РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 361/2008 НА СЪВЕТА
от 14 април 2008 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1234/2007 за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално членове 36 и 37 от него,
като взе предвид предложението на Комисията,
като взе предвид становището на Европейския парламент,
като има предвид, че:
(1)
С оглед опростяване на регулаторната среда на Общата селскостопанска политика (ОСП) Регламент (ЕО) № 1234/2007 („Общ регламент за ООП“) (1) отмени и замени с един-единствен правен акт всички регламенти, които Съветът бе приел след въвеждането на ОСП в рамките на създаването на общи организации на пазарите на селскостопански продукти или групи продукти.
(2)
Както е обяснено в съображение 7 от Общия регламент за ООП, актът на опростяване нямаше за цел да поставя под въпрос политическите решения, вземани през годините в рамките на ОСП, и следователно не предвиждаше никакви нови инструменти или мерки. Затова Общият регламент за ООП отразява политическите решения, взети до момента, когато той бе предложен от Комисията.
(3)
Успоредно с преговорите, водени в рамките на Съвета, за приемане на Общия регламент за ООП, Съветът също така договори и прие редица политически решения в няколко сектора. Такъв е случаят със сектори „Захар“, „Семена“, „Мляко и млечни продукти“.
(4)
Регламент (ЕО) № 318/2006 на Съвета от 20 февруари 2006 г. относно общата организация на пазарите в сектора на захарта (2) бе изменен главно с оглед постигане на структурен баланс на съответния пазар. Тези изменения бяха приети и публикувани малко преди публикуването на Общия регламент за ООП.
(5)
Регламент (ЕО) № 1947/2005 на Съвета от 23 ноември 2005 г. относно общата организация на пазара на семена (3) бе изменен по същото време, по което бе приет Общият регламент за ООП. Посоченото изменение прекратява възможността на Финландия да отпуска национална помощ за семена и семена на житни култури и за да бъде предоставена възможност на земеделските производители да се подготвят за положението без национална помощ, предвижда последен допълнителен преходен период, през който Финландия може да отпуска национална помощ за производството на семена и семена на житни култури с изключение на семена на тимотейка.
(6)
Регламент (ЕО) № 1255/1999 на Съвета от 17 май 1999 г. относно общата организация на пазара на мляко и млечни продукти (4) бе изменен малко преди приемането на Общия регламент за ООП, като бяха въведени различни изменения в схемите за публична интервенция и частно складиране по отношение на масло и обезмаслено мляко на прах, бе премахната възможността военните сили да купуват масло на намалени цени и бе определена фиксирана помощ за всички категории мляко, доставяни на учениците в образователните заведения.
Освен това Регламент (ЕО) № 2597/97 на Съвета от 18 декември 1997 г. относно определяне на допълнителни правила за общата организация на пазара на мляко и млечни продукти по отношение на млякото за пиене (5) също бе изменен едновременно с Регламент (ЕО) № 1255/1999, с което се позволи да бъдат търгувани като мляко за пиене продукти с масленост, различна от предвидените преди в посочения регламент.
(7)
Необходимо е тези изменения да бъдат включени в Общия регламент за ООП, за да се осигури запазването на тези политически решения от прилагането на Общия регламент за ООП в съответните сектори.
(8)
Едновременно с преговорите по Общия регламент за ООП и приемането му Съветът също така договори и прие реформа на политиката в секторите „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“. За тази цел бе приет Регламент (ЕО) № 1182/2007 на Съвета от 26 септември 2007 г. за определяне на специфични правила по отношение на сектора на плодовете и зеленчуците (6). Както е обяснено в съображение 8 от Общия регламент за ООП, само онези разпоредби от двата горепосочени сектора, които не са били сами по себе си предмет на реформа на политиката, бяха включени в Общия регламент за ООП от самото начало, а материалните разпоредби, които са били предмет на изменения на политиката, следва да бъдат включени в Общия регламент за ООП след като бъдат приети. При това положение секторите „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“ следва сега да бъдат изцяло включени в Общия регламент за ООП чрез въвеждане в Общия регламент за ООП на политическите решения, взети в Регламент (ЕО) № 1182/2007 по отношение на общата организация на пазарите на продуктите от тези два сектора.
(9)
Регламент (ЕО) № 700/2007 на Съвета от 11 юни 2007 г. относно търговията с месо от едър рогат добитък на възраст дванадесет месеца или по-малко (7) въведе нови правила за търговията със съответните продукти. Целта на Общия регламент за ООП беше да обедини всички правила, действащи в контекста на общата организация на пазарите, в единна правна рамка и да замени секторния подход с хоризонтален. Общият регламент за ООП съдържа правила за търговията в различните сектори и следователно е уместно в него да бъдат включени новите правила за търговия, въведени с Регламент (ЕО) № 700/2007.
(10)
При включването на тези разпоредби в Общия регламент за ООП следва да се прилага същият подход като този при приемането на Общия регламент за ООП, а именно да не се поставят под въпрос политическите решения, взети към момента на приемането на разпоредбите от Съвета, както и аргументацията на тези политически решения във вида, в който тя е отразена в съображенията на съответните регламенти.
(11)
Следователно Общият регламент за ООП следва да бъде съответно изменен.
(12)
Измененията следва да се прилагат най-късно от същите дати, от които Общият регламент за ООП се прилага за съответните сектори в съответствие с член 204, параграф 2 от него. Що се отнася до секторите „Семена“, „Говеждо и телешко месо“, „Мляко и млечни продукти“ член 204, параграф 2 предвижда 1 юли 2008 г. да бъде датата, от която да се прилага Общият регламент за ООП. Затова настоящият регламент следва също така да предвиди 1 юли 2008 г. за дата, от която да започне прилагането му в тези сектори.
(13)
По отношение на малкото разпоредби в Общия регламент за ООП, които вече са предвидени по отношение на секторите „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“, те се прилагат, в съответствие с член 204, параграф 2 от същия регламент, от 1 януари 2008 г. Съответните изменения, предвидени в настоящия регламент, биха могли следователно да се прилагат от същата дата, като тези изменения за сектори „Семена“, „Говеждо и телешко месо“ и „Мляко и млечни продукти“, а именно от 1 юли 2008 г.
(14)
Член 2 от Регламент (ЕО) № 1152/2007 предвижда, че някои от измененията, които се въвеждат с този регламент в сектор „Мляко“, следва да започнат да се прилагат чак от 1 септември 2008 г. Същата дата на прилагане следва да се предвиди за съответните изменения в контекста на настоящия регламент.
(15)
По отношение на сектор „Захар“ Общият регламент за ООП се прилага от 1 октомври 2008 г. съгласно член 204, параграф 2, втора алинея, буква в) от него. Затова разпоредбите относно този сектор, предвидени в настоящия регламент, също следва да започнат да се прилагат от 1 октомври 2008 г.
(16)
Следните регламенти в сектор „Плодове и зеленчуци“ са остарели и затова с оглед на правната сигурност те следва да бъдат отменени: Регламент (ЕИО) № 449/69 на Съвета от 11 март 1969 г. относно изплащането на помощ, предоставяна от държавите-членки на организациите на производителите на плодове и зеленчуци (8), Регламент (ЕИО) № 1467/69 на Съвета от 23 юли 1969 г. относно вноса на цитрусови плодове с произход от Мароко (9), Регламент (ЕИО) № 2511/69 на Съвета от 9 декември 1969 г. за определяне на определящ специални мерки за подобряване на производството и продажбите на цитрусови плодове с произход от Общността (10), Регламент (ЕИО) № 2093/70 на Съвета от 20 октомври 1970 г. за определяне на общи правила за прилагане на член 6 и член 7, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2517/69 за определяне на някои мерки за реорганизиране на производството на плодове в Общността (11), Регламент (ЕИО) № 846/72 на Съвета от 24 април 1972 г. за въвеждане на специални мерки за възлагането на договори за обработка на домати, които са били предмет на интервенционни мерки (12), Регламент (ЕИО) № 1252/73 на Съвета от 14 май 1973 г. относно вноса на цитрусови плодове с произход от Кипър (13), Регламент (ЕИО) № 155/74 на Съвета от 17 декември 1973 г. относно вноса на цитрусови плодове с произход от Ливан (14), Регламент (ЕИО) № 1627/75 на Съвета от 26 юни 1975 г. относно вноса на пресни лимони с произход от Израел (15), Регламент (ЕИО) № 794/76 на Съвета от 6 април 1976 г. за определяне на допълнителни мерки за реорганизиране на производството на плодове в Общността (16), Регламент (ЕИО) № 1180/77 на Съвета от 17 май 1977 г. относно вноса в Общността на някои селскостопански продукти, произхождащи от Турция (17), Регламент (ЕИО) № 10/81 на Съвета от 1 януари 1981 г. за определяне, по отношение на плодовете и зеленчуците, на общите правила за прилагане на Акта за присъединяване от 1979 г. (18), Регламент (ЕИО) № 40/81 на Съвета от 1 януари 1981 г. за определяне на основните и изкупните цени, приложими към карфиола и ябълките в Гърция (19), Регламент (ЕИО) № 3671/81 на Съвета от 15 декември 1981 г. относно вноса в Общността на някои селскостопански продукти с произход от Турция (20), Регламент (ЕИО) № 1603/83 на Съвета от 14 юни 1983 г. за определяне на специални мерки за пласиране на сушено грозде и сушени смокини от реколта 1981 г., държани от агенции за съхранение (21), Регламент (ЕИО) № 790/89 на Съвета от 20 март 1989 г. за определяне на размера на допълнителната фиксирана помощ за учредяването на организации на производители и на максималния размер на помощта за подобряване на качеството и търговията в сектора на черупковите плодове и рожковите (22), Регламент (ЕИО) № 3650/90 на Съвета от 11 декември 1990 г. относно мерките за засилване на прилагането на общите качествени стандарти за плодове и зеленчуци в Португалия (23), Регламент (ЕИО) № 525/92 на Съвета от 25 февруари 1992 г. относно временното компенсиране на последиците от положението в Югославия върху транспорта на някои свежи плодове и зеленчуци от Гърция (24), Регламент (ЕИО) № 3438/92 на Съвета от 23 ноември 1992 г. за определяне на специални мерки относно транспорта на някои свежи плодове и зеленчуци с произход от Гърция (25), Регламент (ЕИО) № 3816/92 на Съвета от 28 декември 1992 г. относно предвиждане на премахването на компенсаторния механизъм в сектора на плодовете и зеленчуците в търговията между Испания и другите държави-членки, както и относно свързаните с това мерки (26), Регламент (ЕИО) № 742/93 на Съвета от 17 март 1993 г. относно предвиждане на премахването на компенсаторния механизъм в сектора на плодовете и зеленчуците в търговията между Португалия и другите държави-членки (27), Регламент (ЕИО) № 746/93 на Съвета от 17 март 1993 г. относно предоставяне на помощи с цел да се насърчи учредяването и да се улесни дейността на организациите на производители в Португалия, предвидени в Регламенти (ЕИО) № 1035/72 и (ЕИО) № 1360/78 (28), Регламент (ЕО) № 399/94 на Съвета от 21 февруари 1994 г. относно специфични мерки за сушеното грозде (29), Регламент (ЕО) № 2241/2001 на Съвета от 15 ноември 2001 г. относно изменение на автономното мито от Общата митническа тарифа за чесън с код по КН 0703 20 00 (30), Регламент (ЕО) № 545/2002 на Съвета от 18 март 2002 г. относно продължаване на финансирането на плановете за подобряване на качеството и търговията с някои черупкови плодове и рожкови, одобрени в съответствие с дял IIа от Регламент (ЕИО) № 1035/72, и относно предоставяне на специфична помощ за лешниците (31),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 1234/2007 се изменя, както следва:
1.
Член 1 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. По отношение на сектор „Вино“ се прилага само член 195 от настоящия регламент.“;
б)
добавя се следният параграф:
„4. По отношение на картофи, пресни или охладени, с код по КН 0701 се прилага част IV, глава II.“
2.
В член 3 се добавя следният параграф:
„За продукти от сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“ пазарната година се определя, при необходимост, от Комисията.“
3.
Член 6, параграф 2, буква в) се заличава.
4.
Член 8, параграф 1, буква д), подточка ii) се заменя със следното:
„ii)
169,80 EUR на 100 kg за обезмаслено мляко на прах;“.
5.
Член 10, параграф 1, буква е) се заменя със следното:
„е)
обезмаслено мляко на прах от най-високо качество, приготвено от мляко в одобрено предприятие в Общността чрез процес на впръскване, с минимално тегловно съдържание на протеини 34 % от обезмасления сух екстракт.“
6.
Член 15 се заменя със следното:
„Член 15
Масло
1. За маслото публичната интервенция е открита в периода от 1 март до 31 август.
2. Когато предложените за интервенция количества през периода, установен в параграф 1, надхвърлят 30 000 тона, Комисията може да спре изкупуването чрез публична интервенция. В такъв случай изкупуването може да бъде извършено на основата на тръжна процедура съгласно спецификации, които трябва да се определят от Комисията.“
7.
Член 22 се заменя със следното:
„Член 22
Масло
Без да се засяга определянето на интервенционната цена посредством тръжна процедура, в случая, посочен в член 15, параграф 2, интервенционната цена за масло е 90 % от референтната цена.“
8.
В член 23 втора алинея се заличава.
9.
Член 26 се изменя, както следва:
а)
параграф 2, бувка а), подточка ii) се заменя със следното:
„ii)
за износ, или без допълнителна преработка, или след преработка в продуктите, изброени в приложение I към Договора, или в стоките, изброени в част III от приложение XX към настоящия регламент, или“;
б)
в параграф 2, буква а) се добавя следната подточка:
„iii)
за промишлена употреба съгласно член 62.“
10.
В член 28 буква a) се заменя със следното:
„а)
по отношение на:
i)
неосолено масло, произведено от сметана или мляко в одобрено предприятие на Общността, с минимално тегловно съдържание на мазнини 82 %, максимално тегловно съдържание на сухо вещество без мазнини в мляко 2 % и максимално тегловно съдържание на вода 16 %,
ii)
осолено масло, произведено от сметана или мляко в одобрено предприятие на Общността, с минимално тегловно съдържание на мазнини 80 %, с максимално тегловно съдържание на млечно безмаслено сухо вещество 2 %, с максимално тегловно съдържание на вода 16 % и максимално тегловно съдържание на сол 2 %.“
11.
Член 29 се заменя със следното:
„Член 29
Условия и ниво на помощта за масло
Размерът на помощта за масло се определя от Комисията предвид разходите за складиране и вероятните тенденции в цените на прясно масло и масло на склад.
Ако по време на извеждането от склад пазарът е претърпял неблагоприятна промяна, която не е могла да бъде предвидена в момента на внасянето на склад, помощта може да бъде увеличена.“
12.
Член 31 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 буква г) се заличава;
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Комисията определя предвидената в параграф 1 помощ за частно складиране предварително или чрез тръжни процедури.
По отношение на сирената, предвидени в параграф 1, буква д), помощта се определя в зависимост от разходите за складиране и с цел поддържане на необходимия баланс между сирената, за които се отпуска помощ, и другите предлагани на пазара сирена.“
13.
Член 35 се заличава.
14.
В член 50 параграфи 5 и 6 се заменят със следното:
„5. Предприятията за производство и преработка на захар, които не са подписали договори за доставка преди засяването на минималната цена за цвекло в рамките на квотата за количеството цвекло, равняващо се на отпусната им квота за захар, коригирана, ако случаят е такъв, съответно с коефициента за превантивно изтегляне, определен в съответствие с член 52, параграф 2, първа алинея, се задължават да заплатят най-малко минималната цена за цвекло в рамките на квотата за цялото количество захарно цвекло, което преработват в захар.
6. При положение че бъдат одобрени от съответната държава-членка, вътрешнотърговските споразумения могат да дерогират от параграфи 3, 4 и 5.“
15.
Член 52 се заменя със следното:
„Член 52
Изтегляне на захар
1. За да се запази структурното равновесие на пазара при ценово равнище, близко до референтната цена, като се вземат предвид задълженията, поети от Общността по силата на сключените в съответствие с член 300 от Договора споразумения, Комисията може да реши, за определена пазарна година, да изтегли от пазара произведените в рамките на квоти количества захар или изоглюкоза, които превишават прага, изчислен в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
2. Прагът на изтегляне, посочен в параграф 1 от настоящия член, се изчислява за всяко предприятие, притежаващо квота, чрез умножаване на квотата му с коефициент, който се определя от Комисията до 16 март на предходната пазарна година на базата на очакваните пазарни тенденции. За пазарната 2008/2009 година коефициентът се прилага за квотата, отпусната най-късно на 15 март 2008 г. след отказите в съответствие с Регламент (ЕО) № 320/2006.
На базата на актуализираните пазарни тенденции Комисията може да реши до 31 октомври на съответната пазарна година или да коригира коефициента, или, когато такова решение не е взето в съответствие с първа алинея от настоящия параграф, да определи коефициент.
3. Всяко предприятие, което разполага с квота, до началото на следващата пазарна година складира на свои разноски произведената в рамките на квотата захар, която надвишава прага, изчислен в съответствие с параграф 2. Количествата захар или изоглюкоза, изтеглени през дадена пазарна година, се считат за първите количества, произведени в рамките на квотата за следващата пазарна година.
Чрез дерогация от първа алинея от настоящия параграф, вземайки предвид очакваните тенденции на пазара на захарта, Комисията може да реши да счита за текущата и/или следващата пазарна година цялото количество изтеглена захар или изоглюкоза или част от него като:
а)
излишък от захар или излишък от изоглюкоза, в наличност за преработка в промишлена захар или промишлена изоглюкоза, или
б)
временно производство в рамките на квотата, част от което може да бъде запазено за износ при спазване на задълженията, поети от Общността по силата на споразумения, сключени в съответствие с член 300 от Договора.
4. Ако снабдяването със захар в Общността не е адекватно, Комисията може да реши определено количество от изтеглената захар да бъде продадено на общностния пазар преди края на периода на изтегляне.
5. В случаите, когато изтеглената захар се счита за първото количество захар, произведено през следващата пазарна година, на производителите на захарно цвекло се заплаща минималната цена за същата пазарна година.
В случаите, когато изтеглената захар става промишлена захар или се изнася съгласно параграф 3, букви а) и б) от настоящия член, изискванията по член 49 относно минималната цена не се прилагат.
Когато изтеглената захар се продава на пазара на Общността преди края на периода на изтегляне съгласно параграф 4, на производителите на цвекло се заплаща минималната цена за текущата пазарна година.“
16.
Създава се следният член:
„Член 52а
Изтегляне на захар през пазарните 2008/2009 и 2009/2010 години
1. Чрез дерогация от член 52, параграф 2 от настоящия регламент за държавите-членки, чиято национална квота за захар е била намалена вследствие на откази от квота в съответствие с член 3 и член 4а, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 320/2006, приложимият коефициент се определя от Комисията за пазарните 2008/2009 и 2009/2010 години чрез прилагане на разпоредбите на приложение VIIв към настоящия регламент.
2. По отношение на предприятие, което в съответствие с член 3, параграф 1, буква а) или б) от Регламент (ЕО) № 320/2006 откаже, считано от следващата пазарна година, цялата предоставена му квота, по негово искане не се прилагат коефициентите, посочени в член 52, параграф 2 от настоящия регламент. Това искане се представя преди края на пазарната година, за която се отнася изтеглянето.“
17.
Член 59 се заменя със следното:
„Член 59
Управление на квотите
1. Комисията коригира квотите, определени в приложение VI, до 30 април 2008 г. за пазарната 2008/2009 година и до 28 февруари 2009 г. и 2010 г. съответно за пазарните 2009/2010 и 2010/2011 години. Коригирането на квотите е резултат от прилагането на параграф 2 от настоящия член и на член 58 от настоящия регламент, както и на член 3 и член 4а, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 320/2006.
2. Като вземе предвид резултатите от схемата за преструктуриране, предвидена в Регламент (ЕО) № 320/2006, Комисията взема решение до 28 февруари 2010 г. относно общия процент, необходим за намаляване на съществуващите квоти за захар и изоглюкоза на държава-членка или регион с цел да се избегне неравновесие на пазара през пазарните години от 2010/2011 г. нататък. Държавите-членки коригират съответно квотите за всяко предприятие.
Чрез дерогация от първа алинея от настоящия параграф, за държавите-членки, чиято национална квота е била намалена вследствие на откази от квота в съответствие с член 3 и член 4а, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 320/2006, Комисията определя процента чрез прилагане на разпоредбите на приложение VIIа към настоящия регламент. Такива държави-членки коригират процента в съответствие с приложение VIIб към настоящия регламент за всяко предприятие на територията си, на което е предоставена квота.
Първа и втора алинея от настоящия параграф не се прилагат за най-отдалечените региони, посочени в член 299, параграф 2 от Договора.“
18.
Член 60 се изменя, както следва:
а)
заглавието се заменя със следното:
„Член 60
Преразпределяне на национални квоти и намаляване на квоти“;
б)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Държава-членка може да намали квотата за захар или изоглюкоза, отпусната на установено на нейна територия предприятие, с най-много 10 % за пазарната 2008/2009 година и за следващите години, при зачитане на свободата на предприятията да участват в механизмите, създадени с Регламент (ЕО) № 320/2006. Държавите-членки извършват това, като прилагат обективни и недискриминационни критерии.“;
в)
добавя се следният параграф:
„4. Чрез дерогация от параграф 3 от настоящия член, когато се прилага член 4а от Регламент (ЕО) № 320/2006, държавите-членки коригират отпуснатата на съответното предприятие квота за захар чрез прилагане на определеното в параграф 4 от този член намаляване в рамките на процента, определен в параграф 1 от настоящия член.“
19.
В член 64 буква в) се заменя със следното:
„в)
захар и изоглюкоза, изтеглени от пазара в съответствие с членове 52 и 52а, за които не са изпълнени задълженията по член 52, параграф 3.“
20.
В член 101 букви б)-д) се заменят със следното:
„б)
от производители на сладкарски продукти и сладолед;
в)
от производители на други хранителни продукти, които се определят от Комисията;
г)
за пряка консумация на концентрирано масло.“
21.
Член 102, параграф 3 се заменя със следното:
„3. Помощта от Общността е 18,15 EUR/100 kg за всички категории мляко.
Размерът на помощите за други подлежащи на подпомагане млечни продукти се определя според млечните съставки на конкретния продукт.“
22.
Следният раздел се създава в част II, дял I, глава IV:
„Раздел IVа
Помощи в сектор „Плодове и зеленчуци“
Подраздел I
Групи производители
Член 103а
Помощ за групи производители
1. По време на преходния период, разрешен съгласно член 125д, държавите-членки могат да отпускат на групите производители в сектор „Плодове и зеленчуци“, които са формирани с цел да бъдат признати за организации на производители:
а)
помощ за насърчаване на тяхното формиране и улесняване на административното им функциониране;
б)
помощ, предоставяна директно или посредством кредитни институции, предназначена да покрие част от инвестициите, необходими за получаването на признаване и изложени в плана за признаване, посочен в член 125д, параграф 1, трета алинея.
2. Посочената в параграф 1 помощ се възстановява от Общността в съответствие с правилата, които ще бъдат приети от Комисията, относно финансирането на такива мерки, включително праговете, таваните и степента на общностно финансиране.
3. Помощта, посочена в параграф 1, буква а), се определя за всяка група производители въз основа на предлаганата на пазара продукция и възлиза за първата, втората, третата, четвъртата и петата година на:
а)
10 %, 10 %, 8 %, 6 % и 4 % съответно от стойността на предлаганата на пазара продукция в държавите-членки, които са се присъединили към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или по-късно, и
б)
съответно 5 %, 5 %, 4 %, 3 % и 2 % от стойността на предлаганата на пазара продукция в най-отдалечените региони на Общността, посочени в член 299, параграф 2 от Договора, или на по-малките острови в Егейско море, посочени в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1405/2006 на Съвета от 18 септември 2006 г. относно приемането на специфични мерки в областта на земеделието по отношение на малките острови в Егейско море (32).
Тези проценти могат да бъдат намалени във връзка със стойността на предлаганата на пазара продукция, която превишава даден праг. По отношение на помощта, дължима за дадена година на група производители, може да бъде приложен таван.
Подраздел II
Оперативни фондове и оперативни програми
Член 103б
Оперативни фондове
1. Организациите на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“ могат да създадат оперативен фонд. Фондът се финансира от:
а)
финансовите вноски на членовете или от самата организация на производители;
б)
финансова помощ от Общността, която може да бъде предоставена на организации на производители.
2. Оперативните фондове се използват само за финансиране на оперативни програми, одобрени от държавите-членки в съответствие с член 103ж.
Член 103в
Оперативни програми
1. Оперативните програми в сектор „Плодове и зеленчуци“ си поставят две или повече от целите, посочени в член 122, буква в), или от следните цели:
а)
планиране на производството;
б)
подобряване на качеството на продуктите;
в)
увеличаване на търговската стойност на продуктите;
г)
рекламиране на продуктите, независимо дали са в пресен или преработен вид;
д)
екологични мерки и методи на производство, които опазват околната среда, включително биологично селско стопанство;
е)
предотвратяване и управление на кризи.
2. Предотвратяването и управлението на кризи е свързано с избягване на и справяне с кризи на пазарите на плодове и зеленчуци и в този контекст обхваща:
а)
изтегляне от пазара;
б)
бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени, или небране;
в)
рекламиране и комуникация;
г)
мерки за обучение;
д)
застраховане на реколтата;
е)
подкрепа за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове.
Предотвратяването и управлението на кризи, включително изплащането на главници и лихви, посочени в трета алинея, не съставляват повече от една трета от разходите по оперативната програма.
С цел да финансират мерките за предотвратяване и управление на кризи, организациите на производители могат да теглят заеми при търговски условия. В този случай изплащането на главниците и лихвите по тези заеми може да представлява част от оперативната програма и по този начин може да отговаря на условията за финансова помощ от Общността по член 103г. Всяко конкретно действие по предотвратяване и управление на кризи се финансира или чрез такива заеми, или пряко, но не и по двата начина едновременно.
3. Държавите-членки осигуряват, че:
а)
оперативните програми включват две или повече екологични действия, или
б)
поне 10 % от разходите по оперативните програми покриват екологични действия.
Екологичните дейности спазват изискванията за плащанията за агроекология, предвидени в член 39, параграф 3, първа алинея от Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Cъвета от 20 септември 2005 г. относно подпомагане на развитието на селските райони от Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР) (33).
Когато поне 80 % от производителите, които са членове на организация на производители, подлежат на поемане на едно или повече идентични агроекологични задължения по тази разпоредба, всяко едно от тези задължения се счита за екологично действие, посочено в буква а) от първа алинея.
Подкрепата за екологичните действия, посочени в първа алинея, покрива допълнителните разходи и пропуснатите приходи в резултат на това действие.
4. Параграф 3 се прилага само в България и Румъния от 1 януари 2011 г.
5. Инвестиции, които увеличават напрежението върху околната среда, се разрешават само в случаите, когато съществуват ефективни предпазни средства за защита на околната среда от това напрежение.
Член 103г
Финансова помощ от Общността
1. Финансовата помощ от Общността е равна на размера на реално платените вноски, посочени в член 103б, параграф 1, буква а), и е ограничена до 50 % от реално извършените разходи.
2. Финансовата помощ от Общността е ограничена до 4,1 % от стойността на предлаганата на пазара продукция на всяка организация на производители.
Същевременно този процент може да бъде увеличен до 4,6 % от стойността на предлаганата на пазара продукция, при условие че количеството, което превишава тези 4,1 % от стойността на предлаганата на пазара продукция, се използва единствено за мерки за предотвратяване и управление на кризи.
3. По искане на организация на производители процентът, предвиден в параграф 1, се определя на 60 % за оперативна програма или за част от оперативна програма, когато е изпълнено поне едно от следните условия:
а)
представена е от няколко организации на производители в Общността, работещи в различни държави-членки по транснационални схеми;
б)
представена е от една или повече организации на производители, участващи в схеми, управлявани на междубраншова основа;
в)
обхваща единствено специфично подпомагане на производството на биологични продукти, обхванати до 31 декември 2008 г. от Регламент (ЕИО) № 2092/91 на Съвета от 24 юни 1991 г. относно биологичното производство на земеделски продукти и неговото означаване върху земеделските продукти и храни (34) и, считано от 1 януари 2009 г. - от Регламент (ЕО) № 834/2007 на Съвета от 28 юни 2007 г. относно биологичното производство и етикетирането на биологични продукти (35);
г)
представена е от организация на производители в една от държавите-членки, които са се присъединили към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или по-късно, за мерки, действащи не по-късно от края на 2013 г.;
д)
представлява първата програма, представена от призната организация на производители, която се е сляла с друга призната организация на производители;
е)
представлява първата програма, представена от призната асоциация на организации на производители;
ж)
представена е от организации на производители в държави-членки, в които организациите на производители предлагат на пазара по-малко от 20 % от продукцията на плодове и зеленчуци;
з)
представена е от организация на производители в някой от най-отдалечените региони на Общността;
и)
обхваща единствено специфична помощ за действия, които насърчават консумацията на плодове и зеленчуци и са насочени към децата в учебните заведения.
4. Процентът, предвиден в параграф 1, се определя на 100 % в случаите на изтегляне на плодове и зеленчуци от пазара, които не надхвърлят 5 % от обема на предлаганата на пазара продукция на всяка организация на производители и които след изтеглянето са реализирани чрез:
а)
безплатно разпределяне сред благотворителни организации и фондации, които са одобрени за целта от държавите-членки, за да бъдат използвани в тяхната дейност за подпомагане на лица, чието право на обществена помощ е признато по националното законодателство, по-специално по причина на това, че не разполагат с необходимите средства за прехрана;
б)
безплатно разпространение в наказателни институции, училища и публични възпитателни институции и детски лагери, както и на болници и старчески домове, посочени от държавите-членки, които предприемат всички необходими мерки, за да гарантират, че така разпределените количества са допълнителни спрямо нормално закупуваните от тези заведения.
Член 103д
Национална финансова помощ
1. В регионите на държавите-членки, където степента на организираност на производителите в сектор „Плодове и зеленчуци“ е особено ниска, на основата на надлежно обосновано искане държавите-членки могат да получат от Комисията разрешение да изплащат на организациите на производители национална финансова помощ, равна на максимум 80 % от финансовите вноски, посочени в член 103б, параграф 1, буква а). Тази помощ е в допълнение към оперативния фонд. В региони на държавите-членки, където организациите на производители предлагат на пазара по-малко от 15 % от продукцията от плодове и зеленчуци и чиято продукция на плодове и зеленчуци представлява най-малко 15 % от тяхната обща селскостопанска продукция, помощта, посочена в първа алинея, може да бъде възстановена от Общността по искане на съответната държава-членка.
2. Чрез дерогация от член 180 от настоящия регламент членове 87, 88 и 89 от Договора не се прилагат за националната финансова помощ, която е разрешена съгласно параграф 1.
Член 103е
Национална рамка и национална стратегия за оперативни програми
1. Държавите-членки създават национална рамка за определяне на общите условия, свързани с дейностите по член 103в, параграф 3. Тази рамка предвижда по-специално тези дейности да отговарят на съответните изисквания на Регламент (ЕО) № 1698/2005, включително тези в член 5 за взаимно допълване, съгласуваност и съответствие.
Държавите-членки представят предложената от тях рамка на Комисията, която може да поиска изменения в срок от три месеца, ако счете, че предложението не дава възможност за постигане на целите, заложени в член 174 от Договора и в Шестата програма на Общността за действие в областта на околната среда (36). Инвестициите в отделни стопанства, подкрепени от оперативни програми, също спазват тези цели.
2. Държавите-членки изготвят национална стратегия за устойчиви оперативни програми в пазара на плодове и зеленчуци. Стратегията предвижда следните елементи:
а)
анализ на положението по отношение на силните и слабите страни и потенциала за развитие;
б)
обосноваване на избраните приоритети;
в)
цели на оперативните програми и инструменти, показатели за постигнатите резултати;
г)
оценка на оперативните програми;
д)
задължения за отчитане на организациите на производители.
Стратегията включва също така националната рамка, посочена в параграф 1.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат за държави-членки, които нямат признати организации на производители.
Член 103ж
Одобрение на оперативните програми
1. Проектите за оперативни програми се представят на компетентните национални органи, които ги одобряват или отхвърлят, или изискват изменението им в съответствие с разпоредбите на настоящия подраздел.
2. Организациите на производители информират държавата-членка за очаквания размер на оперативния фонд за всяка година, като го обосновават с аргументи въз основа на прогнозите за оперативната програма, разходите за настоящата година и евентуално за предходни години, а при необходимост и въз основа на очаквания обем на продукцията за следващата година.
3. Държавата-членка нотифицира организацията на производители или асоциацията на организации на производители за очаквания размер на финансовата помощ от Общността в съответствие с границите, установени в член 103г.
4. Плащанията на финансовата подкрепа на Общността се извършват въз основа на направените разходи във връзка със схемите, обхванати от оперативната програма. По отношение на същите схеми могат да се извършват авансови плащания, като за това се изисква представяне на гаранция или обезпечение.
5. Организацията на производители нотифицира държавата-членка за окончателния размер на разходите за предходната година, като прилага необходимите подкрепящи документи, което ѝ дава възможност да получи остатъка от финансовата помощ от Общността.
6. Оперативните програми и тяхното финансиране от производители и организации на производители, от една страна, и от фондове на Общността, от друга страна, са с минимална продължителност от три години и максимална продължителност от пет години.
Член 103з
Правила за изпълнение
Комисията определя подробни правила за прилагането на настоящия раздел, и по-специално:
а)
правила относно финансирането на мерките, посочени в член 103а, включително праговете и таваните на помощта и делът на съфинансиране за тази помощ от страна на Общността;
б)
дела и правилата относно възстановяването на разходите за мерките, посочени в член 103д, параграф 1;
в)
правила относно инвестициите в отделни стопанства;
г)
датите за съобщенията и нотификациите, посочени в член 103ж;
д)
разпоредба за частични плащания на финансовата помощ от Общността, посочена в член 103ж.
23.
Член 113 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Комисията може да установи пазарни стандарти за един или повече от продуктите от следните сектори:
а)
„Маслиново масло и трапезни маслини“, по отношение на продуктите, посочени в приложение I, част VII, буква а);
б)
„Плодове и зеленчуци“;
в)
„Преработени плодове и зеленчуци“;
г)
„Банани“;
д)
„Живи растения“.“;
б)
параграф 2 се изменя, както следва:
i)
буква а) се изменя, както следва:
iа)
подточка iii) се заменя със следното:
„iii)
интересът на потребителите да получават подходяща и прозрачна информация за продуктите, включително, по-специално за продуктите от сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“, страната на произход, категорията и при необходимост разновидността (или търговския вид) на продукта;“
iб)
добавя се следната подточка:
„v)
по отношение на сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“ препоръките за стандарти, приети от Икономическата комисия за Европа на ООН (ИКЕ на ООН).“;
ii)
буква б) се заменя със следното:
„б)
могат да се отнасят по-специално до качеството, категоризирането, теглото, оразмеряването, опаковката, пакетирането, съхранението, транспорта, представянето, продажбата, произхода и етикетирането.“
24.
Създават се следните членове:
„Член 113а
Допълнителни изисквания за предлагане на пазара на продукти от сектор „Плодове и зеленчуци“
1. Продуктите от сектор „Плодове и зеленчуци“, които са предназначени за продажба на потребителите в прясно състояние, могат да бъдат предлагани на пазара единствено при положение че са здрави, в добро състояние, с подходящо пазарно качество и е отбелязана страната на произход.
2. Пазарните стандарти, посочени в параграф 1 от настоящия член и в член 113, параграф 1, букви б) и в), се прилагат на всички етапи на предлагане на пазара, включително вноса и износа, освен ако Комисията не е предвидила друго.
3. Притежателят на продукти от сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“, обхванати от пазарните стандарти, може да излага тези продукти или да ги предлага за продажба, или да ги доставя или да ги предлага на пазара в рамките на Общността по всеки начин, съответстващ на пазарните стандарти, като отговаря за осигуряването на това съответствие.
4. В допълнение към член 113, параграф 3, втора алинея и без да се засягат специфичните разпоредби, които могат да бъдат приети от Комисията съгласно член 194, по-специално относно последователното прилагане в държавите-членки на проверки на съответствието, държавите-членки по отношение на сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“ проверяват селективно, на базата на анализ на риска, дали тези продукти са в съответствие с приложимите пазарни стандарти. Тези проверки се осъществяват приоритетно на етапа преди транспортиране от производствените райони, когато продуктите се опаковат или товарят. За продукти от трети държави проверките се осъществяват преди допускането на тези продукти в свободно обращение.
Член 113б
Предлагане на пазара на месо от животни от рода на едрия рогат добитък на възраст дванадесет месеца или по-малко
1. Без да се засягат разпоредбите, установени в член 42, параграф 1, буква а) и в член 42, параграф 2 и буква А от приложение V, предвидените в приложение ХIа условия, по-специално търговските наименования, които да се използват, установени в точка III от него, се прилагат към месото на животни от рода на едрия рогат добитък на възраст дванадесет месеца или по-малко, заклани на или след 1 юли 2008 г., независимо дали е произведено в Общността или е внесено от трети държави.
Все пак месото от животни на възраст дванадесет месеца или по-малко, заклани преди 1 юли 2008 г., може да продължи да се предлага на пазара, без да отговаря на условията, определени в приложение ХIа.
2. Посочените в параграф 1 условия не се прилагат за месото на животни от рода на едрия рогат добитък, за което преди 29 юни 2007 г. е регистрирано защитено наименование за произход или географско указание съгласно Регламент (ЕО) № 510/2006 на Съвета от 20 март 2006 г. относно закрилата на географски указания и наименования за произход на земеделски продукти и храни (37).
25.
Член 121 се изменя, както следва:
а)
буква a) се заменя със следното:
„а)
пазарните стандарти, посочени в членове 113 и 113а, включително правилата за:
i)
дерогации или освобождавания от прилагане на стандартите;
ii)
предоставяне на подробни сведения, изисквани съгласно стандартите, както и за предлагането на пазара и етикетирането;
iii)
прилагане на стандартите по отношение на внасяните във или изнасяните от Общността продукти;
iv)
по отношение на член 113а, параграф 1, за определяне какво представлява продукт, който е „здрав, в добро състояние и с подходящо пазарно качество“;“;
б)
добавя се следната буква:
„й)
по отношение на условията, които се прилагат при предлагането на пазара на месо от животни от рода на едрия рогат добитък на възраст дванадесет месеца или по-малко съгласно член 113б:
i)
практическите методи за указване на буквата за обозначаване на категорията в съответствие с точка II от приложение ХIа по отношение на разположението и размера на използваните символи;
ii)
вноса на месо от трети държави съгласно точка VIII от приложение ХIа по отношение на методите за удостоверяване на съответствието с изискванията на настоящия регламент.“;
в)
добавя се следната алинея:
„Комисията може да измени част Б от таблицата, установена в точка III, параграф 2 от приложение ХIа.“
26.
Член 122 се изменя, както следва:
а)
буква a) се заменя със следното:
„а)
се състоят от производители от един от следните сектори:
i)
„Хмел“,
ii)
„Маслиново масло и трапезни маслини“,
iii)
„Плодове и зеленчуци“ по отношение на производителите, които отглеждат един или повече от продуктите от този сектор, и/или по отношение на продуктите, предназначени единствено за преработка,
iv)
„Копринени буби“;“
б)
буква в) се заменя със следното:
„в)
имат конкретна цел, която може по-специално по отношение на сектор „Плодове и зеленчуци“ да включва една от следните цели:
i)
осигуряване, че продукцията е планирана и приспособена към търсенето, по-специално по отношение на качеството и количеството;
ii)
концентриране на предлагането и предлагане на пазара на продуктите на членовете ѝ;
iii)
оптимизиране на производствените разходи и стабилизиране на производствените цени.“
27.
Член 123 се изменя, както следва:
а)
първата алинея става параграф 1;
б)
втората алинея се заменя със следното:
„2. Когато междубраншовите организации, посочени в параграф 1, осъществяват своята дейност на териториите на няколко държави-членки, признаването се предоставя от Комисията без съдействието на комитета, посочен в член 195, параграф 1.“;
в)
добавя се следният параграф:
„3. В допълнение към параграф 1 държавите-членки признават и междубраншовите организации, които:
а)
са съставени от представители на икономически дейности, свързани с производството на и/или търговията със и/или преработката на продуктите от сектор „Плодове и зеленчуци“;
б)
са формирани по инициатива на всички или някои от организациите или асоциациите, от които се състоят;
в)
осъществяват две или повече от следните дейности в един или повече региони на Общността, като отчитат интересите на потребителите:
i)
подобряват познаването и прозрачността на производството и пазара;
ii)
помагат за по-добро координиране на търговията на плодове и зеленчуци, особено посредством научна дейност и пазарни проучвания;
iii)
разработват стандартни типове договори, съобразени с правилата на Общността;
iv)
използват в пълна степен потенциала на произведените плодове и зеленчуци;
v)
предоставят необходимата информация и извършват необходимите научни изследвания за адаптиране на производството към продукти, които съответстват в по-голяма степен на пазарните изисквания и на вкусовете и очакванията на потребителите, по-специално по отношение на качеството на продукта и опазването на околната среда;
vi)
търсят начини за ограничаване на използването на фитосанитарни продукти и други материали, като по този начин гарантират качеството на продукта и съхраняването на почвите и водите;
vii)
разработват методи и средства за подобряване на качеството на продукта;
viii)
използват потенциала и опазват биологичното земеделие, наименованията за произход, етикетите за качество и географските указания;
ix)
насърчават интегрираното производство или други екологични производствени методи;
х)
определят правила по отношение на производството и правилата, посочени в точки 2 и 3 от приложение ХVIа, които са по-строги от общностните или националните правила.“
28.
Следният раздел се създава в част II, дял II, глава II:
„Раздел IА
Правила, отнасящи се до организациите на производители и междубраншовите организации и групите производители в сектор „Плодове и зеленчуци“
Подраздел I
Устави и признаване на организациите на производители
Член 125а
Устави на организациите на производители
1. Уставът на една организация на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“ изисква от нейните членове, по-специално:
а)
да прилагат приетите от организацията на производители правила, свързани с отчитането на продукцията, производството, предлагането на пазара и опазването на околната среда;
б)
да принадлежат само към една организация на производители по отношение на производството на дадено стопанство на който и да е продукт, посочен в член 122, буква а), подточка iii);
в)
да предлагат на пазара цялата си съответна продукция посредством организацията на производители;
г)
да предоставят информацията, искана от организацията на производители за статистически цели, по-специално информация за засети площи, произведени количества, добиви и директни продажби;
д)
да заплащат предвидените в устава на организацията финансови вноски за създаване и попълване на оперативния фонд, предвиден в член 103б.
2. Независимо от параграф 1, буква в) в случаите, когато организацията на производители е разрешила и където това е в съответствие с правилата и условията, установени от организацията на производители, производителите членове могат:
а)
да продават не повече от определен процент от своята продукция и/или продукти пряко в своите стопанства и/или извън тях на потребители за техни лични нужди, като тези проценти се определят от държавите-членки не по-ниски от 10 %;
б)
да предлагат на пазара сами или чрез друга организация на производители, определена от тяхната собствена организация, количества продукти, които са незначителни спрямо обема на предлаганата на пазара продукция от собствената им организация;
в)
да предлагат на пазара сами или чрез друга организация на производители, определена от тяхната собствена организация, продукти, които поради своите характеристики не се включват обичайно в търговската дейност на съответната организация.
3. Уставът на организацията на производители предвижда също така:
а)
процедури за определяне, приемане и изменение на правилата, посочени в параграф 1;
б)
възлагането на задължение на членовете за финансови вноски, необходими за финансиране на организацията на производители;
в)
правила, които позволяват на членуващите производителите да контролират по демократичен начин своята организация и решенията ѝ;
г)
санкции за нарушаване на задълженията, залегнали в устава, по-специално неплащане на финансови вноски или нарушаване на правилата, приети от организацията на производители;
д)
правила за приемане на нови членове, по-специално минимален срок за членство;
е)
счетоводни и бюджетни правила, необходими за работата на организацията.
4. Счита се, че организациите на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“ действат от името и за сметка на членовете си по отношение на икономическите въпроси.
Член 125б
Признаване
1. Държавите-членки признават за организации на производителите в сектор „Плодове и зеленчуци“ всички юридически лица или ясно обособени части от юридически лица, които подадат заявление за това, при условие че:
а)
имат за цел използването на екологични практики на култивиране, производствени техники и практики за управление на отпадъците, особено що се отнася до опазването на качеството на водите, почвите и ландшафта и запазването или стимулирането на биологичното разнообразие, и отговарят на изискванията, установени в членове 122 и 125а и представят съответните доказателства за това;
б)
имат минимален брой членове и обхващат минимален обем или стойност от пазарната продукция, които се определят от държавите-членки, и представят съответните доказателства за това;
в)
са налице достатъчно доказателства, че те могат да осъществяват правилно дейността си, както във времето, така и по отношение на ефективността и концентрацията на доставките, като за постигането на тази цел държавите-членки могат да решат кои от продуктите или групите продукти, посочени в член 122, буква а), подточка iii), следва да бъдат обхванати от организацията на производители;
г)
ефективно дават възможност на своите членове да получават техническа помощ при използване на екологични практики на култивиране;
д)
при необходимост ефективно предоставят на членовете си техническите средства за събиране, съхранение, опаковане и предлагане на пазара на продукцията им;
е)
гарантират правилното търговско и счетоводно управление на дейността си; и
ж)
не заемат господстващо положение на даден пазар, освен когато това е необходимо за изпълнение на целите на член 33 от Договора.
2. Държавите-членки:
а)
решават дали да признаят съответната организация на производители в срок от три месеца от подаване на заявлението, придружено от всички съответни доказателства;
б)
извършват редовни проверки, за да удостоверят дали организациите на производители спазват изискванията на настоящата глава, налагат санкции на тези организации в случаите на неспазване на изискванията или нередности, свързани с разпоредбите на настоящия регламент, и при необходимост решават да оттеглят признаването на съответната организация;
в)
веднъж годишно нотифицират Комисията за всяко решение за предоставяне, отказване или оттегляне на признаването.
Подраздел II
Асоциации на организации на производители и групи производители
Член 125в
Асоциации на организации на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“
Асоциация на организации на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“ се формира по инициатива на признати организации на производители и може да осъществява всяка от дейностите на организация на производители, посочени в настоящия регламент. За тази цел държавите-членки, при поискване, могат да признаят дадена асоциация на организации на производители, когато:
а)
държавата-членка счита, че асоциацията е способна да осъществява ефективно тези дейности; и
б)
асоциацията не заема господстващо положение на даден пазар, освен когато това е необходимо за изпълнение на целите на член 33 от Договора.
Член 125а, параграф 4 се прилага mutatis mutandis.
Член 125г
Възлагане на дейности на външни изпълнители
Държавите-членки могат да разрешат на призната организация на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“ или на призната асоциация на организации на производители в същия сектор да възлож която и да е от дейностите си на външни изпълнители, включително на свои филиали, стига да предостав на държавата-членка достатъчно доказателства, че това е подходящ начин да се постигнат целите на съответната организация на производители или асоциация на организации на производители.
Член 125д
Групи производители в сектор „Плодове и зеленчуци“
1. В държавите-членки, които се присъединиха към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или след тази дата, или в най-отдалечените райони на Общността, както е посочено в член 299, параграф 2 от Договора, или на по-малките острови в Егейско море, както е посочено в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1405/2006, групи производители могат да бъдат формирани като юридически лица или ясно обособени части от юридически лица по инициатива на земеделски стопани, които произвеждат един или повече от продуктите от сектор „Плодове и зеленчуци“ и/или от такива продукти, предназначени единствено за преработка, с оглед да бъдат признати за организации на производители.
На такива групи производители може да бъде предоставен преходен период, в рамките на който да изпълнят изискванията за признаване като организация на производители съгласно член 122.
За тази цел групите производители представят на съответната държава-членка поетапен план за признаване, чието приемане е сигнал за началото на посочения във втора алинея преходен период и представлява предварително признаване. Преходният период е не по-дълъг от пет години.
2. Преди да приемат плана за признаване, държавите-членки информират Комисията за своите намерения и за вероятните финансови последици от тях.
Подраздел III
Разширяване на обхвата на правилата спрямо производители от икономическа област
Член 125е
Разширяване на обхвата на правилата
1. В случаите, когато по отношение на определен продукт дадена организация на производители в сектор „Плодове и зеленчуци“, работеща в определена икономическа област, е смятана за представителна за производството и за производителите в тази област, съответната държава-членка може, по искане на организацията на производители, да направи задължителни за производителите, установени в тази икономическа област, които не членуват в организацията, следните правила:
а)
правилата, посочени в член 125а, параграф 1, буква а);
б)
правилата, необходими за изпълнението на мерките по член 103в, параграф 2, буква в).
Първа алинея се прилага, при условие че тези правила:
а)
са били в сила в продължение на поне една пазарна година,
б)
са включени в изчерпателния списък в приложение ХVIа;
в)
са задължителни за срок, не по-дълъг от три пазарни години.
Въпреки това, условието, посочено в буква а) от втора алинея, не се прилага, ако съответните правила са правилата, изброени в точки 1, 3 и 5 от приложение ХVIа. В този случай разширяването на обхвата на правилата не може да се прилага за повече от една пазарна година.
2. За целите на настоящия подраздел „икономическа област“ означава географска зона, съставена от граничещи или съседни производствени райони, в които условията за производство и търговия са еднородни.
Държавите-членки нотифицират на Комисията списък с икономически области.
В срок от един месец от нотификацията Комисията одобрява списъка или след консултации със съответната държава-членка, взема решение относно измененията, които държавата-членка трябва да направи в него. Комисията прави одобрения списък достъпен за обществеността по начините, които смята за уместни.
3. Организация на производители се смята за представителна по смисъла на параграф 1, когато нейните членове представляват поне 50 % от общия брой на производителите в икономическата област, в която тя работи, и ако обхваща поне 60 % от обема на производството в тази област. Без да се засяга параграф 5, при изчислението на тези проценти не се вземат предвид производителите или производството на биологични продукти, обхванати до 31 декември 2008 г. от Регламент (ЕИО) № 2092/91, и, считано от 1 януари 2009 г. - от Регламент (ЕО) № 834/2007.
4. Правилата, които са станали задължителни за всички производители в определена икономическа област:
а)
не причиняват никаква вреда на други производители в съответната държава-членка или в Общността;
б)
не се прилагат освен ако те изрично обхващат производителите, по отношение на продукти, доставени за преработка по силата на договор, подписан преди началото на пазарната година, с изключение на правилата за отчитане на производството, посочени в член 125а, параграф 1, буква а);
в)
не са несъвместими с действащите общностни и национални правила.
5. Не могат да станат задължителни правилата за производителите на биологични продукти, обхванати до 31 декември 2008 г. от Регламент (ЕИО) № 2092/91 и, считано от 1 януари 2009 г. - от Регламент (ЕО) № 834/2007, освен ако такава мярка не е била договорена от най-малко 50 % от тези производители в икономическата област, в която работи организацията на производители, и тази организация обхваща най-малко 60 % от това производство в областта.
Член 125ж
Нотифициране
Държавите-членки нотифицират незабавно Комисията за правилата, които са обявили за задължителни за всички производители в определена икономическа област съгласно член 125е, параграф 1. Комисията прави тези правила публично достъпни по начините, които смята за подходящи.
Член 125з
Отмяна на разширяването на обхвата на правилата
Комисията взема решение дадена държава-членка да отмени разширяването на обхвата на правилата, прието от същата държава-членка съгласно член 125e, параграф 1:
а)
ако установи, че разширяването на обхвата на правилата спрямо други производители изключва конкуренция в значителна част от вътрешния пазар или излага на опасност свободната търговия, или застрашава целите на член 33 от Договора;
б)
ако установи, че член 81, параграф 1 от Договора се прилага за правилата, в чийто обхват се включват други производители. Решението на Комисията по отношение на тези правила се прилага едва от датата на това установяване;
в)
ако след проверки установи, че не е спазен настоящият подраздел.
Член 125и
Финансови вноски на производители, които не са членове
Когато се прилага член 125е, параграф 1, съответната държава-членка може да реши след внимателно разглеждане на представените доказателства, че производителите, които не са членове на организацията, дължат на организацията частта от финансовите вноски, плащана от членуващите производители, доколкото тези средства се използват за покриване на:
а)
административните разходи, произтичащи от прилагане на правилата по член 125е, параграф 1;
б)
разходите, свързани с изследователска дейност, пазарни проучвания и насърчаване на продажбите, предприети от организацията или асоциацията, от които имат изгода всички производители в съответната област.
Член 125й
Разширяване на обхвата на правилата на асоциации на организации на производители
За целите на настоящия подраздел всяко позоваване на организации на производители се разбира също така и като позоваване на признати асоциации на организации на производители.
Подраздел IV
Междубраншови организации в сектор „Плодове и зеленчуци“
Член 125к
Признаване и оттегляне на признаването
1. Ако структурите на съответната държава-членка дават основание за това, държавите-членки могат да признаят за междубраншови организации в сектор „Плодове и зеленчуци“ всички установени на тяхна територия юридически лица, които са представили необходимото заявление, при условие че:
а)
те извършват своята дейност в един или повече региони на съответната държава-членка;
б)
те представляват значителен дял от производството на, търговията със и/или преработката на плодове и зеленчуци и продукти от преработени плодове и зеленчуци във въпросния регион или региони, а когато се касае за повече от един регион, те могат да демонстрират минимално ниво на представителност във всеки регион за всеки един от браншовете, които те обединяват;
в)
те извършват две или повече от дейностите, посочени в член 123, параграф 3, буква в);
г)
те самите не участват в производството или преработката, или в предлагането на пазара на плодове и зеленчуци или на продукти от преработени плодове и зеленчуци;
д)
те не участват в нито едно от споразуменията, решенията или съгласуваните практики, посочени в член 176а, параграф 4.
2. Преди да ги признаят, държавите-членки нотифицират Комисията за междубраншовите организации, които са кандидатствали за признаване, като предоставят цялата съответна информация за тяхната представителност и различните им дейности заедно с цялата останала информация, необходима за оценката.
Комисията може да оспори признаването в срок от два месеца след нотифицирането.
3. Държавите-членки:
а)
решават дали да признаят организациите в срок от три месеца след подаване на заявлението с всички необходими подкрепящи документи;
б)
извършват редовни проверки, за да се уверят, че междубраншовите организации спазват изискванията за признаване, като при неспазване или нередности, свързани с разпоредбите на настоящия регламент, налагат санкции на тези организации, а при необходимост решават да оттеглят даденото от тях признаване;
в)
оттеглят признаването, ако:
i)
изискванията и условията за признаване, установени в настоящия подраздел, вече не са спазени;
ii)
междубраншовата организация участва в някое от споразуменията, решенията и съгласуваните действия, посочени в член 176а, параграф 4, без да се засягат другите санкции, които могат да бъдат наложени съгласно националното законодателство;
iii)
междубраншовата организация не изпълни задължението за нотифициране, предвидено в член 176а, параграф 2;
г)
в срок от два месеца нотифицират Комисията относно всяко решение за предоставяне, отказ или оттегляне на признаване.
4. Комисията определя реда и условията и честотата, с която държавите-членки ѝ докладват относно дейността на междубраншовите организации.
Комисията може в резултат на извършени проверки да поиска от държава-членка да оттегли признаването.
5. Признаването представлява разрешение за осъществяване на дейностите, изброени в член 123, параграф 3, буква в), при спазване на разпоредбите на настоящия регламент.
6. Комисията предоставя публичен достъп до списъка на признатите междубраншови организации чрез методите, които смята за уместни, като посочва икономическата сфера или област на техните дейности и дейностите, извършвани по смисъла на член 125л. Оттеглянията на признаване също са публично достъпни.
Член 125л
Разширяване на обхвата на правилата
1. В случаите, когато междубраншова организация, работеща в конкретен регион или региони на държава-членка, се счита за представителна по отношение на производството или търговията, или преработката на даден продукт, съответната държава-членка може, по искане на тази междубраншова организация, да направи някои от споразуменията, решенията или съгласуваните практики, договорени в рамките на тази организация, за задължителни за ограничен период за други оператори, работещи във въпросния регион или региони и които не принадлежат към организацията, независимо дали става въпрос за физически лица или групи.
2. Междубраншова организация се счита за представителна по смисъла на параграф 1, когато тя представлява поне две трети от производството или търговията, или преработката на съответния продукт или продукти в съответния регион или региони на дадена държава-членка. Ако заявлението за разширяване на обхвата на правилата до други оператори обхваща повече от един регион, съответната междубраншова организация трябва да демонстрира минимално равнище на представителност за всеки един от браншовете, които тя обхваща, във всеки един от съответните региони.
3. Правилата, за които може да се иска разширяване на обхвата спрямо други оператори:
а)
имат една от следните цели:
i)
предоставяне на информация за производството и пазарите;
ii)
по-строги правила за производство от тези на Общността или от националните правила;
iii)
изготвяне на стандартни договори, съобразени с правилата на Общността;
iv)
правила за търговия;
v)
правила за опазване на околната среда;
vi)
мерки за насърчаване и използване на потенциала на продуктите;
vii)
мерки за защита на биологичното земеделие, както и на наименованията за произход, етикетите за качество и географските указания;
б)
са били в сила в продължение на поне една пазарна година;
в)
могат да бъдат обявени за задължителни за не повече от три пазарни години;
г)
не причиняват никаква вреда на другите оператори в съответната държава-членка или в Общността.
Въпреки това, условието, посочено в буква б) от първа алинея, не се прилага, ако съответните правила са правилата, изброени в точки 1, 3 и 5 от приложение ХVIа. В този случай разширяването на обхвата на правилата не може да се прилага за повече от една пазарна година.
4. Правилата, посочени в буква а), подточки ii), iv) и v) от параграф 3, не се различават от правилата, определени в приложение ХVIа. Правилата, посочени в буква а), подточка ii) от параграф 3, не се прилагат за продукти, които са произведени извън конкретния регион или региони, посочени в параграф 1.
Член 125м
Нотифициране и отмяна на разширяването на обхвата на правилата
1. Държавите-членки незабавно нотифицират Комисията за правилата, които са обявили за задължителни за всички оператори в един или повече конкретни региони съгласно член 125л, параграф 1. Комисията прави тези правила публично достъпни по начините, които смята за уместни.
2. Преди тези правила да станат публично достъпни, Комисията информира комитета, създаден по член 195, за всяка нотификация относно разширяването на обхвата на междубраншовите споразумения.
3. Комисията взема решение дали дадена държава-членка трябва да отмени разширяването на обхвата на правилата, което същата държава-членка е приела, в случаите, посочени в член 125з.
Член 125н
Финансови вноски на нечленове
В случаите, когато обхватът на правилата за един или повече продукти е разширен и когато една или повече от посочените в член 125л, параграф 3, буква a) дейности се извършват от призната междубраншова организация и са от общ икономически интерес на тези лица, чиято дейност е свързана с един или повече от въпросните продукти, държавата-членка, която е признала организацията, може да вземе решение физическите лица или групите, които не членуват в междубраншовата организация, но се ползват от въпросните дейности, да плащат на организацията пълния размер или част от финансовите вноски, плащани от членовете ѝ, доколкото тези вноски са предназначени за покриване на разходите, извършени пряко в резултат от упражняването на въпросните дейности.“
29.
В член 127 се създава следната буква:
„га)
в зависимост от случая правилата относно транснационални организации на производители и транснационални асоциации на организации на производители, включително административната помощ, която се оказва от съответните компетентни органи при транснационално сътрудничество;“.
30.
В член 130 се създават следните букви:
„еа)
плодове и зеленчуци;
еб)
преработени плодове и зеленчуци;“.
31.
Създава се следният член:
„Член 140а
Система на входни цени за секторите „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“
1. Ако прилагането на митническата ставка от Общата митническа тарифа зависи от входната цена на внасяната партида, достоверността на тази цена се проверява, като се използва фиксирана стойност на вноса, изчислена от Комисията по продукти и по произход въз основа на среднопретеглена цена за съответния продукт на представителни вносни пазари на държавите-членки или, ако е подходящо, на други пазари.
Въпреки това Комисията може да приеме специфични разпоредби за проверка на входните цени на продуктите, внасяни основно за преработка.
2. Когато декларираната входна цена на въпросната партида е по-висока от фиксираната стойност при вноса, увеличена с определен от Комисията марж, който не може да надхвърля фиксираната стойност при вноса с повече от 10 %, се изисква предоставянето на обезпечение, равно на вносното мито, определено въз основата на фиксираната стойност при вноса.
3. Когато входната цена на въпросната партида не е декларирана по време на митническия контрол, приложимата ставка от Общата митническа тарифа зависи от фиксираната стойност при вноса или се изчислява посредством прилагане на съответните разпоредби от митническото законодателство при условия, които се определят от Комисията.“
32.
В член 141, параграф 1, първа алинея се заменя със следното:
„1. Допълнително вносно мито се прилага за внос, който се извършва при ставка на митото, определена съгласно членове 135-140а, на един или повече от продуктите от секторите „Житни култури“, „Ориз“, „Захар“, „Плодове и зеленчуци“, „Преработени плодове и зеленчуци“, „Говеждо и телешко месо“, „Мляко и млечни продукти“, „Свинско месо“, „Овче и козе месо“, „Яйца“, „Домашни птици“ и „Банани“, за да се предотврати или да се противодейства на отрицателното въздействие върху пазара на Общността, което може да бъде причинено от този внос, ако:“.
33.
В член 153, параграф 1, първа алинея се заменя със следното:
„1. Традиционната потребност от предлагане на захар за рафиниране е определена за Общността в размер на 2 424 735 тона за пазарна година, изразена в бяла захар.“
34.
В член 160, параграф 1, първа алинея се заменя със следното:
„1. Когато на пазара на Общността възникнат или е възможно да възникнат смущения, произтичащи от режим активно усъвършенстване, Комисията може да спре по искане на държава-членка или по своя инициатива изцяло или частично използването на режим активно усъвършенстване за продуктите от сектори „Житни растения“, „Ориз“, „Захар“, „Маслиново масло и трапезни маслини“, „Плодове и зеленчуци“, „Преработени плодове и зеленчуци“, „Говеждо и телешко месо“, „Мляко и млечни продукти“, „Свинско месо“, „Овче и козе месо“, „Яйца“, „Птиче месо“ и „Етилов алкохол от земеделски произход“. Ако Комисията получи искане от държава-членка, тя взема решение по него в срок от пет работни дни след получаването на искането.“
35.
В член 161, параграф 1 се създават следните букви:
„га)
плодове и зеленчуци;
гб)
преработени плодове и зеленчуци;“.
36.
В член 174, параграф 1, първа алинея се заменя със следното:
„1. Когато на пазара на Общността възникнат или е възможно да възникнат смущения, произтичащи от режим пасивно усъвършенстване, Комисията може да спре по искане на държава-членка или по своя инициатива изцяло или частично използването на режим пасивно усъвършенстване за продуктите от сектори „Житни растения“, „Ориз“, „Плодове и зеленчуци“, „Преработени плодове и зеленчуци“, „Говеждо и телешко месо“, „Свинско месо“, „Овче и козе месо“ и „Птиче месо“. Ако Комисията получи искане от държава-членка, тя взема решение по него в срок от пет работни дни след получаването на искането.“
37.
Член 175 се заменя със следното:
„Член 175
Прилагане на членове 81-86 от Договора
Освен ако не е предвидено друго в настоящия регламент, членове 81-86 от Договора и разпоредбите за тяхното изпълнение се прилагат при спазване на членове 176-177 от настоящия регламент за всички споразумения, решения и практики, посочени в член 81, параграф 1 и член 82 от Договора, които се отнасят до производството или търговията с продуктите, посочени в букви а)-к) и м)-ф) от член 1, параграф 1 и в член 1, параграф 3 от настоящия регламент.“
38.
Създава се следният член:
„Член 176а
Споразумения и съгласувани практики в сектор „Плодове и зеленчуци“
1. Член 81, параграф 1 от Договора не се прилага по отношение на споразумения, решения и съгласувани практики на признати междубраншови организации, имащи за цел осъществяването на дейностите, посочени в член 123, параграф 3, буква в) от настоящия регламент.
2. Параграф 1 се прилага само при условие, че:
а)
Комисията е нотифицирана за споразуменията, решенията и съгласуваните практики;
б)
в срок от два месеца след получаване на цялата необходима информация Комисията не е установила, че споразуменията, решенията или съгласуваните практики са несъвместими с правилата на Общността.
3. Споразуменията, решенията и съгласуваните практики не могат да бъдат приведени в действие преди изтичането на срока, посочен в параграф 2, буква б).
4. Следните споразумения, решения и съгласувани практики се обявяват за несъвместими с правилата на Общността при всички случаи:
а)
споразумения, решения и съгласувани практики, които могат да доведат до разделяне под каквато и да е форма на пазарите в рамките на Общността;
б)
споразумения, решения и съгласувани практики, които могат да засегнат стабилното функциониране на организацията на пазара;
в)
споразумения, решения и съгласувани практики, които могат да предизвикат нарушения на конкуренцията и не са от съществено значение за постигане на целите на Общата селскостопанска политика, които се преследват с дейността на междубраншовите организации;
г)
споразумения, решения и съгласувани практики, които включват определяне на цени, без да се засягат извършваните от междубраншовите организации дейности по прилагане на конкретни правила на Общността;
д)
споразумения, решения и съгласувани практики, които могат да породят дискриминация или да премахнат конкуренцията по отношение на значителен дял от съответните продукти.
5. Ако след изтичане на двумесечния срок, посочен в параграф 2, буква б), Комисията установи, че не са изпълнени условията за прилагане на параграф 1, тя взема решение, по силата на което член 81, параграф 1 от Договора се прилага към въпросното споразумение, решение или съгласувана практика.
Това решение на Комисията не се прилага преди датата на неговото нотифициране на съответната междубраншова организация, освен ако тази междубраншова организация не е дала невярна информация или е злоупотребила с предвиденото в параграф 1 освобождаване.
6. В случай на многогодишни споразумения, нотификацията за първата година е валидна и за следващите години на споразумението. Въпреки това, в такъв случай Комисията може по собствена инициатива или по искане на друга държава-членка да издаде по всяко време констатация за несъвместимост.“
39.
Член 179 се заменя със следното:
„Член 179
Правила за изпълнение на споразумения и съгласувани практики в сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Тютюн“
Комисията може да приеме подробните правила за прилагането на членове 176а, 177 и 178, включително правилата за нотифициране и публикуване.“
40.
Член 180 се заменя със следното:
„Член 180
Прилагане на членове 87, 88 и 89 от Договора
Освен ако не е предвидено друго в настоящия регламент, и по-специално с изключение на държавната помощ, посочена в член 182 от настоящия регламент, членове 87, 88 и 89 от Договора се прилагат за производството и търговията с продуктите, посочени в член 1, параграф 1, букви а)-к) и м)-ф) и в член 1, параграф 3 от настоящия регламент.“
41.
Член 182 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. При условие че получи разрешение от Комисията, Финландия може да предоставя помощ за определени количества семена, с изключение на семена на тимотейка (Phleum pratense L.), и за определени количества семена на житни растения, които се произвеждат само във Финландия, до реколтата през 2010 г. включително.
До 31 декември 2008 г. Финландия представя на Комисията подробен доклад за резултатите от разрешената помощ.“;
б)
добавят се следните параграфи:
„5. Държавите-членки могат да продължат да плащат държавни помощи по всички съществуващи схеми, свързани с производството и търговията с картофи, пресни и охладени, с код по КН 0701, до 31 декември 2011 г.
6. По отношение на сектор „Плодове и зеленчуци“ държавите-членки могат да плащат държавна помощ до 31 декември 2010 г. при следните условия:
а)
държавната помощ се плаща само на производители на плодове и зеленчуци, които не са членове на призната организация на производители и които подпишат договор с призната организация на производители, в който приемат да прилагат мерките за предотвратяване и управление на кризи на съответната организация на производители;
б)
размерът на държавната помощ, плащана на тези производители, не надхвърля 75 % от помощта от Общността, получавана от членовете на съответната организация на производители; и
в)
съответната държава-членка представя до 31 декември 2010 г. доклад на Комисията относно ефикасността и ефективността на държавната помощ, като по-специално анализира до каква степен тя е подпомогнала организацията на сектора. Комисията разглежда доклада и решава дали да отправи подходящи предложения.“
42.
В член 184 се добавя следния параграф:
„4.
на Европейския парламент и на Съвета до 31 декември 2013 г. относно изпълнението на разпоредбите, предвидени в част II, дял I, глава IV, раздел IVа и в част II, дял II, глава II по отношение на организациите на производители, оперативните фондове и оперативните програми в сектор „Плодове и зеленчуци“.“
43.
Създава се следният член:
„Член 203а
Преходни правила за сектори „Плодове и зеленчуци“ и „Преработени плодове и зеленчуци“
1. Схемите за помощ, установени в регламенти (ЕО) № 2201/96 и (ЕО) № 2202/96 от 28 октомври 1996 г. относно въвеждането на режим за помощ на Общността за производители на определени цитрусови плодове (38) и отменени с Регламент (ЕО) № 1182/2007, остават приложими за всеки от съответните продукти за пазарната година за този продукт, която приключва през 2008 г.
2. Организации на производители и асоциации на организации на производители, които вече са били признати съгласно Регламент (ЕО) № 2200/96 преди датата на влизане в сила на настоящия регламент, продължават да бъдат признавани и по настоящия регламент. При необходимост те се адаптират към изискванията на настоящия регламент до 31 декември 2010 г.
Организациите на производители и асоциациите на организации на производители, които вече са били признати съгласно Регламент (ЕО) № 1182/2007, продължават да бъдат признавани и по настоящия регламент.
3. По искане на организация на производители оперативна програма, одобрена съгласно Регламент (ЕО) № 2200/96 преди датата на прилагане на Регламент (ЕО) № 1182/2007:
а)
може да продължи действието си до своя край, или
б)
да бъде променена, за да отговаря на изискванията на настоящия регламент, или
в)
да бъде заменена от нова оперативна програма, одобрена съгласно настоящия регламент.
Член 103г, параграф 3, букви д) и е) се прилагат към оперативните програми, за които са били подадени заявления през 2007 г., но все още не са одобрени към датата на прилагане на настоящия регламент, но които отговарят на критериите по посочените букви.
4. Групи производители, на които е било предоставено предварително признаване по Регламент (ЕО) № 2200/96, продължават да се ползват от това предварително признаване и по настоящия регламент. Планове за признаване, които са били приети по Регламент (ЕО) № 2200/96, продължават да се ползват от това приемане и по настоящия регламент. Въпреки това, при необходимост плановете се изменят, за да позволят на групата производители да изпълни критериите за признаване като организация на производители, установени в член 125б от настоящия регламент. По отношение на групи производители в държавите-членки, които се присъединиха към Европейския съюз на 1 май 2004 г. или след тази дата, размерът на помощта, определен в член 103а, параграф 3, буква а), се прилага към плановете за признаване от датата на прилагане на настоящия регламент.
5. Договорите, посочени в член 3, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 2202/96, които обхващат повече от една пазарна година от схемата за помощи за преработка на цитрусови плодове, които се отнасят за пазарната година с начало 1 октомври 2008 г. или за следващи пазарни години, могат да бъдат изменени или прекратени със съгласието на двете страни с цел да бъде отчетена отмяната на въпросния регламент с Регламент (ЕО) № 1182/2007 и произтичащото от това премахване на помощта. При такова изменение или прекратяване на засегнатите страни не се налагат санкции съгласно посочения регламент или правилата за изпълнението му.
6. Когато държава-членка се ползва от преходната разпоредба по член 68б или член 143бв от Регламент (ЕО) № 1782/2003, правилата, приети съгласно член 6 от Регламент (ЕО) № 2201/96 или член 6 от Регламент (ЕО) № 2202/96 относно минималните характеристики на суровини, доставени за преработка, и минималните изисквания за качество на готовите продукти, остават приложими по отношение на суровините, добити на нейна територия.
7. До приемане на нови пазарни стандарти по отношение на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци съгласно членове 113 и 113а, продължават да се прилагат пазарните стандарти, разработени в съответствие с регламенти (ЕО) № 2200/96 и (ЕО) № 2201/96.
8. Комисията може да приема мерките, необходими за улесняване на прехода от разпоредбите, предвидени в регламенти (ЕО) № 2200/96, (ЕО) № 2201/96, (ЕО) № 2202/96 и (ЕО) № 1182/2007, към разпоредбите на настоящия регламент, включително тези по параграфи 1-7 от настоящия член.
44.
Приложенията се изменят, както следва:
а)
част ХХI от приложение I се изменя, както следва:
i)
вписванията под кодове по КН 0511 99 31, 0511 99 39 и 0511 99 85 се заличават;
ii)
вписването под код по КН 1211 се заменя със следното:
„Растения и части от растения (включително семена и плодове) от вид, използван главно в парфюмерията, медицината или като средство за унищожаване на насекомите, паразитите или други подобни, пресни или сушени, дори нарязани, натрошени или под формата на прах, с изключение на продуктите, изброени с код по КН ех12119085 в част IХ от настоящото приложение“;
б)
създават се приложения VIIа, VIIб и VIIв, чийто текст е даден в приложение I към настоящия регламент;
в)
в приложение VIII точка VI се заменя със следното:
„VI.
Когато се прилага член 59, параграф 2, държавите-членки разпределят коригираните квоти до края на месец февруари с оглед на прилагането им през следващата пазарна година.“;
г)
създава се приложение ХIа, чийто текст е даден в приложение II към настоящия регламент;
д)
в точка III, подточка 1 от приложение XIII се добавя следната алинея:
„Топлинно обработеното мляко, което не отговаря на изискванията за съдържанието на мазнини, установени в букви б), в) и г) от първа алинея, се счита за мляко за пиене, при условие че съдържанието на мазнини е ясно посочено с точност до десетите, и лесно може да се прочете на опаковката под формата на „… % мазнини“. Такова мляко не се описва като пълномаслено, полуобезмаслено или обезмаслено.“;
е)
създава се приложение ХVIа, чийто текст е даден в приложение III към настоящия регламент.;
ж)
приложение XXII се изменя в съответствие с приложение IV към настоящия регламент.
Член 2
Изменения в Регламент (ЕО) № 1184/2006
Член 1 от Регламент (ЕО) № 1184/2006 се заменя със следното:
„Член 1
Настоящият регламент определя правилата, които да бъдат приложени по отношение на приложимостта на членове 81-86 и някои разпоредби на член 88 от Договора, които се отнасят до производството или търговията с продуктите, изброени в приложение I към Договора, с изключение на продуктите, посочени в букви а)-к) и м)-ф) от член 1, параграф 1 и в член 1, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007 (39).
Член 3
Отмяна
1. Отменят се регламенти (ЕО) № 2200/96, (ЕО) № 2201/96, (ЕО) № 700/2007 и (ЕО) № 1182/2007.
Позовавания на отменените регламенти се считат за позовавания на Регламент (ЕО) № 1234/2007 и следва да се четат в съответствие с таблиците на съответствието в приложение XXII към същия регламент.
2. Регламенти (ЕИО) № 449/69, (ЕИО) № 1467/69, (ЕИО) № 2511/69, (ЕИО) № 2093/70, (ЕИО) № 846/72, (ЕИО) № 1252/73, (ЕИО) № 155/74, (ЕИО) № 1627/75, (ЕИО) № 794/76, (ЕИО) № 1180/77, (ЕИО) № 10/81, (ЕИО) № 40/81, (ЕИО) № 3671/81, (ЕИО) № 1603/83, (ЕИО) № 790/89, (ЕИО) № 3650/90, (ЕИО) № 525/92, (ЕИО) № 3438/92, (ЕИО) № 3816/92, (ЕИО) № 742/93, (ЕИО) № 746/93, (ЕО) № 399/94, (ЕО) № 2241/2001 и (ЕО) № 545/2002 се отменят.
Член 4
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 юли 2008 г. При все това:
а)
точки 3, 4, 5, 8, 12 и 13 от член 1 се прилагат от 1 септември 2008 г.;
б)
точки 9, 14-19, 33 и 44, букви б) и в) от член 1 се прилагат от 1 октомври 2008 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Люксембург на 14 април 2008 година.
NEUVOSTON ASETUS (EY) N:o 361/2008,
annettu 14 päivänä huhtikuuta 2008,
maatalouden yhteisestä markkinajärjestelystä ja tiettyjä maataloustuotteita koskevista erityissäännöksistä annetun asetuksen (EY) N:o 1234/2007 (yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus) muuttamisesta
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ja erityisesti sen 36 ja 37 artiklan,
ottaa huomioon komission ehdotuksen,
ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Yhteistä maatalouspolitiikkaa (YMP) koskevan sääntelyn yksinkertaistamiseksi asetuksella (EY) N:o 1234/2007 (1), jäljempänä ’yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus’, kumottiin kaikki asetukset, jotka neuvosto oli antanut YMP:n käyttöönoton jälkeen maataloustuotteiden tai tuoteryhmien yhteisten markkinajärjestelyjen perustamisen alalla, ja ne korvattiin yhdellä säädöksellä.
(2)
Kuten yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen johdanto-osan 7 kappaleessa selitetään, kyseisen yksinkertaistamisen tavoitteena ei ollut kyseenalaistaa vuosien mittaan YMP:n yhteydessä tehtyjä poliittisia päätöksiä eikä sillä ollut sen vuoksi määrä ottaa käyttöön uusia välineitä tai toimenpiteitä. Tästä syystä yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus kuvastaa siihen ajankohtaan mennessä tehtyjä poliittisia päätöksiä, jolloin komissio antoi yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetusehdotuksen.
(3)
Samalla kun neuvostossa käytiin neuvotteluja yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen hyväksymisestä, siellä neuvoteltiin ja hyväksyttiin joukko eri alojen poliittisia päätöksiä. Nämä päätökset koskivat sokerin, siementen sekä maidon ja maitotuotteiden aloja.
(4)
Sokerialan yhteisestä markkinajärjestelystä 20 päivänä helmikuuta 2006 annettua neuvoston asetusta (EY) N:o 318/2006 (2) muutettiin lähinnä kyseisten markkinoiden rakenteellisen tasapainon saavuttamiseksi. Nämä muutokset hyväksyttiin ja julkaistiin vain hieman ennen yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen julkaisemista.
(5)
Siemenalan yhteisestä markkinajärjestelystä 23 päivänä marraskuuta 2005 annettua neuvoston asetusta (EY) N:o 1947/2005 (3) muutettiin samaan aikaan kun yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus annettiin. Kyseisellä muutoksella poistetaan Suomelta mahdollisuus myöntää kansallista tukea siemenille ja siemenviljalle ja, jotta suomalaisilla viljelijöillä olisi mahdollisuus valmistautua tilanteeseen, jossa kansallista tukea ei myönnetä, säädetään viimeisestä ylimääräisestä siirtymäkaudesta, jonka aikana Suomessa voidaan myöntää kansallista tukea siementen ja siemenviljan tuotantoon timotein siemeniä lukuun ottamatta.
(6)
Maito- ja maitotuotealan yhteisestä markkinajärjestelystä 17 päivänä toukokuuta 1999 annettua neuvoston asetusta (EY) N:o 1255/1999 (4) muutettiin hieman ennen yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen antamista tekemällä erinäisiä muutoksia voin ja rasvattoman maitojauheen julkisia interventioita ja yksityistä varastointia koskeviin järjestelmiin, kumoamalla armeijalle annettu mahdollisuus ostaa voita alennettuun hintaan ja vahvistamalla kiinteä tuki kaikille sellaisille maitoluokille, joita oppilaitoksissa tarjotaan oppilaille.
Myös maito- ja maitotuotealan yhteistä markkinajärjestelyä koskevista lisäsäännöistä kulutukseen tarkoitetun maidon osalta 18 päivänä joulukuuta 1997 annettua neuvoston asetusta (EY) N:o 2597/97 (5) muutettiin samaan aikaan kuin asetusta (EY) N:o 1255/1999 sallimalla tuotteiden, joiden rasvapitoisuus poikkeaa kyseisellä asetuksella aiemmin säädetyistä pitoisuuksista, kaupan pitäminen kulutukseen tarkoitettuna maitona.
(7)
Mainitut muutokset on tarpeen sisällyttää yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen, jotta varmistetaan, että kyseiset poliittiset päätökset pysyvät voimassa, kun yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaa asetusta aletaan soveltaa asianomaisilla aloilla.
(8)
Yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevasta asetuksesta käytyjen neuvottelujen ja sen hyväksymisen ohella neuvostossa neuvoteltiin ja hyväksyttiin hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostealan poliittinen uudistus. Sitä varten annettiin 26 päivänä syyskuuta 2007 neuvoston asetus (EY) N:o 1182/2007 hedelmä- ja vihannesalan erityissäännöistä (6). Kuten yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen johdanto-osan 8 kappaleessa selitetään, yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen sisällytettiin kahden edellä mainitun alan säännökset alusta alkaen ainoastaan siltä osin kuin niitä koskevaa politiikkaa ei ollut tarkoitus uudistaa, ja keskeiset säännökset, joita koskevaa politiikkaa oli tarkoitus uudistaa, oli määrä sisällyttää yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen vasta sen jälkeen kun asianomaisista uudistuksista on päästy ratkaisuun. Tästä syystä hedelmä- ja vihannesala sekä hedelmä- ja vihannesjalosteala olisi nyt sisällytettävä kokonaisuudessaan yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen soveltamalla asetuksessa (EY) N:o 1182/2007 tehtyjä poliittisia päätöksiä, jotka koskevat näiden kahden alan tuotteiden yhteisen markkinajärjestelyn sisällyttämistä yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen.
(9)
Enintään kahdentoista kuukauden ikäisistä nautaeläimistä peräisin olevan lihan kaupan pitämisestä 11 päivänä kesäkuuta 2007 annetussa neuvoston asetuksessa (EY) N:o 700/2007 (7) otettiin kyseisten tuotteiden osalta käyttöön uudet kaupan pitämistä koskevat säännöt. Yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen tavoitteena oli yhdistää kaikki yhteisten markkinajärjestelyjen alalla voimassa olevat säännöt yhteen säädöskehykseen ja korvata alakohtaiset lähestymistavat horisontaalisella lähestymistavalla. Yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus sisältää eri alojen kaupan pitämistä koskevia sääntöjä, minkä vuoksi asetuksella (EY) N:o 700/2007 käyttöön otetut uudet kaupan pitämistä koskevat säännöt on tarkoituksenmukaista sisällyttää yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen.
(10)
Näiden säännösten sisällyttämisessä yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen tulisi noudattaa samaa lähestymistapaa kuin yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevan asetuksen hyväksymisessä eli niitä poliittisia päätöksiä, jotka tehtiin neuvoston hyväksyessä kyseiset säännökset, ja näiden päätösten perusteluja sellaisina kuin se on esitetty asianomaisten asetusten johdanto-osan kappaleissa, ei tule asettaa kyseenalaisiksi.
(11)
Sen vuoksi yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaa asetusta olisi muutettava.
(12)
Muutoksia olisi sovellettava viimeistään samoista päivämääristä, joista alkaen yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaa asetusta sovelletaan asianomaisilla aloilla sen 204 artiklan 2 kohdan mukaisesti. Siemen-, naudanliha- sekä maito- ja maitotuotealojen osalta 204 artiklan 2 kohdassa vahvistetaan 1 päivä heinäkuuta 2008 päiväksi, josta alkaen yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaa asetusta sovelletaan. Myös tässä asetuksessa olisi sen vuoksi vahvistettava kyseisten alojen osalta soveltamisen alkamispäiväksi 1 päivä heinäkuuta 2008.
(13)
Niitä harvoja säännöksiä, jotka hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostealan osalta sisältyivät jo yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaan asetukseen, oli mainitun asetuksen 204 artiklan 2 kohdan mukaisesti sovellettava 1 päivästä tammikuuta 2008. Tässä asetuksessa esitettyjä vastaavia muutoksia voitaisiin näin ollen soveltaa samasta päivästä alkaen kuin siemen-, naudanlihasekä maito- ja maitotuotealojen muutoksia, eli 1 päivästä heinäkuuta 2008.
(14)
Asetuksen (EY) N:o 1152/2007 2 artiklassa säädetään, että eräitä kyseisessä asetuksessa käyttöön otettuja maitoalan muutoksia olisi sovellettava vasta 1 päivästä syyskuuta 2008. Tässä asetuksessa tarkoitettujen muutosten osalta olisi säädettävä samasta soveltamisen alkamispäivästä.
(15)
Sokerialan osalta yhteisiä markkinajärjestelyjä koskevaa asetusta sovelletaan asetuksen 204 artiklan 2 kohdan toisen alakohdan c alakohdan mukaisesti 1 päivästä lokakuuta 2008. Sen vuoksi kyseistä alaa koskevia tämän asetuksen säännöksiä olisi myös alettava soveltaa 1 päivänä lokakuuta 2008.
(16)
Seuraavat hedelmä- ja vihannesalan säännökset ovat vanhentuneita, ja ne olisi näin ollen kumottava oikeusvarmuuden vuoksi: neuvoston asetus (ETY) N:o 449/69, annettu 11 päivänä maaliskuuta 1969, jäsenvaltioiden hedelmä- ja vihannestuottajien järjestöille myöntämien tukien korvaamisesta (8), neuvoston asetus (ETY) N:o 1467/69, annettu 23 päivänä heinäkuuta 1969, Marokosta peräisin olevien sitrushedelmien tuonnista (9), neuvoston asetus (ETY) N:o 2511/69, annettu 9 päivänä joulukuuta 1969, erityistoimenpiteistä yhteisön sitrushedelmäalan tuotannon ja kaupan pitämisen parantamiseksi (10), neuvoston asetus (ETY) N:o 2093/70, annettu 20 päivänä lokakuuta 1970, yhteisön hedelmätuotannon uudelleenjärjestelyjä koskevista tietyistä toimenpiteistä annetun asetuksen (ETY) 2517/69 6 artiklan ja 7 artiklan 1 kohdan soveltamista koskevista yleisistä säännöistä (11), neuvoston asetus (ETY) N:o 846/72, annettu 24 päivänä huhtikuuta 1972, erityistoimenpiteistä sopimusten tekemiseksi sellaisten tomaattien jalostamisen osalta, joita ovat koskeneet interventiotoimenpiteet (12), neuvoston asetus (ETY) N:o 1252/73, annettu 14 päivänä toukokuuta 1973, Kyprokselta peräisin olevien sitrushedelmien tuonnista (13), neuvoston asetus (ETY) N:o 155/74, annettu 17 päivänä joulukuuta 1973, Libanonista peräisin olevien sitrushedelmien tuonnista (14), neuvoston asetus (ETY) N:o 1627/75, annettu 26 päivänä kesäkuuta 1975, Israelista peräisin olevien tuoreiden sitruunoiden tuonnista (15), neuvoston asetus (ETY) N:o 794/76, annettu 6 päivänä huhtikuuta 1976, lisätoimenpiteistä yhteisön hedelmäntuotannon uudelleenorganisoimiseksi (16), neuvoston asetus (ETY) N:o 1180/77, annettu 17 päivänä toukokuuta 1977, tiettyjen Turkista peräisin olevien maataloustuotteiden tuonnista yhteisöön (17), neuvoston asetus (ETY) N:o 10/81, annettu 1 päivänä tammikuuta 1981, yleisten sääntöjen vahvistamisesta hedelmien ja vihannesten osalta vuoden 1979 liittymisasiakirjan täytäntöönpanemiseksi (18), neuvoston asetus (ETY) N:o 40/81, annettu 1 päivänä tammikuuta 1981, Kreikassa kukkakaaleihin ja omenoihin sovellettavien perushintojen ja sisäänostohintojen vahvistamisesta (19), neuvoston asetus (ETY) N:o 3671/81, annettu 15 päivänä joulukuuta 1981, tiettyjen Turkista peräisin olevien maataloustuotteiden tuonnista yhteisöön (20), neuvoston asetus (ETY) N:o 1603/83, annettu 14 päivänä kesäkuuta 1983, varastointielinten säilyttämien vuoden 1981 sadosta peräisin olevien kuivattujen viinirypäleiden ja kuivattujen viikunoiden hävittämistä koskevista erityistoimenpiteistä (21), neuvoston asetus (ETY) N:o 790/89, annettu 20 päivänä maaliskuuta 1989, tuottajajärjestöjen perustamiseen tarkoitetusta kiinteästä lisätuesta sekä laadun ja kaupan pitämisen parantamiseen myönnettävän tuen enimmäismääristä pähkinä- ja johanneksenleipäalalla (22), neuvoston asetus (ETY) N:o 3650/90, annettu 11 päivänä joulukuuta 1990, hedelmiä ja vihanneksia koskevien yhteisten laatuvaatimusten soveltamisen vahvistamistoimenpiteistä Portugalissa (23), neuvoston asetus (ETY) N:o 525/92, annettu 25 päivänä helmikuuta 1992, tilapäisestä korvauksesta Kreikasta lähtöisin olevien tiettyjen tuoreiden hedelmien ja vihannesten kuljetuksille Jugoslavian tilanteen vuoksi (24), neuvoston asetus (ETY) N:o 3438/92, annettu 23 päivänä marraskuuta 1992, Kreikasta peräisin olevien tiettyjen tuoreiden hedelmien ja vihannesten kuljetusta koskevista erityistoimenpiteistä (25), neuvoston asetus (ETY) N:o 3816/92, annettu 28 päivänä joulukuuta 1992, Espanjan ja muiden jäsenvaltioiden välisen kaupan hyvitysmekanismin ja siihen liittyvien toimenpiteiden poistamisesta hedelmä- ja vihannesalalla (26), neuvoston asetus (ETY) N:o 742/93, annettu 17 päivänä maaliskuuta 1993, hyvitysmekanismin poistamisesta hedelmien ja vihannesten osalta Portugalin ja muiden jäsenvaltioiden välisestä kaupasta (27), neuvoston asetus (ETY) N:o 746/93, annettu 17 päivänä maaliskuuta 1993, asetuksissa (ETY) N:o 1035/72 ja (ETY) N:o 1360/78 säädettyjen tuottajajärjestöjen perustamisen edistämistä ja toiminnan helpottamista varten tarkoitetun tuen myöntämisestä Portugalissa (28), neuvoston asetus (EY) N:o 399/94, annettu 21 päivänä helmikuuta 1994, kuivattuja viinirypäleitä koskevista erityistoimenpiteistä (29), neuvoston asetus (EY) N:o 2241/2001, annettu 15 päivänä marraskuuta 2001, valkosipuliin (CN-koodi 0703 20 00) sovellettavan yhteisen tullitariffin autonomisen tullin muuttamisesta (30), neuvoston asetus (EY) N:o 545/2002, annettu 18 päivänä maaliskuuta 2002, asetuksen (ETY) N:o 1035/72 II a osaston mukaisesti hyväksyttyjen tiettyjen pähkinöiden ja johanneksenleipien laatua ja kaupan pitämistä koskevien parantamissuunnitelmien rahoittamisen jatkamisesta ja hasselpähkinöiden erityistuesta (31),
ON ANTANUT SEURAAVAN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutetaan asetus (EY) N:o 1234/2007 seuraavasti:
1)
Muutetaan 1 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Viinialan osalta sovelletaan ainoastaan tämän asetuksen 195 artiklaa.”;
b)
Lisätään kohta seuraavasti:
”4. CN-koodiin 0701 kuuluvien tuoreiden tai jäähdytettyjen perunoiden osalta sovelletaan IV osan II lukua.”
2)
Lisätään 3 artiklaan seuraava kohta:
”Komissio vahvistaa tarvittaessa hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostealan tuotteiden markkinointivuodet.”
3)
Poistetaan 6 artiklan 2 kohdan c alakohta.
4)
Korvataan 8 artiklan 1 kohdan e alakohdan ii alakohta seuraavasti:
”ii)
169,80 euroa 100 kilogrammalta rasvatonta maitojauhetta;”
5)
Korvataan 10 artiklan 1 kohdan f alakohta seuraavasti:
”f)
ensiluokkainen rasvaton maitojauhe, joka on tehty sumutusmenetelmällä maidosta yhteisössä hyväksytyssä yrityksessä ja jonka valkuaisainepitoisuus on vähintään 34,0 painoprosenttia rasvattomasta kuiva-aineesta.”
6)
Korvataan 15 artikla seuraavasti:
”15 artikla
Voi
1. Voin julkinen interventio on avoinna ajanjaksona, joka alkaa 1 päivänä maaliskuuta ja päättyy 31 päivänä elokuuta.
2. Jos interventioon 1 kohdassa säädetyn ajanjakson kuluessa tarjotut määrät ylittävät 30 000 tonnia, komissio voi keskeyttää julkiset interventio-ostot. Tässä tapauksessa ostot voidaan toteuttaa tarjouskilpailumenettelyllä komission myöhemmin määrittelemien tarjouseritelmien mukaisesti.”
7)
Korvataan 22 artikla seuraavasti:
”22 artikla
Voi
Voin interventiohinnan on oltava 90 prosenttia viitehinnasta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta interventiohinnan vahvistamista tarjouskilpailumenettelyllä 15 artiklan 2 kohdassa tarkoitetussa tapauksessa.”
8)
Poistetaan 23 artiklan toinen kohta.
9)
Muutetaan 26 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan 2 kohdan a alakohdan ii alakohta seuraavasti:
”ii)
vietäväksi joko jalostamattomana tai jalostettuna perustamissopimuksen liitteessä I tai tämän asetuksen liitteessä XX olevassa III osassa luetelluiksi tuotteiksi, tai”;
b)
Lisätään 2 kohdan a alakohtaan alakohta seuraavasti:
”iii)
62 artiklassa tarkoitettuun teolliseen käyttöön.”
10)
Korvataan 28 artiklan a alakohta seuraavasti:
”a)
seuraavien osalta:
i)
yhteisössä hyväksytyssä yrityksessä kermasta tai maidosta tuotetulle suolattomalle voille, jonka rasvapitoisuus on vähintään 82 painoprosenttia, johon käytetyn maidon rasvattoman kuiva-aineen pitoisuus on enintään 2 painoprosenttia ja jonka vesipitoisuus on enintään 16 painoprosenttia,
ii)
yhteisössä hyväksytyssä yrityksessä kermasta tai maidosta tuotetulle suolatulle voille, jonka rasvapitoisuus on vähintään 80 painoprosenttia, johon käytetyn maidon rasvattoman kuiva-aineen pitoisuus on enintään 2 painoprosenttia, jonka vesipitoisuus on enintään 16 painoprosenttia ja jonka suolapitoisuus on enintään 2 painoprosenttia.”
11)
Korvataan 29 artikla seuraavasti:
”29 artikla
Voita koskevat edellytykset ja tuen taso
Komissio vahvistaa voita koskevan tuen määrän ottaen huomioon varastointikustannukset sekä tuoreen ja varastoidun voin ennakoidun hintakehityksen.
Jos varastoja purettaessa markkinat ovat varastoinnin aikana kehittyneet epäedulliseen suuntaan, joka ei ollut ennakoitavissa, tuen määrää voidaan lisätä.”
12)
Muutetaan 31 artikla seuraavasti:
a)
Poistetaan 1 kohdan d alakohta.
b)
Korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Komissio vahvistaa 1 kohdassa säädetyn yksityisen varastoinnin tuen ennakolta tai tarjouskilpailumenettelyllä.
Edellä 1 kohdan e alakohdassa tarkoitettujen juustojen osalta tuki vahvistetaan ottaen huomioon varastointikustannukset sekä tukea saavien ja muiden markkinoille tulevien juustojen välillä ylläpidettävä tasapaino.”
13)
Poistetaan 35 artikla.
14)
Korvataan 50 artiklan 5 ja 6 kohta seuraavasti:
”5. Sokeriyritysten, jotka eivät ole allekirjoittaneet ennen kylvöä toimitussopimuksia kiintiöjuurikkaan vähimmäishintaan sokerikiintiötään vastaavasta juurikasmäärästä, jota on tapauksen mukaan mukautettu 52 artiklan 2 kohdan ensimmäisen alakohdan mukaisesti vahvistetulla ennalta ehkäisevällä markkinoiltapoiston kertoimella, on maksettava kaikesta sokeriksi jalostamastaan sokerijuurikkaasta ainakin kiintiöjuurikkaan vähimmäishinta.
6. Toimialakohtaisissa sopimuksissa voidaan asianomaisen jäsenvaltion luvalla poiketa 3, 4 ja 5 kohdasta.”
15)
Korvataan 52 artikla seuraavasti:
”52 artikla
Sokerin poistaminen markkinoilta
1. Jotta markkinoiden rakenteellinen tasapaino säilyisi viitehintaa lähellä olevalla hintatasolla, komissio voi päättää poistaa markkinoilta tietyn markkinointivuoden osalta kiintiöiden mukaisesti tuotetut sokeri- tai isoglukoosimäärät, jotka ylittävät tämän artiklan 2 kohdan mukaisesti lasketun enimmäismäärän, ottaen huomioon perustamissopimuksen 300 artiklan mukaisesti tehdyistä sopimuksista johtuvat yhteisön sitoumukset.
2. Edellä tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitettu markkinoiltapoiston enimmäismäärä lasketaan kullekin yritykselle, jolla on kiintiö, kertomalla sen kiintiö kertoimella, jonka komissio vahvistaa odotettavissa olevan markkinakehityksen perusteella viimeistään edellisen markkinointivuoden 16 päivänä maaliskuuta. Markkinointivuoden 2008/2009 osalta kyseistä kerrointa sovelletaan viimeistään 15 päivänä maaliskuuta 2008 myönnettyyn, asetuksen (EY) N:o 320/2006 mukaisesti alennettuun kiintiöön.
Ajantasaistetun markkinakehityksen perusteella komissio voi päättää viimeistään kyseisen markkinointivuoden 31 päivänä lokakuuta joko mukauttaa kerrointa tai, jos päätöstä ei ole tehty tämän kohdan ensimmäisen alakohdan mukaisesti, vahvistaa kertoimen.
3. Kunkin yrityksen, jolle on myönnetty kiintiö, on varastoitava omalla kustannuksellaan seuraavan markkinointivuoden alkuun saakka kiintiön mukaisesti tuotetut sokerimäärät, jotka ylittävät 2 kohdan mukaisesti lasketun enimmäismäärän. Jonakin markkinointivuonna markkinoilta poistettuja sokeri- tai isoglukoosimääriä pidetään ensimmäisinä seuraavan markkinointivuoden kiintiössä tuotettavina määrinä.
Poiketen siitä, mitä tämän kohdan ensimmäisessä alakohdassa säädetään, komissio voi sokerialan odotettavissa olevan markkinakehityksen huomioon ottaen päättää, että kuluvana ja/tai seuraavana markkinointivuonna markkinoilta poistettua sokeria tai isoglukoosia pidetään kokonaan tai osittain
a)
ylijäämäsokerina tai -isoglukoosina, jota voidaan käyttää teollisuudelle tarkoitettuna sokerina tai isoglukoosina; tai
b)
väliaikaisena kiintiötuotantona, josta osa voidaan varata vientiä varten noudattaen perustamissopimuksen 300 artiklan mukaisesti tehdyistä sopimuksista johtuvia yhteisön sitoumuksia.
4. Jos sokeritarjonta yhteisössä on riittämätöntä, komissio voi päättää, että tietty määrä markkinoilta poistettua sokeria voidaan myydä yhteisön markkinoilla ennen markkinoiltapoistamisjakson päättymistä.
5. Jos markkinoilta poistettua sokeria pidetään seuraavan markkinointivuoden ensimmäisenä sokerintuotantona, sokerijuurikkaan viljelijöille maksetaan kyseisen markkinointivuoden vähimmäishinta.
Jos markkinoilta poistettu sokeri voidaan käyttää teollisuudelle tarkoitettuna sokerina tai se viedään tämän artiklan 3 kohdan a ja b alakohdan mukaisesti, sokerijuurikkaan vähimmäishintaa koskevia 49 artiklan vaatimuksia ei sovelleta.
Jos markkinoilta poistettu sokeri myydään yhteisön markkinoilla ennen markkinoiltapoistamisjakson päättymistä 4 kohdan mukaisesti, sokerijuurikkaan viljelijöille maksetaan kuluvan markkinointivuoden vähimmäishinta.”
16)
Lisätään artikla seuraavasti:
”52 a artikla
Sokerin poistaminen markkinoilta markkinointivuosina 2008/2009 ja 2009/2010
1. Poiketen siitä, mitä tämän asetuksen 52 artiklan 2 kohdassa säädetään, niiden jäsenvaltioiden osalta, joiden kansallista kiintiötä on alennettu asetuksen (EY) N:o 320/2006 3 artiklan ja 4 a artiklan 4 kohdan mukaisen kiintiöstä luopumisen vuoksi, komissio vahvistaa kertoimen markkinointivuosien 2008/2009 ja 2009/2010 osalta soveltamalla tämän asetuksen liitettä VII c.
2. Yritykseen, joka asetuksen (EY) N:o 320/2006 3 artiklan 1 kohdan a tai b alakohdan mukaisesti luopuu seuraavasta markkinointivuodesta alkaen yritykselle myönnetystä kokonaiskiintiöstä, ei yrityksen pyynnöstä sovelleta tämän asetuksen 52 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja kertoimia. Pyyntö on esitettävä ennen sen markkinointivuoden päättymistä, johon markkinoiltapoistoa sovelletaan.”
17)
Korvataan 59 artikla seuraavasti:
”59 artikla
Kiintiöiden hallinnointi
1. Komissio mukauttaa liitteessä VI vahvistettuja kiintiöitä markkinointivuoden 2008/2009 osalta viimeistään 30 päivänä huhtikuuta 2008, markkinointivuoden 2009/2010 osalta viimeistään 28 päivänä helmikuuta 2009 ja markkinointivuoden 2010/2011 osalta viimeistään 28 päivänä helmikuuta 2010. Mukautuksissa on otettava huomioon tämän artiklan 2 kohdan ja tämän asetuksen 58 artiklan sekä asetuksen (EY) N:o 320/2006 3 artiklan ja 4 a artiklan 4 kohdan soveltamisen tulokset.
2. Jotta vältetään markkinoiden epätasapaino markkinointivuodesta 2010/2011 alkaen, komissio päättää asetuksessa (EY) N:o 320/2006 säädetyn rakenneuudistusjärjestelmän tulokset huomioon ottaen viimeistään 28 päivään helmikuuta 2010 mennessä yhteisen prosenttiosuuden, jolla on tarpeen alentaa olemassa olevia sokeri- ja isoglukoosikiintiöitä jäsenvaltiota tai aluetta kohden. Jäsenvaltioiden on mukautettava kunkin yrityksen kiintiötä tämän mukaisesti.
Poiketen siitä, mitä tämän kohdan ensimmäisessä alakohdassa säädetään, komissio vahvistaa niitä jäsenvaltioita, joiden kansallista kiintiötä on alennettu asetuksen (EY) N:o 320/2006 3 artiklan ja 4 a artiklan 4 kohdan mukaisen kiintiöstä luopumisen vuoksi, koskevan prosenttiosuuden soveltamalla tämän asetuksen liitettä VII a. Näiden jäsenvaltioiden on mukautettava kunkin alueelleen sijoittautuneen yrityksen, jolle on myönnetty kiintiö, prosenttiosuutta tämän asetuksen liitteen VII b mukaisesti.
Tämän kohdan ensimmäistä ja toista alakohtaa ei sovelleta perustamissopimuksen 299 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuihin syrjäisimpiin alueisiin.”
18)
Muutetaan 60 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan otsikko seuraavasti:
”60 artikla
Kansallisen kiintiön uudelleen jakaminen ja kiintiöiden alentaminen”
b)
Korvataan 1 kohta seuraavasti:
”1. Jäsenvaltio voi alentaa alueelleen sijoittautuneelle yritykselle myönnettyä sokeri- tai isoglukoosikiintiötä enintään 10 prosentilla markkinointivuoden 2008/2009 ja sen jälkeisten markkinointivuosien osalta kunnioittaen samalla yritysten vapautta osallistua asetuksella (EY) N:o 320/2006 perustettuihin mekanismeihin. Tällöin jäsenvaltioiden on sovellettava puolueettomia ja syrjimättömiä perusteita.”
c)
Lisätään kohta seuraavasti:
”4. Poiketen siitä, mitä tämän artiklan 3 kohdassa säädetään, sovellettaessa asetuksen (EY) N:o 320/2006 4 a artiklaa jäsenvaltioiden on mukautettava kyseiselle yritykselle myönnettyä sokerikiintiötä soveltamalla mainitun artiklan 4 kohdan mukaisesti määritettyä alennusta tämän artiklan 1 kohdassa vahvistetun prosenttiosuuden rajoissa.”
19)
Korvataan 64 artiklan c kohta seuraavasti:
”c)
sokeri ja isoglukoosi, jotka on poistettu markkinoilta 52 ja 52 a artiklan mukaisesti ja joiden osalta 52 artiklan 3 kohdassa säädettyjä velvollisuuksia ei ole täytetty.”
20)
Korvataan 101 artiklan b-e alakohta seuraavasti:
”b)
kakkujen ja leivosten sekä jäätelön valmistajat;
c)
muiden komission myöhemmin määrittelemien elintarvikkeiden valmistajat;
d)
voiöljyä sellaisenaan käyttävät kuluttajat.”
21)
Korvataan 102 artiklan 3 kohta seuraavasti:
”3. Yhteisön tuki on 18,15 euroa/100 kg kaikkien maitojen osalta.
Muille tukikelpoisille maitotuotteille myönnettävän tuen määrät vahvistetaan ottaen huomioon kyseisen tuotteen maitopitoisuus.”
22)
Lisätään II osan I osaston IV lukuun jakso seuraavasti:
”IV a jakso
Hedelmä- ja vihannesalan tuet
I alajakso
Tuottajaryhmät
103 a artikla
Tuki tuottajaryhmille
1. Siirtymäkaudella, joka on myönnetty 125 e artiklan mukaisesti, jäsenvaltiot voivat myöntää tuottajaorganisaatioksi hyväksymistä varten muodostetuille hedelmä- ja vihannesalan tuottajaryhmille:
a)
tukea kannustaakseen niiden muodostamista ja helpottaakseen niiden hallinnoimista;
b)
tukea joko suoraan tai luottolaitosten välityksellä tarkoituksena kattaa osa hyväksymisen saamiseksi tarvittavista investoinneista, jotka on esitetty 125 e artiklan 1 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitetussa hyväksymissuunnitelmassa.
2. Yhteisö korvaa 1 kohdassa tarkoitetun tuen sellaisten komission myöhemmin antamien sääntöjen mukaisesti, jotka koskevat tällaisten toimenpiteiden rahoitusta, muun muassa kynnyksiä ja enimmäismääriä sekä yhteisön rahoitusosuutta.
3. Edellä 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettu tuki määritetään kunkin tuottajaryhmän osalta sen kaupan pidetyn tuotannon arvon perusteella ja se on tasoltaan:
a)
10 prosenttia ensimmäisen markkinointivuoden osalta, 10 prosenttia toisen markkinointivuoden osalta, 8 prosenttia kolmannen markkinointivuoden osalta, 6 prosenttia neljännen markkinointivuoden osalta ja 4 prosenttia viidennen markkinointivuoden osalta, kaupan pidetyn tuotannon arvosta niissä jäsenvaltioissa, jotka liittyivät Euroopan unioniin 1 päivänä toukokuuta 2004 tai sen jälkeen; ja
b)
ensimmäisenä vuonna 5 prosenttia, toisena vuonna 5 prosenttia, kolmantena vuonna 4 prosenttia, neljäntenä vuonna 3 prosenttia ja viidentenä vuonna 2 prosenttia kaupan pidetyn tuotannon arvosta perustamissopimuksen 299 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuilla yhteisön syrjäisimmillä alueilla tai Egeanmeren pienten saarten hyväksi toteutettavista maatalousalan erityistoimenpiteistä 18 päivänä syyskuuta 2006 annetun asetuksen (EY) N:o 1405/2006 (32) 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuilla Egeanmeren pienillä saarilla.
Näitä tasoja voidaan alentaa suhteessa kynnyksen ylittävän kaupan pidetyn tuotannon arvoon. Tuottajaryhmälle maksettavalle tuelle voidaan minä tahansa vuotena asettaa yläraja.
II alajakso
Toimintarahastot ja -ohjelmat
103 b artikla
Toimintarahastot
1. Hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaatiot voivat perustaa toimintarahaston. Toimintarahastoa rahoitetaan:
a)
jäsenten tai itse tuottajaorganisaation maksuosuuksilla;
b)
yhteisön taloudellisella tuella, jota voidaan myöntää tuottajaorganisaatioille.
2. Toimintarahastosta rahoitetaan ainoastaan jäsenvaltioiden 103 g artiklan mukaisesti hyväksymiä toimintaohjelmia.
103 c artikla
Toimintaohjelmat
1. Hedelmä- ja vihannesalan toimintaohjelmilla on oltava vähintään kaksi 122 artiklan c alakohdassa tarkoitetuista tai seuraavista tavoitteista:
a)
tuotannonsuunnittelu;
b)
tuotteen laadun parantaminen;
c)
tuotteen kaupallisen arvon lisääminen;
d)
tuotteiden menekin edistäminen riippumatta siitä, ovatko kyseessä tuoretuotteet vai jalosteet;
e)
ympäristötoimenpiteet ja ympäristöystävälliset tuotantomenetelmät, myös luonnonmukainen maatalous;
f)
kriisinehkäisy ja -hallinta.
2. Kriisinehkäisyllä ja -hallinnalla on pyrittävä välttämään hedelmä- ja vihannesmarkkinoilla esiintyvät kriisit ja ratkaisemaan ne seuraavin toimenpitein:
a)
markkinoiltapoisto;
b)
hedelmien ja vihannesten korjaaminen raakana tai niiden korjaamatta jättäminen;
c)
menekinedistäminen ja tiedotus;
d)
koulutustoimenpiteet;
e)
satovakuutus;
f)
sijoitusrahastojen perustamisesta aiheutuvien hallinnollisten kustannusten tukeminen.
Enintään kolmannes toimintaohjelman menoista saa liittyä kriisinehkäisy- ja -hallintatoimenpiteisiin, kolmannessa alakohdassa tarkoitettu pääoman takaisinmaksu ja korko mukaan lukien.
Kriisinehkäisy- ja -hallintatoimenpiteiden rahoittamiseksi tuottajaorganisaatiot voivat ottaa lainoja kaupallisin ehdoin. Tässä tapauksessa pääoman takaisinmaksu ja lainoista perittävä korko voivat muodostaa osan toimintaohjelmasta, ja sille voidaan siten myöntää 103 d artiklan mukaista yhteisön taloudellista tukea. Kriisinehkäisyn ja -hallinnan erityistoimet on rahoitettava joko tällaisin lainoin tai suoraan mutta ei molempia käyttäen.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että
a)
toimintaohjelmien on sisällettävä vähintään kaksi ympäristötointa; tai
b)
toimintaohjelmien menoista vähintään 10 prosentilla on katettava ympäristötoimia.
Ympäristötoimien on oltava Euroopan maaseudun kehittämisen maatalousrahaston (maaseuturahaston) tuesta maaseudun kehittämiseen 20 päivänä syyskuuta 2005 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1698/2005 (33) 39 artiklan 3 kohdan ensimmäisessä alakohdassa maatalouden ympäristötuille asetettujen vaatimusten mukaisia.
Kun vähintään 80 prosenttia tuottajaorganisaation kaikista tuottajajäsenistä on sitoutunut yhteen tai useampaan samanlaiseen edellä mainitussa säännöksessä tarkoitettuun maatalouden ympäristösitoumukseen, on kukin näistä sitoumuksista laskettava ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetuksi ympäristötoimeksi.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuille ympäristötoimille myönnettävällä tuella on katettava toimesta aiheutuvia lisäkustannuksia ja tulon menetyksiä.
4. Edellä olevaa 3 kohtaa sovelletaan Bulgariassa ja Romaniassa vasta 1 päivästä tammikuuta 2011.
5. Ympäristöpaineita lisäävät investoinnit ovat sallittuja vain, jos on otettu käyttöön tehokkaat järjestelyt ympäristön suojaamiseksi näiltä paineilta.
103 d artikla
Yhteisön taloudellinen tuki
1. Yhteisön taloudellisen tuen määrä on yhtä suuri kuin 103 b artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen tosiasiallisesti suoritettujen maksuosuuksien määrä, mutta kuitenkin enintään 50 prosenttia tosiasiallisesti aiheutuneista menoista.
2. Yhteisön taloudellinen tuki voi olla enintään 4,1 prosenttia kunkin tuottajaorganisaation kaupan pidetyn tuotannon arvosta.
Prosenttiosuutta voidaan kuitenkin korottaa 4,6 prosenttiin kaupan pidetyn tuotannon arvosta edellyttäen, että määrä, joka ylittää 4,1 prosenttia kaupan pidetyn tuotannon arvosta, käytetään yksinomaan kriisinehkäisy- ja kriisinhallintatoimenpiteisiin.
3. Tuottajaorganisaation pyynnöstä 1 kohdassa säädetty prosenttiosuus on 60 prosenttia, kun kyse on toimintaohjelmasta tai sen osasta, joka täyttää vähintään yhden seuraavista edellytyksistä:
a)
sen esittää useampi yhteisön tuottajaorganisaatio, joka harjoittaa eri jäsenvaltioissa ylikansallista toimintaa;
b)
sen esittää yksi tai useampi tuottajaorganisaatio, joka harjoittaa toimialakohtaisesti toteutettavia toimia;
c)
se koskee yksinomaan erityistä tukea maataloustuotteiden luonnonmukaisesta tuotantotavasta ja siihen viittaavista merkinnöistä maataloustuotteissa ja elintarvikkeissa 24 päivänä kesäkuuta 1991 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2092/91 (34) soveltamisalaan 31 päivään joulukuuta 2008 saakka ja 1 päivästä tammikuuta 2009 alkaen luonnonmukaisesta tuotannosta ja luonnonmukaisesti tuotettujen tuotteiden merkinnöistä 28 päivänä kesäkuuta 2007 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 834/2007 (35) soveltamisalaan kuuluvalle, luonnonmukaisten tuotteiden tuotannolle;
d)
sen esittää tuottajaorganisaatio jossakin 1 päivänä toukokuuta 2004 tai sen jälkeen Euroopan unioniin liittyneessä jäsenvaltiossa ja se koskee enintään vuoden 2013 loppuun kestäviä toimenpiteitä;
e)
se on ensimmäinen toimintaohjelma, jonka esittää hyväksytty tuottajaorganisaatio, joka on sulautunut toiseen hyväksyttyyn tuottajaorganisaatioon;
f)
se on ensimmäinen toimintaohjelma, jonka hyväksytty tuottajaorganisaatioiden liitto esittää;
g)
sen esittää tuottajaorganisaatio jäsenvaltiossa, jossa tuottajaorganisaatiot pitävät kaupan alle 20:tä prosenttia hedelmien ja vihannesten tuotannosta;
h)
sen esittää tuottajaorganisaatio jollakin yhteisön syrjäisimmistä alueista;
i)
se kattaa ainoastaan erityistuen toimille, joiden tarkoituksena on edistää hedelmien ja vihannesten kulutusta oppilaitoksissa olevien lasten keskuudessa.
4. Edellä 1 kohdassa säädetty prosenttiosuus on 100 prosenttia, kun on kyse markkinoilta poistettavista hedelmistä ja vihanneksista, joiden osuus voi olla enintään 5 prosenttia kunkin tuottajaorganisaation kaupan pidetyn tuotannon määrästä ja jotka poistetaan markkinoilta:
a)
ilmaisjakeluna jäsenvaltioiden tätä tarkoitusta varten hyväksymille hyväntekeväisyysorganisaatioille tai -säätiöille niiden toimintaan sellaisten henkilöiden hyväksi, joita kansallisessa lainsäädännössä pidetään oikeutettuina valtion apuun erityisesti elämiseen tarvittavien varojen puutteellisuuden takia;
b)
ilmaisjakeluna rangaistuslaitoksille, kouluille, oppilaitoksille ja lasten lomaleireille sekä jäsenvaltioiden nimeämille sairaaloille ja vanhainkodeille, jotka toteuttavat tarvittavat toimenpiteet varmistaakseen, että näin jaetut määrät ovat niiden tavallisesti ostamien määrien lisänä.
103 e artikla
Kansallinen taloudellinen tuki
1. Kun kyseessä ovat jäsenvaltioiden alueet, joilla tuottajien järjestäytymisaste hedelmä- ja vihannessektorilla on erityisen alhainen, jäsenvaltiot voivat komission luvalla asianmukaisesti perustellusta pyynnöstä maksaa tuottajaorganisaatioille kansallista taloudellista tukea, joka on suuruudeltaan enintään 80 prosenttia 103 b artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitetuista maksuosuuksista. Tämä tuki lisätään toimintarahastoon. Yhteisö voi asianomaisen jäsenvaltion pyynnöstä korvata ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetun tuen, kun kyseessä ovat jäsenvaltioiden alueet, joiden hedelmä- ja vihannestuotannon arvosta alle 15 prosenttia pidetään kaupan tuottajaorganisaatioiden kautta ja joiden hedelmä- ja vihannestuotanto edustaa vähintään 15 prosenttia niiden maatalouden kokonaistuotannosta.
2. Poiketen siitä, mitä tämän asetuksen 180 artiklassa säädetään, kansalliseen taloudelliseen tukeen, joka sallitaan 1 kohdan mukaisesti, ei sovelleta perustamissopimuksen 87, 88 ja 89 artiklaa.
103 f artikla
Toimintaohjelmien kansallinen säännöstö ja kansallinen strategia
1. Jäsenvaltioiden on vahvistettava kansallinen säännöstö 103 c artiklan 3 kohdassa tarkoitettuja ympäristötoimia koskevien yleisedellytysten laatimiseksi. Säännöstössä on edellytettävä erityisesti, että tällaisten toimien on täytettävä neuvoston asetuksen (EY) N:o 1698/2005 asianomaiset vaatimukset, myös sen 5 artiklassa säädetyt täydentävyyttä, johdonmukaisuutta ja vaatimustenmukaisuutta koskevat vaatimukset.
Jäsenvaltion on toimitettava kansallista säännöstöään koskeva ehdotuksensa komissiolle, joka voi vaatia siihen muutoksia kolmen kuukauden kuluessa, jos se katsoo, ettei ehdotus mahdollista niiden tavoitteiden saavuttamista, jotka on asetettu perustamissopimuksen 174 artiklassa ja kuudennessa ympäristöä koskevassa yhteisön toimintaohjelmassa (36). Myös toimintaohjelmista rahoitettavien yksittäisten tilojen investointien on oltava mainittujen tavoitteiden mukaisia.
2. Jäsenvaltioiden on laadittava hedelmä- ja vihannesmarkkinoilla toteutettaville kestäville toimintaohjelmille kansallinen strategia. Strategiaan on sisällyttävä seuraavat osatekijät:
a)
tilanneanalyysi vahvuuksien ja heikkouksien osalta sekä kehitysmahdollisuuksista;
b)
perusteet valituille ensisijaisille toimille;
c)
toimintaohjelmien tavoitteet sekä välineet ja suoritusindikaattorit;
d)
toimintaohjelmien arviointi;
e)
tuottajaorganisaatioiden raportointivelvollisuudet.
Kansallisen strategian on sisällettävä myös 1 kohdassa tarkoitettu kansallinen säännöstö.
3. Jäsenvaltioihin, joissa ei ole hyväksyttyjä tuottajaorganisaatioita, ei sovelleta 1 ja 2 kohtaa.
103 g artikla
Toimintaohjelmien hyväksyminen
1. Toimintaohjelman luonnos on esitettävä toimivaltaisille kansallisille viranomaisille, joiden on hyväksyttävä tai hylättävä se tai vaadittava sen muuttamista tämän alajakson säännösten mukaiseksi.
2. Tuottajaorganisaatioiden on annettava jäsenvaltiolle tiedoksi arvio kunkin vuoden toimintarahaston suuruudesta ja esitettävä tälle asianmukaiset perusteet, jotka pohjautuvat toimintaohjelmaa koskeviin arvioihin, kuluvan vuoden ja mahdollisesti edellisten vuosien menoihin sekä tarvittaessa arvioihin tulevan vuoden tuotantomääristä.
3. Jäsenvaltion on ilmoitettava tuottajaorganisaatiolle tai tuottajaorganisaatioiden liitolle yhteisön taloudellisen tuen arvioitu määrä 103 d artiklassa vahvistettuja enimmäismääriä noudattaen.
4. Yhteisön taloudellinen tuki maksetaan toimintaohjelmasta katetuista toimista aiheutuneiden menojen perusteella. Samoista toimista voidaan maksaa ennakkoa takauksen tai vakuuden asettamista vastaan.
5. Jotta tuottajaorganisaatio voisi saada yhteisön taloudellisen tuen loppuosan, sen on annettava jäsenvaltiolle tiedoksi edellisen vuoden lopullisten menojen määrä tarvittavin asiakirjanäytöin.
6. Toimintaohjelman sekä tuottajien ja tuottajaorganisaatioiden ja toisaalta yhteisön sille antaman rahoituksen on kestettävä vähintään kolme ja enintään viisi vuotta.
103 h artikla
Täytäntöönpanosäännöt
Komissio vahvistaa tämän jakson soveltamista koskevat yksityiskohtaiset säännöt, erityisesti:
a)
säännöt, jotka koskevat 103 a artiklassa tarkoitettujen toimenpiteiden rahoitusta, myös kynnyksiä ja enimmäismääriä sekä yhteisön rahoitusosuutta tuen osalta;
b)
edellä 103 e artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen toimenpiteiden korvaamisessa noudatettavat osuudet ja säännöt;
c)
säännöt, joita sovelletaan yksittäisten tilojen investointeihin;
d)
edellä 103 g artiklassa tarkoitettujen ilmoitusten ja tiedoksiantojen määräajat:
e)
säännöt, jotka koskevat 103 g artiklassa tarkoitettua yhteisön taloudellisen avun maksamista osissa.
23)
Muutetaan 113 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan 1 kohta seuraavasti:
”1. Komissio voi säätää seuraavien alojen yhden tai useamman tuotteen kaupan pitämistä koskevista vaatimuksista:
a)
oliiviöljy ja syötäväksi tarkoitetut oliivit liitteessä I olevan VII osan a kohdassa tarkoitettujen tuotteiden osalta;
b)
hedelmät ja vihannekset;
c)
hedelmä- ja vihannesjalosteet;
d)
banaani;
e)
elävät kasvit.”
b)
Muutetaan 2 kohta seuraavasti:
i)
muutetaan a alakohta seuraavasti:
ia)
korvataan iii alakohta seuraavasti:
”iii)
kuluttajien tarve saada riittäviä ja avoimia tuotetietoja, sisältäen erityisesti hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostealan tuotteiden osalta tuotteen alkuperämaan, luokan ja tarpeen mukaan lajikkeen (tai kaupallisen tyypin);”
ib)
lisätään kohta seuraavasti:
”v)
hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostejalan osalta YK:n Euroopan talouskomission (YK/ECE) hyväksymät standardisuositukset.”
ii)
Korvataan b alakohta seuraavasti:
”b)
voivat koskea erityisesti tuotteen laatua, luokittelua, painoa, kokoluokittelua, pakkaamista, käärimistä, varastointia, kuljetusta, tarjontamuotoa, kaupan pitämistä, alkuperää ja pakkausmerkintöjä.”
24)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”113 a artikla
Hedelmä- ja vihannesalan tuotteiden kaupan pitämistä koskevat lisävaatimukset
1. Hedelmä- ja vihannesalan tuotteita, jotka on tarkoitettu myytäviksi tuoreena kuluttajalle, voidaan pitää kaupan ainoastaan, jos ne ovat terveitä, puhtaita ja laadultaan kauppakelpoisia ja jos alkuperämaa on ilmoitettu.
2. Tämän artiklan 1 kohdassa ja 113 artiklan 1 kohdan b ja c alakohdassa tarkoitettuja kaupan pitämistä koskevia vaatimuksia sovelletaan kaikissa kaupan pitämisen vaiheissa, myös tuonnissa ja viennissä, ellei komissio säädä toisin.
3. Sellaisten hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostejalan tuotteiden haltija, joita hyväksytyt kaupan pitämisen vaatimukset koskevat, ei saa pitää niitä esillä myyntitarkoituksessa, saattaa myyntiin tai myydä, toimittaa tai pitää kaupan niitä jollakin muulla tavoin yhteisössä, elleivät ne ole mainittujen vaatimusten mukaisia, ja hän vastaa siitä, että näitä vaatimuksia noudatetaan.
4. Sen lisäksi, mitä 113 artiklan 3 kohdan toisessa alakohdassa säädetään, ja rajoittamatta niiden erityissäännösten soveltamista, joita komissio voi vahvistaa 194 artiklan mukaisesti erityisesti vaatimustenmukaisuustarkastusten soveltamisesta jäsenvaltioissa yhdenmukaisesti, jäsenvaltioiden on hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostealan osalta tarkastettava valikoivasti riskianalyysin pohjalta, ovatko kyseiset tuotteet niitä koskevien kaupan pitämisen vaatimusten mukaisia. Nämä tarkastukset on kohdistettava tuotantoalueilta lähtöä edeltävään tuotteiden pakkaus- tai lastausvaiheeseen. Kolmansista maista peräisin olevien tuotteiden osalta tarkastukset on tehtävä ennen luovutusta vapaaseen liikkeeseen.
113 b artikla
Enintään 12 kuukauden ikäisistä nautaeläimistä peräisin olevan lihan pitäminen kaupan
1. Enintään 12 kuukauden ikäisistä 1 päivänä heinäkuuta 2008 tai sen jälkeen teurastetuista nautaeläimistä peräisin olevaan lihaan, riippumatta siitä, onko se tuotettu yhteisössä vai tuotu kolmansista maista, sovelletaan liitteessä XI a vahvistettuja edellytyksiä ja erityisesti sen III kohdassa vahvistettuja käytettäviä myyntinimikkeitä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 42 artiklan 1 kohdan a alakohdan ja 42 artiklan 2 kohdan sekä liitteessä V olevan A kohdan säännösten soveltamista.
Enintään 12 kuukauden ikäisistä ennen 1 päivää heinäkuuta 2008 teurastetuista eläimistä peräisin olevaa lihaa voidaan kuitenkin pitää edelleen kaupan täyttämättä liitteessä XI a vahvistettuja edellytyksiä.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuja edellytyksiä ei sovelleta nautaeläimistä peräisin olevaan lihaan, jota koskeva suojattu alkuperänimitys tai maantieteellinen merkintä on rekisteröity maataloustuotteiden ja elintarvikkeiden maantieteellisten merkintöjen ja alkuperänimitysten suojasta 20 päivänä maaliskuuta 2006 annetun asetuksen (EY) N:o 510/2006 (37) mukaisesti ennen 29 päivää kesäkuuta 2007.
25)
Muutetaan 121 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan a alakohta seuraavasti:
”a)
edellä 113 ja 113 a artiklassa tarkoitetut kaupan pitämistä koskevat vaatimukset, mukaan luettuina säännöt, jotka koskevat:
i)
vaatimusten soveltamisesta tehtäviä poikkeuksia tai vapautuksia;
ii)
vaatimuksiin liittyviä merkintöjä sekä kaupan pitämistä ja pakkausmerkintöjä;
iii)
vaatimusten soveltamista yhteisöön tuotuihin tai yhteisöstä vietyihin tuotteisiin;
iv)
113 a artiklan 1 kohdan osalta sen määrittelemistä, millainen on terve, puhdas ja laadultaan kauppakelpoinen tuote.”
b)
Lisätään alakohta seuraavasti:
”j)
niiden edellytysten osalta, joita on 113 b artiklan mukaisesti käytettävä enintään 12 kuukauden ikäisistä nautaeläimistä peräisin olevan lihan kaupan pitämisessä:
i)
käytännöt liitteessä XI a olevassa II kohdassa määritellyn luokan kirjaintunnuksen ilmoittamiseksi siltä osin kuin on kyse käytettävien kirjainten sijainnista ja koosta;
ii)
liitteessä XI a olevassa VIII kohdassa tarkoitettu lihan tuonti kolmansista maista siltä osin kuin on kyse tämän asetuksen noudattamisen varmistamismenetelmästä.”
c)
Lisätään kohta seuraavasti:
”Komissio voi muuttaa liitteessä XI a olevassa III(2) kohdassa esitetyn taulukon B osaa.”
26)
Muutetaan 122 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan a alakohta seuraavasti:
”a)
muodostuvat seuraavien alojen tuottajista:
i)
humala;
ii)
oliiviöljy ja syötäväksi tarkoitetut oliivit;
iii)
hedelmät ja vihannekset niiden tuottajien osalta, jotka viljelevät yhtä tai useampaa kyseisen alan tuotetta ja/tai tällaisia yksinomaan jalostukseen tarkoitettuja tuotteita;
iv)
silkkiäistoukka;”
b)
Korvataan c alakohta seuraavasti:
”c)
pyrkivät tiettyyn päämäärään, johon voi sisältyä, tai hedelmä- ja vihannesalan ollessa kyseessä, on sisällyttävä erityisesti yksi tai useampi seuraavista tavoitteista:
i)
varmistaa tuotannon suunnittelu ja sen mukauttaminen kysyntää vastaavaksi, erityisesti määrän ja laadun osalta;
ii)
jäsentensä tuottamien tuotteiden tarjonnan keskittäminen ja markkinoille saattaminen;
iii)
tuotantokustannusten optimoiminen ja tuottajahintojen vakauttaminen.”
27)
Muutetaan 123 artikla seuraavasti:
a)
Ensimmäisestä kohdasta tulee 1 kohta.
b)
Korvataan toinen kohta seuraavasti:
”2. Silloin kun 1 kohdassa tarkoitetut toimialakohtaiset organisaatiot harjoittavat toimintaansa usean jäsenvaltion alueella, hyväksynnän myöntää komissio ilman 195 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun komitean myötävaikutusta.”
c)
Lisätään kohta seuraavasti:
”3. Sen lisäksi, mitä 1 kohdassa säädetään, jäsenvaltioiden on hyväksyttävä myös toimialakohtaiset organisaatiot:
a)
jotka koostuvat edustajista taloudellisten toimien aloilta, jotka liittyvät hedelmä- ja vihannesalan tuotteiden tuotantoon ja/tai kauppaan ja/tai jalostukseen;
b)
jotka on muodostettu kokonaan tai osittain niihin kuuluvien organisaatioiden tai yhteenliittymien aloitteesta;
c)
jotka harjoittavat kuluttajien edun huomioon ottaen yhdellä tai useammalla yhteisön alueella vähintään kahta seuraavista toimista:
i)
tuotantoa ja markkinoita koskevan tietämyksen ja avoimuuden parantaminen;
ii)
hedelmien ja vihannesten markkinoille saattamisen entistä paremman yhteensovittamisen edistäminen erityisesti markkina- ja muiden tutkimusten avulla;
iii)
yhteisön sääntelyn kanssa yhteensopivien vakiosopimusten laatiminen;
iv)
hedelmiin ja vihanneksiin liittyvän potentiaalin enempi hyödyntäminen;
v)
tiedottaminen ja tutkimukset tuotannon ohjaamiseksi markkinoiden vaatimuksiin ja kuluttajien makuun ja odotuksiin entistä paremmin mukautettujen tuotteiden suuntaan, erityisesti tuotteiden laadun ja ympäristönsuojelun osalta;
vi)
keinojen etsiminen kasvinsuojeluaineiden ja muiden tuotantopanosten käytön rajoittamiseksi ja tuotteiden laadun varmistamiseksi sekä maaperän ja vesien suojelemiseksi;
vii)
sellaisten menetelmien ja keinojen kehittäminen, joilla parannetaan tuotteiden laatua;
viii)
luonnonmukaisen maatalouden ja alkuperänimitysten, laatumerkintöjen ja maantieteellisten merkintöjen arvostaminen ja suojaaminen;
ix)
integroidun tuotannon tai muiden ympäristöystävällisten tuotantotapojen edistäminen;
x)
liitteessä XVI a olevassa 2 ja 3 kohdassa tarkoitettujen tuotantoa ja kaupan pitämistä koskevien sääntöjen vahvistaminen yhteisön tai kansallisia sääntöjä tiukempina.”
28)
Lisätään II osan II osaston II lukuun jakso seuraavasti:
”I a jakso
Hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaatioita ja toimialakohtaisia organisaatioita sekä tuottajaryhmiä koskevat säännöt
I alajakso
Tuottajaorganisaatioiden perussäännöt ja hyväksyntä
125 a artikla
Tuottajaorganisaatioiden perussäännöt
1. Hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaation perussäännöissä on määrättävä, että sen jäsentuottajien on erityisesti:
a)
sovellettava tuottajaorganisaation hyväksymiä sääntöjä, jotka liittyvät tuotantoilmoitusvelvoitteeseen, tuotantoon, kaupan pitämiseen ja ympäristönsuojeluun;
b)
kuuluttava minkä tahansa 122 artiklan a alakohdan iii alakohdassa tarkoitetun, tietyn tilan tietyn tuotteen osalta vain yhteen tuottajaorganisaatioon;
c)
myytävä tuottajaorganisaation välityksellä koko kyseinen tuotantonsa;
d)
toimitettava tuottajaorganisaation tilastotarkoituksiin pyytämät tiedot, jotka koskevat erityisesti viljelyaloja, satoja, tuotoksia ja suoramyyntiä;
e)
suoritettava säännöissä määrätyt maksut 103 b artiklassa säädettyjen toimintarahastojen perustamiseksi ja kartuttamiseksi.
2. Sen estämättä, mitä 1 kohdan c alakohdassa säädetään, tuottajajäsenet voivat tuottajaorganisaation luvalla ja tuottajaorganisaation vahvistamin edellytyksin:
a)
myydä enintään tietyn osuuden tuotannostaan ja/tai tuotteistaan suoraan tilalla ja/tai tilan ulkopuolella kuluttajille näiden omiin tarpeisiin; jäsenvaltio vahvistaa tämän osuuden, jonka on oltava vähintään 10 prosenttia;
b)
pitää kaupan itse tai oman organisaation osoittaman toisen tuottajaorganisaation välityksellä tuotteita, joiden määrä on oman tuottajaorganisaation kaupan pidettävän tuotannon määrään nähden vähäinen;
c)
pitää kaupan itse tai oman organisaationsa osoittaman toisen tuottajaorganisaation välityksellä tuotteita, jotka ominaispiirteidensä vuoksi eivät ensisijaisesti kuulu tuottajajäsenen oman tuottajaorganisaation kaupallisen toiminnan piiriin.
3. Tuottajaorganisaation perussäännöissä on lisäksi määrättävä:
a)
menettelyistä, joilla 1 kohdassa tarkoitetut säännöt määritellään, annetaan ja muutetaan;
b)
tuottajaorganisaation rahoittamiseen tarvittavien maksujen perimisestä jäseniltä;
c)
säännöistä, jotka varmistavat, että tuottajajäsenet voivat demokraattisella tavalla valvoa organisaatiota ja päätöksentekoa;
d)
seuraamuksista, kun tuottajaorganisaation perussääntöjen mukaisia velvoitteita, erityisesti maksujen suorittamista, jätetään noudattamatta tai tuottajaorganisaation hyväksymiä sääntöjä rikotaan;
e)
säännöistä, jotka liittyvät uusien jäsenten hyväksymiseen ja erityisesti jäsenyyden vähimmäiskestoon;
f)
tuottajaorganisaation toiminnan kannalta välttämättömistä kirjanpito- ja budjettisäännöistä.
4. Hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaatioiden katsotaan toimivan taloudellisissa asioissa jäsentensä nimissä ja näiden puolesta.
125 b artikla
Hyväksyntä
1. Jäsenvaltion on hyväksyttävä hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaatioiksi kaikki oikeussubjektit tai oikeussubjektin tarkoin määritellyt osat, jotka hakevat tällaista hyväksymistä, jos:
a)
niiden tavoitteena on käyttää ympäristöystävällisiä viljelymenetelmiä, tuotantotekniikoita ja jätehuoltomenetelmiä erityisesti veden, maaperän ja maiseman laadun suojelemiseksi sekä luonnon monimuotoisuuden säilyttämiseksi tai parantamiseksi, ja jos ne täyttävät 122 ja 125 a artiklassa säädetyt vaatimukset ja esittävät tästä asianmukaisen selvityksen;
b)
niillä on vähimmäismäärä jäseniä ja niiden kaupan pidetyn tuotannon määrä tai arvo täyttää jäsenvaltion asettamat vähimmäisvaatimukset, ja ne esittävät tästä asianmukaisen selvityksen;
c)
on olemassa riittävä selvitys siitä, että ne voivat toteuttaa toimintaansa asianmukaisesti niin keston, tehokkuuden kuin tarjonnan keskittämisen suhteen, mitä varten jäsenvaltiot voivat päättää, minkä 122 artiklan a alakohdan iii alakohdassa tarkoitetuista tuotteista tai tuoteryhmistä olisi kuuluttava tuottajaorganisaation piiriin;
d)
todella antavat jäsentuottajilleen ympäristöystävällisten viljelymenetelmien toteuttamiseen tarvittavaa teknistä apua;
e)
ne asettavat tosiasiallisesti tuottajajäsenten käyttöön tarpeen mukaan teknisiä apuvälineitä tuotteiden keräämiseksi, varastoimiseksi, pakkaamiseksi ja kaupan pitämiseksi;
f)
ne varmistavat toimintansa asianmukaisen kaupallisen ja kirjanpidollisen hallinnoinnin; ja
g)
niillä ei ole määräävää markkina-asemaa tietyillä markkinoilla, ellei perustamissopimuksen 33 artiklassa tarkoitettuihin tavoitteisiin pyrkiminen sitä edellytä.
2. Jäsenvaltioiden on
a)
päätettävä tuottajaorganisaation hyväksymisestä kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun hakemus kaikkine selvityksineen on tehty;
b)
tehtävä säännöllisin väliajoin tarkastuksia varmistuakseen, että tuottajaorganisaatiot ovat tämän luvun edellytysten mukaisia, määrättävä näihin organisaatioihin sovellettavista seuraamuksista, jos tämän asetuksen säännöksiä ei noudateta tai niiden noudattamisessa ilmenee epäsäännönmukaisuuksia, sekä päätettävä tarvittaessa hyväksymisen peruuttamisesta;
c)
ilmoitettava komissiolle vuosittain hyväksymisen myöntämistä, epäämistä tai peruuttamista koskevista päätöksistä.
II alajakso
Tuottajaorganisaatioiden liitto ja tuottajaryhmät
125 c artikla
Tuottajaorganisaatioiden liitto hedelmä- ja vihannesalalla
Hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaatioiden liitto perustetaan hyväksyttyjen tuottajaorganisaatioiden aloitteesta ja se voi suorittaa mitä tahansa tässä asetuksessa tarkoitettuja tuottajaorganisaation tehtäviä. Tätä varten jäsenvaltiot voivat pyynnöstä hyväksyä tuottajaorganisaatioiden liiton, jos:
a)
jäsenvaltio katsoo, että liitto kykenee tehokkaasti suorittamaan kyseiset tehtävät; ja
b)
yhteenliittymällä ei ole määräävää markkina-asemaa tietyillä markkinoilla, elleivät perustamissopimuksen 33 artiklassa tarkoitetut tavoitteet sitä edellytä.
Sovelletaan 125 a artiklan 4 kohdan säännöksiä tarvittavin muutoksin.
125 d artikla
Ulkoistaminen
Jäsenvaltiot voivat sallia hedelmä- ja vihannesalan hyväksytyn tuottajaorganisaation tai kyseisen alan hyväksytyn tuottajaorganisaatioiden liiton ulkoistavan minkä tahansa toimintonsa, myös tytäryrityksilleen, edellyttäen, että se antaa jäsenvaltiolle riittävän selvityksen siitä, että tämä menettely on asianmukainen keino saavuttaa asianomaisen tuottajaorganisaation tai tuottajaorganisaatioiden liiton tavoitteet.
125 e artikla
Hedelmä- ja vihannesalan tuottajaryhmät
1. Euroopan unioniin 1 päivänä toukokuuta 2004 tai sen jälkeen liittyneissä jäsenvaltioissa, perustamissopimuksen 299 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuilla yhteisön syrjäisimmillä alueilla tai asetuksen (EY) N:o 1405/2006 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuilla pienillä Egeanmeren saarilla voidaan sellaisten viljelijöiden aloitteesta, jotka viljelevät yhtä tai useampaa hedelmä- ja vihannesalan tuotetta ja/tai tällaisia yksinomaan jalostukseen tarkoitettuja tuotteita, muodostaa tuottajaryhmiä, jotka ovat oikeussubjekteja tai oikeussubjektin tarkoin määriteltyjä osia, tuottajaorganisaatioksi hyväksymistä varten.
Tällaisille tuottajaryhmille voidaan myöntää siirtymäkausi 122 artiklan mukaisten tuottajaorganisaation hyväksymisedellytysten täyttämiseksi.
Kyseisten tuottajaryhmien on esitettävä jäsenvaltiolle tätä tarkoitusta varten porrastettu hyväksymistä koskeva suunnitelma, jonka hyväksyminen käynnistää toisessa alakohdassa tarkoitetun siirtymäkauden ja vastaa esihyväksymistä. Siirtymäkausi saa kestää enintään viisi vuotta.
2. Jäsenvaltion on ennen hyväksymistä koskevan suunnitelman hyväksymistä ilmoitettava komissiolle aikomuksistaan ja niiden todennäköisistä taloudellisista seurauksista.
III alajakso
Sääntöjen soveltamisalan laajentaminen koskemaan talousalueen tuottajia
125 f artikla
Sääntöjen soveltamisalan laajentaminen
1. Jos tietyllä talousalueella toimivan hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaation katsotaan olevan kyseisellä talousalueella edustava jonkin tuotteen tuotannon ja tuottajien osalta, asianomainen jäsenvaltio voi tuottajaorganisaation pyynnöstä velvoittaa talousalueelle sijoittautuneet mutta tuottajaorganisaatioon kuulumattomat tuottajat noudattamaan seuraavia sääntöjä:
a)
edellä 125 a artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitetut säännöt;
b)
edellä 103 c artiklan 2 kohdan c alakohdassa tarkoitettujen toimenpiteiden täytäntöönpanon edellyttämät säännöt.
Ensimmäistä alakohtaa sovelletaan sillä edellytyksellä, että:
a)
kyseisiä sääntöjä on sovellettu vähintään yhden markkinointivuoden ajan;
b)
kyseiset säännöt ovat liitteessä XVI a olevassa tyhjentävässä luettelossa;
c)
kyseiset säännöt saatetaan sitoviksi enintään kolmeksi markkinointivuodeksi.
Toisen alakohdan a alakohdassa tarkoitettua edellytystä ei kuitenkaan sovelleta, jos asianomaiset säännöt ovat sääntöjä, jotka luetellaan liitteen XVI a 1, 3 ja 5 kohdassa. Tällöin sääntöjen soveltamisalan laajentamista ei voida soveltaa yhtä markkinointivuotta pidempään.
2. Tässä alajaksossa ’talousalueella’ tarkoitetaan maantieteellistä aluetta, joka muodostuu vierekkäisistä tai läheisistä tuotantoalueista, joilla on samanlaiset tuotantoon ja kaupan pitämiseen liittyvät edellytykset.
Jäsenvaltioiden on annettava komissiolle tiedoksi luettelo talousalueista.
Komissio hyväksyy luettelon yhden kuukauden kuluessa kyseisestä tiedoksi antamisesta tai, kuultuaan kyseistä jäsenvaltiota, päättää muutoksista, joita tämän on tehtävä luetteloon. Komissio julkaisee hyväksytyn luettelon asianmukaiseksi katsomallaan tavalla.
3. Tuottajaorganisaatiota pidetään edustavana 1 kohdassa tarkoitetussa merkityksessä, jos siihen kuuluu vähintään 50 prosenttia sen talousalueen tuottajista, jolla se toimii, ja jos se kattaa vähintään 60 prosenttia kyseisen talousalueen tuotannon määrästä. Prosenttimääriä laskettaessa ei oteta huomioon 31 päivään joulukuuta 2008 saakka asetuksen (ETY) N:o 2092/91 soveltamisalaan kuuluvia ja 1 päivästä tammikuuta 2009 alkaen asetuksen (EY) N:o 834/2007 soveltamisalaan kuuluvia luonnonmukaisten tuotteiden tuottajia tai tuotantoa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 5 kohdan soveltamista.
4. Määrätyn talousalueen kaikille tuottajille sitoviksi saatetut säännöt
a)
eivät saa aiheuttaa vahinkoa asianomaisen jäsenvaltion ja yhteisön muille tuottajille;
b)
eivät ole sovellettavissa ennen markkinointivuoden alkua allekirjoitetun sopimuksen perusteella jalostettaviksi toimitettuihin tuotteisiin, ellei niitä erityisesti tarkoiteta sopimuksessa, lukuun ottamatta 125 a artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettua tuotantoilmoitusvelvoitetta koskevia sääntöjä;
c)
eivät saa olla ristiriidassa yhteisön ja kansallisten sääntöjen kanssa.
5. Asetuksen (ETY) N:o 2092/1991 soveltamisalaan 31 päivään joulukuuta 2008 saakka kuuluvien ja asetuksen (EY) N:o 834/2007 soveltamisalaan 1 päivästä tammikuuta 2009 kuuluvien luonnonmukaisten tuotteiden tuottajia ei voida velvoittaa noudattamaan sääntöjä, jollei tällaiselle toimenpiteelle ole antanut suostumustaan vähintään 50 prosenttia näistä tuottajista sillä talousalueella, jolla tuottajaorganisaatio toimii ja jolla se kattaa vähintään 60 prosenttia kyseisen talousalueen tällaisesta tuotannosta.
125 g artikla
Tiedoksiantaminen
Jäsenvaltioiden on annettava komissiolle viipymättä tiedoksi säännöt, jotka ne ovat tehneet sitoviksi tietyn talousalueen kaikille tuottajille 125 f artiklan 1 kohdan mukaisesti. Komissio julkaisee kyseiset säännöt asianmukaiseksi katsomallaan tavalla.
125 h artikla
Sääntöjen soveltamisalan laajentamisen kumoaminen
Komissio päättää, että jäsenvaltion on kumottava 125 f artiklan 1 kohdan mukaisesti päättämänsä sääntöjen soveltamisalan laajentaminen, jos se toteaa:
a)
että kyseinen laajentaminen koskemaan muita tuottajia estää kilpailun merkittävällä osalla sisämarkkinoita tai että se haittaa kaupan vapautta tai että perustamissopimuksen 33 artiklan tavoitteet vaarantuvat;
b)
että sääntöihin, joiden soveltamisalaa on laajennettu koskemaan muita tuottajia, sovelletaan perustamissopimuksen 81 artiklan 1 kohtaa. Komission kyseisten sääntöjen osalta tekemää päätöstä sovelletaan vasta toteamispäivästä alkaen;
c)
tarkastuksissa, että tämän alajakson säännöksiä ei ole noudatettu.
125 i artikla
Muiden kuin jäsentuottajien maksuosuudet
Edellä 125 f artiklan 1 kohtaa sovellettaessa asianomainen jäsenvaltio voi päättää selvitystä tarkasteltuaan, että tuottajaorganisaatioon kuulumattomilla tuottajilla on velvollisuus suorittaa tuottajaorganisaatiolle tuottajajäsenten maksuosuus siltä osin kuin maksuilla katetaan:
a)
edellä 125 f artiklan 1 kohdassa tarkoitetun järjestelmän soveltamisesta aiheutuvia hallintokustannuksia;
b)
tuottajaorganisaation tai tuottajaorganisaatioiden liiton vastuulleen ottamista, koko talousalueen tuottajia hyödyttävistä tutkimuksista, markkinatutkimuksista ja myynninedistämistoimista aiheutuvat kustannukset.
125 j artikla
Tuottajaorganisaatioiden liittoja koskevien sääntöjen soveltamisalan laajentaminen
Tässä alajaksossa kaikkia viittauksia tuottajaorganisaatioihin on pidettävä viittauksina myös hyväksyttyihin tuottajaorganisaatioiden liittoihin.
IV alajakso
Hedelmä- ja vihannesalan toimialakohtaiset organisaatiot
125 k artikla
Hyväksyntä ja hyväksynnän peruutus
1. Jos jäsenvaltion rakenteiden kannalta on perusteltua, jäsenvaltio voi hyväksyä hedelmä- ja vihannesalan toimialakohtaisiksi organisaatioiksi kaikki oikeussubjektit, jotka ovat sijoittautuneet asianomaisen jäsenvaltion alueelle ja jotka hakevat asianmukaisesti hyväksyntää, jos ne:
a)
harjoittavat toimintaansa yhdellä tai useammalla alueella asianomaisessa jäsenvaltiossa;
b)
edustavat merkittävää osaa kyseisen seudun tai kyseisten seutujen hedelmien ja vihannesten sekä hedelmä- ja vihannesjalosteiden tuotannosta, kaupasta ja/tai jalostuksesta, ja silloin kun ne toimivat useammalla alueella, jos ne voivat osoittaa olevansa kullakin alueella riittävän edustavia kunkin niihin kuuluvan ammattialan osalta;
c)
toteuttavat vähintään kahta 123 artiklan 3 kohdan c alakohdassa mainituista toimista;
d)
ne eivät itse suorita hedelmien ja vihannesten sekä hedelmä- ja vihannesjalosteiden tuotantoon, jalostukseen tai kaupan pitämiseen liittyviä toimia;
e)
eivät ole sitoutuneet mihinkään 176 a artiklan 4 kohdassa tarkoitetuista sopimuksista, päätöksistä ja yhdenmukaistetuista menettelytavoista.
2. Jäsenvaltioiden on ennen hyväksymistä annettava komissiolle tiedoksi toimialakohtaiset organisaatiot, jotka ovat esittäneet hyväksymistä koskevan hakemuksen, johon on liitetty kaikki näiden organisaatioiden edustavuuteen ja niiden harjoittamiin toimintoihin liittyvät tiedot sekä muut arviointia varten tarvittavat tiedot.
Komissio voi esittää hyväksymistä koskevan vastalauseensa kahden kuukauden kuluessa sille tehdyn ilmoituksen tekemisestä.
3. Jäsenvaltioiden on
a)
päätettävä hyväksymisen myöntämisestä kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun hakemus kaikkine liiteasiakirjoineen on jätetty;
b)
tehtävä säännöllisin väliajoin tarkastuksia varmistaakseen, että toimialakohtaiset järjestöt ovat hyväksymisedellytysten mukaisia, määrättävä näihin järjestöihin sovellettavista seuraamuksista, jos tämän asetuksen säännöksiä ei noudateta tai niiden noudattamisessa ilmenee epäsäännönmukaisuuksia, sekä päätettävä tarvittaessa hyväksymisen peruuttamisesta;
c)
peruutettava hyväksyminen, jos
i)
tässä alajaksossa säädetyt vaatimukset ja hyväksymisen edellytykset eivät enää täyty;
ii)
toimialakohtainen organisaatio sitoutuu johonkin 176 a artiklan 4 kohdassa tarkoitettuun sopimukseen, päätökseen ja yhdenmukaistettuun menettelytapaan, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kansallisen lainsäädännön perusteella määrättävien muiden seuraamusten soveltamista;
iii)
toimialakohtainen organisaatio ei noudata 176 a artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tiedonantovelvoitetta;
d)
ilmoitettava komissiolle kahden kuukauden kuluessa hyväksymisen myöntämistä, epäämistä tai peruuttamista koskevista päätöksistä.
4. Komissio vahvistaa edellytykset ja aikataulun, joita jäsenvaltioiden on noudatettava antaessaan komissiolle kertomuksia toimialakohtaisten organisaatioiden toiminnasta.
Komissio voi tarkastusten perusteella pyytää jäsenvaltiota peruuttamaan hyväksynnän.
5. Hyväksyntä antaa oikeuden harjoittaa 123 artiklan 3 kohdan c alakohdassa lueteltuja toimia, jollei tässä asetuksessa säädetyistä edellytyksistä muuta johdu.
6. Komissio julkistaa asianmukaiseksi katsomallaan tavalla hyväksytyistä toimialakohtaisista organisaatioista luettelon, jossa mainitaan myös talousalue tai alue, jolla ne toimivat, sekä niiden toteuttamat 125 l artiklassa tarkoitetut toimet. Myös hyväksynnän peruuttamiset julkistetaan.
125 l artikla
Sääntöjen soveltamisalan laajentaminen
1. Jos jäsenvaltion yhdellä tai useammalla alueella toimiva toimialakohtainen organisaatio katsotaan jonkin tuotteen tuotannon, kaupan tai jalostuksen osalta edustavaksi, kyseinen jäsenvaltio voi tämän toimialakohtaisen organisaation pyynnöstä velvoittaa siihen kuulumattomat, kyseisellä yhdellä tai useammalla alueella toimivat yksittäiset tuottajat tai ryhmittymät noudattamaan tietyllä ajanjaksolla joitakin sopimuksia, päätöksiä ja yhdenmukaistettuja menettelytapoja, joista on sovittu kyseisessä organisaatiossa.
2. Toimialakohtaista organisaatiosta pidetään 1 kohdan mukaisesti edustavana, jos se kattaa vähintään kaksi kolmasosaa kyseisen jäsenvaltion jonkin alueen tai joidenkin alueiden asianomaisten tuotteiden tuotannosta, kaupasta tai jalostuksesta. Jos sääntöjen soveltamisalan laajentamista koskeva hakemus kattaa useampia alueita, toimialakohtaisen järjestön on osoitettava olevansa kullakin asianomaisista alueista riittävän edustava kunkin siihen kuuluvan ammattialan osalta.
3. Säännöt, joiden soveltamisalan laajentamista voidaan hakea,
a)
niillä on oltava jokin seuraavista tavoitteista:
i)
tuotantoon liittyvät tiedot ja markkinatiedot;
ii)
tuotantoa koskevat säännöt, jotka ovat yhteisön ja kansallisessa sääntelyssä vahvistettuja tiukemmat;
iii)
yhteisön sääntelyn kanssa yhteensopivien vakiosopimusten laatiminen;
iv)
kaupan pitämistä koskevat säännöt;
v)
ympäristönsuojelua koskevat säännöt;
vi)
tuotannon edistämistä ja arvoa koskevat toimet;
vii)
luonnonmukaisen maatalouden, alkuperänimitysten, laatumerkintöjen ja maantieteellisten merkintöjen suojaamista koskevat toimet;
b)
niitä on täytynyt soveltaa vähintään yhden markkinointivuoden ajan;
c)
ovat saatettavissa sitoviksi ainoastaan enintään kolmeksi markkinointivuodeksi;
d)
eivät saa aiheuttaa vahinkoa asianomaisen jäsenvaltion ja yhteisön muille tuottajille.
Ensimmäisen alakohdan b alakohdassa tarkoitettua edellytystä ei kuitenkaan sovelleta, jos kyseessä olevat säännöt ovat sääntöjä, jotka luetellaan liitteessä XVI a olevassa 1, 3 ja 5 kohdassa. Tällöin sääntöjen soveltamisalan laajentamista ei voida soveltaa yhtä markkinointivuotta pidempään.
4. Edellä olevan 3 kohdan a alakohdan ii, iv ja v alakohdassa tarkoitetut säännöt eivät saa poiketa liitteessä XVI a esitetyistä säännöistä. Tuotteisiin, jotka on tuotettu 1 kohdassa tarkoitetun alueen tai tarkoitettujen alueiden ulkopuolella, ei sovelleta 3 kohdan a alakohdan ii alakohdassa tarkoitettuja sääntöjä.
125 m artikla
Sääntöjen soveltamisalan laajentamisen tiedoksiantaminen ja kumoaminen
1. Jäsenvaltioiden on annettava komissiolle viipymättä tiedoksi säännöt, jotka ne ovat saattaneet sitoviksi tietyn alueen tai tiettyjen alueiden kaikille toimijoille 125 l artiklan 1 kohdan mukaisesti. Komissio julkaisee kyseiset säännöt asianmukaiseksi katsomallaan tavalla.
2. Ennen sääntöjen julkaisemista komissio tiedottaa 195 artiklalla perustetulle komitealle kaikista toimialakohtaisten sopimusten soveltamisalan laajentamista koskevista tiedonannoista.
3. Komissio päättää, että jäsenvaltion on kumottava päättämänsä sääntöjen soveltamisalan laajentaminen 125 h artiklassa tarkoitetuissa tapauksissa.
125 n artikla
Muiden kuin jäsenten maksuosuudet
Sikäli kuin yhtä tai useampaa tuotetta koskevien sääntöjen soveltamisalaa laajennetaan ja yhdestä tai useammasta 125 l artiklan 3 kohdan a alakohdassa mainitusta hyväksytyn toimialakohtaisen organisaation harjoittamasta toiminnasta aiheutuu yleistä taloudellista hyötyä taloudellisille toimijoille, joiden toiminta liittyy kyseiseen tuotteeseen tai kyseisiin tuotteisiin, hyväksynnän antanut jäsenvaltio voi päättää, että toimialakohtaiseen organisaatioon kuulumattomilla yksittäisillä toimijoilla tai ryhmittymillä, jotka hyötyvät tästä toiminnasta, on velvollisuus suorittaa organisaatiolle sen jäsenten maksamaa osuutta joko kokonaan tai osittain vastaava määrä siltä osin kuin tällaiset maksut on tarkoitettu kattamaan kyseisistä toimista suoraan aiheutuneita kustannuksia.”
29)
Lisätään 127 artiklaan alakohta seuraavasti:
”da)
tapauksen mukaan säännöt, jotka koskevat kansainvälisiä tuottajaorganisaatioita ja kansainvälisiä tuottajaorganisaatioiden liittoja, mukaan luettuina asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten antama hallinnollinen apu ylikansallisessa yhteistyössä;”
30)
Lisätään 130 artiklaan alakohdat seuraavasti:
”fa)
hedelmät ja vihannekset;
fb)
hedelmä- ja vihannesjalosteet;”
31)
Lisätään artikla seuraavasti:
”140 a artikla
Tulohintajärjestelmä hedelmä- ja vihannesalalla sekä hedelmä- ja vihannesjalostealalla
1. Siinä määrin kuin yhteisen tullitariffin tulleja sovelletaan tuodun erän tulohinnan mukaan, kyseisen hinnan todenperäisyys tarkastetaan komission kunkin alkuperän ja kunkin tuotteen osalta kyseisten tuotteiden jäsenvaltioiden edustavilla tuontimarkkinoilla tai tarvittaessa muilla markkinoilla todettujen hintanoteerausten painotetun keskiarvon perusteella laskeman kiinteän tuontiarvon avulla.
Komissio voi kuitenkin antaa erityissäännöksiä pääosin jalostettaviksi tarkoitettujen tuontituotteiden tulohinnan tarkastamiseksi.
2. Jos kyseisen erän ilmoitettu tulohinta on korkeampi kuin kiinteä tuontiarvo, johon on lisätty komission vahvistama marginaali ja joka ei voi ylittää kiinteää arvoa yli 10 prosentilla, vaaditaan tuontitullien suuruinen kiinteän arvon perusteella määritetty vakuus.
3. Jos kyseisen erän tulohintaa ei ole ilmoitettu tulliselvityksessä, sovelletaan yhteisen tullitariffin tullia, joka riippuu kiinteästä tuontiarvosta, tai tullilainsäädännön asiaan kuuluvia säännöksiä komission myöhemmin määrittelemien edellytysten mukaisesti.”
32)
Korvataan 141 artiklan 1 kohdan ensimmäisen alakohdan johdantolause seuraavasti:
”1. Yhden tai useamman 135-140 a artiklassa säädetyn tullimaksun alaisen vilja-, riisi-, sokeri-, hedelmä- ja vihannes-, hedelmä- ja vihannesjaloste-, naudanliha-, maito- ja maitotuote-, sianliha-, lampaan- ja vuohenliha-, muna-, siipikarja- ja banaanialan tuotteen tuonnissa on sovellettava lisätuontitullia kyseisestä tuonnista johtuvien epäsuotuisten vaikutusten ehkäisemiseksi ja torjumiseksi yhteisön markkinoilla, jos:”
33)
Korvataan 153 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”1. Puhdistettavaksi tarkoitetun sokerin perinteiseksi hankintatarpeeksi yhteisössä vahvistetaan markkinointivuotta kohden 2 424 735 tonnia valkoisena sokerina ilmaistuna.”
34)
Korvataan 160 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”1. Jos yhteisön markkinat häiriintyvät tai uhkaavat häiriintyä sisäisen jalostusmenettelyn vuoksi, komissio voi jonkin jäsenvaltion pyynnöstä tai omasta aloitteestaan keskeyttää osittain tai kokonaan sisäisen jalostusmenettelyn käytön vilja-, riisi-, sokeri-, oliiviöljy- ja syötäväksi tarkoitettujen oliivien, hedelmä- ja vihannes-, hedelmä- ja vihannesjaloste-, naudanliha-, maito- ja maitotuote-, sianliha-, lampaan- ja vuohenliha-, muna-, siipikarja-alan ja maatalousperäisen etyylialkoholialan tuotteiden osalta. Jos komissio saa jäsenvaltiolta tällaisen pyynnön, se tekee asiasta päätöksen viiden työpäivän kuluessa pyynnön vastaanottamisesta.”
35)
Lisätään 161 artiklan 1 kohtaan alakohdat seuraavasti:
”da)
hedelmät ja vihannekset;
db)
hedelmä- ja vihannesjalosteet;”
36)
Korvataan 174 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”1. Jos yhteisön markkinat häiriintyvät tai uhkaavat häiriintyä ulkoisen jalostusmenettelyn vuoksi, komissio voi jonkin jäsenvaltion pyynnöstä tai omasta aloitteestaan keskeyttää osittain tai kokonaan ulkoisen jalostusmenettelyn käytön vilja-, riisi-, hedelmä- ja vihannes-, hedelmä- ja vihannesjaloste-, naudanliha-, sianliha-, lampaan- ja vuohenliha- sekä siipikarja-alan tuotteiden osalta. Jos komissio saa jäsenvaltiolta tällaisen pyynnön, se tekee asiasta päätöksen viiden työpäivän kuluessa pyynnön vastaanottamisesta.”
37)
Korvataan 175 artikla seuraavasti:
”175 artikla
Perustamissopimuksen 81-86 artiklan soveltaminen
Jollei tässä asetuksessa toisin säädetä, perustamissopimuksen 81-86 artiklaa sekä niiden täytäntöönpanoa koskevia säännöksiä sovelletaan kaikkiin perustamissopimuksen 81 artiklan 1 kohdassa ja 82 artiklassa tarkoitettuihin sopimuksiin, päätöksiin ja menettelytapoihin, jotka koskevat tämän asetuksen 1 artiklan 1 kohdan a-k alakohdassa ja m-u alakohdassa sekä 1 artiklan 3 kohdassa tarkoitettujen tuotteiden tuotantoa tai kauppaa, jollei tämän asetuksen 176-177 artiklasta muuta johdu.”
38)
Lisätään artikla seuraavasti:
”176 a artikla
Hedelmä- ja vihannesalan sopimukset ja yhdenmukaistetut menettelytavat
1. Perustamissopimuksen 81 artiklan 1 kohtaa ei sovelleta niihin hyväksyttyjen toimialakohtaisten organisaatioiden sopimuksiin, päätöksiin ja yhdenmukaistettuihin menettelytapoihin, joiden tavoitteena on tämän asetuksen 123 artiklan 3 kohdan c alakohdassa tarkoitettujen toimien toteuttaminen.
2. Edellä olevaa 1 kohtaa sovelletaan vain, jos
a)
sopimuksista, päätöksistä ja yhdenmukaistetuista menettelytavoista on ilmoitettu komissiolle;
b)
komissio ei ole kahden kuukauden kuluessa kaikkien tarvittavien tietojen saamisesta havainnut sopimusten, päätösten ja yhdenmukaistettujen menettelytapojen olevan yhteensopimattomia yhteisön sääntöjen kanssa.
3. Sopimuksia, päätöksiä ja yhdenmukaistettuja menettelytapoja ei voida panna täytäntöön ennen 2 kohdan b alakohdassa tarkoitetun määräajan päättymistä.
4. Seuraavien sopimusten, päätösten ja yhdenmukaistettujen menettelytapojen katsotaan olevan ristiriidassa yhteisön sääntöjen kanssa:
a)
sopimukset, päätökset ja yhdenmukaistetut menettelytavat, jotka voivat aiheuttaa markkinoiden lokeroitumista yhteisössä;
b)
sopimukset, päätökset ja yhdenmukaistetut menettelytavat, jotka voivat haitata yhteisen markkinajärjestelyn toimintaa;
c)
sopimukset, päätökset ja yhdenmukaistetut menettelytavat, jotka voivat aiheuttaa kilpailun vääristymiä, jotka eivät ole välttämättömiä yhteisen maatalouspolitiikan niiden tavoitteiden saavuttamiseksi, joihin toimialakohtaisia organisaatioiden toimilla pyritään;
d)
sopimukset, päätökset ja yhdenmukaistetut menettelytavat, jotka merkitsevät hintojen vahvistamista, sanotun kuitenkaan rajoittamatta sellaisten toimien soveltamista, joita toimialakohtaiset organisaatiot toteuttavat yhteisön erityissääntöjen mukaisesti;
e)
sopimukset, päätökset ja yhdenmukaistetut menettelytavat, jotka voivat olla syrjiviä tai poistaa kilpailua merkittävältä osalta asianomaisia tuotteita.
5. Jos komissio toteaa 2 kohdan b alakohdassa tarkoitetun kahden kuukauden määräajan umpeutumisen jälkeen, että 1 kohdan soveltamisedellytykset eivät täyty, komissio tekee päätöksen siitä, että kyseiseen sopimukseen, päätökseen ja yhdenmukaistettuun menettelytapaan sovelletaan perustamissopimuksen 81 artiklan 1 kohtaa.
Komission päätös voi tulla voimaan aikaisintaan sinä päivänä, jona se annetaan tiedoksi asianomaiselle toimialakohtaiselle järjestölle, paitsi jos tämä on antanut vääriä tietoja tai on väärinkäyttänyt 1 kohdassa säädettyä poikkeusta.
6. Kun kyseessä ovat monivuotiset sopimukset, ensimmäisenä vuotena annettu ilmoitus koskee myös seuraavia sopimuksen kattamia vuosia. Tällöin komissio voi kuitenkin milloin tahansa joko omasta aloitteestaan tai toisen jäsenvaltion pyynnöstä antaa lausunnon yhteensopimattomuudesta.”
39)
Korvataan 179 artikla seuraavasti:
”179 artikla
Hedelmä- ja vihannesalan sekä tupakka-alan sopimuksia ja yhdenmukaistettuja menettelytapoja koskevat täytäntöönpanosäännöt
Komissio voi antaa yksityiskohtaiset säännöt 176 a, 177 ja 178 artiklan soveltamiseksi, mukaan luettuina tiedoksi antamista ja julkaisemista koskevat säännöt.”
40)
Korvataan 180 artikla seuraavasti:
”180 artikla
Perustamissopimuksen 87, 88 ja 89 artiklan soveltaminen
Jollei tämän asetuksen säännöksistä muuta johdu ja lukuun ottamatta erityisesti 182 artiklassa tarkoitettuja valtiontukia, perustamissopimuksen 87, 88 ja 89 artiklaa sovelletaan tämän asetuksen 1 artiklan 1 kohdan a-k alakohdassa ja m-u alakohdassa sekä 1 artiklan 3 kohdassa tarkoitettujen tuotteiden tuotantoon ja kauppaan.”
41)
Muutetaan 182 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Suomi voi komission suostumuksella myöntää tukia enintään satovuoteen 2010 asti, mainittu satovuosi mukaan luettuna, tietyille määrille siemeniä ja siemenviljaa, jotka on tuotettu yksinomaan Suomessa, timotein (Phleum pratense L.) siemeniä lukuun ottamatta.
Suomen on toimitettava komissiolle viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2008 yksityiskohtainen kertomus sallitun tuen tuloksista.”
b)
Lisätään seuraavat alakohdat:
”5. Jäsenvaltiot voivat jatkaa nykyisten järjestelmien mukaisen valtiontuen maksamista CN-koodiin 0701 kuuluvien tuoreiden tai jäähdytettyjen perunoiden tuotannon ja kaupan osalta 31 päivään joulukuuta 2011.
6. Jäsenvaltiot voivat hedelmä- ja vihannesalan osalta maksaa valtiontukea 31 päivään joulukuuta 2010 asti seuraavin edellytyksin:
a)
valtiontukea maksetaan ainoastaan hedelmien ja vihannesten tuottajille, jotka eivät ole hyväksytyn tuottajaorganisaation jäseniä ja jotka allekirjoittavat hyväksytyn tuottajaorganisaation kanssa sopimuksen, jossa ne sitoutuvat soveltamaan kyseisen tuottajaorganisaation kriisinehkäisy- ja -hallintatoimenpiteitä;
b)
tällaisille tuottajille maksettavan tuen määrä on enintään 75 prosenttia kyseisen tuottajaorganisaation jäsenten saaman yhteisön tuen määrästä; ja
c)
kyseinen jäsenvaltio toimittaa komissiolle joulukuun 31 päivään 2010 mennessä valtiontuen tehokkuudesta ja toimivuudesta selvityksen, jossa arvioidaan erityisesti, missä määrin sillä on tuettu alan järjestelyä. Komissio tarkastelee selvitystä ja päättää asianmukaisten ehdotusten tekemisestä.”
42)
Lisätään 184 artiklaan alakohta seuraavasti:
”4)
ennen 31 päivää joulukuuta 2013 Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen II osan I osaston IV luvun IV a alajaksossa ja II osan II osaston II luvussa annettujen säännösten täytäntöönpanosta hedelmä- ja vihannesalan tuottajaorganisaatioiden, toimintarahastojen ja toimintaohjelmien osalta.”
43)
Lisätään artikla seuraavasti:
”203 a artikla
Hedelmä- ja vihannesalan sekä hedelmä- ja vihannesjalostealan siirtymäsäännöt
1. Asetuksessa (EY) N:o 2201/96 ja tiettyjen sitrushedelmien tuottajien tukijärjestelmästä 28 päivänä lokakuuta 1996 annetussa asetuksessa (EY) N:o 2202/96 (38) säädettyjä tukijärjestelmiä, jotka kumotaan asetuksella (EY) N:o 1182/2007, sovelletaan edelleen kuhunkin asianomaiseen tuotteeseen sen markkinointivuoden osalta, joka päättyy vuonna 2008.
2. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 nojalla ennen tämän asetuksen voimaantuloa jo hyväksytyt tuottajaorganisaatiot ja tuottajaorganisaatioiden yhteenliittymät ovat edelleen hyväksyttyjä tämän asetuksen nojalla. Tarvittaessa niiden on tehtävä tämän asetuksen vaatimusten edellyttämät mukautukset 31 päivään joulukuuta 2010 mennessä.
Asetuksen (EY) N:o 1182/2007 nojalla jo hyväksytyt tuottajaorganisaatiot ja tuottajaorganisaatioiden liitot ovat edelleen hyväksyttyjä tämän asetuksen nojalla.
3. Tuottajaorganisaation pyynnöstä asetuksen (EY) N:o 2200/96 nojalla ennen asetuksen (EY) N:o 1182/2007 voimaantuloa hyväksytty toimintaohjelma voidaan:
a)
pitää voimassa sen päättymiseen asti; tai
b)
muuttaa vastaamaan tämän asetuksen vaatimuksia; tai
c)
korvata uudella tämän asetuksen nojalla hyväksytyllä toimintaohjelmalla.
Edellä 103 d artiklan 3 kohdan e ja f alakohtaa sovelletaan toimintaohjelmiin, jotka on esitetty vuonna 2007 mutta joita ei ole vielä hyväksytty päivänä, josta alkaen tätä asetusta sovelletaan, ja jotka muuten täyttävät kyseisissä alakohdissa säädetyt perusteet.
4. Tuottajaryhmittymien osalta, joille on myönnetty esihyväksyntä asetuksen (EY) N:o 2200/96 nojalla, kyseinen esihyväksyntä pysyy voimassa tämän asetuksen nojalla. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 nojalla hyväksytyt hyväksymissuunnitelmat pysyvät voimassa tämän asetuksen nojalla. Suunnitelmia on kuitenkin muutettava tarvittaessa siten, että tuottajaryhmittymä pystyy täyttämään tämän asetuksen 125 b artiklassa vahvistetut tuottajaorganisaatioon sovellettavat hyväksymisperusteet. Siltä osin kuin on kyse sellaisten jäsenvaltioiden tuottajaryhmittymistä, jotka liittyivät Euroopan unioniin 1 päivänä toukokuuta 2004 tai sen jälkeen, 103 a artiklan 3 kohdan a alakohdassa esitettyjä tukitasoja on sovellettava hyväksymissuunnitelmiin tämän asetuksen soveltamispäivästä alkaen.
5. Asetuksen (EY) N:o 2202/96 3 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja sopimuksia, jotka kattavat sitrushedelmien jalostustukijärjestelmän osalta useamman kuin yhden markkinointivuoden 1 päivänä lokakuuta 2008 alkavasta tai sen jälkeisestä markkinointivuodesta alkaen, voidaan molempien osapuolten suostumuksella muuttaa tai ne voidaan päättää, jotta otetaan huomioon mainitun asetuksen kumoaminen asetuksella (EY) N:o 1182/2007 ja siitä johtuva tuen kumoutuminen. Asianomaisiin osapuoliin ei sovelleta minkäänlaisia mainitun asetuksen tai sen täytäntöönpanosääntöjen mukaisia seuraamuksia tällaisen muuttamisen tai päättämisen johdosta.
6. Jos jäsenvaltio käyttää asetuksen (EY) N:o 1782/2003 68 b artiklan tai 143 bc artiklan mukaisia siirtymäjärjestelyjä, asetuksen (EY) N:o 2201/96 6 artiklan tai asetuksen (EY) N:o 2202/96 6 artiklan nojalla hyväksyttyjä sääntöjä jalostettavaksi toimitetun raaka-aineen vähimmäisominaisuuksista ja lopputuotteiden vähimmäislaatuvaatimuksista sovelletaan edelleen sen alueella korjattuun raaka-aineeseen.
7. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 ja (EY) N:o 2201/96 nojalla määriteltyjä kaupan pitämisen vaatimuksia sovelletaan edelleen siihen asti, kun hedelmä- ja vihannesalalla sekä hedelmä- ja vihannesjalostealalla annetaan 113 ja 113 a artiklan mukaisesti uusia kaupan pitämisen vaatimuksia.
8. Komissio voi päättää toimenpiteistä, joita tarvitaan helpottamaan siirtymistä asetuksissa (EY) N:o 2200/96, (EY) N:o 2201/96, (EY) N:o 2202/96 ja (EY) N:o 1182/2007 säädetyistä järjestelyistä tässä asetuksessa säädettyihin järjestelyihin, mukaan luettuina tämän artiklan 1-7 kohdassa tarkoitetut järjestelyt.
44)
Muutetaan liitteet seuraavasti:
a)
Muutetaan liitteessä I oleva osa XXI seuraavasti:
i)
CN-koodiin ”0511 99 31”, ”0511 99 39” ja ”0511 99 85” kuuluvat tuotteet poistetaan;
ii)
CN-koodiin ”1211” kuuluva tuote korvataan seuraavasti:
”Kasvit ja kasvinosat (myös siemenet ja hedelmät), jollaisia käytetään pääasiallisesti hajusteisiin, farmaseuttisiin tuotteisiin, hyönteisten ja sienitautien torjunta-aineisiin tai niiden kaltaisiin tuotteisiin, tuoreet tai kuivatut, myös paloitellut, murskatut tai jauhetut, lukuun ottamatta CN-koodiin 1211 90 85 ex kuuluvia, tämän liitteen IX osassa lueteltuja tuotteita”;
b)
Lisätään liitteet VII a, VII b ja VII c, joiden tekstit ovat tämän asetuksen liitteessä I.
c)
Korvataan liitteessä VIII oleva VI kohta seuraavasti:
”VI
Sovellettaessa 59 artiklan 2 kohtaa jäsenvaltion on myönnettävä mukautetut kiintiöt helmikuun loppuun mennessä, jotta niitä voidaan soveltaa seuraavana markkinointivuonna.”
d)
Lisätään liite XI a, jonka teksti on tämän asetuksen liitteessä II.
e)
Lisätään liitteessä XIII olevan III kohdan 1 alakohtaan alakohta seuraavasti:
”Lämpökäsiteltyä maitoa, jonka rasvapitoisuus ei ole ensimmäisen alakohdan b, c ja d alakohdassa vahvistettujen vaatimusten mukainen, voidaan pitää kulutukseen tarkoitettuna maitona edellyttäen, että rasvapitoisuus ilmoitetaan pakkauksessa yhden desimaalin tarkkuudella ja selvästi ja helposti luettavasti muodossa ”… prosenttia rasvaa”. Tällaista maitoa ei saa kuvailla täysmaidoksi, kevytmaidoksi tai rasvattomaksi maidoksi.”
f)
Lisätään liite XVI a, jonka teksti on tämän asetuksen liitteessä III.
g)
Muutetaan liite XXII tämän asetuksen liitteen IV mukaisesti.
2 artikla
Asetuksen (EY) N:o 1184/2006 muuttaminen
Korvataan asetuksen (EY) N:o 1184/2006 1 artikla seuraavasti:
”1 artikla
Tässä asetuksessa vahvistetaan säännöt, joita sovelletaan perustamissopimuksen 81-86 artiklan sekä 88 artiklan eräiden määräysten soveltamiseen, jotka koskevat perustamissopimuksen liitteessä I lueteltujen tuotteiden tuotantoa tai kauppaa, lukuun ottamatta asetuksen (EY) N:o 1234/2007 (39) 1 artiklan 1 kohdan a-k alakohdassa ja m-u alakohdassa sekä 1 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuja tuotteita.
3 artikla
Kumottavat säädökset
1. Kumotaan asetukset (EY) N:o 2200/96, (EY) N:o 2201/96, (EY) N:o 700/2007 ja (EY) N:o 1182/2007.
Viittauksia kumottuihin asetuksiin pidetään viittauksina asetukseen (EY) N:o 1234/2007, ja ne luetaan mainitun asetuksen liitteessä XXII olevien vastaavuustaulukkojen mukaisesti.
2. Kumotaan asetukset (ETY) N:o 449/69, (ETY) N:o 1467/69, (ETY) N:o 2511/69, (ETY) N:o 2093/70, (ETY) N:o 846/72, (ETY) N:o 1252/73, (ETY) N:o 155/74, (ETY) N:o 1627/75, (ETY) N:o 794/76, (ETY) N:o 1180/77, (ETY) N:o 10/81, (ETY) N:o 40/81, (ETY) N:o 3671/81, (ETY) N:o 1603/83, (ETY) N:o 790/89, (ETY) N:o 3650/90, (ETY) N:o 525/92, (ETY) N:o 3438/92, (ETY) N:o 3816/92, (ETY) N:o 742/93, (ETY) N:o 746/93, (EY) N:o 399/94, (EY) N:o 2241/2001 ja (EY) N:o 545/2002.
4 artikla
Tämä asetus tulee voimaan seitsemäntenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 1 päivästä heinäkuuta 2008. Kuitenkin:
a)
sen 1 artiklan 3, 4, 5, 8, 12 ja 13 kohtaa sovelletaan 1 päivästä syyskuuta 2008;
b)
sen 1 artiklan 9 kohtaa, 14-19 kohtaa, 33 kohtaa ja 44 kohdan b ja c alakohtaa sovelletaan 1 päivästä lokakuuta 2008.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Luxemburgissa 14 päivänä huhtikuuta 2008.