РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1063/2010 НА КОМИСИЯТА
от 18 ноември 2010 година
за изменение на Регламент (ЕИО) № 2454/93 за определяне на разпоредби за прилагане на Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета за създаване на Митнически кодекс на Общността
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 година относно създаване на Митнически кодекс на Общността (1), и по-специално член 247 от него,
като има предвид, че:
(1)
По силата на Регламент (ЕО) № 732/2008 на Съвета от 22 юли 2008 година за прилагане на схема от общи тарифни преференции за периода от 1 януари 2009 г. до 31 декември 2011 г. и за изменение на регламенти (ЕО) № 552/97, № 1933/2006 и регламенти (ЕО) № 1100/2006 и (ЕО) № 964/2007 на Комисията (2) Европейският съюз предоставя търговски преференции на развиващите се държави в рамките на своята схема за общи тарифни преференции (наричана по-нататък „ОСП“ или „схемата“). В съответствие с член 5, параграф 2 от посочения регламент правилата за произход, които се отнасят до определението на понятието „продукти с произход“, и процедурите и методите на административно сътрудничество, свързани с тях, са определените в Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията (3).
(2)
След обширен дебат, чието начало бе положено със Зелената книга на Комисията от 18 декември 2003 г. относно бъдещето на правилата за произход на в преференциалните търговски режими (4), на 16 март 2005 г. Комисията приема съобщение, озаглавено „Правилата за произход в преференциалните търговски режими: насоки за бъдещето“ (5) (наричано по-нататък „съобщението“). В посоченото съобщение се очертава нов подход към правилата за произход във всички преференциални търговски режими, част от които е Европейският съюз, и по-специално в режимите, насочени към развиващите се държави, какъвто е ОСП.
(3)
В контекста на Програмата за развитие от Доха бе отчетена необходимостта от по-пълна интеграция на развиващите се държави в световната икономика, по-конкретно чрез улеснен достъп до пазарите на развитите държави.
За тази цел правилата за преференциален произход следва да бъдат опростени и, когато това е целесъобразно, смекчени, така че продуктите с произход от държавите бенефициери да могат в действителност да се възползват от предоставените преференции.
(4)
За да се гарантира, че преференциите действително са в полза на онези, които се нуждаят от тях, а и за да се предпазят собствените ресурси на Европейския съюз, промените в правилата за преференциален произход следва да бъдат придружени от адаптация на процедурите за тяхното управление.
(5)
Оценката на въздействието на Комисията за настоящия регламент показва, че правилата за произход по ОСП се възприемат като твърде сложни и твърде ограничителни. Тя показва също така, че на практика предоставените преференции се ползват в ниска степен за определени продукти, и по-конкретно за онези продукти, които представляват най-голям интерес за най-слабо развитите държави, а една от причините за това са именно правилата за произход.
(6)
В оценката на въздействието се посочва, че опростяването и ползите за развиващите се държави могат да бъдат постигнати чрез прилагане към всички продукти на един единствен критерий за определяне на произхода на стоките, които не са изцяло получени в дадена държава бенефициер, въз основа на добавената стойност в съответната държава бенефициер и при спазване на определен праг на достатъчна преработка. В него обаче не се изтъква, че използването на един единствен метод е задължително условие за постигане на опростяване и ползи за развиващите се държави. Освен това, съгласно мнението на заинтересованите страни за някои отрасли критерият за добавената стойност или не е подходящ, или не следва да бъде използван като единствен критерий, като например при селскостопанските и преработените селскостопански продукти, продуктите от риболова, химикалите, металите, текстилните продукти и облеклата и обувките. Ето защо вместо критерия за добавената стойност или наред с него в тези отрасли следва да бъдат използвани други, прости критерии, които могат да бъдат лесно разбрани от операторите и лесно контролирани от администрациите. Сред тези други критерии са максималното допустимо съдържание на материали без произход; промяната на тарифна позиция или подпозиция; специфичната операция по обработка или преработка и употребата на изцяло получени материали. При все това, за да се постигне опростеност, броят на правилата трябва да бъде възможно най-малък. Следователно правилата за произход следва във възможно най-голяма степен да се определят въз основа на отрасъла, а не въз основа на продукта.
(7)
Правилата за произход следва да отразяват особеностите на отделните отрасли, но следва също така да предоставят действителна възможност на държавите бенефициери да се възползват от предоставеното им преференциално тарифно третиране. Освен това при възможност правилата следва да отразяват различните промишлени мощности на държавите бенефициери. За да се насърчи промишленото развитие на най-слабо развитите държави, когато правилото се основава на придържане към максимално съдържание на материали без произход, приложимият към такива материали праг следва винаги да бъде възможно най-висок, като същевременно гарантира, че операциите, които се извършват в посочените държави, са действителни и икономически обосновани. При максимално съдържание на материалите без произход до 70 % или при наличието на друго правило, което предвижда равностойно облекчение за продуктите с произход от най-слабо развитите държави, износът от последните би следвало да се увеличи.
(8)
За да се гарантира, че обработката или преработката, която се извършва в държавата бенефициер, е действителна и икономически обоснована операция, която ще донесе реални икономически изгоди за тази държава, е целесъобразно да се изготви списък на операциите по недостатъчна обработка или преработка, които никога не могат да придадат произход. В по-голямата си част този списък може да бъде същият като съществуващия в момента. Следва обаче да се направят някои адаптации. За да се избегне отклоняване на търговския поток и нарушаване на условията на пазара на захар например, а също така и в съответствие с вече приетите разпоредби като част от правилата за произход по други преференциални търговски режими, следва да се създаде ново правило, съгласно което се допуска смесване на захарта с какъвто и да било друг материал.
(9)
Следва да се предвиди възможност за гъвкавост по отношение на онези отрасли, към които не се прилага критерият за добавена стойност, както и в момента, като се позволи употребата на ограничен дял материали, които не отговарят на правилата. Размерът на такава употреба обаче трябва да бъде пояснен що се отнася до продукти, изготвени от изцяло получени материали. Освен това, за да бъде възможно постигане на още по-голяма гъвкавост при снабдяването с материали, допустимият дял на тези материали следва да бъде увеличен от 10 % на 15 % от цената франко - завод на крайния продукт, като се изключат някои чувствителни продукти. Сред посочените чувствителни продукти спадат продуктите, включени в глава 2 и глави 4-24 от Хармонизираната система, различни от преработените продукти от риболов от глава 16, за които по-подходящи изглеждат допустимите отклонения, изразени в тегло, както и продуктите, включени в глави 50-63 от Хармонизираната система, за които следва да продължат да се прилагат специфични правила за допустими отклонения въз основа или на теглото, или на стойността, в зависимост от случая, като тези отклонения са различни за различните продукти.
(10)
Кумулацията на произход е важно улеснение на търговията, което позволява на държавите с еднакви правила за произход да работят заедно, за да произвеждат продукти, които отговарят на условията за преференциално тарифно третиране. Оказва се, че съществуващите условия за регионална кумулация на произход - вид кумулация, която понастоящем действа в рамките на три регионални групи държави, са сложни или твърде строги. Ето защо те следва да бъдат опростени и смекчени чрез премахване на съществуващото условие за стойност. Освен това съществуващите възможности за кумулация между държавите от една и съща регионална група следва да бъдат запазени, въпреки разграничението в правилата за произход между най-слабо развитите държави и другите държави бенефициери, което се въвежда с настоящия регламент за някои случаи. Такава кумулация може да бъде допусната единствено при условие, че при изпращане на материали за друга държава от групата за целите на регионалната кумулация всяка държава прилага правилата за произход, приложими към нея при търговските ѝ отношения с Европейския съюз. За да се предотврати нарушаването на условията на търговията между държави с различни равнища на тарифни преференции обаче, следва да се предвиди изключването на някои чувствителни продукти от регионалната кумулация.
(11)
В своето съобщение Комисията посочва, че е готова да разгледа искания за създаване на нови групи, за сливане на групи или за разширяване на групи, доколкото съществува икономическа взаимоизгода, взети са предвид разликите в преференциалните режими, приложими в отделните държави, както и свързания с това риск от заобикаляне на тарифните ставки, и са създадени необходимите структури и процедури за административно сътрудничество с цел управление и контрол на произхода. В съответствие с гореизброеното следва да се предвиди кумулация на произхода между държавите от регионалните групи за кумулация I и III, които изпълняват поставените условия. В резултат на искане от страна на Mercosur следва да бъде създадена нова регионална група за кумулация, която да бъде наречена група IV, включваща Аржентина, Бразилия, Парагвай и Уругвай. Регионалната кумулация между посочените държави следва да се прилага при условие, че са изпълнени необходимите изисквания.
(12)
На държавите бенефициери следва да бъде разрешено да извличат допълнителни ползи от кумулацията с държавите, които са партньорски държави по сключените от ЕС споразумения за свободна търговия. Този нов вид кумулация, т.нар. разширена кумулация, следва да бъде еднопосочна, т.е. следва да разрешава единствено употребата на материали в държавите бенефициери и следва да бъде предоставяна след обстойно разглеждане на подаденото от съответната държава бенефициер заявление. Поради това, че са чувствителни, стоките от глави 1-24 от Хармонизираната система следва да бъдат изключени от този вид кумулация.
(13)
От 2001 г. държавите бенефициери имат разрешение да кумулират произход за стоки, включени в глави 25-97 от Хармонизираната система, с произход от Норвегия и Швейцария. Следва тази кумулация да продължи да бъде ползвана и да обхване и Турция, при условие че Норвегия, Швейцария и Турция прилагат същото определение на понятието за произход като Европейския съюз и предоставят реципрочно третиране на внесените в тях продукти, които са били изработени с материали с произход от Европейския съюз. За тази цел следва да бъде сключено споразумение под формата на размяна на писма или каквато и да е друга подходяща форма на споразумение между страните, което да съдържа задължение те да оказват необходимата подкрепа на държавите-членки и взаимно да се подпомагат по въпроси, свързани с административното сътрудничество.
(14)
Въпреки това регионалната кумулация не следва да обхваща материали, за които наличната тарифна преференция в Европейския съюз не е еднаква за всички държави, участващи в кумулацията, и въпросните материали биха се ползвали чрез кумулацията от тарифно третиране, по-благоприятно от това, от което биха се ползвали, ако се изнасяха директно за Европейския съюз. Допускането на подобни ситуации, при които не се пристъпва към изключване на дадени материали, би могло да доведе до заобикаляне на тарифните ставки или нарушаване на условията на търговията чрез изнасяне на стоки за Европейския съюз единствено от държави, към които се прилагат най-благоприятните тарифни преференции.
(15)
Следва в отделно приложение да бъде съставен списък с материалите, изключени от регионалната кумулация. Това приложение може да бъде изменяно не само при възникване на нови подобни ситуации, но и за да се разрешат случаи, при които подобни ситуации биха възникнали в резултат на прилагането на кумулация между държавите от регионални групи за кумулация I и III.
Кумулацията на произход между държавите от регионални групи за кумулация I и III и разширената кумулация следва да се допускат при определени условия, чието изпълнение трябва да бъде проверявано от Комисията преди тя да реши дали да разреши кумулация в съответствие с процедурата на комитета и въз основа на съответните съображения. На същото основание, когато употребата на подобна кумулация е разрешена, но впоследствие се установява, че при прилагането на кумулацията вече не се спазват условията или че тя води до непредвидени резултати, например до нарушаване на условията на търговията или заобикаляне на тарифните ставки, Комисията следва да може по всяко време да оттегли разрешението си за ползване на подобни видове кумулация.
(16)
В настоящите правила за произход някои от разпоредбите за риболовните кораби, на улов за риба извън териториалното море, са сложни до степен, която е несъразмерна на тяхната цел и следователно са трудни както за прилагане, така и за контролиране. Поради това те следва да бъдат опростени.
Съгласно настоящите правила се изисква доказателство за директен транспорт до Европейския съюз, което често е трудно за набавяне. Поради това изискване някои стоки, които се придружават от валидно доказателство за произход, не могат в действителност да се възползват от преференцията. Ето защо е уместно да се въведе ново, по-просто и по-гъвкаво правило, което цели да докаже, че представените пред митницата стоки при деклариране за допускане за свободно обращение в Европейския съюз са същите стоки, които са напуснали държавата бенефициер на износ и не са били променени или трансформирани по никакъв начин по време на превоза.
(17)
Понастоящем органите на държавите бенефициери удостоверяват произхода на продуктите и в случай на неправилно деклариран произход често вносителите не са задължени да заплащат митото, тъй като са действали добросъвестно и е била допусната грешка от страна на компетентните органи. В резултат на това възникват загуби за собствените ресурси на Европейския съюз и в крайна сметка тежестта се понася от европейския данъкоплатец. Тъй като износителите най-добре познават произхода на своите продукти, е целесъобразно от тях да се изисква да предоставят пряко на своите клиенти изявления за произход.
(18)
Износителите следва да бъдат регистрирани пред компетентните органи на държавите бенефициери, за да бъдат улеснени целевите проверки след износа. За тази цел всяка държава бенефициер следва да създаде електронен архив на регистрираните износители, за чието съдържание Комисията следва да бъде информирана от компетентния правителствен орган на посочената държава бенефициер. Въз основа на тези архиви Комисията следва да изгради централна база данни на регистрираните износители, която да се ползва от администрациите и операторите в Европейския съюз и с помощта на която операторите да могат да проверяват дали техният доставчик е регистриран износител в съответната държава бенефициер, преди да декларират стоките за допускане за свободно обращение. По същия начин операторите от Европейския съюз, които осъществяват износ за целите на двустранната кумулация на произход, следва да бъдат регистрирани пред компетентните органи на държавите-членки.
(19)
Публикуването на номерата и неповерителните данни от регистрацията на износителите следва да позволи на останалите страни да се запознаят с тези данни с оглед да бъде повишена прозрачността и информираността на заинтересованите страни. Въпреки това, като се вземат предвид последиците от оповестяването, към публикуване следва да се пристъпва единствено в случаите, когато износителят е дал своето изрично и информирано писмено съгласие за това.
(20)
Обработката на лични данни, извършвана от държавите-членки, се урежда с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (6). При необходимост принципите, изложени в Директива 95/46/ЕО, следва да бъдат прецизирани или допълнени в настоящия регламент.
(21)
Дейностите по обработка на лични данни, извършвани от Комисията, се уреждат с Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (7). При необходимост принципите, изложени в Регламент (ЕО) № 45/2001, следва да бъдат прецизирани или допълнени в настоящия регламент.
(22)
Съгласно член 28 от Директива 95/46/ЕО националните надзорни органи следва да следят за законосъобразността на обработката на лични данни от държавите-членки, а съгласно член 46 от Регламент (ЕО) № 45/2001 Европейският надзорен орган по защита на данните следва да наблюдава дейността на институциите и органите на Европейския съюз по отношение на обработката на лични данни. Европейският надзорен орган по защита на данните и националните надзорни органи, като действат в обхвата на своите компетенции, следва да си сътрудничат активно и да осигуряват координиран надзор върху обработката, извършвана в съответствие с настоящия регламент.
(23)
При въвеждане на системата на регистрираните износители трябва да се вземе предвид способността на държавите бенефициери да изградят и управляват регистрационната система, както и способността на Комисията да изгради необходимата централна база данни. За тази цел Комисията има за задача да определи изискванията за потребителите, както и техническите спецификации. След създаване на подробната структура на централната база данни ще се пристъпи към оценка на точните последствия от функционирането на системата на регистрираните износители, най-вече по отношение на достъпа до данни и защитата на данните, и ще бъдат направени необходимите корекции на съответните разпоредби. Пускането в оперативност на системата следва поради това да бъде отложено за 1 януари 2017 г., което би позволило да се отдели достатъчно време за фазата на разработване, след определяне на изискванията за потребителите и техническите спецификации и след въвеждане на евентуалните правни корекции, счетени за необходими предвид изискванията за потребителите и техническите спецификации на системата по отношение на защитата на данни. При това за държавите, които не могат да спазят този срок, следва да бъде предвиден допълнителен период от три години.
До 2017 г. и след тази дата за държавите бенефициери, които към този момент не са в състояние да прилагат новата система, следва да бъдат въведени преходни правила относно процедурите и методите на административно сътрудничество, въз основа на прилаганите до тогава разпоредби. По-конкретно, тези преходни разпоредби следва да предвиждат доказателството за произход да бъде издавано от компетентните органи на съответната държава. Освен това съществуващите правила следва да бъдат реорганизирани, като тяхната структура се съобрази с правилата, които ще бъдат прилагани след като системата на регистрираните износители стане оперативна, така че да станат по-ясни, по-конкретно чрез недвусмислено разграничаване на общите принципи, процедурите при износ в държавата бенефициер, процедурите при допускане за свободно обращение в Европейския съюз и методите на административно сътрудничество. Същевременно сертификатът за произход форма А следва да бъде актуализиран, по-конкретно като се заменят забележките към формата с текста на забележките от 2007 г., тъй като в него е взето предвид последното разширяване на ЕС и следователно там се съдържа актуализиран списък на страните, които приемат форма А за целите на ОСП.
(24)
Достъп до схемата следва да се предоставя когато държавите бенефициери са създали и поддържат административни структури, позволяващи ефикасното управление на схемата, и са поели задължение да оказват необходимата подкрепа при искане от страна на Комисията за осъществяване на мониторинг на правилното управление на схемата. По-конкретно, между органите на Европейския съюз и в държавите бенефициери трябва да съществува система за административно сътрудничество, в рамките на която да се извършва проверката на произхода. Същевременно следва ясно да се определи отговорността на износителите за деклариране на произхода, както и ролята на административните органи в управлението на системата. Следва да се конкретизира съдържанието на изявление за произход, както и случаите, в които митническите органи в Европейския съюз могат да откажат да приемат дадено изявление или да решат да го изпратят за проверка.
(25)
Определенията и списъкът на операциите по достатъчна обработка или преработка в настоящите разпоредби са общи за ОСП и преференциалните тарифни мерки, приети едностранно от Европейския съюз за определени държави и територии. Тъй като правилата за произход по последните режими ще бъдат реформирани едва на по-късен етап, следва към тях да продължат да се прилагат съществуващите разпоредби. За целите на постигане на съгласуваност с ОСП и с други едностранни преференциални търговски режими обаче е уместно определението за изцяло получени продукти и списъкът на операциите по недостатъчна обработка или преработка, съдържащи се в посочените други едностранни режими да бъдат приравнени към тези от правилата за произход по ОСП.
(26)
Поради това Регламент (ЕИО) № 2454/93 следва да бъде съответно изменен.
(27)
По силата на регламенти на Комисията (ЕО) № 1613/2000 (8), 1614/2000 (9) и 1615/2000 (10) Общността е предоставила дерогации от правилата за произход по ОСП за някои текстилни продукти с произход от Лаос, Камбоджа и Непал, чийто срок на действие изтича на 31 декември 2010 г. По-простите и насочени към развиващите се страни правила за произход, внесени с настоящия регламент, ще направят излишно удължаването на срока на посочените дерогации.
(28)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета по Митническия кодекс,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕИО) № 2454/93 се изменя, както следва:
1.
В част I, дял IV, глава 2, членове 66-97 се заменят със следното:
„Раздел 1
Обща система за преференции
Подраздел 1
Общи разпоредби
Член 66
В настоящия раздел се установяват правилата относно определението на понятието „продукти с произход“ и свързаните с тях процедури и методи на административно сътрудничество за целите на прилагането на схемата на общите тарифни преференции (ОСП), предоставена от Европейския съюз на развиващите се страни по силата на Регламент (ЕО) № 732/2008 (11), наричана по-нататък „схемата“.
Член 67
1. За целите на настоящия раздел и на раздел 1А от настоящата глава се прилагат следните определения:
а)
„държава бенефициер“ означава държава или територия от списъка в Регламент (ЕО) № 732/2008; терминът „държава бенефициер“ също така обхваща, но не може да излиза извън границите на териториалното море на тази държава или територия по смисъла на Конвенцията на Организацията на обединените нации по морско право (подписана в Монтего бей на 10 декември 1982 г.);
б)
„производство“ означава всеки вид обработка или преработка, включително сглобяване;
в)
„материал“ означава всяка съставка, суровина, компонент или част и т.н., използван/а при производството на продукта;
г)
„продукт“ означава продуктът, който се произвежда, дори когато той е предназначен за последващо използване в друга производствена операция;
д)
„стоки“ означава както материалите, така и продуктите;
е)
„двустранна кумулация“ означава система, която позволява продуктите с произход от Европейския съюз съгласно настоящия регламент да бъдат считани за материали с произход от държава бенефициер, когато са били преработени или вложени в даден продукт в посочената държава бенефициер;
ж)
„кумулация с Норвегия, Швейцария или Турция“ означава система, която позволява продукти с произход от Норвегия, Швейцария или Турция да бъдат считани за материали с произход от държава бенефициер, когато са били преработени или вложени в даден продукт в посочената държава бенефициер и внесени в Европейския съюз;
з)
„регионална кумулация“ означава система, по която продукти, с произход съгласно настоящия регламент от държава, която е член на регионална група, се считат за материали с произход от друга държава от същата регионална група (или държава от друга регионална група, когато между групите е възможна кумулация), когато са били преработени или вложени в даден продукт, произведен там;
и)
„разширена кумулация“ означава система, която може да се ползва с разрешение на Комисията по искане от страна на държава бенефициер, и в съответствие с която някои материали с произход от държава, с която Европейският съюз има действащо споразумение за свободна търговия в съответствие с член XXIV от действащото Общо споразумение за митата и търговията (ГАТТ), са считани за материали с произход от съответната държава бенефициер, когато са били преработени или вложени в даден продукт, произведен в тази държава;
й)
„взаимозаменяеми материали“ означава материали, които са от един и същи вид и с едно и също търговско качество, с еднакви технически и физически характеристики и които не могат да бъдат разграничени един от друг след влагането им в крайния продукт;
к)
„регионална група“ означава група държави, между които се прилага регионална кумулация;
л)
„митническа стойност“ означава стойността, определена в съответствие със Споразумението от 1994 г. за прилагане на член VII от Общото споразумение за митата и търговията (Споразумение на СТО за определяне на митническата стойност);
м)
„стойност на материалите“ в списъка от приложение 13а означава митническата стойност на използваните материали без произход в момента на вноса или, ако тя не е известна и не може да бъде установена, първата установима цена, заплатена за материалите в държавата бенефициер. Когато стойността на материали с произход трябва да бъде установена, настоящата буква се прилага mutatis mutandis;
н)
„цена франко - завод“ означава цената франко - завод, платена за продукта на производителя, в чието предприятие е извършена последната обработка или преработка, при условие че цената включва стойността на всички използвани материали и всички други разходи, свързани с производството му, от която са изключени всички вътрешни данъци, които са възстановени или могат да бъдат възстановени след износа на получения продукт.
Когато действително платената цена не отразява всички разходи, свързани с производството на продукта, които действително са възникнали в държавата бенефициер, цената франко - завод означава сборът от всички тези разходи, от който са изключени всички вътрешни данъци, които са възстановени или могат да бъдат възстановени след износа на получения продукт;
о)
„максимално съдържание на материали без произход“ означава максималното съдържание на материали без произход, което е допустимо, за да може дадено производство да бъде считано за достатъчна обработка или преработка за придаване на статут на продукти с произход. То може да бъде изразено като процент от цената франко - завод на продукта или като процент от нетното тегло на посочените използвани материали, включени в определена група глави, глава, позиция или подпозиция;
п)
„нетно тегло“ означава собственото тегло на стоките без теглото на каквито и да е опаковки;
р)
„глави“, „позиции“ и „подпозиции“ означава главите, позициите и подпозициите (четири или шестцифрени кодове), използвани в номенклатурата, съставляваща Хармонизираната система, с промените съгласно препоръката от 26 юни 2004 г. на Съвета за митническо сътрудничество;
с)
„класиран“ се отнася за класирането на продукт или материал в дадена позиция или подпозиция по Хармонизираната система;
т)
„пратка“ означава продукти, които или:
-
са изпратени едновременно от един износител до един получател; или
-
са обхванати от един единствен транспортен документ, който обхваща техния превоз от износителя до получателя, или, в отсъствието на такъв документ, от само една фактура.
у)
„износител“ означава лице, което изнася стоките за Европейския съюз или за държава бенефициер, и което е в състояние да докаже произхода на стоките, независимо от това дали той е производителят и дали той самият осъществява формалностите по износа;
ф)
„регистриран износител“ означава износител, който е регистриран пред компетентните органи на съответната държава бенефициер за целите на изготвяне на изявление за произход за целите на осъществяване на износ по схемата;
ц)
„изявление за произход“ означава изявление, изготвено от износителя, в което се посочва, че обхванатите от него продукти отговарят на правилата за произход по схемата с цел или лицето, деклариращо стоките за допускане за свободно обращение в Европейския съюз, да поиска да ползва преференциално тарифно третиране, или икономическият оператор в държавата бенефициер, който внася материалите за допълнителна преработка в контекста на правилата за кумулация, да може да докаже статута на стоки с произход на такива стоки.
2. За целите на параграф 1, буква н) когато последната обработка или преработка е била възложена за подизпълнение на производител, терминът „производител“, посочен в параграф 1, буква н), първа алинея, може да се отнася за предприятието, което е наело подизпълнителя.
Член 68
1. За да осигурят правилното прилагане на схемата, държавите бенефициери се задължават:
а)
да създадат и поддържат административните структури и системи, необходими за въвеждането и управлението в посочената държава на правилата и процедурите, установени в настоящия раздел, включително, когато е приложимо, необходимите мерки за прилагане на кумулацията;
б)
техните компетентни органи да сътрудничат на Комисията и на митническите органи на държавите-членки.
2. Сътрудничеството, посочено в параграф 1, буква б), се състои от:
а)
оказване на необходимата подкрепа при искане от страна на Комисията за осъществяване на мониторинг на правилното управление на схемата в съответната държава, включително посещения за проверки на място на Комисията или на митническите органи на държавите-членки;
б)
без да се засягат разпоредбите на членове 97ж и 97з, извършване на проверка на статута на продукти с произход на продуктите и на спазването на другите условия, изложени в настоящия раздел, включително посещения на място при искане от страна на Комисията или на митническите власти на държавите-членки по време на разследванията на произхода.
3. Държавите бенефициери уведомяват Комисията за поетите от тях задължения по параграф 1.
Член 69
1. Държавите-бенефициери съобщават на Комисията имената и адресите на органите, разположени на тяхна територия, които са:
а)
част от правителствените органи на съответната държава или действат под ръководството на правителството и притежават правомощия да вписват износители и да заличават вписването им от архива с регистрирани износители;
б)
част от правителствените органи на съответната държава и притежават правомощия да подпомагат Комисията и митническите органи на държавите-членки чрез административно сътрудничество така, както е предвидено в настоящия раздел.
2. Държавите бенефициери уведомяват незабавно Комисията за всяка промяна в съобщената по силата на параграф 1 информация.
3. Комисията създава електронна база данни на регистрираните износители въз основа на информацията, предоставена от правителствените органи на държавите бенефициери и митническите органи на държавите-членки.
Достъп до базата данни и съдържащата се в нея информация притежава единствено Комисията. Органите, посочени в първата алинея, се грижат съобщаваните на Комисията данни да бъдат актуални, пълни и точни.
Данните, обработвани в базата данни по първата алинея, се публикуват в интернет, с изключение на поверителната информация от клетки 2 и 3 на заявлението за получаване на статут на регистриран износител, посочено в член 92.
Личните данни, обработвани в базата данни по първа алинея и от държавите-членки в съответствие с настоящия раздел, се изпращат или предоставят на трети държави или на международни организации единствено в съответствие с член 9 от Регламент (ЕО) № 45/2001.
4. Настоящият регламент по никакъв начин не засяга степента на защита на лицата във връзка с обработката на лични данни съгласно разпоредбите на правото на Европейския съюз и националното право, като по-специално не променя нито задълженията на държавите-членки, свързани с обработката от тяхна страна на лични данни съгласно Директива 95/46/ЕО, нито задълженията на институциите и органите на Европейския съюз, свързани с обработката от тяхна страна на лични данни съгласно Регламент (ЕО) № 45/2001 при изпълнение на задълженията им.
Регистрационните и идентификационните данни на износителите, съставени от набора данни, изброени в приложение 13в, точки 1, 3 (свързани с описанието на дейностите), 4 и 5, могат да бъдат публикувани от Комисията в интернет само ако износителите са дали свободно своето изрично и информирано писмено съгласие.
На износителите се дава информацията по член 11 от Регламент (ЕО) № 45/2001.
Правата на лицата по отношение на регистрационните им данни, изброени в приложение 13в и обработвани в националните системи, се упражняват в съответствие със законодателството на държавата-членка, съхранила личните им данни в прилагане на Директива 95/46/ЕО.
Правата на лицата по отношение на обработката на личните им данни в централната база данни по параграф 3 се упражняват в съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001.
Националните надзорни органи за защита на данните и Европейският надзорен орган по защита на данните, като действат в обхвата на своите съответни компетенции, си сътрудничат активно и осигуряват координиран надзор върху базата данни, посочена в параграф 3.
Член 70
1. Комисията ще публикува в Официален вестник на Европейския съюз (серия „C“) списъка на държавите бенефициери и датата, на която се счита, че те са изпълнили задълженията си по членове 68 и 69. Комисията ще актуализира посочения списък, когато някоя нова държава бенефициер отговори на същите условия.
2. Продуктите с произход от държава бенефициер по смисъла на настоящия раздел се ползват от схемата при допускане за свободно обращение в Европейския съюз само при условие, че са били изнесени на или след датата, посочена в списъка по параграф 1.
3. Счита се, че държавата бенефициер отговаря на изискванията по членове 68 и 69 на датата, на която е поела задължението, посочено в член 68, параграф 1, и е съобщила информацията, посочена в член 69, параграф 1.
Член 71
Неспазването от страна на компетентните органи на държавата бенефициер на изискванията по член 68, параграф 1, член 69, параграф 2, членове 91, 92, 93 или член 97ж или системното неспазване на изискванията по член 97з, параграф 2 може да доведе, в съответствие с член 16 от Регламент (ЕО) № 732/2008, до временно оттегляне на преференциите по схемата за посочената държава.
Подраздел 2
Определение на понятието „продукти с произход“
Член 72
Следните продукти се считат за продукти с произход от държава бенефициер:
а)
продукти, изцяло получени в тази държава по смисъла на член 75;
б)
продукти, получени в тази държава, с вложени материали, които не са изцяло получени там, при условие че тези материали са претърпели достатъчна обработка или преработка по смисъла на член 76.
Член 73
1. Условията за придобиване на статут на продукти с произход, определени в настоящия подраздел, се изпълняват в съответната държава бенефициер.
2. Ако продуктите с произход, изнесени от държавата бенефициер за друга държава, се върнат, те се считат за продукти без произход, освен ако може да бъде доказано по удовлетворителен за компетентните органи начин, че:
а)
върнатите продукти са същите като изнесените и
б)
те не са преминали през каквито и да било операции извън рамките на необходимото, за да се съхранят в добро състояние, докато са били в тази държава или докато са били изнесени.
Член 74
1. Продуктите, декларирани за допускане за свободно обращение в Европейския съюз, трябва да бъдат същите като изнесените от държавата бенефициер, с произход от която се счита, че са. Те не трябва да бъдат променяни, трансформирани по какъвто и да било начин или подложени на операции, различни от операциите, предназначени да ги съхранят в добро състояние преди да бъдат декларирани за допускане за свободно обращение. Съхранение на продукти или пратки и разделяне на пратки се допуска, когато то се извършва под отговорността на износителя или на последващ държател на стоките и продуктите останат под митнически надзор в транзитната(ите) държава(и).
2. Изискванията по параграф 1 се считат за изпълнени, освен ако митническите органи имат основание да смятат противното; в такъв случай митническите органи могат да поискат от декларатора да представи доказателство за изпълнение на изискванията, което може да бъде дадено под всякаква форма, включително чрез представяне на транспортни документи, които имат силата на договор, като товарителници или фактическо или конкретно доказателство, основаващо се на маркировката или номерирането на опаковките или всяко друго доказателство, свързано със самите стоки.
3. Параграфи 1 и 2 се прилагат mutatis mutandis, когато се прилага кумулацията по членове 84, 85 или 86.
Член 75
1. За изцяло получени в държава бенефициер се считат:
а)
минералните продукти, извлечени от нейните почви или от нейното морско дъно;
б)
растенията и растителните продукти, отгледани или прибрани там;
в)
живите животни, родени и отгледани там;
г)
продуктите, получени от живи животни, отгледани там;
д)
продуктите от заклани животни, родени и отгледани там;
е)
продуктите, получени чрез лов или риболов, извършен там;
ж)
продуктите от аквакултури, когато рибите, ракообразните и мекотелите са родени и отгледани там;
з)
продуктите от морския риболов и другите продукти, добити в морето извън което и да било териториално море от нейните плавателни съдове;
и)
продуктите, произведени на борда на нейните кораби-заводи изключително от продуктите, посочени в буква з);
й)
употребяваните артикули, събрани там, годни единствено за извличане на суровините;
к)
отпадъците и скрапът, които са получени в резултат на производствени операции, извършвани там;
л)
продуктите, извлечени от морското дъно или под морското дъно, намиращо се извън което и да било териториално море, но върху което тя разполага с изключителни права за експлоатация;
м)
стоките, произведени изключително от продуктите, описани в букви а)-л).
2. Термините „нейните плавателни съдове“ и „нейните кораби-заводи“ в параграф 1, букви з) и и) се прилагат само за плавателните съдове и корабите-заводи, които отговарят на едно от следните изисквания:
а)
регистрирани са в държавата бенефициер или в държава-членка;
б)
плават под флага на държавата бенефициер или на държава-членка;
в)
отговарят на едно от следните условия:
i)
дял от най-малко 50 % от тях е собственост на граждани на държавата бенефициер или на държави-членка, или
ii)
те са собственост на дружества:
-
чието седалище и главно място на стопанска дейност се намира в държавата бенефициер или в държава-членка, и
-
дял от най-малко 50 % от които е собственост на държавата бенефициер или на държави-членки, или на публични субекти или на граждани от държавата бенефициер или от държави-членки.
3. Всяко от условията по параграф 2 може да бъде изпълнено в държавите-членки или в различните държави бенефициери, доколкото всички държави бенефициери се ползват от регионалната кумулация в съответствие с член 86, параграфи 1 и 5. В такъв случай се смята, че продуктите са с произход от държавата бенефициер, под чийто флаг плава плавателният съд или корабът-завод в съответствие с параграф 2, буква б).
Първа алинея се прилага единствено при условие, че са изпълнени разпоредбите на член 86, параграф 2, букви б) и в).
Член 76
1. Без да се засягат разпоредбите на членове 78 и 79, продуктите, които не са изцяло получени в държавата бенефициер по смисъла на член 75, се считат за продукти с произход от нея, при условие че са изпълнени условията, заложени в списъка от приложение 13а за съответните стоки.
2. Ако даден продукт, който е придобил статут на продукт с произход в дадена държава в съответствие с параграф 1, претърпи допълнителна преработка в посочената държава и бъде използван като материал в производството на друг продукт, материалите без произход, които евентуално са били използвани в неговото производство, не се вземат предвид.
Член 77
1. Оценка за спазване на изискванията по член 76, параграф 1 се извършва за всеки отделен продукт.
Когато обаче съответното правило се основава на спазване на максимално съдържание на материали без произход, за да се отчетат колебанията в разходите и валутните курсове, стойността на материалите без произход може да бъде изчислена въз основа на средната стойност, както е посочено в параграф 2.
2. В случая, посочен в параграф 1, втора алинея, средната цена франко - завод на продукта и средната стойност на използваните материали без произход се изчисляват съответно въз основа на сбора от начислените цени франко - завод за всички продажби на продуктите, осъществени през предходната фискална година и сбора от стойността на всички материали без произход, използвани в производството на продуктите през предходната фискална година, така, както e определена в държавата на износ, или, когато липсват данните за цялата фискална година, за по-кратък период, но не по-кратък от три месеца.
3. Износителите, които са избрали да направят изчисленията си въз основа на средната стойност трябва последователно да прилагат този метод по време на годината, следваща отправната фискална година, или, когато е целесъобразно, по време на годината, следваща по-краткия отправен период. Те могат да преустановят прилагането на този метод, когато по време на дадена фискална година или по-кратък период, но не по-кратък от три месеца, установят, че колебанията в разходите и валутните курсове, които са оправдавали използването на такъв метод, са престанали да съществуват.
4. Средните стойности, посочени в параграф 2, съответно като цената франко - завод и стойността на материалите без произход, се използват за да се установи дали има спазване на максималното съдържание на материали без произход.
Член 78
1. Без да се засягат разпоредбите на параграф 3, следните операции се считат за недостатъчна обработка или преработка за придаване на статут на продукти с произход, независимо от това дали са удовлетворени изискванията на член 76:
а)
операциите, целящи запазването на продуктите в добро състояние при превоз или съхранение;
б)
разделянето или събирането в опаковки;
в)
измиването, почистването; отстраняването на прах, окисни и маслени покрития, покрития от бои и други покрития;
г)
гладенето с ютии или гладачни преси на текстил и текстилни артикули;
д)
простите операции по боядисване и полиране;
е)
лющенето и частичното или цялостното бланширане на ориз; полирането и гланцирането на зърнени култури и ориз;
ж)
операциите по оцветяване или ароматизиране на захар или оформянето на бучки; частичното или цялостното смилане на кристална захар;
з)
беленето, изваждането на костилки и чистенето от черупки на плодове, ядки и зеленчуци;
и)
подострянето, простото смилане или простото рязане;
й)
пресяването, отделянето, сортирането, класифицирането, калибрирането, съчетаването (включително окомплектоването на артикулите);
к)
простото поставяне в бутилки, консервени кутии, флакони, торби, кашони, кутии, закрепването върху картички или плочи и всички други прости операции по опаковане;
л)
поставянето или отпечатването на маркировки, знаци, емблеми, и други подобни отличителни знаци върху продуктите и техните опаковки;
м)
простото смесване на стоки, независимо от това дали са от различни видове; смесването на захар с друг материал;
н)
простото добавяне на вода или разреждане или дехидратиране или денатуриране на продукти;
о)
простото сглобяване на части, така че да се получи готов артикул, или разглобяването на продукти на частите им;
п)
комбинацията от две или повече операции, посочени в букви a) - о);
р)
клането на животни.
2. За целите на параграф 1 за прости се считат операции, когато за тяхното извършване не са необходими нито специални умения, нито машини, апаратура или инструменти, специално произведени или монтирани за посочените операции.
3. При определяне на това дали претърпяната от продукта обработка или преработка трябва да се разглежда като недостатъчна по смисъла на параграф 1 се вземат предвид всички операции, извършени в държава бенефициер върху даден продукт.
Член 79
1. Чрез дерогация от разпоредбите на член 76 и съгласно параграфи 2 и 3 от настоящия член материалите без произход, които съгласно условията, посочени в списъка от приложение 13а, не трябва да се използват в производството на даден продукт, могат въпреки това да се използват, при условие че тяхната обща стойност или нетно тегло, установени за продукта, не надвишават:
а)
15 % от теглото на продукта за продукти, включени в глава 2 и глави 4-24 от Хармонизираната система, различни от преработените продукти от риболов от глава 16;
б)
15 % от цената франко - завод на продукта за други продукти, с изключение на продуктите, включени в глави 50-63 от Хармонизираната система, за които се прилагат допустимите отклонения, посочени в приложение 13а, част I, бележки 6 и 7.
2. При прилагането на параграф 1 не може да се надвишават процентите за максимално съдържание на материали без произход, посочени в правилата, заложени в списъка от приложение 13а.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат за продукти, които са изцяло получени в държава бенефициер по смисъла на член 75. Без да се засягат разпоредбите на член 78 и член 80, параграф 2 обаче, допустимото отклонение, предвидено в посочените параграфи, се прилага за сбора от всички материали, които са използвани в производството на даден продукт и за които съгласно заложеното в списъка от приложение 13а правило се изисква да са изцяло получени.
Член 80
1. Единицата за оценка на прилагането на разпоредбите на настоящия раздел е конкретният продукт, който се смята за основна единица при определяне на класирането по Хармонизираната система.
2. Когато една пратка се състои от определен брой идентични продукти, класирани в една и съща позиция по Хармонизираната система, всеки отделен продукт се взема предвид, когато се прилагат разпоредбите на настоящия раздел.
3. Когато по смисъла на общо правило 5 на Хармонизираната система опаковката е включена в продукта за целите на класирането, тя се включва за целите на определянето на произхода.
Член 81
Принадлежностите, резервните части и инструментите, изпращани с части от оборудване, машини, апаратура или превозни средства, които са част от нормалното оборудване и са включени в цената му франко - завод, се считат за едно цяло със съответното оборудване, машини, апаратура или превозни средства.
Член 82
Комплектите съгласно определението в общо правило 3 на Хармонизираната система се разглеждат като продукти с произход, когато всички съставящи ги продукти са с произход.
Когато обаче един комплект е съставен от продукти с произход и такива без произход, като цяло се счита, че комплектът е с произход, при условие че стойността на продуктите без произход не надвишава 15 % от цената на комплекта франко - завод.
Член 83
За да се определи дали даден продукт е продукт с произход, не се взема предвид произходът на следните елементи, които може да се използват в неговото производство:
а)
енергията и горивото;
б)
съоръженията и оборудването;
в)
машините и инструментите;
г)
всякакви други стоки, които не влизат и не са предназначени да влизат в крайния състав на продукта.
Подраздел 3
Кумулация
Член 84
Двустранната кумулация позволява продуктите с произход от Европейския съюз да бъдат считани за материали с произход от държава бенефициер, когато са вложени в произведен в посочената държава продукт, при условие че извършената там обработка или преработка надхвърля операциите, описани в член 78, параграф 1.
Член 85
1. Доколкото Норвегия, Швейцария и Турция предоставят общи тарифни преференции за продукти с произход от държавите бенефициери и прилагат определение на понятието за произход, съответстващо на постановеното в настоящия раздел, кумулацията с Норвегия, Швейцария или Турция позволява на продуктите с произход от Норвегия, Швейцария или Турция да бъдат считани за материали с произход от държава бенефициер, при условие че извършената там обработка или преработка надхвърля операциите, описани в член 78, параграф 1.
2. Параграф 1 се прилага при условие, че Турция, Норвегия и Швейцария предоставят при условията на взаимност същото третиране на продуктите с произход от държавите бенефициери, в които са вложени материали с произход от Европейския съюз.
3. Параграф 1 не се прилага за продукти, включени в глави 1-24 по Хармонизираната система.
4. Комисията ще публикува в Официален вестник на Европейския съюз (серия C) датата, на която са изпълнени условията, заложени в параграфи 1 и 2.
Член 86
1. Регионалната кумулация се прилага към следните четири отделни регионални групи:
а)
Група I: Бруней, Камбоджа, Индонезия, Лаос, Малайзия, Филипини, Сингапур, Тайланд, Виетнам;
б)
Група II: Боливия, Колумбия, Коста Рика, Еквадор, Ел Салвадор, Гватемала, Хондурас, Никарагуа, Панама, Перу, Венецуела;
в)
Група III: Бангладеш, Бутан, Индия, Малдиви, Непал, Пакистан, Шри Ланка;
г)
Група IV: Аржентина, Бразилия, Парагвай и Уругвай.
2. Регионалната кумулация между държавите от една и съща група се прилага само ако са изпълнени следните условия:
а)
за целите на регионалната кумулация между държавите от една регионална група се прилагат правилата за произход, заложени в настоящия раздел.
Когато операция, отговаряща на изискванията, посочена в част II от приложение 13а, не е еднаква за всички държави, участващи в кумулацията, произходът на продуктите, изнесени от една държава за друга държава от регионалната група за целите на регионалната кумулация, се определя въз основа на правилото, което би се прилагало, ако продуктите се изнасяха за Европейския съюз;
б)
държавите от регионалната група са поели задължение:
i)
да спазват или да гарантират спазването на разпоредбите на настоящия раздел, и
ii)
да оказват необходимото административно сътрудничество за осигуряване на правилното прилагане на настоящия раздел както по отношение на Европейския съюз, така и помежду си;
в)
Комисията е била уведомена за задълженията по буква б) чрез секретариата на съответната регионална група или чрез друг компетентен съвместен орган, представляващ всички членове на въпросната група.
Ако държавите от регионалната група са спазили изискванията по буква б) и буква в), първа алинея преди 1 януари 2011 г., не е необходимо поемане на ново задължение.
3. Материалите от приложение 13б се изключват от регионалната кумулация, предвидена в параграф 2, в случай че:
а)
приложимата тарифна преференция в Европейския съюз не е еднаква за всички държави, които участват в кумулацията; и
б)
посредством кумулацията въпросните материали биха се ползвали от тарифно третиране, по-благоприятно от това, от което биха се ползвали, ако се изнасяха директно за Европейския съюз.
4. Регионалната кумулация между държавите от една и съща регионална група се прилага единствено при условие, че обработката или преработката, извършена в държавата бенефициер, в която материалите претърпяват допълнителна преработка или са вложени, надхвърля операциите, описани в член 78, параграф 1, а при текстилни продукти надхвърля и операциите от приложение 16.
Когато условието по първа алинея не е изпълнено, продуктите са с произход от държавата от регионалната група, на която се дължи най-големият дял от митническата стойност на използваните материали с произход от други държави от регионалната група.
Когато държавата на произход се определя съгласно втора алинея, тази държава се посочва като държавата на произход върху доказателството за произход, изготвено от износителя на продукта за Европейския съюз или, до прилагането на системата за регистрирани износители, издадено от органите на държавата бенефициер на износ.
5. По искане на органите на държава бенефициер от група I или група III Комисията може да допусне регионална кумулация между държавите от посочените групи, при условие че Комисията е установила, че е спазено всяко от следните условия:
а)
условията по параграф 2, буква а) са спазени, и
б)
държавите, които ще участват в такава регионална кумулация, са поели задължение и са уведомили съвместно Комисията за своето задължение:
i)
да спазват или да гарантират спазването на разпоредбите на настоящия раздел, и
ii)
да оказват необходимото административно сътрудничество за осигуряване на правилното прилагане на настоящия раздел както по отношение на Европейския съюз, така и помежду си.
Искането, посочено в първа алинея, трябва да бъде придружено от доказателство, че условията по посочената алинея са спазени. То се отправя до Комисията. Комисията ще вземе решение по искането въз основа на всички елементи, свързани с кумулацията и считани за съществени, включително материалите, които трябва да бъдат кумулирани.
6. Когато за Европейския съюз се изнасят продукти, произведени в държава бенефициер от група I или група III с помощта на материали с произход от държава, която спада към другата група, произходът на тези продукти се определя, както следва:
а)
материалите с произход от държава от една регионална група се считат за материали с произход от държава от другата регионална група, когато са вложени в продукт, получен в нея, при условие че обработката или преработката, извършена в последната държава бенефициер, надхвърля операциите, описани в член 78, параграф 1, а при текстилни продукти надхвърля и операциите от приложение 16.
б)
когато условието по буква а) не е изпълнено, продуктите са с произход от държавата, която участва в кумулацията, на която се дължи най-големият дял от митническата стойност на използваните материали с произход от други държави, участващи в кумулацията.
Когато държавата на произход се определя съгласно първа алинея, буква б), тази държава се посочва като държавата на произход върху доказателството за произход, изготвено от износителя на продукта за Европейския съюз или, до прилагането на системата за регистрирани износители, издадено от органите на държавата бенефициер на износ.
7. По искане на органите на която и да било държава бенефициер Комисията може да допусне разширена кумулация между държава бенефициер и държава, с която Европейският съюз има действащо споразумение за свободна търговия в съответствие с член XXIV от Общото споразумение за митата и търговията, ако е спазено всяко едно от следните условия:
а)
държавите, участващи в кумулацията, са поели задължение да спазват или да гарантират спазването на разпоредбите на настоящия раздел и да осигуряват необходимото административно сътрудничество, за да гарантират правилното прилагане на настоящия раздел както по отношение на Европейския съюз, така и помежду си.
б)
Комисията е била уведомена от съответната държава бенефициер за задължението, посочено в буква а).
Искането, посочено в първа алинея, трябва да съдържа списък с материалите, засегнати от кумулацията, и да бъде придружено от доказателство, че условията по букви а) и б) от първа алинея са спазени. То се отправя до Комисията. В случай на промяна на засегнатите материали се подава ново искане.
Материалите, включени в глави 1-24 от Хармонизираната система, се изключват от разширената кумулация.
8. При разширената кумулация по параграф 7 произходът на използваните материали и приложимото документално доказателство за произход се определят в съответствие с правилата, предвидени в съответното споразумение за свободна търговия. Произходът на продуктите за износ в Европейския съюз се определя в съответствие с предвидените в настоящия раздел правила за произход.
За да придобие полученият продукт статут на продукт с произход, не е необходимо материалите с произход от държава, с която Европейският съюз има споразумение за свободна търговия, и използвани в държава бенефициер за производството на продукт за износ в Европейския съюз да са претърпели достатъчна обработка или преработка, при условие че обработката или преработката, извършена в съответната държава бенефициер, надхвърля операциите, описани в член 78, параграф 1.
9. Комисията ще публикува в Официален вестник на Европейския съюз (серия С) следното:
а)
датата, на която кумулацията между държави от група I и група III, предвидена в параграф 5, влиза в сила, участващите в тази кумулация държави и, когато е целесъобразно, списъка с материали, във връзка с които се прилага кумулацията.
б)
датата, на която разширената кумулация влиза в сила, участващите в тази кумулация държави и списъка с материали, във връзка с които се прилага кумулацията.
Член 87
Когато едновременно с регионалната кумулация се използва двустранна кумулация или кумулация с Норвегия, Швейцария или Турция, полученият продукт придобива произхода на една от държавите от съответната регионална група, определен в съответствие с член 86, параграф 4, първа и втора алинея.
Член 88
1. Подраздели 1 и 2 се прилагат mutatis mutandis за:
а)
износ от Европейския съюз за държава бенефициер за целите на двустранната кумулация;
б)
износ от една държава бенефициер за друга държава бенефициер за целите на регионалната кумулация, както е предвидено в член 86, параграфи 1 и 5, без да се засягат разпоредбите на член 86, параграф 2, буква а), втора алинея.
2. Ако при обработката или преработката на даден продукт се използват взаимозаменяеми материали с произход и без произход, митническите органи на държавата-членка могат, при писмено искане от страна на икономическите оператори, да разрешат съответните материали да бъдат управлявани в Европейския съюз с помощта на метода на „счетоводното разделяне“ за целите на последващ износ за държава бенефициер в рамките на двустранната кумулация, без материалите да бъдат съхранявани отделно.
3. Митническите органи на държавите-членки могат да предвидят посоченото в параграф 2 разрешение да се дава само при изпълнението на определени изисквания, които те считат за целесъобразни.
Разрешението се дава само ако с прилагането на посочения в параграф 2 метод може да се гарантира, че във всеки един момент броят на получените продукти, за които може да се счита, че са „с произход от Европейския съюз“, е равен на броя на продуктите, които биха били получени чрез прилагане на метода на физическо разделяне на наличностите.
Ако за него бъде получено разрешение, методът се прилага и записите се правят въз основа на общите счетоводни принципи, приложими в Европейския съюз.
4. Ползвателят на метода, посочен в параграф 2, изготвя или, до прилагането на системата за регистрирани износители, подава заявление за издаване на доказателства за произход за количеството продукти, които могат да бъдат считани за продукти с произход от Европейския съюз. По искане на митническите органи на държавите-членки ползвателят предоставя отчет за управлението на количествата.
5. Митническите органи на държавите-членки следят за това как се използва разрешението, посочено в параграф 2.
Те могат да оттеглят разрешението в следните случаи:
а)
ползвателят използва разрешението по какъвто и да е неправилен начин, или
б)
ползвателят не изпълнява някое от другите условия, заложени в настоящия раздел или раздел 1А.
Подраздел 4
Дерогации
Член 89
1. Комисията, по своя инициатива или в отговор на искане от страна на държава бенефициер, може да предостави на държавата бенефициер временна дерогация от разпоредбите на настоящия раздел, когато:
а)
вътрешни или външни фактори временно възпрепятстват възможността да спазва правилата за придобиване на произход, предвидени в член 72, когато преди е била в състояние да го прави, или
б)
е нобходимо време, за да се подготви за спазването на правилата за придобиване на произход, предвидени в член 72.
2. Временнаа дерогация се предоставя единствено за периода от време, през който действат вътрешните или външните фактори, които са причина за нея, или за периода от време, необходим на държавата бенефициер, за да започне да спазва правилата.
3. Исканто за дерогация се отправя писмено до Комисията. В него се излагат причините, поради които е необхоима деpогация, както е посочено в параграф 1, и се съдържат необходимите доказателствени документи.
4. След предоставяне на дерогацията държавата бенефициер се съобразява с определените изисквания по отношение на информацията, която трябва да бъде дадена на Комисията за използването на дерогацията и по отношение на управлението на количествата, за които е предоставена дерогацията.
Подраздел 5
Процедури при износ в държавата бенефициер
Член 90
Схемата се прилага в следните случаи:
а)
за стоки, отговарящи на изискванията по настоящия раздел, които се изнасят от регистриран износител по смисъла на член 92;
б)
за всяка пратка, състояща се от един или повече пакети, съдържащи продукти с произход, които се изнасят от какъвто и да било износител, когато общата стойност на продуктите с произход в пратката не надвишава 6 000 EUR.
Член 91
1. Компетентните органи на държавата бенефициер изготвят и редовно актуализират електронен архив на регистрираните износители, установени в посочената държава. Архивът се обновява незабавно, когато вписването на даден износител бъде заличено от регистъра в съответствие с член 93, параграф 2.
2. Архивът съдържа следната информация:
а)
име и пълен адрес на мястото, където регистрираният износител е установен/живее, включително идентификатор на държавата или територията (двубуквен код на държавите по ISO);
б)
брой на регистрираните износители;
в)
продукти, предназначени за износ по схемата (примерен списък с главите или позициите по Хармонизираната система, както се сметне за целесъобразно от заявителя);
г)
дата на регистрация на износителя и дата, на която регистрацията му изтича;
д)
причина за оттегляне на регистрацията (по искане на регистрирания износител/оттегляне от страна на компетентните органи). Тези данни се предоставят на разположение единствено на компетентните органи.
3. Компетентните органи на държавите бенефициери уведомяват Комисията за използваните от тях национални системи за номериране за определяне на регистрираните износители. Номерата започват с двубуквения код на държавата по ISO.
Член 92
За да се регистрират, износителите подават заявление пред компетентните органи на държавата бенефициер, посочени в член 69, параграф 1, буква а), като използват формуляра от приложение 13в. Чрез попълването на формуляра износителите дават съгласието си за съхраняване на представената от тях информация в базата данни на Комисията и за публикуване на неповерителните данни в интернет.
Заявлението се приема от компетентните органи само ако е пълно.
Член 93
1. Регистрираните износители, които са престанали да отговарят на условията за изнасяне на стоки по схемата или които не възнамеряват повече да изнасят такива стоки, уведомяват компетентните органи на държавата бенефициер, които незабавно ги отстраняват от архива на регистрираните износители, който се води в посочената държава бенефициер.
2. Без да се засяга системата за наказания и санкции, приложима в държавата бенефициер, когато регистрираните износители умишлено или поради небрежност изготвят или станат причина за изготвянето на изявление за произход или друг доказателствен документ, който съдържа невярна информация, която води до нередност или до неправомерно ползване на преференциално тарифно третиране, компетентните органи на държавата бенефициер заличават незабавно вписването на износителя от архива на регистрираните износители, който се води от съответната държава бенефициер.
3. Без да се засяга възможното отражение на откритите нередности върху текущите проверки, заличаването на вписването на регистрираните износители влиза в сила за в бъдеще, т.е. по отношение на изявление за, изготвени след датата на заличаването.
4. Износителите, чиито вписвания са били заличени от архива на регистрираните износители от компетентните органи в съответствие с параграф 2 могат да бъдат наново вписани в архива на регистрираните износители едва след като докажат пред компетентните органи в държавата бенефициер, че са премахнали причините, довели до заличаването на тяхното вписване.
Член 94
1. Износителите, независимо дали са регистрирани или не, изпълняват следните задължения:
а)
те водят подходящите търговски счетоводни регистри за производството и доставките на стоки, които отговарят на изискванията за преференциално третиране;
б)
те предоставят на разположение всички доказателства, свързани с използвания в производството материал;
в)
те съхраняват цялата митническа документация, свързана с използвания в производството материал;
г)
те съхраняват за период от най-малко три години или по-дълго, ако това се изисква от националното право, от края на годината, в която е било изготвено изявление за произход, регистри за:
i)
изявленията за произход, които са изготвили, и
ii)
своите материали с произход и без произход, своето производство и складови наличности.
Регистрите по първа алинея, буква г) могат да бъдат електронни, но трябва да позволяват проследяването на материалите, използвани в производството на изнасяните продукти, и потвърждаването на техния статут на стоки с произход.
2. Задълженията, предвидени в параграф 1, се прилагат и към доставчиците, които представят на износителите декларации на доставчиците, с които се удостоверява статутът на произход на стоките, които те доставят.
Член 95
1. Износителят изготвя изявление за произход при износ на продуктите, за които то се отнася, ако съответните стоки могат да бъдат считани за стоки с произход в съответната държава бенефициер или в друга държава бенефициер в съответствие с член 86, параграф 4, втора алинея или с член 86, параграф 6, първа алинея, буква б).
2. Чрез дерогация от параграф 1 по изключение изявление за произход може да бъде изготвено след износа („изявление със задна дата“), при условие че то бъде представено в държавата-членка, където е декларирано допускането за свободно обращение, не по-късно от две години след износа.
3. Изявление за произход се дава от износителя на неговия клиент в Европейския съюз и съдържа данните, посочени в приложение 13г. Изявлението за произход се изготвя на английски или френски език.
То може да бъде изготвено върху всеки търговски документ, който позволява съответният износител и стоки да бъдат идентифицирани.
4. Когато се прилага кумулацията по член 84, член 86, параграф 1 или член 86, параграфи 5 и 6, износителят на продукта, за производството на който са използвани материали с произход от страна, с която е разрешена кумулация, разчита на изявлението за произход, представено от неговия доставчик. В тези случаи изявление за произход, изготвено от износителя, съдържа в зависимост от случая надписа „EU cumulation“, „regional cumulation“ или „Cumul UE“, „cumul regional“.
5. Когато се прилага кумулацията по член 85, износителят на продукта, за производството на който са използвани материали с произход от страна, с която е разрешена кумулация, разчита на доказателството за произход, представено от неговия доставчик и издадено в съответствие с разпоредбите на правилата за произход по ОСП на Норвегия, Швейцария или Турция, в зависимост от случая. В този случай изявлението за произход, изготвено от износителя, съдържа надписа „Norway cumulation“, „Switzerland cumulation“, „Turkey cumulation“ или „Cumul Norvège“, „Cumul Suisse“, „Cumul Turquie“.
6. Когато се прилага разширената кумулация по член 86, параграфи 7 и 8, износителят на продукта, за производството на който са използвани материали с произход от страна, с която е разрешена разширена кумулация, разчита на доказателството за произход, представено от неговия доставчик и издадено в съответствие с разпоредбите на съответното споразумение за свободна търговия между Европейския съюз и въпросната страна.
В този случай изявлението за произход, изготвено от износителя, съдържа надписа „extended cumulation with country x“ или „cumul étendu avec le pays x“.
Член 96
1. Изявление за произход се изготвя за всяка пратка.
2. Изявлението за произход е валидно за срок от дванадесет месеца от датата на изготвянето му от износителя.
3. Едно единствено изявление за произход може да обхване няколко пратки, ако стоките отговарят на следните условия:
а)
те са продукти в демонтирано или немонтирано състояние по смисъла на Общо правило 2, буква а) от Хармонизираната система;
б)
те са включени в раздел XVI или XVII или в позиция 7308 или 9406 от Хармонизираната система, и
в)
те са предназначени за внос чрез поредица от доставки.
Подраздел 6
Процедури при допускане за свободно обращение в Европейския съюз
Член 97
1. В митническата декларация за допускане за свободно обращение се включва позоваване на изявлението за произход. Изявлението за произход се държи на разположение на митническите органи, които могат да поискат то да им бъде предоставено за проверката на декларацията. Тези органи могат да изискат превод на изявлението на официалния език или на един от официалните езици на съответната държава-членка.
2. Ако деклараторът поиска да приложи схемата без да притежава изявление за произход при приемането на митническата декларация за допускане за свободно обращение, тази декларация се счита за непълна по смисъла на член 253, параграф 1 и се третира като такава.
3. Преди да декларира стоките за допускане за свободно обращение деклараторът взема необходимите мерки, за да се увери, че стоките спазват правилата на настоящия раздел, по-специално като провери:
i)
в базата данни, посочена в член 69, параграф 3, дали износителят е регистриран за целите на изготвянето на изявления за произход, освен когато общата стойност на продуктите с произход в пратката не надвишава 6 000 EUR, и
ii)
дали изявлението за произход е изготвено в съответствие с приложение 13г.
Член 97а
1. Следните продукти са освободени от задължението за изготвяне и представяне на изявление за произход:
а)
продукти, изпращани като малки пратки от частни лица до частни лица, чиято обща стойност не надвишава 500 EUR;
б)
продукти, явяващи се част от личния багаж на пътници, чиято обща стойност не надвишава 1 200 EUR.
2. Продуктите, посочени в параграф 1, трябва да отговарят на следните условия:
а)
те не се внасят с цел търговия;
б)
те са били декларирани като отговарящи на условията за ползване на схемата;
в)
няма основание за съмнение във верността на декларация, посочена в буква б).
3. За целите на параграф 2, буква а) вносът не се счита за внос с цел търговия, ако са изпълнени следните условия:
а)
вносът е инцидентен;
б)
вносът се състои изцяло от продукти за лично ползване на получателите или пътниците или техните семейства;
в)
от естеството и количеството на продуктите е видно, че те не се внасят с търговска цел.
Член 97б
1. Установяването на дребни несъответствия между данните в изявлението за произход и тези, посочени в документите, представени пред митническите органи с цел извършване на формалностите по вноса на продуктите, ipso facto не прави изявлението за произход недействително, ако бъде надлежно установено, че посоченият документ съответства на въпросните продукти.
2. Очевидните технически грешки като печатни грешки в изявлението за произход не водят до отхвърляне на посочения документ, ако тези грешки са от естество, което не поражда съмнения относно верността на заявленията, направени в посочения документ.
3. Изявленията за произход, представени на митническите органи в държавата вносител след срока на валидност, посочен в член 96, могат да бъдат приети с цел преференциално третиране, когато закъснението при представянето на тези документи след крайния срок се дължи на изключителни обстоятелства. В други случаи на закъсняло представяне митническите органи на държавата вносител могат да приемат изявленията за произход, ако продуктите са им били представени преди посочения краен срок.
Член 97в
1. Процедурата, посочена в член 96, параграф 3, се прилага за период, определен от митническите органи на държавата-членка.
2. Митническите органи на държавите-членки на внос, които извършват надзор върху последователни допускания за свободно обращение, проверяват дали последователните пратки са част от продуктите в демонтирано или немонтирано състояние, за които е било изготвено изявлението за произход.
Член 97г
1. Ако продуктите все още не са били допуснати за свободно обращение, изявлението за произход може да бъде заместено с едно или повече заместващи изявления за произход, изготвени от държателя на стоките, за да могат всички или някои от продуктите да бъдат изпратени на друго място в митническата територия на Общността или, когато е приложимо, в Норвегия, Швейцария или Турция. Не е необходимо държателите на стоките да са регистрирани износители, за да имат право да изготвят заместващи изявления за произход.
2. Когато изявлението за произход е заместващо, в оригиналното изявление за произход се посочва следното:
а)
данните от заместващото(ите) изявление(я) за произход;
б)
имената и адресите на изпращача;
в)
получателят(ите) в Европейския съюз.
Върху оригиналното изявление за произход се обозначава „Replaced“ или „Remplacée“ в зависимост от случая.
3. В заместващото изявление за произход се посочва следното:
а)
всички данни на продуктите с променено местоназначение;
б)
датата, на която е изготвено оригиналното изявление за произход;
в)
всички необходими данни, посочени в приложение 13г;
г)
името и адреса на изпращача на продуктите в Европейския съюз;
д)
името и адреса на получателя на продуктите в Европейския съюз, Норвегия, Швейцария или Турция;
е)
датата и мястото на извършване на заместването.
Лицето, изготвящо заместващото изявление за произход, може да приложи към него копие на първоначалното изявление за произход.
4. Параграфи 1, 2 и 3 се прилагат mutatis mutandis към изявленията, заместващи изявления за произход, които сами по себе си са заместващи изявления за произход. Параграфи 1, 2 и 3 се прилагат mutatis mutandis към заместващите изявления за произход, изготвени от изпращачи на продукти в Норвегия, Швейцария или Турция.
5. За продуктите, ползващи се от тарифните преференции съгласно дерогация, предоставена в съответствие с разпоредбите на член 89, заместването по реда на настоящия член се прилага само когато продуктите са предназначени за Европейския съюз. Когато съответният продукт е придобил статут на продукт с произход чрез регионална кумулация, заместващо изявление за произход може да бъде изготвено само при изпращане на продукти за Норвегия, Швейцария или Турция, в случай че посочените държави прилагат същите правила за регионална кумулация като Европейския съюз.
6. Параграфи 1, 2 и 3 се прилагат mutatis mutandis към изявленията, заместващи изявления за произход при разделяне на пратки, извършено в съответствие с член 74.
Член 97д
1. При наличие на съмнения относно статута на продукти с произход на продуктите митническите органи могат да поискат от декларатора да представи в разумен срок, определен от тях, всяко налично доказателство, позволяващо да се провери точността на означението за произход в декларацията или спазването на условията по член 74.
2. Митническите органи могат да преустановят прилагането на преференциалната тарифна мярка по време на процедурата по проверка, изложена в член 97з, в случай че:
а)
предоставената от декларатора информация е недостатъчна за потвърждаване на статута на продукти с произход на продуктите или на спазването на условията, заложени в член 73 или член 74,
б)
деклараторът не отговори в срока, предвиден за представяне на посочената в параграф 1 информация.
3. До получаването на информацията по параграф 1, поискана от декларатора, или на резултатите от процедурата за проверка по параграф 2 на вносителя се предлага освобождаване на продуктите при спазване на всички предпазни мерки, счетени за необходими.
Член 97е
1. Митническите органи на държавата-членка на внос отказват право на ползване на схемата без да са длъжни да искат допълнителни доказателства или да изпращат искане за проверка до държавата бенефициер, в случай че:
а)
стоките не са същите като посочените в изявлението за произход;
б)
деклараторът не подаде изявление за произход за съответните продукти, когато такова се изисква;
в)
без да се засягат разпоредбите на член 90, буква б) и член 97г, параграф 1 притежаваното от декларатора изявление за произход не е било изготвено от регистриран износител в държавата бенефициер;
г)
изявлението за произход не е изготвено в съответствие с приложение 13г;
д)
не са спазени условията по член 74.
2. Митническите органи на държавата-членка на внос отказват право на ползване на схемата след изпращане на искане за проверка по смисъла на член 97з към компетентните органи на държавата бенефициер, когато митническите органи на държавата-членка на внос:
а)
са получили отговор, според който износителят няма право да изготвя изявление за произход;
б)
са получили отговор, според който съответните продукти не са с произход от държава бенефициер или не са спазени условията по член 73;
в)
са имали основателни съмнения във валидността на изявлението за произход, или в точността на информацията, представена от декларатора по отношение на действителния произход на въпросните продукти, когато са отправили искане за проверка, и
i)
не са получили отговор в срока, отпуснат в съответствие с член 97з, или
ii)
са получили отговор, който не съответства в достатъчна степен на въпросите, повдигнати в искането.
Подраздел 7
Контрол на произхода
Член 97ж
1. С цел да осигуряват спазване на правилата относно статута на продукти с произход на продуктите компетентните органи на държавата бенефициер извършват:
а)
проверки на статута на продукти с произход на продуктите по искане на митническите органи на държавите-членки;
б)
редовни проверки на износителите по своя собствена инициатива.
Доколкото Норвегия, Швейцария и Турция са сключили споразумение с Европейския съюз, в което се заявява, че ще си предоставят взаимно необходимата подкрепа по въпроси, свързани с административното сътрудничество, алинея първа се прилага mutatis mutandis към искания, изпратени до органите на Норвегия, Швейцария и Турция за проверка на заместващите изявления за произход, изготвени на тяхна територия, с цел от посочените органи да бъде поискано по-нататъшно сътрудничество с компетентните органи на държавата бенефициер.
Разширената кумулация по член 86, параграфи 7 и 8 се допуска единствено ако държава, с която Европейският съюз има действащо споразумение за свободна търговия, се е съгласила да оказва подкрепа на държавата бенефициер по въпроси, свързани с административното сътрудничество, така, както би оказвала подобна подкрепа на митническите органи на държавите-членки съгласно съответните разпоредби на въпросното споразумение за свободна търговия.
2. Проверките, посочени в параграф 1, буква б), имат за цел да гарантират че износителите спазват непрекъснато своите задължения. Те се извършват през определен период от време въз основа на подходящи критерии за анализ на риска. За тази цел компетентните органи на държавите бенефициери изискват от износителите да представят копия или списък на изявленията за произход, които са изготвили.
3. Компетентните органи на държавите бенефициери имат право да изискват всички доказателства и да провеждат всички проверки на счетоводната документация на износителите, и, когато е необходимо, на тази на производителите - техни доставчици, или всякакви други проверки, които сметнат за целесъобразни.
Член 97з
1. Последващите проверки на изявленията за произход се извършват чрез случаен подбор или когато митническите учреждения на държавите-членки имат основателни причини да се съмняват в тяхната автентичност, в статута на продукти с произход на въпросните продукти или в изпълнението на другите изисквания по настоящия раздел.
Когато митническите органи на държава-членка поискат сътрудничеството на компетентните органи на държава бенефициер за извършване на проверка на валидността на изявленията за произход, статута на продукти с произход на продуктите или и на двете, те посочват в своето искане, когато е целесъобразно, причините, поради които имат основателни съмнения във валидността на изявлението за произход или в статута на продукти с произход на продуктите.
В подкрепа на искането за проверка може да бъде изпратено копие на изявлението за произход и всяка допълнителна информация или документи, от които може да се направи заключение, че представената в изявлението информация е неточна.
Държавата-членка, отправяща искането, определя 6-месечен първоначален срок за съобщаване на резултатите от проверката с начало от датата на искането за проверка, с изключение на исканията, изпращани до Норвегия, Швейцария или Турция за целите на проверка на заместващо изявление за произход, изготвено на техните територии въз основа на изявление за произход, изготвено в държава бенефициер, за които този срок се удължава на осем месеца.
2. Ако в случай на основателно съмнение не се получи отговор в рамките на предвидения в параграф 1 срок или ако полученият отговор не съдържа достатъчно информация за определяне на действителния произход на продуктите, до компетентните органи се изпраща второ съобщение. В посоченото съобщение се определя нов срок, не по-дълъг от 6 месеца.
Подраздел 8
Други разпоредби
Член 97и
1. Подраздели 5, 6 и 7 се прилагат mutatis mutandis за:
а)
износ от Европейския съюз за държава бенефициер за целите на двустранната кумулация;
б)
износ от една държава бенефициер за друга за целите на регионалната кумулация, както е предвидено в член 86, параграфи 1 и 5.
2. Митническите органи на дадена държава-членка считат за регистриран износител за целите на схемата всеки износител от Европейския съюз, при подадено от него искане, ако отговаря на следните условия:
а)
има EORI номер в съответствие с членове 4к-4у;
б)
притежава статут на „одобрен износител“ по преференциален режим;
в)
в своето искане, отправено до митническите органи на държавата-членка, той представя следните данни, посочени във формуляра, образец на който се съдържа в приложение 13в:
i)
данните, посочени в клетки 1 и 4;
ii)
задълженията, посочени в клетка 5.
Член 97й
1. Подраздели 1, 2 и 3 се прилагат mutatis mutandis при определяне на това дали продуктите могат да бъдат считани за продукти с произход от държава бенефициер, когато се изнасят за Сеута или Мелиля, или за продукти с произход в Сеута или Мелиля, когато се изнасят за държава бенефициер за целите на двустранната кумулация.
2. Подраздели 5, 6 и 7 се прилагат mutatis mutandis за продукти, изнасяни от държава бенефициер за Сеута или Мелиля и за продукти, изнасяни от Сеута или Мелиля за държава бенефициер за целите на двустранната кумулация.
3. За прилагането подраздели 1, 2, 3, 5, 6 и 7 в Сеута и Мелиля са отговорни испанските митнически органи.
4. За целите на параграфи 1 и 2 Сеута и Мелиля се считат за една територия.“
2.
В част I, дял IV, глава 2 се вмъква следният раздел 1А:
„Раздел 1А
Процедури и методи на административно сътрудничество, приложими до влизането в сила на системата за регистрирани износители
Подраздел 1
Общи принципи
Член 97к
1. Всяка държава бенефициер спазва или осигурява спазването на:
а)
правилата за произход на продуктите за износ, посочени в раздел 1;
б)
правилата за попълване и издаване на сертификати за произход форма А, образец на които се съдържа в приложение 17;
в)
разпоредбите за употреба на декларации върху фактура, образец на които се съдържа в приложение 18;
г)
разпоредбите относно методите на административно сътрудничество по член 97т;
д)
разпоредбите относно предоставянето на дерогации по член 89.
2. Компетентните органи на държавите бенефициери сътрудничат на Комисията или държавите-членки по-специално чрез следното:
а)
оказване на необходимата подкрепа при искане от страна на Комисията за осъществяване на мониторинг на правилното управление на схемата в съответната държава, включително посещения за проверки на място на Комисията или на митническите органи на държавите-членки;
б)
без да се засягат разпоредбите на членове 97т и 97у, извършване на проверка на статута на продукти с произход на продуктите и на спазването на другите условия, изложени в настоящия раздел, включително посещения на място при искане от страна на Комисията или на митническите органи на държавите-членки по време на разследванията на произхода.
3. Когато в дадена държава бенефициер е определен компетентен орган за издаване на сертификати за произход форма А, извършват се проверки на документални доказателства за произход и се издават сертификати за произход форма А за износ в Европейския съюз, се счита, че посочената държава бенефициер приема условията по параграф 1.
4. Когато дадена държава или територия е допусната или е допусната отново като държава бенефициер по отношение на продукти, посочени в Регламент (ЕО) № 732/2008 на Съвета, стоките с произход от тази държава или територия могат да се ползват от общата система за преференции, при условие че те са били изнесени от държавата или територията бенефициер на датата или след датата, посочена в член 97т.
5. Доказателството за произход е валидно 10 месеца от датата на издаване в държавата износител и се представя в посочения срок на митническите органи на държавата вносител.
Подраздел 2
Процедури при износ в държавата бенефициер
Член 97л
1. Сертификати за произход форма А, образец на които се съдържа в приложение 17, се издават по писмено искане на износителя или негов упълномощен представител, придружено от всякакви други подходящи документи, доказващи, че продуктите за износ отговарят на изискванията за издаване на сертификат за произход форма А.
2. Сертификатът се предоставя на износителя веднага след като износът е бил осъществен или гарантиран. Въпреки това сертификат за произход форма А може по изключение да бъде издаден след износа на продуктите, за които се отнася, при условие че:
а)
той не е бил издаден по време на износа поради грешки или неволни пропуски или особени обстоятелства; или
б)
е доказано по удовлетворителен за компетентните правителствени органи начин, че сертификатът за произход форма А е бил издаден, но не е бил приет при вноса по технически причини.
3. Компетентните правителствени органи могат да издадат сертификат със задна дата единствено след като проверят дали информацията, представена в заявлението на износителя, отговаря на тази в съответните документи за износа и дали при износа на въпросните продукти не е бил издаден сертификат за произход форма А, който отговаря на разпоредбите на настоящия раздел. Клетка 4 от сертификатите за произход форма А, издадени със задна дата, трябва да съдържа вписването „Issued retrospectively“ или „Délivré à posteriori“.
4. В случай на кражба, загуба или унищожаване на сертификат за произход форма А, износителят може да се обърне към компетентните правителствени органи, които са го издали, с искане да бъде издаден дубликат въз основа на документите за износ, с които те разполагат. В клетка 4 от дубликата на форма А, издаден по този начин, трябва да бъде вписана думата „Duplicate“ или „Duplicata“, заедно с датата на издаване и серийния номер на оригиналния сертификат. Дубликатът влиза в сила от датата на издаване на оригинала.
5. За да проверят дали продуктът, за който е подадено искане за сертификат за произход форма А, отговаря на съответните правила за произход, компетентните правителствени органи имат правото да изискат всички документални доказателства или да извършат всякакви проверки, които сметнат за целесъобразни.
6. Попълването на клетка 2 от сертификата за произход форма А не е задължително. В клетка 12 се съдържат думите „Европейски съюз“ или името на една от държавите-членки. Датата на издаване на сертификата за произход форма А се посочва в клетка 11. Подписът, който се нанася в тази клетка, предназначена за компетентните правителствени органи, издаващи сертификата, както и подписът на упълномощеното от износителя подписващо лице в клетка 12, е собственоръчен.
Член 97м
1. Декларация върху фактура може да бъде изготвена от всеки износител за всяка пратка, състояща се от един или повече пакети, съдържащи продукти с произход, чиято обща стойност не надвишава 6 000 EUR и при условие, че административното сътрудничество по член 97к, параграф 2 се прилага към посочената процедура.
2. Износителят, който изготвя декларация върху фактура, има готовност да представи по всяко време, по искане на митническите или други компетентни правителствени органи на държавата износител, всички необходими документи, доказващи статута на продукти с произход на въпросните продукти.
3. Декларацията върху фактура се изготвя от износителя на английски или френски език чрез напечатване на пишеща машина, полагане на печат или чрез отпечатване върху фактурата, известието за доставка или друг търговски документ, на декларацията, текстът на която се съдържа в приложение 18. Ако декларацията се изготвя на ръка, тя се изписва с мастило с печатни букви. Декларациите върху фактурата носят оригиналния подпис на износителя, положен собственоръчно.
4. Използването на декларация върху фактура подлежи на следните условия:
а)
за всяка пратка се изготвя една декларация върху фактура;
б)
ако стоките, които се съдържат в пратката, вече са били подложени на проверка в държавата износител по отношение на определението за „продукти с произход“, износителят може да се позове на тази проверка в декларацията върху фактура.
5. Когато се прилага кумулацията по членове 84, 85 или 86, компетентните правителствени органи на държавата бенефициер, призовани да издадат сертификат за произход форма А за продукти, за производството на които са използвани материали с произход от страна, с която е разрешена кумулация, се позовават на следното:
-
при двустранна кумулация - на доказателството за произход, предоставено от доставчика на износителя и издадено в съответствие с разпоредбите на подраздел 5;
-
при кумулация с Норвегия, Швейцария или Турция - на доказателството за произход, представено от доставчика на износителя и издадено в съответствие с правилата за произход по ОСП на Норвегия, Швейцария или Турция, в зависимост от случая;
-
при регионална кумулация - на доказателството за произход, представено от доставчика на износителя, а именно сертификат за произход форма А, образец на който се съдържа в приложение 17 или, в зависимост от случая, на декларация върху фактура, текстът на която се съдържа в приложение 18;
-
при разширена кумулация - на доказателството за произход, представено от доставчика на износителя и издадено в съответствие с разпоредбите на съответното споразумение за свободна търговия между Европейския съюз и въпросната държава.
В случаите по първа алинея, първо, второ, трето и четвърто тире в клетка 4 от сертификата за произход форма А се съдържа, в зависимост от случая, надписа „EU cumulation“, „Norway cumulation“, „Switzerland cumulation“, „Turkey cumulation“, „regional cumulation“, „extended cumulation with country x“ или „Cumul UE“, „Cumul Norvège“, „Cumul Suisse“, „Cumul Turquie“, „cumul regional“, „cumul étendu avec le pays x“.
Подраздел 3
Процедури при допускане за свободно обращение в Европейския съюз
Член 97н
1. Сертификатите за произход форма A или декларациите върху фактура се представят пред митническите органи на държавата-членка на вноса в съответствие с процедурите за митническо деклариране.
2. Доказателствата за произход, представени на митническите органи в държавата вносител след срока на валидност, посочен в член 97к, параграф 5, могат да бъдат приети с цел преференциално третиране, когато закъснението при представянето на тези документи след крайната дата се дължи на изключителни обстоятелства. В други случаи на закъсняло представяне митническите органи на държавата вносител могат да приемат доказателствата за произход, ако продуктите са им били представени преди посочения краен срок.
Член 97о
1. Когато по искане на вносителя и при условията, определени от митническите органи на държавата-членка вносител, чрез поредица от доставки се внасят продукти в демонтирано или немонтирано състояние по смисъла на Общо правило 2, буква а) за тълкуване на Хармонизираната система и включени в раздел XVI или XVII, или в позиция 7308 или 9406 от Хармонизираната система, на митническите органи може да се представи само едно доказателство за произход за такива продукти - при вноса на първата доставка.
2. По искане на вносителя и като се вземат предвид условията, определени от митническите органи на държавата-членка вносител, на митническите органи може да се представи само едно доказателство за произход - при вноса на първата доставка, ако стоките:
а)
се внасят в рамките на чести и постоянни търговски потоци със значителна търговска стойност;
б)
са предмет на същия договор за продажба, като страните по договора са установени в държавата износител или в държавата(ите)-членка(и);
в)
са класирани в същия код (осем цифри) по Комбинираната номенклатура;
г)
идват изключително от същия износител, предназначени са за същия вносител и формалностите за въвеждане им се извършват в същото митническо учреждение в същата държава-членка.
Тази процедура се прилага за период, определен от компетентните митнически органи.
Член 97п
1. Когато продуктите с произход са поставени под контрола на митническо учреждение на една единствена държава-членка, е възможно оригиналното доказателство за произход да бъде заместено с един или повече сертификати за произход форма А с цел изпращането на всички или на някои от тези продукти на друго място в територията на Европейския съюз или, когато е приложимо, за Норвегия, Швейцария или Турция.
2. Заместващите сертификати за произход форма А се издават от митническото учреждение, под чийто контрол са поставени продуктите. Заместващият сертификат се изготвя въз основа на писмено искане от страна на реекспортьора.
3. В горната дясна клетка на заместващия сертификат се посочва името на междинната държава, в която е издаден. Клетка 4 съдържа думите „Replacement certificate“ или „Certificat de remplacement“, както и датата на издаване на оригиналния сертификат за произход и неговия сериен номер. Името на реекспортьора се посочва в клетка 1. Името на крайния получател може да се посочи в клетка 2. Всички данни за реекспортираните продукти от оригиналния сертификат се въвеждат в клетки 3-9, а отпратките към фактурата на реекспортьора се посочват в клетка 10.
4. Митническите органи, издавали заместващия сертификат, заверяват клетка 11. Отговорността на органите се ограничава до издаването на заместващия сертификат. Данните от клетка 12 относно държавата на произход и получаващата държава се вземат от оригиналния сертификат. Тази клетка се подписва от реекспортьора. Реекспортьорът, който добросъвестно подписва тази клетка, не е отговорен за точността на данните, вписани в оригиналния сертификат.
5. Митническото учреждение, получило искане да извърши операцията по параграф 1, отбелязва върху оригиналния сертификат теглото, броя и естеството на изпращаните продукти и посочва поредните номера на съответния/ите заместващ/и сертификат/и. То съхранява оригиналния сертификат за срок от поне три години. Към заместващия сертификат може да бъде приложено фотокопие на оригиналния сертификат.
6. За продуктите, ползващи се от тарифните преференции съгласно дерогация, предоставена в съответствие с разпоредбите на член 89, процедурата по реда на настоящия член се прилага само когато продуктите са предназначени за Европейския съюз. Когато съответният продукт е придобил статут на продукт с произход чрез регионална кумулация, заместващият сертификат може да бъде изготвен само при изпращане на продукти за Норвегия, Швейцария или Турция, в случай че посочените държави прилагат същите правила за регионална кумулация като Европейския съюз.
Член 97р
1. Продуктите, изпращани като малки пратки от частни лица до частни лица или явяващи се част от личния багаж на пътници, се приемат за продукти с произход, които могат да ползват тарифните преференции, посочени в член 66, без да се изисква представяне на сертификат за произход форма А или декларация върху фактура, при условие че:
а)
тези продукти:
i)
не се внасят с цел търговия;
ii)
са били декларирани като отговарящи на изискваните условия за ползване на схемата;
б)
няма основание за съмнение във верността на декларация, посочена в буква а), подточка ii).
2. Вносът не се счита за внос с търговски характер, ако са спазени всички от следните условия:
а)
вносът е инцидентен;
б)
вносът се състои изцяло от продукти за лично ползване на получателите или пътниците или техните семейства;
в)
от естеството и количеството на продуктите е видно, че те не се внасят с търговска цел.
3. Общата стойност на продуктите, посочени в параграф 2, не надвишава 500 EUR за малки пратки или 1 200 EUR за продукти, които са част от личния багаж на пътниците.
Член 97с
1. Установяването на дребни несъответствия между заявленията, направени в сертификата за произход форма А или декларацията върху фактура, и тези, направени в документите, представени в митническото учреждение с цел извършване на формалностите по вноса на продуктите, ipso facto не прави сертификата или декларацията недействителен/а, ако бъде надлежно установено, че посоченият документ съответства на представените продукти.
2. Очевидните технически грешки в сертификата за произход форма А, сертификата за движение EUR.1 или декларацията върху фактура не водят до отхвърляне на този документ, ако тези грешки са от естество, което не поражда съмнения относно верността на заявленията, направени в посочения документ.
Подраздел 4
Методи на административно сътрудничество
Член 97т
1. Държавите бенефициери информират Комисията за имената и адресите на правителствените органи, разположени на тяхна територия, които притежават правомощия да издават сертификати за произход форма А, и представят образците от печатите, използвани от тези органи, както и имената и адресите на съответните правителствени органи, отговорни за контрола над сертификатите за произход форма А и декларациите върху фактура.
Комисията изпраща тази информация на митническите органи на държавите-членки. Когато тази информация се предоставя под формата на изменение на предходна информация, Комисията посочва датата на влизане в сила на новите печати съгласно инструкциите, дадени от компетентните правителствени органи на държавата бенефициер. Посочената информация е за официално ползване; когато обаче стоките се допускат за свободно обръщение, въпросните митнически органи могат да позволят на вносителя или на неговия надлежно упълномощен представител да се запознае с образците на печатите.
Държавите бенефициери, които вече са предоставили информацията, изисквана по силата на първа алинея, не са длъжни да я представят отново, освен ако в нея е настъпила промяна.
2. За целите на член 97к, параграф 4 Комисията ще публикува в Официален вестник на Европейските общности (серия С) датата, на която дадена държава или територия, допусната или допусната отново като държава бенефициер по отношение на продукти, посочени в Регламент (ЕО) № 732/2008 на Съвета, е изпълнила задълженията си по параграф 1.
3. Комисията ще изпрати на държавите бенефициери образци на печатите, използвани от митническите органи на държавите-членки за издаване на сертификати за движение EUR.1 по искане на компетентните органи на държавите бенефициери.
Член 97у
1. Последващите проверки на сертификатите за произход форма А и декларациите върху фактура се извършват чрез случаен подбор или когато митническите учреждения на държавите-членки имат основателни причини да се съмняват в автентичността на тези документи, в статута на продукти с произход на въпросните продукти или в изпълнението на другите изисквания на настоящия раздел.
2. Когато отправят искане за последваща проверка митническите органи на държавите-членки връщат сертификата за произход форма А и фактурата, ако същата е била представена, декларацията върху фактура или копие от тези документи, на компетентните правителствени органи на държавата бенефициер износител, като при необходимост посочват причините за искането. Всички документи и всяка информация, от които може да се направи заключение, че представената в доказателството за произход информация е неточна, се изпращат в подкрепа на искането за проверка.
Ако митническите органи на държавите-членки решат да преустановят предоставянето на тарифни преференции до излизане на резултатите от проверката, на вносителя се предлага освобождаване на продуктите при спазване на счетените за необходими предпазни мерки.
3. Когато е отправено искане за последваща проверка, тази проверка се извършва и резултатите от нея се съобщават на митническите органи на държавите-членки най-късно в срок от шест месеца или, за искания, изпратени до Норвегия, Швейцария или Турция за целите на проверка на заместващите доказателства за произход, изготвени на тяхна територия въз основа на сертификат за произход форма А или декларация върху фактура, изготвена в държава бенефициер, в срок най-късно до осем месеца от датата на изпращане на искането. Резултатите трябва да позволяват да се установи дали въпросното доказателство за произход се отнася за действително изнесените продукти и дали тези продукти могат да се считат за продукти с произход от държавата бенефициер.
4. В случай на сертификати за произход форма А, издадени в контекста на двустранна кумулация, отговорът включва копие(я) на сертификата(ите) за движение EUR.1 или, когато е необходимо, съответстващата(ите) декларация(и) върху фактура.
5. Когато в случай на основателни съмнения няма отговор в шест месечния срок, определен в параграф 3, или ако отговорът не съдържа достатъчно информация, за да се определи автентичността на въпросния документ или действителния произход на продуктите, до компетентните органи се изпраща второ съобщение. Ако след второто съобщение резултатите от проверката не са съобщени на поискалите проверката органи в срок от четири месеца от датата на изпращане на второто съобщение или ако тези резултати не позволяват да се определи автентичността на въпросния документ или действителния произход на продуктите, поискалите проверката органи, отказват предоставянето на тарифните преференции, освен при изключителни обстоятелства.
6. Когато от процедурата за проверка или от друга налична информация е видно, че правилата за произход са били нарушени, държавата бенефициер износител незабавно провежда по своя инициатива или по искане на митническите органи на държавите-членки необходимото разследване или урежда провеждането на такова разследване с цел спешно да установи и предотврати такива нарушения. За тази цел Комисията или митническите органи на държавите-членки могат да участват в разследването.
7. За целите на последващата проверка на сертификати за произход форма A износителите съхраняват всички необходими документи, които доказват статута на продукти с произход на съответните продукти, а компетентните правителствени органи на държавата бенефициер износител съхраняват копия от сертификатите, както и на други документи по износа, отнасящи се до тях. Посочените документи се съхраняват за срок от най-малко три години от края на годината на издаване на сертификата за произход форма А.
Член 97ф
1. Членове 97т и 97у се прилагат и между държавите от една и съща регионална група за целите на представяне на информация на Комисията или на митническите органи на държавите-членки и за последващата проверка на сертификатите за произход форма А или декларациите върху фактура, издадени в съответствие с правилата за регионалната кумулация на произход.
2. За целите на членове 85, 97м и 97п споразумението, сключено между Европейския съюз, Норвегия, Швейцария и Турция включва inter alia задължение страните да оказват една на друга необходимата подкрепа по въпроси, свързани с административното сътрудничество.
За целите на член 86, параграфи 7 и 8 и член 97к държавата, с която Европейският съюз е сключил действащо споразумение за свободна търговия и която се е съгласила да участва в разширена кумулация с държава бенефициер, се съгласява също така да оказва на последната подкрепа по въпроси, свързани с административното сътрудничество, така, както би оказвала подобна подкрепа на митническите органи на държавите-членки в съответствие със съответните разпоредби на въпросното споразумение за свободна търговия.
Подраздел 5
Процедури за целите на двустранната кумулация
Член 97х
1. Доказателство за статута на продукти с произход на продукти от Европейския съюз се осигурява чрез:
а)
представяне на сертификат за движение EUR.1, образец на който се съдържа в приложение 21; или
б)
представяне на декларация върху фактура, текстът на която се съдържа в приложение 18. Декларацията върху фактура се изготвя от всеки износител за пратки, съдържащи продукти с произход, чиято обща стойност не надвишава 6 000 EUR, или от одобрен износител от Европейския съюз.
2. Износителят или неговият упълномощен представител вписват „GSP beneficiary countries“ и „EU“ или „Pays bénéficiaires du SPG“ и „UE“ в клетка 2 от сертификата за движение EUR.1.
3. Разпоредбите на настоящия раздел относно издаването, използването и последващата проверка на сертификатите за произход форма A, се прилагат mutatis mutandis и към сертификатите за движение EUR.1, както и към декларациите върху фактура, с изключение на разпоредбите относно издаването на последните.
4. Митническите органи на държавите-членки могат да упълномощят всеки износител, наричан по-долу „одобрен износител“, който често транспортира продукти с произход от Европейския съюз в рамките на двустранната кумулация, да изготвя декларации върху фактура независимо от стойността на съответните продукти, когато посоченият износител представя по удовлетворителен за митническите органи начин всички гаранции, необходими за проверка на:
а)
статута на продукти с произход на продуктите, и
б)
изпълнението на другите изисквания, приложими в посочената държава-членка.
5. Митническите органи могат да предоставят статут на одобрен износител при условията, които те считат за необходими. Митническите органи дават на одобрения износител номер на митническото разрешение, който се поставя върху декларацията върху фактура.
6. Митническите органи наблюдават използването на разрешението от одобрения износител. Митническите органи могат да оттеглят разрешението по всяко време.
Те оттеглят разрешението във всеки от следните случаи:
а)
одобреният износител е престанал да представя гаранциите, посочени в параграф 4;
б)
одобреният износител не изпълнява условията, посочени в параграф 5;
в)
одобреният износител използва разрешението по друг неправилен начин.
7. От одобрения износител не се изисква да подписва декларации върху фактура, при условие че се е ангажирал писмено пред митническите органи да поеме пълната отговорност за всяка декларация върху фактура, която го идентифицира, все едно е подписана собственоръчно от него.
Подраздел 6
Сеута и Мелиля
Член 97ц
Разпоредбите на настоящия раздел относно издаването, използването и последващата проверка на доказателствата за произход, се прилагат mutatis mutandis към продуктите, изнесени от държава бенефициер за Сеута и Мелиля, както и за продукти, изнесени от Сеута и Мелиля за държава бенефициер за целите на двустранната кумулация.
Сеута и Мелиля се разглеждат като една територия.
Испанските митнически органи отговарят за прилагането на настоящия раздел в Сеута и Мелиля.“
3.
В част I, дял IV, глава 2, раздел 2 преди подраздел 1 се вмъква следният член 97ч:
„Член 97ч
1. За целите на настоящия раздел:
а)
„производство“ означава всеки вид обработка или преработка, включително сглобяване;
б)
„материал“ означава всяка съставка, суровина, компонент или част и т.н., използвани при производството на продукта;
в)
„продукт“ означава продуктът, който се произвежда, дори когато той е предназначен за последващо използване в друга производствена операция;
г)
„стоки“ означава както материалите, така и продуктите;
д)
„митническа стойност“ означава стойността, определена в съответствие със Споразумението от 1994 г. за прилагане на член VII от Общото споразумение за митата и търговията (Споразумение на СТО за определяне на митническата стойност);
е)
„цена франко - завод“ в списъка от приложение 15 означава цената франко - завод, платена за продукта на производителя, в чието предприятие е извършена последната обработка или преработка, при условие че цената включва стойността на всички използвани материали, от която са изключени всички вътрешни данъци, които са възстановени или могат да бъдат възстановени след износа на получения продукт.
Когато действително платената цена не отразява всички разходи, свързани с производството на продукта, които действително са възникнали в държавата бенефициер, цената франко - завод означава сборът от всички тези разходи, от който са изключени всички вътрешни данъци, които са възстановени или могат да бъдат възстановени след износа на получения продукт;
ж)
„стойност на материалите“ в списъка от приложение 15 означава митническата стойност на използваните материали без произход в момента на вноса или, ако тя не е известна и не може да бъде установена, първата установима цена, заплатена за материалите в Европейския съюз или в държавата бенефициер по смисъла на член 98, параграф 1. Когато стойността на използваните материали с произход трябва да бъде установена, настоящата алинея се прилага mutatis mutandis;
з)
„глави“, „позиции“ и „подпозиции“ означава главите, позициите и подпозициите (четири или шестцифрени кодове), използвани в номенклатурата, съставляваща Хармонизираната система;
и)
„класиран“ се отнася за класирането на продукт или материал в дадена позиция или подпозиция по Хармонизираната система;
й)
„пратка“ означава продукти, които или:
-
са изпратени едновременно от един износител до един получател, или
-
са обхванати от един единствен транспортен документ, който обхваща техния превоз от износителя до получателя, или, в отсъствието на такъв документ, от само една фактура.
2. За целите на параграф 1, буква е) когато последната обработка или преработка е била възложена за подизпълнение на производител, терминът „производител“, посочен в параграф 1, буква е), първа алинея, може да се отнася за предприятието, което е наело подизпълнителя.“
4.
В член 99 се вмъква следната буква г)а:
„г)
а продуктите от заклани животни, родени и отгледани там;“.
5.
Член 101, параграф 1 се изменя, както следва:
а)
буква ж) се заменя със следното:
„ж)
операциите по оцветяване или ароматизиране на захар или оформянето на бучки; частичното или цялостното смилане на кристална захар;“;
б)
буква м) се заменя със следното:
„м)
простото смесване на стоки, независимо от това дали са от различни видове; смесването на захар с друг материал;“;
в)
вмъква се следната буква м)а:
„м)а
простото добавяне на вода или разреждане или дехидратиране или денатуриране на продукти;“.
6.
Вмъква се приложение 13а, посочено в приложение I към настоящия регламент.
7.
Вмъква се приложение 13б, посочено в приложение II към настоящия регламент.
8.
Вмъква се приложение 13в, посочено в приложение III към настоящия регламент.
9.
Вмъква се приложение 13г, посочено в приложение IV към настоящия регламент.
10.
В бележки 1 и 3.1 от приложение 14 изразът „членове 69 и 100“ се заменя с „член 100“.
11.
Приложение 17 се изменя в съответствие с приложение V към настоящия регламент.
12.
Приложение 18 се заменя с текста, изложен в приложение VI към настоящия регламент.
Член 2
Държавите бенефициери изпращат на Комисията известие за поетите от тях задължения в съответствие с член 68, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 2454/93, изменен с настоящия регламент, и информацията, изисквана по член 69 от посочения регламент, най-малко три месеца преди действителното прилагане на тяхна територия на системата за регистрирани износители.
Най-късно на 1 юли 2016 г. и 1 юли 2019 г. Комисията ще прегледа състоянието на готовност на държавите бенефициери да прилагат системата за регистрирани износители. Комисията ще предложи необходимите корекции.
Член 3
1. Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Той се прилага от 1 януари 2011 г.
3. При условията на параграф 4 от настоящия член точка 1, доколкото е свързана с членове 68-71, членове 90-97и и член 97й, параграф 2, и точки 8 и 9 от член 1 се прилага от 1 януари 2017 г.
4. Държавите бенефициери, които не са в състояние да въведат в приложение системата за регистрирани износители на датата, определена в параграф 3, и които отправят писмено искане до Комисията преди 1 юли 2016 г., или по отношение на които Комисията е предложила корекции в съответствие с член 2, параграф 2, могат да продължат да прилагат разпоредбите на дял IV, глава 2, раздел 1А и приложения 17 и 18 към Регламент (ЕО) № 2454/93, изменен с настоящия регламент, до 1 януари 2020 г.
5. Член 1, точка 2 се прилага до датата, определена в параграф 3 или, за държавите бенефициери, посочени в параграф 4, до датата, определена в параграф 4.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 18 ноември 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1063/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 18ης Νοεμβρίου 2010
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1), και ιδίως το άρθρο 247,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 732/2008 του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 2008 για την εφαρμογή συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 552/97, (ΕΚ) αριθ. 1933/2006 και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1100/2006 και (ΕΚ) αριθ. 964/2007 (2) της Επιτροπής, η Ευρωπαϊκή Ένωση παραχωρεί εμπορικές προτιμήσεις σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο του οικείου συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (στο εξής «ΣΓΠ» ή «το σύστημα»). Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, οι κανόνες καταγωγής που αφορούν τον ορισμό της έννοιας των προϊόντων καταγωγής, τις διαδικασίες και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας που σχετίζονται με αυτά καθορίζονται με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (3).
(2)
Στις 16 Μαρτίου 2005, μετά από εκτενή διάλογο που ξεκίνησε με την έκδοση της Πράσινης Βίβλου για το μέλλον των κανόνων καταγωγής στα προτιμησιακά εμπορικά καθεστώτα στις 18 Δεκεμβρίου 2003 (4), η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Οι κανόνες καταγωγής στις προτιμησιακές εμπορικές ρυθμίσεις: Προσανατολισμοί για το μέλλον» (5) (στο εξής: «η ανακοίνωση»). Η ανακοίνωση εισάγει ένα νέο τρόπο προσέγγισης των κανόνων καταγωγής σε όλες τις προτιμησιακές εμπορικές ρυθμίσεις στις οποίες συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως στις ρυθμίσεις αναπτυξιακού προσανατολισμού, όπως το ΣΓΠ.
(3)
Το πρόγραμμα δράσης της Ντόχα για την ανάπτυξη αναγνώρισε την ανάγκη να διασφαλιστεί η πληρέστερη ένταξη των αναπτυσσόμενων χωρών στην παγκόσμια οικονομία, κυρίως με την καλύτερη πρόσβαση στις αγορές των αναπτυγμένων χωρών.
Για το σκοπό αυτό, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής πρέπει να απλουστευθούν και, κατά περίπτωση, να γίνουν ελαστικότεροι, έτσι ώστε τα προϊόντα καταγωγής δικαιούχων χωρών να μπορούν πράγματι να ωφεληθούν από τις παραχωρούμενες προτιμήσεις.
(4)
Για να εξασφαλιστεί ότι οι προτιμήσεις ωφελούν πράγματι αυτούς που τις χρειάζονται και να προστατευθούν οι ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι μεταβολές των κανόνων προτιμησιακής καταγωγής πρέπει να πλαισιώνονται με προσαρμογή των διαδικασιών διαχείρισής τους.
(5)
Από την εκτίμηση των επιπτώσεων του παρόντος κανονισμού από την Επιτροπή συνάγεται ότι επικρατεί η αντίληψη πως οι κανόνες καταγωγής του ΣΓΠ είναι υπερβολικά σύνθετοι και υπερβολικά περιοριστικοί. Διαπιστώνεται ακόμη χαμηλός βαθμός χρησιμοποίησης των παραχωρούμενων προτιμήσεων για ορισμένα προϊόντα, και ιδίως τα προϊόντα με τη μεγαλύτερη σημασία για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, και ότι αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, στους κανόνες καταγωγής.
(6)
Στην εκτίμηση επιπτώσεων αναφέρεται ότι η απλούστευση και η φιλικότητα προς την ανάπτυξη θα μπορούσαν να επιτευχθούν με την εφαρμογή ενιαίου κριτηρίου σε όλα τα προϊόντα για τον καθορισμό της καταγωγής των προϊόντων τα οποία δεν είναι εξ ολοκλήρου παραγόμενα στη δικαιούχο χώρα, με βάση την αξία που προστίθεται στην εκάστοτε δικαιούχο χώρα και με την απαίτηση συμμόρφωσης με ένα επαρκές κατώτατο όριο μεταποίησης. Όμως, δεν απέδειξε ότι είναι απολύτως απαραίτητη η εφαρμογή ενιαίας μεθόδου για την απλούστευση ούτε για τη φιλικότητα προς την ανάπτυξη. Επιπλέον, σύμφωνα με τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών, για ορισμένους τομείς, όπως οι τομείς των γεωργικών και μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, των προϊόντων αλιείας, των χημικών προϊόντων, των μετάλλων, των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, των ειδών ένδυσης και των υποδημάτων, το κριτήριο της προστιθέμενης αξίας είτε δεν είναι το καταλληλότερο είτε δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως αποκλειστικό κριτήριο. Κατά συνέπεια, για τους τομείς αυτούς πρέπει να χρησιμοποιούνται άλλα απλά κριτήρια, που θα τα κατανοούν εύκολα οι οικονομικοί φορείς και τα οποία θα ελέγχονται εύκολα από τις διοικήσεις, είτε αντί του κριτηρίου της προστιθέμενης αξίας ή εναλλακτικά προς αυτό. Αυτά τα άλλα κριτήρια είναι η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες· η μεταβολή δασμολογικής κλάσης ή διάκρισης· ένας ειδικός τρόπος επεξεργασίας και μεταποίησης και η χρησιμοποίηση εξ ολοκλήρου παραγόμενων υλών. Για λόγους απλούστευσης, ωστόσο, απαιτείται να περιοριστεί στο ελάχιστο ο αριθμός των διαφόρων κανόνων. Κατά συνέπεια, οι κανόνες καταγωγής πρέπει κατά το δυνατόν να καλύπτουν τομείς και όχι μεμονωμένα προϊόντα.
(7)
Οι κανόνες καταγωγής πρέπει να αντανακλούν τα χαρακτηριστικά συγκεκριμένων τομέων, αλλά και να παρέχουν στις δικαιούχες χώρες πραγματική δυνατότητα πρόσβασης στην παραχωρούμενη προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση. Κατά περίπτωση, οι κανόνες πρέπει ακόμη να αποτυπώνουν τις διαφορετικές βιομηχανικές ικανότητες των δικαιούχων χωρών. Για να ενθαρρυνθεί η βιομηχανική ανάπτυξη των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών, όταν ο κανόνας βασίζεται στην τήρηση μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες, το εφαρμοστέο στις ύλες αυτές κατώτατο όριο πρέπει πάντοτε να είναι όσο το δυνατόν υψηλότερο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι εργασίες που εκτελούνται σε αυτές τις χώρες είναι πραγματικές και οικονομικά δικαιολογημένες. Μια μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες μέχρι 70 % ή ένας κανόνας που προβλέπει ισοδύναμο επίπεδο χαλάρωσης των απαιτήσεων για τα προϊόντα καταγωγής λιγότερο αναπτυγμένων χωρών θα είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές από αυτές τις χώρες.
(8)
Για να εξασφαλιστεί ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση που πραγματοποιείται σε δικαιούχο χώρα είναι πραγματική και οικονομικά δικαιολογημένη εργασία που θα αποφέρει πραγματικό οικονομικό όφελος στην εν λόγω χώρα, πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος ανεπαρκών εργασιών επεξεργασίας ή μεταποίησης, οι οποίες δεν μπορούν ποτέ να στοιχειοθετήσουν καταγωγή του προϊόντος. Ο κατάλογος αυτός μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος με τον ισχύοντα σήμερα. Απαιτούνται, ωστόσο, ορισμένες προσαρμογές. Παραδείγματος χάρη, για να αποφευχθούν η εκτροπή του εμπορίου και η στρέβλωση της αγοράς ζάχαρης και σύμφωνα με τις διατάξεις που έχουν ήδη θεσπιστεί στο πλαίσιο των κανόνων καταγωγής άλλων προτιμησιακών εμπορικών ρυθμίσεων, πρέπει να θεσπιστεί ένας νέος κανόνας που να απαγορεύει την ανάμειξη ζάχαρης με κάθε άλλη ύλη.
(9)
Στους τομείς στους οποίους δεν εφαρμόζεται σήμερα το κριτήριο της προστιθέμενης αξίας πρέπει να διασφαλιστεί ένας βαθμός ευελιξίας, που θα επιτρέπει τη χρήση, σε περιορισμένη αναλογία, υλών οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με τους κανόνες. Εντούτοις, πρέπει να διασαφηνιστεί η έκταση της χρήσης αυτής όσον αφορά τα προϊόντα που αποτελούνται από εξ ολοκλήρου παραγόμενες ύλες. Επιπλέον, για να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία στην προμήθεια υλών, η επιτρεπόμενη αναλογία αυτών των υλών πρέπει να αυξηθεί, με εξαίρεση ορισμένα ευαίσθητα προϊόντα, από 10 % στο 15 % της τιμής εργοστασίου του τελικού προϊόντος. Σε αυτά τα ευαίσθητα προϊόντα περιλαμβάνονται όσα υπάγονται στα κεφάλαια 2 και 4 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος, πλην των μεταποιημένων προϊόντων αλιείας του κεφαλαίου 16, για τα οποία κρίνεται περισσότερο ενδεδειγμένη η εφαρμογή ορίων ανοχής εκφρασμένων σε βάρος, και τα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 του Εναρμονισμένου Συστήματος, τα οποία πρέπει να εξακολουθήσουν να υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες ορίων ανοχής που βασίζονται είτε στο βάρος είτε στην αξία, κατά περίπτωση, και διαφέρουν ανάλογα με το προϊόν.
(10)
Η σώρευση καταγωγής είναι μια σημαντική διευκόλυνση, η οποία παρέχει σε χώρες που εφαρμόζουν ταυτόσημους κανόνες καταγωγής τη δυνατότητα να συνεργάζονται για την κατασκευή προϊόντων τα οποία είναι επιλέξιμα για προνομιακή δασμολογική μεταχείριση. Οι υφιστάμενοι όροι περιφερειακής σώρευσης καταγωγής - ένας τύπος σώρευσης που λειτουργεί επί του παρόντος στο εσωτερικό τριών περιφερειακών ομάδων χωρών - έχει αποδειχθεί ότι είναι σύνθετοι και υπερβολικά αυστηροί. Πρέπει, κατά συνέπεια, να απλουστευθούν και να καταστούν λιγότερο αυστηροί με την κατάργηση του ισχύοντος όρου ως προς την αξία. Επιπλέον, πρέπει να διατηρηθούν οι υφιστάμενες δυνατότητες σώρευσης μεταξύ χωρών της ίδιας περιφερειακής ομάδας, παρά τη διαφοροποίηση των κανόνων καταγωγής που εισάγει ο παρών κανονισμός σε ορισμένες περιπτώσεις μεταξύ των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών και άλλων δικαιούχων χωρών. Η σώρευση αυτή πρέπει να επιτρέπεται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι, κατά την αποστολή υλών σε άλλη χώρα της ίδιας ομάδας με σκοπό την περιφερειακή σώρευση, κάθε χώρα εφαρμόζει τον κανόνα καταγωγής ο οποίος ισχύει γι’ αυτή στις εμπορικές σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, για να αποφευχθεί η στρέβλωση του εμπορίου μεταξύ χωρών με διαφορετικά επίπεδα δασμολογικής προτίμησης, πρέπει να προβλεφθεί η εξαίρεση ορισμένων ευαίσθητων προϊόντων από την περιφερειακή σώρευση καταγωγής.
(11)
Στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή ανέφερε ότι ήταν διατεθειμένη να εξετάσει κάθε αίτηση για τη συγκρότηση νέων συγχωνευμένων ή ευρύτερων ομάδων, στον βαθμό που υπάρχει οικονομική συμπληρωματικότητα, που λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές των προτιμησιακών ρυθμίσεων οι οποίες εφαρμόζονται στις διάφορες χώρες και ο συναφής κίνδυνος καταστρατήγησης των δασμολογικών διατάξεων και που υφίστανται οι αναγκαίες δομές και διαδικασίες διοικητικής συνεργασίας για τη διαχείριση και τον έλεγχο της καταγωγής. Παράλληλα, πρέπει να προβλεφθεί η σώρευση καταγωγής μεταξύ χωρών των ομάδων περιφερειακής σώρευσης Ι και ΙΙΙ οι οποίες πληρούν τους απαιτούμενους όρους. Μετά από αίτηση των χωρών Mercosur πρέπει να συγκροτηθεί μια νέα ομάδα περιφερειακής σώρευσης, καλούμενη ομάδα IV, η οποία θα αποτελείται από την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη. Για να εφαρμοστεί η περιφερειακή σώρευση μεταξύ των εν λόγω χωρών πρέπει να πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις.
(12)
Πρέπει να επιτραπεί στις δικαιούχες χώρες να αποκομίζουν μεγαλύτερα οφέλη από τη σώρευση με χώρες που είναι συμβαλλόμενα μέρη συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών (ΣΕΣ) οι οποίες έχουν συναφθεί με την ΕΕ. Αυτός ο νέος τύπος σώρευσης, καλούμενος διευρυμένη σώρευση, πρέπει να είναι μονοκατευθυντικός, δηλ. να επιτρέπει μόνο τη χρήση υλών στις δικαιούχες χώρες, και πρέπει να παραχωρείται μετά από ενδελεχή εξέταση αίτησης που υποβάλλει η εκάστοτε δικαιούχος χώρα. Λόγω της ευαισθησίας τους, τα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 1 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος πρέπει να εξαιρούνται από αυτόν τον τύπο σώρευσης.
(13)
Από το 2001 επιτρέπεται στις δικαιούχες χώρες η σώρευση καταγωγής για προϊόντα καταγωγής Νορβηγίας και Ελβετίας που υπάγονται στα κεφάλαια 25 έως 97 του Εναρμονισμένου Συστήματος. Πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση αυτής της σώρευσης και να επεκταθεί στην Τουρκία, υπό τον όρο ότι η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία εφαρμόζουν τον ίδιο ορισμό της έννοιας της καταγωγής όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και επιφυλάσσουν αμοιβαία μεταχείριση στα προϊόντα που εισάγονται σε αυτές και παράγονται με τη χρήση υλών καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να συναφθεί συμφωνία, μέσω ανταλλαγής επιστολών ή άλλου κατάλληλου τύπου συμφωνίας μεταξύ των μερών, που θα περιλαμβάνει δέσμευση ότι οι χώρες αυτές θα παρέχουν στα κράτη μέλη και μεταξύ τους την αναγκαία υποστήριξη σε θέματα διοικητικής συνεργασίας.
(14)
Η περιφερειακή σώρευση δεν πρέπει, εντούτοις, να καλύπτει ορισμένες ύλες, όταν η δασμολογική προτίμηση που παραχωρείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η ίδια για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στον μηχανισμό σώρευσης και οι καλυπτόμενες ύλες θα επωφελούνταν μέσω της σώρευσης από ευνοϊκότερη δασμολογική μεταχείριση απ’ ό,τι αν εξάγονταν απευθείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μη αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων με την εξαίρεση υλών θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση των δασμολογικών διατάξεων ή τη στρέβλωση του εμπορίου μέσω της εξαγωγής εμπορευμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο από χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η ευνοϊκότερη δασμολογική προτίμηση.
(15)
Πρέπει να θεσπιστεί κατάλογος υλών που εξαιρούνται από την περιφερειακή σώρευση σε χωριστό παράρτημα. Το παράρτημα αυτό θα μπορεί να τροποποιείται όχι μόνο όταν προκύπτουν νέες παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά και για να καλύπτονται ανάλογες περιπτώσεις που θα ήταν δυνατόν να προκύψουν λόγω της εφαρμογής της σώρευσης μεταξύ χωρών που ανήκουν στις ομάδες περιφερειακής σώρευσης Ι και ΙΙΙ.
Η σώρευση καταγωγής μεταξύ χωρών των ομάδων περιφερειακής σώρευσης Ι και ΙΙΙ και η διευρυμένη σώρευση πρέπει να υπόκεινται σε συγκεκριμένους όρους, η τήρηση των οποίων πρέπει να επαληθεύεται από την Επιτροπή πριν εξεταστεί η παραχώρηση της σώρευσης, σύμφωνα με τη διαδικασία επιτροπών και βάσει των σχετικών εκτιμήσεων. Για τους ίδιους λόγους, όταν έχει επιτραπεί η χρήση αυτής της σώρευσης, αλλά στη συνέχεια διαπιστώνεται ότι η εφαρμογή της σώρευσης δεν πληροί πλέον τους όρους ή έχει ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως παραδείγματος χάρη η στρέβλωση των συναλλαγών ή η καταστρατήγηση δασμών, η Επιτροπή πρέπει να μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακαλεί την άδεια χρήσης των εν λόγω δυνατοτήτων σώρευσης.
(16)
Ορισμένες διατάξεις των ισχυόντων κανόνων καταγωγής, οι οποίες αφορούν τα αλιευτικά σκάφη που αλιεύουν εκτός των χωρικών υδάτων, είναι δυσανάλογα περίπλοκες σε σχέση με τον σκοπό τους και, κατά συνέπεια, είναι δύσκολη τόσο η εφαρμογή όσο και ο έλεγχός τους. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να απλουστευθούν.
Με βάση τους ισχύοντες κανόνες, πρέπει να αποδεικνύεται η απευθείας μεταφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο συχνά είναι δύσκολο. Λόγω αυτής της απαίτησης, ορισμένα εμπορεύματα τα οποία συνοδεύονται από έγκυρο αποδεικτικό καταγωγής δεν μπορούν να ωφεληθούν από τις προτιμησιακές ρυθμίσεις. Πρέπει, συνεπώς, να θεσπιστεί ένας νέος, απλούστερος και ελαστικότερος κανόνας που θα αποσκοπεί κυρίως στο να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που προσκομίζονται στα τελωνεία με διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τα ίδια με εκείνα που εξάγονται από τη δικαιούχο χώρα εξαγωγής και δεν υφίστανται καθ’ οδόν κανενός είδους αλλοίωση ή μετατροπή.
(17)
Σήμερα, η καταγωγή των προϊόντων πιστοποιείται από τις αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών και, εάν αποδειχθεί ότι η δηλούμενη καταγωγή είναι ανακριβής, οι εισαγωγείς συχνά δεν οφείλουν να καταβάλουν δασμό, διότι ενήργησαν καλόπιστα και το σφάλμα διαπράχθηκε από τις αρμόδιες αρχές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, σε τελική ανάλυση, αυτός που επιβαρύνεται είναι ο φορολογούμενος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφόσον αυτοί που κατ’ εξοχήν γνωρίζουν την καταγωγή των προϊόντων τους είναι οι εξαγωγείς, είναι σκόπιμο να απαιτείται από αυτούς να χορηγούν απευθείας τις βεβαιώσεις καταγωγής στους πελάτες τους.
(18)
Για να διευκολυνθούν οι στοχευμένοι έλεγχοι μετά την εξαγωγή, οι εξαγωγείς πρέπει να εγγράφονται σε μητρώο των αρμόδιων αρχών των δικαιούχων χωρών, έτσι ώστε να. Προς τούτο, κάθε δικαιούχος χώρα πρέπει να δημιουργήσει ηλεκτρονικό μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων και η αρμόδια κυβερνητική αρχή αυτής της δικαιούχου χώρας θα πρέπει να κοινοποιεί στην Επιτροπή το περιεχόμενο αυτού του μητρώου. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή πρέπει να δημιουργήσει μια κεντρική βάση δεδομένων με τους εγγεγραμμένους εξαγωγείς για την εξυπηρέτηση των διοικητικών υπηρεσιών και των οικονομικών φορέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της οποίας οι οικονομικοί φορείς πρέπει να μπορούν να ελέγχουν, πριν από τη διασάφηση για θέση εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ότι ο προμηθευτής τους είναι εγγεγραμμένος εξαγωγέας στην οικεία δικαιούχο χώρα. Ομοίως, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμμετέχουν στο σύστημα διμερούς σώρευσης καταγωγής πρέπει να εγγράφονται σε μητρώο των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.
(19)
Για να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια και καλύτερη ενημέρωση των ενδιαφερομένων μερών, η δημοσίευση αριθμητικών στοιχείων και μη εμπιστευτικών δεδομένων εγγραφής για τους εξαγωγείς πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα στα εν λόγω μέρη να συμβουλεύονται αυτά τα δεδομένα. Εντούτοις, λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της, η δημοσίευση πρέπει να πραγματοποιείται μόνο αφού ο εξαγωγέας ενημερωθεί και δώσει ελεύθερα την έγγραφη συγκατάθεσή του.
(20)
Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (6), διέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από τα κράτη μέλη Οι αρχές που διατυπώνονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ πρέπει να αποσαφηνιστούν ή να συμπληρωθούν με τον παρόντα κανονισμό, εάν αυτό είναι απαραίτητο.
(21)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (7), διέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από την Επιτροπή. Οι αρχές που διατυπώνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 πρέπει να αποσαφηνιστούν ή να συμπληρωθούν με τον παρόντα κανονισμό, εάν αυτό είναι απαραίτητο.
(22)
Σύμφωνα με το άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, οι εθνικές εποπτικές αρχές πρέπει να παρακολουθούν τη νομιμότητα της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων από τα κράτη μέλη, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας των Δεδομένων πρέπει να παρακολουθεί τις δραστηριότητες των οργάνων και οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας των Δεδομένων και οι εθνικές εποπτικές αρχές, ενεργώντας εντός του πεδίου των οικείων αρμοδιοτήτων, πρέπει να συνεργάζονται ενεργά και να διασφαλίζουν τη συντονισμένη εποπτεία της επεξεργασίας δεδομένων που πραγματοποιείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(23)
Στη θέσπιση του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων πρέπει να ληφθούν υπόψη η ικανότητα των δικαιούχων χωρών να δημιουργήσουν και να διαχειρίζονται το σύστημα εγγραφής, καθώς και η ικανότητα της Επιτροπής να δημιουργήσει την απαραίτητη κεντρική βάση δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή πρέπει πρώτα να καθορίσει τις απαιτήσεις χρήστη και τις τεχνικές προδιαγραφές του συστήματος. Μετά τον καθορισμό της λεπτομερούς αρχιτεκτονικής της κεντρικής βάσης δεδομένων, θα εκτιμηθούν οι ακριβείς επιπτώσεις του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση στα δεδομένα και την προστασία των δεδομένων, και θα γίνουν οι απαραίτητες προσαρμογές στις σχετικές διατάξεις. Η εφαρμογή του συστήματος πρέπει, συνεπώς, να αναβληθεί έως την 1η Ιανουαρίου 2017. Η αναβολή αυτή αναμένεται να διευκολύνει το στάδιο της ανάπτυξης του συστήματος, αφού προηγουμένως καθοριστούν οι απαιτήσεις των χρηστών και οι τεχνικές προδιαγραφές και πραγματοποιηθούν οι νομικές προσαρμογές που ενδεχομένως θα κριθούν απαραίτητες με βάση τις απαιτήσεις των χρηστών και τις τεχνικές προδιαγραφές του συστήματος και τις επιπτώσεις τους από πλευράς προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Πρέπει ακόμη να προβλεφθεί επιπλέον διάστημα τριών ετών για τις χώρες οι οποίες δεν μπορούν να τηρήσουν την προθεσμία αυτή.
Μέχρι το 2017, και μετά την ημερομηνία αυτή για όσες δικαιούχες χώρες δεν θα μπορούν τότε να εφαρμόσουν το νέο σύστημα, πρέπει να θεσπιστούν μεταβατικές διατάξεις σχετικά με τις διαδικασίες και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας, βάσει των διατάξεων που ισχύουν μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω μεταβατικές διατάξεις πρέπει να προβλέπουν την έκδοση αποδεικτικού καταγωγής από τις αρμόδιες αρχές της οικείας χώρας. Επιπλέον, οι ισχύοντες κανόνες πρέπει να απλουστευθούν, ευθυγραμμιζόμενοι ως προς τη διάρθρωσή τους με τους κανόνες που θα εφαρμοστούν όταν τεθεί σε λειτουργία το σύστημα των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, έτσι ώστε να είναι σαφέστεροι, ιδίως με τη σαφή διάκριση μεταξύ γενικών αρχών, διαδικασιών στην δικαιούχο χώρα κατά την εξαγωγή, διαδικασιών για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μεθόδων διοικητικής συνεργασίας. Ταυτόχρονα, πρέπει να επικαιροποιηθεί το πιστοποιητικό καταγωγής «Τύπου Α», κυρίως με την αντικατάσταση των σημειώσεων που το αφορούν από την έκδοση 2007 των σημειώσεων, εφόσον η έκδοση αυτή λαμβάνει υπόψη την τελευταία διεύρυνση της ΕΕ και, κατά συνέπεια, περιέχει ενημερωμένο κατάλογο χωρών οι οποίες δέχονται το πιστοποιητικό «Τύπου Α» για τους σκοπούς της ΣΓΠ.
(24)
Πρέπει να τεθεί ως προϋπόθεση για την πρόσβαση στο σύστημα να δημιουργήσουν οι δικαιούχες χώρες και να διατηρούν διοικητικές δομές που θα επιτρέπουν την αποτελεσματική διαχείριση του συστήματος και να αναλάβουν τη δέσμευση ότι θα παρέχουν όλη την απαραίτητη υποστήριξη, εάν το ζητήσει η Επιτροπή, για την παρακολούθηση της ορθής διαχείρισης του συστήματος. Ειδικότερα, πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αρχών των δικαιούχων χωρών που θα παρέχει το πλαίσιο για την επαλήθευση της καταγωγής. Ταυτόχρονα, πρέπει να διατυπωθούν με σαφήνεια η ευθύνη των εξαγωγέων για τη βεβαίωση της καταγωγής των εμπορευμάτων, καθώς και ο ρόλος των διοικητικών αρχών στη διαχείριση του συστήματος. Πρέπει να καθοριστούν το περιεχόμενο των βεβαιώσεων καταγωγής και οι περιπτώσεις που οι τελωνειακές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούν να μην αποδέχονται μια βεβαίωση ή να τη διαβιβάζουν για επαλήθευση.
(25)
Οι ορισμοί και ο κατάλογος επαρκών εργασιών επεξεργασίας ή μεταποίησης, που περιλαμβάνονται στις ισχύουσες διατάξεις, είναι κοινοί για το ΣΓΠ και τα προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που έχει λάβει μονομερώς η Ευρωπαϊκή Ένωση για ορισμένες χώρες ή εδάφη. Εφόσον οι κανόνες καταγωγής των δεύτερων ρυθμίσεων θα τροποποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται σε αυτούς οι ισχύουσες διατάξεις. Εντούτοις, για λόγους συνοχής με το ΣΓΠ και άλλες μονομερείς προτιμησιακές εμπορικές ρυθμίσεις, ο ορισμός των εξ ολοκλήρου παραγόμενων προϊόντων και ο κατάλογος ανεπαρκών εργασιών επεξεργασίας ή μεταποίησης, που περιλαμβάνονται στις εν λόγω άλλες μονομερείς ρυθμίσεις, πρέπει να ευθυγραμμιστούν με αυτούς των κανόνων καταγωγής του ΣΓΠ.
(26)
Πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93.
(27)
Σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1613/2000 (8), 1614/2000 (9) και 1615/2000 (10) της Επιτροπής, η Κοινότητα ενέκρινε παρεκκλίσεις των κανόνων καταγωγής του ΣΓΠ για ορισμένα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα καταγωγής Λάος, Καμπότζης και Νεπάλ, οι οποίες λήγουν την 31η Δεκεμβρίου 2010, το αργότερο. Η θέσπιση απλούστερων και φιλικότερων προς την ανάπτυξη κανόνων καταγωγής με τον παρόντα κανονισμό θα καταστήσει περιττή τη συνέχιση της εφαρμογής των παρεκκλίσεων αυτών.
(28)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής τελωνειακού κώδικα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο μέρος Ι τίτλος IV κεφάλαιο 2, τα άρθρα 66 έως 97 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τμήμα 1
Σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων
Υπότμημα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 66
Το παρόν τμήμα ορίζει τους κανόνες σχετικά με τον ορισμό της έννοιας “προϊόντα καταγωγής”, καθώς και τις συναφείς διαδικασίες και μεθόδους διοικητικής συνεργασίας για τους σκοπούς της εφαρμογής του συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (ΣΓΠ) που παραχώρησε η Ευρωπαϊκή Ένωση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 (11) στις αναπτυσσόμενες χώρες, στο εξής “το σύστημα”.
Άρθρο 67
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος και του τμήματος 1Α του παρόντος κεφαλαίου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) “δικαιούχος χώρα”: χώρα ή έδαφος που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 732/2008· ο όρος “δικαιούχος χώρα” καλύπτει επίσης και δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια των χωρικών υδάτων αυτής της χώρας ή εδάφους, κατά την έννοια της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέϊ της 10ης Δεκεμβρίου 1982)·
β) “κατασκευή ή παρασκευή”: κάθε μορφή επεξεργασίας ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένης της συναρμολόγησης·
γ) “ύλη”: κάθε συστατικό, πρώτη ύλη, μέρος ή εξάρτημα κ.λπ., που χρησιμοποιείται για την κατασκευή ή παρασκευή του προϊόντος·
δ) “προϊόν”: το προϊόν που έχει κατασκευαστεί, ακόμη και αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί αργότερα σε άλλη εργασία παραγωγής·
ε) “εμπορεύματα”: τόσο οι ύλες όσο και τα προϊόντα·
στ) “διμερής σώρευση”: σύστημα που επιτρέπει να θεωρούνται ως καταγόμενες ύλες σε δικαιούχο χώρα προϊόντα τα οποία, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, είναι καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε ένα προϊόν σε αυτή τη δικαιούχο χώρα·
ζ) “σώρευση με τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία”: σύστημα που επιτρέπει να θεωρούνται ως καταγόμενες ύλες σε δικαιούχο χώρα τα προϊόντα καταγωγής Νορβηγίας, Ελβετίας ή Τουρκίας, όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε προϊόν στην εν λόγω δικαιούχο χώρα και εισάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
η) “περιφερειακή σώρευση”: σύστημα βάσει του οποίου προϊόντα τα οποία, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, είναι καταγωγής χώρας μέλους μιας περιφερειακής ομάδας θεωρούνται ύλες καταγωγής άλλης χώρας της ίδιας περιφερειακής ομάδας (ή χώρας άλλης περιφερειακής ομάδας, εφόσον επιτρέπεται η σώρευση μεταξύ περιφερειακών ομάδων), όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε ένα προϊόν που κατασκευάζεται εκεί·
θ) “διευρυμένη σώρευση”: σύστημα βάσει του οποίου, εφόσον το επιτρέψει η Επιτροπή μετά από αίτηση δικαιούχου χώρας, ορισμένες ύλες καταγωγής χώρας με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών σύμφωνα με το άρθρο XXIV της ισχύουσας Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ), θεωρούνται ύλες καταγωγής της εν λόγω δικαιούχου χώρας, όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε ένα προϊόν που κατασκευάζεται σε αυτή τη χώρα·
ι) “ανταλλάξιμες ύλες”: ύλες του ίδιου είδους και της ίδιας εμπορικής ποιότητας, με τα ίδια τεχνικά και φυσικά χαρακτηριστικά, μεταξύ των οποίων δεν είναι δυνατό να γίνει διάκριση όταν ενσωματωθούν στο τελικό προϊόν·
ια) “περιφερειακή ομάδα”: ομάδα χωρών μεταξύ των οποίων εφαρμόζεται η περιφερειακή σώρευση·
ιβ) “δασμολογητέα αξία”: η αξία που προσδιορίζεται βάσει της συμφωνίας του 1994 περί της εφαρμογής του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (συμφωνία ΠΟΕ για τη δασμολογητέα αξία)·
ιγ) “αξία υλών” στον κατάλογο του παραρτήματος 13α: η δασμολογητέα αξία κατά την εισαγωγή των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν ή, εάν αυτή δεν είναι γνωστή και δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, η πρώτη επιβεβαιωμένη τιμή που καταβλήθηκε για τις ύλες αυτές στη δικαιούχο χώρα. Όταν πρέπει να διαπιστωθεί η αξία των καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι διατάξεις του παρόντος σημείου·
ιδ) “τιμή εργοστασίου”: η εργοστασιακή τιμή που καταβάλλεται για το προϊόν στον κατασκευαστή στην επιχείρηση του οποίου έγινε η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση, υπό τον όρο ότι η τιμή περιλαμβάνει την αξία όλων των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και όλα τα άλλα στοιχεία κόστους που συνδέονται με την παραγωγή του, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή είναι δυνατόν να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος.
Όταν η καταβαλλόμενη πραγματική τιμή δεν αντανακλά όλες τις δαπάνες που συνδέονται με την κατασκευή του προϊόντος και έχουν όντως πραγματοποιηθεί στη δικαιούχο χώρα, η τιμή εργοστασίου είναι το σύνολο όλων αυτών των δαπανών, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή είναι δυνατόν να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος·
ιε) “μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες”: η επιτρεπόμενη μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες προκειμένου να θεωρηθεί μια εργασία κατασκευής επαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση, ώστε το προϊόν να αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος. Μπορεί να εκφράζεται ως ποσοστό της τιμής εργοστασίου του προϊόντος ή του καθαρού βάρους των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και υπάγονται σε καθορισμένη ομάδα κεφαλαίων, κεφάλαιο, κλάση ή διάκριση του δασμολογίου·
ιστ) “καθαρό βάρος”: το βάρος των εμπορευμάτων χωρίς τα υλικά συσκευασίας και τους κάθε είδους περιέκτες συσκευασίας·
ιζ) “κεφάλαια”, “κλάσεις” και “διακρίσεις”: τα κεφάλαια, οι κλάσεις και διακρίσεις (τετραψήφιοι ή εξαψήφιοι κωδικοί) που χρησιμοποιούνται στην ονοματολογία η οποία αποτελεί το Εναρμονισμένο Σύστημα, με τις τροποποιήσεις κατ’ εφαρμογή της σύστασης της 26ης Ιουνίου 2004 του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας·
ιη) “υπαγόμενο”: αναφέρεται στην κατάταξη προϊόντος ή ύλης σε συγκεκριμένη κλάση ή διάκριση του Εναρμονισμένου Συστήματος·
ιθ) “αποστολή”: προϊόντα τα οποία:
-
είτε αποστέλλονται ταυτόχρονα από έναν εξαγωγέα σε έναν παραλήπτη,
-
είτε καλύπτονται από ενιαίο έγγραφο μεταφοράς, το οποίο καλύπτει τη μεταφορά τους από τον εξαγωγέα στον παραλήπτη, ή όταν δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο, από ενιαίο τιμολόγιο·
κ) “εξαγωγέας”: πρόσωπο που εξάγει τα εμπορεύματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή σε δικαιούχο χώρα και μπορεί να αποδείξει την καταγωγή των εμπορευμάτων, ανεξάρτητα από το αν είναι ή όχι ο κατασκευαστής και αν διεκπεραιώνει ο ίδιος ή όχι τις διατυπώσεις εξαγωγής·
κα) “εγγεγραμμένος εξαγωγέας”: εξαγωγέας που είναι εγγεγραμμένος σε μητρώο των αρμοδίων αρχών της οικείας δικαιούχου χώρας για την έκδοση βεβαιώσεων καταγωγής με σκοπό την εξαγωγή στο πλαίσιο του συστήματος·
κβ) “βεβαίωση καταγωγής”: βεβαίωση που υποβάλλει ο εξαγωγέας και στην οποία αναφέρει ότι τα καλυπτόμενα από αυτήν προϊόντα είναι σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής του συστήματος, ώστε να επιτραπεί είτε στο πρόσωπο που υποβάλλει τη διασάφηση για θέση των εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αξιώσει το όφελος της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης ή στον οικονομικό φορέα δικαιούχου χώρας ο οποίος εισάγει ύλες για περαιτέρω μεταποίηση στο πλαίσιο των κανόνων σώρευσης, να αποδείξει τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος των συγκεκριμένων εμπορευμάτων.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο ιδ), εάν η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση έχει ανατεθεί με υπεργολαβία σε κατασκευαστή, ο όρος “κατασκευαστής” που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ιδ) πρώτο εδάφιο μπορεί να δηλώνει την επιχείρηση η οποία χρησιμοποίησε τον υπεργολάβο.
Άρθρο 68
1. Για την ορθή εφαρμογή του συστήματος, οι δικαιούχες χώρες αναλαμβάνουν τη δέσμευση:
α)
να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν τις απαραίτητες διοικητικές δομές και συστήματα που απαιτούνται για την εφαρμογή και τη διαχείριση, στην εκάστοτε χώρα, των κανόνων και διαδικασιών που καθορίζονται στο παρόν τμήμα, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των ρυθμίσεων που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή της σώρευσης·
β)
να εξασφαλίσουν τη συνεργασία των αρμοδίων αρχών τους με την Επιτροπή και τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών.
2. Η αναφερόμενη στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 συνεργασία συνίσταται:
α)
στην παροχή κάθε απαραίτητης υποστήριξης εάν η Επιτροπή ζητήσει να παρακολουθήσει την ορθή διαχείριση του συστήματος στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων ελέγχου από την Επιτροπή ή τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών·
β)
με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 97ζ και 97η, στην επαλήθευση του χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος και της συμμόρφωσης με τους άλλους όρους του παρόντος τμήματος, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων, εάν το ζητήσουν η Επιτροπή ή οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών στο πλαίσιο των ελέγχων της καταγωγής.
3. Οι δικαιούχες χώρες υποβάλλουν στην Επιτροπή την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 ανάληψη δέσμευσης.
Άρθρο 69
1. Οι δικαιούχες χώρες κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ονόματα και τις διευθύνσεις των αρχών που βρίσκονται στο έδαφός τους και οι οποίες:
α)
είναι κυβερνητικές αρχές της οικείας χώρας ή ενεργούν υπό την εξουσία της κυβέρνησης και είναι εξουσιοδοτημένες να εγγράφουν και να διαγράφουν εξαγωγείς στο μητρώο των εγγεγραμμένων εξαγωγέων·
β)
είναι κυβερνητικές αρχές της οικείας χώρας και είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν υποστήριξη στην Επιτροπή και στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μέσω της προβλεπόμενης στο παρόν τμήμα διοικητικής συνεργασίας.
2. Οι δικαιούχες χώρες ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή για κάθε μεταβολή των στοιχείων που κοινοποιούνται βάσει της παραγράφου 1.
3. Η Επιτροπή δημιουργεί ηλεκτρονική βάση δεδομένων για τους εγγεγραμμένους εξαγωγείς με βάση τα στοιχεία που παρέχουν οι κυβερνητικές αρχές των δικαιούχων χωρών και οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών.
Μόνο η Επιτροπή έχει πρόσβαση στη βάση δεδομένων και στα δεδομένα που περιέχονται σε αυτήν. Οι αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο αρχές διασφαλίζουν την επικαιροποίηση, την πληρότητα και την ακρίβεια των κοινοποιούμενων στην Επιτροπή δεδομένων.
Τα δεδομένα που υποβάλλονται σε επεξεργασία στην αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο βάση δεδομένων δημοσιοποιούνται μέσω του Διαδικτύου, πλην των εμπιστευτικών στοιχείων που περιέχονται στα πλαίσια 2 και 3 της αίτησης εγγραφής εξαγωγέα η οποία αναφέρεται στο άρθρο 92.
Τα προσωπικά δεδομένα που υποβάλλονται σε επεξεργασία στην αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο βάση δεδομένων και από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν τμήμα μεταβιβάζονται σε τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς ή τίθενται στη διάθεσή τους μόνο σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
4. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει κατά κανένα τρόπο το επίπεδο προστασίας των ιδιωτών όσον αφορά την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων βάσει των διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του εθνικού δικαίου και, ειδικότερα, δεν μεταβάλλει ούτε τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από αυτά βάσει της οδηγίας 95/46/ΕΚ ούτε τις υποχρεώσεις των θεσμικών οργάνων και των οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από αυτά βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους.
Τα στοιχεία ταυτοποίησης και εγγραφής των εξαγωγέων, που αποτελούνται από τη σειρά δεδομένων τα οποία απαριθμούνται στα σημεία 1, 3 (που αφορά την περιγραφή των δραστηριοτήτων), 4 και 5 του παραρτήματος 13γ, δημοσιεύονται από την Επιτροπή στο Διαδίκτυο μόνο εφόσον οι εξαγωγείς δώσουν προηγουμένως ελεύθερη και ρητή έγγραφη συγκατάθεση μετά από ενημέρωση.
Στους εξαγωγείς παρέχονται οι πληροφορίες που ορίζει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
Τα δικαιώματα των προσώπων σε σχέση με τα δεδομένα εγγραφής τους που αναφέρονται στο παράρτημα 13γ και αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας στα εθνικά συστήματα ασκούνται σύμφωνα με τη νομοθεσία των κρατών μελών τα οποία έχουν αποθηκεύσει τα προσωπικά δεδομένα τους κατ' εφαρμογή της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
Τα δικαιώματα των προσώπων σε σχέση με την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων τους στην αναφερόμενη στην παράγραφο 3 κεντρική βάση δεδομένων ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
Οι εθνικές εποπτικές αρχές προστασίας των προσωπικών δεδομένων και ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων, ενεργώντας εντός του πλαισίου των οικείων αρμοδιοτήτων, συνεργάζονται στενά και διασφαλίζουν τη συντονισμένη επίβλεψη της αναφερόμενης στην παράγραφο 3 βάσης δεδομένων.
Άρθρο 70
1. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών και την ημερομηνία κατά την οποία θεωρείται ότι πληρούν τους αναφερόμενους στα άρθρα 68 και 69 όρους. Η Επιτροπή επικαιροποιεί τον κατάλογο αυτό κάθε φορά που μια νέα δικαιούχος χώρα πληροί τους ίδιους όρους.
2. Όταν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση προϊόντα καταγωγής δικαιούχου χώρας, κατά την έννοια του παρόντος τμήματος, επωφελούνται από το σύστημα μόνον εφόσον είχαν εξαχθεί την ή μετά την ημερομηνία που ορίζεται στον αναφερόμενο στην παράγραφο 1 κατάλογο.
3. Η δικαιούχος χώρα θεωρείται ότι τηρεί τις διατάξεις των άρθρων 68 και 69 κατά την ημερομηνία που υποβάλλει την ανάληψη δέσμευσης που αναφέρεται στο άρθρο 68 παράγραφος 1 και την κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 69 παράγραφος 1.
Άρθρο 71
Εάν οι αρμόδιες αρχές δικαιούχου χώρας δεν τηρούν τις διατάξεις του άρθρου 68 παράγραφος 1, του άρθρου 69 παράγραφος 2 και των άρθρων 91, 92, 93 και 97ζ ή δεν συμμορφώνονται συστηματικά με το άρθρο 97η παράγραφος 2, είναι δυνατόν να ανακληθούν προσωρινά για την εν λόγω χώρα οι προτιμήσεις βάσει του συστήματος, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 732/2008.
Υπότμημα 2
Ορισμός της έννοιας των καταγόμενων προϊόντων
Άρθρο 72
Τα ακόλουθα προϊόντα θεωρείται ότι είναι καταγωγής δικαιούχου χώρας:
α)
προϊόντα που παράγονται εξ ολοκλήρου σε αυτή τη χώρα κατά την έννοια του άρθρου 75·
β)
προϊόντα που παράγονται σε αυτή τη χώρα και στα οποία ενσωματώνονται ύλες που δεν έχουν εξ ολοκλήρου παραχθεί σε αυτήν, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω ύλες έχουν υποβληθεί σε επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση κατά την έννοια του άρθρου 76.
Άρθρο 73
1. Οι όροι του παρόντος υποτμήματος για την απόκτηση του χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος πληρούνται στην εκάστοτε δικαιούχο χώρα.
2. Σε περίπτωση επιστροφής καταγόμενων προϊόντων που έχουν εξαχθεί από τη δικαιούχο χώρα σε άλλη χώρα, τα προϊόντα αυτά θεωρούνται μη καταγόμενα, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί στις αρμόδιες αρχές, κατά τρόπο που κρίνεται ικανοποιητικός από αυτές, ότι:
α)
τα επιστραφέντα προϊόντα είναι τα ίδια με αυτά που εξήχθησαν, και
β)
δεν υποβλήθηκαν σε άλλη εργασία εκτός από την απαραίτητη για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση ενόσω βρίσκονταν στη χώρα εκείνη ή κατά την εξαγωγή τους.
Άρθρο 74
1. Τα προϊόντα με διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τα ίδια με εκείνα που εξάγονται από τη δικαιούχο χώρα από την οποία θεωρείται ότι κατάγονται. Δεν έχουν υποστεί αλλοίωση ή μετατροπή με οποιοδήποτε τρόπο, ούτε έχουν υποβληθεί σε άλλες εργασίες εκτός από τις απαραίτητες για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση, πριν από τη διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η αποθήκευση προϊόντων ή αποστολών και η κατάτμηση αποστολών επιτρέπονται εφόσον πραγματοποιούνται υπό την ευθύνη του εξαγωγέα ή μεταγενέστερου κατόχου των εμπορευμάτων και τα προϊόντα παραμένουν υπό τελωνειακή επιτήρηση στην(στις) χώρα(-ες) διαμετακόμισης.
2. Θεωρείται ότι τηρούνται οι διατάξεις της παραγράφου 1, εκτός εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν λόγο να πιστεύουν το αντίθετο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητούν από τον διασαφιστή να αποδείξει τη συμμόρφωση· για την απόδειξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε μέσο, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων μεταφοράς, όπως φορτωτικές ή πραγματικά ή απτά αποδεικτικά στοιχεία που βασίζονται στη σήμανση ή την αρίθμηση συσκευασιών, ή κάθε αποδεικτικό στοιχείο που συνδέεται με τα ίδια τα εμπορεύματα.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία όταν εφαρμόζεται η σώρευση βάσει των άρθρων 84, 85 και 86.
Άρθρο 75
1. Τα ακόλουθα προϊόντα θεωρούνται ως παραγόμενα εξ ολοκλήρου σε δικαιούχο χώρα:
α)
τα ορυκτά προϊόντα που εξορύσσονται από το έδαφός της ή από τον θαλάσσιο πυθμένα της·
β)
φυτά και κηπευτικά που καλλιεργούνται ή συγκομίζονται σε αυτή·
γ)
ζώντα ζώα που γεννιούνται και εκτρέφονται σε αυτή·
δ)
προϊόντα που προέρχονται από ζώντα ζώα τα οποία εκτρέφονται σε αυτή·
ε)
προϊόντα που λαμβάνονται με τη σφαγή ζώων τα οποία έχουν γεννηθεί και εκτραφεί σε αυτή·
στ)
προϊόντα θήρας ή αλιείας που ασκείται σε αυτή·
ζ)
προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, εφόσον οι ιχθύες, τα μαλακόστρακα και τα μαλάκια γεννιούνται και εκτρέφονται σε αυτή·
η)
προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που αλιεύονται από τα πλοία της από τα θαλάσσια ύδατα εκτός των χωρικών υδάτων της·
θ)
προϊόντα που παράγονται πάνω σε πλοία-εργοστάσια της χώρας αποκλειστικά από τα προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο η)·
ι)
μεταχειρισμένα είδη που συλλέγονται σε αυτή και είναι κατάλληλα μόνο για την ανάκτηση πρώτων υλών·
ια)
απόβλητα και απορρίμματα που προέρχονται από εργασίες παραγωγής σε αυτή·
ιβ)
προϊόντα που εξάγονται από τον θαλάσσιο πυθμένα ή από τα υποκείμενα στρώματα, τα οποία βρίσκονται εκτός των χωρικών υδάτων, αλλά στα οποία η χώρα έχει δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης·
ιγ)
εμπορεύματα που παράγονται σε αυτή αποκλειστικά από τα προϊόντα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ιβ).
2. Οι όροι “τα πλοία της” και τα “πλοία-εργοστάσια” στην παράγραφο 1 στοιχεία η) και θ) ισχύουν μόνο για τα πλοία και τα πλοία-εργοστάσια που πληρούν όλες τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
είναι νηολογημένα στη δικαιούχο χώρα ή σε κράτος μέλος·
β)
φέρουν τη σημαία της δικαιούχου χώρας ή κράτους μέλους·
γ)
πληρούν έναν από τους ακόλουθους όρους:
i)
ανήκουν τουλάχιστον κατά 50 % σε υπηκόους της δικαιούχου χώρας ή κράτους μέλους, ή
ii)
ανήκουν σε εταιρείες:
-
των οποίων η έδρα και ο κύριος τόπος δραστηριότητας βρίσκεται στη δικαιούχο χώρα ή σε κράτος μέλος, και
-
οι οποίες ανήκουν τουλάχιστον κατά 50 % στη δικαιούχο χώρα ή σε κράτη μέλη ή σε δημόσιες οντότητες ή υπηκόους της δικαιούχου χώρας ή κρατών μελών.
3. Καθένας από τους όρους της παραγράφου 2 μπορεί να πληρούται σε κράτη μέλη ή σε διαφορετικές δικαιούχες χώρες, εφόσον όλες οι δικαιούχες χώρες επωφελούνται από το σύστημα περιφερειακής σώρευσης, σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφοι 1 και 5. Σε αυτή την περίπτωση, τα προϊόντα θεωρείται ότι κατάγονται από τη δικαιούχο χώρα της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο ή το πλοίο-εργοστάσιο, σύμφωνα με το στοιχείο β) της παραγράφου 2.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι διατάξεις του άρθρου 86 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ).
Άρθρο 76
1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 78 και 79, τα προϊόντα τα οποία δεν παράγονται εξ ολοκλήρου στην οικεία δικαιούχο χώρα, κατά την έννοια του άρθρου 75, θεωρούνται καταγωγής αυτής της χώρας υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος 13α για τα εν λόγω προϊόντα.
2. Εάν ένα προϊόν που έχει αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγόμενου από μια χώρα σύμφωνα με την παράγραφο 1 υποβληθεί σε περαιτέρω μεταποίηση σε αυτή τη χώρα και χρησιμοποιηθεί ως υλικό κατασκευής άλλου προϊόντος, δεν λαμβάνονται υπόψη οι μη καταγόμενες ύλες οι οποίες ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του.
Άρθρο 77
1. Το κατά πόσον πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 76 παράγραφος 1 κρίνεται για κάθε προϊόν.
Εντούτοις, όταν ο σχετικός κανόνας βασίζεται στην τήρηση μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες, για να ληφθούν υπόψη οι διακυμάνσεις του κόστους και των συναλλαγματικών ισοτιμιών, η αξία των μη καταγόμενων υλών μπορεί να υπολογίζεται κατά μέσον όρο, όπως ορίζει η παράγραφος 2.
2. Στην περίπτωση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1, υπολογίζεται μια μέση τιμή εργοστασίου του προϊόντος και μια μέση αξία των χρησιμοποιούμενων μη καταγόμενων υλών βάσει, αντίστοιχα, του αθροίσματος των τιμών εργοστασίου που εφαρμόζονται σε όλες τις πωλήσεις των προϊόντων που πραγματοποιήθηκαν κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος και του αθροίσματος της αξίας όλων των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των προϊόντων κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, όπως ορίζεται στη χώρα εξαγωγής, ή όταν δεν υπάρχουν στοιχεία για ένα πλήρες οικονομικό έτος, κατά τη διάρκεια συντομότερης περιόδου η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των τριών μηνών.
3. Οι εξαγωγείς που επιλέγουν τη μέθοδο υπολογισμού κατά μέσον όρο εφαρμόζουν με συνέπεια τη μέθοδο αυτή κατά τη διάρκεια του έτους που έπεται του οικονομικού έτους αναφοράς ή, κατά περίπτωση, κατά τη διάρκεια του έτους που έπεται της συντομότερης περιόδου η οποία χρησιμοποιήθηκε ως περίοδος αναφοράς. Μπορούν να παύουν να εφαρμόζουν τη μέθοδο αυτή, όταν κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου οικονομικού έτους ή μιας μικρότερης αντιπροσωπευτικής περιόδου τουλάχιστον τριών μηνών, καταγράφουν παύση των διακυμάνσεων του κόστους ή των συναλλαγματικών ισοτιμιών οι οποίες δικαιολογούσαν τη χρήση αυτής της μεθόδου.
4. Οι μέσες τιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 χρησιμοποιούνται ως τιμές εργοστασίου και αξία των μη καταγόμενων υλών, αντίστοιχα, για να διαπιστωθεί η τήρηση της μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες.
Άρθρο 78
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, θεωρούνται ανεπαρκείς επεξεργασίες ή μεταποιήσεις για την απόκτηση του χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος, ανεξάρτητα από το εάν πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 76, οι εξής εργασίες:
α)
εργασίες συντήρησης που εξασφαλίζουν τη διατήρηση των προϊόντων σε καλή κατάσταση κατά τη μεταφορά και αποθήκευσή τους·
β)
διαιρέσεις και συνενώσεις δεμάτων·
γ)
πλύσιμο, καθαρισμός· αφαίρεση σκόνης, οξειδίων, ελαίων, χρωμάτων ή άλλων επικαλύψεων·
δ)
σιδέρωμα ή κυλίνδρωση υφασμάτων και ειδών κλωστοϋφαντουργίας·
ε)
απλές εργασίες βαφής και στίλβωσης·
στ)
αποφλοίωση και μερική ή ολική άλεση ρυζιού· γυάλισμα και λείανση δημητριακών και ρυζιού·
ζ)
εργασίες για τον χρωματισμό ή τον αρωματισμό ζάχαρης και την κατασκευή κύβων ζάχαρης· μερική ή ολική άλεση κρυσταλλικής ζάχαρης·
η)
αφαίρεση του φλοιού, των πυρήνων και του κελύφους φρούτων, καρπών και λαχανικών·
θ)
ακόνισμα, απλή λείανση ή απλός τεμαχισμός·
ι)
κοσκίνισμα, διαλογή, ταξινόμηση, κατάταξη, διαβάθμιση, συνδυασμός· (συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης συνόλων ειδών)·
ια)
απλή τοποθέτηση σε φιάλες, κονσέρβες, φιαλίδια, σάκους, κουτιά, στερέωση σε σανίδες ή πλάκες και κάθε άλλη απλή εργασία συσκευασίας·
ιβ)
τοποθέτηση ή εκτύπωση σημάτων, ετικετών, λογοτύπων και άλλων παρόμοιων διακριτικών σημείων στα προϊόντα ή τη συσκευασία τους·
ιγ)
απλή ανάμειξη προϊόντων, έστω και διαφορετικού είδους· ανάμειξη της ζάχαρης με οποιαδήποτε ύλη·
ιδ)
απλή προσθήκη νερού ή αραίωση ή αφυδάτωση ή μετουσίωση προϊόντων·
ιε)
απλή συνένωση μερών για την κατασκευή πλήρους προϊόντος ή αποσυναρμολόγηση προϊόντων στα μέρη τους·
ιστ)
ο συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων από τις εργασίες που προβλέπονται στα στοιχεία α) έως ιε)·
ιζ)
σφαγή ζώων.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, οι εργασίες θεωρούνται απλές όταν για την εκτέλεσή τους δεν απαιτούνται ούτε ειδικές δεξιότητες ούτε μηχανές, συσκευές ή εργαλεία που κατασκευάζονται ή εγκαθίστανται ειδικά για τις εργασίες αυτές.
3. Όλες οι εργασίες που εκτελούνται σε δικαιούχο χώρα σε συγκεκριμένο προϊόν λαμβάνονται υπόψη όταν κρίνεται αν η πραγματοποιηθείσα επεξεργασία ή μεταποίηση του προϊόντος αυτού πρέπει να θεωρηθεί ανεπαρκής κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Άρθρο 79
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 76 και με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, επιτρέπεται η χρησιμοποίηση μη καταγόμενων υλών οι οποίες, σύμφωνα με τους όρους του καταλόγου του παραρτήματος 13α, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή συγκεκριμένου προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική αξία ή το καθαρό βάρος τους που έχει υπολογιστεί για το προϊόν δεν υπερβαίνει:
α)
το 15 % του βάρους του προϊόντος για τα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 2 και 4 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος, εκτός από τα μεταποιημένα προϊόντα αλιείας του κεφαλαίου 16·
β)
το 15 % της τιμής εργοστασίου του προϊόντος για τα άλλα προϊόντα, πλην εκείνων που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 του Εναρμονισμένου Συστήματος, για τα οποία εφαρμόζονται τα όρια ανοχής που αναφέρονται στις σημειώσεις 6 και 7 του παραρτήματος 13α μέρος Ι.
2. Η παράγραφος 1 δεν επιτρέπει την υπέρβαση κανενός από τα ποσοστά μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες τα οποία καθορίζονται στους κανόνες του καταλόγου του παραρτήματος 13α.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα εξ ολοκλήρου παραγόμενα προϊόντα σε δικαιούχο χώρα κατά την έννοια του άρθρου 75. Εντούτοις, με την επιφύλαξη του άρθρου 78 και του άρθρου 80 παράγραφος 2, το όριο ανοχής που προβλέπεται στις παραγράφους αυτές εφαρμόζεται στο άθροισμα όλων των υλών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός προϊόντος και για τις οποίες ο κανόνας του καταλόγου του παραρτήματος 13α για το προϊόν αυτό απαιτεί να είναι εξ ολοκλήρου παραγόμενες.
Άρθρο 80
1. Η μονάδα χαρακτηρισμού για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος τμήματος είναι το συγκεκριμένο προϊόν το οποίο θεωρείται ως μονάδα βάσης κατά την κατάταξη με τη χρησιμοποίηση του Εναρμονισμένου Συστήματος.
2. Όταν μια αποστολή αποτελείται από ορισμένα πανομοιότυπα προϊόντα που κατατάσσονται στην ίδια κλάση του Εναρμονισμένου Συστήματος, κάθε μεμονωμένο προϊόν λαμβάνεται υπόψη χωριστά κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος τμήματος.
3. Όταν, βάσει του γενικού ερμηνευτικού κανόνα 5 του Εναρμονισμένου Συστήματος, η συσκευασία κατατάσσεται μαζί με το προϊόν που περιέχει, συνυπολογίζεται στον προσδιορισμό της καταγωγής.
Άρθρο 81
Τα εξαρτήματα, ανταλλακτικά και εργαλεία που αποστέλλονται μαζί με ένα τεμάχιο εξοπλισμού, μηχανή, συσκευή ή όχημα και τα οποία αποτελούν μέρος του κανονικού τους εξοπλισμού και συμπεριλαμβάνονται στην τιμή εργοστασίου, θεωρείται ότι αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο με το τεμάχιο εξοπλισμού, τη μηχανή, τη συσκευή ή το όχημα.
Άρθρο 82
Τα σύνολα, όπως ορίζονται στον γενικό ερμηνευτικό κανόνα 3 του Εναρμονισμένου Συστήματος, θεωρούνται καταγόμενα προϊόντα όταν όλα τα συστατικά μέρη τους είναι καταγόμενα.
Όταν ένα σύνολο αποτελείται από καταγόμενα και μη καταγόμενα προϊόντα, ολόκληρο το σύνολο θεωρείται καταγόμενο, υπό τον όρο ότι η αξία των μη καταγόμενων προϊόντων δεν υπερβαίνει το 15 % της τιμής εργοστασίου του συνόλου.
Άρθρο 83
Για να προσδιοριστεί αν ένα προϊόν είναι καταγόμενο, δεν λαμβάνεται υπόψη η καταγωγή των κατωτέρω στοιχείων που χρησιμοποιούνται ενδεχομένως για την κατασκευή του:
α)
ηλεκτρική ενέργεια και καύσιμα·
β)
εγκατάσταση και εξοπλισμός·
γ)
μηχανές και εργαλεία·
δ)
άλλα προϊόντα που δεν υπεισέρχονται και δεν πρόκειται να υπεισέλθουν στην τελική σύνθεση του προϊόντος.
Υπότμημα 3
Σώρευση
Άρθρο 84
Η διμερής σώρευση επιτρέπει να θεωρούνται ύλες καταγωγής δικαιούχου χώρας προϊόντα καταγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν ενσωματώνονται σε ένα προϊόν που κατασκευάζεται σε αυτή τη χώρα, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση που πραγματοποιείται στη χώρα αυτή υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1.
Άρθρο 85
1. Εφόσον η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία παραχωρούν γενικευμένες δασμολογικές προτιμήσεις για προϊόντα καταγωγής δικαιούχων χωρών και εφαρμόζουν ορισμό της έννοιας της καταγωγής που αντιστοιχεί στον ορισμό του παρόντος τμήματος, η σώρευση με τη Νορβηγία, την Ελβετία και την Τουρκία επιτρέπει να θεωρούνται ύλες καταγωγής δικαιούχου χώρας τα προϊόντα καταγωγής Νορβηγίας, Ελβετίας και Τουρκίας, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή η μεταποίηση που πραγματοποιείται εκεί υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία, η Νορβηγία και η Ελβετία επιφυλάσσουν κατ’ αμοιβαιότητα την ίδια μεταχείριση σε προϊόντα καταγωγής δικαιούχων χωρών στα οποία ενσωματώνονται ύλες καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 1 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος.
4. Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) την ημερομηνία κατά την οποία πληρούνται οι όροι των παραγράφων 1 και 2.
Άρθρο 86
1. Η περιφερειακή σώρευση εφαρμόζεται στις ακόλουθες τέσσερις χωριστές περιφερειακές ομάδες:
α)
ομάδα I: Μπρουνέι, Καμπότζη, Ινδονησία, Λάος, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ·
β)
ομάδα II: Βολιβία, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Ισημερινός, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Νικαράγουα, Παναμάς, Περού, Βενεζουέλα·
γ)
ομάδα III: Μπαγκλαντές, Μπουτάν, Ινδία, Μαλδίβες, Νεπάλ, Πακιστάν, Σρι Λάνκα·
δ)
ομάδα IV: Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη και Ουρουγουάη.
2. Η περιφερειακή σώρευση μεταξύ χωρών της ίδιας ομάδας εφαρμόζεται μόνο όταν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
για τους σκοπούς της περιφερειακής σώρευσης μεταξύ των χωρών μιας περιφερειακής ομάδας εφαρμόζονται οι κανόνες καταγωγής που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.
Όταν η ιδιοχαρακτηριστική εργασία που ορίζεται στο παράρτημα 13α μέρος ΙΙ δεν είναι ίδια για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στο μηχανισμό σώρευση, η καταγωγή των προϊόντων που εξάγονται από μια χώρα σε άλλη χώρα της περιφερειακής ομάδας για περιφερειακή σώρευση καθορίζεται βάσει του κανόνα ο οποίος θα εφαρμοζόταν εάν τα προϊόντα εξάγονταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση
β)
οι χώρες της περιφερειακής ομάδας έχουν αναλάβει τη δέσμευση:
i)
να συμμορφώνονται ή να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος· και
ii)
να εξασφαλίζουν τη διοικητική συνεργασία που είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος τμήματος, τόσο έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και μεταξύ τους·
γ)
οι δεσμεύσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή από τη Γραμματεία της οικείας περιφερειακής ομάδας ή άλλο αρμόδιο κοινό όργανο που εκπροσωπεί όλα τα μέλη της εν λόγω ομάδας.
Εάν οι χώρες μιας περιφερειακής ομάδας έχουν συμμορφωθεί ήδη πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011 με τα στοιχεία β) και γ) του πρώτου εδαφίου, δεν απαιτείται νέα ανάληψη δέσμευσης.
3. Οι ύλες που απαριθμούνται στο παράρτημα 13β εξαιρούνται από την προβλεπόμενη στην παράγραφο 2 περιφερειακή σώρευση σε περίπτωση που:
α)
η εφαρμοστέα δασμολογική προτίμηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η ίδια για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στον μηχανισμό σώρευσης, και
β)
οι καλυπτόμενες ύλες θα επωφελούνταν μέσω της σώρευσης από ευνοϊκότερη δασμολογική μεταχείριση απ’ ό,τι αν εξάγονταν απευθείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
4. Η περιφερειακή σώρευση μεταξύ χωρών της ίδιας περιφερειακής ομάδας εφαρμόζεται μόνο υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση στη δικαιούχο χώρα στην οποία οι ύλες υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται, υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1 και, στην περίπτωση των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, υπερβαίνει και τις εργασίες που καθορίζονται στο παράρτημα 16.
Όταν δεν πληρούται ο όρος του πρώτου εδαφίου, τα προϊόντα έχουν ως χώρα καταγωγής τη χώρα της περιφερειακής ομάδας στην οποία αναλογεί το υψηλότερο ποσοστό της δασμολογητέας αξίας των χρησιμοποιούμενων υλών που κατάγονται από άλλες χώρες της περιφερειακής ομάδας.
Όταν η χώρα καταγωγής προσδιορίζεται σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, η εν λόγω χώρα αναφέρεται ως χώρα καταγωγής στο αποδεικτικό καταγωγής που υποβάλλει ο εξαγωγέας του προϊόντος προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ή, μέχρι την εφαρμογή του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, που εκδίδουν οι αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής.
5. Μετά από αίτηση των αρχών δικαιούχου χώρας της ομάδας Ι ή της ομάδας ΙΙΙ, η Επιτροπή μπορεί να παραχωρήσει περιφερειακή σώρευση μεταξύ αυτών των χωρών, υπό τον όρο ότι βεβαιώνεται ότι πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
τηρούνται οι όροι της παραγράφου 2 στοιχείο α), και
β)
οι χώρες που συμμετέχουν σε αυτή την περιφερειακή σώρευση έχουν αναλάβει και έχουν από κοινού κοινοποιήσει στην Επιτροπή τη δέσμευση:
i)
να συμμορφωθούν ή να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος, και
ii)
να εξασφαλίσουν τη διοικητική συνεργασία που είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος τμήματος, τόσο έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και μεταξύ τους.
Η αίτηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο τεκμηριώνεται με στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τηρούνται οι όροι του εν λόγω εδαφίου και απευθύνεται στην Επιτροπή. Η Επιτροπή αποφασίζει σχετικά με την αίτηση λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά με τη σώρευση στοιχεία που θεωρεί ουσιαστικής σημασίας, συμπεριλαμβανομένων των προς σώρευση υλών.
6. Όταν πρόκειται να εξαχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση προϊόντα που κατασκευάζονται σε δικαιούχο χώρας της ομάδας Ι ή της ομάδας ΙΙΙ με τη χρήση υλών καταγωγής χώρας η οποία ανήκει στην άλλη ομάδα, η καταγωγή αυτών των προϊόντων προσδιορίζεται ως εξής:
α)
οι ύλες καταγωγής χώρας που ανήκει στη μια περιφερειακή ομάδα θεωρούνται ύλες καταγωγής χώρας της άλλης περιφερειακής ομάδας, όταν ενσωματώνονται σε ένα προϊόν το οποίο παράγεται εκεί, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση στην τελευταία δικαιούχο χώρα υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1 και, στην περίπτωση των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, υπερβαίνει και τις εργασίες που καθορίζονται στο παράρτημα 16·
β)
όταν δεν πληρούται ο όρος του στοιχείου α), τα προϊόντα έχουν ως χώρα καταγωγής τη χώρα που συμμετέχει στον μηχανισμό σώρευσης στην οποία αναλογεί το υψηλότερο ποσοστό της δασμολογητέας αξίας των χρησιμοποιούμενων υλών καταγωγής άλλων χωρών που συμμετέχουν στον μηχανισμό σώρευσης.
Όταν η χώρα καταγωγής προσδιορίζεται σύμφωνα με το στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου, η εν λόγω χώρα αναφέρεται ως χώρα καταγωγής στο αποδεικτικό καταγωγής που υποβάλλει ο εξαγωγέας του προϊόντος προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ή, μέχρι την εφαρμογή του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, που εκδίδεται από τις αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής.
7. Μετά από αίτηση των αρχών δικαιούχου χώρας, η Επιτροπή μπορεί να παραχωρήσει διευρυμένη σώρευση μεταξύ μίας δικαιούχου χώρας και μίας χώρας με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών σύμφωνα με το άρθρο XXIV της ισχύουσας Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ), υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
οι χώρες που συμμετέχουν στο σύστημα σώρευσης αναλαμβάνουν δέσμευση να συμμορφωθούν ή να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με το παρόν τμήμα και να εξασφαλίσουν τη διοικητική συνεργασία που είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής του παρόντος τμήματος, τόσο έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και μεταξύ τους·
β)
η δικαιούχος χώρα κοινοποιεί στην Επιτροπή την αναφερόμενη στο στοιχείο α) δέσμευση.
Η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο αίτηση περιέχει κατάλογο των υλών που αφορά η σώρευση, τεκμηριώνεται με στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι των στοιχείων α) και β) του πρώτου εδαφίου και απευθύνεται στην Επιτροπή. Σε περίπτωση μεταβολής των εν λόγω υλών υποβάλλεται άλλη αίτηση.
Οι ύλες που υπάγονται στα κεφάλαια 1 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος εξαιρούνται από τη διευρυμένη σώρευση.
8. Στις αναφερόμενες στην παράγραφο 7 περιπτώσεις διευρυμένης σώρευσης, η καταγωγή των χρησιμοποιούμενων υλών και οι εφαρμοστέες έγγραφες αποδείξεις καταγωγής καθορίζονται σύμφωνα με τους κανόνες της σχετικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών. Η καταγωγή των προϊόντων που προορίζονται για εξαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσδιορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής του παρόντος τμήματος.
Για να αποκτήσει το παραγόμενο προϊόν τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος, δεν είναι απαραίτητο να έχουν υποστεί επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση οι ύλες καταγωγής χώρας με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε δικαιούχο χώρα για την κατασκευή του προϊόντος που πρόκειται να εξαχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την προϋπόθεση ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση στην οικεία δικαιούχο χώρα υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1.
9. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) τα ακόλουθα:
α)
την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η προβλεπόμενη στην παράγραφο 5 σώρευση μεταξύ χωρών της ομάδας Ι και της ομάδας ΙΙΙ, τις χώρες που συμμετέχουν σε αυτή τη σώρευση και, κατά περίπτωση, τον κατάλογο των υλών στις οποίες εφαρμόζεται η σώρευση·
β)
την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η διευρυμένη σώρευση, τις χώρες που συμμετέχουν σε αυτή και τον κατάλογο των υλών στις οποίες εφαρμόζεται η σώρευση.
Άρθρο 87
Όταν η διμερής σώρευση ή η σώρευση με τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με περιφερειακή σώρευση, το παραγόμενο προϊόν αποκτά την καταγωγή μίας από τις χώρες της αντίστοιχης περιφερειακής ομάδας, η οποία προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 4 πρώτο και δεύτερο εδάφιο.
Άρθρο 88
1. Τα υποτμήματα 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία:
α)
στις εξαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης·
β)
στις εξαγωγές από μία δικαιούχο χώρα σε άλλη για τους σκοπούς της περιφερειακής σώρευσης, όπως ορίζει το άρθρο 86 παράγραφοι 1 και 5, με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 86 παράγραφος 2 στοιχείο α).
2. Εάν κατά την επεξεργασία ή μεταποίηση ενός προϊόντος χρησιμοποιούνται καταγόμενες και μη καταγόμενες ανταλλάξιμες ύλες, οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν, μετά από γραπτή αίτηση οικονομικών φορέων, να επιτρέπουν τη διαχείριση των υλών στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη χρησιμοποίηση της μεθόδου του λογιστικού διαχωρισμού για τη μετέπειτα εξαγωγή σε δικαιούχο χώρα στο πλαίσιο διμερούς σώρευσης, χωρίς να διατηρούν τις ύλες σε χωριστά αποθέματα.
3. Οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους μπορούν να πιβάλλουν όλους τους όρους που κρίνουν απαραίτητους για τη χορήγηση της αναφερόμενης στην παράγραφο 2 άδειας.
Άδεια χορηγείται μόνο εάν με τη χρησιμοποίηση της αναφερόμενης στην παράγραφο 2 μεθόδου μπορεί να εξασφαλισεί ότι, ανά άσα στιγμή, ο αριθμός των παραγόμενων προϊόντων τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν προϊόντα “καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης” είναι ο ίδιος με τον αριθμό που θα προέκυπτε με τη χρησιμοποίηση μεθόδου φυσικού διαχωρισμού των αποθεμάτων.
Εάν επιτραπεί, η μέθοδος εφαρμόζεται και η εφαρμογή της καταγράφεται βάσει των εφαρμοστέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση αρχών της γενικής λογιστικής.
4. Ο δικαιούχος της μεθόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2 συντάσσει αποδεικτικό καταγωγής για την ποσότητα των προϊόντων που μπορούν να θεωρηθούν καταγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή το σύστημα των εγγεγραμμένων των εξαγωγέων, υποβάλλει αίτηση χορήγησης του εν λόγω αποδεικτικού. Μετά από αίτηση των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών, ο δικαιούχος υποβάλλει δήλωση για τον τρόπο διαχείρισης των ποσοτήτων.
5. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών παρακολουθούν τον τρόπο χρήσης της άδειας που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Μπορούν να ανακαλέσουν την άδεια στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν ο δικαιούχος κάνει με οποιονδήποτε τρόπο κατάχρηση της άδειας· ή
β)
εάν ο δικαιούχος δεν πληροί έναν από τους λοιπούς όρους του παρόντος τμήματος ή του τμήματος 1Α.
Υπότμημα 4
Παρεκκλίσεις
Άρθρο 89
1. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής ή με αίτηση δικαιούχου χώρας, είναι δυνατόν να εγκριθεί για δικαιούχο χώρα προσωρινή παρέκκλιση των διατάξεων του παρόντος τμήματος σε περίπτωση που:
α)
εσωτερικοί ή εξωτερικοί παράγοντες της στερούν προσωρινά την ικανότητα να συμμορφωθεί με τους κανόνες απόκτησης της καταγωγής που προβλέπονται στο άρθρο 72, ενώ προηγουμένως συμμορφωνόταν με αυτούς· ή
β)
χρειάζεται χρόνος για να προετοιμαστεί προκειμένου να συμμορφωθεί με τους προβλεπόμενους στο άρθρο 72 κανόνες απόκτησης της καταγωγής.
2. Η διάρκεια της προσωρινής παρέκκλισης περιορίζεται στη διάρκεια των επιπτώσεων των εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων που την προκαλούν ή στο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να επιτύχει η δικαιούχος χώρα τη συμμόρφωση με τους κανόνες.
3. Η αίτηση παρέκκλισης υποβάλλεται εγγράφως στην Επιτροπή, αναφέρει τους λόγους, σύμφωνα με την παράγραφο 1, για τους οποίους ζητείται παρέκκλιση και περιέχει τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
4. Όταν εγκρίνεται παρέκκλιση, η δικαιούχος χώρα συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις που έχουν θεσπιστεί σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή όσον αφορά τη χρήση της παρέκκλισης και τη διαχείριση των ποσοτήτων για τις οποίες αυτή εγκρίθηκε.
Υπότμημα 5
Διαδικασίες κατα την εξαγωγή στη δικαιούχο χώρα
Άρθρο 90
Το σύστημα εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
στις περιπτώσεις εξαγωγής εμπορευμάτων που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος τμήματος από εγγεγραμμένο εξαγωγέα κατά την έννοια του άρθρου 92·
β)
στις περιπτώσεις αποστολής ενός ή περισσότερων δεμάτων που περιέχουν καταγόμενα προϊόντα τα οποία εξάγονται από εξαγωγέα, όταν η συνολική αξία των καταγόμενων προϊόντων της αποστολής δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ.
Άρθρο 91
1. Οι αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας δημιουργούν και επικαιροποιούν συνεχώς ένα ηλεκτρονικό μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων που είναι εγκατεστημένοι στην εν λόγω χώρα. Το μητρώο επικαιροποιείται αμέσως, όταν ένας εξαγωγέας διαγράφεται από το μητρώο σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2.
2. Το μητρώο περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το όνομα και πλήρη διεύθυνση του τόπου εγκατάστασης/μόνιμης κατοικίας του εγγεγραμμένου εξαγωγέα, συμπεριλαμβανομένου του κωδικού της χώρας ή του εδάφους (διψήφιος αλφαβητικός κωδικός χώρας ISO)·
β)
τον αριθμό του εγγεγραμμένου εξαγωγέα·
γ)
τα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή στο πλαίσιο του συστήματος (ενδεικτικός κατάλογος κεφαλαίων ή κλάσεων του Εναρμονισμένου Συστήματος, κατά την κρίση του αιτούντος)·
δ)
τις ημερομηνίες του διαστήματος κατά το οποίο ο εξαγωγέας είναι/ήταν εγγεγραμμένος·
ε)
τον λόγο της διαγραφής (αίτηση του εγγεγραμμένου εξαγωγέα/διαγραφή από τις αρμόδιες αρχές). Τα στοιχεία αυτά διατίθενται μόνο στις αρμόδιες αρχές.
3. Οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών κοινοποιούν στην Επιτροπή το εθνικό σύστημα αρίθμησης που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των εγγεγραμμένων εξαγωγέων. Τα πρώτα ψηφία του αριθμού είναι ο διψήφιος αλφαβητικός κωδικός χώρας ISO.
Άρθρο 92
Για να εγγραφούν, οι εξαγωγείς υποβάλλουν αίτηση στις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας που αναφέρονται στο άρθρο 69 παράγραφος 1 στοιχείο α), κάνοντας χρήση του υποδείγματος εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα 13γ. Συμπληρώνοντας το έντυπο, οι εξαγωγείς συναινούν στην αποθήκευση των στοιχείων που παρέχουν στη βάση δεδομένων της Επιτροπής και στη δημοσίευση των μη εμπιστευτικών δεδομένων στο Διαδίκτυο.
Η αίτηση γίνεται δεκτή από τις αρμόδιες αρχές μόνο εάν είναι πλήρης.
Άρθρο 93
1. Οι εγγεγραμμένοι εξαγωγείς που δεν πληρούν πλέον τους όρους εξαγωγής εμπορευμάτων βάσει του συστήματος ή δεν προτίθενται πλέον να εξάγουν παρόμοια εμπορεύματα, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας οι οποίες τους διαγράφουν αμέσως από το μητρώο των εγγεγραμμένων εξαγωγέων που τηρεί η οικεία δικαιούχος χώρα.
2. Με την επιφύλαξη του συστήματος χρηματικών ποινών και κυρώσεων που εφαρμόζεται στη δικαιούχο χώρα, όταν εγγεγραμμένοι εξαγωγείς από πρόθεση ή αμέλεια συντάσσουν βεβαίωση καταγωγής ή άλλο δικαιολογητικό με ανακριβή στοιχεία ή αναθέτουν τη σύνταξή τους, με αποτέλεσμα να αποκομίσουν με παράτυπο ή δόλιο τρόπο το όφελος της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης, οι αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας διαγράφουν τον εξαγωγέα από το μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων που τηρεί η οικεία δικαιούχος χώρα.
3. Με την επιφύλαξη της πιθανής επίπτωσης των παρατυπιών που διαπιστώνονται σε εκκρεμείς επαληθεύσεις, η διαγραφή από το μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων έχει μελλοντική ισχύ, δηλαδή για δηλώσεις που συντάσσονται μετά την ημερομηνία της διαγραφής.
4. Οι εξαγωγείς που διαγράφονται από το μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 2, μπορούν να εγγραφούν εκ νέου στο μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων μόνο αφού αποδείξουν στις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας ότι διόρθωσαν την κατάσταση που είχε ως αποτέλεσμα τη διαγραφή τους.
Άρθρο 94
1. Οι εξαγωγείς, εγγεγραμμένοι ή μη, εκπληρώνουν τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α)
τηρούν τα κατάλληλα βιβλία εμπορικής λογιστικής για την παραγωγή και προμήθεια εμπορευμάτων τα οποία δικαιούνται προτιμησιακή μεταχείριση·
β)
διατηρούν διαθέσιμα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τις ύλες οι οποίες χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των προϊόντων·
γ)
διατηρούν όλα τα τελωνειακά έγγραφα που αφορούν τις χρησιμοποιούμενες για την κατασκευή ύλες·
δ)
διατηρούν για διάστημα τουλάχιστον τριών ετών από το τέλος του έτους κατά το οποίο συντάχθηκε η βεβαίωση καταγωγής ή για μεγαλύτερο διάστημα, εάν το απαιτεί η εθνική νομοθεσία, αρχεία:
i)
των βεβαιώσεων καταγωγής που έχουν συντάξει, και
ii)
των οικείων καταγόμενων και μη καταγόμενων υλών, της παραγωγής και των λογαριασμών αποθεμάτων.
Τα αναφερόμενα στο στοιχείο δ) του πρώτου εδαφίου αρχεία μπορούν να είναι ηλεκτρονικά, υπό τον όρο ότι επιτρέπουν την ιχνηλάτηση των υλών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εξαγόμενων προϊόντων και την επιβεβαίωση του χαρακτήρα καταγωγής τους.
2. Οι προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 υποχρεώσεις ισχύουν και για τους προμηθευτές που χορηγούν στους εξαγωγείς δηλώσεις προμηθευτή οι οποίες πιστοποιούν τον χαρακτήρα καταγωγής των εμπορευμάτων που τους προμηθεύουν.
Άρθρο 95
1. Ο εξαγωγέας συντάσσει βεβαίωση καταγωγής όταν τα προϊόντα τα οποία αφορά η βεβαίωση εξάγονται, εάν τα σχετικά προϊόντα μπορούν να θεωρηθούν ως καταγωγής της οικείας ή άλλης δικαιούχου χώρας, σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο ή παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, η βεβαίωση καταγωγής μπορεί κατ' εξαίρεση να συνταχθεί μετά την εξαγωγή (“αναδρομική βεβαίωση”), με την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται στο κράτος μέλος διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία το αργότερο δύο έτη μετά την εξαγωγή.
3. Η βεβαίωση καταγωγής χορηγείται από τον εξαγωγέα στον πελάτη του στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περιέχει τα στοιχεία που ορίζονται στο παράρτημα 13δ. Η βεβαίωση καταγωγής συντάσσεται στην αγγλική ή τη γαλλική γλώσσα.
Μπορεί να συνταχθεί σε οποιοδήποτε εμπορικό έγγραφο επιτρέπει την ταυτοποίηση του εξαγωγέα και των εμπορευμάτων.
4. Όταν εφαρμόζεται σώρευση βάσει του άρθρου 84 και του άρθρου 86 παράγραφος 1 ή παράγραφοι 5 και 6, ο εξαγωγέας ενός προϊόντος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής χώρας η οποία συμμετέχει στο σύστημα σώρευσης, βασίζεται στη βεβαίωση καταγωγής που του χορηγεί ο προμηθευτής του. Στις περιπτώσεις αυτές, η βεβαίωση καταγωγής που συντάσσει ο εξαγωγέας περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, την ένδειξη “EU cumulation”, “regional cumulation” ή “Cumul UE”, “cumul regional”.
5. Όταν εφαρμόζεται σώρευση βάσει του άρθρου 85, ο εξαγωγέας ενός προϊόντος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής χώρας που συμμετέχει στο σύστημα σώρευσης, βασίζεται στο αποδεικτικό καταγωγής που του χορηγεί ο προμηθευτής του και το οποίο εκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες του ΓΣΠ για την καταγωγή Νορβηγίας, Ελβετίας ή Τουρκίας, κατά περίπτωση. Σε αυτή την περίπτωση, η βεβαίωση καταγωγής που συντάσσει ο εξαγωγέας περιλαμβάνει την ένδειξη “Norway cumulation”, “Switzerland cumulation”, “Turkey cumulation” ή “Cumul Norvège”, “Cumul Suisse”, “Cumul Turquie”.
6. Όταν εφαρμόζεται διευρυμένη σώρευση βάσει του άρθρου 86 παράγραφοι 7 και 8, ο εξαγωγέας ενός προϊόντος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής χώρας που συμμετέχει στη διευρυμένη σώρευση, βασίζεται στο αποδεικτικό καταγωγής που του χορηγεί ο προμηθευτής του και το οποίο εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του αντίστοιχου μέρους.
Σε αυτή την περίπτωση, η βεβαίωση καταγωγής που συντάσσει ο εξαγωγέας περιλαμβάνει την ένδειξη “extended cumulation with country x” ή “cumul étendu avec le pays x”.
Άρθρο 96
1. Συντάσσεται βεβαίωση καταγωγής για κάθε αποστολή.
2. Η βεβαίωση καταγωγής ισχύει επί δώδεκα μήνες από την ημερομηνία της σύνταξής της από τον εξαγωγέα.
3. Μία ενιαία βεβαίωση καταγωγής μπορεί να καλύπτει διαφορετικές αποστολές, εάν τα εμπορεύματα πληρούν τους ακόλουθους όρους:
α)
είναι αποσυναρμολογημένα ή μη συναρμολογημένα προϊόντα κατά την έννοια του γενικού ερμηνευτικού κανόνα 2 α) του Εναρμονισμένου Συστήματος,
β)
υπάγονται στο τμήμα XVI ή XVII ή στην κλάση 7308 ή 9406 του Εναρμονισμένου Συστήματος, και
γ)
πρόκειται να εισαχθούν τμηματικά.
Υπότμημα 6
Διαδικασίες κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Άρθρο 97
1. Η τελωνειακή διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία παραπέμπει στη βεβαίωση καταγωγής. Η βεβαίωση καταγωγής διατηρείται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών, οι οποίες μπορούν να ζητήσουν να υποβληθεί για επαλήθευση της βεβαίωσης. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να ζητήσουν τη μετάφραση της βεβαίωσης στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
2. Όταν ο διασαφιστής ζητά την εφαρμογή του συστήματος, χωρίς να έχει στην κατοχή του βεβαίωση καταγωγής κατά τον χρόνο αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, η διασάφηση αυτή θεωρείται ελλιπής κατά την έννοια του άρθρου 253 παράγραφος 1 και αντιμετωπίζεται ανάλογα.
3. Πριν από τη διασάφηση εμπορευμάτων για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο διασαφιστής μεριμνά δεόντως ώστε τα εμπορεύματα να είναι σύμφωνα με τους κανόνες του παρόντος τμήματος, κυρίως ελέγχοντας:
i)
στην αναφερόμενη στο άρθρο 69 παράγραφος 3 βάση δεδομένων, αν ο εξαγωγέας είναι εγγεγραμμένος, ώστε να μπορεί να συντάσσει βεβαιώσεις καταγωγής, εκτός εάν η συνολική αξία των καταγόμενων προϊόντων της αποστολής δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ, και
ii)
αν η βεβαίωση καταγωγής έχει συνταχθεί σύμφωνα με το παράρτημα 13δ.
Άρθρο 97a
1. Τα ακόλουθα προϊόντα απαλλάσσονται από την υποχρέωση σύνταξης και προσκόμισης βεβαίωσης καταγωγής:
α)
προϊόντα που αποστέλλονται υπό μορφή μικροδεμάτων μεταξύ ιδιωτών και των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ·
β)
προϊόντα που περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών και των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τα 1 200 ευρώ.
2. Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πληρούν τους ακόλουθους όρους:
α)
δεν αποτελούν εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα·
β)
έχει δηλωθεί ότι πληρούν τους όρους υπαγωγής στο σύστημα·
γ)
δεν υπάρχει αμφιβολία ως προς την ακρίβεια της δήλωσης που αναφέρεται στο στοιχείο β).
3. Για τους σκοπούς του στοιχείου α) της παραγράφου 2, οι εισαγωγές δεν θεωρούνται εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα, εάν πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
οι εισαγωγές είναι περιστασιακές·
β)
οι εισαγωγές συνίστανται αποκλειστικά σε προϊόντα προσωπικής χρήσης των παραληπτών ή των ταξιδιωτών ή των οικογενειών τους·
γ)
είναι προφανές από το είδος και την ποσότητα των προϊόντων ότι δεν επιδιώκεται εμπορικός σκοπός.
Άρθρο 97β
1. Η διαπίστωση μικροδιαφορών μεταξύ των στοιχείων που αναγράφονται στη βεβαίωση καταγωγής και εκείνων που αναφέρονται στα έγγραφα τα οποία υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές για τη διεκπεραίωση των διατυπώσεων εισαγωγής των προϊόντων δεν συνεπάγεται αφ’ εαυτής την ακυρότητα της βεβαίωσης καταγωγής, εάν αποδεικνύεται δεόντως ότι το εν λόγω έγγραφο αντιστοιχεί πράγματι στα καλυπτόμενα προϊόντα.
2. Εμφανή τυπικά σφάλματα, όπως τα τυπογραφικά λάθη στη βεβαίωση καταγωγής, δεν συνεπάγονται την απόρριψη του εγγράφου, αν τα σφάλματα αυτά δεν δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την ορθότητα των στοιχείων αυτού του εγγράφου.
3. Οι βεβαιώσεις καταγωγής που υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μετά την περίοδο ισχύος που αναφέρεται στο άρθρο 96 μπορούν να γίνονται δεκτές για την εφαρμογή των δασμολογικών προτιμήσεων, όταν η μη υποβολή αυτών των εγγράφων μέχρι την καθορισμένη καταληκτική ημερομηνία οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις. Σε άλλες περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής, οι τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μπορούν να αποδέχονται τις βεβαιώσεις καταγωγής, όταν τα προϊόντα έχουν προσκομιστεί στο τελωνείο πριν από την εν λόγω καταληκτική ημερομηνία.
Άρθρο 97γ
1. Η αναφερόμενη στο άρθρο 96 παράγραφος 3 διαδικασία εφαρμόζεται για διάστημα που καθορίζουν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών.
2. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών εισαγωγής που επιβλέπουν τις διαδοχικές θέσεις σε ελεύθερη κυκλοφορία επαληθεύουν ότι οι διαδοχικές αποστολές είναι μέρος των αποσυναρμολογημένων ή μη συναρμολογημένων προϊόντων για τα οποία έχει συνταχθεί η βεβαίωση καταγωγής.
Άρθρο 97δ
1. Όταν τα προϊόντα δεν έχουν τεθεί ακόμα σε ελεύθερη κυκλοφορία, η βεβαίωση καταγωγής μπορεί να αντικατασταθεί από μία ή περισσότερες δηλώσεις αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής. που συντάσσονται από τον κάτοχο των εμπορευμάτων για την αποστολή του συνόλου ή μέρους των προϊόντων σε άλλον τόπο εντός της τελωνειακής επικράτειας της Κοινότητας ή, κατά περίπτωση, στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία. Για να μπορούν να συντάσσουν δηλώσεις αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής, οι κάτοχοι των εμπορευμάτων δεν χρειάζεται να είναι οι ίδιοι εγγεγραμμένοι εξαγωγείς.
2. Σε περίπτωση αντικατάστασης μιας βεβαίωσης καταγωγής, η πρωτότυπη βεβαίωση καταγωγής αναφέρει τα ακόλουθα:
α)
τα στοιχεία της ή των δηλώσεων αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής·
β)
τα ονόματα και τις διευθύνσεις του αποστολέα·
γ)
τον(τους) παραλήπτη(ες) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην πρωτότυπη βεβαίωση καταγωγής αναγράφεται η ένδειξη “Replaced” ή “Remplacée”, κατά περίπτωση.
3. Στη δήλωση αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής αναγράφονται τα ακόλουθα:
α)
όλα τα στοιχεία των προϊόντων που αποστέλλονται εκ νέου·
β)
η ημερομηνία της πρωτότυπης βεβαίωσης καταγωγής·
γ)
όλα τα απαραίτητα στοιχεία που προσδιορίζονται στο παράρτημα 13δ·
δ)
το όνομα και η διεύθυνση του αποστολέα των προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
ε)
το όνομα και η διεύθυνση του παραλήπτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία·
στ)
η ημερομηνία και ο τόπος αντικατάστασης.
Το πρόσωπο που συντάσσει τη δήλωση αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής μπορεί να επισυνάπτει αντίγραφο της πρωτότυπης βεβαίωση καταγωγής στη δήλωση αντικατάστασης.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις δηλώσεις που αντικαθιστούν βεβαιώσεις καταγωγής οι οποίες είναι και οι ίδιες δηλώσεις αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις δηλώσεις αντικατάστασης που συντάσσουν αποστολείς των προϊόντων στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία.
5. Στην περίπτωση των προϊόντων που επωφελούνται από δασμολογικές προτιμήσεις βάσει παρέκκλισης η οποία έχει εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 89, η προβλεπόμενη στο παρόν άρθρο αντικατάσταση εφαρμόζεται μόνο όταν τα προϊόντα αυτά προορίζονται για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν τα εν λόγω προϊόντα έχουν αποκτήσει χαρακτήρα καταγωγής μέσω περιφερειακής σώρευσης, είναι δυνατόν να εκδοθεί δήλωση αντικατάστασης της βεβαίωσης καταγωγής για την αποστολή προϊόντων στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία μόνον εάν οι χώρες αυτές εφαρμόζουν τους ίδιους κανόνες περιφερειακής σώρευσης με αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
6. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις δηλώσεις που αντικαθιστούν βεβαιώσεις καταγωγής μετά την κατάτμηση μιας αποστολής, σύμφωνα με το άρθρο 74.
Άρθρο 97ε
1. Εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν αμφιβολίες ως προς τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων, μπορούν να ζητούν από τον διασαφιστή να προσκομίσει, εντός εύλογης προθεσμίας την οποία ορίζουν, κάθε διαθέσιμο αποδεικτικό στοιχείο για να επαληθευθεί η ακρίβεια της ένδειξης της καταγωγής στη βεβαίωση ή η συμμόρφωση με τους όρους του άρθρου 74.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αναστέλλουν την εφαρμογή του προτιμησιακού δασμολογικού μέτρου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επαλήθευσης που καθορίζεται στο άρθρο 97η, όταν:
α)
τα στοιχεία που παρέχει ο διασαφιστής δεν αρκούν για να επιβεβαιωθεί ο χαρακτήρας καταγωγής των προϊόντων ή τη συμμόρφωση με τους όρους του άρθρου 73 ή 74,
β)
ο διασαφιστής δεν απαντά εντός της προθεσμίας παροχής των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Εν αναμονή είτε των αναφερόμενων στην παράγραφο 1 στοιχείων, που έχουν ζητηθεί από τον διασαφιστή, ή των αποτελεσμάτων της διαδικασίας επαλήθευσης, που αναφέρεται στην παράγραφο 2, επιτρέπεται στον εισαγωγέα να παραλάβει τα προϊόντα, με την επιφύλαξη κάθε προληπτικού μέτρου που κρίνεται απαραίτητο.
Άρθρο 97στ
1. Οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής απορρίπτουν την υπαγωγή στο σύστημα, χωρίς να είναι υποχρεωμένες να ζητήσουν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία ή να αποστείλουν αίτηση επαλήθευσης στη δικαιούχο χώρα, όταν:
α)
τα εμπορεύματα δεν είναι τα ίδια με εκείνα που αναφέρονται στη βεβαίωση καταγωγής·
β)
ο διασαφιστής δεν έχει υποβάλει βεβαίωση καταγωγής για τα εξεταζόμενα προϊόντα, όταν απαιτείται η υποβολή της·
γ)
με την επιφύλαξη του άρθρου 90 στοιχείο β) και του άρθρου 97δ παράγραφος 1, η βεβαίωση καταγωγής που έχει στην κατοχή του ο διασαφιστής δεν έχει συνταχθεί από εξαγωγέα εγγεγραμμένο στη δικαιούχο χώρα·
δ)
η βεβαίωση καταγωγής δεν έχει συνταχθεί σύμφωνα με το παράρτημα 13δ·
ε)
δεν πληρούνται οι όροι του άρθρου 74.
2. Οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής απορρίπτουν την υπαγωγή στο σύστημα, μετά από αίτηση για επαλήθευση κατά την έννοια του άρθρου 97η που απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας, όταν οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής:
α)
έχουν λάβει απάντηση σύμφωνα με την οποία ο εξαγωγέας δεν μπορούσε να συντάξει τη βεβαίωση καταγωγής·
β)
έχουν λάβει απάντηση σύμφωνα με την οποία τα εξεταζόμενα προϊόντα δεν είναι καταγωγής δικαιούχου χώρας ή δεν πληρούνται οι όροι του άρθρου 73·
γ)
είχαν βάσιμες αμφιβολίες ως προς την εγκυρότητα της βεβαίωσης καταγωγής ή την ακρίβεια των στοιχείων που παρέσχε ο διασαφιστής όσον αφορά την πραγματική καταγωγή των εξεταζόμενων προϊόντων, όταν υποβλήθηκε η αίτηση επαλήθευσης και
i)
δεν έχουν λάβει απάντηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, σύμφωνα με το άρθρο 97η, ή
ii)
έχουν λάβει απάντηση που δεν καλύπτει επαρκώς τα ερωτήματα τα οποία θέτει η αίτηση.
Υπότμημα 7
Έλεγχος της καταγωγής
Άρθρο 97ζ
1. Για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους κανόνες σχετικά με τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων, οι αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας οφείλουν να διενεργούν:
α)
επαληθεύσεις του χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων μετά από αίτηση των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών·
β)
αυτεπάγγελτα, τακτικούς ελέγχους στους εξαγωγείς.
Εφόσον η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία έχουν συνάψει συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση που αναφέρει ότι παρέχουν αμοιβαία την απαραίτητη υποστήριξη σε θέματα διοικητικής συνεργασίας, το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ’ αναλογία στις αιτήσεις προς τις αρχές της Νορβηγίας, της Ελβετίας και της Τουρκίας για επαλήθευση των δηλώσεων αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής που συντάχθηκαν στο έδαφός τους, με προοπτική να ζητηθεί από τις εν λόγω αρχές η περαιτέρω σύνδεση με τις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας.
Η διευρυμένη σώρευση επιτρέπεται μόνο βάσει του άρθρου 86 παράγραφοι 7 και 8, εάν μία χώρα με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει ισχύουσα συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών έχει συμφωνήσει να παρέχει στη δικαιούχο χώρα την υποστήριξή της σε θέματα διοικητικής συνεργασίας με τον ίδιο τρόπο που θα παρείχε την υποστήριξη αυτή στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών.
2. Οι αναφερόμενοι στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 έλεγχοι διασφαλίζουν τη συνεχή τήρηση των υποχρεώσεων των εξαγωγέων. Η συχνότητα των ελέγχων καθορίζεται με βάση κατάλληλα κριτήρια ανάλυσης κινδύνου. Για τον σκοπό αυτό, οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών απαιτούν από τους εξαγωγείς να παρέχουν αντίγραφα ή κατάλογο των βεβαιώσεων καταγωγής που έχουν συντάξει.
3. Οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών έχουν το δικαίωμα να ζητούν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και να διενεργούν κάθε έλεγχο των λογαριασμών του εξαγωγέα και, εάν χρειαστεί, των λογαριασμών των παραγωγών που τον προμηθεύουν, ακόμη και στις εγκαταστάσεις τους, ή κάθε άλλο έλεγχο που κρίνουν απαραίτητο.
Άρθρο 97η
1. Οι μετέπειτα επαληθεύσεις των βεβαιώσεων καταγωγής διενεργούνται σε δειγματοληπτική βάση ή όταν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών έχουν βάσιμες αμφιβολίες για τη γνησιότητά τους, τον χαρακτήρα καταγωγής των σχετικών προϊόντων ή την τήρηση των άλλων απαιτήσεων του παρόντος τμήματος.
Όταν οι τελωνειακές αρχές κράτους μέλους ζητούν τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών δικαιούχου χώρας για να επαληθεύσουν την εγκυρότητα των βεβαιώσεων καταγωγής, τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων ή και τα δύο, στην αίτησή τους αναφέρουν τους λόγους των βάσιμων αμφιβολιών τους ως προς την εγκυρότητα της βεβαίωσης καταγωγής ή του χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων.
Αντίγραφο της βεβαίωσης καταγωγής και κάθε συμπληρωματικό στοιχείο ή έγγραφο, από το οποίο προκύπτει ότι τα στοιχεία που περιέχει η βεβαίωση είναι ανακριβή, μπορούν να διαβιβαστούν ως δικαιολογητικά της αίτησης για επαλήθευση.
Το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση ορίζει αρχική προθεσμία έξι μηνών για την κοινοποίηση των αποτελεσμάτων της επαλήθευσης, η οποία αρχίζει από την ημερομηνία της αίτησης επαλήθευσης, με εξαίρεση τις αιτήσεις που αποστέλλονται στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία για την επαλήθευση δηλώσεων αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής που συντάσσονται στα εδάφη τους βάσει βεβαιώσεων καταγωγής που έχουν συνταχθεί σε δικαιούχο χώρα· σε αυτή την περίπτωση η προθεσμία αυτή παρατείνεται σε 8 μήνες.
2. Εάν στις περιπτώσεις βάσιμων αμφιβολιών δεν ληφθεί απάντηση εντός της οριζόμενης στην παράγραφο 1 προθεσμίας ή εάν η απάντηση δεν περιέχει επαρκή στοιχεία για τον προσδιορισμό της πραγματικής καταγωγής των προϊόντων, αποστέλλεται στις αρμόδιες αρχές δεύτερη γνωστοποίηση. Η γνωστοποίηση αυτή ορίζει νέα προθεσμία που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 6 μήνες.
Υπότμημα 8
Λοιπές διατάξεις
Άρθρο 97θ
1. Τα υποτμήματα 5, 6 και 7 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία:
α)
στις εξαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε δικαιούχο χώρα για διμερή σώρευση·
β)
στις εξαγωγές από μια δικαιούχο χώρα σε άλλη για περιφερειακή σώρευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 86 παράγραφοι 1 και 5.
2. Η τελωνειακή αρχή κράτους μέλους θεωρεί έναν εξαγωγέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν το ζητήσει, εγγεγραμμένο εξαγωγέα για τους σκοπούς του συστήματος, εφόσον ο εξαγωγέας πληροί τους ακόλουθους όρους:
α)
έχει αριθμό EORI σύμφωνα με τα άρθρα 4ια έως 4κ·
β)
έχει καθεστώς “εγκεκριμένου εξαγωγέα” βάσει προτιμησιακής ρύθμισης·
γ)
συνυποβάλλει με την αίτηση που απευθύνει στην τελωνειακή αρχή του κράτους μέλους τα ακόλουθα δεδομένα που καθορίζονται στο υπόδειγμα εντύπου του παραρτήματος 13γ:
i)
τα στοιχεία που αναφέρονται στα πλαίσια 1 και 4·
ii)
τη δέσμευση που παρατίθεται στο πλαίσιο 5.
Άρθρο 97ι
1. Τα υποτμήματα 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία για να κριθεί αν τα προϊόντα μπορούν να θεωρηθούν καταγωγής δικαιούχου χώρας, όταν εξάγονται στην Θέουτα ή τη Μελίλια, ή ως καταγωγής Θέουτας και Μελίλιας, όταν εξάγονται σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης.
2. Τα υποτμήματα 5, 6 και 7 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα προϊόντα που εξάγονται από δικαιούχο χώρα στη Θέουτα ή τη Μελίλια και στα προϊόντα που εξάγονται από τη Θέουτα και τη Μελίλια σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης.
3. Οι ισπανικές τελωνειακές αρχές είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή των υποτμημάτων 1, 2, 3, 5, 6 και 7 στη Θέουτα και τη Μελίλια.
4. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, η Θέουτα και Μελίλια θεωρούνται ενιαίο έδαφος.»
2)
Στο μέρος I τίτλος IV κεφάλαιο 2, παρεμβάλλεται το ακόλουθο τμήμα 1Α:
«Τμήμα 1A
Εφαρμοστέες διαδικασίες και μέθοδοι διοικητικής συνεργασίας μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή το σύστημα των εγγεγραμένων εξαγωγέων
Υπότμημα 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 97ια
1. Κάθε δικαιούχος χώρα συμμορφώνεται ή διασφαλίζει τη συμμόρφωση με:
α)
τους κανόνες καταγωγής των εξαγόμενων προϊόντων, οι οποίοι καθορίζονται στο τμήμα 1·
β)
τους κανόνες για τη συμπλήρωση και έκδοση πιστοποιητικών καταγωγής “Τύπου Α”, των οποίων υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 17·
γ)
τις διατάξεις για τη χρήση δηλώσεων τιμολογίου, των οποίων υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 18·
δ)
τις διατάξεις σχετικά με τις αναφερόμενες στο άρθρο 97ιθ μεθόδους διοικητικής συνεργασίας·
ε)
τις διατάξεις σχετικά με την αναφερόμενη στο άρθρο 89 έγκριση παρεκκλίσεων.
2. Οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών συνεργάζονται με την Επιτροπή ή τα κράτη μέλη κυρίως:
α)
παρέχοντας κάθε αναγκαία υποστήριξη εάν η Επιτροπή ζητήσει να παρακολουθήσει την ορθή διαχείριση του συστήματος στην οικεία χώρα, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων ελέγχου από την Επιτροπή ή τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών·
β)
με την επιφύλαξη των άρθρων 97ιθ και 97κ, επαληθεύοντας τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων και τη συμμόρφωση με τις λοιπές διατάξεις του παρόντος τμήματος, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων, μετά από αίτηση της Επιτροπής ή των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών στο πλαίσιο των ελέγχων της καταγωγής των προϊόντων.
3. Όταν έχει ορισθεί σε δικαιούχο χώρα αρμόδια αρχή για την έκδοση των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α, ελέγχονται οι έγγραφες αποδείξεις της καταγωγής και εκδίδονται πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α για τις εξαγωγές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή η δικαιούχος χώρα θεωρείται ότι έχει αποδεχθεί τους όρους που καθορίζονται στην παράγραφο 1.
4. Όταν μια χώρα ή έδαφος γίνεται δεκτή ή εκ νέου δεκτή ως δικαιούχος χώρα για τα προϊόντα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008, τα εμπορεύματα καταγωγής αυτής της χώρας ή του εδάφους υπάγονται στο σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εξαχθεί από τη δικαιούχο χώρα ή το έδαφος την ή μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 97ιθ.
5. Το αποδεικτικό καταγωγής ισχύει για 10 μήνες από την ημερομηνία έκδοσης στη χώρα εξαγωγής και υποβάλλεται εντός της εν λόγω περιόδου στις τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής.
Υπότμημα 2
Διαδικασίες κατά την εξαγωγή στη δικαιούχο χώρα
Άρθρο 97ιβ
1. Τα πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α, των οποίων υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 17, εκδίδονται με γραπτή αίτηση του εξαγωγέα ή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του, συνοδευόμενη από κάθε άλλο κατάλληλο δικαιολογητικό που αποδεικνύει ότι τα προς εξαγωγή προϊόντα πληρούν τις προϋποθέσεις για την έκδοση πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α.
2. Το πιστοποιητικό χορηγείται στον εξαγωγέα αμέσως μόλις πραγματοποιηθεί ή διασφαλιστεί η εξαγωγή. Εντούτοις, είναι δυνατόν να εκδοθεί κατ’ εξαίρεση πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α μετά την εξαγωγή των προϊόντων τα οποία αφορά, εάν:
α)
δεν εκδόθηκε κατά τον χρόνο εξαγωγής, λόγω σφαλμάτων ή ακούσιων παραλείψεων ή ειδικών περιστάσεων, ή
β)
αποδεικνύεται κατά τρόπο που κρίνεται ικανοποιητικός από τις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές ότι το πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α εκδόθηκε αλλά δεν έγινε δεκτό κατά την εισαγωγή για τεχνικούς λόγους.
3. Οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές μπορούν να εκδίδουν πιστοποιητικά με αναδρομική ισχύ μόνο αφού προηγουμένως επαληθεύσουν ότι τα αναγραφόμενα στην αίτηση του εξαγωγέα στοιχεία συμφωνούν με τα στοιχεία του αντίστοιχου φακέλου εξαγωγής και ότι, κατά την εξαγωγή των εν λόγω προϊόντων, δεν είχε εκδοθεί πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α ανταποκρινόμενο στις διατάξεις του παρόντος τμήματος. Το πλαίσιο 4 των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α που εκδίδονται με αναδρομική ισχύ πρέπει να περιέχει την ένδειξη “Issued retrospectively” ή “Délivré à posteriori”.
4. Σε περίπτωση κλοπής, απώλειας ή καταστροφής πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α, ο εξαγωγέας μπορεί να ζητήσει από τις εκδούσες αρμόδιες κυβερνητικές αρχές να εκδώσουν αντίγραφο βάσει των εγγράφων εξαγωγής που έχουν στην κατοχή τους. Το πλαίσιο 4 του αντίγραφου του πιστοποιητικού τύπου Α που εκδίδεται με αυτόν τον τρόπο πρέπει να φέρει την ένδειξη “Duplicate” ή “Duplicata”, συνοδευόμενη από την ημερομηνία έκδοσης και τον αύξοντα αριθμό του πρωτότυπου πιστοποιητικού. Το αντίγραφο έχει ισχύ από την ημερομηνία του πρωτότυπου.
5. Για να επαληθευθεί αν το προϊόν για το οποίο ζητείται η έκδοση πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α είναι σύμφωνο με τους σχετικούς κανόνες καταγωγής, οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές μπορούν να ζητήσουν κάθε αποδεικτικό έγγραφο ή να διενεργήσουν κάθε έλεγχο που θεωρούν ενδεδειγμένο.
6. Η συμπλήρωση του πλαισίου 2 του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α είναι προαιρετική. Το πλαίσιο 12 φέρει την ένδειξη “European Union” ή το όνομα κράτους μέλους. Η ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α αναφέρεται στο πλαίσιο 11. Η υπογραφή που πρέπει να τίθεται στο πλαίσιο αυτό από τις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές οι οποίες εκδίδουν το πιστοποιητικό, καθώς και η υπογραφή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του εξαγωγέα στο πλαίσιο 12 πρέπει να είναι ιδιόχειρες.
Άρθρο 97ιγ
1. Η δήλωση τιμολογίου μπορεί να συνταχθεί από κάθε εξαγωγέα για κάθε αποστολή αποτελούμενη από ένα ή περισσότερα δέματα που περιέχουν καταγόμενα προϊόντα των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ και υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται στη διαδικασία αυτή η διοικητική συνεργασία του άρθρου 97ια παράγραφος 2.
2. Ο εξαγωγέας που συντάσσει δήλωση τιμολογίου πρέπει να είναι σε θέση να υποβάλει ανά πάσα στιγμή, εάν το ζητήσουν οι τελωνειακές ή άλλες αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της χώρας εξαγωγής, κάθε κατάλληλο έγγραφο που αποδεικνύει τον χαρακτήρα καταγωγής των εξεταζόμενων προϊόντων.
3. Η δήλωση τιμολογίου συντάσσεται από τον εξαγωγέα στη γαλλική ή την αγγλική γλώσσα με δακτυλογράφηση, σφραγίδα ή εκτύπωση στο τιμολόγιο, στο δελτίο παράδοσης ή σε άλλο εμπορικό έγγραφο, του κειμένου δήλωσης που παρατίθεται στο παράρτημα 18. Αν η δήλωση είναι χειρόγραφη, αναγράφεται με μελάνη, με ευανάγνωστους χαρακτήρες. Οι δηλώσεις τιμολογίου φέρουν την ιδιόχειρη πρωτότυπη υπογραφή του εξαγωγέα.
4. Η χρήση δήλωσης τιμολογίου υπόκειται στους ακόλουθους όρους:
α)
συντάσσεται μία δήλωση τιμολογίου για κάθε αποστολή·
β)
εάν τα εμπορεύματα που περιέχονται στην αποστολή έχουν ήδη υποβληθεί σε έλεγχο στη χώρα εξαγωγής με παραπομπή στον ορισμό της έννοιας “καταγόμενα προϊόντα”, ο εξαγωγέας μπορεί να κάνει μνεία του ελέγχου αυτού στη δήλωση τιμολογίου.
5. Όταν εφαρμόζεται η σώρευση βάσει των άρθρων 84, 85 και 86, οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της δικαιούχου χώρας που καλούνται να εκδώσουν πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α για προϊόντα για την κατασκευή των οποίων χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής μέρους που συμμετέχει στον μηχανισμό σώρευσης, βασίζονται στα ακόλουθα:
-
σε περίπτωση διμερούς σώρευσης, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα και εκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες του υποτμήματος 5,
-
σε περίπτωση σώρευσης με τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα και εκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής του ΣΓΠ Νορβηγίας, Ελβετίας ή Τουρκίας, κατά περίπτωση,
-
σε περίπτωση περιφερειακής σώρευσης, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα, συγκεκριμένα σε πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α, του οποίου υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 17 ή, κατά περίπτωση, σε δήλωση τιμολογίου, της οποίας το κείμενο εμφαίνεται στο παράρτημα 18,
-
σε περίπτωση διευρυμένης σώρευσης, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα και εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της οικείας χώρας.
Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην πρώτη, δεύτερη, τρίτη και τέταρτη περίπτωση του πρώτου εδαφίου, το πλαίσιο 4 του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α φέρει, κατά περίπτωση, την ένδειξη “EU cumulation”, “Norway cumulation”, “Switzerland cumulation”, “Turkey cumulation”, “regional cumulation”, “extended cumulation with country x” ή “Cumul UE”, “Cumul Norvège”, “Cumul Suisse”, “Cumul Turquie”, “cumul régional”, “cumul étendu avec le pays x”.
Υπότμημα 3
Διαδικασίες κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Άρθρο 97ιδ
1. Τα πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α ή οι δηλώσεις τιμολογίου υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών εισαγωγής, σύμφωνα με τις διαδικασίες της τελωνειακής διασάφησης.
2. Τα αποδεικτικά καταγωγής που υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μετά την περίοδο ισχύος που αναφέρεται στο άρθρο 97ια παράγραφος 5, μπορούν να γίνονται δεκτά για την εφαρμογή δασμολογικών προτιμήσεων, όταν η μη υποβολή αυτών των εγγράφων μέχρι την καθορισμένη καταληκτική ημερομηνία οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις. Σε άλλες περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής, οι τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μπορούν να αποδέχονται τα αποδεικτικά καταγωγής, εάν τα προϊόντα έχουν προσκομισθεί στο τελωνείο πριν από την εν λόγω καταληκτική ημερομηνία.
Άρθρο 97ιε
1. Όταν, με αίτηση του εισαγωγέα και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής, εισάγονται τμηματικά αποσυναρμολογημένα ή μη συναρμολογημένα προϊόντα κατά την έννοια του γενικού κανόνα 2 α) του Εναρμονισμένου Συστήματος, τα οποία υπάγονται στο τμήμα XVI ή XVII ή στην κλάση 7308 ή 9406 του Εναρμονισμένου Συστήματος, μπορεί να υποβάλλεται στις τελωνειακές αρχές κατά την εισαγωγή της πρώτης τμηματικής αποστολής ένα ενιαίο αποδεικτικό καταγωγής γι’ αυτά τα προϊόντα.
2. Με αίτηση του εισαγωγέα και υπό τους όρους που επιβάλλουν οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής, μπορεί να υποβάλλεται στις τελωνειακές αρχές ένα μόνο αποδεικτικό καταγωγής, κατά την εισαγωγή της πρώτης αποστολής, όταν τα εμπορεύματα:
α)
εισάγονται εντός του πλαισίου συχνών και συνεχών εμπορικών ροών μεγάλης εμπορικής αξίας·
β)
αποτελούν αντικείμενο της ίδιας σύμβασης πώλησης και τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης αυτής είναι εγκατεστημένα στη χώρα εξαγωγής ή στο κράτος μέλος·
γ)
υπάγονται στον ίδιο κωδικό (οκταψήφιο) της συνδυασμένης ονοματολογίας·
δ)
προέρχονται αποκλειστικά από τον ίδιο εξαγωγέα, προορίζονται για τον ίδιο εισαγωγέα και υποβάλλονται στις διατυπώσεις εισόδου στο ίδιο τελωνείο του ίδιου κράτους μέλους.
Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται για διάστημα που καθορίζουν οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 97ιστ
1. Όταν καταγόμενα προϊόντα τίθενται υπό τον έλεγχο τελωνείου ενός μόνο κράτους μέλους, επιτρέπεται να αντικατασταθεί το πρωτότυπο αποδεικτικό καταγωγής από ένα ή περισσότερα πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α με σκοπό την αποστολή του συνόλου ή μέρους των προϊόντων αυτών σε άλλο τόπο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή, κατά περίπτωση, στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία.
2. Τα πιστοποιητικά αντικατάστασης πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α εκδίδονται από το τελωνείο υπό τον έλεγχο του οποίου τίθενται τα προϊόντα. Το πιστοποιητικό αντικατάστασης συντάσσεται μετά από γραπτή αίτηση του επανεξαγωγέα.
3. Το πιστοποιητικό αντικατάστασης φέρει στο άνω δεξιό πλαίσιο το όνομα της ενδιάμεσης χώρας στην οποία εκδόθηκε. Το πλαίσιο 4 περιέχει τις ενδείξεις “Replacement certificate” ή “Certificat de remplacement” καθώς και την ημερομηνία έκδοσης του πρωτότυπου πιστοποιητικού καταγωγής και τον αύξοντα αριθμό του. Το όνομα του επανεξαγωγέα αναγράφεται στο πλαίσιο 1. Το όνομα του τελικού παραλήπτη μπορεί να αναγράφεται στο πλαίσιο 2. Όλα τα στοιχεία των επανεξαγόμενων προϊόντων που αναφέρονται στο πρωτότυπο πιστοποιητικό μεταγράφονται στα πλαίσια 3 έως 9, ενώ στο πλαίσιο 10 αναγράφονται τα στοιχεία του τιμολογίου του επανεξαγωγέα.
4. Η τελωνειακή αρχή που εκδίδει το πιστοποιητικό αντικατάστασης το θεωρεί στο πλαίσιο 11. Η ευθύνη της τελωνειακής αρχής περιορίζεται στην έκδοση του πιστοποιητικού αντικατάστασης. Τα στοιχεία του πλαισίου 12 σχετικά με τη χώρα καταγωγής και τη χώρα προορισμού λαμβάνονται από το πρωτότυπο πιστοποιητικό. Το πλαίσιο αυτό φέρει την υπογραφή του επανεξαγωγέα. Επανεξαγωγέας που υπογράφει σε αυτό το πλαίσιο καλόπιστα δεν φέρει ευθύνη για την ακρίβεια των στοιχείων του πρωτότυπου πιστοποιητικού.
5. Το τελωνείο που καλείται να διεκπεραιώσει τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 σημειώνει στο πρωτότυπο πιστοποιητικό τα βάρη, τους αριθμούς και το είδος των αποστελλόμενων προϊόντων και αναγράφει στο ίδιο πιστοποιητικό τον αύξοντα αριθμό του ή των αντίστοιχων πιστοποιητικών αντικατάστασης. Φυλάσσει το πρωτότυπο πιστοποιητικό τουλάχιστον επί τρία έτη. Στο πιστοποιητικό αντικατάστασης μπορεί να επισυνάπτεται φωτοαντίγραφο του πρωτότυπου πιστοποιητικού.
6. Στην περίπτωση των προϊόντων που επωφελούνται από δασμολογικές προτιμήσεις βάσει παρέκκλισης σύμφωνα με το άρθρο 89, η διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο εφαρμόζεται μόνο όταν τα προϊόντα αυτά προορίζονται για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν το σχετικό προϊόν έχει αποκτήσει το χαρακτήρα καταγωγής μέσω περιφερειακής σώρευσης, είναι δυνατό να εκδοθεί πιστοποιητικό αντικατάστασης για την αποστολή προϊόντων στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία μόνο εφόσον οι χώρες αυτές εφαρμόζουν τους ίδιους κανόνες περιφερειακής σώρευσης με αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 97ιζ
1. Προϊόντα που αποστέλλονται υπό μορφή μικροδεμάτων μεταξύ ιδιωτών ή περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών γίνονται δεκτά ως καταγόμενα προϊόντα που επωφελούνται από τις αναφερόμενες στο άρθρο 66 δασμολογικές προτιμήσεις, χωρίς να απαιτείται η κατάθεση πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α ή δήλωσης τιμολογίου, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
τα προϊόντα αυτά:
i)
δεν αποτελούν εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα·
ii)
έχει δηλωθεί ότι πληρούν τους όρους υπαγωγής σε αυτό το σύστημα·
β)
δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς την ακρίβεια της δήλωσης που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο ii).
2. Δεν θεωρούνται εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα οι εισαγωγές που πληρούν όλους τους ακόλουθους όρους:
α)
οι εισαγωγές είναι περιστασιακές·
β)
οι εισαγωγές συνίστανται αποκλειστικά σε προϊόντα προσωπικής χρήσης των παραληπτών ή των ταξιδιωτών ή των οικογενειών τους·
γ)
είναι προφανές από το είδος και την ποσότητα των προϊόντων ότι δεν επιδιώκεται εμπορικός σκοπός.
3. Η συνολική εμπορική αξία των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 προϊόντων δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ, στις περιπτώσεις μικροδεμάτων, ή τα 1 200 ευρώ, προκειμένου για προϊόντα που περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών.
Άρθρο 97ιη
1. Η διαπίστωση μικροδιαφορών μεταξύ των στοιχείων που αναφέρονται στο πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α ή σε δήλωση τιμολογίου και εκείνων που αναφέρονται στα έγγραφα που υποβάλλονται στο τελωνείο για τη διεκπεραίωση των διατυπώσεων εισαγωγής των προϊόντων δεν συνεπάγεται αφ’ εαυτής την ακυρότητα του πιστοποιητικού ή της δήλωσης, εάν αποδεικνύεται δεόντως ότι το έγγραφο αυτό πράγματι αντιστοιχεί στα προσκομισθέντα προϊόντα.
2. Εμφανή τυπικά σφάλματα στο πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α, στο πιστοποιητικό κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ή στη δήλωση τιμολογίου δεν αποτελούν αιτία απόρριψης του εγγράφου, εάν τα σφάλματα αυτά δεν δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την ορθότητα των στοιχείων του σχετικού εγγράφου.
Υπότμημα 4
Μέθοδοι διοικητικές συνεργασίας
Άρθρο 97ιθ
1. Οι δικαιούχες χώρες κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ονόματα και τις διευθύνσεις των κυβερνητικών αρχών που βρίσκονται στο έδαφος τους και είναι εξουσιοδοτημένες να εκδίδουν πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α, τα δείγματα των αποτυπωμάτων των σφραγίδων που χρησιμοποιούν οι εν λόγω αρχές, καθώς και τα ονόματα και τις διευθύνσεις των κυβερνητικών αρχών που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α και των δηλώσεων τιμολογίου.
Η Επιτροπή διαβιβάζει τις ανωτέρω πληροφορίες στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών. Όταν οι πληροφορίες αυτές γνωστοποιούνται στο πλαίσιο τροποποίησης προγενέστερων κοινοποιήσεων, η Επιτροπή αναφέρει την ημερομηνία έναρξης ισχύος των νέων σφραγίδων, σύμφωνα με τις οδηγίες των αρμόδιων κυβερνητικών αρχών των δικαιούχων χωρών. Οι εν λόγω πληροφορίες προορίζονται για επίσημη χρήση· εντούτοις, όταν τα εμπορεύματα πρόκειται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι εν λόγω τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν στον εισαγωγέα ή στον δεόντως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του να συμβουλεύεται τα δείγματα των αποτυπωμάτων των σφραγίδων.
Οι δικαιούχες χώρες που έχουν ήδη παράσχει τις απαιτούμενες βάσει του πρώτου εδαφίου πληροφορίες δεν είναι υποχρεωμένες να τις κοινοποιήσουν εκ νέου, εάν δεν έχει επέλθει μεταβολή.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 97ια παράγραφος 4, η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) την ημερομηνία κατά την οποία μια χώρα ή έδαφος που έχει γίνει δεκτή ή εκ νέου δεκτή ως δικαιούχος χώρα για τα προϊόντα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1.
3. Μετά από αίτηση των αρμόδιων αρχών των δικαιούχων χωρών, η Επιτροπή κοινοποιεί στις δικαιούχες χώρες τα δείγματα αποτυπωμάτων των σφραγίδων που χρησιμοποιούνται από τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών για την έκδοση πιστοποιητικών κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1.
Άρθρο 97κ
1. Οι μετέπειτα επαληθεύσεις των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α και των δηλώσεων τιμολογίου διενεργούνται δειγματοληπτικά ή όποτε οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών έχουν βάσιμες αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητα αυτών των εγγράφων, το χαρακτήρα καταγωγής των σχετικών προϊόντων ή την εκπλήρωση των λοιπών απαιτήσεων του παρόντος τμήματος.
2. Όταν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών υποβάλλουν αίτηση για μετέπειτα επαλήθευση, επιστρέφουν το πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α και το τιμολόγιο, εάν έχει υποβληθεί, τη δήλωση τιμολογίου ή αντίγραφο αυτών των εγγράφων, στις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής, αναφέροντας, εάν το κρίνουν σκόπιμο, τους λόγους της έρευνας. Για να τεκμηριωθεί η αίτηση επαλήθευσης, διαβιβάζονται όλα τα έγγραφα και οι πληροφορίες από τα οποία προκύπτει ότι τα στοιχεία που αναγράφονται στο αποδεικτικό καταγωγής είναι ανακριβή.
Εάν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών αποφασίσουν να αναστείλουν την παραχώρηση δασμολογικών προτιμήσεων αναμένοντας τα αποτελέσματα της επαλήθευσης, επιτρέπουν στον εισαγωγέα να παραλάβει τα προϊόντα, με την επιφύλαξη κάθε προληπτικού μέτρου που κρίνεται απαραίτητο.
3. Σε περίπτωση που ζητηθεί η διενέργεια μετέπειτα επαλήθευσης, αυτή διενεργείται και τα αποτελέσματά τη κοινοποιούνται στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών το αργότερο εντός έξι μηνών ή, προκειμένου για αιτήσεις προς τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία για την επαλήθευση αποδεικτικών αντικατάστασης αποδεικτικού καταγωγής που συντάχθηκαν στα εδάφη τους βάσει πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α ή δήλωσης τιμολογίου που έχει συνταχθεί σε δικαιούχο χώρα, το αργότερο εντός 8 μηνών από την ημερομηνία αποστολής της αίτησης. Τα αποτελέσματα αυτά επιτρέπουν να διαπιστωθεί αν το αμφισβητούμενο αποδεικτικό καταγωγής αφορά τα πράγματι εξαχθέντα προϊόντα και αν τα προϊόντα αυτά μπορούν να θεωρηθούν προϊόντα καταγωγής της δικαιούχου χώρας.
4. Όταν πρόκειται για πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α που εκδίδονται στο πλαίσιο διμερούς σώρευσης, η απάντηση περιλαμβάνει αντίγραφο(α) του(των) πιστοποιητικού(ών) κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ή, εάν κρίνεται απαραίτητο, της (των) αντίστοιχης(ων) δήλωσης(δηλώσεων) τιμολογίου.
5. Εάν, στις περιπτώσεις εύλογων αμφιβολιών, δεν ληφθεί απάντηση εντός της οριζόμενης στην παράγραφο 3 εξάμηνης προθεσμίας ή εάν η απάντηση δεν περιέχει επαρκή στοιχεία ώστε να διαπιστωθεί η γνησιότητα του αμφισβητούμενου εγγράφου ή η πραγματική καταγωγή των προϊόντων, αποστέλλεται δεύτερη γνωστοποίηση στις αρμόδιες αρχές. Εάν μετά τη δεύτερη γνωστοποίηση, τα αποτελέσματα της επαλήθευσης δεν κοινοποιηθούν στις αιτούσες αρχές εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία αποστολής της δεύτερης γνωστοποίησης, ή εάν τα εν λόγω αποτελέσματα δεν επιτρέπουν να διαπιστωθεί η γνησιότητα του αμφισβητούμενου εγγράφου ή η πραγματική καταγωγή των προϊόντων, οι αιτούσες αρχές απορρίπτουν την παραχώρηση δασμολογικών προτιμήσεων, πλην εκτάκτων περιστάσεων.
6. Όταν η διαδικασία επαλήθευσης ή κάθε άλλο διαθέσιμο στοιχείο παρέχει ενδείξεις παράβασης των κανόνων καταγωγής, η δικαιούχος χώρα εξαγωγής διενεργεί, αυτεπάγγελτα ή με αίτηση των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών, τις κατάλληλες έρευνες ή μεριμνά για τη διενέργεια αυτών των ερευνών με τη δέουσα ταχύτητα, με στόχο τον εντοπισμό και την πρόληψη των εν λόγω παραβάσεων. Προς τούτο, η Επιτροπή ή οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν να συμμετέχουν στη διενέργεια των ερευνών.
7. Για τους σκοπούς της μετέπειτα επαλήθευσης των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α, οι εξαγωγείς φυλάσσουν όλα τα κατάλληλα έγγραφα που αποδεικνύουν τον χαρακτήρα καταγωγής όλων των καλυπτόμενων προϊόντων, ενώ οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής φυλάσσουν αντίγραφα των πιστοποιητικών, καθώς και των εγγράφων εξαγωγής που σχετίζονται με αυτά. Τα εν λόγω έγγραφα φυλάσσονται τουλάχιστον επί τρία έτη από το τέλος του έτους έκδοσης του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α.
Άρθρο 97κα
1. Τα άρθρα 97ιθ και 97κ εφαρμόζονται επίσης μεταξύ των χωρών της ίδιας περιφερειακής ομάδας για τους σκοπούς της παροχής πληροφοριών στην Επιτροπή ή στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών και της μετέπειτα επαλήθευσης των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α ή των δηλώσεων τιμολογίου που εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις για την περιφερειακή σώρευση καταγωγής.
2. Για τους σκοπούς των άρθρων 85, 97ιγ και 97ιστ, η συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Νορβηγίας, της Ελβετίας και της Τουρκίας, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δέσμευση αμοιβαίας παροχής της απαραίτητης υποστήριξης σε θέματα διοικητικής συνεργασίας.
Για τους σκοπούς του άρθρου 86 παράγραφοι 7 και 8 και του άρθρου 97ια, η χώρα με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει ισχύουσα συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών και η οποία έχει συμφωνήσει να συμμετέχει στο μηχανισμό διευρυμένης σώρευσης με δικαιούχο χώρα, αποδέχεται επίσης να παρέχει στη χώρα αυτή την υποστήριξή της σε θέματα διοικητικής συνεργασίας κατά τον ίδιο τρόπο που θα παρείχε την υποστήριξη αυτή στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών.
Υπότμημα 5
Διαδικασίες για τη διμερή σώρευση
Άρθρο 97κβ
1. Η απόδειξη του χαρακτήρα καταγωγής προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχεται:
α)
είτε με την προσκόμιση πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1, του οποίου υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 21,
β)
είτε με την προσκόμιση δήλωσης τιμολογίου, της οποίας το κείμενο παρατίθεται στο παράρτημα 18. Δήλωση τιμολογίου μπορεί να συνταχθεί από οποιονδήποτε εξαγωγέα για αποστολές που περιέχουν καταγόμενα προϊόντα των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ ή από εγκεκριμένο εξαγωγέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Ο εξαγωγέας ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του αναγράφει τις ενδείξεις “GSP beneficiary countries” και “EU” ή “Pays bénéficiaires du SPG” και “UE”, στο πλαίσιο 2 του πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1.
3. Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος σχετικά με την έκδοση, τη χρήση και την μετέπειτα επαλήθευση των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα πιστοποιητικά κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 και στις δηλώσεις τιμολογίου, με εξαίρεση τις διατάξεις σχετικά με την έκδοσή τους.
4. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν να επιτρέπουν σε κάθε εξαγωγέα, στο εξής “εγκεκριμένος εξαγωγέας”, ο οποίος αποστέλλει συχνά φορτία προϊόντων καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο διμερούς σώρευσης, να συντάσσει δηλώσεις τιμολογίου, ανεξάρτητα από την αξία των καλυπτόμενων προϊόντων, όταν ο εν λόγω εξαγωγέας παρέχει, κατά τρόπο που κρίνεται ικανοποιητικός από τις τελωνειακές αρχές, όλες τις εγγυήσεις που είναι απαραίτητες για να επαληθευθούν:
α)
ο χαρακτήρας καταγωγής των προϊόντων, καθώς και
β)
η ικανοποίηση των άλλων απαιτήσεων που εφαρμόζονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.
5. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παραχωρούν το καθεστώς εγκεκριμένου εξαγωγέα, υπό τις προϋποθέσεις που κρίνουν αναγκαίες. Οι τελωνειακές αρχές χορηγούν στον εγκεκριμένο εξαγωγέα αριθμό άδειας του τελωνείου ο οποίος αναγράφεται στη δήλωση τιμολογίου.
6. Οι τελωνειακές αρχές παρακολουθούν τη χρήση της άδειας από τον εγκεκριμένο εξαγωγέα. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ανακαλούν την άδεια ανά πάσα στιγμή.
Ανακαλούν την άδεια σε καθεμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν ο εγκεκριμένος εξαγωγέας δεν παρέχει πλέον τις αναφερόμενες στην παράγραφο 4 εγγυήσεις·
β)
εάν ο εγκεκριμένος εξαγωγέας δεν πληροί τους αναφερόμενους στην παράγραφο 5 όρους·
γ)
εάν ο εγκεκριμένος εξαγωγέας κάνει κατάχρηση της άδειας.
7. Δεν απαιτείται από εγκεκριμένο εξαγωγέα να υπογράφει τις δηλώσεις τιμολογίου, εφόσον αυτός δεσμεύεται εγγράφως έναντι των τελωνειακών αρχών να αποδεχθεί την πλήρη ευθύνη για κάθε δήλωση τιμολογίου που τον ταυτοποιεί σαν να την είχε υπογράψει ιδιοχείρως.
Υπότμημα 6
Θεούτα και μελίλια
Άρθρο 97κγ
Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος αναφορικά με την έκδοση, τη χρήση και την μετέπειτα επαλήθευση των αποδεικτικών καταγωγής εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα προϊόντα που εξάγονται από δικαιούχο χώρα στη Θέουτα ή τη Μελίλια και στα προϊόντα που εξάγονται από τη Θέουτα και τη Μελίλια σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης.
Η Θέουτα και η Μελίλια θεωρούνται ενιαίο έδαφος.
Οι ισπανικές τελωνειακές αρχές είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος στη Θέουτα και τη Μελίλια.»
3)
Στο μέρος I τίτλος IV κεφάλαιο 2 τμήμα 2, πριν από το υποτμήμα 1, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 97κδ:
«Άρθρο 97κδ
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος νοούνται ως:
α) “κατασκευή ή παρασκευή”: κάθε μορφή επεξεργασίας ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένης της συναρμολόγησης·
β) “ύλη”: κάθε συστατικό, πρώτη ύλη, κατασκευαστικό στοιχείο, μέρος κ.λπ. που χρησιμοποιείται για την κατασκευή του προϊόντος·
γ) “προϊόν”: το προϊόν που έχει κατασκευαστεί, ακόμη και αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί αργότερα σε άλλη κατασκευαστική εργασία·
δ) “εμπορεύματα”: τόσο οι ύλες, όσο και τα προϊόντα·
ε) “δασμολογητέα αξία”: η αξία που προσδιορίζεται βάσει της συμφωνίας του 1994 περί της εφαρμογής του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (συμφωνία ΠΟΕ για τη δασμολογητέα αξία)·
στ) “τιμή εργοστασίου” στον κατάλογο του παραρτήματος 15: η εργοστασιακή τιμή που καταβάλλεται για το προϊόν στον κατασκευαστή, στην επιχείρηση του οποίου έγινε η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση, υπό τον όρο ότι η τιμή περιλαμβάνει την αξία όλων των υλών που χρησιμοποιήθηκαν, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή ενδέχεται να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος.
Όταν η πράγματι καταβληθείσα τιμή δεν αντανακλά όλες τις δαπάνες κατασκευής του προϊόντος που πραγματοποιήθηκαν όντως στη δικαιούχο χώρα, η τιμή εργοστασίου είναι το σύνολο όλων αυτών των δαπανών, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι έχουν επιστραφεί ή ενδέχεται να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος·
ζ) “αξία υλών” στον κατάλογο του παραρτήματος 15: η δασμολογητέα αξία κατά την εισαγωγή των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν ή, εάν αυτή δεν είναι γνωστή και δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, η πρώτη επιβεβαιωμένη τιμή που καταβλήθηκε για τις ύλες αυτές στην Κοινότητα ή στη δικαιούχο χώρα, κατά την έννοια του άρθρου 98 παράγραφος 1. Όταν πρέπει να διαπιστωθεί η αξία των καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι διατάξεις του παρόντος στοιχείου·
η) “κεφάλαια”, “κλάσεις” και “διακρίσεις”: τα κεφάλαια, οι κλάσεις και οι διακρίσεις (τετραψήφιοι ή εξαψήφιοι κωδικοί) που χρησιμοποιούνται στην ονοματολογία του Εναρμονισμένου Συστήματος·
θ) “υπαγόμενο”: αναφέρεται στην κατάταξη ενός προϊόντος ή μιας ύλης σε συγκεκριμένη κλάση ή διάκριση του Εναρμονισμένου Συστήματος·
ι) “αποστολή”: τα προϊόντα τα οποία:
είτε αποστέλλονται ταυτόχρονα από έναν εξαγωγέα σε ένα παραλήπτη,
είτε καλύπτονται από ενιαίο έγγραφο μεταφοράς, το οποίο καλύπτει τη μεταφορά τους από τον εξαγωγέα στον παραλήπτη, ή όταν δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο, από ενιαίο τιμολόγιο.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο στ), όταν η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση ανατίθεται με υπεργολαβία σε κατασκευαστή, ο όρος “κατασκευαστής” που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο στ) πρώτο εδάφιο μπορεί να δηλώνει την επιχείρηση που χρησιμοποίησε τον υπεργολάβο.»
4)
Στο άρθρο 99 παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο δ)α:
«δ)α
προϊόντα που προέρχονται από σφαγέντα ζώα τα οποία γεννήθηκαν και εκτράφηκαν εκεί·»
5)
Στο άρθρο 101, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο ζ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ζ)
εργασίες για τον χρωματισμό ή τον αρωματισμό ζάχαρης ή για την κατασκευή κύβων ζάχαρης· μερική ή ολική άλεση κρυσταλλικής ζάχαρης·»·
β)
το στοιχείο ιγ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ιγ)
απλή ανάμειξη προϊόντων, έστω και διαφορετικού είδους· ανάμειξη ζάχαρης με οποιαδήποτε άλλη ύλη·»·
γ)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο ιγ)α:
«ιγ)α
απλή προσθήκη νερού ή αραίωση ή αφυδάτωση ή μετουσίωση προϊόντων·»
6)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13α που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
7)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13β που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
8)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13γ που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού.
9)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13δ που παρατίθεται στο παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού.
10)
Στο παράρτημα 14, στις σημειώσεις 1 και 3.1, η φράση «των άρθρων 69 και 100» αντικαθίσταται από τη φράση «του άρθρου 100».
11)
Το παράρτημα 17 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.
12)
Το παράρτημα 18 αντικαθίσταται από το κείμενο που παρατίθεται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Οι δικαιούχες χώρες υποβάλλουν στην Επιτροπή τη δέσμευση σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2454/93 όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό και τα στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 69 του εν λόγω κανονισμού, τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τεθεί σε πραγματική εφαρμογή στο έδαφός τους το σύστημα των εγγεγραμμένων εξαγωγέων.
Το αργότερο την 1η Ιουλίου 2016 και την 1η Ιουλίου 2019, η Επιτροπή θα εξετάσει την κατάσταση προετοιμασίας των δικαιούχων χωρών για την εφαρμογή του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων και θα προτείνει τις ενδεχόμενες αναγκαίες προσαρμογές.
Άρθρο 3
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2011.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 1 σημείο 1), στον βαθμό που αφορά τα άρθρα 68 έως 71, τα άρθρα 90 έως 97θ και το άρθρο 97ι παράγραφος 2, και σημεία 8) και 9) εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2017.
4. Οι δικαιούχες χώρες που δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν το σύστημα των εγγεγραμμένων εξαγωγέων κατά την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 3 και έχουν υποβάλει γραπτή αίτηση στην Επιτροπή πριν από την 1η Ιουλίου 2016 ή για τις οποίες η Επιτροπή έχει προτείνει προσαρμογές, σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο, μπορούν να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τις διατάξεις του τίτλου IV κεφάλαιο 2 τμήμα 1Α και των παραρτημάτων 17 και 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2454/93, πως τροποποιείται με τον παρόντα κανονισμό, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2020.
5. Το σημείο 2 του άρθρου 1 εφαρμόζεται μέχρι την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 3 ή, για τις δικαιούχες χώρες που αναφέρονται στην παράγραφο 4, μέχρι την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 4.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 18 Νοεμβρίου 2010.