BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 16 april 1998 uit hoofde van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad betreffende het in gebreke blijven van de Verenigde Staten van Amerika om zijn Antidumping Act van 1916 in te trekken (98/277/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95 (2), inzonderheid op de artikelen 13 en 14,
Na overleg met het raadgevend comité,
Overwegende hetgeen volgt:
A. PROCEDURE
(1) Op 10 januari 1997 ontving de Commissie ingevolge artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94 (hierna "de verordening" te noemen) een klacht die was ingediend door Eurofer, de Europese Confederatie van ijzer- en staalbedrijven, namens haar leden.
(2) Volgens de klager zou de zogenaamde US-Antidumping Act van 1916 (3) (hierna de "wet van 1916" te noemen) niet stroken met enkele bepalingen van de overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna de "WTO-overeenkomst" te noemen), noch met de bijlagen daarbij, en zou het niet intrekken door de Verenigde Staten van deze wetgeving schadelijke gevolgen hebben voor de ondernemingen van haar leden en verdere nadelige gevolgen dreigen te hebben voor het handelsverkeer. Op die grondslag heeft de klager de Commissie verzocht de noodzakelijke maatregelen te treffen om de Verenigde Staten ervan te overtuigen de wet van 1916 in te trekken.
(3) De klacht bevatte voldoende voorlopig bewijsmateriaal om de inleiding van een communautaire onderzoekprocedure ingevolge artikel 8 van de verordening te rechtvaardigen. Op 25 februari 1997 werd derhalve een onderzoekprocedure ingeleid (4).
(4) Na de inleiding van de communautaire onderzoekprocedure heeft de Commissie een diepgaand onderzoek naar de juridische en feitelijke aspecten van de zaak uitgevoerd. Afgaande op de resultaten van dit onderzoek kwam de Commissie tot de hieronder vermelde conclusies.
B. CONCLUSIES MET BETREKKING TOT HET BESTAAN VAN EEN VORM VAN HANDELSBELEMMERING
(5) De Amerikaanse wet van 1916 is nog steeds van kracht en is van toepassing op de invoer en binnenlandse verkoop van alle buitenlandse producten, ongeacht hun oorsprong, met inbegrip van producten van oorsprong uit landen die lid zijn van de WTO. De wet van 1916 komt voor in de Amerikaanse "statute books" (wetsverzamelingen) parallel met de "Tariff Act" van 1930, die de Amerikaanse uitvoeringswetgeving van multilaterale antidumpingbepalingen omvat.
(6) In de wet van 1916 worden zowel de invoer van goederen als hun verkoop op de markt van de Verenigde Staten verboden wanneer de prijs lager is dan die in het land van oorsprong of in andere landen waarnaar de goederen zijn uitgevoerd. De bewoordingen van de wet luiden als volgt: "het is in strijd met de wet dat iemand die invoert of helpt bij het invoeren van goederen in de Verenigde Staten, gewoonlijk en stelselmatig dergelijke goederen invoert, verkoopt of aanleiding geeft tot invoer of verkoop in de Verenigde Staten tegen een prijs die aanmerkelijk lager is dan de werkelijke waarde op de markt of de groothandelsprijs van dergelijke goederen ten tijde van de uitvoer naar de Verenigde Staten, op de voornaamste markten van het land van productie of van andere landen waarnaar de goederen gewoonlijk worden uitgevoerd, nadat de genoemde waarde op de markt of de groothandelsprijs is vermeerderd met de vrachtkosten, rechten, en andere heffingen en uitgaven bij de invoer en de verkoop daarvan in de Verenigde Staten, indien deze handeling of handelingen geschiedt of geschieden met het oogmerk een bedrijfstak in de Verenigde Staten te vernietigen of schade te berokkenen, of het opzetten van een bedrijfstak in de Verenigde Staten te belemmeren, dan wel enig deel van de handel en afzet van dit soort goederen in de Verenigde Staten te beperken of monopoliseren.". Een schending van de wet leidt ertoe dat een vergoeding van driemaal de schade moet worden betaald, op vordering van een benadeelde partij, en leidt tevens tot het instellen van gerechtelijke sancties (boetes en/of gevangenisstraf) jegens de verantwoordelijken.
(7) De in de wet van 1916 vastgelegde praktijk komt overeen met die welke is omschreven in artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna de "GATT 1994" te noemen) en in de overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (hierna de "WTO-antidumpingovereenkomst" te noemen).
(8) Verschillende aspecten van de Amerikaanse wet van 1916 zijn niet in overeenstemming met de multilaterale handelsregels.
(9) Met betrekking tot artikel VI van de GATT 1994 en de WTO-antidumpingovereenkomst is de Commissie van oordeel dat er vooral sprake is van schending van, doch niet uitsluitend met betrekking tot, de navolgende bepalingen:
- Artikel VI, paragraaf 1, onder a) en b), van de GATT 1994 en artikel 2, paragraaf 1, en artikel 2, paragraaf 2, van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre deze bepalingen de werkelijke prijs in het land van uitvoer als eerste en voornaamste maatstaf voor de berekening van de normale waarde stellen, terwijl de maatstaven die genoemd worden in de wet van 1916 onderling volledig verwisselbaar zijn.
- Artikel VI, paragraaf 1, van de GATT 1994 en artikel 2, paragraaf 1, van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre deze artikelen de introductie van producten in de handelskanalen van een ander land als eerste vereiste voor het plaatsvinden van dumping stellen, terwijl krachtens de wet van 1916 werkelijk gerealiseerde verkopen op de Amerikaanse markt niet noodzakelijk zijn en een enkele prijsopgave van een onderneming uit een derde land voldoende geacht wordt.
- Artikel VI, paragraaf 2, van de GATT 1994, waarin wordt bepaald dat het instellen van antidumpingrechten de enig mogelijke oplossing tegen dumping is, terwijl de wet van 1916 vergoedingen ten bedrage van driemaal de geleden schade, boetes en/of gevangenisstraf oplegt.
- Artikel 1 van de WTO-antidumpingovereenkomst, waarbij de tenuitvoerlegging van een onderzoek wordt verlangd (dat aan een reeks van procedureregels dient te voldoen), voorafgaande aan de instelling van een recht, terwijl krachtens de wet van 1916 maatregelen onmiddellijk worden toegepast zonder dat er een onderzoek plaatsvindt.
- Artikel VI van de GATT 1994 en artikel 3 van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre hierin specifiek het begrip "aanmerkelijke schade" wordt gedefinieerd en gekwalificeerd, terwijl in de wet van 1916 slechts wordt verwezen naar een niet nader bepaalde vorm van schade.
- Artikel VI van de GATT 1994 en artikel 4 van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre hierin bepaalde vereisten worden voorgeschreven met betrekking tot de klagende binnenlandse bedrijfstak, terwijl krachtens de wet van 1916 ongeacht welke particulier een klacht kan indienen.
(10) Het van kracht blijven van de wet van 1916, zelfs na de tenuitvoerlegging van de resultaten van de Uruguay-ronde in het interne recht van de Verenigde Staten, door middel van de Uruguay Round Agreement Act, en na de inwerkingtreding van de WTO-overeenkomst en de bijlagen daarvan, betekent een schending van artikel XVI, paragraaf 4, van de WTO-overeenkomst, waarin het volgende is bepaald: "elk lid waarborgt dat zijn wetten, voorschriften en administratieve procedures overeenstemmen met zijn verplichtingen zoals bepaald in de aangehechte overeenkomsten.".
(11) De hierboven genoemde schendingen, gezien in samenhang met artikel XVI, paragraaf 4, van de WTO-overeenkomst, alsmede het belang van de potentiële uitvoer van de Gemeenschap met betrekking tot het betrokken product, verlenen de Commissie een locus standi.
(12) Bovendien kan de wet van 1916, in zoverre deze leidt tot de toepassing van strengere voorschriften op de verkoop van ingevoerde producten tegen lagere prijzen dan voor de verkoop van binnenlandse producten, eveneens worden aangevochten op basis van andere WTO-bepalingen, zoals artikel III, paragraaf 4, van de GATT van 1994.
(13) Het feit dat zowel de wet van 1916 als de US Tariff Act van 1930 - waarin de conventionele Amerikaanse antidumpingwetgeving is opgenomen - bestaat en toegepast kan worden, verleent de Amerikaanse bedrijfstak een aanvullende bescherming die verder gaat dan de mate van bescherming die door de regels van de WTO is toegestaan.
(14) Onder deze omstandigheden is de Commissie van mening dat de verklaringen van de klager uit de Gemeenschap gegrond zijn en dat het in gebreke blijven van de Verenigde Staten om de wet van 1916 in te trekken, een handelsbelemmering in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening betekent, d. w. z. "een door een derde land ingestelde of gehandhaafde handelspraktijk waartegen uit hoofde van de internationale regelingen voor het handelsverkeer maatregelen kunnen worden genomen.".
(15) De Commissie is desalniettemin van oordeel dat verwijzing naar de bovengenoemde rechtsgronden niet uitsluit dat een beroep wordt gedaan op andere terzake doende bepalingen van de WTO-overeenkomst en de aangehechte overeenkomsten, die bij procedures voor de WTO van toepassing zouden kunnen zijn.
C. CONCLUSIES MET BETREKKING TOT NADELIGE GEVOLGEN VOOR DE HANDEL
(16) Eurofer heeft in haar klacht het feit vermeld dat een in de Verenigde Staten krachtens de wet van 1916 door een plaatselijke staalproducent ingeleide gerechtelijke procedure aanhangig is gemaakt tegen het filiaal in de Verenigde Staten van een van de Eurofer-leden die producten uit andere landen dan uit de lidstaten van de Gemeenschap met dumping zou hebben ingevoerd.
(17) Deze thans in de Verenigde Staten lopende gerechtelijke procedure, die nog in het aanvangsstadium is, heeft al tot aanzienlijke juridische kosten voor de verdedigende onderneming geleid en verstoort haar distributieactiviteiten in de Verenigde Staten. Dergelijke kosten zullen gedurende de procedure onvermijdelijk gaan toenemen.
(18) Ingeval de verdedigende onderneming krachtens de wet van 1916 aansprakelijk wordt gesteld, zou zij een schadevergoeding moeten betalen die haar voortbestaan in gevaar zou brengen. De thans gevorderde schadeclaims belopen 90 miljoen USD, terwijl de klagende Amerikaanse onderneming nog over de mogelijkheid beschikt haar vordering te verhogen door daarbij het bedrag van de invoer te voegen die na de indiening van de zaak heeft plaatsgevonden. Afgezien van de juridische kosten levert de hangende gerechtelijke procedure daarom nog feitelijke en rechtstreekse nadelige gevolgen voor de handel op, met belemmering van de bedrijvigheid van de verdedigende onderneming.
(19) Er bestaan gegronde aanwijzingen dat er tegen verschillende importeurs van staalproducten nog meer rechtsvorderingen uit hoofde van de wet van 1916 zouden kunnen worden ingesteld, ook bij invoer van producten van oorsprong uit de Gemeenschap. Dit zou de afzet van EG-producten in de Verenigde Staten sterk bemoeilijken.
(20) Bovendien is de wet van 1916 niet beperkt tot ijzer- en staalproducten. De Amerikaanse producenten van welk product dan ook kunnen daarom besluiten op deze wet een beroep te doen met een potentieel onbegrensde weerslag op de economie van de Gemeenschap.
(21) De Commissie is derhalve van oordeel dat de verklaringen van de klager gegrond zijn en dat het in gebreke blijven van de Verenigde Staten om de wet van 1916 in te trekken nadelige gevolgen heeft voor het handelsverkeer in de zin van artikel 2, lid 4, van de verordening.
D. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP
(22) Het is voor de Gemeenschap van het grootste belang ervoor in te staan dat haar WTO-partners hun verplichtingen geheel en al nakomen. De Gemeenschap heeft zichzelf op deze verplichtingen vastgelegd.
(23) Vooral het feit dat de wet van 1916 nog van kracht is, brengt de kwestie ter sprake van één van de allerbelangrijkste horizontale regels die door de WTO zijn ingevoerd, namelijk de verplichting van de leden om hun wetgeving met hun multilaterale verbintenissen in overeenstemming te brengen.
(24) De zeer ruime werkingssfeer van de wet van 1916 en het duidelijk protectionistische karakter ervan, waardoor het binnenlandse bedrijfsleven van de Verenigde Staten een mate van bescherming wordt verleend die groter is dan door de WTO-regels wordt toegestaan, zijn een rechtvaardiging temeer voor een optreden van de Gemeenschap om het gevaar te voorkomen dat andere sectoren van het Amerikaanse bedrijfsleven ertoe besluiten voordeel te halen uit de wet van 1916, hetgeen de uitvoerbelangen van het gehele bedrijfsleven van de Gemeenschap in gevaar zou kunnen brengen.
E. CONCLUSIES EN TE NEMEN MAATREGELEN
(25) Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat alleen het intrekken van de wet van 1916 de werkelijk en potentieel nadelige gevolgen voor de handel kan opheffen die door het voortbestaan van de wet worden veroorzaakt.
(26) De WTO-overeenkomst en de bijlagen daarbij zijn in de Verenigde Staten ten uitvoer gelegd door goedkeuring van de zogenaamde Uruguay Round Agreement Act (URAA) van 1994. Deze wet, die het enige instrument vormt waarmee de WTO-overeenkomst in de Verenigde Staten van kracht wordt, bevat geen verwijzing naar de wet van 1916. Bovendien is in de URAA in het bijzonder bepaald dat de Amerikaanse wet voorrang heeft boven de bepalingen van de WTO. Er bestaan derhalve geen middelen, ook niet door particulieren gevoerde rechtsgedingen, waarmee de Verenigde Staten de naleving van zijn WTO-verbintenissen met betrekking tot dumping kan waarborgen in die gevallen waarin de wet van 1916 daarmee in strijd is.
(27) Onder deze omstandigheden blijken de belangen van de Gemeenschap tot de inleiding van WTO-procedures voor geschillenbeslechting te nopen,
BESLUIT:
Artikel 1
1. Het blijven voortbestaan van de antidumpingwet van 1916 van de Verenigde Staten van Amerika (5) blijkt onverenigbaar te zijn met de verplichtingen van genoemd land uit hoofde van de overeenkomst van Marrakesj, waarbij de Wereldhandelsorganisatie wordt opgericht, en vormt een "belemmering voor het handelsverkeer" in de zin van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 3286/94.
2. De Gemeenschap zal actie ondernemen tegen de Verenigde Staten van Amerika uit hoofde van het memorandum van overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen en andere terzake doende WTO-bepalingen, teneinde de opheffing van de handelsbelemmering te waarborgen.
Artikel 2
Dit besluit is van toepassing vanaf de datum van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.
Gedaan te Brussel, 16 april 1998.