РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1191/2010 НА КОМИСИЯТА
от 16 декември 2010 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1794/2006 за установяване на обща схема за таксуване на аеронавигационното обслужване
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 550/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 10 март 2004 г. за осигуряването на аеронавигационно обслужване в единното европейско небе (Регламент за осигуряване на обслужване) (1), и по-специално член 15, параграф 4от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 549/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 10 март 2004 г. за определяне на рамката за създаването на Единно европейско небе (Рамков регламент), и по-специално член 5, параграф 3от него (2).
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1794/2006 на Комисията (3) установява необходимите мерки за развиване на схема за таксуване на аеронавигационното обслужване, която е съвместима със Системата за пътни такси на Евроконтрол. Разработването на обща схема за събиране на такси за аеронавигационно обслужване, предоставяно по време на всички фази на полета, е от изключително значение за осъществяването на единното европейско небе. Схемата следва да доведе до по-голяма прозрачност по отношение на определянето, налагането и събирането на такси от ползвателите на въздушното пространство, както и до икономическа ефективност при предоставяне на аеронавигационно обслужване. Тя също така следва да спомага за ефективността на полетите при запазване на оптимално ниво на безопасност и да стимулира предоставянето на интегрирано обслужване.
(2)
С цел да се осигури подобряване на икономическата ефективност при аеронавигационното обслужване, схемата за събиране на такси следва да насърчи повишаването на икономическата и на оперативната ефективност в съответствие с Европейския генерален план за управление на въздушното движение и в негова подкрепа.
(3)
Необходимо е да се актуализира Регламент (ЕО) № 1794/2006 с цел да се преведат финансовите последици от схемата за ефективност в схемата за таксуване, особено по отношение на механизмите за поделяне на риска, свързан с въздушното движение и риска, свързан с разходите, както и на системите за материално стимулиране, посочени в Регламент на (ЕС) № 691/2010 на Комисията за определяне на схема за ефективност на аеронавигационното обслужване и мрежовите функции и за изменение на Регламент (ЕО) № 2096/2005 за определяне на общи изисквания при доставянето на аеронавигационни услуги (4). Регламент (ЕО) № 1794/2006 следва съответно да се измени.
(4)
Следва да се предвидят подходящи разпоредби, за да се осигури плавен преход към актуализираната схема за таксуване.
(5)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета за единното небе,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменения към Регламент (ЕС) № 1794/2006
Регламент (ЕО) № 1794/2006 се изменя, както следва:
1)
Член 1 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Настоящият регламент определя необходимите мерки за разработване на обща схема за събиране на такси за аеронавигационно обслужване, която е съвместима със Системата за пътни такси на Евроконтрол.“
б)
параграфи 5 и 6 се заменят със следното:
„5. При спазване на член 1, параграф 3, трето изречение от Регламент (ЕС) № 691/2010 на Комисията (5), държавите-членки могат да решат да не прилагат настоящия регламент по отношение на аеронавигационното обслужване, предоставяно на летища с по-малко от 50 000 движения на търговски въздушен транспорт годишно, независимо от максималната излетна маса и броя на пътническите места. Държавите-членки информират Комисията за това решение.
Комисията публикува периодично актуализиран списък на летищата, за които държавите-членки са решили да не прилагат към аеронавигационните услуги настоящия регламент.
6. По отношение на аеронавигационно обслужване, предоставено на летища с по-малко от 150 000 движения на търговския въздушен транспорт годишно, независимо от максималната излетна маса и броя на пътническите места, преди всеки референтен период, посочен в член 11, параграф 3, буква г) от Регламент (ЕО) № 549/2004, държавите-членки могат да решат да не:
а)
изчисляват установените разходи, съгласно член 6 от настоящия регламент;
б)
изчисляват таксите за използване на летищата, както е посочено в член 11 от настоящия регламент
в)
определят таксови единици за обслужване в зоната на летищата, както е посочено в член 13 от настоящия регламент.
Първата алинея се прилага без да се засяга прилагането на принципите, посочени в членове 14 и 15 от Регламент (ЕО) № 550/2004, при спазване на член 1, параграф 3, трето изречение от Регламент (ЕС) № 691/2010.
Държавите-членки, които решат да не прилагат разпоредбите, изброени в първия параграф, извършват подробна оценка на степента, до която условията, определени в приложение I към настоящия регламент са изпълнени. Тази оценка включва консултиране с представители на ползватели на въздушното пространство.
Посочените държави-членки представят на Комисията подробен доклад относно оценката, посочена в третата алинея. Този доклад се основава на доказателствен материал, включва резултата от консултацията с ползвателите, и дава пълна обосновка на заключенията на държавата-членка.
След консултация със съответната държава-членка Комисията може да определи, че условията, посочени в приложение I към настоящия регламент не са изпълнени, и може, най-късно два месеца след получаване на доклада да изиска от държавата-членка да направи наново оценката при преразгледани условия.
Когато Комисията направи такова определение, тя точно посочва коя(и) част(и) на оценката трябва да бъде(ат) преразгледана(и), и дава обосновка за искането си.
В случай, че Комисията е поискала преразглеждане на оценката, съответната държава-членка предава доклад по заключенията от преразгледаната оценка най-късно два месеца след получаване на искането на Комисията.
Окончателният доклад се обявява публично и е в сила в продължение на референтния период.
2)
В Член 2 се добавят следните букви:
„з)
„установени разходи“ са разходите, предварително определени от държавите-членки, както е посочено в член 15, параграф 2, буква a) от Регламент (ЕО) № 550/2004;
и)
„референтен период“ е референтният период на схемата за ефективност, предвиден в член 11, параграф 3, буква г) от Регламент (ЕО) № 549/2004;
й)
„движения на търговския въздушен транспорт“ е сборът на излитанията и кацанията на търговския въздушен транспорт, изчислен като средна стойност за трите години, предшестващи приемането на плановете за ефективност, посочени в член 12 от Регламент (ЕС) № 691/2010;
к)
„други приходи“ са приходи, получени от публични органи, или приходи от търговски дейности, и/или по отношение на таксовите единици за обслужване в зоната на летищата - също и приходи, получени по силата на договори или споразумения между доставчици на аеронавигационно обслужване и летищни оператори, от които доставчиците на аеронавигационно обслужване се възползват по отношение на намаляване на размера на таксовите единици.“.
3)
В член 3 параграфи 1, 2 и 3 се заменят със следното:
„1. Схемата за събиране на такси се ръководи от принципите, определени в член 15 от Регламент (ЕО) № 550/2004.
2. Установените разходи за аеронавигационно обслужване при прелитане се финансират посредством пътни такси при прелитане, налагани на ползвателите на аеронавигационно обслужване в съответствие с разпоредбите на глава III, и/или други приходи.
3. Установените разходи за аеронавигационно обслужване в зоната на летищата се финансират посредством такси за използване на летищата, налагани на ползвателите на аеронавигационно обслужване, в съответствие с разпоредбите на глава III, и/или други приходи. Те могат да включват кръстосани субсидии, отпуснати в съответствие със законодателството на Съюза.“.
4)
В член 4 параграфи 3 и 4 се заменят със следното:
„3. Зоната за събиране на пътни такси при прелитане се простира от земята до, включително, горното въздушно пространство. Държавите-членки могат да определят конкретна зона за комплексна летищна зона в зоната за събиране на такси.
4. Ако зоните за събиране на такси се простират през въздушното пространство на повече от една държава-членка, например вследствие на създаването на обща зона за събиране на такси в рамките на един функционален блок въздушно пространство, въпросните държави-членки осигуряват в максимално възможната степен съгласуваност и еднообразие в прилагането на настоящия регламент за съответното въздушно пространство.
Когато не е възможно еднакво прилагане на настоящия регламент към съответното въздушно пространство, държавите-членки информират ползвателите за разликите в прилагането на настоящия регламент по прозрачен начин и информират Комисията и Евроконтрол за тези разлики.“.
5)
В член 5 параграфи 2 и 3 се заменят със следното:
„2. Държавите-членки могат да определят следните разходи като установени разходи, съгласно член 15, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕС) № 550/2004, когато те са направени в резултат от предоставянето на аеронавигационно обслужване:
а)
разходи, направени от съответните национални органи;
б)
разходи, направени от квалифицираните организации, както е посочено в член 3 от Регламент (ЕО) № 550/2004;
в)
разходи, произлизащи от международни споразумения.
3. В съответствие с член 15а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 550/2004, без да се засягат други източници на финансиране и в съответствие със законодателството на Съюза, част от приходите, получени от таксите може да се използват за осигуряване на финансиране за общи проекти, свързани с мрежови функции, които са от особено значение за подобряване на цялостната ефективност на управлението на въздушното движение и аеронавигационното обслужване в Европа. В такива случаи държавите-членки осигуряват да са налице практики на подробно и прозрачно счетоводно отчитане, за да бъде гарантирано, че на ползвателите на въздушното пространство не се налагат дублиращи се такси. Ясно се посочват тези установени разходи, които финансират общия проект в съответствие с приложение II.“.
6)
Член 6 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Установените разходи и действителните разходи включват разходите за допустими услуги, съоръжения и дейности, посочени в член 5 от настоящия регламент и са определени съгласно счетоводните изисквания, посочени в член 12 от Регламент (ЕО) № 550/2004.
Еднократните ефекти в резултат от въвеждането на Международните счетоводни стандарти могат да се разпределят за период не по-дълъг от 15 години.
Без да се засягат членове 16 и 18 от Регламент (ЕС) № 691/2010, установените разходи се определят преди началото на всеки референтен период като част от плановете за ефективност, посочени в член 11 от Регламент (ЕО) № 549/2004 и член 10, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕС) № 691/2010, за всяка календарна година от референтния период, в реално и номинално изражение. Таксовите единици се изчисляват въз основа на разходите в номинално изражение. За всяка година от референтния период разликата между установените разходи в номинално изражение преди референтния период и установените разходи, актуализирани въз основа на реалната инфлация, регистрирана от Комисията (Евростат) за годината, се пренася най-късно в година n+2.
Установените разходи и действителните разходи се определят в национална валута. При създаване на обща зона за събиране на такси в рамките на един функционален блок въздушно пространство съответните държави-членки осигуряват преобразуване на националните разходи в евро или в националната валута на една от въпросните държави-членки с оглед осигуряване на прозрачно изчисляване на единната таксова единица в прилагане на член 13, параграф 1, алинея първа от настоящия регламент. Тези държави-членки информират Комисията и Евроконтрол за това.“.
б)
Параграф 2 се изменя както следва:
i)
Втората алинея се заменя със следното:
„Разходите за персонала включват брутни възнаграждения, плащания на извънреден труд, вноски за сметка на работодателя в схемите за социално осигуряване, както и разходи за пенсии и други допълнителни възнаграждения. Разходите за пенсии може да се изчисляват въз основа на консервативни предположения, съгласно управлението на схемата или съответното национално законодателство. Тези предположения са посочени в националния план за ефективност.“.
ii)
Четвъртата и петата алинеи се заменят със следното:
„Амортизационните разходи са свързани с общите дълготрайни материални активи в експлоатация за целите на аеронавигационното обслужване. Дълготрайните материални активи се амортизират в съответствие с техния очакван полезен живот, като се използва линейният метод, приложен към стойността на активите, които се амортизират. За изчисляването на амортизацията може да се приложи счетоводно отчитане на базата на историческата цена или счетоводно отчитане на принципа на текущата стойност. Методът остава постоянен за срока на амортизацията и е в съответствие с приложения метод за изчисляване на цената на капитала. Когато се прилага счетоводно отчитане на принципа на текущата стойност, се предоставя също еквивалентна информация за счетоводното отчитане на базата на историческата цена с цел сравняване и оценка.
Цената на капитала е равна на произведението на:
а)
сумата на средната нетна балансова стойност на дълготрайните материални активи и евентуалните корекции в общите активи, определени от националния надзорен орган, използвани от доставчика на аеронавигационното обслужване в експлоатация или в строеж, и на средната стойност на нетните текущи активи, без лихвоносните сметки, които се изискват за предоставянето на аеронавигационно обслужване; и
б)
претеглената средна стойност на лихвения процент по дълговите ценни книжа и на рентабилността на собствения капитал. За доставчиците на аеронавигационно обслужване, които не разполагат със собствен капитал, претеглената средна стойност се изчислява въз основа на възвращаемостта, приложена към разликата между общите активи, както е посочено в буква а), и дълговите ценни книжа.
Извънредните позиции се състоят от еднократни разходи във връзка с предоставянето на аеронавигационно обслужване, които са направени през същата година.
Всяка корекция извън разпоредбите на Международните счетоводни стандарти се посочва в националния план за ефективност, който се разглежда от Комисията, и в допълнителната информация, която се предоставя в съответствие с приложение II.“.
в)
В параграф 3 първата алинея се заменя със следното:
„За целите на параграф 2, пета алинея тегловните коефициенти се базират на съотношението на финансирането чрез дълг или собствен капитал. Лихвеният процент по дълговите ценни книжа е равен на средния лихвен процент по дълговите ценни книжа, емитирани от доставчика на аеронавигационно обслужване. Рентабилността на собствения капитал се основава на действителния финансов риск, поет от доставчика на аеронавигационно обслужване.“.
7)
В член 7, параграф 2 се добавя следната алинея:
„За целите на първата алинея, буква б), преди началото на всеки референтен период и за всяко летище държавите-членки определят критериите за разпределяне на разходите между аеронавигационното обслужване в зоната на летищата и аеронавигационното обслужване при прелитане и информират за това Комисията.“.
8)
Член 8 се заменя със следното:
„Член 8
Прозрачност на разходите и на механизма на събиране на такси
1. Най-късно шест месеца преди началото на референтния период държавите-членки, подпомагани от своите доставчици на аеронавигационно обслужване, предлагат на представители на ползвателите на въздушното пространство подробна консултация относно установените разходи, планираните инвестиции, прогнозите за обслужените единици, политиката на събиране на таксите и съответните таксови единици. Държавите-членки представят по прозрачен начин своите разходи на национално равнище или в рамките на функционалните блокове въздушно пространство, които са доказани в съответствие с член 5, и своите таксови единици, на представители на ползвателите на въздушното пространство, на Комисията и, когато е приложимо, на Евроконтрол.
По време на референтния период държавите-членки ежегодно предлагат консултация на представители на ползвателите на въздушното пространство относно евентуални отклонения от прогнозите, и по-специално по отношение на:
a)
съпоставяне на реалния обем на въздушното движение и разходите спрямо прогнозите за обема на въздушно движение и установените разходи;
б)
прилагането на механизма за поделяне на риска, предвиден в член 11а;
в)
системите за материално стимулиране, предвидени в член 12.
Консултацията може да се организира на регионален принцип. Представителите на ползвателите на въздушното пространство имат право да поискат повече консултации. Системно се организират и консултации с ползвателите след активиране на даден механизъм за предупреждение, водещ до преразглеждане на таксовата единица.
2. Информацията, посочена в параграф 1, се основава на отчетните таблици и подробните правила, предвидени в приложения II и VI, или в приложение III в случаите, когато държава-членка, на национално равнище или на равнище функционален блок въздушно пространство, е взела решение да не се изчисляват установените разходи или таксите за използване на летищата или да не се определят таксови единици за обслужване в зоната на летищата в съответствие с член 1, параграф 6. Съответната документация се предоставя на представителите на ползвателите на въздушното пространство, на Комисията, на Евроконтрол и на националните надзорни органи три седмици преди консултативната среща. За консултацията, посочена в параграф 1, втора алинея, съответната документация се предоставя на представителите на ползвателите на въздушното пространство, на Комисията, на Евроконтрол и на националните надзорни органи ежегодно, не по-късно от 1 ноември.“.
9)
Член 9 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 буква в) се заменя със следното:
„в)
полети, извършени изключително за транспортиране на официална мисия на властващ монарх и най-близките членове на неговото семейство, държавни глави, правителствени ръководители и министри; във всички случаи това освобождаване трябва да бъде доказано с подходящ индикатор на статуса или забележка в полетния план;“.
б)
параграф 4 се изменя както следва:
i)
първата алинея се заличава;
ii)
във втората алинея уводната фраза се заменя със следното:
„Разходите, направени за освободените от заплащане на такси полети, са съставени от:“.
10)
Членове 10 и 11 се заменят със следното:
„Член 10
Изчисляване на пътни такси при прелитане
1. Без да се засяга възможността съгласно член 3, параграф 2 относно финансиране на аеронавигационното обслужване при прелитане посредством други приходи, пътната такса за аеронавигационно обслужване при прелитане за конкретен полет в конкретна зона за събиране на такси обслужване при прелитане е равна на произведението на таксовата единица, определена за въпросната зона за събиране на такси за аеронавигационно обслужване могат, и броя на маршрутните единици за услугата при прелитане за дадения полет.
2. Таксовата единица и обслужените единици при прелитане се изчисляват в съответствие с приложение IV.
Член 11
Изчисляване на такса за използване на летищата
1. Без да се засяга възможността съгласно член 3, параграф 3 за финансиране на аеронавигационното обслужване в зоната на летищата посредством други приходи, таксата за използване на летищата за конкретен полет в конкретна зона за събиране на такси за използване на летищата е равна на произведението на таксовата единица, определена за въпросната зона за събиране на такси за използване на летищата, и пътната такса за обслужване в зоната на летищата за дадения полет. За целите на събиране на таксите, подходът и кацането се таксуват като еднократно ползване. За измерителна единица се приема или кацането, или излитането.
2. Таксовата единица и пътната такса за обслужване в зоната на летищата се изчисляват в съответствие с приложение V.“.
11)
Вмъква се следният член 11а:
„Член 11а
Поделяне на риска
1. Настоящият член установява механизмите за поделяне на риска, свързан с въздушното движение и риска, свързан с разходите. Той се прилага съгласно принципите, посочени в член 11 от Регламент (ЕС) № 691/2010.
2. Следните разходи не подлежат на поделяне на риска, свързан с въздушното движение и се възстановяват независимо от развитието на въздушното движение:
а)
установените разходи, определени в прилагане на член 5, параграф 2, с изключение на споразуменията за трансгранично предоставяне на аеронавигационно обслужване;
б)
установените разходи на доставчиците на метеорологично обслужване;
в)
разрешеното прехвърляне от предишна година или референтен период и бонусите или санкциите в резултат от системи за материално стимулиране;
г)
свръхвъзстановяванията или недостатъчните възстановявания в резултат на колебания във въздушното движение се възстановяват най-късно в година n+2.
Освен това, държавите-членки могат да освободят от поделяне на риска, свързан с въздушното движение, установените разходи на доставчици на аеронавигационно обслужване, които са получили разрешение да предоставят аеронавигационно обслужване без сертифициране, в съответствие с член 7, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 550/2004;
3. Когато през дадена година действителният брой на обслужените единици не е по-висок или по-нисък с повече от 2 % от прогнозната стойност, представена в началото на референтния период, допълнителният приход или загуба на приход на доставчика на аеронавигационно обслужване по отношение на установените разходи не се прехвърля;
4. Когато през дадена година n действителният брой обслужени единици е по-висок с над 2 % от прогнозната стойност, представена в началото на референтния период, поне 70 % от допълнителния приход, получен от съответните доставчици на аеронавигационно обслужване от разликата между действителния и прогнозния брой обслужени единици по отношение на установените разходи, която е над 2 %, се връща на ползвателите на въздушното пространство най-късно в година n+2;
Когато през дадена година n действителният брой обслужени единици е по-малък с над 2 % от прогнозната стойност, представена в началото на референтния период, максимум 70 % от загубата на приходи, понесена от съответните доставчици на аеронавигационно обслужване от разликата между действителния и прогнозния брой обслужени единици по отношение на установените разходи, която е над 2 %, се поема от ползвателите на въздушното пространство като правило най-късно в година n+2. Държавите-членки обаче могат да решат да разпределят подобна прехвърлена загуба на приходи в рамките на няколко години, за да запазят стабилността на таксовата единица;
5. Разпределението на риска, свързан с въздушното движение, както е посочено в параграф 4, е заложено в националния план за ефективност или в плана за ефективност на равнище функционален блок въздушно пространство за целия референтен период, следващ консултацията, посочена в член 8.
6. Когато през дадена година n действителният брой обслужени единици е по-нисък от 90 % от прогнозната стойност, представена в началото на референтния период, пълният размер на загубата на приходи, понесена от съответните доставчици на аеронавигационно обслужване, над 10-те процента разлика между действителния и прогнозния брой обслужени единици по отношение на установените разходи, се поема от ползвателите на въздушното пространство като правило най-късно в година n+2. Държавите-членки обаче могат да решат да разпределят подобна прехвърлена загуба на приходи в рамките на няколко години, за да запазят стабилността на таксовата единица;
Когато през дадена година n действителният брой обслужени единици превишава 110 % от прогнозната стойност, представена в началото на референтния период, пълният размер на допълнителния приход, получен от съответните доставчици на аеронавигационно обслужване, над 10-те процента разлика между действителния и прогнозния брой обслужени единици по отношение на установените разходи, се връща на ползвателите на въздушното пространство в година n+2;
7. Доставчиците на аеронавигационно обслужване, които не разполагат със собствен капитал или чийто собствен капитал не превишава 5 % от общите пасиви към 31 декември 2011 г., може да бъдат освободени от поделянето на риска, свързан с въздушното движение, по време на първия референтен период, за да могат да постигнат по-нисък дял на финансирането с дълг. Доставчиците на аеронавигационно обслужване, освободени от поделяне на риска, свързан с въздушното движение са посочени в плана за ефективност, който се разглежда от Комисията, както и в допълнителната информация, която се предоставя в съответствие с приложение II. Държавите-членки описват и обосновават мерките, планирани за постигане на по-нисък дял на финансирането с дълг, и съответния график.
8. Следните принципи се прилагат за поделяне на риска, свързан с разходите:
а)
когато в продължение на целия референтен период действителните разходи са по-ниски от установените разходи, определени в началото на референтния период, разликата се задържа от съответния доставчик на аеронавигационно обслужване, държава-членка или квалифицирана организация;
б)
когато в продължение на целия референтен период действителните разходи са по-високи от установените разходи, определени в началото на референтния период, разликата се поема от съответния доставчик на аеронавигационно обслужване, държава-членка или квалифицирана организация, без да се засяга активирането на механизма за предупреждение в прилагане на член 18 от Регламент (ЕС) № 691/2010;
в)
букви а) и б) може да не се прилагат по отношение на разликата между действителните и установените разходи, за които може да се счита, че са извън контрола на доставчиците на аеронавигационно обслужване, на държавите-членки и на квалифицираните организации, дължаща се на:
i)
непредвидени промени, наложени по силата на националните разпоредби и счетоводната нормативна уредба в пенсионната област;
ii)
непредвидени промени, дължащи се на националното законодателство в областта на данъчното облагане;
iii)
непредвидени и нови елементи на разходите, невключени в националния план за ефективност, но изисквани по силата на законови задължения;
iv)
непредвидени промени в разходите или приходите, произтичащи от международни споразумения;
v)
съществени промени в лихвените проценти по заеми.
Без да се засяга член 6, параграф 1, трета алинея, въз основа на списъка, посочен в точки i) и v) от първата алинея, националният надзорен орган предварително съставя списък на неподдаващите се на контрол фактори, оказващи въздействие върху разходите, като този списък представлява част от плана за ефективност.
Когато в продължение на целия референтен период действителните разходи са по-ниски от установените разходи, определени в началото на референтния период, разликата се връща на ползвателите на въздушното пространство посредством прехвърляне в следващия референтен период.
Когато в продължение на целия референтен период действителните разходи надвишават установените разходи, определени в началото на референтния период, разликата се прехвърля върху ползвателите на въздушното пространство посредством прехвърляне в следващия референтен период. За тази цел съответният национален надзорен орган дава своето изрично съгласие за прехвърлянето, след като се е уверил, че:
i)
отклонението на действителните от установените разходи всъщност се дължи на фактори, които са извън контрола на съответния доставчик на аеронавигационно обслужване, на държавата-членка или на квалифицираната организация;
ii)
отклонението в разходите, които следва да бъдат прехвърлени върху ползвателите, е конкретно определено и категоризирано
Прехвърленият обем се обосновава със съответните фактори и се описва в допълнителната информация, която се предоставя в съответствие с приложение VI.“.
12)
В член 12 параграфи 1, 2 и 3 заменят със следното:
„1. Държавите-членки, на национално равнище или на равнище функционален блок въздушно пространство, могат да създават или одобряват подходящи системи за материално стимулиране, приложени на недискриминационна и прозрачна основа, за да подкрепят подобренията в предоставянето на аеронавигационно обслужване или намаляването на въздействието на авиацията върху околната среда, които водят до различно изчисляване на таксите съгласно параграфи 2 и 3. Тези стимули могат да се прилагат за доставчици на аеронавигационно обслужване или ползватели на въздушното пространство.
2. В съответствие с член 11 от Регламент (ЕС) № 691/2010, държавите-членки, на национално равнище или на равнище функционален блок въздушно пространство, могат да приемат финансови стимули за постигане на целите по отношение на ефективността от техните доставчици на аеронавигационно обслужване. Таксовата единица може да се коригира с оглед предоставяне на бонус или налагане на санкция в съответствие с действителните постижения на доставчика на аеронавигационно обслужване, съпоставени със съответната цел. Към подобни бонуси или санкции се прибягва само когато вариациите в ефективността оказват значително въздействие върху ползвателите. Приложимите нива на бонусите и санкциите трябва да са съизмерими с целите, които трябва да бъдат постигнати, и с постигнатата ефективност. Нивата на вариациите в ефективността, както и приложимите нива на бонуси и санкции се определят след предложението за консултация, посочена в член 8, и са заложени в националния план за ефективност или в плана за ефективност на равнище функционален блок въздушно пространство.
3. Когато държава-членка реши да прилага система за материално стимулиране по отношение на ползвателите на аеронавигационно обслужване, след предложението за консултация, посочена в член 8, тя модулира таксите, натрупани от тях, за да отрази усилията, положени от тези ползватели, по-специално да:
а)
оптимизират използването на аеронавигационното обслужване;
б)
намалят въздействието на авиацията върху околната среда;
в)
намалят общите разходи за аеронавигационното обслужване и да увеличат своята ефективност, по-специално чрез намаляване или модулиране на таксите съобразно използваното бордово оборудване, което увеличава капацитета, или за компенсиране на неудобството при избор на по-малко претоварени маршрути;
г)
ускоряване на разгръщането на функциите за УВД на SESAR.“.
13)
Член 13 се изменя, както следва:
а)
Параграфи 1 и 2 се заменят със следното:
„1. Държавите-членки осигуряват таксовите единици да бъдат определени годишно за всяка зона за събиране на такси.
Таксовите единици се определят в национална валута. Когато държавите-членки, които са част от един функционален блок въздушно пространство решат да създадат обща зона за събиране на такси с единна таксова единица, тази таксова единица се определя в евро или в националната валута на една от обхванатите държави-членки. Съответните държави-членки информират Комисията и Евроконтрол за приложимата валута.
2. Съгласно член 11, параграф 4, буква д) от Регламент (ЕО) № 549/2004 и член 18 от Регламент (ЕС) № 691/2010, таксовата единица може да бъде изменена през годината, в случай на активиране на даден механизъм за предупреждение.“.
б)
Следният параграф 4 се добавя:
„4. За първата година от референтния период, таксовите единици се изчисляват въз основа на плана за ефективност, представен от съответната държава-членка или функционален блок въздушно пространство към 1 ноември на годината, предхождаща референтния период. Ако плановете за ефективност са приети след 1 ноември на годината, предхождаща началото на референтния период, таксовите единици се преизчисляват при необходимост въз основа на окончателно приетия план или приложимите корективни мерки.“.
14)
В член 14 параграф 1 се заменя със следното:
„1. Държавите-членки могат да събират такси чрез единична такса на полет. Ако таксите се фактурират и събират на регионален принцип, валутата, в която се издава фактурата, може да бъде евро, а към съответната таксова единица може да бъде добавена административна таксова единица за покриване на разходите по фактуриране и събиране на таксите.“.
15)
Член 15 се заличава.
16)
В член 17 уводния параграф от първа алинея се заменя със следното:
„Доставчиците на аеронавигационно обслужване улесняват инспекциите и проучванията на националния надзорен орган или на квалифицирани организации, действащи от името на последния, включително посещения на място. Упълномощените лица имат право да:“
17)
Вмъква се следният член 17а:
„Член 17а
Преразглеждане
Преразглеждането на схемата за ефективност от страна на Комисията, както е посочено в член 24 от Регламент (ЕС) № 691/2010, включва механизма за поделяне на риска, предвиден в член 11а от настоящия регламент, системите за материално стимулиране, създадени съгласно член 12 от настоящия регламент, както и тяхното въздействие и ефикасност за постигане на поставените цели във връзка с ефективността.“.
18)
Приложения I до VI се изменят съгласно приложението към настоящия регламент.
Член 2
Преходни разпоредби
Държавите-членки, които са имали национални разпоредби преди 8 юли 2010 г., определящи намаляване на таксовата единица, което превишава целите, определени за целия Европейски съюз с Регламент (ЕС) № 691/2010, могат да освободят своите доставчици на аеронавигационно обслужване от прилагането на член 11а, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1794/2006. Това освобождаване се прилага за периода, през който националните разпоредби предвиждат намаляване на таксовата единица, но за срок не по-дълъг от края на първия референтен период през 2014 г. Държавите-членки информират Комисията и Евроконтрол за тези освобождавания.
Държавите-членки могат да решат да не прилагат разпоредбите на Регламент (ЕС) № 1794/2006, както е изменен с настоящия регламент по отношение на таксите за използване на летищата до 31 декември 2014 г. Те уведомяват Комисията за това. Когато държавите-членки освобождават таксите за използване на летищата от приложението на разпоредбите на настоящия регламент, пълният размер на разходите по предоставяне на аеронавигационно обслужване в зоната на летищата може да бъде възстановен до 31 декември 2014 г.
Член 3
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той започва да се прилага от 2012 г. по отношение на разходите за аеронавигационно обслужване, таксите и таксовите единици.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 16 декември 2010 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1191/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Δεκεμβρίου 2010
όσον αφορά την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών») (1) και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 4,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2004, για τη χάραξη του πλαισίου για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (κανονισμός-πλαίσιο), και ιδίως τo άρθρο 5 παράγραφος 3 (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής (3) θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαμόρφωση ενός συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, σύμφωνου προς το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol. Η δημιουργία κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται κατά τη διάρκεια όλων των φάσεων μιας πτήσης είναι εξαιρετικής σημασίας για την εφαρμογή του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού. Το σύστημα πρέπει να συμβάλει στην επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας στον καθορισμό, στην επιβολή και στην είσπραξη των τελών από τους χρήστες του εναέριου χώρου και στην οικονομική απόδοση της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνει την αποτελεσματική εκτέλεση των πτήσεων και ταυτόχρονα τη διατήρηση βέλτιστου επιπέδου ασφάλειας πτήσεων και την προώθηση ολοκληρωμένης εξυπηρέτησης.
(2)
Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του γενικού στόχου βελτίωσης της οικονομικής απόδοσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, με το σύστημα χρέωσης πρέπει να προωθηθεί η βελτίωση της οικονομικής απόδοσης και η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σύμφωνα με το Γενικό Πρόγραμμα για τη Διαχείριση της Εναέριας Κυκλοφορίας στην Ευρώπη.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αποτυπωθούν οι οικονομικές επιπτώσεις του μηχανισμού επιδόσεων στο σύστημα χρέωσης, ιδίως όσον αφορά τους μηχανισμούς καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας και κόστους, καθώς και τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 691/2010 της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 2010 για τον καθορισμό μηχανισμού επιδόσεων των υπηρεσιών αεροναυτιλίας και των λειτουργιών δικτύου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 περί καθορισμού κοινών απαιτήσεων για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας (4). Συνεπώς πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006.
(4)
Πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλες μεταβατικές διατάξεις για να εξασφαλιστεί ομαλή μετάβαση στο προσαρμοσμένο σύστημα χρέωσης.
(5)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ενιαίου ουρανού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαμόρφωση κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, σύμφωνου προς το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol.».
β)
Οι παράγραφοι 5 και 6 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 3 τρίτη πρόταση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 της Επιτροπής (5), τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες παρεχόμενες σε αερολιμένες με λιγότερες από 50 000 εμπορικές αεροπορικές κινήσεις ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των θέσεων επιβατών.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την απόφαση αυτή. Η Επιτροπή δημοσιεύει περιοδικά επικαιροποιημένο κατάλογο των αερολιμένων στους οποίους τα κράτη μέλη αποφάσισαν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες.
6. Όσον αφορά την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σε αερολιμένες με λιγότερες από 150 000 εμπορικές αεροπορικές κινήσεις ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των θέσεων επιβατών, τα κράτη μέλη, πριν από κάθε περίοδο αναφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004, μπορούν να αποφασίσουν:
α)
να μην υπολογίζουν το καθορισμένο κόστος σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού,
β)
να μην υπολογίζουν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης όπως ορίζεται στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού,
γ)
να μην καθορίζουν την τιμή μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης που αναφέρεται στο άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των αρχών των άρθρων 14 και 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, καθώς και του άρθρου 1 παράγραφος 3 τρίτη πρόταση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010.
Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, αξιολογούν λεπτομερώς σε ποιο βαθμό πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει διαβούλευση με τον εκπρόσωπο των χρηστών του εναέριου χώρου.
Τα εν λόγω κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή λεπτομερή έκθεση σχετικά με την αναφερόμενη στο τρίτο εδάφιο αξιολόγηση. Η έκθεση βασίζεται σε στοιχεία και περιλαμβάνει το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων με τους χρήστες και πλήρη αιτιολόγηση των συμπερασμάτων των κρατών μελών.
Μετά από διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος η Επιτροπή μπορεί να κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και, μπορεί, το αργότερο εντός δύο μηνών από την παραλαβή της έκθεσης, να ζητεί από το κράτος μέλος να επαναλάβει την αξιολόγηση βάσει αναθεωρημένων προϋποθέσεων.
Στις περιπτώσεις αυτές η Επιτροπή καθορίζει το(τα) μέρος(η) της αξιολόγησης που πρέπει να αναθεωρηθεί(ούν) και παραθέτει αιτιολόγηση του αιτήματος.
Στην περίπτωση που η Επιτροπή ζητήσει αναθεώρηση της αξιολόγησης, το οικείο κράτος μέλος υποβάλει έκθεση για τα συμπεράσματα της αναθεωρημένης αξιολόγησης το αργότερο εντός δύο μηνών από την παραλαβή του αιτήματος της Επιτροπής.
Η τελική έκθεση δημοσιοποιείται και ισχύει για τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.
2)
Στο άρθρο 2 προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«η)
“καθορισμένο κόστος”, το κόστος που προκαθορίζεται από τα κράτη μέλη όπως αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2·στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·
θ)
«περίοδος αναφοράς», η περίοδος αναφοράς για το σύστημα επιδόσεων που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004·
ι)
“εμπορικές αεροπορικές κινήσεις”, το σύνολο απογειώσεων και προσγειώσεων εμπορικών αερομεταφορών, το οποίο υπολογίζεται ως ο μέσος όρος της τριετίας που προηγείται της έγκρισης των σχεδίων επιδόσεων που αναφέρονται στο άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010·
ια)
“λοιπά έσοδα”, τα έσοδα από τις δημόσιες αρχές ή τα έσοδα από εμπορικές δραστηριότητες, και/ή, στην περίπτωση τιμών μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης, έσοδα βάσει συμβάσεων ή συμφωνιών μεταξύ παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και φορέα εκμετάλλευσης αερολιμένα, τα οποία εισπράττουν οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών όσον αφορά το επίπεδο των τιμών μονάδας.».
3)
Σο άρθρο 3 οι παράγραφοι 1, 2 και 3 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«1. Το σύστημα χρέωσης διέπεται από τις γενικές αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
2. Το καθορισμένο κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής χρηματοδοτείται μέσω των τελών διαδρομής που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα.
3. Το καθορισμένο κόστος των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χρηματοδοτείται μέσω των τερματικών τελών που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν έμμεσες επιδοτήσεις που χορηγούνται σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.».
4)
Σο άρθρο 4 οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«3. Μια ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής εκτείνεται από το έδαφος έως τον ανώτερο εναέριο χώρο, τον οποίο και περιλαμβάνει. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν συγκεκριμένη ζώνη σε σύνθετες τερματικές περιοχές εντός μίας ζώνης χρέωσης.
4. Εφόσον ζώνες χρέωσης εκτείνονται στον εναέριο χώρο περισσότερων του ενός κρατών μελών, που μπορεί να είναι συνέπεια δημιουργίας κοινής ζώνης χρέωσης σε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, συνοχή και ομοιομορφία στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον αντίστοιχο εναέριο χώρο.
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είναι δυνατή η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον αντίστοιχο εναέριο χώρο, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους χρήστες για τις όποιες διαφορές στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού με διαφανή τρόπο και ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Εurocontrol για τις διαφορές αυτές.».
5)
Στο άρθρο 5 οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«2. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν τις ακόλουθες δαπάνες ως καθορισμένο κόστος, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, όταν αυτές προκύπτουν από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών:
α)
τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκαν οι αρμόδιες εθνικές αρχές·
β)
τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκαν οι ειδικευμένοι φορείς, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·
γ)
τις δαπάνες που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες.
3. Σύμφωνα με το άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και με την επιφύλαξη άλλων χρηματοδοτικών πόρων και σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, μέρος των εσόδων που προκύπτουν από τα τέλη είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση κοινών έργων σχετιζόμενων με λειτουργίες του δικτύου, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων των υπηρεσιών διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και αεροναυτιλίας στην Ευρώπη. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την εφαρμογή αναλυτικών και διαφανών λογιστικών συστημάτων προκειμένου να μην επιβάλλονται διπλά τέλη στους χρήστες του εναερίου χώρου. Το καθορισμένο κόστος που χρηματοδοτεί τα κοινά έργα καθορίζεται σαφώς σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ.».
6)
Το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος περιλαμβάνουν το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού, και καθορίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις λογιστικής του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
Τα μη επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα που προκύπτουν από την καθιέρωση των διεθνών λογιστικών προτύπων επιτρέπεται να κατανέμονται σε χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη.
Με την επιφύλαξη των άρθρων 16 και 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, το καθορισμένο κόστος ορίζεται πριν την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, ως μέρος των σχεδίων επιδόσεων που αναφέρονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και στο άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 για κάθε ημερολογιακό έτος της περιόδου αναφοράς τόσο σε πραγματικούς όσο και σε ονομαστικούς όρους. Οι τιμές μονάδας υπολογίζονται με βάση το κόστος σε ονομαστικούς όρους. Για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μεταξύ του καθορισμένου κόστους εκφρασμένου σε ονομαστικούς όρους πριν την περίοδο αναφοράς και του καθορισμένου κόστους που αναπροσαρμόζεται με βάση τον πραγματικό πληθωρισμό που κατέγραψε η Επιτροπή (Eurostat) για το συγκεκριμένο έτος μεταφέρεται το αργότερο στο έτος ν+2.
Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος εκφράζονται στο εθνικό νόμισμα. Εφόσον σε ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου καθορίζεται κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν τη μετατροπή του εθνικού κόστους σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών, ώστε να εξασφαλιστεί ο διαφανής υπολογισμός της ενιαίας τιμής μονάδας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 13 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τον Eurocontrol.».
β)
Η παράγραφος 2, τροποποιείται ως εξής:
i)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Στις δαπάνες προσωπικού περιλαμβάνονται οι μεικτές αμοιβές, η καταβολή υπερωριών, οι εισφορές της εργοδοσίας στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και δαπάνες συνταξιοδότησης και άλλες παροχές. Οι δαπάνες συνταξιοδότησης είναι δυνατόν να υπολογίζονται με προσεκτική χρήση παραδοχών σύμφωνα με διαχείριση του συστήματος ή το εθνικό δίκαιο, κατά περίπτωση. Οι εν λόγω παραδοχές θα αναφέρονται λεπτομερώς στο εθνικό σχέδιο επιδόσεων.».
ii)
Το τέταρτο και πέμπτο εδάφιο αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:
«Οι δαπάνες απόσβεσης αφορούν τα συνολικά πάγια στοιχεία ενεργητικού που χρησιμοποιούνται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα πάγια στοιχεία ενεργητικού αποσβέννυνται, ανάλογα με την αναμενόμενη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής τους, με τη μέθοδο της γραμμικής απόσβεσης που εφαρμόζεται στο κόστος των στοιχείων ενεργητικού που αποσβέννυνται. Η λογιστική του ιστορικού ή του τρέχοντος κόστους επιτρέπεται να χρησιμοποιείται στον υπολογισμό της απόσβεσης. Η μεθοδολογία δεν τροποποιείται κατά τη διάρκεια της απόσβεσης και συμβαδίζει με το εφαρμοζόμενο κόστος κεφαλαίου. Εφόσον εφαρμόζεται η λογιστική του τρέχοντος κόστους, παρέχονται επίσης τα ισοδύναμα λογιστικά στοιχεία του ισοδύναμου ιστορικού κόστους για να καθίσταται δυνατή η σύγκριση και αξιολόγηση.
Το κόστος κεφαλαίου ισούται με το γινόμενο:
α)
του αθροίσματος της μέσης καθαρής λογιστικής αξίας των υπό λειτουργία ή υπό κατασκευή πάγιων περιουσιακών στοιχείων και των ενδεχόμενων προσαρμογών του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων που χρησιμοποιούνται από τον πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, και της μέσης αξίας του καθαρού κυκλοφορούντος ενεργητικού, εξαιρουμένων των έντοκων λογαριασμών, που απαιτείται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών· και
β)
τον σταθμισμένο μέσο όρο του χρεωστικού επιτοκίου και της απόδοσης του μετοχικού κεφαλαίου. Για τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χωρίς μετοχικό κεφάλαιο, ο σταθμισμένος μέσος όρος υπολογίζεται με βάση ποσοστό απόδοσης που εφαρμόζεται επί της διαφοράς μεταξύ των συνολικών περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο στοιχείο α) και των οφειλών.
Οι έκτακτες δαπάνες περιλαμβάνουν μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους.
Κάθε προσαρμογή εκτός όσων προβλέπονται από τα διεθνή λογιστικά πρότυπα διευκρινίζεται στο εθνικό σχέδιο επιδόσεων ώστε να εξετασθεί από την Επιτροπή και στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα II.».
γ)
Στην παράγραφο 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Για τους σκοπούς της παραγράφου 2 πέμπτο εδάφιο, οι συντελεστές στάθμισης βασίζονται στο ποσοστό χρηματοδότησης μέσω είτε δανειοληψίας είτε μετοχικού κεφαλαίου. Το χρεωστικό επιτόκιο ισούται με το μέσο χρεωστικό επιτόκιο του φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Η απόδοση μετοχικού κεφαλαίου βασίζεται στον πραγματικό χρηματοοικονομικό κίνδυνο του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.».
7)
Στο άρθρο 7 παράγραφος 2 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
«Για τους σκοπούς του σημείου β) της πρώτης παραγράφου πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε αερολιμένα τα κριτήρια που χρησιμοποιούν για την κατανομή του κόστους μεταξύ της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή και της τερματικής εξυπηρέτησης, και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.».
8)
Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Άρθρο 8
Διαφάνεια του κόστους και του μηχανισμού χρέωσης
1. Το αργότερο έξι μήνες πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη, καλούν σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναερίου χώρου με αντικείμενο το καθορισμένο κόστος, τις προγραμματιζόμενες επενδύσεις, τις προβλέψεις των μονάδων εξυπηρέτησης, την πολιτική χρέωσης και τις τιμές μονάδας που προκύπτουν, επικουρούμενοι από τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν, με διαφανή τρόπο, το εθνικό κόστος, ή το κόστος των λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου τους που έχουν καθορίσει σύμφωνα με το άρθρο 5, καθώς και τις τιμές μονάδας, στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου, την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, τον Eurocontrol.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καλούν κάθε χρόνο σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου με αντικείμενο κάθε απόκλιση από τα προβλεπόμενα, και ιδίως σχετικά με:
α)
την πραγματική κίνηση και το κόστος ως προς την προβλεφθείσα κίνηση και το καθορισμένο κόστος·
β)
την εφαρμογή του μηχανισμού καταμερισμού του κινδύνου που ορίζεται στο άρθρο 11α·
γ)
τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που ορίζονται στο άρθρο 12.
Η εν λόγω διαβούλευσης μπορεί να διοργανώνεται σε περιφερειακή βάση. Οι εκπρόσωποι των χρηστών του εναερίου χώρου διατηρούν το δικαίωμα να ζητούν περαιτέρω διαβούλευση. Η διαβούλευση με τους χρήστες διοργανώνεται επίσης συστηματικά μετά την ενεργοποίηση μηχανισμού προειδοποίησης για την αναθεώρηση της τιμής μονάδας.
2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και στους λεπτομερείς κανόνες υποβολής που καθορίζονται στα παραρτήματα II και VI ή, όταν κράτος μέλος, σε εθνικό επίπεδο ή σε επίπεδο λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου αποφάσισε να μην υπολογίσει το καθορισμένο κόστος ή τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης ή να μην καθορίσει τις τιμές μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 6, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και στους λεπτομερείς κανόνες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ. Τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών τρεις εβδομάδες πριν από τη συνάντηση διαβούλευσης. Όσον αφορά την ετήσια διαβούλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναερίου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών σε ετήσια βάση, το αργότερο την 1η Νοεμβρίου.».
9)
Το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 1 το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«γ)
τις πτήσεις που εκτελούνται αποκλειστικά για την μεταφορά, στο πλαίσιο επίσημης αποστολής, βασιλεύοντος μονάρχη και του στενού οικογενειακού κύκλου αρχηγών κρατών, αρχηγών κυβερνήσεων και υπουργών, στο πλαίσιο επίσημης αποστολής· σε όλες τις περιπτώσεις, η εν λόγω εξαίρεση πρέπει να τεκμηριώνεται με το κατάλληλο δηλωτικό ή παρατήρηση στο σχέδιο πτήσης.».
β)
Η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
το πρώτο εδάφιο απαλείφεται·
ii)
στο δεύτερο εδάφιο η εισαγωγική πρόταση αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«Το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων συντίθεται από:».
10)
Τα άρθρα 10 και 11 αντικαθίστανται από το ακόλουθο:
«Άρθρο 10
Υπολογισμός τελών διαδρομής
1. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 παράγραφος 2 για τη χρηματοδότηση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη διαδρομής για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τελών διαδρομής ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής επί τις μονάδες τελών διαδρομής για τη συγκεκριμένη πτήση.
2. Οι τιμές μονάδας και οι μονάδες εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV.
Άρθρο 11
Υπολογισμός τελών τερματικής εξυπηρέτησης
1. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 παράγραφος 3 για τη χρηματοδότηση των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τερματικών τελών ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών επί τις μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης για τη συγκεκριμένη πτήση. Για τον υπολογισμό της χρέωσης, η προσέγγιση και η αναχώρηση μετρώνται ως μία και μόνη πτήση. Η μονάδα μέτρησης είναι είτε η άφιξη πτήσης είτε η αναχώρηση πτήσης.
2. Η τιμή μονάδας και οι μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα V.».
11)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 11α:
«Άρθρο 11α
Καταμερισμός κινδύνου
1. Το παρόν άρθρο θεσπίζει τους μηχανισμούς καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας και κόστους. Εφαρμόζεται σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010.
2. Οι ακόλουθες δαπάνες δεν υπόκεινται στον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας και ανακτώνται ανεξαρτήτως της εξέλιξης της κυκλοφορίας:
α)
Το καθορισμένο κόστος που καθιερώνεται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 5 παράγραφος 2 εξαιρουμένων των συμφωνιών παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας·
β)
το καθορισμένο κόστος των παρόχων μετεωρολογικών υπηρεσιών·
γ)
οι εξουσιοδοτημένες μεταφορές από το προηγούμενο έτος ή την περίοδο αναφοράς και τα κέρδη ή τα πρόστιμα που προκύπτουν από καθεστώτα παροχής κινήτρων·
δ)
τυχόν πλεονάσματα ή ελλείμματα από τις διακυμάνσεις της κυκλοφορίας που ανακτώνται το αργότερο το έτος ν+2.
Επίσης, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας το καθορισμένο κόστος των παρόχων υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
3. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης δεν είναι ανώτερος ή κατώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, δεν μεταφέρονται τα πρόσθετα έσοδα ή ζημίες στα έσοδα του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς το καθορισμένο κόστος.
4. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι ανώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου το αργότερο το έτος ν+2 τουλάχιστον το 70 % των πρόσθετων εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 2 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος.
Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι κατώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, τους χρήστες του εναερίου χώρου βαρύνει το αργότερο το έτος ν+2 το 70 % κατ’ ανώτατο όριο των ζημιών του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 2 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να κατανείμουν τη μεταφορά των ζημιών αυτών στα έσοδα σε αρκετά έτη με σκοπό να διατηρηθεί η σταθερότητα της τιμής μονάδας.
5. Η κατανομή του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στην παράγραφο 4 καθορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου για ολόκληρη την περίοδο αναφοράς, μετά από τη διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8.
6. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι κατώτερος του 90 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, τους χρήστες του εναερίου χώρου καταρχήν βαρύνει το αργότερο το έτος ν+2 το πλήρες ύψος των ζημιών του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οποίο υπερβαίνει το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να κατανείμουν τη μεταφορά των ζημιών αυτών στα έσοδα σε αρκετά έτη με σκοπό να διατηρηθεί η σταθερότητα της τιμής μονάδας.
Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι υψηλότερος του 110 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου το αργότερο το έτος ν+2 το πλήρες ύψος των πρόσθετων εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οποίο υπερβαίνει το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος.
7. Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χωρίς μετοχικό κεφάλαιο ή με μετοχικό κεφάλαιο κάτω του 5 % του συνολικού παθητικού στις 31 Δεκεμβρίου 2011 μπορούν να εξαιρούνται από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας κατά την πρώτη περίοδο αναφοράς, ώστε να επιτευχθεί μικρότερο ποσοστό χρηματοδότησης του χρέους. Οι εν λόγω πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που εξαιρούνται από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας αναφέρονται στο σχέδιο επιδόσεων που θα επανεξετάσει η Επιτροπή και στις πρόσθετες πληροφορίες που πρέπει να διαβιβασθούν σύμφωνα με το παράρτημα II. Τα κράτη μέλη περιγράφουν και αιτιολογούν τα μέτρα που προγραμματίζουν για να επιτευχθεί χαμηλότερο ποσοστό χρηματοδότησης του χρέους και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους.
8. Οι ακόλουθες αρχές ισχύουν για τον κίνδυνο κόστους:
α)
εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους όπως ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, τη διαφορά κρατεί ο οικείος πάροχος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οικείο κράτος μέλος ή ο οικείος ειδικευμένος φορέας·
β)
εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, το πραγματικό κόστος είναι υψηλότερο του καθορισμένου κόστους όπως ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, με την επιφύλαξη της ενεργοποίησης του μηχανισμού προειδοποίησης κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, η διαφορά βαρύνει τον οικείο πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οικείο κράτος μέλος ή τον οικείο ειδικευμένο φορέα·
γ)
τα στοιχεία α) και β) επιτρέπεται να μην εφαρμοσθούν για διαφορά μεταξύ πραγματικού και καθορισμένου κόστους η οποία είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι είναι εκτός του ελέγχου των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, των κρατών μελών και των ειδικευμένων φορέων, η οποία οφείλεται σε:
i)
απρόβλεπτες αλλαγές των εθνικών κανονισμών συνταξιοδότησης και των κανονισμών υπολογισμού των συντάξεων·
ii)
απρόβλεπτες αλλαγές του εθνικού φορολογικού δικαίου·
iii)
απρόβλεπτα και νέα στοιχεία του κόστους που δεν καλύπτει το εθνικό σχέδιο επιδόσεων αλλά απαιτούνται βάσει του νόμου·
iv)
απρόβλεπτες αλλαγές του κόστους ή των εσόδων βάσει διεθνών συμφωνιών·
v)
σημαντικές αλλαγές στα επιτόκια δανειοδότησης.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, η εθνική εποπτική αρχή καταρτίζει κατάλογο με ανεξέλεγκτους παράγοντες κόστους, από τον κατάλογο που αναφέρεται στα στοιχεία i) έως v) του πρώτου εδαφίου και ο οποίος επισυνάπτεται στο σχέδιο επιδόσεων.
Εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην επόμενη περίοδο αναφοράς.
Εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς το πραγματικό κόστος είναι υψηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μετακυλύεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην επόμενη περίοδο αναφοράς. Η οικεία εθνική εποπτική αρχή δίνει τη ρητή συγκατάθεσή της για τη μεταφορά αφού βεβαιωθεί ότι:
i)
η διακύμανση του πραγματικού κόστους ως προς το καθορισμένο κόστος οφείλεται όντως σε εξελίξεις ανεξάρτητες της επιρροής του οικείου παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, του οικείου κράτους μέλους ή του οικείου ειδικευμένου φορέα·
ii)
η διακύμανση του κόστους που πρέπει να μετακυλυσθεί στους χρήστες αναγνωρίζεται και κατατάσσεται σε συγκεκριμένη κατηγορία.
Το μεταφερόμενο ποσό προσδιορίζεται με συντελεστές και περιγράφεται στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα VI.».
12)
Στο άρθρο 12 οι παράγραφοι 1, 2 και 3 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«1. Τα κράτη μέλη σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου μπορούν να καθιερώσουν ή να εγκρίνουν καθεστώτα παροχής κινήτρων, τα οποία εφαρμόζονται με ισότιμο και διαφανή τρόπο, για την προώθηση βελτιώσεων στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή τη μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των αερομεταφορών, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικό υπολογισμό των τελών σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3. Η εφαρμογή των κινήτρων αυτών μπορεί να εφαρμόζεται στους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή στους χρήστες του εναέριου χώρου.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, τα κράτη μέλη, σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου, μπορούν να αποφασίζουν οικονομικά κίνητρα για την επίτευξη των στόχων επιδόσεων από τους παρόχους τους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Επιτρέπεται η προσαρμογή της τιμής μονάδας για την πρόβλεψη δώρου ή προστίμου ανάλογα με το πραγματικό επίπεδο επιδόσεων του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς τον αντίστοιχο στόχο. Τα εν λόγω δώρα ή πρόστιμα τίθενται σε εφαρμογή μόνον εφόσον οι αποκλίσεις των επιδόσεων έχουν ουσιώδη επίπτωση στους χρήστες. Το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου είναι ανάλογο των προς επίτευξη στόχων και των επιτυγχανόμενων επιδόσεων. Τα επίπεδα απόκλισης των επιδόσεων και το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου καθορίζονται μετά από την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8 και προβλέπεται στο σχέδιο επιδόσεων σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου.
3. Όταν κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει καθεστώς παροχής κινήτρων ως προς τους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ρυθμίζει τα τέλη που καταβάλλουν, μετά από την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8, κατά τρόπο ώστε να αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι εν λόγω χρήστες, και ιδίως για:
α)
τη βελτιστοποίηση της χρήσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών·
β)
τη μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των πτήσεων·
γ)
τη μείωση του συνολικού κόστους των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και την αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους, ιδίως με τη μείωση των τελών για τη χρήση εξοπλισμού εντός των αεροσκαφών που αυξάνει την χωρητικότητα ή για την αντιστάθμιση των δυσχερειών που σχετίζονται με την επιλογή λιγότερο πολυσύχναστων διαδρομών·
δ)
την επίσπευση της ανάπτυξης των ικανοτήτων του συστήματος SESAR ATM.».
13)
Το άρθρο 13 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο:
«1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τιμές μονάδας καθορίζονται για κάθε ζώνη χρέωσης σε ετήσια βάση.
Οι τιμές μονάδας καθορίζονται στο εθνικό νόμισμα. Όταν τα κράτη μέλη που περιλαμβάνονται σε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου αποφασίζουν να καθιερωθεί κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, η εν λόγω τιμή μονάδας εκφράζεται σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών. Τα οικεία κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά με το νόμισμα την Επιτροπή και τον Eurocontrol.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, σε περίπτωση ενεργοποίησης κανονισμού προειδοποίησης, επιτρέπεται η τροποποίηση της τιμής της μονάδας εντός της διάρκειας του έτους.».
β)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4:
«4. Οι τιμές μονάδας για το πρώτο έτος της περιόδου αναφοράς υπολογίζονται με βάση το σχέδιο επιδόσεων που κοινοποίησε το οικείο κράτος μέλος ή λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγήθηκε της έναρξης της περιόδου αναφοράς. Εφόσον σχέδια επιδόσεων εγκριθούν μετά την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγήθηκε της έναρξης της περιόδου αναφοράς, οι τιμές μονάδας υπολογίζονται και πάλι εάν χρειάζεται με βάση το τελικό σχέδιο που εγκρίθηκε ή τα εφαρμοζόμενα διορθωτικά μέτρα.».
14)
Στο άρθρο 14 η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν τα τέλη μέσω ενιαίου τέλους ανά πτήση. Εφόσον τα τέλη χρεώνονται και συλλέγονται σε περιφερειακή βάση, το νόμισμα χρέωσης μπορεί να είναι το ευρώ και στην αντίστοιχη τιμή μονάδας επιτρέπεται η προσθήκη μιας τιμής διοικητικής μονάδας για την κάλυψη του κόστους χρέωσης και συλλογής.».
15)
Το άρθρο 15 απαλείφεται.
16)
Στο άρθρο 17 το εισαγωγικό μέρος του πρώτου εδαφίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διευκολύνουν τις επιθεωρήσεις και τις έρευνες της εθνικής εποπτικής αρχής ή του νομιμοποιούμενου οργανισμού που ενεργεί εξ ονόματός της, καθώς και τους επιτόπιους ελέγχους. Τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα δύνανται:».
17)
Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 17α:
«Άρθρο 17α
Επανεξέταση
Η επανεξέταση, εκ μέρους ης Επιτροπής, του μηχανισμού επιδόσεων ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 περιλαμβάνει τον μηχανισμό καταμερισμού κινδύνου που ορίζεται στο άρθρο 11α του παρόντος κανονισμού, τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που ορίζονται στο άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και τις επιπτώσεις και την αποτελεσματικότητά τους στην επίτευξη των στόχων επιδόσεων.».
18)
Τα παραρτήματα I έως VΙ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Μεταβατικές διατάξεις
Τα κράτη μέλη, των οποίων οι προϋπάρχοντες της 8ης Ιουλίου 2010 εθνικοί κανονισμοί ορίζουν μείωση της τιμής μονάδας πέραν του στόχου σε επίπεδο Ένωσης που έχει καθορισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 691/2010, δύνανται να εξαιρέσουν τους παρόχους τους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών από το άρθρο 11α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006. Η εξαίρεση εφαρμόζεται για την περίοδο για την οποία οι εθνικοί κανονισμοί ορίζουν μείωση της τιμής μονάδας, η διάρκειά της όμως δεν υπερβαίνει το τέλος της πρώτης περιόδου αναφοράς το 2014. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Eurocontrol για τις εξαιρέσεις.
Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 όπως τροποποιήθηκε από τον παρόντα κανονισμό για τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης έως την 31η Δεκεμβρίου 2014. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη εξαιρούν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης από τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού, το πλήρες κόστος των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών επιτρέπεται να ανακτηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αρχίζει να εφαρμόζεται στο κόστος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, στα τέλη και τις τιμές μονάδας από 1ης Ιανουαρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 2010.