VERORDENING (EG) Nr. 710/95 VAN DE RAAD van 27 maart 1995 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand en tot definitieve inning van het voorlopige recht
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,
Gezien het voorstel dat was ingediend door de Commissie na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
A. VOORLOPIGE MAATREGELEN
(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 2376/94 (2), hierna de "voorlopige verordening" genoemd, een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie (hierna "KTV's" genoemd) van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand.
De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 140/95 (3) de geldigheidsduur van dit recht verlengd met twee maanden, met als vervaldatum 3 april 1995.
B. VERDERE PROCEDURE
(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht hebben verscheidene belanghebbende partijen schriftelijk commentaar geleverd en is hen op hun verzoek toegestaan te worden gehoord.
(3) Partijen werden op hun verzoek in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen aan de hand waarvan beoogd werd de instelling van definitieve rechten en de definitieve inning van bedragen die uit hoofde van een voorlopig recht als zekerheid waren gesteld, aan te bevelen. Tevens werd hun een tijdsduur gegeven waarbinnen zij, volgende op de bekendmaking, schriftelijk stukken konden indienen.
(4) Het door partijen ingediende mondelinge en schriftelijke commentaar werd in overweging genomen. Zo nodig werden de bevindingen van de Commissie gewijzigd om hiermee rekening te houden.
C. BETROKKEN PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT
(5) Aangezien met betrekking tot het betrokken produkt en het soortgelijk produkt geen nieuwe bewijzen of argumenten zijn ingediend, worden de bevindingen van de punten 8 tot en met 18 van de voorlopige verordening bevestigd.
D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP
(6) Na de instelling van de voorlopige rechten hebben verscheidene exporteurs vragen gesteld omtrent de status van de klagers, met als reden dat de maatstaven voor het definiëren van "de kernactiviteiten" van de producenten (zie punt 23 van de voorlopige verordening) te zwak waren, vooral omdat de invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap uit de betrokken landen tot 25 % bedroeg van hun in de Gemeenschap verkochte communautaire produktie.
Er zij hierbij aan herinnerd dat artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, hierna de "basisverordening" genoemd, de instellingen van de Gemeenschap enige ruimte laat om de term bedrijfstak van de Gemeenschap uit te leggen in die zin dat daarmee naar de overige producenten van de Gemeenschap verwezen wordt, terwijl de andere producenten verbonden zijn met de betrokken exporteurs of zélf importeurs van het betrokken produkt zijn.
In dit bijzondere geval is afdoend bewijsmateriaal geleverd waaruit blijkt dat het oogmerk van invoer door de producenten van de Gemeenschap uit de landen van de procedure was om met een zo breed mogelijk gamma van modellen op de markt te blijven of zelfs om niches te beschermen die zonder de verkoop van de betrokken modellen verloren gegaan zouden zijn. Rekening werd eveneens gehouden met het feit dat de commerciële beslissing om KTV's uit de betrokken landen in te voeren, door de betrokken producenten ten minste deels was genomen als gevolg van bewezen schadelijke dumping en dat de prijzen van deze invoer niet lager waren dan de op de markt van de Gemeenschap reeds onder druk staande prijzen.
Bovendien betoogde een exporteur dat, vanwege de beweerdelijk onvoldoende status van de klagers, de schade op een te smalle grondslag was beoordeeld. De status van de klagers heeft onderwerp uitgemaakt van een grondig onderzoek door de Commissie waar in de voorlopige verordening in detail naar is verwezen. De exporteur betoogde dat andere niet-klagende producenten van de Gemeenschap moesten worden meegerekend bij een oordeel over de vraag of de klagers een belangrijk gedeelte van de bedrijfstak van de Gemeenschap omvatten. Met deze factor is in genoemd onderzoek inderdaad rekening gehouden zodat het argument van de exporteur terzake daarom als ongegrond wordt verworpen.
(7) Onder deze omstandigheden wil het voorkomen dat de criteria waarnaar in de voorlopige verordening wordt verwezen ten behoeve van toepassing van artikel 4, lid 5, van de basisverordening, correct en redelijk zijn toegepast, zodat de bevindingen in de punten 19 tot en met 23 van de voorlopige verordening derhalve worden bevestigd. Nu de status van de klagers aldus bevestigd is, worden de betwistingen terzake van de reikwijdte van het schade-onderzoek derhalve verworpen.
E. OORSPRONG
(8) De drie speciaal in de punten 33 en 34 van de voorlopige verordening genoemde Chinese exporteurs die de bevindingen aangaande oorsprong van de Commissie volgens de punten 33 tot en met 38 van genoemde verordening hebben betwist, stelden dat de oorsprong voor de Volksrepubliek China niet overeenkomstig de geldende relevante douanebepalingen was vastgesteld en dat de benadering in het geval van de Volksrepubliek China niet consequent was met die voor de andere betrokken uitvoerlanden.
Zoals reeds in de punten 32 en 37 van de voorlopige verordening is aangeduid, is het onderzoek onder meer gebaseerd op de werkhypothese dat de oorsprong van KTV's wordt aangegeven bij hun invoer in de Gemeenschap.
De Chinese exporteurs die de gevolgtrekkingen van de Commissie uit het onderzoek naar de oorsprong hadden betwist, hadden tevoren aan importeurs in de Gemeenschap informatie verschaft waaruit bleek dat de in de Gemeenschap gedurende het onderzoektijdvak ingevoerde KTV's in feite van oorsprong uit China waren.
De Commissie is de kwestie van de oorsprong blijven onderzoeken en heeft na de bekendmaking van de voorlopige verordening rekening gehouden met de argumenten van de Chinese exporteurs. Door de betrokken Chinese exporteurs is evenwel geen nieuw bewijsmateriaal verstrekt dat de Commissie ertoe zou kunnen brengen te overwegen dat voor de definitieve vaststelling een andere conclusie juist zou zijn. Er werd besloten dat er niet voldoende reden was om af te wijken van de oorsprong van deze uitvoer zoals deze gedurende het onderzoektijdvak bij de douaneautoriteiten van de Lid-Staten was aangegeven.
(9) Eén Koreaanse producent voerde aan dat de benadering van de Gemeenschap met betrekking tot de oorsprong van KTV's in deze procedure ten voordele zou zijn van niet-samenwerkende dochterondernemingen van de Japanse bedrijven die in Maleisië en Singapore waren gevestigd, aangezien deze dochterondernemingen in de toekomst in Maleisië en Singapore geassembleerde KTV's wellicht als van oorsprong uit Japan zouden aangegeven en op deze wijze de voor de laatstgenoemde landen vastgestelde residuele rechten zouden vermijden. Dit zou het rechtstreeks gevolg zijn van het feit dat de Japanse exporteurs van de procedure worden uitgesloten met als argument dat er onvoldoende invoer in de Gemeenschap van KTV's van oorsprong uit Japan was.
Wat dit betreft zij erop gewezen dat de betrokken exporteur geen enkel bewijs heeft geleverd dat de KTV's die in Maleisië en Singapore door dochterondernemingen van Japanse bedrijven waren geassembleerd, werkelijk van oorsprong uit Japan waren. Een wijziging van de oorsprongsbepaling is daarom niet aan de orde. Men bedenke dat alleen in die gevallen waarin uit gegevens die door de controleurs bij onderzoek ter plaatse waren geverifieerd, bij bezoeken die als onderdeel van een normaal anti-dumpingonderzoek werden gevoerd, was bewezen dat de aangiften onjuist waren, werd afgeweken van de oorsprong en zoals deze was verklaard door de importeurs, gebaseerd op van hun leveranciers ontvangen gegevens. Wat de mogelijkheid betreft dat deze in Maleisië en Singapore gevestigde dochtermaatschappijen van Japanse ondernemingen hun naar de Gemeenschap uitgevoerde KTV's zullen aangegeven als zijnde van Japanse oorsprong, zal de normale douanecontrole tegen bedriegelijke aangiften worden verricht. Mocht de aangegeven Japanse oorsprong op waarheid berusten en aan alle andere voorwaarden voor het inleiden van een anti-dumpingprocedure tegen KTV's van oorsprong uit Japan zijn voldaan, dan kan een procedure worden ingeleid.
(10) Aangezien alle bovengenoemde eisen zijn verworpen, worden de bevindingen van de punten 24 tot en met 41 van de voorlopige verordening bevestigd.
F. DUMPING
i) Normale waarde a) Algemeen (11) Een Maleisische en een Thaise exporteur bleven van de Commissie eisen dat zij de normale waarde bij verkopen aan derde landen pas had mogen vaststellen na aanpassingen voor "kostenverschillen" te hebben aangebracht. In kennis gesteld van de opvatting van de Commissie dat toepassing van de betrokken werkwijze aanpassingen zou vergen die het gevaar van ernstige vergissingen inhielden, vanwege een gebrek aan nauwkeurige en vergelijkbare gegevens, betoogden deze exporteurs dat de samengestelde waarden subjectieve keuzen impliceerden met betrekking tot de vaststelling van de bedragen voor uitgaven in verband met verkoop en administratie en andere algemene uitgaven (VAA) en winst. De betrokken exporteurs benadrukten dat de samengestelde waarden tot een veel ongunstiger uitkomst hebben geleid dan de methode die berustte op verkopen aan derde landen en dat, in geval er een keuzemogelijkheid tussen twee alternatieve werkwijzen bestond, voorkeur moest worden gegeven aan de methode die tot een lagere dumpingmarge zou leiden.
Na uitgebreid onderzoek van deze kwestie verwerpt de Commissie het argument dat het niveau van de uitgaven voor VAA en winst op subjectieve grondslag was vastgesteld. Er zij inderdaad op gewezen dat het niveau van de VAA-uitgaven en winst, gebruikt bij de op deze exporteurs toegepaste methode om de samengestelde waarde te bepalen, niet berustte op subjectieve oordelen doch op feitelijke boekhoudgegevens. De Commissie blijft van oordeel dat het gebruik van de methode van VAA-uitgaven en winst, vastgesteld zoals vermeld in de voorlopige verordening en toegepast op producenten/exporteurs in landen met markteconomie, nauwkeuriger is dan de voorgestelde werkwijze die berust op prijzen voor uitvoer naar derde landen. Het hanteren van samengestelde normale waarden, nauwkeuriger en daarom juister, wordt derhalve bevestigd.
(12) Eén Koreaanse exporteur heeft bezwaar tegen de methode om de correctie voor de OEM (original equipment manufacturer) bij de samenstelling van normale waarden te berekenen. De betrokken exporteur betoogde dat de OEM-correctie 30 % diende te bedragen, in plaats van een derde van de winst die over verkopen onder eigen merknaam was behaald.
Er zij aan herinnerd dat het niveau van de OEM-correctie in het verleden per geval is bepaald, afhankelijk van de in afzonderlijke procedures vastgestelde feiten. Omdat er op enkele binnenlandse markten OEM-verkopen ontbreken, heeft de Commissie in dit geval besloten de OEM-correctie toe te kennen door de winst toe te passen die gebruikt was voor het samenstellen van de normale waarden als een derde van de op verkopen onder eigen merknaam behaalde winst. Deze benadering past bij de eerder gevolgde praktijk en is door geen enkele andere exporteur in deze procedure betwist. De stelling van de exporteur wordt derhalve verworpen en de punten 51 en 52 van de voorlopige verordening worden bevestigd.
b) Republiek Korea (13) Eén Koreaanse exporteur stelde dat zijn normale waarden moesten worden verlaagd omdat de Commissie de samengestelde waarden had gebaseerd op de gemaakte uitgaven en de geboekte winst op de verkopen van produkten in dezefde bedrijfsgroep en niet alleen op verkopen van het soortgelijk produkt. De Commissie had haar berekeningen aanvankelijk gebaseerd op verkopen in dezelfde bedrijfsgroep omdat zij er niet van overtuigd was dat er een voldoende aantal representatieve verkopen van het soortgelijk produkt met winst op de binnenlandse markt had plaatsgevonden. De betrokken exporteur was in staat naar genoegen aan te tonen dat zijn verkopen van het soortgelijk produkt op de binnenlandse markt zowel winstgevend als toereikend van hoeveelheid waren geweest. De normale waarden van de exporteur werden derhalve herzien.
(14) Eén Koreaanse exporteur bleef eisen dat voor twee van zijn naar de Gemeenschap uitgevoerde modellen een OEM-correctie zou worden toegekend op de normale waarden van vergelijkbare modellen. Doch na een verzoek om nadere documentatie aangaande deze specifieke verkopen bleek dat de genoemde modellen bestonden uit verkopen onder eigen merknaam zodat derhalve het toekennen van een OEM-correctie voor de berekeningen van de normale waarde onder deze omstandigheden niet gerechtvaardigd was.
(15) De in de punten 54 tot en met 56 uiteengezette bevindingen worden bevestigd.
(16) Eén Turkse exporteur van uit Korea van oorsprong zijnde sets, waarvoor met het oog op de voorlopige verordening een dumpingmarge was vastgesteld, kreeg een herziening van zijn normale waarden. Dit geschiedde vanwege wijzigingen in de normale waarde van vergelijkbare sets die op de Koreaanse markt waren vervaardigd en verkocht en waarop de marge van de exporteur was gegrond. Als gevolg van deze wijzigingen werd vastgesteld dat er voor de uitvoer van deze producent van eigen-geassembleerde sets van Koreaanse oorsprong, geen dumpingmarge van toepassing was.
c) Singapore (17) Bij ontstentenis van nieuwe argumenten worden de bevindingen van punt 58 bevestigd.
d) Thailand (18) Bij ontstentenis van nieuwe argumenten worden de bevindingen van de punten 59 tot en met 64 van de voorlopige verordening bevestigd.
e) Maleisië (19) Een Maleisische exporteur maakte bezwaar tegen het bedrag van een aanpassing vanwege financieringskosten voor een rentevrije lening van zijn moedermaatschappij. Dit bezwaar ging uit van de premisse dat de voordelen uit de lening bij het samenstellen van de normale waarde te hoog waren ingeschat. Na een nieuw onderzoek van de berekeningswijze en het bedrag van de aan het soortgelijk produkt toegekende kosten, werden de gevolgen van de wijziging voor de normale waarde van de exporteur aangepast teneinde met zijn bezwaar rekening te houden. De in de punten 65 tot en met 67 van de voorlopige verordening uiteengezette bevindingen worden bevestigd.
f) Volksrepubliek China (20) Wat de keuze van het land met een markteconomie betreft dat ten behoeve van een vergelijking overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening wordt gebruikt, heeft één exporteur, na in de loop van het onderzoek zijn voorkeur voor het land "met de laagste normale waarde" te hebben laten weten, medegedeeld dat hij Korea thans passender vond dan Singapore. Noch de beweerde grotere gelijksoortigheid van modellen, noch de veronderstelling dat de vergelijking gemakkelijker zou zijn indien Korea werd gekozen, werd evenwel door afdoend bewijsmateriaal gestaafd. Deze claim werd derhalve verworpen.
(21) Een andere exporteur bleef zijn voorkeur uitspreken voor normale waarden die gebaseerd waren op binnenlandse prijzen in het land met een markteconomie dat overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening ter vergelijking was gebruikt. Een dergelijke methodologie zou echter talrijke en mogelijkerwijs onjuiste aanpassingen vergen, een toestand die de Commissie eveneens tot samenstelling van normale waarden voor deze exporteurs in de betrokken landen met een markteconomie heeft gebracht.
(22) De keuze van Singapore als land met een markteconomie voor referentiedoeleinden overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening, met het oog op vaststelling van de normale waarde voor de Volksrepubliek China, wordt derhalve bevestigd.
ii) Prijs bij uitvoer a) Landen met een markteconomie: Algemeen (23) De bevindingen van de punten 71 tot en met 73 van de voorlopige verordening worden bevestigd.
b) Landen met een markteconomie: Verbonden importeurs (24) Een Koreaanse exporteur herhaalde dat bij de berekening van de uitvoerprijs met al zijn uitvoer naar zijn verbonden importeur in de Gemeenschap rekening moest worden gehouden. Op dit verzoek kan evenwel niet worden ingegaan, aangezien de betrokken uitvoergoederen niet in de Gemeenschap waren ingevoerd maar in entrepot waren opgeslagen totdat verkoop naar een onafhankelijke afnemer binnen of buiten de Gemeenschap plaatsvond. Alleen met uitgevoerde goederen die gedurende het onderzoektijdvak in het vrije verkeer in de Gemeenschap werden gebracht, werd rekening gehouden.
De punten 74 tot en met 76 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.
c) Volksrepubliek China (25) Alle Chinese exporteurs bleven aandringen op een individuele behandeling en voerden aan dat de Commissie in de voorlopige verordening de weigering van zo'n behandeling niet voldoende had gemotiveerd.
De Commissie heeft herhaaldelijk en uitgebreid beargumenteerd waarom aan ondernemingen in de Volksrepubliek China geen individuele behandeling wordt toegekend. In de voorlopige verordening is in het bijzonder verwezen naar de moeilijkheid om vast te stellen of een onderneming een waarachtige en duurzame onafhankelijkheid geniet wanneer zij op zeker ogenblik slechts een bepaalde mate van onafhankelijkheid lijkt te genieten. Geen enkele Chinese exporteur heeft voldoende bewijsmateriaal geleverd om daarop een andere gevolgtrekking te kunnen baseren. Sommige exporteurs waren wel in staat aan te tonen dat zij een bepaalde onafhankelijkheid van de Staat genoten in die zin dat zij niet geheel en al organisaties onder Staatstoezicht waren, maar deze vorm van vrijheid betekent op zijn gunstigst een pesudo-autonome status binnen een economisch en politiek stelsel dat nog steeds een grote mate van gecentraliseerde controle kent en dat duidelijk niet overeenkomt met het systeem in een land met een markteconomie.
De redenen om in dit geval geen afzonderlijke behandeling te geven, lijken voldoende uiteen te zijn gezet. De bevindingen van de punten 78 tot en met 81 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.
iii) Vergelijking (26) Verscheidene exporteurs betwistten de voorlopige vaststelling in zoverre dat daarin de correcties werden verworpen die uit hoofde van artikel 2, lid 10, onder c), van de basisverordening met betrekking tot OEM-verkopen werden gevorderd. Na ampele overwegingen heeft de Commissie aanvaard dat deze door de exporteurs geëiste en naar behoren gestaafde rechtstreekse kosten voor verkoop volledig konden worden afgetrokken, aangezien de kosten waar zij betrekking op hadden, deel uitmaakten van kosten die in de samenstelling van de normale waarde voor de OEM-modellen waren inbegrepen.
(27) Ofschoon met het verschil in prijzen bij verkopen in verschillende hoeveelheden reeds door het aanvaarden van een volumekorting, toegekend door de betrokken exporteur, bij de berekening van de normale waarde rekening was gehouden, bleef één Koreaanse exporteur een correctie verlangen voor verkopen die hij in verschillende hoeveelheden en in verschillende handelsstadia had verricht. Op verzoek van de Commissie heeft de exporteur nader bewijsmateriaal ter onderbouwing van zijn vordering ingediend. Dit bewijsmateriaal leverde voor de verlangde extra correcties evenwel geen rechtvaardiging op.
(28) Alle betrokken producenten herhaalden hun eis dat bepaalde aan ondernemingen van dezelfde groep betaalde commissies niet, zoals aangeduid in punt 86 van de voorlopige verordening, als kosten krachtens artikel 2, lid 10, onder c) v), van de basisverordening mochten worden beschouwd. Na de instelling van voorlopige rechten hebben de betrokken producenten voldoende bewezen dat de commissies in kwestie gedeeltelijk betrekking hadden op betalingen die met de onderzochte verkopen niets te maken hadden. De relevante correcties werden daarom verlaagd tot het bedrag dat met de werkelijke verkoopcommissies overeenkwam.
(29) Twee Koreaanse exporteurs maakten er bezwaar tegen dat de Commissie de verlangde correctie met betrekking tot de normale waarde voor de kosten van toegekend krediet verlaagde met kosten die verband hielden met de financiering van de belasting op de toegevoegde waarde (BTW) en speciale gedeelten van de accijnsbelasting over het netto gefactureerde bedrag. Zij betoogden dat de op de facturen aangerekende belastingen rechtstreeks verband hielden met de betrokken verkopen en dat zij aantoonbaar deel uitmaakten van de kosten van op de verkopen betrekking hebbend krediet.
De Commissie heeft na zorgvuldige overweging aanvaard dat de kosten van krediet met betrekking tot een speciale accijnsbelasting deel uitmaakten van legitieme kosten die betrekking hadden op de verkopen en zij derhalve deel van de verlangde correctie konden uitmaken, na rekening te hebben gehouden met de wettelijke termijn voor teruggave van het geld dat aan de Koreaanse belastingdienst verschuldigd was. In het geval van de BTW werden hun argumenten evenwel verworpen. Er kon geen rechtstreeks verband worden vastgesteld tussen de (netto) kosten van te betalen BTW en de betrokken verkopen, aangezien het over binnenlandse verkopen aangerekende BTW-bedrag niet volledig de Koreaanse belastingdienst is aan te rekenen; deze BTW valt weg tegen de BTW over verkopen van de betrokken exporteurs waarbij (indien er al betaald zou moeten worden) alleen het nettobedrag betaald moet worden. Kosten van krediet met betrekking tot het BTW-berekeningsstelsel voor de exporteurs gelden als uitgave voor algemene kosten welke niet afzonderlijk als verkoopposten voor KTV's mogen worden aangerekend. De aanpassingen vanwege krediet van de betrokken producenten werden dienovereenkomstig herzien.
(30) Verscheidene Chinese exporteurs verlangden een aanpassing aan de normale waarde vanwege verschillen "in economische niveaus" tussen de Volksrepubliek China en het land met een markteconomie dat overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening ten behoeve van een vergelijking werd gebruikt. Bij ontstentenis van een bepaling in de basisverordening ter zake werd zo'n aanpassing niet toegekend.
iv) Dumpingmarges a) Medewerkende exporteurs (31) Rekening gehouden met eventueel commentaar van belanghebbende partijen, bedragen de aldus vastgestelde dumpingmarges:
RUIMTE VOOR DE TABEL
b) Niet-medewerkende exporteurs (32) Verscheidene Chinese exporteurs betwistten de werkwijze die in de voorlopige verordening voor de vaststelling van de gewogen gemiddelde dumpingmarge voor de Volksrepubliek China werd gebruikt. Eén exporteur eiste in het bijzonder dat de gewogen gemiddelde dumpingmarge van de medewerkende ondernemingen voor alle Chinese exporteurs zou worden gebruikt.
In afwezigheid van aanwijzingen dat de dumpingmarges van de niet-medewerkende ondernemingen lager zijn dan de hoogste marge die bij medewerkende ondernemingen is aangetroffen, is de opvatting dat deze eis moet worden verworpen. Indien de dumpingmarges namelijk lager waren geweest, dan zouden de betrokken exporteurs zich hoogst waarschijnlijk bekend hebben gemaakt en medewerking hebben verleend.
(33) Verscheidene Chinese exporteurs voerden aan dat de gekozen werkwijze exporteurs zou ontmoedigen medewerking te verlenen aangezien deze werkwijze geen rekening hield met de tamelijk grote mate van medewerking die in dit geval werd bereikt.
Hierbij zij benadrukt dat het verlenen van medewerking de ondernemingen er daarentegen toe in staat stelt de informatie die de Commissie ter beschikking staat te verbeteren. Het is vooral duidelijk dat naarmate het percentage medewerkende exporteurs groter is, de invloed van de "hoogste dumpingmarge" ten aanzien van het toepasbare recht geringer is. Tenslotte is het, voor zover de redenering berust op het percentage aan medewerking, juist omdat de opgegeven cijfers als representatief in aanmerking werden genomen, dat zij als "beschikbare feiten" gebruikt werden.
(34) Bij ontstentenis van verder commentaar, worden de punten 95 en 96 van de voorlopige verordening derhalve bevestigd.
G. SCHADE
i) Prijzen van met dumping ingevoerde produkten a) Verbonden importeurs (35) Met betrekking tot de methode om het niveau van prijsonderbieding bij verkopen door verbonden importeurs aan de eerste onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap vast te stellen, wierp één exporteur tegen dat de in de punten 102 en 103 van de voorlopige verordening uiteengezette modellenvergelijking geen rekening hield met alle factoren die op de verkoopprijzen van invloed waren. De exporteur stelde dat verschillen in signaalontvangstmogelijkheden van invloed waren op de verkoopprijs. Vanwege het feit dat door deze exporteur tot staving van zijn tegenwerping geen afdoend bewijsmateriaal werd geleverd en dat geen enkele andere exporteur de maatstaven aanvocht die voor de vaststelling van de vergelijkbaarheid van modellen uniform werden toegepast, was de Commissie van oordeel dat er geen redelijke argumenten bestonden om de berekening van de prijsonderbieding te wijzigen.
b) Niet-verbonden importeurs (36) Voor het vaststellen van prijsonderbieding is de prijs van alle invoer door niet-verbonden importeurs vastgesteld op het niveau van de prijs grens Gemeenschap, plus douanerecht en andere kosten bij invoer (15 %). In verband met de moeilijkheid een bedrag te bereiken waarin rekening werd gehouden met alle handelskanalen en met individuele handelsniveaus voor de verkopen aan niet-medewerkende importeurs, (een grote meerderheid) en aangezien de meeste exporteurs die aan niet-verbonden importeurs verkochten een gelijksoortige mengeling van klanten hadden, werd het redelijk geacht een uniform percentage toe te passen. Daarom werd voor aanvullende distributie- en afzetkosten en winst nog eens een percentage van 10 % toegevoegd.
Met betrekking tot deze wijze van vaststellen van prijsonderbieding werd schriftelijk betoogd dat de aanpassingen aan de verkoopprijzen van het betrokken produkt onvoldoende waren om een juiste berekening mogelijk te maken. Eén exporteur stelde dat de toevoeging van 10 % om distributie- en afzetkosten alsmede winst te dekken onvoldoende was en dat een ruimere aanpassing moest worden gehanteerd. Er werd evenwel op gewezen dat deze voorstellen voor aanpassingen berustten op een selectieve keur van verkopen en dat omgekeerd verkopen rechtstreeks aan grote kleinhandelsketens weinig of geen extra distributie- of afzetkosten veroorzaakten en onder deze omstandigheden een aanpassing van 10 % dus buitensporig zou zijn geweest.
Indien derhalve alle verkoopkanalen in aanmerking worden genomen, werd een bedrag van 10 % voor vergelijkingsdoeleinden redelijk geacht. Een ingrijpende verandering in de berekeningswijze van onderbieding werd derhalve niet passend geacht. De in de punten 102 tot en met 105 van de voorlopige verordening uiteengezette bevindingen worden bevestigd.
(37) Na een algemeen nieuwe onderzoek beliepen de gewogen gemiddelde onderbiedingsmarges, uitgedrukt als een percentage van de prijs franco grens Gemeenschap:
- voor Maleisië, van 7,50 % tot 23,40 %;
- voor Thailand, van 3,02 % tot 29,89 %;
- voor Singapore, van 0 % tot 23,68 %;
- voor de Republiek Korea, van 38,61 % tot 54,00 %.
Voor de Volksrepubliek China beliep de gewogen gemiddelde onderbiedingsmarge, uitgedrukt als een percentage van de prijs franco grens Gemeenschap, 58,7 %.
ii) Andere schadezaken (38) Een andere exporteur stelde dat de omvang van de invoer uit de Volksrepubliek China van zogenaamde KTV's met groot beeldscherm verwaarloosbaar was en niet mocht worden opgeteld bij de invoer uit andere bij deze procedure betrokken landen. De Commissie kan niet aanvaarden dat deze invoer niet wordt opgeteld. Het communautaire marktaandeel van de Chinese uitvoer van grootbeeld-KTV's alleen al was gedurende het onderzoektijdvak meer dan 2 % van het totale verbruik in de Gemeenschap; deze invoer vertegenwoordigde meer dan tienmaal de invoer van Chinese grootbeeld-KTV's in 1988.
(39) Eén exporteur bleef beweren dat de bedrijfstak van de Gemeenschap geen schade had geleden bij de invoer van zogenoemde grootbeeld-KTV's en dat de daling bij de verkopen van kleinbeeld-KTV's niet mocht worden aangevoerd als oorzaak van schade door grootbeeld-KTV's. De Commissie heeft deze zaak in de voorlopige verordening onderzocht, terwijl de betrokken exporteur geen nieuw bewijsmateriaal tot staving van zijn argumenten heeft aangevoerd. De vordering werd derhalve om de in de voorlopige verordening genoemde redenen verworpen.
(40) De verdere bevindingen van de punten 97 tot 117 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.
H. OORZAKELIJKHEID
i) Gevolgen van de invoer met dumping (41) Eén Chinese exporteur betoogde dat de uitvoer van KTV's met zeer groot beeldscherm uit de Volksrepubliek China verwaarloosbaar was of zelfs niet bestond en dientengevolge geen schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap kon berokkenen. Deze stelling kan niet worden aanvaard, aangezien de uitvoer van KTV's uit de Volksrepubliek China die deel uitmaakt van het betrokken produkt en het soortgelijk produkt, in concurrentie staat met de communautaire produktie van alle KTV's, met inbegrip van dergelijke grootbeeld-KTV's en aldus de totale schadelijke gevolgen van geconstateerde dumping vergroten.
ii) Gevolgen van andere factoren (42) Eén exporteur betoogde dat de bedrijfstak van de Gemeenschap had geleden onder schade die zij zichzelf had aangedaan, dan wel was afgeschermd van de gevolgen van dumping omdat een groot gedeelte van zijn verloren gegane verkopen eenvoudigweg vervangen was door produktie in Oostenrijk in handen van de bedrijfstak van de Gemeenschap of door invoer met dumping door producenten van de Gemeenschap uit landen die bij deze procedure betrokken zijn.
Deze bewering kan niet worden aanvaard. Slechts een deel van de uitvoer uit Oostenrijk kan met de bedrijfstak van de Gemeenschap in verband worden gebracht. Er werd geen bewijsmateriaal geleverd waaruit bleek dat de invoer uit Oostenrijk werd aangeboden tegen prijzen die onder de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap liggen.
Zoals reeds in punt 6 van deze verordening is verklaard, was de bedoeling van de invoer van de producenten van de Gemeenschap uit de landen die bij de procedure betrokken zijn, om met een zo breed mogelijk gamma aan modellen op de markt te blijven of zelfs om niches te beschermen die anders zouden zijn verdwenen. De betrokken producenten hebben een commerciële beslissing genomen, beïnvloed door externe factoren en gegrond op legitiem eigenbelang. Hun beslissing uit de betrokken landen in te voeren werd ingegeven door de bewezen schadelijke dumping. Tevens zij eraan herinnerd dat de prijzen van deze invoer niet onder de reeds onder druk staande prijzen op de markt van de Gemeenschap gingen.
(43) Na hernieuwd onderzoek zij erop gewezen dat punt 126 van de voorlopige verordening een correctie behoeft in zoverre dat de hoeveelheden die door de bedrijfstak van de Gemeenschap uit de betrokken landen waren ingevoerd, al 4,5 % van de markt in 1990 vertegenwoordigden, terwijl dit aandeel gedurende het onderzoektijdvak 4,1 % bedroeg.
iii) Gevolgtrekking (44) Gezien het bovenstaande worden de bevindingen van de punten 118 tot en met 129, met de in punt 43 van deze verordening genoemde uitzondering, bevestigd.
I. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP
(45) Eén exporteur betoogde dat het nemen van maatregelen de verdere herplaatsing van de communautaire produktie niet zou verhinderen aangezien de Gemeenschapsproduktie van KTV's om structurele redenen niet houdbaar zou zijn. Voor deze bewering werd geen ondersteunend bewijsmateriaal geleverd.
(46) Verscheidene exporteurs betoogden dat eventuele maatregelen niet in het belang van de gebruikers zouden zijn. Deze bewering is in de voorlopige verordening reeds uitgebreid besproken, en bij afwezigheid van verder hard bewijsmateriaal worden de bevindingen van de punten 130 tot en met 138 van genoemde verordening bevestigd.
J. VASTSTELLING MET BETREKKING TOT TURKIJE
(47) Een verdere analyse van de toestand met betrekking tot de uitvoer van KTV's van oorsprong uit Turkije, beschreven in de punten 98, 99 en 139 van de voorlopige verordening heeft tot de slotsom geleid dat de feiten conform de voorlopige vaststelling bevestigd moeten worden.
K. VERBINTENISSEN
(48) De Commissie heeft ingevolge artikel 10, lid 2, van de basisverordening van diverse exporteurs aanbiedingen van verbintenissen gekregen. Deze aanbiedingen zijn zorgvuldig onderzocht, waarbij vooral is gelet op de controleerbaarheid van de voorgestelde verbintenissen.
De aanvaarding van verbintenissen voor consumentenprodukten is altijd een uitzondering geweest, in verband met onder meer de ingewikkeldheid van de modellen, het aantal verschillende soorten en de variëteit en de regelmaat waarmee zij worden verbeterd of anderszins worden gewijzigd. Al deze kenmerken leiden tot vrijwel onoverkomelijke moeilijkheden voor het toezicht. In het geval van de KTV's is de Commissie van mening dat deze moeilijkheden onoverkomelijk zijn en dat dergelijke maatregelen dus geen zekerheid zouden geven voor het op de lange termijn onderdrukken van schadeveroorzakende dumping. Daarom wordt na overleg de aanvaarding van verbintenissen in deze bijzondere procedure niet passend geoordeeld, zodat de betrokken aanbiedingen dus moeten worden verworpen.
L. RECHT
(49) Uiteenlopende standpunten werden voorgelegd over het feit dat de berekeningen van het recht berusten op het niveau waarop de schade wordt opgeheven (waar nodig), hetgeen werd bereikt door gebruik te maken van berekeningen van prijsonderbieding. Aangezien geen nieuwe argumenten of voldoende gemotiveerde opvattingen naar voren zijn gebracht, is een verandering van de berekeningswijze van het niveau van opheffing van schade, niet gerechtvaardigd.
Op deze grondslag zijn de resulterende percentagestijgingen:
voor de Republiek Korea tot 54,00 %,
voor Maleisië tot 23,40 % voor Thailand tot 29,89 % voor Singapore tot 23,68 % voor de Volksrepubliek China tot 58,79 %.
Omwille van hetgeen in de voorlopige verordening en in punt 25, 32 en 33 van deze verordening uiteen is gezet, is voor alle producenten in de Volksrepubliek China één enkel recht vastgesteld.
(50) De bij het vaststellen van de percentages van het recht voor niet-medewerkende exporteurs die KTV's van oorsprong uit Maleisië, de Republiek Korea, Singapore en Thailand uitvoerden, gebruikte werkwijze, zoals in punt 145 van de voorlopige verordening uiteen is gezet, wordt bevestigd.
(51) Er dienen definitieve anti-dumpingrechten, in de vorm van ad valorem rechten te worden ingesteld, en wel als volgt:
RUIMTE VOOR DE TABEL
M. INNING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN (52) Met het oog op de grootte van de bij de meeste exporteurs geconstateerde dumpingmarges en de ernst van de daardoor berokkende schade, wordt het nodig geacht dat de uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht voor alle ondernemingen tot zekerheid gestelde bedragen definitief worden geïnd. Ingeval het voorlopige recht meer bedraagt dan het definitieve recht, zou het geïnde bedrag niet meer mogen bedragen dan het definitieve anti-dumpingrecht,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie:
- met een beeldschermdiagonaal van meer dan 15,5 cm, ook indien met ingebouwd ontvangtoestel voor radio-omroep en/of een klok, ingedeeld onder de GN-codes ex 8528 10 52 (Taric-code ex 8528 10 52 * 10), 8528 10 54, 8528 10 56, 8528 10 58, ex 8528 10 62 (Taric-code 8528 10 62 * 10) en 8528 10 66, van oorsprong uit Maleisië, uit Singapore en uit Thailand,
- met een beeldschermdiagonaal van meer dan 42 cm, ook indien met ingebouwd ontvangtoestel voor radio-omroep en/of een klok, ingedeeld onder de GN-codes 8528 10 54, 8528 10 56, 8528 10 58, ex 8528 10 62 (Taric-code 8528 10 62 * 90) en 8528 10 66, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea.
2. Het recht franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, bedraagt:
RUIMTE VOOR DE TABEL
Dit recht is niet van toepassing op de ingevoerde toestellen die worden vervaardigd en voor uitvoer naar de Gemeenschap worden verkocht door de volgende ondernemingen waarop het hieronder vermelde anti-dumpingrecht van toepassing is:
RUIMTE VOOR DE TABEL
3. Tenzij anders bepaald, zijn de voor douanerechten geldende bepalingen van toepassing.
Artikel 2
De bedragen die krachtens Verordening (EG) nr. 2376/94 uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht tot zekerheid waren gesteld, worden definitief geïnd ten belope van het definitieve recht. Zekerheden die meer bedragen dan het definitieve recht worden vrijgegeven.
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.
Gedaan te Brussel, 27 maart 1995.