32006R1638
L 310/1
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 1638/2006 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 24 октомври 2006 година
за определяне на общи разпоредби относно установяване на Европейски инструмент за съседство и партньорство
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално членове 179 и 181а от него,
като взеха предвид предложението на Комисията,
в съответствие с процедурата, предвидена в член 251 от Договора (1),
като имат предвид, че:
(1)
Предлага се нова рамка за планиране и предоставяне на помощ, за да се направи външната помощ на Общността по-ефективна. Настоящият регламент съставлява един от общите инструменти, които осигуряват пряка подкрепа за външните политики на Европейския съюз.
(2)
Европейският съвет от Копенхаген на 12 и 13 декември 2002 г. потвърди, че разширяването на Европейския съюз представлява важна възможност за развиване на отношенията със съседните страни на базата на общи политически и икономически ценности, и че Европейският съюз остава твърдо решен да избягва нови разделителни линии в Европа и да насърчава стабилността и просперитета в рамките на и извън новите граници на Европейския съюз.
(3)
Европейският съвет от Брюксел на 17 и 18 юни 2004 г. отново потвърди значението, което придава на засилване на сътрудничеството с тези съседи, на базата на партньорство и съсобственост и като се уповава на общите ценности на демокрация и зачитане на правата на човека.
(4)
Привилегированото отношение между Европейския съюз и неговите съседи следва да се уповава на ангажираността с общите ценности, включително демокрация, върховенството на закона, добро управление и зачитане на правата на човека, и към принципите на пазарна икономика, отворена, базирана на правила и справедлива търговия, устойчиво развитие и намаление на бедността.
(5)
Важно е помощта на Общността съгласно настоящия регламент да бъде предоставена съгласно международните споразумения и международните конвенции, по които Общността, държавите-членки и страните партньори са страни и бъде предоставена, като се вземат предвид общите принципи на международното право, приети общо от страните.
(6)
В Източна Европа и в Южен Кавказ, споразуменията за партньорство и сътрудничество осигуряват основата за договорни отношения. В Средиземноморието, евро-средиземноморското партньорство (Процесът от Барселона) осигурява регионална рамка за сътрудническо, която се допълва от мрежа от споразумения за асоцииране.
(7)
Съгласно Европейската политика за съседство, Европейският съюз и страните партньори определиха заедно съвкупност от приоритети, които да се включат в серия от съвместно съгласувани планове за действие, които обхващат редица ключови области за специфично действие, включително политически диалог и реформа, търговска и икономическа реформа, справедливо социално и икономическо развитие, правосъдие и вътрешни работи, енергия, транспорт, информационно общество, околна среда, научни изследвания и иновации, развитие на гражданското общество и контакти между хората. Напредъкът в посока на тези приоритети ще допринесе за реализиране на пълния потенциал на споразуменията за партньорство и сътрудничество и на споразуменията за асоцииране.
(8)
За да се подкрепят ангажираността на страните партньори с общи ценности и принципи, и техните усилия в изпълнението на плановете за действие, Общността следва да е в състояние да осигури помощ на тези страни и да подкрепи различните форми на сътрудничество между тях и между тях и държавите-членки, с цел да се развие зона на обща стабилност, сигурност и просперитет, включваща значителна степен на икономическа интеграция и политическо сътрудничество.
(9)
Насърчаването на политически, икономически и социални реформи в цялата съседна зона е важна цел на помощта на Общността. В Средиземноморието тази цел ще продължи да се преследва в рамките на Средиземноморската насока на стратегическо партньорство със Средиземноморието и Близкия изток. Съответните елементи на стратегията на Европейския съюз за Африка ще бъдат взети под внимание в отношенията със средиземноморските съседи от Северна Африка.
(10)
Важно е подкрепата, която ще се предостави на съседните развиващи се страни в рамките, установени с Европейската политика за съседство да бъде свързана с целите и принципите на Политиката за развитие на Европейската общност, както са очертани в съвместното становище, озаглавено „Европейски консенсус за развитие“ (2), прието на 20 декември 2005 г. от Съвета и от представителите на правителствата на държавите-членки, които се срещнаха в рамките на Съвета, на Европейския парламент и на Комисията.
(11)
Европейският съюз и Русия решиха да развият специфичното си стратегическо партньорство посредством създаване на четири общи пространства и помощта на Общността ще се използва за подкрепа на развитието на това партньорство и насърчаване на трансграничното сътрудничество на границата между Русия и нейните съседи от Европейския съюз.
(12)
Северното измерение предоставя рамка за сътрудничество между Европейския съюз, Русия, Норвегия и Исландия и е важно помощта на Общността да се използва също за подкрепа на дейностите, които допринасят за изпълнението на тази рамка. Новите цели на тази политика ще бъдат определени в политическа декларация и в рамков документ, които ще се подготвят на базата на насоките, одобрени на срещата на министрите от Северното измерение на 21 ноември 2005 г.
(13)
За средиземноморските партньори, помощта и сътрудничеството следва да се осъществят в рамките на евро-средиземноморското партньорство, установено с Декларацията от Барселона на 28 ноември 1995 г. и потвърдено на евро-средиземноморската среща на върха по повод десетата годишнина на 28 ноември 2005 г., и следва да се вземат предвид сключеното споразумение в тази връзка относно установяването до 2010 г. на зона за свободна търговия със стоки и началото на процес на асиметрична либерализация.
(14)
Важно е да се насърчава сътрудничество както на външната граница на Европейския съюз, така и между страните партньори, особено между тези, които са географски близки помежду си.
(15)
За да се избегне създаването на нови разделителни линии, особено важно е да се отстранят препятствията за ефективно трансгранично сътрудничество по външните граници на Европейския съюз. Трансграничното сътрудничество следва да допринесе за интегрирано и устойчиво регионално развитие между съседни гранични региони и хармонична териториална интеграция в цялата Общност и със съседни страни. Тази цел може да бъде най-добре постигната, като се съчетаят целите на външната политика с екологично устойчива икономическа и социална свързаност.
(16)
За да се помогне на съседните страни партньори да достигнат целите си, и да се насърчи сътрудничеството между тях и държавите-членки, желателно е да се установи единен, ръководен от политиката инструмент, който ще замести редица съществуващи инструменти, като осигурява съгласуваност и опростява програмирането и управлението на помощта.
(17)
Този инструмент следва да подкрепи също трансграничното сътрудничество между страните партньори и държавите-членки, като води до значително увеличение на ефективността, действащо посредством единен механизъм за управление и с единна съвкупност от процедури. Следва да се основава на опита, придобит от изпълнението на програмите за съседство в периода 2004-2006 г. и да работи на базата на принципи като многогодишно програмиране, партньорство и съфинансиране.
(18)
Важно е граничните региони, които принадлежат на страни от Европейското икономическо пространство (ЕИП) и които понастоящем участват в трансгранично сътрудничество, включващо държави-членки и страни партньори, да могат да продължат да го правят на базата на собствени ресурси.
(19)
Настоящият регламент установява за периода 2007-2013 г. финансов пакет, който представлява основната референтна сума за бюджетния орган съгласно точка 37 от Междуинституционалното споразумение между Европейския парламент, Съвета и Комисията за бюджетна дисциплина и добро финансово управление (3).
(20)
Мерките, необходими за прилагането на настоящия регламент, следва да бъдат приети в съответствие с Решение 1999/468/ЕО на Съвета от 28 юни 1999 г., относно установяване на условията и реда за упражняване на изпълнителните правомощия, предоставени на Комисията (4).
(21)
Използването на процедурата за управление следва да е приложимо, когато се определят правилата за изпълнение, които ще уреждат изпълнението на трансграничното сътрудничество и когато се приемат стратегическите документи, програмите за действие и специалните мерки, които не са предвидени в стратегическите документи, чиято стойност надвишава прага от 10 000 000 EUR.
(22)
Тъй като целите на настоящия регламент, а именно да насърчава повишеното сътрудничество и прогресивното икономическо интегриране между Европейския съюз и съседните страни, не могат да бъдат постигнати в значителна степен от държавите-членки и може, поради мащаба на действието, да се постигнат по-добре на общностно ниво, Общността може да приеме мерки, в съответствие с принципа на субсидиарност, както е определен в член 5 от Договора. В съответствие с принципа на пропорционалност, както е определен в този член, настоящият регламент не излиза извън това, което е необходимо, за да постигне тези цели.
(23)
Настоящият регламент налага отмяната на Регламент (ЕИО) № 1762/92 на Съвета от 29 юни 1992 г. относно прилагането на Протоколите за финансово и техническо сътрудничество, сключени от Общността и средиземноморските страни, които не са членки (5), Регламент (ЕО) № 1734/94 на Съвета от 11 юли 1994 г. за финансово и техническо сътрудничество със Западния бряг и Ивицата Газа (6) и Регламент (ЕО) № 1488/96 на Съвета от 23 юли 1996 г. относно финансови и технически мерки (MEDA), които съпътстват реформата на икономическите и социалните структури в рамките на евро-средиземноморското партньорство (7). Също така, настоящият регламент ще замести Регламент (ЕО, Евратом) № 99/2000 на Съвета от 29 декември 1999 г. относно разпоредби за предоставяне на помощ на държавите-партньори от Източна Европа и Централна Азия (8), който изтича на 31 декември 2006 г.,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ЦЕЛИ И ПРИНЦИПИ
Член 1
Предмет и обхват
1. Настоящият регламент установява Инструмент за съседство и партньорство, който да осигури общностна помощ за развитието на зона на просперитет и добросъседство, която включва Европейския съюз и страните и териториите, изброени в приложението (наричани по-долу „страни партньори“).
2. Помощта на Общността се използва в полза на страни партньори. Помощта на Общността може да се използва за обща полза на държавите-членки и страните партньори и техните региони за целите на насърчаване на трансгранично и трансрегионално сътрудничество, както е определено в член 6.
3. Европейският съюз се основава на ценностите свобода, демокрация, зачитане на правата на човека и основните свободи и върховенството на закона, и се стреми да насърчава ангажираност с тези ценности в страните партньори посредством диалог и сътрудничество.
Член 2
Обхват на помощта на Общността
1. Помощта на Общността насърчава засилено сътрудничество и прогресивно икономическо интегриране между Европейския съюз и страните партньори, и по-специално прилагането на споразуменията за партньорство и сътрудничество, споразуменията за асоцииране или други съществуващи или бъдещи споразумения. Освен това поощрява усилията на страните партньори, насочени към насърчаване на добро управление и справедливо социално и икономическо развитие.
2. Помощта на Общността се използва за подкрепа на мерки в рамките на следните области на сътрудничество:
а)
насърчаване на политически диалог и реформа;
б)
насърчаване на законово и нормативно сближаване към по-високи стандарти във всички съответни области, и по-специално за поощряване на прогресивното участие на страни партньори на вътрешния пазар и засилване на търговия;
в)
засилване на националните институции и власти, отговорни за изготвянето и ефективното прилагане на политики в области, обхванати от споразумения за асоцииране, споразумения за партньорство и сътрудничество и други многостранни споразумения, по които Общността и/или нейни държави-членки и страни партньори са страни, целта на които е постигане на целите, както са определени в настоящия член;
г)
насърчаване върховенството на закона и доброто управление, включително засилване на ефективността на публичната администрация и безпристрастността и ефективността на съдебната власт, и подкрепа на борбата срещу корупцията и измамите;
д)
насърчаване на устойчиво развитие във всички аспекти;
е)
продължаване на усилия за регионално и местно развитие, както в селските, така и в градските райони, така че да се намалят непропорционалността и да се подобри капацитета за регионално и местно развитие;
ж)
насърчаване на опазването на околната среда, опазване на природата и устойчивото управление на природните ресурси, включително на прясна вода и морски ресурси;
з)
подкрепа на политики, насочени към намаляване на бедността, с което да се помогне за постигате на целите на хилядолетието за развитие на ООН;
и)
подкрепа на политики за насърчаване на социално развитие, социална интеграция, равенството на половете, недискриминация, заетост и социална защита, включително защита на мигриращи работници, социалния диалог, и зачитане на профсъюзните права и основните трудови норми, включително за детски труд;
й)
подкрепа на политиките за насърчаване на здравето, образованието и обучението, включително не само мерки за борба с важни инфекциозни болести, и неинфекциозни болести и смущения, но така също и достъп до услуги и образование за добро здраве, включително репродуктивно здраве и здраве на кърмачетата за момичета и жени;
к)
насърчаване и защита на правата на човека и основните свободи, включително правата на жените и правата на децата;
л)
подкрепа на демократизацията, inter alia, като се засилва ролята на организациите на гражданското общество и се насърчава медийния плурализъм, както и чрез наблюдение и помощ на изборите;
м)
поощряване на развитието на гражданското общество и на неправителствените организации;
н)
насърчаване на развитието на пазарната икономика, включително мерки в подкрепа на частния сектор и развитието на малките и средни предприятия, за да се насърчават инвестиции и да се поощри световната търговия;
о)
насърчаване на сътрудничеството в секторите енергия, телекомуникация и транспорт, включително взаимни свързвания, мрежи и техните операции, като се засилва сигурността и безопасността на международния транспорт и енергийните операции и се насърчават източниците на възобновяема енергия, енергийната ефективност и чистия транспорт;
п)
предоставяне на подкрепа за действия, насочени към увеличаване безопасността на храните за граждани, и по-специално в санитарните и фитосанитарни области;
р)
осигуряване на ефикасно и сигурно управление на границите;
с)
подкрепа на реформата и засилване на капацитета в областта на правосъдието и вътрешните работи, включително по въпроси като убежище, миграция и повторно приемане, и борбата срещу и предотвратяване на трафика на хора, както и тероризма и организираната престъпност, включително нейното финансиране, прането на пари и данъчните измами;
т)
подкрепа на административното сътрудничество с цел подобряване на прозрачността и обмена на информация в областта на данъчното облагане, с цел борба с избягване на и отклонение от данъчно облагане;
у)
насърчаване на участието в научноизследователски и иновационни дейности на Общността;
ф)
насърчаване на сътрудничеството между държавите-членки и страните партньори във висшето образование и мобилността на преподаватели, изследователи и студенти;
х)
насърчаване на мултикултурния диалог, контактите между хората, включително връзките с общности на имигранти, които живеят в държавите-членки, сътрудничеството между гражданските общества, културните институции и обмена на млади хора;
ц)
подкрепа на сътрудничеството, насочено към опазване на историческото и културното наследство и насърчаване на неговия потенциал за развитие, включително посредством туризъм;
ч)
подкрепа на участието на страни партньори в програми и агенции на Общността;
ш)
подкрепа на трансграничното сътрудничество посредством съвместни местни инициативи за насърчаване на устойчивото икономическо, социално и екологично развитие в граничните региони и интегрирано териториално развитие през външните граници на Общността;
щ)
насърчаване на регионално и субрегионално сътрудничество и интегриране, включително, където е уместно, със страни, които не отговарят на условията за помощ от Общността съгласно настоящия регламент;
аа)
предоставяне на подкрепа в следкризисни ситуации, включително подкрепа за бежанци и разселени лица, и оказване на помощ за готовност при бедствия;
бб)
поощряване на комуникацията и насърчаване на обмена между партньорите относно мерките и дейностите, финансирани съгласно програмите;
вв)
разрешаване на общи тематични предизвикателства в области от взаимен интерес и подкрепа на всякакви други цели в съгласие с обхвата на настоящия регламент.
Член 3
Политическа рамка
1. Споразуменията за партньорство и сътрудничество, споразуменията за асоцииране и другите съществуващи или бъдещи споразумения, които установяват взаимоотношение със страни партньори и съответните комуникации на Комисията и заключения на Съвета, които определят насоки за политиката на Европейския съюз спрямо тези страни, осигуряват обща политическа рамка за програмиране на помощта на Общността съгласно настоящия регламент. Съвместно съгласуваните планове за действие или други еквивалентни документи представляват ключова опорна точка за определяне на приоритетите на помощта на Общността.
2. Когато не съществуват споразумения, както е упоменато в параграф 1, между Европейския съюз и страните партньори, помощта на Общността се предоставя, ако се докаже, че е от полза да се преследват политически цели на Общността, и се програмира на основата на тези цели.
Член 4
Взаимно допълване, партньорство и съфинансиране
1. Помощта на Общността съгласно настоящия регламент обикновено допълва или допринася за съответните национални, регионални или местни стратегии и мерки.
2. Помощта на Общността съгласно настоящия регламент се установява обикновено в партньорство между Комисията и бенефициерите. Когато е уместно, партньорството включва национални, регионални и местни органи, икономически и социални партньори, гражданско общество и други съответни власти.
3. Страните бенефициери включват, когато е уместно, съответните партньори на уместното териториално ниво, и по-специално на регионално и местно ниво, в подготовката, изпълнението и мониторинга на програми и проекти.
4. Помощта на Общността съгласно настоящия регламент обикновено се съфинансира от страните бенефициери посредством обществени средства, участие на бенефициерите или от други източници. Изискванията за съфинансиране могат да бъдат отменени в надлежно обосновани случаи и когато това е необходимо, за да се подкрепи развитието на гражданското общество и на недържавни субекти за мерки, целящи насърчаване на човешките права и основните свободи и подкрепящи демократизацията.
Член 5
Съгласуваност, съвместимост и координация
1. Програмите и проектите, финансирани съгласно настоящия регламент, са съвместими с политиките на Европейския съюз. Те са в съответствие със споразуменията, сключени от Общността и от нейните държави-членки със страните партньори и спазват ангажиментите съгласно многостранни споразумения и международни конвенции, по които са страни, включително ангажиментите относно правата на човека, демокрацията и доброто управление.
2. Комисията и държавите-членки гарантират съгласуваност между помощта на Общността, предоставена съгласно настоящия регламент и финансовата помощ, предоставена от Общността и държавите-членки посредством други вътрешни и външни финансови инструменти и от Европейската инвестиционна банка (ЕИБ).
3. Комисията и държавите-членки гарантират координация на съответните им програми за помощ с цел да се увеличи ефективността и ефикасността при предоставяне на помощ в съответствие с установените насоки за засилване на оперативната координация в областта на външната помощ и за хармонизация на политиките и процедурите. Координацията включва редовни консултации и чест обмен на съответна информация през различните фази на цикъла на помощта, и по-специално консултации на място, и съставлява ключова стъпка в процесите на програмиране на държавите-членки и Общността.
4. Комисията, във ваимодействие с държавите-членки, предприема необходимите стъпки, за да гарантира правилна координация и сътрудничество с многостранни и регионални организации и субекти като международни финансови институции, агенции на Организацията на обединените нации, фондове и програми и донори извън Европейския съюз.
ДЯЛ II
ПРОГРАМИРАНЕ И РАЗПРЕДЕЛЯНЕ НА СРЕДСТВА
Член 6
Видове програми
1. Помощта на Общността съгласно настоящия регламент се прилага посредством:
а)
документи на национални, многонационални и презгранични стратегии, и многогодишни индикативни програми, посочени в член 7, които обхващат:
i)
национални или многонационални програми, които се занимават с помощ за една страна партньор или са насочени към регионално и субрегионално сътрудничество между две или повече страни партньори, в които държавите-членки могат да участват;
ii)
програми за трансгранично сътрудничество, които се занимават със сътрудничество между една или няколко държави-членки и една или няколко страни партньори, което се осъществява в региони, съседни на тяхната обща част от външната граница на Общността;
б)
съвместни оперативни програми за трансгранично сътрудничество, посочени в член 9, годишни програми за действие, посочени в член 12 и специални мерки, посочени в член 13.
2. Многонационалните програми могат да включват мерки за трансрегионално сътрудничество. По смисъла на настоящия регламент, трансрегионалното сътрудничество означава сътрудничество между държавите-членки и страните партньори, което се отнася до общите предизвикателства, предназначено за обща полза, и се осъществява навсякъде в територията на държавите-членки и страните партньори.
Член 7
Програмиране и разпределяне на средства
1. За националните или многонационалните програми, стратегически документи се приемат в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2. Стратегическите документи отразяват политическата рамка и плановете за действие, посочени в член 3 и са съвместими с принципите и условията, определени в членове 4 и 5. Стратегическите документи се установяват за период, съвместим с определените в политическата рамка приоритети и съдържат многогодишни индикативни програми, включително индикативни многогодишни финансови разпределения и приоритетни цели за всяка страна или регион, съвместими с изброените в член 2, параграф 2. Те се преразглеждат в средата на срока или при необходимост и могат да бъдат проверени в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2.
2. При установяване на национални или многонационални програми, Комисията определя разпределенията за всяка програма, като използва прозрачни и обективни критерии и взема предвид специфичните характеристики и нужди на разглежданата страна или регион, нивото на амбиция на партньорството на Европейския съюз с дадена страна, напредъка по отношение на изпълнението на съгласуваните цели, включително относно управлението и реформата, и капацитета на управление и усвояване на помощта на Общността.
3. За целите единствено на трансгранично сътрудничество, за да се установи списъка на съвместните оперативни програми, посочени в член 9, параграф 1, индикативните многогодишни разпределения и териториалните единици, допустими да участват във всяка програма, се приемат един или, ако е необходимо, няколко стратегически документа в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2. Тези стратегически документи се съставят, като се вземат предвид принципите и условията, определени в членове 4 и 5 и по принцип обхващат период от до седем години, считано от 1 януари 2007 г. до 31 декември 2013 г.
4. Комисията определя разпределението на средства за програмите за трансгранично сътрудничество, като взема предвид обективни критерии като населението на допустимите области и други фактори, които засягат интензивността на сътрудничеството, включително специфичните характеристики на граничните области и капацитета за управление и усвояване на помощта на Общността.
5. Европейският фонд за регионално развитие (ЕФРР) ще допринася за програмите за трансграничното сътрудничество, установени и прилагани съгласно разпоредбите на настоящия регламент. Размерът на участието от ЕФРР за границите със страни партньори е определен в съответните разпоредби на Регламент (ЕО) № 1083/2006 на Съвета от 11 юли 2006 г., относно определяне на общи разпоредби за Европейския регионален фонд, Европейския социален фонд и Кохезионния фонд (9).
6. В случай на кризи или заплахи за демокрацията, върховенството на закона, правата на човека и основните свободи, или на природни или предизвикани от човека бедствия, може да се използва спешна процедура за провеждане на ad hoc преразглеждане на стратегическите документи. Това преразглеждане гарантира съгласуваност между помощта на Общността, предоставена съгласно настоящия регламент и помощта, предоставена съгласно други финансови инструменти на Общността, включително Регламент (ЕО, Евратом) (10) на Европейския парламент и на… Съвета относно установяване на Инструмент за стабилност.
ДЯЛ III
ТРАНСГРАНИЧНО СЪТРУДНИЧЕСТВО
Член 8
Географска допустимост
1. Програмите за трансгранично сътрудничество, посочени в член 6, параграф 1, буква а), ii), могат да обхванат всички следни гранични региони:
а)
всички териториални единици, отговарящи на NUTS ниво 3 или еквивалентно, по дължината на сухоземните граници между държавите-членки и страните партньори;
б)
всички териториални единици, отговарящи на NUTS ниво 3 или еквивалентно, по дължината на морски пътища от значителна важност;
в)
всички крайбрежни териториални единици, отговарящи на NUTS ниво 2 или еквивалентно, които гледат към морски басейн, който е общ за държави-членки и страни партньори.
2. За да се гарантира продължение на съществуващо сътрудничество и в други обосновани случаи, на териториални единици, граничещи с тези, посочени в параграф 1, може да се позволи да участват в програми за трансгранично сътрудничество съгласно условията, определени в стратегическите документи, посочени в член 7, параграф 3.
3. Когато са установени програми съгласно параграф 1, буква б), Комисията може, в съгласие с партньорите, да предложи това участие в сътрудничество да бъде разширено за цялата териториална единица NUTS ниво 2, в която област е разположена териториална единица NUTS ниво 3.
4. Списъкът на морски пътища от значителна важност се определя от Комисията в стратегическите документи, посочени в член 7, параграф 3 на базата на разстояние и други съответни географски и икономически критерии.
Член 9
Програмиране
1. Трансгранично сътрудничество съгласно настоящия регламент се осъществява в рамките на многогодишни програми, които обхващат сътрудничество за граница или група граници и включват многогодишни мерки, които целят да отговорят на съвместима съвкупност от приоритети, и които могат да бъдат приложени с подкрепата на помощта на Общността (наричани по-долу „съвместни оперативни програми“). Съвместните оперативни програми са базирани на стратегическите документи, посочени в член 7, параграф 3.
2. Съвместни оперативни програми за сухоземни граници и морски пътища от значителна важност се установяват за всяка граница на уместното териториално ниво и включват допустими териториални единици, които принадлежат към една или няколко държави-членки и една или няколко страни партньори.
3. Съвместните оперативни програми за морски басейни са многостранни и включват допустими териториални единици, които гледат към общ морски басейн, принадлежащ на няколко страни участнички, включително най-малко една държава-членка и една страна партньор, като се вземат предвид институционалните системи и принципа на партньорство. Те могат да включват двустранни дейности, които подкрепят сътрудничеството между една държава-членка и една страна партньор. Тези програми са тясно координирани с програми за транснационално сътрудничество, които имат частично припокриващ се географски обхват и са установени в Европейския съюз съгласно Регламент (ЕО) № 1083/2006.
4. Съвместните оперативни програми се установяват от разглежданите държави-членки и страни партньори на уместно териториално ниво, в съответствие с институционалните системи и като се вземе предвид принципа на партньорство, посочен в член 4. Те обхващат обикновено период от седем години, считано от 1 януари 2007 г. до 31 декември 2013 г.
5. Страни, различни от страните участнички, които гледат към общ морски басейн, в който се установява обща оперативна програма, могат да бъдат асоциирани с тази съвместна оперативна програма и да се ползват от помощта на Общността съгласно условията, определени в правилата за изпълнение, посочени в член 11.
6. В срок от една година от одобрението на стратегическите документи, посочени в член 7, параграф 3, страните участнички представят съвместно на Комисията предложения за съвместни оперативни програми. Комисията приема всяка съвместна оперативна програма след оценка на нейната съвместимост с настоящия регламент и с правилата за изпълнение.
7. Съвместните оперативни програми могат да бъдат проверявани по инициатива на страните участнички, граничните региони, които участват или Комисията, така че да се вземат под внимание промените в приоритетите на сътрудничество, социално-икономическите развития, наблюдаваните резултати от прилагане на разглежданите мерки и от процеса на мониторинг и оценяване и необходимостта да се коригират сумите на наличната помощ и да се преразпределят ресурсите.
8. След приемането на съвместните оперативни програми, Комисията сключва финансово споразумение със страните партньори в съответствие със съответните разпоредби на Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002 на Съвета от 25 юни 2002 г. относно Финансовия регламент, приложим за общия бюджет на Европейските общности (11). Финансовото споразумение включва правните разпоредби, необходими за изпълнението на съвместната оперативна програма и следва освен това да бъде подписано от съвместния управителен орган, посочен в член 10.
9. Страните участнички, като вземат предвид принципа на партньорство, избират съвместно онези действия, които са съвместими с приоритетите и мерките на съвместната оперативна програма, която ще получи помощта на Общността.
10. При специфични и надлежно обосновани случаи, когато:
а)
съвместна оперативна програма не може да бъде установена поради проблеми, които възникват в отношенията между страните участнички или между Европейския съюз и страна партньор,
б)
най-късно до 30 юни 2010 г. страните участнички не са все още предали на Комисията съвместна оперативна програма,
в)
страната партньор не подпише финансовото споразумение до края на годината след приемането на програмата,
г)
съвместната оперативна програма не може да бъде приложена поради проблеми, които възникват в отношенията между страни участнички,
Комисията, след съгласуване с разглежданата/ите държава/и-членка/и, предприема необходимите стъпки, за да се позволи на разглежданата държава-членка да използва участието на ЕФРР за програмата съгласно Регламент (ЕО) № 1083/2006.
Член 10
Управление на програмите
1. Съвместните оперативни програми се прилагат по принцип посредством общо управление от съвместния управителен орган, разположен в държава-членка. Съвместният управителен орган може да бъде подпомаган от съвместен технически секретариат.
2. Страните участнички могат да предложат на Комисията съвместния управителен орган да бъде разположен в страна партньор, при условие че посочената власт е в състояние да прилага напълно критериите, определени в съответните разпоредби на Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002.
3. По смисъла на настоящия регламент, „съвместен управителен орган“ означава всеки обществен или частен орган или власт, включително самата държава, на национално, регионално или местно ниво, посочени съвместно от държавата/държавите-членки или страната/страните партньори, обхванати от съвместна оперативна програма, които имат финансовия и административния капацитет да управляват помощта на Общността, и правен капацитет да сключат необходимите споразумения, по смисъла на настоящия регламент.
4. Съвместният управителен орган е отговорен за управлението и изпълнението на съвместната оперативна програма в съответствие с принципа на добро техническо и финансово управление, и за гарантиране на законността и редовността на нейните операции. За тази цел, той определя уместно управление, системи и стандарти за контрол и счетоводна отчетност.
5. Системата за управление и контрол на съвместната оперативна програма предвижда уместно разделяне на функциите на управление, сертифициране и одит, или посредством уместно разделяне на задълженията в рамките на управителния орган, или посредством посочване на отделни власти за сертифициране и одит.
6. За да могат съвместните оперативни програми да се приготвят адекватно за изпълнение, след приемането на съвместната оперативна програма и преди подписването на финансовото споразумение, Комисията може да позволи съвместния управителен орган да използва част от бюджета на програмата, за да започне дейности по финансовата програма, като оперативни разходи на управителния орган, техническа помощ и други подготвителни дейности. Подробните правила на тази подготвителна фаза се включват в правилата за изпълнение, посочени в член 11.
Член 11
Правила за изпълнение
1. Правила за изпълнение, които определят специфични разпоредби за прилагането на настоящия дял, се приемат в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2.
2. Въпросите, обхванати от правилата за изпълнение, включват такива въпроси като ставката на съфинансиране, подготовката на съвместни оперативни програми, посочването и функциите на съвместните органи, ролята и функцията на комитети по мониторинг и подбор, и на съвместния секретариат, допустимост на разходите, подбор на съвместни проекти, подготвителната фаза, техническо и финансово управление на помощта на Общността, финансов контрол и одит, мониторинг и оценяване, видимост и информационни дейности за потенциални бенефициери.
ДЯЛ IV
ИЗПЪЛНЕНИЕ
Член 12
Приемане на програми за действие
1. Програмите за действие, съставени на базата на стратегическите документи, посочени в член 7, параграф 1, се приемат в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2, обикновено ежегодно.
По изключение, ако например програма за действие все още не е приета, Комисията може на базата на стратегическите документи и многогодишни индикативни програми, посочени в член 7, да приеме мерки, които не са предвидени в програма за действие при същите правила и процедури, каквито се прилагат за програмите за действие.
2. Програмите за действие определят преследваните цели, областите на интервенция, очакваните резултати, процедурите на управление и общата сума на планираното финансиране. Те отчитат поуките от предишно прилагане на помощ на Общността. Съдържат описание на операциите, които ще се финансират, указание за сумите, разпределени за всяка операция и индикативен график на изпълнение. Включват определение на вида показатели за изпълнение, които трябва да бъдат наблюдавани при прилагане на мерките, финансирани съгласно програмите.
3. За трансграничното сътрудничество, Комисията приема съвместни програми в съответствие с процедурите, посочени в член 9.
4. Комисията представя програми за действие и съвместни програми за трансгранично сътрудничество на Европейския парламент и на държавите-членки за тяхна информация в срок от един месец след тяхното приемане.
Член 13
Приемане на специални мерки, които не са предвидени в стратегическите документи или многогодишните индикативни програми
1. В случай на непредвидени и надлежно обосновани нужди или обстоятелства, Комисията приема специални мерки, които не са предвидени в стратегическите документи или многогодишните индикативни програми (наричани по-долу „специални мерки“).
Специални мерки могат също да се използват за финансирането на дейности с цел облекчаване на прехода от спешна помощ към дейности на дългосрочно развитие, включително дейности, планирани да гарантират по-добрата подготовка на обществото да се справи с повтарящи се кризи.
2. Когато разходите за тези мерки надвишават 10 000 000 EUR, Комисията ги приема в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2.
Процедурата, посочена в член 26, параграф 2 не е необходимо да се използва за изменения на специалните мерки, такива като технически корекции, продължаване на периода на изпълнение, преразпределяне на кредити в рамките на предвидения бюджет, или увеличаване на размера на бюджета с по-малко от 20 % от първоначалния бюджет, при условие че тези изменения не засягат първоначалните цели, определени в решението на Комисията
3. Специалните мерки определят преследваните цели, областите на дейност, очакваните резултати, използваните процедури на управление и общата сума на планираното финансиране. Те съдържат описание на операциите, които ще се финансират, указание за сумите, разпределени за всяка операция и индикативен график на изпълнение. Те включват определение на вида показатели за изпълнение, които трябва да бъдат наблюдавани при прилагане на специалните мерки.
4. Комисията изпраща специални мерки, стойността на които не надвишава 10 000 000 EUR на Европейския парламент и на държавите-членки за тяхна информация в срок от един месец след приемане на нейното решение.
Член 14
Допустимост
1. За финансиране съгласно настоящия регламент за целите на изпълнение на програмите за действие, съвместните програми за трансгранично сътрудничество и специалните мерки са допустими:
а)
страни и региони партньори и техните институции;
б)
децентрализирани власти в страните партньори като региони, департаменти, провинции и общини;
в)
съвместни власти, създадени от страни и региони партньори и от Общността;
г)
международни организации, включително регионални организации, органи на ООН, департаменти и мисии, международни финансови институции и банки за развитие, доколкото допринасят за целите на настоящия регламент;
д)
институции и власти на Общността, но само за целите на изпълнение на мерките за подкрепа от вида, посочен в член 16;
е)
агенции на Европейския съюз;
ж)
следните субекти и власти на държавите-членки, страни и региони партньори, и всяка друга трета страна, която спазва правилата за достъп до външната помощ на Общността, посочени в член 21, доколкото допринасят за целите на настоящия регламент;
i)
обществени или държавни власти, местни органи или администрации и техни консорциуми;
ii)
дружества, предприятия и други частни организации и стопански дейности;
iii)
финансови институции, които предоставят, насърчават и финансират частни инвестиции в страни и региони партньори;
iv)
недържавни субекти, както е определено в буква з);
v)
физически лица;
з)
следните недържавни субекти:
i)
неправителствени организации;
ii)
организации, представляващи национални и/или етнически малцинства;
iii)
местни граждански групи и търговски асоциации;
iv)
кооперации, профсъюзи, организации представляващи икономически и социални интереси;
v)
местни организации (включително мрежи), които участват в децентрализирано регионално сътрудничество и интеграция;
vi)
потребителски организации, женски и младежки организации, учителски организации, организации за културни и научни изследвания;
vii)
университети;
viii)
църкви и религиозни асоциации и общности;
ix)
медии;
x)
презгранични асоциации, неправителствени асоциации и независими фондации.
2. Когато е важно да се постигнат целите на настоящия регламент, помощ на Общността може да се предостави на власти или субекти, които не са изрично посочени в настоящия член.
Член 15
Видове мерки
1. Помощта на Общността се използва за финансиране на програми, проекти и всеки вид мерки, които допринасят за изпълнение на целите на настоящия регламент.
2. Помощта на Общността може да се използва също:
а)
за финансиране на техническа помощ и целеви административни мерки, включително такива мерки за сътрудничество, които ангажират експерти от държавния сектор, изпратени от държавите-членки и от техните регионални и местни органи, включени в програмата;
б)
за финансиране на инвестиции и на дейности, свързани с инвестиции;
в)
за участия в ЕИБ или в други финансови посредници, в съответствие с член 23, за финансиране на заеми, инвестиране на собствен капитал, гаранционни фондове или инвестиционни фондове;
г)
за програми за облекчаване на дълг в изключителни случаи, съгласно международно съгласувана програма за облекчаване на дълг;
д)
за секторна или обща бюджетна подкрепа, ако управлението на страната партньор на държавни разходи е достатъчно прозрачно, надеждно и ефективно, и където прилага правилно формулирани секторни или макроикономически политики, одобрени от неговите основни донори, включително, където е уместно, международните финансови институции;
е)
за субсидии за лихвените проценти, и по-специално за екологични заеми;
ж)
за застраховка срещу нетърговски рискове;
з)
за участие във фонд, установен от Общността, от нейните държави-членки, от международни и регионални организации, от други донори или от страни партньори;
и)
за участие в капитала на международни финансови институции или на регионалните банки за развитие;
й)
за финансиране на разходите, необходими за ефективното управление и наблюдение на проекти и програми от страните, които ползват от помощта на Общността;
к)
за финансиране на микропроекти;
л)
за мерки за безопасност на храните.
3. По принцип, помощта на Общността не се използва за финансиране на данъци, мита и други фискални налози.
Член 16
Мерки за подкрепа
1. Финансирането на Общността може също да обхваща разходи, свързани с подготовката, проследяването, мониторинга, дейности по одита и оценяването, които са пряко необходими за прилагането на настоящия регламент и за постигане на неговите цели, например изследвания, срещи, информация, повишаване на информираността, публикации и обучение, включително мерки за обучение и образование за партньори, които да им позволят да участват в различните етапи на програмата, разходите свързани с компютърните мрежи за обмена на информация, и всякакви други разходи за административна и техническа помощ, които Комисията може да направи за управлението на програмата. Обхваща също разходи на делегациите на Комисията за административна подкрепа, необходима за управление на дейности, финансирани съгласно настоящия регламент.
2. Тези мерки за подкрепа не са обхванати задължително от многогодишно програмиране и могат следователно да бъдат финансирани извън обхвата на стратегически документи и многогодишни индикативни програми. Обаче, могат да бъдат финансирани също съгласно многогодишни индикативни програми. Комисията приема мерки за подкрепа, които не са обхванати от многогодишни индикативни програми, в съответствие с член 13.
Член 17
Съфинансиране
1. Мерките, финансирани съгласно настоящия регламент, са допустими за съфинансиране от следното, inter alia:
а)
държави-членки, техните регионални и местни органи и техните обществени и държавни агенции;
б)
страни от ЕИП, Швейцария и други страни донори, и по-специално техните обществени и държавни агенции;
в)
международни организации, включително регионални организации, и по-специално международни и регионални финансови институции;
г)
дружества, предприятия, други частни организации и стопански дейности, и други недържавни субекти;
д)
страни и региони партньори, които получават средства.
2. По отношение на паралелно съфинансиране, проектът или програмата се разделя на няколко ясно идентифициращи се подпроекти, като всеки от тях се финансира от различните партньори, които осигуряват съфинансиране по такъв начин, че крайното използване на финансирането може винаги да се идентифицира. Що се отнася до съвместно съфинансиране, общите разходи на проекта или програмата се разделят между партньорите, които осигуряват съфинансиране и ресурсите се обединяват по такъв начин, че не е възможно да се идентифицира източника на средствата за дадена дейност, предприета като част от проекта или програмата.
3. Що се отнася до съвместно съфинансиране, Комисията може да получава и управлява средства от името на властите, посочени в параграф 1, букви а), б) и в) за целите на прилагане на съвместните мерки. Тези средства се третират като целеви приходи, в съответствие с член 18 от Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002.
Член 18
Процедури по управление
1. Комисията изпълнява операции съгласно настоящия регламент в съответствие с Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002.
2. Комисията може да възложи задачи на държавен орган, и по-специално задачи по изпълнение на бюджета, на властите посочени в член 54, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕО, Евратом) № 1605/2002, ако имат международно признато положение, спазват международно признати системи на управление и контрол и се контролират от държавен орган.
3. Комисията може да сключи рамкови споразумения със страни партньори, които осигуряват всички мерки, необходими за гарантиране на ефективното изпълнение на помощта на Общността и защитата на финансовите интереси на Общността.
4. По отношение на децентрализираното управление, Комисията може да реши да използва процедури на доставка или отпускане на безвъзмездни средства на страната или региона партньор, бенефициер, при условие че:
а)
процедурите на страната или региона партньор,бенефициер задоволяват принципите на прозрачност, пропорционалност, равно третиране и недискриминация и предотвратяват всеки конфликт на интереси;
б)
страната или региона партньор,бенефициер се задължава да проверява редовно дали операциите, финансирани от бюджета на Общността са правилно изпълнени, да предприема уместни мерки, за да предотвратява нередности и измами и, при необходимост, да заведе съдебен иск, за да възстанови незаконно платени средства.
Член 19
Бюджетни ангажименти
1. Бюджетните ангажименти се поемат на основата на решения, взети от Комисията в съответствие с член 9, параграф 6, член 12, параграф 1, член 13, параграф 1 и член 16, параграф 2.
2. Бюджетните ангажименти за мерки, които продължават в няколко финансови години, могат да бъдат разделени на годишни вноски, разхвърляни в продължение на няколко години.
3. Финансирането на Общността може да приеме една от следните правни форми, inter alia: споразумения за финансиране, договори за отпускане на безвъзмездни средства, договори за доставки, трудови договори.
Член 20
Защита на финансовите интереси на Общността
1. Всякакви споразумения в резултат на настоящия регламент съдържат разпоредби, които гарантират защитата на финансовите интереси на Общността, и по-специално по отношение на нередностите, измамите, корупцията и всякаква друга нелегална дейност, в съответствие с Регламент (ЕО, Евратом) № 2988/95 на Съвета от 18 декември 1995 г. относно защитата на финансовите интереси на Европейските общности (12), Регламент (Евратом, ЕО) № 2185/96 на Съвета от 11 ноември 1996 г. относно контрола и проверките на място, извършвани от Комисията за защита на финансовите интереси на Европейските общности срещу измами и други нередности (13) и Регламент (ЕО) № 1073/1999 на Европейския парламент и на Съвета от 25 май 1999 г. относно разследванията, провеждани от Европейската служба за борба с измамите (OLAF) (14).
2. Споразуменията оправомощават изрично Комисията и Сметната палата да извършват одити, включително одити по документи или одит на място на всеки изпълнител или подизпълнител, който е получил средства на Общността. Те също изрично упълномощават Комисията да извършва проверки и инспекции на място, както е предвидено в Регламент (Евратом, ЕО) № 2185/96.
3. Всички договори, произтичащи от изпълнението на помощта на Общността, гарантират правата на Комисията и на Сметната палата съгласно параграф 2 по време на и след изпълнението на договорите.
Член 21
Участие в тръжни процедури и договори
1. Участието във възлагане на обществени поръчки или отпускане на безвъзмездни средства, финансирани съгласно настоящия регламент, е отворено за всички физически лица, които са граждани на, и юридически лица, установени в държава-членка на Общността, страна, която е бенефициер по настоящия регламент, страна, която е бенефициер на инструмент за предприсъединителна помощ, определен с Регламент (ЕО) № 1085/2006 на Съвета от 17 юли 2006 г., за създаване на Инструмент за предприсъединителна помощ (15), или държава-членка на ЕИП.
2. Комисията може, в надлежно обосновани случаи, да разреши участието на физически лица, които са граждани на, и юридически лица, установени в, страна с традиционни икономически, търговски или географски връзки със съседните страни, и използването на доставки и материали с различен произход.
3. Участието във възлагането на обществени поръчки или отпускане на безвъзмездни средства, финансирани съгласно настоящия регламент, е отворено също за всички физически лица, които са граждани на, или юридически лица, установени във всяка страна, различна от тези посочени в параграф 1, всеки път когато има установен взаимен достъп до външната им помощ. Взаимен достъп се предоставя всеки път, когато страна предостави допустимост при равни условия на държавите-членки и на разглежданата страна получател.
Взаимен достъп до външната помощ на Общността се установява посредством специфично решение относно дадена страна или дадена регионална група от страни. Това решение се приема от Комисията в съответствие с процедурата, посочена в член 26, параграф 2 и е в сила за минимален период от една година.
Предоставянето на взаимен достъп до външната помощ на Общността се базира на сравнение между Общността и други донори и се разполага на секторно ниво или на ниво цялата страна, независимо дали става въпрос за донор или за страна получател. Решението за предоставяне на тази взаимност на страна донор се базира на прозрачност, последователност и пропорционалност на помощта, предоставена от този донор, включително нейния качествен и количествен характер. Страните бенефициери са консултирани в рамките на процеса, описан в настоящия параграф.
4. Участието във възлагане на обществени поръчки или отпускане на безвъзмездни средства, финансирани съгласно настоящия регламент, е отворено за международни организации.
5. Експертите, предложени в рамките на процедурите за възлагане на обществени поръчки, не е необходимо да съответстват на правилата за националност, определени по-горе.
6. Всички доставки и материали, закупени съгласно договори, финансирани в рамките на настоящия регламент, са с произход от Общността или страна, допустима съгласно настоящия член. Терминът „произход“ по смисъла на настоящия регламент се определя в съответното законодателство на Общността относно правила за произход за митнически цели.
7. Комисията може, в надлежно обосновани извънредни случаи, да разреши участието на физически лица, които са граждани на, и юридически лица, установени в, страни, различни от тези, посочени в параграфи 1, 2 и 3, или закупуването на доставки и материали с произход, различен от този, определен в параграф 6. Дерогации могат да бъдат оправдани на базата на неналичност на продукти и услуги на пазарите на разглежданите страни, при изключителна спешност, или ако правилата за допустимост рискуват да направят изключително трудно или невъзможно, реализирането на проект, програма или действие.
8. Когато финансиране на Общността обхваща операция, изпълнена от международна организация, участие в съответните договорни процедури е отворено за всички физически или юридически лица, които отговарят на условията по силата на параграфи 1, 2 и 3, както и за всички физически или юридически лица, които отговарят на изискванията съгласно правилата на тази организация, като се гарантира еднакво третиране за всички донори. Същите правила се прилагат по отношение на доставки, материали и експерти.
Когато финансиране на Общността обхваща операция, съфинансирана с държава-членка, с трета страна, която е предмет на взаимност, както е определено в параграф 3, или с регионална организация, участието в подходящите договорни процедури е отворено за всички физически или юридически лица, които отговарят на условията по силата на параграфи 1, 2 и 3, както и за всички физически или юридически лица, които отговарят на изискванията съгласно правилата на тази държава-членка, трета страна или регионална организация. Същите правила се прилагат по отношение на доставки, материали и експерти.
9. Когато помощта на Общността се управлява съгласно настоящия регламент от съвместен управителен орган, както е посочено в член 10, правилата за доставка са тези, определени в правилата за изпълнение, посочени в член 11.
10. Участниците в тръжни процедури, които са получили договори съгласно настоящия регламент, зачитат основни трудови стандарти, както е определено в съответните конвенции на Международната организация на труда.
11. Параграфи 1-10 не накърняват участието на категории допустими организации по характер или по местоположение, по отношение на целите на действието.
Член 22
Предварително финансиране
Лихвите, генерирани от плащания на предварително финансиране на бенефициери, се приспадат от крайното плащане.
Член 23
Средства, предоставени на ЕИБ или на други финансови посредници
1. Средствата, посочени в член 15, параграф 2, буква в) се управляват от финансови посредници, от ЕИБ или от всяка друга банка или организация, която е в състояние да ги управлява.
2. Комисията приема разпоредби за изпълнение на параграф 1, на база случай по случай, за да се обхване разпределението на риска, възнаграждението на посредника, отговорен за изпълнението, използването и възстановяването на печалби върху средствата, и приключване на операцията.
Член 24
Оценяване
1. Комисията оценява редовно резултатите на географските и презгранични политики и програми, и на секторни политики и ефективността на програмирането, за да установи дали целите са изпълнени, което да ѝ позволи да формулира препоръки с оглед подобряване на бъдещи операции.
2. Комисията изпраща, за обсъждане, отчети със съществени оценки на Комитета, посочен в член 26. Тези отчети и обсъждания са обратна връзка при концепцията на програмите и разпределението на ресурсите.
ДЯЛ V
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 25
Годишен отчет
Комисията проучва напредъка по изпълнение на мерките, взети съгласно настоящия регламент и представя на Европейския парламент и на Съвета годишен отчет за изпълнението на помощта на Общността. Този отчет се изпраща също на Европейския икономически и социален комитет и на Комитета на регионите. Съдържа информация за предишната година относно финансираните мерки, резултатите от дейностите по мониторинг и оценяване и изпълнението на бюджетните ангажименти и плащания, разбити по страни, региони и сектори на сътрудничество.
Член 26
Комитет
1. Комисията се подпомага от комитет.
2. При позоваване на настоящия параграф, се прилагат членове 4 и 7 от Решение 1999/468/ЕО.
Периодът, определен в член 4, параграф 3 от Решение 1999/468/ЕО, се определя на 30 дни.
3. Комитетът приема свой процедурен правилник.
4. Наблюдател от ЕИБ участва в заседанията на комитета по отношение на въпроси, засягащи ЕИБ.
5. За да улесни диалога с Европейския парламент, Комисията информира редовно Европейския парламент за заседанията на комитета и предоставя съответните документи, включително дневен ред, проект на мерки и кратки протоколи на срещите, в съответствие с член 7, параграф 3 от Решение 1999/468/ЕО.
Член 27
Участие на трета страна, неизброена в приложението
1. За да гарантира съгласуваността и ефективността на помощта на Общността, Комисията може да реши, при приемане на програми за действие от вида, посочен в член 12 или на специалните мерки, посочени в член 13, че страни, територии и региони, които са допустими за помощ съгласно други инструменти за външна помощ на Общността и Европейския фонд за развитие, са допустими за мерки съгласно настоящия регламент, ако изпълняваните проект или програма са от глобален, регионален или презграничен характер.
2. В стратегическите документи, посочени в член 7, може да се предвиди този метод на възможност за финансиране.
3. Разпоредбите на член 14 относно допустимост и разпоредбите на член 21 относно участие в процедури на доставка се приспособяват, за да се позволи на разглежданите страни, територии или региони да вземат участие.
4. По отношение на програми, финансирани съгласно разпоредбите на различни инструменти за външна помощ на Общността, участието в процедури на доставка може да е отворено за всички физически и юридически лица, допустими съгласно различни инструменти.
Член 28
Спиране на помощта на Общността
1. Без да се накърняват разпоредбите относно спиране на помощ в споразумения за партньорство и сътрудничество и в споразумения за асоцииране със страни и региони партньори, когато страна партньор не спазва принципите, посочени в член 1, Съветът, с квалифицирано мнозинство, по предложение на Комисията, може да предприеме уместни стъпки по отношение на всяка помощ на Общността, предоставена на страната партньор съгласно настоящия регламент.
2. В тези случаи помощта на Общността се използва преди всичко за подкрепа на недържавни субекти за мерки, целящи да насърчат правата на човека и основните свободи, и да подкрепят процеса на демократизация в страни партньори.
Член 29
Финансов пакет
1. Финансовият пакет за прилагане на настоящия регламент за периода 2007-2013 г. е 11 181 000 000 EUR, разбити, както следва:
а)
минимум 95 % от финансовия пакет се разпределят за националните и многонационалните програми, посочени в член 6, параграф 1, буква а), i);
б)
до 5 % от финансовия пакет се разпределят за програмите за трансгранично сътрудничество, посочени в член 6, параграф 1, буква а), ii).
2. Годишните кредити се разрешават от бюджетния орган в границите на финансовата рамка.
Член 30
Преразглеждане
Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета до 31 декември 2010 г. отчет с оценка на прилагането на настоящия регламент през първите три години със, при необходимост, законодателно предложение, което въвежда необходимите изменения в него, включително във финансовата разбивка, посочена в член 29, параграф 1.
Член 31
Отмяна
1. Считано от 1 януари 2007 г., Регламенти (ЕИО) № 1762/92, (ЕО) № 1734/94 и (ЕО) № 1488/96 се отменят.
2. Отменените регламенти продължават да се прилагат за правни актове и ангажименти от годините преди бюджетната 2007 година.
Член 32
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2007 г. до 31 декември 2013 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 24 октомври 2006 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EY) N:o 1638/2006,
annettu 24 päivänä lokakuuta 2006,
eurooppalaista naapuruuden ja kumppanuuden välinettä koskevista yleisistä määräyksistä
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 179 ja 181 a artiklan,
ottavat huomioon komission ehdotuksen,
noudattavat perustamissopimuksen 251 artiklassa määrättyä menettelyä (1),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Yhteisön ulkoisen avun tehostamiseksi avun suunnittelulle ja toimitukselle ehdotetaan uusia puitteita. Tämä asetus kuuluu yleisiin Euroopan unionin ulkoisia politiikkoja suoraan tukeviin välineisiin.
(2)
Kööpenhaminan Eurooppa-neuvosto vahvisti 12 ja 13 päivänä joulukuuta 2002, että Euroopan unionin laajentuminen tarjoaa merkittävän tilaisuuden parantaa suhteita naapurimaihin yhteisten poliittisten ja taloudellisten arvojen pohjalta ja että Euroopan unioni haluaa päättäväisesti välttää uusien Eurooppaa jakavien raja-aitojen muodostumisen ja edistää vakautta ja hyvinvointia Euroopan unionin uusien rajojen sisällä ja niiden ulkopuolella.
(3)
Brysselin Eurooppa-neuvosto totesi 17 ja 18 päivänä kesäkuuta 2004 jälleen, että se pitää tärkeänä tiivistää yhteistyötä näiden naapurimaiden kanssa kumppanuuden ja yhteisen vastuun sekä demokratiaa ja ihmisoikeuksien kunnioittamista koskevien yhteisten arvojen pohjalta.
(4)
Euroopan unionin ja sen naapureiden etusijaisten suhteiden perustana olisi oltava sitoutuminen yhteisiin arvoihin, joita ovat demokratia, oikeusvaltioperiaate, hyvä hallintotapa ja ihmisoikeuksien kunnioittaminen, sekä markkinatalouden, avoimen, sääntöihin perustuvan ja oikeudenmukaisen kaupan, kestävän kehityksen ja köyhyyden vähentämisen periaatteisiin.
(5)
On tärkeää, että tämän asetuksen mukaista yhteisön apua annetaan niiden kansainvälisten sopimusten ja kansainvälisten yleissopimusten mukaisesti, joiden sopimuspuolia yhteisö, jäsenvaltiot ja kumppanimaat ovat, ja että sitä toimitetaan ottaen huomioon osapuolten yhteisesti hyväksymät kansainvälisen oikeuden yleiset periaatteet.
(6)
Itä-Euroopassa ja Etelä-Kaukasuksella sopimussuhteiden perustana ovat kumppanuus- ja yhteistyösopimukset. Välimeren alueella Euro-Välimeri-kumppanuus (Barcelonan prosessi) muodostaa yhteistyön alueellisen toimintakehyksen, jota täydentävät assosiaatiosopimukset.
(7)
Osana Euroopan naapuruuspolitiikkaa Euroopan unioni ja kumppanimaat määrittelevät yhdessä yhteisesti sovittaviin toimintasuunnitelmiin sisällytettävät ensisijaiset tavoitteet, jotka kattavat joukon toiminnan avainaloja, kuten poliittinen vuoropuhelu ja poliittinen uudistus, kauppapolitiikan ja talouden uudistus, tasavertainen sosiaalinen ja taloudellinen kehitys, oikeus- ja sisäasiat, energia, liikenne, tietoyhteiskunta, ympäristö, tutkimus ja innovointi, kansalaisyhteiskunnan kehittäminen sekä ihmisten väliset yhteydet. Edistyminen kyseisten tavoitteiden saavuttamisessa edesauttaa kumppanuus- ja yhteistyösopimuksiin ja assosiaatiosopimuksiin sisältyvien mahdollisuuksien toteutumista täysimääräisesti.
(8)
Voidakseen tukea kumppanimaiden sitoutumista yhteisiin arvoihin ja periaatteisiin ja niiden ponnisteluja toimintasuunnitelmien täytäntöönpanossa yhteisön olisi kyettävä toimittamaan apua kyseisille maille ja tukemaan sekä niiden keskinäistä että niiden ja jäsenvaltioiden välistä yhteistyötä tavoitteena yhteinen vakauden, turvallisuuden ja hyvinvoinnin alue, jolla taloudellinen yhdentyminen ja poliittinen yhteistyö ovat edenneet pitkälle.
(9)
Poliittisten, taloudellisten ja sosiaalisten uudistusten edistäminen naapuruuden alueilla on yhteisön avun tärkeä tavoite. Välimeren alueella tähän tavoitteeseen pyritään edelleen jatkamalla Välimeren ja Lähi-idän alueen strategiseen kumppanuuteen sisältyvää Välimeri-ulottuvuutta. Euroopan unionin Afrikkaa koskevan strategian asiaankuuluvat osat otetaan huomioon suhteissa Pohjois-Afrikan välimerellisiin naapurimaihin.
(10)
On tärkeää, että unionin naapureina oleville kehitysmaille Euroopan naapuruuspolitiikan yhteydessä toimitettavan tuen olisi oltava johdonmukaista Euroopan yhteisön kehitysyhteistyöpolitiikan tavoitteiden ja periaatteiden kanssa, sellaisina kuin ne esitetään yhteisessä julkilausumassa kehityspolitiikasta ”Eurooppalainen konsensus” (2), jonka neuvosto, neuvostossa kokoontuneet jäsenvaltioiden hallitusten edustajat, Euroopan parlamentti ja komissio hyväksyivät 20 päivänä joulukuuta 2005.
(11)
Euroopan unioni ja Venäjä ovat päättäneet kehittää strategista kumppanuuttaan muodostamalla neljä yhteistä toiminnan aluetta, ja yhteisön avulla on tarkoitus tukea tämän kumppanuuden kehittämistä ja edistää rajat ylittävää yhteistyötä Venäjän ja sen Euroopan unioniin kuuluvien naapurien välisillä rajoilla.
(12)
Pohjoinen ulottuvuus muodostaa kehyksen Euroopan unionin, Venäjän, Norjan ja Islannin yhteistyölle, ja on tärkeää, että yhteisön apua käytetään myös tällaisen kehyksen täytäntöönpanoa edistävään toimintaan. Tämän politiikan uudet tavoitteet ilmaistaan poliittisessa julistuksessa ja poliittista kehystä koskevassa asiakirjassa, jotka laaditaan 21 päivänä marraskuuta 2005 pidetyssä pohjoisen ulottuvuuden ministerikokouksessa hyväksyttyjen suuntaviivojen perusteella.
(13)
Välimeren alueeseen kuuluvien kumppanien avustamisen ja niiden kanssa tehtävän yhteistyön olisi tapahduttava osana Euro-Välimeri-kumppanuutta, joka perustettiin 28 päivänä marraskuuta 1995 annetulla Barcelonan julistuksella ja vahvistettiin Euro-Välimeri-kumppanuuden kymmenvuotishuippukokouksessa 28 päivänä marraskuuta 2005, ja toiminnassa olisi otettava huomioon tässä yhteydessä saavutettu yksimielisyys tavaroiden vapaakauppa-alueen perustamisesta vuoteen 2010 mennessä ja epäsymmetrisen vapauttamisprosessin aloittamisesta.
(14)
On tärkeää edistää yhteistyötä sekä Euroopan unionin ulkorajoilla että kumppanimaiden, etenkin maantieteellisesti lähekkäin olevien, kesken.
(15)
Uusien jakolinjojen muodostumisen estämiseksi on erityisen tärkeää poistaa Euroopan unionin ulkorajoilta tuloksellista rajat ylittävää yhteistyötä vaikeuttavat tekijät. Rajat ylittävän yhteistyön olisi edistettävä kokonaisvaltaista ja kestävää alueellista kehitystä toistensa naapureina olevien raja-alueiden välillä sekä tasapainoista alueellista yhdentymistä koko yhteisössä ja yhteisön ja sen naapurimaiden kesken. Tavoite voidaan parhaiten saavuttaa yhdistämällä ulkopolitiikan tavoitteet ympäristön kannalta kestävään taloudelliseen ja sosiaaliseen yhteenkuuluvuuteen.
(16)
Yhteisön naapureina olevien kumppanimaiden auttamiseksi tavoitteidensa saavuttamisessa ja kyseisten maiden ja jäsenvaltioiden välisen yhteistyön edistämiseksi on toivottavaa, että perustetaan yksi politiikalla ohjattava rahoitusväline, joka korvaa joukon nykyisiä välineitä, takaa yhtenäisyyden ja yksinkertaistaa avun ohjelmointia ja hallinnointia.
(17)
Tällä välineellä olisi tuettava myös rajat ylittävää yhteistyötä kumppanimaiden ja jäsenvaltioiden välillä, ja sen ansiosta tehokkuus paranee huomattavasti, kun käytetään vain yhtä hallinnointijärjestelmää ja samoja menettelyjä. Sen perustana olisi oltava naapuruuspoliittisten ohjelmien täytäntöönpanosta jaksolla 2004-2006 saadut kokemukset, ja siihen liittyvä toiminta perustuu monivuotisen ohjelmasuunnittelun, kumppanuuden ja yhteisrahoituksen kaltaisiin periaatteisiin.
(18)
On tärkeää, että Euroopan talousalueeseen (ETA) kuuluvat raja-alueet, jotka osallistuvat nykyisin rajat ylittävään yhteistyöhön jäsenvaltioiden ja kumppanimaiden kanssa, voivat jatkaa tätä yhteistyötä omilla resursseillaan.
(19)
Tässä asetuksessa vahvistetaan vuosiksi 2007-2013 rahoituspuitteet, jotka ovat talousarviota koskevasta kurinalaisuudesta ja moitteettomasta varainhoidosta Euroopan parlamentin, neuvoston ja komission välillä tehdyn toimielintenvälisen sopimuksen (3) 37 kohdan mukainen budjettivallan käyttäjän ensisijainen ohje.
(20)
Tämän asetuksen täytäntöönpanotoimenpiteistä olisi päätettävä menettelystä komissiolle siirrettyä täytäntöönpanovaltaa käytettäessä 28 päivänä kesäkuuta 1999 tehdyn neuvoston päätöksen 1999/468/EY (4) mukaisesti.
(21)
Määriteltäessä rajat ylittävän yhteistyön täytäntöönpanosääntöjä tai hyväksyttäessä strategia-asiakirjoja, toimintaohjelmia ja erityistoimenpiteitä, joista ei määrätä strategia-asiakirjoissa ja joiden arvo ylittää 10 000 000 euron rajan, olisi sovellettava hallintomenettelyä.
(22)
Jäsenvaltiot eivät voi saavuttaa riittävällä tavalla tämän asetuksen tavoitteita eli edistää yhteistyötä ja asteittaista taloudellista yhdentymistä Euroopan unionin ja naapurimaiden välillä, vaan toiminnan laajuuden takia ne voidaan saavuttaa paremmin yhteisön tasolla, joten yhteisö voi toteuttaa toimenpiteitä perustamissopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Kyseisessä artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä asetuksessa ei ylitetä sitä, mikä on tarpeen näiden tavoitteiden saavuttamiseksi.
(23)
Tämä asetus edellyttää yhteisön ja Välimeren kolmansien maiden rahoitusalan ja teknisen alan yhteistyötä koskevien pöytäkirjojen soveltamisesta 29 päivänä kesäkuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1762/92 (5), rahoitus- ja teknisestä yhteistyöstä Länsirannan ja Gazan alueen kanssa 11 päivänä heinäkuuta 1994 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1734/94 (6) ja rahoituksellisista ja teknisistä toimenpiteistä (MEDA) taloudellisen ja yhteiskunnallisen rakenneuudistuksen tukemiseksi Euro-Välimeri-yhteistyökumppanuuden puitteissa 23 päivänä heinäkuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1488/96 (7) kumoamista. Samoin tällä asetuksella korvataan avun toimittamisesta Itä-Euroopan ja Keski-Aasian kumppanivaltioille 29 päivänä joulukuuta 1999 annettu neuvoston asetus (EY, Euratom) N:o 99/2000 (8), jonka voimassaolo päättyy 31 päivänä joulukuuta 2006,
OVAT ANTANEET TÄMÄN ASETUKSEN:
I OSASTO
TAVOITTEET JA PERIAATTEET
1 artikla
Aihe ja soveltamisala
1. Tällä asetuksella perustetaan naapuruuden ja kumppanuuden väline tarjoamaan yhteisön apua Euroopan unionin ja liitteessä luetellut maat ja alueet, jäljempänä ’kumppanimaat’, käsittävän vaurauden ja hyvien naapurisuhteiden alueen kehittämiseen.
2. Yhteisön apu käytetään kumppanimaiden eduksi. Yhteisön apua voidaan käyttää jäsenvaltioiden ja kumppanimaiden sekä niiden alueiden yhteiseksi eduksi edistämään rajat ylittävää ja alueiden välistä yhteistyötä 6 artiklassa määritellyllä tavalla.
3. Euroopan unionin perustana ovat vapauden, demokratian, ihmisoikeuksien ja perusvapauksien kunnioittamisen arvot sekä oikeusvaltioperiaate, ja se pyrkii edistämään kumppanimaissa sitoutumista näihin arvoihin vuoropuhelun ja yhteistyön avulla.
2 artikla
Yhteisön avun soveltamisala
1. Yhteisön avulla edistetään Euroopan unionin ja kumppanimaiden yhteistyötä ja asteittaista taloudellista yhdentymistä ja erityisesti kumppanuus- ja yhteistyösopimusten, assosiaatiosopimusten tai muiden voimassa olevien ja tulevien sopimusten täytäntöönpanoa. Yhteisön avulla myös tuetaan kumppanimaiden ponnisteluja hyvän hallintotavan ja tasavertaisen sosiaalisen ja taloudellisen kehityksen edistämiseksi.
2. Yhteisön avulla tuetaan toimenpiteitä seuraavilla yhteistyöaloilla:
a)
poliittisen vuoropuhelun ja poliittisten uudistusten edistäminen;
b)
lainsäädännön sekä sääntöjen ja määräysten lähentäminen kohti korkeampia standardeja kaikilla asiaan kuuluvilla aloilla tavoitteena erityisesti tukea kumppanimaiden asteittain kasvavaa osallistumista sisämarkkinoihin ja kaupankäynnin lisäämistä;
c)
politiikan laadinnasta ja tosiasiallisesta täytäntöönpanosta vastaavien kansallisten instituutioiden ja elinten lujittaminen assosiaatiosopimusten, kumppanuus- ja yhteistyösopimusten ja muiden tässä artiklassa määriteltyjen tavoitteiden saavuttamiseen pyrkivien, yhteisön ja/tai sen jäsenvaltioiden ja kumppanuusvaltioiden tekemien monenvälisten sopimusten kattamilla aloilla;
d)
oikeusvaltioperiaatteiden ja hyvän hallintotavan edistäminen, mukaan lukien julkisen hallinnon tehokkuuden ja oikeuslaitoksen riippumattomuuden ja tehokkuuden vahvistaminen sekä lahjonnan ja petosten torjunnan tukeminen;
e)
kestävän kehityksen edistäminen kaikissa muodoissaan;
f)
maaseutu- ja kaupunkialueiden paikalliset ja alueelliset kehittämispyrkimykset, joilla pyritään poistamaan alueellista epätasapainoa ja parantamaan alueellista ja paikallista kehittämiskapasiteettia;
g)
ympäristönsuojelun, luonnon säilyttämisen ja luonnonvarojen kestävän hoidon edistäminen, mukaan lukien makean veden ja merten luonnonvarat;
h)
köyhyyden vähentämiseen tähtäävän politiikan tukeminen YK:n vuosituhannen kehitystavoitteiden saavuttamiseksi;
i)
sosiaalisen kehityksen, sosiaalisen osallisuuden, sukupuolten tasa-arvon, syrjimättömyyden, työllisyyden ja sosiaalisen suojelun edistämiseen tähtäävän politiikan tukeminen, mukaan lukien siirtotyöläisten suojelu, työmarkkinaosapuolten vuoropuhelu, ammattiyhdistysoikeuksien kunnioittaminen ja keskeisten työnormien noudattaminen myös lapsityövoiman osalta;
j)
terveydenhuoltoa ja koulutusta edistävän politiikan tukeminen, mukaan lukien tärkeimpien tartuntatautien ja muiden kuin tartuntatautien torjuntatoimien lisäksi myös mahdollisuus terveyspalveluihin ja terveyskasvatukseen, tyttöjen ja naisten osalta lisääntymis- ja imeväisterveys mukaan lukien;
k)
ihmisoikeuksien ja perusvapauksien edistäminen ja suojelu, naisten ja lasten oikeudet mukaan lukien;
l)
demokratisoitumisprosessin tukeminen esimerkiksi parantamalla kansalaisyhteiskunnan järjestöjen asemaa ja edistämällä tiedotusvälineiden monimuotoisuutta sekä vaalitarkkailu- ja vaaliavustustoiminnalla;
m)
kansalaisyhteiskunnan ja kansalaisjärjestöjen kehityksen tukeminen;
n)
markkinatalouden kehittäminen mukaan luettuina yksityissektorin sekä pienten ja keskisuurten yritysten kehityksen, investointien ja kauppapolitiikan tukemiseksi toteutettavat toimenpiteet;
o)
yhteistyön edistäminen energia-, televiestintä- ja liikennealoilla mukaan luettuina yhteenliittäminen, verkot ja niiden toiminta, kansainvälisten liikenne- ja energiatoimien luotettavuuden ja turvallisuuden parantaminen, uusien ja uusiutuvien energialähteiden edistäminen, energiatehokkuus ja puhdas liikenneteknologia;
p)
kansalaisiin vaikuttavan elintarviketurvallisuuden parantamiseksi toteutettavien toimien tukeminen erityisesti terveys- ja kasvinterveysaloilla;
q)
tehokkaan ja luotettavan rajavalvonnan varmistaminen;
r)
uudistusten tukeminen ja valmiuksien vahvistaminen oikeus- ja sisäasioiden alalla muun muassa seuraavissa kysymyksissä: turvapaikka-asiat, muuttoliike ja takaisinotto sekä ihmiskaupan ja terrorismin ja järjestäytyneen rikollisuuden, mukaan lukien sen rahoitus, ja rahanpesun sekä veropetosten, torjunta ja ennaltaehkäisy;
s)
hallinnollisen yhteistyön tukeminen tavoitteena avoimuuden ja tietojenvaihdon parantaminen verotuksen alalla veron välttämisen ja veronkierron torjumiseksi;
t)
yhteisön tutkimus- ja innovointitoimintaan osallistumisen edistäminen;
u)
korkea-asteen koulutusta sekä opettajien, tutkijoiden ja opiskelijoiden liikkuvuutta koskevan yhteistyön edistäminen jäsenvaltioiden ja kumppanimaiden kesken;
v)
monikulttuurisen vuoropuhelun, ihmisten välisten yhteyksien (mukaan lukien yhteydet jäsenvaltioissa asuvien maahanmuuttajien yhteisöihin), kansalaisyhteiskuntien ja kulttuurilaitosten yhteistyön ja nuorisovaihdon edistäminen;
w)
historiallisen perinnön ja kulttuuriperinnön suojelemiseen tarkoitetun yhteistyön tukeminen ja sen kehittämispotentiaalin edistäminen muun muassa matkailun avulla;
x)
kumppanimaiden tukeminen osallistumisessa yhteisön ohjelmiin ja sen erillisvirastojen toimintaan;
y)
rajat ylittävän yhteistyön tukeminen yhteisillä paikallisilla aloitteilla kestävän taloudellisen ja sosiaalisen kehityksen ja ympäristön kehityksen edistämiseksi raja-alueilla ja yhtenäisen aluekehityksen edistämiseksi kaikkialla yhteisön ulkorajoilla;
z)
alueyhteistyön ja paikallisyhteistyön alueellisen yhdentymisen edistäminen tarvittaessa myös maissa, joille ei voida myöntää yhteisön apua tämän asetuksen nojalla;
aa)
tuen tarjoaminen kriisin jälkeisissä tilanteissa, mukaan luettuna tuki pakolaisille ja kotiseudultaan siirtymään joutuneille, sekä avustaminen suuronnettomuuksiin valmistautumisessa;
bb)
ohjelmissa rahoitettavista toimenpiteistä ja toimista tiedottamisen tukeminen ja niihin liittyvän vaihdon edistäminen kumppanien kesken;
cc)
eri aiheisiin liittyvien yhteisten haasteiden käsitteleminen molemmille osapuolille tärkeillä aloilla ja tämän asetuksen soveltamisalan kanssa yhtenevien muiden mahdollisten tavoitteiden edistäminen.
3 artikla
Poliittinen kehys
1. Yleisen poliittisen kehyksen tämän asetuksen nojalla annettavan yhteisön avun ohjelmointia varten muodostavat kumppanuus- ja yhteistyösopimukset, assosiaatiosopimukset ja muut voimassa olevat ja mahdolliset tulevat sopimukset, joilla luodaan suhteet kumppanimaihin, sekä sellaiset asiaankuuluvat komission tiedonannot ja neuvoston päätelmät, joissa annetaan suuntaviivat kyseisiä maita koskevalle Euroopan unionin politiikalle. Yhteisön avun painopisteistä päätettäessä lähtökohtana ovat yhteisesti sovitut toimintasuunnitelmat tai muut vastaavat asiakirjat.
2. Ellei Euroopan unionilla ja kumppanimailla ole 1 kohdassa mainittuja sopimuksia, yhteisön apua voidaan antaa kun sen katsotaan edistävän Euroopan unionin poliittisten tavoitteiden saavuttamista, jolloin apu on suunniteltava kyseisten tavoitteiden mukaisesti.
4 artikla
Täydentävyys, kumppanuus ja yhteisrahoitus
1. Tämän asetuksen nojalla annettavalla yhteisön avulla yleensä täydennetään tai tuetaan vastaavia kansallisia, alueellisia tai paikallisia strategioita ja toimenpiteitä.
2. Tämän asetuksen nojalla annettavan yhteisön avun vahvistavat yleensä komissio ja edunsaajat kumppanuussuhteessa. Kumppanuuden osapuolia ovat tapauksesta riippuen kansalliset, alueelliset ja paikalliset viranomaiset sekä talouselämän eturyhmät ja työmarkkinaosapuolet, kansalaisyhteiskunta ja muut asiaankuuluvat tahot.
3. Edunsaajamaat ottavat asiaankuuluvat kumppanit tarvittaessa mukaan ohjelmien ja hankkeiden valmisteluun, täytäntöönpanoon ja seurantaan soveltuvalla tasolla ja erityisesti alue- ja paikallistasoilla.
4. Tavallisesti edunsaajamaat yhteisrahoittavat tämän asetuksen nojalla annettavan yhteisön avun julkisilla varoilla, edunsaajilta saatavilla osuuksilla tai muista lähteistä saatavilla varoilla. Yhteisrahoitusta koskevat vaatimukset voidaan poistaa asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa ja jos se on tarpeen kansalaisyhteiskunnan ja valtiosta riippumattomien toimijoiden kehityksen tukemiseksi toimiin, joilla pyritään edistämään ihmisoikeuksia ja perusvapauksia ja tukemaan demokratisoitumista.
5 artikla
Johdonmukaisuus, yhteensopivuus ja koordinointi
1. Tämän asetuksen nojalla rahoitettavien ohjelmien ja hankkeiden on oltava johdonmukaisia Euroopan unionin politiikkojen kanssa. Niiden on vastattava sopimuksia, joita yhteisö ja sen jäsenvaltiot ovat tehneet kumppanimaiden kanssa, ja noudatettava sellaisten monenvälisten sopimusten ja kansainvälisten yleissopimusten mukaisia sitoumuksia, joiden sopimuspuolia ne ovat, mukaan lukien ihmisoikeuksia, demokratiaa ja hyvää hallintotapaa koskevat sitoumukset.
2. Komission ja jäsenvaltioiden on varmistettava johdonmukaisuus tämän asetuksen nojalla annettavan yhteisön avun sekä muiden sisäisten ja ulkoisten rahoitusvälineiden kautta kanavoitavan yhteisön ja jäsenvaltioiden avun ja Euroopan investointipankilta (EIP) tulevan taloudellisen avun välillä.
3. Avun toimitusten tuloksellisuuden ja tehokkuuden parantamiseksi komission ja jäsenvaltioiden on varmistettava omien avustusohjelmiensa keskinäinen koordinointi yhteisön ulkoisen avun alalla tehtävän toiminnallisen yhteistyön lujittamista koskevien vahvistettujen suuntaviivojen mukaisesti ja toimintaperiaatteiden ja menettelyjen yhdenmukaistamiseksi. Koordinointiin sisältyy säännöllisiä neuvotteluja sekä tiivis asiaankuuluvien tietojen vaihto avustusprosessin eri vaiheissa etenkin käytännön tasolla, ja se on keskeinen vaihe jäsenvaltioiden ja yhteisön ohjelmasuunnittelussa.
4. Komissio toteuttaa yhdessä jäsenvaltioiden kanssa tarvittavat toimet varmistaakseen asianmukaisen koordinoinnin ja yhteistyön monenvälisten ja alueellisten järjestöjen ja yksiköiden, kuten kansainvälisten rahoituslaitosten, Yhdistyneiden Kansakuntien elinten, rahastojen ja ohjelmien sekä Euroopan unionin ulkopuolisten avunantajien kanssa.
II OSASTO
OHJELMASUUNNITTELU JA VAROJEN KOHDENTAMINEN
6 artikla
Ohjelmalajit
1. Tämän asetuksen mukainen yhteisön apu pannaan täytäntöön seuraavin välinein:
a)
jäljempänä 7 artiklassa tarkoitetut maakohtaiset ja useaa valtiota koskevat, temaattiset ja rajat ylittävät strategia-asiakirjat ja monivuotiset alustavat ohjelmat, jotka kattavat:
i)
maaohjelmat ja useita maita koskevat ohjelmat, jotka koskevat yhdelle kumppanimaalle toimitettavaa apua tai liittyvät vähintään kahden kumppanimaan koko alueen tai sen osan käsittävään yhteistyöhön ja joihin jäsenvaltiot voivat osallistua;
ii)
vähintään yhden jäsenvaltion ja vähintään yhden kumppanimaan välistä rajat ylittävää yhteistyötä koskevat ohjelmat, jotka toteutetaan maiden yhteisenä rajana olevaan yhteisön ulkorajaan rajoittuvilla alueilla;
b)
jäljempänä 9 artiklassa tarkoitetut yhteiset rajat ylittävää yhteistyötä koskevat operatiiviset ohjelmat, 12 artiklassa tarkoitetut vuotuiset toimintaohjelmat ja 13 artiklassa tarkoitetut erityistoimenpiteet.
2. Useita maita koskeviin ohjelmiin voidaan sisällyttää toimenpiteitä, jotka liittyvät alueiden väliseen yhteistyöhön. Tässä asetuksessa rajat ylittävällä yhteistyöllä tarkoitetaan jäsenvaltioiden ja kumppanimaiden välistä yhteistyötä, joka koskee yhteisiä haasteita, jonka on tarkoitus hyödyttää niitä yhdessä ja jota toteutetaan missä tahansa jäsenvaltioiden ja kumppanimaiden alueella.
7 artikla
Ohjelmasuunnittelu ja varojen kohdentaminen
1. Maaohjelmille ja useita maita koskeville ohjelmille hyväksytään strategia-asiakirjat 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti. Strategia-asiakirjojen on vastattava 3 artiklassa tarkoitettuja kehysasiakirjoja ja toimintasuunnitelmia ja oltava johdonmukaisia 4 ja 5 artiklassa säädettyjen periaatteiden ja ehtojen kanssa. Strategia-asiakirjat laaditaan kehysasiakirjoissa asetettuja ensisijaisia tavoitteita vastaavalle ajanjaksolle, ja niihin sisältyvät monivuotiset alustavat ohjelmat ohjeellisine monivuotisine määrärahoineen ja ensisijaisine maa- tai aluekohtaisine tavoitteineen, jotka ovat johdonmukaisia 2 artiklan 2 kohdassa esitettyjen tavoitteiden kanssa. Niitä tarkastellaan ohjelman puolivälissä tai tarvittaessa uudelleen, ja niitä voidaan tarkistaa 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
2. Maaohjelmia ja useita maita koskevia ohjelmia laatiessaan komissio päättää kunkin ohjelman määrärahaosuudesta avoimin ja objektiivisin perustein ja ottaen huomioon kyseisen maan tai alueen erityispiirteet ja tarpeet, sen kuinka kunnianhimoiset tavoitteet Euroopan unioni on asettanut kumppanuudelle asianomaisen maan kanssa sekä edistymisen sovittujen tavoitteiden saavuttamisessa, myös hallinnon ja uudistusten osalta, sekä yhteisön avun hallinnointi- ja hyödyntämisvalmiuksissa.
3. Rajat ylittävää yhteistyötä varten hyväksytään 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen yksi tai tarvittaessa useampi strategia-asiakirja, jossa vahvistetaan 9 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja yhteisiä operatiivisia ohjelmia koskeva luettelo, ohjelmien ohjeelliset monivuotiset määrärahat ja kunkin ohjelman suhteen tukikelpoiset alueyksiköt. Kyseiset strategia-asiakirjat laaditaan ottaen huomioon 4 ja 5 artiklan mukaiset periaatteet ja ehdot, ja ne kattavat yleensä enintään seitsemän vuoden jakson, joka alkaa 1 päivänä tammikuuta 2007 ja päättyy 31 päivänä joulukuuta 2013.
4. Komissio määrittelee varojen jakaantumisen raja-alueyhteistyöohjelmille objektiivisten tekijöiden kuten tukikelpoisen alueen väestön ja muiden yhteistyön intensiteettiin vaikuttavien seikkojen ja raja-alueen erityispiirteiden ja yhteisön avun hallinnointi- ja vastaanottokyvyn perusteella.
5. Euroopan aluekehitysrahasto (EAKR) osallistuu tämän asetuksen säännösten mukaisesti perustettavien ja täytäntöönpantavien rajat ylittävää yhteistyötä koskevien ohjelmien rahoitukseen. Euroopan aluekehitysrahastosta kumppanimaiden kanssa yhteisiin rajoihin rajoittuvilla alueilla toteutettaviin toimiin kohdennettava määrä vahvistetaan Euroopan aluekehitysrahastoa, Euroopan sosiaalirahastoa ja koheesiorahastoa koskevista yleisistä määräyksistä 11 päivänä heinäkuuta 2006 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1083/2006 (9) asiaa koskevissa säännöksissä.
6. Kriisitilanteissa tai demokratian, oikeusvaltion, ihmisoikeuksien ja perusvapauksien ollessa uhattuna sekä luonnonkatastrofien tai ihmisten toimista johtuvien katastrofien yhteydessä strategia-asiakirjoja voidaan tarkastella uudelleen tapauksittain kiireellisyysmenettelyä noudattaen. Uudelleentarkastelulla varmistetaan johdonmukaisuus tämän asetuksen nojalla annettavan yhteisön avun ja muista yhteisön rahoitusvälineistä, vakautusvälineen perustamisesta Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EY), Euratom N:o …/2006 (10) tarkoitettu vakautusväline mukaan luettuna, annettavan avun kesken.
III OSASTO
RAJAT YLITTÄVÄ YHTEISTYÖ
8 artikla
Maantieteellinen tukikelpoisuus
1. Edellä 6 artiklan 1 kohdan a alakohdan ii alakohdassa tarkoitetut, rajat ylittävää yhteistyötä koskevat ohjelmat voivat liittyä seuraaviin raja-alueisiin:
a)
kaikki NUTS 3 -tason tai vastaavat alueyksiköt, jotka rajoittuvat jäsenvaltioiden ja kumppanimaiden välisiin maarajoihin;
b)
kaikki NUTS 3 -tason tai vastaavat alueyksiköt tärkeiden merenkulkureittien varrella;
c)
kaikki NUTS 2 -tason tai vastaavat rannikkoalueiden alueyksiköt, jotka rajoittuvat jäsenvaltioille ja kumppanimaille yhteiseen merialueeseen.
2. Olemassa olevan yhteistyön jatkuvuuden varmistamiseksi ja muissa perustelluissa tapauksissa myös alueyksiköille, jotka rajoittuvat 1 kohdassa tarkoitettuihin alueisiin, voidaan sallia osallistuminen rajat ylittäviin yhteistyöohjelmiin edellytyksin, joista on määrätty 7 artiklan 3 kohdassa tarkoitetuissa strategia-asiakirjoissa.
3. Jos ohjelmat on perustettu 1 kohdan b alakohdan mukaisesti, komissio voi yhteisymmärryksessä kumppaneiden kanssa ehdottaa, että osallistuminen yhteistyöhön ulotetaan koko NUTS 2 -tason alueyksikköön, jonka alueella NUTS 3 -tason alueyksikkö sijaitsee.
4. Komissio määrittelee tärkeät merenkulkureitit välimatkan ja muiden olennaisten maantieteellisten ja taloudellisten näkökohtien perusteella, ja ne luetellaan 7 artiklan 3 kohdassa tarkoitetussa strategia-asiakirjassa.
9 artikla
Ohjelmasuunnittelu
1. Tämän asetuksen mukainen rajat ylittävä yhteistyö toteutetaan monivuotisina ohjelmina, jotka kattavat johonkin rajaan tai useamman rajan kokonaisuuteen liittyvän yhteistyön ja joihin kuuluu monivuotisia toimenpiteitä, jotka edistävät yhtenäisesti asetettuja ensisijaisia tavoitteita ja jotka voidaan toteuttaa yhteisön tuella, jäljempänä ’yhteiset toimintaohjelmat’. Yhteisten toimintaohjelmien perustana ovat 7 artiklan 3 kohdassa tarkoitetut strategia-asiakirjat.
2. Maarajoihin ja merenkulkureitteihin, joilla on tärkeä merkitys, liittyvät yhteiset toimintaohjelmat perustetaan rajakohtaisesti tarkoituksenmukaisella aluetasolla, ja niissä on mukana vähintään yhteen jäsenvaltioon ja vähintään yhteen kumppanimaahan kuuluvia alueyksikköjä.
3. Merialueisiin liittyvät yhteiset toimintaohjelmat ovat monenvälisiä, ja niissä on mukana usealle osallistujamaalle, joihin kuuluu vähintään yksi jäsenvaltio ja yksi kumppanivaltio, yhteiseen merialueeseen rajoittuvia tukikelpoisia alueyksikköjä institutionaaliset järjestelmät ja kumppanuuden periaate huomioon ottaen. Niihin voi sisältyä kahdenvälistä toimintaa, joka tukee yhden jäsenvaltion ja yhden kumppanimaan yhteistyötä. Nämä ohjelmat sovitetaan tiiviisti Euroopan unionissa asetuksen (EY) N:o 1083/2006 mukaisesti perustettuihin valtioiden välisiin yhteistyöohjelmiin, jotka ovat osittain maantieteellisesti päällekkäisiä.
4. Jäsenvaltiot ja kyseiset kumppanimaat perustavat yhteisiä toimintaohjelmia asianmukaisella aluetasolla institutionaalisen järjestelmänsä mukaisesti ja 4 artiklassa tarkoitettu kumppanuuden periaate huomioon ottaen. Ne kattavat yleensä seitsemän vuoden jakson, joka alkaa 1 päivänä tammikuuta 2007 ja päättyy 31 päivänä joulukuuta 2013.
5. Yhteiseen merialueeseen, jolle ollaan perustamassa yhteistä toimintaohjelmaa, rajoittuvia osallistujamaihin kuulumattomia maita voidaan ottaa mukaan kyseiseen yhteiseen toimintaohjelmaan, ja ne voivat saada yhteisön apua 11 artiklassa tarkoitetuissa täytäntöönpanosäännöissä määrättyjen edellytysten mukaisesti.
6. Osallistujamaat tekevät yhdessä komissiolle ehdotuksia yhteisiksi toimintaohjelmiksi vuoden kuluessa 7 artiklan 3 kohdassa tarkoitettujen strategia-asiakirjojen hyväksymisestä. Komissio hyväksyy erikseen kunkin yhteisen toimintaohjelman arvioituaan, että se on tämän asetuksen ja täytäntöönpanosääntöjen mukainen.
7. Yhteisiä toimintaohjelmia voidaan tarkistaa osallistujamaiden, osallistuvien raja-alueiden tai komission aloitteesta niin, että niissä otetaan huomioon yhteistyön esisijaisten tavoitteiden muuttuminen, sosiaalis-taloudellinen kehitys, asianomaisten toimenpiteiden toteuttamisesta saadut kokemukset ja seurannan ja arvioinnin tulokset sekä tarve mukauttaa käytettävissä olevan avun määriä ja kohdentaa varat uudelleen.
8. Kun yhteinen toimintaohjelma on hyväksytty, komissio tekee rahoitussopimuksen kumppanimaiden kanssa Euroopan yhteisöjen yleiseen talousarvioon sovellettavasta varainhoitoasetuksesta 25 päivänä kesäkuuta 2002 annetun neuvoston asetuksen (EY, Euratom) N:o 1605/2002 (11) asiaankuuluvien säännösten mukaisesti. Rahoitussopimukseen on sisällyttävä määräykset, jotka ovat tarpeen yhteisen toimintaohjelman täytäntöönpanemiseksi, ja myös 10 artiklassa mainitun yhteisen hallintoviranomaisen olisi allekirjoitettava se.
9. Kumppanuuden periaatteen huomioon ottaen osallistujamaat valitsevat yhdessä toimet, joiden on oltava yhteisön apua saavan toimintaohjelman ensisijaisten tavoitteiden ja toimenpiteiden mukaisia.
10. Erityisissä ja asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa, joissa:
a)
yhteistä toimintaohjelmaa ei voida perustaa osallistujamaiden tai Euroopan unionin ja kumppanimaiden välisiin suhteisiin liittyvien ongelmien vuoksi,
b)
osallistujamaat eivät ole viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2010 mennessä toimittaneet komissiolle yhteistä toimintaohjelmaa,
c)
kumppanimaa ei allekirjoita rahoitussopimusta ohjelman hyväksymistä seuraavan vuoden loppuun mennessä,
d)
yhteistä toimintaohjelmaa ei voida panna täytäntöön osallistujamaiden välisiin suhteisiin liittyvien ongelmien takia,
komissio ryhtyy jäsenvaltioiden kanssa käytyjen neuvottelujen jälkeen tarpeellisiin toimiin, jotta kyseinen jäsenvaltio voi hyödyntää Euroopan aluekehitysrahaston rahoitusta ohjelmaan asetuksen (EY) N:o 1083/2006 mukaisesti.
10 artikla
Ohjelmien hallinnointi
1. Yhteiset toimintaohjelmat panee periaatteessa täytäntöön yhteisesti hallinnoituina jossakin jäsenvaltiossa sijaitseva yhteinen hallintoviranomainen. Yhteisen hallintoviranomaisen apuna voi olla yhteinen tekninen sihteeristö.
2. Osallistujamaat voivat ehdottaa komissiolle yhteisen hallintoviranomaisen nimeämistä jostakin kumppanimaasta edellyttäen, että kyseinen elin kykenee täyttämään täysimääräisesti asiaa koskevat asetuksen (EY, Euratom) N:o 1605/2002 säännökset.
3. ’Yhteisellä hallintoviranomaisella’ tarkoitetaan tässä asetuksessa mitä tahansa kansallista, alueellista tai paikallista viranomaista tai julkista tai yksityistä elintä, myös valtiota, jonka yhteiseen toimintaohjelmaan osallistuvat jäsenvaltiot ja kumppanimaat ovat yhteisesti nimenneet ja jolla on rahoitukselliset ja hallinnolliset valmiudet hallinnoida yhteisön apua ja joka on oikeustoimikelpoinen tekemään tämän asetuksen tarkoitusta varten tarvittavat sopimukset.
4. Yhteinen hallintoviranomainen vastaa yhteisen toimintaohjelman hallinnoinnista ja täytäntöönpanosta moitteettoman teknisen hallinnon ja varainhoidon periaatteen mukaisesti sekä ohjelmaan liittyvien toimien laillisuudesta ja asianmukaisuudesta. Tätä tarkoitusta varten se varmistaa, että käytettävissä on tarvittavat hallinto-, valvonta- ja kirjanpitojärjestelmät ja -normit.
5. Yhteisen toimintaohjelman hallinto- ja valvontajärjestelmässä erotetaan selvästi toisistaan hallinto-, varmentamis- ja tarkastustehtävät joko erottamalla tehtävät selvästi toisistaan hallintoviranomaisena toimivassa elimessä tai nimeämällä erilliset elimet varmentamista ja tarkastusta varten.
6. Jotta yhteisissä toimintaohjelmissa voidaan valmistautua riittävällä tavalla täytäntöönpanoon yhteisen toimintaohjelman hyväksymisen jälkeen ja ennen rahoitussopimuksen allekirjoittamista, komissio voi antaa yhteiselle hallintoviranomaiselle luvan käyttää osan ohjelman määrärahoista ohjelman toimien, kuten hallintoviranomaisen toimintamenojen, teknisen avun ja muiden valmistelevien toimien rahoituksen aloittamiseen. Tällaista valmisteluvaihetta koskevat yksityiskohtaiset säännöt sisällytetään 11 artiklassa tarkoitettuihin täytäntöönpanosääntöihin.
11 artikla
Täytäntöönpanosäännöt
1. Tätä osastoa koskevat täytäntöönpanosäännöt hyväksytään 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
2. Täytäntöönpanosäännöt koskevat muun muassa sellaisia seikkoja kuin yhteisrahoituksen astetta, yhteisten toimintaohjelmien laadintaa, yhteisten viranomaisten nimitystä ja tehtäviä, seuranta- ja valintakomiteoiden sekä yhteisen sihteeristön asemaa ja tehtävää, menojen tukikelpoisuutta, yhteistä hankkeiden valintaa, valmisteluvaihetta, yhteisön avun teknistä hallintaa ja varainhoitoa, varainhoidon valvontaa ja tilintarkastusta, seurantaa ja arviointia sekä näkyvyyttä ja tiedottamista mahdollisille edunsaajille.
IV OSASTO
TÄYTÄNTÖÖNPANO
12 artikla
Toimintaohjelmien hyväksyminen
1. Edellä 7 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen strategia-asiakirjojen pohjalta laaditut toimintaohjelmat hyväksytään 26 artiklan 2 kohdassa säädettyä menettelyä noudattaen tavallisesti vuodeksi kerrallaan.
Poikkeuksellisesti, esimerkiksi jos toimintaohjelmaa ei ole vielä hyväksytty, komissio voi toteuttaa 7 artiklassa tarkoitettujen strategia-asiakirjojen ja monivuotisten alustavien ohjelmien pohjalta toimintaohjelmiin sisältymättömiä toimenpiteitä toimintaohjelmiin sovellettavia sääntöjä ja menettelyjä noudattaen.
2. Toimintaohjelmissa määritellään tavoitteet, toiminnan alat, toivotut tulokset, hallintotapa sekä rahoituksen ennakoitu kokonaismäärä. Toimintaohjelmissa otetaan huomioon yhteisön tähänastisen avun täytäntöönpanosta saadut kokemukset. Niissä annetaan kuvaus rahoitettavista toimista ja ilmoitetaan kunkin toimen rahoitukseen käytettävä määrä ja täytäntöönpanon alustava aikataulu. Niissä määritellään, minkä tyyppisiä suoritusmittareita on seurattava ohjelmasta rahoitettavien toimenpiteiden täytäntöönpanon yhteydessä.
3. Rajat ylittävän yhteistyön osalta komissio hyväksyy yhteisiä ohjelmia 9 artiklassa tarkoitettujen menettelyjen mukaisesti.
4. Komissio esittää toimintaohjelmat ja rajat ylittävää yhteistyötä koskevat yhteiset ohjelmat tiedoksi Euroopan parlamentille ja jäsenvaltioille kuukauden kuluessa niiden hyväksymisestä.
13 artikla
Strategia-asiakirjoissa ja monivuotisissa alustavissa ohjelmissa ennakoimattomien erityistoimenpiteiden toteuttaminen
1. Odottamattomien ja asianmukaisesti perusteltujen tarpeiden ja tapahtumien yhteydessä komissio toteuttaa erityistoimenpiteitä, joita ei ole ennakoitu strategia-asiakirjoissa tai monivuotisissa alustavissa ohjelmissa, jäljempänä ’erityistoimenpiteet’.
Erityistoimenpiteillä voidaan myös rahoittaa toimia, joilla helpotetaan siirtymistä hätäavusta pitkän aikavälin kehitystoimiin, mukaan luettuina toimet, joilla pyritään auttamaan väestöä paremmin valmistautumaan toistuviin kriiseihin.
2. Jos erityistoimenpiteistä aiheutuvat kustannukset ovat yli 10 000 000 euroa, komissio toteuttaa toimenpiteet 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen.
Erityistoimenpiteiden muutokset, kuten tekniset mukautukset, täytäntöönpanoajan jatkaminen, määrärahojen kohdentaminen uudelleen alustavan talousarvion sisällä ja talousarvion kasvattaminen alle 20 prosentilla alkuperäisestä määrästä, voidaan toteuttaa ilman 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua menettelyä edellyttäen, etteivät muutokset vaikuta komission päätöksessä esitettyihin alkuperäisiin tavoitteisiin.
3. Erityistoimenpiteissä määritellään tavoitteet, toiminnan alat, toivotut tulokset, hallintotapa sekä rahoituksen ennakoitu kokonaismäärä. Niissä annetaan kuvaus rahoitettavista toimista ja ilmoitetaan kunkin toimen rahoitukseen käytettävä määrä ja täytäntöönpanon alustava aikataulu. Niissä määritellään, minkä tyyppisiä suoritusmittareita on seurattava erityistoimenpiteiden täytäntöönpanon yhteydessä.
4. Komissio lähettää erityistoimenpiteet, joiden arvo on enintään 10 000 000 euroa, tiedoksi Euroopan parlamentille ja jäsenvaltioille kuukauden kuluessa siitä, kun se on tehnyt niitä koskevan päätöksen.
14 artikla
Tukikelpoisuus
1. Tämän asetuksen mukaista rahoitusta toimintaohjelmien, rajat ylittävään yhteistyöhön liittyvien yhteisten ohjelmien ja erityistoimenpiteiden täytäntöönpanoon voivat saada:
a)
kumppanimaat ja -alueet sekä niiden instituutiot;
b)
kumppanimaiden hajautetut yksiköt kuten alueet, läänit, maakunnat ja kunnat;
c)
kumppanimaiden ja -alueiden ja yhteisön perustamat yhteiselimet;
d)
kansainväliset järjestöt, mukaan luettuina alueelliset järjestöt, Yhdistyneiden Kansakuntien elimet, yksiköt ja operaatiot, kansainväliset rahoituslaitokset ja kehityspankit sikäli kuin ne edistävät tämän asetuksen tavoitteita;
e)
yhteisön toimielimet ja elimet mutta vain 16 artiklassa tarkoitettujen tukitoimenpiteiden toteutusta varten;
f)
Euroopan unionin erillisvirastot;
g)
seuraavat jäsenvaltioiden, kumppanimaiden ja -alueiden tai minkä tahansa muun kolmannen maan yksiköt tai elimet, jotka ovat 21 artiklassa tarkoitettujen, yhteisön ulkoisen avun saantiedellytyksiä koskevien sääntöjen mukaiset sikäli kuin ne edistävät tämän asetuksen tavoitteita:
i)
julkiset tai puolijulkiset elimet, paikalliset viranomaiset tai hallintoyksiköt ja niiden yhteenliittymät;
ii)
yhtiöt, yritykset ja muut yksityiset taloudelliset järjestöt ja toimijat;
iii)
rahoituslaitokset, jotka myöntävät, edistävät ja rahoittavat yksityisiä investointeja kumppanimaissa ja -alueilla;
iv)
valtiosta riippumattomat toimijat, jotka määritellään h kohdassa;
v)
luonnolliset henkilöt;
h)
seuraavat valtiosta riippumattomat toimijat:
i)
valtiosta riippumattomat järjestöt;
ii)
kansallisia ja/tai etnisiä vähemmistöjä edustavat järjestöt;
iii)
paikalliset kansalaisryhmät ja ammatilliset yhdistykset;
iv)
osuuskunnat, ammattiliitot, talouselämän ja työmarkkinaosapuolten etujärjestöt;
v)
hajautetun alueyhteistyön ja alueellisen yhdentymisen alalla toimivat paikalliset järjestöt (mukaan luettuina verkostot);
vi)
kuluttajajärjestöt, naisten ja nuorten järjestöt, koulutus-, kulttuuri-, tutkimus- ja tiedejärjestöt;
vii)
yliopistot;
viii)
kirkot ja uskonnolliset yhdistykset tai yhteisöt;
ix)
tiedotusvälineet;
x)
rajat ylittävät yhdistykset, valtiosta riippumattomat yhdistykset ja itsenäiset säätiöt.
2. Kun se on välttämätöntä tämän asetuksen tavoitteiden saavuttamiseksi, yhteisön apua voidaan myöntää sellaisille elimille tai toimijoille, joita ei erikseen mainita tässä artiklassa.
15 artikla
Toimenpidelajit
1. Yhteisön avulla rahoitetaan ohjelmia, hankkeita ja toimenpiteitä, jotka edistävät tämän asetuksen tavoitteita.
2. Yhteisön apua voidaan käyttää myös seuraaviin tarkoituksiin:
a)
tekniseen apuun ja hallinnolliseen yhteistyöhön liittyvät kohdennetut toimenpiteet, mukaan luettuina yhteistyötoimenpiteet, joiden toteutukseen osallistuu jäsenvaltioiden ja ohjelmassa mukana olevien alueellisten ja paikallisten viranomaisten lähettämiä julkisen alan asiantuntijoita;
b)
investoinnit ja investointeihin liittyvät toimet;
c)
Euroopan investointipankille tai muille rahoituksen välittäjille 23 artiklan mukaisesti maksettavat osuudet lainarahoitusta, pääomasijoituksia, takuurahastoja tai investointirahastoja varten;
d)
poikkeustapauksissa jonkin kansainvälisesti hyväksytyn velkahelpotusohjelman alaiset velkahelpotusohjelmat;
e)
alakohtainen tai yleinen budjettituki edellyttäen, että kumppanimaan julkisten menojen hallinnointi on riittävän avointa, luotettavaa ja tehokasta ja että se on määritellyt selkeästi alakohtaiset tai makrotaloudelliset politiikat, jotka sen tärkeimmät avunantajat, tilanteen mukaan myös kansainväliset rahoituslaitokset, ovat hyväksyneet;
f)
korkotuki erityisesti ympäristölainoja varten;
g)
vakuuttaminen muita kuin kaupallisia riskejä vastaan;
h)
yhteisön, jäsenvaltioiden, kansainvälisten ja alueellisten järjestöjen, muiden avunantajien tai kumppanimaiden perustamiin rahastoihin maksettavat osuudet;
i)
kansainvälisten rahoituslaitosten tai alueellisten kehityspankkien pääomaosuudet;
j)
hankkeiden ja ohjelmien tosiasiallisesta hallinnoinnista ja valvonnasta aiheutuvat välttämättömät kulut yhteisön apua saavissa maissa;
k)
mikrohankkeiden rahoittaminen;
l)
elintarviketurvaan liittyvät toimenpiteet.
3. Yhteisön apua ei periaatteessa pidä käyttää verojen, tuonti- ja vientitullien eikä muiden veronluonteisten maksujen rahoittamiseen.
16 artikla
Tukitoimenpiteet
1. Yhteisön rahoituksella voidaan myös kattaa menoja, jotka liittyvät tämän asetuksen täytäntöönpanemiseksi ja sen tavoitteiden saavuttamiseksi välittömästi tarvittaviin valmistelu-, seuranta-, valvonta-, tarkastus- ja arviointitoimiin, kuten selvityksiin, kokouksiin, tiedotus-, valistus-, julkaisu- ja koulutustoimintaan, muun muassa kumppaneille suunnattuihin koulutustoimenpiteisiin, joilla mahdollistetaan niiden osallistumisen ohjelmien eri vaiheisiin, tietojenvaihdon tietoverkkoihin sekä muuhun hallinnolliseen ja tekniseen apuun, jota komissio mahdollisesti käyttää ohjelmien hallinnoinnissa. Sillä katetaan myös komission lähetystöissä syntyvät menot, jotka liittyvät tämän asetuksen nojalla rahoitettavien toimien hallinnointiin tarvittavaan hallinnolliseen tukeen.
2. Nämä tukitoimenpiteet eivät välttämättä sisälly monivuotiseen ohjelmasuunnitteluun, ja ne voidaan siksi rahoittaa strategia-asiakirjojen ja monivuotisten alustavien ohjelmien ulkopuolella. Ne voidaan kuitenkin myös rahoittaa monivuotisten alustavien ohjelmien yhteydessä. Tukitoimenpiteet, joita ei rahoiteta monivuotisten alustavien ohjelmien yhteydessä, komissio toteuttaa 13 artiklan mukaisesti.
17 artikla
Yhteisrahoitus
1. Tämän asetuksen nojalla rahoitettaville toimenpiteille voidaan myöntää yhteisrahoitusta, joka saadaan esimerkiksi seuraavilta tahoilta:
a)
jäsenvaltiot, niiden alueelliset ja paikalliset viranomaiset sekä niiden julkiset ja puolijulkiset yhteisöt;
b)
Euroopan talousalueen jäsenvaltiot, Sveitsi ja muut avunantajamaat, erityisesti niiden julkiset ja puolijulkiset yhteisöt;
c)
kansainväliset järjestöt, myös alueelliset järjestöt, erityisesti kansainväliset ja alueelliset rahoituslaitokset;
d)
yhtiöt, yritykset ja muut yksityiset taloudelliset järjestöt ja toimijat ja muut valtiosta riippumattomat toimijat;
e)
rahoitusta saavat kumppanimaat ja -alueet.
2. Rinnakkaisessa yhteisrahoituksessa hanke tai ohjelma jaetaan useiksi selvästi yksilöitävissä oleviksi alahankkeiksi, joista kutakin rahoittavat yhteisrahoitukseen osallistuvat eri kumppanit siten, että rahoituksen lopullinen kohde on aina yksilöitävissä. Yhdistetyssä yhteisrahoituksessa hankkeen tai ohjelman kokonaiskustannukset jaetaan yhteisrahoitukseen osallistuvien kumppanien kesken ja varat yhdistetään, jolloin ei enää ole mahdollista yksilöidä hankkeeseen tai ohjelmaan kuuluvien yksittäisten toimien rahoituslähdettä.
3. Yhdistetyssä yhteisrahoituksessa komissio voi yhteisten toimenpiteiden täytäntöönpanoa varten ottaa vastaan ja hallinnoida varoja 1 kohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitettujen tahojen puolesta. Kyseisiä varoja käsitellään käyttötarkoitukseensa sidottuina tuloina asetuksen (EY, Euratom) N:o 1605/2002 18 artiklan mukaisesti.
18 artikla
Hallintomenettelyt
1. Komissio toteuttaa tämän asetuksen nojalla toimia asetuksen (EY, Euratom) N:o 1605/2002 mukaisesti.
2. Komissio voi siirtää viranomaistehtäviä, erityisesti talousarvion toteuttamiseen liittyviä tehtäviä, asetuksen (EY, Euratom) N:o 1605/2002 54 artiklan 2 kohdan c alakohdassa mainituille elimille, jos niillä on kansainvälisesti tunnustettu asema ja jos ne noudattavat kansainvälisesti tunnustettuja hallinto- ja valvontajärjestelmiä ja ovat viranomaisen valvomia.
3. Komissio voi tehdä kumppanimaiden kanssa puitesopimuksia, joissa määrätään kaikista yhteisön avun tosiasiallista täytäntöönpanoa ja yhteisön taloudellisten etujen suojaamista varten tarvittavista toimenpiteistä.
4. Jos hallinnointi on hajautettu, komissio voi käyttää apua saavan kumppanimaan tai -alueen hankinta- ja tukimenettelyjä edellyttäen, että
a)
apua saavan kumppanimaan tai -alueen menettelyissä noudatetaan avoimuuden, oikeasuhteisuuden, tasa-arvoisen kohtelun ja syrjimättömyyden periaatteita ja ne estävät kaikki eturistiriidat;
b)
apua saava kumppanimaa tai -alue sitoutuu tarkastamaan säännöllisesti, että yhteisön talousarviosta rahoitettavat toimet on pantu täytäntöön asianmukaisesti, toteuttamaan soveltuvia toimenpiteitä estääkseen sääntöjenvastaisuudet ja petokset ja ryhtymään tarvittaessa oikeustoimiin aiheettomasti maksettujen varojen takaisinperimiseksi.
19 artikla
Maksusitoumukset
1. Maksusitoumukset tehdään 9 artiklan 6 kohdan, 12 artiklan 1 kohdan, 13 artiklan 1 kohdan ja 16 artiklan 2 kohdan mukaisesti tehtyjen komission päätösten pohjalta.
2. Useamman varainhoitovuoden aikana toteutettavia toimenpiteitä vastaavat maksusitoumukset voidaan jakaa vuotuisiin eriin usealle vuodelle.
3. Yhteisön rahoituksen oikeudellisia muotoja ovat muun muassa rahoitussopimukset, tukisopimukset, hankintasopimukset, urakkasopimukset.
20 artikla
Yhteisön taloudellisten etujen suojaaminen
1. Kaikkiin tämän asetuksen nojalla tehtäviin sopimuksiin sisällytetään määräykset, joilla suojataan yhteisön taloudelliset edut varsinkin sääntöjenvastaisuuksia, petoksia, korruptiota ja muuta laitonta toimintaa vastaan Euroopan yhteisöjen taloudellisten etujen suojaamisesta 18 päivänä joulukuuta 1995 annetun neuvoston asetuksen (EY, Euratom) N:o 2988/95 (12), komission paikan päällä suorittamista tarkastuksista ja todentamisista Euroopan yhteisöjen taloudellisiin etuihin kohdistuvien petosten ja muiden väärinkäytösten estämiseksi 11 päivänä marraskuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (Euratom, EY) N:o 2185/96 (13) ja Euroopan petostentorjuntaviraston (OLAF) tutkimuksista 25 päivänä toukokuuta 1999 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1073/1999 (14) mukaisesti.
2. Sopimuksissa määrätään erikseen komission ja tilintarkastustuomioistuimen valtuudesta tehdä tilintarkastuksia, mukaan lukien kaikkien yhteisön varoja saaneiden toimeksisaajien ja alihankkijoiden tilien tarkastaminen asiakirjoista tai tarkastuskäyntien avulla. Lisäksi niissä valtuutetaan komissio tekemään asetuksessa (Euratom, EY) N:o 2185/96 säädettyjä tarkastuskäyntejä.
3. Kaikissa yhteisön avun täytäntöönpanemiseksi tehtävissä sopimuksissa varmistetaan, että komissiolla ja tilintarkastustuomioistuimella on 2 kohdassa säädetty oikeus sopimuksen soveltamisaikana ja sen jälkeen.
21 artikla
Osallistuminen tarjouskilpailuihin ja sopimuksiin
1. Osallistuminen tämän asetuksen nojalla rahoitettavia hankinta- tai tukisopimuksia koskeviin menettelyihin on avoin kaikille luonnollisille henkilöille, jotka ovat yhteisön jonkin jäsenvaltion, tämän asetuksen nojalla apua saavan maan, liittymistä valmistelevasta tukivälineestä 17 päivänä heinäkuuta 2006 annetulla neuvoston asetuksella (EY) N:o 1085/2006 (15) perustetun liittymistä valmistelevan välineen nojalla apua saavan maan tai Euroopan talousalueen jäsenvaltion kansalaisia, ja oikeushenkilöille, joiden kotipaikka on jossakin jäsenvaltiossa, tämän asetuksen nojalla apua saavassa maassa, asetuksella (EY) N:o 1085/2006 perustetun liittymistä valmistelevan välineen nojalla apua saavassa maassa tai Euroopan talousalueen jäsenvaltiossa.
2. Asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa komissio voi antaa osallistumisluvan luonnollisille henkilöille tai oikeushenkilöille, jotka ovat sellaisen maan kansalaisia tai joiden kotipaikka on sellaisessa maassa, jolla on naapurimaiden kanssa perinteisiä taloudellisia, kaupankäyntiin liittyviä tai maantieteellisiä suhteita, ja sallia eri alkuperää olevien tarvikkeiden ja materiaalien käytön.
3. Osallistuminen tämän asetuksen mukaisesti rahoitettavia hankinta- tai tukisopimuksia koskeviin menettelyihin on avoin myös kaikille luonnollisille henkilöille, jotka ovat jonkin muun kuin 1 kohdassa tarkoitetun maan kansalaisia, ja oikeushenkilöille, joiden kotipaikka on jossakin muussa kuin 1 kohdassa tarkoitetussa maassa, jos niille on vahvistettu vastavuoroinen mahdollisuus ulkoiseen apuun. Vastavuoroinen osallistumismahdollisuus myönnetään sellaiselle maalle, joka myöntää osallistumismahdollisuuden vastaavin ehdoin Euroopan unionin jäsenvaltioille ja kyseiselle vastaanottajamaalle.
Vastavuoroinen osallistuminen yhteisön ulkoiseen apuun vahvistetaan erillisellä päätöksellä, joka koskee tiettyä maata tai maaryhmää. Päätöksen tekee komissio 26 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti, ja sen on oltava voimassa vähintään yhden vuoden ajan.
Vastavuoroinen osallistuminen yhteisön ulkoiseen apuun myönnetään vertaamalla yhteisöä ja muita avunantajia alaa koskevalla tasolla tai koko maan, joko avunantajamaan tai vastaanottajamaan, tasolla. Päätös vastavuoroisuuden myöntämisestä avunantajamaalle perustuu kyseisen avunantajan antaman avun avoimuuteen, johdonmukaisuuteen ja suhteellisuuteen sekä avun laatuun ja määrään. Edunsaajamaita kuullaan tässä kohdassa kuvaillun prosessin aikana.
4. Osallistuminen tämän asetuksen mukaisesti rahoitettavia hankinta- tai tukisopimuksia koskeviin menettelyihin on avoin kansainvälisille järjestöille.
5. Sopimusmenettelyjen yhteydessä ehdotettavien asiantuntijoiden ei tarvitse täyttää edellä esitettyjä kansalaisuusvaatimuksia.
6. Kaikkien tämän asetuksen mukaisesti rahoitettavien sopimusten nojalla hankittujen tarvikkeiden ja materiaalien on oltava peräisin yhteisöstä tai tämän artiklan mukaan tukikelpoisesta maasta. Tässä asetuksessa ’alkuperällä’ tarkoitetaan asiaankuuluvassa alkuperäsääntöjä koskevassa yhteisön lainsäädännössä tullitarkoituksia varten säädettyä määritelmää.
7. Asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa komissio voi antaa osallistumisluvan luonnollisille henkilöille, jotka ovat muun kuin 1, 2 ja 3 kohdassa tarkoitetun maan kansalaisia, tai oikeushenkilöille, joiden kotipaikka on muussa kuin 1, 2 ja 3 kohdassa tarkoitetussa maassa, tai sallia eri alkuperää olevien tarvikkeiden ja materiaalien hankinnan kuin mitä 6 kohdassa tarkoitetaan. Poikkeusten perusteena voi olla se, että tuotteita ja palveluita ei ole saatavilla kyseessä olevien maiden markkinoilla, tilanne on äärimmäisen kiireellinen tai että kelpoisuussääntöjen noudattaminen tekisi hankkeen, ohjelman tai toimenpiteen toteuttamisen mahdottomaksi tai erittäin vaikeaksi.
8. Aina, kun yhteisön rahoitukseen sisältyy jonkin kansainvälisen järjestön toteuttama toimi, asianomaisiin sopimusmenettelyihin voivat osallistua kaikki luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, jotka ovat osallistumiskelpoisia 1, 2 ja 3 kohdan nojalla tai kyseisen järjestön sääntöjen nojalla, mutta kaikkien avunantajien tasavertainen kohtelu on taattava. Samoja sääntöjä sovelletaan hankintoihin, materiaaleihin ja asiantuntijoihin.
Aina, kun yhteisön rahoitukseen sisältyy jonkin jäsenvaltion tai kolmannen maan kanssa yhteisrahoitettava toimi, ja ottaen huomioon 3 kohdassa tarkoitettu vastavuoroisuus, tai alueellisen järjestön kanssa yhteisrahoitettava toimi, asianomaisiin sopimusmenettelyihin voivat osallistua kaikki luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, jotka ovat osallistumiskelpoisia 1, 2 ja 3 kohdan nojalla, sekä kaikki luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, jotka ovat osallistumiskelpoisia tällaisen jäsenvaltion, kolmannen maan tai alueellisen järjestön sääntöjen mukaisesti. Samoja sääntöjä sovelletaan hankintoihin, materiaaleihin ja asiantuntijoihin.
9. Kun tämän asetuksen nojalla annettavaa yhteisön apua hallinnoi 10 artiklassa tarkoitettu yhteinen hallintoviranomainen, hankintasääntöinä sovelletaan 11 artiklassa tarkoitetuissa täytäntöönpanosäännöissä vahvistettuja sääntöjä.
10. Tarjoajien, joiden kanssa on tehty sopimuksia tämän asetuksen nojalla, on kunnioitettava asiaankuuluvissa Kansainvälisen työjärjestön yleissopimuksissa määriteltyjä keskeisiä työnormeja.
11. Kohdat 1-10 eivät rajoita sentyyppisten järjestöjen osallistumista, jotka ovat luonteensa tai sijaintinsa perusteella tukikelpoisia ottaen huomioon toimenpiteen tavoitteet.
22 artikla
Ennakkomaksut
Edunsaajien käyttöön ennakkomaksuina annettujen varojen tuottamat korot vähennetään lopullisesta maksusta.
23 artikla
Euroopan investointipankin tai muiden rahoituksen välittäjien käyttöön annetut varat
1. Edellä 15 artiklan 2 kohdan c alakohdassa tarkoitettuja varoja hallinnoivat rahoituksen välittäjät, Euroopan investointipankki tai mikä tahansa muu pankki tai järjestö, jolla on varojen hallinnoimiseen tarvittavat valmiudet.
2. Komission on annettava tapauksittain 1 kohdan täytäntöönpanosäännökset, jotka käsittelevät riskien jakamista, täytäntöönpanosta vastaavan välittäjän palkkiota, varojen tuoton käyttöä ja takaisinmaksua sekä toimenpiteen päättämistä.
24 artikla
Arviointi
1. Komissio arvioi säännöllisesti maantieteellisten ja rajat ylittävien politiikkojen ja ohjelmien ja alakohtaisten politiikkojen tuloksia sekä ohjelmasuunnittelun tuloksellisuutta varmistaakseen tavoitteiden saavuttamisen ja voidakseen laatia suosituksia paremmiksi toimiksi.
2. Komissio toimittaa merkittävät arviointikertomukset 26 artiklassa tarkoitetulle komitealle keskustelua varten. Näitä kertomuksia ja keskusteluja käytetään hyväksi ohjelmasuunnittelussa ja määrärahoja jaettaessa.
V OSASTO
LOPPUSÄÄNNÖKSET
25 artikla
Vuosikertomus
Komissio tarkastelee tämän asetuksen nojalla toteutettavien toimenpiteiden täytäntöönpanon edistymistä ja toimittaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle vuosikertomuksen yhteisön avun täytäntöönpanosta. Kertomus toimitetaan myös Euroopan talous- ja sosiaalikomitealle ja alueiden komitealle. Kertomuksessa esitetään edellisen vuoden tiedot rahoitetuista toimenpiteistä, seuranta- ja arviointitoimien tuloksista sekä maksusitoumuksista ja maksuista maittain, alueittain ja yhteistyöaloittain eriteltynä.
26 artikla
Komitea
1. Komissiota avustaa komitea.
2. Tähän kohtaan viitattaessa sovelletaan päätöksen 1999/468/EY 4 ja 7 artiklaa.
Päätöksen 1999/468/EY 4 artiklan 3 kohdassa tarkoitetuksi määräajaksi vahvistetaan 30 päivää.
3. Komitea vahvistaa työjärjestyksensä.
4. Euroopan investointipankkia edustava tarkkailija osallistuu komitean istuntoihin Euroopan investointipankkia koskevien kysymysten osalta.
5. Helpottaakseen vuoropuhelua Euroopan parlamentin kanssa komissio tiedottaa Euroopan parlamentille säännöllisesti komitean työstä ja lähettää sille asiaankuuluvat asiakirjat, kuten esityslistan, toimenpide-ehdotukset ja yhteenvedon kokouspöytäkirjoista, päätöksen 1999/468/EY 7 artiklan 3 kohdan mukaisesti.
27 artikla
Muun kuin liitteessä mainitun kolmannen maan osallistuminen
1. Yhteisön avun johdonmukaisuuden ja tehokkuuden varmistamiseksi komissio voi 12 artiklassa tarkoitettuja toimintaohjelmia hyväksyessään tai 13 artiklassa tarkoitettuja erityistoimenpiteitä toteuttaessaan päättää, että tämän asetuksen mukaisia toimenpiteitä voidaan soveltaa maihin ja alueisiin, jotka voivat saada apua muista yhteisön ulkoisen avun välineistä ja Euroopan kehitysrahastosta, jos toteutettava hanke tai ohjelma on luonteeltaan yleinen, alueellinen tai rajat ylittävä.
2. Kyseinen rahoitusmahdollisuus voidaan ottaa huomioon 7 artiklassa tarkoitetuissa strategia-asiakirjoissa.
3. Tukikelpoisuutta käsitteleviä 14 artiklan säännöksiä ja julkisia hankintoja koskeviin menettelyihin osallistumista käsitteleviä 21 artiklan säännöksiä mukautetaan siten, että asianomaisten maiden ja alueiden osallistuminen on mahdollista.
4. Yhteisön ulkoisen avun eri välineiden säännösten nojalla rahoitetuissa ohjelmissa osallistuminen hankintamenettelyihin voi olla avoin kaikille eri välineiden nojalla tukikelpoisten maiden luonnollisille henkilöille ja oikeushenkilöille.
28 artikla
Yhteisön avun keskeyttäminen
1. Jos kumppanimaa ei noudata 1 artiklassa tarkoitettuja periaatteita, neuvosto voi päättää määräenemmistöllä komission ehdotuksesta toteuttaa aiheellisia toimenpiteitä kaiken kumppanimaalle tämän asetuksen nojalla myönnetyn avun osalta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kumppanimaiden ja alueiden kanssa tehtyihin kumppanuus- ja yhteistyösopimuksiin ja assosiaatiosopimuksiin sisältyvien yhteisön avun keskeyttämistä koskevien määräysten soveltamista.
2. Tällaisissa tapauksissa yhteisön apua käytetään ensisijaisesti tukemaan valtiosta riippumattomien järjestöjen toimia ihmisoikeuksien ja perusvapauksien edistämiseksi sekä demokratisoitumisprosessin tukemiseksi kumppanimaissa.
29 artikla
Rahoituspuitteet
1. Rahoituspuitteet tämän asetuksen täytäntöönpanoa varten ajanjaksolla 2007-2013 ovat 11 181 000 000 euroa, ja ne jakautuvat seuraavasti:
a)
vähintään 95 prosenttia rahoituspuitteiden mukaisesta määrästä myönnetään 6 artiklan 1 kohdan a alakohdan i alakohdassa tarkoitetuille maaohjelmille ja useita maita koskeville ohjelmille;
b)
enintään 5 prosenttia rahoituspuitteiden mukaisesta määrästä myönnetään 6 artiklan 1 kohdan a alakohdan ii alakohdassa tarkoitetuille rajat ylittävää yhteistyötä koskeville ohjelmille.
2. Budjettivallan käyttäjä hyväksyy vuotuiset määrärahat rahoituskehyksen rajoissa.
30 artikla
Uudelleentarkastelu
Komissio toimittaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2010 kertomuksen, jossa arvioidaan tämän asetuksen täytäntöönpanoa kolmen ensimmäisen vuoden aikana, ja liittää siihen tarvittaessa lainsäädäntöehdotuksen, joka sisältää tarvittavat muutokset siihen, 29 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu rahoituksen jakautuminen mukaan lukien.
31 artikla
Kumoaminen
1. Kumotaan 1 päivästä tammikuuta 2007 asetus (ETY) N:o 1762/92, asetus (EY) N:o 1734/94 ja asetus (EY) N:o 1488/96.
2. Kumottuja asetuksia sovelletaan edelleen vuotta 2007 edeltävien vuosien talousarvioihin liittyviin oikeudellisiin asiakirjoihin ja maksusitoumuksiin.
32 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 200731 päivään joulukuuta 2013.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 24 päivänä lokakuuta 2006.