31985L0611
L 375/3
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
ДИРЕКТИВА НА СЪВЕТА
от 20 декември 1985 година
относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК)
(85/611/ЕИО)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската икономическа общност, и по-специално член 57, параграф 2 от него;
като взе предвид предложението на Комисията (1);
като взе предвид становището на Европейския парламент (2);
като взе предвид становището на Икономическия и социален комитет (3);
като има предвид, че законите на държавите-членки относно предприятията за колективно инвестиране се различават значително помежду си и особено що се отнася до задълженията и контролните мерки, налагани на такива предприятия; като има предвид, че тези разлики нарушават условията за конкуренция между такива предприятия и не гарантират еднаква защита на притежателите на дялови единици;
като има предвид, че националните закони, уреждащи предприятията за колективно инвестиране следва да бъдат координирани с цел сближаване на условията на конкуренция между такива предприятия на общностно равнище и същевременно гарантиране на по-ефeктивна и по-уеднаквена защита на притежателите на дялови единици; като има предвид, че благодарение на това координиране предприятията за колективно инвестиране, намиращи се в дадена държава-членка, ще бъдат облекчени при търгуването на дяловите си единици в други държави-членки;
като има предвид, че постигането на горепосочените цели ще способства за премахването на ограниченията пред свободното движение на дялови единици на предприятия за колективно инвестиране в рамките на Общността и че подобно координиране ще способства за възникването на европейски капиталов пазар;
като има предвид, че с оглед на горепосочените цели е желателно да бъдат въведени общи основни правила за разрешаване, надзор, структуриране и функциониране на предприятията за колективно инвестиране, намиращи се в държавите-членки, както и за задължително публикуваната от такива предприятия информация;
като има предвид, че прилагането на такива общи правила представя достатъчна гаранция за това предприятията за колективно инвестиране, намиращи се в държавите-членки, да могат при спазване на приложимите разпоредби за движението на капитали да търгуват своите дялови единици в други държави-членки, без последните да са в състояние да подчиняват тези предприятия или техните дялови единици на каквито и да било разпоредби, различни от разпоредбите, които в съответната друга държава-членка попадат извън приложното поле на настоящата директива; като има предвид, че независимо от това, че предприятие за колективно инвестиране, намиращо се в дадена държава-членка, търгува своите дялови единици в друга държава-членка, то трябва да вземе всички необходими мерки, за да гарантира, че притежателите на дялови единици в другата държава-членка ще могат лесно да упражняват своите финансови права там и да получават необходимата информация;
като има предвид, че координирането на законите на държавите-членки следва първоначално да обхваща само предприятията за колективно инвестиране от незатворен тип, които предлагат своите дялови единици с цел публична продажба в Общността и чийто единствен предмет на дейност е инвестиране в прехвърлими ценни книжа (които по същество са прехвърлими ценни книжа, регистрирани на фондовите борси или на подобни регулирани пазари); като има предвид, че регулирането на предприятията за колективно инвестиране, непопадащи в обхвата на директивата, поставя редица проблеми, които трябва да бъдат уредени чрез други разпоредби, и че тези предприятия ще бъдат съответно предмет на координиране на по-късен етап; като има предвид, че до постигането на такава координация всяка държава-членка може в частност да определи категориите предприятия за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК), които се изключват от обхвата на настоящата директива поради възприетата от тях политика на инвестиране и заемане, и да предвиди специфични правила, уреждащи дейността на такива ПКИПЦК на нейна територия;
като има предвид, че свободното търгуване на дялови единици, емитирани от ПКИПЦК, които имат разрешение да инвестират до 100 % от своите активи в прехвърлими ценни книжа на един емитент (държавата, орган на местната власт и т.н.), не може пряко или косвено да нарушава функционирането на капиталовия пазар или финансирането на държавите-членки, или да поражда икономически ситуации, подобни на онези, за чието предотвратяване е предназначена разпоредбата на член 68, параграф 3 от Договора;
като има предвид, че следва да бъдат отчетени особените ситуации на финансовите пазари в Република Гърция и в Република Португалия, като за тези страни бъде определен допълнителен срок за въвеждане на настоящата директива,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
РАЗДЕЛ I
Общи разпоредби и обхват
Член 1
1. Държавите-членки прилагат настоящата директива за предприятия за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (наричани по-долу „ПКИПЦК“), намиращи се на тяхна територия.
2. По смисъла на настоящата директива и при условията на член 2 ПКИПЦК са предприятия:
-
чийто единствен предмет на дейност е колективното инвестиране в прехвърлими ценни книжа от капитал, привлечен чрез публично предлагане, и които извършват своята дейност съгласно принципа за разпределянето на риска,
и
-
чиито дялови единици подлежат по искане на техните притежатели на обратно изкупуване или откупуване, пряко или косвено, от активите на тези предприятия. Действията, предприети от ПКИПЦК с цел борсовата стойност на неговите дялови единици да не се различава значително от стойността на неговите нетни активи, се приравняват към такова изкупуване или откупуване.
3. Тези предприятия могат да бъдат учредени по силата на закона или по силата на договорното право (като взаимни фондове под управлението на дружества за управление) или по силата на тръстовото право (като дялови тръстове) или по устав (като инвестиционни дружества).
По смисъла на настоящата директива терминът „взаимни фондове“ включва дяловите тръстове.
4. Настоящата директива не се прилага за инвестиционни дружества, чиито активи са инвестирани чрез дъщерни дружества в преобладаващо други инструменти, различни от прехвърлими ценни книжа.
5. Държавите-членки забраняват преобразуването на ПКИПЦК, за които се прилага настоящата директива, в предприятия за колективно инвестиране, които не попадат в обхвата на настоящата директива.
6. При условията на разпоредбите, уреждащи движението на капитали, както и на членове 44 и 45 и член 52, параграф 2, никоя държава-членка не може да прилага каквито и да било други разпоредби в областта, уредена с настоящата директива, към ПКИПЦК, намиращи се в друга държава-членка, или към емитираните от такива ПКИПЦК дялови единици, когато те търгуват дяловите си единици на нейна територия.
7. Без да се засяга параграф 6 държава-членка може да прилага към ПКИПЦК, намиращи се на нейна територия, изисквания, които са по-строги или допълват предвидените в член 4 et seq от настоящата директива, при условие че тези изисквания са с общо приложение и не противоречат на разпоредбите на настоящата директива.
Член 2
1. Следните ПКИПЦК не попадат в обхвата на настоящата директива:
-
ПКИПЦК от затворен тип;
-
ПКИПЦК, които привличат капитал, без да предлагат дяловите си единици за продажба в рамките на Общността или на част от нея;
-
ПКИПЦК, чиито дялови единици съгласно правилника на фонда или устава на инвестиционното дружество се продават публично само в нечленуващи в Общността страни;
-
категориите ПКИПЦК, определени от държавите-членки, в които се намират съответните ПКИПЦК, за които правилата, предвидени в раздел V и член 36, са нецелесъобразни поради възприетата от тях политика на инвестиране и заемане.
2. Пет години след въвеждането на настоящата директива Комисията представя на Съвета доклад относно прилагането на разпоредбите на параграф 1 и в частност на четвъртото тире от него. При необходимост Комисията предлага подходящи мерки за разширяване на приложното поле.
Член 3
По смисъла на настоящата директива ПКИПЦК се смята за разположено в държавата-членка, където е седалището според устройствения акт на инвестиционното дружество или на дружеството за управление на дяловия тръст; при това държавата-членка е длъжна да изисква главното управление да се намира в държавата-членка, в която се намира седалището според устройствения акт.
РАЗДЕЛ II
Разрешаване на ПКИПЦК
Член 4
1. ПКИПЦК не могат да извършват дейност като такива, ако нямат разрешение от компетентните органи на държавата-членка, в която се намират, наричани по-долу „компетентни органи“.
Това разрешението има действие за всички държави-членки.
2. Дялов тръст се разрешава, само ако компетентните органи одобрят управляващото дружество, правилника на фонда и избора на депозитар. На инвестиционно дружество се дава разрешение, само ако компетентните органи одобрят както неговите учредителни актове, така и избора на депозитар.
3. Компетентните органи могат да откажат да дадат разрешение за ПКИПЦК, ако директорите на управляващото дружество, на инвестиционното дружество или на депозитаря не се ползват с достатъчно добро име или не притежават необходимия опит за изпълнение на техните задължения. За изпълнението на това условие компетентните органи трябва да бъдат своевременно уведомявани за имената на директорите на управляващото дружество, на инвестиционното дружество и на депозитаря, както и за имената на всички техни приемници.
„Директори“ са лицата, които по силата на закон или на учредителните актове представляват управляващото дружество, инвестиционното дружество или депозитаря, или които фактически определят политиката на управляващото дружество, инвестиционното дружество или депозитаря.
4. Без одобрението на компетентните органи не може да бъде сменяно управляващото дружество или депозитарят, или да бъдат изменяни правилникът на фонда или учредителните актове на инвестиционното дружество.
РАЗДЕЛ III
Задължения във връзка със структурата на дяловите тръстове
Член 5
Управляващото дружество трябва да разполага с достатъчен финансов ресурс, за да може ефективно да провежда дейността си и да изпълнява финансовите си задължения.
Член 6
Управляващото дружество не може да извършва каквато и да било друга дейност, освен управление на дялови тръстове и инвестиционни дружества.
Член 7
1. Активите на дяловия тръст трябва да бъдат предадени на отговорно пазене при депозитар.
2. Отговорността на депозитаря съгласно член 9 не се променя от обстоятелството, че е предал всички или част от активите на отговорно пазене при трето лице.
3. Депозитарят е длъжен също така:
а)
да следи за спазването на закона и правилника на фонда при извършването на продажба, емисия, обратно изкупуване, откупуване и анулиране на дялови единици от името на дялови тръстове или от управляващи дружества;
б)
да следи за спазването на закона и правилника на фонда при изчисляването на стойността на дяловите единици;
в)
да изпълнява указанията на управляващото дружество, освен в случаите, когато те противоречат на закона или на правилника на фонда;
г)
да превежда на дяловия тръст в обичайните срокове всички парични суми в негова полза, произтичащи от сделки с активите на тръста;
д)
да насочва дохода на дяловия тръст в съответствие със закона и правилника на фонда.
Член 8
1. Депозитарят трябва да е със седалище според устройствения си акт в същата държава-членка, в която е седалището на управляващото дружество, или да е установен в тази държава-членка, ако седалището му според устройствения му акт се намира в друга държава-членка.
2. Депозитарят трябва да бъде институция, подлежаща на публичен контрол. Депозитарят трябва също да представи достатъчно финансови и професионални гаранции за ефективното извършване на дейността си като такъв и за изпълнението на присъщите на тази дейност задължения.
3. Държавите-членки определят кои от категориите институции, посочени в параграф 2, могат да извършват дейност на депозитари.
Член 9
Депозитарят, в съответствие с националното право на държавата по седалището на управляващото дружество според устройствения му акт, носи отговорност пред управляващото дружество и пред притежателите на дялови единици за всяка понесена от тях загуба в резултат на неизпълнение или на неточно изпълнение на неговите задължения. Отговорността пред притежателите на дялови единици може да се търси пряко или косвено чрез управляващото дружество, в зависимост от характера на правоотношението между депозитаря, управляващото дружество и притежателите на дялови единици.
Член 10
1. Едно и също дружество не може да извършва дейност като управляващо дружество и като депозитар.
2. В контекста на съответните си функции управляващото дружество и депозитарят са длъжни да действат независимо и единствено в интерес на притежателите на дялови единици.
Член 11
Законът или правилникът на фонда предвиждат условията за смяна на управляващото дружество и на депозитаря, както и правилата за защита на притежателите на дялови единици в случай на такава смяна.
РАЗДЕЛ IV
Задължения във връзка със структурата на инвестиционните дружества и техните депозитари
Член 12
Държавите-членки определят правно-организационната форма на инвестиционното дружество. Инвестиционното дружество трябва да има достатъчно внесен капитал, за да може да провежда дейността си ефективно и да отговаря за своите задължения.
Член 13
Инвестиционното дружество не може да извършва други дейности, освен посочените в член 1, параграф 2.
Член 14
1. Активите на инвестиционното дружество трябва да бъдат предадени на отговорно пазене при депозитар.
2. Отговорността на депозитаря съгласно член 16 не се променя от обстоятелството, че е предал всички или част от активите на отговорно пазене при трето лице.
3. Депозитарят е длъжен също така:
а)
да следи за спазването на закона и учредителните актове при извършването на продажба, емисия, обратно изкупуване, откупуване и анулиране на дялови единици от дружеството или от негово име;
б)
да превежда на инвестиционното дружество в обичайните срокове всички парични суми в негова полза, произтичащи от сделки с активите на дружеството;
в)
да насочва дохода на инвестиционното дружество в съответствие със закона и с неговите учредителни актове.
4. Държава-членка може да вземе решение да не изисква от инвестиционните дружества, намиращи се на нейна територия, които търгуват дяловите си единици изключително чрез една или повече фондови борси, на които тези дялови единици са официално регистрирани, да имат депозитар по смисъла на настоящата директива.
За такива дружества не се прилагат разпоредбите на членове 34, 37 и 38. При това обаче правилата за оценка на активите на такива дружества трябва да бъдат предвидени в закон или в техните учредителни актове.
5. Държава-членка може да вземе решение да не изисква от инвестиционни дружества, намиращи се на нейна територия, които търгуват най-малко 80 % от дяловите си единици чрез една или повече фондови борси, посочени в учредителния акт на дружеството, да имат депозитар по смисъла на настоящата директива, при условие че дяловите единици са допуснати до официална регистрация на фондовите борси на държавите-членки, на чиято територия са търгувани, и че всички сделки на дружеството извън фондовите борси се извършват само по борсови цени. В учредителния акт на дружеството трябва да бъде посочена фондовата борса в страната на търгуване на дяловите единици, на която борса се формират цените, по които дружеството ще извършва сделки извън фондовите борси в същата страна.
Държавите-членки ползват възможността, предвидена в предходната алинея, само ако сметнат, че на притежателите на дялови единици е осигурена защита, равностойна на защитата, с която се ползват притежателите на дялови единици в ПКИПЦК с депозитар по смисъла на настоящата директива.
В частност, такива дружества, както и дружествата, посочени в параграф 4, са длъжни:
а)
при липса на законова разпоредба да посочват в своите учредителни актове методите на изчисляване на стойността на своите дялови единици по стойност на нетните активи;
б)
да се намесват на пазара, за да предотвратяват отклонения на борсовата стойност на своите дялови единици с повече от 5 % от стойността на нетните активи;
в)
да установяват стойността на нетните активи на дяловите единици, да уведомяват компетентните органи за тази стойност най-малко два пъти седмично и да публикуват тази стойност два пъти месечно.
Най-малко два пъти месечно независим одитор трябва да удостоверява, че стойността на дяловите единици се изчислява в съответствие със закона и учредителните актове на дружеството. При тези проверки одиторът трябва да се увери също, че активите на дружеството са инвестирани в съответствие с правилата, установени със закон и с учредителните актове на дружеството.
6. Държавите-членки информират Комисията за дружествата, които се ползват от дерогациите по параграфи 4 и 5.
Комисията докладва пред Комитета за връзка относно прилагането на параграфи 4 и 5 в срок от пет години след въвеждането на директивата. След като получи становището на Комитета за връзка, Комисията предлага съответните мерки, ако е необходимо.
Член 15
1. Седалището на депозитаря според устройствения му акт трябва да е в същата държава-членка, в която се намира седалището по устройствен акт на инвестиционното дружество, или да е установен в тази държава-членка, ако седалището му според устройствения му акт се намира в друга държава-членка.
2. Депозитарят трябва да бъде институция, подлежаща на публичен контрол. Депозитарят трябва също да представи достатъчно финансови и професионални гаранции за ефективното извършване на дейността си като такъв и за изпълнението на присъщите на тази функция задължения.
3. Държавите-членки определят кои от категориите институции, посочени в параграф 2, могат да извършват дейност като депозитари.
Член 16
Депозитарят в съответствие с националното право на държавата по седалището на инвестиционното дружество според устройствения му акт носи отговорност пред инвестиционното дружество и пред притежателите на дялови единици за всяка понесена от тях загуба в резултат на неизпълнение или на неточно изпълнение на неговите задължения.
Член 17
1. Едно и също дружество не може да извършва дейност като инвестиционно дружество и като депозитар.
2. При изпълнение на своите функции депозитарят е длъжен да действа единствено в интерес на притежателите на дялови единици.
Член 18
Законът или учредителните актове на инвестиционното дружество предвиждат условията за смяна на депозитаря, както и начините за защита на притежателите на дялови единици в случай на такава смяна.
РАЗДЕЛ V
Задължения свързани с инвестиционната политика на ПКИПЦК
Член 19
1. Инвестициите на дяловите тръстове или инвестиционните дружества трябва да се състоят единствено от:
а)
прехвърлими ценни книжа, допуснати до официална регистрация на фондова борса в държава-членка; и/или
б)
прехвърлими ценни книжа, търгувани на друг регулиран пазар в държава-членка, който функционира редовно и е признат и публично достъпен; и/или
в)
прехвърлими ценни книжа, допуснати до официална регистрация на фондова борса в нечленуваща в Общността държава или търгувани на друг регулиран пазар в такава държава, който функционира редовно и е признат и публично достъпен, при условие че изборът на фондова борса или пазар е одобрен от компетентните органи или е предвиден в закона или в правилника на фонда, или в учредителните актове на инвестиционното дружество; и/или
г)
новоемитирани прехвърлими ценни книжа, при условие че:
-
условията на емисията включват задължение за подаване на заявление за допускане до официална регистрация на фондова борса или на друг регулиран пазар, който функционира редовно и е признат и публично достъпен, при условие че изборът на фондова борса или пазар е одобрен от компетентните органи или е предвиден в закона или в правилника на фонда, или в учредителните актове на инвестиционното дружество;
-
официалната регистрация бъде осигурена в срок от една година след емисията.
2. Във всички случаи, обаче:
а)
ПКИПЦК може да инвестира не повече от 10 % от своите активи в други прехвърлими ценни книжа, освен посочените в параграф 1;
б)
държава-членка може да предвиди възможността ПКИПЦК да инвестират не повече от 10 % от своите активи в дългови инструменти, които при прилагането на директивата се приравняват поради своите характеристики към прехвърлими ценни книжа и които са, inter alia, прехвърлими, ликвидни и имат стойност, поддаваща се на точно определяне по всяко време или най-малко с честотата, предвидена в член 34;
в)
инвестиционното дружество може да придобива движимо и недвижимо имущество, което е необходимо за прякото упражняване на неговата дейност;
г)
ПКИПЦК не може да придобива нито ценни метали, нито представящи ценни метали сертификати.
3. Сумата на инвестициите по параграф 2, букви а) и б) не може в който и да било случай да превишава 10 % от активите на ПКИПЦК.
4. Дяловите тръстове и инвестиционните дружества могат да държат допълнителни ликвидни активи.
Член 20
1. Държавите-членки изпращат на Комисията:
а)
не по-късно от датата на въвеждане на директивата списъци на дълговите инструменти, които в съответствие с член 19, параграф 2, буква б), възнамеряват да третират като приравнени към прехвърлимите ценни книжа, като посочват характеристиките на тези инструменти и мотивите за такова решение;
б)
подробности за измененията на списъците по буква а), които те предвиждат да приемат, както и всички допълнителни инструменти, които те предвиждат да третират като приравнени към прехвърлимите ценни книжа, като посочат мотивите за това.
2. Комисията незабавно предава тази информация на останалите държави-членки, като прилага свои бележки, ако сметне това за целесъобразно. Тази информация може да бъде предмет на обмен на мнения в рамките на Комитета за връзка по реда, предвиден в член 53, параграф 4.
Член 21
1. Държавите-членки могат да разрешат ПКИПЦК за прилагане на техники и инструменти във връзка с прехвърлимите ценни книжа при предвидените от държавите-членки условия и граници, при условие че такива техники и инструменти се прилагат единствено за ефективно управление на портфейла.
2. Държавите-членки могат също да разрешат ПКИПЦК за прилагане на техники и инструменти, предназначени за осигуряване на защита от валутни рискове при управлението на активите и пасивите.
Член 22
1. ПКИПЦК може да инвестира не повече от 5 % от активите си в прехвърлими ценни книжа на един емитент.
2. Държавите-членки могат да увеличат границата по параграф 1 максимум до 10 %. Все пак, общата стойност на прехвърлимите ценни книжа, притежавани от ПКИПЦК на емитенти, във всеки от които то е инвестирало повече от 5 % от своите активи, не може да превишава 40 % от стойността на активите на ПКИПЦК.
3. Държавите-членки могат да увеличат границата по параграф 1 максимум до 35 %, ако прехвърлимите ценни книжа са емитирани или гарантирани от държава-членка, от нейни органи на местна власт, от нечленуваща в Общността държава или от международни публични институции, в които членуват една или повече държави-членки.
Член 23
1. Чрез дерогация от член 22 и без да се засяга член 68, параграф 3 от Договора, държавите-членки могат да разрешат на ПКИПЦК да инвестират, в съответствие с принципа за разпределянето на риска, до 100 % от своите активи в различни прехвърлими ценни книжа, емитирани или гарантирани от държава-членка, от нейни органи на местна власт, от нечленуваща в Общността държава или от международни публични институции, в които членуват една или повече държави-членки.
Компетентните органи приемат дерогацията само ако преценят, че притежателите на дялови единици на ползващото дерогацията ПКИПЦК се ползват със защита, еквивалентна на защитата, с която се ползват притежателите на дялови единици на ПКИПЦК, спазващи ограниченията по член 22.
Такива ПКИПЦК трябва да притежават ценни книжа от най-малко шест различни емисии, като ценните книжа от всяка отделна емисия не могат да възлизат на повече от 30 % от сумата на активите на предприятието.
2. ПКИПЦК, посочени в параграф 1, трябва изрично да посочат в правилника на фонда или в учредителните актове на инвестиционното дружество държавите, органите на местната власт или международните публични институции, емитиращи или гарантиращи ценни книжа, в които възнамеряват да инвестират повече от 35 % от своите активи; а съответният правилник или учредителните актове трябва да бъдат одобрени от компетентните органи.
3. Освен това всяко ПКИПЦК по параграф 1 трябва да включи в проспекта си, както и във всички свои реклами и публикации изрична информация, че има разрешение съгласно параграф 1, както и държавите, органите на местната власт и/или международните публични институции, в чиито ценни книжа възнамерява да инвестира повече от 35 % от активите си.
Член 24
1. ПКИПЦК не може да придобива дялови единици на други предприятия за колективно инвестиране от отворен тип, освен ако те са предприятия за колективно инвестиране по смисъла на член 1, параграф 2, първо и второ тире.
2. ПКИПЦК може да инвестира не повече от 5 % от активите си в дялови единици на такива предприятия за колективно инвестиране.
3. Придобиването на дялови единици на дялов тръст, управляван от същото управляващо дружество или от друго дружество, с което управляващото дружество е свързано чрез общи управленски или контролни органи, или чрез значително пряко или косвено участие, се допуска само за тръстове, които в съответствие със своя правилник са специализирани за инвестиции в рамките на географски сектор или сектор от икономиката и при условие че имат разрешение за такова инвестиране от компетентните органи. Разрешението се дава, само ако тръстът е обявил намерението си да се възползва от тази възможност и я е обявил изрично в правилника си.
Управляващо дружество не може да събира такси или разноски във връзка със сделки с дялови единици на дялов тръст, когато част от активите на дяловия тръст са инвестирани в дялови единици на друг дялов тръст, управляван от същото управляващо дружество или от друго дружество, с което управляващото дружество е свързано чрез общи управленски или контролни органи, или чрез значително пряко или косвено участие.
4. Параграф 3 се прилага и когато инвестиционно дружество придобива дялови единици на друго инвестиционно дружество, с което е свързано по смисъла на параграф 3.
Параграф 3 се прилага и когато инвестиционно дружество придобива дялови единици на дялов тръст, с който е свързано, или когато дялов тръст придобива дялови единици на инвестиционно дружество, с което е свързан.
Член 25
1. Инвестиционно дружество или управляващо дружество, действащо във връзка с всички дялови тръстове, които управлява и които попадат в обхвата на настоящата директива, не може да придобива акции с право на глас, които биха му позволили да упражнява значително влияние върху управлението на емитент.
До приемането на последващи мерки за координиране държавите-членки вземат предвид действащите правила, които определят принципа, посочен в първата алинея, съгласно друго законодателство на държавите-членки.
2. Освен това инвестиционно дружество или дялов тръст може да придобива не повече от:
-
10 % от акциите без право на глас на отделен емитент;
-
10 % от дълговите ценни книжа на отделен емитент;
-
10 % от дяловите единици на отделно предприятие за колективно инвестиране по смисъла на член 1, параграф 2, първо и второ тире.
Ограниченията, посочени във второто и третото тире, може да не се вземат предвид към момента на придобиване, ако към този момент брутното количество на дълговите ценни книжа или нетното количество на емитираните ценни книжа не може да бъде изчислено.
3. Държава-членка може да се откаже от прилагане на разпоредбите на параграфи 1 и 2 по отношение на:
а)
прехвърлими ценни книжа, емитирани или гарантирани от държава-членка или от нейни органи на местна власт;
б)
прехвърлими ценни книжа, емитирани или гарантирани от трета държава;
в)
прехвърлими ценни книжа, емитирани от международни публични институции, в които членуват една или повече държави-членки;
г)
притежавани от ПКИПЦК акции на дружество, регистрирано в държава, нечленуваща в Общността, и инвестиращо активите си главно в ценни книжа на емитенти със седалище според устройствения акт в същата държава, когато съгласно законодателството на тази държава съ-участието е единственият начин ПКИПЦК да инвестира в ценните книжа на местни емитенти. Тази дерогация обаче се прилага само ако съгласно инвестиционната си политика дружеството от нечленуващата в Общността държава спазва ограниченията по членове 22 и 24 и член 25, параграфи 1 и 2. При превишаване на ограниченията по членове 22 и 24 се прилагат mutatis mutandis разпоредбите на члeн 26;
д)
притежавани от инвестиционно дружество акции на дъщерни дружества, занимаващи се с управление, консултиране или маркетинг изключително от негово име.
Член 26
1. ПКИПЦК могат да не спазват ограниченията по настоящия раздел при упражняване на правото на подписка, произтичащо от прехвърлими ценни книжа, които са част от техните активи.
При спазване на принципа за разпределянето на риска държавите-членки могат да допускат новосъздадени ПКИПЦК да дерогират от разпоредбите на членове 22 и 23 за срок от шест месеца от датата на разрешаване.
2. Ако посочените в параграф 1 ограничения не бъдат спазени по независещи от ПКИПЦК причини или в резултат от упражняването на право на подписка, ПКИПЦК трябва да възприеме като приоритетна цел на сделките си по продажба преодоляването на това положение, като взема предвид интересите на притежателите на дялови единици.
РАЗДЕЛ VI
Задължения за предоставяне на информация на притежателите на дялови единици
А. Публикуване на проспект и периодични отчети
Член 27
1. Инвестиционното дружество и управляващото дружество, за всеки от управляваните от него дялови тръстове, са длъжни да публикуват:
-
проспект;
-
годишен отчет за всяка финансова година, и
-
отчет за първото полугодие на финансовата година.
2. Годишните отчети и отчетите за полугодието трябва да се публикуват в следните срокове, считано от края на съответния отчетен период:
-
за годишния отчет - четири месеца;
-
за отчета за полугодието - два месеца.
Член 28
1. Проспектът трябва да съдържа необходимата информация, даваща възможност на инвеститорите да направят обоснована преценка на предлаганата инвестиция. Като минимално изискване в проспекта се включва информацията, предвидена в списък А от приложението към настоящата директива, доколкото тази информация не е посочена в документите, приложени към проспекта в съответствие с разпоредбата на член 29, параграф 1.
2. Годишният отчет трябва да включва счетоводен баланс или отчет за активите и пасивите, подробен отчет за приходите и разходите за финансовата година, отчет за дейността през финансовата година, както и друга информация съгласно списък Б от приложението към настоящата директива и всяка друга значима информация, даваща възможност на инвеститорите да направят обоснована преценка на дейността и резултатите от дейността на ПКИПЦК.
3. Отчетът за полугодието трябва да включва най-малко информацията, предвидена в глави от I до IV на списък Б от приложението към настоящата директива; а когато ПКИПЦК е изплатило или предвижда изплащане на междинен дивидент, финансовите данни трябва да посочват резултатите след данъчно облагане за съответното полугодие, както и размера на изплатения или предвиден за изплащане междинен дивидент.
Член 29
1. Правилникът на фонда или учредителните актове на инвестиционното дружество са неразделна част от проспекта и се прилагат към него.
2. Възможно е посочените в параграф 1 документи да не бъдат прилагани към проспекта, при условие че притежателят на дялова единица бъде уведомен, че по негово искане тези документи ще му бъдат изпратени или ще му бъде съобщено мястото, където във всяка държава-членка, в която се предлагат дялови единици, може да се запознае с тях.
Член 30
Съществените елементи на проспекта подлежат на актуализация.
Член 31
Счетоводната информация, съдържаща се в годишния отчет, трябва да бъде проверена и заверена от едно или повече лица, имащи право по закон да одитират счетоводни документи в съответствие с Директива 84/253/ЕИО на Съвета от 10 април 1984 г., основана на член 54, параграф 3, буква ж) от Договора за създаване на ЕИО, относно утвърждаването на лицата, отговарящи за извършване на предвидените от закона проверки и заверки на счетоводни документи (4). Докладът на експерт-счетоводителя заедно с евентуалните резерви се препечатва без съкращения във всеки годишен отчет.
Член 32
ПКИПЦК са длъжни да изпращат проспектите си и техните изменения, както и годишните отчети и отчетите за полугодието, на компетентните органи.
Член 33
1. Проспектът, последният годишен отчет и ако е публикуван, следващият го отчет за полугодието трябва да бъдат предоставяни безплатно на записващия дялова единица преди сключването на договора.
2. Освен това гражданите трябва да имат достъп до годишните отчети и отчетите за полугодието на посочените в проспекта места.
3. Годишните отчети и отчетите за полугодието се предоставят безплатно на притежателите на дялови единици по тяхно искане.
Б. Публикуване на друга информация
Член 34
ПКИПЦК е длъжно да публикува по подходящ начин емисионната и продажната цена, и цената на обратно изкупуване или откупуване на своите дялови единици при всяка тяхна емисия, продажба, обратно изкупуване или откупуване най-малко два пъти месечно. Компетентните органи могат обаче да разрешат на ПКИПЦК да публикува веднъж месечно, при условие че тази дерогация не засяга интересите на притежателите на дялови единици.
Член 35
Всяка реклама, съдържаща покана за покупка на дялови единици на ПКИПЦК, трябва да посочва съществуването на проспект и местата, на които той може да бъде получен от гражданите.
РАЗДЕЛ VII
Общи задължения на ПКИПЦК
Член 36
1. Нито:
-
инвестиционното дружество, нито
-
управляващото дружество или депозитарят, действащи от името на дялов тръст
могат да ползват заемни средства.
Все пак, ПКИПЦК могат да придобиват чуждестранна валута посредством заем „бек-ту-бек“ (back-to-back).
2. Чрез дерогация от разпоредбата на параграф 1 държава-членка може да дава разрешение на ПКИПЦК за ползване на заемни средства в размер:
а)
до 10 %
-
от активите - за инвестиционни дружества,
или
-
от стойността на фонда - за дялови тръстове,
при условие че заемните средства се ползват временно;
б)
до 10 % от активите - за инвестиционни дружества, при условие че заемните средства се ползват за придобиване на недвижимо имущество, необходимо за прякото провеждане на дейността; в този случай заемните средства и тези по буква а) не могат общо да превишават 15 % от активите на заемателя.
Член 37
1. ПКИПЦК е длъжно да изкупи обратно или да откупи инвестиционните си дялове по искане на всеки притежател на дял.
2. Чрез дерогация от разпоредбата на параграф 1:
а)
ПКИПЦК може в случаите и по реда, предвидени от закона, правилника на фонда или учредителните актове на инвестиционното дружество, временно да спре обратното изкупуване или откупуване на дяловите си единици. Такова спиране може да се предвиди само в изключителни случаи, когато обстоятелствата налагат това и на основание защита интересите на притежателите на дялови единици;
б)
държавите-членки могат да оправомощят компетентните органи да изискват спиране на обратното изкупуване или откупуването на дяловите единици в интерес на притежателите на дялови единици или в обществен интерес.
3. В случаите по параграф 2, буква а) ПКИПЦК е длъжно незабавно да уведоми за решението си компетентните органи и органите на всички държави-членки, в които предлага дяловите си единици.
Член 38
Правилата за оценка на активите, както и правилата за изчисляване на продажната или емисионната цена и на цената на обратно изкупуване или откупуване на дяловите единици на ПКИПЦК трябва да бъдат предвидени от закона, правилника на фонда или учредителните актове на инвестиционното дружество.
Член 39
Разпределението или реинвестирането на дохода на дяловия тръст или инвестиционното дружество се извършва в съответствие със закона и правилника на фонда или учредителните актове на инвестиционното дружество.
Член 40
Дяловите единици на ПКИПЦК не могат да се емитират, ако в обичайния срок равностойността на нетната емисионна цена не е внесена в активите на ПКИПЦК. Тази разпоредба не препятства разпределението на бонусни дялови единици.
Член 41
1. Без да се засяга действието на членове 19 и 21, нито:
-
инвестиционното дружество, нито
-
управляващото дружество или депозитарят, действащи от името на дялов тръст,
могат да отпускат заеми или да дават гаранции за трети лица.
2. Разпоредбата на параграф 1 не препятства предприятията да придобиват прехвърлими ценни книжа, чиято стойност не е внесена в пълен размер.
Член 42
Нито:
-
инвестиционното дружество, нито
-
управляващото дружество или депозитарят, действащи от името на дялов тръст,
могат да извършват непокрити продажби на прехвърлими ценни книжа.
Член 43
Законът или правилникът на фонда трябва да определят възнаграждението и разходите, които дружеството за управление има право да събира от дяловия тръст, както и метода на изчисляване на възнагражденията.
Законът или учредителните актове на инвестиционното дружество трябва да определят характера на разноските, които са за сметка на дружеството.
РАЗДЕЛ VIII
Особени разпоредби за ПКИПЦК, които търгуват дяловите си единици в държави-членки, различни от тези, в които се намират
Член 44
1. ПКИПЦК, което търгува дяловите си единици в друга държава-членка, е длъжно да спазва законовите, подзаконовите и административните разпоредби, действащи в тази държава, които не попадат в областта, уредена с настоящата директива.
2. Всяко ПКИПЦК може да рекламира дяловите си единици в държавата-членка, в която ги търгува. Предприятието е длъжно да спазва разпоредбите, регламентиращи рекламната дейност в тази държава.
3. Разпоредбите, посочени в параграфи 1 и 2, трябва да се прилагат без дискриминация.
Член 45
В случая, посочен в член 44, ПКИПЦК е длъжно също, inter alia, в съответствие с действащите законови, подзаконови и административни разпоредби в държавата-членка, в която търгува дяловите си единици, да вземе необходимите мерки за осигуряване в тази държава-членка на възможности за извършване на плащания в полза на притежателите на дялови единици, обратно изкупуване или откупуване на дялови единици и предоставяне на информацията, която ПКИПЦК са длъжни да предоставят.
Член 46
Ако ПКИПЦК възнамерява да търгува дяловите си единици в държава-членка, различна от тази, в която се намира, то е длъжно предварително да уведоми за това компетентните органи и органите на другата държава-членка. Предприятието е длъжно едновременно с това да изпрати на органите на другата държава-членка:
-
удостоверение от компетентните органи, че предприятието отговаря на условията на настоящата директива;
-
правилника на фонда или своите учредителни актове;
-
своя проспект;
-
според изискванията - последния си годишен отчет и ако е публикуван, следващия го отчет за полугодието; и
-
подробни сведения за предвидените условия за търгуване на дяловите единици в тази друга държава-членка.
ПКИПЦК може да започне да търгува дяловите си единици в другата държава-членка два месеца след изпращането на горепосочената информация, освен ако органите на тази държава-членка не установят с мотивирано решение, взето преди изтичането на двумесечния срок, че условията, предвидени за търгуването, не съответстват на разпоредбите, посочени в член 44, параграф 1 и член 45.
Член 47
Ако ПКИПЦК търгува дяловите си единици в държава-членка, различна от тази, в която се намира, то е длъжно да разпространи в другата държава-членка най-малко на един от официалните езици на тази държава документите и информацията, която е длъжно да публикува в държавата-членка, в която се намира, по реда, предвиден в тази държава-членка.
Член 48
За осъществяването на дейността си ПКИПЦК може да използва в Общността същото родово наименование (като „инвестиционно дружество“ или „дялов тръст“), което използва в държавата-членка, в която се намира. При опасност от объркване приемащата държава-членка може с цел изясняване да изисква наименованието да бъде съпроводено с някои обяснителни елементи.
РАЗДЕЛ IX
Разпоредби относно органите, отговорни за разрешаването и надзора
Член 49
1. Държавите-членки определят органите за изпълнение на задълженията, предвидени в настоящата директива. Държавите-членки уведомяват Комисията за тези органи, като посочват разпределението на задълженията, ако има такова.
2. Посочените в параграф 1 органи трябва да бъдат държавни или да бъдат посочени от държавни органи.
3. Органите в държавата, в която се намира ПКИПЦК, са компетентни да упражняват надзор върху него. Органите на държавата, в която ПКИПЦК търгува дяловите си единици съгласно член 44, са компетентни да упражняват контрол върху спазването на разпоредбите на раздел VIII.
4. На съответните органи трябва да бъдат дадени всички необходими правомощия за изпълнение на техните функции.
Член 50
1. Органите на държавите-членки по член 49 сътрудничат тясно помежду си в изпълнение на своите функции и са длъжни единствено с тази цел да обменят помежду си цялата необходима информация.
2. Държавите-членки предвиждат задължение за всички настоящи и бивши служители на органите по член 49 да пазят професионална тайна. Това означава забрана за разкриването на всякаква поверителна информация, получена от тези служители при изпълнение на служебните им задължения, на което и да било лице или орган, освен ако това не е предвидено по силата на законови разпоредби.
3. Все пак параграф 2 не препятства обмена на информация между органите на различните държави-членки по член 49 съгласно разпоредбите на настоящата директива. Така обменяната информация попада в обхвата на задължението за пазене на професионална тайна от настоящи и бивши служители на получаващите информацията органи.
4. Без да се засягат случаите, обхванати от наказателното право, органът, предвиден в член 49, който получава такава информация, може да я използва само при изпълнение на своите задължения или по повод на административни жалби или съдебни производства, свързани с изпълнението на задълженията му.
Член 51
1. Органите по член 49 са длъжни да мотивират решенията си за отказ на разрешение, както и всяко отрицателно решение, взето в изпълнение на общите мерки по прилагането на настоящата директива, и да съобщават мотивите си на заявителите.
2. Държавите-членки предвиждат право на съдебно обжалване на решенията, вземани по отношение на ПКИПЦК в изпълнение на законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети в съответствие с настоящата директива; същото важи за случаите, в които в срок от шест месеца от подаването на заявление за разрешаване на ПКИПЦК, съдържащо цялата изисквана съгласно действащите разпоредби информация, по заявлението не е взето решение.
Член 52
1. Само органите на държавата-членка, в която се намира ПКИПЦК, са оправомощени да предприемат действия срещу него, ако предприятието извърши нарушение на законова, подзаконова или административна разпоредба или разпоредба от правилника на фонда или от учредителните актове на инвестиционното дружество.
2. Въпреки това органите на държавите-членки, в които се предлагат дялови единици на ПКИПЦК, могат да предприемат действия срещу него за нарушения на разпоредбите, посочени в раздел VIII.
3. Всяко решение за отнемане на разрешение или друга сериозна мярка, предприета срещу ПКИПЦК, или наложено му спиране на обратно изкупуване или откупуване трябва да бъдат незабавно съобщени от органите на държавата-членка, в която се намира предприятието, на органите на държавите-членки, в които се търгуват неговите дяловите единици.
РАЗДЕЛ X
Комитет за връзка
Член 53
1. Към Комисията се създава Комитет за връзка, наричан по-долу „Комитетът“. Функциите на Комитета са:
а)
да улеснява, без да се засягат членове 169 и 170 от Договора, хармонизираното въвеждане на настоящата директива чрез редовни консултации по практическите проблеми, които възникват при прилагането ѝ и относно които обменът на мнения се смята за полезен;
б)
да улеснява консултациите между държавите-членки относно по-строгите или допълнителните изисквания, които те могат да приемат в съответствие с член 1, параграф 7, или относно разпоредбите, които те могат да приемат в съответствие с членове 44 и 45;
в)
да консултира Комисията при необходимост от допълнения и изменения на настоящата директива.
2. Комитетът няма за функция да оценява по същество решенията, взети в отделни случаи, от органите по член 49.
3. Комитетът се състои от лица, назначени от държавите-членки, и от представители на Комисията. Председател на Комитета е представител на Комисията. Техническото обслужване на Комитета се осигурява от Комисията.
4. Комитетът се свиква на заседание от неговия председател по негова инициатива или по искане на делегацията на държава-членка. Комитетът приема свой правилник за работа.
РАЗДЕЛ XI
Преходни разпоредби, дерогации и заключителни разпоредби
Член 54
Само датските ПКИПЦК pantebreve, емитирани в Дания, се приравняват към прехвърлимите ценни книжа по член 19, параграф 1, буква б).
Член 55
Чрез дерогация от член 7, параграф 1 и член 14, параграф 1 компетентните органи могат да разрешат на ПКИПЦК, които към датата на приемане на настоящата директива имат два или повече депозитари в съответствие с националното си право, да запазят техния брой, ако компетентните органи имат гаранции за практическото изпълнение на функциите по член 7, параграф 3 и член 14, параграф 3.
Член 56
1. Чрез дерогация от член 6 държавите-членки могат да разрешат на дружествата за управление да издават сертификати на приносител, представящи поименни ценни книжа на други дружества.
2. Държавите-членки могат да разрешат на дружествата за управление, които към датата на приемане на настоящата директива извършват други дейности наред с предвидените в член 6, да продължат да извършват тези дейности за срок от пет години след тази дата.
Член 57
1. Държавите членки въвеждат в сила необходимите мерки, за да се съобразят с настоящата директива, не по-късно от 1 октомври 1989 г.. Държавите-членки незабавно уведомяват Комисията за това.
2. Държавите-членки могат да определят на съществуващите към датата на изпълнение на директивата ПКИПЦК срок от не повече от 12 месеца от тази дата за привеждане на дейността им в съответствие с новото национално законодателство.
3. Република Гърция и Република Португалия имат право да отложат прилагането на настоящата директива най-късно до 1 април 1992 г.
Една година преди тази дата Комисията докладва пред Съвета за постигнатия напредък при прилагането на директивата и срещаните от Република Гърция и Република Португалия трудности, ако има такива, във връзка с прилагането на директивата в срока по първата алинея.
При необходимост Комисията предлага на Съвета да удължи срока с не повече от четири години.
Член 58
Държавите-членки съобщават на Комисията текстовете на основните законови, подзаконови и административни разпоредби, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 59
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 20 декември 1985 година.
NEUVOSTON DIREKTIIVI,
annettu 20 päivänä joulukuuta 1985,
arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta (85/611/ETY)
EUROOPAN YHTEISÖJEN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan talousyhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 57 artiklan 2 kohdan,
ottaa huomioon komission ehdotuksen (1),
ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon (2),
ottaa huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (3),
sekä katsoo, että
yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä koskevassa jäsenvaltioiden lainsäädännössä on huomattavia jäsenvaltioiden välisiä eroja, erityisesti siltä osin kuin ne koskevat näiden yritysten velvoitteita ja valvontaa; nämä erot vääristävät näiden yritysten välisen kilpailun edellytyksiä, eivätkä ne takaa tasavertaista suojaa osuudenhaltijoille,
yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä koskevat kansalliset lait olisi sovitettava yhteen, jotta voitaisiin lähentää näiden yritysten välisen kilpailun edellytyksiä yhteisön tasolla ja taata samalla tehokkaampi ja yhdenmukaisempi suoja osuudenhaltijoille; tällainen yhteensovittaminen helpottaa yhdessä jäsenvaltiossa sijaitsevan yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavan yrityksen mahdollisuuksia pitää osuuksiaan kaupan toisissa jäsenvaltioissa,
näiden tavoitteiden saavuttaminen helpottaa sellaisten rajoitusten poistamista, jotka haittaavat yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksien vapaata liikkuvuutta yhteisössä; tällainen yhteensovittaminen edistää Euroopan pääomamarkkinoiden toteuttamista,
nämä tavoitteet huomioon ottaen olisi annettava yhteiset perussäännöt jäsenvaltioissa sijaitsevien yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten toimiluvasta, valvonnasta, rakenteesta, toiminnasta ja tiedoista, jotka niiden on julkistettava,
mainittujen yhteisten sääntöjen soveltaminen on riittävä takuu, jonka nojalla voidaan sallia jäsenvaltioissa sijaitsevien yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yrityksien osuuksien pitäminen kaupan, jollei pääoman liikkeitä koskevista säännöksistä muuta johdu, toisissa jäsenvaltioissa, ilman että nämä toiset jäsenvaltiot voivat soveltaa näihin yrityksiin tai niiden osuuksiin mitään muita säännöksiä kuin niitä, jotka näissä jäsenvaltioissa eivät koske tässä direktiivissä tarkoitettuja kysymyksiä; jos yhdessä jäsenvaltiossa sijaitseva yhteistä sijoitustoimintaa harjoittava yritys kuitenkin pitää osuuksiaan kaupan toisessa jäsenvaltiossa, sen on ryhdyttävä kaikkiin tarvittaviin toimenpiteisiin huolehtiakseen siitä, että tuossa toisessa jäsenvaltiossa olevat osuudenhaltijat voivat siellä käyttää taloudellisia oikeuksiaan vaivatta ja että heille annetaan tarvittavat tiedot,
jäsenvaltioiden lakien yhteensovittaminen olisi aluksi rajoitettava koskemaan sellaisia muita kuin suljettuja yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä, jotka edistävät osuuksiensa myyntiä yleisölle yhteisössä ja joiden ainoa tarkoitus on sijoittaminen arvopapereihin (lähinnä sellaisiin, jotka on otettu viralliselle listalle arvopaperipörsseissä tai kaupankäynnin kohteeksi vastaavilla säännellyillä markkinapaikoilla); muiden kuin tässä direktiivissä tarkoitettujen yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten sääntely aiheuttaa monenlaisia ongelmia, jotka on ratkaistava muiden säännösten avulla, ja tällaisia yrityksiä koskeva yhteensovittaminen on toteutettava myöhemmin; kunnes tällainen yhteensovittaminen toteutetaan, jokainen jäsenvaltio voi muun muassa määrätä ne arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavat yritykset (yhteissijoitusyritys), jotka jäävät tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle niiden sijoitus- ja lainanottopolitiikan takia ja vahvistaa, minkä erityissäännösten alaisia tällaiset yhteissijoitusyritykset ovat harjoittaessaan liiketoimintaa valtion alueella,
sellaisten yhteissijoitusyritysten osuuksien pitäminen vapaasti kaupan, jotka saavat sijoittaa määrän, joka vastaa 100 prosenttia niiden varoista, saman elimen (valtio, paikalliset julkisyhteisöt ja niin edelleen) liikkeeseen laskemiin arvopapereihin, ei sen enempää välittömästi kuin välillisestikään aiheuta toimintahäiriöitä pääomamarkkinoilla, rahoitushäiriöitä jäsenvaltioille eikä sellaisia taloudellisia tilanteita, joita perustamissopimuksen 68 artiklan 3 kohdan määräyksillä pyritään estämään, ja
on syytä ottaa huomioon Helleenien tasavallan ja Portugalin tasavallan rahoitusmarkkinoiden erityistilanne myöntämällä näille maille lisäaikaa tämän direktiivin täytäntöön panemiseksi,
ON ANTANUT TÄMÄN DIREKTIIVIN:
I JAKSO
Yleiset säännökset ja soveltamisala
1 artikla
1. Jäsenvaltioiden on sovellettava tätä direktiiviä niihin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittaviin yrityksiin, jäljempänä "yhteissijoitusyritys", jotka sijaitsevat niiden alueella.
2. Yhteissijoitusyrityksillä tarkoitetaan tässä direktiivissä, jollei 2 artiklasta muuta johdu, yrityksiä:
- joiden tarkoituksena on yleisöltä hankittujen varojen yhteinen sijoittaminen ja jotka toimivat riskin hajauttamisen periaatteella ja
- joiden osuudet on haltijan vaatimuksesta ostettava takaisin tai lunastettava suoraan tai välillisesti näiden yritysten varoilla. Yhteissijoitusyrityksen toimenpide, jonka tarkoituksena on varmistaa, ettei sen osuuksien pörssiarvo poikkea merkittävästi niiden nettoarvosta, rinnastetaan takaisinostoon tai lunastukseen.
3. Tällainen yritys voidaan perustaa oikeudellisesti joko sopimusoikeudellisten säännösten (rahastoyhtiöiden hoidossa olevat sijoitusrahastot), trusteja koskevien säännösten ("unit trust") tai yhtiöjärjestyksen (sijoitusyhtiöt) nojalla.
Tässä direktiivissä sijoitusrahastona pidetään myös "unit trustia".
4. Tätä direktiiviä ei kuitenkaan sovelleta sijoitusyhtiöihin, joiden varat on tytäryhtiöiden välityksellä sijoitettu pääasiassa muulla tavalla kuin arvopapereihin.
5. Jäsenvaltioiden on kiellettävä sellaisia yhteissijoitusyrityksiä, joihin sovelletaan tätä direktiiviä, muuttamasta itseään sellaisiksi yhteistä sijoitustoimintaa harjoittaviksi yrityksiksi, joihin ei sovelleta tätä direktiiviä.
6. Ellei pääoman liikkeitä koskevista säännöksistä sekä 44 ja 45 artiklasta ja 52 artiklan 2 kohdasta muuta johdu, jäsenvaltio ei saa saattaa toisissa jäsenvaltioissa sijaitsevia yhteissijoitusyrityksiä taikka niiden liikkeeseen laskemia osuuksia minkään muun kuin tässä direktiivissä tarkoitetun säädöksen alaiseksi, jos näiden yhteissijoitusyritysten osuuksia on kaupan kyseessä olevan jäsenvaltion alueella.
7. Jäsenvaltio voi, tämän kuitenkaan rajoittamatta 6 kohdan soveltamista, asettaa alueellaan sijaitseville yhteissijoitusyrityksille sellaisia vaatimuksia, jotka ovat ankarampia kuin tämän direktiivin 4 artiklassa ja sen jälkeen säädetään, tai lisävaatimuksia edellyttäen, että näitä vaatimuksia ja lisävaatimuksia sovelletaan yleisesti ja ne eivät ole ristiriidassa tämän direktiiviin säännösten kanssa.
2 artikla
1. Tätä direktiiviä ei sovelleta seuraaviin yhteissijoitusyrityksiin:
- suljetut yhteissijoitusyritykset;
- yhteissijoitusyritykset, jotka hankkivat pääomaa yhteisössä tai jollakin sen alueella, mutta eivät markkinoi osuuksiaan yleisölle siellä;
- yhteissijoitusyritykset, joiden osuuksia voidaan rahaston sääntöjen tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksen mukaan myydä yleisölle ainoastaan kolmansissa maissa;
- yhteissijoitusyritykset, jotka kuuluvat sellaisiin siinä jäsenvaltiossa, jossa yhteissijoitusyritys sijaitsee, säännöksillä tai määräyksillä määriteltyihin ryhmiin, joihin V jakson ja 36 artiklan säännöksien soveltaminen ei huomioon ottaen näiden yritysten sijoitus- ja lainanottopolitiikka ole aiheellista.
2. Viiden vuoden kuluttua tämän direktiivin täytäntöönpanosta komissio antaa neuvostolle kertomuksen 1 kohdan ja erityisesti sen neljännen luetelmakohdan täytäntöönpanosta. Komissio tekee tarvittaessa ehdotukset aiheellisista toimenpiteistä sen soveltamisalan laajentamiseksi.
3 artikla
Tässä direktiivissä katsotaan yhteissijoitusyrityksen sijaitsevan siinä jäsenvaltiossa, jossa on sijoitusyhtiön tai sijoitusrahaston rahastoyhtiön sääntömääräinen kotipaikka. Jäsenvaltioiden on vaadittava, että hallinnollinen päätoimipaikka on samassa jäsenvaltiossa kuin sääntömääräinen kotipaikka.
II JAKSO
Toimiluvan myöntäminen yhteissijoitusyritykselle
4 artikla
1. Yhteissijoitusyritys ei saa aloittaa toimintaansa yhteissijoitusyrityksenä ennen kuin sen jäsenvaltion viranomaiset, jäljempänä "toimivaltaiset viranomaiset", jossa se sijaitsee, ovat antaneet sille toimiluvan.
Tällainen toimilupa on voimassa kaikissa jäsenvaltioissa.
2. Sijoitusrahastolle voidaan antaa toimilupa ainoastaan, jos toimivaltaiset viranomaiset hyväksyvät rahastoyhtiön, rahaston säännöt sekä omaisuudenhoitajan valinnan. Sijoitusyhtiölle voidaan antaa toimilupa ainoastaan, jos toimivaltaiset viranomaiset hyväksyvät sekä sen yhtiöjärjestyksen että omaisuudenhoitajan valinnan.
3. Toimivaltaiset viranomaiset eivät saa antaa yhteissijoitusyritykselle toimilupaa, jos rahastoyhtiön, sijoitusyhtiön tai omaisuudenhoitajan johtajat eivät ole riittävän hyvämaineisia tai jos heillä ei ole tehtäviensä hoitamisen edellyttämää kokemusta. Tämän toteamista varten rahastoyhtiön, sijoitusyhtiön ja omaisuudenhoitajan johtajien sekä henkilöiden, jotka ovat heidän sijaisiaan näissä tehtävissä, nimet on viipymättä ilmoitettava toimivaltaisille viranomaisille.
"Johtajilla" tarkoitetaan henkilöitä, jotka lain tai yhtiöjärjestyksen mukaan edustavat rahastoyhtiötä, sijoitusyhtiötä tai omaisuudenhoitajaa taikka tosiasiallisesti määräävät sen toimintatavoista.
4. Rahastoyhtiötä tai omaisuudenhoitajaa ei saa vaihtaa toiseen eikä rahaston sääntöjä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestystä saa muuttaa ilman toimivaltaisten viranomaisten hyväksymistä.
III JAKSO
Sijoitusrahastojen rakennetta koskevat velvoitteet
5 artikla
Rahastoyhtiöllä on oltava käytössään riittävät taloudelliset voimavarat kyetäkseen hoitamaan tehokkaasti liiketoimintaansa sekä vastaamaan sitoumuksistaan.
6 artikla
Rahastoyhtiö ei saa harjoittaa muuta toimintaa kuin sijoitusrahastojen ja sijoitusyhtiöiden hoitamista.
7 artikla
1. Sijoitusrahaston varat on annettava omaisuudenhoitajan säilytettäväksi.
2. Omaisuudenhoitajan 9 artiklassa tarkoitettua vastuuta ei rajoita se seikka, että se on antanut hoidossaan olevat varat tai niiden osan kolmannen osapuolen haltuun.
3. Omaisuudenhoitajan on lisäksi
a) huolehdittava, että sijoitusrahaston puolesta suoritettavissa tai rahastoyhtiön suorittamissa osuuksien myynneissä, liikkeeseenlaskuissa, takaisinostoissa, lunastuksissa ja peruutuksissa noudatetaan lakia ja rahaston sääntöjä;
b) huolehdittava, että osuuksien arvo lasketaan lain ja rahaston sääntöjen mukaisesti;
c) noudatettava rahastoyhtiön antamia määräyksiä, jolleivät ne ole lain tai rahaston sääntöjen vastaisia;
d) huolehdittava, että sijoitusrahaston varoja koskeviin toimiin liittyvät maksut suoritetaan yleensä käytössä olevissa määräajoissa;
e) huolehdittava, että sijoitusrahaston tulot käytetään lain ja rahaston sääntöjen mukaisesti.
8 artikla
1. Omaisuudenhoitajan sääntömääräisen kotipaikan on oltava samassa jäsenvaltiossa kuin rahastoyhtiön, tai sen oltava sijoittautunut tähän jäsenvaltioon, jos sen sääntömääräinen kotipaikka on toisessa jäsenvaltiossa.
2. Omaisuudenhoitajan on oltava julkisen tarkastuksen alainen laitos. Sen on myös annettava riittävät taloudelliset ja ammatilliset takeet siitä, että se voi tehokkaasti toimia omaisuudenhoitajana sekä vastata tähän toimintaan liittyvistä velvoitteista.
3. Jäsenvaltiot päättävät niistä 2 kohdassa tarkoitettujen laitosten ryhmistä, joihin kuuluvat voivat toimia omaisuudenhoitajina.
9 artikla
Omaisuudenhoitaja on sen valtion lainsäädännön mukaisesti, jossa rahastoyhtiöllä on sääntömääräinen kotipaikka, vastuussa rahastoyhtiötä ja osuudenhaltijoita kohtaan tappioista, joita näille aiheutuu omaisuudenhoitajan velvoitteiden täyttämisen laiminlyömisestä tai sen tehtävien puutteellisesta suorittamisesta. Korvausta osuudenhaltijoita kohtaan olevan vastuun perusteella voidaan omaisuudenhoitajan, rahastoyhtiön ja osuudenhaltijoiden välisen oikeussuhteen luonteen mukaan vaatia joko suoraan tai rahastoyhtiön välityksellä.
10 artikla
1. Sama yhtiö ei saa toimia sekä rahastoyhtiönä että omaisuudenhoitajana.
2. Rahastoyhtiön ja omaisuudenhoitajan on hoidettava tehtävänsä itsenäisesti ja pelkästään osuudenhaltijoiden eduksi.
11 artikla
Laissa tai rahaston säännöissä on säädettävä tai määrättävä edellytyksistä, joilla rahastoyhtiötä ja omaisuudenhoitajaa voidaan vaihtaa, sekä osuudenhaltijoiden suojasta tällaisen vaihdon tapahtuessa.
IV JAKSO
Sijoitusyhtiöiden ja niiden omaisuudenhoitajien rakennetta koskevat velvoitteet
12 artikla
Jäsenvaltiot päättävät sijoitusyhtiön pakollisesta oikeudellisesta muodosta. Sillä on oltava riittävä maksettu pääoma kyetäkseen hoitamaan tehokkaasti liiketoimintaansa sekä vastaamaan sitoumuksistaan.
13 artikla
Sijoitusyhtiö ei saa harjoittaa muuta kuin 1 artiklan 2 kohdassa mainittua liiketoimintaa.
14 artikla
1. Sijoitusyhtiön varat on annettava omaisuudenhoitajan hoitoon.
2. Omaisuudenhoitajan 16 artiklassa tarkoitettua vastuuta ei rajoita se seikka, että se on antanut hoidossaan olevat varat tai niiden osan kolmannen haltuun.
3. Omaisuudenhoitajan on lisäksi
a) huolehdittava, että sijoitusyhtiön suorittamissa tai sen puolesta suoritettavissa osuuksien myynneissä, liikkeeseenlaskuissa, takaisinostoissa, lunastuksissa ja peruutuksissa noudatetaan lakia ja yhtiön yhtiöjärjestystä;
b) huolehdittava, että sijoitusyhtiön varoja koskeviin toimiin liittyvät maksut suoritetaan yleensä käytössä olevissa määräajoissa;
c) huolehdittava, että sijoitusyhtiön tulot käytetään lain ja yhtiön yhtiöjärjestyksen mukaisesti.
4. Jäsenvaltio voi päättää, että sen alueella sijaitsevat sijoitusyhtiöt, jotka pitävät osuuksiaan kaupan yksinomaan yhden tai useamman sellaisen arvopaperipörssin välityksellä, jossa niiden osuudet on otettu viralliselle listalle, eivät ole velvollisia käyttämään tässä direktiivissä tarkoitettuja omaisuudenhoitajia.
Mitä 34, 37 ja 38 artiklassa säädetään, ei sovelleta tällaisiin yhtiöihin. Kuitenkin on näiden yhtiöiden varojen arvostusta koskevista säännöistä säädettävä laissa taikka määrättävä niiden yhtiöjärjestyksessä.
5. Jäsenvaltio voi päättää, että sen alueella sijaitsevat sijoitusyhtiöt, jotka pitävät vähintään 80 prosenttia osuuksistaan kaupan yhden tai useamman sellaisen arvopaperipörssin välityksellä, joka on määrätty niiden yhtiöjärjestyksessä, eivät ole velvollisia käyttämään tässä direktiivissä tarkoitettuja omaisuudenhoitajia, jos niiden osuudet on otettu viralliselle listalle niiden jäsenvaltioiden arvopaperipörsseissä, joiden alueella osuudet saatetaan markkinoille, ja jos kaikki tällaisen yhtiön arvopaperipörssien ulkopuolella tekemät kaupat tehdään ainoastaan pörssihintoihin. Yhtiön yhtiöjärjestyksessä on määrättävä siinä maassa, jossa osuudet ovat kaupan, sijaitseva arvopaperipörssi, jonka hintoja käytetään yhtiön tuossa maassa arvopaperipörssin ulkopuolella tekemissä kaupoissa.
Jäsenvaltio voi käyttää edellisen alakohdan mukaista valinnanmahdollisuuttaan ainoastaan, jos se katsoo, että osuudenhaltijat saavat vastaavan suojan kuin sellaisten yhteissijoitusyritysten osuudenhaltijat, jotka käyttävät tässä direktiivissä tarkoitettua omaisuudenhoitajaa.
Tällaisten yhtiöiden sekä 4 kohdassa tarkoitettujen yhtiöiden on:
a) jos tästä ei ole säädetty laissa, yhtiöjärjestyksessään määrättävä niiden osuuksien nettoarvon laskemismenetelmästä;
b) ryhdyttävä markkinoilla toimenpiteisiin estääkseen niiden osuuksien pörssiarvoa poikkeamasta enemmän kuin 5 prosenttia niiden nettoarvosta;
c) määrättävä osuuksiensa nettoarvot, ilmoitettava ne toimivaltaisille viranomaisille ainakin kaksi kertaa viikossa sekä julkistettava ne kaksi kertaa kuukaudessa.
Ainakin kaksi kertaa kuukaudessa riippumattoman tilintarkastajan on varmistettava, että osuuksien arvot lasketaan lain ja yhtiön yhtiöjärjestyksen mukaisesti. Tällöin tilintarkastajan on myös varmistettava, että yhtiön varat on sijoitettu lain ja yhtiön yhtiöjärjestyksen mukaisella tavalla.
6. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle yhtiöt, joihin sovelletaan 4 ja 5 kohdassa säädettyjä poikkeuksia.
Komissio antaa yhteyskomitealle kertomuksen 4 ja 5 kohdan soveltamisesta viiden vuoden kuluessa tämän direktiivin täytäntöönpanosta. Saatuaan yhteyskomitean lausunnon komissio ehdottaa tarvittaessa aiheellisia toimenpiteitä.
15 artikla
1. Omaisuudenhoitajan sääntömääräisen kotipaikan on oltava samassa jäsenvaltiossa kuin sijoitusyhtiön, tai sen on oltava sijoittautunut tähän jäsenvaltioon, jos sen sääntömääräinen kotipaikka on toisessa jäsenvaltiossa.
2. Omaisuudenhoitajan on oltava julkisen tarkastuksen alainen laitos. Sen on myös annettava riittävät taloudelliset ja ammatilliset takeet siitä, että se voi tehokkaasti toimia omaisuudenhoitajana sekä vastata tähän toimintaan liittyvistä velvoitteista.
3. Jäsenvaltiot päättävät niistä 2 kohdassa tarkoitettujen laitosten ryhmistä, joihin kuuluvat voivat toimia omaisuudenhoitajina.
16 artikla
Omaisuudenhoitaja on sen valtion lainsäädännön mukaisesti, jossa sijoitusyhtiöllä on sääntömääräinen kotipaikka, vastuussa sijoitusyhtiötä ja osuudenhaltijoita kohtaan tappioista, joita näille aiheutuu omaisuudenhoitajan velvoitteiden täyttämisen laiminlyömisestä tai sen tehtävien puutteellisesta suorittamisesta.
17 artikla
1. Sama yhtiö ei saa toimia sekä sijoitusyhtiönä että omaisuudenhoitajana.
2. Omaisuudenhoitajan on hoidettava tehtävänsä itsenäisesti ja pelkästään osuudenhaltijoiden eduksi.
18 artikla
Laissa tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä on säädettävä tai määrättävä edellytyksistä, joilla omaisuudenhoitajaa voidaan vaihtaa, sekä osuudenhaltijoiden suojasta tällaisen vaihdon tapahtuessa.
V JAKSO
Yhteissijoitusyrityksen sijoituspolitiikkaa koskevat velvoitteet
19 artikla
1. Sijoitusrahaston tai sijoitusyhtiön varat saadaan sijoittaa ainoastaan seuraaviin kohteisiin:
a) arvopapereihin, jotka on otettu jonkin jäsenvaltion arvopaperipörssin viralliselle listalle;
b) arvopapereihin, joilla käydään kauppaa jonkin jäsenvaltion muulla säännellyllä, säännöllisesti toimivalla ja tunnustetulla yleisölle avoimella markkinapaikalla;
c) arvopapereihin, jotka on otettu jonkin kolmannen maan arvopaperipörssin viralliselle listalle tai joilla käydään kauppaa jonkin kolmannen maan muulla säännellyllä, säännöllisesti toimivalla ja tunnustetulla yleisölle avoimella markkinapaikalla, jos toimivaltaiset viranomaiset ovat hyväksyneet arvopaperipörssin tai markkinapaikan valinnan taikka jos siitä on säädetty laissa tai määrätty sijoitusrahaston säännöissä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä;
d) vähän aikaisemmin liikkeeseen laskettuihin arvopapereihin, jos:
- liikkeeseenlaskun ehdoissa on sitouduttu hakemaan arvopaperin ottamista arvopaperipörssin viralliselle listalle tai kaupankäynnin kohteeksi muulla säännellyllä, säännöllisesti toimivalla ja tunnustetulla yleisölle avoimella markkinapaikalla ja jos toimivaltaiset viranomaiset ovat hyväksyneet arvopaperipörssin tai markkinapaikan valinnan taikka jos siitä on säädetty laissa tai määrätty sijoitusrahaston säännöissä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä;
- tällaisen hakemuksen hyväksyminen vuoden kuluessa liikkeeseenlaskusta on turvattu.
2. a) Yhteissijoitusyritys saa kuitenkin sijoittaa määrän, joka vastaa enintään 10 prosenttia sen varoista, muihin kuin 1 kohdassa mainittuihin arvopapereihin;
b) Jäsenvaltio voi kuitenkin säätää, että yhteissijoitus-yritys saa sijoittaa määrän, joka vastaa enintään 10 prosenttia sen varoista, velkasitoumuksiin, joita pidetään tätä direktiiviä sovellettaessa ominaisuuksiltaan arvopapereita vastaavina ja jotka muun muassa ovat siirrettäviä ja vaivatta rahaksi muutettavissa ja joiden arvo voidaan milloin tahansa tai ainakin 34 artiklassa mainituin väliajoin täsmällisesti todeta;
c) Sijoitusyhtiö saa kuitenkin hankkia irtainta ja kiinteätä omaisuutta, joka on välittömästi tarpeen sen liiketoiminnan harjoittamisessa;
d) Yhteissijoitusyritys ei kuitenkaan saa hankkia jalometalleja eikä niihin oikeuttavia todistuksia.
3. Edellä 2 kohdan a ja b alakohdassa tarkoitetut sijoitukset eivät missään tapauksessa saa yhteensä olla enemmän kuin määrä, joka vastaa 10 prosenttia yhteissijoitusyrityksen varoista.
4. Sijoitusrahastolla ja sijoitusyhtiöllä saa olla toiminnan edellyttämät käteisvarat.
20 artikla
1. Jäsenvaltioiden on toimitettava komissiolle:
a) viimeistään tämän direktiivin täytäntöönpanopäivänä luettelo niistä velkasitoumuksista, joita ne aikovat 19 artiklan 2 kohdan b alakohdan mukaisesti pitää arvopapereita vastaavina, sekä ilmoitettava näiden sitoumusten ominaisuudet ja päätöksensä perustelut;
b) yksityiskohtaiset tiedot a alakohdassa tarkoitettuun velkasitoumusten luetteloon harkitsemistaan muutoksista sekä ilmoitettava muut sijoitusvälineet, joiden pitämistä arvopapereita vastaavina ne harkitsevat, ja päätöksensä perustelut.
2. Komissio toimittaa nämä tiedot välittömästi edelleen toisille jäsenvaltioille yhdessä niiden huomautusten kanssa, joita se pitää aiheellisina. Tällaisista tiedonannoista voidaan keskustella yhteyskomiteassa noudattaen 53 artiklan 4 kohdassa säädettyä menettelyä.
21 artikla
1. Jäsenvaltiot voivat antaa yhteissijoitusyrityksille luvan jäsenvaltioiden asettamia enimmäismääriä ja ehtoja noudattaen käyttää sellaisia arvopaperisijoitustoiminnan menetelmiä ja välineitä, joilla edistetään tehokasta salkunhoitoa.
2. Jäsenvaltiot voivat myös antaa yhteissijoitusyrityksille luvan käyttää niiden varainhallinnan yhteydessä menetelmiä ja välineitä, joiden tarkoituksena on suojautua valuuttakurssien vaihteluihin sisältyviltä riskeiltä.
22 artikla
1. Yhteissijoitusyritys saa sijoittaa saman liikkeeseenlaskijan arvopapereihin enintään määrän, joka vastaa 5 prosenttia sen varoista.
2. Jäsenvaltiot saavat korottaa 1 kohdassa mainitun rajan enintään 10 prosenttiin. Kuitenkaan ei niiden yhteissijoitusyrityksellä olevien arvopaperien arvo, joiden liikkeeseenlaskijoihin yhteissijoitusyritys on sijoittanut kuhunkin määrän, joka vastaa enemmän kuin 5 prosenttia sen varoista, saa yhteensä olla enemmän kuin määrä, joka vastaa 40 prosenttia sen varojen arvosta.
3. Jäsenvaltiot voivat korottaa 1 kohdassa mainitun rajan enintään 35 prosenttiin, jos jäsenvaltiot, niiden paikalliset julkisyhteisöt, kolmannet valtiot taikka sellaiset kansainväliset julkisyhteisöt, joiden jäsenenä on yksi tai useampi jäsenvaltio, ovat laskeneet arvopaperit liikkeeseen tai antaneet niistä takuun.
23 artikla
1. Poiketen 22 artiklan säännöksistä jäsenvaltiot voivat antaa yhteissijoitusyrityksille luvan riskin hajauttamisen periaatetta noudattaen sijoittaa määrän, joka vastaa 100 prosenttia niiden varoista, erilaisiin arvopapereihin, jotka on antanut tai joista on antanut takuun jäsenvaltio, sen paikallinen julkisyhteisö, kolmas valtio taikka sellainen kansainvälinen julkisyhteisö, jonka jäsenenä on yksi tai useampi jäsenvaltio, edellä sanotun kuitenkaan rajoittamatta perustamissopimuksen 68 artiklan 3 kohdan soveltamista.
Toimivaltaiset viranomaiset saavat tehdä tällaisen poikkeuksen ainoastaan, jos ne katsovat, että yhteissijoitusyrityksen osuudenhaltijat saavat vastaavan suojan kuin sellaisen yhteissijoitusyrityksen osuudenhaltijat, joka noudattaa 22 artiklassa mainittuja rajoja.
Tällaisella yhteissijoitusyrityksellä on oltava ainakin kuuteen eri liikkeeseenlaskuun kuuluvia olevia arvopapereita eikä samaan liikkeeseenlaskuun kuuluviin arvopapereihin saa sijoittaa määrää, joka vastaa enemmän kuin 30 prosenttia sen varojen yhteismäärästä.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun yhteissijoitusyrityksen on rahaston säännöissä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä nimenomaisesti mainittava ne valtiot, paikalliset julkisyhteisöt tai kansainväliset luonteeltaan julkisoikeudelliset yhteisöt, joiden liikkeeseen laskemiin tai takaamiin arvopapereihin yhteissijoitusyritys aikoo sijoittaa määrän, joka vastaa enemmän kuin 35 prosenttia sen varoista; tällaisille rahaston sääntöjen tai yhtiöjärjestyksen määräyksille on saatava toimivaltaisten viranomaisten hyväksyminen.
3. Edelleen on jokaisen 1 kohdassa tarkoitetun yhteissijoitusyrityksen sisällytettävä tarjousesitteeseensä ja kaikkeen markkinointiaineistoonsa selkeästi erottuva ilmoitus, jossa kiinnitetään huomio mainittuun poikkeukseen ja jossa ilmoitetaan ne valtiot, paikalliset julkisyhteisöt tai kansainväliset luonteeltaan julkisoikeudelliset yhteisöt, joiden arvopapereihin yhteissijoitusyritys aikoo sijoittaa tai on sijoittanut määrän, joka on enemmän kuin 35 prosenttia sen varoista.
24 artikla
1. Yhteissijoitusyritys ei saa hankkia toisten avointen yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksia, elleivät nämä ole 1 artiklan 2 kohdan ensimmäisessä ja toisessa luetelmakohdassa tarkoitettuja yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä.
2. Yhteissijoitusyritys ei saa sijoittaa tällaisten yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin määrää, joka on enemmän kuin viisi prosenttia sen varoista.
3. Sijoitukset sellaisen sijoitusrahaston osuuksiin, jota hoitaa sama rahastoyhtiö tai sellainen toinen yhtiö, johon rahastoyhtiö on sidoksissa sen johdosta, että sillä ja tällä toisella yhtiöllä on yhteinen liikkeenjohto tai että joku käyttää määräysvaltaa niissä molemmissa taikka että niitä yhdistää merkittävä suora tai välillinen omistussuhde, ovat sallittuja ainoastaan niiden sijoitusrahastojen osalta, jotka sääntöjensä mukaan ovat erikoistuneet tietylle maantieteelliselle alueelle tai tietylle toimialalle tehtäviin sijoituksiin, jos toimivaltaiset viranomaiset hyväksyvät tällaisen sijoituksen. Hyväksyminen saadaan antaa ainoastaan, jos sijoitusrahasto on ilmoittanut aikomuksestaan käyttää tätä mahdollisuutta hyväkseen ja jos tästä mahdollisuudesta on erikseen mainittu rahaston säännöissä.
Rahastoyhtiö ei saa veloittaa palkkiota tai korvausta sijoitusrahaston osuuksia koskevista toimista, jos sijoitusrahaston varoja sijoitetaan sellaiseen toiseen sijoitusrahastoon, jota hoitaa sama rahastoyhtiö tai sellainen toinen yhtiö, johon rahastoyhtiö on sidoksissa sen johdosta, että sillä ja tällä toisella yhtiöllä on yhteinen liikkeenjohto tai että joku käyttää määräysvaltaa niissä molemmissa taikka että niitä yhdistää merkittävä suora tai välillinen omistusyhteys.
4. Mitä 3 kohdassa säädetään, sovelletaan myös silloin, kun sijoitusyhtiö hankkii sellaisen toisen sijoitusyhtiön osuuksia, johon se on sidoksissa 3 kohdassa tarkoitetulla tavalla.
Mitä 3 kohdassa säädetään, sovelletaan myös silloin, kun sijoitusyhtiö hankkii sellaisen sijoitusrahaston osuuksia, johon yhtiö on sidoksissa, taikka silloin, kun sijoitusrahasto hankkii sellaisen sijoitusyhtiön osuuksia, johon rahasto on sidoksissa.
25 artikla
1. Sijoitusyhtiö tai rahastoyhtiö, siltä osin kuin sen toiminta liittyy sen hoidossa oleviin tässä direktiivissä tarkoitettuihin sijoitusrahastoihin, ei saa hankkia äänioikeutettuja osakkeita, jotka antaisivat sille mahdollisuuden käyttää huomattavaa vaikutusvaltaa liikkeeseenlaskijan johtamisessa.
Kunnes laajempi yhteensovittaminen toteutetaan, jäsenvaltioiden on otettava huomioon toisten jäsenvaltioiden lainsäädännön säännökset, joissa täsmennetään ensimmäisen alakohdan periaatteita.
2. Liioin ei sijoitusyhtiö tai sijoitusrahasto saa hankkia enemmän kuin:
- 10 prosenttia saman liikkeeseenlaskijan äänioikeudettomista osakkeista;
- 10 prosenttia saman liikkeeseenlaskijan joukkovelkakirjoista;
- 10 prosenttia saman 1 artiklan 2 kohdan 1 ja 2 luetelmakohdassa tarkoitetun yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavan yrityksen osuuksista.
Edellä toisessa ja kolmannessa luetelmakohdassa mainittuja rajoituksia ei tarvitse noudattaa hankinnan toteuttamishetkellä, jos tuolloin ei voida laskea joukkovelkakirjojen yhteismäärää taikka liikkeeseen laskettujen arvopaperien nettomäärää.
3. Jäsenvaltio voi olla soveltamatta 1 ja 2 kohtaa:
a) jäsenvaltion tai sen paikallisten julkisyhteisöjen liikkeeseen laskemiin tai takaamiin arvopapereihin;
b) kolmannen valtion liikkeeseen laskemiin tai takaamiin arvopapereihin;
c) sellaisten kansainvälisten julkisyhteisöjen, joiden jäsenenä on yksi tai useampi jäsenvaltio, liikkeeseen laskemiin arvopapereihin;
d) yhteissijoitusyrityksellä oleviin sellaisen yhtiön osakkeisiin tai muihin pääomaosuuksiin, joka on kolmannen valtion lainsäädännön alainen ja joka sijoittaa varansa pääasiallisesti arvopapereihin, joiden liikkeeseenlaskijalla on kotipaikka tuossa kolmannessa valtiossa, jos tällainen omistusjärjestely on tuon kolmannen valtion lainsäädännön mukaan ainoa tapa, jota noudattaen yhteissijoitusyritys voi tehdä sijoituksia tuosta valtiosta olevien liikkeeseenlaskijoiden arvopapereihin. Tällainen poikkeus voidaan kuitenkin tehdä ainoastaan, jos tuo kolmannesta valtiosta oleva yhtiö noudattaa sijoituspolitiikassaan 22 ja 24 artiklassa sekä 25 artiklan 1 ja 2 kohdassa mainittuja rajoja. Jos 22 ja 24 artiklassa mainitut rajat ylitetään, sovelletaan soveltuvin osin 26 artiklaa;
e) sijoitusyhtiöllä oleviin sellaisten tytäryhtiöiden osakkeisiin, jotka harjoittavat liikkeenjohto-, neuvonta- ja markkinointitoimintaa pelkästään sijoitusyhtiön lukuun.
26 artikla
1. Yhteissijoitusyritysten ei tarvitse noudattaa tässä jaksossa mainittuja rajoituksia, kun ne käyttävät varoihinsa kuuluviin arvopapereihin liittyviä merkintäoikeuksia.
Jäsenvaltiot voivat, huolehtien kuitenkin riskin hajauttamisen periaatteen noudattamisesta, antaa vähän aikaisemmin toimiluvan saaneille yhteissijoitusyrityksille luvan kuuden kuukauden aikana toimiluvan myöntämisestä poiketa 22 ja 23 artiklan säännöksistä.
2. Jos 1 kohdassa tarkoitetut rajoitukset on ylitetty yhteissijoitusyrityksestä riippumattomista syistä taikka merkintäoikeuksien käyttämisen takia, yhteissijoitusyrityksen on pidettävä myyntitoimintansa ensisijaisena tavoitteena tilanteen korjaamista osuudenhaltijoiden edut huomioon ottavalla tavalla.
VI JAKSO
Osuudenhaltijoille annettavia tietoja koskevat velvoitteet
A. Tarjousesitteen ja määräaikaiskatsauksien julkistaminen
27 artikla
1. Sijoitusyhtiön sekä, jokaisen hoidossaan olevan sijoitusrahaston osalta, rahastoyhtiön on julkistettava:
- tarjousesite,
- toimintakertomus jokaiselta tilikaudelta, sekä
- puolivuotiskatsaus tilikauden ensimmäisiltä kuudelta kuukaudelta.
2. Toimintakertomukset ja puolivuotiskatsaukset on julkistettava seuraavissa määräajoissa, jotka lasketaan niiden ajanjaksojen päättymisestä, joita ne koskevat:
- toimintakertomus neljässä kuukaudessa,
- puolivuotiskatsaus kahdessa kuukaudessa.
28 artikla
1. Tarjousesitteessä on oltava tiedot, joiden perusteella sijoittajat voivat luotettavasti arvioida heille ehdotettua sijoitusta. Siinä on oltava ainakin tämän direktiivin liitteen A luettelossa mainitut tiedot, jolleivät nämä tiedot sisälly tarjousesitteeseen 29 artiklan 1 kohdan mukaisesti liitettyihin asiakirjoihin.
2. Toimintakertomukseen on sisällytettävä tase tai varoja ja velkoja koskeva selvitys, tilikauden yksityiskohtainen tuloslaskelma, tilikauden toimintakertomus ja tämän direktiivin liitteen B luettelossa mainitut muut tiedot sekä kaikki muutkin tiedot, jotka ovat tarpeen, jotta sijoittajat voivat luotettavasti arvioida yhteissijoitusyrityksen toiminnan kehitystä ja sen tulosta.
3. Puolivuotiskatsaukseen on sisällytettävä ainakin tämän direktiivin liitteen B luettelon I-IV luvussa mainitut tiedot; jos yhteissijoitusyritys on maksanut väliosinkoa tai ehdottaa sen maksamista, luvuista on käytävä ilmi puolivuotiskauden tulos verojen jälkeen sekä maksettu tai ehdotettu väliosinko.
29 artikla
1. Sijoitusrahaston säännöt tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestys ovat tarjousesitteen erottamaton osa ja ne on liitettävä siihen.
2. Edellä 1 kohdassa mainittuja asiakirjoja ei kuitenkaan tarvitse liittää tarjousesitteeseen, jos osuudenhaltijoille ilmoitetaan siitä, että nämä asiakirjat toimitetaan hänelle pyynnöstä, tai sellaisesta jokaisessa jäsenvaltiossa, jossa osuuksia markkinoidaan, olevasta paikasta, jossa nämä asiakirjat ovat hänen nähtävänään.
30 artikla
Tarjousesitteen keskeiset tiedot on pidettävä ajan tasalla.
31 artikla
Yhden tai useamman henkilön, jolla on lain nojalla kelpoisuus suorittaa tilintarkastusta 10 päivänä huhtikuuta 1984 perustamissopimuksen 54 artiklan 3 kohdan g alakohdan nojalla lakisääteisistä tilintarkastuksista vastaavien henkilöiden hyväksymisestä annetun neuvoston direktiivin 84/253/ETY (4) mukaisesti, on tarkastettava vuosikertomukseen sisältyvät tilinpäätöstiedot. Tilintarkastuskertomus mahdollisine muistutuksineen on toistettava täydellisenä toimintakertomuksessa.
32 artikla
Yhteissijoitusyrityksen on toimitettava tarjousesitteensä ja siihen tehdyt muutokset sekä toimintakertomuksensa ja puolivuotiskatsauksensa toimivaltaisille viranomaisille.
33 artikla
1. Tarjousesite, viimeisin toimintakertomus sekä sen jälkeinen mahdollinen puolivuotiskatsaus on annettava veloituksetta osuuksien merkitsijöille ennen sopimuksen tekemistä.
2. Sen lisäksi on toimintakertomus ja puolivuotiskatsaus oltava yleisön saatavilla paikoissa, joista ilmoitetaan tarjousesitteessä.
3. Toimintakertomus ja puolivuotiskatsaus on toimitettava veloituksetta osuudenhaltijoille heidän pyynnöstään.
B. Muiden tietojen julkistaminen
34 artikla
Yhteissijoitusyrityksen on aina, kun se laskee liikkeeseen, myy, ostaa takaisin tai lunastaa osuuksiaan, ja ainakin kaksi kertaa kuukaudessa, julkistettava niiden liikkeeseenlasku-, myynti-, takaisinosto- tai lunastushinta. Toimivaltaiset viranomaiset voivat kuitenkin antaa yhteissijoitusyritykselle luvan julkistaa tiedot vain kerran kuukaudessa, jollei tällainen poikkeus vaaranna osuudenhaltijoiden etuja.
35 artikla
Kaikessa yhteissijoitusyrityksen osuuksien hankkimiseen kehottavassa mainonnassa on mainittava se, että tarjousesite on olemassa, sekä paikat, joissa se on yleisön saatavilla.
VII JAKSO
Yhteissijoitusyritysten yleiset velvollisuudet
36 artikla
1. Lainaa eivät saa ottaa:
- sijoitusyhtiö eikä
- rahastoyhtiö tai omaisuudenhoitaja sijoitusrahaston lukuun.
Yhteissijoitusyritys saa kuitenkin hankkia ulkomaista valuuttaa luotonvälityksen ("back-to-back"-laina) avulla.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, jäsenvaltio voi antaa yhteissijoitusyritykselle luvan ottaa lainaa:
a) määrän, joka vastaa enintään 10 prosenttia
- sijoitusyhtiön varoista tai
- sijoitusrahaston rahaston arvosta,
jos lainaa otetaan väliaikaisesti;
b) määrän, joka vastaa enintään 10 prosenttia sijoitusyhtiön varoista, jos laina käytetään sellaisen kiinteän omaisuuden hankkimiseen, jota tarvitaan välittömästi yhtiön liiketoiminnassa; tällöin eivät mainittu laina ja a alakohdassa tarkoitettu laina yhteensä olla enemmän kuin määrä, joka vastaa 15 prosenttia lainanottajan varoista.
37 artikla
1. Yhteissijoitusyrityksen on osuudenhaltijan vaatimuksesta ostettava takaisin tai lunastettava osuutensa.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään:
a) yhteissijoitusyritys voi väliaikaisesti keskeyttää osuuksiensa takaisinoston tai lunastamisen niissä tapauksissa ja niiden menettelyjen mukaisesti, joista säädetään laissa taikka määrätään rahaston säännöissä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä. Keskeytys saa tulla kysymykseen vain sellaisissa poikkeuksellisissa tilanteissa, joissa olosuhteet edellyttävät sitä ja joissa se on osuudenhaltijoiden edut huomioon ottaen perusteltua;
b) jäsenvaltiot voivat antaa toimivaltaisille viranomaisille valtuudet määrätä osuuksien takaisinostot tai lunastukset keskeytettäviksi, jos osuudenhaltijoiden tai yleisön etu edellyttää sitä.
3. Edellä 2 kohdan a alakohdassa tarkoitetuissa tapauksissa yhteissijoitusyrityksen on viipymättä ilmoitettava päätöksestään toimivaltaisille viranomaisille sekä kaikkien niiden jäsenvaltioiden viranomaisille, joissa se pitää osuuksiaan kaupan.
38 artikla
Yhteissijoitusyrityksen varojen arvostusta sekä sen osuuksien myynti- tai liikkeeseenlasku- ja takaisinosto- tai lunastushintaa koskevista säännöistä on säädettävä laissa taikka määrättävä rahaston säännöissä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä.
39 artikla
Sijoitusrahaston tai sijoitusyhtiön tuotot on jaettava tai sijoitettava uudelleen lain ja rahaston sääntöjen tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksen mukaisesti.
40 artikla
Yhteissijoitusyrityksen osuutta ei saa antaa, ellei nettoliikkeeseenlaskuhintaa vastaavaa määrää suoriteta yhteissijoitusyritykselle yleisesti käytössä olevassa määräajassa. Tämä säännös ei estä palkkio-osuuksien jakamista.
41 artikla
1. Rajoittamatta 19 ja 21 artiklan soveltamista,
- sijoitusyhtiö taikka
- rahastoyhtiö tai omaisuudenhoitaja sijoitusrahaston lukuun
eivät saa myöntää lainaa tai taata kolmannen sitoumuksia.
2. Mitä 1 kohdassa säädetään, ei estä näitä yrityksiä hankkimasta arvopapereita, joita ei ole täysin maksettu.
42 artikla
Arvopaperien myymistä ilman katetta (ylimyynti) eivät saa harjoittaa:
- sijoitusyhtiö eikä
- rahastoyhtiö tai omaisuudenhoitaja sijoitusrahaston lukuun.
43 artikla
Laissa on säädettävä tai rahaston säännöissä on määrättävä niistä palkkioista ja kulukorvauksista, jotka rahastoyhtiö saa veloittaa sijoitusrahastolta, sekä tällaisten palkkioiden laskentaperusteista.
Laissa on säädettävä tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksessä on määrättävä, millaisista kustannuksista yhtiö vastaa.
VIII JAKSO
Erityiset säännökset yhteissijoitusyrityksistä, jotka pitävät osuuksiaan kaupan muissa jäsenvaltioissa kuin sijaintivaltiossaan
44 artikla
1. Yhteissijoitusyrityksen, joka pitää osuuksiaan kaupan toisessa jäsenvaltiossa, on noudatettava tuon valtion voimassaolevia lakeja, asetuksia ja hallinnollisia määräyksiä, siltä osin kuin ne eivät koske tässä direktiivissä tarkoitettuja kysymyksiä.
2. Yhteissijoitusyritys saa mainostaa osuuksiaan siinä jäsenvaltiossa, jossa niitä pidetään kaupan. Sen on noudatettava tuon valtion voimassaolevia mainostamista koskevia säännöksiä.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuja säännöksiä on sovellettava ketään syrjimättä.
45 artikla
Edellä 44 artiklassa tarkoitetussa tapauksessa yhteissijoitusyrityksen on muun muassa sen jäsenvaltion lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti, jossa osuuksia pidetään kaupan, toteutettava tarvittavat toimenpiteet huolehtiakseen järjestelyistä, joiden avulla tuossa valtiossa suoritetaan maksut osuudenhaltijoille, ostetaan takaisin tai lunastetaan osuuksia sekä annetaan saataville tiedot, jotka yhteissijoitusyritys on velvollinen antamaan.
46 artikla
Jos yhteissijoitusyritys aikoo pitää osuuksiaan kaupan toisessa jäsenvaltiossa kuin sijaintivaltiossaan, sen on ensin ilmoitettava tästä toimivaltaisille viranomaisille ja tuon toisen jäsenvaltion viranomaisille. Sen on samalla toimitettava viimeksi mainituille viranomaisille:
- toimivaltaisten viranomaisten antama todistus siitä, että se täyttää tässä direktiivissä säädetyt vaatimukset,
- rahaston sääntönsä tai yhtiöjärjestyksensä,
- tarjousesitteensä,
- tarvittaessa viimeisin toimintakertomuksensa sekä sen jälkeinen mahdollinen puolivuotiskatsauksensa sekä
- yksityiskohtaiset tiedot niistä järjestelyistä, joihin on ryhdytty osuuksien pitämiseksi kaupan tuossa toisessa jäsenvaltiossa.
Yhteissijoitusyritys voi alkaa pitää osuuksiaan kaupan tuossa toisessa jäsenvaltiossa kahden kuukauden kuluttua tällaisesta ilmoituksesta, jolleivät tuon jäsenvaltion viranomaiset ennen mainitun kahden kuukauden määräajan päättymistä tee perusteltua päätöstä, jonka mukaan osuuksien kaupan pitämistä koskevat järjestelyt eivät täytä 44 artiklan 1 kohdassa ja 45 artiklassa tarkoitettujen säännöksien vaatimuksia.
47 artikla
Jos yhteissijoitusyritys pitää osuuksiaan kaupan toisessa jäsenvaltiossa kuin sijaintivaltiossaan, sen on tuossa toisessa jäsenvaltiossa ainakin yhdellä sen virallisista kielistä ja noudattaen tuossa jäsenvaltiossa säädettyjä menettelyjä levitettävä ne asiakirjat ja annettava ne tiedot, jotka sen on julkistettava siinä jäsenvaltiossa, jossa se sijaitsee.
48 artikla
Yhteissijoitusyritys voi yhteisössä käyttää liiketoimintansa yhteydessä samaa toiminnan laatua kuvaavaa nimitystä (esimerkiksi sijoitusyhtiö tai sijoitusrahasto) jota se käyttää siinä jäsenvaltiossa, jossa se sijaitsee. Jos tästä voi aiheutua sekaannuksen vaara, vastaanottava jäsenvaltio saa selvyyden vuoksi vaatia, että nimitykseen liitetään selittävä lisäys.
IX JAKSO
Säännökset toimiluvan myöntämisestä ja valvonnasta vastuussa olevista viranomaisista
49 artikla
1. Jäsenvaltioiden on nimettävä viranomaiset, joiden tehtävänä on huolehtia tässä direktiivissä säädettyjen velvollisuuksien täyttämisestä. Ne ilmoittavat tästä sekä mahdollisesta tehtävienjaosta komissiolle.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettujen viranomaisten täytyy olla julkisia viranomaisia tai sellaisten nimeämiä toimielimiä.
3. Sen valtion viranomaisilla, jossa yhteissijoitusyritys sijaitsee, on toimivalta valvoa tätä yhteissijoitusyritystä. Kuitenkin on sen valtion viranomaisilla, jossa yhteissijoitusyritys pitää osuuksiaan kaupan 44 artiklassa tarkoitetulla tavalla, toimivalta valvoa VIII jakson noudattamista.
4. Toimivaltaisilla viranomaisilla on oltava niiden tehtävien hoitamiseksi tarvittavat toimivaltuudet.
50 artikla
1. Edellä 49 artiklassa tarkoitettujen jäsenvaltioiden viranomaisten on huolehdittava tehtäviensä suorittamiseksi tarpeellisesta keskinäisestä yhteistoiminnasta ja luovutettava toisilleen, pelkästään tätä tarkoitusta varten, kaikki tarpeelliset tiedot.
2. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että kaikki, jotka ovat tai ovat olleet 49 artiklassa tarkoitettujen viranomaisten palveluksessa, ovat salassapitovelvollisia. Tällä tarkoitetaan sitä, että näissä tehtävissä saatuja luottamuksellisia tietoja ei saa ilmaista toiselle henkilölle eikä viranomaiselle, ellei laissa toisin säädetä.
3. Mitä 2 kohdassa säädetään, ei kuitenkaan estä eri jäsenvaltioiden 49 artiklassa tarkoitettuja viranomaisia luovuttamasta toisilleen tietoja tämän direktiivin mukaisesti. Näin luovutettuja tietoja koskee salassapitovelvollisuus, jota sovelletaan tiedot vastaanottavien viranomaisten palveluksessa oleviin tai olleisiin henkilöihin.
4. Tällaisia tietoja vastaanottavat 49 artiklassa tarkoitetut viranomaiset saavat käyttää näitä tietoja ainoastaan tehtäviensä suorittamisen taikka niiden suorittamiseen liittyvän hallinnollisen muutoksenhaun tai oikeudenkäynnin yhteydessä, edellä sanotun kuitenkaan rajoittamatta rikosoikeudellisten säännösten soveltamista.
51 artikla
1. Edellä 49 artiklassa tarkoitettujen viranomaisten on perusteltava päätöksensä, joiden mukaan toimilupaa ei anneta, ja kaikki epäävät päätöksensä, jotka tehdään pantaessa täytäntöön tämän direktiivin soveltamista koskevia yleisiä toimenpiteitä, sekä annettava perustelut tiedoksi hakijalle.
2. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että yhteissijoitusyritystä koskevat päätökset, jotka tehdään tämän direktiivin mukaisesti annettujen lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten perusteella, voidaan saattaa tuomioistuimen käsiteltäväksi; samoin on voitava saattaa asia tuomioistuimen käsiteltäväksi, mikäli kuudessa kuukaudessa hakemuksen jättämisestä ei ole tehty päätöstä hakemuksesta, jolla yhteissijoitusyritys hakee toimilupaa, jos hakemus sisältää kaikki voimassaolevissa säännöksissä vaaditut tiedot.
52 artikla
1. Ainoastaan sen jäsenvaltion viranomaiset, jossa yhteissijoitusyritys sijaitsee, saavat ryhtyä toimenpiteisiin sitä vastaan sillä perusteella, että se rikkoo lakeja, asetuksia tai hallinnollisia määräyksiä taikka rahaston sääntöjen tai sijoitusyhtiön yhtiöjärjestyksen määräyksiä.
2. Kuitenkin saavat sen jäsenvaltion viranomaiset, jossa yhteissijoitusyrityksen osuuksia on kaupan, ryhtyä toimenpiteisiin, jos yritys rikkoo VIII jaksossa tarkoitettuja säännöksiä.
3. Sen jäsenvaltion viranomaisten, jossa yhteissijoitusyritys sijaitsee, on ilmoitettava toimiluvan peruuttamisesta tai muista vakavista toimenpiteistä, johon on ryhdytty yhteissijoitusyrityksen suhteen, taikka takaisinostojen tai lunastusten keskeyttämismääräyksistä, viipymättä kaikkien niiden toisten jäsenvaltioiden viranomaisille, joissa yhteissijoitusyrityksen osuuksia on kaupan.
X JAKSO
Yhteyskomitea
53 artikla
Komission yhteyteen perustetaan yhteyskomitea, jäljempänä `komitea`. Sen tehtävänä on:
a) rajoittamatta perustamissopimuksen 169 ja 170 artiklan soveltamista, helpottaa tämän direktiivin yhdenmukaista täytäntöönpanoa käymällä säännöllisiä keskusteluja niistä tämän direktiivin soveltamiseen liittyvistä käytännön ongelmista, joiden osalta sitä pidetään hyödyllisenä;
b) helpottaa yhteisymmärrykseen pääsemistä jäsenvaltioiden kesken niistä ankarammista vaatimuksista tai lisävaatimuksista, joita jäsenvaltiot voivat 1 artiklan 7 kohdan mukaisesti asettaa, tai säännöksistä, joita ne voivat 44 ja 45 artiklan mukaisesti antaa;
c) neuvoa tarvittaessa komissiota tähän direktiiviin tehtävistä lisäyksistä ja muutoksista.
2. Komitean tehtävänä ei ole arvioida 49 artiklassa tarkoitettujen viranomaisten yksittäisissä tapauksissa tekemiä ratkaisuja.
3. Komiteassa ovat jäsenvaltioiden nimeämät henkilöt ja komission edustajat. Puheenjohtajana on komission edustaja. Komissio huolehtii sihteeristötehtävistä.
4. Puheenjohtaja kutsuu komitean kokoukset koolle omasta aloitteestaan tai jonkin jäsenvaltion valtuuskunnan pyynnöstä. Komitea vahvistaa työjärjestyksensä.
XI JAKSO
Siirtymäsäännökset, poikkeukset ja loppusäännökset
54 artikla
Tanskassa liikkeeseen laskettuja "pantebreve"-nimisiä sitoumuksia pidetään, kuitenkin vain tanskalaisten yhteissijoitusyritysten osalta, 19 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja arvopapereita vastaavina.
55 artikla
Poiketen 7 artiklan 1 kohdan ja 14 artiklan 1 kohdan säännöksistä toimivaltaiset viranomaiset voivat antaa niille yhteissijoitusyrityksille, joilla tämän direktiivin antamispäivänä kansallisen lainsäädäntönsä mukaisesti on kaksi tai useampi omaisuudenhoitaja, luvan edelleen pitää näin monta omaisuudenhoitajaa, jos nämä viranomaiset saavat takeet siitä, että 7 artiklan 3 kohdassa ja 14 artiklan 3 kohdassa mainituista tehtävistä huolehditaan myös käytännössä.
56 artikla
1. Poiketen 6 artiklan säännöksistä jäsenvaltiot voivat antaa rahastoyhtiöille luvan laskea liikkeeseen haltijalle asetettuja todistuksia, jotka oikeuttavat muiden yhtiöiden arvopapereihin, jotka on asetettu nimetylle henkilölle.
2. Jäsenvaltiot voivat antaa rahastoyhtiöille, jotka tämän direktiivin antamispäivänä harjoittavat muuta kuin 6 artiklassa tarkoitettua liiketoimintaa, luvan jatkaa tätä muuta toimintaa viiden vuoden ajan mainitusta päivästä luettuna.
57 artikla
1 .Jäsenvaltioiden on toteutettava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät toimenpiteet viimeistään 1 päivänä lokakuuta 1989. Niiden on ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä.
2. Jäsenvaltiot voivat myöntää niille yhteissijoitusyrityksille, jotka ovat olemassa tämän direktiivin täytäntöönpanopäivänä, mainitusta päivästä luettavan korkeintaan 12 kuukauden pituisen siirtymäkauden uuteen kansalliseen lainsäädäntöön mukautumista varten.
3. Helleenien tasavalta ja Portugalin tasavalta saavat lykätä tämän direktiivin täytäntöönpanoa viimeistään 1 päivään huhtikuuta 1992.
Vuotta ennen mainittua päivää komissio antaa neuvostolle kertomuksen tämän direktiivin täytäntöönpanon edistymisestä sekä mahdollisista vaikeuksista, joita Helleenien tasavallalla ja Portugalin tasavallalla on ollut tämän direktiivin täytäntöönpanossa ensimmäisessä alakohdassa mainittuun päivään mennessä.
Komissio ehdottaa tarvittaessa neuvostolle lykkäyksen pidentämistä korkeintaan neljällä vuodella.
58 artikla
Jäsenvaltioiden on toimitettava komissiolle tässä direktiivissä tarkoitetuista kysymyksistä antamansa keskeiset lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset kirjallisina komissiolle.
59 artikla
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltiolle.
Tehty Brysselissä 20 päivänä joulukuuta 1985.