31980L0155
L 033/8
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
ДИРЕКТИВА НА СЪВЕТА
от 21 януари 1980 година
относно координиране на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно достъпа до акушерските дейности и упражняването на тези дейности
(80/155/ЕИО)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската икономическа общност, и по-специално членове 49, 57 и 66 от него,
като взе предвид предложението на Комисията (1),
като взе предвид становището на Асамблеята (2),
като взе предвид становището на Икономическия и социален комитет (3),
като има предвид, че съгласно член 57 от Договора, следва да се координират законовите, подзаконовите и административните разпоредби, отнасящи се за акушерските дейности и тяхното упражняване; като има предвид, че е целесъобразно с оглед на общественото здравеопазване, да се стигне в рамките на Общността до общо определение за полето на действие на тези специалисти и за тяхното обучение; като има предвид, че за тази цел, не е желателно да се наложи уеднаквена учебна програма за всички държави-членки; като има предвид, че напротив, целесъобразно е да се предостави на последните максимална свобода да организират тяхното образование; като има предвид, че в резултат на това, най-доброто решение е да се установят само минимални норми;
като има предвид, че предвиденото в настоящата директива координиране не изключва координиране на по-късен етап;
като има предвид че, по отношение на квалификацията, повечето от държавите-членки в момента не правят разграничение между акушерките, които са заети лица и тези, които са самостоятелно заети лица; като има предвид, че поради този факт, се оказва необходимо настоящата директива да обхване и акушерките, които са заети лица,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
1. Държавите-членки изискват за достъп до акушерските дейности и тяхното упражняване съгласно посочените в член 1 от Директива 80/154/ЕИО (4) професионални звания притежаването на диплома, удостоверение или друг официален документ за акушерки, посочен в член 3 от същата директива и даващ гаранция, че заинтересованото лице е придобило по време на целия период на обучение:
a)
необходими знания в областта на науките, които са в основата на акушерската дейност и по-специално на акушерството и гинекологията;
б)
необходими знания в областта на деонтологията и на законодателството, отнасящо се за акушерската професия;
в)
задълбочени познания за биологичните функции, анатомията и физиологията, в областта на акушерството и новородените, както и познания за съществуващите зависимости между здравословното състояние и материалната и социална жизнена среда на човека и неговото поведение;
г)
необходим клиничен опит, придобит под контрола на квалифициран акушерски персонал и в акредитирани заведения;
д)
необходимото разбиране за обучението на здравния персонал и за опита от сътрудничеството с персонала.
2. Обучението, посочено в параграф 1, включва:
-
или специално обучение по акушерство - редовна форма, с продължителност най-малко три години теоретична и практическа подготовка; достъпът до това обучение се разрешава след завършване най-малко на първите 10 години от общообразователното обучение,
-
или специално обучение по акушерство - редовна форма, с продължителност най-малко осемнадесет месеца, за което се изисква притежаването на диплома, удостоверение или друг официален документ за медицинска сестра с общ профил, предвиден в член 3 от Директива 77/452/ЕИО (5).
3. Специфичното обучение по акушерство, предвидено в параграф 2, първо тире, следва да обхваща поне предметите от учебната програма, включени в приложението.
Обучението, посочено в параграф 2, второ тире, трябва да обхваща като задължителен минимум предметите от учебната програма, включени в приложението, които не са изучавани в рамките на съответното обучение за медицински сестри.
4. Държавите-членки следят институцията, натоварена с обучението на акушерките, да отговаря за координиране на теоретичната и практическата подготовка за цялата програма на обучение.
Съотношението между теоретичното и техническо обучение, посочено в част А на приложението, клиничното обучение на акушерките, посочено в част Б на същото приложение, следва да бъде координирано и определено, така че изброените в параграф 1 знания и умения да могат да бъдат правилно усвоени.
Клиничното обучение на акушерките трябва да се извършва под формата на стажове, провеждани в отделенията на лечебните заведения или други акредитирани от компетентните власти и органи лечебни заведения. По време на това обучение стажант-акушерките участват в дейностите на съответните заведения, доколкото тези дейности спомагат за тяхното обучение. Те се запознават със задълженията на акушерската професия.
Член 2
След периодично разглеждане на резултатите от различните форми на обучение, предвидени в член 1, параграф 2, Комисията докладва за първи път на Съвета шест години след уведомяването за настоящата директива. Това разглеждане се осъществява със съдействието на Консултативния комитет за обучение на акушерки.
Въз основа на резултатите от разглеждането, Комисията представя предложения за изменения, с оглед сближаване минималните критерии, предвидени в посочените начини на обучение, с цел да се доближат до изискванията, посочени в член 2, параграф 1, първо тире, предложение първо и второ тире от Директива 80/154/EИО. Съветът се произнася незабавно по тези предложения.
Член 3
Независимо от разпоредбите на член 1, държавите-членки могат да разрешат задочна форма на обучение при приети от компетентните национални органи условия.
Общата продължителност на задочната форма на обучение не може да е по-кратка от тази на редовната форма на обучение. Равнището на подготовка не може да се поставя под въпрос поради задочната форма на обучение.
Член 4
Държавите-членки гарантират, че акушерките са придобили най-малкото професионална квалификация за изброените по-долу дейности и за тяхното упражняване:
1.
осигуряване на подходяща информация и съвети по въпросите на семейното планиране;
2.
установяване на бременност, а след това проследяване на нормалната бременност, извършване на необходимите прегледи за проследяване протичането на нормалната бременност;
3.
назначаване или препоръчване на необходимите прегледи за възможно най-ранната диагностика на всяка рискова бременност;
4.
изготвяне на програма за подготовка на бъдещите родители за тяхната роля, осигуряване на цялостна подготовка за раждането и съвети по въпросите на хигиената и храненето;
5.
подпомагане на родилката по време на раждането и наблюдение на плода in utero чрез съответните клинични и технически средства;
6.
извършване на нормално израждане, когато се касае за главично предлежание, включително и на епизиотомия при необходимост, а при спешен случай провеждане на раждане със седалищно предлежание;
7.
откриване при майката или детето на признаци за аномалии, които изискват лекарска намеса и оказване помощ на лекаря в случай на интервенция; предприемане на налагащи се спешни мерки в отсъствие на лекаря, по-специално мануално изваждане на плацентата, последвана евентуално от мануален маточен преглед;
8.
преглед на новороденото и полагане на грижи за него; предприемане на всякакви инициативи, които се налагат в случай на необходимост и извършване, при нужда, на незабавна реанимация;
9.
полагане на грижи за родилката, наблюдение на майката по време на следродилния период и даване на всякакви полезни съвети за отглеждане на новороденото при най-добри условия;
10.
провеждане на назначено от лекар лечение;
11.
изготвяне на необходимите писмени доклади.
Член 5
Настоящата директива се прилага и за гражданите на държавите-членки, които, съгласно Регламент (ЕИО) № 1612/68 на Съвета от 15 октомври 1968 г., относно свободното движение на работници на територията на Общността (6), упражняват или ще упражняват като заети лица някоя от дейностите, посочени в член 1 от Директива 80/154/EИО.
Член 6
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да се съобразят с настоящата директива в срок от три години от датата на уведомяването и незабавно информират за това Комисията.
2. Държавите-членки предоставят на Комисията текста на основните разпоредби от вътрешното право, които приемат в обсега на материята, уредена с настоящата директива.
Член 7
В случай, че при прилагане на настоящата директива за някоя държава-членка възникнат значителни затруднения в някои области, Комисията разглежда тези затруднения съвместно с тази държава и взема становището на Комитета на висшите служители в областта на здравеопазването, създаден с Решение 75/365/EИО (7), последно изменено с Решение 80/157/EИО (8).
При необходимост Комисията внася в Съвета подходящи предложения.
Член 8
В срок от шест години от уведомяването за настоящата директива, по предложение на Комисията, Съветът решава, като взима становището на консултативния комитет, дали предвиденото в точка 3 на част Б от приложението изключение трябва да се премахне или да се ограничи неговият обхват.
Член 9
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 21 януари 1980 година.
NEUVOSTON DIREKTIIVI,
annettu 21 päivänä tammikuuta 1980,
kätilöntoimeen ryhtymistä ja kätilöntoimen harjoittamista koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta (80/155/ETY)
EUROOPAN YHTEISÖJEN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan talousyhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 49, 57 ja 66 artiklan,
ottaa huomioon komission ehdotuksen (1),
ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon (2),
ottaa huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (3),
sekä katsoo, että
perustamissopimuksen 57 artiklan mukaisesti kätilöntoimeen ryhtymistä ja kätilöntoimen harjoittamista koskevat lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset on sovitettava yhteen; kansanterveyden vuoksi yhteisössä on pyrittävä luomaan yhteinen määritelmä kyseisten ammattihenkilöiden toiminnalle ja koulutukselle; tämän tavoitteen saavuttamiseksi ei ole pidetty tarpeellisena määrätä yhtenäistä koulutusohjelmaa kaikille jäsenvaltioille; jäsenvaltioille on päinvastoin annettava mahdollisimman suuri vapaus koulutuksen järjestämisessä; tämän vuoksi paras ratkaisu on säätää vähimmäisvaatimuksista,
tämän toiminnan yhteensovittaminen tässä direktiivissä tarkoitetulla tavalla ei mitenkään estä myöhempää yhteensovittamista, ja
koulutuksen suhteen useimmissa jäsenvaltioissa ei tällä hetkellä tehdä eroa palkatussa työssä olevien ja itsenäisinä ammatinharjoittajina toimivien kätilöiden välillä; tästä syystä näyttää tarpeelliselta ulottaa tämän direktiivin soveltaminen koskemaan palkatussa työssä toimivia kätilöitä,
ON ANTANUT TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava henkilöiltä, jotka ryhtyvät harjoittamaan kätilöntointa ja harjoittavat sitä käyttäen direktiivin 80/154/ETY (4) 1 artiklassa mainittuja nimikkeitä, että heillä on sanotun direktiivin 3 artiklassa tarkoitettu kätilön tutkintotodistus, todistus tai muu muodollista kelpoisuutta osoittava asiakirja, joka takaa, että asianomainen on opintojensa aikana saanut:
a) riittävät tiedot kätilöntoimen perustana olevista tieteenaloista, erityisesti synnytys- ja naistentautiopista;
b) riittävät tiedot ammattisäännöistä ja -lainsäädännöstä;
c) yksityiskohtaiset tiedot synnytysopin alaan kuuluvista ja vastasyntyneen biologisista toiminnoista, anatomiasta ja fysiologiasta sekä ihmisen terveydentilan ja fyysisen ja sosiaalisen ympäristön välisestä yhteydestä sekä käyttäytymisestä;
d) riittävästi kliinistä kokemusta, joka on hankittu hyväksytyissä laitoksissa kätilöntoimen ja synnytysopin pätevyyden saaneen henkilöstön valvonnassa;
e) riittävän käsityksen terveydenhuoltohenkilöstön koulutuksesta ja riittävästi kokemusta työskentelystä tällaisen henkilöstön kanssa.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun koulutuksen tulee käsittää:
- täysipäiväisen kätilön koulutusohjelman, johon kuuluu vähintään kolmen vuoden käytännölliset ja teoreettiset opinnot ja jonka pääsyvaatimuksena on vähintään yleissivistävien kouluopintojen 10 ensimmäisen vuoden suorittaminen; tai
- täysipäiväisen kätilön koulutusohjelman, joka kestää vähintään 18 kuukautta ja jonka pääsyvaatimuksena on direktiivin 77/452/ETY (5) 3 artiklassa tarkoitetun yleissairaanhoidosta vastaavan sairaanhoitajan tutkintotodistus, todistus tai muu muodollista kelpoisuutta osoittava asiakirja.
3. Edellä 2 kohdan ensimmäisessä luetelmakohdassa säädetyn kätilön koulutusohjelman tulee sisältää vähintään liitteessä vahvistetun koulutusohjelman oppiaineet.
Edellä 2 kohdan toisessa luetelmakohdassa säädetyn kätilön koulutusohjelman tulee sisältää vähintään ne liitteessä asetetun koulutusohjelman oppiaineet, jotka eivät sisälly vastaavaan sairaanhoitajan koulutusohjelmaan.
4. Jäsenvaltioiden on huolehdittava, että kätilökoulutusta antava oppilaitos vastaa teorian ja käytännön yhteensovittamisesta koko koulutusohjelman ajan.
Liitteessä olevassa A osassa mainitun teoreettisen ja teknisen opetuksen tulee olla tasapainossa ja sovitettu yhteen saman liitteessä olevassa B osassa mainitun kätilöiden kliinisen opetuksen kanssa niin, että opiskelijalla on mahdollisuus hankkia riittävästi 1 kohdassa tarkoitettua tietoa ja kokemusta.
Kliininen opetus annetaan ohjattuna käytännön työpaikkakoulutuksena sairaalan osastoilla tai muissa toimivaltaisten viranomaisten tai julkista valtaa käyttävän toimielimen hyväksymissä terveydenhuollon yksiköissä. Kätilöopiskelijat osallistuvat harjoittelun osana yksikköjen toimintaan, sikäli kuin se liittyy heidän koulutukseensa. Heille opetetaan kätilöntoimeen liittyvät velvollisuudet.
2 artikla
Edellä 1 artiklan 2 kohdassa säädetyistä koulutusohjelmista saatujen tulosten määräaikaisarvioinnin jälkeen komissio antaa neuvostolle ensimmäisen kertomuksensa kuuden vuoden kuluttua tämän direktiivin tiedoksi antamisesta. Tämä arviointi suoritetaan yhteistyössä kätilökoulutuksen neuvoa-antavan komitean kanssa.
Tämän arvioinnin tulosten perusteella komissio tekee ehdotuksia muutoksiksi edellä mainittujen koulutusohjelmien vähimmäisvaatimusten lähentämisestä direktiivin 80/154/ETY 2 artiklan 1 kohdan ensimmäisen luetelmakohdan ensimmäisessä luetelma-alakohdassa ja toisessa luetelmakohdassa vahvistettujen vaatimusten kanssa. Neuvosto päättää ehdotuksista viipymättä.
3 artikla
Sen estämättä, mitä 1 artiklassa säädetään, jäsenvaltiot voivat hyväksyä osa-aikaisen koulutuksen toimivaltaisten kansallisten viranomaisten hyväksymillä edellytyksillä.
Osa-aikainen koulutus ei saa olla kokonaiskestoltaan lyhyempi kuin täysipäiväinen koulutus. Osa-aikaisuus ei saa alentaa koulutuksen tasoa.
4 artikla
Jäsenvaltioiden on huolehdittava, että kätilöillä on ainakin oikeus ryhtyä harjoittamaan ja harjoittaa seuraavaa toimintaa:
1. antaa luotettavaa perhesuunnittelutietoa ja -neuvontaa;
2. todeta raskaus ja seurata normaalia raskautta, tehdä tutkimuksia, jotka ovat tarpeen normaalin raskauden seuraamiseksi;
3. määrätä tai neuvoa tehtäväksi tutkimuksia, jotka ovat tarpeen riskiraskauksien toteamiseksi mahdollisimman varhaisessa vaiheessa;
4. laatia vanhempien valmennusohjelma ja täydellinen synnytysvalmennuskurssi, joka sisältää hygienia- ja ravintoneuvontaa;
5. hoitaa ja avustaa äitiä synnytyksen aikana ja seurata sikiön tilaa kohdussa asianmukaisia kliinisiä ja teknisiä apuneuvoja käyttäen;
6. hoitaa normaaleja alatiesynnytyksiä, mukaan lukien välilihan leikkauksen tekeminen tarvittaessa ja perätilasynnytyksen hoitaminen hätätapauksissa;
7. havaita äidissä tai lapsessa tavallisesta poikkeavat vaaran merkit, jotka vaativat lähettämistä lääkärin hoitoon, ja avustaa lääkäriä tarvittaessa; hoitaa välttämättömät hätätapaukset, jos lääkäriä ei ole saatavilla, erityisesti irrottaa istukka käsin ja mahdollisesti sen jälkeen tutkia kohtu käsin;
8. tutkia vastasyntynyt ja hoitaa häntä; ryhtyä kaikkiin tarvittaviin toimenpiteisiin ja aloittaa tarvittaessa elvytys välittömästi;
9. hoitaa äitiä ja seurata hänen toipumistaan synnytyksen jälkeisenä aikana ja antaa hänelle kaikki lapsen hoitoon liittyvät tarpeelliset neuvot, jotta äiti pystyisi huolehtimaan siitä, että vastasyntynyt saa mahdollisimman hyvät kehitysmahdollisuudet;
10. antaa lääkärin määräämä hoito;
11. ylläpitää kaikkia tarvittavia toimintaan liittyviä potilasasiakirjoja.
5 artikla
Tätä direktiiviä sovelletaan myös niihin jäsenvaltioiden kansalaisiin, jotka työntekijöiden vapaasta liikkuvuudesta yhteisön alueella 15 päivänä lokakuuta 1968 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1612/68 (6) mukaisesti harjoittavat tai ryhtyvät harjoittamaan direktiivin 80/154/ETY 1 artiklassa tarkoitettua toimintaa palkattuina työntekijöinä.
6 artikla
1. Jäsenvaltioiden on toteutettava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät toimenpiteet kolmen vuoden kuluessa sen tiedoksi antamisesta ja ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä.
2. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä tarkoitetuista kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
7 artikla
Jos jäsenvaltiolla on huomattavia ongelmia tämän direktiivin soveltamisessa tietyillä aloilla, komissio tutkii nämä ongelmat yhdessä kyseisen valtion kanssa ja pyytää asiasta lausunnon terveydenhuollon johtavien virkamiesten komitealta, joka on asetettu päätöksellä 75/365/ETY (7), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna päätöksellä 80/157/ETY (8).
Komissio tekee neuvostolle tarvittaessa aiheelliset ehdotukset.
8 artikla
Viimeistään kuuden vuoden kuluttua tämän direktiivin tiedoksi antamisesta neuvosto päättää komission ehdotuksesta pyydettyään lausunnon neuvoa-antavalta komitealta, onko liitteessä olevan B osan 3 kohdassa säädetty poikkeussäännös poistettava tai sen soveltamisalaa kavennettava.
9 artikla
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 21 päivänä tammikuuta 1980.