VERORDENING (EG) Nr. 2267/2004 VAN DE RAAD
van 20 december 2004
betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
In de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (1), wordt in artikel 21, lid 1, bepaald dat de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten geregeld wordt door een specifieke overeenkomst inzake kwantitatieve regelingen.
(2)
De huidige bilaterale overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) en de regering van de Russische Federatie inzake de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten (2), die op 9 juli 2002 is gesloten, loopt af op 31 december 2004.
(3)
De Europese Gemeenschap heeft na het aflopen van het EGKS-Verdrag de internationale verplichtingen van de EGKS overgenomen en maatregelen inzake de handel in ijzer- en staalproducten met derde landen vallen nu onder het handelsbeleid van de Gemeenschap.
(4)
Uit inleidende besprekingen tussen de partijen is gebleken dat beide voornemens zijn een nieuwe overeenkomst te sluiten voor 2005 en de daaropvolgende jaren.
(5)
In afwachting van de ondertekening en de inwerkingtreding van de nieuwe overeenkomst moeten kwantitatieve beperkingen voor het jaar 2005 worden vastgesteld.
(6)
Aangezien de omstandigheden waarop de kwantitatieve beperkingen voor 2004 waren gebaseerd onveranderd zijn, is het passend de kwantitatieve beperkingen voor het jaar 2005 op hetzelfde niveau als voor 2004 vast te stellen, echter rekening houdend met de uitbreiding van de EU.
(7)
Er dient te worden voorzien in middelen voor het beheer van deze regeling in de Gemeenschap, zodanig dat door zoveel mogelijk gelijkaardige bepalingen in deze regeling de invoering van de nieuwe overeenkomst vergemakkelijkt wordt.
(8)
Er dient te worden voorzien in controle van de oorsprong van de betrokken producten en in passende regelingen voor administratieve samenwerking daartoe.
(9)
Producten die in een vrije zone worden ondergebracht of die worden ingevoerd met toepassing van de regeling douane-entrepots, de regeling tijdelijke invoer of de regeling actieve veredeling (schorsingssysteem), dienen niet te worden afgeboekt op de voor deze producten vastgestelde hoeveelheden.
(10)
Voor de doeltreffende toepassing van deze verordening is voor het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de betrokken producten een communautaire invoervergunning vereist.
(11)
Om te waarborgen dat de kwantitatieve beperkingen niet worden overschreden, dient een procedure voor het beheer daarvan te worden ingesteld, waarbij de bevoegde autoriteiten van de lidstaten pas invoervergunningen afgeven nadat zij van de Commissie bevestiging hebben verkregen dat binnen de betrokken hoeveelheid nog voldoende ruimte beschikbaar is.
BESLUIT:
Artikel 1
1. Deze verordening is van toepassing op de invoer van de in bijlage I genoemde ijzer- en staalproducten van oorsprong uit de Russische Federatie van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2005.
2. De ijzer- en staalproducten worden ingedeeld in de in bijlage I vastgestelde productgroepen.
3. De indeling van de in bijlage I vermelde producten geschiedt op basis van de gecombineerde nomenclatuur (GN), ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief. (3).
4. De oorsprong van de in lid 1 bedoelde producten wordt vastgesteld overeenkomstig de terzake in de Gemeenschap geldende bepalingen.
Artikel 2
1. De invoer in de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten van oorsprong uit de Russische Federatie is onderworpen aan de in bijlage V vastgestelde kwantitatieve beperkingen. Bij het in de Gemeenschap in het vrije verkeer brengen van deze producten dient overeenkomstig artikel 4 een door de autoriteiten van de lidstaten afgegeven certificaat van oorsprong als bedoeld in bijlage II te worden overgelegd.
2. Teneinde erop toe te zien dat de hoeveelheden waarvoor invoervergunningen worden afgegeven nooit het totale kwantitatieve maximum voor elke productgroep overschrijden, geven de in bijlage IV genoemde bevoegde autoriteiten de invoervergunningen pas af nadat zij van de Commissie de bevestiging hebben verkregen dat de maximale hoeveelheden voor de betrokken productgroepen van ijzer- en staalproducten ten aanzien van het exporterende land, waarvoor één of meer importeurs aanvragen bij genoemde autoriteiten hebben ingediend, nog niet zijn bereikt.
3. De onder geleide van een vergunning ingevoerde producten worden afgeboekt op de maximale hoeveelheden die zijn vastgesteld voor het jaar waarin de producten uit het exporterende land zijn verzonden. De goederen worden geacht te zijn verzonden op de datum waarop zij werden geladen in het vervoermiddel waarmee de uitvoer plaatsvindt.
Artikel 3
1. De in bijlage V bedoelde kwantitatieve beperkingen zijn niet van toepassing op producten die in een vrije zone of een vrij entrepot worden ondergebracht of die worden ingevoerd onder het stelsel van douane-entrepots, de regeling tijdelijke invoer of de regeling actieve veredeling (schorsingssysteem).
2. Wanneer de in lid 1 bedoelde producten nadien in het vrije verkeer worden gebracht, hetzij in ongewijzigde staat, hetzij na be- of verwerking, is artikel 2, lid 2, van toepassing, en worden de aldus in het vrije verkeer gebrachte producten afgeboekt van de desbetreffende in bijlage V vastgestelde hoeveelheid.
Artikel 4
1. Voor de toepassing van artikel 2, lid 2, geven de in bijlage IV genoemde bevoegde autoriteiten van de lidstaten, voordat zij invoervergunningen afgeven, de Commissie kennis van de hoeveelheden waarvoor zij met originele uitvoervergunningen gestaafde aanvragen voor invoervergunningen hebben ontvangen. De Commissie geeft per omgaande aan of de aangevraagde hoeveelheden beschikbaar zijn voor invoer, in de volgorde waarin zij de kennisgevingen van de lidstaten heeft ontvangen.
2. De in de kennisgevingen aan de Commissie vervatte aanvragen zijn geldig indien daarin voor elk geval duidelijk is vermeld: het land van uitvoer, de betrokken productcode, de in te voeren hoeveelheden, het nummer van de uitvoervergunning, het contingentjaar en de lidstaat waar de producten in het vrije verkeer zullen worden gebracht.
3. Voorzover mogelijk geeft de Commissie de autoriteiten bevestiging van de volledige hoeveelheid die in de ter kennis gebrachte aanvragen voor elke productgroep is aangegeven.
4. Wanneer de bevoegde instanties ervan kennisnemen dat hoeveelheden tijdens de geldigheidsduur van de invoervergunning niet worden gebruikt, delen zij dit de Commissie onmiddellijk mede. Dergelijke ongebruikte hoeveelheden worden automatisch overgeboekt naar de resterende hoeveelheden van de communautaire maximale hoeveelheid voor elke betrokken productgroep.
5. De in de leden 1 tot en met 4 bedoelde kennisgevingen worden verricht langs elektronische weg via het voor dit doel opgezette geïntegreerde netwerk, tenzij het om dwingende technische redenen noodzakelijk is tijdelijk andere communicatiemiddelen te gebruiken.
6. De invoervergunningen of gelijkwaardige documenten worden afgegeven overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 12 tot en met 16.
7. De bevoegde instanties van de lidstaten stellen de Commissie in kennis van de annulering van reeds afgegeven invoervergunningen of gelijkwaardige documenten wanneer de desbetreffende uitvoervergunningen door de bevoegde instanties van de Russische Federatie zijn ingetrokken of geannuleerd. Indien echter de Commissie of de bevoegde instanties van een lidstaat door de bevoegde instanties van de Russische Federatie in kennis zijn gesteld van de intrekking of annulering van een uitvoervergunning nadat de betrokken producten in de Gemeenschap zijn ingevoerd, worden de betrokken hoeveelheden afgeboekt op de maximale hoeveelheid voor het jaar waarin de producten zijn verzonden.
Artikel 5
1. Indien de Commissie aanwijzingen heeft dat bij de invoer in de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde producten van oorsprong uit de Russische Federatie de in artikel 2 genoemde kwantitatieve beperkingen door middel van overlading, routeverlegging of anderszins zijn ontdoken, en dat derhalve de nodige aanpassingen moeten worden verricht, verzoekt zij om overleg, teneinde tot overeenstemming te kunnen komen over de nodige aanpassing van de overeenkomstige maximale hoeveelheden.
2. In afwachting van de resultaten van het in lid 1 bedoelde overleg kan de Commissie de Russische Federatie verzoeken de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de maximale hoeveelheden als overeengekomen worden aangepast.
3. Indien de Gemeenschap en de Russische Federatie geen bevredigende oplossing kunnen vinden en de Commissie vaststelt dat duidelijk bewijs van ontduiking voorhanden is, brengt de Commissie op de maximale hoeveelheid een gelijkwaardige hoeveelheid producten van oorsprong uit de Russische Federatie in mindering.
Artikel 6
1. Een door de bevoegde autoriteiten van de Russische Federatie af te geven uitvoervergunning is vereist voor alle zendingen van ijzer- en staalproducten waarop de in bijlage V vermelde kwantitatieve beperkingen van toepassing zijn, totdat de maximale hoeveelheden zijn bereikt
2. De importeur legt met het oog op de afgifte van de in artikel 12 bedoelde invoervergunning het origineel van de uitvoervergunning over.
Artikel 7
1. De uitvoervergunning voor producten waarop een kwantitatieve beperking van toepassing is, wordt gesteld op een formulier van het in bijlage II opgenomen model en in deze vergunning moet onder meer zijn vermeld dat de betrokken hoeveelheid op de maximale hoeveelheid voor de betrokken productgroep is afgeboekt.
2. Elke uitvoervergunning bestrijkt slechts één van de in bijlage I vermelde productgroepen.
Artikel 8
De uitvoer wordt afgeboekt op de hoeveelheden die zijn vastgesteld voor het jaar waarin de in de uitvoervergunning vermelde producten zijn verzonden in de zin van artikel 2, lid 3.
Artikel 9
1. De in artikel 6 bedoelde uitvoervergunning mag in verscheidene exemplaren worden opgesteld, mits daarop duidelijk wordt aangegeven dat het om kopieën gaat. De uitvoervergunningen en de kopieën daarvan alsmede het certificaat van oorsprong en de kopieën daarvan worden in het Engels gesteld.
2. Indien de in lid 1 bedoelde documenten met de hand worden ingevuld, geschiedt dit met inkt en in blokletters.
3. De afmetingen van de uitvoervergunningen of gelijkwaardige documenten zijn 210 × 297 mm. Het te gebruiken papier is wit, houtvrij, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven is en weegt ten minste 25 g/m2. Elk deel is voorzien van een geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.
4. Slechts het origineel wordt door de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap als geldig erkend voor de invoer van de betrokken producten overeenkomstig dit besluit.
5. Elke uitvoervergunning of gelijkwaardig document is ter identificatie van een al dan niet gedrukt, gestandaardiseerd volgnummer voorzien. Het volgnummer bestaat uit:
-
twee letters om het land van uitvoer als volgt aan te geven:
RU
=
Russische Federatie
-
twee letters die de lidstaat van bestemming aangeven:
BE
=
België
CZ
=
Tsjechië
DK
=
Denemarken
DE
=
Duitsland
EE
=
Estland
EL
=
Griekenland
ES
=
Spanje
FR
=
Frankrijk
IE
=
Ierland
IT
=
Italië
CY
=
Cyprus
LV
=
Letland
LT
=
Litouwen
LU
=
Luxemburg
HU
=
Hongarije
MT
=
Malta
NL
=
Nederland
AT
=
Oostenrijk
PL
=
Polen
PT
=
Portugal
SI
=
Slovenië
SK
=
Slowakije
FI
=
Finland
SE
=
Zweden
GB
=
Verenigd Koninkrijk;
-
een getal van één cijfer dat het contingentjaar aangeeft en dat met het laatste cijfer van dat jaar overeenkomt, bijvoorbeeld „4” voor 2004;
-
een getal van twee cijfers dat het kantoor van afgifte in het land van uitvoer aanduidt;
-
een uit vijf cijfers bestaand volgnummer uit de reeks van 00001 tot 99999, dat aan de lidstaat van bestemming wordt toegekend.
Artikel 10
De uitvoervergunning mag worden afgegeven na verzending van de producten waarop zij betrekking heeft. In een dergelijk geval wordt op de vergunning de vermelding „issued retrospectively” aangebracht.
Artikel 11
In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een uitvoervergunning kan de exporteur bij de bevoegde instantie die de vergunning heeft afgegeven een duplicaat aanvragen dat wordt opgesteld aan de hand van de exportdocumenten die hij in zijn bezit heeft. Op het aldus afgegeven duplicaat wordt het woord „duplicate” vermeld.
Het duplicaat draagt de datum van de oorspronkelijke vergunning.
Artikel 12
1. Voorzover de Commissie overeenkomstig artikel 4 heeft bevestigd dat de gevraagde hoeveelheid nog beschikbaar is, geven de bevoegde autoriteiten van de lidstaten een invoervergunning af binnen vijf werkdagen na de datum waarop de importeur het origineel van de overeenkomstige uitvoervergunning heeft overgelegd. De uitvoervergunning moet uiterlijk op 31 maart van het jaar volgende op het jaar van verzending van de goederen worden overgelegd. Invoervergunningen worden afgegeven door de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat, ongeacht de lidstaat van bestemming die op de uitvoervergunning is vermeld, voorzover de Commissie overeenkomstig artikel 4 heeft bevestigd dat de gevraagde hoeveelheid binnen het betrokken maximum beschikbaar is.
2. Invoervergunningen zijn vanaf de datum van afgifte vier maanden geldig. Op met redenen omkleed verzoek van de importeur kunnen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat de geldigheidsduur met ten hoogste vier maanden verlengen.
3. Invoervergunningen worden gesteld op een formulier van het in bijlage III opgenomen model en zijn geldig in het gehele douanegebied van de Gemeenschap.
4. De aangifte of de aanvraag voor een invoervergunning van de importeur bevat de volgende gegevens:
a)
de volledige naam en het volledige adres van de exporteur;
b)
de volledige naam en het volledige adres van de importeur;
c)
een nauwkeurige omschrijving van de goederen en de TARIC-code(s);
d)
het land van oorsprong van de goederen;
e)
het land van verzending;
f)
de productgroep en de hoeveelheid van de betrokken producten;
g)
het nettogewicht voor elke TARIC-post;
h)
de cif-waarde van de producten franco grens Gemeenschap per TARIC-post;
i)
de vermelding of het goederen van tweede keuze of mindere kwaliteit betreft;
j)
in voorkomend geval de data van betaling en levering en een afschrift van de vrachtbrief en het koopcontract;
k)
de datum en het nummer van de uitvoervergunning;
l)
eventuele voor administratieve doeleinden gebruikte interne codes;
m)
de datum en de handtekening van de importeur.
5. Importeurs zijn niet verplicht de totale hoeveelheid waarop een invoercertificaat betrekking heeft in een enkele zending in te voeren.
Artikel 13
De door de autoriteiten van de lidstaten afgegeven invoervergunningen zijn geldig voor de hoeveelheid die is vermeld in de aan deze vergunningen ten grondslag liggende, door de bevoegde Russische autoriteiten afgegeven uitvoervergunningen, mits deze uitvoervergunningen geldig zijn.
Artikel 14
De invoervergunningen of gelijkwaardige documenten worden door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, lid 2, zonder onderscheid aan elke importeur in de Gemeenschap afgegeven, ongeacht de plaats waar deze in de Gemeenschap gevestigd is en onverminderd de verplichting tot naleving van de andere terzake geldende bepalingen.
Artikel 15
1. Indien de Commissie constateert dat de Russische Federatie voor een bepaalde productgroep uitvoervergunningen heeft afgegeven voor een hoeveelheid die de voor die productgroep vastgestelde maximale hoeveelheid overschrijdt, worden de bevoegde autoriteiten van afgifte in de lidstaten onmiddellijk gelast de afgifte van invoervergunningen op te schorten. In dat geval leidt de Commissie onverwijld overleg in.
2. De bevoegde autoriteiten van een lidstaat geven geen invoervergunningen af voor producten van oorsprong uit de Russische Federatie die niet door overeenkomstig artikel 6 tot en met 11 afgegeven uitvoervergunningen worden gedekt.
Artikel 16
1. De formulieren die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor de afgifte van de in artikel 12 bedoelde invoervergunningen worden gebruikt, dienen in overeenstemming te zijn met het model van de invoervergunning in bijlage III.
2. De invoervergunningen en de uittreksels worden opgesteld in twee exemplaren, waarvan het ene, dat het nummer 1 draagt en van de vermelding „exemplaar voor de vergunninghouder” voorzien is, de aanvrager ter hand wordt gesteld, terwijl het andere, dat het nummer 2 draagt en van de vermelding „exemplaar voor de autoriteit van afgifte” voorzien is, wordt bewaard door de autoriteit die de vergunning heeft afgegeven. De bevoegde autoriteiten kunnen voor administratieve doeleinden aan formulier nr. 2 extra exemplaren toevoegen.
3. De formulieren worden gedrukt op wit, houtvrij papier, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven is, met een gewicht van 55 tot 65 g/m2. De afmetingen zijn 210 × 297 mm.; de regelafstand bedraagt 4,24 mm.; de indeling van de formulieren moet strikt in acht worden genomen. Beide zijden van exemplaar nr. 1, dat de eigenlijke vergunning vormt, zijn bovendien voorzien van een rode geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.
4. De lidstaten dragen zorg voor het drukken van de formulieren. De formulieren kunnen eveneens worden gedrukt door drukkerijen die daartoe zijn erkend door de lidstaat waarin zij zijn gevestigd. In dit geval dient op elk formulier een verwijzing naar deze erkenning voor te komen. Voorts worden op elk formulier de naam en het adres van de drukker vermeld of een teken aan de hand waarvan deze kan worden geïdentificeerd.
5. Bij afgifte worden de invoervergunningen of de uittreksels van een door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten toegekend afgiftenummer voorzien. Het nummer van de invoervergunning wordt de Commissie langs elektronische weg, via het overeenkomstig artikel 4 opgezette geïntegreerde netwerk, medegedeeld.
6. De vergunningen en de uittreksels worden gesteld in de officiële taal of een van de officiële talen van de lidstaat van afgifte.
7. In vak 10 vermelden de bevoegde autoriteiten de productgroep van de betrokken ijzer- en staalproducten.
8. De tekens van de met de afgifte belaste instanties en die van de met de afboeking belaste autoriteiten worden door middel van een stempel aangebracht. Het stempel van de autoriteiten van afgifte mag evenwel worden vervangen door een droogstempel, in combinatie met letters en cijfers die door perforatie van de vergunning worden verkregen of die daarop worden gedrukt. De toegewezen hoeveelheid wordt door de autoriteit van afgifte op zodanige wijze vermeld dat geen vervalsing mogelijk is en geen cijfers of tekens kunnen worden toegevoegd.
9. De keerzijde van de exemplaren nr. 1 en nr. 2 is voorzien van een vak waarin de hoeveelheden kunnen worden vermeld, hetzij door de douaneautoriteiten bij het vervullen van de invoerformaliteiten, hetzij door de bevoegde administratieve autoriteiten bij de afgifte van een uittreksel. Indien de voor de afboekingen op een vergunning of uittreksel bestemde ruimte ontoereikend is, kunnen de bevoegde autoriteiten daaraan één of meer verlengstroken bevestigen met dezelfde vakken als op de keerzijde van de exemplaren nr. 1 en nr. 2 van de vergunning of het uittreksel. De autoriteiten die de afboeking verrichten, brengen hun stempel op een zodanige wijze aan dat deze zich voor de helft op de vergunning of het uittreksel en voor de helft op de verlengstrook bevindt. Indien meer dan één verlengstrook wordt gebruikt, wordt elke verlengstrook en de daaraan voorafgaande verlengstrook op dezelfde wijze gestempeld.
10. De door de autoriteiten van een lidstaat afgegeven invoervergunningen en uittreksels of aangebrachte vermeldingen en visa hebben in alle lidstaten dezelfde rechtsgevolgen als de door de autoriteiten van deze lidstaten afgegeven documenten of door hen aangebrachte vermeldingen en visa.
11. Indien nodig kunnen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten een vertaling van de op de vergunningen of uittreksels aangebrachte vermeldingen in de officiële taal of in een van de officiële talen van die lidstaat verlangen.
Artikel 17
Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 20 december 2004.