Beschikking van de Commissie
van 14 december 1999
tot vaststelling van geldboeten wegens het verstrekken van onjuiste en verdraaide gegevens in een aanmelding en het onjuist beantwoorden van een verzoek om inlichtingen overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad (Zaak IV/M.1610 - Deutsche Post/trans-o-flex)
(Kennisgeving geschied onder nummer C (1999) 4502)
(Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)
(Voor de EER relevante tekst)
(2001/271/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1310/97(2), en met name op artikel 14, lid 1, onder b) en onder c), eerste mogelijkheid,
Na Deutsche Post in de gelegenheid te hebben gesteld haar standpunt kenbaar te maken met betrekking tot de door de Commissie aangevoerde bezwaren,
Gezien het advies van het Adviescomité voor concentraties(3),
Overwegende hetgeen volgt:
A. INLEIDING
I. ONDERWERP VAN DE PROCEDURE
(1) Uit het onderzoek van de Commissie is gebleken dat Deutsche Post AG, hierna "Deutsche Post" genoemd, bij de aanmelding op 4 februari 1999 in zaak IV/M.1447 - Deutsche Post/trans-o-flex - onjuiste en verdraaide gegevens heeft verstrekt in verband met het verwerven van de zeggenschap over trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH, hierna "trans-o-flex" genoemd. Deutsche Post heeft eveneens onjuiste informatie verstrekt in antwoord op het verzoek van de Commissie om inlichtingen van 23 februari 1999 (ref. 1999), 26 maart 1999 (ref. 3359) en 22 april 1999 (ref. 4350).
(2) Deutsche Post heeft daarbij inbreuk gemaakt op artikel 14, lid 1, onder b) en onder c), eerste mogelijkheid, van Verordening (EEG) nr. 4064/89, hierna "concentratieverordening" genoemd.
(3) Derhalve legt de Commissie Deutsche Post voor beide inbreuken geldboetes op.
II. AANMELDING VAN ZAAK IV/M.1147 - DEUTSCHE POST/TRANS-O-FLEX
(4) Op 4 februari 1999 heeft Deutsche Post krachtens artikel 4 van de concentratieverordening bij de Commissie een voornemen aangemeld om een belang van 50,4 % in trans-o-flex over te nemen van Industrial Information GmbH (hierna "Industrial Information" genoemd).
(5) Volgens Deutsche Post leidt de voorgenomen verwerving van een meerderheidsbelang tot een structurele verandering, waardoor zij de alleenzeggenschap over trans-o-flex zou verwerven. Deutsche Post verklaarde in haar aanmelding dat de belangrijke besluiten in de besluitvormingsorganen van trans-o-flex bij gewone meerderheid worden genomen en dat Deutsche Post slechts na verwerving van het meerderheidsaandeel over een dergelijke meerderheid zou beschikken.
(6) Op 4 maart 1999 besloot de Commissie de procedure in deze zaak in te leiden overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), van de concentratieverordening en artikel 57 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte. Op 5 mei 1999 heeft Deutsche Post de aanmelding "ingetrokken". Deutsche Post gaf als reden daarvoor aan dat zij voornemens was de contracten waarop de aangemelde transactie was gebaseerd, te annuleren. Dit is op 7 mei 1999 gebeurd. Op dat moment werd de procedure beëindigd, aangezien het voorwerp van de procedure was weggevallen.
III. GELDBOETES IN ZAAK IV/M.1610 - DEUTSCHE POST/TRANS-O-FLEX
(7) Aangezien de door Deutsche Post in haar aanmelding verstrekte inlichtingen een aantal belangrijke vragen openlieten die voor de beoordeling van de aangemelde transactie dienden te worden verduidelijkt, richtte de Commissie een aantal verzoeken om inlichtingen aan Deutsche Post en aan een aantal andere partijen die bij de transactie van 1997 waren betrokken, om de feiten vast te stellen. Deze vragen hebben tot het volgende resultaat geleid.
(8) Deutsche Post is de verplichting, inlichtingen te verstrekken, krachtens de concentratieverordening niet nagekomen, zowel in haar aanmelding als in haar antwoorden op de verzoeken van de Commissie om inlichtingen. In haar aanmelding heeft zij onjuiste en verdraaide informatie gegeven betreffende de omstandigheden die van belang zijn voor de beoordeling van de vraag of de in 1999 aangemelde transactie tot een verandering in de zeggenschapsverhouding zou leiden. In haar antwoorden op de verzoeken van de Commissie om inlichtingen, die voor een deel slechts na herhaalde aanmaningen werden verstrekt, heeft Deutsche Post in verband met dit punt eveneens onjuiste antwoorden gegeven. De in de verzoeken om inlichtingen opgenomen vragen werden meestal slechts gesteld als gevolg van het door de Commissie zelf ingestelde onderzoek.
(9) De door Deutsche Post verstrekte onjuiste en verdraaide gegevens betreffen de feiten betreffende de transactie van 1997. In tegenstelling tot het standpunt dat Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar van de Commissie heeft ingenomen, is de kennis van alle omstandigheden in verband met deze transactie van wezenlijk belang voor de beoordeling van de in 1999 aangemelde transactie. Het gaat om een fusie in de zin van artikel 3 van de concentratieverordening en derhalve is de Commissie slechts bevoegd de transactie te beoordelen wanneer de zeggenschapsverhoudingen veranderen. Indien Deutsche Post reeds in 1997 zeggenschap over trans-o-flex zou hebben verworven, had de verwerving van een meerderheidsbelang in 1999 niet kunnen leiden tot een wijziging in de zeggenschap. De Commissie kan deze vraag slechts beoordelen indien zij kennis heeft van alle omstandigheden betreffende de transactie van 1997.
(10) Pas in de loop van haar onderzoek werd de Commissie zich bewust van gegevens die erop wezen dat Deutsche Post reeds in 1997 de zeggenschap over trans-o-flex zou hebben kunnen verwerven. Uit deze feiten kan worden opgemaakt dat Deutsche Post in 1997 meer dan slechts een minderheidsbelang zonder beslissende invloed in Hanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH, München, hierna "Hanna 95" genoemd, en derhalve in trans-o-flex AG, heeft verworven. Dat het in feite ging om de verwerving van zeggenschap kan worden afgeleid uit de omstandigheden waarin de aandelen van Hanna 95 in 1997 werden gekocht, door het tijdschema van de opeenvolgende transacties en door de omstandigheden en de aard van de verschillende transacties die verband hielden met de aankoop van de aandelen.
(11) De resultaten van het onderzoek zijn gedeeltelijk gebaseerd op de door andere deelnemers aan de transacties gegeven antwoorden op de vragen van de Commissie. Zij zijn eveneens gebaseerd op een onderzoek van de notulen van de vergaderingen van de toezicht- en managementorganen van Deutsche Post en trans-o-flex, die op verzoek van de Commissie werden verstrekt. De resultaten zijn eveneens gegrond op de antwoorden van Deutsche Post, in het bijzonder op een door de Commissie op 22 april 1999 gezonden herinnering waarin antwoorden werden verlangd op een aantal vragen die aan Deutsche Post werden gesteld in de verzoeken om inlichtingen van 23 februari 1999 en 26 maart 1999.
(12) In dit verband wordt erop gewezen dat ondertussen ook het Bundeskartellamt een procedure met referentienummer B9-88/99 ten aanzien van de transactie van 1997 heeft ingeleid.
B. DE FEITEN
I. DE AANMELDING
(13) In de aanmelding van 4 februari 1999 verklaarde Deutsche Post het volgende.
(14)
"Deutsche Post is voornemens het belang van 50,4 % in trans-o-flex, dat in handen is van Industrial Information in Zürich, te verwerven, teneinde de alleenzeggenschap over trans-o-flex te krijgen, nadat Deutsche Post reeds in juni 1997 24,8 % van de aandelen verworven had.
De achtergrond van deze geplande fusie is de volgende.
Op 21 november 1995 heeft Hanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH, München, een koopovereenkomst gesloten om alle gewone aandelen in trans-o-flex AG, ten belope van 1 miljoen, te verwerven van Franz Haniel & Cie. GmbH, Duisburg, met ingang van 30 december 1995; de aandelen hadden een individuele nominale waarde van 50,00 DEM.
Evenals Industrial Information GmbH was Hanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH een lege vennootschap, waarvan de eigenaar het advocatenkantoor Oppenhoff & Rädler was. De aandelen in Hanna 95 GmbH werden overgenomen door een aantal particuliere investeerders. Deze investeerders waren in 1997 erin geïnteresseerd om een meerderheidsbelang in Hanna 95 te vervreemden. De verkopers meenden dat vooral de Nederlandse en Duitse posterijen als kopers in aanmerking kwamen. Zij wilden ten minste driekwart van de aandelen tegelijk verkopen, tegen onmiddellijke betaling van de onderhandelde prijs. Indien Deutsche Post de aandelen in Hanna 95 had gekocht, zou, gezien de toenmalige situatie met betrekking tot de omzetgrenzen, de verantwoordelijke mededingingsautoriteit het Duitse Bundeskartellamt geweest zijn. Bovendien had de transactie aangemeld moeten worden bij de mededingingsautoriteiten in de andere landen van de Europese Unie waarin trans-o-flex actief was. Door deze omstandigheden zou de verwerving van het meerderheidsbelang in Hanna 95 door Deutsche Post verschillende maanden in beslag hebben genomen. De verkopers waren niet bereid zo lang te wachten. Zij waren echter bereid Deutsche Post een minderheidsbelang te verkopen, dat geen beslissende invloed verleende, indien er een andere investeerder bij kon worden betrokken die de transactie onmiddellijk zou kunnen afwikkelen. Derhalve moest een investeerder worden gevonden wiens omzet, met inbegrip van die van trans-o-flex, onder de grens van 2 miljard DEM bleef, vanaf welke grens volgens het Duitse kartelrecht een voorafgaande aanmelding vereist is. De heer R[...](4) van Barcelona was bereid een meerderheidsbelang in de onderneming te kopen, omdat hij meende goede kansen te hebben om door een verkoop op een latere datum een redelijke winst te boeken. Derhalve werd een belang van 50,4 % van de aandelen in Hanna 95 verkocht aan Industrial Information, die ondertussen eigendom was geworden van de heer R[...](5)."
(15) In dit verband wordt in de aanmelding naar de daaraan gehechte bijlage 5 verwezen. Deze bijlage bevat het door Industrial Information op 10 juli 1997 gesloten contract voor de aankoop van 50,4 % van de aandelen in Hanna 95. De koper Industrial Information werd vertegenwoordigd door de heer H[...](6), die de wettelijke vertegenwoordiger van Deutsche Post in deze zaak is.
(16) Bovendien staat in de aanmelding het volgende te lezen: "Bij de fusieovereenkomst van 26 september 1997 (bijlage 6) is trans-o-flex Schnell-Lieferdienst AG opgegaan in Hanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH. Vervolgens werd de bedrijfsnaam van Hanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH veranderd in trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH.".
(17) Bijlage 6 van de aanmelding bevat een notariële overeenkomst die op 25 september 1997 werd gesloten tussen Hanna 95 GmbH en trans-o-flex AG, waarmee Hanna 95 GmbH in trans-o-flex AG is opgegaan. Voor deze akte geldt de opschortende voorwaarde dat zij goedgekeurd moet worden door de genoemde organen van de beide ondernemingen. Het bewijs van de goedkeuring door deze organen werd niet verstrekt.
(18) In de aanmelding wordt voorts verklaard: "Industrial Information heeft de volledige zeggenschap over trans-o-flex GmbH, aangezien alle besluiten bij eenvoudige toekomende rechten als aandeelhouder steeds bij meerderheid worden genomen en Industrial Information 50,4 % van de aandelen in handen heeft. (Voor bijzonderheden verwijs ik naar mijn schrijven van 22 januari 1999 aan [... Naam van een ambtenaar bij de Commissie] (bijlage 6a). Het vennootschapscontract van trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH is eveneens bij deze brief gevoegd; in artikel 16, lid 6, daarvan is bepaald dat alle beslissingen van de onderneming bij eenvoudige meerderheid worden genomen. Alle belangrijke beslissingen worden op de aandeelhoudersvergadering genomen, aangezien de raad van commissarissen paritair is samengesteld en derhalve slechts die taken kan uitvoeren welke volgens de wet dwingend zijn). De heer R[...](7) heeft de hem toekomende aandeelhoudersrechten ook steeds uitgeoefend.".
(19) In de brief van 22 januari 1999, die als bijlage 6a aan de aanmelding was gehecht, geeft de heer H[...](8) als advocaat van Deutsche Post een soortgelijke, maar meer gedetailleerde versie van de achtergrond van de als concentratie aangemelde transactie. Hij vermeldt informele contacten met het Bundeskartellamt, waaruit zou zijn gebleken dat een snelle beslissing van die zijde niet te verwachten was. Aangezien de verkopers aandrongen op een snelle verkoop, kon Deutsche Post echter slechts een kans tegen de eveneens geïnteresseerde Nederlandse posterijen hebben indien een snelle en definitieve overeenkomst tot stand kwam. De heer H[...](9) had derhalve voorgesteld dat Deutsche Post slechts een minderheidsbelang in trans-o-flex zou verwerven, dat geen beslissende invloed verleent, en dat een andere investeerder zou worden gevonden om een meerderheidsbelang in Hanna 95, en op die wijze in trans-o-flex AG, te verwerven. Deze investeerder werd de heer R[...](10). De heer R[...](11) was een in Spanje verblijvende industrieel, die een belang in een Spaanse aluminiumonderneming bezat. Hij stond erop dat de transactie volledig gescheiden bleef van de activiteiten van de Spaanse onderneming. Aangezien haast was geboden, stelde de heer H[...](12) voor dat de heer R[...](13) de Zwitserse onderneming Industrial Information zou kopen, die een lege vennootschap was welke behoorde tot het advocatenkantoor van de heer H[...](14), aangezien er geen tijd was om een nieuwe onderneming op te richten. Het gebruik van lege vennootschappen zou een normale praktijk zijn bij advocaten. De heer R[...](15) zou met dit plan hebben ingestemd, alsook de verkopers, zodra de financiering van de koopprijs zeker gesteld was.
(20) In het schrijven van 22 januari 1999 van de heer H[...](16) is vermeld dat beide transacties, d.w.z. de aankoop door Deutsche Post van een minderheidsbelang en de aankoop door Industrial Information van een meerderheidsbelang, op 10 juli 1997 hebben plaatsgevonden. De overige 24,8 % van de aandelen was gezamenlijk in handen van [de heer A](17) en [de heer Sch](18). Vanaf het begin zou het duidelijk geweest zijn dat Deutsche Post slechts een minderheidsbelang zonder beslissende invloed in Hanna 95 zou verwerven. Deze minderheidsrechten zouden Deutsche Post niet de mogelijkheid geven de strategische beslissingen of de dagelijkse bedrijfsvoering van trans-o-flex te beïnvloeden.
(21) In dit verband verwijst de heer H[...](19) nogmaals naar de bijgevoegde statuten van trans-o-flex GmbH en concludeert daaruit dat alleen Industrial Information zeggenschap over trans-o-flex uitoefende. Aangezien het duidelijk was dat Industrial Information de aandelen van trans-o-flex slechts voor een beperkte tijd in handen zou houden en de heer R[...](20) zou proberen deze met een redelijke winst te verkopen, werd tussen Deutsche Post en Industrial Information een put-optie overeengekomen, waardoor Deutsche Post verplicht was de trans-o-flex-aandelen te verwerven zodra Industrial Information deze wenste te verkopen. Tegenover deze put-optie stond geen call-optie ten gunste van Deutsche Post, zodat de beslissing betreffende het tijdstip van de verkoop van de aandelen volledig bij Industrial Information zou blijven.
(22) Het bij deze brief gevoegde vennootschapscontract dateert van 27 augustus 1998 en geldt voor trans-o-flex GmbH.
II. RESULTAAT VAN HET ONDERZOEK
1. Achtergrond van de transactie van 1997
(23) Deutsche Post was reeds in juli 1997 voornemens een zeggenschapsbelang in trans-o-flex te verwerven. Volgens de in deel B, onderdeel I, weergegeven verklaringen van Deutsche Post in de aanmelding zou de afwikkeling van de verwerving van een meerderheidsbelang door Deutsche Post toentertijd verscheidene maanden hebben gevergd, omdat het Bundeskartellamt en een aantal mededingingsautoriteiten in andere lidstaten hadden moeten worden ingeschakeld. De verkopers waren niet bereid zo lang te wachten, maar wilden in dat geval aan andere geïnteresseerden verkopen. De Nederlandse posterijen hadden voor de verwerving van trans-o-flex belangstelling getoond.
(24) De verkopers, die minstens drievierde van de aandelen trans-o-flex wilden verkopen, stemden echter in met de verwerving van een minderheidsbelang van 24,8 % door Deutsche Post, mits deze voor de resterende aandelen een koper kon vinden. Deutsche Post gaf haar advocaat, de heer H[...](21), opdracht een dergelijke koper te vinden. De meerderheid (50,4 %) van de aandelen werd verkocht aan een lege vennootschap waarover de heer H[...](22) zeggenschap had, Industrial Information, zodat de verkoop van in totaal 75,2 % van de aandelen trans-o-flex op 10 juli 1997 kon plaatsvinden. De aandelen van Industrial Information werden elf dagen later door Industrial Information aan de heer R[...](23) overgedragen. Deutsche Post nam alleen genoegen met een minderheidsbelang om de verwerving van de meerderheidsaandelen op een later tijdstip veilig te stellen.
2. Rechtshandelingen op 10 juli 1997
(25) De verkoop van het minderheidsbelang in Hanna 95 aan Deutsche Post geschiedde op 10 juli 1997. Op dezelfde dag verwierf Industrial Information een meerderheidsbelang in deze onderneming en werd een aantal andere met deze verkopen in verband staande overeenkomsten gesloten.
a) Verwerving van een minderheidsbelang door Deutsche Post
(26) Uit de koopovereenkomst die op 1 maart 1999 in antwoord op een verzoek om inlichtingen door Deutsche Post werd overgelegd, blijkt dat Deutsche Post op 10 juli 1997 een minderheidsbelang in trans-o-flex heeft verworven. De koopovereenkomst van 10 juli 1997 tussen de verkopers en de koopster had betrekking op de verwerving van 24,8 % van de aandelen in Hanna 95. Deutsche Post betaalde hiervoor [stemt overeen met het aandeel van de door Industrial Information betaalde koopsom, overweging 30](24) miljoen DEM.
(27) Bij de verkopers ging het om een aantal particuliere beleggers die in 1995 via Hanna 95 alle aandelen trans-o-flex van Franz Haniel & Cie. GmbH (hierna "Haniel" genoemd) hadden gekocht. Deze verkopers wilden in 1997 de meerderheid van hun aandelen Hanna 95 en dus ook van de enige dochteronderneming van Hanna 95, trans-o-flex, van de hand doen.
(28) De koopster was Deutsche Post Express und Transport GmbH. Dit is een dochteronderneming van Deutsche Post, die op 1 juli 1997 als houdstermaatschappij is opgericht, zoals uit het bij de aanmelding gevoegde jaarverslag blijkt.
(29) Door de verwerving van een minderheidsbelang in Hanna 95 GmbH verwierf Deutsche Post indirect een even groot belang in trans-o-flex AG, waarvan Hanna 95 de enige eigenaar was.
b) Verwerving van een meerderheidsbelang door Industrial Information
(30) Uit de bij de aanmelding gevoegde overeenkomst blijkt dat de verkopers van Hanna 95 op 10 juli 1997 met de Zwitserse onderneming Industrial Information een koopovereenkomst voor 50,4 % van de aandelen Hanna 95 hebben gesloten voor een koopsom van [komt overeen met de lening, overweging 45](25) miljoen DEM.
(31) De heer H[...](26), de advocaat van Deutsche Post, vertegenwoordigde hierbij Industrial Information. Zoals blijkt uit het bij het handelsregister van Zürich opgevraagde uittreksel, was Industrial Information een Zwitserse "Gesellschaft mit beschränkter Haftung" waarvan de heer H[...](27) toentertijd voor tweederde eigenaar was. De heer G[...](28), de directeur, die als enige tekeningsbevoegd was namens Industrial Information, was eigenaar van het resterende derde van Industrial Information.
(32) De resterende 24,8 % van de aandelen Hanna 95 bleven volgens Deutsche Post in handen van twee (volgens de consortiumovereenkomst(29) drie) leden van de groep van verkopers, de heren [Sch](30) en [A](31) (groep A[...](32)). Zij kunnen hun stemrecht alleen gezamenlijk uitoefenen(33).
(33) Omdat Hanna 95 de enige aandeelhoudster van trans-o-flex was, verwierf Industrial Information via haar aandelen in Hanna 95 een indirect belang van 50,4 % in trans-o-flex.
c) Consortiumovereenkomst
(34) Op 10 juli 1997 werd tussen Industrial Information, Deutsche Post en de verkopers van Hanna 95 een zogenoemde "consortiumovereenkomst" gesloten, waarin onder andere de bezetting van de bestuurs- en toezichtorganen van Hanna 95 en trans-o-flex worden geregeld. Deze overeenkomst bevat met name gedetailleerde bepalingen over het aantal leden van de raad van toezicht dat de verschillende aandeelhouders mogen afvaardigen. Deutsche Post heeft deze overeenkomst pas op 27 april 1999 overgelegd, in antwoord op de aanmaning van de Commissie van 22 april 1999 die betrekking had op haar verzoek om inlichtingen van 26 maart 1999. In haar brief van 6 april 1999 heeft Deutsche Post op de vraag naar een afspraak over de verdeling van de zetels in de raad van bestuur en de raad van toezicht van trans-o-flex evenwel nog geantwoord, dat schriftelijke afspraken over de bezetting van de raad van toezicht niet bestonden. De vraag met betrekking tot de bezetting van de raad van bestuur heeft Deutsche Post in deze brief niet beantwoord.
(35) In de consortiumovereenkomst is bepaald dat de bedrijfsleiding van Hanna 95 wordt uitgebreid. Voorts moet in goed overleg tussen de partijen een nieuwe raad van bestuur van trans-o-flex worden benoemd. De groep A[...](34) heeft het recht om ten minste een van de vier leden van de raad van bestuur aan te wijzen, mits de raad van bestuur niet wordt ingekrompen.
(36) De overeenkomstig de medezeggenschapswet (Mitbestimmungsgesetz) twaalf leden tellende raad van toezicht van trans-o-flex wordt tot 16 personen uitgebreid(35), waarbij de groep A[...](36) en Deutsche Post elk twee leden mogen afvaardigen en Industrial Information vier.
(37) Voorts bevat de overeenkomst bepalingen inzake het eigen vermogen van trans-o-flex AG, bijvoorbeeld de verplichting om te zorgen voor een eigenvermogensratio van ten minste [...](37) %. Tot kapitaalverhogingen kan alleen worden besloten met een meerderheid van 80 % van de stemmen van de aandeelhouders. Voor het ontplooien, verwerven of afstoten van activiteiten, afgezien van het verwerven van niet-kostendekkende activiteiten, is slechts een meerderheid van 75 % nodig.
(38) De Commissie is niet in het bezit gesteld van het vennootschapscontract van Hanna 95 in de versie van 22 december 1995/28 februari 1996, waarnaar in de consortiumovereenkomst wordt verwezen en dat nog steeds van kracht is.
d) Optieovereenkomst
(39) Op 10 juli 1997 werd tussen Deutsche Post en Industrial Information een "optieovereenkomst" gesloten, die op 1 maart 1999 in antwoord op een verzoek om inlichtingen door Deutsche Post aan de Commissie werd voorgelegd. Bij deze overeenkomst verbindt Deutsche Post zich ertoe, op verzoek van Industrial Information haar aandelen trans-o-flex te kopen, wanneer Industrial Information op 31 juli 1998 van dit recht gebruikmaakt. De voor dit geval overeengekomen koopsom wordt als volgt berekend: de prijs die door Industrial Information voor de aandelen trans-o-flex is betaald, plus de door Industrial Information gemaakte kosten en minus de door Industrial Information gemaakte winsten. Deze overeenkomst is onafhankelijk van de waarde van de aandelen geldig.
(40) Voor het geval dat Industrial Information de aandelen aan een derde verkoopt, is aan Deutsche Post een zogenaamd "recht van voorkoop" verleend, waardoor zij de aandelen tegen dezelfde prijs kan kopen als die welke is overeengekomen voor het geval dat Industrial Information van haar optie gebruikmaakt.
(41) In de overeenkomst is voorts bepaald, dat Industrial Information van elke verantwoordelijkheid en alle plichten met betrekking tot het beheer van Hanna 95 wordt ontheven.
(42) Op 10 juli 1998 sloten Deutsche Post en Industrial Information een nieuwe optieovereenkomst. Deze onderscheidt zich van de eerste optieovereenkomst door het tijdstip waarop het optierecht voortaan kan worden uitgeoefend: tot en met 30 juni 1999.
(43) Op 23 december 1998 werd tussen Deutsche Post en Industrial Information een aanvullende overeenkomst bij de optieovereenkomst gesloten, waarin is bepaald dat de koopsom wordt verhoogd met een bedrag van [stemt overeen met het bedrag van de kapitaalverhoging, overweging 82](38) miljoen DEM, dat door Industrial Information op 30 december 1998 ter verhoging van de kapitaalreserve aan de vennootschap (trans-o-flex) wordt overgemaakt(39).
(44) Volgens de verklaring van Deutsche Post in de aanmelding (bijlage 6a) was de put-optie in het belang van de heer R[...](40) overeengekomen, om hem in staat te stellen zijn aandelen te allen tijde met een passende winst aan Deutsche Post te verkopen(41). In haar brief van 1 maart 1999 en in haar antwoord op de punten van bezwaar verklaart Deutsche Post daarentegen dat de optieovereenkomst dient om de bank die de verwerving van de participatie in Hanna 95 financiert, zekerheid te verschaffen. Deze laatste verklaring wordt bevestigd door een analyse van de desbetreffende overeenkomsten(43).
e) Financiering van de verwerving van de aandelen van Industrial Information
(45) Ter financiering van de koopsom van 50,4 % van de aandelen Hanna 95 heeft de Zwitserse bank Julius Bär + Co. AG (hierna "Julius Bär Bank" genoemd) Industrial Information op 10 juli 1997 een kredietlijn van [stemt overeen met het bedrag van de koopsom, overweging 30](44) miljoen DEM toegestaan. De schriftelijke bevestiging van deze overeenkomst door Julius Bär Bank werd op 22 april 1999 in antwoord op een verzoek om inlichtingen door Industrial Information aan de Commissie toegezonden.
(46) Als waarborg heeft Julius Bär Bank bij een overeenkomst met Industrial Information van 15 juli 1997, die door Deutsche Post op 1 maart 1999 in antwoord op een verzoek om inlichtingen werd overgelegd, een pandrecht op de aandelen van Industrial Information in Hanna 95 verkregen. De notariële overeenkomst is door de heer H[...](45) als vertegenwoordiger van Industrial Information en als vertegenwoordiger zonder beslissingsbevoegdheid van Julius Bär Bank ondertekend. Bovendien heeft Industrial Information haar rechten uit de optieovereenkomst bij een verklaring van 10 juli 1997, die op 1 maart 1999 door Deutsche Post werd overgelegd, aan Julius Bär Bank overgedragen. In tegenstelling tot hetgeen Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar heeft beweerd, is geen overeenkomst gesloten die tot gevolg had dat Industrial Information van haar verplichtingen jegens Deutsche Post werd ontheven. Voorts heeft Industrial Information zich ertoe verplicht, het kapitaal van de vennootschap met ten minste [stemt overeen met de in de overwegingen 43 en 82 genoemde bedragen](46) CHF te verhogen.
f) Betalingsgarantie
(47) Eveneens op 10 juli 1997 heeft Deutsche Post ten gunste van Hanna 95 een betalingsgarantie ten bedrage van [stemt overeen met de koopsom die Hanna 95 aan Haniel verschuldigd was, overwegingen 49 en 50](47) miljoen DEM verstrekt. Het desbetreffende document, dat echter niet is ondertekend, werd op 1 maart 1999 in antwoord op een verzoek om inlichtingen van 23 februari 1999 door Deutsche Post aan de Commissie toegezonden als onderdeel van de overeenkomst inzake de verwerving van het minderheidsaandeel door Deutsche Post in Hanna 95. In de begeleidende brief van Deutsche Post van 1 maart 1999 wordt echter geen melding gemaakt van deze betalingsgarantie. De in het verzoek om inlichtingen gestelde vragen betreffende een mogelijke verlichting van de lasten van trans-o-flex, Industrial Information of aandeelhouders van deze vennootschappen door tegemoetkomingen van Deutsche Post, bijvoorbeeld door hen van bepaalde verplichtingen te ontslaan of door deze over te nemen, werden in deze brief ontkennend beantwoord.
(48) De achtergrond van deze betalingsgarantie waren de volgende feiten, waarvan de Commissie op 26 april 1999 door de verklaring van trans-o-flex de bevestiging kreeg. Deutsche Post zond op 27 april 1999 een soortgelijke, zij het minder gedetailleerde beschrijving van deze feiten in antwoord op een nieuwe aanmaning van de Commissie van 22 april 1999, die betrekking heeft op het verzoek om inlichtingen van 26 maart 1999. Deutsche Post verwijst in dit verband, evenals in haar antwoord op de punten van bezwaar, naar de op 1 maart 1999 toegezonden overeenkomst inzake de verwerving van een belang van 24,8 % van de aandelen in Hanna 95. Daarin ontbreekt evenwel een beschrijving van de volgende feiten.
(49) Alle gewone aandelen trans-o-flex waren in 1995 door Hanna 95 aan Haniel in pand gegeven. Aldus verkreeg Haniel, die de trans-o-flex-aandelen aan Hanna 95 had verkocht, een waarborg voor de betaling van de koopsom van [stemt overeen met het bedrag van de betalingsgarantie, overweging 47, en het bedrag voor de betaling van de koopsom, overweging 50](48) miljoen DEM, die uiterlijk op 31 december 2007 moest zijn verricht. In verband met de verwerving van het minderheidsbelang van Deutsche Post in trans-o-flex sloten Haniel en Hanna 95 op 10 juli 1997 een aanvullende overeenkomst bij de koop- en pandgevingsovereenkomst van 21 november 1995(49), volgens welke de koopsom uiterlijk op 30 september 1997 moest worden betaald, waarna de in pand gegeven trans-o-flex-aandelen zouden worden vrijgegeven. De betalingsgarantie van Deutsche Post diende hierbij als waarborg. De manier waarop de Commissie door Deutsche Post werd ingelicht over de aanvullende overeenkomst is identiek aan de in de bovenstaande punten beschreven manier waarop inlichtingen werden verstrekt over de betalingsgarantie.
g) Lening voor de aflossing van de verplichtingen jegens Haniel
(50) Vanaf 30 september 1997 heeft Deutsche Post Hanna 95 een lening ten bedrage van [is gelijk aan het in de overwegingen 86, 164 en 167 genoemde bedrag voor de aflossing van de verbintenissen van Hanna 95 tegenover Haniel](50) miljoen DEM (bestaande uit twee bedragen van respectievelijk [stemt overeen met de koopsom, overwegingen 49 en 50, en de betalingsgarantie, overweging 47](51) miljoen en [17 % van het voornoemde bedrag](52) miljoen DEM) verstrekt, tegen een rentevoet van [&lt; 5 %](53). Er was overeengekomen dat [stemt overeen met de koopsom, overweging 49, en de betalingsgarantie, overweging 47](54) miljoen DEM bestemd was voor de betaling van de koopsom die Hanna 95 aan Haniel verschuldigd was. [17 % van het voornoemde bedrag](55) miljoen DEM was bestemd voor de vereffening van de aandeelhoudersleningen aan Hanna 95.
(51) De brief aan Hanna 95 waarmee Deutsche Post deze leningsovereenkomst op 13 oktober 1997 bevestigt, is op 27 april 1999 door Deutsche Post aan de Commissie toegezonden in antwoord op de aanmaning om op het verzoek om inlichtingen van 26 maart 1999 te antwoorden. In haar voorafgaande brief van 30 maart 1999 verwijst Deutsche Post slechts naar een verder niet gespecificeerde lening ten bedrage van [stemt overeen met het leningsbedrag in overweging 50, plus het bedrag waarmee voor de lening in overweging 83 rekening werd gehouden](56) miljoen DEM, die zij voor de aflossing van bestaande verplichtingen aan trans-o-flex kon verstrekken tegen een lagere rente dan op de markt gebruikelijk was. Deze brief van 30 maart 1999 volgde eveneens op een aanmaning van de Commissie, waarmee zij om gedetailleerdere antwoorden verzocht op de in het verzoek om inlichtingen van 23 februari 1999 gestelde vragen met betrekking tot mogelijke tegemoetkomingen van Deutsche Post (zie onder f)). Deze vragen waren door Deutsche Post in haar brief van 1 maart 1999 zonder verdere toelichting ontkennend beantwoord (zie onder f)).
3. Veranderingen bij Industrial Information
a) Toekenning van een algemene volmacht aan de heer H [...](57)
(52) Industrial Information verleende op 11 juli 1997 aan de advocaat van Deutsche Post, de heer H[...](58), die toentertijd de zeggenschap over deze onderneming uitoefende(59), een volmacht om de onderneming bij alle activiteiten zonder beperking te vertegenwoordigen. Deze volmacht werd door de heer G[...](60) in zijn hoedanigheid van directeur van Industrial Information ondertekend.
(53) De Commissie kreeg op 7 mei 1999 kennis van deze algemene volmacht. Deze volmacht werd haar door Deutsche Post pas meegedeeld bij de toezending van de overeenkomst, waarmee de aangemelde transactie ongedaan werd gemaakt. Hij werd haar niet overgelegd bij de aanmelding.
b) Verhoging van het maatschappelijk kapitaal en statutenwijziging
(54) Aansluitend bij de operatie waarbij Industrial Information een meerderheidsbelang in trans-o-flex verwierf, droeg de heer G[...](61) op 14 juli 1997 zijn aandelen aan de heer H[...](62) over. Wel bleef hij nog directeur met de bevoegdheid om alleen te tekenen.
(55) Daarop werd nog op dezelfde dag, 14 juli 1997, het maatschappelijk kapitaal van Industrial Information verhoogd en werden haar statuten gewijzigd.
(56) Voordien had Industrial Information een maatschappelijk kapitaal van 21000 CHF, waarvan 14000 CHF in handen van de heer H[...](63) en 7000 CHF van de heer G[...](64). De heer G[...](65) was ook de enige directeur en alleen tot ondertekenen bevoegd.
(57) Op 14 juli 1997 werd tijdens een buitengewone aandeelhoudersvergadering van Industrial Information, die door de heer H[...](66) werd geleid, besloten tot een verhoging van het maatschappelijk kapitaal van 21000 CHF tot 2 miljoen CHF. Dit verliep via een verhoging van "die Stammeinlage" (het minimumaandeel) van de heer H[...](67) tot 1999000 CHF en door de toetreding van de heer T[...](68) tot de onderneming met een participatie van 1000 CHF. De heren H[...](69) en T[...](70) zegden de volstorting van hun aandeel toe.
(58) De heren H[...](71) en T[...](72) werden, naast de heer G[...](73), directeur van Industrial Information met het recht om gezamenlijk te tekenen.
(59) De documenten waarin deze transacties zijn opgenomen, werden op 6 april 1999 door de heer H[...](74) aan de Commissie meegedeeld, in zijn antwoord op het verzoek van de Commissie om inlichtingen van 26 maart 1999.
(60) Volgens de verklaringen van de heer T[...](75) in zijn schrijven van 6 april 1999 gebeurde zijn toetreding tot Industrial Information op initiatief van de heer R[...](76). Deze had op dat tijdstip nog geen belang in Industrial Information.
c) Toetreding van de heer R[...](77) tot Industrial Information
(61) De heer H[...](78) had in de heer R[...](79) een investeerder gevonden die bereid was 50,4 % van de aandelen Hanna 95 te verwerven. Volgens hetgeen Deutsche Post in haar aanmelding verklaarde, verwierf de heer R[...](80) dit meerderheidsbelang om achteraf via een verkoop van de aandelen een passende winst te maken. De heer R[...](81) was dus een investeerder, die - volgens Deutsche Post - samen met trans-o-flex een omzet behaalde van minder dan 2 miljard DEM. Werd dit omzetplafond overschreden, dan had volgens het Duitse kartelrecht de transactie bij het Bundeskartellamt moeten worden aangemeld.
(62) Elf dagen na de verwerving van het meerderheidsbelang van Industrial Information in Hanna 95 trad de heer R[...](82) tot Industrial Information toe. Bij overeenkomst van 21 juli 1997 nam hij de "Stammeinlage" van 1999000 CHF van de heer H[...](83) over. De heer H[...](84) deelde de Commissie de desbetreffende overeenkomst mee op 6 april 1999, in zijn antwoord op het verzoek om inlichtingen van 26 maart 1999.
(63) Uit het uittreksel van het handelsregister dat de Commissie in Zürich heeft opgevraagd, blijkt dat de heer H[...](85) zich niet alleen als aandeelhouder uit Industrial Information had teruggetrokken, maar ook als directeur. De heer R[...](86) werd evenwel geen directeur, noch werd hem bevoegdheid tot tekenen verleend.
(64) De koopsom van de "Stammeinlage" bedroeg [stemt overeen met het bedrag van de verhoogde "Stammeinlage" van de heer H[...](87), overweging 57; beloopt ongeveer 4 % van het door Deutsche Post voor haar belang van 24,8 % in Hanna 95 betaalde bedrag, overweging 26](88) CHF. Volgens de inlichtingen die de heer H[...](89) in zijn schrijven van 6 april 1999 verstrekte, kreeg de heer R[...](90) van West-Treuhand GmbH, waarvan mevrouw H[...](91) - de echtgenote van de heer H[...](92) - de enige aandeelhoudster is, een krediet voor de financiering van de koopsom; de Commissie ontving hierover geen documenten.
4. Trans-o-flex na de toetreding van Deutsche Post en Industrial Information
a) Fusieovereenkomst
(65) Op verzoek van het Amtsgericht Mannheim werd de Commissie een fusieovereenkomst meegedeeld die op 27 augustus 1998 gesloten werd tussen Hanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH en trans-o-flex Schnell-Lieferdienst AG. Deze fusie werd ingeschreven in het handelsregister. Dit betekende meteen het einde van trans-o-flex AG. Uit het handelsregister blijkt ook dat de benaming van de onderneming veranderd werd van Hanna 95 in trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH.
(66) Voorts blijkt uit het handelsregister dat de heren [A](93) en B[...](94) op 3 juli 1997 geregistreerd werden als directeur van Hanna 95 en dat zij deze hoedanigheid tot de fusie behielden. De heer B[...](95) is een medewerker van Deutsche Post en vertegenwoordigde haar en haar dochteronderneming, Deutsche Post Express und Transport GmbH, bij de verwerving van het minderheidsbelang in Hanna 95. Op 26 april 1999 beantwoordde hij namens haar ook het verzoek om inlichtingen van 22 april 1999. Na de fusie werden de heren P[...](96), L[...](97) en Br[...](98) in de directie opgenomen.
(67) In de aanmelding werd de Commissie evenwel meegedeeld dat trans-o-flex AG in Hanna 95 GmbH was opgegaan en dat deze fusie op 26 september 1997 - één jaar vóór de daadwerkelijke fusie - was geschied. In dit verband werd de Commissie de desbetreffende notariële overeenkomst van 25 september 1997 voorgelegd. In deze akte is er echter sprake van dat Hanna 95 GmbH in trans-o-flex AG zou opgaan.
(68) Pas in haar schrijven van 26 april 1999 deelde trans-o-flex de Commissie mee dat de fusieovereenkomst van Hanna 95 GmbH en trans-o-flex AG op 25 september 1998 - dus één jaar later - was gesloten. Voordien had trans-o-flex de Commissie bij schrijven van 29 maart 1999 de notulen van de zittingen van de raad van bestuur en van de aandeelhoudersvergaderingen overgelegd. Uit controle van deze documenten bleek dat Hanna 95 en trans-o-flex daadwerkelijk in het najaar van 1997 een fusieovereenkomst hadden gesloten waarbij Hanna 95 GmbH in trans-o-flex AG zou opgaan. Zoals uit de notulen van de buitengewone aandeelhoudersvergadering van trans-o-flex op 13 mei 1998 valt op te maken, had de aandeelhoudersvergadering op 25 september 1997 met deze overeenkomst ingestemd. Deze instemming werd evenwel op 13 mei 1998 weer ongedaan gemaakt door de buitengewone aandeelhoudersvergadering van trans-o-flex en omgezet in de instemming met een fusieovereenkomst waarbij trans-o-flex zou opgaan in Hanna 95.
(69) Deutsche Post is in geen van haar brieven nader ingegaan op deze wijziging van de feitelijke situatie. Zij heeft zich daarover voor het eerst uitgelaten in haar antwoord, waarin zij de feitelijke situatie die uit het onderzoek van de Commissie naar voren was gekomen, heeft bevestigd.
b) Veranderingen binnen de directie
(70) Na de toetreding van nieuwe aandeelhouders vonden er ook wijzigingen plaats in de directie van trans-o-flex AG; Eén dag nadat Industrial Information en Deutsche Post de aandelen van trans-o-flex hadden verworven - op 11 juli 1997 -, trad de voorzitter van de raad van bestuur van trans-o-flex AG, de heer E[...](99), terug. Dit blijkt uit de documenten die Deutsche Post op 30 maart 1999 heeft meegedeeld, in haar antwoord op de aanmaningsbrief van 26 maart 1999.
(71) De verklaringen over de achtergrond van dit ontslag stemmen niet overeen. Deutsche Post geeft in haar schrijven van 1 maart 1999 en in haar antwoord meningsverschillen binnen de raad van toezicht als reden aan. Daarentegen kreeg Deutsche Post, volgens de notulen van de raad van toezicht van trans-o-flex van 11 juli 1997, de gelegenheid een vertrouwenspersoon in de raad van bestuur af te vaardigen. De heer E[...](100) zou dan zijn functies neerleggen. Als nieuw lid van de raad van bestuur en als voorzitter van de raad van bestuur werd de heer P[...](101) voorgesteld. Tot zijn benoeming in de raad van bestuur en aanstelling als voorzitter van de raad van bestuur werd besloten tijdens de vergadering van de raad van toezicht van trans-o-flex van 28 juli 1997.
(72) Op 28 juli 1997 trad de heer P[...](102) tot de raad van bestuur van trans-o-flex toe, zoals blijkt uit de documenten die Deutsche Post op 30 maart 1999 heeft meegedeeld. Bij aanstellingsakte van 3 maart 1998 werd de heer P[...](103) - met terugwerkende kracht tot 27 juli 1997 - benoemd tot voorzitter van de raad van bestuur van trans-o-flex AG. De heer P[...](104) blijft, ook nadat trans-o-flex AG in Hanna 95 GmbH is opgegaan, directeur van trans-o-flex GmbH. Hij is directeur van trans-o-flex GmbH en, zoals uit de aanmelding van 4 februari 1999 blijkt, directievoorzitter. De heren Br[...](105) en L[...](106), twee voormalige leden van de raad van bestuur van trans-o-flex AG, zijn naast de heer P[...](107) directeur van trans-o-flex GmbH, zoals blijkt uit de documenten die Deutsche Post op 30 maart 1999 heeft meegedeeld.
(73) Reeds vóór zijn benoeming had de heer P[...](108) nauwe contacten met Deutsche Post. Volgens de verklaringen in zijn schrijven van 6 april 1999 werd hij in dienst genomen door de heer Bl[...](109), die nadien (op 15 september 1997) toetrad tot de raad van toezicht van trans-o-flex. De heren P[...](110) en Bl[...](111) zijn aandeelhouders van LBMG (Logistik Management-Beteiligungs GmbH), waarin ook Deutsche Post een belang van 24,8 % heeft. Voordat de heer P[...](112) voor trans-o-flex ging werken, was hij bij het door hem opgebouwde TNT Netlog actief; toen hij daar werkte, was Deutsche Post er de enige klant.
c) Samenstelling van de raad van toezicht
(74) Volgens de in overweging 2, onder c), beschreven consortiumovereenkomst van 10 juli 1997 beschikt Industrial Information in de raad van toezicht van trans-o-flex AG over vier vertegenwoordigers en hebben Deutsche Post en de groep[Sch](113)/A[...](114) er elk twee. Er moet ervan worden uitgegaan dat de acht overige in de consortiumovereenkomst genoemde leden van de raad van toezicht vertegenwoordigers van de werknemers zijn. Daarvan ontbreekt evenwel een bevestiging door de partijen. Deutsche Post verklaart in haar aanmelding alleen dat de raad van toezicht van trans-o-flex paritair is samengesteld.
(75) Op 15 september 1997 werden de heren Bl[...](115) en D[...](116) namens Deutsche Post in de raad van toezicht van trans-o-flex AG afgevaardigd. Pas op 27 augustus 1998 oefende Industrial Information haar recht uit om vertegenwoordigers in de raad van toezicht te benoemen. Toch maakte zij slechts gedeeltelijk van dit recht gebruik, omdat zij in plaats van de vier vertegenwoordigers in de raad van toezicht waarop zij recht had, alleen de heer Bo[...](117) afvaardigde. Dit blijkt uit de verklaringen van de heer [A](118) in zijn schrijven van 3 maart 1999. Bevestiging hiervan is te vinden in punt 3 van de notulen van de op 11 juli 1997 gehouden raad van toezicht van trans-o-flex AG, die Deutsche Post in haar antwoord op het verzoek om inlichtingen van 1 maart 1999 (samen met de overige notulen van de raad van toezicht van trans-o-flex) heeft meegedeeld. Daarin staat dat Deutsche Post recht kreeg op twee vertegenwoordigers in de raad van toezicht en dat bijgevolg twee vertegenwoordigers van de aandeelhouders de raad van toezicht moesten verlaten. Over de vier leden van de raad van toezicht waarop Industrial Information krachtens de consortiumovereenkomst recht had, bestaat geen betwisting.
(76) Wat de personalia van de leden van de raad van toezicht van trans-o-flex AG betreft, heeft Deutsche Post op 30 maart 1999 alleen een lijst toegezonden met de namen van de betrokkenen en de data waarop zij lid werden van de raad of deze verlaten hadden. In het licht van de verklaring van de heer R[...](119) in zijn schrijven van 6 april 1999, waarin hij de heer Bo[...](120) noemt als de vertegenwoordiger van Industrial Information in de raad van toezicht, kan uit deze lijst slechts indirect worden geconcludeerd dat bij de aanstelling van twee leden van de raad van toezicht - de heren Bl[...](121) en D[...](122) - op 15 september 1997 sprake moet zijn van voorstellen van Deutsche Post.
(77) De Commissie heeft geen precieze lijst ontvangen van wie er momenteel lid is van de raad van toezicht en namens wie zij zetelen. Op verzoeken om nadere inlichtingen hieromtrent heeft Deutsche Post de in overweging 76 vermelde lijst meegedeeld, die begint op 1 januari 1985 en ophoudt wanneer - vóór de fusieovereenkomst - de heer Bo[...](123) op 27 augustus 1998 wordt geregistreerd. Bijgevolg kan deze lijst alleen betrekking hebben op de thans opgedoekte trans-o-flex AG. (In dit verband zij opgemerkt dat in deze lijst sprake is van twaalf leden van de raad van toezicht, terwijl in de consortiumovereenkomst voorzien werd in een uitbreiding tot 16 leden.)
(78) In hoeverre de samenstelling van de raad van toezicht van trans-o-flex AG overeenstemt met die van trans-o-flex GmbH, is door Deutsche Post niet verduidelijkt. In haar brieven van 6 en 27 april 1999 heeft zij er alleen op gewezen dat de samenstelling van de raad van toezicht toentertijd tussen Industrial Information en de minderheidsaandeelhouders mondeling is vastgelegd. Pas in haar antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar van de Commissie wijst Deutsche Post erop dat de samenstelling van de raad van toezicht tussen de in haar antwoordbrieven genoemde einddatum van de lijst - 27 augustus 1998 - en het tijdstip waarop de inlichtingen werden verstrekt, niet is veranderd.
d) Uitoefening van het stemrecht in de aandeelhoudersvergadering
(79) Uit de aanmelding van Deutsche Post van 4 februari 1999, gelezen in samenhang met het als bijlage meegedeelde vennootschapscontract en het op 31 maart 1999 door trans-o-flex meegedeelde intern reglement voor de directie, blijkt dat de aandeelhoudersvergadering de leiding heeft in trans-o-flex GmbH. Besluiten van aandeelhouders worden in beginsel genomen met een eenvoudige meerderheid van de uitgebrachte stemmen. De meerderheidsaandeelhouder van trans-o-flex GmbH werd volgens de uiteenzetting van de heren R[...](124) en T[...](125) in hun respectieve schrijven van 6 april 1999 en van de heer G[...](126) in zijn schrijven van 26 april 1999 vertegenwoordigd door de heer H[...](127). Deutsche Post bevestigt dit in haar antwoord. De heer G[...](128) voegt in het schrijven van 26 april 1999 waarmee hij antwoordt op de aanmaningsbrief van de Commissie, daaraan nog toe dat de heer H[...](129) daar vertegenwoordiger was in opdracht van de heer R[...](130). De heer H[...](131) had evenwel al een algemene volmacht, voordat de heer R[...](132) tot Industrial Information toetrad(133).
(80) In dit verband moet worden opgemerkt dat de voormelde verklaringen van Deutsche Post en van de anderen aan wie inlichtingen werden gevraagd, betrekking hebben op de uitoefening van hun zeggenschapsrechten in trans-o-flex. De Commissie werd pas bij het einde van haar onderzoek door trans-o-flex ervan in kennis gesteld dat de operatie waarbij trans-o-flex in Hanna 95 GmbH opging, één jaar na het in de aanmelding genoemde tijdstip was geschied. In tegenstelling tot het standpunt van Deutsche Post in haar antwoord, waren in de periode tot de fusie de zeggenschapsverhoudingen in Hanna 95 GmbH van beslissend belang, niet die in trans-o-flex AG. Deutsche Post heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van de zeggenschapsverhoudingen in Hanna GmbH 95. Hieromtrent werd geen onderzoek ingesteld, omdat de vraag als gevolg van de verklaringen van Deutsche Post niet van belang was: volgens de gegevens in de aanmelding vond de fusie plaats op 26 september 1997 en bijgevolg kort na de rechtshandelingen van 10 juli 1997. Hanna 95 GmbH en trans-o-flex GmbH zijn weliswaar dezelfde onderneming, maar toch kunnen uit de in overweging 79 genoemde, door trans-o-flex GmbH verstrekte documenten geen conclusies worden getrokken ten aanzien van Hanna 95 GmbH, aangezien deze documenten dateren van na 27 augustus 1998. Deutsche Post deelde de Commissie pas in haar antwoord mee - doch zonder de desbetreffende documenten over te leggen - dat de fusie de zeggenschapsverhoudingen van het vroegere Hanna 95 GmbH en het huidige trans-o-flex GmbH niet heeft veranderd. Voorts heeft Deutsche Post bij schrijven van 31 maart 1999 documenten meegedeeld, die de bevoegdheden van de organen van trans-o-flex AG weergeven, maar die geen enkele informatie geven over de in dit verband relevante zeggenschapsverhoudingen in de enige aandeelhouder van trans-o-flex AG, namelijk Hanna 95 GmbH. Overigens dateren deze documenten uit maart en april 1998 en hebben zij dus geen bewijskracht voor het tijdstip van de verwerving van het minderheidsbelang.
e) Kapitaalverhoging
(81) Deutsche Post verklaarde in haar schrijven van 27 april 1999 dat de aandeelhoudersvergadering op 23 december 1998 besloten had het kapitaal van trans-o-flex GmbH te verhogen. Voor nadere gegevens verwijst Deutsche Post naar een bijgevoegd besluit van de aandeelhouders. Dit besluit werd echter alleen door de aandeelhouders [A](134) en [S](135) ondertekend, doch niet door Industrial Information en Deutsche Post.
(82) Volgens dit besluit van de aandeelhouders brengt Industrial Information voor [stemt overeen met het bedrag in de aanvullende overeenkomst bij de optieovereenkomst, overweging 43](136) miljoen DEM aan contanten in. Dit bedrag stemt overeen met het bedrag waarmee de in de optieovereenkomst tussen Industrial Information en Deutsche Post afgesproken koopsom werd verhoogd, op grond van een op dezelfde dag gedateerde aanvullende overeenkomst (zie punt 2, onder d)). Deutsche Post stelt de Commissie pas in kennis in haar antwoord over het feit dat deze kapitaalverhoging werd gefinancierd door Julius Bär Bank en resulteerde in een overeenkomstige verhoging van de door Deutsche Post gegeven garantie.
f) Krediet aan trans-o-flex
(83) In haar antwoord op de aanmaningsbrief van de Commissie van 22 april 1999 verklaarde Deutsche Post op 27 april 1999 dat zij trans-o-flex een kredietlijn van [het dubbele van het in de volgende zin genoemde bedrag](137) miljoen DEM heeft toegekend. Van dit krediet had trans-o-flex [de helft van de toegestane kredietlijn, zie ook overweging 51] miljoen DEM gebruikt. Overigens wijst Deutsche Post op de desbetreffende overeenkomst, die trans-o-flex als bijlage bij haar schrijven van 29 maart had meegedeeld.
(84) Volgens deze overeenkomst van 7 januari 1998 stelt Deutsche Post, met terugwerkende kracht tot 1 september 1997, aan trans-o-flex een kredietlijn van [gelijk aan het in overweging 83 eerstgenoemde bedrag](138) miljoen DEM ter beschikking. De kredietlijn blijft één jaar bestaan en wordt verlengd tot nadere opzegging. De rente wordt berekend op basis van de FIBOR, vermeerderd met [&lt; 1 %] 's jaars. De kredietlijn dient voor de financiering van de normale bedrijfsactiviteiten, zoals blijkt uit het schrijven van trans-o-flex van 26 april 1999.
(85) Deze overeenkomst deelde trans-o-flex op 29 maart 1999 mee in haar antwoord op een aanmaningsbrief van de Commissie. Volgens het desbetreffende begeleidende schrijven gaat het om een kredietovereenkomst, waarmee Deutsche Post aan trans-o-flex een lening van [gelijk aan het in overweging 51 genoemde bedrag, bestaande uit het in overweging 50 genoemde leningsbedrag en het bedrag waarmee voor de lening in overweging 83 rekening werd gehouden](139) miljoen DEM ter beschikking heeft gesteld. Dit was gebeurd omdat de voorwaarden van Deutsche Post aanzienlijk beter waren dan die welke trans-o-flex tot dusver van de banken had gekregen. Deze verklaringen stroken met die van Deutsche Post in het schrijven van 30 maart 1999 waarmee zij antwoordde op de aan haar gerichte aanmaningsbrief.
(86) Daar de in de brieven van Deutsche Post en trans-o-flex vermelde bedragen niet overeenstemmen met die uit de toegezonden overeenkomst, maande de Commissie bij schrijven van 22 april 1999 Deutsche Post en trans-o-flex aan, te antwoorden op de aan hen gerichte verzoeken om inlichtingen. Deutsche Post verstrekte pas in haar antwoord van 27 april 1999 op dit aanmaningsschrijven nadere inlichtingen over haar kredieten aan trans-o-flex. Daarbij zou het gaan om de reeds in punt 2, onder g), genoemde lening van [gelijk aan het in overweging 50 genoemde leningsbedrag, alsmede aan de in de overwegingen 164 en 167 genoemde schulden van Hanna 95 ten aanzien van Haniel](140) miljoen DEM die bedoeld was om de schulden van Hanna 95 GmbH aan Haniel af te lossen. De overige [stemt overeen met de in aanmerking genomen lening, zie de overwegingen 83, 142 en 167, voor de financiering van de lopende bedrijfsactiviteiten](141) miljoen DEM resulteert uit het feit dat een beroep werd gedaan op de voornoemde kredietlijn van [stemt overeen met het bedrag van de voor de financiering van de lopende bedrijfsactiviteiten verstrekte lening, zie de overwegingen 83, 84, 86 en 142](142) miljoen DEM.
5. Verkoop van de aandelen van Industrial Information aan Deutsche Post
(87) Op 12 februari 1999 werd de koopovereenkomst tussen Industrial Information en Deutsche Post Express und Transport GmbH inzake de verkoop van het meerderheidsbelang in trans-o-flex gesloten. De koopprijs bedraagt [stemt overeen met de door Industrial Information betaalde koopprijs, overweging 30, plus het bedrag van de kapitaalverhoging, overweging 82, respectievelijk het bedrag in de aanvullende overeenkomst bij de optieovereenkomst, overweging 43, plus 5 % van de totale koopprijs](143) miljoen DEM. Deutsche Post heeft de overeenkomst bij schrijven van de heer H[...](144) van 16 februari 1999 aan de Commissie toegezonden.
(88) Volgens de beweringen van de heren R[...](145) en T[...](146) in hun schrijven van 6 april 1999 vond de verkoop na informele afspraak zonder uitoefening van de put-optie plaats. Een dergelijke uitoefening was volgens de heer R[...](147) niet noodzakelijk aangezien de heer H[...](148) hem van de koopinteresse van Deutsche Post in kennis had gesteld en hij, de heer R[...](149), zijn bereidheid tot verkoop aan Deutsche Post kenbaar had gemaakt.
(89) De koopovereenkomst werd op 7 mei 1999 ontbonden bij notariële akte tussen Industrial Information, vertegenwoordigd door de heer H[...](150) op grond van de algemene volmacht van 11 juli 1997, en Deutsche Post Express und Transport GmbH, vertegenwoordigd door de bedrijfsleider.
C. JURIDISCHE BEOORDELING
(90) Uit het onderzoek van de Commissie is gebleken dat Deutsche Post bij het indienen van de aanmelding en het beantwoorden van het verzoek om inlichtingen van de Commissie heeft gehandeld in strijd met de informatieplicht van de concentratieverordening. Slechts bij het nadere onderzoek kon een reeks belangrijke feiten worden opgehelderd die van essentieel belang waren voor de beoordeling van de situatie die ontstond als resultaat van de in 1999 aangemelde operatie. Deze feiten werden in de aanmelding onjuist of verdraaid weergegeven. Ook in de antwoorden van Deutsche Post op de verzoeken om inlichtingen werd onjuiste informatie verstrekt.
(91) Dit belette de Commissie zich een volledig beeld te vormen over de verkrijging van de zeggenschap over trans-o-flex door Deutsche Post door middel van de in 1999 aangemelde operatie. In tegenstelling tot wat Deutsche Post in haar antwoord op de punten van bezwaar heeft gesteld, geldt het bezwaar van de Commissie niet de vermeende verkeerde beoordeling van de wijziging van de zeggenschapsverhoudingen door Deutsche Post, maar het nalaten door laatstgenoemde om de Commissie alle benodigde informatie te verstrekken om haar in staat te stellen hierover zelf te oordelen.
I. INFORMATIEPLICHT VAN DE CONCENTRATIEVERORDENING EN NIET-NALEVING ERVAN DOOR DEUTSCHE POST
(92) Deutsche Post was gehouden tot het verstrekken van de informatie in de aanmelding uit hoofde van het formulier CO. In tegenstelling tot de aanname van Deutsche Post in haar antwoord is deze informatieverplichting niet beperkt tot de beschrijving van de omstandigheden die rechtstreeks samenhangen met de aangemelde operatie in 1999, maar omvat deze tevens alle omstandigheden die relevant zijn bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een concentratie in de zin van artikel 3 van de concentratieverordening. Dit omvat in het onderhavige geval de omstandigheden van de operatie van 1997. Alleen indien deze omstandigheden aantonen dat Deutsche Post via deze operatie niet de uitsluitende zeggenschap over trans-o-flex heeft verkregen, kan worden verondersteld dat er in 1999 sprake was van de verkrijging van zeggenschap en derhalve van een fusie.
(93) De informatieplicht heeft ten doel te verzekeren dat de Commissie beschikt over alle informatie die zij nodig heeft om een beslissing te nemen over de desbetreffende aangemelde concentratie binnen de daartoe door de concentratieverordening vastgelegde termijnen. Daarbij gaat het niet alleen om de toetsing van de aangemelde operatie aan de mededingingsregels, maar ook om de beoordeling van de vraag of de Commissie bevoegd is. De termijnen zijn zodanig vastgesteld dat het economische proces zo min mogelijk wordt gehinderd. Gezien deze tijdsbeperking is het van primordiaal belang dat partijen in hun aanmelding de uit hoofde van de concentratieverordening vereiste informatie op volledige, juiste en zorgvuldige wijze verstrekken. De mogelijkheid om geldboeten op te leggen wegens niet-nakoming van de informatieplicht strekt aldus tot de ondersteuning van het beginsel, van essentieel belang voor de Commissie bij het uitoefenen van haar toezichthoudende taak, dat partijen die een concentratievoornemen aanmelden, gehouden zijn juiste en volledige informatie te verstrekken. Geldboeten kunnen worden opgelegd ongeacht of de niet-nakoming van de informatieplicht een onjuiste beoordeling door de Commissie ten gevolge kan hebben.
(94) In de aanmelding beschreef Deutsche Post de transactie van 1997. Zij verstrekte echter slechts informatie ter ondersteuning van de zienswijze dat Deutsche Post de zeggenschap over trans-o-flex pas via de thans aangemelde operatie zou verkrijgen. Alle informatie en feiten die in tegenspraak waren met deze zienswijze werden achterwege gelaten. Een dergelijke presentatie van de informatie werd ondersteund door een reeks onjuiste gegevens.
(95) Uit de analyse van de antwoorden van Deutsche Post op de verzoeken om informatie over de verkrijging van de zeggenschap komt eenzelfde beeld naar voren. Deze antwoorden bevatten voorts onjuiste informatie ter ondersteuning van het standpunt van Deutsche Post over de verkrijging van zeggenschap. Dit omvat de antwoorden op vragen omtrent de samenstelling van de directie en de toezichthoudende organen van trans-o-flex alsmede de financiële bijdragen van Deutsche Post aan Hanna 95/trans-o-flex. Slechts na verscheidene aanmaningen van de Commissie en tegen de achtergrond van de inhoud van de interne documenten waarom de Commissie verzocht, werd een reeks onjuiste gegevens gecorrigeerd.
II. HET ANTWOORD VAN DEUTSCHE POST VAN 13 SEPTEMBER 1999
(96) Deutsche Post is in de gelegenheid gesteld in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar haar standpunt over de bezwaren van de Commissie kenbaar te maken.
(97) In haar antwoord van 13 september 1999 betwistte Deutsche Post niet de feiten die uit het onderzoek van de Commissie naar voren waren gekomen. Integendeel, zij gaf toe dat de door de Commissie vastgestelde feiten juist waren.
(98) Deutsche Post stelt zich echter op het standpunt dat zij de feiten zoals die aan het begin van 1999 van toepassing waren, in de aanmelding op juiste en volledige wijze heeft beschreven. Formulier CO verlangde van Deutsche Post niet om de omstandigheden van de operatie van 1997 uiteen te zetten. De Commissie, zo voert zij aan, ging eveneens uit van deze veronderstelling. Voorzover de Commissie zich op het standpunt zou hebben gesteld dat deze informatie niettemin diende te worden verstrekt, zou dit gebaseerd zijn op een beoordeling die niet werd onderschreven door Deutsche Post. Dit kon, aldus Deutsche Post, echter niet worden uitgelegd als een onjuiste of misleidende weergave van de feiten.
(99) Het vraagstuk van de mogelijke verwerving van de zeggenschap in 1997 was voor de beoordeling van de in 1999 aangemelde operatie van wezenlijk belang. De relevante omstandigheden hadden daarom in de aanmelding moeten worden vermeld. Deutsche Post was zich hiervan bewust, omdat zij deze omstandigheden, zij het op onjuiste en misleidende wijze, in de aanmelding heeft vermeld.
(100) De verplichting om dergelijke omstandigheden te vermelden, is van toepassing ongeacht of de Commissie de aanmeldende partijen daarop heeft gewezen. In het onderhavige geval was het bewijs van een mogelijke verwerving van zeggenschap in 1997 echter zo duidelijk dat - in tegenstelling tot de bewering van Deutsche Post in haar antwoord - de Commissie Deutsche Post er reeds voorafgaand aan de aanmelding in januari 1999 op had gewezen dat de aanmelding een gedetailleerde beschrijving van deze gebeurtenissen moest bevatten. Dit gebeurde meer bepaald tijdens de voorbereidende bespreking over de aanmelding van het voornemen van Deutsche Post om een meerderheidsbelang in trans-o-flex te nemen op 2 februari 1999.
(101) De verplichting van Deutsche Post om deze feiten te beschrijven, is van toepassing ongeacht de conclusies die daaruit kunnen voortvloeien met betrekking tot het al dan niet bestaan van zeggenschap van Deutsche Post over trans-o-flex in 1997. De bewering van Deutsche Post dat de aanmelding volledig was omdat zij alleen gehouden was de bijzonderheden van de operatie van 1999 te beschrijven, is onjuist.
(102) De met een geldboete bestrafbare niet-nakoming van de informatieplicht kan evenmin ex post als onbestaand worden beschouwd wegens een verandering van de omstandigheden. Deutsche Post heeft op de hoorzitting aangevoerd dat er geen rechtsgrond zou zijn voor de onderhavige procedure omdat de Commissie niet het recht zou hebben een beschikking te geven op grond van door Deutsche Post verstrekte informatie. Dit zou betekenen dat er evenmin sprake zou zijn van een rechtsgrond voor de toepassing van artikel 14 van de concentratieverordening. Deutsche Post beroept zich hiervoor enerzijds op de intrekking van de aangemelde operatie, waarmee de aanmeldingsprocedure werd beëindigd. Anderzijds voert zij aan dat de Commissie niet bevoegd is met betrekking tot een verkrijging van zeggenschap in 1997.
(103) Deutsche Post heeft de verkrijging van een meerderheidsbelang in trans-o-flex aangemeld bij de Commissie in overeenstemming met de concentratieverordening. De informatie in de aanmelding werd de Commissie meegedeeld met het oog op de voorbereiding van een beschikking uit hoofde van de verordening. Voorzover deze aanmelding onjuiste en misleidende informatie bevat, is reeds sprake van niet-nakoming van de informatieplicht zoals neergelegd in de concentratieverordening. Een dergelijke inbreuk kan op generlei wijze achteraf worden geheeld door het feit dat in de desbetreffende procedure geen beschikking wordt gegeven. Zodra is komen vast te staan dat gehandeld is in strijd met de informatieplicht, kan de procedure voor het opleggen van een geldboete worden ingeleid. Daarbij maakt het niet uit of de procedure van de aanmelding nog loopt en mogelijk in een beschikking zal uitmonden.
(104) Voorzover Deutsche Post ervan uitgaat dat de Gemeenschap niet bevoegd is voor de operatie van 1997, zij verwezen naar het voorgaande waarin is uiteengezet dat de omstandigheden van de operatie van 1997 van belang zijn voor de beoordeling van de in 1999 aangemelde operatie.
(105) In haar antwoord maakt Deutsche Post verdere opmerkingen waarvoor zij zich baseert op een aantal andere argumenten, die echter niet steekhoudend zijn.
(106) Tegenover de beschuldiging dat zij haar informatieplicht niet heeft nageleefd, stelt Deutsche Post haar eigen beoordeling van de feiten, die zij baseert op haar zienswijze van de verkrijging van de zeggenschap. Deutsche Post heeft weliswaar het recht om deze mening tot uitdrukking te brengen, maar dit laat haar informatieplicht uit hoofde van de concentratieverordening onverlet. Deze plicht is op objectieve wijze van toepassing, ongeacht enige conclusies die zouden kunnen voortvloeien uit de feiten die dienen te worden meegedeeld. Deze plicht betreft alle feitelijke informatie die uit hoofde van de concentratieverordening dient te worden verstrekt. Het is niet toelaatbaar dat aanmeldende partijen zelf op grond van hun eigen subjectieve interpretatie van de feitelijke omstandigheden een selectie maken van de te verstrekken informatie en een dergelijke selectie vormt niet-nakoming van de informatieplicht.
(107) Met betrekking tot de antwoorden op de verzoeken om inlichtingen stelt Deutsche Post zich in haar antwoord eveneens op het standpunt dat zij alle vragen van de Commissie juist en volledig heeft beantwoord. Ook in dit verband bevestigd Deutsche Post de juistheid van de feiten die uit het onderzoek van de Commissie naar voren zijn gekomen.
(108) Deutsche Post beklaagt zich er daarentegen over dat zij niet over voldoende tijd zou hebben beschikt om de vragen te beantwoorden. Te dien aanzien zij vermeld dat Deutsche Post hiervoor de tijd werd gegund die bij dergelijke procedures gebruikelijk is voor het beantwoorden van verzoeken om inlichtingen. Alleen voor de vragen die in eerdere verzoeken om inlichtingen niet of niet volledig werden beantwoord, gold een kortere termijn. Voorts maakte Deutsche Post geen gebruik van de mogelijkheid om de Commissie om verlenging van de vastgestelde termijnen te verzoeken.
(109) Deutsche Post is voorts van mening dat enkele van de vragen van de Commissie onduidelijk waren en haar derhalve niet kan worden verweten dat zij deze niet in overeenstemming met de verwachting van de Commissie heeft beantwoord. Deze interpretatie van de door de Commissie gestelde vragen door Deutsche Post wordt niet gerechtvaardigd door de bewoordingen noch door de context waarin deze werden gesteld, namelijk de vaststelling van de zeggenschapsverhoudingen. Dit kan alleen maar worden verklaard door het doel van Deutsche Post om de Commissie informatie te onthouden die aanleiding zou kunnen zijn tot twijfel over de zienswijze van Deutsche Post met betrekking tot de zeggenschapsverhoudingen. Concreet heeft Deutsche Post dan ook pas naar aanleiding van een vraag haar eigen interpretatie gegeven, welke echter onhoudbaar is: de vraag betreffende de overeenkomsten tussen partijen inzake de verdeling van de zetels in de organen van trans-o-flex zou volgens Deutsche Post beperkt zijn tot de identiteit van de gedelegeerde personen en niet de rechten van de aandeelhouders om te delegeren betreffen (zie onderdeel III, punt 2, onder a), nummer 1).
(110) Deutsche Post betwist het oorzakelijke verband tussen de verstrekking van onjuiste of misleidende feiten en de inhoud van de beschikking van de Commissie. Op basis van de niet aan de Commissie meegedeelde feiten zou het niet mogelijk zijn geweest tot een andere beoordeling te komen.
(111) Een dergelijk oorzakelijk verband is niet noodzakelijk voor het opleggen van een geldboete wegens het niet nakomen van de informatieplicht. De uit hoofde van de concentratieverordening verstrekte informatie mag geen onjuiste of misleidende gegevens bevatten. Met de plicht om alle uit hoofde van de concentratieverordening vereiste informatie op juiste en volledige wijze te verstrekken, wordt een objectief doel nagestreefd, namelijk om de Commissie in staat te stellen tot een besluit te komen op basis van alle relevante informatie binnen de daartoe geldende termijn. De onjuiste en misleidende informatie behoeft echter niet te leiden tot een onjuiste beoordeling.
(112) Om deze reden is het argument van Deutsche Post, dat het niet noodzakelijk was de relevante informatie te verstrekken omdat de Commissie op basis daarvan niet tot een andere conclusie had kunnen komen, onhoudbaar. Deutsche Post gaat daarbij voor de beoordeling uit van haar eigen interpretatie van de verkrijging van de zeggenschap. Daarbij gaat zij eraan voorbij dat, ofschoon zij het recht heeft tot een degelijke beoordeling te komen, dit niets afdoet aan het feit dat de feitelijke informatie op basis waarvan een dergelijke beoordeling tot stand komt, volledig ter beschikking van de Commissie moet worden gesteld zodat deze zelf haar standpunt kan bepalen. De selectie van informatie ter ondersteuning van het standpunt van de aanmeldende partijen zelf ten koste van informatie op grond waarvan twijfel zou kunnen ontstaan, is in strijd met de informatieplicht zoals neergelegd in de concentratieverordening.
(113) Het feit dat Deutsche Post de door de Commissie vastgestelde feiten in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar bevestigd heeft, neemt evenmin het bezwaar weg dat de informatieplicht van de concentratieverordening niet is nageleefd. De informatieplicht heeft nu juist ten doel te verzekeren dat de Commissie vanaf het begin volledig wordt ingelicht in plaats van na uitvoerig en tijdrovend onderzoek. Hetzelfde geldt voor het argument dat Deutsche Post geen geheim heeft gemaakt van de informatie die overeenkomstig de informatieplicht had moeten worden meegedeeld. Wanneer de informatie niet in de aanmelding is opgenomen, is er sprake van niet-nakoming van de informatieplicht.
(114) Deutsche Post wijst erop dat niet-verstrekte documenten door de Commissie zelf konden worden verkregen uit algemeen toegankelijke bronnen, zoals het handelsregister. Deutsche Post gaat daarbij voorbij aan het feit dat de informatieplicht van de concentratieverordening zich niet beperkt tot feiten die alleen bekend zijn bij de aanmeldende partijen, maar betrekking heeft op alle relevante informatie, met inbegrip van algemeen toegankelijke informatie.
(115) Deutsche Post voert aan dat een gedeelte van de informatie die volgens de Commissie ontbreekt, kon worden afgeleid uit de bijlagen bij de aanmelding. Zoals uitdrukkelijk wordt gesteld in de eerste alinea van punt B van formulier CO, dienen bijlagen bij dit formulier enkel ter ondersteuning van de in het formulier zelf gegeven inlichtingen. Alle vereiste informatie moet in het formulier zelf worden verstrekt. Het aanmeldingsformulier moet op zichzelf begrijpelijk zijn, terwijl de bijlagen uitsluitend mogen dienen ter illustratie of bevestiging van de informatie die in het formulier zelf wordt verstrekt. De aanmeldende partij mag niet aanvoeren dat zij aan haar informatieplicht heeft voldaan door zich erop te beroepen dat feiten welke in het formulier volledig zijn weggelaten, in de bijlage voorkomen. In dit specifieke geval kan de relevante informatie voorts niet volledig worden afgeleid uit de bijlagen.
(116) Ook in de puntsgewijze opmerkingen van Deutsche Post met betrekking tot de afzonderlijke onderdelen waarvan haar wordt verweten onvoldoende of misleidende informatie te hebben verstrekt, zijn geen argumenten aangevoerd die de bezwaren welke het voorwerp van onderhavige beschikking uitmaken, ontkrachten. Op deze punten wordt in de navolgende analyse, voorzover noodzakelijk, nader ingegaan.
III. INBREUK OP DE CONCENTRATIEVERORDENING
1. Artikel 14, lid 1, onder b)
a) Feiten
(117) Uit de hiervoor beschreven feiten blijkt dat Deutsche Post in haar aanmelding van 4 februari 1999 van de overname van 50,4 % van de aandelen in trans-o-flex GmbH van Industrial Information, onjuiste en misleidende informatie heeft verstrekt. Derhalve is artikel 14, lid 1, onder b), van de concentratieverordening van toepassing.
(118) In haar aanmelding heeft Deutsche Post verklaard pas de zeggenschap over de onderneming te zullen verkrijgen op het moment van de verwerving van het meerderheidsbelang in trans-o-flex, zoals aangemeld. Tevens heeft zij verklaard, ten tijde van de verkrijging van een minderheidsbelang in trans-o-flex op 10 juli 1997, niet de zeggenschap over de onderneming te hebben verworven.
(119) Uit het reeds in detail vermelde onderzoek alsmede analyse van de resultaten ervan, is echter gebleken dat Deutsche Post op 10 juli 1997 daadwerkelijk de zeggenschap over trans-o-flex AG heeft verkregen.
1. Onjuiste informatie
(120) De aanmelding van Deutsche Post bevatte een reeks onjuiste verklaringen ter ondersteuning van de beschrijving van de onderhavige zaak.
a) Fusie
(121) In tegenstelling tot wat in de aanmelding werd verklaard, kwam de fusie van trans-o-flex AG en Hanna 95 GmbH tot stand op 27 augustus 1998, een jaar later dan de opgegeven datum van 26 september 1997. Dit kan niet te wijten zijn aan een schrijffout in de aanmelding, aangezien in de bijlage bij de aanmelding de notariële overeenkomst tussen beide ondernemingen is opgenomen, welke is gesloten op 25 september 1997. Pas in de loop van het onderzoek werd duidelijk dat deze overeenkomst was vervangen door de op 27 augustus 1998 gesloten overeenkomst, die daadwerkelijk ten uitvoer werd gelegd. Ofschoon Deutsche Post in haar antwoord toegeeft dat de verstrekte overeenkomst niet de definitieve overeenkomst tussen partijen was, verklaart zij dat dit te wijten is aan een vergissing. Zelfs indien ervan wordt uitgegaan dat dit het geval is, dan nog is de aanmelding onjuist met betrekking tot de datum van de fusie, zoals Deutsche Post in haar antwoord zelf toegeeft. Zoals in deel B, onderdeel II, punt 4, onder d), uiteengezet, is het feit dat de fusie niet, zoals in de aanmelding is beschreven, tot stand kwam in samenhang met de transactie van 1997, maar pas een jaar later, van essentieel belang bij de beoordeling van de wijziging van de zeggenschapsverhoudingen.
b) Mogelijkheid tot het maken van winst
(122) Volgens de in de aanmelding verstrekte informatie verwierf de heer R[...](151) via Industrial Information een tijdelijk meerderheidsbelang in trans-o-flex met het oog op het realiseren van winst, aangezien het een veelbelovende investering leek. Het onderzoek heeft uitgewezen dat ook deze weergave van de feiten onjuist was. In tegenstelling tot wat Deutsche Post verklaard heeft, bieden de relevante overeenkomsten de heer R[...](152) geen enkel vooruitzicht op winst in verband met het vermogen van de onderneming. Uit de overeenkomst betreffende de verkoopprijs in de optieovereenkomst (deel B, onderdeel II, punt 2, onder d)) blijkt dat er, in het geval van verkoop van Deutsche Post, geen winstmarge voor Industrial Information voorzien is. Enige compensatie door middel van de vergoeding van gemaakte kosten kan niet als winst worden betiteld, maar kan hoogstens worden beschouwd als de beloning van verleende diensten. Uit het toetredingsrecht van Deutsche Post tezamen met de overeenkomst betreffende de verkoopprijs (deel B, onderdeel II, punt 2, onder d)) blijkt dat Industrial Information niet met het realiseren van winst rekening mocht houden, zelfs niet in het geval van verkoop aan derden.
(123) Op basis van de afspraken in de optieovereenkomst is er derhalve geen sprake van een economisch belang van Industrial Information en de heer R[...](153). Het economische belang met betrekking tot de participatie van Industrial Information ligt uitsluitend bij Deutsche Post.
c) Uitoefening van de rechten van vennoot
(124) In de aanmelding is voorts verklaard dat de heer R[...](154) zijn rechten als vennoot ook steeds heeft uitgeoefend. Uit het onderzoek is echter gebleken dat de heer R[...](155) alleen aanwezig was om de aandelen van Industrial Information van de heer H[...](156) te kopen, elf dagen na de ondertekening van de overeenkomsten betreffende de verkrijging van het meerderheidsbelang. In dat stadium had de heer H[...](157) reeds een algemene volmacht van Industrial Information, die hij gebruikte om zijn rechten als vennoot uit te oefenen en de ondernemingen te vertegenwoordigen bij het overleg met derden en op de aandeelhoudersvergadering. Deutsche Post heeft in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar verklaard dat er in dat verband sprake was van een actieve uitwisseling van informatie tussen de heren R[...](158) en H[...](159) en dat instructies waren gegeven. Deutsche Post heeft deze beweringen echter niet gestaafd in haar bijdragen of stukken ter staving voorgelegd.
(125) De bewering dat de heer R[...](160) als vennoot zijn rechten uitoefende is echter alleen al onjuist omdat andere rechten van vennoten niet werden uitgeoefend. Dit wordt door Deutsche Post niet betwist. Dit betreft de slechts gedeeltelijke uitoefening van het recht om vier leden in de raad van toezicht te benoemen, aangezien slechts één van de vier mogelijke leden werd benoemd. Evenzo was Industrial Information, ofschoon het de meerderheidsaandeelhouder van Hanna 95 GmbH, trans-o-flex AG en trans-o-flex GmbH was, niet in een van hun besturen vertegenwoordigd.
d) Recht tot uitoefening van de put-optie
(126) In de aanmelding is verklaard dat het volledig aan Industrial Information zou zijn om te beslissen wanneer het meerderheidsbelang in trans-o-flex verkocht zou worden, waartoe Deutsche Post Industrial Information een put-optie verleende. In feite, zoals Deutsche Post uitdrukkelijk bevestigt in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, diende de put-optie als zekerheid voor de bank die de lening verstrekte en waaraan het recht tot uitoefening van de put-optie werd overgedragen. Industrial Information zag aldus af van het recht tot uitoefening van de put-optie, die haar het recht gaf als enige te beslissen over het tijdstip van de verkoop van haar aandeel in trans-o-flex aan Deutsche Post. De beweringen hieromtrent in de aanmelding zijn derhalve onjuist.
2. Misleidende informatie
(127) Naast de voornoemde onjuiste informatie verstrekte Deutsche Post in haar aanmelding tevens een grote hoeveelheid misleidende informatie ter ondersteuning van haar argument dat Industrial Information, en niet Deutsche Post, trans-o-flex in 1997 overnam. Deutsche Post misleidde de Commissie door na te laten een aantal feiten te vermelden op basis waarvan kon worden geoordeeld dat Deutsche Post in 1999 de zeggenschap verwierf. Verkrijging van de zeggenschap door Deutsche Post in 1999 is alleen mogelijk indien zij de uitsluitende zeggenschap niet reeds in 1997 verkreeg. In de aanmelding moeten derhalve alle feiten worden opgenomen die noodzakelijk zijn om de Commissie in staat te stellen de uit de transactie van 1997 voortvloeiende zeggenschapsverhoudingen te beoordelen.
(128) Uit hoofde van artikel 4 van de concentratieverordening, junctis artikel 3, lid 1, van de uitvoeringsverordening(161) en, in het bijzonder, afdeling 2.1 van formulier CO, was Deutsche Post gehouden deze informatie te verstrekken in de aanmelding. De Commissie moet in staat worden gesteld op grond van de beschrijving van een aangemelde concentratie te beoordelen of de aangemelde transactie in wezen een concentratie is in de zin van artikel 3 van de concentratieverordening. De beoordeling van de Commissie mag niet worden vervangen door de beoordeling van de aanmeldende partij, ondersteund door informatie welke is gekozen om deze visie te ondersteunen. Door na te laten de informatie te verstrekken die nodig was om de overname te beoordelen, leidde de beschrijving van Deutsche Post tot een verdraaiing van de feiten. In tegenstelling tot wat Deutsche Post veronderstelt in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, kan weglaten resulteren in een misleidende weergave van de feiten. Om onvolledige of misleidende informatieverstrekking te voorkomen, zou een beschrijving van de overname de volgende informatie hebben moeten bevatten.
a) Zeggenschap over Industrial Information door de heer H[...](162) op het tijdstip van de transactie van 1997
(129) De heer H[...](163) had de zeggenschap over Industrial Information toen de aandelen in Hanna 95 werden aangekocht. Ofschoon Deutsche Post de Commissie had meegedeeld dat Industrial Information een lege vennootschap van de heer H[...](164) was, nam de heer R[...](165), volgens de beschrijving van Deutsche Post in haar aanmelding, eerst Industrial Information over teneinde een meerderheid van de aandelen in trans-o-flex te verkrijgen(166). In werkelijkheid hadden alle wettelijke transacties in verband met deze overname plaats op een moment dat de heer H[...](168) nog de zeggenschap over Industrial Information had. Deze feiten zijn van belang voor de beoordeling van de zeggenschapsverhoudingen en derhalve dienden deze te worden beschreven.
b) Algemene volmacht
(130) Op 11 juli 1997, één dag nadat Industrial Information een meerderheidsbelang verwierf in Hanna 95, werd aan de heer H[...](169) een algemene volmacht verleend voor Industrial Information, op een tijdstip dat hij als meerderheidsaandeelhouder geen enkel mandaat nodig had, en op deze basis vertegenwoordigt hij de onderneming tot op heden. Deze informatie is van belang voor de beoordeling van de omstandigheden omtrent de zeggenschapsverhoudingen en had daarom moeten worden beschreven, aangezien een dergelijke delegatie van bevoegdheid kan worden gezien als een voorbereidende stap voor de toetreding van een meerderheidsaandeelhouder die zelf geen invloed zal uitoefenen.
c) Tijdstip van de komst van de heer R[...](170)
(131) De heer R[...](171) nam Industrial Information over slechts elf dagen nadat alle transacties met betrekking tot de verwerving van trans-o-flex waren afgerond. Dit is wederom een essentieel gegeven bij de beoordeling van de omstandigheden omtrent de zeggenschapsverhoudingen, dat niet wordt vermeld in de aanmelding. Indien de enige reden voor deze late komst van de heer R[...](172), zoals Deutsche Post aanvankelijk verklaarde in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, dat de heer R[...](173) werd verhinderd hiertoe eerder over te gaan vanwege andere verplichtingen, dan had dit in de relevante context gemeld kunnen worden. De Commissie had hiermee vervolgens bij haar beoordeling rekening kunnen houden. Hoe dan ook had over deze feiten informatie moeten worden verstrekt.
d) Aankoopprijs van Industrial Information
(132) De heer R[...](174) betaalde slechts de nominale waarde van de aandelen Industrial Information. Dit correspondeert met omstreeks 2 % van de waarde van de aandelen Hanna 95/trans-o-flex die werden verworven door Industrial Information (zie deel B, onderdeel II, punt 3, onder c)). Deze feiten hadden eveneens moeten worden opgenomen in de aanmelding, aangezien het van groot belang is voor de beoordeling van de omstandigheden omtrent de zeggenschapsverhoudingen, in het bijzonder in verband met andere door de Commissie vastgestelde feiten, dat de persoon die wordt beschreven als de investeerder, de heer R[...](175), slechts een klein deel van de feitelijke waarde van zijn investeringsobject betaalt.
e) Consortiumovereenkomst
(133) De consortiumovereenkomst had moeten worden verstrekt en becommentarieerd. Hierin zijn afspraken opgenomen over de samenstelling van de organen van Hanna 95 en trans-o-flex AG en zij was derhalve van belang bij de beoordeling van de zeggenschapsverhoudingen. Dit geldt ook indien, zoals Deutsche Post heeft verklaard in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, de consortiumovereenkomst louter om procedurele redenen een opsomming van de vennootschapscontracten van de desbetreffende vennootschappen geeft, teneinde de Commissie in staat te stellen te bepalen of dit inderdaad het geval is. Hoe dan ook kan dit argument van Deutsche Post niet in overweging worden genomen, aangezien noch de akten van Hanna 95 noch die van trans-o-flex AG aan de Commissie werden gezonden.
f) De optieovereenkomst
(134) De optieovereenkomst had volledig moeten worden beschreven en bij de aanmelding moeten worden gevoegd. In de aanmelding wordt geen melding gemaakt van de prijsafspraken, het aan Deutsche Post voorbehouden voorkooprecht en de vrijstelling van Industrial Information van alle verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid voor het beheer van Hanna 95, alle van wezenlijk belang voor de beoordeling van de overname. Deze bepaling van de overeenkomst tonen aan dat Deutsche Post de economische risico's draagt voor de door Industrial Information aangekochte aandelen in trans-o-flex (zie punt 1, onder a), nummer 1, onder b)). De optieovereenkomst is aldus van wezenlijk belang voor de beoordeling van het tijdstip waarop de verkrijging van de zeggenschap plaatshad.
(135) In haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar voert Deutsche Post aan dat de optieovereenkomst in de gegeven context betekenisloos was. De overeenkomst bevatte geen rechten of plichten voor Industrial Information, aangezien deze in hun geheel waren overgegaan op de bank. Het stond Industrial Information derhalve vrij om opnieuw te onderhandelen over de verkoop en de voorwaarden daarvan. Dit geschiedde inderdaad toen de verkoopovereenkomst met Deutsche Post in 1999 werd gesloten, met als resultaat dat het niet alleen mogelijk was om winst te maken, maar dat dit ook daadwerkelijk gebeurde.
(136) Uit de bewoordingen van de optieovereenkomst in samenhang met de akte van cessie en het schrijven van de leningverstrekkende bank van 10 juli 1997 blijkt dat het doel van de cessie aan de bank bestond in de uitoefening van de rechten van de put-optie welke toebehoorden aan Industrial Information. Het is niet mogelijk om zich middels een akte van cessie te ontdoen van verplichtingen jegens een derde partij. Dit betekent dat de overeenkomst betreffende de verkoopprijs, op grond waarvan Industrial Information geen winst mocht maken, en het recht op toetreding van Deutsche Post, evenals de uit deze feiten voortvloeiende conclusies betreffende de verkrijging van de zeggenschap niet in twijfel worden getrokken. Het feit dat, zoals Deutsche Post aanvoert in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, twee jaar later een contract werd gesloten dat volgens Deutsche Post los van deze overeenkomsten tot stand kwam, is in deze context zonder betekenis. Doorslaggevend is dat Industrial Information bij de gelegenheid van de overname van het meerderheidsbelang in trans-o-flex in 1997 afspraken maakte met Deutsche Post over de verkoopprijs, die niet eenzijdig konden worden gewijzigd. Daarbij werd niet voorzien in de mogelijkheid van winst voor Industrial Information.
(137) De inhoud van de optieovereenkomst is derhalve in dit verband van cruciaal belang en had, in tegenstelling tot wat Deutsche Post heeft gesteld in haar mededeling van punten van bezwaar, moeten worden opgenomen in de aanmelding. In dit verband is het, gelet op de verklaring van Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, van belang te vermelden dat de optieovereenkomst niet voorkwam in de aanmelding, maar pas aan de Commissie werd verstrekt nadat hierom in een formeel verzoek om informatie werd verzocht.
g) Financiering van het belang van Industrial Information in trans-o-flex
(138) De aanmelding had een beschrijving moeten omvatten van de wijze waarop de verwerving van het meerderheidsbelang in Hanna 95 door Industrial Information werd gefinancierd door Julius Bär Bank, met inbegrip van de gestelde zekerheden. Deze feiten zijn van belang voor de beoordeling van de zeggenschapsverhoudingen, aangezien Deutsche Post (de minderheidsaandeelhouder) alleen de zekerheden stelde die noodzakelijk waren voor de kredietlijn. Aan Julius Bär Bank, die de kredietlijn verstrekte, werd de put-optie behorende tot Industrial Information overgedragen, terwijl ook de trans-o-flex aandelen Industrial Information (zie deel B, onderdeel II, punt 2, onder e)) werden ingebracht. Tezamen met de overeenkomst over de verkoopprijs bij de uitoefening van de put-optie (zie deel B, onderdeel II, punt 2, onder d)), was de bank aldus zeker dat het verstrekte kapitaal te zijner tijd zou worden afgelost door de financieel sterke Deutsche Post.
h) Betalingsgarantie
(139) De overname van de betalingsgarantie ten gunste van Hanna 95 door Deutsche Post, de specifieke omstandigheden waaronder dit plaatshad en de redenen die hiertoe de aanleiding vormden, hadden moeten worden beschreven in de aanmelding. Hierbij gaat het niet alleen om de verkoop van trans-o-flex door Haniel in 1995, welke werd gemeld in de aanmelding, maar ook om de andere feiten die worden genoemd in deel B, onderdeel II, punt 2, onder f), in het bijzonder het feit dat Haniel een pandrecht had op de aandelen van trans-o-flex op het tijdstip dat de overeenkomsten werden gesloten op 10 juli 1997. De verstrekking van de garantie was bedoeld om te voorkomen dat het pandrecht zou worden uitgeoefend.
(140) In tegenstelling tot hetgeen Deutsche Post heeft gesteld in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar werden deze feiten niet aan de Commissie meegedeeld. De verstrekking van de koopovereenkomst, waarnaar Deutsche Post verwijst en waarin sprake is van verscheidene pandrechten, is op zichzelf niet voldoende zonder nadere uitleg in de aanmelding. Daar komt bij dat, zelfs bij nauwkeurige bestudering van de koopovereenkomst, de omstandigheden omtrent het pandrecht onduidelijk blijven. Deze informatie had moeten worden verstrekt in het formulier CO. Zoals in deel B, onderdeel II, punt 2, onder f), werd uiteengezet, moest de garantie voorkomen dat het vermogen van Hanna 95 volledig verloren zou gaan door benutting van de trans-o-flex-aandelen waarop een pandrecht rustte. De overname van een dergelijke verplichting door een minderheidsaandeelhouder die formeel geen zeggenschap heeft welke zonder enige tegenprestatie ten gunste komt van de meerderheidsaandeelhouder die formeel over zeggenschap beschikt, is een factor die van groot belang is voor de beoordeling van het zeggenschapsvraagstuk.
i) De lening voor de aflossing van het pandrecht
(141) Om dezelfde redenen had in de aanmelding moeten worden vermeld dat Deutsche Post kort voor de vervaldatum van vordering waarvoor het pandrecht als zekerheid diende, een lening heeft verstrekt aan Hanna 95 bestemd om het pandrecht af te lossen. Zoals door Deutsche Post wordt bevestigd in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, werd met de lening hetzelfde doel nagestreefd als met de betalingsgarantie. Deze lening komt daarmee grotendeels ten goede van meerderheidsaandeelhouder Industrial Information. Van de beschreven voorkeursbehandeling van de meerderheidsaandeelhouder door Deutsche Post is - in tegenstelling tot wat zij heeft aangevoerd in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar - sprake ongeacht of Deutsche Post in staat was deze lening te herfinancieren tegen gunstigere voorwaarden dan waartegen deze werd verleend aan trans-o-flex: het voordeel bestaat in de verstrekking van de lening voor het beschreven doel.
j) Lening ter dekking van lopende kosten
(142) Deutsche Post kende trans-o-flex een kredietlijn van [zie de overwegingen 83, 84 en 86](176) miljoen DEM toe ter dekking van de gewone lopende kosten, waarvan trans-o-flex [zie de overwegingen 83, 86 en 167](177) miljoen DEM opnam (zie deel B, onderdeel II, punt 4, onder f)). In tegenstelling tot de zienswijze van Deutsche Post was het noodzakelijk dat deze handeling werd meegedeeld, aangezien deze lening, ongeacht de herfinancieringsvoorwaarden, een eenzijdige betaling van de minderheidsaandeelhouder is die echter ten goede komt van alle aandeelhouders naar evenredigheid van de grootte van hun respectieve belang. Ook dit feit is relevant voor de beoordeling van de zeggenschapsverhoudingen.
k) Fusieovereenkomst
(143) De fusieovereenkomst die daadwerkelijk werd uitgevoerd, de goedkeuringsverklaringen waarin de overeenkomst voorziet en alle andere relevante stukken hadden als bijlage bij de aanmelding moeten worden gevoegd. Deze stukken en het tijdstip waarop zij werden gesloten, zijn, zoals in deel B, onderdeel II, punt 4, onder d), uiteengezet, van wezenlijk belang voor de beoordeling van de wettelijke zeggenschapsverhoudingen bij trans-o-flex.
(144) Indien genoemde stukken waren meegezonden, zou bovendien onmiddellijk duidelijk zijn geworden dat de verkeerde fusieovereenkomst was verstrekt. De ingediende fusieovereenkomst was echter een door een notaris gewaarmerkte akte die - zoals uit later onderzoek van de Commissie is gebleken - niet van kracht was geworden en was gedateerd één dag voorafgaand aan de fusiedatum genoemd in de aanmelding. Deze data zijn één jaar verwijderd van de effectieve fusie.
l) Statuten
(145) De statuten van Hanna 95 en trans-o-flex AG die golden op het moment van de aandelenverwerving in 1997, hadden als bijlage bij de aanmelding moeten worden gevoegd, evenals alle andere stukken met betrekking tot de zeggenschap over de twee ondernemingen, in tegenstelling tot het standpunt van Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar. Immers, uit de in deel B, onderdeel II, punt 4, onder d), uiteengezette verklaringen blijkt duidelijk het wezenlijke belang ervan voor de beoordeling van de zeggenschapsverhoudingen die ontstonden na de operatie van 1997. Alleen op deze wijze had de Commissie kunnen nagaan of de wettelijke zeggenschapsverhoudingen ten tijde van de operatie van 1997 dezelfde waren als op het tijdstip waarop de later aan de Commissie verstrekte statuten van kracht werden. De bewering van Deutsche Post, in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar, dat dit het geval was, laat in dit verband de inbreuk van de informatieplicht onverlet. Voorts heeft Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar geen enkel van de in de aanmelding ontbrekende stukken verstrekt.
m) Veranderingen in de directie
(146) Alle veranderingen in de directie van trans-o-flex en Hanna 95 naar aanleiding van de verwerving van het belang door Deutsche Post of die rechtstreeks verband hielden met de verwerving door Deutsche Post van Hanna 95, hadden moeten worden beschreven en verklaard (zie deel B, onderdeel II, punt 4, onder b)). In tegenstelling tot het standpunt van Deutsche Post zijn dergelijke wijzigingen belangrijke factoren bij de beoordeling van de zeggenschapsverhoudingen.
n) Veranderingen in de raad van toezicht
(147) Dit geldt evenzeer voor veranderingen in de bezetting van de raad van toezicht (zie deel B, onderdeel II, punt 4, onder c)). Deze hadden eveneens moeten worden beschreven in de aanmelding.
o) Kapitaalverhoging
(148) Op 23 december 1998 werd besloten het eigen vermogen van trans-o-flex te verhogen. Ofschoon Industrial Information de kapitaalinjectie verstrekte, was het de bedoeling dat Deutsche Post Industrial Information zou compenseren door dit bedrag door te berekenen in de verkoopprijs. Ook deze gegevens kunnen niet worden afgeleid uit de aanmelding, maar zijn van essentieel belang voor de zeggenschapsverhoudingen. Zij moeten worden gezien in samenhang met de bepalingen inzake de koopprijs in de optieovereenkomst (zie deel B, onderdeel II, punt 4, onder e)).
b) Opzet
(149) Deutsche Post heeft opzettelijk in strijd met artikel 14, lid 1, onder b), gehandeld aangezien zij heeft erkend of niet onwetend ervan kon zijn dat de informatie zoals verstrekt in de aanmelding, in strijd was met de informatieplicht om de feitelijke toedracht in deze zaak mee te delen.
(150) Het onderzoek heeft uitgewezen dat Deutsche Post op de hoogte was van de feiten die leidden tot de niet-naleving van artikel 14, lid 1, onder b). De Commissie heeft het merendeel van de desbetreffende informatie van Deutsche Post ontvangen in antwoord op verzoeken om inlichtingen of herinneringen aan de verzoeken om inlichtingen. Deutsche Post wist dus dat de informatie in de aanmelding onjuist en misleidend was. Het onderzoek heeft verder aangetoond dat Deutsche Post ook wist dat deze feiten van cruciaal belang waren voor de beoordeling van de verwerving van trans-o-flex door Deutsche Post in 1999 door middel van de aangemelde operatie en derhalve hadden moeten worden opgenomen in de aanmelding.
(151) Dit blijkt eveneens uit de wijze waarop Deutsche Post de inlichtingen in de aanmelding presenteerde. De verkeerde informatie bestaat uit meer dan geïsoleerde onjuiste of misleidende details. De onjuiste en misleidende informatie die werd verstrekt in de aanmelding diende rechtstreeks ter ondersteuning van het standpunt van Deutsche Post over de overname en moest opzettelijk en systematisch voorkomen dat de Commissie een volledig en juist beeld van de situatie kon krijgen. Door het opzettelijk combineren van verkeerde informatie en het weglaten van bepaalde gegevens die cruciaal waren voor de beslissing, werd een toedracht van de feiten opgeroepen die suggereerde dat de operatie in overeenstemming was met alle criteria voor de verwerving van zeggenschap. Hierbij werd de feitelijke opeenvolging van gebeurtenissen verhuld, zoals het tijdstip van de komst van de heer R[...](178) bij Industrial Information in relatie tot het tijdstip waarop het belang in trans-o-flex werd verkregen. Ook werden verouderde documenten verstrekt, waaronder de fusieovereenkomst van 25 september 1997, welke nooit werd uitgevoerd, terwijl andere documenten niet van toepassing waren op de desbetreffende periode, zoals de akte van oprichting van trans-o-flex AG en het vennootschapscontract van september 1998.
(152) Hieruit volgt dat Deutsche Post bewust een verkeerd beeld heeft gegeven in de aanmelding en dat derhalve sprake is van het begrip "opzettelijk" in de zin van artikel 14, lid 1.
(153) Dit geldt eveneens voor de onjuiste informatie over de fusie. Aangezien de voor de fusie vermelde datum in de aanmelding overeenstemt met de datum van de in bijlage verstekte overeenkomst, terwijl de fusie in werkelijkheid pas een jaar later plaatshad (zie punt 1, onder a), nummer 1, onder a), en nummer 2, onder k)), is het onmogelijk dat het verstrekken van de verkeerde fusieovereenkomst een vergissing was.
c) Beoordeling
(154) Deutsche Post heeft in haar aanmelding van 4 februari 1999 in zaak IV/M.1447 - Deutsche Post/trans-o-flex opzettelijk onjuiste en misleidende informatie verstrekt door haar verslag te ondersteunen met een reeks onjuiste verklaringen en een grote hoeveelheid misleidende informatie.
2. Artikel 14, lid 1, onder c)
a) Feiten
(155) Uit de geschetste feitelijke gegevens kan worden afgeleid dat Deutsche Post de op grond van artikel 11 van de concentratieverordening verlangde inlichtingen onjuist heeft verstrekt. Daarmee heeft Deutsche Post een inbreuk gemaakt zoals bedoeld in artikel 14, lid 1, onder c), eerste mogelijkheid, van de concentratieverordening.
(156) De Commissie heeft aan Deutsche Post op 23 februari 1999 (ref. 1999), 26 maart 1999 (ref. 3359) en 22 april 1999 (ref. 4350) verzoeken om inlichtingen doen toekomen met vragen betreffende de verwerving van zeggenschap door Deutsche Post in trans-o-flex. Het verzoek om inlichtingen van 26 maart 1999 behelst, naast een aantal nieuwe vragen, ook de aanmaning om de reeds in het verzoek om inlichtingen van 23 februari 1999 gestelde vragen te beantwoorden. In het verzoek om inlichtingen van 22 april 1999 wordt uitsluitend aangemaand tot beantwoording van de vragen uit de beide voorgaande verzoeken die niet werden beantwoord.
(157) Deutsche Post heeft op deze verzoeken om inlichtingen geantwoord bij brieven van 1 maart 1999, 30 maart 1999, 6 april 1999 en 27 april 1999. Deze brieven bevatten onjuiste antwoorden. Ze lieten daarenboven een aantal vragen onbeantwoord, hetgeen de Commissie ertoe noopte deze telkens in het daaropvolgende verzoek om inlichtingen - deels gepreciseerd aan de hand van de reeds bereikte onderzoeksresultaten - te herhalen en een aantal nieuwe vragen te stellen. Pas in de brief van 27 april 1999, die een antwoord vormde op het aanmaningsschrijven van 22 april 1999 betreffende de voorgaande verzoeken om inlichtingen, werd een aantal eerder medegedeelde inlichtingen rechtgezet en werden aanvullingen gegeven betreffende eerder gevraagde inlichtingen.
(158) Het onderzoek heeft met name uitgewezen dat de volgende inlichtingen die door Deutsche Post in antwoord op verzoeken om inlichtingen overeenkomstig artikel 11 waren verstrekt, onjuist waren.
1. Afspraken over de verdeling van de mandaten in de raad van toezicht
(159) In haar brief van 6 april 1999 verklaarde Deutsche Post in antwoord op de vraag naar de verdeling van de mandaten in de raad van bestuur en de raad van toezicht van trans-o-flex dat over de verdeling van de mandaten in de raad van toezicht geen schriftelijke overeenkomst zou bestaan. Deze mededeling is onjuist, aangezien in de tussen de partijen gesloten consortiumovereenkomst gedetailleerde regelingen zijn opgenomen betreffende de verdeling van de mandaten in de bestuursorganen van trans-o-flex en Hanna 95.
(160) De vraag kon niet, zoals Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar beweert, verkeerd worden begrepen als een vraag naar afspraken over de identiteit van de in de raad van toezicht afgevaardigde personen. Zij heeft in eerste instantie veeleer betrekking op de rechten van de vennootschappen om personen in die organen aan te stellen. De beperkende interpretatie door Deutsche Post van de door de Commissie gestelde vraag kan noch uit de formulering, noch uit de context waarin zij is gesteld, worden afgeleid. Het in de vraag gehanteerde begrip "mandaten" en de context, waarin het om de door de verschillende vennootschappen uitgeoefende zeggenschap gaat, sluiten een beperking van de vraag tot de identiteit van de in de organen zitting hebbende personen uit. Deutsche Post had dan ook moeten weten dat het noemen van de namen van personen voor de Commissie niet relevant was. De door Deutsche Post in haar antwoord gegeven interpretatie van de betrokken vraag kan haar verklaring alleen vinden in het feit dat de Commissie elke informatie moest worden onthouden die twijfel zou kunnen doen ontstaan over de door Deutsche Post verdedigde stelling betreffende de zeggenschapskwestie. Overigens beperkte het antwoord van Deutsche Post zich tot de raad van toezicht, terwijl de vraag zowel de raad van toezicht als de raad van bestuur betrof.
2. Zekerheidstelling door Deutsche Post
(161) De in het verzoek om inlichtingen van 23 februari 1999 gestelde vraag naar een directe of indirecte financiering door Deutsche Post van de verwerving van aandelen door Industrial Information wordt in de brief van Deutsche Post van 1 maart 1999 ontkennend beantwoord.
(162) Het onderzoek heeft echter uitgewezen dat Deutsche Post deze verwerving indirect gefinancierd heeft, doordat zij de zekerheid heeft gesteld voor de terbeschikkingstelling van het krediet aan Industrial Information (zie deel B, onderdeel II, punt 2, onder e)). Deutsche Post heeft de vraag derhalve onjuist beantwoord.
3. Tegemoetkomingen van Deutsche Post
(163) De in het verzoek om inlichtingen van 23 februari 1999 gestelde vragen betreffende een mogelijke verlichting van de lasten van trans-o-flex, Industrial Information of aandeelhouders van deze vennootschappen door tegemoetkomingen van Deutsche Post, bijvoorbeeld door hen van bepaalde verplichtingen te ontslaan of door deze over te nemen, werden door Deutsche Post in haar brief van 1 maart 1999 eveneens ontkennend beantwoord. Het onderzoek heeft uitgewezen dat het antwoord op de vraag "ja" had moeten zijn.
(164) Deutsche Post heeft ten gunste van Hanna 95, die op dat ogenblik de enige aandeelhouder van trans-o-flex was, eerst een betalingsgarantie overgenomen en haar vervolgens een lening toegestaan. Daardoor stelde zij Hanna 95 in staat har verplichtingen ten bedrage van [stemt overeen met het bedrag dat verstrekt werd als lening ter aflossing van de schulden van Hanna 95 ten aanzien van Haniel, overwegingen 50, 86 en 167](179) miljoen DEM ten aanzien van Haniel met betrekking tot de door Hanna 95 verschuldigde koopprijs voor de verwerving van de trans-o-flex-aandelen in 1995 na te komen (zie deel B, onderdeel II, punt 2, onder f), e.v.). Deutsche Post heeft Hanna 95 daarmee ontslagen van de verplichting om deze prijs tot einde september 1997 te moeten afbetalen. Anders dan door Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar wordt voorgehouden, is het voor een verlichting van lasten niet vereist dat een schuld volledig wordt kwijtgescholden. Een vervroegde betaling is daarvoor voldoende, met name wanneer daarmee, zoals in het onderhavige geval, wordt beoogd te voorkomen dat het gehele vermogen van de begunstigde vennootschap wordt vervreemd en dus verloren gaat. De vraag werd door Deutsche Post dus onjuist beantwoord.
(165) Ook het in het antwoord op de punten van bezwaar aangehaalde argument dat de vraag juist beantwoord zou zijn omdat de omstandigheden van de garantieverlening en de lening uit de bijlagen zouden blijken, snijdt geen hout. Voorzover die omstandigheden al uit de bijlagen zouden kunnen worden afgeleid, zou dit slechts bevestigen dat op de vraag van de Commissie ten onrechte met "neen" is geantwoord. Het antwoord van Deutsche Post zou onjuist blijven, en de door haar verstrekte informatie zou daarenboven tegenstrijdig zijn. Overigens zijn de feiten waaruit de onjuistheid van het antwoord van Deutsche Post kan worden afgeleid, niet ontleend aan de bijlagen, zoals in het volgende punt wordt toegelicht.
4. Omstandigheden van de betalingsgarantie en lening van Deutsche Post
(166) In haar brief van 27 april 1999 verklaart Deutsche Post dat de omstandigheden die relevant zijn voor de betalingsgarantie en het toestaan van een lening reeds uit de bijlagen bij haar brief van 1 maart 1999 zouden zijn gebleken. Dit is niet het geval. De Commissie kon de feitelijke situatie in verband met de betalingsgarantie en het toestaan van een lening onmogelijk afleiden uit de bijlagen bij de brief van 1 maart 1999. De leningsovereenkomst is niet in de bijlagen opgenomen, en van de betalingsgarantie was er alleen een ontwerp. Voorts ontbreekt een uiteenzetting van de context van deze overeenkomsten. Al deze elementen heeft de Commissie slechts door haar eigen onderzoek in handen gekregen (zie deel B, onderdeel II, punt 2, onder f) en g)). Het antwoord van Deutsche Post is derhalve onjuist.
5. Reden voor de lening
(167) In haar brief van 30 maart 1999 beweert Deutsche Post dat zij aan trans-o-flex een lening van [zie overweging 85 en de verwijzingen aldaar](180) miljoen DEM heeft toegekend. De bedoeling daarvan zou zijn geweest trans-o-flex in de gelegenheid te stellen lopende verplichtingen tegen lagere rente af te lossen dan op de markt gangbaar was. Uit het onderzoek is echter gebleken dat [zie overweging 164 en de verwijzingen aldaar](181) miljoen van dit krediet bestemd was voor de aflossing van schulden van Hanna 95 aan Haniel. Het doel van deze lening was te verkrijgen dat Haniel de in pand gegeven aandelen van trans-o-flex zou vrijgeven [zie overweging 142 en de verwijzingen aldaar](182) miljoen was bestemd voor de financiering van de lopende bedrijfsactiviteiten van trans-o-flex. Het wezenlijke doel van de lening was derhalve niet, zoals Deutsche Post beweert, een herfinanciering tegen lage rente van reeds bestaande verbintenissen. Het antwoord van Deutsche Post was derhalve onjuist.
6. Vervanging van personen
(168) In haar brief van 1 maart 1999 antwoordt Deutsche Post ontkennend op de vraag of vervangingen van personen in de bedrijfsleiding van trans-o-flex op instigatie van Deutsche Post hebben plaatsgevonden. Dit antwoord is onjuist. Uit de notulen van de vergadering van de raad van toezicht van 11 juli 1997, één dag na de transactie van 1997, blijkt dat de heer P[...](183) voor Deutsche Post (als voorzitter) in de raad van bestuur is opgenomen en dat het aftreden van de heer E[...](184) daarmee rechtstreeks in verband stond. In hoeverre er vóór de toetreding van Deutsche Post reeds spanningen bestonden tussen de heer E[...](185) en de raad van toezicht, zoals Deutsche post beweert, is van geen belang, aangezien die de heer E[...](186) er niet toe genoopt hebben zijn functies neer te leggen.
7. Verdeling van de mandaten in de organen van trans-o-flex
(169) Op de vraag van de Commissie naar de benoeming van de leden van de toezichthoudende organen van trans-o-flex, met vermelding van de datums van benoeming en ontslag, heeft Deutsche Post op 1 maart 1999 slechts geantwoord door overlegging van lijsten van de leden van de raad van toezicht voor de jaren 1995, 1996 en 1997. Pas na daartoe door de Commissie te zijn aangemaand, legde Deutsche Post op 30 maart 1999 een lijst over van alle raden van bestuur en van toezicht van 1 januari 1985 tot 27 augustus 1998. Die lijst is echter onjuist, daar die uitsluitend betrekking heeft op de door fusie opgeheven trans-o-flex AG en geen informatie bevat over de verdeling van de mandaten in de desbetreffende organen van trans-o-flex GmbH.
(170) Ook het feit dat Deutsche Post in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar heeft meegedeeld dat er na de vermelde einddatum geen wijzigingen in deze organen zouden hebben plaatsgevonden, doet niets af aan het onjuiste karakter van haar antwoord op de vragen van de Commissie. Deze mededeling is overigens onduidelijk en voor meerdere interpretaties vatbaar. Indien ze betrekking op trans-o-flex AG zou hebben gehad, kon er geen wijziging hebben plaatsgevonden, aangezien trans-o-flex AG onmiddellijk na de einddatum door fusie is opgeheven. Indien ze betrekking op trans-o-flex GmbH zou hebben gehad, kon ze niet juist zijn, aangezien deze weliswaar een raad van toezicht heeft, maar geen raad van bestuur, doch drie bedrijfsleiders.
b) Opzet
(171) Uit de onderzoek is gebleken dat Deutsche Post kennis had van de feiten die voor het nakomen van artikel 14, lid 1, onder c), eerste mogelijkheid, van de concentratieverordening relevant zijn. Een belangrijk deel van de desbetreffende informatie heeft Deutsche Post aan de Commissie bezorgd in antwoord op de aanmaningsbrief betreffende de beantwoording van de verzoeken om inlichtingen. Deutsche Post wist dus dat de door haar verstrekte en reeds nader omschreven inlichtingen onjuist waren. Met deze onjuiste inlichtingen heeft Deutsche Post doelbewust gepoogd haar stelling betreffende de verwerving van zeggenschap door een onjuiste weergave van de feite te staven. Daaruit volgt dat Deutsche Post ook met betrekking tot de onjuiste antwoorden op de verzoeken om inlichtingen van de Commissie in haar verklaringen heeft gehandeld met het oogmerk te misleiden. Dit oogmerk houdt alleszins het in artikel 14, lid 1, genoemde opzet in. Deutsche Post heeft derhalve opzettelijk gehandeld in de zin van artikel 14, lid 1, van de concentratieverordening.
c) Conclusie
(172) Door de in punt 2 nader omschreven informatie te verschaffen, heeft Deutsche Post derhalve in haar brieven van 1 maart 1999, 30 maart 1999, 6 april 1999 en 30 april 1999 in antwoord op verzoeken om inlichtingen overeenkomstig artikel 11 van de concentratieverordening in het kader van zaak IV/M.1447 - Deutsche Post/trans-o-flex opzettelijk onjuiste inlichtingen verstrekt.
D. VASTSTELLING VAN HET BEDRAG VAN DE GELDBOETEN
(173) Bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete heeft de Commissie rekening gehouden met de volgende aspecten.
I. ARTIKEL 14, LID 1, ONDER b)
(174) Op grond van artikel 14, lid 1, onder b), van de concentratieverordening kan de Commissie aan in artikel 3, lid 1, onder b), bedoelde personen, aan ondernemingen of aan ondernemersverenigingen bij beschikking geldboeten opleggen van ten minste 1000 en ten hoogste 50000 EUR, wanneer zij opzettelijk of uit nalatigheid bij een aanmelding zoals bedoeld in artikel 4, onjuiste of verdraaide gegevens verstrekken.
(175) Op grond van artikel 14, lid 3, dient de Commissie bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete rekening te houden met de aard en de zwaarte van de inbreuk. In het kader hiervan houdt de Commissie rekening met alle verzwarende of verzachtende omstandigheden.
(176) Bij de onderhavige inbreuk gaat het om de opzettelijke verstrekking van onjuiste en verdraaide gegevens door Deutsche Post in haar aanmelding van 4 februari 1999.
(177) Als verzwarende omstandigheid dient te gelden dat de onjuiste en verdraaide gegevens betrekking hebben op de verwerving van zeggenschap en derhalve ook op de bevoegdheid van de Commissie inzake de aangemelde transactie. De gegevens betreffende de verwerving van zeggenschap zijn inlichtingen die volgens punt 2.1 van het formulier CO door de partijen moeten worden verstrekt. Zij moeten de Commissie in staat stellen om de aangemelde concentratie te beoordelen, in het bijzonder met betrekking tot de vraag of werkelijk een concentratie in de zin van artikel 3, lid 1, tot stand komt. Deze beoordeling is van doorslaggevend belang voor het bepalen van de bevoegdheid ratione materiae van de Commissie ten aanzien van de aangemelde transactie. De Commissie is namelijk niet bevoegd wanneer de transactie niet voldoet aan de criteria van de concentratieverordening inzake de totstandkoming van een concentratie. Het hoofdcriterium is in dit verband of door de aangemelde transactie een wijziging van zeggenschap plaatsvindt.
(178) Verzwarend is voorts dat de onjuiste en verdraaide gegevens, zoals reeds in verband met het opzet werd uiteengezet, ten doel hadden de Commissie omtrent de zeggenschap en derhalve ook omtrent haar bevoegdheid ten aanzien van de aangemelde transactie te misleiden.
(179) Verzachtende omstandigheden die aanleiding zouden kunnen geven tot een vermindering van de geldboete, zijn er niet. Deutsche Post kan zich niet goedpraten door erop te wijzen dat zij een groot deel van de inlichtingen verstrekt heeft die het de Commissie gemakkelijker hebben gemaakt de betrokken inbreuk te bewijzen. Deze inlichtingen zijn immers pas naar aanleiding van vragen van de Commissie, en in veel gevallen bovendien slechts na aanmaning tot beantwoording daarvan, verstrekt. Dit is trouwens pas in een zeer laat stadium van de procedure gebeurd.
II. ARTIKEL 14, LID 1, ONDER c), EERSTE MOGELIJKHEID
(180) Op grond van artikel 14, lid 1, onder c), van de concentratieverordening kan de Commissie aan in artikel 3, lid 1, onder b), bedoelde personen, aan ondernemingen of aan ondernemersverenigingen bij beschikking geldboeten opleggen van ten minste 1000 en ten hoogste 50000 EUR, wanneer zij opzettelijk of uit nalatigheid een op grond van artikel 11 verlangde inlichting onjuist verstrekken.
(181) Op grond van artikel 14, lid 3, dient de Commissie bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete rekening te houden met de aard en de zwaarte van de inbreuk. In het kader hiervan houdt de Commissie rekening met alle verzwarende of verzachtende omstandigheden.
(182) Bij de schending van artikel 14, lid 1, onder c), eerste mogelijkheid, gaat het om een reeks inbreuken tegen dit voorschrift bij de verstrekking van meerdere, hierboven in detail beschreven onjuiste gegevens in antwoord op verzoeken om inlichtingen van de Commissie overeenkomstig artikel 11 van de concentratieverordening.
(183) De onjuiste inlichtingen hadden de misleiding van de Commissie ten doel omtrent de verwerving van zeggenschap en derhalve ook omtrent haar bevoegdheid ten aanzien van de aangemelde transactie - welke door de onjuiste en verdraaide gegevens in de aanmelding was veroorzaakt - te bestendigen. Slechts na langdurig en omvangrijk onderzoek kon de Commissie de feitelijke toedracht in zoverre ontrafelen dat zij in staat zou zijn geweest om in geval van een beschikking in de zaak de verwerving van zeggenschap met kennis van zaken te beoordelen.
(184) Ook hier dient derhalve als verzwarende omstandigheid in acht te worden genomen dat de onjuiste antwoorden betrekking hadden op de verwerving van zeggenschap en dus op de bevoegdheid van de Commissie.
(185) Eveneens verzwarend is het reeds aangetoonde oogmerk om te misleiden.
(186) Om dezelfde redenen als die welke reeds met het oog op artikel 14, lid 1, onder b), van de concentratieverordening zijn uiteengezet, is er ook hier geen sprake van verzachtende omstandigheden die aanleiding zouden kunnen geven tot een vermindering van de geldboete. Deutsche Post kan zich niet rechtvaardigen door erop te wijzen dat zij in haar antwoorden op de aan haar gerichte verzoeken om inlichtingen gegevens heeft meegedeeld die tot het aan het licht brengen van de feitelijke toedracht hebben bijgedragen.
(187) Zoals reeds werd uiteengezet, werd pas in de brief van Deutsche Post van 27 april 1999 de feitelijke toedracht uiteengezet. Daarbij ontbraken echter nog steeds belangrijke feiten, zoals de precieze chronologische volgorde van de gebeurtenissen en de algemene volmacht van de heer H[...](187). Overigens werden de in die brief verstrekte inlichtingen pas gegeven na aanmaning om de in de beide voorgaande verzoeken om inlichtingen gestelde vragen te beantwoorden.
E. CONCLUSIE
(188) Uit de bovenstaande overwegingen blijkt dat Deutsche Post in haar aanmelding van 4 februari 1999 in zaak IV/M.1447 - Deutsche Post/trans-o-flex onjuiste en verdraaide gegevens heeft verstrekt. Uit die overwegingen blijkt voorts dat Deutsche Post in haar brieven van 1 maart 1999, 30 maart 1999, 6 april 1999 en 27 april 1999 de op grond van artikel 11 verlangde inlichtingen onjuist heeft verstrekt.
(189) De Commissie komt bijgevolg tot de conclusie dat Deutsche Post door deze handelingen voldoet aan de voorwaarden van artikel 14, lid 1, onder b), en onder c), eerste mogelijkheid, van de concentratieverordening. Daardoor verkeert zij in twee afzonderlijke situaties die met een geldboete worden bestraft.
(190) Om die redenen legt de Commissie Deutsche Post een geldboete op overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder b), van de concentratieverordening en een bijkomende geldboete overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder c), eerste mogelijkheid, van de concentratieverordening.
(191) Tegen deze achtergrond en met inachtneming van de omstandigheden van de zaak acht de Commissie een geldboete van 50000 EUR op grond van artikel 14, lid 1, onder b), van de concentratieverordening en een geldboete van 50000 EUR op grond van artikel 14, lid 1, onder c), eerste mogelijkheid, van de concentratieverordening, in totaal dus 100000 EUR, passend,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:
Artikel 1
1. Aan Deutsche Post wordt overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder b), van Verordening (EEG) nr. 4064/89 een geldboete van 50000 EUR opgelegd omdat zij opzettelijk in de aanmelding van 4 februari 1999 aan de Commissie onjuiste en verdraaide gegevens heeft verstrekt.
2. Aan Deutsche Post wordt overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder c), eerste mogelijkheid, van Verordening (EEG) nr. 4064/89 een geldboete van 50000 EUR opgelegd omdat zij in haar antwoorden op de verzoeken om inlichtingen die de Commissie op 23 februari 1999 (ref. 1999), 26 maart 1999 (ref. 3359) en 22 april 1999 (ref. 4350) aan haar heeft gericht, opzettelijk onjuiste inlichtingen heeft verstrekt.
Artikel 2
1. De in artikel 1 genoemde geldboeten moeten de Commissie binnen drie maanden na de kennisgeving van deze beschikking worden overgemaakt op haar bankrekening nummer 310-0933000-43 bij de Bank Brussel Lambert, filiaal Schumanplein 5, B-1040 Brussel.
2. Na het verstrijken van de betalingstermijn is over dit bedrag van rechtswege rente verschuldigd tegen de reporentevoet van 3 % die de Europese Centrale Bank op de eerste dag van de maand waarin deze beschikking is gegeven, toepast, vermeerderd met 3,5 %, dat wil zeggen in totaal 6,5 %.
Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot:
Deutsche Post AG
Hoofddirectie
D - 53105 Bonn.
Gedaan te Brussel, 14 december 1999.