32001L0108
L 041/35
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
ДИРЕКТИВА 2001/108/ЕО НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 21 януари 2002 година
за изменение на Директива 85/611/ЕИО на Съвета за координиране на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) относно инвестициите на ПКИПЦК
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 47, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Комисията (1),
като взеха предвид становището на Икономическия и социален комитет (2),
като действат в съответствие с процедурата, определена в член 251 от Договора (3),
като имат предвид, че:
(1)
Приложното поле на Директива 85/611/ЕИО на Съвета (4) е било първоначално ограничено до предприятията за колективно инвестиране от отворен тип, които предлагат своите дялови единици на публична продажба в Общността и които имат за единствена цел да инвестират в ценни книжа (ПКИПЦК). В преамбюла на Директива 85/611/ЕИО беше посочено, че предприятията, които не са обхванати от директивата, ще бъдат обект на последваща координация.
(2)
Като се отчита развитието на пазара е желателно да се разширят целите за инвестиране от предприятието, за да могат те да извършват инвестиции във финансови инструменти с достатъчна ликвидност, различни от прехвърлими ценни книжа. Финансовите инструменти, които могат да фигурират в инвестиционния портфейл на ПКИПЦК, са изброени в настоящата директива. Техниката за избор на елементи на инвестиционен портфейл чрез индекс, се явява техника на управление.
(3)
Определението за прехвърлими ценни книжа, фигуриращо в настоящата директива, се ползва само по смисъла на същата и не се отнася по никакъв начин за различните определения, използвани в националните законодателства за други цели, например за целите на данъчното облагане. Това определение не обхваща акции и други ценни книжа, които са еквивалентни на акции, издадени от компании от типа на „Building Societies“ и „Industrial and Provident Societies“, чиято собственост може на практика да бъде трансферирана само посредством обратно изкупуване от предприятието, което я е емитирало.
(4)
Инструментите на паричния пазар включват инструментите, които могат да се трансферират и които нормално не се договарят на регулираните пазари, но се договарят на паричния пазар, например държавните и общинските съкровищни бонове, сертификатите за депозиране, съкровищните билети, средносрочните бонове и банковите акцепти.
(5)
Полезно е понятието „регулиран пазар“, използвано в настоящата директива, да съответства на това, използвано в Директива 93/22/ЕИО от 10 май 1993 г., отнасящо се до услугите по инвестиране в областта на ценните книжа (5).
(6)
Желателно е да се разреши на ПКИПЦК да инвестират своите активи в дялови единици от ПКИПЦК и/или други дружества за колективно инвестиране от отворен тип, които инвестират също в ликвидни финансови активи, посочени в настоящата директива и които функционират на принципа на разпределение на рисковете. Необходимо е ПКИПЦК и другите дружества за колективно инвестиране, в които инвестира колективно ПКИПЦК, да бъдат подчинени на ефективен надзор.
(7)
Следва да се улесни развитието на възможностите за вложение от едно ПКИПЦК в други ПКИПЦК и други дружества за колективно инвестиране. При това положение е необходимо да се проявява грижа такава дейност по вложение да не намалява защитата на инвеститора. По причина нарастването на възможностите, които се откриват пред ПКИПЦК да инвестират в дялови единици на други ПКИПЦК и/или дружества за колективно инвестиране, е необходимо да се установят някои правила, отнасящи се до количествените ограничения, съобщаването на информациите и превенцията на феномена на каскадата.
(8)
За да се държи сметка за развитието на пазара и предвид перспективата за завършването на икономическия и паричен съюз е желателно да се позволи на ПКИПЦК да извършват инвестиции под формата на банкови депозити. За да се гарантира подходяща ликвидност на вложенията под формата на депозити, тези депозити трябва да бъдат възстановими при поискване или да могат да бъдат изтеглени. Ако тези депозити се осъществяват в кредитна институция, чието седалище е в трета страна, кредитната институция трябва да се съобразява с разумните правила, еквивалентни на тези, предвидени в законодателството на Общността.
(9)
Освен в случая, когато ПКИПЦК инвестира в банкови депозити в съответствие с правилата на фонда или с неговите учредителни документи, може да бъде необходимо да се разрешава всички ПКИПЦК да държат допълнителни ликвидни активи, например в банкови депозити, платими при предявяване. Държането на тези допълнителни ликвидни активи може да се окаже оправдано, по-специално в следните ситуации: при покриване на текущи или извънредни плащания; в случай на плащания, необходимото време за реинвестиране в прехвърлими ценни книжа, в инструменти от паричния пазар и/или в други финансови активи, предвидени от настоящата директива; за определен период от време, категорично необходим в случаите, когато по причина неблагоприятна ситуация на пазара, инструментите на паричния пазар и другите финансови активи следва да бъдат суспендирани.
(10)
По разумни съображения е необходимо да се избягва ПКИПЦК да концентрират извънредно своите вложения, като ги излагат на насрещен риск в една и съща единица или за всички единици, принадлежащи към една и съща група.
(11)
ПКИПЦК следва да бъдат изрично оторизирани в рамките на тяхната обща инвестиционна политика и/или по смисъла на покриването за постигане на определена финансова цел или за профила на риска, посочен в проспекта, да осъществяват вложения в деривативни финансови инструменти. За осигуряване на защитата на инвеститорите е необходимо да се ограничи максималното потенциално излагане, произтичащо от деривативните финансови инструменти, така че да не надхвърли нетната обща стойност на портфейла на даденото ПКИПЦК. За да се осигури постоянна чувствителност към рисковете и към задълженията, произтичащи от операциите с деривативни инструменти и за да се контролира спазването на ограниченията, установени за инвестициите, тези рискове и задължения трябва да бъдат оценявани и контролирани постоянно. Също така, за да се осигури защитата на инвеститорите чрез оповестяване, ПКИПЦК следва да опишат стратегиите, техниките и ограниченията за инвестиране, прилагащи се за техните операции с деривативни инструменти.
(12)
Що се отнася извънборсовите деривати следва да се наложат допълнителни изисквания относно избираемостта на контрагентите и на инструментите, както и ликвидността и постоянното оценяване на позициите. Тези допълнителни изисквания имат за цел да гарантират на инвеститорите подходящо равнище на защита, близо до това, от което те се ползват, когато закупуват деривативни инструменти на регулираните пазари.
(13)
Операциите с деривати не могат в никакъв случай да бъдат използвани за заобикаляне на принципите и правилата, посочени в настоящата директива. Що се отнася до извънборсовите деривати допълнителните правила в областта на разпределение на рисковете следва да се прилагат за рисковете, породени за един от контрагентите или за група контрагенти.
(14)
Някои техники за управление на портфейла, предназначени за ПКИПЦК, инвестиращи основно в акции и/или облигации, се основават на възпроизвеждането на индексите на акциите и/или облигациите. Желателно е да се разреши на ПКИПЦК да възпроизвеждат индексите на общовалидните и признати акции и/или облигации. Може впоследствие да се окаже необходимо да се определят по-гъвкави правила за разпределение на рисковете за ПКИПЦК, които инвестират в акции и/или облигации за тази цел.
(15)
Дружествата за колективно инвестиране, подчинени на настоящата директива, не следва да бъдат използвани за цели, различни от тези за колективно инвестиране на средства, събрани от обществото, в съответствие с правилата, определени от настоящата директива. В случаите, изброени в настоящата директива, едно ПКИПЦК може да притежава дъщерни предприятия само ако те са необходими за ефективното изпълнение за сметка на колективното дружество на някои дейности, които също са определени в настоящата директива. Следва да се осигури ефективно наблюдение на ПКИПЦК. Установяването на дъщерно дружество на ПКИПЦК в трета страна при това положение следва да се позволява само в случаите и при условията, определени в настоящата директива. Общото задължение да се действа единствено в интерес на притежателите на дялови единици и в частност с цел по-добра възвръщаемост на разходите не могат в никакъв случай да оправдаят факта, че едно ПКИПЦК взима мерки, които са в състояние да възпрепятстват компетентните органи да изпълняват ефективно своята задача по наблюдението.
(16)
Необходимо е да се гарантира на по-голям брой дружества за колективно инвестиране свободната трансгранична продажба на техните дялови единици, като се гарантира на инвеститорите минимална уеднаквена защита. Преследваните цели могат да бъдат при това положение постигнати само посредством обвързваща директива на Общността, постановяваща определени минимални стандарти. Настоящата директива извършва само минимална изискуема хармонизация и не надвишава необходимото за постигането на преследваните цели в съответствие с разпоредбите на член 5, трети параграф от Договора.
(17)
Следва да се приемат необходимите мерки за прилагане на настоящата директива в съответствие с Решение 1999/468/ЕО на Съвета от 28 юни 1999 г. относно установяването на процедурите за упражняване на изпълнителните правомощия, предоставени на Комисията (6).
(18)
Комисията може да предвиди кодифициране в определено време, след като бъдат изработени предложенията за това,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Директива 85/611/ЕИО се изменя, както следва:
1.
В член 1, параграф 2, първото тире се заменя от следния текст:
-
„чиято единствена цел е колективното инвестиране в прехвърлими ценни книжа и/или в други ликвидни финансови активи, посочени в член 19, параграф 1 на капитал, привлечен чрез публично предлагане и чието функциониране е съобразено с принципа на разпределението на рисковете, и“
2.
Към член 1 се добавят следните параграфи:
„8. По смисъла на настоящата директива „прехвърлими ценни книжа“ означава:
-
акции от дружества и други ценни книжа, еквивалентни на акции от дружества („акции“),
-
облигации и други форми на секюритизиран дълг („дългови ценни книжа“),
-
всички други негоцируеми ценни книжа, даващи право на придобиване на такива прехвърлими ценни книжа чрез подписка или замяна,
с изключение на техниките и инструментите, посочени в член 21.
9. По смисъла на настоящата директива „инструменти от паричния пазар“ означава обичайно договорени инструменти на паричния пазар, които са ликвидни и чиято стойност може да бъде определена с точност по всяко време.“
3.
В член 19, параграф 1, буква а) се заменя от следния текст:
„а)
ценните книжа и инструментите от паричния пазар, котирани или договорени на регулиран пазар по смисъла на член 1, параграф 13 от ДИУ, и/или“
4.
В член 19, параграф 1, букви б) и в) изразът „инструменти от паричния пазар“ се добавя след израза „прехвърлими ценни книжа“;
5.
Към член 19, параграф 1:
-
в края на буква г) се добавят думите „и/или“,
-
добавят се следните точки:
„д)
дялови единици от ПКИПЦК, оторизирани в съответствие с настоящата директива и/или други дружества за колективно инвестиране по смисъла на член 1, параграф 2, първо и второ тире, независимо дали са разположени в държава-членка или не, при условие че:
-
такива други дружества за колективно инвестиране са оторизирани в съответствие със законодателство, предвиждащо тези дружества да бъдат подчинени на надзор, който компетентните за ПКИПЦК власти оценяват като еквивалентен на предвидения от законодателството на Общността и сътрудничеството между органите е достатъчно гарантирано,
-
равнището на защита, гарантирана за притежателите на дялови единици от тези други дружества за колективно инвестиране, да бъде еквивалентна на предвидената за притежателите на дялови единици в ПКИПЦК и, по-специално правилата, отнасящи се до деленето на активи, до заемането, до предоставянето, до бланкова продажба и инструменти от паричния пазар, да бъдат еквивалентни на изискванията на настоящата директива,
-
дейностите на тези други дружества за колективно инвестиране да бъдат обект на шестмесечни и годишни доклади, позволяващи оценка на активите и пасивите, на приходите и на операциите през докладвания период,
-
съотношението на активите на ПКИПЦК или на другите дружества за колективно инвестиране, чието закупуване е предвидено, което, в съответствие с правилата на фонда на ПКИПЦК или техните учредителни документи може да бъде извършено чрез инвестиране глобално в дялови единици от други ПКИПЦК или други дружества за колективно инвестиране, не надхвърля 10 %, и/или
е)
депозити в кредитна институция, платими при поискване или които могат да бъдат изтеглени и имащи падеж след не повече от 12 месеца, при условие че кредитното учреждение има седалище в държава-членка или, ако седалището на кредитното учреждение е разположено в трета страна, ще бъде подчинено на разумни правила, считани от компетентните власти за ПКИПЦК като еквивалентни на предвидените от законодателството на Общността, и/или
ж)
деривативни финансови инструменти, включително еквивалентни на инструменти, даващи възможност за уреждане в текущо плащане, които са договорени на регулиран пазар, посочен в букви а), б) и в); и/или деривативни финансови инструменти, договорени извънборсово, при условие че:
-
основното се състои от инструменти, подчинени на настоящия параграф, във финансови показатели, в лихва, в обменен курс или във валута, в които ПКИПЦК могат да инвестират в съответствие със своите инвестиционни цели така, както те произлизат от правилата на фонда или от учредителните документи на ПКИПЦК,
-
контрагентите в сделките с извънборсови деривати да бъдат институции, обект на разумен надзор и принадлежащи на категориите, одобрени от компетентните органи в сферата на ПКИПЦК, и
-
извънборсовите деривати да бъдат обект на надеждна и проверима оценка на дневна база и да могат по инициатива на ПКИПЦК да бъдат продавани, ликвидирани или приключвани чрез операция по прихващане във всеки момент и на тяхната точна стойност, и/или
з)
инструменти от паричния пазар, различни от договорените на регулиран пазар и посочени в член 1, параграф 9, ако емисията или емитента на тези инструменти са регулирани за целите на защитата на инвеститорите и спестяванията, и тези инструменти са:
-
емитирани или гарантирани от централна, регионална или местна власт или от централна банка на държава-членка, от Европейската централна банка, от Европейския съюз или от Европейската инвестиционна банка, от трета страна или, в случай на федерална държава, от един от членовете, съставящи федерацията, или от международна публична институция, в което участват една или повече държави-членки, или
-
емитирани от предприятие, чиито ценни книжа са договорени на регулираните пазари, посочени в букви а), б) или в), или
-
издадени или гарантирани от учреждение, подчинено на разумен надзор според критериите, определени от правото на Общността, или от учреждение, което е подчинено и което се съобразява с разумни правила, оценени от компетентните власти като най-малкото толкова строги, колкото предвидените от правото на Общността, или
-
емитирани от други институции, принадлежащи към категориите, одобрени от компетентните органи в областта на ПКИПЦК, доколкото инвестициите в тези инструменти са обект на правила за защита на инвеститорите, еквивалентни на предвидените в първо, второ и трето тире, и емитентът е дружество, чийто капитал и резерви са в размер най-малкото 10 милиона EUR, и което представя и публикува своите годишни счетоводни отчети в съответствие с Директива 78/660/ЕИО (7), който е образувание, което, в рамките на група дружества, включваща едно или повече листвани дружества, се занимава с финансирането на групата, или е образувание, което се занимава с финансирането на способи за секюритизация, ползващи се от банкова линия за финансиране.
6.
В член 19, параграф 2, буква а) изразът „и инструменти от паричния пазар“ се добавя след думите „прехвърлими ценни книжа“;
7.
В член 19, параграф 2, буква б) и параграф 3 се заличават.
8.
Член 20 се заличава.
9.
Член 21 се заменя от следния текст:
„Член 21
1. Управляващото или инвестиционното дружество трябва да използва метод на управление на рисковете, който да му позволява да контролира и да измерва във всеки момент риска, свързан с позициите и приноса им за профила на общия портфейлен риск; то следва да използва метод, позволяващ точна и независима оценка на стойността на извънборсовите деривати. То следва да съобщава редовно на компетентните органи, според подробните правила, определени от тези органи, типовете деривативни инструменти, основните рискове, количествените ограничения, както и избраните методи за оценка на рисковете, свързани със сделки по деривативни инструменти за всяко ПКИПЦК, управлявано от него.
2. Държавите-членки могат да разрешават на ПКИПЦК да прибягват до техники и инструменти, свързани с ценни книжа и инструменти от паричния пазар при условия и в границите, които тези държави установяват, доколкото тези техники и тези инструменти се използват за целите на ефективно портфейлно управление. Когато тези операции засягат използването на дериватните инструменти, тези условия и тези граници се съобразяват с разпоредбите на настоящата директива.
В никакъв случай тези операции не следва да водят ПКИПЦК до отклонение от тези инвестиционни цели, както са изложени в правилата на фонда на ПКИПЦК, в неговите учредителни документи или в неговия проспект.
3. ПКИПЦК осигурява така, че глобалният риск, свързан с дериватните инструменти, да не надхвърля общата нетна стойност на неговия портфейл.
Рисковете се изчисляват, като се взима предвид текущата стойност на основните активи, риска за контрагента, предвидимото развитие на пазарите и наличното време за ликвидирането на позициите. Този принцип се прилага също и за следващите алинеи.
Едно ПКИПЦК може, в рамките на своята инвестиционна политика и в границите, определени в член 22, параграф 5, да инвестира в дериватни финансови инструменти, доколкото глобално, рисковете, на които са изложени основните активи, не надхвърлят границите за инвестиции, установени в член 22. Държавите-членки могат, когато едно ПКИПЦК инвестира в дериватни финансови инструменти, основаващи се на индекс, да позволят тези инвестиции да не трябва да бъдат комбинирани с границите, установени в член 22.
Когато прехвърлими ценни книжа или инструмент от паричния пазар съдържат дериватен инструмент, последният следва да бъде взет под внимание при прилагането на изискванията на настоящия член.
4. Държавите-членки изпращат на Комисията изчерпателни информации и ѝ съобщават за всяко изменение на тяхната регламентация относно методите, използвани за изчисляване на рисковете, посочени в параграф 3, включително рисковете за контрагента в извънборсови деривативни транзакции, най-късно до 13 февруари 2004 г. Комисията съобщава тези информации на другите държави-членки. Информациите са обект на обмяна на възгледи в рамките на контактен комитет, в съответствие с процедурата, предвидена в член 53, параграф 4.“
10.
Член 22 се заменя от следния текст:
„Член 22
1. ПКИПЦК не може да инвестира повече от 5 % от своите активи в прехвърлими ценни книжа или инструменти от паричния пазар, емитирани от същия субект. Дадено ПКИПЦК не може да инвестира повече от 20 % от своите активи в депозити, направени към същия субект.
Рискът за контрагента на ПКИПЦК в дадена сделка с извънборсови дериватни транзакции не може да надхвърля:
-
10 % от нейните активи, когато контрагентът е кредитна институция, посочена в член 19, параграф 1, буква е), или
-
5 % от нейните активи в другите случаи.
2. Държавите-членки могат да завишат ограничението от 5 %, предвидено в параграф 1, първо изречение, най-много до 10 %. Въпреки това, общата стойност на прехвърлимите ценни книжа и на инструментите от паричния пазар, държани от ПКИПЦК към емитентите, във всеки от които той инвестира повече от 5 % от своите активи, не може при това положение да надхвърли 40 % от неговите активи. Това ограничение не се прилага за депозитите в кредитни институции, представляващи обект на разумен надзор, и за сделките с извънборсови дериватни инструменти с тези институции.
Независимо от индивидуалните ограничения, установени в параграф 1, дадено ПКИПЦК не може да комбинира:
-
инвестиции в прехвърлими ценни книжа или инструменти от паричния пазар, емитирани от,
-
депозити направени в, и/или
-
рискове, произтичащи от извънборсови дериватни транзакции с
една-единствена единица, които надхвърлят 20 % от нейните активи.
3. Държавите-членки могат да завишат ограничението от 5 %, предвидено в параграф 1, първо изречение, най-много до 35 %, ако ценните книжа или инструментите от паричния пазар са емитирани или гарантирани от държава-членка, от нейните местни власти, от трета държава или от публични международни институции, в които участват една или повече държави-членки.
4. Държавите-членки могат да завишат ограничението от 5 %, предвидено в параграф 1, първо изречение, най-много до 25 % за някои облигации, когато те са емитирани от кредитна институция, което има седалище в държава-членка и е обект на специален публичен надзор, имащо за цел защита на притежателите на облигации. В частност сумите, произтичащи от емитирането на тези облигации, следва да бъдат инвестирани в съответствие със законодателството в активи, които през целия период на валидност на облигациите могат да покриват кредитите, произтичащи от облигациите, и които, в случай на фалит на емитента, да бъдат използвани приоритетно за изплащането на сумите на принципала и плащането на натрупаните лихви.
Когато дадено ПКИПЦК инвестира повече от 5 % от своите активи в облигациите, посочени в първа алинея и емитирани от един-единствен емитент, общата стойност на тези инвестиции не може да надхвърли 80 % от стойността на активите на ПКИПЦК.
Държавите-членки изпращат на Комисията списъка с горепосочените категории облигации и категориите емитенти в съответствие със законите и разпоредбите относно контрола, посочени в първа алинея, оправомощени да емитират облигации, съобразени с критериите, описани по-горе. Тези списъци се придружават от бележка, уточняваща статуса на предложените гаранции. Комисията предава незабавно на другите държави-членки тази информация заедно с коментари, които тя прецени за подходящи, и прави тази информация. публично достояние. Такива форми на съобщаване могат да подлежат на обмен на мнения в рамките на контактния комитет съгласно процедурата, предвидена в член 53, параграф 4.
5. Прехвърлимите ценни книжа и инструментите от паричния пазар, посочени в параграфи 3 и 4, не се вземат предвид за целите на прилагането на ограничението от 40 %, посочено в параграф 2.
Ограниченията, предвидени в параграфи 1, 2, 3 и 4, не могат да бъдат комбинирани; вследствие на това инвестициите в прехвърлими ценни книжа или в инструменти от паричния пазар, емитирани от същия субект, в депозити или в дериватни инструменти, реализирани със същия субект в съответствие с параграфи 1, 2, 3 и 4, не могат в никакъв случай да надхвърлят общо 35 % от активите на ПКИПЦК.
Дружествата, които са включени в същата група за целите на консолидираните счетоводни отчети, определени в съответствие с Директива 83/349/ЕИО (8) или в съответствие с признатите международни счетоводни правила, се оценяват като една цяла единица за изчисляването на ограниченията, предвидени в настоящия член.
Държавите-членки могат да позволяват кумулативни инвестиции в прехвърлими ценни книжа и инструменти от паричния пазар в същата група с ограничение до 20 %.
11.
Добавя се следният член:
„Член 22а
1. Без да се засягат ограниченията, предвидени в член 25, държавите-членки могат да завишат ограниченията, предвидени в член 22, най-много до 20 % за инвестиции в акции и/или в облигации, емитирани от един и същи субект, когато, в съответствие с правилата на фонда или учредителните документи, политиката на вложения на ПКИПЦК има за цел да възпроизведе състава на индекс на акции или на облигации, признат от компетентните органи, на следната основа:
-
съставът на индекса е достатъчно диверсифициран,
-
индексът представлява представителен еталон на пазара, за който се отнася,
-
публикуван е по подходящ начин.
2. Държавите-членки могат да завишат ограничението, предвидено в параграф 1, най-много до 35 %, когато това се окаже оправдано от изключителни обстоятелства на пазара, по-специално на регулираните пазари, където обширно доминират някои движими ценни книги или някои инструменти от паричния пазар. Инвестицията до това ограничение е позволена само на един емитент.“
12.
В член 23, параграф 1, изразът „на ценни книжа, емитирани или гарантирани“ се заменя от „ценни книжа и инструменти от паричния пазар, емитирани или гарантирани“.
13.
Член 24 се заменя от следния текст:
„Член 24
1. ПКИПЦК може да придобива дялови единици от ПКИПЦК и/или други дружества за колективно инвестиране, посочени в член 19, параграф 1, буква д), при условие че най-много 10 % от тези активи са вложени в дялови единици от същото ПКИПЦК или в друго дружество за колективно инвестиране. Държавите-членки могат да завишат това ограничение най-много до 20 %.
2. Инвестициите в дялови единици от дружества за колективно инвестиране, различни от ПКИПЦК, не могат да надхвърлят общо 30 % от активите на ПКИПЦК.
Държавите-членки могат, когато дадено ПКИПЦК е придобило дялови единици от ПКИПЦК и/или други предприятия за колективно инвестиране, да позволяват активите на тези ПКИПЦК или другите предприятия за колективно инвестиране да не бъдат задължително комбинирани по смисъла на ограниченията, предвидени в член 22.
3. Когато ПКИПЦК инвестира в дялови единици на други ПКИПЦК и/или други дружества за колективно инвестиране, които се управляват пряко или по делегация от същото управляващо дружество или от друго дружество, с което управляващото дружество е свързано от общо управление или контрол, или чрез съществено пряко или непряко участие, това управляващо дружество или друго дружество не може да начислява такси за подписка или за изплащане за инвестицията на ПКИПЦК в дяловите единици на тези други ПКИПЦК и/или дружества за колективно инвестиране.
ПКИПЦК, което инвестира значителна част от своите активи в други ПКИПЦК и/или други дружества за колективно инвестиране, оповестява в своя проспект максималното равнище на възнагражденията за управление, които могат да бъдат начислени едновременно на самото ПКИПЦК и на други ПКИПЦК и/или на други дружества за колективно инвестиране, в които то възнамерява да инвестира. То посочва в своя годишен доклад максималния процент на възнагражденията за управление, начислени както на равнище ПКИПЦК, така и на равнище ПКИПЦК и/или друг дружество за колективно инвестиране, в които то инвестира.“
14.
След член 24 се въвежда следният член:
„Член 24а
1. Проспектът уточнява категориите активи, в които дадено ПКИПЦК е оправомощено да инвестира. Той посочва дали операциите с деривативни финансови инструменти са разрешени; в този случай той уточнява по достатъчно ясен начин дали тези операции могат да бъдат осъществявани за целите на хеджирането или с оглед осъществяването на инвестиционните цели, както и възможните отражения от използването на дериватни финансови инструменти върху профила на риска.
2. Когато ПКИПЦК инвестира основно в която и да е от категориите активи, определени в член 19, различни от прехвърлими ценни книжа и инструменти от паричния пазар или възпроизвежда индекс на акциите или на облигациите, регламентиран от член 22а, то неговия проспект трябва да включва и, когато е необходимо, във всички други евентуални промоционални документи достатъчно видима бележка, привличаща вниманието върху неговата инвестиционна политика.
3. Когато нетната стойност на активите на дадено ПКИПЦК е в състояние да бъде по-нестабилна заради състава на неговия портфейл или техниките на управление на портфейла, които могат да бъдат използвани, проспектът и, когато е подходящо, всички други промоционални документи следва да съдържат достатъчно видима бележка, привличаща вниманието върху тази характеристика на ПКИПЦК.
4. По искане на инвеститор, управляващото дружество трябва да предоставя и допълнителни информации за количествените ограничения, прилагащи се за управлението на риска на колективното дружество, информации за избраните методи за спазването на тези ограничения и за последното развитие на рисковете и рентабилността на основните категории инструменти.“
15.
В член 25, параграф 2:
1.
третото тире се заменя от следния текст:
-
„25 % от дяловите единици на едно и също ПКИПЦК и/или друг вид дружество за колективно инвестиране по смисъла на член 1, първо и второ тире,“;
2.
добавя се следното тире:
-
„10 % от инструментите от паричния пазар, емитирани от един и същи емитент.“
16.
В член 25, параграф 2, второто изречение се заменя от следния текст:
„Ограниченията, предвидени във второ, трето и четвърто тире могат да не бъдат спазвани в момента на придобиването, ако в този момент брутната сума на облигациите или на инструментите от паричния пазар, или нетната сума на емитираните ценни книжа, не може да бъде изчислена.“
17.
В член 25, параграф 3, букви а), б) и в), думите „и инструменти от паричния пазар“ се добавят след думите „прехвърлими ценни книжа“.
18.
В член 25, параграф 3, буква д) се заменя от следния текст:
„д)
акциите, държани от едно или повече инвестиционни дружества в капитала на дъщерни дружества, работещи единствено за дейностите по управление, консултиране или за продажба в страната, където е разположено дъщерното предприятие, що се отнася до обратното закупуване на дяловите единици по искане на притежателите на дяловите единици, изключително от негово или от тяхно име.“
19.
В член 26, параграф 1 се заменя от следния текст:
„1. ПКИПЦК не следва непременно да се съобразяват с ограниченията, предвидени в настоящия раздел, при упражняването на правата на записване, отнасящи се до прехвърлими ценни книжа или инструменти от паричния пазар, които са част от техните активи.
Като се грижат за спазването на принципа на разпределяне на риска, държавите-членки могат да позволят на неотдавна оторизираните ПКИПЦК, да дерогират членове 22, 22а, 23 и 24 за период от шест месеца, следващи датата на тяхното разрешаване.“
20.
В член 41, параграф 2 се заменя от следния текст:
„2. Параграф 1 не представлява пречка за придобиването от съответните дружества на прехвърлими ценни книжа, на инструменти от паричния пазар или на други финансови инструменти, посочени в член 19, параграф 1, букви д), ж) и з).“
21.
Член 42 се заменя от следния текст:
„Член 42
Не могат да осъществяват бланкови продажби на прехвърлими ценни книжа, на инструменти от паричния пазар или на други финансови инструменти, посочени в член 19, параграф 1, букви д), ж) и з):
-
нито инвестиционни дружества,
-
нито управляващи дружества или депозитари, действащи за сметка на доверителни тръстове.“
22.
След член 53 се въвежда следният член:
„Член 53а
1. Освен функциите, предвидени от член 53, параграф 1, Контактният комитет може също да заседава като Регулаторен комитет по смисъла на член 5 от Решение 1999/468/ЕО (9), за да подпомага Комисията относно техническите изменения, които следва да се внесат в настоящата директива в областите, уточнени по-долу:
-
изясняване на определенията, предназначено да гарантира уеднаквено прилагане на настоящата директива в цялата Общност,
-
изравняване на терминологията и преформулиране на определенията в зависимост от последващите актове, отнасящи се до ПКИПЦК и до свързаните с тях материи.
2. В случай, че е направено позоваване на настоящия параграф, членове 5 и 7 от Решение 1999/468/ЕО се прилагат при спазване на разпоредбите на член 8 от същото.
Периодът, предвиден в член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/ЕО, е установен на три месеца.
3. Комитетът изработва свой процедурен правилник.
Член 2
1. Най-късно до 13 февруари 2005 г. Комисията предава на Европейския парламент и на Съвета доклад за прилагането на Директива 85/611/ЕИО така, както е изменена, и когато е подходящо, за предложенията за изменения. Докладът, по-специално:
а)
анализира средството за укрепване и разширяване на единния пазар на ПКИПЦК, по-специално относно трансграничното търгуване на ПКИПЦК (включително фондовете, принадлежащи на трети страни), функционирането на паспорта за управляващите дружества, функционирането на опростения проспект като инструмент за информация и търгуване, повторното проучване на полето на допълнителните дейности и на възможностите за подобрено сътрудничество на органите по надзор относно съвместното тълкуване и прилагането на директивата;
б)
преразглежда приложното поле на директивата относно начина, по който тя се прилага за различните типове продукти (напр. институционни фондове, фондове за недвижимо имущество, фондове майки и фондове за хеджиране); изучаването следва да обхваща в частност мястото на такива фондове на пазара, регулирането на тези фондове в държавите-членки, когато е необходимо, и оценка на необходимостта да се продължава хармонизацията на тези фондове;
в)
оценява организацията на фондовете, включително правилата и практиките в областта на делегирането и отношенията между управляващия фонда и депозитаря;
г)
преразглежда правилата за ПКИПЦК в областта на инвестициите, напр. използването на деривативни и други инструменти и техники, свързани с ценните книжа, регламентацията на индексни фондове, регламентацията на инструментите от паричния пазар, депозитите, регламентацията на инвестициите „фонд на фондовете“, както и различните ограничения за инвестициите;
д)
анализира конкурентната позиция между капиталите, управлявани от управляващи дружества и от „самоуправляващи се“ инвестиционни дружества.
За изработването на своя доклад, Комисията организира колкото е възможно по- широки консултации със съответните професионални сектори и потребителски групи и надзорните органи.
2. Държавите-членки могат да предоставят на ПКИПЦК, съществуващи на датата на влизането в сила на настоящата директива, срок който не надвишава 60 месеца, считани от съответната дата, за да се съобразят с новото национално законодателство.
Член 3
Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, най-късно до 13 август 2003 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Те прилагат тези разпоредби не по-късно от 13 февруари 2004 г.
Когато държавите-членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Методите на това позоваване се определят от държавите-членки.
Член 4
Настоящата директива влиза в сила на датата на нейното публикуване в Официален вестник на Европейските общности.
Член 5
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 21 януари 2002 година.
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2001/108/EY,
annettu 21 päivänä tammikuuta 2002,
arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta annetun neuvoston direktiivin 85/611/ETY muuttamisesta yhteissijoitusyritysten sijoitusten osalta
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 47 artiklan 2 kohdan,
ottavat huomioon komission ehdotuksen(1),
ottavat huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon(2),
toimivat perustamissopimuksen 251 artiklassa määrättyä menettelyä noudattaen(3),
sekä katsovat seuraavaa:
(1) Neuvoston direktiivin 85/611/ETY(4), soveltamisala rajoittui aluksi avoimiin yhteistä sijoitustoimintaa harjoittaviin yrityksiin, jotka edistävät osuuksiensa myyntiä yleisölle yhteisön alueella ja joiden ainoa tarkoitus on sijoittaminen siirtokelpoisiin arvopapereihin (yhteissijoitusyritykset). Direktiivin 85/611/ETY johdanto-osassa todettiin, että kyseisen direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle jäävien yhteissijoitusyritysten osalta yhteensovittaminen toteutetaan myöhemmin.
(2) Markkinakehitys huomioon ottaen on suotavaa laajentaa yhteissijoitusyritysten sijoitusmahdollisuuksia, jotta ne voivat sijoittaa muihin riittävän likvideihin rahoitusvälineisiin kuin siirtokelpoisiin arvopapereihin. Rahoitusvälineet, joihin yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkun varoja voidaan sijoittaa, luetellaan tässä direktiivissä. Indeksin avulla suoritettava sijoitussalkun sijoitusten valinta on eräs salkunhoitomenetelmä.
(3) Tähän direktiiviin sisältyvä siirtokelpoisten arvopaperien määritelmä koskee ainoastaan tätä direktiiviä, eikä se vaikuta millään tavalla kansallisessa lainsäädännössä käytettyihin erilaisiin määritelmiin, joita käytetään muihin tarkoituksiin, kuten verotusta varten. Tämän vuoksi kyseinen määritelmä ei koske esimerkiksi sellaisten yhteisöjen kuin "building societies" tai "industrial and provident societies" liikkeeseen laskemia osakkeita tai vastaavia arvopapereita, joiden omistus ei käytännössä voi siirtyä muuten kuin siten, että liikkeeseen laskenut yhteisö lunastaa ne takaisin.
(4) Rahamarkkinavälineisiin kuuluvat sellaiset siirtokelpoiset rahoitusvälineet, joilla ei yleensä käydä kauppaa säännellyillä markkinoilla vaan rahamarkkinoilla, kuten esimerkiksi valtion velkasitoumukset, kuntatodistukset, sijoitustodistukset, yritystodistukset, siirtokelpoiset keskipitkät velkasitoumukset ja pankkivekselit.
(5) On tarpeen varmistaa, että tässä direktiivissä käytetty säänneltyjen markkinoiden käsite vastaa sijoituspalveluista arvopaperimarkkinoilla 10 päivänä toukokuuta 1993 annetussa neuvoston direktiivissä 93/22/ETY(5) käytettyä käsitettä.
(6) On suotavaa, että yhteissijoitusyritys voi sijoittaa varojaan sellaisten yhteissijoitusyritysten ja/tai muiden avointen yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin, jotka sijoittavat myös tässä direktiivissä mainittuun helposti rahaksi muutettavaan rahoitusomaisuuteen ja jotka toimivat riskin hajauttamisen periaatteella. Yhteissijoitusyrityksiä tai muita yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä, joihin yhteissijoitusyritys sijoittaa, on valvottava tehokkaasti.
(7) Yhteissijoitusyritysten yhteissijoitusyrityksiin ja muihin yhteistä sijoitustoimintaa harjoittaviin yrityksiin kohdistuvien sijoitusmahdollisuuksien kehittämistä olisi helpotettava. Tämän vuoksi on tärkeää varmistaa, ettei tällainen sijoitustoiminta heikennä sijoittajansuojaa. Koska yhteissijoitusyritykset voivat entistä helpommin sijoittaa muiden yhteissijoitusyritysten ja/tai yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin, on tarpeen vahvistaa tietyt säännöt määrällisistä rajoituksista, tietojen antamisesta ja päällekkäisyyksien estämisestä.
(8) Markkinakehityksen huomioon ottamiseksi sekä talous- ja rahaliiton toteutumisen vuoksi on suotavaa sallia yhteissijoitusyritysten sijoitukset pankkitalletuksiin. Pankkitalletuksiin sijoitettujen varojen riittävän likviditeetin varmistamiseksi näiden talletusten on oltava vaadittaessa takaisin maksettavia tai ne on voitava nostaa. Jos talletukset tehdään luottolaitokseen, jonka kotipaikka on Euroopan unionin ulkopuolisessa valtiossa, kyseiseen luottolaitokseen olisi sovellettava toiminnan vakautta koskevia sääntöjä, jotka vastaavat yhteisön lainsäädännössä asetettuja.
(9) Sen lisäksi, että yhteissijoitusyritys voi sijoittaa pankkitalletuksiin rahastonsa sääntöjen tai yhtiöjärjestyksensä mukaisesti, saattaa olla tarpeen, että kaikilla yhteissijoitusyrityksillä voi olla toiminnan edellyttämiä käteisvaroja, kuten avistatalletuksia. Tällaisten toiminnan edellyttämien käteisvarojen pitäminen voi olla perusteltua esimerkiksi seuraavissa tapauksissa: juoksevien tai odottamattomien maksujen kattamiseksi; myyntitilanteessa niin pitkäksi ajaksi kuin tarvitaan varojen uudelleen sijoittamiseen siirtokelpoisiin arvopapereihin, rahamarkkinavälineisiin ja/tai muuhun tässä direktiivissä säädettyyn rahoitusomaisuuteen; ainoastaan tarpeelliseksiajaksi silloin kun siirtokelpoisiin arvopapereihin, rahamarkkinavälineisiin ja muuhun rahoitusomaisuuteen sijoittaminen on keskeytettävä epäsuotuisien markkinaolosuhteiden vuoksi.
(10) Toiminnan vakauteen liittyvien syiden vuoksi yhteissijoitusyritysten on vältettävä sijoitusten liiallista, vastapuoliriskin aiheuttavaa keskittämistä yhteen laitokseen tai samaan yritysryhmään kuuluviin laitoksiin.
(11) Yhteissijoitusyrityksille olisi annettava osana niiden yleistä sijoituspolitiikkaa ja/tai suojaustarkoituksessa nimenomainen mahdollisuus sijoittaa varoja rahoitusjohdannaisiin tarjousesitteessä ilmoitetun rahoitustavoitteen tai riskirajan saavuttamiseksi. Sijoittajansuojan varmistamiseksi on tarpeen rajoittaa johdannaisiin liittyvää mahdollisen riskin enimmäismäärää siten, että se ei ylitä yhteissijoitusyrityksen koko sijoitussalkun nettoarvoa. Jotta voidaan varmistaa, että johdannaissopimusten kaupoista johtuvista riskeistä ja sitoumuksista ollaan jatkuvasti tietoisia, ja jotta sijoitusrajoitusten noudattamista voidaan valvoa, on näitä riskejä ja sitoumuksia mitattava ja seurattava jatkuvasti. Sijoittajansuojan varmistamiseksi avoimuuden avulla yhteissijoitusyritysten olisi lisäksi annettava kuvaus niiden johdannaisoperaatioita koskevista strategioista, menetelmistä ja sijoitusrajoituksista.
(12) Vakioimattomien johdannaissopimusten osalta olisi asetettava lisävaatimuksia vastapuolten ja välineiden kelpoisuuden, likvidiyden ja position jatkuvan arvioinnin osalta. Lisävaatimusten tarkoituksena on varmistaa riittävä sijoittajansuoja, joka on lähellä sellaisiin johdannaissopimuksiin sisältyvää sijoittajansuojaa, joilla käydään kauppaa säännellyillä markkinoilla.
(13) Johdannaissopimuksiin perustuvia operaatioita ei saa milloinkaan käyttää tämän direktiivin säännösten ja periaatteiden kiertämiseen. Vakioimattomien johdannaissopimusten osalta olisi sovellettava riskinhajauttamista koskevia lisäsääntöjä yhdestä vastapuolesta tai vastapuolten ryhmästä aiheutuvien riskien varalta.
(14) Jotkin pääasiassa osakkeisiin ja/tai velkakirjoihin sijoittavien yhteissijoitusyritysten salkunhoitomenetelmät perustuvat osakeindeksien ja/tai joukkovelkakirjaindeksien jäljittelyyn. On suotavaa, että yhteissijoitusyritykset voivat jäljitellä tunnettuja ja tunnustettuja osakeindeksejä ja/tai joukkovelkakirjaindeksejä. Siksi saattaa olla tarpeen ottaa käyttöön osakkeisiin ja/tai velkakirjoihin tässä tarkoituksessa sijoittavia yhteissijoitusyrityksiä koskevat joustavammat riskin hajauttamissäännöt.
(15) Tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvia yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä ei saa käyttää muuhun tarkoitukseen kuin yleisöltä hankittujen rahojen yhteiseen sijoittamiseen tässä direktiivissä vahvistettujen sääntöjen mukaisesti. Tässä direktiivissä mainituissa tapauksissa yhteissijoitusyrityksellä saa olla tytäryhtiöitä ainoastaan silloin, kun se on tarpeen tiettyjen, niin ikään tässä direktiivissä mainittujen toimintojen suorittamiseksi tehokkaasti kyseisen yhteissijoitusyrityksen lukuun. On tarpeen varmistaa yhteissijoitusyritysten tehokas valvonta. Yhteissijoitusyrityksen tytäryhtiön perustaminen kolmanteen maahan olisi siksi sallittava ainoastaan direktiivissä mainituissa tapauksissa ja siinä vahvistetuin edellytyksin. Yleinen velvollisuus toimia ainoastaan osuudenhaltijoiden etujen mukaisesti ja erityisesti tavoite lisätä kustannustehokkuutta eivät koskaan oikeuta yhteissijoitusyritystä ryhtymään toimenpiteisiin, jotka saattavat estää toimivaltaisia viranomaisia harjoittamasta tehokkaasti valvontatehtäviään.
(16) On tarpeen varmistaa entistä erilaisempien yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksien vapaa rajat ylittävä kaupan pitäminen ja samalla turvata yhtäläinen sijoittajansuojan vähimmäistaso. Asetetut tavoitteet voidaan saavuttaa ainoastaan sitovalla yhteisön direktiivillä, jossa säädetään vähimmäisnormeista. Tällä direktiivillä toteutetaan ainoastaan vaaditun yhdenmukaistamisen vähimmäistaso, eikä siinä ylitetä sitä, mikä on näiden tavoitteiden saavuttamiseksi tarpeen perustamissopimuksen 5 artiklan kolmannen kohdan mukaisesti.
(17) Tämän direktiivin täytäntöönpanemiseksi tarvittavista toimenpiteistä olisi päätettävä menettelystä komissiolle siirrettyä täytäntöönpanovaltaa käytettäessä 28 päivänä kesäkuuta 1999 tehdyn neuvoston päätöksen 1999/468/EY(6) mukaisesti.
(18) Komissio saattaa ehdottaa kodifiointia ehdotusten hyväksymisen jälkeen,
OVAT ANTANEET TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
Muutetaan direktiivi 85/611/ETY seuraavasti:
1) Korvataan 1 artiklan 2 kohdan ensimmäinen luetelmakohta seuraavasti: "- joiden ainoana tarkoituksena on yleisöltä hankittujen varojen yhteinen sijoittaminen 19 artiklan 1 kohdassa mainittuihin siirtokelpoisiin arvopapereihin ja/tai muuhun helposti rahaksi muutettavaan rahoitusomaisuuteen ja jotka toimivat riskin hajauttamisen periaatteella, ja".
2) Lisätään 1 artiklaan kohdat seuraavasti: "8. Tässä direktiivissä 'siirtokelpoisilla arvopapereilla' tarkoitetaan:
- yhtiöiden osakkeita ja vastaavia arvopapereita (jäljempänä 'osakkeet'),
- joukkovelkakirjalainoja ja muita arvopaperistettuja velkamuotoja (jäljempänä 'joukkovelkakirjat'),
- muita jälkimarkkinakelpoisia arvopapereita, joihin liittyy oikeus hankkia tällaisia siirtokelpoisia arvopapereita merkitsemällä tai vaihtamalla,
lukuun ottamatta 21 artiklassa tarkoitettuja menetelmiä ja välineitä.
9. Tässä direktiivissä 'rahamarkkinavälineillä' tarkoitetaan välineitä, joilla tavallisesti käydään kauppaa rahamarkkinoilla ja jotka voidaan muuttaa helposti rahaksi ja joiden arvo voidaan tarkasti määritellä koska tahansa".
3) Korvataan 19 artiklan 1 kohdan a alakohta seuraavasti: "a) siirtokelpoisiin arvopapereihin ja rahamarkkinavälineisiin, jotka on otettu sijoituspalveludirektiivin 1 artiklan 13 kohdassa tarkoitetuille säännellyille markkinoille tai joilla käydään kauppaa kyseisillä markkinoilla;".
4) Lisätään 19 artiklan 1 kohdan b ja c alakohdassa sanan "arvopapereihin" jälkeen sanat "ja rahamarkkinavälineisiin".
5) Muutetaan 19 artiklan 1 kohta seuraavasti:
- (ei vaikutusta suomenkieliseen toisintoon),
- lisätään kohta seuraavasti: "e) yhteissijoitusyritysten, joille on annettu toimilupa tämän direktiivin mukaisesti, ja/tai muiden 1 artiklan 2 kohdan ensimmäisessä ja toisessa luetelmakohdassa tarkoitettujen yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin riippumatta siitä, sijaitsevatko kyseiset yritykset jossakin jäsenvaltiossa, edellyttäen, että:
- tällaiset muut yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavat yritykset on hyväksytty sellaisen lainsäädännön nojalla, jonka mukaan ne ovat sellaisen valvonnan alaisia, jonka yhteissijoitusyritysten osalta toimivaltaiset viranomaiset katsovat vastaavan yhteisön lainsäädännössä säädettyä, ja edellyttäen, että viranomaisten välinen yhteistyö on riittävässä määrin varmistettu,
- osuudenhaltijoiden suoja muissa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavissa yrityksissä vastaa yhteissijoitusyrityksen osuudenhaltijoiden suojaa, ja erityisesti että varojen erottelun, siirtokelpoisten arvopapereiden ja rahamarkkinavälineiden lainaksioton, lainaksiannon ja ilman katetta tapahtuvan myynnin (ylimyynti) sääntely vastaa tämän direktiivin vaatimuksia,
- muiden yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten liiketoiminnasta annetaan puolivuosittain ja vuosittain kertomus, jonka nojalla niiden varoista ja veloista, tuloista ja liiketoimista voidaan tehdä arvio kertomuskaudelta,
- yhteissijoitusyritys tai muu yhteistä sijoitustoimintaa harjoittava yritys, jonka hankintaa tutkitaan, voi rahastosääntöjensä tai yhtiöjärjestyksensä mukaan sijoittaa enintään 10 prosenttia varoistaan muiden yhteissijoitusyritysten tai muiden yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin; ja/tai
f) luottolaitostalletuksiin, jotka ovat vaadittaessa takaisin maksettavia tai nostettavissa ja erääntyvät enintään 12 kuukauden kuluessa, edellyttäen, että luottolaitoksen kotipaikka on jossain jäsenvaltiossa, tai, jos luottolaitoksen kotipaikka on yhteisön ulkopuolisessa valtiossa, sillä edellytyksellä, että siihen sovelletaan toiminnan vakautta koskevia sääntöjä, joiden yhteissijoitusyritysten osalta toimivaltaiset viranomaiset katsovat vastaavan yhteisön lainsäädännössä säädettyä; ja/tai
g) rahoitusjohdannaisiin, mukaan lukien vastaavat käteisellä selvitettävät rahoitusvälineet, joilla käydään kauppaa edellä a, b ja c alakohdassa tarkoitetuilla säännellyillä markkinoilla; ja/tai rahoitusjohdannaisiin, joilla käydään kauppaa pörssilistan ulkopuolella (OTC, 'over-the-counter-johdannaiset'), jäljempänä 'vakioimattomat johdannaissopimukset', edellyttäen, että
- kohde-etuus muodostuu tässä kohdassa tarkoitetuista välineistä, rahoitusindekseistä, koroista, valuuttakursseista tai valuutoista, joihin yhteissijoitusyritys voi sijoittaa sijoitustavoitteidensa mukaisesti, mitkä ilmoitetaan yhteissijoitusyrityksen rahastosäännöissä tai yhtiöjärjestyksessä,
- vakioimattomien johdannaissopimusten kaupoissa vastapuolet ovat laitoksia, joiden toiminnan vakautta valvotaan ja jotka kuuluvat yhteissijoitusyritysten osalta toimivaltaisten viranomaisten hyväksymiin luokkiin, ja
- vakioimattomat johdannaissopimukset arvioidaan luotettavasti ja varmistettavasti päivittäin ja ne voidaan yhteissijoitusyrityksen aloitteesta milloin tahansa myydä, muuttaa rahaksi tai kattaa vastakkaisella toimella niiden käypään arvoon; ja/tai
h) rahamarkkinavälineisiin, joilla ei käydä kauppaa säännellyillä markkinoilla ja jotka kuuluvat 1 artiklan 9 kohdan soveltamisalaan, jos kyseisten rahoitusvälineiden liikkeeseenlasku tai itse liikkeeseenlaskija kuuluu sijoittajien ja säästöjen suojaamiseksi tapahtuvan sääntelyn piiriin ja edellyttäen, että niiden
- liikkeeseenlaskija tai takaaja on jäsenvaltion keskus-, alue- tai paikallisviranomainen tai keskuspankki, Euroopan keskuspankki, Euroopan unioni tai Euroopan investointipankki, muu valtio kuin jäsenvaltio, tai liittovaltion tapauksessa jokin liittovaltion jäsenistä, taikka kansainvälinen julkisyhteisö, johon yksi tai useampi jäsenvaltio kuuluu, tai
- liikkeeseenlaskija on yritys, jonka arvopapereilla käydään kauppaa a, b tai c alakohdassa tarkoitetuilla säännellyillä markkinoilla, tai
- liikkeeseenlaskija tai takaaja on laitos, jonka toiminnan vakautta valvotaan yhteisön lainsäädännössä määriteltyjen perusteiden mukaisesti, tai laitos, johon sovelletaan ja joka noudattaa toiminnan vakautta koskevia sääntöjä, joiden toimivaltaiset viranomaiset katsovat olevan vähintään yhtä tiukat kuin yhteisön lainsäädännössä annettujen, tai
- liikkeeseenlaskija on muu yhteisö, joka kuuluu yhteissijoitusyritysten osalta toimivaltaisten viranomaisten hyväksymiin luokkiin, edellyttäen, että tällaisiin välineisiin tehtyihin sijoituksiin sovelletaan sijoittajansuojaa, joka vastaa ensimmäisessä, toisessa tai kolmannessa luetelmakohdassa säädettyä, ja että liikkeeseenlaskija on yhtiö, jonka oma pääoma ja vararahastot ovat vähintään 10 miljoonaa euroa ja joka laatii ja julkaisee tilinpäätöksensä neuvoston direktiivin 78/660/ETY(7) mukaisesti, tai yhteisö, joka kuuluu konserniin, jossa on yksi tai useampia pörssiyhtiöitä ja joka on erikoistunut konsernin rahoitukseen, tai yhteisö, joka on erikoistunut sellaisten arvopaperistamisvälineiden rahoitukseen, joissa hyödynnetään pankin likviditeettilimiittiä.".
6) Lisätään 19 artiklan 2 kohdan a alakohdassa sanan "arvopapereihin" jälkeen sanat "ja rahamarkkinavälineisiin".
7) Kumotaan 19 artiklan 2 kohdan b alakohta ja 3 kohta.
8) Kumotaan 20 artikla.
9) Korvataan 21 artikla seuraavasti: " 21 artikla
1. Rahasto- tai sijoitusyhtiön on sovellettava riskinhallintamenettelyjä, joilla se voi seurata ja mitata jatkuvasti kuhunkin positioon liittyvää riskiä ja sen vaikutusta salkun kokonaisriskiin; sen on sovellettava menettelyjä, joilla voidaan arvioida tarkasti ja riippumattomasti vakioimattomien johdannaissopimusten arvo. Sen on ilmoitettava toimivaltaisille viranomaisille säännöllisesti ja niiden vahvistamien yksityiskohtaisten sääntöjen mukaisesti johdannaissopimusten tyypit, niiden riskit, määrälliset rajat sekä johdannaiskaupan riskien arviointiin käytetyt menetelmät kunkin hoitamansa yhteissijoitusyrityksen osalta.
2. Jäsenvaltiot voivat antaa yhteissijoitusyrityksille luvan käyttää siirtokelpoisiin arvopapereihin ja rahamarkkinavälineisiin liittyviä menetelmiä ja välineitä tietyin ehdoin ja tietyissä rajoissa, jotka ne vahvistavat, edellyttäen, että näitä menetelmiä ja välineitä käytetään tehokkaaseen salkunhoitoon. Jos nämä operaatiot koskevat johdannaissopimusten käyttöä, kyseisten ehtojen ja rajojen on oltava tämän direktiivin säännösten mukaisia.
Nämä operaatiot eivät missään tapauksessa saa aiheuttaa sitä, että yhteissijoitusyritys poikkeaa sijoitustavoitteistaan, jotka on asetettu sen rahastosäännöissä tai yhtiöjärjestyksessä tai tarjousesitteessä.
3. Yhteissijoitusyrityksen on huolehdittava siitä, että sen johdannaissopimuksiin liittyvä kokonaisriski ei ylitä sen salkun kokonaisnettoarvoa.
Riskin laskennassa otetaan huomioon perustana olevien varojen nykyarvo, vastapuoliriski, markkinoiden tuleva kehitys ja positioiden rahaksi muuttamiseen käytettävissä oleva aika. Tätä sovelletaan myös seuraaviin alakohtiin.
Yhteissijoitusyritys voi osana sijoituspolitiikkaansa ja 22 artiklan 5 kohdassa säädetyn rajan puitteissa sijoittaa rahoitusjohdannaisiin edellyttäen, että niiden perustana oleviin varoihin liittyvän riskin määrä ei kokonaisuudessaan ylitä 22 artiklassa säädettyjä sijoitusrajoituksia. Kun yhteissijoitusyritys sijoittaa indeksiperusteisiin rahoitusjohdannaisiin, jäsenvaltiot voivat sallia, ettei näitä sijoituksia tarvitse yhdistää 22 artiklassa säädettyihin rajoihin.
Silloin kun siirtokelpoiseen arvopaperiin tai rahamarkkinavälineeseen sisältyy johdannainen, se on otettava huomioon tämän artiklan vaatimuksia noudatettaessa.
4. Jäsenvaltioiden on viimeistään 13 päivänä helmikuuta 2004 toimitettava komissiolle kaikki tiedot sekä niiden sellaisen kansallisen säännöstön myöhemmät muutokset, jotka koskevat edellä 3 kohdassa mainittuja riskinlaskentamenetelmiä, mukaan lukien vastapuoliriski vakioimattomien johdannaissopimusten kaupoissa. Komissio toimittaa nämä tiedot edelleen muille jäsenvaltioille. Näistä tiedoista voidaan keskustella yhteyskomiteassa noudattaen 53 artiklan 4 kohdassa säädettyä menettelyä noudattaen.".
10) Korvataan 22 artikla seuraavasti: " 22 artikla
1. Yhteissijoitusyritys voi sijoittaa enintään 5 prosenttia varoistaan sellaisiin siirtokelpoisiin arvopapereihin tai rahamarkkinavälineisiin, joilla on sama liikkeeseenlaskija. Yhteissijoitusyritys voi sijoittaa enintään 20 prosenttia varoistaan samaan yhteisöön tehtyihin talletuksiin.
Yhteissijoitusyrityksen vastapuoliriski vakioimattomien johdannaissopimusten kaupoissa ei saa ylittää:
- 10:tä prosenttia sen varoista, jos vastapuoli on 19 artiklan 1 kohdan f alakohdassa tarkoitettu luottolaitos, eikä
- 5:tä prosenttia sen varoista muissa tapauksissa.
2. Jäsenvaltiot voivat korottaa 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä säädetyn 5 prosentin rajan enintään 10 prosenttiin. Yhteissijoitusyrityksen sellaisissa liikkeeseenlaskijoissa, joihin kuhunkin se sijoittaa yli 5 prosenttia varoistaan, omistamien siirtokelpoisten arvopaperien ja rahamarkkinavälineiden kokonaisarvo ei kuitenkaan saa ylittää 40:ää prosenttia sen varojen arvosta. Tämä rajoitus ei koske talletuksia eikä vakioimattomien johdannaissopimusten kauppoja, jotka on tehty sellaisten rahoituslaitosten kanssa, joiden toiminnan vakautta valvotaan.
Edellä 1 kohdassa asetetuista yksittäisistä rajoista huolimatta yhteissijoitusyritys ei saa yhdistää
- sijoituksia arvopapereihin tai rahamarkkinavälineisiin,
- talletuksia, ja/tai
- riskejä, jotka aiheutuvat vakioimattomien johdannaissopimusten kaupoista,
jos liikkeeseenlaskija, talletuksen vastaanottaja tai kaupan osapuolena on sama yhteisö yli 20 prosentin arvosta sen omista varoista.
3. Jäsenvaltiot voivat korottaa 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä säädetyn viiden prosentin rajan enintään 35 prosenttiin, jos siirtokelpoisten arvopaperien tai rahamarkkinavälineiden liikkeeseenlaskija tai takaaja on jäsenvaltio tai sen paikalliset viranomaiset, kolmas valtio tai kansainvälinen julkisyhteisö, jonka jäsenenä on yksi tai useampi jäsenvaltio.
4. Jäsenvaltiot voivat korottaa 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä säädetyn viiden prosentin rajan enintään 25 prosenttiin tiettyjen joukkovelkakirjalainojen osalta, jos niiden liikkeeseenlaskija on luottolaitos, jonka kotipaikka on jossain jäsenvaltiossa ja joka lain nojalla kuuluu joukkovelkakirjanhaltijain suojaksi tarkoitetun erityisen julkisen valvonnan piiriin. Erityisesti on näiden joukkovelkakirjalainojen liikkeeseenlaskussa saadut määrät sijoitettava kyseisen lain mukaisesti varoihin, jotka riittävät kattamaan koko joukkovelkakirjalainojen juoksuajan niihin liittyvät saatavat ja jotka liikkeeseenlaskijan mahdollisessa maksukyvyttömyystapauksessa käytetään etusijajärjestyksessä pääoman takaisinmaksuun ja kertyneen koron maksuun.
Jos yhteissijoitusyritys sijoittaa yli viisi prosenttia varoistaan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin joukkovelkakirjalainoihin, joilla on yksi liikkeeseenlaskija, ei näiden sijoitusten kokonaisarvo saa ylittää 80:aa prosenttia yhteissijoitusyrityksen varojen arvosta.
Jäsenvaltioiden on toimitettava komissiolle luettelo edellä mainituista joukkovelkakirjalainojen luokista sekä niiden liikkeeseenlaskijoiden luokista, joilla on ensimmäisessä alakohdassa mainittujen lakien ja valvontajärjestelyjen mukaisesti lupa laskea liikkeeseen edellä mainitut ehdot täyttäviä joukkovelkakirjoja. Näihin luetteloihin on liitettävä ilmoitus, jossa täsmennetään, minkälaiset takuut lainoille tarjotaan. Komissio toimittaa nämä tiedot välittömästi edelleen toisille jäsenvaltioille yhdessä aiheellisina pitämiensä huomautusten kanssa ja saattaa tiedot kansalaisten saataville. Näistä tiedonannoista voidaan keskustella yhteyskomiteassa 53 artiklan 4 kohdassa säädettyä menettelyä noudattaen.
5. Edellä 3 ja 4 kohdassa tarkoitettuja siirtokelpoisia arvopapereita ja rahamarkkinavälineitä ei oteta huomioon 2 kohdassa tarkoitetun 40 prosentin rajan soveltamisessa.
1, 2, 3 ja 4 kohdassa säädettyjä rajoja ei saa yhdistää, joten 1, 2, 3 ja 4 kohdan mukaisesti tehdyt sijoitukset saman yhteisön liikkeeseenlaskemiin siirtokelpoisiin arvopapereihin tai rahamarkkinavälineisiin taikka tähän yhteisöön tehtyihin talletuksiin tai johdannaisiin eivät saa missään olosuhteissa ylittää yhteensä 35:tä prosenttia yhteissijoitusyrityksen varoista.
Yhtiöitä, jotka direktiivin 83/349/ETY(8) mukaisesti määritellyn konsolidoidun tilinpäätöksen laatimiseksi tai tunnustettujen kansainvälisten kirjanpitosääntöjen mukaisesti luetaan samaan konserniin, pidetään tässä artiklassa asetettuja rajoja laskettaessa yhtenä yhteisönä.
Jäsenvaltiot voivat sallia saman konsernin siirtokelpoisiin arvopapereihin ja rahamarkkinavälineisiin tehtyjen sijoitusten kumuloitumisen 20 prosentin rajaan asti.".
11) Lisätään artikla seuraavasti: " 22 a artikla
1. Jäsenvaltiot voivat, tämän kuitenkaan vaikuttamatta 25 artiklassa säädettyihin rajoihin, korottaa 22 artiklassa säädettyjä rajoja enintään 20 prosenttiin saman liikkeeseenlaskijayhteisön osakkeisiin ja/tai joukkovelkakirjoihin tehtävien sijoitusten osalta, jos yhteissijoitusyrityksen sijoituspolitiikan tavoitteena on rahaston sääntöjen tai yhtiöjärjestyksen mukaan jäljitellä tiettyä toimivaltaisten viranomaisten tunnustamaa osake- tai joukkovelkakirjaindeksiä edellyttäen, että
- indeksin koostumus on tarpeeksi hajautettu,
- indeksi kuvaa riittävän tarkasti niitä markkinoita, joihin se viittaa,
- indeksi julkistetaan asianmukaisella tavalla.
2. Jäsenvaltiot voivat korottaa 1 kohdassa säädetyn rajan enintään 35 prosenttiin, jos tämä osoittautuu perustelluksi poikkeuksellisten markkinaolosuhteiden vuoksi, erityisesti sellaisilla säännellyillä markkinoilla, joilla tietyt siirtokelpoiset arvopaperit tai rahamarkkinavälineet ovat erittäin määräävässä asemassa. Sijoittaminen tähän enimmäismäärään saakka on sallittu vain yhden liikkeeseenlaskijan osalta.".
12) Lisätään 23 artiklan 1 kohdassa sanan "arvopapereihin" jälkeen sanat "ja rahamarkkinavälineisiin".
13) Korvataan 24 artikla seuraavasti: " 24 artikla
1. Yhteissijoitusyritys voi hankkia yhteissijoitusyritysten ja/tai muiden yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten 19 artiklan 1 kohdan e alakohdassa tarkoitettuja osuuksia edellyttäen, että se sijoittaa enintään 10 prosenttia varoistaan saman yhteissijoitusyrityksen tai muun yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavan yrityksen osuuksiin. Jäsenvaltiot voivat korottaa tämän rajan enintään 20 prosenttiin.
2. Muiden yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten kuin yhteissijoitusyritysten osuuksiin tehdyt sijoitukset eivät saa yhteensä ylittää 30:a prosenttia yhteissijoitusyrityksen varoista.
Jos yhteissijoitusyritys on hankkinut yhteissijoitusyrityksen ja/tai muun yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavan yrityksen osuuksia, jäsenvaltiot voivat sallia, ettei kyseisen yhteissijoituksen tai muun yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavan yrityksen varoja tarvitse yhdistää 22 artiklassa säädettyihin rajoihin.
3. Jos yhteissijoitusyritys sijoittaa sellaisten muiden yhteissijoitusyritysten ja/tai muiden yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin, joita hoitaa suoraan tai toimeksiannosta sama rahastoyhtiö tai jokin muu yhtiö, johon kyseinen rahastoyhtiö on sidoksissa yhteisen liikkeenjohdon tai määräysvallan taikka merkittävän suoran tai välillisen omistuksen kautta, kyseinen rahastoyhtiö tai muu yhtiö ei saa veloittaa merkintä- tai lunastuspalkkiota yhteissijoitusyrityksen sijoituksista näiden muiden yhteissijoitusyritysten ja/tai yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin.
Yhteissijoitusyrityksen, joka sijoittaa huomattavan osan varoistaan muihin yhteissijoitusyrityksiin ja/tai yhteistä sijoitustoimintaa harjoittaviin yrityksiin, on ilmoitettava tarjousesitteessään niiden hoitopalkkioiden enimmäismäärä, jotka voidaan veloittaa sekä itse yhteissijoitusyritykseltä että niiltä muilta yhteissijoitusyrityksiltä ja/tai yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavilta yrityksiltä, joihin se aikoo sijoittaa. Sen on ilmoitettava vuosikertomuksessaan hoitopalkkioiden enimmäisprosentti sekä itse yhteissijoitusyrityksen että niiden yhteissijoitusyritysten ja/tai muiden yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osalta, joissa sillä on sijoituksia.".
14) Lisätään artikla seuraavasti: " 24 a artikla
1. Tarjousesitteessä on ilmoitettava, millaisiin varoihin yhteissijoitusyrityksellä on lupa tehdä sijoituksia. Siinä on ilmoitettava, onko sillä lupa suorittaa rahoitusjohdannaistoimia; tällöin tarjousesitteessä on oltava näkyvä maininta siitä, voidaanko näitä toimia suorittaa suojautumiseksi vai sijoitustavoitteiden toteuttamiseksi, sekä esitettävä rahoitusjohdannaisten käytön mahdollinen vaikutus riskeihin.
2. Jos yhteissijoitusyritys sijoittaa pääasiassa johonkin muuhun 19 artiklassa määritellyistä varojen luokista kuin siirtokelpoisiin arvopapereihin ja rahamarkkinavälineisiin tai jos se jäljittelee 22 a artiklan mukaisesti osake- tai joukkovelkakirjaindeksiä, tarjousesitteessä ja tarvittaessa muussa markkinointiaineistossa on oltava näkyvä maininta sen sijoituspolitiikasta.
3. Jos yhteissijoitusyrityksen varojen nettoarvo todennäköisesti vaihtelee huomattavasti sen sijoitussalkun koostumuksen tai käytettävien salkunhoitomenetelmien johdosta, sen tarjousesitteessä ja tarvittaessa muussa markkinointiaineistossa on oltava näkyvä maininta tästä erityispiirteestä.
4. Sijoittajan pyynnöstä on rahastoyhtiön myös toimitettava lisätietoja, jotka liittyvät yhteissijoitusyrityksen riskinhallinnassa noudatettaviin määrällisiin rajoihin, tätä varten valittuihin menetelmiin sekä tärkeimpien välineluokkien riskien ja tuottojen viimeaikaiseen kehitykseen.".
15) 25 artiklan 2 kohdassa:
1) korvataan kolmas luetelmakohta seuraavasti: "- 25 prosenttia 1 artiklan 2 kohdan ensimmäisessä ja toisessa luetelmakohdassa tarkoitetun yksittäisen yhteissijoitusyrityksen ja/tai muun yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavan yrityksen osuuksista;".
2) lisätään neljäs luetelmakohta seuraavasti: "- 10 prosenttia saman liikkeeseenlaskijan rahamarkkinavälineistä.".
16) Korvataan 25 artiklan 2 kohdan toinen virke seuraavasti: "Edellä toisessa, kolmannessa ja neljännessä luetelmakohdassa säädettyjä rajoituksia ei tarvitse noudattaa hankintahetkellä, jos tuolloin ei voida laskea joukkovelkakirjojen tai rahamarkkinavälineiden kokonaismäärää taikka liikkeeseen laskettujen arvopaperien nettomäärää.".
17) Lisätään 25 artiklan 3 kohdan a, b ja c alakohdassa sanan "arvopapereihin" jälkeen sanat "ja rahamarkkinavälineisiin".
18) Korvataan 25 artiklan 3 kohdan e alakohta seuraavasti: "e) sijoitusyhtiöllä tai sijoitusyhtiöillä oleviin sellaisten tytäryhtiöiden osakkeisiin, jotka eivät harjoita muuta toimintaa kuin osuudenhaltijain pyynnöstä tapahtuvaa osuuksien takaisinostoa koskevaa hoito-, neuvonta- tai markkinointitoimintaa pelkästään sijoitusyhtiön tai sijoitusyhtiöiden lukuun siinä maassa, johon tytäryhtiö on sijoittautunut.".
19) Korvataan 26 artiklan 1 kohta seuraavasti: "1. Yhteissijoitusyritysten ei tarvitse noudattaa tässä jaksossa säädettyjä rajoja, kun ne käyttävät varoihinsa kuuluviin siirtokelpoisiin arvopapereihin tai rahamarkkinavälineisiin liittyviä merkintäoikeuksia.
Jäsenvaltiot voivat, huolehtien riskin hajauttamisen periaatteen noudattamisesta, sallia vastikään toimiluvan saaneiden yhteissijoitusyritysten poiketa 22, 22 a, 23 ja 24 artiklan säännöksistä kuuden kuukauden ajan niiden toimiluvan myöntämisestä.".
20) Korvataan 41 artiklan 2 kohta seuraavasti: "2. Mitä 1 kohdassa säädetään, ei estä tällaisia yrityksiä hankkimasta siirtokelpoisia arvopapereita, rahamarkkinavälineitä tai muita 19 artiklan 1 kohdan e, g ja h alakohdassa tarkoitettuja rahoitusvälineitä, joita ei ole täysin maksettu.".
21) Korvataan 42 artikla seuraavasti: " 42 artikla
Siirtokelpoisten arvopaperien tai rahamarkkinavälineiden tai muun 19 artiklan 1 kohdan e, g ja h alakohdassa tarkoitetun rahoitusvälineen ilman katetta tapahtuvaa myyntiä (ylimyynti) ei saa harjoittaa:
- sijoitusyhtiö, eikä
- rahastoyhtiö tai omaisuudenhoitaja sijoitusrahaston lukuun.".
22) Lisätään 53 artiklan jälkeen artikla seuraavasti: " 53 a artikla
1. Tämän direktiivin 53 artiklan 1 kohdassa säädettyjen tehtäviensä lisäksi yhteyskomitea voi kokoontua päätöksen 1999/468/EY(9) 5 artiklassa tarkoitettuna sääntelykomiteana avustaakseen komissiota tähän direktiiviin seuraavilla aloilla tehtävien teknisten muutosten osalta:
- määritelmien selventäminen, jotta varmistetaan, että tätä direktiiviä sovelletaan yhdenmukaisesti koko yhteisön alueella,
- sanaston mukauttaminen yhteissijoitusyrityksistä ja niihin liittyvistä asioista myöhemmin annettaviin säädöksiin sekä määritelmien muotoilu niiden mukaisesti.
2. Jos tähän kohtaan viitataan, sovelletaan päätöksen 1999/468/EY 5 ja 7 artiklassa säädettyä menettelyä ottaen huomioon mainitun päätöksen 8 artiklan säännökset.
Päätöksen 1999/468/EY 5 artiklan 6 kohdassa tarkoitettu määräaika vahvistetaan kolmeksi kuukaudeksi.
3. Komitea vahvistaa työjärjestyksensä.".
2 artikla
1. Viimeistään 13 päivänä helmikuuta 2005 komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle muutetun direktiivin 85/611/ETY soveltamista koskevan kertomuksen sekä tarvittaessa ehdotuksia muutoksiksi. Erityisesti kertomuksessa
a) selvitetään, miten yhteissijoitusyritysten yhtenäismarkkinoita voidaan syventää ja laajentaa, erityisesti mitä tulee yhteissijoitusyritysten rajatylittävään markkinointiin (mukaan lukien kolmannen osapuolen varat), rahastoyhtiöiden toimiluvan toimivuuteen, yksinkertaistettujen tarjousesitteiden toimivuuteen tiedotus- ja markkinointivälineenä, aputoimintojen laajuuden uudelleenarviointiin ja mahdollisuuksiin parantaa valvontaviranomaisten yhteistoimintaa tämän direktiivin yhtäläisen tulkinnan ja soveltamisen osalta;
b) tarkastellaan uudelleen direktiivin soveltamisalaa sen kannalta, miten se soveltuu eri tyyppisiin tuotteisiin (esimerkiksi yhteisörahastoihin, kiinteistörahastoihin, master-feeder-rahastoihin ja vipurahastoihin); selvityksen pitäisi keskittyä erityisesti kyseisten rahastojen markkinoiden laajuuteen, näiden rahastojen mahdolliseen sääntelyyn jäsenvaltioissa ja sen arvioimiseen, onko kyseisten rahastojen yhdenmukaistamista jatkettava;
c) arvioidaan rahastojen organisointia, mukaan lukien valtuuttamista koskevat säännöt ja käytännöt sekä varainhoitajan ja tallettajan välinen suhde,
d) arvioidaan uudelleen yhteissijoitusyrityksiä koskevat sijoitussäännöt, esimerkiksi johdannaisten ja arvopapereihin liittyvien muiden välineiden ja tekniikoiden käyttö, indeksirahastojen sääntely, rahamarkkinavälineiden ja talletusten sääntely, pääomarahastoihin sijoittavien rahastojen sijoitusten sääntely sekä sijoituksia koskevat erilaiset rajoitukset;
e) selvitetään, mikä on rahastoyhtiöiden hoitamien rahastojen ja "itsehoidettujen" sijoitusyhtiöiden välinen kilpailutilanne.
Laatiessaan kertomustaan komissio kuulee mahdollisimman laajasti eri alojen edustajia, kuluttajaryhmiä sekä valvontaelimiä.
2. Jäsenvaltiot voivat myöntää tämän direktiivin voimaantulopäivänä olemassa oleville yhteissijoitusyrityksille määräajan, joka on korkeintaan 60 kuukautta kyseisestä päivästä, uuteen kansalliseen lainsäädäntöön mukautumiseen.
3 artikla
Jäsenvaltioiden on annettava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset viimeistään 13 päivänä elokuuta 2003. Niiden on ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä.
Niiden on sovellettava näitä säännöksiä viimeistään 13 päivänä helmikuuta 2004.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä ja määräyksissä on viitattava tähän direktiiviin, tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään.
4 artikla
Tämä direktiivi tulee voimaan päivänä, jona se julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä.
5 artikla
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 21 päivänä tammikuuta 2002.