VERORDENING (EEG) Nr. 2454/92 VAN DE RAAD van 23 juli 1992 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een Lid-Staat waar zij niet gevestigd zijn
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,
Gezien het voorstel van de Commissie(1) ,
Gezien het advies van het Europese Parlement(2) ,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3) ,
Overwegende dat het tot stand brengen van een gemeenschappelijk vervoerbeleid overeenkomstig artikel 75, lid 1, onder b), van het Verdrag onder meer de vaststelling inhoudt van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers in een Lid-Staat waar zij niet gevestigd zijn, tot binnenlands vervoer worden toegelaten;
Overwegende dat deze bepaling meebrengt dat ten aanzien van degene die de diensten verricht elke beperking op grond van nationaliteit of vestiging in een andere Lid-Staat dan die waarin de dienst moet worden verricht, wordt opgeheven; dat in een geleidelijke tenuitvoerlegging moet worden voorzien;
Overwegende dat niet-ingezeten vervoersondernemers vrije toegang moeten hebben tot bepaalde bijzondere vormen van geregeld vervoer in het grensgebied van de Lid-Staten, wanneer de nabijheid van de vestigingsplaats van de vervoersondernemer op passende wijze een doorlopende dienstverlening kan waarborgen, met name met het oog op de veiligheid van de vervoerde personen;
Overwegende dat de andere vormen van geregeld vervoer, waarvan niet vaststaat dat zij voldoen aan de bovengenoemde voorwaarden, in het huidige stadium van het toepassingsgebied van deze verordening moeten worden uitgesloten; dat deze situatie in de toekomst opnieuw moet worden bezien;
Overwegende dat moet worden bepaald welke voorschriften van de Lid-Staat van ontvangst van toepassing dienen te zijn op het cabotagevervoer;
Overwegende dat bepalingen moeten worden aangenomen om in geval van ernstige verstoringen op de markt voor het desbetreffende vervoer te kunnen ingrijpen;
Overwegende dat het wenselijk is dat de Lid-Staten elkaar bijstand verlenen met het oog op de juiste toepassing van deze verordening, met name inzake de sancties die van toepassing zijn bij inbreuken;
Overwegende dat de Lid-Staten de voor de tenuitvoerlegging van deze verordening noodzakelijke maatregelen dienen vast te stellen;
Overwegende dat de toepassing van deze verordening moet worden gevolgd aan de hand van een door de Commissie in te dienen verslag en dat er, afhankelijk van dit verslag, eventuele toekomstige maatregelen moeten worden overwogen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Alle ondernemers in het beroepspersonenvervoer over de weg die
- gevestigd zijn in een Lid-Staat, hierna te noemen "Lid-Staat van vestiging", overeenkomstig de daar geldende wetgeving,
- in deze Lid-Staat overeenkomstig de communautaire wetgeving ter zake gemachtigd zijn het beroep van vervoerder van personen over de weg in het internationaal vervoer uit te oefenen,
worden onder de in deze verordening vastgestelde voorwaarden toegelaten tot het tijdelijk verrichten van binnenlands beroepspersonenvervoer over de weg in een andere Lid-Staat, hierna te noemen "Lid-Staat van ontvangst", zonder aldaar een zetel of andere vestiging te hebben.
Dit binnenlands vervoer wordt hierna "cabotagevervoer" genoemd.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:
a) "geregeld vervoer": vervoer van personen met een bepaalde regelmaat en langs een bepaald traject, waarbij op vooraf vastgestelde stopplaatsen reizigers mogen worden opgenomen of mogen worden afgezet. Geregeld vervoer is voor iedereen toegankelijk, ongeacht, in voorkomend geval, de verplichting om de reis te boeken;
b) "bijzondere vorm van geregeld vervoer": geregeld vervoer van bepaalde categorieën reizigers met uitsluiting van andere reizigers;
c) "rondritten met gesloten deuren": vervoer van hetzelfde voertuig dat dezelfde groep reizigers over het gehele traject vervoert;
d) "voertuigen": motorvoertuigen die qua bouwtype en uitrusting geschikt zijn voor het vervoer van meer dan negen personen - met inbegrip van de bestuurder - en die daarvoor bestemd zijn;
e) "grensgebied": een gebied van 25 km, in rechte lijn gemeten vanaf de gemeenschappelijke grens van twee Lid-Staten.
Artikel 3
1. Tot en met 31 december 1995 wordt de toegang tot het cabotagevervoer in de vorm van ongeregeld vervoer beperkt tot rondritten met gesloten deuren. Na die datum is cabotagevervoer toegelaten voor alle vormen van ongeregeld vervoer.
2. Cabotagevervoer waarbij gebruik wordt gemaakt van bijzondere vormen van geregeld vervoer, namelijk:
a) vervoer naar en van het werk van werknemers,
b) vervoer naar en van de onderwijsinstelling van scholieren en studenten,
mag in het grensgebied van een Lid-Staat worden verricht door vervoersondernemers met een zetel of een andere vestiging in het grensgebied van een aangrenzende Lid-Staat, mits:
- de punten van vertrek en bestemming van het vervoer zich bevinden in het grensgebied van de Lid-Staat van ontvangst, en
- de totale afstand van het vervoer, in rechte lijn gemeten, niet groter is dan 50 km in elke richting.
3. De Raad zal de situatie van de andere dan in lid 2 bedoelde vormen van geregeld vervoer opnieuw bezien in aansluiting op het in artikel 12 bedoelde verslag van de Commissie en daarbij met name rekening houden met de door de Lid-Staat toegepaste nationale bepalingen op het gebied van de controle op en de vergunningsprocedures voor geregeld vervoer.
Artikel 4
1. Onder voorbehoud van de toepassing van de communautaire voorschriften, zijn de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de Lid-Staat van ontvangst op de volgende gebieden van toepassing op het verrichten van cabotagevervoer:
a) tarieven en contractuele voorwaarden van het vervoer;
b) afmetingen en gewichten van bedrijfsvoertuigen: de afmetingen en gewichten mogen eventueel groter zijn dan die welke in de Lid-Staat van vestiging van de vervoersondernemer gelden, doch mogen in geen geval groter zijn dan de technische normen als vermeld in het certificaat van overeenstemming;
c) voorschriften inzake het vervoer van sommige categorieën personen, te weten scholieren, kinderen en personen met een beperkte mobiliteit;
d) rij- en rusttijden;
e) de BTW (belasting over de toegevoegde waarde) op vervoerdiensten. Op dit gebied is artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(4) van toepassing op de verrichtingen bedoeld in artikel 1 van deze verordening.
2. De technische normen inzake fabricage en uitrusting waaraan voertuigen voldoen die voor het verrichten van cabotage worden gebruikt, zijn die welke gelden voor voertuigen die tot het internationale vervoer worden toegelaten.
3. De Lid-Staten moeten de in lid 1 bedoelde nationale bepalingen op de niet op hun grondgebied gevestigde vervoersondernemers onder dezelfde voorwaarden toepassen als op hun eigen onderdanen, en wel op zodanige wijze dat duidelijke of verkapte discriminatie op grond van nationaliteit of plaats van vestiging daadwerkelijk wordt uitgesloten.
4. Indien blijkt dat de lijst van de in lid 1 genoemde voorschriften van de Lid-Staat van ontvangst gezien de ervaring moet worden gewijzigd, neemt de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit.
Artikel 5
De Lid-Staat van vestiging geeft aan de vervoersondernemers die hierom verzoeken en die voldoen aan de in artikel 1 gestelde voorwaarden, een attest af dat overeenkomt met het in bijlage I opgenomen model.
De autoriteit of instantie die in deze Lid-Staat bevoegd is om het attest af te geven, bezit ook de bevoegdheid om dit tijdelijk of definitief in te trekken, met name in het kader van de in artikel 10, lid 4, bedoelde sancties.
Dit attest of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift moet zich aan boord van het voertuig bevinden en op verzoek van de met de controle belaste beambten worden getoond.
Artikel 6
1. Bij cabotagevervoer is een controleformulier vereist dat zich aan boord van het voertuig moet bevinden en op verzoek van de met de controle belaste beambten moet worden getoond.
2. Het controleformulier bestaat uit een reisblad en een boekje met de vertalingen daarvan.
3. Op het reisblad, waarvan het model in bijlage II is opgenomen, dienen ten minste de volgende gegevens te worden vermeld:
a) de punten van vertrek en bestemming van het vervoer;
b) de datum van aanvang en van beëindiging van het vervoer.
4. De reisbladen worden afgegeven in de vorm van door de bevoegde autoriteit of instantie van de Lid-Staat van vestiging gewaarmerkte boekjes. Het model van het reisbladboekje is in bijlage II opgenomen.
5. In het geval van de in artikel 3, lid 2, bedoelde vormen van vervoer, vervangt het contract, gesloten tussen de vervoersondernemer en degene die het vervoer organiseert, of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan het controleformulier.
Het reisblad word evenwel ingevuld in de vorm van een maandoverzicht.
6. De gebruikte reisbladen worden teruggezonden aan de bevoegde autoriteit of instantie van de Lid-Staat van vestiging op een door deze autoriteit of instantie vast te stellen wijze.
Artikel 7
1. Aan het eind van elk kwartaal en binnen drie maanden - een termijn die door de Commissie in het in artikel 8 bedoelde geval tot één maand kan worden teruggebracht - deelt de bevoegde autoriteit of instantie van elke Lid-Staat de Commissie de gegevens mee betreffende het cabotagevervoer dat tijdens dat kwartaal is verricht door de aldaar gevestigde vervoersondernemers.
Dit geschiedt door middel van een tabel die wordt opgesteld overeenkomstig het model in bijlage III.
2. De Commissie zendt de Lid-Staten zo spoedig mogelijk overzichten toe van de gegevens die haar uit hoofde van lid 1 worden meegedeeld.
Artikel 8
1. In geval van ernstige verstoring van de nationale vervoermarkt in een bepaalde geografische zone veroorzaakt door de cabotageactiviteit of hierdoor verergerd, kunnen de Lid-Staten de kwestie bij de Commissie aanhangig maken, zodat vrijwaringsmaatregelen kunnen worden genomen. De Lid-Staten verstrekken de Commissie daartoe de nodige gegevens en delen haar mee welke maatregelen zij ten aanzien van de op hun grondgebied gevestigde vervoersondernemers overwegen te nemen.
2. In de zin van lid 1 wordt verstaan onder:
- "ernstige verstoring van de nationale vervoermarkt in een bepaalde geografische zone": het aan de dag treden van specifieke problemen op deze markt, die kunnen leiden tot een ernstig en mogelijk langdurig overaanbod dat een ernstige bedreiging vormt voor het financiële evenwicht en het voortbestaan van een aanzienlijk aantal ondernemingen voor personenvervoer over de weg;
- "geografische zone": een zone die een deel of het geheel van het grondgebied van een Lid-Staat omvat of zich uitstrekt tot een deel of het geheel van het grondgebied van andere Lid-Staten.
3. De Commissie onderzoekt de situatie en beslist, na raadpleging van het in artikel 9 bedoelde Raadgevend Comité, binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de Lid-Staat of er al dan niet vrijwaringsmaatregelen getroffen dienen te worden, en stelt die vast indien dat het geval is.
De overeenkomstig dit artikel genomen maatregelen blijven van kracht gedurende een periode van niet meer dan zes maanden, welke eenmaal met ten hoogste dezelfde geldigheidsduur kan worden verlengd.
De Commissie stelt de Lid-Staten en de Raad onverwijld in kennis van elk krachtens dit lid genomen besluit.
4. Indien de Commissie besluit vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van een of meer Lid-Staten te treffen, dienen de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten maatregelen van gelijke strekking te treffen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoersondernemers en stellen zij de Commissie daarvan in kennis.
Laatstgenoemde maatregelen gaan uiterlijk in op de datum waarop de vrijwaringsmaatregelen waartoe de Commissie heeft besloten van toepassing worden.
5. Elke Lid-Staat kan het in lid 3 bedoelde besluit van de Commissie binnen 30 dagen na de kennisgeving ervan aan de Raad voorleggen.
De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid een ander besluit nemen binnen een termijn van 30 dagen vanaf de datum waarop een Lid-Staat de zaak bij hem aanhangig heeft gemaakt of, als verscheidene Lid-Staten dat gedaan hebben, vanaf de datum van het eerste verzoek.
De maximumperiodes bedoeld in lid 3, tweede alinea, zijn van toepassing op het besluit van de Raad.
De bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten dienen maatregelen van gelijke strekking te nemen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoersondernemers en stellen de Commissie daarvan in kennis.
Indien de Raad binnen de in de tweede alinea bedoelde termijn geen besluit neemt, wordt het besluit van de Commissie definitief.
6. Indien de Commissie van oordeel is dat de in lid 3 genoemde maatregelen verlengd dienen te worden, dient zij daartoe een voorstel in bij de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit.
Artikel 9
De Commissie wordt bijgestaan door een Raadgevend Comité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.
Het is de taak van het Comité de Commissie van advies te dienen:
- inzake verzoeken die overeenkomstig artikel 8, lid 1, door de Lid-Staten worden gedaan;
- over de maatregelen om de ernstige verstoring van de markt als bedoeld in artikel 8 op te lossen, met name over de praktische toepassing van deze maatregelen.
Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 10
1. De Lid-Staten verlenen elkaar bijstand voor de toepassing van deze verordening.
2. Onverminderd strafvervolgingen mag de Lid-Staat van ontvangst sancties treffen tegen de niet aldaar gevestigde vervoersondernemer die bij cabotagevervoer op zijn grondgebied inbreuken op deze verordening of op de communautaire en nationale vervoersvoorschriften heeft gepleegd.
Hij treft deze sancties op niet-discriminerende basis en overeenkomstig lid 3.
3. De in lid 2 bedoelde sancties kunnen met name bestaan uit een waarschuwing of, in geval van ernstige of herhaalde inbreuken, uit een tijdelijk verbod op het verrichten van cabotagevervoer op het grondgebied van de Lid-Staat van ontvangst waar de inbreuk is gepleegd.
Blijkt een attest of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift vervalst te zijn, dan wordt het vervalste document onmiddellijk ingetrokken en zo spoedig mogelijk toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat waar de vervoersondernemer is gevestigd.
4. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst stellen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van vestiging in kennis van de vastgestelde inbreuken en de eventueel tegen de vervoersondernemer getroffen sancties en kunnen deze kennisgeving in geval van een ernstige of herhaalde inbreuk vergezeld doen gaan van een verzoek om sancties.
In geval van ernstige of herhaalde inbreuken beoordelen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van vestiging of er een passende sanctie tegen de betrokken vervoersondernemer moet worden getroffen; zij moeten rekening houden met de sanctie die eventueel is getroffen in de Lid-Staat van ontvangst en ervoor zorgen dat de sancties tegen de betrokken vervoersondernemer in hun totaliteit in verhouding staan tot de inbreuk(en) die de aanleiding was (waren) voor deze sancties.
De sanctie die de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van vestiging na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst treffen, kan in het uiterste geval intrekking van de vergunning tot uitoefening van het beroep van vervoerder van personen over de weg behelzen.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van vestiging kunnen de betrokken vervoersondernemers op grond van hun nationale recht ook voor een bevoegde nationale instantie dagvaarden.
Zij delen de overeenkomstig dit lid genomen besluiten mee aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst.
Artikel 11
De Lid-Staten garanderen dat de vervoersondernemers tegen een hun opgelegde administratieve sanctie beroep kunnen instellen bij een daartoe bevoegde rechter.
Artikel 12
1. De Commissie brengt de Raad vóór 31 december 1995 verslag uit over de verordening van deze toepassing en met name over de gevolgen van cabotagevervoer voor de binnenlandse vervoermarkten alsmede over de wenselijkheid het toepassingsgebied daarvan uit te breiden tot andere diensten voor geregeld personenvervoer. Zij legt de Raad - in voorkomend geval en in het licht van de conclusies van dat verslag - een voorstel voor een verordening voor.
2. De Raad neemt zo spoedig mogelijk onder de voorwaarden van het Verdrag een besluit over het in lid 1 genoemde eventuele Commissievoorstel.
Artikel 13
De Lid-Staten doen tijdig de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden ter uitvoering van deze verordening en stellen de Commissie van deze bepalingen in kennis.
Artikel 14
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.
Zij is van toepassing vanaf 1 januari 1993. De artikelen 8 en 9 zijn evenwel van toepassing vanaf 1 januari 1996.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.
Gedaan te Brussel, 23 juli 1992.