BESCHIKKING VAN DE RAAD
van 17 februari 2005
waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG een vrijstelling van de klimaatwijzigingsheffing toe te passen voor laagwaardige vaste brandstoffen
(2005/153/EG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1), en met name op artikel 19, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bij schrijven van 18 juni 2004 hebben de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk de Commissie een verzoek om afwijking doen toekomen om overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG een vrijstelling van de klimaatwijzigingsheffing (climate change levy of CCL) te kunnen toepassen voor laagwaardige vaste brandstoffen.
(2)
De Britse klimaatwijzigingsheffing is ingesteld om energie-efficiëntie en technologieën met een lage koolstofemissie in de niet-huishoudelijke sector aan te moedigen. Zij wordt geheven op gas, kolen, elektriciteit en LPG, gebruikt voor verwarming door ondernemingen en de overheidssector.
(3)
Om milieuvriendelijke praktijken aan te moedigen, gelden er sinds 2001 enkele vrijstellingen van de klimaatwijzigingsheffing. Vaste brandstoffen met een waarde van minder dan 15 GBP per ton, zoals gemengd afval en resten van de kolenmijnbouw, zijn vrijgesteld van de heffing.
(4)
Op grond van Richtlijn 2003/96/EG zijn lidstaten die geen belasting heffen op dergelijke brandstoffen verplicht dergelijke belastingen in te stellen.
(5)
De belastingvrijstelling zou het gebruik van laagwaardige vaste brandstoffen voor het opwekken van energie stimuleren, en voorkomen dat deze als afval beschouwd worden. Alhoewel uit milieuoogpunt het gebruik voor energieproductie inderdaad te prefereren is boven storting, zou het overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt, echter passend zijn voor dergelijke laagwaardige vaste brandstoffen een lager belastingtarief te hanteren dat overeenstemt met hun energie-inhoud. Gezien de kleine hoeveelheden, de uiteenlopende kwaliteit en energie-inhoud van het materiaal en de daaruit voortvloeiende problemen om een exact belastingtarief vast te stellen, zou een volledige vrijstelling acceptabel kunnen zijn als tijdelijke maatregel. De vrijstelling zou daarom in de tijd moeten worden beperkt.
(6)
Voor de Britse Schatkist bedragen de jaarlijkse kosten van deze vrijstelling in de gehele sector circa 100 000 GBP. Voorzover de belastingvrijstelling staatssteun vormt, zijn de normale regels van toepassing. De vrijstelling lijkt te vallen onder Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun (2). Als het voordeel voor een individuele onderneming evenwel het in deze verordening vastgestelde plafond overschrijdt, zou dit aan de Commissie moeten worden gemeld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (3).
(7)
De Commissie onderzoekt op regelmatige tijdstippen de accijnsverlagingen en -vrijstellingen, teneinde na te gaan of deze niet tot concurrentieverstoring leiden dan wel de goede werking van de interne markt belemmeren, en of zij verenigbaar zijn met het communautaire beleid inzake milieubescherming, energie en vervoer,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
Artikel 1
Het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd een vrijstelling van accijnzen toe te passen voor laagwaardige vaste brandstoffen met een waarde van minder dan 15 GBP per ton.
Artikel 2
Deze beschikking loopt af op 31 december 2009.
Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Gedaan te Brussel, 17 februari 2005.