РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 25/2009 НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА
от 19 декември 2008 година
относно баланса на сектор „Парично-финансови институции“ (преработен)
(EЦБ/2008/32)
УПРАВИТЕЛНИЯТ СЪВЕТ НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2533/98 на Съвета от 23 ноември 1998 г. относно събирането на статистическа информация от Европейската централна банка (1), и по-специално член 5, параграф 1 и член 6, параграф 4 от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2531/98 на Съвета от 23 ноември 1998 г. относно прилагането на минимални резерви от страна на Европейската централна банка (2), и по-специално член 6, параграф 4 от него,
като взе предвид Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитни институции (преработена) (3),
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2223/96 на Съвета от 25 юни 1996 г. относно Европейската система от национални и регионални сметки в Общността (4),
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 2423/2001 на Европейската централна банка от 22 ноември 2001 г. относно консолидирания баланс на сектор „Парично-финансови институции“ (ЕЦБ/2001/13) (5) е изменян съществено на няколко пъти. Предвид необходимостта към настоящия момент от допълнителни изменения на посочения регламент, той следва да се преработи от съображения за яснота и прозрачност.
(2)
Европейската система на централните банки (ЕСЦБ) изисква, с оглед на изпълнението на своите задачи, да се изготвя консолидиран баланс на сектор „Парично-финансови институции“ („ПФИ“). Главната цел на същия е да предостави на Европейската централна банка (ЕЦБ) пълна статистическа картина на паричната динамика в участващите държави-членки, които се разглеждат като една икономическа територия. Тази статистика обхваща агрегираните финансови активи и пасиви по отношение на салдата и транзакциите на базата на пълен и хомогенен сектор „ПФИ“ и съвкупност от отчетни единици и се изготвя редовно. Необходими са също достатъчно подробни статистически данни, за да се осигури трайна аналитична полза от изчислените парични агрегати и техните кореспондиращи позиции, обхващащи тази територия.
(3)
В съответствие с Договора за ЕО и съгласно условията, предвидени в Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка (наричан по-долу „Устав на ЕСЦБ“), ЕЦБ е задължена да приема регламенти, доколкото е необходимо за изпълнението на задачите на ЕСЦБ, както е определено в Устава на ЕСЦБ и е предвидено в някои случаи в разпоредбите, приети от Съвета съгласно член 107, параграф 6 от Договора.
(4)
С цел осъществяване на задачите на ЕСЦБ член 5.1 от Устава на ЕСЦБ задължава ЕЦБ, подпомагана от националните централни банки (НЦБ), да събира необходимата статистическа информация или от компетентните национални власти, или пряко от стопанските субекти. Член 5.2 от Устава на ЕСЦБ предвижда НЦБ да изпълняват, доколкото е възможно, задачите, посочени в член 5.1.
(5)
Член 3 от Регламент (ЕО) № 2533/98 задължава ЕЦБ да определи действителната съвкупност от отчетни единици в рамките на общата съвкупност от отчетни единици и ѝ дава право частично или изцяло да освободи конкретни категории отчетни единици от изпълнение на изискванията ѝ за статистическа отчетност. Член 6, параграф 4 предвижда, че ЕЦБ може да приема регламенти, определящи условията, съгласно които може да се упражни правото на проверка или принудително събиране на статистическата информация.
(6)
Член 4 от Регламент (ЕО) № 2533/98 задължава държавите-членки да създадат своя организация в областта на статистиката и да работят в пълно сътрудничество с ЕСЦБ, за да се осигури изпълнението на задълженията, произтичащи от член 5 от Устава на ЕСЦБ.
(7)
Би било уместно, ако НЦБ събират от действителната съвкупност от отчетни единици статистическата информация, необходима за изпълнението на статистическите изисквания на ЕЦБ, като част от една по-широка рамка за статистическо отчитане, която НЦБ установяват на своя отговорност, в съответствие с общностното или националното законодателство или с установената практика, и която също служи за други статистически цели, при условие че не се застрашава изпълнението на статистическите изисквания на ЕЦБ. Това може също да намали разходите по отчитането. За да се насърчи прозрачността, е подходящо в тези случаи да се информират отчетните единици, че данните се събират за изпълнението на други статистически цели. В специални случаи ЕЦБ може да разчита на статистическа информация, събирана за такива други цели, за изпълнение на изискванията ѝ.
(8)
Статистическите изисквания са най-подробни, когато контрагентите са част от сектора, притежаващ пари. Подробни данни се изискват относно: а) задължения по депозити по подсектор и матуритет, класифицирани допълнително по валута, за да се позволи по-задълбочен анализ на развитието на компонентите на чуждестранната валута, включени в паричен агрегат М3, и да се улесни изследването, отнасящо се до степента на заменяемост между чуждестранна валута и деноминираните в евро компоненти на паричен агрегат М3; б) кредити по подсектор, матуритет, цел на използване, актуализация на лихвения процент и валута, тъй като тази информация се счита за съществена за целите на паричния анализ; в) позиции спрямо други ПФИ, доколкото това е необходимо, за да позволи нетирането на салдата между ПФИ или да се изчисли резервната база; г) позиции по отношение на резиденти извън еврозоната („Останал свят“) за „Депозити с договорен матуритет над две години“, „Депозити, договорени за ползване след предизвестие над две години“ и „Репо-сделки“, за да се изчисли резервната база, подчиняваща се на условията на положително резервно съотношение; д) позиции спрямо „Останал свят“ за общите задължения по депозити, за да се съберат данни за външните контрагенти; е) задължения по депозити и кредити спрямо „Останал свят“ с оригинален матуритет под и над една година за целите на платежния баланс и на финансовите сметки.
(9)
Когато това може да намали разходите по отчитането на кредитните институции и да подпомогне разработването на подобрена статистика, НЦБ се насърчават да поддържат разпоредби за отчитане на база ценна книга по ценна книга за събирането на изискуемата съгласно настоящия регламент статистическата информация относно портфейлите от ценни книжа на ПФИ. По отношение на фондовете на паричния пазар (ФПП) НЦБ могат да им позволяват да се отчитат в съответствие с Регламент (ЕО) № 958/2007 на Европейската централна банка от 27 юли 2007 г. относно статистиката на активите и пасивите на инвестиционните фондове (ЕЦБ/2007/8) (6), така че да облекчат натовареността на управителите на фондове.
(10)
Финансовите транзакции се изчисляват от ЕЦБ като разликата между салдата на отчетните дати в края на месеца, от които се изваждат промените, възникващи от въздействия, които не са резултат от транзакциите. Изискването, отнасящо се до отчетните единици, не обхваща промените в обменните курсове, които се изчисляват от ЕЦБ от данните за салдата валута по валута, предоставени от отчетните единици, или корекциите от прекласификации, събрани от самите НЦБ чрез използване на различни източници на информация, които са вече на разположение.
(11)
Член 5 от Регламент (ЕО) № 2531/98 оправомощава ЕЦБ да приема регламенти или решения за освобождаване на институции от изискванията за минимални резерви, за определяне на условията за изключване или приспадане на задълженията, дължими на някоя друга институция от резервната база, и за създаване на различни резервни съотношения за определени категории задължения. Съгласно член 6 от Регламент (ЕО) № 2531/98 ЕЦБ има правото да събира от институциите информацията, необходима за прилагането на изискванията за минимални резерви, и да проверява точността и качеството на информацията, която институциите предоставят, за да докажат спазването на изискванията за минимални резерви. За да се намалят общите разходи по отчитането, е желателно статистическата информация, отнасяща се до месечния баланс, да се използва и за редовното изчисляване на резервната база на кредитните институции, подлежащи на системата на минимални резерви на ЕЦБ, в съответствие с Регламент (ЕО) № 1745/2003 на Европейската централна банка от 12 септември 2003 г. за прилагане на изискването за минимални резерви (ЕЦБ/2003/9) (7).
(12)
Определянето на конкретни процедури, които следва да се прилагат в случаите на сливания, отнасящи се до кредитни институции, е необходимо, за да се уточнят задълженията на тези институции по отношение на задължителните резерви.
(13)
ЕЦБ изисква информация относно дейностите на ПФИ по секюритизация, за да тълкува развитието на кредитите и заемите в еврозоната. Тази информация също така допълва данните, отчетени съгласно Регламент (ЕО) № 24/2009 на Европейската централна банка от 19 декември 2008 г. относно статистиката на активите и пасивите на дружествата със специална инвестиционна цел, занимаващи се със секюритизационни транзакции (ЕЦБ/2008/30) (8).
(14)
Макар да се приема, че регламентите, приети от ЕЦБ, не дават никакви права и не налагат никакви задължения на неучастващите държави-членки, член 5 от Устава на ЕСЦБ се прилага както за участващите, така и за неучастващите държави-членки. В Регламент (ЕО) № 2533/98 се припомня, че член 5 от Устава на ЕСЦБ заедно с член 10 от Договора задължават неучастващите държави-членки да разработват и прилагат на национално равнище всички мерки, които те считат за подходящи, с оглед на събирането на статистическата информация, необходима за изпълнението на изискванията на ЕЦБ за статистическа отчетност и за осигуряването на навременна подготовка в областта на статистиката, за да станат те участващи държави-членки,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Определения
За целите на настоящия регламент:
-
„парично-финансова институция“ (ПФИ) означава резидентна кредитна институция съгласно определението в общностното право или друга резидентна финансова институция, чиято дейност е да приема депозити и/или близки заместители на депозити от лица, различни от ПФИ, и за своя собствена сметка (поне в икономически смисъл) да предоставя кредити и/или да инвестира в ценни книжа. Сектор „ПФИ“ включва (9): а) централни банки; б) кредитни институции съгласно определението в член 4, параграф 1 от Директива 2006/48/ЕО (предприятие, чиято дейност е да приема депозити или други възстановими средства от населението (10) и да отпуска кредити за своя собствена сметка, или институция за електронни пари по смисъла на Директива 2000/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 18 септември 2000 г. относно предприемането, упражняването и надзора над дейността на институциите за електронни пари (11); и в) други ПФИ, т.е. други резидентни финансови институции, които отговарят на определението за ПФИ независимо от естеството на тяхната дейност. Степента на заменяемост между инструментите, емитирани от последните, и депозитите, вложени в кредитни институции, определя тяхната класификация, при условие че те отговарят на определението за ПФИ по отношение на другите аспекти. При схемите за колективно инвестиране ФПП изпълняват договорените условия за ликвидност и затова са включени в сектор „ПФИ“ (вж. също принципи за идентифициране на ПФИ в приложение I, част 1),
-
„участваща държава-членка“ означава участваща държава-членка съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕО) № 2533/98,
-
„неучастваща държава-членка“ означава държава-членка, която не е приела еврото,
-
„отчетна единица“ означава отчетна единица съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕО) № 2533/98,
-
„резидент“ означава резидент съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕО) № 2533/98,
-
„дружество със специална инвестиционна цел“ (ДСИЦ) означава дружество със специална инвестиционна цел съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕО) № 24/2009 (ЕЦБ/2008/30),
-
„секюритизация“ означава транзакция, която е: а) традиционна секюритизация съгласно определението в член 4 от Директива 2006/48/ЕО; и/или б) секюритизация съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕО) № 24/2009 (ЕЦБ/2008/30), която включва разпореждане с кредитите, които са секюритизирани по отношение на ДСИЦ,
-
„институция за електронни пари“ и „електронни пари“ означават институция за електронни пари и електронни пари съгласно определението в член 1, параграф 3 от Директива 2000/46/ЕО,
-
„намаление на стойността“ означава пряко намаляване на балансовата стойност на кредит по баланса в резултат на влошаване на качеството му,
-
„предоставящо услуги лице“ означава ПФИ, която ежедневно управлява базовите кредити по секюритизацията по отношение на събирането на главницата и лихвата от длъжници, които след това се превеждат на инвеститори в схемата на секюритизацията,
-
„разпореждане с кредит“ означава икономическо прехвърляне на кредит или на съвкупност от кредити от отчетната единица на приобретател - НПФИ, постигнато чрез прехвърляне на собственост или чрез синдикиране,
-
„придобиване на кредит“ означава икономическо прехвърляне на кредит или на съвкупност от кредити от прехвърлител - НПФИ, на отчетната единица, постигнато чрез прехвърляне на собственост или чрез синдикиране.
Член 2
Действителна съвкупност от отчетни единици
1. Действителната съвкупност от отчетни единици се състои от ПФИ, резиденти на територията на участващите държави-членки (в съответствие с приложение II, част 1).
2. ПФИ, включени в действителната съвкупност от отчетни единици, подлежат на изискванията за пълна отчетност, освен ако не се прилага дерогация, предоставена съгласно член 8.
3. Лицата, които отговарят на определението за ПФИ, попадат в обхвата на настоящия регламент, дори и ако са изключени от обхвата на Директива 2006/48/ЕО.
4. За целите на събирането на информация относно постоянното пребиваване на притежателите на акции/дялове на ФПП, както е посочено в приложение I, част 2, раздел 5.5, действителната съвкупност от отчетни единици се състои също от други финансови посредници с изключение на застрахователни дружества и пенсионни фондове („ДФП“), както е определено в член 2, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 2533/98, и съобразно дадена дерогация.
Член 3
Списък на ПФИ за статистически цели
1. Изпълнителният съвет на ЕЦБ създава и поддържа списък на ПФИ за статистически цели, като взема предвид изискванията по отношение на честотата и сроковете, които произтичат от използването на списъка в контекста на системата на минималните резерви на ЕЦБ. Списъкът на ПФИ за статистически цели съдържа графа, в която се вписва дали институциите подлежат правно или не на системата за минимални резерви на ЕЦБ. Списъкът на ПФИ е постоянно актуализиран, точен и доколкото е възможно, хомогенен и достатъчно стабилен за статистически цели.
2. Достъпът до списъка на ПФИ за статистически цели и до неговите актуализации се предоставя от НЦБ и ЕЦБ на отчетните единици по подходящ начин, включително чрез електронни средства, чрез Интернет или по искане на отчетните единици, на хартиен носител.
3. Списъкът на ПФИ за статистически цели е само за сведение. Ако обаче последният достъпен вариант на списъка е неправилен, ЕЦБ не налага санкции на лицето, което не е изпълнило надлежно изискванията за отчетност, доколкото то е разчитало добросъвестно на неправилния списък.
Член 4
Изисквания за статистическа отчетност
1. Действителната съвкупност от отчетни единици отчита пред НЦБ на държавата-членка, в която ПФИ е резидент, месечните салда, свързани с баланса в края на месеца, и месечните агрегирани корекции от преоценки. Агрегираните корекции от преоценки се отчитат по отношение на отписвания/намаления на стойността на кредитите, съответстващи на кредитите, отпуснати от отчетните единици, и обхващащи ценовите преоценки на ценни книжа. Допълнителни данни за дадени показатели в баланса и в информацията, несвързана с баланса, се отчитат на тримесечие или ежегодно. Изискуемата статистическа информация е посочена в приложение I.
2. НЦБ могат да събират изискуемата статистическа информация относно ценните книжа, които са емитирани и притежавани от ПФИ, на база ценна книга по ценна книга, доколкото данните, посочени в параграф 1, могат да се изведат в съответствие с минималните статистически стандарти, посочени в приложение IV.
3. ПФИ отчитат в съответствие с минималните изисквания, посочени в приложение I, част 5, таблица 1А, месечни корекции от преоценки по отношение на пълния набор данни, изискван от ЕЦБ. НЦБ могат да събират допълнителни данни, които не са обхванати от минималните изисквания. Тези допълнителни данни могат да се отнасят до разбивките, отбелязани в таблица 1А, които са различни от „минималните изисквания“.
4. Освен това ЕЦБ може да изисква обяснителна информация за корекциите в „прекласификаците и другите корекции“, събрани от НЦБ.
Член 5
Допълнителни изисквания за статистическа отчетност за секюритизация на кредити и други прехвърляния на кредити
ПФИ отчитат следното в съответствие с част 6 от приложение I:
1.
Нетния поток на секюритизации на кредити и други прехвърляния на кредити, извършени през отчетния период.
2.
Салдата в края на тримесечието по отношение на всички кредити, за които ПФИ действа като субект, предоставящ услуги по секюритизация.
3.
При прилагането на Международен счетоводен стандарт 39 (IAS 39) или други подобни национални счетоводни правила, салдата в края на периода по отношение на кредити, с които е извършено разпореждане чрез секюритизация, които не са отписани от баланса.
Член 6
Срокове
1. НЦБ решават кога да получат данните от отчетните единици, за да спазят посочените по-долу срокове, вземайки предвид, където е уместно, изискванията за сроковете на системата за минимални резерви на ЕЦБ, като съответно се задължават да информират отчетните единици.
2. Месечната статистика се предава от НЦБ на ЕЦБ до края на работния ден на 15-ия работен ден, следващ края на месеца, за който се отнасят данните.
3. Тримесечната статистика се предава от НЦБ на ЕЦБ до края на работния ден на 28-ия работен ден, следващ края на тримесечието, за който се отнасят данните.
4. Годишната статистика се предава от НЦБ на ЕЦБ в съответствие с член 17, параграф 2 от Насоки ЕЦБ/2007/9 от 1 август 2007 г. относно паричната статистика и статистиката на финансовите институции и пазари (преработени) (12).
Член 7
Счетоводни правила за целите на статистическата отчетност
1. Освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго, счетоводните правила, които ПФИ прилагат за целите на отчитането съгласно настоящия регламент, са предвидените при въвеждането в националното законодателство на Директива 86/635/ЕИО на Съвета от 8 декември 1986 г. относно годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети на банки и други финансови институции (13), както и в други приложими международни стандарти.
2. Задълженията по депозити и кредитите се отчитат по техните номинални салда в края на месеца. Намаления на стойността, определени от съответните счетоводни практики, се изключват от тази сума. Задълженията по депозити и кредитите не се нетират спрямо всички други активи или пасиви.
3. Без да се засягат счетоводните практики и договореностите за нетиране, използвани най-често в държавите-членки, всички финансови активи и пасиви се отчитат на брутна база за статистически цели.
4. НЦБ могат да позволят отчитането на провизираните кредити без провизиите и отчитането на закупените кредити по цената, договорена по времето на тяхното придобиване, при условие че такива практики на отчитане се прилагат от всички резидентни отчетни единици и са необходими за поддържането на приемствеността на статистическата оценка на кредитите по отношение на данните, отчетени за периодите преди януари 2005 г.
Член 8
Дерогации
1. Дерогации могат да се предоставят на малки ПФИ (ПФИ от „опашката“).
а)
НЦБ могат да предоставят дерогации на малки ПФИ, при условие че техният общ дял в националния баланс на ПФИ по отношение на салдата не надхвърля 5 %.
б)
По отношение на кредитните институции дерогациите, посочени в буква а), имат за последица намаляване на изискванията за статистическа отчетност на кредитните институции, по отношение на които се прилагат тези дерогации, без да се засягат изискванията за изчисляване на минимални резерви, посочени в приложение III.
в)
По отношение на малки ПФИ, които не са кредитни институции, когато се прилага дерогацията, посочена в буква а), НЦБ продължават като минимум да събират данни, свързани с общия баланс, поне с годишна честота, така че да може да се извършва мониторинг върху размера на отчетната „опашка“.
г)
Без да се засяга буква а), НЦБ могат да предоставят дерогации на кредитни институции, които не се ползват от режима, предвиден в букви а) и б), с цел намаляване на техните изисквания за отчетност до изискванията, предвидени в част 7 от приложение I, при условие че техният общ дял в националния баланс на ПФИ по отношение на салдата не надхвърля 10 % от националния баланс на ПФИ или 1 % от баланса на ПФИ от еврозоната.
д)
НЦБ проверяват своевременно изпълнението на условията, посочени в букви а) и г), за да предоставят или оттеглят, ако е необходимо, дадена дерогация с действие от началото на всяка година.
е)
Малките ПФИ могат да изберат да не използват дерогациите и вместо това да изпълняват пълните изисквания за отчетност.
2. Дерогации могат да се предоставят на ФПП.
НЦБ могат да предоставят дерогации на ФПП от изискванията за отчетност, предвидени в член 4, параграф 1, при условие че вместо това ФПП отчитат балансовите данни в съответствие с член 6 от Регламент (ЕО) № 958/2007 (ЕЦБ/2007/8), при спазване на следните изисквания:
-
ФПП отчитат тези данни на месечна база в съответствие с „комбинирания подход“, предвиден в приложение I към Регламент (ЕО) № 958/2007 (ЕЦБ/2007/8), и в съответствие с изискването за своевременност, предвидено в член 9 от него,
-
ФПП отчитат месечните салда в края на месеца по акции/дялове на ФПП в съответствие с изискванията за сроковете, предвидени в член 6, параграф 2.
3. Дерогации могат да се предоставят по отношение на акции/дялове на ФПП.
а)
„Регистрирани акции/дялове на ФПП“ означава акции/дялове на ФПП, по отношение на които, в съответствие с националното законодателство, се води регистър за удостоверяване на техните притежатели, съдържащ информация относно постоянното пребиваване на притежателя/ите. „Акции/дялове на ФПП на приносител“ означава акции/дялове на ФПП, по отношение на които, в съответствие с националното законодателство, не се води регистър за удостоверяване на техните притежатели или по отношение на които се води регистър, който не съдържа информация относно постоянното пребиваване на притежателя/ите.
б)
Ако регистрирани акции/дялове или акции/дялове на приносител се емитират за първи път или ако развитието на пазара налага промяна във възможността или комбинация от възможности (съгласно определението в приложение I, част 2, раздел 5.5), НЦБ могат да предоставят дерогации за една година по отношение на изискванията, предвидени в приложение I, част 2, раздел 5.5.
в)
По отношение на постоянното пребиваване на притежателите на акции/дялове на ФПП НЦБ могат да предоставят дерогации на отчетните единици, при условие че необходимата статистическа информация е събрана от други налични източници в съответствие с приложение I, част 2, раздел 5.5. НЦБ проверяват своевременно изпълнението на това условие, за да предоставят или оттеглят, ако е необходимо, съгласувано с ЕЦБ, дадена дерогация с действие от началото на всяка година. За целите на настоящия регламент НЦБ могат да съставят и поддържат списък с отчитащите се ДФП в съответствие с принципите, изложени в приложение I, част 2, раздел 5.5.
4. Без да се засяга параграф 1, могат да се предоставят дерогации на институциите за електронни пари.
а)
Без да се засяга Директива 2006/48/ЕО и член 2 от Регламент (ЕО) № 1745/2003 (ЕЦБ/2003/9) и при спазване на буква б) НЦБ могат да предоставят дерогации на отделни институции за електронни пари. НЦБ проверяват своевременно изпълнението на изискванията, предвидени в буква б), за да предоставят или оттеглят, ако е необходимо, дадена дерогация. Всяка НЦБ, която предоставя такава дерогация, информира ЕЦБ за нея.
б)
НЦБ могат да предоставят дерогации на отделни институции за електронни пари, ако поне едно от следните условия е изпълнено:
i)
електронните пари, които те издават, са приети като платежно средство само от ограничен брой предприятия, които могат ясно да се разграничат по:
-
местоположението им в същите помещения или друга ограничена местна площ, или
-
тесните им финансови или търговски отношения с институцията издател, като обща структура на собственост, маркетинг или разпространение, дори когато институцията издател и предприятието, приело платежното средство, са учредени като отделни юридически лица; или
ii)
над 3/4 от техните общи баланси не са свързани с издаването и управлението на електронни пари и пасивите, отнесени към електронните пари в обращение, не превишават 100 милиона евро.
в)
Когато една институция за електронни пари, на която е предоставена дерогация, не е освободена от изискванията за минимални резерви, тя отчита като минимум тримесечните данни, необходими за изчисляване на резервната база, както е предвидено в приложение III. Тази институция може да избере да отчита веднъж месечно ограничения набор от данни за резервната база.
г)
Когато на отделна институция за електронни пари е предоставена дерогация, ЕЦБ вписва за статистически цели институцията като нефинансово предприятие в списъка на ПФИ. Институцията се счита за нефинансово предприятие и в случаите, когато тя е контрагент на ПФИ. Институцията продължава да се счита за кредитна институция за целите на изискванията за минимални резерви на ЕЦБ.
5. Дерогации могат да се предоставят по отношение на корекции от преоценки.
а)
Без да се засяга параграф 1, НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на отчитането на корекции от преоценки за ФПП, премахвайки всяко изискване към ФПП да отчитат корекциите от преоценки.
б)
НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на честотата и сроковете за отчитане на ценовите преоценки на ценни книжа и да изискват тези данни на тримесечна база и в същите срокове, както за данните за салдата, отчитани на тримесечна база, при спазването на следните изисквания:
i)
отчетните единици, използващи различни методи за оценка, предоставят на НЦБ релевантна информация за практиките за оценка, включително количествени индикации за процента на притежаваните тях такива инструменти;
ii)
когато е извършена значителна ценова преоценка, НЦБ имат правото да изискат от отчетните единици да предоставят допълнителна информация, свързана с месеца, в който тя е извършена.
в)
НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на отчитането на ценовите преоценки на ценни книжа, включително предоставяне на пълно освобождаване от такова отчитане, на кредитни институции, които отчитат месечните салда на ценни книжа на база ценна книга по ценна книга, при спазването на следните изисквания:
i)
отчетената информация включва, за всяка ценна книга, нейната отчетна стойност по баланса;
ii)
за ценни книжа без публичнодостъпни идентификационни кодове отчетената информация включва информация относно категорията на инструмента, матуритета и емитента, която е поне достатъчна за получаване на разбивките, определени като „минимални изисквания“ в част 5 от приложение I.
6. Дерогации могат да се предоставят по отношение на статистическо отчитане на кредити, с които е извършено разпореждане чрез секюритизация.
На ПФИ, прилагащи IAS 39 или други подобни национални счетоводни правила, може да бъде разрешено от тяхната НЦБ да изключат от салдата, изискуеми съгласно части 2 и 3 от приложение I, кредитите, с които е извършено разпореждане чрез секюритизация в съответствие с националната практика, при условие че тази практика се прилага от всички резидентни ПФИ.
7. Дерогации могат да се предоставят по отношение на определени тримесечни салда, отнасящи се до държави-членки извън еврозоната.
Ако данните, събрани на по-високо ниво на агрегиране, показват, че позициите спрямо контрагенти, резиденти на някоя държава-членка, или позициите спрямо валутата на държава-членка, която не е приела еврото, не са от съществено значение, НЦБ може да реши да не изисква отчитане по отношение на тази държава-членка. НЦБ уведомява своите отчетни единици за всяко такова решение.
Член 9
Минимални стандарти и национални правила за отчитане
1. Изискваната статистическа информация се предоставя в съответствие с минималните стандарти за предаване, точност, концептуално съответствие и ревизии, както е предвидено в приложение IV.
2. НЦБ определят и прилагат, в съответствие с националните характеристики, правилата за отчитане, които следва да се спазват от действителната съвкупност от отчетни единици. НЦБ осигуряват тези правила за отчитане да предоставят необходимата статистическа информация и позволяват точна проверка за спазването на предвидените в приложение IV минимални стандарти за предаване, точност, концептуално съответствие и ревизии.
Член 10
Сливания, разделяния и преобразувания
В случай на сливане, разделяне или друго преобразуване, което може да окаже влияние върху изпълнението на статистическите задължения на отчетната единица, тя информира съответната НЦБ веднага след като намерението да осъществи подобна операция стане публично известно и в разумен срок преди операцията да бъде осъществена, за процедурите, които са запланувани в изпълнение на предвидените в настоящия регламент изисквания за статистическа отчетност.
Член 11
Използване на предоставената статистическа информация за целите на минималните резерви
1. Статистическата информация, отчетена от кредитните институции в съответствие с настоящия регламент, се използва от всяка кредитна институция за изчисляване на резервната база в съответствие с Регламент (ЕО) № 1745/2003 (ЕЦБ/2003/9). По-конкретно всяка кредитна институция използва тази информация за проверка на изпълнението на изискванията за нейните задължителни резерви през периода на поддържане.
2. Данните относно резервната база за малките институции от „опашката“ за три периода на поддържане на резервите се основават на данните от края на тримесечния период, събрани от НЦБ в рамките на 28 работни дни след края на тримесечието, за което се отнасят.
3. Тези специални правила по прилагането на системата за минимални резерви на ЕЦБ, предвидени в приложение III, имат предимство пред разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1745/2003 (ЕЦБ/2003/9) в случай на колизия.
4. За да се улесни управлението на ликвидността на ЕЦБ и на кредитните институции, задължителните резерви се потвърждават най-късно на първия ден от периода на поддържане; по изключение обаче може да възникне необходимост за кредитните институции да отчетат ревизии по отношение на резервната база или задължителните резерви, които са били потвърдени. Процедурите за потвърждаване или признаване на задължителните резерви не засягат задължението на отчетните единици да предоставят винаги вярна статистическа информация и да ревизират във възможно най-кратки срокове невярната статистическа информация, която вече са предоставили.
Член 12
Проверка и принудително събиране на информация
НЦБ упражняват правото да проверяват или да събират информацията, която отчетните единици са задължени да предоставят съгласно настоящия регламент, без да се засяга правомощието на ЕЦБ сама да упражнява тези права. По-конкретно НЦБ упражняват това право, когато дадена институция, включена в действителната съвкупност от отчетни единици, не изпълнява минималните стандарти за предаване, точност, концептуално съответствие и ревизии, посочени в приложение IV.
Член 13
Първо отчитане
1. Съгласно настоящия регламент първото отчитане започва с данни за юни 2010 г., включвайки данни назад до декември 2009 г. само за таблица 5.
2. Съгласно настоящия регламент първото отчитане по отношение на клетките в приложение I, част 2, таблица 1, съответстващи на синдикираните заеми, започва с данни за декември 2011 г.
3. Съгласно настоящия регламент първото отчитане по отношение на клетките в приложение I, част 3, таблица 3, съответстващи на държавите-членки, които са приели еврото, започва с данните за първото тримесечие след датата на приемане на еврото от тях.
4. Съгласно настоящия регламент първото отчитане по отношение на клетките в приложение I, част 3, таблици 3 и 4, съответстващи на държавите-членки, които не са приели еврото, започва с данните за първото тримесечие след датата на тяхното присъединяване към ЕС. Ако съответната НЦБ реши да не изиска първо отчитане на незначителни данни съвместно с тримесечните данни след датата на присъединяване на съответната държава-членка или държави-членки към ЕС, отчитането започва 12 месеца след уведомяване на отчетните единици от НЦБ, че данните са необходими.
Член 14
Отмяна
1. Регламент (ЕО) № 2423/2001 (ЕЦБ/2001/13) се отменя считано от 1 юли 2010 г.
2. Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието, установена в приложение V.
Член 15
Заключителна разпоредба
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 юли 2010 г.
Съставено във Франкфурт на Майн на 19 декември 2008 година.
EUROOPAN KESKUSPANKIN ASETUS (EY) N:o 25/2009,
annettu 19 päivänä joulukuuta 2008,
rahalaitossektorin taseesta (uudelleen laadittu toisinto)
(EKP/2008/32)
EUROOPAN KESKUSPANKIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin valtuuksista kerätä tilastotietoja 23 päivänä marraskuuta 1998 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2533/98 (1), ja erityisesti sen 5 artiklan 1 kohdan ja 6 artiklan 4 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin soveltamista vähimmäisvarannoista 23 päivänä marraskuuta 1998 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2531/98 (2), ja erityisesti sen 6 artiklan 4 kohdan,
ottaa huomioon luottolaitosten liiketoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta 14 päivänä kesäkuuta 2006 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2006/48/EY (uudelleenlaadittu teksti) (3),
ottaa huomioon Euroopan kansantalouden tilinpito- ja aluetilinpitojärjestelmästä yhteisössä 25 päivänä kesäkuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2223/96 (4),
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Rahalaitossektorin konsolidoidusta taseesta 22 päivänä marraskuuta 2001 annettua Euroopan keskuspankin asetusta (EY) N:o 2423/2001 (EKP/2001/13) (5) on muutettu merkittävästi useita kertoja. Kun kyseiseen asetukseen on nyt tarpeen tehdä uusia muutoksia, teksti olisi selvyyden ja avoimuuden vuoksi laadittava uudelleen.
(2)
Jotta Euroopan keskuspankkijärjestelmä (EKPJ) voisi suorittaa tehtävänsä, on tarpeen tuottaa rahalaitossektorin konsolidoitu tase. Tämän taseen päätarkoituksena on antaa Euroopan keskuspankille (EKP) kattavat tilastotiedot rahatalouden kehityksestä rahaliittoon osallistuvissa jäsenvaltioissa, joita tarkastellaan yhtenä talousalueena. Nämä tilastot kattavat yhteenlasketut rahoitussaamiset ja -velat, jotka ilmaistaan kattavaan ja homogeeniseen rahalaitossektoriin ja tiedonantajien joukkoon perustuvina kantatietoina ja taloustoimia koskevina tietoina, ja ne tuotetaan säännöllisesti. Riittävän yksityiskohtaisia tilastotietoja tarvitaan myös, jotta voidaan taata laskettujen, tämän alueen kattavien raha-aggregaattien ja niiden vastaerien jatkuva analyyttinen käyttökelpoisuus.
(3)
EKP:lla on EY:n perustamissopimuksen mukaisesti sekä Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännössä (EKPJ:n perussääntö) vahvistetuin edellytyksin velvollisuus antaa asetuksia siinä määrin kuin se on tarpeen niiden EKPJ:n tehtävien toteuttamiseksi, jotka on määritelty EKPJ:n perussäännössä ja joista säädetään eräissä tapauksissa perustamissopimuksen 107 artiklan 6 kohdan nojalla annetuissa neuvoston säädöksissä.
(4)
EKPJ:n perussäännön 5.1 artiklassa edellytetään, että EKP kerää EKPJ:n tehtävistä huolehtiakseen kansallisten keskuspankkien avustuksella tarvittavat tilastotiedot joko toimivaltaisilta kansallisilta viranomaisilta tai suoraan taloudellisilta toimijoilta. EKPJ:n perussäännön 5.2 artiklan mukaan kansalliset keskuspankit hoitavat 5.1 artiklassa kuvattuja tehtäviä siinä määrin kuin mahdollista.
(5)
Asetuksen (EY) N:o 2533/98 3 artiklassa edellytetään, että EKP täsmentää varsinaisen tiedonantajien joukon tietojen antajien perusjoukon rajoissa, sekä annetaan EKP:lle valtuudet vapauttaa jotkut tiedonantajien ryhmät kokonaan tai osittain tilastointiin liittyvistä tietojenantovaatimuksista. Saman asetuksen 6 artiklan 4 kohdassa säädetään, että EKP voi antaa asetuksia edellytyksistä, joiden mukaisesti voidaan käyttää oikeutta tilastotietojen tarkistamiseen tai pakollisen tilastotietojen keruun toimittamiseen.
(6)
Asetuksen (EY) N:o 2533/98 4 artiklassa säädetään, että jäsenvaltioiden on järjestettävä omalta osaltaan tilastotietojen keruu ja tehtävä EKPJ:n kanssa kiinteää yhteistyötä, jotta varmistetaan EKPJ:n perussäännön 5 artiklasta johtuvien velvollisuuksien täyttäminen.
(7)
Saattaa olla tarkoituksenmukaista, että kansalliset keskuspankit keräävät varsinaiselta tiedonantajien joukolta EKP:n tilastovaatimusten täyttämiseksi tarvittavat tilastotiedot osana laajempaa tilastointiin liittyvää tiedonkeruuta, jonka ne toteuttavat omalla vastuullaan yhteisön tai kansallisen lainsäädännön taikka vakiintuneen käytännön mukaisesti ja joka palvelee muita tilastointitarkoituksia, edellyttäen että EKP:n tilastovaatimusten täyttäminen ei vaarannu. Tällä tavoin voidaan myös vähentää tietojen keräämisestä aiheutuvaa rasitetta. Näissä tapauksissa tiedonantajille on avoimuuden lisäämiseksi ilmoitettava, että tietoja kerätään muita tilastointitarkoituksia varten. Erityistapauksissa EKP voi käyttää tällaisia muihin tarkoituksiin kerättyjä tilastotietoja omien tarpeidensa täyttämiseksi.
(8)
Tilastovaatimukset ovat yksityiskohtaisimmat niissä erissä, joiden vastapuolet kuuluvat rahaa hallussa pitävään sektoriin. Yksityiskohtaiset tiedot tarvitaan a) talletuksista alasektorin ja maturiteetin mukaan eriteltyinä sekä edelleen valuuttakohtaisesti eriteltyinä, jotta M3:een sisältyvien ulkomaan valuutan määräisten erien kehitystä voitaisiin tarkastella lähemmin ja jotta voitaisiin tutkia helpommin, missä määrin ulkomaan valuutan määräiset ja euromääräiset M3:n erät ovat toisiaan korvaavia; b) lainoista alasektorin, maturiteetin, tarkoituksen, korkotason tarkistuksen ja valuutan mukaan eriteltyinä, sillä näitä tietoja pidetään olennaisina rahatalouden analysoinnin kannalta; c) positioista, joissa vastapuolina on muita rahalaitoksia, siltä osin kuin se on tarpeen rahalaitosten välisten erien nettouttamiseksi tai varantopohjan laskemiseksi; d) positioista ”yli 2 vuoden määräaikaistalletukset”, ”talletukset, joiden irtisanomisaika on yli 2 vuotta” ja ”repot”, joissa vastapuolina ovat euroalueen ulkopuolella olevat (ulkomailla olevat), jotta voidaan laskea varantopohja, johon sovelletaan positiivista varantoprosenttia; e) kokonaistalletuksia koskevista positioista, joissa vastapuolina ovat ulkomailla olevat, ulkomaisten vastaerien laskemiseksi; f) alkuperäiseltä maturiteetiltaan alle tai yli 1 vuoden talletuksista ulkomailla olevilta ja lainoista ulkomailla oleville maksutasetta ja rahoitustilinpitoa varten.
(9)
Kansallisia keskuspankkeja rohkaistaan edistämään arvopaperikohtaisia raportointijärjestelyjä tässä asetuksessa edellytettyjen rahalaitosten arvopaperisalkkuja koskevien tilastotietojen keräämiseksi, silloin kun tämä saattaa vähentää luottolaitosten raportointivelvoitteita ja tukea tarkempien tilastojen kehittämistä. Kansalliset keskuspankit voivat sallia, että rahamarkkinarahastojen osalta tiedot ilmoitetaan sijoitusrahastojen saamisia ja velkoja koskevista tilastoista 27 päivänä heinäkuuta 2007 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EY) N:o 958/2007 (EKP/2007/8) (6) mukaisesti, jotta kevennettäisiin rahastonhoitajien raportointivelvoitteita.
(10)
EKP laskee rahoitustaloustoimet kuukauden lopun raportointipäivien kantatietojen erotuksena, josta poistetaan muista kuin taloustoimista aiheutuvat muutokset. Tiedonantajille osoitettu vaatimus ei koske valuuttakurssimuutoksia, jotka EKP laskee tiedonantajien toimittamien valuuttakohtaisten kantatietojen perusteella, eikä luokituksen muutoksia, joista kansalliset keskuspankit keräävät tiedot itse käyttämällä jo saatavissa olevia eri tietolähteitä.
(11)
EKP valtuutetaan asetuksen (EY) N:o 2531/98 5 artiklassa antamaan asetuksia tai tekemään päätöksiä laitosten vapauttamisesta vähimmäisvarantovelvoitteista, esittämään ehtoja siitä, miten velat muille laitoksille jätetään pois tai vähennetään varantopohjasta, ja määrittämään erisuuruiset velvoiteprosentit eri velkaryhmille. EKP:lla on asetuksen (EY) N:o 2531/98 6 artiklan nojalla oikeus kerätä laitoksilta vähimmäisvarantovelvoitteiden soveltamiseksi tarvittavat tiedot sekä tarkistaa niiden tietojen paikkansapitävyys ja laatu, joita laitokset antavat osoittaakseen noudattaneensa vähimmäisvarantovelvoitteita. Tietojen antamisesta aiheutuvan rasitteen vähentämiseksi on toivottavaa, että kuukausitasetta koskevia tilastotietoja käytettäisiin EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmän alaisten luottolaitosten varantopohjan säännölliseen laskemiseen vähimmäisvarantojen soveltamisesta 12 päivänä syyskuuta 2003 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) (7) mukaisesti.
(12)
On tarpeen määritellä luottolaitoksia koskeviin sulautumisiin sovellettavat erityiset menettelyt näiden laitosten varantovelvoitteita koskevien velvollisuuksien selventämiseksi.
(13)
EKP tarvitsee tietoja rahalaitosten arvopaperistamistoiminnasta voidakseen tulkita luottojen ja lainojen kehitystä euroalueella. Näillä tiedoilla täydennetään lisäksi tietoja, joita annetaan arvopaperistamisiin osallistuvien erityisyhteisöjen saamisia ja velkoja koskevista tilastoista 19 päivänä joulukuuta 2008 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EY) N:o 24/2009 (EKP/2008/30) (8) nojalla.
(14)
Vaikka on tunnustettua, että EKP:n antamissa asetuksissa ei anneta mitään oikeuksia eikä aseteta mitään velvollisuuksia rahaliittoon osallistumattomille jäsenvaltioille, EKPJ:n perussäännön 5 artikla koskee sekä rahaliittoon osallistuvia että siihen osallistumattomia jäsenvaltioita. Asetuksessa (EY) N:o 2533/98 muistutetaan, että EKPJ:n perussäännön 5 artikla sekä perustamissopimuksen 10 artikla tarkoittavat sitä, että rahaliittoon osallistumattomien jäsenvaltioiden on laadittava ja otettava käyttöön kansallisella tasolla kaikki tarkoituksenmukaisiksi katsomansa toimenpiteet EKP:n tilastovaatimusten edellyttämän tiedonkeruun järjestämiseksi ja saatava tilastointiin liittyvät valmistelunsa ajoissa valmiiksi, jotta niistä voi tulla rahaliittoon osallistuvia jäsenvaltioita,
ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa tarkoitetaan
-
’rahalaitoksella’ kotimaassa olevaa luottolaitosta, siten kuin se on määritelty yhteisön lainsäädännössä, tai muuta kotimaassa olevaa rahoituslaitosta, joka liiketoimintanaan ottaa vastaan talletuksia ja/tai niiden läheisiä vastineita muilta kuin rahalaitoksilta ja myöntää luottoja ja/tai tekee arvopaperisijoituksia omaan lukuunsa (ainakin taloudellisessa mielessä). Rahalaitossektori käsittää (9) a) keskuspankit; b) direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 1 kohdassa määritellyt luottolaitokset (yritys, joka liiketoimintanaan vastaanottaa yleisöltä talletuksia tai muita takaisinmaksettavia varoja (10) ja myöntää luottoja omaan lukuunsa, tai sähköisen rahan liikkeeseenlaskijoiden liiketoiminnan aloittamisesta, harjoittamisesta ja toiminnan vakauden valvonnasta 18 päivänä syyskuuta 2000 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2000/46/EY (11) tarkoitetut sähköisen rahan liikkeeseenlaskijat) ja c) muut rahalaitokset eli muut kotimaassa olevat rahoituslaitokset, jotka riippumatta liiketoimintansa luonteesta ovat rahalaitoksen määritelmän mukaisia. Ratkaiseva tekijä rahoituslaitoksia rahalaitoksiksi luokiteltaessa on se, missä määrin näiden laitosten liikkeeseen laskemien instrumenttien voidaan katsoa vastaavan luottolaitoksiin tehtyjä talletuksia, sikäli kuin laitokset muilta osin täyttävät rahalaitoksen määritelmän. Yhteissijoitusyrityksistä rahamarkkinarahastot täyttävät sovitut likviditeettivaatimukset ja kuuluvat siksi rahalaitossektoriin (ks. rahalaitosten yksilöintiä koskevat periaatteet, liite I, 1 osa),
-
’rahaliittoon osallistuvalla jäsenvaltiolla’ asetuksen (EY) N:o 2533/98 1 artiklassa määriteltyä rahaliittoon osallistuvaa jäsenvaltiota,
-
’rahaliittoon osallistumattomalla jäsenvaltiolla’ jäsenvaltiota, joka ei ole ottanut euroa käyttöön,
-
’tiedonantajalla’ asetuksen (EY) N:o 2533/98 1 artiklassa määriteltyä tiedonantajaa,
-
’jossakin maassa olevalla’ asetuksen (EY) N:o 2533/98 1 artiklassa määriteltyä jossakin maassa olevaa,
-
’erityisyhteisöllä’ erityisyhteisöä sellaisena kuin se on määritelty asetuksen (EY) N:o 24/2009 (EKP/2008/30) 1 artiklassa,
-
’arvopaperistamisella’ taloustoimea, joka sisältää joko a) perinteisen arvopaperistamisen, sellaisena kuin se on määritelty direktiivin 2006/48/EY 4 artiklassa, ja/tai b) arvopaperistamisen, sellaisena kuin se on määritelty asetuksen (EY) N:o 24/2009 (EKP/2008/30) 1 artiklassa, johon liittyy arvopaperistettavien lainojen luovutus erityisyhteisölle,
-
’sähköisen rahan liikkeeseenlaskijalla’ ja ’sähköisellä rahalla’ sähköisen rahan liikkeeseenlaskijaa ja sähköistä rahaa sellaisina kuin ne on määritelty direktiivin 2000/46/EY 1 artiklan 3 kohdassa,
-
’arvonalennuksella’ lainan määrän suoraa vähentämistä taseesta sen vuoksi, että se on tullut perimiskelvottomaksi,
-
’hallinnoijalla’ rahalaitosta, joka hallinnoi arvopaperistamisen taustalla olevia lainoja päivittäin perimällä velallisilta pääoman ja koron, jotka välitetään tämän arvopaperistamisjärjestelyn sijoittajille,
-
’lainan luovutuksella’ omistusoikeuden siirtona tai sub-participation-järjestelynä tapahtuvaa lainan tai sammioitujen lainojen taloudellista siirtämistä tiedonantajalta siirronsaajalle, joka ei ole rahalaitos,
-
’lainan hankinnalla’ omistusoikeuden tai sub-participation-järjestelynä tapahtuvaa lainan tai sammioitujen lainojen taloudellista siirtämistä siirtäjältä, joka ei ole rahalaitos, tiedonantajalle.
2 artikla
Varsinainen tiedonantajien joukko
1. Varsinainen tiedonantajien joukko koostuu rahaliittoon osallistuvien jäsenvaltioiden alueella olevista rahalaitoksista (liitteessä II olevassa 1 osassa esitetyn mukaisesti).
2. Varsinaisesta tiedonantajien joukosta rahalaitoksiin sovelletaan täysimääräisiä tiedonantovaatimuksia, jollei 8 artiklan mukaan myönnetyn poikkeuksen soveltamisesta muuta johdu.
3. Yhteisöihin, jotka täyttävät rahalaitoksen määritelmän, sovelletaan tätä asetusta siitä huolimatta, että ne on jätetty direktiivin 2006/48/EY soveltamisalan ulkopuolelle.
4. Jotta voidaan kerätä tietoja rahamarkkinarahastojen rahasto-osuuksien haltijoiden sijaintipaikoista, kuten liitteessä I olevan 2 osan 5.5 jaksossa tarkemmin yksilöidään, varsinaiseen tiedonantajien joukkoon kuuluvat myös asetuksen (EY) N:o 2533/98 2 artiklan 2 kohdan a alakohdassa tarkoitetut muut rahoituksen välittäjät kuin vakuutuslaitokset ja eläkerahastot, ellei mahdollisista poikkeuksista muuta johdu.
3 artikla
Tilastoinnissa käytettävä rahalaitosluettelo
1. EKP:n johtokunta laatii rahalaitoksista luettelon tilastointia varten ja ylläpitää sitä ottaen huomioon raportointitiheyttä ja toimitusaikaa koskevat vaatimukset, jotka johtuvat luettelon käytöstä EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmän yhteydessä. Tilastoinnissa käytettävässä rahalaitosluettelossa on oltava tiedot siitä, kuuluvatko laitokset EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmän piiriin vai eivät. Rahalaitosluettelon on oltava ajantasainen, tarkka, mahdollisimman homogeeninen ja riittävän vakaa tilastointitarkoituksiin.
2. Kansalliset keskuspankit ja EKP saattavat tilastoinnissa käytettävän rahalaitosluettelon ja sen päivitykset tiedonantajien saataville tarkoituksenmukaisella tavalla, mukaan lukien sähköisesti, internetin kautta tai asianomaisten tiedonantajien pyynnöstä paperimuodossa.
3. Tilastoinnissa käytettävä rahalaitosluettelo laaditaan ainoastaan tiedoksi. Jos luettelon viimeisin käytettävissä oleva versio on kuitenkin virheellinen, EKP ei määrää seuraamuksia yhteisölle, joka ei ole asianmukaisesti täyttänyt tiedonantovelvollisuuksiaan siltä osin kuin tämä on hyvässä uskossa luottanut virheellisen luettelon tietoihin.
4 artikla
Tilastovaatimukset
1. Varsinainen tiedonantajien joukko antaa sen jäsenvaltion kansalliselle keskuspankille, jossa rahalaitos sijaitsee, kuukauden lopun tasetta koskevat kuukausittaiset kantatiedot ja kuukausittaiset yhteenlasketut arvostusmuutokset. Yhteenlaskettujen arvostusmuutoksien osalta tiedot annetaan niistä lainojen luottotappioista/arvonalennuksista, jotka vastaavat tiedonantajien myöntämiä lainoja ja kattavat arvopapereiden arvostusmuutokset. Yksityiskohtaisempia tietoja tietyistä tase-eristä sekä taseen ulkopuoliset tiedot ilmoitetaan neljännesvuosittain tai vuosittain. Vaaditut tilastotiedot täsmennetään liitteessä I.
2. Kansalliset keskuspankit saavat kerätä vaaditut tilastotiedot rahalaitosten liikkeeseen laskemista ja niiden hallussa olevista arvopapereista arvopaperikohtaisesti siltä osin kuin 1 kohdassa tarkoitetut tiedot voidaan johtaa niistä tilastollisten vähimmäisvaatimusten mukaisesti liitteessä IV tarkennetulla tavalla.
3. Rahalaitokset ilmoittavat liitteessä I olevassa 5 osassa esitetyssä taulukossa 1A asetettujen vähimmäisvaatimusten mukaisesti kuukausittaiset arvostusmuutokset EKP:n edellyttämän täyden tietosarjan osalta. Kansalliset keskuspankit voivat kerätä muitakin kuin vähimmäisvaatimuksiin kuuluvia tietoja. Nämä lisätiedot voivat liittyä taulukkoon 1A merkittyihin muihin kuin ”vähimmäisvaatimuksia” koskeviin erittelyihin.
4. Lisäksi EKP voi edellyttää lisäselvityksiä kansallisten keskuspankkien keräämistä muutoksista, jotka sisältyvät erään ”luokituksen muutokset ja muut vastaavat järjestelyt”.
5 artikla
Lainojen arvopaperistamisia ja muita lainojen siirtoja koskevat ylimääräiset tilastovaatimukset
Rahalaitokset ilmoittavat seuraavat tiedot liitteessä I olevan 6 osan mukaisesti:
1.
tarkastelujakson aikana toteutettujen lainojen arvopaperistamisten ja muiden lainojen siirtojen nettovirtatiedot;
2.
vuosineljänneksen lopun kantatiedot kaikista lainoista, joissa rahalaitos toimii arvopaperistamisessa hallinnoijana;
3.
jos sovelletaan kansainvälistä tilinpäätösstandardia 39 (IAS 39) tai vastaavia kansallisia kirjanpitosääntöjä, jakson lopun kantatiedot niistä lainoista, jotka on luovutettu arvopaperistamalla ja joita ei ole vielä poistettu taseesta.
6 artikla
Toimitusajat
1. Kansalliset keskuspankit päättävät, milloin niiden on saatava tiedot tiedonantajilta, jotta ne kykenevät noudattamaan jäljempänä mainittuja määräaikoja, ja ottavat huomioon EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmässä asetetut toimitusaikoja koskevat vaatimukset sekä ilmoittavat niistä tiedonantajille.
2. Kansalliset keskuspankit toimittavat kuukausittaiset tilastot EKP:lle viimeistään sen kuukauden päättymistä, johon tiedot liittyvät, seuraavan kuukauden 15. pankkipäivänä työajan päättyessä.
3. Kansalliset keskuspankit toimittavat neljännesvuosittaiset tilastot EKP:lle viimeistään sen vuosineljänneksen päättymistä, johon tiedot liittyvät, seuraavana 28. pankkipäivänä työajan päättyessä.
4. Kansalliset keskuspankit toimittavat vuosittaiset tilastot EKP:lle raha-, rahoituslaitos- ja rahoitusmarkkinatilastoista (uudelleenlaaditut suuntaviivat) 1 päivänä elokuuta 2007 annettujen suuntaviivojen EKP/2007/9 (12) 17 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
7 artikla
Kirjanpitosäännöt tilastointia varten
1. Kirjanpitosäännöt, joita rahalaitokset noudattavat tässä asetuksessa tarkoitettuja tietoja antaessaan, ovat pankkien ja muiden rahoituslaitosten tilinpäätöksestä ja konsolidoidusta tilinpäätöksestä 8 päivänä joulukuuta 1986 annetun neuvoston direktiivin 86/635/ETY (13) kansallisten täytäntöönpanosäännösten ja muiden sovellettavien kansainvälisten standardien mukaisia, ellei tässä asetuksessa toisin säädetä.
2. Talletukset ja lainat ilmoitetaan kuukauden lopussa maksamatta olevan pääoman suuruisina. Arvonalennukset, siten kuin ne määritetään asianomaisessa kirjanpitokäytännössä, jätetään tämän määrän ulkopuolelle. Talletuksia ja lainoja ei nettouteta mitään muita saamisia tai velkoja vastaan.
3. Kaikki rahoitussaamiset ja -velat ilmoitetaan bruttomääräisinä tilastointia varten, tämän vaikuttamatta jäsenvaltioissa voimassa oleviin kirjanpito- ja nettoutuskäytäntöihin.
4. Kansalliset keskuspankit voivat sallia, että lainat, joista on tehty varaus, ilmoitetaan nettomääräisinä varauksilla vähennettyinä ja että ostetut lainat ilmoitetaan hankintahetkellä sovittuun hintaan, sillä edellytyksellä, että kaikki kotimaiset tiedonantajat noudattavat näitä ilmoituskäytäntöjä ja että ne ovat tarpeen, jotta lainat arvostettaisiin tilastoissa samalla tavoin kuin tammikuuta 2005 edeltävien kausien osalta.
8 artikla
Poikkeukset
1. Pienille rahalaitoksille voidaan myöntää poikkeuksia.
a)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia pienille rahalaitoksille sillä edellytyksellä, että niiden yhteinen osuus kansallisesta rahalaitostaseesta on kantatietojen osalta enintään 5 prosenttia.
b)
Luottolaitosten osalta a alakohdassa tarkoitetut poikkeukset merkitsevät sitä, että niiden luottolaitosten tietojenantovaatimukset, joihin näitä poikkeuksia sovelletaan, pienenevät, tämän kuitenkaan rajoittamatta vähimmäisvarantojen laskemista koskevien vaatimusten soveltamista, siten kuin siitä määrätään liitteessä III.
c)
Sellaisten pienten rahalaitosten osalta, jotka eivät ole luottolaitoksia ja joihin sovelletaan a alakohdassa tarkoitettua poikkeusta, kansalliset keskuspankit keräävät edelleenkin vähintään taseen loppusummaa koskevia tietoja ainakin vuosittain, jolloin raportoivan pienen laitoksen kokoa voidaan seurata.
d)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia luottolaitoksille, joihin ei sovelleta a eikä b alakohdassa säädettyä järjestelyä, pienentämällä niiden raportointivaatimukset liitteessä I olevassa 7 osassa vahvistettujen vaatimusten mukaisiksi, sillä edellytyksellä, että niiden yhteenlaskettu osuus kansallisesta rahalaitostaseesta on kantatietojen osalta enintään 10 prosenttia kansallisesta rahalaitostaseesta ja enintään 1 prosentti euroalueen rahalaitostaseesta, tämän rajoittamatta a alakohdan soveltamista.
e)
Kansalliset keskuspankit tarkistavat a ja d kohdassa asetettujen ehtojen täyttymisen hyvissä ajoin, jotta ne voivat tarvittaessa myöntää tai kumota poikkeuksia kunkin vuoden alusta alkaen.
f)
Pienet rahalaitokset voivat halutessaan olla hyödyntämättä poikkeuksia ja täyttää sen sijaan tiedonantovaatimuksensa täysimääräisesti.
2. Rahamarkkinarahastoille voidaan myöntää poikkeuksia.
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia rahamarkkinarahastoille 4 artiklan 1 kohdassa säädetyistä tietojenantovaatimuksista sillä edellytyksellä, että rahamarkkinarahastot ilmoittavat sen sijaan tasetiedot asetuksen (EY) N:o 958/2007 (EKP/2007/8) 6 artiklan mukaisesti, seuraavin edellytyksin:
-
rahamarkkinarahastot ilmoittavat tällaiset tiedot kuukausittain asetuksen (EY) N:o 958/2007 (EKP/2007/8) liitteessä I määrätyn ”sekamallin” perusteella ja sen 9 artiklassa vahvistettujen määräaikoja koskevien vaatimusten mukaisesti,
-
rahamarkkinarahastot ilmoittavat kuukauden lopun kantatiedot rahamarkkinarahastojen rahasto-osuuksista 6 artiklan 2 kohdassa vahvistettujen määräaikoja koskevien vaatimusten mukaisesti.
3. Poikkeuksia voidaan myöntää rahamarkkinarahastojen rahasto-osuuksien osalta.
a)
’Rahamarkkinarahastojen rekisteröidyillä rahasto-osuuksilla’ tarkoitetaan rahamarkkinarahastojen rahasto-osuuksia, joiden osalta pidetään kansallisen lainsäädännön mukaisesti rekisteriä, joka sisältää tiedot niiden haltijasta/haltijoista, mukaan lukien tiedot haltijan/haltijoiden kotipaikasta. ’Rahamarkkinarahastojen haltijaosuuksilla’ tarkoitetaan rahamarkkinarahastojen rahasto-osuuksia, joiden osalta kansallisen lainsäädännön mukaan ei pidetä haltijan/haltijoiden tiedot sisältävää rekisteriä taikka joiden osalta pidetään rekisteriä ilman tietoa haltijan/haltijoiden kotipaikasta.
b)
Mikäli rekisteröityjä rahasto-osuuksia tai haltijaosuuksia lasketaan liikkeeseen ensimmäistä kertaa taikka mikäli markkinakehitys edellyttää vaihtoehdosta tai vaihtoehtojen yhdistelmästä toiseen siirtymistä (siten kuin tämä on määritelty liitteessä I olevan 2 osan 5.5 jaksossa), kansalliset keskuspankit voivat myöntää yhdeksi vuodeksi poikkeuksia liitteessä I olevan 2 osan 5.5 jakson mukaisista edellytyksistä.
c)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää tiedonantajille poikkeuksia rahamarkkinarahastojen rahasto-osuuksien haltijoiden kotipaikan ilmoittamisen osalta, mikäli vaaditut tilastotiedot kerätään muista saatavilla olevista lähteistä liitteessä I olevan 2 osan 5.5 jakson mukaisesti. Kansalliset keskuspankit tarkistavat tämän ehdon täyttymisen hyvissä ajoin, jotta ne voivat tarvittaessa myöntää tai kumota poikkeuksia kunkin vuoden alusta alkaen EKP:n kanssa sovitulla tavalla. Kansalliset keskuspankit voivat laatia tämän asetuksen soveltamista varten luettelon tiedonantovelvoitteen alaisista muista rahoituksen välittäjistä ja ylläpitää sitä liitteessä I olevan 2 osan 5.5 jaksossa esitettyjen periaatteiden mukaisesti.
4. Poikkeuksia voidaan myöntää sähköisen rahan liikkeeseenlaskijoille, tämän kuitenkaan rajoittamatta 1 kohdan soveltamista.
a)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia yksittäisille sähköisen rahan liikkeeseenlaskijoille, tämän kuitenkaan rajoittamatta direktiivin 2006/48/EY tai asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) 2 artiklan soveltamista, ja jollei b alakohdassa toisin säädetä. Kansalliset keskuspankit tarkistavat b alakohdassa säädettyjen edellytysten täyttymisen hyvissä ajoin, jotta ne voivat tarvittaessa myöntää tai kumota poikkeuksia. Kansallinen keskuspankki, joka myöntää tällaisen poikkeuksen, ilmoittaa siitä EKP:lle.
b)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia yksittäisille sähköisen rahan liikkeeseenlaskijoille, jos vähintään toinen seuraavista edellytyksistä täyttyy:
i)
niiden liikkeeseen laskema sähköinen raha hyväksytään maksuksi vain vähäisessä määrässä yrityksiä, jotka ovat selvästi yksilöitävissä seuraavien seikkojen perusteella:
-
ne sijaitsevat samoissa tiloissa tai muulla paikallisesti rajatulla alueella ja/tai
-
niillä on liikkeeseen laskevaan laitokseen läheinen taloudellinen suhde tai liikesuhde, kuten jaettu omistus-, markkinointi- tai jakelurakenne, vaikka liikkeeseen laskeva laitos ja maksun hyväksyvä yritys olisivatkin erillisiä oikeushenkilöitä; tai
ii)
yli kolme neljännestä niiden taseen loppusummasta ei liity sähköisen rahan liikkeeseen laskemiseen tai hallinnointiin ja liikkeessä olevaan sähköiseen rahaan liittyvät rahoitusvastuut ovat enintään 100 miljoonaa euroa.
c)
Jos sähköisen rahan liikkeeseenlaskijaa, jolle myönnetään poikkeus, ei vapauteta vähimmäisvarantovelvoitteista, se toimittaa vähintään varantopohjan laskemiseksi tarvittavat neljännesvuosittaiset tiedot liitteen III mukaisesti. Laitos voi päättää ilmoittaa suppeammat varantopohjatiedot kuukausittain.
d)
Jos yksittäiselle sähköisen rahan liikkeeseenlaskijalle myönnetään poikkeus, EKP kirjaa tilastoitaessa laitoksen rahalaitosluetteloon yritykseksi. Laitosta käsitellään niin ikään yrityksenä tilanteissa, joissa se on rahalaitoksen vastapuolena. Laitosta pidetään kuitenkin edelleen luottolaitoksena laskettaessa EKP:n vähimmäisvarantovelvoitteita.
5. Poikkeuksia voidaan myöntää arvostusmuutosten osalta.
a)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää rahamarkkinarahastoille poikkeuksia arvostusmuutosten ilmoittamisen osalta poistamalla rahamarkkinarahastoilta velvollisuuden ilmoittaa arvostusmuutokset, tämän kuitenkaan vaikuttamatta 1 kohdan soveltamiseen.
b)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia arvopapereiden arvostusmuutosten raportointitiheyden ja toimitusajan osalta ja vaatia näiden tietojen toimittamista neljännesvuosittain samaan aikaan kuin neljännesvuosittain toimitettavat kantatiedot seuraavin edellytyksin:
i)
tiedonantajat, jotka käyttävät eri arvostusmenetelmiä, toimittavat kansallisille keskuspankeille arvostuskäytäntöjä koskevat tarkoituksenmukaiset tiedot, joihin sisältyy määrällinen arvio niiden hallussa olevien eri instrumenttien prosenttiosuuksista;
ii)
mikäli on tapahtunut huomattava arvostusmuutos, kansallisilla keskuspankeilla on oikeus vaatia tiedonantajia toimittamaan lisätietoja siltä kuukaudelta, jona muutos tapahtui.
c)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia arvopaperien arvostusmuutosten ilmoittamisen osalta ja myöntää myös täydellisen vapautuksen tällaisesta ilmoittamisesta luottolaitoksille, jotka ilmoittavat arvopaperikohtaisesti arvopapereita koskevat kuukausittaiset kantatiedot, seuraavin edellytyksin:
i)
ilmoitetut tiedot sisältävät kunkin arvopaperin osalta arvon, jolla arvopaperit kirjataan taseeseen;
ii)
ilmoitetut tiedot sisältävät niiden arvopapereiden osalta, joilla ei ole yleisesti saatavilla olevia tunnistekoodeja, instrumenttiluokasta, maturiteetista ja liikkeeseenlaskijasta sellaiset tiedot, jotka ovat vähintäänkin riittäviä liitteessä I olevassa 5 osassa ”vähimmäisvaatimuksiksi” määriteltyjen erittelyjen tekemiseksi.
6. Poikkeuksia voidaan myöntää sellaisten lainojen tilastoinnin osalta, jotka luovutetaan arvopaperistamalla.
Kansalliset keskuspankit voivat sallia IAS 39:ää tai vastaavia kansallisia kirjanpitosääntöjä soveltavien rahalaitostensa jättävän kansallisen käytännön mukaisesti liitteessä I olevissa 2 ja 3 osassa edellytetyistä kantatiedoista pois kaikki lainat, jotka myydään arvopaperistamalla, sillä edellytyksellä, että kaikki kotimaiset rahalaitokset soveltavat tätä käytäntöä.
7. Poikkeuksia voidaan myöntää tiettyjen euroalueeseen kuulumattomien jäsenvaltioiden neljännesvuosittaisten kantatietojen osalta.
Mikäli karkeamman aggregoinnin perusteella kerätyt luvut osoittavat, että jossakin jäsenvaltiossa oleviin vastapuoliin kohdistuvat erät tai erät sellaisen jäsenvaltion valuutassa, joka ei ole ottanut euroa käyttöön, eivät ole merkittäviä, kansallinen keskuspankki voi päättää olla edellyttämättä raportointia tällaisen jäsenvaltion osalta. Kansallinen keskuspankki ilmoittaa tiedonantajilleen tällaisesta päätöksestä.
9 artikla
Vähimmäisvaatimukset ja kansalliset tiedonantomenettelyt
1. Vaaditut tilastotiedot annetaan tietojen toimittamista, tarkkuutta, käsitteellistä vastaavuutta ja tarkistuksia koskevien, liitteessä IV esitettyjen vähimmäisvaatimusten mukaisesti.
2. Kansalliset keskuspankit määrittelevät ja ottavat kansallisten erityispiirteiden mukaisesti käyttöön tiedonantomenettelyt, joita varsinaisen tiedonantajien joukon on noudatettava. Kansalliset keskuspankit varmistavat, että näillä tiedonantomenettelyillä tuotetaan vaaditut tilastotiedot ja että niiden perusteella voidaan myös tarkistaa täsmällisesti tietojen toimittamista, tarkkuutta, käsitteellistä vastaavuutta ja tarkistuksia koskevien, liitteessä IV esitettyjen vähimmäisvaatimusten noudattaminen.
10 artikla
Sulautumiset, jakautumiset ja uudelleenjärjestelyt
Jos kyseessä on sulautuminen, jakautuminen tai muu uudelleenjärjestely, joka saattaa vaikuttaa tilastotietojen antamista koskevien velvollisuuksien täyttämiseen, asianomainen tiedonantaja ilmoittaa, sen jälkeen kun aikomus tällaisen toimen toteuttamisesta on tullut julkiseksi ja kohtuullisessa ajassa ennen kuin se tulee voimaan, asianomaiselle kansalliselle keskuspankille suunnitelluista menettelyistä tässä asetuksessa asetettujen tilastovaatimusten täyttämiseksi.
11 artikla
Ilmoitettujen tilastotietojen käyttö vähimmäisvarantojen laskemista varten
1. Jokainen luottolaitos käyttää tämän asetuksen mukaisesti antamiaan tilastotietoja varantopohjansa laskemiseen asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) mukaisesti. Jokainen luottolaitos käyttää näitä tietoja erityisesti tarkistaakseen, täyttääkö se varantovelvoitteensa pitoajanjakson aikana.
2. Pienten laitosten varantopohjaa koskevat tiedot kolmea pitoajanjaksoa varten perustuvat vuosineljänneksen lopun tietoihin, jotka kansalliset keskuspankit keräävät viimeistään 28. pankkipäivänä kyseisen vuosineljänneksen päättymisestä.
3. Liitteessä III vahvistettuja EKP:n vähimmäisvarantovelvoitteiden soveltamiseen liittyviä erityissääntöjä sovelletaan ensisijaisesti asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) säännöksiin nähden, mikäli ne ovat ristiriidassa keskenään.
4. Varantovelvoitteet on EKP:n ja luottolaitosten likviditeetin hallinnan helpottamiseksi vahvistettava viimeistään kunkin pitoajanjakson ensimmäisenä päivänä. Luottolaitokset saattavat kuitenkin poikkeuksellisesti joutua korjaamaan varantopohjaa tai vahvistettua varantovelvoitetta. Varantovaatimusten vahvistamista tai hyväksymistä koskevat menettelyt eivät rajoita tiedonantajien velvollisuutta toimittaa aina oikeat tilastotiedot sekä korjata mahdollisimman pian jo toimittamansa virheelliset tilastotiedot.
12 artikla
Tilastotietojen tarkistaminen ja pakollinen keruu
Kansalliset keskuspankit käyttävät oikeuttaan tarkistaa tai kerätä tietoja, joita tiedonantajien edellytetään toimittavan tämän asetuksen perusteella, tämän rajoittamatta EKP:n oikeutta käyttää tätä oikeutta itse. Kansalliset keskuspankit käyttävät tätä oikeutta erityisesti silloin, kun jokin varsinaiseen tiedonantajien joukkoon kuuluva laitos ei täytä tämän asetuksen liitteessä IV säädettyjä tietojen toimittamista, tarkkuutta, käsitteellistä vastaavuutta ja tarkistuksia koskevia vähimmäisvaatimuksia.
13 artikla
Tietojen antaminen ensimmäisen kerran
1. Ensimmäiset tiedot annetaan tämän asetuksen mukaisesti kesäkuun 2010 tilanteesta, mukaan lukien historiatiedot joulukuuhun 2009 saakka vain taulukon 5 osalta.
2. Ensimmäiset tiedot annetaan tämän asetuksen mukaisesti syndikoituja lainoja koskevien solujen osalta liitteessä I olevan 2 osan taulukossa 1 joulukuun 2011 tilanteesta.
3. Tämän asetuksen mukaiset ensimmäiset tiedot niitä jäsenvaltioita vastaavien solujen osalta, jotka ovat ottaneet euron käyttöön, annetaan liitteessä I olevan 3 osan taulukossa 3 ensimmäisen kerran euron käyttöönottopäivää seuraavalta vuosineljännekseltä.
4. Tämän asetuksen mukaiset ensimmäiset tiedot niitä jäsenvaltioita vastaavien solujen osalta, jotka eivät ole ottaneet euroa käyttöön, annetaan liitteessä I olevan 3 osan taulukoissa 3 ja 4 ensimmäisen kerran niiden EU:hun liittymistä seuraavalta vuosineljännekseltä. Jos asianomainen kansallinen keskuspankki päättää olla vaatimatta muiden kuin merkittävien tietojen ilmoittamista ensimmäistä kertaa niiden ensimmäisten neljännesvuositason tietojen yhteydessä, jotka toimitetaan sen jälkeen kun asianomainen jäsenvaltio on liittynyt tai asianomaiset jäsenvaltiot ovat liittyneet EU:hun, tiedot annetaan ensimmäisen kerran 12 kuukautta sen jälkeen kun kansallinen keskuspankki on ilmoittanut tiedonantajille vaativansa tietojen ilmoittamista.
14 artikla
Kumoaminen
1. Kumotaan asetus (EY) N:o 2423/2001 (EKP/2001/13) 1 päivästä heinäkuuta 2010.
2. Kumottuun asetukseen tehtyjen viittausten katsotaan koskevan tätä asetusta ja niitä tulee lukea liitteessä V esitettyä vastaavuustaulukkoa noudattaen.
15 artikla
Loppumääräys
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 1 päivästä heinäkuuta 2010.
Annettu Frankfurt am Mainissa 19 päivänä joulukuuta 2008.