την απόφασή του 1970 (2011) και εξέφρασε τη βούλησή του να εξασφαλίσει την προστασία των αμάχων και των ζωνών στις οποίες κατοικεί άμαχος πληθυσμός καθώς και την ταχεία και απρόσκοπτη διέλευση της ανθρωπιστικής βοήθειας. Επιδοκίμασε επίσης την ανταπόκριση των γειτονικών κρατών, ιδίως της Τυνησίας και της Αιγύπτου, για την αντιμετώπιση των αναγκών των προσφύγων και των αλλοδαπών εργαζομένων και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να υποστηρίξει τις προσπάθειες αυτές.
(3)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας εξουσιοδότησε εξάλλου τα κράτη μέλη που έχουν ειδοποιήσει σχετικά το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα, σε εθνικό επίπεδο ή μέσω περιφερειακών οργανισμών ή ρυθμίσεων και σε συνεργασία με τον ίδιο και με τα κράτη μέλη του Αραβικού Συνδέσμου, για την προστασία των αμάχων και των ζωνών της Λιβύη στις οποίες κατοικεί άμαχος πληθυσμός, που απειλούνται από επιθέσεις, χωρίς ανάπτυξη αλλοδαπών δυνάμεων κατοχής οποιασδήποτε μορφής σε οποιοδήποτε τμήμα του λιβυκού εδάφους.
(4)
Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 21ης Μαρτίου 2011, εξέφρασε ανησυχία για την κατάσταση στη Λιβύη και καταδίκασε την κατάφωρη και συστηματική παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τη βία και τη βάναυση καταστολή που ασκεί το καθεστώς κατά του λιβυκού λαού. Σημείωσε με ικανοποίηση την έκδοση της απόφασης 1973 (2011) ΣΑΗΕ και υπογράμμισε τη βούληση της ΕΕ να συμβάλει στην εφαρμογή της και να ενεργήσει συλλογικά και ανυποχώρητα, σε συνεργασία με όλους τους διεθνείς εταίρους, ιδίως τον σύνδεσμο αραβικών κρατών και άλλους περιφερειακούς συντελεστές, προς το σκοπό αυτό. Επιβεβαίωσε ότι ο κύριος στόχος της ΕΕ είναι η προστασία του άμαχου πληθυσμού και η υποστήριξη του λιβυκού λαού ώστε να υλοποιήσει τις προσδοκίες του για μια δημοκρατική κοινωνία.
Το Συμβούλιο εξέφρασε επίσης την προθυμία της ΕΕ να στηρίξει την ανθρωπιστική βοήθεια με μέσα κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας, ανταποκρινόμενη στο σχετικό αίτημα του Γραφείου Συντονισμού των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των ΗΕ (OCHA) και υπό το συντονιστικό ρόλο του ΟΗΕ.
(5)
Στις 24 Μαρτίου 2011 το Συμβούλιο ενέκρινε έννοια διαχείρισης κρίσεων για την αντιμετώπιση της κρίσης στη Λιβύη. Ο περαιτέρω σχεδιασμός θα πρέπει να επικεντρωθεί στην υποστήριξη της ανθρωπιστικής βοηθείας. Ιδιαίτερα, η επιχείρηση δεν θα πρέπει να θίγει την ουδετερότητα και αμεροληψία των ανθρωπιστικών φορέων. Μια απόφαση έναρξης της επιχείρησης προϋποθέτει αίτημα από το OCHA και λαμβάνεται μετά από αξιολόγηση του κινδύνου και της απειλής.
(6)
Υπάρχει στενός συντονισμός και συνεννοήσεις με τις κυβερνήσεις της Αιγύπτου και της Τυνησίας για να εξασφαλισθεί η άδειά τους για μια ενδεχόμενη στρατιωτική παρουσία της ΕΕ στις αντίστοιχες χώρες τους.
(7)
Η Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) θα πρέπει να ασκεί, υπό την ευθύνη του Συμβουλίου και της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (YE), τον πολιτικό έλεγχο επί της στρατιωτικής αποστολής της ΕΕ, να της παρέχει στρατηγική καθοδήγηση και να λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου 38 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ).
(8)
Θα πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών σχετικά με τη συμμετοχή τρίτων κρατών σε επιχειρήσεις της ΕΕ και σχετικά με το καθεστώς των δυνάμεων και του προσωπικού της ΕΕ.
(9)
Οι επιχειρησιακές δαπάνες που προκύπτουν από την παρούσα απόφαση, οι οποίες έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας, θα πρέπει να βαρύνουν τα κράτη μέλη, δυνάμει του άρθρου 41 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΕ και σύμφωνα με την απόφαση 2008/975/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη δημιουργία μηχανισμού διαχείρισης της χρηματοδότησης των κοινών εξόδων των επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας («ΑΘΗΝΑ») (1).
(10)
Το άρθρο 28 παράγραφος 1 της ΣΕΕ εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο να εκδίδει αποφάσεις που θα ορίζουν τα μέσα που διατίθενται στην Ένωση. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς, για αρχική περίοδο τεσσάρων μηνών, όσον αφορά τα κοινά έξοδα της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ, συνιστά την καλύτερη τρέχουσα εκτίμηση και δεν προδικάζει τα τελικά αριθμητικά στοιχεία που θα περιληφθούν σε προϋπολογισμό που θα πρέπει να εγκριθεί σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο μηχανισμό «ΑΘΗΝΑ».
(11)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η Δανία δεν συμμετέχει στην εκπόνηση και στην εφαρμογή αποφάσεων και δράσεων της Ένωσης που έχουν συνέπειες στον τομέα της άμυνας. Η Δανία δεν συμμετέχει συνεπώς στη χρηματοδότηση της επιχείρησης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αποστολή
1. Βάσει των εντολών που παρέχονται με τις αποφάσεις 1970 και 1973 (2011) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η Ένωση, αν υπάρξει σχετικό αίτημα του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για το συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων (OCHA), διεξάγει, στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας, στρατιωτική επιχείρηση, εφεξής «EUFOR Libya», προκειμένου να υποστηρίξει την ανθρωπιστική βοήθεια στην περιοχή. Η επιχείρηση τηρεί πλήρως τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τη χρήση στρατιωτικών πόρων και πόρων πολιτικής προστασίας προς υποστήριξη των ανθρωπιστικών δράσεων του ΟΗΕ σε περιπλοκές καταστάσεις επειγούσης ανάγκης και τις οδηγίες όσον αφορά τη χρήση αλλοδαπών στρατιωτικών πόρων προς υποστήριξη των ανθρωπιστικών επιχειρήσεων κατά την τρέχουσα κρίση στη Βόρειο Αφρική.
2. Προς στήριξη αυτού του πολιτικού στόχου, η «EUFOR Libya», αν ζητηθεί από το OCHA, και όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της παραγράφου 1:
-
συμβάλλει στην ασφαλή μετακίνηση και απομάκρυνση των εκτοπισμένων προσώπων,
-
διευκολύνει τη δράση των ανθρωπιστικών οργανώσεων παρέχοντάς τους ειδικές ικανότητες.
Άρθρο 2
Διορισμός του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ
Ο αντιναύαρχος Claudio GAUDIOSI διορίζεται διοικητής επιχειρήσεων της ΕΕ για την EUFOR Libya.
Άρθρο 3
Ορισμός του επιχειρησιακού στρατηγείου της ΕΕ
Το επιχειρησιακό στρατηγείο της ΕΕ για την επιχείρηση EUFOR Libya είναι στη Ρώμη.
Άρθρο 4
Σχεδιασμός και δρομολόγηση της επιχείρησης
Η απόφαση για την εκκίνηση της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ θα εγκριθεί από το Συμβούλιο λαμβάνοντας υπόψη μια αξιολόγηση κινδύνου και απειλής, μετά την έγκριση του σχεδίου της επιχείρησης και των κανόνων εμπλοκής.
Άρθρο 5
Πολιτικός έλεγχος και στρατηγική διεύθυνση
1. Υπό την ευθύνη του Συμβουλίου και της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, η Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) ασκεί τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της EUFOR Libya. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο της ΣΕΕ. Η εξουσιοδότηση αυτή περιλαμβάνει την εξουσία για τροποποίηση των εγγράφων σχεδιασμού, περιλαμβανομένων του σχεδίου επιχειρήσεων, της δομής διοίκησης και των κανόνων εμπλοκής. Περιλαμβάνει επίσης την εξουσία για λήψη αποφάσεων σχετικά με το διορισμό του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ και του διοικητή δυνάμεων της ΕΕ. Το Συμβούλιο διατηρεί την αρμοδιότητα λήψεως αποφάσεων όσον αφορά τους στόχους και τον τερματισμό της EUFOR Libya.
2. Η ΕΠΑ αναφέρει στο Συμβούλιο σε τακτά χρονικά διαστήματα.
3. Ο πρόεδρος της στρατιωτικής επιτροπής της ΕΕ (ΠΣΕΕΕ) υποβάλλει στην ΕΠΑ, σε τακτά χρονικά διαστήματα, εκθέσεις όσον αφορά τη διεξαγωγή της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ. Η ΕΠΑ μπορεί να καλεί στις συνεδριάσεις της τον διοικητή επιχειρήσεων ή τον διοικητή δυνάμεων της ΕΕ, εφόσον απαιτείται.
Άρθρο 6
Στρατιωτική διεύθυνση
1. Η στρατιωτική επιτροπή της ΕΕ (ΣΕΕΕ) παρακολουθεί την ομαλή εκτέλεση της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ που διεξάγεται υπό την ευθύνη του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ.
2. Ο διοικητής επιχειρήσεων της ΕΕ υποβάλλει εκθέσεις στη ΣΕΕΕ σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η ΕΠΑ μπορεί να καλεί στις συνεδριάσεις της τον διοικητή επιχειρήσεων ή το διοικητή δυνάμεων της ΕΕ, εφόσον απαιτείται.
3. Ο πρόεδρος της ΣΕΕΕ ενεργεί ως βασικό σημείο επαφής με τον διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ.
Άρθρο 7
Εφαρμογή και συνοχή της δράσης της Ένωσης
1. Η ΥΕ μεριμνά για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης καθώς και για τη συνοχή της με την εξωτερική δράση της Ένωσης στο σύνολό της, περιλαμβανομένων των δραστηριοτήτων ανθρωπιστικής βοήθειας της Ένωσης.
2. Ο διοικητής επιχειρήσεων της ΕΕ επικουρεί την ΥΕ όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 8
Συνεργασία με άλλους συντελεστές
1. Ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή της επιχείρησης θα γίνει υπό στενή συνεργασία και συμπληρωματικότητα με το OCHA, που συντονίζει τη συνολική ανθρωπιστική προσπάθεια, το ΝΑΤΟ και άλλους φορείς.
2. Η EUFOR Libya συνεργάζεται στενά με τον ή τους ορισθέντες συντονιστές του ΟΗΕ καθώς και με τον ή τους ορισθέντες συντονιστές του Συνδέσμου Αραβικών Κρατών και με τα κράτη μέλη του.
3. Κατά περίπτωση διεξάγονται διαβουλεύσεις με την Αφρικανική Ένωση.
Άρθρο 9
Συμμετοχή τρίτων κρατών
1. Με την επιφύλαξη της αυτονομίας της ΕΕ όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων ή του ενιαίου θεσμικού πλαισίου και σύμφωνα με τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μπορούν να καλούνται να συμμετάσχουν στην επιχείρηση τρίτα κράτη και ιδίως τα κράτη μέλη του Αραβικού Συνδέσμου.
2. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να καλεί τρίτα κράτη να παράσχουν συνεισφορές και να λαμβάνει, κατ’ εισήγηση του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ και της ΣΕΕΕ, τις σχετικές αποφάσεις για την αποδοχή των προτεινόμενων συνεισφορών.
3. Οι λεπτομέρειες των ρυθμίσεων σχετικά με τη συμμετοχή τρίτων κρατών καθορίζονται βάσει συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με το άρθρο 37 της ΣΕΕ και με τη διαδικασία του άρθρου 218 της ΣΛΕΕ. Εφόσον η ΕΕ και τρίτο κράτος έχουν συνάψει συμφωνία για τη θέσπιση πλαισίου συμμετοχής του τρίτου κράτους στις ενωσιακές επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων, οι διατάξεις της συμφωνίας αυτής εφαρμόζονται στο πλαίσιο της παρούσας επιχείρησης.
4. Τα τρίτα κράτη που παρέχουν σημαντικές στρατιωτικές συνεισφορές στη EUFOR Libya έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην επιχείρηση όσον αφορά την καθημερινή διαχείριση της επιχείρησης.
5. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να λάβει σχετικές αποφάσεις για τη σύσταση Επιτροπής Συνεισφερόντων, εάν τυχόν τρίτα κράτη παράσχουν σημαντικές στρατιωτικές συνεισφορές.
Άρθρο 10
Καθεστώς των υπό την ηγεσία της ΕΕ δυνάμεων και του προσωπικού τους
Το καθεστώς των υπό την ηγεσία της ΕΕ δυνάμεων και του προσωπικού τους, περιλαμβανομένων των προνομίων, των ασυλιών και των περαιτέρω απαιτούμενων εγγυήσεων για την ολοκλήρωση και την απρόσκοπτη λειτουργία της αποστολής τους, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας που θα συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 της ΣΕΈ και με τη διαδικασία του άρθρου 218 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
Άρθρο 11
Χρηματοδοτικές ρυθμίσεις
1. Η διαχείριση των κοινών δαπανών της EUFOR Libya γίνεται σύμφωνα με την απόφαση 2008/975/ΚΕΠΠΑ.
2. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για τις κοινές δαπάνες της EUFOR Libya ορίζεται σε 7 900 000 EUR. Το ποσοστό του ποσού αναφοράς κατά το άρθρο 25 παράγραφος 1 της απόφασης 2008/975/ΚΕΠΠΑ είναι 30 %.
Άρθρο 12
Γνωστοποίηση πληροφοριών σε τρίτους
1. Η ΥΕ εξουσιοδοτείται να γνωστοποιεί στην Αίγυπτο, στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην Αφρικανική Ένωση, στον ΟΗΕ, στην Τυνησία καθώς και σε άλλους τρίτους τους οποίους αφορά η παρούσα απόφαση διαβαθμισμένες πληροφορίες και έγγραφα της Ένωσης που συντάσσονται για τους σκοπούς της EUFOR Libya, έως το εκάστοτε κατάλληλο επίπεδο ασφαλείας και σύμφωνα με τον κανονισμό ασφαλείας του Συμβουλίου (2).
2. Η ΥΕ εξουσιοδοτείται να γνωστοποιεί στην Αίγυπτο, στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην Αφρικανική Ένωση, στον ΟΗΕ, στην Τυνησία καθώς και σε άλλους τρίτους τους οποίους αφορά η παρούσα απόφαση μη διαβαθμισμένα έγγραφα της Ένωσης που συνδέονται με τις συζητήσεις του Συμβουλίου σχετικά με τη EUFOR Libya και τα οποία καλύπτονται από την υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου (3).
Άρθρο 13
Έναρξη και λήξη ισχύος
1. Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της.
2. Η EUFOR Libya λήγει 4 μήνες το αργότερο μετά την επίτευξη αρχικής επιχειρησιακής δυνατότητας.
3. Η παρούσα απόφαση καταργείται την ημερομηνία κλεισίματος του επιχειρησιακού στρατηγείου ή του στρατηγείου δυνάμεων της ΕΕ, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη, σύμφωνα με τα σχέδια που έχουν εγκριθεί για τον τερματισμό της EUFOR Libya και με την επιφύλαξη των διαδικασιών σχετικά με το λογιστικό έλεγχο και την απόδοση των λογαριασμών της EUFOR Libya, όπως ορίζονται στην απόφαση 2008/975/ΚΕΠΠΑ.
Βρυξέλλες, 1 Απριλίου 2011.