Beschikking van de Commissie
van 13 maart 2001
betreffende een ontwerpbesluit van het Koninkrijk der Nederlanden inzake de etikettering van pluimveevlees
(kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 704)
(Slechts de tekst in de Nederlandse taal is authentiek)
(Voor de EER relevante tekst)
(2001/232/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(1), en met name op artikel 19, vierde alinea, en artikel 20,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) De Nederlandse autoriteiten hebben de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 19, tweede alinea, van Richtlijn 2000/13/EG een ontwerpbesluit doen toekomen dat met name bijzondere etiketteringsbepalingen bevat die onder bepaalde voorwaarden van toepassing zijn op de verkoop van pluimveevlees in de Nederlandse detailhandel.
(2) Volgens artikel 1, onder c), van genoemd ontwerpbesluit mag pluimveevlees waarin Campylobacter of Salmonella aantoonbaar is in 25 g, uitsluitend voorverpakt uitgestald of aan de consument te koop aangeboden, verkocht of afgeleverd worden, waarbij het voorzien moet zijn van de vermelding "Let op, dit product bevat ziekmakende bacteriën. Zorg daarom ervoor dat deze bacteriën niet via de verpakking, uw handen of het keukengerei in uw eten terechtkomen. Maak het vlees door en door gaar om deze bacteriën uit te schakelen.".
(3) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 19, tweede alinea, van Richtlijn 2000/13/EG in het Permanent Comité voor levensmiddelen overleg gepleegd met de overige lidstaten.
(4) De overige lidstaten en de Commissie onderschrijven volledig het door Nederland nagestreefde doel om de consument tegen Salmonella- en Campylobacter-infecties te beschermen. Dit doel kan worden bereikt door middel van passende preventiemaatregelen, met name op het gebied van de hygiëne, in de verschillende behandelingsstadia van de producten, alsmede door educatie en aangepaste, niet voor misverstanden vatbare voorlichting van de eindverbruiker.
(5) Ook het aanbrengen van een waarschuwing en aanbevelingen aan de consument op het etiket kan aan het beoogde doel bijdragen, voorzover de etiketteringsmaatregel alle waarborgen biedt inzake de betrouwbaarheid ervan en zodanig wordt gerealiseerd dat een en ander voor de consument gemakkelijk te begrijpen is.
(6) Het door Nederland gemelde ontwerpbesluit voldoet echter niet aan bovengenoemde voorwaarden, aangezien de praktische tenuitvoerlegging ervan vragen oproept en bij de consument tot verwarring en zelfs tot misverstanden kan leiden. Met name zouden verpakking en etikettering uitsluitend verplicht worden voor pluimveevlees dat daadwerkelijk besmet is, zodat de betrouwbaarheid van de maatregel alleen gegarandeerd kan worden door al het pluimveevlees te controleren voordat het in de handel gebracht wordt. Aangezien er echter niet in een specifiek controlesysteem voorzien is, kan het enerzijds gebeuren dat een partij besmette producten niet wordt opgespoord en dus ook niet van een waarschuwing wordt voorzien, en anderzijds dat producten die bij de productie niet besmet zijn, tijdens de distributie alsnog besmet raken, maar toch niet van een waarschuwing zijn voorzien.
(7) Er is dus een zeker risico dat consumenten die kiezen voor een product zonder waarschuwing, waarvan zij denken dat het niet besmet is, in feite toch een besmet product in handen krijgen terwijl zij in de veronderstelling verkeren dat zij geen voorzorgsmaatregelen hoeven te nemen.
(8) De tekst van de waarschuwing is bovendien omslachtig en kan bij sommige consumenten vragen oproepen, met name over het feit dat besmette producten toch te koop aangeboden worden.
(9) Indien de Nederlandse autoriteiten de gemelde ontwerpmaatregel toepassen op al het pluimveevlees dat in Nederland in de handel wordt gebracht en de waarschuwing eenvoudiger en duidelijker maken door aan te geven dat het vlees besmet kan zijn, en niet dat het besmet is, zouden de bovengenoemde problemen kunnen worden vermeden en zou het nagestreefde doel beter kunnen worden bereikt.
(10) Op grond van deze constateringen heeft de Commissie overeenkomstig artikel 19, derde alinea, van Richtlijn 2000/13/EG een andersluidend advies uitgebracht.
(11) Derhalve dient de Nederlandse autoriteiten te worden verzocht het desbetreffende ontwerpbesluit niet vast te stellen.
(12) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:
Artikel 1
Nederland dient het ontwerpbesluit dat voorverpakking en etikettering van pluimveevlees in geval van besmetting met Salmonella of Campylobacter verplicht stelt, niet vast te stellen, tenzij het als volgt wordt gewijzigd:
1. De maatregel is, behoudens naar behoren met redenen omklede uitzonderingsgevallen, van toepassing op al het pluimveevlees dat in Nederland in de handel gebracht wordt.
2. De op het etiket aangebrachte waarschuwing wordt verduidelijkt en vereenvoudigd, waarbij wordt aangegeven dat het product besmet kan zijn.
Artikel 2
Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden.
Gedaan te Brussel, 13 maart 2001.