РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 543/2011 НА КОМИСИЯТА
от 7 юни 2011 година
за определяне на подробни правила за прилагането на Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета по отношение на секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1), и по-специално член 3, втора алинея, член 103з, член 121, буква а), член 127, член 134, член 143, буква б), член 148, член 179, член 192, параграф 2, член 194 и член 203а, параграф 8 във връзка с член 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
С Регламент (ЕО) № 1234/2007 се установява обща организация на селскостопанските пазари, която включва секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци.
(2)
Правилата за прилагане, които обхващат секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци, са определени в Регламент (ЕО) № 1580/2007 на Комисията от 21 декември 2007 г. за определяне на правила за прилагане на Регламенти (ЕО) № 2200/96, (ЕО) № 2201/96 и (ЕО) № 1182/2007 на Съвета в сектора на плодовете и зеленчуците (2). Посоченият регламент беше изменян няколкократно. За по-голяма яснота е целесъобразно всички правила за прилагане да бъдат събрани в нов регламент заедно с измененията, които са необходими в светлината на натрупания опит, и да бъде отменен Регламент (ЕО) № 1580/2007.
(3)
Следва да бъдат определени пазарни години за продуктите от секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци. Тъй като в секторите вече няма схеми за помощ, които да следват периода на реколтата на въпросните продукти, всички пазарни години могат да бъдат хармонизирани и да съвпадат с календарната година.
(4)
С член 113, параграф 1, букви б) и в) от Регламент (ЕО) № 1234/2007 се упълномощава Комисията да установи пазарни стандарти съответно за плодове и зеленчуци и за преработени плодове и зеленчуци. Съгласно член 113а, параграф 1 от посочения регламент плодовете и зеленчуците, които са предназначени за продажба на потребителите в прясно състояние, могат да бъдат предлагани на пазара единствено при положение, че са здрави, в добро състояние, с подходящо пазарно качество и е отбелязана страната на произход. С цел хармонизиране на прилагането на посочената разпоредба е целесъобразно да бъдат изложени подробности относно общ пазарен стандарт и да бъде предвиден такъв стандарт за всички пресни плодове и зеленчуци.
(5)
Следва да бъдат приети специфични пазарни стандарти за продуктите, за които приемането на стандарт изглежда необходимо въз основа на оценка на неговата целесъобразност, като се вземе предвид по-специално кои продукти се търгуват най-много в стойностно изражение, въз основа на данните, съдържащи се в референтната база данни за международната търговия - Comext - на Европейската комисия.
(6)
С цел да се избегнат излишните пречки пред търговията, в случаите, когато е необходимо да бъдат установени специфични пазарни стандарти за отделни продукти, тези стандарти следва да бъдат същите, като посочените в стандартите, приети от Икономическата комисия за Европа на ООН (ИКЕ/ООН). Когато не е приет специфичен пазарен стандарт на равнището на Съюза, продуктите следва да се смятат за съответстващи на общия пазарен стандарт, когато държателят им е в състояние да докаже, че те съответстват на приложим стандарт на ИКЕ/ООН.
(7)
Изключения или освобождаване от прилагането на пазарните стандарти следва да бъдат предвидени при дадени операции, които са или съвсем незначителни и/или специфични, или се извършват в началото на дистрибуторската верига, или в случая на сушени плодове и зеленчуци и предназначени за преработка продукти. Тъй като някои продукти се доразвиват по естествен път и имат склонност към разваляне, следва да бъде разрешено те да показват леки признаци на загуба на свежест и твърдост, при условие че не са в клас „Екстра“. Някои продукти, които обикновено не са цели при продажбата, следва да бъдат освободени от общия стандарт за предлагане на пазара, който иначе налага това изискване.
(8)
Изискваната съгласно пазарните стандарти информация следва да бъде показана ясно върху опаковката и/или етикета. С цел да се избегнат измами и подвеждане на потребителите, изискваната съгласно стандартите информация трябва да е на разположение на потребителите преди покупката, особено при продажбите от разстояние, при които опитът е показал съществуването на риск от измама и неспазване на защитата на потребителите, която стандартите осигуряват.
(9)
В отговор на търсенето от страна на някои потребители, на пазара все по-често се срещат опаковки, съдържащи различни видове плодове и зеленчуци. Лоялната търговия изисква плодовете и зеленчуците, предлагани в една и съща опаковка, да бъдат еднородни по отношение на качеството. За продуктите, за които не са приети стандарти на равнището на Съюза, тази еднородност може да бъде гарантирана чрез прибягване до общите разпоредби. За смесите от плодове и зеленчуци от различни видове в една и съща опаковка следва да бъдат определени изисквания за етикетиране. Те следва да бъдат по-облекчени в сравнение с тези, установени в пазарните стандарти, най-вече за да се вземе предвид наличното място върху етикетите.
(10)
За да се гарантира правилното и ефективно извършване на проверките, фактурите и придружаващите документи, с изключение на предназначените за потребителите документи, следва да съдържат определена основна информация, включена в пазарните стандарти.
(11)
За целите на извършваните въз основа на анализ на риска селективни проверки, предвидени в член 113a, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, е необходимо да бъдат установени подробни правила относно тези проверки. По-специално следва да се подчертае ролята на оценката на риска при подбора на продуктите за проверка.
(12)
Всяка държава-членка следва да посочи контролните органи, които отговарят за извършване на проверките за съответствие на всеки етап от предлагането на пазара. Един от тези органи следва да бъде отговорен за контактите с всички други определени за целта органи и за координацията между тях.
(13)
Тъй като познаването на търговците и основните им характеристики е необходимо средство за извършването на анализ от държавите-членки, от ключово значение е да се изгради база данни за търговците на плодове и зеленчуци във всяка държава-членка. С цел да се гарантира обхващане на всички участници в търговската верига и в интерес на правната сигурност следва да се приеме подробно определение на „търговец“.
(14)
Проверките за съответствие следва да се извършват чрез вземане на извадки и да се концентрират върху търговци, които е най-вероятно да притежават стоки, които не са в съответствие със стандартите. Като имат предвид характерните особености на националните си пазари, държавите-членки следва да определят правила, които да дават приоритет на проверките на определени категории търговци. С цел да се осигури прозрачност споменатите правила следва да бъдат съобщени на Комисията.
(15)
Държавите-членки следва да гарантират, че износът на плодове и зеленчуци за трети държави съответства на пазарните стандарти и да удостоверят това съответствие съгласно Женевския протокол за стандартизация на пресните плодове и зеленчуци и на сухите и сушените плодове, сключен в рамките на Икономическата комисия за Европа към ООН, и съгласно схемата на Организацията за икономическо сътрудничество и развитие (ОИСР) за прилагане на международни стандарти за плодове и зеленчуци.
(16)
Вносът на плодове и зеленчуци от трети държави следва да съответства на пазарните стандарти или на еквивалентни на тях стандарти. Следователно проверките за съответствие трябва да се извършват преди въвеждане на споменатите стоки в митническата територия на Съюза, с изключение на малки партиди, за които контролните органи преценяват, че съществува незначителен риск за несъответствие. В някои трети държави, които осигуряват задоволителни гаранции по отношение на съответствието, проверките преди износа могат да се извършват от контролните органи на споменатите трети държави. Когато се прилага тази възможност, държавите-членки следва да проверяват редовно ефективността и качеството на проверките преди износа, извършвани от контролните органи на трети държави.
(17)
Не се изисква плодовете и зеленчуците, предназначени за преработка, да съответстват на пазарните стандарти, затова следва да се гарантира, че те не се продават на пазара за пресни продукти. Такива продукти следва да бъдат етикетирани по подходящ начин.
(18)
Плодовете и зеленчуците, проверявани за съответствие с пазарните стандарти, следва да бъдат подложени на същия вид проверки на всички етапи от предлагането на пазара. За тази цел следва да бъдат прилагани насоките за проверка, препоръчвани от ИКЕ/ООН, които са в съгласие със съответните препоръки на ОИСР. За проверките на етапа на продажба на дребно обаче следва да бъдат определени специфични условия.
(19)
Следва да бъдат предвидени разпоредби за признаване на организациите на производители за заявените от тях продукти. Когато се иска признаване за продукти, предназначени само за преработка, следва да се гарантира, че те наистина се доставят за преработка.
(20)
С оглед да се подпомогне постигането на целите на режима на плодовете и зеленчуците и да се осигури функционирането на организациите на производители по ефективен и устойчив начин, последните трябва да бъдат колкото е възможно по-стабилни. Затова следва да се предвиди минимален срок на членство на производител в организация на производители. На държавите-членки следва да бъде дадена възможността да определят сроковете за предизвестие и датите, на които влиза в сила отказът от членство.
(21)
Основните и съществени дейности на организацията на производители следва да бъдат свързани с концентриране на предлагането и предлагане на пазара. Въпреки това организациите на производителите следва да могат да се занимават и с други дейности с търговски или нетърговски характер.
(22)
Насърчава се сътрудничеството между организации на производители, като се разрешава търговията с плодове и зеленчуци, закупени изключително от друга призната организация на производители, да не бъде взета предвид при изчисленията, както за целите на основната дейност, така и за други дейности. Когато дадена организация на производители е призната за продукт, за който се изисква предоставяне на технически средства, следва да ѝ бъде разрешено да предоставя споменатите средства чрез членовете си, чрез дъщерни дружества или чрез възлагане на дейности на външни изпълнители.
(23)
Организациите на производители могат да притежават дялове в дъщерни дружества, които им помагат да увеличат добавената стойност на продукцията на членовете си. Следва да бъдат определени правила за изчисляване на стойността на такава предлагана на пазара продукция. Основните дейности на такива дъщерни дружества следва да бъдат същите като тези на организацията на производители, след като се предостави преходен период за адаптиране.
(24)
Следва да бъдат предвидени подробни правила за признаването и функционирането на асоциациите на организациите на производители, транснационалните организации на производители и транснационалните асоциации на организациите на производители, посочени в Регламент (ЕО) № 1234/2007. За да бъде осигурена последователност, тези правила следва да отразяват възможно най-точно правилата, определени за организациите на производители.
(25)
С оглед улесняване на концентрацията на предлагането следва да се насърчава сливането на съществуващи организации на производители с цел образуване на нови, чрез изготвяне на правила за сливането на оперативните програми на слетите организации.
(26)
Без по никакъв начин да се нарушава спазването на принципите, съгласно които организацията на производители трябва да бъде образувана по собствена инициатива на производителите и контролирана от тях, следва да се даде възможност на държавите-членки да определят условията за приемане на други физически или юридически лица за членове на организация на производители и/или на асоциация на организации на производители.
(27)
За да се гарантира, че организациите на производители действително представляват минимален брой производители, държавите-членки следва да вземат мерки, за да гарантират, че дадено малцинство от членове, които произвеждат по-голяма част от продукцията в организацията на производителите, не контролират неправомерно нейното управление и функциониране.
(28)
За да се вземат предвид различните особености на производството и предлагането на пазара в Съюза, държавите-членки следва да определят условията за предоставянето на предварително признаване на групи производители, които представят план за признаване.
(29)
За да се насърчи създаването на стабилни организации на производители, способни да допринесат трайно за постигане на целите на режима на плодове и зеленчуци, предварително признаване следва да се предоставя само на групи производители, които могат да демонстрират способността си да изпълнят всички изисквания за признаване в рамките на определен срок.
(30)
Следва да бъдат установени разпоредби относно информацията, която групите производители са длъжни да посочат в плана за признаване. За да се даде възможност на групите производители да изпълнят по-добре изискванията за признаване, следва да се разрешат изменения в плановете за признаване. За тази цел следва да се установят разпоредби, даващи възможност на всяка държава-членка да изисква от групите производители да извършат коригиращи действия, така че да се гарантира изпълнението на техния план.
(31)
Групата производители може да отговаря на условията за признаване преди планът за признаване да е завършен. Следва да се предвиди възможността такива групи да подават заявления за признаване едновременно с проектите на оперативните програми. За да се осигури последователност, предоставянето на такова признаване на група производители трябва да означава приключване на плана за признаване, а предоставяната помощ следва да бъде преустановена. Въпреки това, за да се вземе предвид многогодишното финансиране на инвестициите, инвестициите, които отговарят на условията за инвестиционна помощ, следва да могат да бъдат включени в оперативните програми.
(32)
За да се улесни коректното прилагане на системата от помощи и за да бъдат покрити разходите за създаване и административна дейност на групите производители, тази помощ следва да бъде с фиксиран размер. Следва да бъде определена горна граница на този фиксиран размер, за да се вземат предвид бюджетните ограничения. Освен това, като се имат предвид различните финансови потребности на групите производители, които се различават по големината си, тази горна граница следва да бъде определена така, че да бъде в съответствие със стойността на годната за предлагане на пазара продукция на групите производители.
(33)
За да се осигури последователност и плавен преход към статута на призната група производители, към групите производители следва да се прилагат същите правила като правилата, приложими за организациите на производители, по отношение на основните им дейности и стойността на продукцията, предлагана от тях на пазара.
(34)
За да се вземат предвид финансовите потребности на новите групи производители и да се гарантира правилното прилагане на схемата за помощи в случай на сливания, следва да бъде дадена възможност помощта да се отпуска на групите производители, възникнали в резултат на сливането.
(35)
За да се улесни използването на схемата за подпомагане на оперативните програми, следва ясно да се определи продукцията на организациите на производители, предлагана на пазара, включително да се определи кои продукти могат да бъдат взети предвид и на кой етап от предлагането на пазара следва да бъде изчислявана стойността на продукцията. От съображения за контрол и опростяване е целесъобразно да се използва фиксиран размер за изчисляване на стойността на плодовете и зеленчуците, предназначени за преработване, която представлява стойността на основния продукт, а именно плодове и зеленчуци, предназначени за преработка, и дейностите, които не представляват същинска преработка. Тъй като количествата плодове и зеленчуци, необходими за производството на преработени плодове и зеленчуци, се различават значително според групите продукти, посочените разлики следва да бъдат отразени в приложимите фиксирани размери. В случая на предназначени за преработка плодове и зеленчуци, които се превръщат в преработени ароматни треви и червен пипер, е целесъобразно също така да се въведе фиксиран размер за изчисляване на стойността на плодовете и зеленчуците, предназначени за преработка, която да представлява само стойността на основния продукт. Следва също така да бъдат допуснати допълнителни методи за изчисление на стойността на годната за предлагане на пазара продукция в случай на годишни колебания или недостатъчни данни. За да се предотврати злоупотреба със схемата, по принцип следва да не се разрешава на организациите на производители да променят методологията за определяне на референтните периоди по време на изпълнението на дадена програма.
(36)
С оглед гарантирането на плавно преминаване към новата система за изчисляване на стойността на предлаганата на пазара продукция от плодове и зеленчуци, предназначени за преработка, оперативните програми, одобрени до 20 януари 2010 г., не следва да бъдат засегнати от новия метод за изчисляване, без да се засяга възможността за изменение на посочените оперативни програми в съответствие с членове 65 и 66 от Регламент (ЕО) № 1580/2007. По същата причина стойността на предлаганата на пазара продукция за референтния период на оперативните програми, одобрени след посочената дата, следва да се изчислява съгласно новите правила.
(37)
За да се гарантира правилното използване на помощта, следва да бъдат определени правила за управление на оперативните фондове и на финансовите вноски на членовете, като се предостави възможно най-голяма гъвкавост, при условие че всички производители могат да се възползват от оперативния фонд и могат демократично да участват в решенията за използването му.
(38)
Следва да бъдат предвидени разпоредби, които определят обхвата и структурата на националната стратегия за устойчиви оперативни програми и националната рамка за екологични действия. Целта е да се оптимизира разпределението на финансовите ресурси и да се подобри качеството на стратегията.
(39)
С цел да се даде възможност за правилна оценка на информацията от страна на компетентните органи и за включване или изключване на мерки и дейности от програмите, следва да бъдат определени процедури за представяне и одобрение на оперативните програми, включително крайните срокове. Тъй като програмите се управляват на годишна основа, следва да се предвиди програмите, които не са одобрени преди дадена дата, да се отлагат с една година.
(40)
Следва да се предвиди процедура за годишното изменение на оперативните програми за следващата година, така че те да могат да бъдат адаптирани, за да се отчетат всякакви нови условия, които не са могли да бъдат предвидени при първоначалното им представяне. Освен това следва да се предвиди възможността мерките и размерите на оперативния фонд да бъдат променяни в течение на всяка година от изпълнението на съответната програма. С цел да се гарантира, че одобрените програми поддържат общите си цели, всички подобни изменения следва да се подчиняват на известни граници и условия, определени от държавите-членки и включващи задължително уведомяване на компетентните органи за измененията.
(41)
За целите на финансовата и правната сигурност следва да бъде изготвен списък с операции и разходи, които не могат да бъдат покривани от оперативните програми.
(42)
В случай на инвестиции в индивидуални стопанства, за да се предотврати неправомерното обогатяване на частно лице, което е прекъснало връзките си с организацията през полезния живот на инвестицията, следва да се определят разпоредби, които да позволят на организацията да си възстанови остатъчната стойност на инвестицията, независимо дали инвестицията е собственост на член или на организацията като цяло.
(43)
С цел да се гарантира правилното прилагане на схемата за помощ, следва да се определи каква информация трябва да бъде включена в заявленията за помощ, както и процедурите за изплащане на помощта. За да се предотвратят трудности с паричния поток, организациите на производителите следва да разполагат със система от авансови плащания заедно с подходящи гаранции. Поради същата причина следва да има и алтернативна система за възстановяване на вече възникнали разходи.
(44)
Производството на плодове и зеленчуци е непредсказуемо, а продуктите са малотрайни. Евентуален излишък на пазара, дори да не е прекалено голям, може да предизвика сериозни пазарни смущения. Следва да бъдат предвидени подробни разпоредби за обхвата и прилагането на мерки за предотвратяване и управление на кризи по отношение на продуктите, посочени в член 1, параграф 1, буква и) от Регламент (ЕО) № 1234/2007. Доколкото е възможно, споменатите правила следва да бъдат гъвкави и бързо приложими при кризи и затова следва да позволяват вземането на решения от самите държави-членки и организации на производители. Въпреки това правилата следва да предотвратяват злоупотреби и да предвиждат граници за използването на някои мерки, включително финансови такива. Те също така следва да гарантират надлежно спазване на фитосанитарните и екологичните изисквания.
(45)
Що се отнася до изтеглянето на продукти от пазара, следва да бъдат приети подробни правила, които да отчетат потенциалното значение на тази мярка. По-специално следва да бъдат изготвени правила относно системата за увеличеното подпомагане за изтеглените от пазара плодове и зеленчуци, които се доставят безплатно като хуманитарна помощ от благотворителни организации и някои други учреждения и институции. С оглед улесняване на безплатното разпределение е целесъобразно да се предвиди възможността благотворителните организации и институции да могат да искат символично участие от крайните получатели на изтеглените продукти, в случай че тези продукти са преминали преработка. В допълнение към това следва да бъдат определени максимални равнища на подпомагане за изтеглени от пазара продукти, за да се гарантира, че изтеглянето от пазара няма да се превърне в постоянен алтернативен начин за пласиране на продукцията, за сметка на предлагането ѝ на пазара. В този контекст, за продуктите, за които в приложение V към Регламент (ЕО) № 2200/96 на Съвета от 28 октомври 1996 г. относно общата организация на пазара на плодове и зеленчуци (3) са определени максимални равнища на обезщетенията от Съюза за изтегляне от пазара, е целесъобразно тези равнища да продължат да бъдат прилагани, след известно увеличаване, за да се отрази фактът, че посочените изтегляния в момента се съфинансират. За други продукти, при които опитът не е показал риск от прекомерно изтегляне, е уместно на държавите-членки да бъде позволено да определят максимални равнища на подпомагане. При всички случаи обаче, поради сходни причини, е уместно да се фиксират количествени ограничения за изтегляне по продукти и по организация на производители.
(46)
Следва да бъдат приети подробни правила относно националната финансова помощ, която държавите-членки могат да отпускат в региони на Съюза, в които степента на организация на производителите е особено слаба, включително даване на определение за слаба степен на организация. Следва да бъдат предвидени процедури за одобрение на такава национална помощ, както и процедури за одобрението и размера на възстановяването на помощта от Съюза, както и за съотношението на възстановяване. Посочените процедури следва да отразяват приложимите понастоящем процедури.
(47)
Следва да бъдат приети подробни правила, по-конкретно процедурни разпоредби, относно условията, при които правилата, определяни от организациите на производители или асоциациите на такива организации в сектора на плодовете и зеленчуците, могат да бъдат разширени, така че да обхващат всички производители, установени в конкретен икономически регион. Когато продукцията се продава от мястото на производството, следва да се изясни кои правила се отнасят към производителите и кои към купувачите.
(48)
С цел да се наблюдава вносът на ябълки и да се гарантира, че евентуалното значително увеличение на този внос ще бъде забелязано в рамките на сравнително кратък период, през 2006 г. като преходна система беше въведена системата на лицензии за внос на ябълки, включени в код по Комбинираната номенклатура (код по КН) 0808 10 80. Междувременно бяха разработени нови и точни средства за наблюдение на вноса на ябълки, които са по-малко обременяващи за търговците, отколкото настоящата система на лицензии. По тази причина задължението за представяне на лицензии за внос на ябълки, включени в код по КН 0808 10 80, следва в скоро време да престане да се прилага.
(49)
Следва да бъдат приети подробни правила относно системата за входни цени на плодовете и зеленчуците. Тъй като повечето от въпросните бързо развалящи се плодове и зеленчуци се доставят на консигнация, това създава особени трудности за определянето на стойността им. Следва да бъдат определени възможните методи за изчисляване на входната цена, въз основа на която вносните продукти се класират в Общата митническа тарифа. По-специално следва да бъдат установени стандартни стойности при внос въз основа на среднопретеглената стойност на средните цени за продуктите и да бъде определена специална разпоредба за случаите, в които не са налични цени за продукти с даден произход. Следва да бъде предвидено внасяне на гаранция при определени обстоятелства, за да се обезпечи правилното прилагане на системата.
(50)
Следва да бъдат приети подробни правила относно вносното мито, което може да бъде налагано върху дадени продукти в допълнение към митото, предвидено в Общата митническа тарифа. Допълнителното мито може да бъде налагано, ако обемът на внос на въпросните продукти превишава праговите (критични) нива, определени за продукта и за срока на прилагане. Стоките, пътуващи към Съюза, са освободени от допълнително мито и следователно за тях следва да бъдат приети специални разпоредби.
(51)
Следва да бъде предвиден подходящ мониторинг и оценка на текущите програми и схеми, за да може тяхната ефективност и ефикасност да бъде оценена както от страна на организациите на производители, така и от страна на държавите-членки.
(52)
Следва да бъдат определени разпоредби относно вида, формата и средствата за уведомяване, които са необходими за прилагането на настоящия регламент. Споменатите разпоредби следва да включват уведомления от производителите и организациите на производители до държавите-членки и от държавите-членки до Комисията, както и последствията при закъснели или неточни уведомления.
(53)
Следва да бъдат определени мерки по отношение на проверките, необходими за правилното прилагане на настоящия регламент и на Регламент (ЕО) № 1234/2007, както и подходящи санкции, приложими при откриване на нередности. Посочените мерки следва да включват както специфични проверки и санкции, определени на равнището на Съюза, така и допълнителни национални проверки и санкции. Проверките и санкциите следва да бъдат възпиращи, ефективни и пропорционални. Следва да бъдат предвидени правила за решаването на случаи на очевидна грешка, непреодолима сила и други извънредни обстоятелства, с цел да се осигури справедливо третиране на производителите. Следва да бъдат предвидени правила за изкуствено създадените ситуации, с цел да се избегне евентуално облагодетелстване от тях.
(54)
Следва да бъдат предвидени разпоредби за продължаване на плавния преход от предишната система, предвидена в Регламент (ЕО) № 2200/96, Регламент (ЕО) № 2201/96 на Съвета от 28 октомври 1996 г. относно общата организация на пазарите на продукти от преработени плодове и зеленчуци (4) и Регламент (ЕО) № 2202/96 на Съвета от 28 октомври 1996 г. относно въвеждането на режим за помощ на Общността за производители на определени цитрусови плодове (5), към новата система, предвидена в Регламент (ЕО) № 1182/2007 на Съвета от 26 септември 2007 г. за определяне на специфични правила по отношение на сектора на плодовете и зеленчуците, и за изменение на директиви 2001/112/ЕО и 2001/113/ЕО, и регламенти (ЕИО) № 827/68, (ЕО) № 2200/96, (ЕО) № 2201/96, (ЕО) № 2826/2000, (ЕО) № 1782/2003 и (ЕО) № 318/2006, и за отмяна на Регламент (ЕО) № 2202/96 (6) и впоследствие Регламент (ЕО) № 1234/2007 и в Регламент (ЕО) № 1580/2007 и впоследствие настоящия регламент, както и за прилагане на преходните правила, предвидени в член 203a от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
(55)
С цел ограничаване на ефектите от премахването на системата на лицензии за внос на ябълки върху търговските модели, член 134 от Регламент (ЕО) № 1580/2007 следва да продължи да се прилага до 31 август 2011 г.
(56)
Управителният комитет за общата организация на селскостопанските пазари не е представил становище в срока, определен от неговия председател,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
УВОДНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Обхват и използвани термини
1. Настоящият регламент определя правилата за прилагане на Регламент (ЕО) № 1234/2007 по отношение на секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци.
Въпреки това дялове II и III от настоящия регламент се прилагат единствено по отношение на продуктите от сектора на плодовете и зеленчуците, посочени в член 1, параграф 1, буква и) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, и на такива продукти, предназначени единствено за преработка.
2. Термините, използвани в Регламент (ЕО) № 1234/2007, се използват със същото значение в настоящия регламент, освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго.
Член 2
Пазарни години
Пазарните години за плодовете и зеленчуците и преработените плодове и зеленчуци започват на 1 януари и приключват на 31 декември.
ДЯЛ II
КЛАСИФИКАЦИЯ НА ПРОДУКТИТЕ
ГЛАВА 1
Общи правила
Член 3
Пазарни стандарти; държатели
1. Изискванията на член 113a, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 се наричат общ пазарен стандарт. Подробности относно общия пазарен стандарт са изложени в част A от приложение I към настоящия регламент.
Плодовете и зеленчуците, които не са обхванати от специфичен пазарен стандарт, трябва да съответстват на общия пазарен стандарт. Въпреки това, когато държателят им е в състояние да докаже, че продуктите съответстват на някой от приложимите стандарти, приети от Икономическата комисия за Европа на ООН (ИКЕ/ООН), се смята, че продуктите съответстват на общия пазарен стандарт.
2. Специфичните пазарни стандарти, посочени в член 113, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, са изложени в част Б от приложение I към настоящия регламент по отношение на следните продукти:
а)
ябълки,
б)
цитрусови плодове,
в)
киви,
г)
салати, къдраволистна ендивия и широколистна ендивия,
д)
праскови и нектарини,
е)
круши,
ж)
ягоди,
з)
сладки пиперки,
и)
десертно грозде,
й)
домати.
3. За целите на член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 „държател“ e всяко физическо или юридическо лице, което е във физическо притежание на съответните продукти.
Член 4
Изключения и освобождаване от прилагането на пазарни стандарти
1. Чрез дерогация от член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 за следните продукти не се изисква да съответстват на пазарните стандарти:
а)
при условие че са ясно обозначени с думите „предназначени за преработка“ или „за храна на животни“ или друго еквивалентно съчетание от думи, продуктите, които са:
i)
предназначени за промишлена преработка, или
ii)
предназначени за храна на животни или друга нехранителна употреба;
б)
продуктите, предлагани на потребителите за тяхно лично ползване в самото стопанство на производителя;
в)
продуктите, признати в решение на Комисията, взето по искане на държава-членка в съответствие с предвидената в член 195, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 2/1234 процедура, като продукти от определен регион, които се продават в мрежата за търговия на дребно на този регион за целите на утвърдено традиционно местно потребление;
г)
продукти, които са били почистени или нарязани и по този начин са станали „готови за консумация“ или „готови за кулинарна употреба“;
д)
продуктите, предлагани на пазара като годни за консумация кълнове, след покълване на семената на растения, класифицирани като плодове и зеленчуци съгласно член 1, параграф 1, буква и) и част IX от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007.
2. Чрез дерогация от член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 за следните продукти не се изисква да съответстват на пазарните стандарти в даден производствен район:
а)
продуктите, които се продават или доставят от производителя до местата за подготовка и опаковане или до складовите съоръжения, или се транспортират от неговото стопанство до подобни места; и
б)
продуктите, които се транспортират от складовите съоръжения до местата за подготовка и опаковане.
3. Чрез дерогация от член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 държавите-членки могат да освободят от специфичните пазарни стандарти продуктите, предлагани за продажба на дребно на потребителите за тяхно лично ползване и етикетирани с надпис „продукт, предназначен за преработка“ или с друго еквивалентно съчетание от думи, и продуктите, предназначени за преработка, различни от посочените в параграф 1, буква a), подточка i) от настоящия член.
4. Чрез дерогация от член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 държавите-членки могат да освободят от пазарните стандарти продуктите, които се продават за лична употреба директно от производителя на крайния потребител на пазари, запазени само за производителите в даден производствен район, определен от държавите-членки.
5. Чрез дерогация от член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 по отношение на специфичните пазарни стандарти, плодовете и зеленчуците, различни от клас „Екстра“, могат да показват на етапите след експедицията леки признаци на загуба на свежест и твърдост и незначително влошаване на качеството в резултат на тяхното развитие и нетрайния им характер.
6. Чрез дерогация от член 113а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 за следните продукти не се изисква да съответстват на общия пазарен стандарт:
а)
некултивирани гъби с код по КН 0709 59,
б)
каперси с код по КН 0709 90 40,
в)
горчиви бадеми с код по КН 0802 11 10,
г)
бадеми без черупки с код по КН 0802 12,
д)
лешници без черупки с код по КН 0802 22,
е)
обикновени орехи без черупки с код по КН 0802 32,
ж)
семена от пиния с код по КН 0802 90 50,
з)
шам фъстък с код по КН 0802 50 00,
и)
орехи „макадамия“ с код по КН 0802 60 00,
й)
пеканови орехи с код по КН 0802 90 20,
к)
други орехи с код по КН 0802 90 85,
л)
сушени хлебни банани с код по КН 0803 00 90,
м)
сушени цитрусови плодове с код по КН 0805,
н)
смеси от черупкови тропически плодове с код по КН 0813 50 31,
о)
смеси от други черупкови плодове с код по КН 0813 50 39,
п)
шафран с код по КН 0910 20.
7. Пред компетентния орган на държавата-членка е необходимо да се представят доказателства в подкрепа на това, че обхванатите от параграф 1, буква а) и параграф 2 продукти отговарят на определените условия, особено по отношение на тяхното предназначение.
Член 5
Изисквана информация
1. Изискваната от настоящата глава информация трябва да бъде изписана четливо на видно място от едната страна на опаковката, като се отпечатва незаличимо направо върху опаковката или върху етикет, който е неразделна част от опаковката или е прикрепен към нея.
2. За стоките, които се превозват в насипно състояние и се товарят направо на превозното средство, предвидената в параграф 1 информация се посочва в документ, придружаващ стоките, или върху бележка, поставена на видно място вътре в превозното средство.
3. При договори от разстояние по смисъла на член 2, параграф 1 от Директива 97/7/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (7) съответствието с пазарните стандарти изисква необходимата информация да бъде на разположение преди сключване на сделката за покупка.
4. Във фактурите и другите придружаващи документи, с изключение на издаваните на потребителя касови бележки, се посочва името и страната на произход на продуктите и, където е целесъобразно, класът, сортът или търговският тип, ако това се изисква от специфичен пазарен стандарт, или се посочва, че продуктът е предназначен за преработка.
Член 6
Изисквана информация при продажбата на дребно
1. При продажбата на дребно информацията върху опаковките, която се изисква от настоящата глава, е четлива и видима. Продуктите могат да бъдат предлагани за продажба, при условие че търговецът на дребно излага в близост до продуктите, на видно място и в четлив вид изискваната информация относно страната на произход и, където е целесъобразно, класа и сорта или търговския тип, така че да не се въвеждат в заблуждение потребителите.
2. При продуктите, които са предварително опаковани по смисъла на Директива 2000/13/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (8), се посочва нетното тегло в допълнение към всички данни, изисквани от пазарните стандарти. Въпреки това при продуктите, които се продават на бройка, изискването за посочване на нетното тегло не се прилага, ако бройката на продуктите се вижда ясно и се брои лесно отвън, или ако тази бройка е посочена върху етикета.
Член 7
Смеси
1. Опаковките с нетно тегло, равно или по-малко от 5 kg, съдържащи смеси от различни видове плодове и зеленчуци, могат да се предлагат на пазара, при условие че:
а)
продуктите са еднородни по отношение на качеството и всеки от тях отговаря на изискванията на съответния специфичен пазарен стандарт или - ако не съществува такъв за даден продукт - на общия пазарен стандарт,
б)
опаковката е етикетирана по подходящ начин в съответствие с настоящата глава, и
в)
тази смес не е от естество, което може да заблуди потребителя.
2. Изискванията на параграф 1, буква a) не се прилагат за включени в дадена смес продукти, които не са продукти от сектора на плодовете и зеленчуците, посочен в член 1, параграф 1, буква и) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Ако плодовете и зеленчуците в дадена смес са с произход от повече от една държава-членка или трета държава, пълните наименования на страните на произход могат да бъдат заменени с едно от следните, според случая:
а)
„смес от плодове и зеленчуци с произход от ЕС“,
б)
„смес от плодове и зеленчуци с произход от държави извън ЕС“,
в)
„смес от плодове и зеленчуци с произход от ЕС и от държави извън ЕС“.
ГЛАВА II
Проверки за съответствие с пазарните стандарти
Раздел 1
Общи разпоредби
Член 8
Приложно поле
С настоящата глава се установяват правила относно проверките за съответствие, което означава проверките, извършвани по отношение на плодовете и зеленчуците на всички етапи от предлагането на пазара с цел да се провери дали съответстват на пазарните стандарти и на други разпоредби на настоящия дял и на членове 113 и 113a от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Член 9
Координиращи органи и контролни органи
1. Всяка държава-членка определя:
а)
единен компетентен орган, който да отговаря за координацията и контактите в областите, обхванати от настоящата глава, наричан по-долу „координиращ орган“; и
б)
контролен орган или органи, които да отговарят за прилагането на настоящата глава, наричани по-долу „контролни органи“.
Посочените в първа алинея координиращи органи и контролни органи могат да бъдат публични или частни. И в двата случая обаче държавите-членки отговарят за тях.
2. Държавите-членки уведомяват Комисията за:
а)
наименованието, пощенския адрес и адреса на електронната поща на координиращия орган, който са определили съгласно параграф 1, буква а);
б)
наименованието, пощенския адрес и адреса на електронната поща на контролните органи, които са определили съгласно параграф 1, буква б); и
в)
точното описание на съответните области на дейност на контролните органи, които са определили.
3. Координиращият орган може да бъде контролният орган или един от контролните органи, или който и да е друг орган, определен съгласно параграф 1.
4. Комисията публикува списъка с координиращите органи, определени от държавите-членки, по начин, който сметне за уместен.
Член 10
База данни за търговците
1. Държавите-членки създават база данни за търговците на плодове и зеленчуци, в която са регистрирани в съответствие с условията, определени в настоящия член, търговците, занимаващи се с предлагане на пазара на плодове и зеленчуци, за които са определени стандарти съгласно член 113 от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
За тази цел държавите-членки могат да използват всяка друга база или бази данни, които вече са създадени за други цели.
2. За целите на настоящия регламент „търговец“ означава всяко физическо или юридическо лице, което:
а)
държи плодове и зеленчуци, които са предмет на пазарни стандарти, с цел:
i)
да ги излага или предлага за продажба,
ii)
да ги продава, или
iii)
да ги предлага на пазара по какъвто и да е друг начин, или
б)
реално извършва някоя от дейностите, посочени в буква а), по отношение на плодовете и зеленчуците, които са предмет на пазарни стандарти.
Дейностите, посочени в първа алинея, буква а), обхващат:
а)
продажби от разстояние, независимо дали чрез интернет или по друг начин,
б)
посочените дейности, извършвани от физическото или юридическото лице за собствена или чужда сметка, и
в)
посочените дейности, извършвани в Съюза и/или чрез износ за трети държави и/или внос от трети държави.
3. Държавите-членки определят условията, при които се включват или не се включват в базата данни следните категории търговци:
а)
търговци, чиято дейност е освободена от задължението за спазване на пазарните стандарти съгласно член 4; и
б)
физически или юридически лица, чиято дейност в сектора на плодовете и зеленчуците се ограничава до транспортиране на стоките или до продажба на етапа на търговия на дребно.
4. Когато базата данни за търговците се състои от няколко отделни елемента, координиращият орган гарантира, че базата данни, нейните елементи и тяхното актуализиране са еднакви. Актуализирането на базата данни се извършва по-специално с помощта на информацията, събрана при проверките за съответствие.
5. Базата данни съдържа за всеки търговец:
а)
регистрационния номер, името и адреса;
б)
информацията, необходима за неговото класифициране в една от рисковите категории, посочени в член 11, параграф 2, по-специално положение в търговската верига и информация относно значимостта на фирмата;
в)
информация относно констатациите, направени по време на предишни проверки на всеки търговец;
г)
всяка друга информация, която се счита за необходима за проверките, като например информация относно съществуването на система за гарантиране на качеството или система за самоконтрол във връзка със спазването на пазарните стандарти.
Актуализирането на базата данни се извършва по-специално с помощта на информацията, събрана при проверките за съответствие.
6. Търговците предоставят информацията, която държавите-членки смятат, че е необходима за създаването и актуализирането на базата данни. Държавите-членки определят условията, при които търговците, които не са установени на тяхна територия, но извършват търговска дейност на тази територия, се регистрират в тяхната база данни.
Раздел 2
Проверки за съответствие, извършвани от държавите-членки
Член 11
Проверки за съответствие
1. Държавите-членки гарантират, че проверките за съответствие се извършват селективно, въз основа на анализ на риска и с подходяща честота, така че да се гарантира спазване на пазарните стандарти и другите разпоредби на настоящия дял и на членове 113 и 113a от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Критериите за оценка на риска включват наличието на посочения в член 14 сертификат за съответствие, издаден от компетентен орган на трета държава, чиито проверки за съответствие са одобрени съгласно член 15. Наличието на такъв сертификат се смята за фактор, който намалява риска от несъответствие.
Критериите за оценка на риска могат да включват също:
а)
естеството на продукта, периода на производство, цената на продукта, метеорологичните условия, операциите по опаковане и манипулиране, условията на складиране, страната на произход, начина на транспорт или обема на партидата;
б)
мащаба на търговците, положението им в търговската верига, обемите или стойностите, предлагани от тях на пазара, асортимента, района на доставка или вида на извършваната дейност, като складиране, сортиране, опаковане или продажба;
в)
констатациите, направени по време на предишни проверки, включително броя и вида на констатираните недостатъци, обичайното качество на предлаганите на пазара продукти, равнището на използваното техническо оборудване;
г)
надеждността на използваните от търговците системи за гарантиране на качеството или за самоконтрол във връзка със спазването на пазарните стандарти;
д)
мястото на извършване на проверката, особено ако това е точката на първо влизане в Съюза или мястото, където продуктите се опаковат или товарят;
е)
всяка друга информация, която би могла да покаже, че съществува риск от несъответствие.
2. Анализът на риска се основава на информацията, съдържаща се в посочената в член 10 база данни за търговците, и класифицира последните в рискови категории.
Държавите-членки определят предварително:
а)
критериите за оценка на риска от несъответствие на партидите;
б)
въз основа на анализ на риска за всяка рискова категория - минималния дял на търговците или партидите и/или количествата, които ще бъдат подложени на проверка за съответствие.
Въз основа на анализ на риска държавите-членки могат да решат да не извършват селективни проверки на продукти, които не са предмет на специфични пазарни стандарти.
3. Когато при проверките се откриват значителни нередности, държавите-членки увеличават честотата на проверките по отношение на търговците, продуктите, произхода или други параметри.
4. Търговците предоставят на контролните органи цялата информация, която тези органи преценяват, че е необходима за организиране и извършване на проверките за съответствие.
Член 12
Одобрени търговци
1. Държавите-членки могат да разрешат на търговците, които са класифицирани в най-ниската рискова категория и предоставят специални гаранции за съответствие с пазарните стандарти, да използват посочения в приложение II образец при етикетирането на всяка опаковка на етапа на експедицията и/или да подписват сертификата за съответствие, посочен в член 14.
2. Разрешението се дава за срок от най-малко една година.
3. Търговците, които се възползват от тази възможност:
а)
разполагат с контролиращ персонал, който е преминал курс на обучение, одобрен от държавите-членки;
б)
имат подходящо оборудване за подготвяне и опаковане на продуктите;
в)
поемат задължението сами да извършват проверки за съответствие на стоките, които експедират, и да имат регистър, в който се записват всички извършени проверки.
4. Когато одобрен търговец вече не отговаря на изискванията за получаване на разрешение, държавата-членка оттегля разрешението.
5. Независимо от параграф 1 одобрените търговци могат да продължат да използват образците, които до 30 юни 2009 г. са отговаряли на Регламент (ЕО) № 1580/2007, до изчерпване на количествата.
Разрешенията, издадени на търговците преди 1 юли 2009 г., продължават да важат за срока, за който са били издадени.
Член 13
Приемане на декларации от митническите органи
1. Митническите органи могат да приемат декларации за износ и/или декларации за допускане за свободно обращение на продуктите, които са предмет на специфични пазарни стандарти, само ако:
а)
стоката се придружава от сертификат за съответствие, или
б)
компетентният контролен орган е информирал митническите органи, че за съответните партиди е издаден сертификат за съответствие, или
в)
компетентният контролен орган е информирал митническите органи, че не е издал сертификат за съответствие на съответните партиди, тъй като не е необходимо те да бъдат проверявани с оглед на оценката на риска, посочена в член 11, параграф 1.
Това не засяга проверките за съответствие, които държавата-членка може да извърши съгласно член 11.
2. Параграф 1 се прилага също така за продуктите, които са предмет на общия пазарен стандарт, установен в част А от приложение I, и за продуктите, посочени в член 4, параграф 1, буква a), ако съответната държава-членка смята това за необходимо с оглед на анализа на риска, посочен в член 11, параграф 1.
Член 14
Сертификат за съответствие
1. Сертификати за съответствие могат да бъдат издавани от компетентен орган в потвърждение на това, че продуктите, за които са издадени, съответстват на приложимия пазарен стандарт (наричан по-долу „сертификат“). Сертификатът, който трябва да бъде използван от компетентните органи в Съюза, е посочен в приложение III.
Вместо сертификати, издадени от компетентните органи в Съюза, посочените в член 15, параграф 4 трети държави могат да използват свои собствени сертификати, при условие че последните съдържат поне еквивалентна информация на съдържащата се в сертификата на Съюза. Комисията предоставя по подходящ според нея начин образци на такива сертификати на трети държави.
2. Сертификатите могат да бъдат издавани на хартиен носител с оригинален подпис или в електронен формат, удостоверен с електронен подпис.
3. Всеки сертификат носи печата на компетентния орган и подписа на лицето или лицата, упълномощени да го подпишат.
4. Сертификатът се издава на поне един от официалните езици на Съюза.
5. Всеки сертификат има сериен номер, предназначен да го идентифицира. Компетентният орган задържа по едно копие от всеки издаден сертификат.
6. Независимо от параграф 1, първа алинея държавите-членки могат да продължат да използват сертификатите, които до 30 юни 2009 г. са отговаряли на Регламент (ЕО) № 1580/2007, до изчерпване на количествата.
Раздел 3
Проверки за съответствие, извършвани от трети държави
Член 15
Одобрение на проверките за съответствие, извършвани от трети държави преди внос в Съюза
1. По искане на трета държава Комисията може да одобри в съответствие с процедурата, предвидена в член 195, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, проверките за съответствие със специфичните пазарни стандарти, които третата държава е извършила преди осъществяването на вноса в Съюза.
2. Одобрението по параграф 1 може да се предоставя на трети държави, на чиято територия се спазват пазарните стандарти на Съюза или поне еквивалентни стандарти по отношение на продуктите, изнасяни за Съюза.
В одобрението се посочва официалният орган в третата държава, под чиято отговорност се извършват проверките, посочени в параграф 1. Същият орган отговаря за контактите със Съюза. В одобрението се посочват също контролните органи на третата държава, които са натоварени с извършването на самите проверки.
Одобрението може да се прилага единствено за продукти с произход от съответната трета държава и може да бъде ограничено до определени продукти.
3. Контролните органи на третата държава са официални органи или официално признати от органа, посочен в параграф 2, които предоставят задоволителни гаранции и разполагат с необходимия персонал, оборудване и помещения за извършване на проверки в съответствие с методите, посочени в член 17, параграф 1, или с еквивалентни методи.
4. Третите държави, чиито проверки за съответствие са одобрени съгласно настоящия член, както и съответните продукти, са посочени в приложение IV.
Комисията прави достъпни по подходящ според нея начин данни за съответните официални и контролни органи.
Член 16
Преустановяване на одобрението на проверките за съответствие
Комисията може да преустанови действието на одобрението на проверките за съответствие, ако се установи, че в значителен брой партиди и/или количества стоките не отговарят на информацията, съдържаща се в сертификатите за съответствие, издадени от контролните органи на третата държава.
Раздел 4
Методи за извършване на проверка
Член 17
Методи за извършване на проверка
1. Проверките за съответствие, предвидени в настоящата глава, с изключение на тези в етапа на продажба на дребно на крайния потребител, се извършват в съответствие с методите за извършване на проверка, посочени в приложение V, освен ако в настоящия регламент е предвидено друго.
Държавите-членки определят специфични мерки за проверка на съответствието в пунктовете за продажба на дребно на крайния потребител.
2. Когато инспекторите установят, че стоките съответстват на пазарните стандарти, контролният орган може да издаде посочения в приложение III сертификат за съответствие.
3. Когато стоките не отговарят на стандартите, контролният орган издава констативен протокол за несъответствие на вниманието на търговеца или негови представители. Стоките, за които е издаден констативен протокол за несъответствие, не могат да бъдат премествани без разрешението на контролния орган, който е издал този констативен протокол. За издаването на посоченото разрешение може да се изисква изпълнението на условия, определени от контролния орган.
Търговците могат да решат да приведат в съответствие всичките или някои от стоките. Стоките, приведени в съответствие, не могат да бъдат предлагани на пазара преди компетентният контролен орган да се е уверил чрез всички подходящи начини, че стоките наистина са били приведени в съответствие. Компетентният контролен орган издава, когато е приложимо, посочения в приложение III сертификат за съответствие за партидата или за част от нея едва след като стоките са били приведени в съответствие със стандартите.
Ако контролен орган приеме искането на търговец да приведе в съответствие стоките в държава-членка, различна от тази, в която е извършена проверката, довела до констативния протокол за несъответствие, търговецът уведомява компетентния контролен орган на държавата-членка по местоназначение за несъответстващата партида. Държавата-членка, която е издала констативния протокол за несъответствие, изпраща копие от него до другите заинтересовани държави-членки, включително до държавата-членка по местоназначение, за която е предназначена несъответстващата партида.
Когато стоките не могат да бъдат приведени в съответствие, нито да бъдат предназначени за хранене на животни, промишлена преработка или каквато и да е друга нехранителна употреба, контролният орган може, ако е необходимо, да поиска от търговците да вземат необходимите мерки, за да гарантират, че въпросните продукти няма да бъдат предлагани на пазара.
Търговците предоставят цялата информация, която държавите-членки считат за необходима за прилагането на настоящия параграф.
Раздел 5
Уведомления
Член 18
Уведомления
1. Държава-членка, в която е установена пратка, идваща от друга държава-членка и несъответстваща на пазарните стандарти поради дефекти или влошаване на качеството, които са могли да бъдат открити по време на опаковането, незабавно уведомява Комисията и държавите-членки, които биха могли да бъдат заинтересовани.
2. Държава-членка, на чиято територия партида от стоки, идваща от трета държава, не е била допусната за свободно обращение поради несъответствие с пазарните стандарти, незабавно уведомява Комисията, държавите-членки, които биха могли да бъдат заинтересовани, и заинтересованата държава от списъка в приложение IV.
3. Държавите-членки уведомяват Комисията за своите разпоредби относно системите за извършване на проверка и анализ на риска. Те информират Комисията за всички последващи изменения на споменатите системи.
4. Държавите-членки уведомяват Комисията и другите държави-членки за обобщените резултати от проверките, извършени през дадена година на всички етапи от предлагането на пазара, в срок до 30 юни на следващата година.
5. Уведомяването, посочено в параграфи 1-4, се извършва чрез средствата, определени от Комисията.
ДЯЛ III
ОРГАНИЗАЦИИ НА ПРОИЗВОДИТЕЛИ
ГЛАВА I
Изисквания и признаване
Раздел 1
Определения
Член 19
Определения
1. За целите на настоящия дял:
а)
„производител“ означава земеделски стопанин, както е посочено в член 2, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
б)
„член производител“ означава производител или кооперация на производители, който/която е член на организация на производители или на асоциация на организации на производители.
в)
„дъщерно дружество“ означава дружество, в което една или повече организации на производители, или асоциации на такива организации, притежават дялове и което допринася за постигане на целите на организацията на производители или на асоциацията на организации на производители;
г)
„транснационална организация на производители“ е всяка организация, в която поне едно от стопанствата на производители се намира в държава-членка, различна от тази, в която е седалището на организацията;
д)
„транснационална асоциация на организации на производители“ е всяка асоциация на организации на производители, в която поне една от асоциираните организации се намира в държава-членка, различна от тази, в която е седалището на асоциацията;
е)
цел „Сближаване“ означава целта на действието за най-слабо развитите държави-членки и региони съгласно законодателството на Съюза, регулиращо Европейския фонд за регионално развитие, Европейския социален фонд и Кохезионния фонд за периода от 1 януари 2007 г. до 31 декември 2013 г.;
ж)
„мярка“ означава едно от следните:
i)
действия, насочени към планиране на производството, включително придобиване на дълготрайни активи;
ii)
действия, насочени към подобряване или запазване на качеството на продуктите, включително придобиване на дълготрайни активи;
iii)
действия, насочени към подобряване на предлагането на пазара, включително придобиване на дълготрайни активи, както и дейности по насърчаване и комуникация, различни от насърчителните и комуникационните дейности по точка vi);
iv)
научноизследователска дейност и експериментално производство, включително придобиване на дълготрайни активи;
v)
действия за обучение, различни от обучението по точка vi), и действия, които имат за цел да насърчават достъпа до консултантски услуги;
vi)
всеки един от шестте инструмента за предотвратяване и управление на кризи, изброени в букви а)-е) от член 103в, параграф 2, първа алинея от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
vii)
екологични действия, посочени в член 103в, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, включително придобиване на дълготрайни активи;
viii)
други действия, включително придобиване на дълготрайни активи, различни от посочените в точки i)-iv) и vii), които отговарят на една или повече от целите, посочени в член 103в, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
з)
„действие“ означава специфична дейност или инструмент за постигането на конкретна оперативна цел, която допринася за постигането на една или повече от целите, посочени в член 103в, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
и)
„вторичен продукт“ означава продукт, получен при подготвянето на плодове или зеленчуци, който има положителна икономическа стойност, но не е основното предназначение;
й)
„подготвяне“ означава подготвителни действия, като например почистване, нарязване, обелване, подрязване и изсушаване на плодове и зеленчуци, без да ги превръщат в преработени плодове и зеленчуци;
к)
„междубраншова основа“, както е посочено в член 103г, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, означава една или повече от дейностите, описани в член 123, параграф 3, буква в) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, одобрени от държавата-членка и съвместно управлявани от организация на производители или асоциация на организации на производители и най-малко един друг участник във веригата за преработка и/или дистрибуция на храни;
л)
„базов показател“ означава показател, който отразява състояние или тенденция, съществуващи в началото на програмния период, и може да даде полезна информация:
i)
при анализа на първоначалното състояние с цел установяване на национална стратегия за устойчиви оперативни програми или оперативна програма;
ii)
като референция, спрямо която могат да бъдат оценени резултатите и въздействието на национална стратегия или оперативна програма; и/или
iii)
при тълкуването на резултатите и въздействието на национална стратегия или оперативна програма.
2. Държавите-членки определят съответните юридически субекти на своята територия, които трябва да отговарят на член 125б от Регламент (ЕО) № 1234/2007, с оглед на своите национални правни и административни структури. Те могат да приемат допълнителни правила относно признаването на организациите на производители и, когато е уместно, установяват също така разпоредби относно ясно обособените части от юридически субекти за целите на прилагане на член 125б от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Раздел 2
Изисквания, приложими към организациите на производители
Член 20
Продуктов обхват
1. Държавите-членки признават организациите на производители съгласно член 125б от Регламент (ЕО) № 1234/2007 по отношение на продукта или групата продукти, посочени в заявлението за признаване, при спазване на решенията, взети по силата на член 125б, параграф 1, буква в) от посочения регламент.
2. Държавите-членки признават организациите на производители по отношение на продукта или групата продукти, предназначени единствено за преработка, само когато организациите на производители са в състояние да гарантират, че тези продукти се доставят за преработка, било то чрез система от договори за доставка или по друг начин.
Член 21
Минимален брой членове
При определяне на минималния брой членове на организациите на производители съгласно член 125б, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007 държавите-членки могат да предвидят, че когато един заявител за признаване е изцяло или частично съставен от членове, които сами по себе си са юридически субекти или ясно обособени части от юридически субекти, съставени от производители, минималният брой производители може да се изчислява въз основа на броя асоциирани производители във всеки един от юридическите субекти или ясно обособените части от юридически субекти.
Член 22
Минимална продължителност на членството
1. Минималният срок на членството на производител е не по-малък от една година.
2. Отказът от членство се изпраща на организацията на производители в писмена форма. Държавите-членки определят сроковете за изпращане на предизвестие, които не превишават шест месеца, както и датите, на които отказът влиза в сила.
Член 23
Структури и дейности на организациите на производители
Държавите-членки гарантират, че организациите на производители имат на свое разположение персонал, инфраструктура и оборудване, необходими за изпълняване на изискванията, определени в член 122, първа алинея, буква в) и член 125б, параграф 1, буква д) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, и осигуряват извършването на основните им функции, по-специално що се отнася до:
а)
познаване на продукцията на членовете си;
б)
събиране, сортиране, съхранение и опаковане на продукцията на членовете си;
в)
търговско и финансово управление; и
г)
централизирано счетоводство и система за фактуриране.
Член 24
Стойност или обем на годната за предлагане на пазара продукция
1. За целите на член 125б, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007 стойността или обемът на годната за предлагане на пазара продукция се изчисляват на същата база като стойността на предлаганата на пазара продукция, определена в членове 50 и 51 от настоящия регламент.
2. Когато един или повече членове на организация на производители не разполагат с достатъчни данни за минали периоди относно предлаганата на пазара продукция за целите на прилагане на параграф 1, стойността на тяхната годна за предлагане на пазара продукция може да се изчисли като средната стойност на годната за предлагане на пазара продукция за тригодишен период, предхождащ годината на подаване на заявлението за признаване, през който членовете на съответната организация на производители действително са произвеждали.
Член 25
Предоставяне на технически средства
За целите на член 125б, параграф 1, буква д) от Регламент (ЕО) № 1234/2007 се счита, че организация на производители, която е призната за продукт, за който е необходимо предоставяне на техническо средство, изпълнява задължението си, когато предостави тя самата или чрез членовете си, чрез дъщерни дружества или чрез външни изпълнители, адекватно ниво на технически средства.
Член 26
Основни дейности на организациите на производители
1. Основната дейност на организацията на производители е свързана с концентриране на предлагането и предлагане на пазара на продуктите на членовете ѝ, за които е призната.
2. Организацията на производители може да продава продукти от производители, които не са членове на организация на производители или на асоциация на организации на производители, когато организацията на производители е призната за същите продукти и при условие че икономическата стойност на тази дейност е по-ниска от стойността на предлаганата от нея на пазара продукция, изчислена съгласно член 50.
3. Предлагането на пазара на плодове и зеленчуци, закупени директно от друга организация на производители, и на продукти, за които организацията на производителите не е призната, не се смята за част от дейностите на организацията на производителите.
4. Когато се прилага член 50, параграф 9, параграф 3 от настоящия член се прилага mutatis mutandis към въпросните дъщерни дружества от 1 януари 2012 г.
Член 27
Възлагане на дейности на външни подизпълнители
1. Дейностите, чието възлагане на външни изпълнители може да бъде разрешено от държавите-членки съгласно член 125г от Регламент (ЕО) № 1234/2007, могат да включват, наред с другото, събиране, съхранение, опаковане и предлагане на пазара на продукцията на членовете на организацията на производители.
2. Възлагането на външни изпълнители на дадена дейност на организация на производители означава, че организацията на производители е сключила търговско споразумение с друг субект, включително един или няколко от членовете ѝ или дъщерно дружество, с цел предоставяне на въпросната дейност. Независимо от това обаче организацията на производители продължава да бъде отговорна за гарантиране на изпълнението на тази дейност, както и за контрола върху цялостното управление и за наблюдението на търговското споразумение за предоставянето на дейността.
Член 28
Транснационални организации на производители
1. Седалището на транснационалната организация на производители се установява в държавата-членка, в която организацията разполага със значими съоръжения или значителен брой членове и/или реализира значителна част от предлаганата на пазара продукция.
2. Държавата-членка, в която се намира седалището на транснационалната организация на производители, е отговорна за следното:
а)
признаване на транснационалната организация на производители;
б)
одобряване на оперативната програма на транснационалната организация на производители;
в)
установяване на необходимото административно сътрудничество с другите държави-членки, в които се намират членовете, по отношение на спазване на изискванията за признаване и режима на проверки и санкции. Посочените други държави-членки са длъжни да оказват необходимото съдействие на държавата-членка, в която се намира седалището, в рамките на разумен период; и
г)
предоставяне при поискване на всякаква необходима информация, включително приложимото законодателство на другите държави-членки, в които се намират членовете, преведена на официален език на държавите-членки, отправили искането.
Член 29
Сливане на организации на производители
1. При сливането на организации на производители образуваната в резултат на сливането организация на производители замества сливащите се организации на производители. Новият субект поема правата и задълженията на сливащите се организации на производители.
Новосъздаденият чрез сливане субект може да изпълнява програмите паралелно и отделно до 1 януари на годината след сливането или да обедини оперативните програми от момента на сливането. Оперативните програми се обединяват съгласно членове 66 и 67.
2. Чрез дерогация от параграф 1, втора алинея държавите-членки могат да разрешат на организации на производители, които отправят искане за това, при наличието на надлежно обосновани причини да продължат да изпълняват отделни оперативни програми паралелно до завършването на тези програми.
Член 30
Членове, които не са производители
1. Държавите-членки могат да определят дали и при какви условия едно физическо или юридическо лице, което не е производител, може да бъде прието за член на организация на производители.
2. При определяне на условията, посочени в параграф 1, държавите-членки гарантират по-специално спазване на член 122, първа алинея, буква а), подточка iii) и член 125а, параграф 3, буква в) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Физическите и юридическите лица, посочени в параграф 1, не се:
а)
вземат предвид при критериите за признаване;
б)
ползват пряко от мерките, финансирани от Съюза.
Държавите-членки могат да ограничат или забранят правото на физическите и юридическите лица да гласуват по решения, свързани с оперативните фондове, при спазване на условията, определени в параграф 2.
Член 31
Демократична отчетност на организациите на производители
1. Държавите-членки предприемат всички мерки, които считат за необходими, за да предотвратят злоупотреба с власт или влияние от страна на един или повече от членовете по отношение на управлението и дейността на организация на производители, които включват най-малко правото на глас.
2. Когато организацията на производители е ясно обособена част от юридически субект, държавите-членки могат да приемат мерки, с които се ограничава или забранява правото на споменатия юридически субект да изменя, приема или отхвърля решения на организацията на производители.
Раздел 3
Асоциации на организации на производители
Член 32
Правила относно организациите на производители, приложими за асоциациите на организации на производители
Член 22, член 26, параграф 3 и членове 27 и 31 се прилагат mutatis mutandis към асоциациите на организации на производители. Когато асоциацията на организации на производители извършва продажбената дейност, се прилага mutatis mutandis член 26, параграф 2.
Член 33
Признаване на асоциации на организации на производители
1. Държавите-членки могат да признават асоциациите на организации на производители по член 125в от Регламент (ЕО) № 1234/2007 единствено по отношение на дейността или дейностите, свързани с продукта или групата продукти, посочени в заявлението за признаване.
2. Асоциация на организации на производители може да бъде призната по член 125в от Регламент (ЕО) № 1234/2007 и да извършва всяка от дейностите на организация на производители, дори когато предлагането на въпросните продукти на пазара продължава да се извършва от членовете ѝ.
Член 34
Членове на асоциациите на организации на производители, които не са организации на производители
1. Държавите-членки могат да определят дали и при какви условия едно физическо или юридическо лице, което не е призната организация на производители, може да бъде прието за член на асоциацията на организации на производители.
2. Членовете на призната асоциация на организации на производители, които не са признати организации на производители, не се:
а)
вземат предвид при критериите за признаване;
б)
ползват пряко от мерките, финансирани от Съюза.
Държавите-членки могат да предоставят, ограничат или забранят правото на посочените членове да гласуват по решения, свързани с оперативните програми.
Член 35
Транснационална асоциация на организации на производители
1. Седалището на транснационалната асоциация на организации на производители се установява в държава-членка, в която тази асоциация разполага със значителен брой членуващи организации и/или членуващите организации реализират значителна част от предлаганата на пазара продукция.
2. Държавата-членка, в която се намира седалището на транснационалната асоциация на организации на производители, е отговорна за следното:
а)
признаване на асоциацията;
б)
одобряване, когато е необходимо, на оперативната програма на асоциацията;
в)
установяване на необходимото административно сътрудничество с другите държави-членки, в които се намират асоциираните организации, по отношение на спазване на изискванията за признаване и режима на проверки и санкции. Посочените други държави-членки с длъжни да оказват необходимото съдействие на държавата-членка, в която се намира седалището; и
г)
предоставяне при поискване на всякаква необходима информация, включително приложимото законодателство на другите държави-членки, в които се намират членовете, преведена на официален език на държавите-членки, отправили искането.
Раздел 4
Групи производители
Член 36
Представяне на планове за признаване
1. Юридически субект или ясно обособена част от юридически субект представя плана за признаване, посочен в член 125д, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, на компетентния орган на държавата-членка, в която се намира седалището на юридическия субект.
2. Държавите-членки определят:
а)
минималните критерии, на които трябва да отговаря юридическият субект или ясно обособената част от юридически субект, за да може да представи план за признаване;
б)
правилата относно съставянето, съдържанието и изпълнението на плановете за признаване;
в)
периода, по време на който на бивш член на организация на производители се забранява, след като е напуснал организацията на производители, да се присъединява към група производители по отношение на продуктите, за които е била призната организацията на производителите; и
г)
административните процедури за одобрението, контрола и изпълнението на плановете за признаване.
Член 37
Съдържание на плановете за признаване
Проектът на план за признаване съдържа най-малко следното:
а)
описание на първоначалното състояние, по-специално по отношение на броя на членовете производители, като се предоставят подробни данни за членовете, продукцията, включително стойността на предлаганата на пазара продукция, маркетинга и инфраструктурата, която е на разположение на групата производители, включително инфраструктурата, която е собственост на индивидуални членове на групата производители;
б)
предлаганата дата за започване на изпълнението на плана и неговата продължителност, която не може да превишава пет години; и
в)
дейностите и инвестициите, които следва да се осъществят, за да се получи признаване.
Член 38
Одобрение на плановете за признаване
1. Компетентният орган на държавата-членка взема решение по проекта на план за признаване в срок от три месеца от получаване на плана заедно с всички подкрепящи документи. Държавите-членки могат да предвидят по-кратък срок.
2. Държавите-членки могат да приемат допълнителни правила относно допустимостта на операциите и разходите в рамките на плановете за признаване, включително правила относно допустимостта на инвестициите, с цел да се постигне спазване от страна на групите производители на посочените в член 125б, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 критерии за признаване на организации на производители.
3. След извършване на проверките за съответствие, посочени в член 111, компетентният орган на държавата-членка, ако е уместно:
а)
приема плана и предоставя предварително признаване;
б)
изисква промени в плана;
в)
отхвърля плана.
Планът се приема, когато е необходимо, само ако промените, изисквани съгласно буква б), са включени в него.
Компетентният орган на държавата-членка уведомява юридическия субект или ясно обособената част от юридически субект за своето решение.
Член 39
Изпълнение на плановете за признаване
1. Планът за признаване се изпълнява на годишни сегменти с начало 1 януари. Държавите-членки могат да позволят на групите производители да разделят тези годишни сегменти на шестмесечни сегменти.
За първата година на изпълнение в съответствие с предложената дата, посочена в член 37, буква б), планът за признаване започва:
а)
на 1 януари след датата на приемането му от компетентния орган на държавата-членка; или
б)
на първия календарен ден след датата на приемането му.
При всички случаи първата година на изпълнение на плана за признаване приключва на 31 декември същата година.
2. Държавите-членки определят условията, при които групи производители могат да поискат изменения в плановете по време на изпълнението им. :Молбите се придружават от всички необходими подкрепящи документи.
Държавите-членки определят условията, при които плановете за признаване могат да бъдат изменяни по време на годишен или шестмесечен сегмент без предварително одобрение от страна на компетентния орган на държавата-членка. Посочените изменения отговарят на условията за отпускане на помощ само ако групата производители е уведомила незабавно компетентния орган на държавата-членка за тях.
3. Компетентният орган на държавата-членка взема решение относно измененията в плановете в срок от три месеца от получаването на молбата за изменение, след разглеждане на представените доказателства. Когато не е взето решение по дадена молба за изменение в рамките на посочения срок, молбата се счита за отхвърлена. Държавите-членки могат да предвидят по-кратък срок.
Член 40
Заявления за признаване на организация на производители
1. Групите производители, които изпълняват план за признаване, могат по всяко време да подадат заявление за признаване съгласно член 125б от Регламент (ЕО) № 1234/2007. Такива заявления се подават при всички случаи преди края на преходния период, посочен в член 125д, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
2. От датата, на която е подадено такова заявление, въпросната група може да представи проект на оперативна програма съгласно член 63.
Член 41
Основни дейности на групите производители
1. Основната дейност на групата производители е свързана с концентриране на предлагането и предлагане на пазара на продуктите на членовете ѝ, за които е предварително призната.
2. Групата производители може да продава продукти от производители, които не са членове на група производители, когато групата производители е призната за споменатите продукти и при условие че икономическата стойност на споменатата дейност е по-ниска от стойността на предлаганата на пазара продукция от собствените членове на групата производители и от членовете на други групи производители.
Член 42
Стойност на предлаганата на пазара продукция
1. Член 50, параграфи 1-4, параграф 6, първото изречение и параграф 7 се прилагат mutatis mutandis за групите производители.
2. Когато стойността на предлаганата на пазара продукция намалее с най-малко 35 % поради надлежно обосновани пред държавата-членка причини, които са извън отговорността и контрола на групата производители, смята се, че общата стойност на предлаганата на пазара продукция представлява 65 % от общата стойност, декларирана в предишното заявление или заявления за помощ, обхващащи най-скорошния годишен сегмент, както е проверено от държавата-членка, а при липсата на такова - от първоначално декларираната стойност в одобрения план за признаване.
3. Стойността на предлаганата на пазара продукция се изчислява съгласно законодателството, приложимо за периода, за който се иска помощ.
Член 43
Финансиране на плановете за признаване
1. Равнищата на помощ, посочени в член 103а, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се намаляват наполовина по отношение на предлаганата на пазара продукция, която надвишава 1 000 000 EUR.
2. Помощта, посочена в член 103а, параграф 1, буква a) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, има годишна горна граница от 1 000 000 EUR за всяка група производители.
3. Помощта съгласно член 103а, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 се изплаща:
а)
на годишни или шестмесечни вноски в края на всеки годишен или шестмесечен период за изпълнението на плана за признаване; или
б)
на вноски, които обхващат част от годишен период, ако планът започне по време на годишен период или ако признаването бъде получено съгласно член 125б от Регламент (ЕО) № 1234/2007 преди края на годишния период. В този случай горната граница, посочена в параграф 2 от настоящия член, се намалява пропорционално.
Като база за изчисляване на вноските държавата-членка може да използва предлаганата на пазара продукция, която се отнася за период, различен от периода, по отношение на който се изплаща вноската, когато това е оправдано от гледна точка на контрола. Разликата между периодите следва да бъде по-малка от продължителността на въпросния период.
4. Обменният курс, който е приложим към сумите, посочени в параграфи 1 и 2, е последният обменен курс, публикуван от Европейската централна банка преди първия ден на периода, за който се предоставят въпросните помощи.
Член 44
Помощ за инвестиции, необходими за получаване на признаване
Инвестициите, свързани с изпълнението на плановете за признаване, посочени в член 37, буква в) от настоящия регламент, за които се предвижда помощ съгласно член 103а, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се финансират пропорционално на тяхното използване за продуктите на членовете на група производители, за които е предоставено предварителното признаване.
Инвестициите, които биха могли да нарушат конкуренцията по отношение на другите икономически дейности на групата производители, са изключени от помощта, предоставяна от Съюза.
Член 45
Заявление за предоставяне на помощ
1. Дадена група производители представя само едно заявление за помощта, посочена в член 103а, параграф 1, букви а) и б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, в срок от три месеца след края на всеки годишен или шестмесечен период, посочен в член 43, параграф 3 от настоящия регламент. Заявлението включва декларация за стойността на предлаганата на пазара продукция за периода, за който се иска помощ.
2. Заявления за помощ за шестмесечни периоди се подават само ако планът за признаване е разделен на шестмесечни периоди, както е посочено в член 39, параграф 1. Всички заявления за помощ се придружават от писмена декларация от групата производители, в която последната декларира, че:
а)
спазва и ще продължи да спазва Регламент (ЕО) № 1234/2007 и настоящия регламент; и
б)
не е извлякла полза, не извлича полза и няма да извлича полза нито пряко, нито косвено от дублирано финансиране на равнището на Съюза или на национално равнище за действията, изпълнявани съгласно нейния план за признаване, за които се отпуска финансиране от Съюза по силата на настоящия регламент.
3. Държавите-членки определят срока за изплащане на помощта, който в никакъв случай не е по-дълъг от шест месеца от получаване на заявлението.
Член 46
Условия за получаване на помощ
Държавите-членки оценяват възможността на групите производители да се ползват от помощта съгласно настоящия регламент, за да установят, че отпускането на дадена помощ е надлежно оправдано, като се вземат предвид условията и датата, на която е била отпусната предишна публична помощ на организациите или групите производители, от които произхождат членовете на въпросните групи производители, както и движението на членове между организациите на производители и групите производители.
Член 47
Участие на Съюза
1. Участието на Съюза за помощта, посочена в член 103а, параграф 1, буква a) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, възлиза на:
а)
75 % в регионите, отговарящи на условията на цел „Сближаване“; и
б)
50 % в останалите региони.
Остатъкът от помощта се изплаща под формата на фиксирана сума от държавата-членка. Не се изисква заявлението за помощ да съдържа доказателство за ползването на помощта.
2. Участието на Съюза в помощта, посочена в член 103а, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, изразено в капиталова безвъзмездна помощ или еквивалент на капиталова безвъзмездна помощ, не превишава следния процент на приемливите разходи за инвестиции:
а)
50 % в регионите, отговарящи на условията на цел „Сближаване“; и
б)
30 % в останалите региони.
Въпросните държави-членки се задължават да участват най-малко с 5 % от приемливите разходи за инвестиции.
Бенефициерите на помощта за приемливи разходи за инвестиции плащат най-малко:
а)
25 % в регионите, отговарящи на условията на цел „Сближаване“; и
б)
45 % в останалите региони.
Член 48
Сливания
1. Помощта, посочена в член 103а, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, може да бъде отпусната или да продължи да се отпуска на групи производители, които са получили предварително признаване и които са резултат от сливането между две или повече групи производители, които са получили предварително признаване.
2. За целите на изчисляването на помощта, която се изплаща по силата на параграф 1, групата производители, образувана в резултат на сливането, замества групите производители, които са се слели.
3. Когато две или повече групи производители се слеят, новият субект получава правата и задълженията на групата производители, която първа е получила предварително признаване.
4. Когато група производители, която е получила предварително признаване, се слее с призната организация на производители, субектът, който е резултат от това сливане, вече не отговаря на условията за предварително признаване като група производители, нито за помощта, посочена в член 103а, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007. Субектът, който е резултат от сливането, продължава да се счита за призната организация на производители, при условие че спазва приложимите изисквания. Ако е необходимо, организацията на производителите изисква промяна в оперативната си програма и за тази цел член 29 се прилага mutatis mutandis.
Въпреки това действия, изпълнени от групи производители преди подобно сливане, продължават да отговарят на условията, определени в плана за признаване.
Член 49
Последици от признаването
1. Посочената в член 103а, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 помощ се прекратява след получаване на признаването.
2. Когато е представена оперативна програма в съответствие с настоящия регламент, държавата-членка гарантира, че няма дублиране на финансирането на мерките, предвидени в плана за признаване.
3. Инвестициите, отговарящи на условията за помощ, или разходите, посочени в член 103а, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, могат да бъдат прехвърлени в оперативните програми, при условие че съответстват на изискванията на настоящия регламент.
4. Държавите-членки определят срока, започващ да тече след изпълнението на плана за признаване, в рамките на който се изисква от групата производители да бъде призната като организация на производители. Този срок не може да превишава четири месеца.
ГЛАВА II
Оперативни фондове и оперативни програми
Раздел 1
Стойност на предлаганата на пазара продукция
Член 50
Основа за изчисление
1. Стойността на предлаганата на пазара продукция за дадена организация на производители се изчислява въз основа на продукцията на самата организация на производители и на нейните членове производители и включва само продукцията от тези плодове и зеленчуци, за които е призната организацията на производителите. Стойността на предлаганата на пазара продукция може да включва плодове и зеленчуци, за които не се изисква съответствие с пазарните стандарти, когато последните не се прилагат съгласно член 4.
2. Стойността на предлаганата на пазара продукция включва продукцията на членовете, които напускат или се присъединяват към организацията на производители. Държавите-членки определят условията за избягване на двойното осчетоводяване.
3. Стойността на предлаганата на пазара продукция не включва стойността на преработените плодове и зеленчуци или на всеки друг продукт, който не е продукт от сектора на плодовете и зеленчуците.
Въпреки това стойността на предлаганата на пазара продукция от предназначени за преработка плодове и зеленчуци, превърнати в един от продуктите от преработени плодове и зеленчуци, изброени в част Х от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007, или всякакъв друг преработен продукт, посочен в настоящия член и описан по-подробно в приложение VI към настоящия регламент, от организация на производители, асоциация на организации на производители или техни членове производители или дъщерни дружества, посочени в параграф 9 от настоящия член, от тях самите или чрез външни изпълнители, се изчислява като фиксиран размер в проценти, прилаган към фактурираната стойност на посочените преработени продукти. Фиксираният размер е:
а)
53 % за плодови сокове;
б)
73 % за концентрирани сокове;
в)
77 % за доматен концентрат;
г)
62 % за замразени плодове и зеленчуци;
д)
48 % за консервирани плодове и зеленчуци;
е)
70 % за консервирани гъби от вида Agaricus;
ж)
81 % за плодове, временно консервирани в саламура;
з)
81 % за сушени плодове;
и)
27 % за други преработени плодове и зеленчуци;
й)
12 % за преработени ароматни треви;
к)
41 % за червен пипер.
4. Държавите-членки могат да позволят на организациите на производители да включат стойността на вторичните продукти в стойността на предлаганата на пазара продукция.
5. Стойността на предлаганата на пазара продукция включва стойността на изтеглените от пазара количества, реализирани в съответствие с член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, изчислена по средната цена на тези продукти, предложени на пазара от организацията на производители през предходния референтен период.
6. Единствено продукцията на организацията на производители и/или на нейните членове производители, предлагана на пазара от същата организация на производители, се причислява към стойността на предлаганата на пазара продукция. Продукцията на членовете производители на организацията на производители, предлагана на пазара от друга организация на производители, определена от тяхната собствена организация в съответствие с член 125а, параграф 2, букви б) и в) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се причислява към стойността на предлаганата на пазара продукция на втората организация на производители.
7. Предлаганата на пазара продукция от плодове и зеленчуци се фактурира „франко организацията на производители“, където е приложимо, като продукти, посочени в част IX от приложение I към Регламент (ЕО) № 1234/2007, които са подготвени и пакетирани, без:
а)
ДДС;
б)
вътрешни транспортни разходи, когато разстоянието между пункта за централизирано събиране или опаковане на организацията на производители и пункта за дистрибуция на организацията на производители е значително. Държавите-членки предвиждат намаления, които да се прилагат към фактурираната стойност за продуктите, фактурирани на различни етапи на доставка или транспорт, и надлежно обосновават в националната си стратегия какво разстояние се смята за значително.
8. Стойността на предлаганата на пазара продукция може също да се изчислява „франко асоциацията на организации на производители“ на същата основа като посочената в параграф 7.
9. Стойността на предлаганата на пазара продукция може също да се изчислява „франко дъщерно дружество“, на същата основа като посочената в параграф 7, при условие че поне 90 % от капитала на дъщерното дружество се притежава от:
а)
една или повече организации на производители или асоциации на организации на производители; и/или
б)
при одобрение от страна на държавата-членка - от членове производители на организациите на производители или на асоциациите на организации на производители, ако това допринася за постигане на целите, изброени в член 122, първа алинея, буква в) и член 125б, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
10. При възлагане на дейности на външни изпълнители стойността на предлаганата на пазара продукция се изчислява „франко организацията на производителите“ и включва добавената икономическа стойност на дейността, която организацията на производители е възложила на своите членове, на трети страни или на дъщерно дружество, различно от посоченото в параграф 9.
11. При намаляване на продукцията поради климатични събития, болести по растенията или животните или нашествия на вредители, в стойността на предлаганата на пазара продукция може да се включи всяко застрахователно обезщетение, получено по споменатите причини във връзка с мерките за застраховане на реколтата, обхванати от глава III, раздел 6, или еквивалентни мерки, предприемани от организацията на производители.
Член 51
Референтен период
1. Годишната горна граница на помощта, посочена в член 103г, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се изчислява всяка година на базата на стойността на предлаганата на пазара продукция през дванадесетмесечния референтен период, определен от държавите-членки.
2. Референтният период се определя от държавите-членки за всяка организация на производители като:
а)
дванадесетмесечен период, започващ не по-рано от 1 януари три години преди годината, за която се иска помощта, и завършващ не по-късно от 31 декември на годината преди годината, за която се иска помощта; или
б)
средната стойност на три последователни дванадесетмесечни периода, започващи не по-рано от 1 януари пет години преди годината, за която се иска помощта, и завършващи не по-късно от 31 декември на годината преди годината, за която се иска помощта.
3. Дванадесетмесечният период е отчетният период на въпросната организация на производители.
Методологията за определяне на референтния период не се изменя в рамките на една оперативна програма, освен в надлежно обосновани случаи.
4. Когато стойността на даден продукт намалее с най-малко 35 % по причини, които са извън отговорността и контрола на организацията на производителите, смята се, че стойността на предлаганата на пазара продукция от същия продукт представлява 65 % от стойността ѝ през предходния референтен период.
Организацията на производителите обосновава посочените в първа алинея причини пред компетентния орган на съответната държава-членка.
5. Когато наскоро признати организации на производители не разполагат с достатъчни данни за минали периоди относно предлаганата на пазара продукция за целите на прилагането на параграф 2, за стойност на предлаганата на пазара продукция може да се приеме стойността на годната за предлагане на пазара продукция, обявена от организацията на производители за целите на признаването.
Първа алинея се прилага mutatis mutandis за новите членове на дадена организация на производители, които за първи път се присъединяват към организация на производители.
6. Държавите-членки вземат необходимите мерки, за да съберат информация за стойността на предлаганата на пазара продукция на организациите на производители, които не са представили оперативни програми.
7. Чрез дерогация от параграфи 1 и 6 стойността на предлаганата на пазара продукция за референтния период се изчислява съгласно законодателството, приложимо през същия референтен период.
Същевременно за оперативните програми, одобрени до 20 януари 2010 г., стойността на предлаганата на пазара продукция за годините до 2007 г. се изчислява въз основа на приложимото за референтния период законодателство, като стойността на предлаганата на пазара продукция за годините от 2008 г. нататък се изчислява въз основа на приложимото за 2008 г. законодателство.
За оперативни програми, одобрени след 20 януари 2010 г., стойността на предлаганата на пазара продукция за годините от 2008 г. нататък се изчислява въз основа на законодателството, приложимо по време на одобряване на програмата.
Раздел 2
Оперативни фондове
Член 52
Управление
Държавите-членки гарантират, че оперативните фондове се управляват по такъв начин, че да е възможно външните одитори ежегодно да идентифицират, проверяват и заверяват приходите и разходите.
Член 53
Финансиране на оперативните фондове
1. Финансовите вноски в оперативния фонд, посочен в член 103б, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се определят от организацията на производители.
2. Всички производители имат възможност да се възползват от оперативния фонд и всички производители имат възможност демократично да участват в решения, свързани с използването на оперативния фонд на организацията на производители и на финансовите вноски в оперативния фонд.
Член 54
Уведомяване за прогнозираната сума
1. Най-късно до 15 септември, заедно с оперативните програми или исканията за одобрение на измененията в тях, организациите на производители уведомяват своята държава-членка за прогнозираните суми за вноската на Съюза и вноската на членовете си и на самата организация на производители в оперативните фондове за следващата година.
Държавите-членки могат да определят по-късна дата от 15 септември.
2. Изчислението на прогнозираната сума на оперативните фондове се базира на оперативните програми и стойността на предлаганата на пазара продукция. Изчислението се разделя между разходите за мерки за предотвратяване и управление на кризи и за други мерки.
Раздел 3
Оперативни програми
Член 55
Национална стратегия
1. Цялостната структура и съдържание на националната стратегия, посочена в член 103е, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се определя в съответствие с насоките, определени в приложение VII. Тя може да включва регионални елементи.
Националната стратегия включва всички взети решения и приети разпоредби от държавите-членки при прилагането на част II, дял I, глава II, раздели I и Ia от Регламент (ЕО) № 1234/2007 и настоящия дял.
2. Националната стратегия, включително интегрирането на националната рамка, посочена в член 103е, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се определя преди представянето на проектите на оперативните програми за дадена година. Националната рамка се интегрира, след като е била изпратена до Комисията и, при необходимост, след като е била изменена, в съответствие с член 103е, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Анализът на първоначалното положение е част от процеса на изготвяне на националната стратегия и се извършва под отговорността на държавата-членка. В анализа се идентифицират и оценяват съответните потребности, подредбата на потребностите по отношение на приоритетите, целите, които трябва да бъдат постигнати чрез оперативните програми, така че да отговорят на споменатите приоритетни потребности, очакваните резултати и количествените цели в сравнение с първоначалното състояние, и се определят най-подходящите инструменти и действия за постигане на тези цели.
4. Държавите-членки също така осигуряват мониторинга и оценяването на националната стратегия и изпълнението ѝ чрез оперативните програми.
Националната стратегия може да бъде изменена, по-специално като се вземат предвид мониторинга и оценяването. Такива изменения се извършват преди представянето на проектите на оперативните програми за дадена година.
5. В националната стратегия държавите-членки определят максималните проценти от фонда, които могат да бъдат изразходвани за индивидуална мярка и/или вид действие и/или разход, с цел да се гарантира подходящ баланс между различните мерки.
Член 56
Национална рамка за екологични действия
1. В допълнение към представянето на предлаганата рамка, посочена в член 103е, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕО) № 1234/2007, държавите-членки уведомяват Комисията и за всякакви изменения на националната рамка, които са предмет на процедурата, изложена в същата алинея. Комисията предоставя националната рамка на другите държави-членки чрез средства, които сметне за подходящи.
2. В отделен раздел на националната рамка се посочват общите изисквания за взаимно допълване, съгласуваност и съответствие, на които трябва да отговарят екологичните действия, избрани в рамките на дадена оперативна програма, както е посочено в член 103е, параграф 1, първа алинея, второто изречение от Регламент (ЕО) № 1234/2007. Комисията предоставя на държавите-членки образец на споменатия раздел.
В националната рамка се определя също така неизчерпателен списък с екологични действия и условията за тях, приложими в държавите-членки, за целите на член 103в, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007. За всяко екологично действие в националната рамка се посочва:
а)
обосновка на действието въз основа на въздействието му върху околната среда; и
б)
конкретно поетия ангажимент или ангажименти.
3. Екологични действия, подобни на агроекологичните ангажименти, подпомагани в рамките на програмите за развитие на селските райони, имат същата продължителност като споменатите ангажименти. Те продължават в следваща оперативна програма, когато продължителността на подобните агроекологични ангажименти ще надвиши продължителността на първоначалната оперативна програма. Въпреки това държавите-членки могат да разрешат по-кратка продължителност на екологичните действия или дори тяхното прекратяване в надлежно обосновани случаи, по-специално въз основа на резултатите от средносрочната оценка, посочена в член 126, параграф 3 от настоящия регламент.
В националната рамка се посочва продължителността на посочените в първа алинея действия и, където е уместно, задължението за продължаване на действието в следваща оперативна програма.
Член 57
Допълнителни правила на държавите-членки
Държавите-членки могат да приемат правила за допълнение на Регламент (ЕО) № 1234/2007 и на настоящия регламент относно приемливостта на мерките, действията и разходите в оперативните програми.
Член 58
Връзка с програмите за развитие на селските райони
1. При спазване на параграф 2, не се предоставя подпомагане в рамките на програмата за развитие на селските райони на съответната държава-членка или в рамките на програми, одобрени съгласно Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Съвета (9), за действия, които са обхванати от мерки, посочени в настоящия регламент.
2. Когато по изключение съгласно член 5, параграф 6 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 е предоставено подпомагане за мерки, които биха били потенциално приемливи съгласно настоящия регламент, държавите-членки гарантират, че един бенефициер може да получи подпомагане за дадено действие само по една схема.
За тази цел, когато държавите-членки включват мерки, съдържащи такива изключения, в своите програми за развитие на селските райони, те гарантират, че в националната стратегия, посочена в член 55 от настоящия регламент, се посочват критериите и административните правила, които държавите-членки ще прилагат в програмите за развитие на селските райони.
3. Когато е уместно и без да се накърняват разпоредбите на член 103а, параграф 3, член 103г, параграфи 1 и 3 и член 103д от Регламент (ЕО) № 1234/2007 и на член 47 от настоящия регламент, равнището на подпомагане за мерките, обхванати от настоящия регламент, не надвишава равнището, приложимо към мерките по програмата за развитие на селските райони.
4. Подпомагането за екологичните действия, различни от придобиването на дълготрайни активи, се ограничава до максималните суми, определени в приложение I към Регламент (ЕО) № 1698/2005 за агроекологични плащания. Посочените суми могат да бъдат увеличавани в извънредни случаи, като се вземат предвид специфичните обстоятелства, които трябва да бъдат обосновани в националната стратегия съгласно член 55 от настоящия регламент и в оперативните програми на организациите на производители. Сумите за екологични действия могат да бъдат увеличавани и с цел подпомагане на операции, свързани с приоритетите, определени в член 16a от Регламент (ЕО) № 1698/2005.
5. Параграф 4 не се прилага за екологични действия, които не са свързани пряко или непряко с конкретен парцел.
Член 59
Съдържание на оперативните програми
Оперативните програми включват:
а)
описание на първоначалното състояние, базирано, когато е подходящо, на общите базови показатели, описани в приложение VIII;
б)
целите на програмата, като се вземат предвид перспективите за продукцията и пазара, и обяснение за това какъв е приносът на програмата към националната стратегия и потвърждение, че тя съответства на националната стратегия, включително по отношение на баланса между дейностите. Описанието на целите се отнася до целите, определени в националната стратегия, и набелязва измерими цели, за да се улесни мониторингът на постепенния напредък при изпълнението на програмата;
в)
подробно описание на мерките, включително мерки за предотвратяване и управление на кризи, заедно с отделните действия, които трябва да бъдат предприети, и средствата за постигане на тези цели през всяка година от изпълнението на програмата. В описанието се посочва до каква степен отделните предлагани мерки:
i)
допълват и са съгласувани с други мерки, включително мерките, финансирани или отговарящи на условията за подпомагане от други фондове на Съюза, и по-специално подпомагане на развитието на селските райони. В този смисъл, ако е уместно, се посочват конкретно мерките, извършени в рамките на предишни оперативни програми;
ii)
не съдържат какъвто и да е риск за двойно финансиране от фондове на Съюза;
г)
продължителността на програмата; и
д)
финансовите аспекти, а именно:
i)
методът на изчисляване и размерите на финансовите вноски;
ii)
процедурата за финансиране на оперативния фонд;
iii)
информацията, необходима за обосноваване на различните размери на вноските; и
iv)
бюджетът и графикът за предприемане на операции за всяка година от изпълнението на програмата.
Член 60
Приемливост на действията в рамките на оперативните програми
1. Оперативните програми не включват действия или разходи, посочени в списъка в приложение IX.
2. Разходите в рамките на оперативните програми, които отговарят на условията за помощ, се ограничават до реално направените разходи. Все пак държавите-членки могат да определят вместо това стандартни фиксирани суми предварително и по надлежно обоснован начин в следните случаи:
а)
когато такива стандартни фиксирани суми са посочени в приложение IX;
б)
за допълнителни външни транспортни разходи на километър, сравнени с разходите за автомобилен превоз, които са направени при използване на железопътен и/или морски транспорт като част от мярка за опазване на околната среда; и
в)
за допълнителни разходи и пропуснати приходи в резултат на екологични действия, изчислени в съответствие с член 53, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1974/2006 на Комисията (10).
Държавите-членки извършват преглед на такива суми най-малко на всеки пет години.
3. За да отговаря едно действие на условията за получаване на помощ, повече от 50 % в стойностно изражение от продуктите , за които се отнася действието, следва да бъдат продукти, за които организацията на производителите е призната. За да бъдат включени в тези 50 %, продуктите следва да произлизат от членовете на организацията на производители или от членове производители на друга организация на производители или асоциация на организации на производители. Член 50 се прилага mutatis mutandis при изчисляване на стойността.
4. За екологичните действия се прилагат следните правила:
а)
различни екологични действия могат да бъдат съчетавани, при условие че са взаимно допълващи се и съвместими. Когато екологичните действия се съчетават, равнището на подпомагане взема предвид конкретните пропуснати приходи и допълнителни разходи, произтичащи от съчетаването;
б)
ангажиментите за ограничаване употребата на торове, продукти за растителна защита или други влагани производствени ресурси се приемат само ако тези ограничения могат да бъдат оценени по начин, който дава достатъчно гаранции за спазването на споменатите ангажименти;
в)
действията, свързани с екологосъобразното управление на дейностите във връзка с опаковките, трябва да са надлежно обосновани и да надхвърлят изискванията, определени от държавата-членка в съответствие с Директива 94/62/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (11).
В националните стратегии, посочени в член 55 от настоящия регламент, държавите-членки определят максимален процентен дял на годишните разходи по дадена оперативна програма, който може да се изразходва за действия, свързани с екологосъобразното управление на дейностите във връзка с опаковките. Посоченият процентен дял не надвишава 20 %, освен с цел да бъдат взети предвид специфичните национални/регионални обстоятелства, които следва да бъдат обосновани в националната стратегия.
5. Инвестициите, включително тези по договори за лизинг, чийто период на изплащане надвишава продължителността на оперативната програма, могат да се прехвърлят в следваща оперативна програма при надлежно обосновани икономически основания, и по-специално в случаите, когато периодът на данъчна амортизация е по-дълъг от пет години.
Когато инвестициите се заменят, остатъчната стойност на заменените инвестиции:
а)
се добавя към оперативния фонд на организацията на производители; или
б)
се изважда от разходите за замяна.
6. Инвестициите или действията могат да се изпълняват в индивидуални стопанства и/или помещения на членове производители на организацията на производители или асоциацията на организации на производители, включително когато действията са възложени за външно изпълнение на членове на организацията на производители или асоциацията на организации на производители, при условие че те допринасят за постигането на целите на оперативната програма. Ако членът производител напусне организацията на производители, държавите-членки гарантират, че инвестицията или остатъчната ѝ стойност се възстановява. Въпреки това в надлежно обосновани случаи държавите-членки могат да предвидят, че от организацията на производителите не се изисква да си възстанови инвестицията или остатъчната ѝ стойност.
7. Инвестициите и действията, свързани с преобразуването на плодовете и зеленчуците в преработени плодове и зеленчуци, могат да бъдат приемливи за подпомагане, когато тези инвестиции и действия преследват целите, посочени в член 103в, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, включително целите, посочени в член 122, първа алинея, буква в) от същия регламент, и при условие, че са записани в националната стратегия, посочена в член 103е, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Член 61
Документи, които трябва да се представят
Оперативните програми се придружават по-специално от:
а)
доказателство за учредяване на оперативен фонд;
б)
писмена декларация от организацията на производители, че се задължава да спазва Регламент (ЕО) № 1234/2007 и настоящия регламент; и
в)
писмена декларация от организацията на производители, че тя не е получавала и няма да получава, пряко или косвено, друго финансиране от страна на Съюза или съответната държава, по отношение на действия, които могат да бъдат финансирани съгласно настоящия регламент.
Член 62
Оперативни програми на асоциациите на организации на производители
1. Държава-членка може да разреши на асоциация на организации на производители да представи цялостна или частична оперативна програма, която се състои от действия, които са идентифицирани, но не се изпълняват от две или повече членуващи организации на производители в техните оперативни програми.
2. Оперативните програми на асоциациите на организации на производители се разглеждат заедно с оперативните програми на членуващите организации на производители, включително по отношение на изпълнението на целите и ограниченията, установени в член 103в от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Държавите-членки гарантират, че:
а)
действията се финансират изцяло от вноски на членовете на асоциации на организации на производители, които са организации на производители, изплащани от оперативните фондове на тези организации на производители. Все пак, действията могат да бъдат финансирани в размер, пропорционален на вноските на членуващите организации на производители, от членове производители на асоциации на организации на производители, които не са организации на производители съгласно член 34;
б)
действията и съответното финансово участие са изброени в оперативната програма на всяка участваща организация на производители;
в)
няма опасност от дублиране на помощта.
4. Членове 58, 59 и 60, член 61, букви б) и в) и членове 63-67 се прилагат mutatis mutandis към оперативните програми на асоциациите на организации на производители. Балансът между дейностите, посочен в член 59, буква б), обаче не се изисква по отношение на частичните оперативни програми на асоциациите на организации на производители.
Член 63
Срок за представяне
1. Оперативните програми се представят от организацията на производители за одобрение от компетентните органи в държавата-членка, в която се намира седалището на организацията на производители, най-късно до 15 септември в годината, предшестваща тази, през която трябва се изпълняват програмите. Независимо от това държавите-членки могат да отложат посочената дата.
2. Когато юридически субект или ясно обособена част от юридически субект, включително група производители, представи заявление за признаване като организация на производители, той може в същото време да представи посочената в параграф 1 оперативна програма за одобрение. За да бъде одобрена оперативната програма, е необходимо да се получи признаване не по-късно от крайната дата, посочена в член 64, параграф 2.
Член 64
Решение
1. В зависимост от случая компетентните органи на държавата-членка:
а)
одобряват размерите на оперативните фондове и оперативните програми, които отговарят на изискванията на Регламент (ЕО) № 1234/2007 и тези от настоящата глава;
б)
одобряват оперативните програми, при условие че организациите на производители приемат някои изменения; или
в)
отхвърлят оперативните програми или части от тях.
2. Компетентните органи на държавата-членка вземат решения по оперативните програми и оперативните фондове най-късно до 15 декември на годината, в която са представени.
Държавите-членки уведомяват организациите на производители за тези решения най-късно до 15 декември.
Въпреки това при надлежно обосновани причини компетентните органи на държавата-членка могат да вземат решение по оперативните програми и оперативните фондове най-късно до 20 януари след датата на представяне. Решението за одобрение може да постанови, че разходите са приемливи от 1 януари на годината след представянето.
Член 65
Изменения на оперативните програми за следващи години
1. Организациите на производители могат да поискат изменения на оперативните програми, включително на тяхната продължителност, най-късно до 15 септември, които изменения се прилагат от 1 януари следващата година.
Въпреки това държавите-членки могат да отложат датата за представяне на искания.
2. Исканията за изменения се придружават от подкрепящи документи, посочващи причината, характера и последствията от промените.
3. Компетентният орган на държавата-членка взема решения по исканията за изменения на оперативните програми най-късно до 15 декември на годината на подаване на искането.
Въпреки това при надлежно обосновани причини компетентният орган на държавата-членка може да вземе решение по отношение на измененията на оперативните програми най-късно до 20 януари след годината на подаване на искането. Решението за одобрение може да постанови, че разходите са приемливи от 1 януари след годината на подаване на искането.
Член 66
Изменения на оперативните програми през текущата година
1. Държавите-членки могат да разрешат изменения на оперативните програми през текущата година при определени от тях условия.
2. Компетентните органи на държавите-членки вземат решения по измененията на оперативните програми, поискани съгласно параграф 1, най-късно до 20 януари на годината след тази, за която са поискани измененията.
3. Компетентните органи на държавата-членка могат да разрешат на организациите на производители през текущата година:
а)
да приложат само частично оперативните си програми;
б)
да променят съдържанието на оперативната програма;
в)
да увеличат размера на оперативния фонд с максимум 25 % и да го намалят с процент, който ще бъде определен от държавите-членки, от първоначално одобрения размер, при условие че са спазени общите цели на оперативната програма. Държавите-членки могат да увеличат този процент в случай на сливания на организации на производители съгласно член 29, параграф 1;
г)
да добавят национална финансова помощ към оперативния фонд в случай на прилагане на член 93.
4. Държавите-членки определят условията, при които оперативните програми могат да бъдат изменяни през текущата година без предварително одобрение от страна на компетентните органи на държавата-членка. Посочените изменения отговарят на условията за отпускане на помощ само ако организацията на производители е уведомила незабавно компетентните органи за тях.
Член 67
Формат на оперативните програми
1. Оперативните програми се прилагат на годишни периоди от 1 януари до 31 декември.
2. Оперативните програми, одобрени най-късно на 15 декември, се прилагат от 1 януари следващата година.
Прилагането на програмите, одобрени след 15 декември, се отлага с една година.
Чрез дерогация от първа и втора алинея от настоящия параграф, когато се прилага член 64, параграф 2, трета алинея или член 65, параграф 3, втора алинея, изпълнението на оперативните програми, одобрени в съответствие с посочените разпоредби, започва не по-късно от 31 януари след одобрението им.
Раздел 4
Помощи
Член 68
Одобрен размер на помощта
1. Държавите-членки уведомяват организациите на производители и асоциациите на организации на производители относно одобрения размер на помощта, както се изисква от член 103ж, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, най-късно до 15 декември на годината, предхождаща годината, за която се иска помощ.
2. Когато се прилага член 64, параграф 2, трета алинея или член 65, параграф 3, втора алинея, държавите-членки съобщават одобрения размер на помощта най-късно до 20 януари на годината, за която се иска помощ.
Член 69
Заявления за помощ
1. Организациите на производители подават до компетентните органи на държавата-членка заявление за помощ или за остатъка от нея за всяка оперативна програма, за която се иска помощ, най-късно до 15 февруари на годината след тази, за която се иска помощта.
2. Заявленията за помощ се придружават от подкрепящи документи, в които се посочва:
а)
исканата помощ;
б)
стойността на предлаганата на пазара продукция;
в)
финансовите вноски, които се събират от членовете ѝ, и вноските на самата организация на производители;
г)
извършените разходи по отношение на оперативната програма;
д)
разходите за предотвратяване и управление на кризи, разпределени по действия;
е)
дела от оперативния фонд, изразходван за мерки за предотвратяване и управление на кризи, разпределен по действия;
ж)
съответствието с член 103в, параграф 2, с член 103в, параграф 3, първа алинея и с член 103г от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
з)
писмена декларация, че не са получили дублиращо се финансиране от Съюза или дублиращо се национално финансиране по отношение на мерките и/или операциите, които отговарят на условията за помощ съгласно настоящия регламент; и
и)
при заявление за плащане на стандартна фиксирана сума съгласно член 60, параграф 2, доказателство за изпълнението на въпросното действие.
3. Заявленията за помощ могат да включват планирани, но неизвършени разходи, ако се докажат следните елементи:
а)
въпросните операции не са могли да бъдат извършени най-късно до 31 декември в годината на прилагане на оперативната програма поради причини, независещи от съответната организация на производители;
б)
тези операции могат да бъдат извършени най-късно до 30 април на годината след тази, за която се иска помощ; и
в)
еквивалентна вноска от организацията на производители остава в оперативния фонд.
Помощта се изплаща и внесената гаранция в съответствие с член 71, параграф 3 се освобождава само при условие, че се представи доказателство за изпълнението на планирания разход, посочен в първа алинея, буква б), най-късно на 30 април от годината след тази, за която е бил планиран въпросният разход, и на основата на действително установеното право да бъде получена помощта.
4. Когато заявленията са представени след датата, предвидена в параграф 1, помощта се намалява с 1 % за всеки ден закъснение.
В изключителни и надлежно обосновани случаи компетентните органи на държавата-членка могат да приемат заявления след датата, предвидена в параграф 1, ако необходимите проверки са били извършени и срокът за плащане, предвиден в член 70, е спазен.
5. Асоциациите на организации на производители могат да подадат посоченото в параграф 1 заявление за помощ от името и за сметка на своите членове, когато споменатите членове са организации на производители и при условие, че за всеки член са представени подкрепящите документи, изисквани съгласно параграф 2. Крайните бенефициери на помощта са организациите на производители.
Член 70
Изплащане на помощта
Държавите-членки изплащат помощта най-късно до 15 октомври на годината след годината на изпълнение на програмата.
Член 71
Авансови плащания
1. Държавите-членки могат да разрешат на организациите на производители да подават заявления за авансови плащания на частта от помощта, съответстваща на предвидимите разходи, произтичащи от оперативната програма, през три- или четиримесечния период, започващ от месеца, в който е подадено заявлението за авансово плащане.
2. Заявления за авансови плащания се подават по решение на държавата-членка на тримесечие - през януари, април, юли и октомври, или на четиримесечие - през януари, май и септември.
Общите авансови плащания, направени през дадена година, не могат да надвишават 80 % от първоначално одобрената сума на помощта за оперативната програма.
3. Авансите се изплащат след внасяне на гаранция, равна на 110 % от тях в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2220/85 на Комисията (12).
Държавите-членки определят условия, гарантиращи, че финансовите вноски в оперативния фонд са събрани в съответствие с членове 52 и 53 от настоящия регламент, а сумите от предишните авансови плащания и съответната вноска на организацията на производители са били действително изразходвани.
4. Заявленията за освобождаване на гаранции могат да бъдат представени през текущата програмна година и се придружават от съответните подкрепящи документи като фактури и документи, които доказват, че плащането е било извършено.
Гаранциите се освобождават по отношение на не повече от 80 % от изплатените аванси.
5. Главното изискване по смисъла на член 20, параграф 2 от Регламент (ЕИО) № 2220/85 обхваща изпълнението на операциите, определени в оперативните програми, при спазване на задълженията, предвидени в член 61, букви б) и в) от настоящия регламент.
В случай на неспазване на главното изискване или на сериозно нарушение на задълженията, предвидени в член 61, букви б) и в), гаранцията се задържа, независимо от другите санкции и глоби, приложими в съответствие с глава V, раздел 3.
В случай на неспазване на други изисквания, гаранцията се задържа пропорционално на сериозността на нарушението, което е било установено.
6. Държавите-членки могат да определят минимална сума и срокове за авансовите плащания.
Член 72
Частични плащания
Държавите-членки могат да разрешат на организации на производители да кандидатстват за изплащане на онази част от помощта, която съответства на вече изразходваните в рамките на оперативната програма суми.
Заявления могат да се подават по всяко време, но не повече от три пъти през дадена година. Те се придружават от подкрепящи документи като фактури и документи, които доказват, че плащането е било извършено.
Плащанията по заявления за части от помощта не могат да превишават 80 % от частта от помощта, която съответства на вече изразходваните в рамките на оперативната програма суми за съответния период. Държавите-членки могат да определят минимална сума за частичните плащания и срокове за заявленията.
ГЛАВА III
Мерки за предотвратяване и управление на кризи
Раздел 1
Общи разпоредби
Член 73
Избор на мерки за предотвратяване и управление на кризи
Държавите-членки могат да предвидят една или повече от мерките, описани в член 103в, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, да не се прилагат на тяхна територия.
Член 74
Заеми за финансиране на мерки за предотвратяване и управление на кризи
Заеми, които се вземат за финансиране на мерки за предотвратяване и управление на кризи съгласно член 103в, параграф 2, трета алинея от Регламент (ЕО) № 1234/2007 и чийто период на погасяване превишава продължителността на оперативната програма, могат да бъдат пренесени към следваща оперативна програма при надлежно обосновани икономически основания.
Раздел 2
Изтегляния от пазара
Член 75
Определение
Настоящият раздел определя правилата по отношение на изтеглянията от пазара, посочени в член 103в, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
За целите на настоящата глава „продукти, изтеглени от пазара“, „изтеглени продукти“ и „продукти, които няма да се предлагат за продажба“ означават продукти, които са изтеглени от пазара по такъв начин.
Член 76
Пазарни стандарти
1. Когато за даден продукт съществува пазарен стандарт, посочен в дял II, изтегленият от пазара продукт трябва напълно да съответства на споменатия стандарт, с изключение на разпоредбите относно представянето и маркировката на продуктите. Продуктите могат да бъдат изтеглени от пазара в насипно състояние, при което всички размери са заедно, при условие че се спазват минималните изисквания за клас II, по-специално по отношение на качеството и размера.
Въпреки това миниатюрната продукция, така както е определена в съответния стандарт, трябва да съответства на приложимия пазарен стандарт, включително на разпоредбите, отнасящи се до представянето и маркировката на продуктите.
2. Ако за даден продукт не съществува пазарен стандарт, изтеглените от пазара продукти трябва да отговарят на минималните изисквания, посочени в приложение Х. Държавите-членки могат да създадат допълнителни правила, допълващи тези минимални изисквания.
Член 77
Средна стойност за тригодишен период за изтеглянията от пазара за безплатно разпространение
1. Таванът от 5 % от обема на предлаганата на пазара продукция, посочен в член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се изчислява въз основа на средното аритметично на всички обеми продукти, за които организацията на производители е призната и които са предлагани на пазара от нея през предходните три години.
2. За наскоро признатите организации на производители данните за пазарните години преди признаването са:
а)
когато организацията е била група производители, еквивалентните данни за тази група производители, ако са приложими; или
б)
приложимият за признаването обем.
Член 78
Предварителна нотификация за операции по изтегляне на продукти от пазара
1. Организациите на производители и асоциациите на организации на производители предварително уведомяват компетентните органи на държавите-членки чрез писмено съобщение по телекомуникационен път или електронно съобщение за всяка операция по изтегляне на продукти от пазара, която възнамеряват да предприемат.
В тази нотификация се уточняват по-специално списъкът на продуктите, подложени на интервенция, и техните основни характеристики съгласно съответните пазарни стандарти, очакваното количество от всеки засегнат продукт, тяхното предвидено предназначение и мястото, където изтеглените от пазара продукти могат да бъдат проверени, както е предвидено в член 108.
Нотификациите включват сертификат, който удостоверява, че изтеглените продукти съответстват на приложимите пазарни стандарти или на минималните изисквания, посочени в член 76.
2. Държавите-членки определят подробни правила за организациите на производители що се отнася до нотификациите, посочени в параграф 1, по-специално по отношение на сроковете.
3. В сроковете, посочени в параграф 2, държавите-членки:
а)
или извършват проверката, посочена в член 108, параграф 1, след която, ако не са открити никакви нередности, разрешават операцията по изтегляне на продукти от пазара, така както е отбелязано след проверката; или
б)
в случаите, посочени в член 108, параграф 3, не извършват проверката, посочена в член 108, параграф 1, в който случай уведомяват за това организацията на производители чрез писмено съобщение по телекомуникационен път или електронно съобщение и разрешават операцията по изтегляне от пазара, така както е обявена.
Член 79
Подпомагане
1. Подпомагането, включващо вноската на Съюза и вноската на организацията на производители за изтеглените от пазара продукти, не надвишава размера, определен в приложение ХI, за продуктите, посочени в същото приложение. За останалите продукти максималните размери на подпомагането се определят от държавите-членки.
В случай че организацията на производители е получила обезщетение от трети страни за изтеглени от пазара продукти, посоченото в първа алинея подпомагане се намалява с нетните приходи, реализирани от организациите на производители чрез изтеглените от пазара продукти. За да отговарят на условията за подпомагане, съответните продукти се изтеглят от търговския пазар на плодове и зеленчуци.
2. Изтеглените от пазара продукти не превишават 5 % като дял от обема на предлаганата на пазара продукция за всеки един продукт във всяка една организация на производители. Въпреки това количествата, реализирани по един от начините, определени в член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, или по какъвто и да е друг начин, одобрен от държавите-членки по силата на член 80, параграф 2 от настоящия регламент, не се вземат предвид при изчислението на посочения дял.
Обемът на предлаганата на пазара продукция се изчислява като среден обем от предлаганата на пазара продукция за предходните три години. Ако няма такава информация, се използва обемът на предлаганата на пазара продукция, за която организацията на производители е била призната.
Процентите, посочени в първа алинея, са средногодишните проценти за период от три години с 5 процентни пункта годишен марж на превишаване.
3. В случаите на изтегляне от пазара на плодове и зеленчуци, които се реализират чрез безплатно разпределяне сред благотворителните организации и институциите, посочени в член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, финансовата помощ от Съюза покрива само плащането за реализираните продукти в съответствие с параграф 1 от настоящия член и разходите, посочени в член 81, параграф 1 и член 82, параграф 1 от настоящия регламент.
Член 80
Предназначение на изтеглените от пазара продукти
1. Държавите-членки определят допустимите предназначения за продуктите, изтеглени от пазара. Държавите-членки приемат разпоредби, за да гарантират, че няма да има отрицателно въздействие върху околната среда, нито отрицателни фитосанитарни последици от изтеглянето или предназначението на продуктите. Разходите, направени от организациите на производители за спазване на тези разпоредби, подлежат на възстановяване като част от подпомагането за изтегляне от пазара съгласно оперативната програма.
2. Предназначенията, посочени в параграф 1, включват безплатното разпространение по смисъла на член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 и други сходни предназначения, одобрени от държавите-членки.
Държавите-членки могат да разрешават на благотворителните организации и институциите, посочени в член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, да искат символично участие от крайните получатели на продукти, изтеглени от пазара, в случай че тези продукти са преминали преработка.
Плащане в натура от страна на бенефициерите на безплатното разпространение в полза на преработвателите на плодове и зеленчуци може да се разрешава, когато това плащане компенсира само разходите за преработка и когато държавата-членка, в която то се извършва, е предвидила правила, гарантиращи, че преработените продукти действително са предназначени за консумация от крайните получатели, посочени във втора алинея.
Държавите-членки предприемат всички необходими стъпки за улесняване на контактите и сътрудничеството между организациите на производители и благотворителните организации и институциите, посочени в член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, които те са одобрили.
3. Реализацията на продукти чрез доставката им за преработвателната промишленост е възможна. Държавите-членки приемат подробни разпоредби, за да се гарантира, че няма да се получи нарушаване на конкуренцията за засегнатите отрасли в рамките на Съюза или за внасяните продукти и че изтеглените продукти няма да се появят повторно на търговския пазар. Алкохолът, получен в резултат на дестилация, се използва изключително за промишлени или енергийни цели.
Член 81
Транспортни разходи
1. Транспортните разходи за безплатното разпространение на всички изтеглени от пазара продукти се възстановяват в рамките на оперативната програма по фиксираните суми, определени в зависимост от разстоянието между точката на изтегляне и мястото на доставката и посочени в приложение ХII.
В случай на морски транспорт държавите-членки определят разстоянието между точката на изтегляне и мястото на доставката. Обезщетението не може да превишава разходите при сухопътен транспорт по най-краткия маршрут между мястото на натоварване и теоретичната точка на излизане, когато е възможен сухопътен транспорт. Коригиращ коефициент от 0,6 се прилага за сумите, посочени в приложение XII.
2. Транспортните разходи се изплащат на страната, която действително поема финансовия разход за въпросната транспортна операция.
Плащанията зависят от представянето на подкрепящи документи, уточняващи по-специално:
а)
наименованията на организациите бенефициери;
б)
количествата от въпросните продукти;
в)
приемането от страна на организациите бенефициери и използваните транспортни средства; и
г)
разстоянието между мястото на изтегляне и мястото на доставка.
Член 82
Разходи за сортиране и опаковка
1. Разходите по сортиране и опаковане на плодове и зеленчуци, изтеглени от пазара за безплатно разпространение, се възстановяват от оперативните програми в рамките на фиксираните суми, посочени в част А от приложение XIII, за продуктите, представени в опаковки от по-малко от 25 килограма нетно тегло.
2. Опаковките на продуктите, предназначени за безплатно разпространение, съдържат европейския символ заедно с един или повече от надписите, посочени в част Б от приложение ХIII.
3. Разходите за сортиране и опаковка се изплащат на организациите на производители, които са извършили тези операции.
Плащанията зависят от представянето на подкрепящи документи, удостоверяващи по-специално:
а)
наименованията на организациите бенефициери;
б)
количествата от въпросните продукти; и
в)
приемането от страна на организациите бенефициери, като се посочва представянето.
Член 83
Условия за получателите на изтеглени от пазара продукти
1. Получателите на изтеглени от пазара продукти, посочени в член 103г, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се задължават:
а)
да спазват настоящия регламент;
б)
да водят отделно материална и финансова отчетност, които отразяват в подробности въпросните операции;
в)
да приемат извършването на проверки, предвидени в законодателството на Съюза; и
г)
да предоставят подкрепящи документи за крайното предназначение на всеки един продукт под формата на приемо-предавателен протокол (или еквивалентен документ), който удостоверява, че изтеглените продукти са били приети от трета страна с цел безплатно разпространение.
Независимо от това държавите-членки могат да решат получателите да не водят отчетност или счетоводство, посочени в първа алинея, буква б), ако получават само малки количества и когато считат, че рискът е малък. Това решение и обосновката му се регистрират.
2. Получателите на изтеглени продукти за друго предназначение се задължават:
а)
да спазват настоящия регламент;
б)
да водят отделно материална отчетност и финансово счетоводство за въпросните операции, ако държавите-членки считат за уместно, въпреки факта, че продуктът е бил денатуриран преди доставката;
в)
да приемат извършването на проверки, предвидени в законодателството на Съюза; и
г)
да не искат допълнителна помощ за алкохола, произведен от въпросните продукти, в случай на изтегляне на продукти, предназначени за дестилация.
Раздел 3
Бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, и небране
Член 84
Определения за бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени“ означава прибирането на цялата реколта от негодни за предлагане на пазара продукти в дадена площ, извършено преди започването на нормалната реколта. Въпросните продукти не трябва да са били вече увредени преди брането на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, поради климатични причини, болест или други причини.
б)
„небране“ означава ситуация, при която от въпросната площ не е добита търговска продукция по време на нормалния производствен цикъл. Унищожаването на продуктите поради климатични събития или болест обаче не се счита за небране на реколтата.
2. Брането на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, и небрането са допълнителни и различни от нормалните практики за култивиране.
Член 85
Условия за прилагане на бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране
1. Във връзка с брането на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, и небрането държавите-членки:
а)
приемат подробни разпоредби за изпълнението на мерките, включително за предварителни нотификации за небране или бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, съдържанието и крайните им срокове, за равнището на обезщетение, което следва да бъде изплатено, и за прилагането на мерките, както и списъка с продуктите, отговарящи на изискванията на тези мерки;
б)
приемат разпоредби, които да гарантират, че няма да има отрицателно въздействие върху околната среда, нито отрицателни фитосанитарни последици от изпълнението на мерките;
в)
проверяват правилното извършване на мерките, включително във връзка с разпоредбите, посочени в букви а) и б), като в противен случай не одобряват прилагането на мерките.
2. Организациите на производители и асоциациите на организации на производители уведомяват предварително компетентните органи на държавата-членка чрез писмено съобщение по телекомуникационен път или електронно съобщение за всяка операция по бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране, която възнамеряват да предприемат.
В първата нотификация за всяка една година и за всеки един продукт те включват анализ, основан на очакваната пазарна ситуация, който оправдава брането на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, като мярка за предотвратяване на кризи.
3. Бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране не се прилагат едновременно за един и същ продукт или в една и съща площ, през една и съща година или през две последователни години.
4. Сумите за обезщетение за бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране, включващи както участието на Съюза, така и участието на организацията производител, представляват плащания за хектар, определени от държавите-членки по силата на параграф 1, буква а):
а)
на такова равнище, че да покриват само допълнителните разходи, възникнали от прилагането на мярката, като се взема предвид необходимото екологично и фитосанитарно управление за спазване на разпоредбите, приети съгласно параграф 1, буква б); или
б)
на такова равнище, че да покриват не повече от 90 % от максималното равнище на подпомагане за изтегляне от пазара съгласно член 79.
Раздел 4
Насърчаване и комуникация
Член 86
Прилагане на мерките за насърчаване и комуникация
1. Държавите-членки приемат подробни разпоредби за прилагането на мерките за насърчаване и комуникация. Посочените разпоредби дават възможност за бързо прилагане на мерките, когато е необходимо.
2. Действията в рамките на мерките за насърчаване и комуникация са допълнителни към евентуалните текущи действия за насърчаване и комуникация, несвързани с предотвратяването и управлението на кризи, които се прилагат от въпросната организация на производители.
Раздел 5
Обучение
Член 87
Прилагане на действия по обучение
Държавите-членки приемат подробни разпоредби за прилагането на действия по обучение.
Раздел 6
Застраховане на реколтата
Член 88
Цел на действията по застраховане на реколтата
Действията по застраховане на реколтата се ръководят от организация на производители и допринасят за запазването на доходите на производителите и за покриването на пазарни загуби, понесени от организацията на производители и/или членовете ѝ, когато те са засегнати от природни бедствия, климатични събития и, когато е уместно, болести или нашествия на вредители.
Член 89
Прилагане на действията по застраховане на реколтата
1. Държавите-членки приемат подробни разпоредби за прилагането на действия по застраховане на реколтата, включително такива, които са необходими, за да се гарантира, че действията по застраховане на реколтата не нарушават конкуренцията на застрахователния пазар.
2. Държавите-членки могат да предоставят допълнително национално финансиране за подпомагане на действията по застраховане на реколтата, които се възползват от оперативния фонд. Въпреки това общата публична помощ за застраховане на реколта не може да надвишава:
а)
80 % от размера на застрахователната премия, заплащана от производителите за застраховане срещу щети, причинени от неблагоприятни климатични събития, които могат да бъдат приравнени на природни бедствия;
б)
50 % от размера на застрахователната премия, заплащана от производителите за застраховане срещу:
i)
щети по буква а) и срещу други щети, причинени от неблагоприятни климатични събития; и
ii)
щети, причинени от болести по животните или растенията или от нашествия на вредители.
Таванът, определен в първа алинея, буква б), се прилага дори и в случаите, при които оперативният фонд отговаря на условията за получаване на финансова помощ от Съюза в размер на 60 % съгласно член 103г, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Действията по застраховане на реколтата не покриват застрахователни плащания, които обезщетяват производителите за повече от 100 % от понесените щети, като се вземат предвид всички обезщетения, които производителите получават от други схеми за помощ, свързани със застрахования риск.
4. За целите на настоящия член „неблагоприятно климатично събитие, което може да бъде приравнено на природно бедствие“ има същото значение както в член 2, параграф 8 от Регламент (ЕО) № 1857/2006 на Комисията (13).
Раздел 7
Подпомагане за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове
Член 90
Условия за подпомагане за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове
1. Държавите-членки приемат подробни разпоредби за подпомагане за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове.
2. Подпомагането за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове включва както вноската на Съюза, така и вноската на организацията на производителите. Общият размер на подпомагането за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове не надвишава следния дял от вноската на организацията на производители във взаимоспомагателния фонд през първата, втората и третата година от функционирането му:
а)
съответно 10 %, 8 % и 4 % в държавите-членки, които са се присъединили към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или по-късно;
б)
съответно 5 %, 4 % и 2 % в другите държави-членки.
3. Дадена организация на производители може да получи посоченото в параграф 2 подпомагане само веднъж и само в рамките на първите три години от функционирането на фонда. Когато организацията на производители иска подпомагане едва през втората или третата година от функционирането на фонда, подпомагането е:
а)
съответно 8 % и 4 % в държавите-членки, които са се присъединили към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или по-късно;
б)
съответно 4 % и 2 % в другите държави-членки.
4. Държавите-членки могат да определят горни граници за сумите, които могат да бъдат получени от организация на производители като подпомагане за административните разходи по създаването на взаимоспомагателни фондове.
ГЛАВА IV
Национална финансова помощ
Член 91
Степен на организираност на производителите
1. За целите на член 103д, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 степента на организираност на производителите в определен регион на дадена държава-членка се изчислява като стойността на продукцията от плодове и зеленчуци, добита в този регион и предлагана на пазара от организациите на производители, асоциациите на организации на производители и групите производители, разделена на общата стойност на продукцията от плодове и зеленчуци, добита в същия регион.
2. Степента на организираност на производителите в определен регион на дадена държава-членка се счита за особено ниска, когато средната стойност на степените на организираност, изчислени съгласно параграф 1, за последните три години, за които има налични данни, е по-малка от 20 %.
Само за продукция от плодове и зеленчуци, която е добита в региона, посочен в настоящия член, може да се ползва национална финансова помощ. За целите на настоящата глава за регион се счита обособена част от територията на дадена държава-членка в резултат на административните, географските или икономическите характеристики на тази част.
Член 92
Разрешение за изплащане на национална финансова помощ
1. За оперативните програми, предвидени за изпълнение през дадена календарна година, държавите-членки отправят искане към Комисията за разрешение за изплащане на национална финансова помощ съгласно член 103д, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 най-късно до 31 януари на същата година.
Искането се придружава от доказателство, че степента на организираност на производителите в съответния регион е особено ниска съгласно определението в член 91 от настоящия регламент и че помощ се предоставя само за продукти от сектора на плодовете и зеленчуците, произведени в съответния регион, както и от подробни сведения за съответните организации на производители, за размера на съответната помощ и за дела на финансовите вноски, извършвани съгласно член 103б, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
2. Комисията одобрява или отхвърля искането в рамките на три месеца след подаването му. Ако Комисията не изрази становище в рамките на този срок, искането се счита за одобрено.
Ако искането е непълно, тримесечният срок спира да тече и държавата-членка се уведомява за констатираното несъответствие. Спирането на срока поражда действие от датата на уведомяване на държавата-членка за него и е в сила до получаването на пълно искане.
Член 93
Изменения в оперативната програма
Организация на производители, желаеща да кандидатства за национална финансова помощ, изменя ако е необходимо оперативната си програма съгласно членове 65 или 66.
Член 94
Кандидатстване и изплащане на национална финансова помощ
1. Организациите на производители кандидатстват за националната финансова помощ и държавите-членки изплащат помощта в съответствие с членове 69 и 70.
2. Държавите-членки могат да приемат допълнителни правила относно изплащането на националната финансова помощ, включително възможността за авансови и частични плащания.
Член 95
Възстановяване от Съюза на националната финансова помощ
1. Държавите-членки могат да поискат възстановяване от Съюза на одобрена национална финансова помощ, действително изплатена на организациите на производители, преди 1 януари на втората година след годината на изпълнение на програмата.
Искането се придружава от доказателство, че условията, определени в член 103д, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, са били изпълнени през три от предходните четири години, както и от подробности за въпросните организации на производители, размера на действително изплатената помощ и описание на оперативния фонд, съдържащо общата сума, вноските от Съюза, държавите-членки (национална финансова помощ) и организациите на производители и членовете.
2. Комисията взема решение за одобрение или отхвърляне на искането. Искането се отхвърля, когато държавата-членка, отправила искането, не е спазила правилата относно разрешаването и възстановяването на националната финансова помощ или определените в настоящия регламент или в Регламент (ЕО) № 1234/2007 правила относно организациите на производители, оперативния фонд и оперативните програми.
3. Когато възстановяването от Съюза на помощта е било одобрено, приемливите разходи се обявяват пред Комисията в съответствие с процедурата, определена в член 5 от Регламент (ЕО) № 883/2006 на Комисията (14).
4. Делът на възстановяване от Съюза на националната финансова помощ не надвишава 60 % от националната финансова помощ, отпускана на организацията на производители.
ГЛАВА V
Общи разпоредби
Раздел 1
Отчети и уведомления
Член 96
Отчети на групите производители и организациите на производители
1. По искане на компетентния орган на държавата-членка групите производители и организациите на производители предоставят всяка уместна информация, необходима за изготвяне на годишния отчет, посочен в член 97, буква б).
2. Организациите на производители представят годишни отчети, които придружават заявленията за помощ, относно изпълнението на оперативните програми.
Посочените отчети се отнасят до следното:
а)
изпълнените оперативни програми през предходната година;
б)
основни изменения на оперативните програми; и
в)
разлики между прогнозираната помощ и помощта, за която е подадено заявление.
3. За всяка изпълнена оперативна програма годишният отчет посочва:
а)
постиженията и резултатите от оперативната програма, базирани, когато е подходящо, на общите показатели за осъществените дейности и резултатите, посочени в приложение VIII, и, когато е уместно, допълнителни показатели за осъществените дейности и резултатите, посочени в националната стратегия; и
б)
обобщение на основните проблеми, възникнали при управлението на програмата, и всякакви предприети мерки за гарантиране на качеството и ефективността на изпълнението на програмата.
Когато е уместно, годишният отчет посочва какви ефективни предпазни мерки са предприети в съответствие с националната стратегия и в изпълнение на член 103в, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 за предпазване на околната среда от повишен натиск в резултат на инвестиции, подпомагани по оперативната програма.
4. За последната година от прилагане на оперативната програма годишният отчет, посочен в параграф 1, се заменя от окончателен отчет.
Окончателните отчети показват до каква степен са изпълнени целите, преследвани от програмата. Тези отчети обясняват промените в действията и/или методите и посочват факторите, които са допринесли за успеха или провала на изпълнението на програмата и които са били или ще бъдат взети под внимание при изготвянето на следващи оперативни програми или при изменението на съществуващите оперативни програми.
5. Без да се засягат специфичните разпоредби на настоящия регламент, когато група производители или организация на производители не уведоми държавата-членка, както се изисква съгласно настоящия регламент или Регламент (ЕО) № 1234/2007, или ако уведомлението изглежда неправилно предвид обективните факти, с които разполага държавата-членка, държавата-членка временно преустановява предварителното признаване на групата производители или признаването на организацията на производители, докато не бъде подадено правилно уведомление.
Държавата-членка включва в годишния си отчет, посочен в член 97, буква б) от настоящия регламент, подробности за подобни случаи.
Член 97
Уведомления от държавите-членки относно организациите на производители, асоциациите на организации на производители и групите производители
Държавите-членки съобщават на Комисията следната информация и ѝ предоставят следните документи:
а)
не по-късно от 31 януари на дадена година - общия размер на оперативните фондове, одобрени през същата година за всички оперативни програми. В уведомлението се изяснява както общият размер на оперативните фондове, така и общият размер на помощта от Съюза, предоставена на тези фондове. Споменатите данни се разделят допълнително на суми за мерки за предотвратяване и управление на кризи и за други мерки;
b)
не по-късно от 15 ноември на дадена година - годишен отчет за организациите на производители, асоциациите на организации на производители и групите производители, както и за оперативните фондове, оперативните програми и плановете за признаване през предходната година. Годишният отчет съдържа по-специално информацията, посочена в приложение XIV;
c)
не по-късно от 31 януари на дадена година - финансовата сума, съответстваща на годишното изпълнение на плановете за признаване, изпълнявани през същата година. Съобщават се одобрени или прогнозни суми. Уведомлението включва следната информация за всяка група производители:
i)
обща сума за годишния период на изпълнение на плана за признаване, вноските от Съюза, държавите-членки и групите производители и/или членовете на групите производители;
ii)
разпределение между помощта, посочена съответно в член 103a, параграф 1, буква a) и член 103a, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Член 98
Уведомления от държавите-членки относно производствените цени на плодовете и зеленчуците на вътрешния пазар
1. Всяка сряда най-късно до 12.00 часа на обяд (брюкселско време) компетентните органи на държавите-членки съобщават на Комисията средните регистрирани цени, за всеки пазарен ден, на плодовете и зеленчуците, търгувани на представителните пазари, изброени в част А от приложение XV.
За плодовете и зеленчуците, обхванати от общия пазарен стандарт, се съобщават цени само за продуктите, които съответстват на споменатия стандарт, а за продуктите, обхванати от специфичен пазарен стандарт, цените са само за продукти от клас I.
Цените се съобщават франко опаковъчен цех, за сортирани, опаковани и, ако е приложимо, палетизирани продукти, в евро за 100 килограма нетно тегло.
Когато има налични данни, държавите-членки съобщават цените, съответстващи на типовете и сортовете продукти, размерите и/или начините на представяне, посочени в част A от приложение XV. Когато регистрираните цени са за типове, сортове, размери и/или търговски вид, различни от посочените в част A от приложение XV, компетентните органи на държавите-членки уведомяват Комисията за типовете, сортовете, размерите и/или начините на представяне на продуктите, на които съответстват тези цени.
2. Държавите-членки определят представителните пазари в производствения район на съответните плодове и зеленчуци въз основа на сделките, осъществени на пазари, които могат да бъдат физически идентифицирани, като пазари на едро, тържища и други места за физическа среща на предлагането и търсенето, или въз основа на преки сделки между производителите, включително организации на производители, и отделните купувачи, като търговци на едро, търговци, центрове за дистрибуция или други съответни оператори. Представителните пазари могат да бъдат определени и въз основа на комбинация от сделки, осъществени на пазари, които могат да бъдат физически идентифицирани, и преки сделки.
3. Компетентните органи на държавите-членки могат да уведомяват Комисията за производствените цени на плодовете и зеленчуците и другите продукти, изброени в част Б от приложение XV, на доброволен принцип.
4. Уведомленията за цените, направени съгласно параграф 3, се извършват в съответствие с насоки, които се приемат от Комисията, и се обявяват публично от Комисията чрез методи, които тя сметне за подходящи.
Раздел 2
Проверки
Член 99
Единна идентификационна система
Държавите-членки гарантират, че по отношение на всички заявления за помощ, подадени от една и съща организация на производители или група производители, се прилага единна идентификационна система. Тази идентификация е съвместима със системата за регистриране на самоличността, посочена в член 15, параграф 1, буква е) от Регламент (ЕО) № 73/2009 на Съвета (15).
Член 100
Процедури за подаване на заявление
Без да се засягат специфичните разпоредби на настоящия регламент, държавите-членки предвиждат подходящи процедури за подаването на заявления за помощ, искания за признаване или одобрение на оперативната програма, както и молби за плащания.
Член 101
Вземане на извадки
Когато е уместно да се извършат проверки чрез вземане на извадки, държавите-членки гарантират чрез естеството и честотата им и въз основа на анализ на риска, че проверките са подходящи за въпросната мярка.
Член 102
Административни проверки
Административните проверки се извършват за всички заявления за помощ или молби за плащания и обхващат всички възможни и подходящи елементи. Процедурите изискват регистрирането на предприетите операции, резултатите от проверката и предприетите мерки по отношение на несъответствията.
Член 103
Проверки на място
1. Всяка проверка на място е предмет на мониторингов доклад, за да могат да се отразят различните аспекти на извършената проверка. Докладът посочва по-специално:
а)
проверяваните заявления и схеми за помощ;
б)
присъствалите лица;
в)
проверените действия, мерки и документи; и
г)
резултатите от проверката.
2. На бенефициера може да бъде дадена възможност да подпише доклада, за да удостовери присъствието си по време на проверката и да добави забележки. При откриване на нередности бенефициерът може да получи копие от мониторинговия доклад.
3. Предварителни известия за проверки на място могат да бъдат изпращани, при условие че целта на проверката не е застрашена от това. Предварителното известие се ограничава до минимално необходимото време.
4. Където това е приложимо, проверките на място, предвидени в настоящия регламент, както и всички други проверки, предвидени в правото на Съюза относно селскостопанските субсидии, се извършват по едно и също време.
Член 104
Признаване и одобряване на оперативни програми
1. Преди признаването на организация на производители съгласно член 125б, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 1234/2007 държавите-членки провеждат посещение на място в организацията на производители, за да проверят съответствието с условията за признаване.
2. Преди одобряването на оперативна програма съгласно член 64 компетентният орган на държавата-членка проверява чрез всички подходящи средства, включително чрез проверки на място, представената за одобрение оперативна програма и, ако е приложимо, молбите за изменение в нея. Посочените проверки се отнасят по-специално до:
а)
точността на посочената в член 59, букви а), б) и д) информация, която трябва да е включена в проекта на оперативната програма;
б)
съответствието на програмите с член 103в от Регламент (ЕО) № 1234/2007, както и с националната рамка и националната стратегия;
в)
приемливостта на действията и приемливостта на предложените разходи;
г)
съгласуваността и техническото качество на програмите, добрата обоснованост на прогнозите и на плана за помощ, както и планирането на изпълнението му. Проверките удостоверяват дали са поставени измерими цели, чието постигане да може да бъде наблюдавано и дали поставените цели са постижими чрез изпълнение на предлаганите действия; и
д)
съответствието на операциите, за които се иска помощ, с приложимото национално право и право на Съюза по отношение, по-специално и ако е уместно, на обществените поръчки, държавната помощ и други подходящи задължителни стандарти, установени от националното законодателство или установени в националната рамка или националната стратегия.
Член 105
Административни проверки на заявленията за помощ за оперативните програми
1. Преди предоставяне на помощта държавите-членки извършват административни проверки на всички заявления за помощ, които се допълват от проверки на място чрез вземане на извадки, както е посочено в член 106.
2. Административните проверки на заявленията за помощ включват по-специално, и доколкото това е уместно за подаденото заявление, проверка на:
а)
годишния или, когато е приложимо, на окончателния доклад, предаден заедно със заявлението, относно изпълнението на оперативната програма;
б)
стойността на предлаганата на пазара продукция, вноските в оперативния фонд и направените разходи;
в)
доставката на продуктите и услугите и истинността на предявените разходи;
г)
съответствието на изпълнените действия с действията, включени в оперативната програма, както е одобрена;
д)
спазването на наложените финансови или други ограничения и тавани.
3. Разходите, направени в рамките на оперативната програма, се подкрепят с фактури и документи, като например извлечения от банкови сметки, които доказват, че плащането е било извършено. Когато това не е възможно, плащанията биват оправдавани със счетоводни документи с еквивалентна доказателствена стойност. Използваните фактури трябва да са издадени на името на организацията на производители, асоциацията на организации на производители или дъщерното дружество в ситуацията, посочена в член 50, параграф 9, или, при одобрение от страна на държавата-членка, на името на един или повече от нейните членове производители. Когато е уместно обаче, фактурите за разходите за персонал, посочени в точка 2, буква б) от приложение IХ, се издават на името на организацията на производители, асоциацията на организации на производители или дъщерното дружество в ситуацията, посочена в член 50, параграф 9.
Член 106
Проверки на място на заявленията за помощ за оперативните програми
1. В контекста на проверката на заявлението за помощ, посочено в член 69, параграф 1, държавите-членки извършват проверки на място в помещенията на организациите на производители, за да гарантират съответствието им с условията за отпускане на помощ или остатъка от нея за съответната година.
Тези проверки се отнасят по-специално до:
а)
спазването на критериите за признаване за съответната година;
б)
използването на оперативния фонд през дадената година, декларираните в молбите разходи за авансови или частични плащания, стойността на предлаганата на пазара продукция, вноските в оперативния фонд и разходите, за които е декларирано, че са подкрепени от счетоводни или други документи;
в)
проверки на второ ниво за разходите на изтеглените от пазара количества и за бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране.
2. Проверките, посочени в параграф 1, обхващат значителна извадка от заявления всяка година. Извадката представлява поне 30 % от общия размер на помощта, за която са подадени заявления, в държавите-членки, които имат повече от 10 признати организации на производители. В другите случаи всяка организация на производители се посещава поне веднъж на всеки три години.
На всяка организация на производители се прави поне една проверка преди изплащането на помощта или остатъка от нея за последната година от оперативната програма на организацията на производители.
3. Резултатите от проверките на място се оценяват, за да се установи дали евентуално откритите проблеми имат системен характер и създават риск за други подобни действия, бенефициери или органи. В оценката се посочват също така причините за подобни състояния, евентуално необходимото допълнително проучване и необходимите коригиращи и превантивни действия.
Ако проверките установят значителни нередности в даден регион или част от регион или за отделна организация на производители, държавите-членки провеждат допълнителни проверки през съответната година и увеличават процента на съответните заявления за проверка през следващата година.
4. Държавата-членка определя кои организации на производители трябва да бъдат проверени въз основа на анализ на риска.
При анализа на риска се взема предвид по-специално:
а)
размерът на помощта;
б)
констатациите от проверките през предишни години;
в)
случаен елемент; и
г)
други параметри, определяни от държавите-членки.
Член 107
Проверки на място по отношение на мерките на оперативните програми
1. Чрез проверки на място по отношение на мерките на оперативните програми държавите-членки проверяват по-специално следното:
а)
изпълнението на съдържащите се в оперативната програма действия;
б)
дали изпълнението или възнамеряваното изпълнение на действието съответства на описаната в оперативната програма цел във вида, в който е одобрена;
в)
за достатъчно на брой разходни позиции - дали естеството и графикът на релевантните разходи съответстват на правото на Съюза и на одобрените спецификации;
г)
дали направените разходи могат да бъдат подкрепени от счетоводни или други документи; и
д)
стойността на предлаганата на пазара продукция.
2. Стойността на предлаганата на пазара продукция се проверява въз основа на финансово-счетоводната система, одитирана и сертифицирана съгласно националното право.
За тази цел държавите-членки могат да решат, че декларацията за стойността на предлаганата на пазара продукция се заверява по същия начин като финансово-счетоводните данни.
Проверката на декларацията за стойността на предлаганата на пазара продукция може да бъде извършена преди представяне на съответното заявление за помощ. Тя се извършва най-късно преди изплащането на помощта.
3. Освен при извънредни обстоятелства, проверката на място включва посещение на действието или - ако действието е нематериално - на организатора на действието По-конкретно при действия в индивидуални стопанства, обхванати от извадката по член 106, параграф 2, се извършва поне едно посещение, за да се провери изпълнението им.
Въпреки това държавите-членки могат да решат да не извършват тези посещения за по-малки действия или ако считат, че е малък рискът да не са изпълнени условията за получаване на помощ или операцията да не е била реално извършена. Това решение и неговата обосновка се регистрират.
4. Проверката на място обхваща всички ангажименти и задължения на организацията на производители или членовете ѝ, които могат да бъдат проверени по времето на посещението.
5. Само проверки, които отговарят на всички изисквания в настоящия член, могат да бъдат считани за изпълнение на нивата на проверка, посочени в член 106, параграф 2.
Член 108
Проверки на първо ниво на операциите по изтегляне от пазара
1. Държавите-членки извършват проверки на първо ниво на операциите по изтегляне от пазара във всяка организация на производители, които включват проверка на документите и самоличността, както и физическа проверка, когато е уместно, чрез вземане на проба, на теглото на изтеглените от пазара продукти и проверка на съответствието с правилата в член 76 съгласно процедурите, определени в дял II, глава II. Проверката се извършва след получаване на нотификацията, посочена в член 78, параграф 1, в рамките на сроковете, определени в съответствие с член 78, параграф 2.
2. Проверките на първо ниво, посочени в параграф 1, обхващат 100 % от количеството на изтеглените от пазара продукти. В края на тази проверка, под надзора на компетентните органи, изтеглените от пазара продукти, с изключение на предназначените за безплатно разпространение, се денатурират или реализират чрез доставката им за преработвателната промишленост при условия, определени от държавата-членка съгласно член 80.
3. Чрез дерогация от параграф 2, когато продуктите са предназначени за безплатно разпространение, държавите-членки могат да проверят по-малък дял от дела, определен в посочения параграф, при условие че той не е по-малък от 10 % от съответните количества за пазарната година за дадена организация на производители. Проверката се извършва в помещенията на организацията на производители и/или при получателите на продуктите. В случай че проверките разкриват значителни нередности, компетентните органи на държавата-членка извършват допълнителни проверки.
Член 109
Проверки на второ ниво на операциите по изтегляне от пазара
1. В рамката на проверките, посочени в член 106, държавите-членки извършват проверки на второ ниво на операциите по изтегляне от пазара.
Държавите-членки определят критериите за анализиране и оценка на риска дадена организация на производители да извърши неправомерни операции по изтегляне на продукти от пазара. Тези критерии вземат предвид, наред с другите неща, констатациите, направени при предишни проверки на първо и второ ниво, както и дали дадена организация на производители има или няма някаква форма на процедура за осигуряване на качество. Те използват посочените критерии, за да определят за всяка организация на производители минималната честота на проверките от второ ниво.
2. Проверките, предвидени в параграф 1, включват проверки на място в помещенията на организациите на производители и на получателите на изтеглените от пазара продукти, за да се гарантира, че са били спазени изискваните условия за плащане на помощи от Съюза. Посочените проверки включват:
а)
проверка на материалната и финансовата отчетност, които трябва да се водят и съхраняват от всички организации на производители, които извършват една или повече операции по изтегляне на продукти от пазара през съответната пазарна година;
б)
проверка на предлаганите на пазара количества, както са декларирани в заявленията за помощ, като се проверяват по-специално материалната отчетност и финансовото счетоводство, фактурите и, когато е необходимо, тяхната истинност и съответствието на тези декларации със счетоводните данни и/или данните, свързани с плащането на данъци от съответните организации на производители;
в)
проверки за коректното управление на счетоводството, по-специално истинността на нетните приходи, реализирани от организациите на производители, така както са декларирани в техните заявления за плащане, на пропорционалността на всякакви разходи, направени във връзка с изтегляне на продукти от пазара, като се гарантира, че споменатите суми са точни; и
г)
проверки за предназначението на изтеглените от пазара продукти, така както са декларирани в заявленията за плащане, и проверки на подходящото денатуриране, за да се гарантира, че организациите на производители и получателите са спазили разпоредбите на настоящия регламент.
3. Проверките, посочени в параграф 2, се извършват в помещенията на съответните организации на производители и получателите, свързани с тези организации. Всяка проверка включва извадка, представляваща най-малко 5 % от количествата, изтеглени от пазара от организацията на производители през пазарната година.
4. Материалната и счетоводната отчетност, посочени в параграф 2, буква а), показват, за всеки изтеглен продукт, преместените количества, изразени в обем, на:
а)
продукцията, доставена от членовете на организацията на производители и от членове на други организации на производители в съответствие с член 125а, параграф 2, букви б) и в) от Регламент (ЕО) № 1234/2007;
б)
продажбите, извършени от организацията на производители, с разбивка по продукти, подготвени за пазара на пресни продукти, и други типове продукти, включително суровините за преработка; и
в)
изтеглените от пазара продукти.
5. Проверките за предназначението на продуктите, посочени в параграф 4, буква в), включват по-специално:
а)
извадкова проверка на отделните сметки, които трябва да бъдат водени от получателите, и, при необходимост, проверка дали тe съответстват на отчетността, изисквана съгласно националното законодателство; и
б)
проверки за съответствие със съответните екологични изисквания.
6. Когато проверките от второ ниво разкриват значителни нередности, компетентните органи на държавата-членка извършват по-подробни проверки от второ ниво за съответната пазарна година и увеличават честотата на проверките от второ ниво в помещенията на съответните организации на производители или техните асоциации през следващата пазарна година.
Член 110
Бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране
1. Преди да се извърши дадена операция по бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, държавите-членки проверяват чрез проверка на място дали съответните продукти не са увредени и дали дадената площ е добре поддържана. След периода на бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, държавите-членки проверяват дали реколтата от съответната площ е напълно прибрана и дали прибраният продукт е денатуриран.
След периода на прибиране на реколтата държавите-членки проверяват надеждността на анализа, базиран на очакваната пазарна ситуация, посочена в член 85, параграф 2. Те анализират също така и всякакви разлики между очакваната пазарна ситуация и реалната пазарна ситуация.
2. Преди да се извърши дадена операция по небране, държавите-членки проверяват чрез проверка на място дали дадената площ е била добре поддържана, дали не е имало частично събиране на реколта, дали продуктът е добре развит и дали би бил здрав, с добро качество и подходящ за предлагане на пазара.
Държавите-членки гарантират, че продукцията е денатурирана. Ако това не е възможно, те гарантират чрез посещение или посещения на място по време на периода на събирането на реколтата, че реколта няма да бъде събирана.
3. Член 109, параграфи 1, 2, 3 и 6 се прилагат mutatis mutandis.
Член 111
Проверки преди одобряване на план за признаване на групи производители
1. Преди да одобрят план за признаване на група производители съгласно член 125д, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 държавите-членки провеждат проверка на място на юридическия субект или ясно обособената част от юридически субект.
2. Държавата-членка проверява чрез всички подходящи средства, включително чрез проверка на място:
а)
точността на информацията, представена в плана за признаване;
б)
търговската последователност и качествата на плана от техническа гледна точка, обосноваността на предвижданията и планирането на изпълнението му;
в)
приемливостта на действията и приемливостта и логичността на предложените разходи; и
г)
съответствието на операциите, за които се иска подпомагане, с приложимото национално право и право на Съюза, и по-специално с разпоредбите за обществените поръчки, държавната помощ и другите уместни задължителни стандарти, установени от националното законодателство или установени в националната рамка или националната стратегия.
Член 112
Проверки на заявленията за помощ на групите производители
1. Преди отпускане на плащане държавите-членки извършват административни проверки на всички заявления за помощ, подадени от групите производители, както и проверки на място чрез вземане на извадки.
2. След подаването на заявлението за помощ, посочено в член 45, държавите-членки извършват проверки на място на групите производители, за да гарантират спазването на условията за отпускане на помощ за съответната година.
Посочените проверки се отнасят по-специално до:
а)
спазването на критериите за признаване за съответната година; и
б)
стойността на предлаганата на пазара продукция, както и изпълнението на мерките, съдържащи се в плана за признаване, и направените разходи.
3. Проверките, посочени в параграф 2, засягат значителна извадка от заявления всяка година. Извадката представлява поне 30 % от общия размер на помощта.
Всички групи производители се проверяват поне веднъж на всеки пет години.
4. Членове 105 и 107 се прилагат mutatis mutandis.
Член 113
Транснационални организации на производители и транснационални асоциации на организации на производители
1. Държавата-членка, в която се намира седалището на транснационална организация на производители или транснационална асоциация на организации на производители, носи пълната отговорност за организирането на проверките на тази организация или асоциация, по-специално по отношение на оперативната програма и оперативния фонд, и прилага санкции, когато е необходимо.
2. Другите държави-членки, от които се изисква да предоставят административно сътрудничество, посочено в член 28, параграф 2, буква в) и член 35, параграф 2, буква в), извършват такива административни проверки и проверки на място, както се изисква от посочената в параграф 1 от настоящия член държава-членка, и докладват резултатите на тях. Те спазват всички крайни срокове, определени от държавата-членка, посочена в параграф 1.
3. Във връзка с организацията на производителите и с оперативната програма и оперативния фонд се прилагат правилата, приложими в посочената в параграф 1 държава-членка. Въпреки това по отношение на екологични и фитосанитарни въпроси и във връзка с реализацията на изтеглени от пазара продукти се прилага правото на държавата-членка, в която се извършва производството.
Раздел 3
Санкции
Член 114
Неспазване на критериите за признаване
1. Държавите-членки оттеглят признаването на организация на производители, ако е допуснато сериозно неспазване на критериите за признаване, което се дължи на факта, че организацията на производители е действала умишлено или е допуснала груба небрежност.
Държавите-членки по-специално оттеглят признаването на организацията на производители, ако неспазването на критериите за признаване засяга:
а)
нарушаване на изискванията на членове 21 и 23, член 26, параграфи 1 и 2 или член 31; или
б)
положение, при което стойността на предлаганата на пазара продукция намалее през две последователни години под границата, определена от държавата-членка съгласно член 125б, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Оттеглянето на признаването съгласно настоящия параграф влиза в сила от датата, на която не са били изпълнени условията за признаване, като се взема предвид приложимото хоризонтално законодателство на национално ниво по отношение на ограничителните периоди.
2. Когато параграф 1 не се прилага, държавите-членки временно преустановяват признаването на организация на производители, ако допуснатото нарушение на критериите за признаване е сериозно, но само временно.
По време на временното преустановяване не се изплаща никаква помощ. Временното преустановяване влиза в сила на датата, на която е била извършена проверката, и приключва в деня, в който проверката покаже, че съответните критерии са изпълнени.
Срокът на временно преустановяване не надвишава 12 месеца. Ако се окаже впоследствие, че съответните критерии не са изпълнени след 12 месеца, признаването се оттегля.
Държавите-членки могат да извършват плащания след крайния срок, определен в член 70, когато това е необходимо за прилагането на настоящия параграф. Все пак споменатите по-късни плащания не могат в никакъв случай да бъдат направени след 15 октомври на втората година след годината на изпълнение на програмата.
3. В другите случаи на неспазване на критериите за признаване, когато параграфи 1 и 2 не се прилагат, държавите-членки изпращат предупредително писмо с коригиращите мерки, които следва да бъдат взети. Държавите-членки могат да отложат плащането на помощта, докато не бъдат взети коригиращи мерки.
Държавите-членки могат да извършват плащания след крайния срок, определен в член 70, когато това е необходимо за прилагането на настоящия параграф. Все пак споменатите по-късни плащания не могат в никакъв случай да бъдат направени след 15 октомври на втората година след годината на изпълнение на програмата.
Ако коригиращите мерки не бъдат взети в рамките на 12-месечен период, това се счита за сериозно неспазване на критериите и следователно се прилага параграф 2.
Член 115
Измами
1. Когато се установи, че организация на производители, асоциация на организации на производители или група производители е извършила измама по отношение на помощта, обхваната от Регламент (ЕО) № 1234/2007, без да се засягат другите санкции и глоби, приложими съгласно законодателството на Съюза и националното законодателство, държавите-членки:
а)
отнемат признаването на организацията на производители, асоциацията на организации на производители или групата производители;
б)
изключват съответните действия или операции от подпомагане в рамките на съответната оперативна програма или съответния план за признаване и си възстановяват всички помощи, които са изплатени за същата операция, и
в)
изключват организацията на производители, асоциацията на организации на производители или групата производители от подпомагане по съответната оперативна програма или съответния план за признаване през следващата година.
2. Държавите-членки могат временно да преустановят признаването на организация на производители, асоциация на организации на производители или група производители или да прекратят плащанията към такива органи, ако последните са заподозрени в извършване на измама по отношение на помощта, обхваната от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Член 116
Групи производители
1. Държавите-членки прилагат, mutatis mutandis, определените в член 114 и/или член 117 санкции и глоби към плановете за признаване.
2. В допълнение към параграф 1, ако след края на периода, определен от държавата-членка съгласно член 49, параграф 4, групата производители не е призната като организация на производители, държавата-членка си възстановява:
а)
100 % от помощта, изплатена на групата производители, ако неполучаването на признаване се е дължало на групата производители в резултат на умишлени действия или груба небрежност; или
б)
50 % от помощта, изплатена на групата производители във всички останали случаи.
Член 117
Оперативна програма
1. Плащанията се изчисляват въз основа на това, което е счетено за приемливо.
2. Държавата-членка разглежда заявлението за помощ, получено от бенефициера, и установява сумите, които отговарят на условията за подпомагане. Т определя:
а)
сумата, платима на бенефициера въз основа само на заявлението;
б)
сумата, платима на бенефициера след разглеждане на приемливостта на заявлението.
3. Ако установената съгласно параграф 2, буква а) сума превишава сумата, установена съгласно параграф 2, буква б), с повече от 3 %, се прилага глоба. Размерът на глобата се равнява на разликата между сумите, изчислени в параграф 2, буква а) и параграф 2, буква б).
Въпреки това глоба не се прилага, ако организацията на производители или групата производители може да демонстрира, че не е отговорна за включването на неприемливата сума.
4. Параграфи 2 и 3 се прилагат mutatis mutandis за неприемливите разходи, идентифицирани по време на проверките на място или последващите проверки.
5. Ако стойността на предлаганата на пазара продукция е декларирана и проверена преди заявлението за помощ, при установяване на съответните суми съгласно параграф 2, буква а) и параграф 2, буква б) се използват декларираните и одобрени стойности.
Член 118
Санкции след проверките на първо ниво на операциите по изтегляне от пазара
Ако след проверката, посочена в член 108, се открият нередности по отношение на пазарните стандарти или минималните изисквания, посочени в член 76, се изисква бенефициерът:
а)
да заплати глоба, равна на размера на участието на Съюза, изчислен въз основа на количествата изтеглени от пазара продукти, които не съответстват на пазарните стандарти или на минималните изисквания, ако тези количества са по-малко от 10 % от количествата, които са съобщени съгласно член 78 за въпросната операция по изтегляне от пазара;
б)
да заплати глоба, равна на двойния размер на участието на Съюза, ако тези количества са между 10 % и 25 % от съобщените количества; или
в)
да заплати глоба, равна на размера на участието на Съюза за цялото количество, съобщено съгласно член 78, когато тези количества превишават 25 % от съобщеното количество.
Член 119
Други санкции, приложими към организациите на производители по отношение на операциите по изтегляне от пазара
1. Посочените в член 117 глоби обхващат помощта, за която е кандидатствано по отношение на операции по изтегляне като интегрирани части от разходите за оперативна програма.
2. Разходите за операция по изтегляне се считат за неприемливи, ако продуктите, които не са пуснати за продажба, не са били реализирани, както е предвидено от държавата-членка съгласно член 80, параграф 1, или ако изтеглянето или предназначението на продуктите е оказало отрицателно въздействие върху околната среда или някакви отрицателни фитосанитарни последици в нарушение на разпоредбите, приети съгласно член 80, параграф 1.
Член 120
Санкции, приложими към получателите на изтеглени от пазара продукти
Когато по време на проверките, извършени в съответствие с членове 108 и 109, се открият нередности, за които са отговорни получателите на изтеглените от пазара продукти, се прилагат следните санкции:
а)
получателите престават да отговарят на условията за получаване на изтеглени продукти; и
б)
получателите на изтеглени от пазара продукти са длъжни да възстановят стойността на продуктите, които са получили, плюс свързаните с тях разходи за сортиране, опаковка и транспорт в съответствие с правилата, определени от държавите-членки.
Санкцията, предвидена в буква а), влиза в сила незабавно и продължава най-малко една пазарна година, Тя може да бъде удължена в зависимост от сериозността на констатираната нередност.
Член 121
Бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране
1. Що се отнася до брането на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, ако се открие, че организацията на производители не е изпълнила задълженията си, то тя заплаща като глоба размера на обезщетението по отношение на площите, за които задължението не е било спазено. Неизпълнението на задълженията включва случаи, при които:
а)
държавата-членка открие, по време на проверката, посочена в член 110, параграф 1, втора алинея, че мярката за бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, е била необоснована на базата на анализа на очакваната пазарна ситуация по това време;
б)
обявената площ за бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, не отговаря на условията за бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени; или
в)
от площта не е прибрана цялата реколта или продукцията не е денатурирана.
2. Що се отнася до небрането, ако се установи, че организацията на производители не е изпълнила задълженията си, тя плаща като глоба размера на обезщетението по отношение на площите, за които задължението не е било спазено. Неизпълнението на задълженията включва случаи, при които:
а)
обявената за небране площ не отговаря на условията за небране;
б)
въпреки всичко е била прибрана реколта или частична реколта; или
в)
имало е отрицателно въздействие върху околната среда или каквито и да е отрицателни фитосанитарни последици, за които е отговорна организацията на производители.
3. Глобите по параграфи 1 и 2 се прилагат в допълнение към евентуалните глоби, наложени съгласно член 117.
Член 122
Предотвратяване на проверка на място
Заявлението за помощ се отхвърля за съответната част от разходите, ако организацията на производители, членът или съответният представител попречат на извършването на проверка на място.
Член 123
Плащане на подлежаща на възстановяване помощ и глоби
1. Организациите на производители, асоциациите на организации на производители, групите производители или другите засегнати оператори възстановяват неправомерно платената помощ с лихвите и плащат предвидените в настоящия раздел глоби.
Лихвата се изчислява:
а)
въз основа на периода, изминал между плащането и възстановяването от бенефициера;
б)
при лихвения процент, прилаган от Европейската централна банка по отношение на основните ѝ операции по рефинансиране, публикуван в серия С на Официален вестник на Европейския съюз, който е в сила на датата на извършване на неправомерното плащане, плюс три процентни пункта.
2. Възстановената помощ, лихвите и наложените глоби се плащат на Европейския фонд за гарантиране на земеделието.
Член 124
Уведомяване за нередности
Прилагането на административни санкции и глоби и възстановяването на неправомерно изплатените суми съгласно настоящия раздел не засягат уведомяването на Комисията за нередности съгласно Регламент (ЕО) № 1848/2006 на Комисията (16).
Раздел 4
Мониторинг и оценка на оперативните програми и националните стратегии
Член 125
Общи показатели за постигнатите резултати
1. Както националните стратегии, така и оперативните програми подлежат на мониторинг и оценка, предназначени да оценят постигнатия напредък към осъществяването на целите, определени в оперативните програми, както и ефикасността и ефективността във връзка с тези цели.
2. Напредъкът, ефикасността и ефективността се оценяват посредством определените в приложение VIII общи показатели за постигнатите резултати, свързани с изходното положение, както и с финансовото изпълнение, осъществените дейности, резултатите и въздействието на изпълняваните оперативни програми.
3. Когато дадена държава-членка счете за необходимо, националната стратегия посочва ограничен набор от допълнителни показатели, специфични за тази стратегия, които да отразяват националните и/или регионалните нужди, условия и цели, специфични за изпълняваните от организациите на производителите оперативни програми. Когато е възможно, се включват допълнителни показатели относно екологичните цели, които не се обхващат от общите показатели за постигнатите резултати.
Член 126
Процедури за мониторинг и оценка във връзка с оперативните програми
1. Организациите на производители осигуряват мониторинга и оценката на своите оперативни програми чрез използване на съответни показатели от общите показатели за постигнатите резултати, посочени в член 125, и, когато е уместно, на допълнителните показатели, посочени в националната стратегия.
За тази цел те изготвят система за събиране, регистриране и поддържане на информацията, полезна за съставянето на тези показатели.
2. Мониторингът е насочен към оценяване на постигнатия напредък към осъществяването на специфичните цели, които са били определени за оперативната програма. Той се извършва чрез финансови показатели, показатели за осъществените дейности и показатели за резултатите. Резултатите от извършения мониторинг са предназначени да послужат за:
а)
проверка на качеството на изпълнение на програмата;
б)
идентифициране на евентуалната необходимост от корекции или преглед на оперативната програма, насочени към постигане на целите, определени за програмата, или към подобряване на управлението на програмата, включително финансовото ѝ управление;
в)
оказване принос за изпълнение на изискванията за докладване относно изпълнението на оперативната програма.
Информацията относно резултатите от дейностите по мониторинга се включва във всеки годишен отчет, както е посочено в член 96, параграф 1, който организацията на производители трябва да предаде на националния орган, отговарящ за управлението на националната стратегия.
3. Оценката се изготвя под формата на отделен отчет за средносрочна оценка.
Средносрочната оценка, която може да бъде извършена с помощта на специализирана консултантска служба, е насочена към разглеждане на степента на използване на финансовите ресурси, ефикасността и ефективността на оперативната програма и към оценяване на постигнатия напредък във връзка с общите цели на програмата. За тази цел се използват общите показатели за постигнатите резултати, свързани с изходното положение, резултатите и, където е уместно, въздействията.
Когато е уместно, средносрочната оценка включва качествена оценка на резултатите и на въздействието на екологичните действия, насочени към:
а)
предотвратяване на ерозията на почвата;
б)
намаляване на употребата и/или по-добро управление на продуктите за растителна защита;
в)
защита на местообитанията и на биоразнообразието; или
г)
съхраняване на ландшафта.
Резултатите от извършения мониторинг се използват за:
а)
подобряване на качеството на оперативните програми, управлявани от организацията на производители;
б)
идентифициране на евентуалната нужда от съществена промяна на оперативната програма;
в)
оказване принос за изпълнение на изискванията за докладване относно изпълнението на оперативните програми; и
г)
извличане на поуки, полезни за подобряване на качеството, ефикасността и ефективността на бъдещите оперативни програми, управлявани от организацията на производители.
Средносрочната оценка се извършва по време на изпълнението на оперативната програма, в такъв срок, че да даде възможност резултатите от оценката да бъдат взети предвид при подготовката на следващата оперативна програма.
Отчетът от средносрочната оценка се прилага към съответния годишен отчет, посочен в член 96, параграф 1.
Член 127
Процедури за мониторинг и оценка във връзка с националната стратегия
1. Мониторингът и оценката на националната стратегия се извършват чрез използване на подходящите показатели от общите показатели за постигнатите резултати, посочени в член 125, и когато е уместно, допълнителни показатели, посочени в националната стратегия.
2. Държавите-членки изготвят система за събиране, регистриране и поддържане на информацията в подходяща компютъризирана форма за целите на съставянето на показателите, посочени в член 125. За тази цел те използват като основа информацията, предадена от организацията на производителите във връзка с мониторинга и оценката на техните оперативни програми.
3. Мониторингът е текущ и насочен към оценяване на постигнатия напредък към осъществяването на целите, определени за оперативните програми. Той се извършва чрез финансови показатели, показатели за осъществените дейности и показатели за резултатите. За тази цел се използва информацията, предоставена в годишните доклади за напредъка, предадени от организацията на производители относно мониторинга на техните оперативни програми. Резултатите от извършения мониторинг се използват за:
а)
проверка на качеството на изпълнение на оперативните програми;
б)
идентифициране на евентуалната необходимост от корекции или преглед на националната стратегия, насочени към постигане на целите, определени за стратегията, или към подобряване на управлението на изпълнението на стратегията, включително финансовото управление на оперативните програми; и
в)
оказване принос за изпълнение на изискванията за докладване относно изпълнението на националната стратегия.
4. Оценката е насочена към оценяване на постигнатия напредък за осъществяване на общите цели на стратегията. Тя се извършва чрез показатели, свързани с изходното положение, резултатите и, където е уместно, въздействията. За тази цел се използват резултатите от мониторинга и средносрочната оценка на оперативните програми, както е посочено в годишните доклади за напредъка и окончателните доклади, предадени от организациите на производители. Резултатите от извършената оценка се използват за:
а)
подобряване качеството на стратегията;
б)
идентифициране на евентуалната нужда от съществена промяна на стратегията; и
в)
оказване принос за изпълнение на изискванията за докладване относно изпълнението на националната стратегия.
Оценката включва извършването на оценка през 2012 г., но в подходящия срок, за да бъдат включени резултатите от нея в отделен отчет за оценка, който се прилага в същата година към годишния национален отчет, посочен в член 97, буква б). Отчетът разглежда степента на използване на финансовите ресурси, ефикасността и ефективността на изпълняваните оперативни програми и оценява ефектите и въздействието на тези програми във връзка с целите и заложените резултати, определени от стратегията, и, където е уместно, други цели, определени в член 103в, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007. Целта на отчета е да се извадят полезни поуки за подобряване на качеството на бъдещите национални стратегии, и по-специално да се идентифицират възможните недостатъци при определянето на целите, заложените резултати и мерките, отговарящи на условията за подпомагане или нуждите за определянето на нови инструменти.
ГЛАВА VI
Разширяване на обхвата на правилата спрямо производители от икономическа област
Член 128
Нотификация на списък с икономически области
Нотификацията на списъка с икономически области, предвидена в член 125е, параграф 2, втора алинея от Регламент (ЕО) № 1234/2007, включва всички необходими данни, за да се прецени дали са изпълнени условията, определени в член 125е, параграф 2, първа алинея от посочения регламент.
Член 129
Нотификация на задължителни правила; представителност
1. Когато държава-членка нотифицира правилата, които е направила задължителни за даден продукт и икономическа област, съгласно член 125ж от Регламент (ЕО) № 1234/2007, в същото време тя информира Комисията за:
а)
организацията на производители или асоциацията на организации на производители, които са поискали разширяване на правилата;
б)
броя на производителите, които принадлежат към тази организация на производители или асоциация на организации на производители, и общия брой на производителите в съответната икономическа област; такава информация се дава във връзка със съществуващото положение към момента на подаване на заявлението за разширяване;
в)
общата продукция на икономическата област и продукцията, реализирана от организацията на производители или асоциацията на организации на производители по време на последната пазарна година, за която има налични данни;
г)
датата, от която правилата, които трябва да се разширят, се прилагат за съответната организация на производители или асоциация на организации на производители; и
д)
датата, от която разширяването влиза в сила, и продължителността на прилагане на разширяването.
2. За определяне на представителността по смисъла на член 125е, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 държавите-членки определят правилата за изключване на:
а)
производителите, чиято продукция е предназначена основно за директна продажба на потребители в стопанството или в производствената област;
б)
директните продажби, посочени в буква а);
в)
продукцията, доставена за преработка, както е посочено в член 125е, параграф 4, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, с изключение на случаите, когато въпросните правила се прилагат изцяло или отчасти за такава продукция.
Член 130
Финансови вноски
Когато държава-членка вземе решение съгласно член 125и от Регламент (ЕО) № 1234/2007, че производители, които не принадлежат към организации на производители, дължат финансови вноски, тя изпраща на Комисията необходимата информация, за да се направи преценка на изпълнението на условията, определени в посочения член.
Такава информация включва по-конкретно основата, върху която е изчислена вноската, и нейният единичен размер, бенефициерът или бенефициерите и естеството на различните разходи, посочени в член 125и от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Член 131
Разширяване извън пазарната година
Когато се вземе решение за прилагане на разширяването за период, надвишаващ една пазарна година, държавите-членки проверяват по отношение на всяка пазарна година дали условията относно представителността, определени в член 125е, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, продължават да се спазват през целия период на прилагане на разширяването.
Ако държавите-членки установят, че условията вече не се спазват, те незабавно отменят разширяването от началото на следващата пазарна година.
Държавите-членки незабавно информират Комисията за всяка отмяна, която обявява публично тази информация чрез средства, които сметне за подходящи.
Член 132
Продукция, продавана от мястото на производството; купувачи
1. В случаите когато производители, непринадлежащи към организация на производители, продават своята продукция на мястото на производство, купувачът, с оглед спазването на правилата, посочени в точка 1, буква д), точка 1, буква е) и точка 3 от приложение XVIa към Регламент (ЕО) № 1234/2007, се счита за производител на тази продукция.
2. Съответната държава-членка може да реши, че правилата, изброени в приложение XVIa към Регламент (ЕО) № 1234/2007, различни от посочените в параграф 1, могат да станат задължителни за купувача, когато последният отговаря за управлението на съответната продукция.
ДЯЛ IV
ТЪРГОВИЯ С ТРЕТИ ДЪРЖАВИ
ГЛАВА I
Вносни мита и система на входни цени
Раздел 1
Система на входни цени
Член 133
Обхват и определения
1. Настоящият раздел определя правилата за прилагането на член 140а от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
2. За целите на настоящия раздел:
а)
„партида“ означава стоките, представени с декларация за допускане за свободно обращение, обхващаща единствено стоките от един и същ произход, които попадат под един единствен код по КН; и
б)
„вносител“ означава деклараторът по смисъла на член 4, параграф 18 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета (17).
Член 134
Уведомления относно цени и количества на внесените продукти
1. За всеки продукт и за периодите, изложени в част А от приложение ХVI, за всеки пазарен ден и за всеки произход държавите-членки съобщават на Комисията най-късно до 12 часа на обяд (брюкселско време) на следващия работен ден:
а)
средните представителни цени на продуктите, внесени от трети държави и продавани на представителните пазари за вносни стоки, посочени в член 135, както и регистрираните на други пазари значими цени за големи количества от внесените продукти, или, ако липсват цени за представителните пазари, значимите цени за внесените продукти, регистрирани на други пазари; и
б)
общите количества, отнасящи се за цените, посочени в буква а).
Когато общите количества, посочени в буква б), са по-малки от един тон, съответните цени не се съобщават на Комисията.
2. Цените, посочени в параграф 1, буква а), се регистрират:
а)
за всеки от описаните в част A от приложение XVI продукти,
б)
за всички налични сортове и размери; и
в)
на етап вносител/търговец на едро или на етап търговец на едро/търговец на дребно, ако липсват цени на етапа вносител/търговец на едро.
Тези цени се намаляват със следните суми:
а)
търговска отстъпка 15 % за търговските центрове в Лондон, Милано и Рюнжи и 8 % за останалите търговски центрове; и
б)
разходи за транспорт и застраховка в митническата територия на Съюза.
Държавите-членки могат да определят фиксирани суми за намаляване по отношение на разходите за транспорт и застраховка по втора алинея. Тези фиксирани суми и начините за изчисляването им се съобщават незабавно на Комисията.
3. Цените, регистрирани в съответствие с параграф 2, ако са установени на етапа търговец на едро/търговец на дребно, се намаляват първо със сума, равна на 9 %, за да се отчете търговската печалба на търговеца на едро, и после със сума, равна на 0,7245 EUR за 100 килограма, за да се отчетат разходите за обработка на товара и данъците и таксите на пазара.
4. За продуктите, изброени в част A от приложение XVI, които са обхванати от специфичен пазарен стандарт, се считат за представителни следните цени:
а)
цените за продукти от клас I, при условие че количествата в този клас възлизат на поне 50 % от общите предлагани на пазара количества;
б)
цените за продукти от клас I, плюс - ако продуктите в този клас са по-малко от 50 % от общите количества - цените, така както са установени за продукти от клас II, за количества, позволяващи да се покрият 50 % от общите предлагани на пазара количества;
в)
цените, така както са установени за продукти от клас II, ако липсват продукти от клас I, освен ако не се вземе решение за тях да се прилага корекционен коефициент, в случай че в резултат на производствените условия за продукти с въпросния произход тези продукти не се продават нормално и традиционно в клас I поради техните качествени характеристики.
Корекционният коефициент, посочен в първа алинея, буква в), се прилага за цените след приспадане на сумите, посочени в параграф 2.
За продуктите, изброени в част A от приложение XVI, които не са обхванати от специфичен пазарен стандарт, се считат за представителни цените на продуктите, отговарящи на общия пазарен стандарт.
Член 135
Представителни пазари
Държавите-членки уведомяват Комисията за обичайните пазарни дни за пазарите, изброени в приложение XVII, които се смятат за представителни пазари.
Член 136
Стандартни стойности при внос
1. За всеки продукт и за периодите, изложени в част А от приложение ХVI, Комисията определя за всеки работен ден и за всеки произход стандартна стойност при внос, равна на среднопретеглената стойност от представителните цени, посочени в член 134, минус фиксираната сума от 5 EUR/100 kg и адвалорните мита.
2. Ако за продуктите и за периодите на прилагане, изброени в част А от приложение ХVI, в съответствие с настоящия раздел, бъде установена стандартна стойност при внос, не се прилага единичната цена, посочена в член 152, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията (18). Тя се заменя от стандартната стойност при внос, посочена в параграф 1.
3. Ако за определен продукт с даден произход няма действаща стандартна стойност при внос, прилага се средната стойност на стандартните стойности при внос, които са в сила за този продукт.
4. За периодите на прилагане, определени в част А от приложение ХVI, стандартните стойности при внос остават в сила, докато не бъдат променени. Въпреки това те престават да се прилагат, когато на Комисията не е съобщена никаква средна представителна цена за седем последователни пазарни дни.
Когато съгласно първа алинея за даден продукт не е в сила никаква стандартна стойност при внос, приложимата стандартна стойност при внос за този продукт е равна на последната средна стойност от стандартните стойности при внос.
5. Чрез дерогация от параграф 1, когато не е било възможно да се изчисли стандартна стойност при внос, не се прилага стандартна стойност при внос от първия ден на периодите на прилагане, определени в част А от приложение ХVI.
6. Представителните цени в евро се конвертират като се използва представителният търговски курс, изчислен за въпросния ден.
7. Стандартните стойности при внос в евро се обявяват публично от Комисията чрез методи, които тя сметне за подходящи.
Член 137
Основа за входни цени
1. Входната цена, въз основа на която продуктите, фигуриращи в част А от приложение ХVI, се класират в Общата митническа тарифа, е равна на, по избор на вносителя:
а)
цената FOB на продуктите в тяхната страна на произход, плюс разходите за застраховка и транспортните разходи до границите на митническата територия на Съюза, ако тази цена и тези разходи са известни към момента на изготвяне на декларацията за допускане на продуктите за свободно обращение. Ако посочените цени надвишават с повече от 8 % стандартната стойност, която е в сила за въпросния продукт по време на изготвяне на декларацията за допускане за свободно обращение, вносителят трябва да депозира гаранцията, посочена в член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93. За тази цел сумата на вносните мита, на които биха подлежали на облагане стоките, е сумата на митата, които вносителят би платил, ако класирането е било извършено въз основа на въпросната стандартна стойност; или
б)
митническата стойност, изчислена в съответствие с член 30, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕИО) № 2913/92, приложена само за въпросните внасяни продукти. В този случай приспадането на митата се извършва при условията, предвидени в член 136, параграф 1 от настоящия регламент. В този случай вносителят депозира гаранцията, посочена в член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, равна на сумата на митото, което би подлежало на плащане, ако класирането на продуктите е извършено въз основа на стандартната стойност при внос, приложима за въпросната партида; или
в)
стандартната стойност при внос, изчислена съгласно член 136 от настоящия регламент.
2. Входната цена, въз основа на която продуктите, фигуриращи в част Б от приложение ХVI, се класират в Общата митническа тарифа, е равна на, по избор на вносителя:
а)
цената FOB на продуктите в тяхната страна на произход, плюс разходите за застраховка и транспортните разходи до границите на митническата територия на Съюза, ако тази цена и тези разходи са известни към момента на изготвяне на митническата декларация. В случай че митническите органи преценят, че се изисква гаранция съгласно член 248 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, вносителят трябва да депозира гаранция, равна на максималната стойност на прилаганите за въпросния продукт мита; или
б)
митническата стойност, изчислена в съответствие с член 30, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕИО) № 2913/92, приложена само за въпросните внасяни продукти. В този случай приспадането на митата се извършва при условията, предвидени в член 136, параграф 1 от настоящия регламент. В този случай вносителят трябва да депозира гаранцията, посочена в член 248 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, равна на максималната стойност на прилаганите за въпросния продукт мита.
3. Когато входната цена е изчислена на основата на FOB цената на продуктите в страната на произход, митническата стойност се изчислява на основата на съответната продажба на тази цена.
Когато входната цена е изчислена съгласно една от процедурите, предвидени в параграф 1, букви б) или в) или параграф 2, буква б), митническата стойност се изчислява на същата основа, както входната цена.
4. Вносителят разполага с един месец от продажбата на въпросните продукти, в рамките на четиримесечен срок от датата на приемане на декларацията за допускане за свободно обращение, да докаже, че партидата е реализирана при условия, потвърждаващи коректността на цените, посочени в параграф 1, буква а) или параграф 2, буква а), или да определи митническата стойност, посочена в параграф 1, буква б) и параграф 2, буква б). Неспазването на един от тези крайни срокове води до загуба на депозираната гаранция, без това да засяга прилагането на параграф 5.
Депозираната гаранция се освобождава, доколкото е осигурено доказателство за условията на реализиране по удовлетворителен за митническите органи начин.
В противен случай гаранцията се задържа като плащане на вносните мита.
5. Срокът от четири месеца, посочен в параграф 4, може да бъде удължен от компетентните органи на държавата-членка с най-много три месеца по искане на вносителя, което трябва да бъде надлежно обосновано.
6. Ако при проверка компетентните органи установят, че изискванията на настоящия член не са спазени, те събират дължимото мито по член 220 от Регламент (ЕИО) № 2913/92. Размерът на митата, които следва да бъдат събрани или които остава да бъдат събрани, включва лихва от датата на допускане на стоката за свободно обращение до датата на събиране на дължимите мита. Прилаганият лихвен процент е този, който е в сила за операциите по събиране на вземания съгласно националното законодателство.
Раздел 2
Допълнителни вносни мита
Член 138
Обхват и определения
1. Върху продуктите и през периодите, фигуриращи в приложение XVIII, могат да бъдат приложени допълнителни вносни мита, посочени в член 141, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, наричани по-долу „допълнителни мита“, при условията, предвидени в настоящия раздел.
2. Праговите (критични) нива на допълнителните мита фигурират в приложение XVIII.
Член 139
Уведомяване за обеми
1. За всеки от продуктите, описани в приложение XVIII, и по време на посочените периоди, държавите-членки съобщават на Комисията подробностите за обемите, допуснати за свободно обращение, чрез използване на метода за наблюдение на преференциалния внос, определен в член 308г от Регламент (ЕИО) № 2454/93.
Това съобщение се изпраща не по-късно от 12 часа на обяд, брюкселско време, всяка сряда за обемите, допуснати за свободно обращение през предходната седмица.
2. Декларациите за допускане за свободно обращение на продуктите, обхванати от настоящия раздел, които митническите органи могат да приемат по искане на вносителя, без да съдържат някои от данните, посочени в приложение 37 към Регламент (ЕИО) № 2454/93, трябва да съдържат освен данните, посочени в член 254 от цитирания регламент, и данни за нетната маса в килограми (kg) на въпросните продукти.
Когато за допускане за свободно обращение на продуктите, обхванати от настоящия раздел, се използва процедурата за облекчено деклариране, предвидена в член 260 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, опростените декларации съдържат освен другите изисквани данни и данни за нетната маса в килограми (kg) на въпросните продукти.
Когато за допускане за свободно обращение на продуктите, обхванати от настоящия раздел, се използва процедурата за оформяне на място, посочена в член 263 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, уведомяването на митническите органи, предвидено в член 266, параграф 1 от посочения регламент, съдържа всички необходими данни за идентифицирането на стоките, а също и данни за нетната маса в килограми (kg) на въпросните продукти.
Член 266, параграф 2, буква б) от Регламент (ЕИО) № 2454/93 не се прилага при вноса на продукти, обхванати от настоящия раздел.
Член 140
Налагане на допълнително мито
1. Ако се установи, че за един от продуктите и за един от периодите, посочени в приложение XVIII, допуснатото за свободно обращение количество надвишава съответния прагов (критичен) обем, Комисията налага допълнително мито, освен ако няма вероятност вносът да предизвика смущения на пазара на Съюза или ако последиците биха били несъразмерни с поставената цел.
2. Допълнителното мито се налага за количествата, допуснати за свободно обращение след датата на прилагането му, при условие че:
а)
тяхното тарифно класиране, определено в съответствие с член 137, води до прилагане на най-високите специфични мита, приложими към вноса с въпросния произход;
б)
вносът е осъществен в рамките на периода на прилагане на допълнителното мито.
Член 141
Размер на допълнителното мито
Допълнителното мито, наложено по силата на член 140, е една трета от приложимото мито за продукта, определено в съответствие с Общата митническа тарифа.
Въпреки това за внос, ползващ тарифни преференции по отношение на адвалорното мито, допълнителното мито е една трета от специфичното мито за продукта, доколкото член 140, параграф 2 е приложим.
Член 142
Освобождаване от допълнителното мито
1. Следните стоки са освободени от допълнителното мито:
а)
стоките, внесени в рамките на тарифните квоти, включени в приложение 7 към Регламент (ЕИО) № 2658/87 на Съвета (19) (наричан по-долу „Комбинираната номенклатура“);
б)
стоките, пътуващи към Съюза, определени в параграф 2.
2. За стоки, пътуващи към Съюза, се считат стоки, които:
а)
са напуснали страната на произход преди решението, което налага допълнително мито; и
б)
се транспортират с транспортен документ, който е валиден от мястото на натоварване в страната на произход до мястото на разтоварване в Съюза, изготвен преди налагането на допълнителното мито.
3. Заинтересованите страни представят удовлетворителни за митническите органи доказателства, че са изпълнени изискванията по параграф 2.
Въпреки това митническите органи могат да приемат, че стоките са напуснали страната на произход преди датата на налагане на допълнителното мито, ако бъде представен един от следните документи:
а) за морски транспорт- коносамент, който удостоверява, че товаренето е извършено преди съответната дата;
б) за железопътен транспорт- товарителница, получена от железопътните органи на страната на произход преди съответната дата;
в) за автомобилен транспорт- товарителница (CMR) или друг транзитен документ, изготвен в страната на произход преди съответната дата, ако са спазени условията, определени в двустранни или многостранни споразумения, сключени в контекста на транзита на Съюза или на общия транзит;
г) за въздушен транспорт- въздушна товарителница, която удостоверява, че въздушният превозвач е приел товара преди съответната дата.
ДЯЛ V
ОБЩИ, ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 143
Проверки
Без да се засягат специфичните разпоредби на настоящия регламент или други законодателни актове на Съюза, държавите-членки въвеждат проверки и мерки, доколкото те са необходими, за да гарантират правилното прилагане на Регламент (ЕО) № 1234/2007 и на настоящия регламент. Те са ефективни, пропорционални и с възпиращ ефект, така че предоставят адекватна защита на финансовите интереси на Съюза.
По-специално държавите-членки гарантират, че:
а)
всички критерии за приемливост, установени от Съюза или националното законодателство, националната рамка или националната стратегия, могат да бъдат проверени;
б)
компетентните органи на държавите-членки, отговорни за извършването на проверките, разполагат с достатъчен на брой персонал с подходящи квалификации и опит, за да извършат ефективно проверките; и
в)
са предвидени проверки, така че да се избегне нередовното дублирано финансиране на мерки в рамките на настоящия регламент и други схеми на Съюза или национални схеми.
Член 144
Национални санкции
Без да се засягат санкциите, определени в настоящия регламент или Регламент (ЕО) № 1234/2007, държавите-членки предвиждат прилагането на санкции на национално равнище във връзка с допуснатите нередности по отношение на изискванията, определени в настоящия регламент и Регламент (ЕО) № 1234/2007, които са ефективни, пропорционални и с възпиращ ефект, така че да предоставят адекватна защита на финансовите интереси на Съюза.
Член 145
Изкуствено създадени ситуации
Без да се засягат специфичните мерки, определени в настоящия регламент или в Регламент (ЕО) № 1234/2007, не се извършват никакви плащания в полза на бенефициерите, за които е установено, че изкуствено са създали условията за получаването на такива плащания с оглед да получат облаги, в противоречие с целите на въпросната схема за подпомагане.
Член 146
Уведомления
1. Държавите-членки определят единен компетентен орган или организация, която отговаря за изпълнението на задълженията за уведомяване по отношение на всяка от следните точки:
а)
организации на производители, асоциации на организации на производители и групи производители, както е предвидено в член 97 от настоящия регламент;
б)
производствени цени на плодовете и зеленчуците на вътрешния пазар, както е предвидено в член 98 от настоящия регламент;
в)
цени и количества на продуктите, внесени от трети държави и продавани на представителните пазари за вносни стоки, както е предвидено в член 134 от настоящия регламент;
г)
обем на вноса, допуснат за свободно обращение, както е предвидено в член 139 от настоящия регламент;
2. Държавите-членки съобщават на Комисията наименованието и координатите за контакт със съответния определен орган или организация, както и всяка промяна в тази информация.
Списъкът с наименованията и адресите на определените органи или организации се предоставя на държавите-членки и на обществеността чрез всички подходящи средства с помощта на създадените от Комисията информационни системи, включително публикуване в интернет.
3. Без да се засягат специфичните разпоредби на настоящия регламент, всички уведомления, които следва да се изпратят от държавите-членки на Комисията съгласно настоящия регламент, се извършват по електронен път чрез информационната система, предоставена от Комисията на компетентните органи или организации на държавите-членки, и в определения от Комисията формат.
Уведомленията, които не са извършени чрез средствата и във формата, посочени в първа алинея, могат да бъдат счетени за неизвършени, без да се засяга параграф 5.
4. Без да се засягат специфичните разпоредби на настоящия регламент, държавите-членки предприемат всички необходими мерки, за да гарантират, че са в състояние да спазят крайните срокове за изпращане на уведомления, посочени в настоящия регламент.
5. Ако държава-членка не изпрати уведомление, както се изисква съгласно настоящия регламент или Регламент (ЕО) № 1234/2007, или ако уведомлението изглежда неправилно предвид обективните факти, с които разполага Комисията, Комисията може да прекрати част или всички месечни плащания, посочени в член 14 от Регламент (ЕО) № 1290/2005 на Съвета (20) по отношение на сектора на плодовете и зеленчуците, докато уведомлението не бъде правилно подадено.
Член 147
Очевидни грешки
Всяко уведомление, искане или молба, отправено към държава-членка съгласно настоящия регламент или Регламент (ЕО) № 1234/2007, включително заявление за помощ, може да бъде коригирано по всяко време след подаването му в случаи на очевидни грешки, признати от компетентния орган на държавата-членка.
Член 148
Непреодолима сила и извънредни обстоятелства
Когато съгласно настоящия регламент или Регламент (ЕО) № 1234/2007 трябва да бъде наложена санкция или глоба или трябва да бъде оттеглена полза или признаване, санкцията или глобата не се налага, нито изтеглянето се извършва в случаи на непреодолима сила или извънредни обстоятелства по смисъла на член 31 от Регламент (ЕО) № 73/2009.
Въпреки това компетентният орган на държавата-членка се уведомява за случая на непреодолима сила, заедно със съответното удовлетворително за него доказателство, в рамките на 10 работни дни от датата, на която съответното лице е в състояние да извърши това.
Член 149
Отмяна
Регламент (ЕО) № 1580/2007 се отменя.
Независимо от това член 134 от Регламент (ЕО) № 1580/2007 продължава да се прилага до 31 август 2011 г.
Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат, когато е уместно, съгласно таблицата на съответствието в приложение XIX.
Член 150
Преходни разпоредби
1. Оперативните програми, които се възползват от член 203а, параграф 3, буква a) от Регламент (ЕО) № 1234/2007, могат да продължат да действат до своя край, при условие че съответстват на правилата, които са били в сила преди 1 януари 2008 г.
2. За целите на член 203а, параграф 6 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 правилата относно минималните характеристики на суровината, доставяна за преработка, и минималните изисквания за качество на готовите продукти, които правила остават в сила по отношение на суровината, добивана на територията на държавите-членки, използващи преходното споразумение, посочено в същия параграф, са - в допълнение към съответните пазарни стандарти, посочени в дял II от настоящия регламент - правилата, съдържащи се в регламентите на Комисията, изброени в приложение ХХ.
3. Плановете за признаване, приети съгласно Регламент (ЕО) № 2200/96, които продължават да се ползват от приемането съгласно член 203а, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 за групите производители, които не се намират в държави-членки, присъединили се към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или след тази дата, и не се намират в най-отдалечените райони на Съюза, посочени в член 349 от Договора, или на малките острови в Егейско море, посочени в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1405/2006 на Съвета (21), се финансират на равнищата, определени в член 103а, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Плановете за признаване, приети съгласно Регламент (ЕО) № 2200/96, които са се възползвали от член 14, параграф 7 от посочения регламент и продължават да се ползват от приемането съгласно член 203а, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, се финансират на равнищата, определени в член 103а, параграф 3, буква а) от Регламент (ЕО) № 1234/2007.
4. При необходимост държавите-членки изменят националните си стратегии най-късно до 15 септември с цел да:
а)
обосноват надлежно какво разстояние се смята за значително в съответствие с член 50, параграф 7, буква б);
б)
определят максимален процентен дял на годишните разходи по дадена оперативна програма, които да се изразходват за действия, свързани с екологосъобразното управление на дейностите във връзка с опаковките, както е посочено в член 60, параграф 4, втора алинея.
5. Оперативните програми, одобрени преди датата на влизане в сила на настоящия регламент, могат да продължат да се изпълняват до края си, без да спазват изискването относно максималния процентен дял, предвиден в член 60, параграф 4, втора алинея.
Член 151
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 7 юни 2011 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 7ης Ιουνίου 2011
για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 3 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 103η, το άρθρο 121 στοιχείο α), το άρθρο 127, το άρθρο 134, το άρθρο 143 στοιχείο β), το άρθρο 148, το άρθρο 179, το άρθρο 192 παράγραφος 2, το άρθρο 194 και το άρθρο 203α παράγραφος 8, σε συνδυασμό με το άρθρο 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θεσπίζει κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών στην οποία περιλαμβάνονται οι τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών.
(2)
Οι κανόνες εφαρμογής που καλύπτουν τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2). Ο κανονισμός αυτός έχει τροποποιηθεί αρκετές φορές. Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να ενσωματωθούν σε έναν νέο κανονισμό όλοι οι κανόνες εφαρμογής, καθώς και οι αναγκαίες τροποποιήσεις με βάση τη σχετική πείρα, και να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007.
(3)
Θα πρέπει να καθοριστούν περίοδοι εμπορίας για τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πλέον καθεστώτα ενίσχυσης στους τομείς αυτούς που να ακολουθούν τον κύκλο συγκομιδής των σχετικών προϊόντων, όλες οι περίοδοι εμπορίας μπορούν να εναρμονιστούν με βάση το ημερολογιακό έτος.
(4)
Το άρθρο 113 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 επιτρέπει στην Επιτροπή να θεσπίσει προδιαγραφές εμπορίας για τα οπωροκηπευτικά και τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά, αντίστοιχα. Βάσει του άρθρου 113α παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, επιτρέπεται να διατίθενται στην αγορά τα προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών τα οποία προορίζονται να πωληθούν νωπά στον καταναλωτή μόνον εάν είναι υγιή, ανόθευτα και σύμφωνα με τα συναλλακτικά ήθη και εφόσον αναφέρεται η χώρα καταγωγής. Για να εναρμονιστεί η εφαρμογή αυτής της διάταξης, είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι σχετικές λεπτομέρειες και να θεσπιστούν γενικές προδιαγραφές εμπορίας για όλα τα νωπά οπωροκηπευτικά.
(5)
Θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές προδιαγραφές εμπορίας για τα προϊόντα για τα οποία κρίνεται απαραίτητο να θεσπιστούν προδιαγραφές με βάση την αξιολόγηση της σημασίας τους, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ποια προϊόντα έχουν τη μεγαλύτερη εμπορευσιμότητα σε όρους αξίας, με βάση τα στοιχεία της βάσης δεδομένων αναφοράς Comext της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το διεθνές εμπόριο.
(6)
Για να αποφευχθούν οι περιττοί εμπορικοί φραγμοί, κατά τη θέσπιση ειδικών προδιαγραφών εμπορίας των επιμέρους προϊόντων, οι προδιαγραφές αυτές θα πρέπει να συμπίπτουν με τις προδιαγραφές που έχουν εγκριθεί από την Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE). Εάν δεν έχουν θεσπιστεί ειδικές προδιαγραφές εμπορίας σε επίπεδο Ένωσης, τα προϊόντα αυτά θα πρέπει να θεωρείται ότι συμμορφώνονται με τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας, όταν ο κάτοχος είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα προϊόντα συμμορφώνονται προς τις ισχύουσες προδιαγραφές της UNECE.
(7)
Εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των προδιαγραφών εμπορίας θα πρέπει να προβλεφθούν για ορισμένες εργασίες, οι οποίες είτε είναι πολύ περιθωριακές και/ή ειδικές είτε πραγματοποιούνται στην αρχή της αλυσίδας διανομής ή αφορούν αποξηραμένα φρούτα και λαχανικά και προϊόντα προς μεταποίηση. Λόγω της φυσικής ανάπτυξης ορισμένων προϊόντων και της τάσης αλλοίωσής τους, θα πρέπει να επιτραπεί να παρουσιάζουν ελαφρά μείωση της νωπότητας και της σπαργής, υπό τον όρο ότι δεν υπάγονται στην κατηγορία «Έξτρα». Ορισμένα προϊόντα τα οποία δεν είναι συνήθως ακέραια όταν πωλούνται θα πρέπει να εξαιρούνται από τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας, οι οποίες υπό διαφορετικές συνθήκες θα ήταν υποχρεωτικές.
(8)
Οι ενδείξεις που απαιτούνται από τις προδιαγραφές εμπορίας πρέπει να είναι ευδιάκριτες στη συσκευασία και/ή στην ετικέτα. Για την αποτροπή του κινδύνου απάτης και παραπλάνησης των καταναλωτών, οι πληροφορίες που απαιτούνται από τις προδιαγραφές πρέπει να παρουσιάζονται στους καταναλωτές πριν αγοράσουν το προϊόν, ιδίως στην περίπτωση των εξ αποστάσεως πωλήσεων, όπου η πείρα έχει δείξει ότι υπάρχουν κίνδυνοι απάτης και έλλειψη της παρεχόμενης με τις προδιαγραφές προστασίας των καταναλωτών.
(9)
Στην αγορά εμφανίζονται όλο και συχνότερα συσκευασίες που περιέχουν διάφορα είδη οπωροκηπευτικών σε ανταπόκριση στη ζήτηση ορισμένων καταναλωτών. Το ανόθευτο εμπόριο απαιτεί τα οπωροκηπευτικά που πωλούνται στην ίδια συσκευασία να είναι ομοιογενούς ποιότητας. Για τα προϊόντα που δεν διέπονται από ενωσιακές προδιαγραφές, αυτή η ομοιογένεια μπορεί να εξασφαλιστεί με την προσφυγή σε γενικές διατάξεις. Θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις επισήμανσης σε περίπτωση που στην ίδια συσκευασία υπάρχουν μείγματα διαφορετικών ειδών οπωροκηπευτικών. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να είναι λιγότερο αυστηρές από εκείνες των προδιαγραφών εμπορίας, ειδικά για να ληφθεί υπόψη ο διαθέσιμος χώρος στην ετικέτα.
(10)
Για να διασφαλιστεί η ορθή και αποτελεσματική διενέργεια των ελέγχων, τα τιμολόγια και τα συνοδευτικά έγγραφα, εκτός από εκείνα που προορίζονται για τους καταναλωτές, θα πρέπει να περιέχουν ορισμένες βασικές πληροφορίες οι οποίες περιλαμβάνονται στις προδιαγραφές εμπορίας.
(11)
Για τους σκοπούς των επιλεκτικών ελέγχων, με βάση ανάλυση κινδύνου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 113α παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 είναι αναγκαίο να καθοριστούν λεπτομερείς κανόνες για τους εν λόγω ελέγχους. Ειδικότερα, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ο ρόλος της εκτίμησης επικινδυνότητας κατά την επιλογή προϊόντων για τους ελέγχους.
(12)
Κάθε κράτος μέλος ορίζει τους οργανισμούς ελέγχου που είναι αρμόδιοι για τη διενέργεια των ελέγχων συμμόρφωσης σε κάθε στάδιο εμπορίας. Είναι σκόπιμο να ανατεθούν σε έναν από τους ανωτέρω οργανισμούς οι επαφές με όλους τους άλλους οργανισμούς που έχουν οριστεί και ο συντονισμός μεταξύ τους.
(13)
Δεδομένου ότι η γνώση των εμπόρων και των βασικών τους χαρακτηριστικών στοιχείων αποτελεί απαραίτητο εργαλείο για την ανάλυση των κρατών μελών, καθίσταται αναγκαία η δημιουργία σε κάθε κράτος μέλος βάσης δεδομένων των εμπόρων στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι καλύπτονται όλοι οι φορείς της αλυσίδας εμπορίας και για λόγους ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να θεσπιστεί λεπτομερής ορισμός του «εμπόρου».
(14)
Οι έλεγχοι συμμόρφωσης πρέπει να πραγματοποιούνται με δειγματοληψίες και να επικεντρώνονται στους εμπόρους, για τους οποίους ο κίνδυνος να διαθέτουν εμπορεύματα που δεν πληρούν τις προδιαγραφές ενδέχεται να είναι μεγάλος. Λαμβανομένων υπόψη των χαρακτηριστικών των εθνικών τους αγορών, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίζουν τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους κατευθύνουν κατά προτεραιότητα τους ελέγχους προς τον άλφα ή βήτα τύπο εμπόρου. Για λόγους διαφάνειας, είναι σκόπιμο οι κανόνες αυτοί να κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
(15)
Τα κράτη μέλη οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι οι εξαγωγές οπωροκηπευτικών προς τρίτες χώρες είναι σύμφωνες με τις προδιαγραφές εμπορίας και να πιστοποιούν τη συμμόρφωση αυτή σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Γενεύης σχετικά με την τυποποίηση των νωπών οπωροκηπευτικών και των ξηρών και αποξηραμένων καρπών, που έχει συναφθεί στο πλαίσιο της UNECE, καθώς και με το καθεστώς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για την εφαρμογή των διεθνών προδιαγραφών για τα οπωροκηπευτικά.
(16)
Οι εισαγωγές οπωροκηπευτικών προέλευσης τρίτων χωρών πρέπει να είναι σύμφωνες με τις προδιαγραφές εμπορίας ή με ισοδύναμες προδιαγραφές. Οι έλεγχοι συμμόρφωσης θα πρέπει κατά συνέπεια να πραγματοποιούνται πριν από την εισαγωγή των εμπορευμάτων αυτών στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, πλην των παρτίδων μικρού μεγέθους, για τις οποίες οι οργανισμοί ελέγχου κρίνουν ότι υφίσταται ελάχιστος κίνδυνος. Σε ορισμένες τρίτες χώρες οι οποίες παρέχουν ικανοποιητικές εγγυήσεις συμμόρφωσης, οι έλεγχοι πριν από την εξαγωγή μπορούν να εκτελούνται από τους οργανισμούς ελέγχου των εν λόγω τρίτων χωρών. Όταν γίνεται χρήση της δυνατότητας αυτής, θα πρέπει τα κράτη μέλη να ελέγχουν σε τακτά χρονικά διαστήματα την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα των προ της εξαγωγής ελέγχων που πραγματοποιούνται από τους οργανισμούς ελέγχου των τρίτων χωρών.
(17)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί ότι τα οπωροκηπευτικά που προορίζονται για μεταποίηση, τα οποία δεν οφείλουν να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές εμπορίας, δεν διατίθενται στην αγορά νωπών προϊόντων. Τα εν λόγω προϊόντα θα πρέπει να επισημαίνονται κατάλληλα.
(18)
Τα οπωροκηπευτικά που υπόκεινται στον έλεγχο συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές εμπορίας θα πρέπει να υπόκεινται στον ίδιο τύπο ελέγχου σε όλα τα στάδια της εμπορίας. Είναι σκόπιμο, για τον σκοπό αυτό, να εφαρμοστούν οι οδηγίες ελέγχου που συνιστώνται από την UNECE, οι οποίες έχουν ευθυγραμμιστεί με τις σχετικές συστάσεις του ΟΟΣΑ. Είναι, ωστόσο, αναγκαίο να προβλεφθούν ειδικές ρυθμίσεις όσον αφορά τους ελέγχους στο στάδιο της λιανικής πώλησης.
(19)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν διατάξεις για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία υποβάλλουν αίτηση. Όταν η αίτηση αναγνώρισης αφορά προϊόντα τα οποία προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση, είναι αναγκαίο να εξασφαλίζεται ότι τα προϊόντα παραδίδονται πράγματι για μεταποίηση.
(20)
Για να υπάρξει συμβολή στην επίτευξη των στόχων του καθεστώτος για τα οπωροκηπευτικά και να εξασφαλίζεται ότι οι οργανώσεις παραγωγών λειτουργούν κατά τρόπο βιώσιμο και αποτελεσματικό, είναι αναγκαίο να υπάρχει, στο πλαίσιο της οργάνωσης παραγωγών, η βέλτιστη σταθερότητα. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να προβλεφθεί ελάχιστο χρονικό διάστημα συμμετοχής για τους παραγωγούς-μέλη οργάνωσης παραγωγών. Θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η ευχέρεια καθορισμού των προθεσμιών προειδοποίησης και των ημερομηνιών έναρξης ισχύος της παραίτησης από την ιδιότητα του μέλους.
(21)
Οι κύριες και ουσιώδεις δραστηριότητες μιας οργάνωσης παραγωγών θα πρέπει να συνδέονται με τη συγκέντρωση της προσφοράς και την εμπορία. Ωστόσο, θα πρέπει να επιτρέπονται και άλλες δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών, εμπορικής ή άλλης φύσεως.
(22)
Είναι ιδίως σκόπιμο να ευνοείται η συνεργασία μεταξύ οργανώσεων παραγωγών, επιτρέποντας να μη λαμβάνεται υπόψη η εμπορία οπωροκηπευτικών που αγοράζονται αποκλειστικά από μια άλλη αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, ούτε στον υπολογισμό της κύριας δραστηριότητας ούτε στις λοιπές δραστηριότητες. Όταν οργάνωση παραγωγών είναι αναγνωρισμένη για προϊόν για το οποίο απαιτείται η παροχή τεχνικών μέσων, θα πρέπει να επιτρέπεται η παροχή των εν λόγω μέσων μέσω των μελών της, μέσω θυγατρικών ή με εξωτερική ανάθεση.
(23)
Οι οργανώσεις παραγωγών δύνανται να κατέχουν συμμετοχές σε θυγατρικές, οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας της παραγωγής των μελών τους. Πρέπει να καθοριστούν κανόνες για τον υπολογισμό της αξίας της συγκεκριμένης παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο. Οι κύριες δραστηριότητες των θυγατρικών αυτών πρέπει να είναι ίδιες με εκείνες της οργάνωσης παραγωγών, μετά από μια μεταβατική περίοδο προσαρμογής.
(24)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά την αναγνώριση και τη λειτουργία των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, των διεθνικών οργανώσεων παραγωγών και των διεθνικών ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Για λόγους συνοχής, οι κανόνες θα πρέπει να αντανακλούν στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί για τις οργανώσεις παραγωγών.
(25)
Προκειμένου να διευκολύνεται η συγκέντρωση της προσφοράς, είναι σκόπιμο να ενθαρρύνεται η συγχώνευση των υφιστάμενων οργανώσεων παραγωγών, με τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη συγχώνευση επιχειρησιακών προγραμμάτων των συγχωνευόμενων οργανώσεων.
(26)
Είναι σκόπιμο, ενώ θα τηρούνται οι αρχές σύμφωνα με τις οποίες μια οργάνωση παραγωγών ιδρύεται κατόπιν πρωτοβουλίας των παραγωγών και ελέγχεται από τους ίδιους, να παρέχεται η ευχέρεια στα κράτη μέλη να θεσπίζουν τους όρους υπό τους οποίους άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα γίνονται δεκτά ως μέλη οργάνωσης παραγωγών και/ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών.
(27)
Για να διασφαλίζεται ότι οι οργανώσεις παραγωγών αντιπροσωπεύουν πράγματι έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών, κρίνεται αναγκαίο τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα ώστε να αποφεύγεται το ενδεχόμενο μια μειοψηφία μελών τα οποία ίσως διαθέτουν το μεγαλύτερο μερίδιο του όγκου παραγωγής της σχετικής οργάνωσης παραγωγών, να δεσπόζουν καταχρηστικά στη διαχείριση και στη λειτουργία της οργάνωσης.
(28)
Είναι σκόπιμο, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη διαφορετικές καταστάσεις παραγωγής και εμπορίας στην Ένωση, να θεσπίζουν τα κράτη μέλη τους όρους χορήγησης της προαναγνώρισης στις ομάδες παραγωγών που υποβάλλουν σχετικό σχέδιο.
(29)
Για να ευνοείται η δημιουργία σταθερών οργανώσεων παραγωγών, ικανών να συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων του καθεστώτος για τα οπωροκηπευτικά κατά τρόπο διαρκή, είναι σκόπιμο να χορηγείται προαναγνώριση μόνο στις ομάδες παραγωγών που είναι σε θέση να αποδεικνύουν την ικανότητά τους να πληρούν όλες τις απαιτήσεις για αναγνώριση εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.
(30)
Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται στο σχέδιο αναγνώρισης που υποβάλλουν οι ομάδες παραγωγών. Για να μπορούν οι ομάδες παραγωγών να πληρούν καλύτερα τους όρους αναγνώρισης, είναι σκόπιμο να επιτρέπονται τροποποιήσεις του σχεδίου αναγνώρισης. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να επιτρέπουν στο κράτος μέλος να ζητεί από τις ομάδες παραγωγών τη λήψη διορθωτικών μέτρων για να διασφαλιστεί η υλοποίηση του σχεδίου τους.
(31)
Η ομάδα παραγωγών δύναται να πληροί τους όρους αναγνώρισης πριν από την ολοκλήρωση του σχεδίου αναγνώρισης. Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν διατάξεις που να επιτρέπουν στις εν λόγω ομάδες να υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισης μαζί με σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος. Για λόγους συνοχής, η χορήγηση τέτοιας αναγνώρισης στην ομάδα παραγωγών πρέπει να συνεπάγεται και το τέλος του σχεδίου της για αναγνώριση καθώς και τη διακοπή της χορηγούμενης για τον σκοπό αυτό ενίσχυσης. Ωστόσο, για να ληφθεί υπόψη ο πολυετής χαρακτήρας της χρηματοδότησης των επενδύσεων, οι επενδύσεις που είναι επιλέξιμες για χορήγηση ενίσχυσης είναι σκόπιμο να μπορούν να μεταφερθούν στα επιχειρησιακά προγράμματα.
(32)
Για να διευκολυνθεί η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης που αποβλέπει στην κάλυψη των δαπανών σύστασης και διοικητικής λειτουργίας των ομάδων παραγωγών, είναι σκόπιμο η ενίσχυση αυτή να χορηγείται με τη μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης. Για να τηρούνται οι δημοσιονομικοί περιορισμοί, η κατ’ αποκοπή ενίσχυση πρέπει να υπόκειται σε ανώτατο όριο. Επιπλέον, λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών χρηματοδοτικών αναγκών των ομάδων παραγωγών διαφορετικού μεγέθους, θα πρέπει να προσαρμοστεί το ανώτατο αυτό όριο βάσει της αξίας της εμπορεύσιμης παραγωγής των ομάδων παραγωγών.
(33)
Για λόγους συνοχής και για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση προς το καθεστώς της αναγνωρισμένης ομάδας παραγωγών, θα πρέπει οι ομάδες παραγωγών να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες όσον αφορά τις κύριες δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών και την αξία της παραγωγής τους που διατίθεται στο εμπόριο.
(34)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι χρηματοδοτικές ανάγκες των νέων ομάδων παραγωγών και να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης σε περίπτωση συγχωνεύσεων, θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης της ενίσχυσης στις ομάδες παραγωγών που προκύπτουν από τη συγχώνευση.
(35)
Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης στα επιχειρησιακά προγράμματα, θα πρέπει να ορίζεται σαφώς η παραγωγή των οργανώσεων παραγωγών που διατίθεται στο εμπόριο και να προσδιορίζεται ποια προϊόντα μπορούν να ληφθούν υπόψη και το στάδιο εμπορίας στο οποίο πρέπει να υπολογίζεται η αξία της παραγωγής. Για λόγους ελέγχου και απλοποίησης, ενδείκνυται η χρήση κατ’ αποκοπή τιμής για τον υπολογισμό της αξίας των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, η οποία αντιπροσωπεύει την αξία του βασικού προϊόντος, δηλαδή των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, και τις δραστηριότητες οι οποίες δεν ισοδυναμούν με πραγματικές δραστηριότητες μεταποίησης. Δεδομένου ότι οι ποσότητες οπωροκηπευτικών που απαιτούνται για την παραγωγή μεταποιημένων οπωροκηπευτικών διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τη μία ομάδα προϊόντων στην άλλη, οι διαφορές αυτές θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται στις εφαρμοζόμενες κατ’ αποκοπή τιμές. Στην περίπτωση των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, τα οποία μετατρέπονται σε μεταποιημένα αρωματικά φυτά και σκόνη πάπρικας, ενδείκνυται επίσης ο καθορισμός μιας κατ’ αποκοπή τιμής για τον υπολογισμό της αξίας των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, η οποία αντιπροσωπεύει μόνο την αξία του βασικού προϊόντος. Θα μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται πρόσθετες μέθοδοι υπολογισμού της εμπορεύσιμης παραγωγής στην περίπτωση ετησίων διακυμάνσεων ή ανεπαρκών στοιχείων. Για να αποφευχθεί η κατάχρηση του καθεστώτος, δεν θα πρέπει σε γενικές γραμμές να επιτρέπεται στις οργανώσεις παραγωγών η αλλαγή μεθοδολογίας για τον καθορισμό των περιόδων αναφοράς κατά τη διάρκεια του προγράμματος.
(36)
Για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση στο νέο σύστημα υπολογισμού της αξίας των οπωροκηπευτικών που διατίθενται στο εμπόριο και προορίζονται για μεταποίηση, τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν έως τις 20 Ιανουαρίου 2010 δεν θα πρέπει να επηρεαστούν από τη νέα μέθοδο υπολογισμού, με την επιφύλαξη της δυνατότητας τροποποίησης των εν λόγω επιχειρησιακών προγραμμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 65 και 66 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007. Για τον ίδιο λόγο, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την περίοδο αναφοράς των επιχειρησιακών προγραμμάτων που εγκρίθηκαν μετά την ως άνω ημερομηνία θα πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με τους νέους κανόνες.
(37)
Για να εξασφαλιστεί η ορθή χρήση της ενίσχυσης, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τη διαχείριση των επιχειρησιακών ταμείων και των χρηματικών εισφορών των μελών, που να επιτρέπουν τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, με την προϋπόθεση ότι όλοι οι παραγωγοί δύνανται να επωφεληθούν από το επιχειρησιακό ταμείο και να συμμετάσχουν δημοκρατικά στη λήψη αποφάσεων για τη χρήση του.
(38)
Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να προσδιορίζουν το πεδίο εφαρμογής και τη δομή της εθνικής στρατηγικής για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα και το εθνικό πλαίσιο για περιβαλλοντικές δράσεις. Στόχος είναι η βελτιστοποίηση της κατανομής των χρηματοδοτικών πόρων και η βελτίωση της στρατηγικής.
(39)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η κατάλληλη αξιολόγηση των πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές, και προκειμένου να συμπεριληφθούν ή να εξαιρεθούν τα μέτρα και οι δραστηριότητες από τα προγράμματα, θα πρέπει να καθοριστούν διαδικασίες για την υποβολή και την έγκριση των επιχειρησιακών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προθεσμιών. Δεδομένου ότι η διαχείριση των προγραμμάτων πραγματοποιείται σε ετήσια βάση, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι τα προγράμματα που δεν έχουν εγκριθεί πριν από μια συγκεκριμένη ημερομηνία αναβάλλονται για ένα έτος.
(40)
Ενδείκνυται να προβλεφθεί διαδικασία για την ετήσια τροποποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων για το επόμενο έτος, κατά τρόπο ώστε να μπορούν να προσαρμοστούν, λαμβανομένων υπόψη των νέων συνθηκών οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν κατά την αρχική τους υποβολή. Επιπλέον, πρέπει να είναι δυνατή η τροποποίηση των μέτρων και των ποσών του επιχειρησιακού ταμείου κατά τη διάρκεια κάθε έτους εκτέλεσης ενός προγράμματος. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα εγκεκριμένα προγράμματα διατηρούν τους γενικούς τους στόχους, όλες αυτές οι τροποποιήσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε όρια και σε όρους, που πρέπει να καθοριστούν από τα κράτη μέλη, καθώς και σε υποχρεωτική κοινοποίηση των τροποποιήσεων στις αρμόδιες αρχές.
(41)
Για λόγους δημοσιονομικής ασφάλειας και ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος των ενεργειών και των δαπανών οι οποίες δεν επιτρέπεται να καλύπτονται από τα επιχειρησιακά προγράμματα.
(42)
Στην περίπτωση επενδύσεων μεμονωμένων εκμεταλλεύσεων, και προκειμένου να προληφθεί ο αδικαιολόγητος πλουτισμός ιδιωτών που διέκοψαν τους δεσμούς τους με τις οργανώσεις κατά τη χρήσιμη περίοδο της επένδυσης, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να επιτρέπουν στην οργάνωση να ανακτήσει την απομένουσα αξία της επένδυσης, ανεξάρτητα του κατά πόσον η επένδυση αυτή αποτελεί ιδιοκτησία μέλους ή της οργάνωσης.
(43)
Για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης, είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα στοιχεία που πρέπει να εμφαίνονται στις αιτήσεις ενίσχυσης, καθώς και οι διαδικασίες για την καταβολή της ενίσχυσης. Προκειμένου να αποφευχθούν δυσχέρειες ταμειακής ροής, θα πρέπει να προβλεφθεί για τις οργανώσεις παραγωγών σύστημα προκαταβολών που θα συνοδεύεται από τις κατάλληλες εγγυήσεις. Για παρόμοιους λόγους, θα πρέπει να προβλεφθεί εναλλακτικό σύστημα για την επιστροφή των δαπανών που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί.
(44)
Η παραγωγή οπωροκηπευτικών είναι απρόβλεπτη και τα προϊόντα ευαλλοίωτα. Η παρουσία πλεονασμάτων, ακόμη και αν δεν είναι υπερβολικά, είναι δυνατόν να διαταράξει σοβαρά την αγορά. Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν λεπτομερείς διατάξεις όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και την εφαρμογή των μέτρων διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων σχετικά με τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Στο μέτρο του δυνατού, οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να είναι ευέλικτοι και ταχείας εφαρμογής σε περίπτωση κρίσης και, επομένως, η λήψη αποφάσεων να εναπόκειται στα κράτη μέλη και στις οργανώσεις παραγωγών. Εντούτοις, οι κανόνες θα πρέπει να εξασφαλίζουν την αποφυγή των καταχρήσεων και να προβλέπουν όρια όσον αφορά τη χρήση ορισμένων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών πτυχών. Είναι επίσης σκόπιμο να εξασφαλίζουν την πλήρη τήρηση των φυτοϋγειονομικών και περιβαλλοντικών απαιτήσεων.
(45)
Όσον αφορά τις αποσύρσεις από την αγορά, θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες, λαμβανομένης υπόψη της δυνητικής σημασίας του μέτρου αυτού. Ιδιαίτερα, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά το σύστημα της αυξημένης στήριξης για τα οπωροκηπευτικά που αποσύρονται από την αγορά και διανέμονται δωρεάν ως ανθρωπιστική βοήθεια από φιλανθρωπικές οργανώσεις και ορισμένα άλλα ιδρύματα. Για να διευκολυνθεί η δωρεάν διανομή, ενδείκνυται να προβλεφθεί η δυνατότητα να επιτρέπεται σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα να ζητούν μια συμβολική συνεισφορά από τους τελικούς αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων, στην περίπτωση που τα εν λόγω προϊόντα έχουν υποστεί μεταποίηση. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να καθοριστούν ανώτατα επίπεδα στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά, ώστε να μην αποτελέσουν για τα σχετικά προϊόντα μόνιμο εναλλακτικό τρόπο διοχέτευσης σε σύγκριση με τη διάθεση στην αγορά. Στο πλαίσιο αυτό, όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία καθορίστηκαν ανώτατα επίπεδα ενωσιακής αποζημίωσης απόσυρσης στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (3), είναι σκόπιμο να συνεχιστεί η εφαρμογή των εν λόγω επιπέδων, τα οποία θα υπόκεινται σε ορισμένο βαθμό αύξησης, ώστε να αντανακλάται το γεγονός ότι οι αποσύρσεις αυτές αποτελούν πλέον αντικείμενο συγχρηματοδότησης. Όσον αφορά άλλα προϊόντα, για τα οποία η πείρα δεν έχει δείξει ακόμη την ύπαρξη κινδύνου υπερβολικών αποσύρσεων, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να καθορίσουν ανώτατα επίπεδα στήριξης. Ωστόσο, για παρόμοιους λόγους, είναι σκόπιμο να καθοριστεί σε κάθε περίπτωση ποσοτικό όριο για τις αποσύρσεις ανά προϊόν και ανά οργάνωση παραγωγών.
(46)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά την εθνική χρηματοδοτική συνδρομή την οποία τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγήσουν σε περιφέρειες της Ένωσης στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, συμπεριλαμβανομένου του ορισμού του χαμηλού αυτού βαθμού οργάνωσης. Θα πρέπει να καθοριστούν διαδικασίες για την έγκριση της εθνικής ενίσχυσης, την έγκριση της επιστροφής της ενίσχυσης από την Ένωση και του ποσού αυτής, καθώς και για το ποσοστό της επιστροφής. Οι διαδικασίες αυτές θα πρέπει να αντανακλούν τις διαδικασίες που εφαρμόζονται επί του παρόντος.
(47)
Θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες, και ιδίως διαδικαστικές διατάξεις, όσον αφορά τους όρους υπό τους οποίους οι κανόνες που εκδίδονται από οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις των οργανώσεων αυτών στον τομέα των οπωροκηπευτικών μπορούν να επεκταθούν σε όλους τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι σε μια συγκεκριμένη οικονομική περιοχή. Σε περίπτωση πωλήσεως των προϊόντων επί του δένδρου, θα πρέπει να καθοριστούν επακριβώς ποιοι κανόνες είναι δυνατόν να επεκταθούν στον παραγωγό ή στον αγοραστή, αντίστοιχα.
(48)
Προκειμένου να παρακολουθούνται οι εισαγωγές μήλων και να εξασφαλίζεται ότι δεν περνά απαρατήρητη σημαντική αύξηση των εισαγωγών μήλων μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, το σύστημα πιστοποιητικών εισαγωγής για τα μήλα του κωδικού 0808 10 80 της συνδυασμένης ονοματολογίας (κωδικός ΣΟ) θεσπίστηκε το 2006 ως μεταβατικό σύστημα. Στο μεταξύ, αναπτύχθηκαν νέα και ακριβή μέσα παρακολούθησης των εισαγωγών μήλων, τα οποία είναι λιγότερο επαχθή για τους εμπόρους από το ισχύον σύστημα πιστοποιητικών. Κατά συνέπεια, η υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικών εισαγωγής για τα μήλα του κωδικού ΣΟ 0808 10 80 θα πρέπει να παύσει να ισχύει σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.
(49)
Θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά το σύστημα της τιμής εισόδου για τα οπωροκηπευτικά. Δεδομένου ότι για την πλειονότητα των σχετικών αλλοιώσιμων οπωροκηπευτικών ο εφοδιασμός πραγματοποιείται επί παρακαταθήκη, συνεπάγεται ιδιαίτερες δυσκολίες ο προσδιορισμός της αξίας τους. Θα πρέπει να καθοριστούν οι πιθανές μέθοδοι υπολογισμού της τιμής εισόδου βάσει της οποίας κατατάσσονται τα εισαγόμενα προϊόντα στο κοινό δασμολόγιο. Ειδικότερα, θα πρέπει να καθοριστούν οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο των μέσων τιμών των προϊόντων και να προβλεφθεί ειδική διάταξη για τις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχουν τιμές για τα προϊόντα δεδομένης καταγωγής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θα πρέπει να προβλεφθεί διάταξη για τη σύσταση εγγύησης, ώστε να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του συστήματος.
(50)
Θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά τον πρόσθετο εισαγωγικό δασμό που μπορεί να επιβληθεί σε ορισμένα προϊόντα επιπλέον του προβλεπόμενου στο κοινό δασμολόγιο. Ο πρόσθετος δασμός μπορεί να επιβληθεί εφόσον ο όγκος των εισαγωγών των σχετικών προϊόντων υπερβαίνει τα επίπεδα ενεργοποίησης που καθορίστηκαν για το προϊόν και την περίοδο εφαρμογής. Τα προϊόντα τα οποία ήδη έχουν αρχίσει να μεταφέρονται προς την Ένωση εξαιρούνται από την εφαρμογή του πρόσθετου δασμού και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις για τα εν λόγω προϊόντα.
(51)
Είναι σκόπιμο να καθοριστούν διατάξεις για την κατάλληλη παρακολούθηση και αξιολόγηση των τρεχόντων προγραμμάτων και καθεστώτων με σκοπό την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητάς τους, τόσο από τις οργανώσεις παραγωγών όσο και από τα κράτη μέλη.
(52)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν διατάξεις όσον αφορά το είδος, τη μορφή και τον τρόπο των αναγκαίων κοινοποιήσεων για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις κοινοποιήσεις από τους παραγωγούς και τις οργανώσεις παραγωγών προς τα κράτη μέλη και από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή, καθώς και τις επιπτώσεις σε περίπτωση εκπρόθεσμης ή ανακριβούς κοινοποίησης.
(53)
Κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθούν μέτρα όσον αφορά τους ελέγχους που είναι αναγκαίοι για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθώς και οι κατάλληλες επιβλητέες κυρώσεις εάν διαπιστωθούν παρατυπίες. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να περιλαμβάνουν τόσο τους ειδικούς ελέγχους όσο και τις κυρώσεις που καθορίζονται σε ενωσιακό επίπεδο, καθώς και τους πρόσθετους ελέγχους και κυρώσεις σε εθνικό επίπεδο. Οι έλεγχοι και οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτρεπτικοί, αποτελεσματικοί και αναλογικοί. Θα πρέπει να προβλεφθούν κανόνες για την επίλυση των περιπτώσεων πρόδηλου σφάλματος, ανωτέρας βίας και άλλων έκτακτων περιστάσεων για να εξασφαλιστεί η δίκαιη μεταχείριση των παραγωγών. Θα πρέπει επίσης να θεσπιστούν κανόνες για την τεχνητή δημιουργία προϋποθέσεων, οι οποίοι να καθιστούν αδύνατη την αποκόμιση οφέλους από αυτή.
(54)
Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για να συνεχιστεί η ομαλή μετάβαση από το προηγούμενο σύστημα που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά (4), και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2202/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, περί καθεστώτος ενίσχυσης των παραγωγών ορισμένων εσπεριδοειδών (5) προς το νέο σύστημα που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση ειδικών κανόνων όσον αφορά τον τομέα των οπωροκηπευτικών, για την τροποποίηση των οδηγιών 2001/112/ΕΚ και 2001/113/ΕΚ και των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 827/68, (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96, (ΕΚ) αριθ. 2826/2000, (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και (ΕΚ) αριθ. 318/2006 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2202/96 (6) και, ακολούθως, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 και, τέλος, στον παρόντα κανονισμό, και η εφαρμογή των μεταβατικών κανόνων που καθορίζονται στο άρθρο 203α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
(55)
Προκειμένου να περιοριστούν οι επιπτώσεις της κατάργησης του συστήματος πιστοποιητικών εισαγωγής μήλων στη ροή του εμπορίου, το άρθρο 134 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται έως τις 31 Αυγούστου 2011.
(56)
H διαχειριστική επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών δεν διατύπωσε γνώμη εντός της προθεσμίας που όρισε ο πρόεδρός της,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής και χρήση όρων
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών.
Ωστόσο, οι τίτλοι II και III του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο στα προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στα προϊόντα που προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση.
2. Οι όροι που χρησιμοποιούνται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 έχουν την ίδια έννοια όταν χρησιμοποιούνται στον παρόντα κανονισμό, εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Περίοδοι εμπορίας
Οι περίοδοι εμπορίας για τα οπωροκηπευτικά και τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά διαρκούν από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γενικοί κανόνες
Άρθρο 3
Προδιαγραφές εμπορίας· κάτοχοι
1. Οι απαιτήσεις του άρθρου 113α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 αποτελούν τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας. Λεπτομερή στοιχεία των γενικών προδιαγραφών εμπορίας περιέχονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του παρόντος κανονισμού.
Τα οπωροκηπευτικά που δεν καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας πρέπει να πληρούν τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας. Ωστόσο, όταν ο κάτοχος είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα προϊόντα πληρούν τις ισχύουσες προδιαγραφές που έχουν εγκριθεί από την Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE), τότε τα προϊόντα θεωρείται ότι πληρούν και τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας.
2. Οι ειδικές προδιαγραφές εμπορίας που προβλέπονται στο άρθρο 113 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Β του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
μήλα,
β)
εσπεριδοειδή,
γ)
ακτινίδια,
δ)
μαρούλια, κατσαρά αντίδια και πλατύφυλλα αντίδια,
ε)
ροδάκινα και νεκταρίνια,
στ)
αχλάδια,
ζ)
φράουλες,
η)
γλυκοπιπεριές,
θ)
επιτραπέζια σταφύλια,
ι)
ντομάτες.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ως «κάτοχος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει στη φυσική κατοχή του τα σχετικά προϊόντα.
Άρθρο 4
Εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των προδιαγραφών εμπορίας
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κατωτέρω προϊόντα δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας:
α)
υπό τον όρο ότι φέρουν σαφώς την ένδειξη «προορίζονται για μεταποίηση» ή «για ζωοτροφές» ή κάποια άλλη ισοδύναμη διατύπωση, προϊόντα τα οποία προορίζονται:
i)
για βιομηχανική χρήση, ή
ii)
για ζωοτροφές ή για άλλη χρήση εκτός από τρόφιμα·
β)
τα προϊόντα που διατίθενται από τον παραγωγό στους καταναλωτές, για την προσωπική τους χρήση, στην εκμετάλλευση του παραγωγού·
γ)
προϊόντα που αναγνωρίζονται με απόφαση της Επιτροπής, η οποία λαμβάνεται μετά από αίτηση κράτους μέλους σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ως προϊόντα συγκεκριμένης περιοχής που πωλούνται λιανικώς στην περιοχή αυτή για να χρησιμοποιηθούν σε γενικώς γνωστή παραδοσιακή τοπική κατανάλωση·
δ)
προϊόντα που έχουν υποστεί κοπή ή τεμαχισμό που τα καθιστούν «έτοιμα για βρώση» ή «έτοιμα για χρήση»·
ε)
προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο ως βρώσιμα φύτρα μετά τη βλάστηση σπόρων φυτών που κατατάσσονται ως οπωροκηπευτικά βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) και του παραρτήματος Ι μέρος IX του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κατωτέρω προϊόντα δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας εντός συγκεκριμένης περιοχής παραγωγής:
α)
τα προϊόντα που πωλούνται ή παραδίδονται από τον παραγωγό σε σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας ή σε σταθμούς αποθήκευσης ή που διοχετεύονται από την εκμετάλλευση του παραγωγού προς τους σταθμούς αυτούς· και
β)
τα προϊόντα που διοχετεύονται από τους σταθμούς αποθήκευσης προς τους σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρέσουν από τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας προϊόντα τα οποία προσφέρονται για λιανική πώληση στους καταναλωτές για την προσωπική τους χρήση και με τη σήμανση «προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση» ή με οποιαδήποτε άλλη ισοδύναμη διατύπωση και προορίζονται για μεταποίηση διαφορετική από αυτή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημείο i) του παρόντος άρθρου.
4. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρέσουν από τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας προϊόντα τα οποία πωλούνται απευθείας από τον παραγωγό στον τελικό καταναλωτή για την προσωπική του χρήση σε αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται μόνον οι παραγωγοί εντός συγκεκριμένης περιοχής παραγωγής που οριοθετείται από τα κράτη μέλη.
5. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, όσον αφορά τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, τα οπωροκηπευτικά εκτός από εκείνα που υπάγονται στην κατηγορία «Έξτρα», κατά τα στάδια μετά την αποστολή, μπορεί να παρουσιάζουν ελαφρά μείωση της νωπότητας και της σπαργής και ελαφρά υποβάθμιση λόγω της ανάπτυξης και της τάσης τους για αλλοίωση.
6. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κατωτέρω προϊόντα δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας:
α)
μη καλλιεργούμενα μανιτάρια του κωδικού ΣΟ 0709 59,
β)
κάπαρη του κωδικού ΣΟ 0709 90 40,
γ)
πικρά αμύγδαλα του κωδικού ΣΟ 0802 11 10,
δ)
αμύγδαλα με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 12,
ε)
φουντούκια με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 22,
στ)
καρύδια με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 32,
ζ)
καρποί γλυκοκουκουναριών του κωδικού ΣΟ 0802 90 50,
η)
φιστίκια του κωδικού ΣΟ 0802 50 00,
θ)
καρύδια Αυστραλίας (καρποί της μακαδαμίας της τριφύλλου) του κωδικού ΣΟ 0802 60 00,
ι)
καρύδια pecan του κωδικού ΣΟ ex 0802 90 20,
ια)
άλλοι καρποί με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 90 85,
ιβ)
ξερές μπανάνες του είδους των Αντιλλών του κωδικού ΣΟ 0803 00 90,
ιγ)
ξερά εσπεριδοειδή του κωδικού ΣΟ 0805,
ιδ)
μείγματα τροπικών καρπών του κωδικού ΣΟ 0813 50 31,
ιε)
μείγματα άλλων καρπών με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0813 50 39,
ιστ)
κρόκος (ζαφορά) του κωδικού ΣΟ 0910 20.
7. Προσκομίζεται η απόδειξη στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους ότι τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) και στην παράγραφο 2 ανταποκρίνονται στις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, ιδίως όσον αφορά τον προορισμό τους.
Άρθρο 5
Ενδείξεις επισήμανσης
1. Οι απαιτούμενες ενδείξεις βάσει του παρόντος κεφαλαίου πρέπει να αναγράφονται με ευανάγνωστα και εμφανή στοιχεία στη μία από τις πλευρές της συσκευασίας, είτε με απευθείας ανεξίτηλη εκτύπωση είτε με ετικέτα ενσωματωμένη ή στερεωμένη πάνω στη συσκευασία.
2. Για τα εμπορεύματα που αποστέλλονται χύμα, φορτωμένα απευθείας σε μεταφορικό μέσο, οι ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να αναγράφονται στο έγγραφο που συνοδεύει το εμπόρευμα ή σε δελτίο το οποίο τοποθετείται ευκρινώς στο εσωτερικό του μεταφορικού μέσου.
3. Στην περίπτωση των συμβάσεων εξ αποστάσεως κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), για τη συμμόρφωση με τις προδιαγραφές εμπορίας οι ενδείξεις πρέπει να είναι διαθέσιμες πριν από τη σύναψη της σύμβασης αγοράς.
4. Τα τιμολόγια και συνοδευτικά έγγραφα, εξαιρουμένων των αποδείξεων για τον καταναλωτή, αναφέρουν την ονομασία της χώρας καταγωγής των προϊόντων και, κατά περίπτωση, την κατηγορία, την ποικιλία ή τον εμπορικό τύπο, εάν αυτό απαιτείται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, ή ότι τα προϊόντα προορίζονται για μεταποίηση.
Άρθρο 6
Ενδείξεις επισήμανσης στο στάδιο της λιανικής πώλησης
1. Στο στάδιο της λιανικής πώλησης οι απαιτούμενες από το παρόν κεφάλαιο ενδείξεις επισήμανσης πρέπει να είναι ευανάγνωστες και εμφανείς. Τα προϊόντα μπορούν να διατίθενται για πώληση υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση λιανικής πώλησης αναγράφει σε εμφανές σημείο δίπλα στο προϊόν και ευανάγνωστα τις ενδείξεις που αφορούν τη χώρα καταγωγής και, κατά περίπτωση, την κατηγορία και την ποικιλία ή τον εμπορικό τύπο κατά τρόπο που να μην παραπλανάται ο καταναλωτής.
2. Για τα προϊόντα που είναι προσυσκευασμένα κατά την έννοια της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), αναφέρεται το καθαρό βάρος, πέραν όλων των ενδείξεων που προβλέπονται στις προδιαγραφές εμπορίας. Ωστόσο, για τα προϊόντα που πωλούνται συνήθως με το τεμάχιο, δεν ισχύει η υποχρέωση αναγραφής του καθαρού βάρους, όταν ο αριθμός των τεμαχίων είναι προφανής και μπορεί να υπολογιστεί με ευκολία χωρίς να ανοιχθεί η συσκευασία ή όταν ο αριθμός αυτός αναγράφεται στην ετικέτα.
Άρθρο 7
Μείγματα προϊόντων
1. Επιτρέπεται η διάθεση στην αγορά συσκευασιών καθαρού βάρους 5 kg ή μικρότερου που περιέχουν μείγματα διαφορετικών ειδών οπωροκηπευτικών, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
τα προϊόντα είναι της ίδιας ποιότητας και κάθε προϊόν συμμορφώνεται προς τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας του είδους ή, εάν δεν υφίστανται ειδικές προδιαγραφές εμπορίας για ένα συγκεκριμένο προϊόν, με τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας,
β)
η συσκευασία φέρει την απαραίτητη σήμανση, σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο, και
γ)
η φύση του μείγματος δεν είναι τέτοια ώστε να υπάρχει κίνδυνος να παραπλανηθεί ο αγοραστής.
2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 στοιχείο α) δεν εφαρμόζονται για τα προϊόντα που περιέχονται σε μείγμα αλλά δεν είναι προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Εάν τα οπωροκηπευτικά που περιέχονται σε μείγμα είναι καταγωγής περισσότερων του ενός κρατών μελών ή τρίτων χωρών, οι πλήρεις ονομασίες των χωρών καταγωγής μπορούν να αντικατασταθούν με μία από τις κατωτέρω ενδείξεις, κατά περίπτωση:
α)
«μείγμα οπωροκηπευτικών από χώρες ΕΕ»,
β)
«μείγμα οπωροκηπευτικών από χώρες εκτός ΕΕ»,
γ)
«μείγμα οπωροκηπευτικών από χώρες ΕΕ και από χώρες εκτός ΕΕ».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Έλεγχοι συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές εμπορίας
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 8
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο ορίζει τους κανόνες για τους ελέγχους συμμόρφωσης οι οποίοι διενεργούνται στα οπωροκηπευτικά σε όλα τα στάδια εμπορίας, για να επαληθευτεί ότι τα προϊόντα αυτά είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές εμπορίας και τις άλλες διατάξεις του παρόντος τίτλου και των άρθρων 113 και 113α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 9
Αρχές συντονισμού και οργανισμοί ελέγχου
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει:
α)
μία μόνη αρχή που είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό και τις επαφές σε θέματα που εμπίπτουν στο παρόν κεφάλαιο, η οποία καλείται στο εξής «η αρχή συντονισμού»· και
β)
έναν οργανισμό ή οργανισμούς ελέγχου για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, οι οποίοι καλούνται στο εξής «οι οργανισμοί ελέγχου».
Οι αρχές συντονισμού και οι οργανισμοί ελέγχου που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί. Εντούτοις, την ευθύνη και στις δύο περιπτώσεις την έχουν τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α)
την ονομασία και την ταχυδρομική και ηλεκτρονική διεύθυνση της αρχής συντονισμού που έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α)·
β)
την ονομασία και την ταχυδρομική και ηλεκτρονική διεύθυνση των οργανισμών ελέγχου που έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β)· και
γ)
τον ακριβή ορισμό του πεδίου αρμοδιότητας των οργανισμών ελέγχου που έχουν ορίσει.
3. Χρέη αρχής συντονισμού μπορούν να εκτελούν ο οργανισμός ή οι οργανισμοί ελέγχου ή κάθε άλλος οργανισμός που ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.
4. Η Επιτροπή φροντίζει για τη δημοσιοποίηση του καταλόγου των αρχών συντονισμού που έχουν οριστεί από τα κράτη μέλη με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο.
Άρθρο 10
Βάση δεδομένων των εμπόρων
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν μια βάση δεδομένων των εμπόρων στον τομέα των οπωροκηπευτικών, η οποία συγκεντρώνει, υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν άρθρο, τους εμπόρους οι οποίοι συμμετέχουν στην εμπορία οπωροκηπευτικών, για τα οποία έχουν καθοριστεί προδιαγραφές δυνάμει του άρθρου 113 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν κάθε άλλη βάση ή βάσεις δεδομένων που έχουν ήδη δημιουργήσει για άλλους σκοπούς.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «έμπορος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που:
α)
κατέχει οπωροκηπευτικά που υπόκεινται σε προδιαγραφές εμπορίας με σκοπό:
i)
να τα παρουσιάσει ή να τα διαθέσει για πώληση,
ii)
να τα πωλήσει, ή
iii)
να τα διαθέσει στην αγορά με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ή
β)
ασκεί πράγματι οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες οι οποίες αναφέρονται στο στοιχείο α) και αφορούν οπωροκηπευτικά που υπόκεινται σε προδιαγραφές εμπορίας.
Οι δραστηριότητες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
την εξ αποστάσεως πώληση είτε μέσω του διαδικτύου είτε με άλλον τρόπο,
β)
δραστηριότητες οι οποίες ασκούνται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για δικό του λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου, και
γ)
δραστηριότητες που ασκούνται στην Ένωση και/ή με εξαγωγές σε τρίτες χώρες και/ή εισαγωγές από τρίτες χώρες.
3. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τους όρους υπό τους οποίους οι ακόλουθοι έμποροι περιλαμβάνονται ή όχι στη βάση δεδομένων:
α)
οι έμποροι, των οποίων η δραστηριότητα είναι τέτοια ώστε να τους απαλλάσσει, δυνάμει του άρθρου 4, από την υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές εμπορίας· και
β)
τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα οι δραστηριότητες των οποίων στον τομέα των οπωροκηπευτικών περιορίζονται στη μεταφορά των εμπορευμάτων ή στην πώληση στο στάδιο της λιανικής διάθεσης.
4. Όταν η βάση δεδομένων των εμπόρων απαρτίζεται από περισσότερα ξεχωριστά στοιχεία, η αρχή συντονισμού εξασφαλίζει την ομοιογένεια της βάσης και των διαφόρων στοιχείων της, καθώς και της ενημέρωσής τους. Η ενημέρωση της βάσης δεδομένων πραγματοποιείται ιδίως με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται κατά τους ελέγχους συμμόρφωσης.
5. Η βάση δεδομένων περιλαμβάνει για κάθε έμπορο:
α)
τον αριθμό εμπορικού μητρώου, την επωνυμία και τη διεύθυνση·
β)
τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την κατάταξή του σε μία από τις αναφερόμενες στο άρθρο 11 παράγραφος 2 κατηγορίες κινδύνου, και ιδίως τη θέση που κατέχει στο δίκτυο εμπορίας, πληροφορίες αναφορικά με το μέγεθος της επιχείρησης·
γ)
πληροφορίες όσον αφορά πορίσματα προηγούμενων ελέγχων για κάθε έμπορο·
δ)
κάθε άλλη πληροφορία που κρίνεται απαραίτητη για τους ελέγχους, όπως πληροφορίες που αφορούν την ύπαρξη συστήματος διασφάλισης της ποιότητας ή συστήματος αυτοελέγχου σε σχέση με τη συμμόρφωση προς τις προδιαγραφές εμπορίας.
Η ενημέρωση της βάσης δεδομένων πραγματοποιείται κυρίως με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται κατά τους ελέγχους συμμόρφωσης.
6. Οι έμποροι παρέχουν τις πληροφορίες που κρίνονται απαραίτητες από τα κράτη μέλη για την κατάρτιση και την ενημέρωση της βάσης δεδομένων. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους οι έμποροι που δεν είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους, αλλά ασκούν δραστηριότητα σ’ αυτό, περιλαμβάνονται στη βάση δεδομένων τους.
Τμήμα 2
Έλεγχοι συμμόρφωσης που διενεργούνται από τα κράτη μέλη
Άρθρο 11
Έλεγχοι συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έλεγχοι συμμόρφωσης πραγματοποιούνται επιλεκτικά, βάσει ανάλυσης κινδύνου, με την απαραίτητη συχνότητα, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις προδιαγραφές εμπορίας και με τις άλλες διατάξεις του παρόντος τίτλου και των άρθρων 113 και 113α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Τα κριτήρια αξιολόγησης κινδύνου περιλαμβάνουν την ύπαρξη του αναφερόμενου στο άρθρο 14 πιστοποιητικού συμμόρφωσης που εκδίδει η αρμόδια αρχή τρίτης χώρας στην οποία οι έλεγχοι συμμόρφωσης έχουν εγκριθεί βάσει του άρθρου 15. Η ύπαρξη αυτού του πιστοποιητικού θεωρείται παράγοντας μείωσης του κινδύνου μη συμμόρφωσης.
Τα κριτήρια αξιολόγησης του κινδύνου μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν:
α)
τη φύση του προϊόντος, την περίοδο παραγωγής, την τιμή του προϊόντος, τις καιρικές συνθήκες, τις εργασίες συσκευασίας και εν γένει χειρισμού, τους όρους αποθήκευσης, τη χώρα καταγωγής, τα μέσα μεταφοράς ή την ποσότητα της παρτίδας·
β)
το μέγεθος των επιχειρήσεων εμπορίας, τη θέση που κατέχουν στο δίκτυο εμπορίας, τον όγκο ή την αξία των προϊόντων που εμπορεύονται, το φάσμα των προϊόντων τους, την περιοχή παραδόσεων των προϊόντων ή τον τύπο των δραστηριοτήτων που ασκούν, όπως η αποθήκευση, η διαλογή, η συσκευασία ή η πώληση·
γ)
πορίσματα από προηγούμενους ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού και του τύπου των ελαττωμάτων που διαπιστώθηκαν, τη συνήθη ποιότητα των προϊόντων που διαθέτουν στην αγορά, το επίπεδο του χρησιμοποιούμενου τεχνικού εξοπλισμού·
δ)
την αξιοπιστία των συστημάτων διασφάλισης της ποιότητας των εμπόρων ή των συστημάτων αυτοελέγχου σε σχέση με τη συμμόρφωση προς τις προδιαγραφές εμπορίας·
ε)
τον τόπο διενέργειας του ελέγχου, ιδίως εάν αυτός είναι το σημείο πρώτης εισόδου στην Ένωση, ή τον τόπο συσκευασίας ή φόρτωσης των προϊόντων·
στ)
κάθε άλλη πληροφορία που θα μπορούσε να δηλώνει κίνδυνο μη συμμόρφωσης.
2. Η ανάλυση κινδύνου βασίζεται στις πληροφορίες που περιέχονται στην αναφερόμενη στο άρθρο 10 βάση δεδομένων των εμπόρων και κατατάσσει τους εμπόρους σε κατηγορίες κινδύνου.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν εκ των προτέρων:
α)
τα κριτήρια αξιολόγησης του κινδύνου μη συμμόρφωσης παρτίδων·
β)
βάσει ανάλυσης κινδύνου για κάθε κατηγορία κινδύνου, τα ελάχιστα ποσοστά επιχειρήσεων ή παρτίδων και/ή ποσοτήτων που πρέπει να υποβάλλονται σε έλεγχο συμμόρφωσης.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μη διενεργούν επιλεκτικούς ελέγχους σε προϊόντα τα οποία δεν υπόκεινται σε ειδικές προδιαγραφές εμπορίας βάσει ανάλυσης κινδύνου.
3. Όταν από τους ελέγχους αποκαλύπτονται σημαντικές παρατυπίες, τα κράτη μέλη αυξάνουν τη συχνότητα των ελέγχων σε σχέση με τους εμπόρους, τα προϊόντα, την καταγωγή των προϊόντων ή άλλες παραμέτρους.
4. Οι έμποροι διαβιβάζουν στους οργανισμούς ελέγχου όλες τις πληροφορίες που οι εν λόγω οργανισμοί κρίνουν απαραίτητες για την οργάνωση και διενέργεια των ελέγχων συμμόρφωσης.
Άρθρο 12
Εγκεκριμένοι έμποροι
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε εμπόρους οι οποίοι έχουν καταταγεί στην κατηγορία του χαμηλότερου κινδύνου και παρέχουν ειδικές εγγυήσεις συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας να χρησιμοποιούν το υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙ στη σήμανση της κάθε συσκευασίας κατά το στάδιο της αποστολής και/ή να υπογράφουν το πιστοποιητικό συμμόρφωσης που αναφέρεται στο άρθρο 14.
2. Η άδεια χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους.
3. Οι έμποροι που ευνοούνται από αυτή τη δυνατότητα οφείλουν:
α)
να διαθέτουν προσωπικό για τη διενέργεια ελέγχου που έχει λάβει αναγνωρισμένη κατάρτιση από τα κράτη μέλη·
β)
να διαθέτουν εξοπλισμό κατάλληλο για την επεξεργασία και τη συσκευασία των προϊόντων·
γ)
να αναλαμβάνουν τη δέσμευση να διενεργούν έλεγχο συμμόρφωσης στα προϊόντα που αποστέλλουν και να τηρούν μητρώα που καταγράφουν όλους τους διενεργούμενους ελέγχους.
4. Όταν ένας εγκεκριμένος έμπορος δεν τηρεί πλέον τις απαιτήσεις της έγκρισης, το κράτος μέλος ανακαλεί την άδειά του.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι εγκεκριμένοι έμποροι επιτρέπεται να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν μέχρι την εξάντληση των αποθεμάτων τα υποδείγματα τα οποία ήταν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 στις 30 Ιουνίου 2009.
Οι άδειες που χορηγήθηκαν σε εμπόρους πριν από την 1η Ιουλίου 2009 εξακολουθούν να ισχύουν για την περίοδο για την οποία έχουν εκδοθεί.
Άρθρο 13
Αποδοχή των δηλώσεων από τα τελωνεία
1. Τα τελωνεία αποδέχονται μόνο δηλώσεις εξαγωγής και/ή διασαφήσεις για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, εάν:
α)
τα προϊόντα συνοδεύονται από πιστοποιητικό συμμόρφωσης, ή
β)
ο αρμόδιος οργανισμός ελέγχου έχει ενημερώσει την τελωνειακή αρχή ότι οι υπό εξέταση παρτίδες έχουν λάβει πιστοποιητικό συμμόρφωσης, ή
γ)
ο αρμόδιος οργανισμός ελέγχου έχει ενημερώσει την τελωνειακή αρχή ότι δεν έχει εκδώσει πιστοποιητικό συμμόρφωσης για τις εν λόγω παρτίδες, διότι δεν ήταν απαραίτητο να ελεγχθούν με βάση την αναφερόμενη στο άρθρο 11 παράγραφος 1 ανάλυση κινδύνου.
Οι παρούσες διατάξεις εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των ελέγχων συμμόρφωσης που διενεργούν τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 11.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης στα προϊόντα που υπόκεινται στις οριζόμενες στο παράρτημα Ι μέρος Α γενικές προδιαγραφές εμπορίας και στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α), εάν το οικείο κράτος μέλος το κρίνει απαραίτητο με βάση την αναφερόμενη στο άρθρο 11 παράγραφος 1 ανάλυση κινδύνου.
Άρθρο 14
Πιστοποιητικό συμμόρφωσης
1. Τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης μπορεί να εκδίδονται από αρμόδια αρχή που επιβεβαιώνει ότι τα προϊόντα πληρούν τις σχετικές προδιαγραφές εμπορίας (εφεξής «πιστοποιητικό»). Στο παράρτημα ΙΙΙ παρουσιάζεται το υπόδειγμα του πιστοποιητικού που χρησιμοποιούν οι αρμόδιες αρχές στην Ένωση.
Αντί για τα πιστοποιητικά που εκδίδονται από τις αρμόδιες αρχές της Ένωσης, οι αναφερόμενες στο άρθρο 15 παράγραφος 4 τρίτες χώρες μπορούν να χρησιμοποιούν τα δικά τους πιστοποιητικά, υπό τον όρο ότι περιέχουν τουλάχιστον ισοδύναμες πληροφορίες με το ενωσιακό πιστοποιητικό. Η Επιτροπή γνωστοποιεί, με τα μέσα που η ίδια θεωρεί κατάλληλα, υποδείγματα πιστοποιητικών τρίτων χωρών.
2. Τα πιστοποιητικά μπορεί να εκδίδονται είτε σε έντυπη μορφή με αυθεντική υπογραφή ή σε ελεγμένη ηλεκτρονική μορφή με ηλεκτρονική υπογραφή.
3. Κάθε πιστοποιητικό φέρει σφραγίδα της αρμόδιας αρχής και υπογράφεται από το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που έχουν εξουσιοδοτηθεί γι’ αυτόν τον σκοπό.
4. Το πιστοποιητικό εκδίδεται σε τουλάχιστον μία από τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
5. Κάθε πιστοποιητικό φέρει αύξοντα αριθμό με τον οποίο μπορεί να ταυτοποιηθεί. Η αρμόδια αρχή διατηρεί αντίγραφο κάθε εκδιδόμενου πιστοποιητικού.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν μέχρι την εξάντληση των αποθεμάτων πιστοποιητικά τα οποία ήταν σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 στις 30 Ιουνίου 2009.
Τμήμα 3
Έλεγχοι συμμόρφωσης που διενεργούνται από τρίτες χώρες
Άρθρο 15
Έγκριση των ελέγχων συμμόρφωσης που διενεργούνται από τρίτες χώρες πριν από την εισαγωγή στην Ένωση
1. Μετά από αίτηση τρίτης χώρας, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με την προβλεπόμενη στο άρθρο 195 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 διαδικασία, να εγκρίνει τους διενεργούμενους από την εν λόγω τρίτη χώρα ελέγχους συμμόρφωσης με τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας πριν από την εισαγωγή στην Ένωση.
2. Η έγκριση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να παρασχεθεί για τις τρίτες χώρες στις οποίες τηρούνται οι ενωσιακές προδιαγραφές εμπορίας ή τουλάχιστον ισοδύναμες προδιαγραφές για τα προϊόντα που εξάγονται προς την Ένωση.
Στην έγκριση ορίζεται η επίσημη αρχή στην τρίτη χώρα, υπ’ ευθύνη της οποίας πραγματοποιούνται οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η εν λόγω επίσημη αρχή είναι υπεύθυνη για τις επαφές με την Ένωση. Στην έγκριση ορίζονται επίσης οι οργανισμοί ελέγχου που είναι επιφορτισμένοι με τη διεξαγωγή των εν λόγω ελέγχων.
Η έγκριση μπορεί να αφορά μόνο προϊόντα καταγωγής της σχετικής τρίτης χώρας και μπορεί να περιορίζεται σε ορισμένα προϊόντα.
3. Οι οργανισμοί ελέγχου τρίτης χώρας είναι επίσημοι οργανισμοί ή οργανισμοί οι οποίοι έχουν επισήμως αναγνωριστεί από την αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και οι οποίοι παρέχουν επαρκή εχέγγυα και διαθέτουν το προσωπικό, τον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις που είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή των εν λόγω ελέγχων, σύμφωνα με τις μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 ή με ισοδύναμες μεθόδους.
4. Στο παράρτημα IV παρατίθενται οι τρίτες χώρες στις οποίες οι έλεγχοι συμμόρφωσης έχουν εγκριθεί βάσει του παρόντος άρθρου και τα σχετικά προϊόντα.
Η Επιτροπή γνωστοποιεί, με τα μέσα που θεωρεί κατάλληλα, τα στοιχεία των επίσημων αρχών και οργανισμών ελέγχου.
Άρθρο 16
Αναστολή της έγκρισης των ελέγχων συμμόρφωσης
Η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει την έγκριση των ελέγχων συμμόρφωσης, εάν διαπιστωθεί ότι, για σημαντικό αριθμό παρτίδων και/ή για μεγάλες ποσότητες, τα εμπορεύματα δεν αντιστοιχούν στις πληροφορίες που αναφέρονται στα πιστοποιητικά συμμόρφωσης τα οποία εκδόθηκαν από τους οργανισμούς ελέγχου της τρίτης χώρας.
Τμήμα 4
Μέθοδοι ελέγχου
Άρθρο 17
Μέθοδοι ελέγχου
1. Οι έλεγχοι συμμόρφωσης που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, με εξαίρεση εκείνων που πραγματοποιούνται στο στάδιο της λιανικής πώλησης στον τελικό καταναλωτή, διενεργούνται σύμφωνα με τις μεθόδους ελέγχου που καθορίζονται στο παράρτημα V, πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ειδικές λεπτομέρειες του ελέγχου συμμόρφωσης στο στάδιο της λιανικής πώλησης στον καταναλωτή.
2. Σε περίπτωση που από έναν έλεγχο προκύπτει η συμμόρφωση των εμπορευμάτων προς τις προδιαγραφές εμπορίας, ο οργανισμός ελέγχου μπορεί να εκδώσει το πιστοποιητικό συμμόρφωσης που προβλέπεται στο παράρτημα III.
3. Σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών, ο οργανισμός ελέγχου ανακοινώνει τη μη συμμόρφωση στον έμπορο ή σε αντιπρόσωπό του. Τα εμπορεύματα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο διαπίστωσης μη συμμόρφωσης δεν μπορούν να μετακινηθούν χωρίς την έγκριση του οργανισμού ελέγχου, που έχει κάνει τη διαπίστωση αυτή. Η έγκριση αυτή μπορεί να εξαρτηθεί από την τήρηση των όρων τους οποίους καθορίζει ο οργανισμός ελέγχου.
Οι έμποροι μπορούν να αποφασίσουν να αποκαταστήσουν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη συμμόρφωση των εμπορευμάτων. Τα εμπορεύματα, των οποίων αποκαθίσταται η συμμόρφωση, δεν μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο εάν δεν διαπιστωθεί προηγουμένως από τον αρμόδιο οργανισμό ελέγχου, με τα ενδεδειγμένα μέσα, ότι έχει πραγματοποιηθεί η αποκατάσταση της συμμόρφωσης. Ο αρμόδιος οργανισμός ελέγχου εκδίδει, ενδεχομένως, το πιστοποιητικό συμμόρφωσης που προβλέπεται στο παράρτημα III, για την παρτίδα ή για μέρος της παρτίδας, μόνον αφού έχει πραγματοποιηθεί η αποκατάσταση της συμμόρφωσης των εμπορευμάτων.
Εάν ένας οργανισμός ελέγχου δεχθεί την επιθυμία του εμπόρου να λάβει μέτρα για τη συμμόρφωση των εμπορευμάτων σε ένα κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διενεργήθηκε ο έλεγχος κατά τον οποίο διαπιστώθηκε η μη συμμόρφωση των εμπορευμάτων, ο έμπορος κοινοποιεί στον αρμόδιο οργανισμό ελέγχου του κράτους μέλους προορισμού τα στοιχεία της μη συμμορφούμενης παρτίδας. Το κράτος μέλος που διαπίστωσε τη μη συμμόρφωση διαβιβάζει αντίγραφο αυτού του πορίσματος στα άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένου του κράτους μέλους προορισμού της μη συμμορφούμενης παρτίδας.
Όταν δεν μπορεί να αποκατασταθεί η συμμόρφωση των εμπορευμάτων ούτε είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για τη διατροφή των ζώων ούτε για βιομηχανική μεταποίηση, ούτε για οποιαδήποτε άλλη χρήση εκτός της διατροφής, ο οργανισμός ελέγχου δύναται, εφόσον είναι αναγκαίο, να ζητήσει από τους εμπόρους να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλιστεί ότι τα σχετικά προϊόντα δεν θα διατεθούν στο εμπόριο.
Οι έμποροι διαβιβάζουν όλες τις πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη κρίνουν αναγκαίες για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.
Τμήμα 5
Κοινοποιήσεις
Άρθρο 18
Κοινοποιήσεις
1. Ένα κράτος μέλος στο οποίο έχει διαπιστωθεί ότι μια αποστολή από άλλο κράτος μέλος δεν είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές εμπορίας λόγω ελαττωμάτων ή υποβάθμισης του προϊόντος που θα μπορούσαν να είχαν ανιχνευθεί κατά τη συσκευασία, προβαίνει πάραυτα σε κοινοποίηση στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη τα οποία είναι πιθανό να αφορά το γεγονός.
2. Ένα κράτος μέλος στο οποίο απορρίφθηκε η ελεύθερη κυκλοφορία μιας παρτίδας προϊόντων από τρίτη χώρα εξαιτίας μη συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας, προβαίνει πάραυτα σε κοινοποίηση στην Επιτροπή, στα κράτη μέλη τα οποία είναι πιθανό να αφορά το γεγονός και στη σχετική τρίτη χώρα που αναγράφεται στο παράρτημα IV.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις τους για τα συστήματα ελέγχου και ανάλυσης κινδύνου τους. Ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση στα εν λόγω συστήματα.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη συνοπτική παρουσίαση των αποτελεσμάτων των ελέγχων που διενεργούνται σε όλα τα στάδια εμπορίας κατά τη διάρκεια ενός δεδομένου έτους μέχρι τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους.
5. Οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4 πραγματοποιούνται με τους τρόπους που ορίζει η Επιτροπή.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Απαιτήσεις και αναγνώριση
Τμήμα 1
Ορισμοί
Άρθρο 19
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τίτλου νοούνται ως:
α) «παραγωγός»: ο γεωργός που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
β) «παραγωγός-μέλος»: ο παραγωγός ή ο συνεταιρισμός παραγωγών, που είναι μέλος οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών·
γ) «θυγατρική»: επιχείρηση στην οποία κατέχουν μερίδια μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις τους, και η οποία συμβάλλει στους στόχους της οργάνωσης παραγωγών ή της ένωσης οργανώσεων παραγωγών·
δ) «διεθνική οργάνωση παραγωγών»: κάθε οργάνωση στην οποία μία τουλάχιστον εκμετάλλευση των παραγωγών βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της οργάνωσης παραγωγών·
ε) «διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών»: κάθε ένωση οργανώσεων παραγωγών στην οποία μία τουλάχιστον από τις οργανώσεις-μέλη έχει την έδρα της σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της ένωσης·
στ) «στόχος σύγκλισης»: ο στόχος της δράσης για τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη μέλη και περιφέρειες σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία που διέπει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως 31 Δεκεμβρίου 2013·
ζ) «μέτρο»: ένα από τα εξής:
η) «δράση»: ειδική δραστηριότητα ή ειδικό μέσο για την επίτευξη ενός ιδιαίτερου επιχειρησιακού στόχου που συμβάλλει σε έναν ή περισσότερους από τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
θ) «υποπροϊόν»: προϊόν το οποίο λαμβάνεται από την παρασκευή προϊόντος του τομέα των οπωροκηπευτικών, το οποίο έχει οικονομική αξία αλλά δεν αποτελεί τον βασικό στόχο·
ι) «προετοιμασία»: προπαρασκευαστικές εργασίες, όπως καθαρισμός, κοπή, αποφλοίωση, αφαίρεση άχρηστων τμημάτων και αποξήρανση οπωροκηπευτικών, χωρίς να τα μετατρέπουν σε μεταποιημένα οπωοκηπευτικά·
ια) «επίπεδο διεπαγγελματικής οργάνωσης»: όπως αναφέρεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο άρθρο 123 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, που έχουν εγκριθεί από το κράτος μέλος και αποτελούν αντικείμενο από κοινού διαχείρισης από οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών και τουλάχιστον έναν άλλο φορέα του τομέα της μεταποίησης των ειδών διατροφής και/ή της αλυσίδας διανομής·
ιβ) «δείκτης εκκίνησης»: οποιοσδήποτε δείκτης αντικατοπτρίζει μια κατάσταση ή τάση η οποία υπάρχει στην αρχή περιόδου προγραμματισμού και η οποία μπορεί να παράσχει χρήσιμες πληροφορίες:
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις ενδιαφερόμενες νομικές οντότητες στην επικράτειά τους οι οποίες οφείλουν να τηρούν το άρθρο 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, σύμφωνα με τις εθνικές τους νομικές και διοικητικές δομές. Μπορούν να θεσπίζουν συμπληρωματικούς κανόνες για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και, κατά περίπτωση, καθορίζουν επίσης διατάξεις για σαφώς οριζόμενα τμήματα νομικών οντοτήτων για την εφαρμογή του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Τμήμα 2
Απαιτήσεις που εφαρμόζονται στις οργανώσεις παραγωγών
Άρθρο 20
Καλυπτόμενα προϊόντα
1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 όσον αφορά το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που περιλαμβάνονται στην αίτηση αναγνώρισης, με την επιφύλαξη τυχόν απόφασης που λαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού.
2. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν μόνον τις οργανώσεις παραγωγών όσον αφορά το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση όταν οι οργανώσεις παραγωγών είναι σε θέση να διασφαλίσουν ότι τα προϊόντα αυτά παραδίδονται πράγματι για μεταποίηση, είτε μέσω συστήματος συμβάσεων προμηθειών είτε με άλλον τρόπο.
Άρθρο 21
Ελάχιστος αριθμός μελών
Κατά τον καθορισμό του ελάχιστου αριθμού μελών οργάνωσης παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι στην περίπτωση που ο αιτών αναγνώριση αποτελείται, στο σύνολό του ή εν μέρει, από μέλη τα οποία, με τη σειρά τους, είναι νομικές οντότητες ή σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων αποτελούμενων από παραγωγούς, ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών μπορεί να υπολογιστεί με βάση τον αριθμό παραγωγών που συνδέονται με καθεμία από τις νομικές οντότητες ή καθένα από τα σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων.
Άρθρο 22
Ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής με την ιδιότητα του μέλους
1. Η ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής ενός παραγωγού ως μέλους δεν δύναται να είναι κατώτερη του ενός έτους.
2. Η αποποίηση της ιδιότητας του μέλους κοινοποιείται γραπτώς στην οργάνωση παραγωγών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προθεσμίες ειδοποίησης, ανώτατης διάρκειας έξι μηνών, και τις ημερομηνίες στις οποίες παράγει αποτελέσματα η παραίτηση από την ιδιότητα του μέλους.
Άρθρο 23
Διαρθρώσεις και δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οργανώσεις παραγωγών διαθέτουν το προσωπικό, την υποδομή και τον εξοπλισμό που είναι αναγκαία για την τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) και στο άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και για τη διασφάλιση των ουσιωδών καθηκόντων τους, ιδίως όσον αφορά:
α)
την εκ μέρους τους γνώση της παραγωγής των μελών τους·
β)
τη συλλογή, τη διαλογή, την αποθήκευση και τη συσκευασία της παραγωγής των μελών τους·
γ)
την εμπορική διαχείριση και τη διαχείριση του προϋπολογισμού τους· και
δ)
το κεντρικό λογιστικό τους σύστημα και σύστημα τιμολόγησης.
Άρθρο 24
Αξία ή όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η αξία ή ο όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής υπολογίζεται επί της ίδιας βάσης όπως η αξία της παραγωγής που έχει διατεθεί στο εμπόριο η οποία αναφέρεται στα άρθρα 50 και 51 του παρόντος κανονισμού.
2. Στην περίπτωση που ένα ή περισσότερα μέλη οργάνωσης παραγωγών διαθέτουν ανεπαρκή χρονολογικά στοιχεία σχετικά με την παραγωγή που έχει διατεθεί στο εμπόριο για την εφαρμογή της παραγράφου 1, η αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής τους μπορεί να υπολογίζεται ως η μέση αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής τους κατά τη διάρκεια τριετούς περιόδου που προηγείται του έτους υποβολής της αίτησης αναγνώρισης και κατά το οποίο παρήγαγαν πράγματι τα μέλη της σχετικής οργάνωσης παραγωγών.
Άρθρο 25
Παροχή τεχνικών μέσων
Για τους σκοπούς του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, θεωρείται ότι μια οργάνωση παραγωγών που είναι αναγνωρισμένη για προϊόν για το οποίο είναι αναγκαία η παροχή τεχνικών μέσων πληροί τις υποχρεώσεις της εφόσον παρέχει τεχνικά μέσα κατάλληλου επιπέδου, είτε η ίδια ή μέσω των μελών της είτε μέσω θυγατρικών ή με εξωτερική ανάθεση.
Άρθρο 26
Κύριες δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών
1. Η κύρια δραστηριότητα οργάνωσης παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.
2. Μια οργάνωση παραγωγών μπορεί να πωλεί προϊόντα παραγωγών οι οποίοι δεν είναι μέλη της οργάνωσης παραγωγών ούτε ένωσης οργανώσεων παραγωγών, εφόσον είναι αναγνωρισμένη για τα εν λόγω προϊόντα και υπό τον όρο ότι η οικονομική αξία της δραστηριότητας αυτής είναι χαμηλότερη από την αξία της παραγωγής της που διατίθεται στο εμπόριο όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 50.
3. Η εμπορία οπωροκηπευτικών τα οποία αγοράζονται απευθείας από άλλη οργάνωση παραγωγών και προϊόντων για τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών δεν θεωρείται ότι αποτελεί μέρος των δραστηριοτήτων της οργάνωσης παραγωγών.
4. Όταν εφαρμόζεται το άρθρο 50 παράγραφος 9, οι διατάξεις της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στις σχετικές θυγατρικές από την 1η Ιανουαρίου 2012.
Άρθρο 27
Εξωτερική ανάθεση
1. Στις δραστηριότητες για τις οποίες ένα κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει την εξωτερική ανάθεση, σύμφωνα με το άρθρο 125δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μπορεί να περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η συλλογή, η αποθήκευση, η συσκευασία και η εμπορία των προϊόντων των μελών της οργάνωσης παραγωγών.
2. Η εξωτερική ανάθεση δραστηριότητας από μια οργάνωση παραγωγών συνεπάγεται τη σύναψη από την οργάνωση παραγωγών εμπορικής συμφωνίας με άλλη οντότητα, μεταξύ άλλων με ένα ή περισσότερα μέλη της ή με θυγατρική, για την εκτέλεση της σχετικής δραστηριότητας. Η οργάνωση παραγωγών παραμένει ωστόσο υπεύθυνη για την εξασφάλιση της εκτέλεσης της δραστηριότητας αυτής, καθώς και για τη γενική διαχείριση, τον έλεγχο και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την εκτέλεση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
Άρθρο 28
Διεθνική οργάνωση παραγωγών
1. Η έδρα της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών ορίζεται στο κράτος μέλος στο οποίο η οργάνωση διαθέτει σημαντικές εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ή διαθέτει σημαντικό αριθμό μελών και/ή στο οποίο πραγματοποιείται σημαντικό μέρος της διάθεσης της παραγωγής της στο εμπόριο.
2. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική οργάνωση παραγωγών είναι αρμόδιο για:
α)
την αναγνώριση της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·
β)
την έγκριση του επιχειρησιακού προγράμματος της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·
γ)
την καθιέρωση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στα οποία βρίσκονται τα μέλη, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το σύστημα ελέγχων και κυρώσεων. Τα εν λόγω άλλα κράτη μέλη οφείλουν να παρέχουν όλη την αναγκαία συνδρομή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα· και
δ)
την παροχή, κατόπιν αιτήματος άλλων κρατών μελών, όλων των σχετικών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένης της τυχόν ισχύουσας νομοθεσίας, στα άλλα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένα τα μέλη, μεταφρασμένη σε μια επίσημη γλώσσα των κρατών μελών που τα ζητούν.
Άρθρο 29
Συγχωνεύσεις οργανώσεων παραγωγών
1. Σε περίπτωση συγχώνευσης οργανώσεων παραγωγών, η οργάνωση παραγωγών που προκύπτει από τη συγχώνευση αντικαθιστά τις συγχωνευόμενες οργανώσεις παραγωγών. Η νέα οντότητα επωμίζεται τα δικαιώματα και αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις των συγχωνευόμενων οργανώσεων παραγωγών.
Η νέα οντότητα που προκύπτει από τη συγχώνευση εφαρμόζει τα προγράμματα παράλληλα και χωριστά έως την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της συγχώνευσης ή συγχωνεύει τα επιχειρησιακά προγράμματα από τη στιγμή της συγχώνευσης. Η συγχώνευση των επιχειρησιακών προγραμμάτων πραγματοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 66 και 67.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις οργανώσεις παραγωγών που το ζητούν, για δεόντως αιτιολογημένους λόγους, τη συνέχιση της παράλληλης εφαρμογής χωριστών επιχειρησιακών προγραμμάτων έως την ολοκλήρωσή τους.
Άρθρο 30
Μέλη μη παραγωγοί
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν κατά πόσον και υπό ποιες προϋποθέσεις ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν είναι παραγωγός μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μέλος μιας οργάνωσης παραγωγών.
2. Κατά τον καθορισμό των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ιδίως τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του άρθρου 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο iii) και του άρθρου 125α παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
δεν λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·
β)
δεν αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.
Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή να απαγορεύουν το δικαίωμα ψήφου των φυσικών ή νομικών προσώπων για τη λήψη αποφάσεων αναφερομένων σε επιχειρησιακά ταμεία, τηρουμένων των όρων που θεσπίζονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 31
Δημοκρατικός έλεγχος των οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα μέτρα τα οποία θεωρούν αναγκαία προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κατάχρηση εξουσίας ή επιρροής ενός ή περισσοτέρων μελών όσον αφορά τη διαχείριση και τη λειτουργία της οργάνωσης παραγωγών, τα οποία περιλαμβάνουν τα δικαιώματα ψήφου.
2. Όταν μια οργάνωση παραγωγών είναι σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν μέτρα περιοριστικού ή απαγορευτικού χαρακτήρα όσον αφορά τα δικαιώματα μιας νομικής οντότητας να τροποποιεί, να εγκρίνει ή να απορρίπτει αποφάσεις της οργάνωσης παραγωγών.
Τμήμα 3
Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
Άρθρο 32
Κανόνες για τις οργανώσεις παραγωγών που εφαρμόζονται στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
Στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις του άρθρου 22, του άρθρου 26 παράγραφος 3, του άρθρου 27 και του άρθρου 31. Όταν η δραστηριότητα πώλησης ασκείται από την ένωση οργανώσεων παραγωγών, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις του άρθρου 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 33
Αναγνώριση ενώσεων οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν μόνο να αναγνωρίζουν τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 όσον αφορά τη δραστηριότητα ή τις δραστηριότητες σχετικά με το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που περιλαμβάνονται στην αίτηση αναγνώρισης.
2. Μια ένωση οργανώσεων παραγωγών μπορεί να αναγνωριστεί δυνάμει του άρθρου 125γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και να ασκεί οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες μιας οργάνωσης παραγωγών, ακόμη και όταν η εμπορία των σχετικών προϊόντων εξακολουθεί να εξασφαλίζεται από τα μέλη της.
Άρθρο 34
Μέλη ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν κατά πόσον και υπό ποιες προϋποθέσεις ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν είναι αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μέλος μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών.
2. Τα μέλη μιας αναγνωρισμένης ένωσης οργανώσεων παραγωγών τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών:
α)
δεν λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·
β)
δεν αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν, να περιορίζουν ή να απαγορεύουν το δικαίωμα ψήφου των εν λόγω μελών για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα επιχειρησιακά προγράμματα.
Άρθρο 35
Διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών
1. Η έδρα της διεθνικής ένωσης οργανώσεων παραγωγών ορίζεται σε ένα κράτος μέλος στο οποίο η ένωση αυτή διαθέτει σημαντικό αριθμό οργανώσεων-μελών και/ή στο οποίο πραγματοποιείται σημαντικό μέρος της διάθεσης στο εμπόριο της παραγωγής των οργανώσεων-μελών.
2. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών είναι αρμόδιο για:
α)
την αναγνώριση της ένωσης·
β)
την έγκριση, όταν χρειάζεται, του επιχειρησιακού προγράμματος της ένωσης·
γ)
την καθιέρωση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στα οποία βρίσκονται οι συνδεδεμένες οργανώσεις, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το καθεστώς των ελέγχων και κυρώσεων. Τα εν λόγω άλλα κράτη μέλη οφείλουν να παρέχουν όλη την αναγκαία συνδρομή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα· και
δ)
την παροχή, κατόπιν αιτήματος άλλων κρατών μελών, όλων των σχετικών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένης της τυχόν ισχύουσας νομοθεσίας στα άλλα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένα τα μέλη, μεταφρασμένη σε μια επίσημη γλώσσα των κρατών μελών που τα ζητούν.
Τμήμα 4
Ομάδες παραγωγών
Άρθρο 36
Υποβολή του σχεδίου αναγνώρισης
1. Μια νομική οντότητα ή ένα σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας υποβάλλει το σχέδιο αναγνώρισης που αναφέρεται στο άρθρο 125ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η έδρα της.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν:
α)
τα ελάχιστα κριτήρια τα οποία η νομική οντότητα ή το σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας οφείλει να πληροί για να είναι σε θέση να υποβάλει σχέδιο αναγνώρισης·
β)
τους κανόνες για την επεξεργασία, το περιεχόμενο και την εφαρμογή των σχεδίων αναγνώρισης·
γ)
την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας απαγορεύεται σε πρώην μέλος οργάνωσης παραγωγών να εισέλθει σε οργάνωση παραγωγών σε περίπτωση αποχώρησής του από την οργάνωση παραγωγών όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία η οργάνωση παραγωγής ήταν αναγνωρισμένη· και
δ)
τις διοικητικές διαδικασίες για την έγκριση, την παρακολούθηση και την υλοποίηση των σχεδίων αναγνώρισης.
Άρθρο 37
Περιεχόμενο του σχεδίου αναγνώρισης
Το προσχέδιο αναγνώρισης περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
περιγραφή της αρχικής κατάστασης, όσον αφορά ιδίως τον αριθμό των παραγωγών-μελών, με πλήρες αρχείο των μελών, την παραγωγή, συμπεριλαμβανομένης της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, την εμπορία και την υποδομή στη διάθεση της ομάδας παραγωγών, συμπεριλαμβανομένης της υποδομής που περιλαμβάνεται στην κυριότητα μεμονωμένων μελών της ομάδας παραγωγών·
β)
την προτεινόμενη ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του σχεδίου και τη διάρκειά του, η οποία δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη· και
γ)
τις δραστηριότητες και τις επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν για την επίτευξη της αναγνώρισης.
Άρθρο 38
Έγκριση του σχεδίου αναγνώρισης
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει σχετικά με το προσχέδιο αναγνώρισης εντός των τριών μηνών που έπονται της παραλαβής του σχεδίου και όλων των δικαιολογητικών. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν συντομότερη προθεσμία.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν πρόσθετους κανόνες όσον αφορά την επιλεξιμότητα των ενεργειών και των δαπανών στο πλαίσιο των σχεδίων αναγνώρισης, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για την επιλεξιμότητα των επενδύσεων, με σκοπό την επίτευξη της τήρησης από τις ομάδες παραγωγών των κριτηρίων αναγνώρισης των οργανώσεων παραγωγών που προβλέπονται στο άρθρο 125β παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Μετά τους ελέγχους συμμόρφωσης που αναφέρονται στο άρθρο 111, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, αναλόγως της περίπτωσης:
α)
εγκρίνει το σχέδιο και χορηγεί την προαναγνώριση·
β)
ζητεί να επέλθουν τροποποιήσεις στο σχέδιο·
γ)
απορρίπτει το σχέδιο.
Η έγκριση δύναται, κατά περίπτωση, να χορηγηθεί μόνο για σχέδιο στο οποίο ενσωματώνονται οι τροποποιήσεις που ζητήθηκαν βάσει του ανωτέρω στοιχείου β).
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους κοινοποιεί την απόφασή της στη νομική οντότητα ή στο σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας.
Άρθρο 39
Εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης
1. Το σχέδιο αναγνώρισης τίθεται σε εφαρμογή ανά ετήσιες περιόδους, από την 1η Ιανουαρίου. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν στις ομάδες παραγωγών να διαιρέσουν τις ετήσιες περιόδους σε εξαμηνιαίες περιόδους.
Για το πρώτο έτος εφαρμογής σύμφωνα με την προτεινόμενη ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 37 στοιχείο β), το σχέδιο αναγνώρισης αρχίζει:
α)
την 1η Ιανουαρίου που έπεται της ημερομηνίας έγκρισής του από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους· ή
β)
την πρώτη ημερολογιακή ημέρα που έπεται της ημερομηνίας έγκρισής του.
Το πρώτο έτος εφαρμογής του σχεδίου αναγνώρισης λήγει οπωσδήποτε στις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι ομάδες παραγωγών μπορούν να ζητήσουν τροποποιήσεις στα σχέδια κατά τη διάρκεια της εφαρμογής τους. Οι αιτήσεις αυτές συνοδεύονται από όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα σχέδια αναγνώρισης μπορούν να τροποποιηθούν κατά τη διάρκεια ετήσιας ή εξαμηνιαίας περιόδου χωρίς προγενέστερη έγκριση από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους. Οι τροποποιήσεις αυτές είναι επιλέξιμες για ενίσχυση μόνον εφόσον κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση από την ομάδα παραγωγών στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους.
3. Για κάθε τροποποίηση του σχεδίου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους λαμβάνει απόφαση εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης τροποποίησης, κατόπιν εξέτασης των κατατεθέντων δικαιολογητικών. Κάθε αίτηση τροποποίησης για την οποία δεν έχει ληφθεί απόφαση εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας θεωρείται απορριφθείσα. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν συντομότερη προθεσμία.
Άρθρο 40
Αίτηση αναγνώρισης ως οργάνωση παραγωγών
1. Οι ομάδες παραγωγών που θέτουν σε εφαρμογή σχέδιο αναγνώρισης μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να υποβάλουν αίτηση για αναγνώριση δυνάμει του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Οι αιτήσεις αυτές υποβάλλονται οπωσδήποτε πριν από το τέλος της μεταβατικής περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 125ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης αυτής, η ομάδα παραγωγών μπορεί να υποβάλει σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος δυνάμει του άρθρου 63.
Άρθρο 41
Κύριες δραστηριότητες των ομάδων παραγωγών
1. Η κύρια δραστηριότητα ομάδας παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει προαναγνωριστεί.
2. Μια ομάδα παραγωγών δύναται να πωλεί προϊόντα παραγωγών οι οποίοι δεν είναι μέλη ομάδας παραγωγών, εφόσον είναι αναγνωρισμένη για τα εν λόγω προϊόντα και υπό τον όρο ότι η οικονομική αξία της δραστηριότητας αυτής είναι χαμηλότερη από την αξία της διατεθείσας στο εμπόριο παραγωγής των μελών της ομάδας παραγωγών και των μελών άλλων ομάδων παραγωγών.
Άρθρο 42
Αξία παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο
1. Στις ομάδες παραγωγών εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, το άρθρο 50 παράγραφοι 1 έως 4 και 7 και η παράγραφος 6 πρώτη φράση του άρθρου αυτού.
2. Σε περίπτωση που προκύπτει μείωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο κατά τουλάχιστον 35 %, για λόγους που είναι επαρκώς αιτιολογημένοι για το κράτος μέλος και που δεν εμπίπτουν στην ευθύνη και στον έλεγχο της ομάδας παραγωγών, η συνολική αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το 65 % της συνολικής αξίας που δηλώθηκε στην προηγούμενη αίτηση ή στις προηγούμενες αιτήσεις ενίσχυσης σχετικά με την πλέον πρόσφατη ετήσια περίοδο, όπως έχει επαληθευτεί από το κράτος μέλος, και ελλείψει τέτοιων αιτήσεων, της αξίας που δηλώθηκε αρχικά στο εγκεκριμένο σχέδιο αναγνώρισης.
3. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, όσον αφορά την περίοδο για την οποία ζητείται η ενίσχυση.
Άρθρο 43
Χρηματοδότηση των σχεδίων αναγνώρισης
1. Τα ποσοστά ενίσχυσης που αναφέρονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μειώνονται κατά το ήμισυ όσον αφορά την παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο αξίας άνω του 1 000 000 ευρώ.
2. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 υπόκειται για κάθε ομάδα παραγωγών σε ετήσιο ανώτατο όριο 100 000 ευρώ.
3. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καταβάλλεται:
α)
σε ετήσιες ή εξαμηνιαίες δόσεις στο τέλος κάθε ετήσιας ή εξαμηνιαίας περιόδου για την εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης· ή
β)
σε δόσεις που καλύπτουν μέρος της ετήσιας περιόδου εάν το σχέδιο αρχίζει κατά τη διάρκεια ετήσιας περιόδου ή εάν η αναγνώριση χορηγείται δυνάμει του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 πριν από το τέλος ετήσιας περιόδου. Στην περίπτωση αυτή, το ανώτατο όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου μειώνεται αναλογικά.
Για τον υπολογισμό των δόσεων, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως βάση την παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο η οποία αφορά μια ετήσια περίοδο διαφορετική από την περίοδο για την οποία καταβάλλεται η ετήσια δόση και τούτο για λόγους ελέγχου. Η διαφορά μεταξύ των περιόδων είναι μικρότερη από την πραγματική σχετική περίοδο.
4. Η συναλλαγματική ισοτιμία που εφαρμόζεται στα ποσά που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 είναι η τελευταία ισοτιμία που έχει δημοσιευτεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από την πρώτη ημέρα της περιόδου στο πλαίσιο της οποίας χορηγείται η σχετική ενίσχυση.
Άρθρο 44
Ενισχύσεις στις επενδύσεις που είναι αναγκαίες για την αναγνώριση
Οι επενδύσεις που συνδέονται με την εφαρμογή σχεδίων αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 37 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού για τις οποίες προβλέπονται ενισχύσεις δυνάμει του άρθρου 103α παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 χρηματοδοτούνται ανάλογα με το πόσο χρησιμοποιούνται για τα προϊόντα των μελών ομάδας παραγωγών που αφορά η προαναγνώριση.
Αποκλείονται από την ενωσιακή ενίσχυση οι επενδύσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν στρέβλωση του ανταγωνισμού όσον αφορά άλλες οικονομικές δραστηριότητες της ομάδας παραγωγών.
Άρθρο 45
Αίτηση ενίσχυσης
1. Η ομάδα παραγωγών υποβάλλει μία και μόνο αίτηση για τη χορήγηση της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εντός τριών μηνών από το τέλος κάθε ετήσιας ή εξαμηνιαίας περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού. Η αίτηση ενίσχυσης περιλαμβάνει δήλωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την περίοδο για την οποία ζητείται η ενίσχυση.
2. Οι αιτήσεις ενίσχυσης που καλύπτουν εξαμηνιαίες περιόδους μπορούν να υποβληθούν μόνον εάν το σχέδιο αναγνώρισης υποδιαιρείται σε εξαμηνιαίες περιόδους σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 1. Κάθε αίτηση ενίσχυσης συνοδεύεται από γραπτή δήλωση της ομάδας παραγωγών ότι:
α)
συμμορφώνεται και θα εξακολουθήσει να συμμορφώνεται προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και προς τον παρόντα κανονισμό· και
β)
δεν έχει λάβει, δεν λαμβάνει και δεν θα λάβει άμεσα ή έμμεσα ενωσιακή ή εθνική χρηματοδότηση για δράσεις που εφαρμόζονται στο πλαίσιο του σχεδίου αναγνώρισής της για τις οποίες χορηγείται ενωσιακή χρηματοδότηση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν την προθεσμία για την καταβολή της ενίσχυσης, η οποία δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τους έξι μήνες από την παραλαβή της αίτησης.
Άρθρο 46
Επιλεξιμότητα
Τα κράτη μέλη αξιολογούν την επιλεξιμότητα των ομάδων παραγωγών για την ενίσχυση που προβλέπει ο παρών κανονισμός, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο είναι δικαιολογημένη η χορήγησή της, λαμβάνοντας υπόψη τους όρους και την ημερομηνία κατά την οποία είχε χορηγηθεί οποιαδήποτε προηγούμενη δημόσια ενίσχυση στις οργανώσεις ή ομάδες παραγωγών από τις οποίες προέρχονται τα μέλη των εν λόγω ομάδων παραγωγών, καθώς και τις μετακινήσεις των μελών ανάμεσα στις οργανώσεις παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών.
Άρθρο 47
Ενωσιακή συνδρομή
1. Η ενωσιακή συνδρομή με τη μορφή ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ανέρχεται:
α)
σε 75 % στις επιλέξιμες περιφέρειες για τον στόχο σύγκλισης· και
β)
σε 50 % στις λοιπές περιφέρειες.
Το υπόλοιπο της ενίσχυσης πρέπει να καταβάλλεται ως κατ’ αποκοπή ενίσχυση από το κράτος μέλος. Δεν απαιτείται να συνοδεύονται οι αιτήσεις ενίσχυσης από δικαιολογητικά σχετικά με τη χρησιμοποίηση της ενίσχυσης.
2. Η ενωσιακή συνδρομή με τη μορφή ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, που εκφράζεται ως επιδότηση κεφαλαίου ή ισοδύναμο επιδότησης κεφαλαίου δεν υπερβαίνει, ως ποσοστό των επιλέξιμων επενδυτικών δαπανών:
α)
50 % στις επιλέξιμες περιφέρειες για τον στόχο σύγκλισης· και
β)
30 % στις λοιπές περιφέρειες.
Τα οικεία κράτη μέλη συνεισφέρουν τουλάχιστον το 5 % των επιλέξιμων επενδυτικών δαπανών.
Οι δικαιούχοι της ενίσχυσης για τις επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες συμμετέχουν τουλάχιστον:
α)
κατά 25 % στις επιλέξιμες περιφέρειες για τον στόχο σύγκλισης· και
β)
κατά 45 % στις λοιπές περιφέρειες.
Άρθρο 48
Συγχωνεύσεις
1. Η ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μπορεί να χορηγείται ή να εξακολουθήσει να χορηγείται στις ομάδες παραγωγών που έχουν προαναγνωριστεί και έχουν προκύψει από τη συγχώνευση δύο ή περισσότερων προαναγνωρισμένων ομάδων παραγωγών.
2. Για τον υπολογισμό του ποσού της ενίσχυσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, η ομάδα παραγωγών που προκύπτει από συγχώνευση αντικαθιστά τις συγχωνευόμενες ομάδες.
3. Όταν δύο ή περισσότερες ομάδες παραγωγών συγχωνεύονται, η νέα οντότητα επωμίζεται τα δικαιώματα και αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις της ομάδας παραγωγών η οποία προαναγνωρίστηκε πρώτη.
4. Όταν προαναγνωρισμένη ομάδα παραγωγών συγχωνεύεται με αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, η προκύπτουσα οντότητα δεν είναι πλέον επιλέξιμη για προαναγνώριση ως ομάδα παραγωγών, ούτε για την ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Η προκύπτουσα οντότητα εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο ίδιας μεταχείρισης με την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, υπό τον όρο ότι πληροί όλες τις ισχύουσες απαιτήσεις. Εάν χρειάζεται, η οργάνωση παραγωγών ζητεί τροποποίηση του επιχειρησιακού προγράμματός της και, προς τον σκοπό αυτό, εφαρμόζεται το άρθρο 29 τηρουμένων των αναλογιών.
Ωστόσο, οι δράσεις που υλοποιήθηκαν από τις ομάδες παραγωγών πριν από τη συγχώνευση εξακολουθούν να είναι επιλέξιμες υπό τους όρους που προβλέπονται στο σχέδιο αναγνώρισης.
Άρθρο 49
Συνέπειες της αναγνώρισης
1. Με την αναγνώριση διακόπτεται η χορήγηση της ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Σε περίπτωση υποβολής επιχειρησιακού προγράμματος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το οικείο κράτος μέλος φροντίζει να μη γίνεται διπλή χρηματοδότηση των μέτρων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο αναγνώρισης.
3. Οι επενδύσεις για τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση ή οι δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μπορούν να μεταφερθούν στα επιχειρησιακά προγράμματα υπό τον όρο ότι συνάδουν με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
4. Τα κράτη μέλη καθορίζουν την περίοδο, η οποία αρχίζει μετά την εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης, εντός της οποίας η ομάδα παραγωγών πρέπει να αναγνωριστεί ως οργάνωση παραγωγών. Η περίοδος αυτή δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα
Τμήμα 1
Αξία παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο
Άρθρο 50
Βάση υπολογισμού
1. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για μια οργάνωση παραγωγών υπολογίζεται με βάση την παραγωγή της ίδιας της οργάνωσης παραγωγών και των παραγωγών-μελών της, και περιλαμβάνει μόνον την παραγωγή των οπωροκηπευτικών για τα οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο μπορεί να περιλαμβάνει οπωροκηπευτικά τα οποία δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας, όταν οι εν λόγω προδιαγραφές δεν εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 4.
2. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο περιλαμβάνει και την παραγωγή των μελών που αποχώρησαν ή εισήλθαν στην οργάνωση παραγωγών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους για την αποφυγή της διπλής καταμέτρησης.
3. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο δεν περιλαμβάνει την αξία των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών ή οποιουδήποτε άλλου προϊόντος το οποίο δεν είναι προϊόν του τομέα των οπωροκηπευτικών.
Ωστόσο, η αξία των οπωροκηπευτικών που διατίθενται στο εμπόριο και προορίζονται για μεταποίηση και μετατρέπονται σε ένα από τα μεταποιημένα προϊόντα με βάση τα οπωροκηπευτικά που απαριθμούνται στο παράρτημα I μέρος X του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή σε οποιοδήποτε άλλο μεταποιημένο προϊόν που αναφέρεται στο παρόν άρθρο και περιγράφεται περαιτέρω στο παράρτημα VΙ του παρόντος κανονισμού, από οργάνωση παραγωγών, ένωση οργανώσεων παραγωγών ή παραγωγούς-μέλη τους, ή θυγατρικές που αναφέρονται στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου, είτε από τους ίδιους είτε μέσω εξωτερικής ανάθεσης, υπολογίζεται με τον πολλαπλασιασμό της τιμολογηθείσας αξίας των εν λόγω μεταποιημένων προϊόντων επί έναν κατ’ αποκοπή συντελεστή %. Ο συντελεστής αυτός καθορίζεται ως εξής:
α)
53 % για χυμούς φρούτων·
β)
73 % για συμπυκνωμένους χυμούς·
γ)
77 % για συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας·
δ)
62 % για κατεψυγμένα οπωροκηπευτικά·
ε)
48 % για κονσερβοποιημένα οπωροκηπευτικά·
στ)
70 % για κονσερβοποιημένα μανιτάρια του γένους Agaricus·
ζ)
81 % για φρούτα που διατηρούνται προσωρινά σε άλμη·
η)
81 % για αποξηραμένα φρούτα·
θ)
27 % για άλλα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά·
ι)
12 % για μεταποιημένα αρωματικά φυτά·
ια)
41 % για σκόνη πάπρικας.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να συμπεριλάβουν την αξία των υποπροϊόντων στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο.
5. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο περιλαμβάνει και την αξία των αποσύρσεων από την αγορά που διατίθενται όπως προβλέπεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η οποία εκτιμάται στη μέση τιμή των προϊόντων που διέθεσε στο εμπόριο η οργάνωση παραγωγών την προηγούμενη περίοδο αναφοράς.
6. Μόνον η παραγωγή της οργάνωσης παραγωγών και/ή των παραγωγών-μελών της που διατίθεται στο εμπόριο από την ίδια την οργάνωση παραγωγών συνυπολογίζεται στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο. Η παραγωγή των παραγωγών-μελών της οργάνωσης παραγωγών που διατίθεται στο εμπόριο από άλλη οργάνωση παραγωγών, η οποία έχει οριστεί από την οργάνωσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 125α παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, συνυπολογίζεται στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από τη δεύτερη οργάνωση παραγωγών.
7. Η παραγωγή οπωροκηπευτικών που διατίθεται στο εμπόριο τιμολογείται στο στάδιο της «εξόδου από την οργάνωση παραγωγών» κατά περίπτωση, ως προϊόν που απαριθμείται στο παράρτημα I μέρος IX του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 το οποίο είναι προπαρασκευασμένο και συσκευασμένο, εκτός:
α)
ΦΠΑ·
β)
από το κόστος εσωτερικής μεταφοράς, στην περίπτωση που η απόσταση μεταξύ των κέντρων συλλογής ή συσκευασίας της οργάνωσης παραγωγών και του σημείου διανομής της οργάνωσης παραγωγών είναι σημαντική. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις μειώσεις που εφαρμόζονται για την τιμολογημένη αξία των προϊόντων όσον αφορά τα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο τιμολογίου στα διάφορα στάδια παράδοσης ή μεταφοράς και αιτιολογούν δεόντως στην εθνική τους στρατηγική ποια απόσταση θεωρείται σημαντική.
8. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο μπορεί επίσης να υπολογιστεί στο στάδιο της «εξόδου από την ένωση οργανώσεων παραγωγών» επί της ίδιας βάσης, όπως αυτή που προβλέπεται στην παράγραφο 7.
9. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο μπορεί επίσης να υπολογιστεί στο στάδιο της «εξόδου από τη θυγατρική», επί της ίδιας βάσης, όπως αυτή που προβλέπεται στην παράγραφο 7, με την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το 90 % του κεφαλαίου της θυγατρικής κατέχεται:
α)
από μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών ή από ενώσεις οργανώσεων παραγωγών· και/ή
β)
με την επιφύλαξη της έγκρισης του κράτους μέλους, από παραγωγούς-μέλη των οργανώσεων παραγωγών ή ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, εάν το γεγονός αυτό συμβάλλει στους στόχους που απαριθμούνται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) και στο άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
10. Σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο υπολογίζεται στο στάδιο της «εξόδου από την οργάνωση παραγωγών» και περιλαμβάνει την προστιθέμενη οικονομική αξία της δραστηριότητας που αποτέλεσε αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης από την οργάνωση παραγωγών στα μέλη της, σε τρίτα μέρη ή σε θυγατρική άλλη από εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 9.
11. Σε περίπτωση μείωσης της παραγωγής που προκαλείται από κλιματικά φαινόμενα, ασθένειες ζώων ή φυτών, ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς, η αποζημίωση από ασφάλεια που λαμβάνεται για τις αιτίες αυτές στο πλαίσιο των μέτρων ασφάλισης συγκομιδής που προβλέπονται στο κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα 6, ή ισοδύναμων μέτρων τα οποία διαχειρίζεται η οργάνωση παραγωγών, μπορεί να συμπεριληφθεί στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο.
Άρθρο 51
Περίοδος αναφοράς
1. Το ετήσιο ανώτατο όριο της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 υπολογίζεται κάθε έτος βάσει της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο κατά τη διάρκεια δωδεκάμηνης περιόδου αναφοράς, η οποία καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Η περίοδος αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη για κάθε οργάνωση παραγωγών ως:
α)
δωδεκάμηνη περίοδος, η οποία αρχίζει μετά την 1η Ιανουαρίου τρία έτη πριν από το έτος για το οποίο ζητείται η ενίσχυση και λήγει πριν από την 31η Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται του έτους για το οποίο ζητείται η ενίσχυση· ή
β)
η μέση αξία τριών διαδοχικών δωδεκάμηνων περιόδων, η οποία αρχίζει μετά την 1η Ιανουαρίου πέντε έτη πριν από το έτος για το οποίο ζητείται η ενίσχυση και λήγει πριν από την 31η Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται του έτους για το οποίο ζητείται η ενίσχυση.
3. Η δωδεκάμηνη περίοδος αποτελεί τη λογιστική περίοδο της σχετικής οργάνωσης παραγωγών.
Η μεθοδολογία για τον καθορισμό της περιόδου αναφοράς δεν ποικίλλει κατά τη διάρκεια του επιχειρησιακού προγράμματος, πλην δεόντως αιτιολογημένων περιπτώσεων.
4. Σε περίπτωση που προκύπτει μείωση της αξίας ενός προϊόντος κατά τουλάχιστον 35 %, για λόγους που δεν εμπίπτουν στην ευθύνη και στον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών, η αξία της παραγωγής του σχετικού προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το 65 % της αξίας της κατά την προηγούμενη περίοδο αναφοράς.
Η οργάνωση παραγωγών δικαιολογεί στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους τους λόγους που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
5. Στην περίπτωση που πρόσφατα αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών διαθέτουν ανεπαρκή ιστορικά δεδομένα σχετικά με την παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2, η αξία της εν λόγω παραγωγής μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι η αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής που αναφέρεται από την οργάνωση παραγωγών για τον σκοπό της αναγνώρισης.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών στα νέα μέλη οργάνωσης παραγωγών τα οποία εισέρχονται σε οργάνωση παραγωγών για πρώτη φορά.
6. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, από οργανώσεις παραγωγών οι οποίες δεν έχουν υποβάλει επιχειρησιακά προγράμματα.
7. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 6, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την περίοδο αναφοράς υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά τη συγκεκριμένη περίοδο αναφοράς.
Ωστόσο, για τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν έως την 20ή Ιανουαρίου 2010, η αξία της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο για τα έτη έως το 2007 υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά την περίοδο αναφοράς, ενώ η αξία της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο για τα έτη μετά το 2008 υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας το 2008.
Για τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν μετά την 20 ή Ιανουαρίου 2010, η αξία της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο για τα έτη μετά το 2008 υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά τον χρόνο έγκρισης του επιχειρησιακού προγράμματος.
Τμήμα 2
Επιχειρησιακά ταμεία
Άρθρο 52
Διαχείριση
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση των επιχειρησιακών ταμείων πραγματοποιείται κατά τρόπο ώστε οι δαπάνες και το εισόδημά τους να είναι δυνατόν να προσδιοριστούν, να ελεγχθούν και να πιστοποιηθούν σε ετήσια βάση από εξωτερικούς ελεγκτές.
Άρθρο 53
Χρηματοδότηση των επιχειρησιακών ταμείων
1. Οι χρηματικές εισφορές στο επιχειρησιακό ταμείο που αναφέρονται στο άρθρο 103β παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καθορίζονται από την οργάνωση παραγωγών.
2. Όλοι οι παραγωγοί έχουν τη δυνατότητα να επωφελούνται από το επιχειρησιακό ταμείο και να συμμετέχουν δημοκρατικά στις αποφάσεις σχετικά με τη χρήση του επιχειρησιακού ταμείου της οργάνωσης παραγωγών και των χρηματικών εισφορών στο επιχειρησιακό ταμείο.
Άρθρο 54
Κοινοποίηση εκτιμώμενου ποσού
1. Οι οργανώσεις παραγωγών κοινοποιούν στο κράτος μέλος τους, το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου, τα εκτιμώμενα ποσά της ενωσιακής συνδρομής, καθώς και της εισφοράς των μελών τους και των ίδιων των οργανώσεων παραγωγών στα επιχειρησιακά ταμεία για το επόμενο έτος, συνοδευόμενα από τα επιχειρησιακά προγράμματα ή τις αιτήσεις για έγκριση των τροποποιήσεών τους.
Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν ημερομηνία μεταγενέστερη της 15ης Σεπτεμβρίου.
2. Ο υπολογισμός του εκτιμώμενου ποσού των επιχειρησιακών ταμείων πραγματοποιείται με βάση τα επιχειρησιακά προγράμματα και την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο. Ο υπολογισμός κατανέμεται μεταξύ των δαπανών για τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων και των δαπανών για τα λοιπά μέτρα.
Τμήμα 3
Επιχειρησιακά προγράμματα
Άρθρο 55
Εθνική στρατηγική
1. Η γενική δομή και το περιεχόμενο της εθνικής στρατηγικής που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καθορίζονται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που παρατίθενται στο παράρτημα VII. Η στρατηγική μπορεί να αποτελείται από περιφερειακά στοιχεία.
Στην εθνική στρατηγική ενσωματώνονται όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται και οι διατάξεις που εγκρίνονται από το κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του μέρους ΙΙ τίτλος ΙΙ κεφάλαιο ΙΙ τμήματα Ι και Ια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος τίτλου.
2. Η εθνική στρατηγική, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης του εθνικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, θεσπίζεται πριν από την υποβολή των σχεδίων επιχειρησιακών προγραμμάτων για κάθε δεδομένο έτος. Το εθνικό πλαίσιο ενσωματώνεται μετά την υποβολή του στην Επιτροπή και, ενδεχομένως, την τροποποίησή του, σύμφωνα με το άρθρο 103στ παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Η ανάλυση της αρχικής κατάστασης αποτελεί μέρος της διαδικασίας εκπόνησης της εθνικής στρατηγικής και διενεργείται υπό την ευθύνη του κράτους μέλους. Η ανάλυση αυτή προσδιορίζει και εκτιμά τις ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν, κατατάσσει τις ανάγκες κατά σειρά προτεραιότητας, ορίζει τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν μέσω των επιχειρησιακών προγραμμάτων για την ικανοποίηση των εν λόγω αναγκών προτεραιότητας, τα αναμενόμενα αποτελέσματα και τους ποσοτικοποιημένους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν σε σχέση με την αρχική κατάσταση, και καθορίζει τα πλέον ενδεδειγμένα μέσα και τις δράσεις για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν επίσης την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της εθνικής στρατηγικής καθώς και την εφαρμογή της μέσω των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Η εθνική στρατηγική μπορεί να τροποποιηθεί, ιδίως με βάση την παρακολούθηση και την αξιολόγηση. Οι τροποποιήσεις αυτές επέρχονται πριν από την υποβολή των σχεδίων επιχειρησιακών προγραμμάτων για κάθε δεδομένο έτος.
5. Τα κράτη μέλη καθορίζουν στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής τα ανώτατα ποσοστά του ταμείου τα οποία μπορούν να δαπανηθούν για κάθε επιμέρους μέτρο και/ή είδος δράσης και/ή δαπάνη, προκειμένου να διασφαλιστεί η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ των διαφόρων μέτρων.
Άρθρο 56
Εθνικό πλαίσιο για τις περιβαλλοντικές δράσεις
1. Επιπλέον της υποβολής του προτεινόμενου πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη κοινοποιούν επίσης στην Επιτροπή τυχόν τροποποιήσεις του εθνικού πλαισίου, οι οποίες υπόκεινται στη διαδικασία που περιγράφεται στο εν λόγω εδάφιο. Η Επιτροπή θέτει το εθνικό πλαίσιο στη διάθεση των άλλων κρατών μελών με τον τρόπο που θεωρεί ενδεδειγμένο.
2. Το εθνικό πλαίσιο αναφέρει σε χωριστό τμήμα τις γενικές απαιτήσεις σχετικά με τη συμπληρωματικότητα, τη συνέπεια και τη συμμόρφωση, τις οποίες πληρούν οι περιβαλλοντικές δράσεις που επιλέγονται στο πλαίσιο επιχειρησιακού προγράμματος, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 103στ παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο δεύτερη φράση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. H Επιτροπή παρέχει υπόδειγμα του τμήματος αυτού στα κράτη μέλη.
Το εθνικό πλαίσιο περιλαμβάνει επίσης μη εξαντλητικό κατάλογο των περιβαλλοντικών δράσεων και των συναφών όρων που έχουν εφαρμογή στο κράτος μέλος για τους σκοπούς του άρθρου 103γ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Για κάθε περιβαλλοντική δράση, το εθνικό πλαίσιο αναφέρει:
α)
την αιτιολόγηση της δράσης, βάσει του περιβαλλοντικού της αντίκτυπου· και
β)
την ειδική δέσμευση ή τις ειδικές δεσμεύσεις που συνεπάγεται.
3. Οι περιβαλλοντικές δράσεις που είναι παρεμφερείς με γεωργοπεριβαλλοντικές δεσμεύσεις οι οποίες λαμβάνουν ενίσχυση στο πλαίσιο προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης έχουν την ίδια διάρκεια με τις εν λόγω δεσμεύσεις. Συνεχίζονται σε ένα επόμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα, όταν η διάρκεια των παρεμφερών γεωργοπεριβαλλοντικών δεσμεύσεων υπερβαίνει τη διάρκεια του αρχικού επιχειρησιακού προγράμματος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν συντομότερες διάρκειες για τις περιβαλλοντικές δράσεις ή ακόμη και τη διακοπή τους σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, και ιδίως βάσει των αποτελεσμάτων της ενδιάμεσης αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 126 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
Το εθνικό πλαίσιο αναφέρει τη διάρκεια των δράσεων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο και, ενδεχομένως, την υποχρέωση συνέχισης της δράσης σε ένα επόμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα.
Άρθρο 57
Συμπληρωματικοί κανόνες του κράτους μέλους
Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν κανόνες για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την επιλεξιμότητα των μέτρων, των δράσεων ή των δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Άρθρο 58
Σχέση με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, δεν χορηγείται στήριξη στο πλαίσιο του ή των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης του κράτους μέλους, που έχει ή έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (9), για δράσεις που καλύπτονται από μέτρα τα οποία προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Σε περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, η στήριξη έχει χορηγηθεί κατ’ εξαίρεση για μέτρα δυνητικά επιλέξιμα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δικαιούχοι μπορούν να λάβουν στήριξη για μια δεδομένη δράση στο πλαίσιο ενός μόνο καθεστώτος.
Προς τον σκοπό αυτό, όταν τα κράτη μέλη ενσωματώνουν μέτρα που περιέχουν τέτοιες εξαιρέσεις στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, διασφαλίζουν ότι η εθνική στρατηγική που αναφέρεται στο άρθρο 55 του παρόντος κανονισμού αναφέρει τα κριτήρια και τους διοικητικούς κανόνες που θα εφαρμοστούν στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
3. Ενδεχομένως, και με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 103α παράγραφος 3, του άρθρου 103δ παράγραφοι 1 και 3 και του άρθρου 103ε του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθώς και του άρθρου 47 του παρόντος κανονισμού, το ύψος της στήριξης για τα μέτρα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό δεν υπερβαίνει το εφαρμοστέο ύψος για τα μέτρα που υπάγονται στο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης.
4. Η στήριξη για περιβαλλοντικές δράσεις, εκτός από την απόκτηση πάγιων στοιχείων ενεργητικού, περιορίζεται στα μέγιστα ποσά που καθορίζονται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 για τις γεωργοπεριβαλλοντικές ενισχύσεις. Τα ποσά αυτά μπορούν να αυξηθούν σε εξαιρετικές περιπτώσεις, λαμβανομένων υπόψη ειδικών περιστάσεων που πρέπει να αιτιολογούνται στην εθνική στρατηγική η οποία αναφέρεται στο άρθρο 55 του παρόντος κανονισμού και στα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών. Τα ποσά για περιβαλλοντικές δράσεις μπορούν επίσης να αυξηθούν με σκοπό τη στήριξη ενεργειών που σχετίζονται με τις προτεραιότητες οι οποίες καθορίζονται στο άρθρο 16α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.
5. Η παράγραφος 4 δεν εφαρμόζεται σε περιβαλλοντικές δράσεις οι οποίες δεν σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με ένα συγκεκριμένο αγροτεμάχιο.
Άρθρο 59
Περιεχόμενο των επιχειρησιακών προγραμμάτων
Τα επιχειρησιακά προγράμματα περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
περιγραφή της αρχικής κατάστασης, με βάση, ενδεχομένως, τους κοινούς δείκτες εκκίνησης που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙΙ·
β)
τους στόχους του προγράμματος, λαμβανομένων υπόψη των προοπτικών παραγωγής και των δυνατοτήτων διάθεσης, καθώς και εξήγηση του τρόπου με τον οποίο το πρόγραμμα συμβάλλει στην εθνική στρατηγική και επιβεβαίωση της συνέπειάς του με την εθνική στρατηγική, μεταξύ άλλων ως προς την ισορροπία μεταξύ των δραστηριοτήτων. Η περιγραφή των στόχων αφορά εκείνους που ορίζονται στην εθνική στρατηγική και αναφέρει μετρήσιμους στόχους, με σκοπό τη διευκόλυνση της παρακολούθησης της προόδου που συντελείται σταδιακά ως προς την υλοποίηση του προγράμματος·
γ)
λεπτομερή περιγραφή των μέτρων, μεταξύ των οποίων τα μέτρα για την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των συγκεκριμένων δράσεων που πρέπει να αναληφθούν και των μέσων που απαιτούνται για την επίτευξη των εν λόγω στόχων για κάθε έτος εφαρμογής του προγράμματος. Η περιγραφή αναφέρει τον βαθμό στον οποίο τα διάφορα προτεινόμενα μέτρα:
i)
συμπληρώνουν άλλα μέτρα και συνάδουν με αυτά, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που χρηματοδοτούνται ή είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση από άλλα ταμεία της Ένωσης, και ιδίως τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνει ειδική αναφορά, εφόσον συντρέχει περίπτωση, σε μέτρα τα οποία υλοποιούνται στο πλαίσιο προηγούμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων·
ii)
δεν συνεπάγονται κίνδυνο διπλής χρηματοδότησης από ταμεία της Ένωσης·
δ)
τη διάρκεια του προγράμματος· και
ε)
τις χρηματοδοτικές πτυχές, και συγκεκριμένα:
i)
τη μέθοδο υπολογισμού και το επίπεδο των χρηματικών εισφορών·
ii)
τη διαδικασία για τη χρηματοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου·
iii)
τις πληροφορίες που απαιτούνται για να δικαιολογηθεί το διαφοροποιημένο ύψος των εισφορών· και
iv)
τον προϋπολογισμό και το χρονοδιάγραμμα για την ανάληψη δράσεων για κάθε έτος εφαρμογής του προγράμματος.
Άρθρο 60
Επιλεξιμότητα των δράσεων στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα δεν περιλαμβάνουν τις δράσεις ή τις δαπάνες που αναφέρονται στον κατάλογο που παρατίθεται στο παράρτημα IX.
2. Οι επιλέξιμες για τη χορήγηση ενίσχυσης δαπάνες στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων περιορίζονται στις πραγματικές δαπάνες. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να προκαθορίσουν τυπικές κατ’ αποκοπή τιμές με δεόντως αιτιολογημένο τρόπο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι κατ’ αποκοπή τιμές αναφέρονται στο παράρτημα ΙΧ·
β)
για τα πρόσθετα ανά χιλιόμετρο έξοδα εξωτερικής μεταφοράς, σε σύγκριση με τα έξοδα συγκρίσιμης οδικής μεταφοράς, όταν επιλέγεται η σιδηροδρομική και/ή θαλάσσια μεταφορά στο πλαίσιο ενός μέτρου προστασίας του περιβάλλοντος· και
γ)
για τα πρόσθετα έξοδα και το διαφυγόν εισόδημα που προκύπτουν από περιβαλλοντικές δράσεις, τα οποία υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1974/2006 της Επιτροπής (10).
Τα κράτη μέλη αναθεωρούν τις εν λόγω τιμές τουλάχιστον ανά πενταετία.
3. Για να είναι επιλέξιμη μια δράση, πάνω από το 50 % της αξίας των προϊόντων τα οποία αφορά αντιστοιχεί στα προϊόντα για τα οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών. Για να συνυπολογίζονται στο 50 %, τα προϊόντα πρέπει να προέρχονται από μέλη της οργάνωσης παραγωγών ή από παραγωγούς-μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών. Το άρθρο 50 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών για τον υπολογισμό της αξίας.
4. Στις περιβαλλοντικές δράσεις εφαρμόζονται οι εξής κανόνες:
α)
διάφορες περιβαλλοντικές δράσεις μπορούν να συνδυαστούν, υπό τον όρο ότι είναι συμπληρωματικές και συμβατές. Σε περίπτωση συνδυασμού περιβαλλοντικών δράσεων, το επίπεδο της στήριξης λαμβάνει υπόψη το συγκεκριμένο διαφυγόν εισόδημα και τα πρόσθετα έξοδα που προκύπτουν από τον συνδυασμό αυτό·
β)
οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται για τον περιορισμό της χρήσης λιπασμάτων, φυτοπροστατευτικών προϊόντων ή άλλων εισροών γίνονται αποδεκτές μόνον εφόσον οι εν λόγω περιορισμοί μπορούν να αξιολογηθούν κατά τρόπο που να παρέχει εύλογες εγγυήσεις ως προς την τήρηση των εν λόγω δεσμεύσεων·
γ)
οι δράσεις που σχετίζονται με την περιβαλλοντική διαχείριση των συσκευασιών είναι δεόντως αιτιολογημένες και υπερβαίνουν τις απαιτήσεις που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με την οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
Τα κράτη μέλη καθορίζουν, στις εθνικές στρατηγικές που αναφέρονται στο άρθρο 55 του παρόντος κανονισμού, το μέγιστο ποσοστό των ετήσιων δαπανών στο πλαίσιο ενός επιχειρησιακού προγράμματος το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για δράσεις που σχετίζονται με την περιβαλλοντική διαχείριση των συσκευασιών. Το ποσοστό αυτό δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 20 %, εκτός για να ληφθούν υπόψη ειδικές εθνικές/περιφερειακές περιστάσεις που πρέπει να αιτιολογούνται στην εθνική στρατηγική.
5. Οι επενδύσεις, συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων στο πλαίσιο συμβάσεων χρηματοδοτικής μίσθωσης, των οποίων η διάρκεια απόσβεσης ξεπερνά τη διάρκεια του επιχειρησιακού προγράμματος, μπορούν να μεταφερθούν σε ένα μετέπειτα επιχειρησιακό πρόγραμμα για οικονομικούς λόγους δεόντως αιτιολογημένους, και ιδίως στις περιπτώσεις στις οποίες η περίοδος φορολογικής απόσβεσης υπερβαίνει τα πέντε έτη.
Σε περίπτωση αντικατάστασης επενδύσεων, η απομένουσα αξία των επενδύσεων που αντικαθίστανται:
α)
προστίθεται στο επιχειρησιακό ταμείο της οργάνωσης παραγωγών· ή
β)
αφαιρείται από το κόστος της αντικατάστασης.
6. Οι επενδύσεις ή οι δράσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε επιμέρους εκμεταλλεύσεις και/ή εγκαταστάσεις παραγωγών-μελών της οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών, ακόμη και σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης των δράσεων σε μέλη οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών, υπό τον όρο ότι συμβάλλουν στους στόχους του επιχειρησιακού προγράμματος. Σε περίπτωση αποχώρησης του παραγωγού-μέλους από την οργάνωση παραγωγών, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την ανάκτηση της επένδυσης ή της απομένουσας αξίας της. Εντούτοις, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι δεν απαιτείται από την οργάνωση παραγωγών να ανακτήσει την επένδυση ή την απομένουσα αξία της.
7. Οι επενδύσεις και οι δράσεις που σχετίζονται με τη μετατροπή οπωροκηπευτικών σε μεταποιημένα οπωροκηπευτικά μπορεί να είναι επιλέξιμες για στήριξη όταν οι εν λόγω επενδύσεις και δράσεις επιδιώκουν τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού, και με την προϋπόθεση ότι προσδιορίζονται στην εθνική στρατηγική που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 61
Έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται
Τα επιχειρησιακά προγράμματα συνοδεύονται ιδίως από τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
στοιχεία που αποδεικνύουν τη δημιουργία του επιχειρησιακού ταμείου·
β)
γραπτή δήλωση της οργάνωσης παραγωγών περί συμμόρφωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και τον παρόντα κανονισμό· και
γ)
γραπτή δήλωση της οργάνωσης παραγωγών ότι δεν έχει λάβει ή δεν θα λάβει, άμεσα ή έμμεσα, οποιαδήποτε άλλη ενωσιακή ή εθνική χρηματοδότηση σχετικά με δράσεις επιλέξιμες για ενίσχυση δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 62
Επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών
1. Ένα κράτος μέλος δύναται να επιτρέψει σε μια ένωση οργανώσεων παραγωγών να υποβάλει πλήρες ή μερικό επιχειρησιακό πρόγραμμα, αποτελούμενο από δράσεις που προσδιορίζονται αλλά δεν υλοποιούνται από δύο ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών-μέλη στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων τους.
2. Τα επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών εξετάζονται από κοινού με τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών-μελών, μεταξύ άλλων όσον αφορά την επίτευξη των στόχων και την τήρηση των ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 103γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
οι δράσεις χρηματοδοτούνται πλήρως από εισφορές των οργανώσεων παραγωγών που είναι μέλη των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, οι οποίες καταβάλλονται από το επιχειρησιακό ταμείο των εν λόγω οργανώσεων παραγωγών. Ωστόσο, οι δράσεις μπορούν να χρηματοδοτούνται με ποσό ανάλογο με την εισφορά των οργανώσεων παραγωγών που είναι μέλη, από παραγωγούς-μέλη των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 34·
β)
οι δράσεις και η αντίστοιχη χρηματοδοτική συμμετοχή που συνεπάγονται, αναφέρονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα κάθε συμμετέχουσας οργάνωσης παραγωγών·
γ)
αποκλείεται κάθε κίνδυνος διπλής ενίσχυσης.
4. Τα άρθρα 58, 59 και 60, το άρθρο 61 στοιχεία β) και γ) και τα άρθρα 63 έως 67 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στα επιχειρησιακά προγράμματα των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών. Ωστόσο, δεν απαιτείται ισορροπία μεταξύ των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 59 στοιχείο β) όσον αφορά τα μερικά επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών.
Άρθρο 63
Προθεσμία υποβολής
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα υποβάλλονται για έγκριση από την οργάνωση παραγωγών στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση παραγωγών, το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου του έτους που προηγείται εκείνου της υλοποίησης. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μεταθέσουν την ημερομηνία αυτή αργότερα.
2. Σε περίπτωση που μια νομική οντότητα ή ένα σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, συμπεριλαμβανομένης ομάδας παραγωγών, υποβάλλει αίτηση για αναγνώριση ως οργάνωση παραγωγών, μπορεί συγχρόνως να υποβάλει για έγκριση το επιχειρησιακό πρόγραμμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Η έγκριση του επιχειρησιακού προγράμματος υπόκειται στη χορήγηση της αναγνώρισης το αργότερο μέχρι την τελική ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 64 παράγραφος 2.
Άρθρο 64
Απόφαση
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, ανάλογα με την περίπτωση:
α)
εγκρίνει τα ποσά των επιχειρησιακών ταμείων και τα επιχειρησιακά προγράμματα που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος κεφαλαίου·
β)
εγκρίνει τα επιχειρησιακά προγράμματα, υπό τον όρο της αποδοχής από την οργάνωση παραγωγών ορισμένων τροποποιήσεων· ή
γ)
απορρίπτει τα επιχειρησιακά προγράμματα ή μέρη αυτών.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει, όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα και τα επιχειρησιακά ταμεία, το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο γίνεται η υποβολή.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στις οργανώσεις παραγωγών τις αποφάσεις αυτές μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου.
Ωστόσο, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, για λόγους δεόντως αιτιολογημένους, δύναται να λάβει απόφαση όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα και τα επιχειρησιακά ταμεία μέχρι τις 20 Ιανουαρίου μετά την ημερομηνία υποβολής. Στην απόφαση έγκρισης μπορεί να διευκρινίζεται ότι οι δαπάνες είναι επιλέξιμες από την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της υποβολής.
Άρθρο 65
Τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων για τα επόμενα έτη
1. Οι οργανώσεις παραγωγών δύνανται να ζητήσουν τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειάς τους, που προβλέπεται να ισχύσουν από 1ης Ιανουαρίου του επόμενου έτους, το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μεταθέσουν την ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων.
2. Οι αιτήσεις τροποποίησης συνοδεύονται από δικαιολογητικά τα οποία αναφέρουν τον λόγο, τη φύση και τις επιπτώσεις των αλλαγών.
3. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει όσον αφορά τις αιτήσεις τροποποίησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του έτους υποβολής.
Ωστόσο, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, για λόγους δεόντως αιτιολογημένους, δύναται να λάβει απόφαση όσον αφορά τις τροποποιήσεις επιχειρησιακών προγραμμάτων μέχρι τις 20 Ιανουαρίου μετά το έτος υποβολής. Στην απόφαση έγκρισης μπορεί να διευκρινίζεται ότι οι δαπάνες είναι επιλέξιμες από την 1η Ιανουαρίου που έπεται του έτους αίτησης.
Άρθρο 66
Τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων κατά τη διάρκεια του έτους
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να εγκρίνουν τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων κατά τη διάρκεια του έτους, υπό όρους που καθορίζουν τα ίδια.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει, όσον αφορά τις τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων που ζητούνται δυνάμει της παραγράφου 1, μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του έτους που έπεται του έτους για το οποίο έχουν ζητηθεί τροποποιήσεις.
3. Κατά τη διάρκεια του έτους, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους μπορεί να επιτρέψει στις οργανώσεις παραγωγών:
α)
να υλοποιήσουν εν μέρει μόνο τα επιχειρησιακά τους προγράμματα·
β)
να αλλάξουν το περιεχόμενο του επιχειρησιακού προγράμματος·
γ)
να αυξήσουν το ποσό του επιχειρησιακού ταμείου κατά το πολύ 25 % του ποσού που είχε εγκριθεί αρχικά και να το μειώσουν κατά ποσοστό που καθορίζεται από τα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι διατηρούνται οι γενικοί στόχοι του επιχειρησιακού προγρμματος. Τα κράτη μέλη δύνανται να αυξήσουν το ποσοστό αυτό σε περίπτωση συγχώνευσης οργανώσεων παραγωγών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1·
δ)
να προσθέσουν εθνική χρηματοδοτική συνδρομή στο επιχειρησιακό ταμείο σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 93.
4. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους είναι δυνατόν να τροποποιηθούν τα επιχειρησιακά προγράμματα κατά τη διάρκεια του έτους χωρίς προγενέστερη έγκριση από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους. Οι τροποποιήσεις αυτές είναι επιλέξιμες για ενίσχυση μόνον εφόσον κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση από την οργάνωση παραγωγών στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 67
Μορφή των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα εφαρμόζονται σε ετήσιες περιόδους που εκτείνονται από την 1η Ιανουαρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου.
2. Τα επιχειρησιακά προγράμματα που έχουν εγκριθεί το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, υλοποιούνται από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
Η εφαρμογή των προγραμμάτων, για τα οποία έχει ληφθεί απόφαση έγκρισης μετά τις 15 Δεκεμβρίου, μετατίθεται κατά ένα χρόνο.
Κατά παρέκκλιση από την παρούσα παράγραφο πρώτο και δεύτερο εδάφιο, σε περίπτωση που εφαρμόζεται το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο ή το άρθρο 65 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, η εφαρμογή των επιχειρησιακών προγραμμάτων που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές αρχίζει το αργότερο την 31η Ιανουαρίου που ακολουθεί την έγκρισή τους.
Τμήμα 4
Ενίσχυση
Άρθρο 68
Εγκεκριμένο ποσό ενίσχυσης
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στις οργανώσεις παραγωγών και στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών το εγκεκριμένο ποσό της ενίσχυσης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 103ζ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται εκείνου για το οποίο ζητείται ενίσχυση.
2. Σε περίπτωση που εφαρμόζεται το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο ή το άρθρο 65 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη κοινοποιούν το εγκεκριμένο ποσό της ενίσχυσης μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του έτους για το οποίο ζητείται ενίσχυση.
Άρθρο 69
Αιτήσεις ενίσχυσης
1. Οι οργανώσεις παραγωγών υποβάλλουν στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αίτηση ενίσχυσης ή εξόφλησης υπολοίπου για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα για το οποίο ζητείται ενίσχυση, μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου του έτους που έπεται εκείνου για το οποίο ζητείται η ενίσχυση.
2. Οι αιτήσεις ενίσχυσης συνοδεύονται από δικαιολογητικά στα οποία εμφαίνονται:
α)
η αιτούμενη ενίσχυση·
β)
η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο·
γ)
οι χρηματοδοτικές εισφορές των μελών, αφενός, και της οργάνωσης παραγωγών, αφετέρου·
δ)
οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος·
ε)
οι δαπάνες που αφορούν την πρόληψη και διαχείριση κρίσεων με κατανομή ανά δράση·
στ)
η αναλογία του επιχειρησιακού ταμείου που δαπανήθηκε για την πρόληψη και διαχείριση κρίσεων με κατανομή ανά δράση·
ζ)
η συμμόρφωση με το άρθρο 103γ παράγραφος 2, το άρθρο 103γ παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 103δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
η)
γραπτή δήλωση ότι δεν έχει χορηγηθεί διπλή ενωσιακή ή εθνική χρηματοδότηση σχετικά με μέτρα και/ή ενέργειες επιλέξιμα για ενίσχυση στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού· και
θ)
σε περίπτωση αίτησης ενίσχυσης με βάση κατ’ αποκοπή τιμή, που αναφέρεται στο άρθρο 60 παράγραφος 2, απόδειξη της υλοποίησης της σχετικής δράσης.
3. Οι αιτήσεις ενίσχυσης μπορούν να καλύπτουν τις δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί αλλά δεν έχουν πραγματοποιηθεί, εφόσον αποδειχθούν τα ακόλουθα:
α)
οι σχετικές ενέργειες δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος για λόγους πέρα από τον έλεγχο της σχετικής οργάνωσης παραγωγών·
β)
οι ενέργειες αυτές είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν μέχρι τις 30 Απριλίου του έτους για το οποίο ζητείται ενίσχυση· και
γ)
ισοδύναμη εισφορά της οργάνωσης παραγωγών παραμένει στο επιχειρησιακό ταμείο.
Η ενίσχυση καταβάλλεται και η εγγύηση που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 3 αποδεσμεύεται, μόνον αφού προσκομιστούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι προγραμματισμένες δαπάνες οι οποίες αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) έχουν πραγματοποιηθεί, βάσει αποδεδειγμένων δικαιωμάτων για ενίσχυση, το αργότερο μέχρι τις 30 Απριλίου του έτους που έπεται εκείνου για το οποίο έχουν προγραμματιστεί οι σχετικές δαπάνες.
4. Εάν οι αιτήσεις υποβληθούν μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η ενίσχυση μειώνεται κατά 1 % για κάθε ημέρα καθυστέρησης.
Σε εξαιρετικές και δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους μπορεί να δεχτεί αιτήσεις μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, εφόσον πραγματοποιηθούν οι αναγκαίοι έλεγχοι και εφόσον έχει τηρηθεί το χρονικό όριο γα την πληρωμή που αναφέρεται στο άρθρο 70.
5. Οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών μπορούν να υποβάλουν αίτηση ενίσχυσης όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 εξ ονόματος και για λογαριασμό των μελών τους, εφόσον τα εν λόγω μέλη είναι οργανώσεις παραγωγών και με την προϋπόθεση ότι τα δικαιολογητικά που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 2 υποβάλλονται για κάθε μέλος. Οι οργανώσεις παραγωγών είναι οι τελικοί δικαιούχοι της ενίσχυσης.
Άρθρο 70
Καταβολή των ενισχύσεων
Τα κράτη μέλη καταβάλλουν την ενίσχυση μέχρι τις 15 Οκτωβρίου του έτους που έπεται του έτους υλοποίησης του προγράμματος.
Άρθρο 71
Προκαταβολές
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να υποβάλουν αίτηση για προκαταβολή του τμήματος της ενίσχυσης που αντιστοιχεί στην προβλεπόμενη δαπάνη η οποία προκύπτει από το επιχειρησιακό πρόγραμμα κατά την τρίμηνη ή τετράμηνη περίοδο που αρχίζει τον μήνα κατά τον οποίο υπεβλήθη η αίτηση για προκαταβολή.
2. Οι αιτήσεις για προκαταβολή υποβάλλονται όπως ορίζει το κράτος μέλος, είτε ανά τρίμηνο τον Ιανουάριο, τον Απρίλιο, τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο είτε ανά τετράμηνο τον Ιανουάριο, τον Μάιο και τον Σεπτέμβριο.
Το συνολικό ποσό των προκαταβολών για ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος δεν μπορεί να υπερβεί το 80 % του ποσού που έχει εγκριθεί αρχικά για την ενίσχυση του επιχειρησιακού προγράμματος.
3. Οι προκαταβολές καταβάλλονται υπό τον όρο σύστασης εγγύησης ίσης με το 110 % του ποσού με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 της Επιτροπής (12).
Τα κράτη μέλη καθορίζουν όρους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι έχουν καταβληθεί οι χρηματικές εισφορές στο επιχειρησιακό ταμείο σύμφωνα με τα άρθρα 52 και 53 του παρόντος κανονισμού και ότι οι προηγούμενες προκαταβολές και η αντίστοιχη εισφορά της οργάνωσης παραγωγών έχουν πράγματι δαπανηθεί.
4. Οι αιτήσεις αποδέσμευσης των εγγυήσεων μπορούν να υποβληθούν κατά τη διάρκεια του έτους του υπό εξέλιξη προγράμματος, συνοδευόμενες από τα σχετικά δικαιολογητικά, όπως τιμολόγια και έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η πληρωμή.
Οι εγγυήσεις αποδεσμεύονται έως το 80 % του ποσού των προκαταβολών.
5. Η βασική απαίτηση, κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 καλύπτει την εκτέλεση των ενεργειών που περιέχονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα, τηρουμένων των δεσμεύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 61 στοιχεία β) και γ) του παρόντος κανονισμού.
Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης της κύριας απαίτησης ή σε περίπτωση σοβαρής αθέτησης όσον αφορά τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 61 στοιχεία β) και γ), η εγγύηση καταπίπτει, με την επιφύλαξη επιβολής άλλων κυρώσεων και ποινών σύμφωνα με το κεφάλαιο V τμήμα 3.
Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης άλλων απαιτήσεων, η εγγύηση καταπίπτει κατ’ αναλογία της σοβαρότητας της διαπραχθείσας παρατυπίας.
6. Τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίσουν ένα ελάχιστο ποσό και τις ισχύουσες προθεσμίες όσον αφορά τις προκαταβολές.
Άρθρο 72
Μερικές πληρωμές
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να υποβάλουν αίτηση για καταβολή μέρους της ενίσχυσης που αντιστοιχεί στα ποσά τα οποία έχουν ήδη δαπανηθεί στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος.
Οι αιτήσεις είναι δυνατόν να υποβληθούν ανά πάσα στιγμή, αλλά τρεις φορές κατ’ ανώτατο όριο εντός ενός δεδομένου έτους. Συνοδεύονται από δικαιολογητικά, όπως τιμολόγια και έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η πληρωμή.
Οι πληρωμές βάσει των αιτήσεων για την καταβολή μέρους της ενίσχυσης δεν μπορεί να υπερβούν το 80 % του μέρους της ενίσχυσης που αντιστοιχεί στα ποσά τα οποία έχουν ήδη δαπανηθεί στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος για τη σχετική περίοδο. Τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίσουν το ελάχιστο ποσό για τις μερικές πληρωμές και τις προθεσμίες για τις σχετικές αιτήσεις.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 73
Επιλογή μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ότι ένα ή περισσότερα από τα μέτρα που απαριθμούνται στο άρθρο 103γ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 δεν εφαρμόζονται στην επικράτειά τους.
Άρθρο 74
Δάνεια για τη χρηματοδότηση των μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
Δάνεια που συνάπτονται για τη χρηματοδότηση των μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων σύμφωνα με το άρθρο 103γ παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, των οποίων η διάρκεια αποπληρωμής υπερβαίνει τη διάρκεια του επιχειρησιακού προγράμματος, μπορούν, για οικονομικούς λόγους δεόντως αιτιολογημένους, να μετατεθούν σε ένα επόμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα.
Τμήμα 2
Αποσύρσεις από την αγορά
Άρθρο 75
Ορισμοί
Το παρόν τμήμα θεσπίζει κανόνες σχετικά με τις αποσύρσεις από την αγορά, που αναφέρονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά», «αποσυρθέντα προϊόντα» και «προϊόντα που δεν τίθενται προς πώληση» νοούνται τα προϊόντα τα οποία αποτελούν αντικείμενο απόσυρσης από την αγορά.
Άρθρο 76
Προδιαγραφές εμπορίας
1. Σε περίπτωση που για ένα συγκεκριμένο προϊόν έχουν καθοριστεί προδιαγραφές εμπορίας, σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙ, το προϊόν αυτό που αποσύρεται από την αγορά πληροί τις εν λόγω προδιαγραφές, με εξαίρεση τις διατάξεις σχετικά με την παρουσίαση και την επισήμανση των προϊόντων. Τα προϊόντα μπορούν να αποσύρονται χύμα και να έχουν διαφορετικά μεγέθη, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι απαιτήσεις της κατηγορίας II, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα και το μέγεθος.
Ωστόσο, τα νανόκαρπα προϊόντα, όπως ορίζονται από τις σχετικές προδιαγραφές, πρέπει να είναι σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές εμπορίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με την παρουσίαση και την επισήμανση των προϊόντων.
2. Αν δεν έχουν καθοριστεί προδιαγραφές εμπορίας για ένα δεδομένο προϊόν, πρέπει να πληρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα X για τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν συμπληρωματικούς κανόνες σχετικά με τις ελάχιστες αυτές απαιτήσεις.
Άρθρο 77
Μέσος όρος τριετούς περιόδου για τις αποσύρσεις από την αγορά για δωρεάν διανομή
1. Το όριο του 5 % του όγκου της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο που αναφέρεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 υπολογίζεται με βάση τον αριθμητικό μέσο όρο του συνολικού όγκου προϊόντων για τα οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών και τα οποία έχουν διατεθεί στο εμπόριο από την οργάνωση παραγωγών κατά τη διάρκεια των προηγούμενων τριών ετών.
2. Για τις πρόσφατα αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών, τα στοιχεία για τις περιόδους εμπορίας πριν από την αναγνώριση είναι τα ακόλουθα:
α)
σε περίπτωση που η οργάνωση ήταν ομάδα παραγωγών, τα ισοδύναμα στοιχεία για την εν λόγω ομάδα παραγωγών, κατά περίπτωση· ή
β)
η ποσότητα που λαμβάνεται υπόψη για την αίτηση αναγνώρισης.
Άρθρο 78
Προηγούμενη κοινοποίηση των ενεργειών απόσυρσης
1. Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών κοινοποιούν προηγουμένως στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, με γραπτή τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονικό μήνυμα, κάθε ενέργεια απόσυρσης στην οποία προτίθενται να προβούν.
Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει, ιδίως, κατάλογο των προϊόντων που βρίσκονται στην παρέμβαση και τα κυριότερα χαρακτηριστικά τους όσον αφορά τις σχετικές προδιαγραφές εμπορίας, την εκτίμηση της ποσότητας για κάθε σχετικό προϊόν, τον προβλεπόμενο προορισμό καθώς και τον τόπο στον οποίο τα αποσυρθέντα προϊόντα μπορούν να υποβληθούν στους ελέγχους που αναφέρονται στο άρθρο 108.
Η κοινοποίηση περιλαμβάνει επίσης πιστοποιητικό συμμόρφωσης των αποσυρθέντων προϊόντων με τις ισχύουσες προδιαγραφές ή με τις ελάχιστες απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 76.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν λεπτομερείς κανόνες για τις οργανώσεις παραγωγών σχετικά με τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, ιδίως όσον αφορά τις προθεσμίες.
3. Εντός των προθεσμιών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος:
α)
είτε προβαίνει στη διενέργεια του ελέγχου που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 1, μετά το πέρας του οποίου, αν δεν διαπιστωθεί καμία παρατυπία, επιτρέπει την απόσυρση όπως έχει διαπιστωθεί μετά τη διενέργεια του ελέγχου· ή
β)
στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 108 παράγραφος 3, δεν προβαίνει στον έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 1, οπότε ενημερώνει την οργάνωση παραγωγών με γραπτή τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονικό μήνυμα και επιτρέπει την απόσυρση, όπως έχει κοινοποιηθεί.
Άρθρο 79
Στήριξη
1. Η στήριξη, που αποτελείται από την ενωσιακή συνδρομή και από την εισφορά της οργάνωσης παραγωγών, δεν υπερβαίνει, για τις αποσύρσεις από την αγορά, τα ποσά που καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙ όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα. Για τα λοιπά προϊόντα, τα κράτη μέλη καθορίζουν ανώτατα ποσά στήριξης.
Σε περίπτωση που η οργάνωση παραγωγών έχει λάβει αποζημίωση από τρίτα μέρη για τα αποσυρθέντα προϊόντα, η στήριξη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μειώνεται κατά τα καθαρά έσοδα που πραγματοποιούν οι οργανώσεις παραγωγών ή μέσω των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά. Για να είναι επιλέξιμα για ενίσχυση, τα σχετικά προϊόντα αποσύρονται από την εμπορική αγορά οπωροκηπευτικών.
2. Οι αποσύρσεις από την αγορά δεν υπερβαίνουν το 5 % του όγκου της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για κάθε δεδομένο προϊόν από κάθε δεδομένη οργάνωση παραγωγών. Ωστόσο, στο ποσοστό αυτό δεν λαμβάνονται υπόψη οι ποσότητες που διατίθενται με έναν από τους τρόπους που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο που έχει εγκριθεί από τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 80 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
Ο όγκος της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο υπολογίζεται ως ο μέσος όρος της ποσότητας της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο κατά τα προηγούμενα τρία έτη. Εάν τα στοιχεία αυτά δεν είναι διαθέσιμα, χρησιμοποιείται η ποσότητα της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών.
Τα ποσοστά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο αποτελούν ετήσιους μέσους όρους βάσει τριετούς περιόδου, με 5 % ετήσιο περιθώριο υπέρβασης.
3. Σε περίπτωση αποσύρσεων οπωροκηπευτικών από την αγορά τα οποία διατέθηκαν με δωρεάν διανομή σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή καλύπτει μόνον την πληρωμή των προϊόντων τα οποία διατέθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και τα έξοδα που αναφέρονται στο άρθρο 81 παράγραφος 1 και στο άρθρο 82 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 80
Προορισμοί των προϊόντων που αποσύρονται
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τους επιτρεπόμενους προορισμούς για τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά. Θεσπίζουν διατάξεις ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψουν αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον ούτε αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες από την απόσυρση ή τον προορισμό τους. Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από την οργάνωση παραγωγών για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις αυτές είναι επιλέξιμες ως μέρος της στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος.
2. Στους προορισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνεται η δωρεάν διανομή, κατά την έννοια του άρθρου 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, και κάθε άλλος προορισμός ισοδύναμου χαρακτήρα που εγκρίνεται από τα κράτη μέλη.
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις φιλανθρωπικές οργανώσεις και στα ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 να ζητούν συμβολική συνεισφορά από τους τελικούς αποδέκτες προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, στην περίπτωση που τα εν λόγω προϊόντα έχουν υποστεί μεταποίηση.
Η πληρωμή σε είδος από τους δικαιούχους δωρεάν διανομής στους μεταποιητές οπωροκηπευτικών μπορεί να επιτραπεί, όταν η λόγω πληρωμή αντισταθμίζει μόνο το κόστος μεταποίησης και όταν το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η πληρωμή έχει θεσπίσει κανόνες ώστε να διασφαλίζεται ότι τα μεταποιημένα προϊόντα προορίζονται πράγματι για κατανάλωση από τους τελικούς αποδέκτες που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διευκολυνθούν οι επαφές και η συνεργασία μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών και των φιλανθρωπικών οργανώσεων και των ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και τους οποίους έχουν εγκρίνει.
3. Η παραχώρηση προϊόντων στη μεταποιητική βιομηχανία είναι δυνατή. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για να διασφαλιστεί ότι δεν προκαλείται στρέβλωση του ανταγωνισμού για τους σχετικούς κλάδους στην Ένωση ή για τα εισαγόμενα προϊόντα και ότι τα αποσυρθέντα προϊόντα δεν εισέρχονται εκ νέου στην εμπορική αγορά. Η αλκοόλη που παράγεται από την απόσταξη χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς.
Άρθρο 81
Έξοδα μεταφοράς
1. Τα έξοδα μεταφοράς για τη δωρεάν διανομή όλων των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος με βάση τα κατ’ αποκοπή ποσά που προκύπτουν ανάλογα με την απόσταση μεταξύ του σημείου απόσυρσης και του τόπου παράδοσης που προβλέπονται στο παράρτημα XII.
Σε περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν την απόσταση μεταξύ του σημείου απόσυρσης και του τόπου παράδοσης. Η αντιστάθμιση που καθορίζεται με τον τρόπο αυτό δεν μπορεί να υπερβεί τις δαπάνες που θα προέκυπταν από τη χερσαία μεταφορά από τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ του τόπου φόρτωσης και του θεωρητικού σημείου εξόδου όταν υπάρχει δυνατότητα χερσαίας μεταφοράς. Διορθωτικός συντελεστής 0,6 εφαρμόζεται στα ποσά που παρατίθενται στο παράρτημα XII.
2. Τα έξοδα μεταφοράς καταβάλλονται στο μέρος που αναλαμβάνει πράγματι το οικονομικό βάρος της σχετικής μεταφοράς.
Η πληρωμή αυτή υπόκειται στην υποβολή δικαιολογητικών, τα οποία πιστοποιούν ιδίως:
α)
την ονομασία των δικαιούχων οργανώσεων·
β)
την ποσότητα των σχετικών προϊόντων·
γ)
την παραλαβή από τις δικαιούχους οργανώσεις και τα χρησιμοποιηθέντα μέσα μεταφοράς· και
δ)
την απόσταση μεταξύ του τόπου απόσυρσης και του τόπου παράδοσης.
Άρθρο 82
Έξοδα διαλογής και συσκευασίας
1. Τα έξοδα διαλογής και συσκευασίας των οπωροκηπευτικών που αποσύρονται από την αγορά για δωρεάν διανομή είναι επιλέξιμα μέχρι το ύψος των κατ’ αποκοπή ποσών που απαριθμούνται στο παράρτημα XIII μέρος Α στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων, όσον αφορά τα προϊόντα που διατίθενται σε συσκευασίες μικρότερες των 25 χιλιόγραμμων καθαρού βάρους.
2. Οι συσκευασίες των προϊόντων που προορίζονται για δωρεάν διανομή φέρουν το ευρωπαϊκό έμβλημα με μία ή περισσότερες από τις ενδείξεις που παρατίθενται στο παράρτημα XIII μέρος Β.
3. Οι δαπάνες διαλογής και συσκευασίας καταβάλλονται στην οργάνωση παραγωγών η οποία πραγματοποίησε τις εργασίες αυτές.
Η πληρωμή αυτή υπόκειται στην υποβολή δικαιολογητικών, τα οποία πιστοποιούν ιδίως:
α)
την ονομασία των δικαιούχων οργανώσεων·
β)
την ποσότητα των σχετικών προϊόντων· και
γ)
την παραλαβή από τις δικαιούχους οργανώσεις, διευκρινίζοντας τον τρόπο παρουσίασης.
Άρθρο 83
Όροι για τους αποδέκτες των αποσυρθέντων προϊόντων
1. Οι αποδέκτες των αποσυρθέντων προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 αναλαμβάνουν τη δέσμευση:
α)
να τηρούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού·
β)
να τηρούν χωριστά λογιστικά βιβλία αποθήκης και λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία για τις σχετικές εργασίες·
γ)
να υπόκεινται στους ελέγχους που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία· και
δ)
να υποβάλουν τα δικαιολογητικά έγγραφα για τον τελικό προορισμό για κάθε ένα από τα σχετικά προϊόντα, τα οποία συνίστανται σε πιστοποιητικό παραλαβής (ή ισοδύναμο έγγραφο) των αποσυρθέντων προϊόντων από τρίτους, με σκοπό τη δωρεάν διανομή τους.
Τα κράτη μέλη, εφόσον θεωρούν ότι υπάρχει χαμηλός κίνδυνος, μπορούν να αποφασίσουν ότι οι αποδέκτες δεν υποχρεούνται να τηρούν τα διάφορα βιβλία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) εάν λαμβάνουν μόνο μικρές ποσότητες. Η απόφαση αυτή και η αιτιολογία της καταγράφονται.
2. Οι αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων για άλλους προορισμούς αναλαμβάνουν τη δέσμευση:
α)
να τηρούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού·
β)
να τηρούν χωριστά λογιστικά βιβλία αποθήκης και λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία για τις εν λόγω εργασίες, εφόσον κρίνεται σκόπιμο από τα κράτη μέλη παρά το γεγονός ότι το προϊόν έχει μετουσιωθεί πριν από την παράδοση·
γ)
να υπόκεινται στους ελέγχους που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία· και
δ)
να μη ζητήσουν συμπληρωματική ενίσχυση για την αλκοόλη που παράγεται από τα εν λόγω προϊόντα στην περίπτωση αποσυρθέντων προϊόντων που προορίζονται για απόσταξη.
Τμήμα 3
Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή
Άρθρο 84
Ορισμοί της πρώιμης συγκομιδής και της μη συγκομιδής
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
Ως «πρώιμη συγκομιδή» νοείται η πλήρης συγκομιδή μη εμπορεύσιμων προϊόντων σε μια δεδομένη περιοχή, η οποία πραγματοποιείται πριν από την έναρξη της κανονικής συγκομιδής. Τα σχετικά προϊόντα δεν θα έχουν υποστεί ζημιές πριν από την πρώιμη συγκομιδή, είτε λόγω των καιρικών συνθηκών είτε λόγω ασθένειας ή άλλης αιτίας.
β)
Ως «μη συγκομιδή» νοείται η απουσία λήψης εμπορικής παραγωγής από τη συγκεκριμένη περιοχή κατά τον συνήθη κύκλο παραγωγής. Ωστόσο, η καταστροφή των προϊόντων που προκαλείται από τις καιρικές συνθήκες ή ασθένεια δεν θεωρείται ως μη συγκομιδή.
2. Η πρώιμη συγκομιδή και η μη συγκομιδή είναι συμπληρωματικές προς τις συνήθεις καλλιεργητικές πρακτικές και διαφέρουν από αυτές.
Άρθρο 85
Όροι για την εφαρμογή της πρώιμης συγκομιδής και της μη συγκομιδής
1. Όσον αφορά την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή, τα κράτη μέλη:
α)
θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την εφαρμογή των μέτρων, ιδίως όσον αφορά την προηγούμενη κοινοποίηση των ενεργειών μη συγκομιδής και πρώιμης συγκομιδής, το περιεχόμενο της κοινοποίησης και τις προθεσμίες, το ποσό της αποζημίωσης προς καταβολή και την εφαρμογή των μέτρων, καθώς και τον κατάλογο των προϊόντων που είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των μέτρων·
β)
θεσπίζουν διατάξεις ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψουν αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον ούτε αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες από την εφαρμογή των μέτρων·
γ)
ελέγχουν την ορθή εκτέλεση των μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) και, σε αντίθετη περίπτωση, δεν εγκρίνουν την εφαρμογή των μέτρων.
2. Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών κοινοποιούν προηγουμένως στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, με γραπτή τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονικό μήνυμα, κάθε ενέργεια πρώιμης συγκομιδής και μη συγκομιδής στην οποία προτίθενται να προβούν.
Στην πρώτη κοινοποίηση κάθε δεδομένου έτους και για ένα δεδομένο προϊόν περιλαμβάνεται ανάλυση με βάση την προσδοκώμενη κατάσταση στην αγορά, η οποία αιτιολογεί την πρώιμη συγκομιδή ως μέτρο πρόληψης κρίσης.
3. Η πρώιμη συγκομιδή και η μη συγκομιδή δεν εφαρμόζονται συγχρόνως για το ίδιο προϊόν και την ίδια συγκεκριμένη περιοχή για ένα δεδομένο έτος, ή για δύο διαδοχικά έτη.
4. Για την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή, τα ποσά αποζημιώσεων, που αποτελούνται από την ενωσιακή συνδρομή και την εισφορά της οργάνωσης παραγωγών, καταβάλλονται ως στρεμματικές ενισχύσεις που καθορίζονται από το κράτος μέλος δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο α):
α)
σε επίπεδο το οποίο καλύπτει μόνο τις πρόσθετες δαπάνες που προκύπτουν από την εφαρμογή του μέτρου, λαμβανομένης υπόψη της αναγκαίας περιβαλλοντικής και φυτοϋγειονομικής διαχείρισης για τη συμμόρφωση προς τις διατάξεις που θεσπίστηκαν δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο β)· ή
β)
σε επίπεδο το οποίο καλύπτει το πολύ το 90 % του ανώτατου επιπέδου στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά που αναφέρεται στο άρθρο 79.
Τμήμα 4
Προώθηση και επικοινωνία
Άρθρο 86
Εφαρμογή των μέτρων προώθησης και επικοινωνίας
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την εφαρμογή των μέτρων προώθησης και επικοινωνίας. Οι εν λόγω διατάξεις επιτρέπουν την ταχεία εφαρμογή των μέτρων όταν απαιτείται.
2. Οι δράσεις στο πλαίσιο των μέτρων προώθησης και επικοινωνίας είναι συμπληρωματικές προς τυχόν τρέχουσες δράσεις προώθησης και επικοινωνίας που εφαρμόζονται από την ενδιαφερόμενη οργάνωση παραγωγών και δεν αφορούν την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων.
Τμήμα 5
Κατάρτιση
Άρθρο 87
Υλοποίηση δράσεων κατάρτισης
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την υλοποίηση δράσεων κατάρτισης.
Τμήμα 6
Ασφάλιση συγκομιδής
Άρθρο 88
Στόχος των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής
Οι δράσεις ασφάλισης της συγκομιδής αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης από την οργάνωση παραγωγών· συμβάλλουν στην προστασία των εισοδημάτων των παραγωγών και στην κάλυψη των απωλειών αγοράς που υπέστη η οργάνωση παραγωγών και/ή τα μέλη της σε περίπτωση που πλήττονται από θεομηνίες, κλιματικά φαινόμενα και, ενδεχομένως, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Άρθρο 89
Υλοποίηση των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την υλοποίηση των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι αναγκαίες για να διασφαλιστεί ότι οι δράσεις ασφάλισης της συγκομιδής δεν προκαλούν στρέβλωση του ανταγωνισμού στην αγορά ασφάλισης.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν πρόσθετη εθνική χρηματοδότηση για τη στήριξη των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής για τις οποίες χορηγείται ενίσχυση από το επιχειρησιακό ταμείο. Ωστόσο, η συνολική δημόσια στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής δεν μπορεί να υπερβαίνει:
α)
το 80 % του κόστους των ασφαλίστρων, που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι των απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να εξομοιωθούν με θεομηνίες·
β)
το 50 % του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι:
i)
απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα· και
ii)
απωλειών που προκαλούνται από ασθένειες ζώων ή φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Το όριο που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) εφαρμόζεται ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες το επιχειρησιακό ταμείο είναι επιλέξιμο μέχρι ποσοστό 60 % της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει του άρθρου 103δ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Οι δράσεις ασφάλισης της συγκομιδής δεν καλύπτουν τις αποζημιώσεις από ασφάλεια που καταβάλλονται στους παραγωγούς για περισσότερο από το 100 % της απώλειας εισοδήματος, λαμβανομένων υπόψη τυχόν αποζημιώσεων που λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, το «δυσμενές καιρικό φαινόμενο που μπορεί να εξομοιωθεί με θεομηνία» έχει το νόημα που του αποδίδεται στο άρθρο 2 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της Επιτροπής (13).
Τμήμα 7
Στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας
Άρθρο 90
Όροι που αφορούν τη στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις όσον αφορά τη στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας.
2. Η στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας απαρτίζεται από τη συνδρομή της Ένωσης και την εισφορά της οργάνωσης παραγωγών. Το συνολικό ποσό στήριξης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας δεν υπερβαίνει το ακόλουθο ποσοστό της εισφοράς της οργάνωσης παραγωγών στο ταμείο αλληλοβοήθειας κατά το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο έτος λειτουργίας:
α)
10 %, 8 % και 4 % αντίστοιχα στα κράτη μέλη τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή αργότερα·
β)
5 %, 4 % και 2 % αντίστοιχα στα λοιπά κράτη μέλη.
3. Μια οργάνωση παραγωγών μπορεί να λάβει τη στήριξη που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μόνο μία φορά κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων ετών λειτουργίας του ταμείου. Σε περίπτωση που η οργάνωση παραγωγών ζητεί στήριξη μόνο κατά το δεύτερο ή το τρίτο έτος λειτουργίας του ταμείου, η στήριξη ανέρχεται στο:
α)
8 % και 4 % αντίστοιχα στα κράτη μέλη τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή αργότερα·
β)
4 % και 2 % αντίστοιχα στα λοιπά κράτη μέλη.
4. Τα κράτη μέλη ορίζουν ανώτατα όρια όσον αφορά τα ποσά τα οποία είναι δυνατόν να λάβει μια οργάνωση παραγωγών ως στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Εθνική χρηματοδοτική συνδρομή
Άρθρο 91
Βαθμός οργάνωσης των παραγωγών
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους υπολογίζεται ως η αξία της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας η οποία έχει διατεθεί στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών διαιρούμενη διά της συνολικής αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας.
2. Ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους θεωρείται ιδιαίτερα χαμηλός όταν ο μέσος όρος των βαθμών, που υπολογίζεται όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 κατά τα τρία τελευταία έτη για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία είναι κάτω από 20 %.
Μόνο για την παραγωγή οπωροκηπευτικών της περιφέρειας που αναφέρεται στο παρόν άρθρο μπορεί να χορηγηθεί εθνική χρηματοδοτική συνδρομή. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως περιφέρεια θεωρείται διακριτό μέρος της επικράτειας ενός κράτους μέλους, λόγω των διοικητικών, γεωγραφικών ή οικονομικών χαρακτηριστικών της.
Άρθρο 92
Έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν αίτηση στην Επιτροπή για την έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, σύμφωνα με το άρθρο 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τα επιχειρησιακά προγράμματα που θα εφαρμοστούν σε οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος, έως τις 31 Ιανουαρίου του εν λόγω έτους.
Η αίτηση συνοδεύεται από δικαιολογητικά τα οποία αποδεικνύουν ότι ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών στη συγκεκριμένη περιφέρεια είναι ιδιαίτερα χαμηλός, όπως ορίζεται στο άρθρο 91 του παρόντος κανονισμού, και ότι μόνο για προϊόντα του οπωροκηπευτικού τομέα τα οποία παράγονται στην εν λόγω περιφέρεια χορηγείται χρηματοδοτική συνδρομή, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τις ενδιαφερόμενες οργανώσεις παραγωγών, το ποσό της σχετικής συνδρομής και το ποσοστό των χρηματοδοτικών συνδρομών που καταβάλλονται δυνάμει του άρθρου 103β παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Η Επιτροπή εγκρίνει ή απορρίπτει την αίτηση εντός προθεσμίας τριών μηνών από την υποβολή της. Εάν η Επιτροπή δεν αντιδράσει εντός αυτής της προθεσμίας, θεωρείται ότι η αίτηση έχει εγκριθεί.
Εάν η αίτηση είναι ελλιπής, η τρίμηνη περίοδος αναστέλλεται και το κράτος μέλος ενημερώνεται για την περίπτωση μη συμμόρφωσης που διαπιστώθηκε. Η αναστολή παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία ενημέρωσης του κράτους μέλους για την αναστολή και ισχύει μέχρι την παραλαβή πλήρους αίτησης.
Άρθρο 93
Τροποποιήσεις του επιχειρησιακού προγράμματος
Η οργάνωση παραγωγών η οποία επιθυμεί να υποβάλει αίτηση για εθνική χρηματοδοτική συνδρομή τροποποιεί, εφόσον είναι αναγκαίο, το επιχειρησιακό της πρόγραμμα σύμφωνα με τα άρθρα 65 ή 66.
Άρθρο 94
Αίτηση και καταβολή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Οι οργανώσεις παραγωγών υποβάλλουν αίτηση για εθνική χρηματοδοτική συνδρομή και τα κράτη μέλη καταβάλλουν την ενίσχυση σύμφωνα με τα άρθρα 69 και 70.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν πρόσθετους κανόνες όσον αφορά την καταβολή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας προκαταβολής και μερικών πληρωμών.
Άρθρο 95
Επιστροφή από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλουν αίτηση για την επιστροφή από την Ένωση της εγκεκριμένης εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής που καταβλήθηκε πράγματι στις οργανώσεις παραγωγών πριν από την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.
Η αίτηση συνοδεύεται από δικαιολογητικά τα οποία αποδεικνύουν ότι οι όροι που προβλέπονται στο άρθρο 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 έχουν τηρηθεί κατά τα τρία από τα προηγούμενα τέσσερα έτη, καθώς και από τα στοιχεία των ενδιαφερόμενων οργανώσεων παραγωγών, το ποσό της συνδρομής που καταβλήθηκε και μια περιγραφή του επιχειρησιακού ταμείου η οποία περιλαμβάνει το συνολικό ποσό, τις συνεισφορές της Ένωσης, τις συνεισφορές του κράτους μέλους (εθνική χρηματοδοτική συνδρομή) και τις συνεισφορές των οργανώσεων παραγωγών και των μελών.
2. Η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σχετικά με την έγκριση ή την απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση απορρίπτεται εάν οι κανόνες σχετικά με την έγκριση και την επιστροφή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής δεν έχουν τηρηθεί ή εάν οι κανόνες σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, το επιχειρησιακό ταμείο και τα επιχειρησιακά προγράμματα που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 δεν έχουν τηρηθεί από το αιτούν κράτος μέλος.
3. Σε περίπτωση που εγκρίνεται η επιστροφή από την Ένωση της συνδρομής, οι επιλέξιμες δαπάνες δηλώνονται στην Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2006 της Επιτροπής (14).
4. Το ποσοστό της επιστροφής από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής δεν υπερβαίνει το 60 % της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής που χορηγήθηκε στην οργάνωση παραγωγών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Γενικές διατάξεις
Τμήμα 1
Εκθέσεις και κοινοποιήσεις
Άρθρο 96
Εκθέσεις ομάδων παραγωγών και οργανώσεων παραγωγών
1. Κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους, οι ομάδες παραγωγών και οι οργανώσεις παραγωγών διαβιβάζουν κάθε σχετική πληροφορία η οποία είναι αναγκαία για την εκπόνηση της ετήσιας έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 97 στοιχείο β).
2. Οι οργανώσεις παραγωγών υποβάλλουν ετήσιες εκθέσεις, οι οποίες συνοδεύουν τις αιτήσεις ενίσχυσης, σχετικά με την εφαρμογή των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Οι εκθέσεις αυτές αφορούν τα ακόλουθα θέματα:
α)
τα επιχειρησιακά προγράμματα που τέθηκαν σε εφαρμογή κατά το προηγούμενο έτος·
β)
τις κύριες τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων· και
γ)
τις αποκλίσεις μεταξύ της προβλεπόμενης ενίσχυσης και της ενίσχυσης για την οποία έχει υποβληθεί αίτηση.
3. Για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα που έχει τεθεί σε εφαρμογή, η ετήσια έκθεση αναφέρει:
α)
τα επιτεύγματα και τα αποτελέσματα των επιχειρησιακών προγραμμάτων, με βάση, κατά περίπτωση, τους κοινούς δείκτες επιδόσεων και αποτελεσμάτων που παρατίθενται στο παράρτημα VIII και, ενδεχομένως, πρόσθετους δείκτες επιδόσεων και αποτελεσμάτων που ορίζονται στην εθνική στρατηγική· και
β)
περίληψη των κυριότερων προβλημάτων που προέκυψαν για τη διαχείριση του προγράμματος και τυχόν μέτρα που ελήφθησαν για να διασφαλιστεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του προγράμματος.
Ενδεχομένως, η ετήσια έκθεση διευκρινίζει ποια αποτελεσματικά μέτρα έχουν ληφθεί, σύμφωνα με την εθνική στρατηγική και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 103γ παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τη διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος από πιθανές αυξημένες πιέσεις που απορρέουν από επενδύσεις οι οποίες αποτελούν αντικείμενο στήριξης στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος.
4. Για το τελευταίο έτος εφαρμογής του επιχειρησιακού προγράμματος, η ετήσια έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αντικαθίσταται από τελική έκθεση.
Οι τελικές εκθέσεις καταδεικνύουν σε ποιον βαθμό επιτεύχθηκαν οι επιδιωκόμενοι στόχοι των προγραμμάτων. Εξηγούν τις τροποποιήσεις στις δράσεις και/ή τις μεθόδους και προσδιορίζουν τους παράγοντες που συνέβαλαν στην επιτυχία ή την αποτυχία της εφαρμογής του προγράμματος, οι οποίοι εξετάστηκαν ή θα εξεταστούν για την κατάρτιση των επόμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων ή την τροποποίηση υφιστάμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων.
5. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, όταν μια ομάδα παραγωγών ή οργάνωση παραγωγών δεν προβαίνει στην κοινοποίηση προς το κράτος μέλος, η οποία απαιτείται από τον παρόντα κανονισμό ή από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ή εάν η κοινοποίηση εμφανίζεται εσφαλμένη με βάση τα αντικειμενικά στοιχεία που διαθέτει το κράτος μέλος, το κράτος μέλος αναστέλλει την προαναγνώριση της ομάδας παραγωγών ή την αναγνώριση της οργάνωσης παραγωγών μέχρις ότου διαβιβαστεί η σωστή κοινοποίηση.
Το κράτος μέλος περιλαμβάνει στην ετήσια έκθεσή του που αναφέρεται στο άρθρο 97 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού λεπτομέρειες σχετικά με τις εν λόγω περιπτώσεις.
Άρθρο 97
Κοινοποιήσεις των κρατών μελών σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ακόλουθα στοιχεία και έγγραφα:
α)
μέχρι τις 31 Ιανουαρίου κάθε δεδομένου έτους, το συνολικό ποσό των επιχειρησιακών ταμείων που εγκρίθηκε όσον αφορά το σχετικό έτος για όλα τα επιχειρησιακά προγράμματα. Στην κοινοποίηση αυτή αναφέρεται σαφώς το συνολικό ποσό των επιχειρησιακών ταμείων καθώς και το συνολικό ποσό της ενωσιακής ενίσχυσης που χορηγήθηκε στα εν λόγω ταμεία. Τα αριθμητικά αυτά στοιχεία κατανέμονται στη συνέχεια μεταξύ ποσών για τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων και ποσών για τα λοιπά μέτρα·
β)
μέχρι τις 15 Νοεμβρίου κάθε δεδομένου έτους, ετήσια έκθεση σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, τις ομάδες παραγωγών και τα επιχειρησιακά ταμεία, τα επιχειρησιακά προγράμματα και τα σχέδια αναγνώρισης που τέθηκαν σε εφαρμογή κατά το προηγούμενο έτος. Η ετήσια έκθεση περιλαμβάνει ιδίως τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα XIV·
γ)
μέχρι τις 31 Ιανουαρίου κάθε δεδομένου έτους, το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί στην ετήσια υλοποίηση των σχεδίων αναγνώρισης που τίθενται σε εφαρμογή κατά το έτος αυτό. Διαβιβάζονται εγκεκριμένα ή εκτιμώμενα ποσά. Στην κοινοποίηση περιλαμβάνονται τα ακόλουθα στοιχεία για κάθε ομάδα παραγωγών:
i)
το συνολικό ποσό της ετήσιας περιόδου υλοποίησης του σχεδίου αναγνώρισης, οι συνεισφορές της Ένωσης, των κρατών μελών και των ομάδων παραγωγών και/ή των μελών των ομάδων παραγωγών·
ii)
η κατανομή μεταξύ της ενίσχυσης που αναφέρεται, αντίστοιχα, στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 98
Κοινοποιήσεις των κρατών μελών σχετικά με τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών στην εσωτερική αγορά
1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν στην Επιτροπή, κάθε Τετάρτη, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών), για κάθε ημέρα της αγοράς, τις μέσες τιμές που διαπιστώθηκαν για τα οπωροκηπευτικά που αποτέλεσαν αντικείμενο συναλλαγών στις αντιπροσωπευτικές αγορές οι οποίες παρατίθενται στο παράρτημα XV μέρος Α.
Για τα οπωροκηπευτικά που καλύπτονται από τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας, κοινοποιούνται μόνον οι τιμές των προϊόντων τα οποία πληρούν τις εν λόγω προδιαγραφές, ενώ οι τιμές των προϊόντων που καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας αφορούν μόνον προϊόντα της κατηγορίας Ι.
Οι κοινοποιούμενες τιμές είναι οι τιμές στον σταθμό συσκευασίας, προϊόντων τα οποία έχουν υποστεί διαλογή, έχουν συσκευαστεί και, ενδεχομένως, έχουν τοποθετηθεί σε παλέτες, εκφρασμένες σε ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους.
Όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις τιμές που αντιστοιχούν στους τύπους και στις ποικιλίες των προϊόντων, στα μεγέθη και/ή στις παρουσιάσεις που εμφαίνονται στο παράρτημα XV μέρος Α. Όταν οι διαπιστούμενες τιμές αφορούν άλλους τύπους, ποικιλίες, μεγέθη και/ή παρουσιάσεις από εκείνα που εμφαίνονται στο παράρτημα XV μέρος Α, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν στην Επιτροπή τους τύπους, τις ποικιλίες, τα μεγέθη και/ή τις παρουσιάσεις των προϊόντων στα ποία αντιστοιχούν οι τιμές.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις αντιπροσωπευτικές αγορές της περιοχής παραγωγής των σχετικών οπωροκηπευτικών με βάση είτε τις πραγματοποιηθείσες συναλλαγές στις φυσικά ταυτοποιούμενες αγορές, όπως αγορές χονδρικής, αγορές με ρολόι και άλλους τόπους στους οποίους υπάρχει φυσική συνάντηση της προσφοράς με τη ζήτηση, είτε απευθείας συναλλαγές μεταξύ παραγωγών και μεμονωμένων αγοραστών, όπως χονδρέμποροι, έμποροι, κέντρα διανομής και άλλοι επιχειρηματίες. Οι αντιπροσωπευτικές αγορές μπορούν επίσης να καθοριστούν με βάση συνδυασμό των πραγματοποιηθεισών συναλλαγών στις φυσικά ταυτοποιούμενες αγορές και απευθείας συναλλαγών.
3. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δύνανται να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών και άλλων προϊόντων που παρατίθενται στο παράρτημα XV μέρος Β σε εθελοντική βάση.
4. Οι κοινοποιήσεις των τιμών βάσει της παραγράφου 3 πραγματοποιούνται σύμφωνα με κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες πρόκειται να θεσπίσει η Επιτροπή και δημοσιοποιούνται από την Επιτροπή με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο.
Τμήμα 2
Έλεγχοι
Άρθρο 99
Ενιαίο σύστημα ταυτοποίησης
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εφαρμόζεται ένα ενιαίο σύστημα ταυτοποίησης όσον αφορά όλες τις αιτήσεις ενίσχυσης που υποβλήθηκαν από την ίδια οργάνωση παραγωγών ή ομάδα παραγωγών. Η ταυτοποίηση είναι συμβατή με το σύστημα καταγραφής της ταυτότητας που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (15).
Άρθρο 100
Διαδικασίες υποβολής
Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες για την υποβολή των αιτήσεων ενίσχυσης, για τις αιτήσεις αναγνώρισης ή έγκρισης επιχειρησιακών προγραμμάτων, καθώς και για τις αιτήσεις πληρωμής.
Άρθρο 101
Δειγματοληψίες
Όταν κρίνεται σκόπιμο να διενεργηθούν έλεγχοι με δειγματοληψία, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω της φύσης και της συχνότητάς τους και βάσει ανάλυσης κινδύνου, ότι οι έλεγχοι είναι ενδεδειγμένοι για το σχετικό μέτρο.
Άρθρο 102
Διοικητικοί έλεγχοι
Διοικητικοί έλεγχοι πραγματοποιούνται σχετικά με όλες τις αιτήσεις ενίσχυσης ή πληρωμής και καλύπτουν όλα τα πιθανά και ενδεδειγμένα στοιχεία. Οι διαδικασίες προβλέπουν την καταγραφή των πραγματοποιούμενων ελεγκτικών εργασιών, των αποτελεσμάτων των επαληθεύσεων και των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση των αποκλίσεων.
Άρθρο 103
Επιτόπιοι έλεγχοι
1. Για κάθε επιτόπιο έλεγχο συντάσσεται έκθεση παρακολούθησης, ώστε να καθίσταται δυνατή η εξέταση των στοιχείων των ελέγχων που διενεργούνται. Η έκθεση αναφέρει ιδίως:
α)
τα καθεστώτα ενίσχυσης και τις αιτήσεις που έχουν ελεγχθεί·
β)
τα πρόσωπα που ήταν παρόντα·
γ)
τις δράσεις, τα μέτρα και τα έγγραφα που έχουν ελεγχθεί· και
δ)
τα αποτελέσματα των ελέγχων.
2. Στον δικαιούχο μπορεί να δίνεται η ευκαιρία να υπογράψει την έκθεση, για να βεβαιώσει την παρουσία του στον έλεγχο και να προσθέσει παρατηρήσεις. Σε περίπτωση που έχουν διαπιστωθεί παρατυπίες, ο δικαιούχος λαμβάνει αντίγραφο της έκθεσης παρακολούθησης.
3. Είναι δυνατόν να γνωστοποιηθεί εκ των προτέρων η πραγματοποίηση επιτόπιων ελέγχων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο ο στόχος του ελέγχου. Η προηγούμενη γνωστοποίηση περιορίζεται στον απαραίτητο ελάχιστο χρόνο.
4. Εάν είναι δυνατόν, οι επιτόπιοι έλεγχοι βάσει του παρόντος κανονισμού και οι λοιποί έλεγχοι που προβλέπονται από το ενωσιακό δίκαιο σχετικά με τις γεωργικές επιδοτήσεις πραγματοποιούνται ταυτόχρονα.
Άρθρο 104
Χορήγηση αναγνώρισης και έγκριση των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Πριν από τη χορήγηση αναγνώρισης σε οργάνωση παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125β παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπια επίσκεψη στην οργάνωση παραγωγών, προκειμένου να ελέγξουν την τήρηση των όρων αναγνώρισης.
2. Πριν από την έγκριση επιχειρησιακού προγράμματος δυνάμει του άρθρου 64, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους επαληθεύει με κάθε ενδεδειγμένο τρόπο, συμπεριλαμβανομένων και των επιτόπιων ελέγχων, το επιχειρησιακό πρόγραμμα που υποβλήθηκε για έγκριση και, ενδεχομένως, τις αιτήσεις τροποποιήσεων. Οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν κυρίως τα ακόλουθα θέματα:
α)
την ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 59 στοιχεία α), β) και ε), τα οποία περιλαμβάνονται στο σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος·
β)
τη συμμόρφωση των προγραμμάτων με τις διατάξεις του άρθρου 103γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθώς και με το εθνικό πλαίσιο και την εθνική στρατηγική·
γ)
την επιλεξιμότητα των δράσεων και την επιλεξιμότητα των προτεινόμενων δαπανών·
δ)
τη συνέπεια και την τεχνική ποιότητα των προγραμμάτων, την εγκυρότητα των εκτιμήσεων και του σχεδίου ενίσχυσης, καθώς και του προγραμματισμού της υλοποίησής του. Με τους ελέγχους επαληθεύεται κατά πόσο έχουν καθοριστεί μετρήσιμοι στόχοι, ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση της επίτευξής τους, και κατά πόσο οι στόχοι που καθορίστηκαν είναι επιτεύξιμοι μέσω της εφαρμογής των προτεινόμενων δράσεων· και
ε)
τη συμμόρφωση των ενεργειών για τις οποίες ζητείται ενίσχυση με το ισχύον εθνικό και ενωσιακό δίκαιο, ιδίως όπου απαιτείται στους τομείς των δημόσιων προμηθειών, των κρατικών ενισχύσεων και άλλων ενδεικνυόμενων υποχρεωτικών προτύπων που έχουν θεσπιστεί από την εθνική νομοθεσία ή που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο ή στην εθνική στρατηγική.
Άρθρο 105
Διοικητικοί έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης για επιχειρησιακά προγράμματα
1. Τα κράτη μέλη, πριν χορηγήσουν την ενίσχυση, διενεργούν διοικητικούς ελέγχους όλων των αιτήσεων ενίσχυσης, οι οποίοι συμπληρώνονται από ελέγχους σε δειγματοληπτική βάση όπως προβλέπεται στο άρθρο 106.
2. Οι διοικητικοί έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης περιλαμβάνουν ιδίως, και στο μέτρο που ενδείκνυται για την υποβληθείσα αίτηση, την επαλήθευση των εξής:
α)
της ετήσιας έκθεσης ή, ενδεχομένως, της τελικής έκθεσης που διαβιβάζεται μαζί με την αίτηση για την εκτέλεση του επιχειρησιακού προγράμματος·
β)
της αξίας της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο, των εισφορών στο επιχειρησιακό ταμείο και των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν·
γ)
της παράδοσης των προϊόντων και υπηρεσιών και της γνησιότητας της δηλούμενης δαπάνης·
δ)
της συμφωνίας των δράσεων που εκτελέστηκαν προς εκείνες που περιλαμβάνονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα όπως εγκρίθηκε·
ε)
της τήρησης των οικονομικών και λοιπών ορίων και ανωτάτων ορίων που επιβάλλονται.
3. Για τις δαπάνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος προσκομίζονται τιμολόγια και δικαιολογητικά, όπως αποσπάσματα κίνησης των τραπεζικών λογαριασμών, με τα οποία αποδεικνύεται η πληρωμή. Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, οι πληρωμές συνοδεύονται από δικαιολογητικά ισοδύναμης αποδεικτικής ισχύος. Τα χρησιμοποιηθέντα τιμολόγια εκδίδονται επ’ ονόματι της οργάνωσης παραγωγών, της ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή της θυγατρικής στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 9 ή, με την επιφύλαξη της έγκρισης του κράτους μέλους, επ’ ονόματι ενός ή περισσότερων των παραγωγών-μελών της. Ωστόσο, ανάλογα με την περίπτωση, τα τιμολόγια για τα έξοδα προσωπικού που αναφέρονται στο παράρτημα IX παράγραφος 2 στοιχείο β) εκδίδονται επ’ ονόματι της οργάνωσης παραγωγών, της ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή της θυγατρικής στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 9.
Άρθρο 106
Επιτόπιοι έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης για επιχειρησιακά προγράμματα
1. Στο πλαίσιο της επαλήθευσης της αίτησης ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 69 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στις εγκαταστάσεις των οργανώσεων παραγωγών, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τους όρους χορήγησης ενίσχυσης ή του υπολοίπου της για το συγκεκριμένο έτος.
Οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν κυρίως τα ακόλουθα θέματα:
α)
τη συμμόρφωση με τα κριτήρια αναγνώρισης για το συγκεκριμένο έτος·
β)
τη χρήση του επιχειρησιακού ταμείου κατά το συγκεκριμένο έτος, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών που δηλώθηκαν σε αιτήσεις για προκαταβολές ή για μερικές πληρωμές, της αξίας της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο, των εισφορών στο επιχειρησιακό ταμείο και των δαπανών που δηλώθηκαν συνοδευόμενων από δικαιολογητικά ή άλλα έγγραφα·
γ)
τους δευτεροβάθμιους ελέγχους όσον αφορά τα έξοδα για τις αποσύρσεις από την αγορά, καθώς και την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή.
2. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν σημαντικό δείγμα αιτήσεων ετησίως. Το δείγμα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 30 % της συνολικής ενίσχυσης για την οποία υποβλήθηκε αίτηση, στα κράτη μέλη στα οποία υπάρχουν άνω των 10 αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών. Στις άλλες περιπτώσεις, πραγματοποιείται τουλάχιστον μία επίσκεψη ανά τριετία σε κάθε οργάνωση παραγωγών.
Ένας τουλάχιστον έλεγχος πραγματοποιείται σε κάθε οργάνωση παραγωγών πριν από την καταβολή της ενίσχυσης ή του υπολοίπου της κατά το τελικό έτος του επιχειρησιακού της προγράμματος.
3. Τα αποτελέσματα των επιτόπιων ελέγχων αξιολογούνται για να προσδιοριστεί κατά πόσο τα προβλήματα που τυχόν εντοπίστηκαν είναι συστημικού χαρακτήρα και συνεπάγονται κινδύνους για άλλες παρόμοιες δράσεις, άλλους δικαιούχους ή άλλους οργανισμούς. Η αξιολόγηση προσδιορίζει επίσης τις αιτίες αυτών των καταστάσεων, την περαιτέρω εξέταση που ενδεχομένως απαιτείται, καθώς και τα αναγκαία διορθωτικά και προληπτικά μέτρα.
Στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστωθούν κατά τους ελέγχους σημαντικές παρατυπίες σε περιφέρεια, μέρος περιφέρειας ή συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, το κράτος μέλος διενεργεί συμπληρωματικούς ελέγχους εντός του συγκεκριμένου έτους και αυξάνει το ποσοστό των αντίστοιχων αιτήσεων που πρέπει να ελεγχθούν το επόμενο έτος.
4. Το κράτος μέλος προσδιορίζει ποιες οργανώσεις παραγωγών πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ελέγχου βάσει ανάλυσης κινδύνου.
Για την ανάλυση κινδύνου λαμβάνονται υπόψη ιδίως:
α)
τα ποσά των ενισχύσεων·
β)
οι διαπιστώσεις που προέκυψαν από τους ελέγχους στη διάρκεια των προηγούμενων ετών·
γ)
ένα τυχαίο στοιχείο· και
δ)
άλλες παράμετροι, οι οποίες θα καθοριστούν από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 107
Επιτόπιοι έλεγχοι σχετικά με μέτρα επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Με τους επιτόπιους ελέγχους όσον αφορά τα μέτρα επιχειρησιακών προγραμμάτων, τα κράτη μέλη επαληθεύουν ειδικότερα τα εξής:
α)
την εφαρμογή των δράσεων που περιέχονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα·
β)
τη συνέπεια της εφαρμογής ή της προβλεπόμενης εφαρμογής της δράσης με τη χρήση που περιγράφεται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα όπως εγκρίθηκε·
γ)
για έναν ικανό αριθμό θέσεων δαπανών, τη συμμόρφωση της φύσης και του χρονοδιαγράμματος της δαπάνης προς το ενωσιακό δίκαιο και την αντιστοιχία με τις εγκεκριμένες προδιαγραφές·
δ)
την πιστοποίηση των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν με δικαιολογητικά ή άλλα έγγραφα· και
ε)
την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο.
2. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο επαληθεύεται με βάση τα δεδομένα του δημοσιονομικού λογιστικού συστήματος που ελέγχεται και πιστοποιείται βάσει της εθνικής νομοθεσίας.
Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η δήλωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο πιστοποιείται κατά τον ίδιο τρόπο με τα δεδομένα του δημοσιονομικού λογιστικού συστήματος.
Ο έλεγχος της δήλωσης της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο είναι δυνατόν να διενεργηθεί πριν από τη διαβίβαση της σχετικής αίτησης ενίσχυσης. Διενεργείται το αργότερο πριν από την καταβολή της ενίσχυσης.
3. Εκτός από εξαιρετικές περιστάσεις, ο επιτόπιος έλεγχος περιλαμβάνει επίσκεψη στον τόπο εκτέλεσης της δράσης ή, όταν η δράση είναι άυλη, στον ανάδοχο της δράσης. Ειδικότερα, οι δράσεις σε επιμέρους εκμεταλλεύσεις που καλύπτονται από το δείγμα που αναφέρεται στο άρθρο 106 παράγραφος 2 αποτελούν αντικείμενο μίας τουλάχιστον επίσκεψης για την επαλήθευση της εκτέλεσής τους.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην πραγματοποιήσουν τέτοιες επισκέψεις για μικρότερες δράσεις ή σε περιπτώσεις στις οποίες θεωρούν ότι υπάρχει χαμηλός κίνδυνος να μην έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις χορήγησης της ενίσχυσης ή να μην έχει πραγματοποιηθεί η ενέργεια. Η απόφαση αυτή και η αιτιολογία της καταγράφονται.
4. Οι επιτόπιοι έλεγχοι καλύπτουν όλες τις αναλήψεις υποχρεώσεων και τις δεσμεύσεις της οργάνωσης παραγωγών ή των μελών της που μπορούν να ελεγχθούν τη στιγμή της επίσκεψης.
5. Για τη συμπλήρωση του ποσοστού ελέγχων που ορίζεται στο άρθρο 106 παράγραφος 2 μπορούν να προσμετρηθούν μόνον οι έλεγχοι που πληρούν όλες τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 108
Πρωτοβάθμιοι έλεγχοι των ενεργειών απόσυρσης
1. Τα κράτη μέλη διενεργούν πρωτοβάθμιους ελέγχους των ενεργειών απόσυρσης στις οποίες προβαίνει κάθε οργάνωση παραγωγών, που συνίστανται σε έλεγχο των εγγράφων και της ταυτότητας, καθώς και σε φυσικό έλεγχο, με δειγματοληψία εφόσον απαιτείται, του βάρους των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά καθώς και σε έλεγχο συμμόρφωσης με τις διατάξεις του άρθρου 76, σύμφωνα με τις διαδικασίες που θεσπίζονται στον τίτλο II κεφάλαιο II. Ο έλεγχος διενεργείται μετά την παραλαβή της κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 78 παράγραφος 1, εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 78 παράγραφος 2.
2. Οι πρωτοβάθμιοι έλεγχοι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 αφορούν το 100 % της ποσότητας των προϊόντων που αποσύρθηκαν από την αγορά. Μετά τον έλεγχο, παρουσία των αρμόδιων αρχών, τα αποσυρθέντα προϊόντα πλην εκείνων που προορίζονται για δωρεάν διανομή μετουσιώνονται ή διατίθενται στη μεταποιητική βιομηχανία, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 80.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, όταν τα προϊόντα προορίζονται για δωρεάν διανομή, τα κράτη μέλη μπορούν να ελέγξουν ποσοστό μικρότερο από το προβλεπόμενο στην εν λόγω παράγραφο, με την προϋπόθεση ότι δεν είναι μικρότερο από το 10 % των σχετικών ποσοτήτων κατά την περίοδο εμπορίας για κάθε δεδομένη οργάνωση παραγωγών. Ο έλεγχος μπορεί να διενεργηθεί στις εγκαταστάσεις της οργάνωσης παραγωγών και/ή στις εγκαταστάσεις των αποδεκτών των αποσυρθέντων προϊόντων. Σε περίπτωση που κατά τους ελέγχους διαπιστώνονται ουσιαστικές παρατυπίες, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους διενεργούν συμπληρωματικούς ελέγχους.
Άρθρο 109
Δευτεροβάθμιοι έλεγχοι των ενεργειών απόσυρσης
1. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 106, τα κράτη μέλη διενεργούν δευτεροβάθμιους ελέγχους των ενεργειών απόσυρσης.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν κριτήρια για την ανάλυση και την αξιολόγηση του κινδύνου που παρουσιάζει μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών να προβεί σε αποσύρσεις που δεν είναι σύμφωνες προς τις κανονιστικές ρυθμίσεις. Τα κριτήρια αυτά αφορούν, μεταξύ άλλων, τις διαπιστώσεις κατά τους προηγούμενους πρωτοβάθμιους και δευτεροβάθμιους ελέγχους, καθώς και την ύπαρξη ή όχι διαδικασίας διασφάλισης της ποιότητας εκ μέρους της οργάνωσης παραγωγών. Βάσει των εν λόγω κριτηρίων, τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε οργάνωση παραγωγών, την ελάχιστη συχνότητα με την οποία θα πρέπει να διενεργείται δευτεροβάθμιος έλεγχος.
2. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συνίστανται σε επιτόπιους ελέγχους στις εγκαταστάσεις των οργανώσεων παραγωγών και των αποδεκτών των αποσυρθέντων προϊόντων, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση των προϋποθέσεων για την πληρωμή της ενωσιακής ενίσχυσης. Οι εν λόγω έλεγχοι περιλαμβάνουν:
α)
έλεγχο των λογιστικών βιβλίων αποθήκης και των λογιστικών χρηματοοικονομικών βιβλίων που πρέπει να τηρεί κάθε οργάνωση παραγωγών που προβαίνει σε μία ή περισσότερες ενέργειες απόσυρσης κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας·
β)
επαλήθευση των ποσοτήτων που διατίθενται στο εμπόριο οι οποίες έχουν δηλωθεί στις αιτήσεις ενίσχυσης, ελέγχοντας ιδίως τα λογιστικά βιβλία αποθήκης και τα λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία, τα τιμολόγια και, ενδεχομένως, την ακρίβειά τους, καθώς και τη συμφωνία των δηλώσεων αυτών με τα λογιστικά και/ή τα φορολογικά στοιχεία των οικείων οργανώσεων παραγωγών·
γ)
έλεγχο της ορθής λογιστικής διαχείρισης, εξακριβώνοντας ιδίως την ακρίβεια των καθαρών εσόδων των οργανώσεων παραγωγών που έχουν δηλωθεί στις αιτήσεις πληρωμής, την αναλογικότητα των ποσών που έχουν ενδεχομένως εισπραχθεί για δαπάνες απόσυρσης, καθώς και την ακρίβεια των εν λόγω ποσών· και
δ)
έλεγχο του προορισμού των αποσυρθέντων προϊόντων όπως έχει δηλωθεί στις αιτήσεις πληρωμής και έλεγχο της καταλληλότητας της μετουσίωσης για να διασφαλιστεί η τήρηση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού από τις οργανώσεις παραγωγών και τους αποδέκτες.
3. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 διενεργούνται στις εγκαταστάσεις των οικείων οργανώσεων παραγωγών και των συνδεδεμένων με τις οργανώσεις αυτές αποδεκτών. Κάθε έλεγχος αφορά δείγμα που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 5 % των ποσοτήτων που έχουν αποσυρθεί από την οργάνωση παραγωγών στη διάρκεια της περιόδου εμπορίας.
4. Τα λογιστικά βιβλία αποθήκης και τα λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) διακρίνουν, για κάθε προϊόν που αποτελεί αντικείμενο απόσυρσης, τις κινούμενες ποσότητες, εκφρασμένες σε όγκο, όσον αφορά:
α)
την παραγωγή που παραδίδουν τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών και τα μέλη άλλων οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 125α παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
β)
τις πωλήσεις της οργάνωσης παραγωγών, κάνοντας διάκριση μεταξύ των προϊόντων που ετοιμάζονται για την αγορά νωπών προϊόντων και των υπολοίπων ειδών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης ύλης που προορίζεται για μεταποίηση· και
γ)
τα προϊόντα που αποσύρθηκαν από την αγορά.
5. Οι έλεγχοι προορισμού των προϊόντων, που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) περιλαμβάνουν ιδίως:
α)
δειγματοληπτικό έλεγχο των ειδικών λογιστικών βιβλίων που πρέπει να τηρούν οι αποδέκτες και, ενδεχομένως τη συμφωνία τους με τα λογιστικά βιβλία που επιβάλλει η εθνική νομοθεσία· και
β)
έλεγχο της συμμόρφωσης με τις ισχύουσες περιβαλλοντικές απαιτήσεις.
6. Εάν κατά τους δευτεροβάθμιους ελέγχους διαπιστωθούν ουσιαστικές παρατυπίες, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους διενεργούν διεξοδικότερους δευτεροβάθμιους ελέγχους για την υπό εξέταση περίοδο εμπορίας και αυξάνουν τη συχνότητα των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων ελέγχων στις εγκαταστάσεις των οικείων οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεών τους κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου εμπορίας.
Άρθρο 110
Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή
1. Πριν από την πραγματοποίηση των εργασιών πρώιμης συγκομιδής, τα κράτη μέλη επαληθεύουν με επιτόπιο έλεγχο ότι τα σχετικά προϊόντα δεν έχουν υποστεί ζημιές και ότι η συγκεκριμένη περιοχή έχει διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Μετά την πρώιμη συγκομιδή, τα κράτη μέλη επαληθεύουν ότι πραγματοποιήθηκε πλήρης συγκομιδή της σχετικής περιοχής και ότι το συγκομιζόμενο προϊόν έχει μετουσιωθεί.
Στο τέλος της περιόδου συγκομιδής, τα κράτη μέλη επαληθεύουν την αξιοπιστία της ανάλυσης με βάση την προσδοκώμενη κατάσταση στην αγορά που αναφέρεται στο άρθρο 85 παράγραφος 2. Επίσης αναλύουν τις ενδεχόμενες αποκλίσεις μεταξύ της προσδοκώμενης κατάστασης στην αγορά και της πραγματικής κατάστασης στην αγορά.
2. Πριν από την πραγματοποίηση των εργασιών μη συγκομιδής, τα κράτη μέλη επαληθεύουν με επιτόπιο έλεγχο ότι η συγκεκριμένη περιοχή έχει διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, ότι δεν έχει ήδη πραγματοποιηθεί μερική συγκομιδή και ότι το προϊόν έχει αναπτυχθεί επαρκώς και ότι είναι γενικά υγιούς, ανόθευτης και εμπορεύσιμης ποιότητας.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η παραγωγή μετουσιώνεται. Εάν τούτο δεν είναι δυνατόν, διασφαλίζουν, με επιτόπια επίσκεψη ή επιτόπιες επισκέψεις κατά την περίοδο συγκομιδής, ότι δεν πραγματοποιείται συγκομιδή.
3. Το άρθρο 109 παράγραφοι 1, 2, 3 και 6 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.
Άρθρο 111
Έλεγχοι πριν από την έγκριση των σχεδίων αναγνώρισης ομάδων παραγωγών
1. Πριν από την έγκριση ενός σχεδίου αναγνώρισης ομάδας παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπιο έλεγχο στη νομική οντότητα ή στο σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας.
2. Το κράτος μέλος εξακριβώνει με κάθε ενδεδειγμένο μέσο, συμπεριλαμβανομένου του επιτόπιου ελέγχου:
α)
την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχει το σχέδιο αναγνώρισης·
β)
την οικονομική συνέπεια και την τεχνική ποιότητα του σχεδίου, την εγκυρότητα των εκτιμήσεων και τον προγραμματισμό της υλοποίησής του·
γ)
την επιλεξιμότητα των δράσεων, καθώς και την επιλεξιμότητα και τον εύλογο χαρακτήρα των προτεινόμενων δαπανών· και
δ)
τη συμμόρφωση των ενεργειών για τις οποίες ζητείται ενίσχυση με το ισχύον εθνικό και ενωσιακό δίκαιο, και ιδίως με τις διατάξεις για τις δημόσιες προμήθειες, τις κρατικές ενισχύσεις και άλλα ενδεικνυόμενα υποχρεωτικά πρότυπα που έχουν θεσπιστεί από την εθνική νομοθεσία ή που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο ή στην εθνική στρατηγική.
Άρθρο 112
Έλεγχοι αιτήσεων ενίσχυσης ομάδων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη, πριν χορηγήσουν την πληρωμή, διενεργούν διοικητικούς ελέγχους όλων των αιτήσεων ενίσχυσης που υποβάλλονται από ομάδες παραγωγών, καθώς και επιτόπιους ελέγχους σε δειγματοληπτική βάση.
2. Μετά την υποβολή της αίτησης ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 45, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στις ομάδες παραγωγών, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τους όρους χορήγησης ενίσχυσης για το συγκεκριμένο έτος.
Οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν κυρίως τα ακόλουθα θέματα:
α)
τη συμμόρφωση με τα κριτήρια αναγνώρισης για το συγκεκριμένο έτος· και
β)
την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, καθώς και την εφαρμογή των μέτρων που περιέχονται στο σχέδιο αναγνώρισης και τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν.
3. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 αφορούν σημαντικό δείγμα αιτήσεων ετησίως. Το δείγμα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 30 % του συνολικού ποσού της ενίσχυσης.
Κάθε ομάδα παραγωγών ελέγχεται τουλάχιστον μία φορά ανά πενταετία.
4. Τα άρθρα 105 και 107 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.
Άρθρο 113
Διεθνικές οργανώσεις παραγωγών και διεθνικές ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
1. Το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα διεθνικής οργάνωσης παραγωγών ή διεθνικής ένωσης οργανώσεων παραγωγών φέρει τη συνολική ευθύνη για την οργάνωση των ελέγχων στη συγκεκριμένη οργάνωση ή ένωση όσον αφορά ιδίως το επιχειρησιακό πρόγραμμα και το επιχειρησιακό ταμείο και επιβάλλει κυρώσεις εφόσον απαιτείται.
2. Τα λοιπά κράτη μέλη τα οποία οφείλουν να παρέχουν τη διοικητική συνεργασία που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και στο άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχείο γ) διενεργούν τους διοικητικούς αυτούς ελέγχους και τους επιτόπιους ελέγχους που απαιτούνται από το κράτος μέλος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και του διαβιβάζουν τα σχετικά αποτελέσματα. Τηρούν όλες τις προθεσμίες που ορίζει το κράτος μέλος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Οι κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισχύουν για την οργάνωση παραγωγών, το επιχειρησιακό πρόγραμμα και το επιχειρησιακό ταμείο. Ωστόσο, όσον αφορά τα περιβαλλοντικά και φυτοϋγειονομικά θέματα, και σε σχέση με τη διάθεση των αποσυρθέντων προϊόντων, ισχύει το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παραγωγή.
Τμήμα 3
Κυρώσεις
Άρθρο 114
Μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης
1. Τα κράτη μέλη ανακαλούν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγής σε περίπτωση ουσιαστικής μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, από πρόθεση ή από σοβαρή αμέλεια της οργάνωσης παραγωγών.
Ειδικότερα, τα κράτη μέλη ανακαλούν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγών εάν η μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης αφορά:
α)
παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 21, του άρθρου 23, του άρθρου 26 παράγραφοι 1 και 2, ή του άρθρου 31· ή
β)
κατάσταση στην οποία η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο είναι κατώτερη, για δύο διαδοχικά έτη, από το ελάχιστο όριο που καθόρισε το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Η ανάκληση της αναγνώρισης δυνάμει της παρούσας παραγράφου παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία κατά την οποία δεν πληρούνται οι όροι της αναγνώρισης, με την επιφύλαξη τυχόν οριζόντιας νομοθεσίας εφαρμοστέας σε εθνικό επίπεδο περί παραγραφής.
2. Όταν δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 1, τα κράτη μέλη αναστέλλουν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγών σε περίπτωση ουσιαστικής, πλην όμως προσωρινής, μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης.
Κατά τη διάρκεια της αναστολής, δεν καταβάλλεται καμία ενίσχυση. Η αναστολή παράγει αποτελέσματα από την ημέρα διενέργειας του ελέγχου και λήγει την ημέρα του ελέγχου που αποδεικνύει ότι τα σχετικά κριτήρια πληρούνται.
Η περίοδος αναστολής δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Εάν τα σχετικά κριτήρια εξακολουθούν να μην πληρούνται μετά από 12 μήνες, ανακαλείται η αναγνώριση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε πληρωμές μετά την προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 70 εφόσον είναι αναγκαίο για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. Ωστόσο, αυτές οι καθυστερημένες πληρωμές δεν είναι δυνατόν σε καμιά περίπτωση να καταβάλλονται μετά τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.
3. Σε άλλες περιπτώσεις μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, στις οποίες δεν εφαρμόζονται η παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη αποστέλλουν προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρονται τα διορθωτικά μέτρα που επιβάλλονται. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθυστερήσουν την καταβολή της ενίσχυσης μέχρι τη λήψη των διορθωτικών μέτρων.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε πληρωμές μετά την προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 70 εφόσον είναι αναγκαίο για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. Ωστόσο, αυτές οι καθυστερημένες πληρωμές δεν είναι δυνατόν σε καμιά περίπτωση να καταβάλλονται μετά τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.
Η παράλειψη λήψης των διορθωτικών μέτρων εντός περιόδου 12 μηνών θεωρείται ουσιαστική αθέτηση των κριτηρίων και, ως εκ τούτου, εφαρμόζεται η παράγραφος 2.
Άρθρο 115
Απάτη
1. Με την επιφύλαξη τυχόν άλλων κυρώσεων και ποινών δυνάμει της ενωσιακής ή εθνικής νομοθεσίας, εάν διαπιστωθεί ότι οργάνωση παραγωγών, ένωση οργανώσεων παραγωγών ή ομάδα παραγωγών έχει διαπράξει απάτη όσον αφορά ενίσχυση στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη:
α)
ανακαλούν την αναγνώριση της οργάνωσης παραγωγών, ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή ομάδας παραγωγών
β)
αποκλείουν τις σχετικές δράσεις ή ενέργειες από τη στήριξη στο πλαίσιο του συγκεκριμένου επιχειρησιακού προγράμματος ή σχεδίου αναγνώρισης και ανακτούν την ενίσχυση που ενδεχομένως έχει καταβληθεί για την εν λόγω ενέργεια· και
γ)
αποκλείουν την οργάνωση παραγωγών, την ένωση παραγωγών ή την ομάδα παραγωγών από τη στήριξη στο πλαίσιο του σχετικού επιχειρησιακού προγράμματος ή σχεδίου αναγνώρισης κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να αναστείλουν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγών, ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή ομάδας παραγωγών, ή να αναστείλουν τις πληρωμές προς τον συγκεκριμένο φορέα, εάν υπάρχει υποψία για τη διάπραξη απάτης όσον αφορά την ενίσχυση που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 116
Ομάδες παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, τηρουμένων των αναλογιών, τις κυρώσεις και ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 114 και/ή στο άρθρο 117 όσον αφορά τα σχέδια αναγνώρισης.
2. Επιπλέον της παραγράφου 1, εάν, μετά τη λήξη της περιόδου που καθόρισε το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 49 παράγραφος 4, η ομάδα παραγωγών δεν έχει αναγνωριστεί ως οργάνωση παραγωγών, το κράτος μέλος ανακτά:
α)
το 100 % της ενίσχυσης που καταβλήθηκε στην ομάδα παραγωγών εάν για τη μη επίτευξη της αναγνώρισης ευθύνεται η ομάδα παραγωγών από πρόθεση ή σοβαρή αμέλεια· ή
β)
το 50 % της ενίσχυσης που καταβλήθηκε στην ομάδα παραγωγών σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.
Άρθρο 117
Επιχειρησιακό πρόγραμμα
1. Οι πληρωμές υπολογίζονται με βάση τις δαπάνες που κρίνονται επιλέξιμες.
2. Τα κράτη μέλη εξετάζουν την υποβληθείσα αίτηση ενίσχυσης του δικαιούχου και καθορίζουν τα ποσά που είναι επιλέξιμα για ενίσχυση. Καθορίζονται τα εξής:
α)
το ποσό που πρέπει να καταβληθεί στον δικαιούχο με βάση μόνον την αίτηση·
β)
το ποσό που πρέπει να καταβληθεί στον δικαιούχο αφού εξεταστεί η επιλεξιμότητα της αίτησης.
3. Εάν το ποσό που καθορίζεται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο α) υπερβαίνει το ποσό που καθορίζεται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο β) κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 3 %, επιβάλλεται ποινή. Το ποσό της ποινής προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ των ποσών που υπολογίστηκαν στην παράγραφο 2 στοιχεία α) και β).
Εντούτοις, δεν εφαρμόζεται ποινή εάν η οργάνωση παραγωγών ή η ομάδα παραγωγών είναι σε θέση να αποδείξει ότι δεν ευθύνεται για την ένταξη του μη επιλέξιμου ποσού.
4. Οι παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στις μη επιλέξιμες δαπάνες που εντοπίζονται κατά τους επιτόπιους ελέγχους ή τους μεταγενέστερους ελέγχους.
5. Εάν η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο δηλώνεται και ελέγχεται πριν από την αίτηση ενίσχυσης, για τον καθορισμό των ποσών σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχεία α) και β) αντίστοιχα χρησιμοποιούνται οι αξίες που δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν.
Άρθρο 118
Κυρώσεις όσον αφορά ενέργειες απόσυρσης κατόπιν πρωτοβάθμιων ελέγχων
Εάν, έπειτα από τον έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 108, διαπιστώνονται παρατυπίες όσον αφορά τις προδιαγραφές εμπορίας ή τις ελάχιστες απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 76, ο δικαιούχος υποχρεούται:
α)
να πληρώσει ποινή ποσού ίσου με την ενωσιακή συνδρομή, που υπολογίζεται με βάση τις ποσότητες των αποσυρθέντων προϊόντων τα οποία δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές εμπορίας ή τις ελάχιστες απαιτήσεις, εάν οι εν λόγω ποσότητες είναι μικρότερες του 10 % των ποσοτήτων που κοινοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 78 όσον αφορά τη συγκεκριμένη ενέργεια απόσυρσης·
β)
να πληρώσει ποινή ποσού διπλάσιου της ενωσιακής συνδρομής, εάν οι εν λόγω ποσότητες κυμαίνονται μεταξύ 10 % και 25 % των ποσοτήτων που κοινοποιήθηκαν· ή
γ)
να πληρώσει ποινή ποσού ίσου με την ενωσιακή συνδρομή για το σύνολο της ποσότητας που κοινοποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 78, όταν οι εν λόγω ποσότητες υπερβαίνουν το 25 % των ποσοτήτων που κοινοποιήθηκαν.
Άρθρο 119
Άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται σε οργανώσεις παραγωγών όσον αφορά ενέργειες απόσυρσης
1. Οι ποινές που αναφέρονται στο άρθρο 117 καλύπτουν την ενίσχυση για την οποία υποβλήθηκε αίτηση όσον αφορά τις ενέργειες απόσυρσης που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των δαπανών του επιχειρησιακού προγράμματος.
2. Οι δαπάνες της ενέργειας απόσυρσης θεωρούνται μη επιλέξιμες εάν τα προϊόντα που δεν τίθενται προς πώληση δεν έχουν διατεθεί όπως προβλέπεται από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 80 παράγραφος 1 ή εάν η απόσυρση ή ο προορισμός της είχε αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον ή αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες κατά παράβαση των διατάξεων που θεσπίστηκαν δυνάμει του άρθρου 80 παράγραφος 1.
Άρθρο 120
Κυρώσεις που επιβάλλονται στους αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων
Όταν κατά τους ελέγχους που διενεργούνται σύμφωνα με τα άρθρα 108 και 109, διαπιστώνονται παρατυπίες οι οποίες είναι καταλογιστέες στους αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων, εφαρμόζονται οι ακόλουθες κυρώσεις:
α)
οι αποδέκτες παύουν να είναι επιλέξιμοι για την αποδοχή αποσύρσεων· και
β)
οι αποδέκτες των αποσυρθέντων από την αγορά προϊόντων υποχρεούνται να επιστρέψουν την αξία των προϊόντων που έλαβαν, προσαυξημένη κατά τα έξοδα διαλογής, συσκευασίας και μεταφοράς σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζουν τα κράτη μέλη.
Η κύρωση που προβλέπεται στο στοιχείο α) παράγει αποτελέσματα αμέσως και διαρκεί μία τουλάχιστον περίοδο εμπορίας. Μπορεί να παραταθεί ανάλογα με τη σοβαρότητα της παρατυπίας.
Άρθρο 121
Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή
1. Όσον αφορά την πρώιμη συγκομιδή, εάν διαπιστωθεί ότι η οργάνωση παραγωγών δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, της επιβάλλεται ποινή ποσού ίσου με την αποζημίωση σχετικά με τις εκτάσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκε η υποχρέωση. Η μη τήρηση των υποχρεώσεων περιλαμβάνει τις περιπτώσεις στις οποίες:
α)
το κράτος μέλος διαπιστώνει, κατά την επαλήθευση που αναφέρεται στο άρθρο 110 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, ότι το μέτρο πρώιμης συγκομιδής δεν ήταν αιτιολογημένο με βάση την ανάλυση για την προσδοκώμενη κατάσταση στην αγορά την εποχή εκείνη·
β)
η έκταση που κοινοποιήθηκε για πρώιμη συγκομιδή δεν είναι επιλέξιμη για πρώιμη συγκομιδή· ή
γ)
δεν πραγματοποιήθηκε πλήρης συγκομιδή της έκτασης ή η παραγωγή δεν έχει μετουσιωθεί.
2. Όσον αφορά τη μη συγκομιδή, εάν διαπιστωθεί ότι η οργάνωση παραγωγών δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, της επιβάλλεται ποινή ποσού ίσου με την αποζημίωση σχετικά με τις εκτάσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκε η υποχρέωση. Η μη τήρηση των υποχρεώσεων περιλαμβάνει τις περιπτώσεις στις οποίες:
α)
η έκταση που κοινοποιήθηκε για μη συγκομιδή δεν είναι επιλέξιμη για μη συγκομιδή·
β)
πραγματοποιήθηκε όμως συγκομιδή ή μερική συγκομιδή· ή
γ)
προέκυψαν αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον ή αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες για τις οποίες ευθύνεται η οργάνωση παραγωγών.
3. Οι ποινές που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 εφαρμόζονται επιπλέον της ενδεχόμενης ποινής που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 117.
Άρθρο 122
Παρεμπόδιση της διενέργειας επιτόπιου ελέγχου
Αίτηση για ενίσχυση απορρίπτεται όσον αφορά το μέρος των σχετικών δαπανών εάν η οργάνωση παραγωγών, μέλος αυτής ή ο αρμόδιος αντιπρόσωπος παρεμποδίζει τη διενέργεια επιτόπιου έλεγχου.
Άρθρο 123
Καταβολή των ανακτηθεισών ενισχύσεων και των ποινών
1. Οι οργανώσεις παραγωγών, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, οι ομάδες παραγωγών ή άλλες ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις επιστρέφουν την αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση προσαυξημένη με τόκους και καταβάλλουν τις ποινές που προβλέπονται στο παρόν τμήμα.
Οι τόκοι υπολογίζονται:
α)
με βάση την περίοδο μεταξύ της πληρωμής και της επιστροφής από τον δικαιούχο·
β)
με το επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κυριότερες πράξεις αναχρηματοδότησης, όπως δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, το οποίο ίσχυε κατά την ημερομηνία της αχρεώστητης πληρωμής, προσαυξημένο κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες.
2. Οι ανακτηθείσες ενισχύσεις, οι τόκοι και οι επιβληθείσες ποινές καταβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων.
Άρθρο 124
Κοινοποίηση παρατυπιών
Η επιβολή διοικητικών κυρώσεων και ποινών και η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, που προβλέπονται στο παρόν τμήμα, πραγματοποιούνται με την επιφύλαξη της κοινοποίησης των παρατυπιών στην Επιτροπή δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1848/2006 της Επιτροπής (16).
Τμήμα 4
Παρακολούθηση και αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων και των εθνικών στρατηγικών
Άρθρο 125
Κοινοί δείκτες απόδοσης
1. Τόσο οι εθνικές στρατηγικές όσο και τα επιχειρησιακά προγράμματα αποτελούν αντικείμενο παρακολούθησης και αξιολόγησης με σκοπό την εκτίμηση της συντελούμενης προόδου προς την επίτευξη των στόχων που έχουν καθοριστεί για τα επιχειρησιακά προγράμματα, καθώς και της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας σε σχέση με τους εν λόγω στόχους.
2. Η πρόοδος, η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα εκτιμώνται με τη βοήθεια κοινών δεικτών απόδοσης, που παρατίθενται στο παράρτημα VIII, αναφορικά με την κατάσταση εκκίνησης καθώς και τη δημοσιονομική εκτέλεση, τις επιδόσεις, τα αποτελέσματα και τον αντίκτυπο των επιχειρησιακών προγραμμάτων που υλοποιούνται.
3. Όταν κρίνεται σκόπιμο από τα κράτη μέλη, η εθνική στρατηγική καθορίζει περιορισμένη δέσμη πρόσθετων δεικτών ειδικά για τη στρατηγική αυτή, που να αντικατοπτρίζουν τις εθνικές και/ή περιφερειακές ανάγκες, τους ιδιαίτερους όρους και στόχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων που υλοποιούνται από οργανώσεις παραγωγών. Όταν υπάρχουν, συμπεριλαμβάνονται πρόσθετοι δείκτες σχετικά με τους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν καλύπτονται από τους κοινούς δείκτες απόδοσης.
Άρθρο 126
Διαδικασίες παρακολούθησης και αξιολόγησης σχετικά με τα επιχειρησιακά προγράμματα
1. Οι οργανώσεις παραγωγών εξασφαλίζουν την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων τους, χρησιμοποιώντας τους κατάλληλους δείκτες από τους κοινούς δείκτες απόδοσης του άρθρου 125 και, ενδεχομένως, τους πρόσθετους δείκτες που καθορίζονται στην εθνική στρατηγική.
Προς τον σκοπό αυτό, θεσπίζουν σύστημα για τη συλλογή, την καταγραφή και τη διατήρηση πληροφοριών χρήσιμων για την κατάρτιση των εν λόγω δεικτών.
2. Η παρακολούθηση αποσκοπεί στην εκτίμηση της προόδου που συντελείται προς την επίτευξη των ειδικών στόχων που έχουν καθοριστεί για το επιχειρησιακό πρόγραμμα. Η παρακολούθηση ασκείται με τη χρήση οικονομικών δεικτών, καθώς και δεικτών επιδόσεων και αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής προορίζονται να χρησιμεύσουν για τους εξής σκοπούς:
α)
την επαλήθευση της ποιότητας της υλοποίησης του προγράμματος·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης αναπροσαρμογής ή αναθεώρησης του επιχειρησιακού προγράμματος με σκοπό την επίτευξη των στόχων που καθορίστηκαν για το πρόγραμμα ή τη βελτίωση της διαχείρισης του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής διαχείρισης·
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την υλοποίηση του επιχειρησιακού προγράμματος.
Οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης περιλαμβάνονται σε κάθε ετήσια έκθεση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 96 παράγραφος 1, την οποία η οργάνωση παραγωγών οφείλει να διαβιβάσει στην εθνική αρχή που είναι αρμόδια για τη διαχείριση της εθνικής στρατηγικής.
3. Η αξιολόγηση λαμβάνει τη μορφή ξεχωριστής ενδιάμεσης έκθεσης.
Η ενδιάμεση αξιολόγηση, που μπορεί να διενεργηθεί με τη βοήθεια ειδικευμένου γραφείου παροχής συμβουλών, αποσκοπεί στην εξέταση του βαθμού χρησιμοποίησης των χρηματοδοτικών πόρων, της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας του επιχειρησιακού προγράμματος, καθώς και στην εκτίμηση της προόδου που συντελέστηκε σχετικά με τους γενικούς στόχους του προγράμματος. Προς τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται κοινοί δείκτες απόδοσης σχετικά με την κατάσταση εκκίνησης, τα αποτελέσματα και, ενδεχομένως, τις συνέπειες.
Ενδεχομένως, η ενδιάμεση αξιολόγηση περιλαμβάνει ποιοτική εκτίμηση των αποτελεσμάτων και του αντίκτυπου των περιβαλλοντικών δράσεων με στόχο:
α)
την πρόληψη της διάβρωσης του εδάφους·
β)
τη μείωση της χρήσης και/ή την καλύτερη διαχείριση των προϊόντων φυτοπροστασίας·
γ)
την προστασία των ενδιαιτημάτων και της βιοποικιλότητας· ή
δ)
τη διατήρηση του τοπίου.
Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής χρησιμοποιούνται για τους εξής σκοπούς:
α)
τη βελτίωση της ποιότητας των επιχειρησιακών προγραμμάτων τα οποία διαχειρίζεται η οργάνωση παραγωγών·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης ουσιαστικής τροποποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος·
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων· και
δ)
την άντληση διδαγμάτων χρήσιμων για τη βελτίωση της ποιότητας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των μελλοντικών επιχειρησιακών προγραμμάτων υπό τη διαχείριση της οργάνωσης παραγωγών.
Η ενδιάμεση αξιολόγηση διενεργείται κατά τη διάρκεια της υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος, εγκαίρως ώστε η εξέταση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης να συμβάλει στην κατάρτιση του επόμενου επιχειρησιακού προγράμματος.
Η έκθεση ενδιάμεσης αξιολόγησης προσαρτάται στην αντίστοιχη ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 96 παράγραφος 1.
Άρθρο 127
Διαδικασίες παρακολούθησης και αξιολόγησης σχετικά με την εθνική στρατηγική
1. Η παρακολούθηση και η αξιολόγηση της εθνικής στρατηγικής πραγματοποιούνται με τη χρήση κατάλληλων δεικτών από τους κοινούς δείκτες απόδοσης του άρθρου 125 και, ενδεχομένως, των πρόσθετων δεικτών που καθορίζονται στην εθνική στρατηγική.
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα για τη συλλογή, την καταγραφή και τη διατήρηση πληροφοριών σε ηλεκτρονική μορφή, οι οποίες είναι κατάλληλες για την κατάρτιση των δεικτών που αναφέρονται στο άρθρο 125. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη βασίζονται στις πληροφορίες που διαβιβάζει η οργάνωση παραγωγών στο πλαίσιο της παρακολούθησης και της αξιολόγησης των επιχειρησιακών της προγραμμάτων.
3. Η παρακολούθηση είναι συνεχής και αποσκοπεί στην εκτίμηση της προόδου που συντελείται προς την επίτευξη των γενικών και ειδικών στόχων που έχουν καθοριστεί για τα επιχειρησιακά προγράμματα. Η παρακολούθηση ασκείται με τη χρήση οικονομικών δεικτών, καθώς και δεικτών επιδόσεων και αποτελεσμάτων. Προς τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται οι πληροφορίες που περιέχονται στις ετήσιες εκθέσεις προόδου τις οποίες διαβιβάζει η οργάνωση παραγωγών σχετικά με την παρακολούθηση των επιχειρησιακών της προγραμμάτων. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης χρησιμοποιούνται για τους εξής σκοπούς:
α)
την επαλήθευση της ποιότητας της υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης αναπροσαρμογής ή αναθεώρησης της εθνικής στρατηγικής με σκοπό την επίτευξη των στόχων που καθορίστηκαν για τη στρατηγική ή τη βελτίωση της διαχείρισης της εφαρμογής της στρατηγικής, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής διαχείρισης των επιχειρησιακών προγραμμάτων· και
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής.
4. Η αξιολόγηση αποσκοπεί στην εκτίμηση της προόδου που συντελέστηκε προς την επίτευξη των γενικών στόχων της στρατηγικής. Η αξιολόγηση διενεργείται με τη χρήση δεικτών σχετικά με την κατάσταση εκκίνησης, τα αποτελέσματα και, ενδεχομένως, τις συνέπειες. Προς τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται τα αποτελέσματα της παρακολούθησης και της ενδιάμεσης αξιολόγησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, όπως αναφέρεται στις ετήσιες εκθέσεις προόδου και στις τελικές εκθέσεις που διαβιβάζουν οι οργανώσεις παραγωγών. Τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων αυτών χρησιμοποιούνται για τους εξής σκοπούς:
α)
τη βελτίωση της ποιότητας της στρατηγικής·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης ουσιαστικής τροποποίησης της στρατηγικής· και
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής.
Η αξιολόγηση περιλαμβάνει τη διενέργεια αξιολόγησης το 2012, που πραγματοποιείται εγκαίρως ώστε να είναι δυνατή η συμπερίληψη των αποτελεσμάτων της σε χωριστή έκθεση αξιολόγησης η οποία πρέπει να προσαρτηθεί, για το ίδιο έτος, στην ετήσια εθνική έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 97 στοιχείο β). Η έκθεση εξετάζει τον βαθμό χρησιμοποίησης των χρηματοδοτικών πόρων, την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα των υλοποιούμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων και αξιολογεί τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των εν λόγω προγραμμάτων, σε σχέση με τους γενικούς και ειδικούς όρους που καθόρισε η στρατηγική και, ενδεχομένως, άλλους στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Η έκθεση αποβλέπει στην άντληση χρήσιμων διδαγμάτων για τη βελτίωση της ποιότητας των μελλοντικών εθνικών στρατηγικών, και ιδίως στον προσδιορισμό πιθανών ελλείψεων όσον αφορά τον καθορισμό των επιλέξιμων για στήριξη γενικών στόχων, ειδικών στόχων ή μέτρων, ή στον εντοπισμό των αναγκών καθορισμού νέων μέσων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς μιας οικονομικής περιφέρειας
Άρθρο 128
Κοινοποίηση του καταλόγου οικονομικών περιφερειών
Η κοινοποίηση του καταλόγου των οικονομικών περιφερειών που αναφέρεται στο άρθρο 125στ παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να εκτιμηθεί κατά πόσο πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 129
Κοινοποίηση δεσμευτικών κανόνων· αντιπροσωπευτικότητα
1. Όταν κράτος μέλος, δυνάμει του άρθρου 125ζ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, κοινοποιεί τους κανόνες που έχει καταστήσει δεσμευτικούς για ένα συγκεκριμένο προϊόν και μια συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια, ενημερώνει συγχρόνως στην Επιτροπή σχετικά με:
α)
την οργάνωση παραγωγών ή την ένωση οργανώσεων παραγωγών που ζήτησε την επέκταση των κανόνων·
β)
τον αριθμό των παραγωγών που είναι μέλη αυτής της οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών και τον συνολικό αριθμό των παραγωγών της εν λόγω οικονομικής περιφέρειας· τα στοιχεία δε αυτά πρέπει να αφορούν την κατάσταση που υφίσταται κατά τη στιγμή της αίτησης επέκτασης·
γ)
τον συνολικό όγκο της παραγωγής στην οικονομική περιφέρεια καθώς και τον όγκο της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από την οργάνωση παραγωγών ή την ένωση οργανώσεων παραγωγών, κατά την τελευταία περίοδο εμπορίας για την οποία υπάρχουν αριθμητικά στοιχεία·
δ)
την ημερομηνία από την οποία οι κανόνες που πρέπει να επεκταθούν εφαρμόστηκαν από την εν λόγω οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών· και
ε)
την ημερομηνία έναρξης ισχύος της επέκτασης και τη διάρκεια εφαρμογής της επέκτασης αυτής.
2. Για τον καθορισμό της αντιπροσωπευτικότητας κατά την έννοια του άρθρου 125στ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες με τους οποίους αποκλείονται:
α)
οι παραγωγοί των οποίων η παραγωγή προορίζεται κυρίως για απευθείας πώληση στον καταναλωτή στην εκμετάλλευσή τους ή στην περιοχή παραγωγής·
β)
οι απευθείας πωλήσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
τα προϊόντα τα οποία παραδίδονται προς μεταποίηση, που αναφέρονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εκτός από την περίπτωση στην οποία οι εν λόγω κανόνες εφαρμόζονται στο σύνολό τους ή εν μέρει στα προϊόντα αυτά.
Άρθρο 130
Χρηματικές εισφορές
Όταν κράτος μέλος αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 125θ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ότι οι παραγωγοί που δεν είναι μέλη οργάνωσης οφείλουν χρηματικές εισφορές, διαβιβάζει στην Επιτροπή τα απαραίτητα στοιχεία για να εκτιμηθεί η τήρηση των όρων που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο.
Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν ιδίως τη βάση υπολογισμού της εισφοράς, το μοναδιαίο ποσό αυτής, τον ή τους δικαιούχους και τη φύση των διαφόρων εξόδων που αναφέρονται στο άρθρο 125θ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 131
Επεκτάσεις πέρα από μία εμπορική περίοδο
Όταν η επέκταση αποφασίζεται για περίοδο που υπερβαίνει μία περίοδο εμπορίας, τα κράτη μέλη ελέγχουν, για κάθε περίοδο εμπορίας, ότι οι όροι αντιπροσωπευτικότητας που προβλέπονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εξακολουθούν να πληρούνται καθόλη τη διάρκεια εφαρμογής της εν λόγω επέκτασης.
Τα κράτη μέλη καταργούν την επέκταση αυτή μόλις διαπιστωθεί ότι δεν πληρούνται πλέον οι σχετικοί όροι, με ισχύ από την έναρξη της επομένης περιόδου εμπορίας.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή για οποιαδήποτε κατάργηση, η οποία δημοσιοποιείται με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο η Επιτροπή.
Άρθρο 132
Πώληση προϊόντων επί του δένδρου· αγοραστές
1. Σε περίπτωση πώλησης των προϊόντων επί του δένδρου από παραγωγό ο οποίος δεν είναι μέλος οργάνωσης παραγωγών, ο αγοραστής θεωρείται ως παραγωγός των εν λόγω προϊόντων για την τήρηση των κανόνων που αναφέρονται στο παράρτημα XVΙα σημείο 1 στοιχεία ε) και στ) και σημείο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι οι κανόνες που αναφέρονται στο παράρτημα XVΙα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί για τον αγοραστή όταν είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση της εν λόγω παραγωγής.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΕΜΠΟΡΙΟ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Εισαγωγικοί δασμοί και σύστημα τιμής εισόδου
Τμήμα 1
Σύστημα τιμής εισόδου
Άρθρο 133
Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί
1. Στο παρόν τμήμα θεσπίζονται οι κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 140α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
α) «παρτίδα»: το εμπόρευμα που παρουσιάζεται υπό την κάλυψη μιας διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, η οποία καλύπτει μόνον εμπορεύματα της ίδιας καταγωγής τα οποία υπάγονται σε έναν μόνον κωδικό ΣΟ· και
β) «εισαγωγέας»: ο διασαφιστής κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (17).
Άρθρο 134
Κοινοποίηση των τιμών και των ποσοτήτων εισαγόμενων προϊόντων
1. Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους που καθορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, για κάθε ημέρα της αγοράς και κάθε καταγωγή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών) την επόμενη εργάσιμη ημέρα:
α)
τις μέσες αντιπροσωπευτικές τιμές των εισαγόμενων προϊόντων από τρίτες χώρες τα οποία πωλούνται στις αντιπροσωπευτικές εισαγωγικές αγορές που αναφέρονται στο άρθρο 135 και τις σημαντικές τιμές που διαπιστώθηκαν σε άλλες αγορές για μεγάλες ποσότητες εισαγόμενων προϊόντων, ή, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμες τιμές για τις αντιπροσωπευτικές αγορές, τις σημαντικές τιμές για εισαγόμενα προϊόντα που διαπιστώθηκαν σε άλλες αγορές· και
β)
τις συνολικές ποσότητες σχετικά με τις τιμές που αναφέρονται στο στοιχείο α).
Σε περίπτωση που οι συνολικές ποσότητες οι οποίες αναφέρονται στο στοιχείο β) είναι κάτω του ενός τόνου, οι αντίστοιχες τιμές δεν κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
2. Οι τιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) καταγράφονται:
α)
για κάθε προϊόν που περιλαμβάνεται στο παράρτημα XVI μέρος Α·
β)
για όλες τις διαθέσιμες ποικιλίες και όλα τα διαθέσιμα μεγέθη· και
γ)
στο στάδιο του εισαγωγέα/χονδρεμπόρου ή στο στάδιο του χονδρεμπόρου/εμπόρου λιανικής σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμες οι τιμές στο στάδιο του εισαγωγέα/χονδρεμπόρου.
Οι τιμές αυτές μειώνονται κατά τα ακόλουθα ποσά:
α)
ένα εμπορικό περιθώριο που ανέρχεται σε 15 % για τα κέντρα εμπορίας του Λονδίνου, Μιλάνου και Rungis και σε 8 % για τα άλλα κέντρα εμπορίας· και
β)
τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης στο εσωτερικό του ενωσιακού τελωνειακού εδάφους.
Για τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης που πρέπει να αφαιρεθούν σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν κατ’ αποκοπή ποσά. Αυτά τα πάγια ποσά και οι μέθοδοι υπολογισμού κοινοποιούνται αμελλητί στην Επιτροπή.
3. Οι τιμές που καταγράφονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και εφόσον καθορίζονται στο στάδιο του χονδρεμπόρου/εμπόρου λιανικής, μειώνονται αρχικά κατά ποσό ίσο με 9 % ώστε να ληφθεί υπόψη το περιθώριο κέρδους του χονδρεμπόρου, και τότε κατά ποσό ίσο με 0,7245 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα ώστε να ληφθούν υπόψη τα έξοδα φορτοεκφόρτωσης, οι φόροι και τα τέλη αγοράς.
4. Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α τα οποία καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, αντιπροσωπευτικές τιμές θεωρούνται οι ακόλουθες:
α)
οι τιμές των προϊόντων κατηγορίας I, με την προϋπόθεση ότι οι ποσότητες της κατηγορίας αυτής αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 50 % των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά·
β)
οι τιμές των προϊόντων της κατηγορίας Ι στις οποίες προστίθενται, όταν τα προϊόντα της κατηγορίας αυτής αντιπροσωπεύουν μερίδιο κατώτερο του 50 % των συνολικών ποσοτήτων, οι τιμές που καθορίστηκαν για τα προϊόντα της κατηγορίας II όσον αφορά ποσότητες που καθιστούν δυνατή την κάλυψη του 50 % των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στο εμπόριο·
γ)
οι τιμές που καθορίστηκαν για τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙ, όταν δεν είναι διαθέσιμα προϊόντα της κατηγορίας Ι, εκτός εάν αποφασιστεί η εφαρμογή συντελεστή προσαρμογής εάν, ως αποτέλεσμα των συνθηκών παραγωγής για τα προϊόντα της συγκεκριμένης καταγωγής, τα εν λόγω προϊόντα κατά συνήθεια και κατά παράδοση δεν διατίθενται στο εμπόριο ως προϊόντα της κατηγορίας Ι λόγω των ποιοτικών χαρακτηριστικών τους.
Ο συντελεστής προσαρμογής που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) εφαρμόζεται στις τιμές μετά την αφαίρεση των ποσών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α τα οποία δεν καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, αντιπροσωπευτικές θεωρούνται οι τιμές των προϊόντων που συμμορφώνονται προς τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας.
Άρθρο 135
Αντιπροσωπευτικές αγορές
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις συνήθεις ημέρες αγοράς όσον αφορά τις αγορές που απαριθμούνται στο παράρτημα XVII, οι οποίες θεωρούνται αντιπροσωπευτικές αγορές.
Άρθρο 136
Κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή
1. Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, η Επιτροπή καθορίζει, κάθε εργάσιμη ημέρα και για κάθε καταγωγή, μια κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή ίση με τον σταθμισμένο μέσο όρο των αντιπροσωπευτικών τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 134, από την οποία αφαιρούνται ένα κατ’ αποκοπή ποσό 5 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα και οι δασμοί κατ’ αξία.
2. Όταν καθορίζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή για τα προϊόντα και τις περιόδους εφαρμογής που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, σύμφωνα με το παρόν τμήμα, η τιμή μονάδας που αναφέρεται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (18), δεν εφαρμόζεται. Αντικαθίσταται από την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Όταν δεν υπάρχει ισχύουσα κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή για ένα προϊόν συγκεκριμένης καταγωγής, εφαρμόζεται ο μέσος όρος των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για το εν λόγω προϊόν.
4. Κατά τις περιόδους εφαρμογής που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή εξακολουθούν να εφαρμόζονται μέχρι να τροποποιηθούν. Παύουν να εφαρμόζονται, ωστόσο, όταν δεν κοινοποιείται στην Επιτροπή μέση αντιπροσωπευτική τιμή κατά επτά διαδοχικές ημέρες αγοράς.
Όταν, δυνάμει του πρώτου εδαφίου, δεν εφαρμόζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή σε ένα συγκεκριμένο προϊόν, η εφαρμοστέα για το εν λόγω προϊόν κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή ισούται με την τελευταία μέση κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όταν δεν κατέστη δυνατόν να υπολογιστεί κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή, δεν εφαρμόζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή από την πρώτη ημέρα των περιόδων εφαρμογής που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος A.
6. Οι αντιπροσωπευτικές τιμές σε ευρώ μετατρέπονται, χρησιμοποιώντας την αντιπροσωπευτική ισοτιμία της αγοράς που υπολογίστηκε για τη συγκεκριμένη ημέρα.
7. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή εκφραζόμενες σε ευρώ με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο.
Άρθρο 137
Βάση της τιμής εισόδου
1. Η τιμή εισόδου με βάση την οποία τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α κατατάσσονται στο κοινό δασμολόγιο ισούται, ανάλογα με την επιλογή του εισαγωγέα:
α)
με την τιμή fob των προϊόντων στη χώρα καταγωγής τους, προσαυξημένη κατά τα έξοδα ασφάλισης και μεταφοράς μέχρι τα σύνορα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, όταν η τιμή αυτή και τα εν λόγω έξοδα είναι γνωστά κατά τη στιγμή κατάρτισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του προϊόντος. Στην περίπτωση που οι εν λόγω τιμές είναι υψηλότερες κατά περισσότερο από 8 % από την κατ’ αποκοπή τιμή που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο προϊόν κατά τη στιγμή κατάρτισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93. Προς τον σκοπό αυτό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού το οποίο ενδέχεται τελικά να ισχύει για τα προϊόντα είναι το ποσό του δασμού το οποίο θα είχε καταβληθεί εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση τη σχετική κατ’ αποκοπή τιμή· ή
β)
με τη δασμολογητέα αξία που έχει υπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, η οποία εφαρμόζεται μόνο στα συγκεκριμένα εισαγόμενα προϊόντα. Στην περίπτωση αυτή η μείωση των δασμών πραγματοποιείται υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας προβαίνει σε σύσταση της εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία είναι ίση με το ποσό του δασμού τον οποίο θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη παρτίδα· ή
γ)
με την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που υπολογίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 136 του παρόντος κανονισμού.
2. Η τιμή εισόδου με βάση την οποία τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Β κατατάσσονται στο κοινό δασμολόγιο ισούται, ανάλογα με την επιλογή του εισαγωγέα:
α)
με την τιμή fob των προϊόντων στη χώρα καταγωγής τους, προσαυξημένη κατά τα έξοδα ασφάλισης και μεταφοράς μέχρι τα σύνορα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, όταν η τιμή αυτή και τα εν λόγω έξοδα είναι γνωστά κατά τη στιγμή κατάρτισης της τελωνειακής διασάφησης. Εάν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι απαιτείται εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 248 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει εγγύηση ίση με το ανώτατο ποσό του δασμού που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο προϊόν· ή
β)
με τη δασμολογητέα αξία που έχει υπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, η οποία εφαρμόζεται μόνο στα συγκεκριμένα εισαγόμενα προϊόντα. Στην περίπτωση αυτή η μείωση των δασμών πραγματοποιείται υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας οφείλει, σύμφωνα με το άρθρο 248 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, να συστήσει εγγύηση ίση με το ανώτατο ποσό του δασμού που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο προϊόν.
3. Όταν η τιμή εισόδου υπολογίζεται με βάση την τιμή fob των προϊόντων στη χώρα καταγωγής, η δασμολογητέα αξία υπολογίζεται με βάση τη σχετική πώληση στην τιμή αυτή.
Όταν η τιμή εισόδου υπολογίζεται σύμφωνα με μία από τις διαδικασίες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) ή γ) ή στην παράγραφο 2 στοιχείο β), η δασμολογητέα αξία υπολογίζεται επί της ίδιας βάσης όπως και η τιμή εισόδου.
4. Ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό τις συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) ή στην παράγραφο 2 στοιχείο α), ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) και στην παράγραφο 2 στοιχείο β). Η μη τήρηση μίας από τις ανωτέρω προθεσμίες έχει ως συνέπεια την απώλεια της συσταθείσας εγγύησης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής της παραγράφου 5.
Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στον βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης, κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές.
Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.
5. Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 4 δύναται να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, κατά τρεις μήνες το πολύ, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του εισαγωγέα.
6. Εάν με την ευκαιρία ελέγχου, οι αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν ότι οι όροι του παρόντος άρθρου δεν έχουν τηρηθεί, προβαίνουν στην είσπραξη των οφειλομένων δασμών σύμφωνα με το άρθρο 220 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Για τον καθορισμό του ποσού των προς είσπραξη δασμών ή του προς είσπραξη υπολοίπου, λαμβάνεται υπόψη το τρέχον επιτόκιο αρχής γενομένης από την ημερομηνία θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος έως εκείνη της είσπραξης. Το εφαρμοζόμενο επιτόκιο είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατά τις συναλλαγές ανάκτησης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
Τμήμα 2
Πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί
Άρθρο 138
Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί
1. Πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, που αναφέρεται στο άρθρο 141 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εφεξής «πρόσθετος δασμός», μπορεί να επιβληθεί στα προϊόντα και κατά τις περιόδους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVIII, υπό τους όρους που ορίζονται στο παρόν τμήμα.
2. Τα επίπεδα ενεργοποίησης των πρόσθετων δασμών απαριθμούνται στο παράρτημα XVIII.
Άρθρο 139
Κοινοποίηση των ποσοτήτων
1. Για καθένα από τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVIII και κατά τις περιόδους που ορίζονται, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή λεπτομερή στοιχεία για τις ποσότητες που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με τη μέθοδο επιτήρησης των προτιμησιακών εισαγωγών που ορίζεται στο άρθρο 308δ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93.
Οι κοινοποιήσεις αυτές πραγματοποιούνται το αργότερο στις 12.00 το μεσημέρι, ώρα Βρυξελλών, κάθε Τετάρτη, όσον αφορά τις ποσότητες που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία την προηγούμενη εβδομάδα.
2. Οι διασαφήσεις για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα, τις οποίες οι τελωνειακές αρχές δύνανται να αποδεχθούν, μετά από αίτηση του διασαφιστή, χωρίς να αναγράφονται σ’ αυτές ορισμένα από τα στοιχεία που προβλέπονται στο παράρτημα 37 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, περιλαμβάνουν, πέραν από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 254 του ως άνω κανονισμού, και την αναγραφή της καθαρής μάζας (σε kg) των εν λόγω προϊόντων.
Εφόσον χρησιμοποιείται η διαδικασία απλουστευμένης διασάφησης, που αναφέρεται στο άρθρο 260 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα, οι απλουστευμένες διασαφήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν, πέραν από τα άλλα στοιχεία που απαιτούνται, και την αναγραφή της καθαρής μάζας (σε kg) των εν λόγω προϊόντων.
Εφόσον χρησιμοποιείται η διαδικασία εκτελωνισμού στον προσδιοριζόμενο από τον εισαγωγέα τόπο, που αναφέρεται στο άρθρο 263 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα, η κοινοποίηση στις τελωνειακές αρχές που αναφέρεται στο άρθρο 266 παράγραφος 1 του ως άνω κανονισμού περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τον προσδιορισμό της ταυτότητας των εμπορευμάτων, καθώς και την αναγραφή της καθαρής μάζας (σε kg) των εν λόγω προϊόντων.
Το άρθρο 266 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 δεν εφαρμόζεται στις εισαγωγές των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα.
Άρθρο 140
Επιβολή πρόσθετου δασμού
1. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι, για προϊόν και περίοδο που αναφέρονται στο παράρτημα XVIII, η ποσότητα που τέθηκε σε ελεύθερη κυκλοφορία υπερβαίνει το αντίστοιχο επίπεδο ενεργοποίησης, η Επιτροπή επιβάλλει πρόσθετο δασμό, εκτός εάν οι εισαγωγές δεν ενδέχεται να διαταράξουν την ενωσιακή αγορά ή εάν οι επιπτώσεις θα ήταν δυσανάλογες προς τον επιδιωκόμενο στόχο.
2. Ο πρόσθετος δασμός επιβάλλεται για τις ποσότητες οι οποίες τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την ημερομηνία εφαρμογής του δασμού αυτού, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η δασμολογική τους κατάταξη που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 137 συνεπάγεται την εφαρμογή των μέγιστων ειδικών δασμών κατά την εισαγωγή που εφαρμόζονται στις εισαγωγές της σχετικής καταγωγής·
β)
η εισαγωγή πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του πρόσθετου δασμού.
Άρθρο 141
Ποσό του πρόσθετου δασμού
Ο πρόσθετος δασμός που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 140 ισούται με το ένα τρίτο του δασμού που εφαρμόζεται για το δεδομένο προϊόν σύμφωνα με το κοινό δασμολόγιο.
Ωστόσο, για τις εισαγωγές που τυγχάνουν δασμολογικών προτιμήσεων σχετικά με τον δασμό κατ’ αξία, ο πρόσθετος δασμός ισούται προς το ένα τρίτο του ειδικού δασμού ο οποίος εφαρμόζεται στο σχετικό προϊόν, στο μέτρο που εφαρμόζεται το άρθρο 140 παράγραφος 2.
Άρθρο 142
Εξαιρέσεις από τον πρόσθετο δασμό
1. Εξαιρούνται από την εφαρμογή του πρόσθετου δασμού τα ακόλουθα εμπορεύματα:
α)
τα εμπορεύματα τα οποία εισάγονται στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου (19) (εφεξής «συνδυασμένη ονοματολογία»)·
β)
τα εμπορεύματα που έχουν ήδη αρχίσει να μεταφέρονται προς την Ένωση, κατά την έννοια της παραγράφου 2.
2. Θεωρούνται ότι ήδη έχουν αρχίσει να μεταφέρονται προς την Ένωση τα εμπορεύματα εφόσον:
α)
έχουν αποχωρήσει από τη χώρα καταγωγής πριν από τη λήψη της απόφασης της επιβολής του πρόσθετου δασμού· και
β)
μεταφέρονται βάσει ενός μεταφορικού εγγράφου το οποίο ισχύει από τον τόπο φόρτωσης στη χώρα καταγωγής μέχρι τον τόπο εκφόρτωσης στην Ένωση, έγγραφο το οποίο έχει εκδοθεί πριν από την επιβολή του εν λόγω πρόσθετου δασμού.
3. Οι ενδιαφερόμενοι προσκομίζουν τα στοιχεία τα οποία τους ζητούνται από τις τελωνειακές αρχές και με τα οποία αποδεικνύεται ότι πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 2.
Εντούτοις, οι τελωνειακές αρχές δύνανται να θεωρήσουν ότι τα σχετικά εμπορεύματα έχουν αποχωρήσει από τη χώρα καταγωγής πριν από την ημερομηνία επιβολής του πρόσθετου δασμού, όταν προσκομίζεται ένα από τα ακόλουθα έγγραφα:
α)
σε περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς, η φορτωτική, από την οποία προκύπτει ότι η φόρτωση είχε λάβει χώρα πριν από την εν λόγω ημερομηνία·
β)
σε περίπτωση σιδηροδρομικής μεταφοράς, η φορτωτική την οποία έχουν αποδεχθεί οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες της χώρας καταγωγής πριν από την εν λόγω ημερομηνία·
γ)
σε περίπτωση οδικής μεταφοράς, η σύμβαση οδικής μεταφοράς εμπορευμάτων (CMR) ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο διαμετακόμισης το οποίο έχει εκδοθεί στη χώρα καταγωγής πριν από την εν λόγω ημερομηνία, εάν πληρούνται οι όροι που καθορίζονται από διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο της ενωσιακής ή κοινής διαμετακόμισης·
δ)
σε περίπτωση εναέριας μεταφοράς, η αεροπορική φορτωτική, από την οποία προκύπτει ότι η αεροπορική εταιρεία είχε παραλάβει τα εμπορεύματα πριν από την εν λόγω ημερομηνία.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΓΕΝΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 143
Έλεγχοι
Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού ή της λοιπής ενωσιακής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη θεσπίζουν ελέγχους και μέτρα στον βαθμό που αυτό απαιτείται για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος κανονισμού. Πρέπει να εξασφαλίζουν αποτελεσματική, αναλογική και αποτρεπτική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
Συγκεκριμένα, εξασφαλίζουν ότι:
α)
όλα τα κριτήρια επιλεξιμότητας που έχουν θεσπιστεί από την ενωσιακή ή την εθνική νομοθεσία, ή το εθνικό πλαίσιο ή την εθνική στρατηγική μπορούν να ελεγχθούν·
β)
οι αρμόδιες για τη διενέργεια ελέγχων αρχές του κράτους μέλους διαθέτουν επαρκές σε αριθμό προσωπικό, με κατάλληλα προσόντα και πείρα, για την αποτελεσματική διενέργεια των ελέγχων· και
γ)
προβλέπονται διατάξεις για την αποφυγή παράτυπης διπλής χρηματοδότησης μέτρων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και άλλων ενωσιακών ή εθνικών καθεστώτων.
Άρθρο 144
Εθνικές κυρώσεις
Με την επιφύλαξη τυχόν κυρώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την επιβολή κυρώσεων σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά τις παρατυπίες που διαπιστώνονται σχετικά με την τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπει ο παρών κανονισμός ή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι οποίες εξασφαλίζουν αποτελεσματική, αναλογική και αποτρεπτική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
Άρθρο 145
Τεχνητή δημιουργία προϋποθέσεων
Με την επιφύλαξη ειδικών μέτρων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, δεν πραγματοποιούνται πληρωμές σε δικαιούχους για τους οποίους έχει αποδειχθεί ότι δημιούργησαν τεχνητά τους όρους που απαιτούνται για την καταβολή των ενισχύσεων, προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη αντίθετα με τους στόχους του σχετικού καθεστώτος στήριξης.
Άρθρο 146
Κοινοποιήσεις
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν μία μόνο αρμόδια αρχή ή έναν μόνο φορέα ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις κοινοποίησης όσον αφορά καθένα από τα ακόλουθα θέματα:
α)
τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών, που προβλέπονται στο άρθρο 97 του παρόντος κανονισμού·
β)
τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών στην εσωτερική αγορά, που προβλέπονται στο άρθρο 98 του παρόντος κανονισμού·
γ)
τις τιμές και τις ποσότητες των εισαγόμενων προϊόντων από τρίτες χώρες τα οποία πωλούνται στις αντιπροσωπευτικές εισαγωγικές αγορές, που προβλέπονται στο άρθρο 134 του παρόντος κανονισμού·
δ)
τις ποσότητες των εισαγωγών που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία, που προβλέπονται στο άρθρο 139 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον ορισμό της εν λόγω αρχής ή του εν λόγω φορέα και τα λεπτομερή στοιχεία επικοινωνίας, καθώς και κάθε μεταβολή που επέρχεται στα ανωτέρω στοιχεία.
Στον κατάλογο των οριζόμενων αρχών ή οργανισμών που περιλαμβάνει τις ονομασίες και τις διευθύνσεις τους έχουν πρόσβαση τα κράτη μέλη και το ευρύ κοινό με κάθε κατάλληλο μέσο, μέσω των πληροφορικών συστημάτων που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένης της δημοσίευσης στο διαδίκτυο.
3. Με την επιφύλαξη τυχόν ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, όλες οι κοινοποιήσεις των κρατών μελών προς την Επιτροπή στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού πραγματοποιούνται με τα ηλεκτρονικά μέσα του πληροφορικού συστήματος που τίθεται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών ή φορέων των κρατών μελών από την Επιτροπή και με τη μορφή που ορίζει η Επιτροπή.
Οι κοινοποιήσεις που δεν πραγματοποιούνται με τα μέσα και τη μορφή που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορούν να θεωρηθούν ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί, με την επιφύλαξη της παραγράφου 5.
4. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να είναι σε θέση να τηρούν τις προθεσμίες που καθορίζονται για τις κοινοποιήσεις στον παρόντα κανονισμό.
5. Εάν κράτος μέλος παραλείψει να προβεί σε κοινοποίηση η οποία προβλέπεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή εάν η κοινοποίηση εμφανίζεται εσφαλμένη με βάση τα αντικειμενικά στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, η Επιτροπή δύναται να αναστείλει μέρος ή το σύνολο των μηνιαίων πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου (20), για τον τομέα των οπωροκηπευτικών μέχρι την ορθή πραγματοποίηση της κοινοποίησης.
Άρθρο 147
Πρόδηλα σφάλματα
Οποιαδήποτε κοινοποίηση, αξίωση ή αίτημα υποβάλλεται σε κράτος μέλος δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, συμπεριλαμβανομένης αίτησης ενίσχυσης, μπορεί να αναπροσαρμοστεί ανά πάσα στιγμή μετά την υποβολή σε περίπτωση πρόδηλων σφαλμάτων τα οποία έχει αναγνωρίσει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους.
Άρθρο 148
Ανωτέρα βία και εξαιρετικές περιστάσεις
Όταν, δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, πρέπει να υποβληθεί κύρωση ή ποινή ή να ανακληθεί όφελος ή αναγνώριση, η κύρωση ή ποινή δεν επιβάλλεται ή η ανάκληση δεν πραγματοποιείται στις περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων κατά την έννοια του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
Ωστόσο, οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας με τις σχετικές αποδείξεις που κρίνονται ικανοποιητικές από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, κοινοποιούνται στην εν λόγω αρχή εντός 10 εργασίμων ημερών από την ημερομηνία που ο ενδιαφερόμενος είναι σε θέση να το πράξει.
Άρθρο 149
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καταργείται.
Ωστόσο, το άρθρο 134 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 εξακολουθεί να εφαρμόζεται έως τις 31 Αυγούστου 2011.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα XIX.
Άρθρο 150
Μεταβατικές διατάξεις
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα που καλύπτονται από το άρθρο 203α παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μπορούν να εξακολουθούν να εφαρμόζονται έως τη λήξη τους, υπό τον όρο ότι πληρούν τους κανόνες που εφαρμόζονταν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2008.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 203α παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, και πέραν τυχόν σχετικών προδιαγραφών εμπορίας που αναφέρονται στον τίτλο ΙΙ του παρόντος κανονισμού, οι κανόνες σχετικά με τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των πρώτων υλών που παραδίδονται για μεταποίηση και τις στοιχειώδεις ποιοτικές απαιτήσεις για τα τελικά προϊόντα που εξακολουθούν να ισχύουν για τις πρώτες ύλες που συγκομίζονται στην επικράτεια των κρατών μελών τα οποία χρησιμοποιούν τη μεταβατική ρύθμιση της εν λόγω παραγράφου είναι εκείνοι που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς της Επιτροπής και απαριθμούνται στο παράρτημα XX.
3. Τα σχέδια αναγνώρισης που έχουν εγκριθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και τα οποία εξακολουθούν να επωφελούνται από την έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 203α παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τις ομάδες παραγωγών που δεν βρίσκονται σε κράτη μέλη τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή μετά την ημερομηνία αυτή, ούτε στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Ένωσης που προβλέπονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης, ή στα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 του Συμβουλίου (21), χρηματοδοτούνται βάσει των ποσοστών που καθορίζονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Τα σχέδια αναγνώρισης που έχουν εγκριθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και έχουν επωφεληθεί από τις διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 7 του εν λόγω κανονισμού και τα οποία εξακολουθούν να επωφελούνται από την έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 203α παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, χρηματοδοτούνται βάσει των ποσοστών που καθορίζονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
4. Τα κράτη μέλη τροποποιούν την εθνική τους στρατηγική το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2011, εφόσον είναι αναγκαίο, προκειμένου:
α)
να αιτιολογήσουν δεόντως την απόσταση η οποία θεωρείται σημαντική σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 7 στοιχείο β)·
β)
να καθορίσουν το μέγιστο ποσοστό των ετήσιων δαπανών στο πλαίσιο ενός επιχειρησιακού προγράμματος το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για δράσεις που σχετίζονται με την περιβαλλοντική διαχείριση των συσκευασιών η οποία αναφέρεται στο άρθρο 60 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο.
5. Τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού μπορούν να εξακολουθούν να εφαρμόζονται έως τη λήξη τους χωρίς να πληρούν το μέγιστο ποσοστό που προβλέπεται στο άρθρο 60 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο.
Άρθρο 151
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 7 Ιουνίου 2011.