32006R1013
L 190/1
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (EО) № 1013/2006 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 14 юни 2006 година
относно превози на отпадъци
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 175, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Комисията,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите,
в съответствие с процедурата, установена в член 251 от Договора (2),
като имат предвид, че:
(1)
Основната и преобладаваща цел и компонент на настоящия регламент е опазването на околната среда, като неговото въздействие върху международната търговия е несъществено.
(2)
Регламент (ЕИО) № 259/93 на Съвета от 1 февруари 1993 г. относно наблюдението и контрола на превозите на отпадъци в рамките на, за и от Европейската общност (3), вече е бил изменен значително при няколко случая и изисква по-нататъшно изменение. Необходимо е по-специално в този регламент да се включи съдържанието на Решение 94/774/EО на Комисията от 24 ноември 1994 г. относно стандартната товарителница, предвидена в Регламент (ЕИО) № 259/93 на Съвета (4) и на Решение 1999/412/EО на Комисията от 3 юни 1999 г. относно въпросника, свързан със задължението на държавите-членки да докладват съгласно член 41, параграф 2 от Регламент (ЕИО) № 259/93 на Съвета (5). Следователно Регламент (ЕИО) № 259/93 трябва да бъде заменен в интерес на яснотата.
(3)
Решение 93/98/EИО на Съвета (6) относно подписването от името на Общността на Базелската конвенция от 22 март 1989 г. за контрол на трансграничното движение на опасни отпадъци и тяхното обезвреждане (7), по която Общността е страна от 1994 г. Чрез приемането на Регламент (ЕИО) № 259/93, Съветът е установил правила за съкращаване и контрол на такова движение, които правила са предназначени, inter alia, да приведат съществуващата система на Общността за надзор и контрол върху движението на отпадъци в съответствие с изискванията на Базелската конвенция.
(4)
Решение 97/640/EО на Съвета (8) се отнася до одобрението, от страна на Общността, на изменението на Базелската конвенция, както е установено в Решение III/1 на Конференцията на страните по Конвенцията. Чрез това изменение беше забранен целият износ на опасни отпадъци, предназначени за обезвреждане, от страните изброени в приложение VII към Конвенцията за страните, които не са изброени в него, както беше забранен, считано от 1 януари 1998 г., целия износ на опасни отпадъци съгласно член 1, параграф 1, буква a) от Конвенцията и предназначени за оползотворяване. Регламент (ЕИО) № 259/93 беше съответно изменен с Регламент (EО) № 120/97 на Съвета (9).
(5)
Предвид факта, че Общността е одобрила Решение C(2001)107/Окончателно на Съвета на ОИСР, отнасящо се до преразглеждането на Решение C(92)39/Окончателно относно контрола върху трансграничното движение на отпадъци, предназначени за операции по оползотворяване (Решението на ОИСР), с цел да се хармонизират списъците с отпадъци с тези от Базелската конвенция и да се преразгледат някои други изисквания, е необходимо да се включи съдържанието на това решение в законодателството на Общността.
(6)
Общността е подписала Стокхолмската конвенция от 22 май 2001 г. относно устойчиви органични замърсители.
(7)
Важно е да се организира и регулира наблюдението и контрола върху превозите на отпадъци по начин, който взема предвид необходимостта от запазване, опазване и подобряване на качеството на околната среда и здравето на човека, и който насърчава еднаквото прилагане на регламента в рамките на Общността.
(8)
Важно е също да се има предвид изискването, определено в член 4, параграф 2, буква г) от Базелската конвенция, че превозите на опасни отпадъци трябва да се намалят до минимум, в съответствие с екологосъобразното и ефективно управление на тези отпадъци.
(9)
Освен това, е важно да се има предвид правото на всяка договаряща се страна по Базелската конвенция, съгласно член 4, параграф 1 от нея, да забранява вноса на опасните отпадъци или на отпадъците, изброени в приложение II към тази конвенция.
(10)
Превозите на отпадъци, получени от въоръжените сили или организации по възстановяване, следва да се изключват от обхвата на настоящия регламент при внос в Общността при определени ситуации (включително транзит в рамките на Общността, когато отпадъците влизат на територията на Общността). По отношение на такива превози се зачитат изискванията на международното право и международните споразумения. В такива случаи компетентният орган по транзита и компетентният орган по местоназначението в Общността следва да бъдат информирани предварително относно превоза и неговото местоназначение.
(11)
Необходимо е да се избегне дублирането с Регламент (EО) № 1774/2002 на Европейския парламент и на Съвета от 3 октомври 2002 г. относно установяване на здравни правила относно странични животински продукти, които не са предназначени за консумация от човека (10), който вече съдържа разпоредби, обхващащи пратката, изпращането и движението (събиране, транспорт, обработка, преработване, употреба, оползотворяване или обезвреждане, регистриране, придружаващи документи и проследимост) на животински странични продукти в рамките на, към и извън Общността.
(12)
Комисията следва да докладва в срок до датата на влизане в сила на настоящия регламент относно връзката между съществуващото секторно законодателство за здраве на хората и животните, и разпоредбите на настоящия регламент и до същата дата следва да представи всякакви предложения, необходими за привеждане на това законодателство в съответствие с настоящия регламент с цел постигане еквивалентно ниво на контрол.
(13)
Въпреки, че надзорът и контролът върху превози на отпадъци в рамките на дадена държава-членка е работа на самата държава-членка, националните системи за превоз на отпадъци трябва да отчитат необходимостта от съгласуване със системата на Общността, с цел гарантиране на високо ниво на опазване на околната среда и здравето на човека.
(14)
В случая на превози на отпадъци, предназначени за операции по обезвреждане и отпадъци, които не са изброени в приложения III, IIIA или IIIБ, предназначени за операции по оползотворяване, е целесъобразно да се гарантира оптимално наблюдение и контрол чрез изискване на предварително писмено съгласие за такива превози. Тази процедура на свой ред следва изисква предварителна нотификация, което дава възможност на компетентните органи да бъдат надлежно информирани, за да могат да предприемат всички необходими мерки за опазването на здравето на човека и околната среда. Това дава възможност на тези органи също и да повдигнат обосновани възражения срещу такива превози.
(15)
В случая на превози на отпадъци, изброени в приложения III, IIIA или IIIБ, предназначени за операции по оползотворяване, е целесъобразно да се обезпечи едно минимално ниво на наблюдение и контрол, като се изисква такива превози да бъдат придружавани от определена информация.
(16)
Поради необходимостта от единно прилагане на настоящия регламент и за правилното функциониране на вътрешния пазар, в интерес на ефективността е необходимо да се изисква нотификациите да бъдат обработвани от компетентния орган, отговорен за изпращането.
(17)
Важно е също така да се изясни системата на финансови гаранции или еквивалентна застраховка.
(18)
Като се има предвид отговорността на източниците на отпадъци за екологосъобразното управление на отпадъци, нотификацията и документите за превоз на отпадъци трябва, когато е осъществимо, да бъдат попълвани от източниците на отпадъци.
(19)
Необходимо е да се осигурят процедурни защитни мерки за нотификатора, както в интерес на правната обезпеченост, така и за гарантиране на единното прилагане на настоящия регламент и правилното функциониране на вътрешния пазар.
(20)
В случай на превози на отпадъци за обезвреждане, държавите-членки трябва да вземат предвид принципите на близост, приоритетност на оползотворяването и самодостатъчност на общностно и на национално равнище, в съответствие с Директива 2006/12/EО на Европейския парламент и на Съвета от 5 април 2006 г. относно отпадъците (11), като вземат мерки в съответствие с Договора да забраняват напълно или частично или да възразяват систематично по повод на такива превози. Трябва също да се вземе предвид изискването, определено в Директива 2006/12/EО, съгласно което държавите-членки следва да създадат комплексна и достатъчна верига от инсталации за обезвреждане на отпадъци, с цел да се позволи на Общността като цяло да стане самодостатъчна по отношение обезвреждането на отпадъци и държавите-членки да преследват тази цел индивидуално, отчитайки географските условия или нуждата от специализирани инсталации за някои видове отпадъци. Държавите-членки следва също така да бъдат в състояние да гарантират, че съоръженията за управление на отпадъците, обхванати от Директива 96/61/EО на Съвета от 24 септември 1996 г. относно комплексно предотвратяване и контрол на замърсяването (12), прилагат най-добрите налични техники, както са дефинирани в тази директива, в съответствие с разрешителното на съоръжението, и че отпадъците се третират в съответствие със законообвързващите стандарти за опазване на околната среда във връзка с операциите по обезвреждане, установени в законодателството на Общността.
(21)
В случай на превози на отпадъци, предназначени за оползотворяване, държавите-членки следва да бъдат в състояние да гарантират, че съоръженията за управление на отпадъците, обхванати от Директива 96/61/EО на Съвета прилагат най-добрите налични техники, както са дефинирани в тази директива, съгласно разрешителното на съоръжението. Държавите-членки следва също така да бъдат в състояние да гарантират, че отпадъците се третират в съответствие със задължителните стандарти за опазване на околната среда във връзка с операциите по оползотворяване, установени в законодателството на Общността, и че, като се взема предвид член 7, параграф 4 от Директива 2006/12/EО, отпадъците се третират в съответствие с плановете за управление на отпадъци, установени съгласно тази директива, с цел гарантиране изпълнението на задълженията по оползотворяване или рециклиране, установени в законодателството на Общността.
(22)
Разработването на задължителни изисквания за съоръжения за отпадъци и третирането на специфични отпадъчни материали на ниво Общността, в допълнение към съществуващите разпоредби в законодателството на Общността, могат да допринесат за създаването на високо ниво на опазване на околната среда в Общността, да подпомогнат в създаването на еднородна конкурентна среда за оползотворяване и да помогнат да се гарантира, че не се спъва развитието на икономически жизнен вътрешен пазар за оползотворяване. Следователно, в Общността съществува необходимост от развитие на еднородна конкурентна среда за оползотворяване чрез прилагането на общи стандарти в определени области, както е уместно и включително във връзка с вторичните материали, с цел повишаване качеството на оползотворяване. Комисията следва да представи, ако е уместно, предложения за такива стандарти за някои отпадъци и някои съоръжения за оползотворяване веднага, щом е практически възможно, на база по-нататъшно изследване в контекста на стратегията за отпадъците, и отчитайки съществуващото законодателство на Общността и на държавите-членки. Междувременно, трябва да бъде възможно при определени условия, да се възразява срещу планирани превози, когато свързаното с тях оползотворяване няма да бъде в съответствие с националното законодателство в страната изпращач, по отношение на оползотворяването на отпадъци. Междувременно Комисията следва също така да преразглежда и ситуацията относно възможните нежелани превози на отпадъци към новите държави-членки и, ако е необходимо, дава целесъобразни предложения за справяне с такива ситуации.
(23)
От държавите-членки следва да се изисква да гарантират, че в съответствие с Конвенцията на Икономическата комисия за Европа на ООН (ИКЕООН) за достъп до информация, участие на обществеността в процеса на взимане на решения и достъп до правосъдие по въпроси на околната среда от 25 юни 1998 г. (Орхуската конвенция), съответните компетентни органи чрез подходящи средства правят публична информацията относно нотификации за превози, когато тази информация не е поверителна съгласно националното законодателство или законодателството на Общността.
(24)
Трябва да се определи задължение с цел отпадъците от превоз, който не може да се завърши както е планиран, да бъдат върнати обратно в държавата изпращач или оползотворени или обезвредени по алтернативен начин.
(25)
Следва също да стане задължително лицето, което извършва незаконен превоз, да вземе обратно въпросните отпадъци или да обезпечи алтернативни начини за тяхното оползотворяване или обезвреждане. Ако не направи това, се намесват компетентните органи изпращачи или местоназначението, както е уместно.
(26)
Необходимо е, с цел да се защити околната среда на заинтересованите държави, да се изясни обхвата на забраната, определена съгласно Базелската конвенция, върху износ от Общността на всякакви отпадъци, предназначени за обезвреждане в трета държава, различна от страна на ЕАСТ (Европейска асоциация за свободна търговия).
(27)
Страните, които са договарящи се страни по Споразумението за европейското икономическо пространство, може да приемат контролните процедури, предвидени за превози в рамките на Общността.
(28)
Необходимо е също, с цел да се защити околната среда на заинтересованите държави, да се изясни обхвата на забраната за износ на опасни отпадъци, предназначени за оползотворяване, в държава спрямо която не се прилага Решението на ОИСР, също определено в съответствие с Базелската конвенция. По-специално е необходимо да се уточни списъка с отпадъци, към който се прилага тази забрана и да се гарантира, че той включва също и отпадъците, изброени в приложение II към Базелската конвенция, а именно отпадъци, събрани от домакинствата и остатъци от изгарянето на домакински отпадъци.
(29)
Трябва да се поддържат специфични разпоредби за износ на безопасни отпадъци, предназначени за оползотворяване в държавите, по отношение на които не се прилага Решението на ОИСР, а също така за тях трябва да се изготви разпоредба, която да се актуализира към по-късна дата.
(30)
Внос в Общността на отпадъци за обезвреждане трябва да бъде разрешен, когато държавата износител е страна по Базелската конвенция. Внос в Общността на отпадъци за оползотворяване трябва да бъде разрешен, когато за държавата износител се прилага Решението на ОИСР или тя е страна по Базелската конвенция. В останалите случаи, въпреки това, вносът трябва да бъде разрешен само ако държавата износител е обвързана с двустранно или многостранно споразумение или договореност, съвместимо със законодателството на Общността и в съответствие с член 11 от Базелската конвенция, освен когато това не е възможно поради кризисни ситуации, операции по омиротворяване или поддържане на мира, или война.
(31)
Настоящият регламент следва да се прилага в съответствие с международното морско право.
(32)
Настоящият регламент следва да отразява правилата относно износ и внос на отпадъци към и от отвъдморските страни и територии, определени в Решение 2001/822/EО на Съвета от 27 ноември 2001 г. относно асоцииране на отвъдморските страни и територии към Европейската общност (Решение за отвъдморско асоцииране) (13).
(33)
Следва да се предприемат необходимите стъпки за да се гарантира, че в съответствие с Директива 2006/12/EО и останалото законодателство на Общността за отпадъци, отпадъците, превозвани в рамките на Общността и отпадъците, внесени в Общността, се управляват за целия период на превоза, включително оползотворяването или обезвреждането в държавата по местоназначение, без да се застрашава здравето на човека и без да се използват процеси или методи, които могат да причинят вреда на околната среда. Що се отнася до износ от Общността, който не е забранен, трябва да се положат усилия, за да се обезпечи, че отпадъците се управляват по екологосъобразен начин за целия период на превоза, включително оползотворяването или обезвреждането в страната по местоназначение. Съоръжението, което получава отпадъците, трябва да работи в съответствие със стандартите за опазване на здравето на човека и околната среда, които в общи линии са еквивалентни на тези, установени в законодателството на Общността. Трябва да се въведе списък с необвързващи насоки, чрез които да се търси постигане на екологосъобразно управление.
(34)
Държавите-членки следва да предоставят на Комисията информация относно изпълнението на настоящия регламент, както чрез докладите, изпращани до секретариата на Базелската конвенция, така и на базата на отделен въпросник.
(35)
Необходимо е да се гарантира безопасно и екологосъобразно управление на демонтирането на кораби с цел опазване на здравето на човека и околната среда. Нещо повече, трябва да се вземе под внимание, че един кораб сам по себе си може да стане отпадък, както е дефинирано в член 2 от Базелската конвенция и същевременно той може да бъде определян като кораб по други международни правила. Важно е да се помни, че работата е текуща и включваща сътрудничество между Международната организация на труда (МОТ), Международната морска организация (ММО) и секретариата на Базелската конвенция, за да се установят задължителни изисквания на глобално ниво, за обезпечаване на ефективно и ефикасно разрешаване на проблема с демонтиране на корабите.
(36)
Ефективното международно сътрудничество относно контрола на превози на отпадъци се явява инструмент за гарантиране, че превозите на опасни отпадъци са под контрол. Обмяната на информация, споделената отговорност и съвместните усилия между Общността и нейните държави-членки, и трети страни трябва да се насърчава с оглед гарантиране на добро управление на отпадъците.
(37)
Някои приложения към настоящия регламент следва да се приемат от Комисията в съответствие с процедурата по член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО. Тази процедура следва също така да се прилага и по отношение на изменението на приложенията, за да отчете научния и технически прогрес, към измененията в съответното законодателство на Общността или към случаите, свързани с Решението на ОИСР или към Базелската конвенция и другите сходни международни конвенции и споразумения.
(38)
При подготовката на инструкциите за попълване на нотификацията и документите за движение, които следва да се заложат в приложение IВ, Комисията, като взема предвид Решението на ОИСР и Базелската конвенция, трябва да посочи, inter alia, че нотификацията и документите за превоз трябва, доколкото е възможно, да бъдат на две страници, а също и да посочи точния срок за попълване на нотификацията и документите за движение в приложения IA и IБ, като отчита приложение II. Освен това, когато терминологията и изискванията на настоящия регламент се различават от тези в Решението на ОИСР или Базелската конвенция, трябва да се пояснят специфичните изисквания.
(39)
При отчитането на смесите от отпадъци, които следва да се добавят в приложение IIIA, трябва да се взема предвид, inter alia, следната информация: свойствата на отпадъците, като възможни опасни характеристики, техния потенциал за замърсяване и тяхното физическо състояние; аспекти на управлението, като технологичен капацитет за оползотворяване на отпадъците и екологичните ползи, които се получават от операцията по оползотворяване, включително дали може да се навреди на екологосъобразното управление на отпадъците. Комисията следва максимално да напредне по отношение завършването на това приложение преди датата на влизане в сила на настоящия регламент и да завърши тази задача най-късно шест месеца след тази дата.
(40)
Комисията следва също да приеме допълнителни мерки, свързани с изпълнението на настоящия регламент в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО. Тези мерки следва да включват метод за изчисляване на финансовата гаранция или еквивалентна застраховка, която да се изготви от Комисията, ако е възможно преди датата на прилагане на настоящия регламент.
(41)
Мерките, необходими за изпълнението на настоящия регламент следва да се приемат в съответствие с Решение 1999/468/EО на Съвета от 28 юни 1999 г. относно установяване на процедурите за упражняване на изпълнителните правомощия, предоставени на Комисията (14).
(42)
Понеже целта на настоящия регламент, а именно да гарантира опазване на околната среда когато отпадъците са предмет на превоз, не може да се постигне задоволително от държавите-членки и следователно може, поради мащаба и влиянието му, да се постигне по-добре на ниво Общността, то Общността може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, установен в член 5 от Договора. В съответствие с принципа на пропорционалност, както е установен в този член, настоящият регламент не излиза извън рамките на необходимото за постигане на тази цел,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Обхват
1. Настоящият регламент установява процедури и режими за контрол върху превоза на отпадъци, в зависимост от произхода, местоназначението и маршрута на превоза, вида на превозваните отпадъци и вида третиране, което се прилага върху отпадъците на тяхното местоназначение.
2. Настоящият регламент се прилага по отношение на превози на отпадъци:
а)
между държавите-членки, в рамките на Общността или при транзит през трети страни;
б)
внесени в Общността от трети страни;
в)
изнесени от Общността към трети страни;
г)
при транзит през Общността, по пътя от и към трети страни.
3. Следното е изключено от обхвата на настоящия регламент:
а)
разтоварването на брега на отпадъци, включително отпадъчни води и остатъци, получени вследствие на нормалното функциониране на кораби и платформи в морето, при условие че тези отпадъци са предмет на изискванията на Международната конвенция за предотвратяване на замърсяването от кораби, 1973 г., изменена с протокола от 1978 г., отнасящ се до нея (Marpol 73/78), или други обвързващи международни инструменти;
б)
отпадъци, генерирани на борда на сухопътни превозни средства, влакове, самолети и кораби, докато тези отпадъци не са разтоварени с цел да бъдат рециклирани или обезвредени;
в)
превози на радиоактивни отпадъци съгласно определението, дадено в член 2 от Директива 92/3/Евратом от 3 февруари 1992 г. относно надзора и контрола на превози на радиоактивни отпадъци между държави-членки, както и тези, внасяни във и изнасяни от Общността (15);
г)
превози, които са предмет на изискванията за одобрение на Регламент (EО) № 1774/2002;
д)
превозите на отпадъците, посочени в член 2, параграф 1, буква б) ii), iv) и v) от Директива 2006/12/EО, когато тези превози вече са обхванати от останалото законодателство на Общността, съдържащо аналогични разпоредби;
е)
превози на отпадъци от Антарктика към Общността, които са в съответствие с изискванията на Протокола за опазването на околната среда, към Антарктическия договор (1991 г.);
ж)
внос в Общността на отпадъци, получени от въоръжените сили или организации по възстановяване при кризисни ситуации, операции по омиротворяване или поддържане на мира, когато тези отпадъци се превозват, от въоръжените сили или заинтересованите организации по възстановяване или от тяхно име, пряко или непряко към страната по местоназначение. В такива случаи, всеки компетентен орган по транзита и всеки компетентен орган по местоназначението в Общността биват информирани предварително относно превоза и неговото местоназначение.
4. Превозите на отпадъци от Антарктика към държави извън Общността, които преминават транзитно през Общността, са предмет на членове 36 и 49.
5. Превозите на отпадъци изключително в рамките на държава-членка, са предмет само на член 33.
Член 2
Определения
По смисъла на настоящия регламент:
1.
„отпадъци“ е съгласно определението в член 1, параграф 1, буква a) от Директива 2006/12/EО;
2.
„опасни отпадъци“ е съгласно определението в член 1, параграф 4 от Директива 91/689/EИО на Съвета (16) от 12 декември 1991 г. относно опасните отпадъци;
3.
„смес от отпадъци“ означава отпадъци, които се получават в резултат на умишлено или неумишлено смесване на два или повече различни вида отпадъци и за която смес не съществува единствена позиция в приложения III, IIIБ, IV и IVA. Отпадъци, превозвани с един и същ превоз, състоящи се от два или повече различни вида отпадъци, които обаче са отделени един от друг, не представлява смес от отпадъци;
4.
„обезвреждане“ е съгласно определението в член 1, параграф 1, буква д) от Директива 2006/12/EО;
5.
„временно обезвреждане“ означава операции по обезвреждане D 13-D 15, както са определени в приложение II A към Директива 2006/12/EО;
6.
„оползотворяване“ е съгласно определението в член 1, параграф 1, буква е) от Директива 2006/12/EО;
7.
„временно оползотворяване“ означава операции по оползотворяване R 12 и R 13, както са определени в приложение II Б към Директива 2006/12/EО;
8.
„екологосъобразно управление“ означава предприемане на всякакви практически стъпки за гарантиране, че отпадъците се управляват по начин, който опазва здравето на човека и околната среда срещу нежелателни въздействия, които биха могли да се появят в резултат на тези отпадъци;
9.
„производител“ е всеки, чиито дейности генерират отпадъци (първоначален производител) и/или всеки, който извършва предварителна обработка, смесване или други операции, които водят до промяна на естеството или състава на тези отпадъци (нов производител) (съгласно определението в член 1, параграф 1, буква б) от Директива 2006/12/EО);
10.
„притежател“ е производителят на отпадъците или физическото или юридическо лице, което ги притежава (и съгласно определението в член 1, параграф 1, буква в) от Директива 2006/12/EО);
11.
„събирач“ е всеки, който извършва събиране на отпадъци съгласно определението в член 1, параграф 1, буква ж) от Директива 2006/12/EО;
12.
„търговец“ е всеки, който действа от собствено име за закупуване и впоследствие продажба на отпадъци, включително тези търговци, които не притежават физически отпадъците, а също и съгласно член 12 от Директива 2006/12/EО;
13.
„брокер“ е всеки, който урежда оползотворяването или обезвреждането на отпадъци от името на други, включително тези брокери, които нямат физическо притежание на отпадъците, а също и съгласно член 12 от Директива 2006/12/EО;
14.
„получател“ означава лицето или предприятието под юрисдикцията на държавата по местоназначение, до което се превозват отпадъците за оползотворяване или обезвреждане;
15.
„нотификатор“ означава:
а)
в случая на превоз с произход от държава-членка, всяко физическо или юридическо лице под юрисдикцията на тази държава-членка, което възнамерява да извърши превоз на отпадъци или възнамерява да му бъде извършен превоз на отпадъци, и на което се възлага да извърши нотифицирането. Нотификатор е едно от лицата или органите, изброени по-долу, подбрани в съответствие със степента на важност, установена в този списък:
i)
първоначалният производител, или
ii)
лицензираният нов производител, който извършва операции преди превоза, или
iii)
лицензиран събирач, който от различни малки количества от един и същи тип отпадъци, събрани от различни източници, е събрал количеството за превоза, който тръгва от едно и също място, за което е нотифицирано, или
iv)
регистриран търговец, който е упълномощен писмено от първоначалния производител, новия производител или лицензирания събирач, посочени в i), ii) и iii), да действа от негово/нейно име като нотификатор,
v)
регистриран брокер който е оторизиран писмено от първоначалния производител, новия производител или лицензирания събирач, посочени в точки i), ii) и iii), да действа от негово/нейно име като нотификатор,
vi)
когато всички от лицата, посочени в точки i), ii), iii), iv) и v), ако е приложимо, са неизвестни или в несъстоятелност, притежателят.
Ако нотификатор, посочен в точка iv) или v) не успее да изпълни някое от задълженията за вземане обратно, описани в членове 22-25, първоначалният производител, новият производител или лицензираният събирач посочени в точки i), ii) или iii) респективно, които са упълномощили този търговец или брокер да действа от негово/нейно име, се считат за нотификатор по смисъла на упоменатите задължения за обратно вземане. При незаконен превоз, съобщен от търговец или брокер, посочени в точки iv) или v), лицето посочено в точки i), ii) или iii), което е упълномощило този търговец или брокер да действа от негово/нейно име, се считат за нотификатор по смисъла на настоящия регламент;
б)
в случая на внос в или транзит през Общността на отпадъци, което не произхождат от държава-членка, всяко от следните физически или юридически лица под юрисдикцията на страната по местоназначение, което възнамерява да извърши превоз на отпадъци или възнамерява да му бъде извършен, или му е бил извършен превоз на отпадъци, и което е или:
i)
лицето, посочено от законодателството на страната по местоназначение; или при липса на такова посочване,
ii)
притежателят по времето, когато се прави износа;
16.
„Базелска конвенция“ означава Базелската конвенция от 22 март 1989 г. за контрол на трансграничното движение на опасни отпадъци и тяхното обезвреждане;
17.
„Решението на ОИСР“ означава Решение C(2001) 107/Окончателно на Съвета на ОИСР относно преразглеждането на Решение C(92)39/Окончателно за контрол върху трансграничното движение на отпадъци, предназначени за операции по оползотворяване;
18.
„компетентен орган“ означава:
а)
в случая на държави-членки, органът определен от заинтересованата държава-членка в съответствие с член 53; или
б)
в случая на страна, която не е държава-членка, но е страна по Базелската конвенция, органът, определен от тази държава като компетентен орган по смисъла на тази конвенция в съответствие с член 5 от нея; или
в)
в случая на коя да е страна, за която не се отнасят нито буква a) или б), органът определен като компетентен орган от заинтересованата държава или регион, или при липса на такова посочване, регулаторните органи на държавата или региона, ако е уместно, които имат юрисдикция върху превози на отпадъци за оползотворяване или обезвреждане или транзит, както в уместно;
19.
„компетентен орган по изпращането“ означава компетентният орган за територията, от която се планира да започне или започва превоза;
20.
„компетентен орган по местоназначение“ означава компетентният орган за територията, към която се планира или осъществява превоза, или в която отпадъците са натоварени преди оползотворяване или обезвреждане на територия, която не е под националната юрисдикция на никоя държава;
21.
„компетентен орган по транзита“ за коя да е държава означава компетентният орган, различен от компетентния орган по изпращането или местоназначението, чрез който се планира или осъществява превоза;
22.
„страна изпращач“ означава всяка страна, от която се планира или осъществява превоз на отпадъци;
23.
„страна по местоназначение“ означава всяка страна, към която се планира или осъществява превоз на отпадъци за обезвреждане или оползотворяване в нея, или за целите на натоварване преди оползотворяване или обезвреждане на територия, която не е под националната юрисдикция на никоя страна;
24.
„страна на транзит“ означава всяка страна, различна от страната изпращач или по местоназначение, през която се планира или осъществява превоз на отпадъци;
25.
„територия под националната юрисдикция на страна“ означава всяка една територия на сушата или морска територия, в която дадена държава упражнява административна и регулаторна отговорност в съответствие с международното законодателство, що се отнася до опазването на здравето на човека или околната среда;
26.
„отвъдморски страни и територии“ означава отвъдморски страни и територии, както са описани в приложение IA към Решение 2001/822/EО;
27.
„митнически пункт за износ от Общността“ е митническия пункт съгласно определението в член 161, параграф 5 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 г. относно установяването на Митнически кодекс на Общността (17);
28.
„изходящ митнически пункт на Общността“ е митническия пункт съгласно определението в член 793, параграф 2 от Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията от 2 юли 1993 г. относно определянето на разпоредби за изпълнението на Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета относно установяването Митнически кодекс на Общността (18);
29.
„входящ митнически пункт на Общността“ е митническия пункт, където отпадъците, докарани на митническата територия на Общността, се превозват в съответствие с член 38, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2913/92;
30.
„внос“ означава всяко влизане на отпадъци в Общността, с изключение на транзита през Общността;
31.
„износ“ означава напускане на отпадъците от Общността, с изключение на транзита през Общността;
32.
„транзит“ означава превоз на отпадъци или планиран превоз на отпадъци през една или повече от страните, различни от страната изпращач или страната по местоназначение;
33.
„транспорт“ означава превозването на отпадъци с автомобилен, железопътен, въздушен, морски транспорт или по вътрешноводни пътища;
34.
„превоз“ означава планираното или осъществено транспортиране на отпадъци, предназначени за оползотворяване или обезвреждане:
а)
между дадена страна и друга страна; или
б)
между дадена страна и отвъдморски страни и територии, или други територии под юрисдикцията на тази държава; или
в)
между дадена страна и всяка сухоземна територия, която не е част от коя да е страна по международното право; или
г)
между дадена страна и Антарктика; или
д)
от дадена страна през коя да е от териториите, упоменати по-горе; или
е)
в рамките на дадена страна през коя да е от териториите, упоменати по-горе и който започва и завършва в същата страна; или
ж)
от географска област, която не е под юрисдикцията на нито една страна, до дадена страна;
35.
„незаконен превоз“ означава всеки превоз на отпадъци, извършен:
а)
без нотификация до всички заинтересовани компетентни органи съгласно настоящия регламент; или
б)
без съгласието на засегнатите компетентни органи в съответствие с настоящия регламент; или
в)
със съгласие, получено от заинтересованите компетентни органи чрез фалшифициране, невярно съдържание или измама; или
г)
по начин, който фактически не е посочен в нотификацията или документите за превоз; или
д)
по начин, който води до оползотворяване или обезвреждане в нарушение на правилата на Общността или международните правила; или
е)
в противоречие с членове 34, 36, 39, 40, 41 и 43; или
ж)
който, във връзка с превози на отпадъци, посочени в член 3, параграфи 2 и 4, е в резултат на:
i)
отпадъци, за които се установява, че не са изброени в приложения III, IIIA или IIIБ, или
ii)
неспазване на член 3, параграф 4,
iii)
превоз, извършен по начин, който фактически не е посочен в документа описан в приложение VII.
ДЯЛ II
ПРЕВОЗИ В РАМКИТЕ НА ОБЩНОСТТА СЪС И БЕЗ ТРАНЗИТ ПРЕЗ ТРЕТИ СТРАНИ
Член 3
Обща процедурна рамка
1. Превозите на следните отпадъци са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие, както е определено в разпоредбите на настоящия дял:
а)
ако са предназначени за операции по обезвреждане:
всички отпадъци;
б)
ако са предназначени за операции по оползотворяване:
i)
отпадъците, изброени в приложение IV, които включват, inter alia, отпадъците, изброени в приложения II и VIII към Базелската конвенция;
ii)
отпадъците, изброени в приложение IVA;
iii)
отпадъците, които не са класифицирани в нито една позиция в приложения III, IIIБ, IV или IVA;
iv)
смеси на отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложения III, IIIB, IV или IVA, освен изброените в приложение IIIA.
2. Превозите на следните отпадъци, предназначени за оползотворяване, са предмет на общите информационни изисквания, определени в член 18, ако количеството превозвани отпадъци надвишава 20 кг:
а)
отпадъците, изброени в приложения III или IIIБ;
б)
смеси, които не са класифицирани в нито една позиция в приложение III, на два или повече от отпадъците, изброени в приложение III, при условие че съставът на тези смеси не застрашава екологосъобразното им оползотворяване и при условие че тези смеси са изброени в приложение IIIA, в съответствие с член 58.
3. За отпадъците, изброени в приложение III, в изключителни случаи, съответните разпоредби се прилагат все едно са изброени в приложение IV, но само ако не проявяват никое от опасните свойства, изброени в приложение III към Директива 91/689/EИО. Тези случаи се третират в съответствие с член 58.
4. Превозите на отпадъци, изрично предназначени за лабораторен анализ за оценка на техните физични или химични свойства, или за определяне на тяхната пригодност за операции по оползотворяване или обезвреждане, не са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие, както е описана в параграф 1. Вместо това се прилагат процедурните изисквания на член 18. Количеството от тези отпадъци, изключени от правилото, когато изрично са предназначени за лабораторен анализ, се определя чрез минималното разумно количество, необходимо за правилно извършване на анализа при всеки конкретен случай, и не надвишава 25 kg.
5. Превозите на смесени битови отпадъци (позиция за отпадъци 20 03 01), събрани от частните домакинства, включително когато такова събиране обхваща и такива отпадъци от други производители, до съоръженията за оползотворяване или обезвреждане, е предмет, в съответствие с настоящия регламент, на същите разпоредби, както превозите на отпадъци, предназначени за обезвреждане.
ГЛАВА 1
Предварителна писмена нотификация и съгласие
Член 4
Нотифициране
Когато нотификаторът възнамерява да превозва отпадъци съгласно член 3, параграф 1, букви a) или б), той/тя предоставя предварителна писмена нотификация на и чрез компетентния орган по изпращането и, при представяне на обща нотификация, спазва разпоредбите на член 13.
Когато се представя нотификация, трябва да са изпълнени следните изисквания:
1.
документи за нотификация и документи за превоз:
Нотификация се прави с помощта на следните документи:
а)
документ за нотификация, описан в приложение IA; и
б)
документ за превоз, описан в приложение IБ.
При представяне на нотификация, нотификаторът попълва документа за нотификация и, когато е уместно, документа за превоз.
Когато нотификаторът не е първоначален производител в съответствие с член 2, точка 15, буква a), i), нотификаторът обезпечава този производител или едно от лицата, посочени в точка 15, буква a), ii) или iii) от член 2, когато е приложимо, също да подпишат документът за нотификaция, описан в приложение IA.
Документът за нотификaция и документът за превоз се издават на нотификатора от компетентния орган по изпращането;
2.
информация и документация в документите за нотификaция и превоз:
Нотификаторът доставя или прилага към нотификацията информация и документация, изброени в приложение II, част 1. Нотификаторът доставя или прилага към документа за превоз информацията и документацията, посочена в приложение II, част 2, до степента, възможна в момента на нотифициране.
Нотифицирането се счита за правилно извършено, когато компетентният орган по изпращането е удовлетворен, че документа за нотификация и документа за превоз са попълнени в съответствие с първа алинея;
3.
допълнителна информация и документация:
Ако заинтересованите компетентни органи поискат, нотификаторът предоставя допълнителна информация и документация. Списък с допълнителна информация и документация, която може да бъде поискана, е даден в приложение II, част 3.
Нотификацията се счита за правилно извършена, когато компетентния орган по местоназначението е удовлетворен, че документа за нотификация и документа за превоз са попълнени, и че информацията и документацията, изброени в приложение II, части 1 и 2, както и всяка допълнителна информация и документация, поискани в съответствие с настоящия параграф и изброени в приложение II, част 3, са били предоставени от нотификатора;
4.
сключване на договор между нотификатора и получателя:
Нотификаторът сключва договор с получателя, както е описано в член 5, за оползотворяването или обезвреждането на отпадъците, които са нотифицирани.
Доказателство за този договор или декларация, удостоверяваща неговото съществуване в съответствие с приложение IA, се доставя на заинтересованите компетентни органи по време на нотифицирането. Копие от договора или доказателство за него се предоставя на компетентния орган от нотификатора или получателя срещу поискване от компетентния орган;
5.
изготвяне на финансова гаранция или еквивалентна застраховка:
Изготвя се финансова гаранция или еквивалентна застраховка, както е описано в член 6. Нотификаторът изготвя декларация за тази цел, като попълва съответната част от документа за нотификация, описан в приложение IA.
Финансовата гаранция или еквивалентна застраховка (или ако компетентният орган разрешава това, доказателство за тази гаранция или застраховка, или декларация, удостоверяващо съществуването ѝ) се предават като част от документа за нотификация по времето на нотифицирането или, ако компетентният орган разрешава това, съгласно националното законодателство, преди да започне превоза;
6.
Обхват на нотификацията:
Нотификацията обхваща превоза на отпадъци от началното му място на изпращане и включва тяхното временно и окончателно оползотворяване или обезвреждане.
Ако последващите временни и окончателни операции се извършат в страна, различна от първата страна по местоназначение, окончателната операция и нейното местоназначение се посочват в нотификацията и се прилага член 15, буква е).
Всяка нотификация обхваща само един идентификационен код за отпадъци, освен за:
а)
отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложения III, IIIБ, IV или IVA. В този случай се специфицира само един тип отпадъци;
б)
смеси на отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложения III, IIIБ, IV или IVA, освен ако са изброени в приложение IIIA. В този случай се посочва кода за всяка съставка на отпадъците, по реда на тяхната важност.
Член 5
Договор
1. Всички превози на отпадъци, за които се изисква нотификация, са предмет на изискването за сключване на договор между нотификатора и получателя за оползотворяването или обезвреждането на отпадъците, за които е нотифицирано.
2. Договорът се сключва и е в сила по времето на нотифицирането и за продължителността на превоза, докато не се издаде сертификат в съответствие с член 15, буква д), член 16, буква д) или, когато е уместно, член 15, буква г).
3. Договорът включва задължения:
а)
за нотификатора, да вземе отпадъците обратно, ако превозът или оползотворяването или обезвреждането не са извършени според плана или ако е извършен като незаконен превоз, в съответствие с член 22 и член 24, параграф 2;
б)
за получателя, да рециклира или обезвреди отпадъците, ако е извършен като незаконен превоз, в съответствие с член 24, параграф 3; и
в)
за съоръжението, да предостави, в съответствие с член 16, буква д) сертификат, че отпадъците са оползотворени или обезвредени, в съответствие с нотификацията и условията, посочени в него и изискванията на настоящия регламент.
4. Ако превозваните отпадъци са предназначени за временни операции по оползотворяване или обезвреждане, договорът включва следните допълнителни задължения:
а)
задължение за съоръжението по местоназначение да предостави, в съответствие с член 15, буква г) и, когато е уместно, член 15, буква д), сертификати че отпадъците са рециклирани или обезвредени в съответствие с нотификацията и условията, посочени в него и изискванията на настоящия регламент; и
б)
задължение за получателя да предаде, когато е приложимо, нотификация до първоначалния компетентен орган на първата страна изпращач в съответствие с член 15, буква е), ii).
5. Ако отпадъците се превозват между две предприятия под контрола на едно и също юридическо лице, договорът може да се замести с декларация от въпросното лице, че поема задължението да оползотвори или обезвреди отпадъците, за които е нотифицирано.
Член 6
Финансова гаранция
1. Всички превози на отпадъци, за които се изисква нотифициране, са предмет на изискването за финансова гаранция или еквивалентна застраховка, покриваща:
а)
разходите за транспорта;
б)
стойността на оползотворяването или обезвреждането, включително всяка една необходима временна операция; и
в)
разходите по складиране за 90 дни.
2. Финансовата гаранция или еквивалентна застраховка е предназначена да покрие разходите, възникващи в контекста на:
а)
случаи, когато превозът или оползотворяването или обезвреждането не може да се извършат според плана, съгласно член 22; и
б)
случаи, когато превозът или оползотворяването или обезвреждането са незаконни съгласно член 24.
3. Финансовата гаранция или еквивалентна застраховка се правят от нотификатора или от друго физическо или юридическо лице от негово име и са в сила по времето на нотификацията или, ако така разреши компетентният орган, който одобрява финансовата гаранция или еквивалентна застраховка, най-късно при започване на превоза, и се прилага към превоза, за който е уведомено най-късно при започването му.
4. Компетентният орган по изпращането одобрява финансовата гаранция или еквивалентна застраховка, включително формуляра, текста и сумата, която покрива.
Въпреки това, при случаи на внос в Общността, компетентният орган по местоназначение в Общността преразглежда сумата, която покрива и ако е необходимо, одобрява допълнителна финансова гаранция или еквивалентна застраховка.
5. Финансовата гаранция или еквивалентна застраховка са валидни и покриват превоза, който е нотифициран, и извършването на оползотворяване или обезвреждане на отпадъците, които са нотифицирани.
Финансовата гаранция или еквивалентна застраховка се освобождават, когато заинтересованият компетентен орган получи сертификата, посочен в член 16, буква д) или, когато е уместно, по член 15, буква д) що се отнася до временни операции по оползотворяване или обезвреждане.
6. Чрез дерогация от параграф 5, ако превозваните отпадъци са предназначени за временни операции по оползотворяване или обезвреждане и се извърши допълнителна операция по оползотворяване или обезвреждане в страната по местоназначение, финансовата гаранция или еквивалентна застраховка може да се освободи, когато отпадъците напуснат временното съоръжение и заинтересованият компетентен орган получи нотификацията, посочена в член 15, буква г). В този случай, всеки допълнителен превоз към съоръжението за оползотворяване или обезвреждане се покрива от нова финансова гаранция или еквивалентна застраховка, докато компетентният орган по местоназначение не се убеди, че не е необходима такава финансова гаранция или еквивалентна застраховка. При тези обстоятелства, компетентният орган по местоназначение е отговорен за задълженията, възникващи в случая на незаконен превоз или за вземане обратно, когато превоза или допълнителното оползотворяване или обезвреждане не може да се извършат според плана.
7. Компетентният орган на Общността, който е одобрил финансовата гаранция или еквивалентна застраховка, има достъп до нея и използва средствата, включително за плащания на други заинтересовани власти, с цел да посрещне задълженията, възникнали в съответствие с членове 23 и 25.
8. В случай на обща нотификация съгласно член 13, може да се направи финансова гаранция или еквивалентна застраховка, покриваща части на общата нотификация, вместо една, покриваща цялото обща нотификация. В такива случаи, финансовата гаранция или еквивалентна застраховка се прилага по отношение на превоза най-късно когато започне превоза, за който е нотифицирано, и който тя покрива.
Финансовата гаранция или еквивалентна застраховка се освобождава, когато заинтересованият компетентен орган получи нотификацията по член 16, буква д) или, когато е уместно, по член 15, буква д) що се отнася до временни операции по оползотворяване или обезвреждане на съответните отпадъци. Параграф 6 се прилага mutatis mutandis.
9. Държавите-членки информират Комисията за разпоредбите на националното законодателство, приети съгласно настоящия член.
Член 7
Предаване на нотификацията от компетентния орган по изпращането
1. След като нотификацията е извършена правилно, както е описано във втората алинея, точка 2 от член 4, компетентният орган по изпращането си запазва копие на нотификацията и препраща оригинала до компетентния орган по местоназначение с копия до всеки компетентен орган/и по транзита, и информира нотификатора за това. Това се прави в срок от три работни дни след получаване на нотификацията.
2. Ако нотификацията не е извършена правилно, компетентният орган по изпращането изисква информация и документация от нотификатора в съответствие с втората алинея, точка 2 от член 4.
Това се прави в срок от три работни дни след получаване на нотификацията.
В такива случаи компетентният орган по изпращането разполага с три работни дни след получаване на исканата информация и/или документация, за да се спазят изискванията на параграф 1.
3. След като нотификацията е извършено правилно, както е описано във втората алинея, точка 2 от член 4, компетентният орган по изпращането може да реши, в срок от три работни дни, да не действа по нотификацията, ако има възражения по превоза в съответствие с членове 11 и 12.
Той незабавно информира нотификатора за своето решение и за тези възражения.
4. Ако в срок от 30 дни след получаване на нотификацията, компетентният орган по изпращането не я препрати съгласно параграф 1, той предоставя на нотификатора обосновано разяснение по неговото/нейното искане. Това не се прилага, когато не е спазено изискването за информация по параграф 2.
Член 8
Искания за информация и документация от заинтересованите компетентни органи и потвърждение от компетентния орган по местоназначение
1. След препращането на нотификацията от компетентния орган по изпращането, ако някой от заинтересованите компетентни органи счете, че се изисква допълнителна информация и документация съгласно втората алинея, точка 3 от член 4, той изисква тази информация и документация от нотификатора и информира другите компетентни органи за това. Това се прави в срок от три работни дни след получаване на нотификацията. В такива случаи заинтересованите компетентни органи разполагат с три работни дни след получаването на исканата информация и документация, в които да информират компетентния орган по местоназначение.
2. Когато компетентният орган по местоназначение счете, че нотификацията е направена правилно както е описано във втората алинея, точка 3 от член 4, той изпраща потвърждение до нотификатора и копия до останалите заинтересовани компетентни органи. Това се прави в срок от три работни дни след получаване на правилно попълнената нотификация.
3. Ако в срок от 30 дни от получаване на нотификацията, компетентният орган по местоназначение не потвърди нотификацията, както изисква параграф 2, той предоставя на нотификатора обосновано разяснение по негова/нейна молба.
Член 9
Съгласие от компетентните органи по местоназначение, изпращане и транзит и време за транспорт, оползотворяване или обезвреждане
1. Компетентните органи по местоназначение, изпращане и транзит разполагат с 30 дни след датата на препращането на потвърждението от компетентния орган по местоназначение в съответствие с член 8, в които да вземат едно от следните надлежно обосновани решения писмено, що се отнася до превоза, който е нотифициран:
а)
съгласие без поставяне на условия;
б)
съгласие с поставяне на условия в съответствие с член 10; или
в)
възражения в съответствие с членове 11 и 12.
Ако в рамките на упоменатия тридесетдневен срок не се направи никакво възражение от компетентния орган по транзита, то това се счита за мълчаливо съгласие.
2. Компетентните органи по местоназначението, изпращането и когато е уместно, по транзита, препращат писмено своето решение и причините за него до нотификатора в тридесетдневния срок, посочен в параграф 1, с копия до останалите заинтересовани компетентни органи.
3. Компетентните органи по местоназначение, изпращане и когато е уместно, по транзит, изразяват тяхното писмено съгласие чрез подходящо подпечатване, подписване и поставяне на дата на документа за нотификация или неговите копия.
4. Писменото съгласие за планиран превоз изтича една календарна година след като е издадено, или на тази по-късна дата, която е посочена в документа за нотификация. Това обаче не се прилага, ако заинтересованите компетентни органи са посочили по-къс срок.
5. Мълчаливото съгласие за планиран превоз изтича една календарна година след изтичането на тридесетдневния срок, посочен в параграф 1.
6. Планираният превоз може да се извърши само след изпълнение на изискванията на член 16, букви a) и б) и по време на срока на валидност на мълчаливото или писмено съгласие на всички компетентни органи.
7. Оползотворяването или обезвреждането на отпадъци по отношение на планиран превоз се извършва не по-късно от една календарна година след получаването на отпадъците от съоръжението, освен ако не е посочен по-къс срок от заинтересованите компетентни органи.
8. Заинтересованите компетентни органи оттеглят своето съгласие, когато имат информация, че:
а)
съставът на отпадъците не е като нотифицирания; или
б)
не се спазват условията на превоза; или
в)
отпадъците не са рециклирани или обезвредени съгласно разрешителното на съоръжението, което извършва упоменатата операция; или
г)
отпадъците трябва да са или са превозени, оползотворени или обезвредени по начин, който не съответства на доставената или приложена информацията към документите за нотификация и документите за превоз.
9. Всяко оттегляне на съгласие се изпраща чрез официално известие до нотификатора, с копия до останалите заинтересовани компетентни органи и до получателя.
Член 10
Условия за превоз
1. Компетентните органи по изпращането, местоназначението и транзита могат, в срок от 30 дни след датата на препращането на потвърждението от компетентния орган по местоназначение в съответствие с член 8, да определят условия във връзка с тяхното съгласие за превоз, който е нотифициран. Тези условия могат да се основават на една или повече от причините, посочени в член 11 или член 12.
2. Компетентните органи по изпращане, местоназначение и транзит могат също, в тридесетдневния срок по параграф 1, да определят условия по отношение на транспорта на отпадъци в рамките на тяхната юрисдикция. Тези транспортни условия не са по-строги от тези, отнасящи се до сходни превози, извършвани изцяло в рамките на тяхната юрисдикция и отчитат надлежно съществуващите споразумения, по-специално съответните международни споразумения.
3. Компетентните органи по изпращане, местоназначение и транзит могат също, в тридесетдневния срок по параграф 1, да заложат условие, че тяхното съгласие ще се счита за оттеглено, ако финансовата гаранция или еквивалентна застраховка не е приложима най-късно когато започне превоза, за който е уведомено, както се изисква от член 6, параграф 3.
4. Условията се изпращат писмено до нотификатора от компетентния орган, който ги установява, с копия до заинтересованите компетентни органи.
Условията се попълват или прилагат към документа за нотификация от съответния компетентен орган.
5. Компетентният орган по местоназначение може също, в тридесетдневния срок по параграф 1, да определи условие съоръжението, получаващо отпадъците, да поддържа дневник за входящи, изходящи и/или балансови количества отпадъци и за свързаните с тях операции по оползотворяване или обезвреждане, както се съдържат в нотификацията, и за срока на валидност на нотификацията. Тези протоколи се подписват от лицето, правно отговорно за съоръжението и се изпращат до компетентния орган по местоназначение в срок от един месец след завършване на съобщената операция по оползотворяване или обезвреждане.
Член 11
Възражения срещу превози на отпадъци, предназначени за обезвреждане
1. Когато се изпрати нотификация за планиран превоз на отпадъци, предназначени за оползотворяване, компетентните органи по местоназначение и изпращане могат, в срок от 30 дни след датата на изпращането на потвърждението от компетентния орган по местоназначение в съответствие с член 8, да повдигнат обосновани възражения, на база едно или повече от следните основания и в съответствие с Договора:
а)
ако планираният превоз или обезвреждане няма да бъде в съответствие с мерките, взети за прилагане принципите на близост, приоритетност на оползотворяването и самодостатъчност на общностно и на национално равнище в съответствие с Директива 2006/12/EО, които мерки се изразяват в пълна или частична забрана или систематични възражения срещу превози на отпадъци; или
б)
ако планираният превоз или обезвреждане няма да бъде в съответствие с националното законодателство, отнасящо се до опазване на околната среда, обществения ред, обществената безопасност или опазването на здравето относно действия, които се извършват в държавата, повдигаща възражения; или
в)
ако нотификаторът или получателят са били осъждани за незаконен превоз или някакъв друг незаконен акт по отношение опазването на околната среда. В този случай, компетентните органи по изпращането и местоназначението могат да откажат всички превози, включващи въпросното лице в съответствие с националното законодателство; или
г)
ако нотификаторът или съоръжението многократно не са изпълнявали членове 15 и 16 във връзка с предишни превози; или
д)
ако държавата-членка желае да упражни своето право съгласно член 4, параграф 1 от Базелската конвенция за забрана вноса на опасни отпадъци или на отпадъците, изброени в приложение II към тази конвенция; или
е)
ако планираният превоз или обезвреждане влиза в конфликт със задълженията, произтичащи от международни конвенции, сключени от заинтересованата държава-членка или Общността; или
ж)
ако планираният превоз или обезвреждане не е в съответствие с Директива 2006/12/EО, по-специално членове 5 и 7 от нея, като същевременно взема предвид географските обстоятелства или необходимостта от специализирани инсталации за някои видове отпадъци:
i)
с цел да приложи принципа на самодостатъчност на ниво Общността и на национални нива, или
ii)
в случаи, когато специализираната инсталация трябва да обезвреди отпадъци от по-близък източник и компетентният орган е дал приоритет на тези отпадъци, или
iii)
с цел да гарантира, че превозите са в съответствие с плановете за управление на отпадъци, или
з)
ако отпадъците ще бъдат третирани в съоръжение, което е обхванато от Директива 96/61/EО, но което не прилага най-добрите налични техники съгласно определението в член 9, параграф 4 от тази директива съгласно разрешителното на съоръжението; или
и)
ако отпадъците са смесени битови отпадъци, събрани от частните домакинства (отпадъци позиция 20 03 01); или
й)
ако въпросните отпадъци няма да бъдат третирани в съответствие с правно обвързващи стандарти за опазване на околната среда по отношение на операции по обезвреждане, установени в законодателството на Общността (също в случаите, когато са разрешени временни изключения (дерогирания)).
2. Компетентният орган/и по транзита може, в тридесетдневния срок, посочен в параграф 1, да повдигне обосновани възражения на база само на параграф 1, букви б), в), г) и е).
3. В случая на опасни отпадъци, произведени в държава-членка на изпращането в такова малко количество общо за цялата година, че разпоредбата за нови специализирани инсталации за обезвреждане в рамките на тази държава-членка биха били неикономични, параграф 1, буква a) не се прилага.
Компетентният орган по местоназначение си сътрудничи с компетентния орган по изпращането, ако той счита, че трябва да се прилага настоящия параграф, а не параграф 1, буква a), с оглед въпросът да бъде решен двустранно.
Ако няма задоволително решение, всяка една от държавите-членки има право да отнесе въпроса до Комисията, която решава въпроса в съответствие с процедурата, предвидена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО.
4. Ако в рамките на тридесетдневния срок, посочен в параграф 1 компетентните органи сметнат, че проблемите, породили техните възражения, са отстранени, те незабавно информират нотификатора писмено, с копия до получателя и до останалите заинтересовани компетентни органи.
5. Ако проблемите, породили възраженията, не се отстранят в рамките на тридесетдневния срок, посочен в параграф 1, нотификацията престава да бъде валидна. В случаи, когато нотификаторът все още възнамерява да извърши превоза, се изпраща нова нотификация, освен ако всичките заинтересовани компетентни органи и нотификаторът не се договорят друго.
6. Мерки, взети от държавите-членки в съответствие с параграф 1, буква a), за пълна или частична забрана или систематични възражения срещу превози на отпадъци, предназначени за обезвреждане, или взети в съответствие с параграф 1, буква д), незабавно се нотифицират на Комисията, която от своя страна информира останалите държави-членки.
Член 12
Възражения срещу превози на отпадъци, предназначени за оползотворяване
1. Когато се изпрати нотификация относно планиран превоз на отпадъци, предназначени за оползотворяване, компетентните органи по местоназначение и изпращане могат, в срок от 30 дни след датата на изпращането на потвърждението на компетентния орган по местоназначение в съответствие с член 8, да повдигнат обосновани възражения, на база едно или повече от следните основания и в съответствие с Договора:
а)
ако планираният превоз или оползотворяване няма да бъде в съответствие с Директива 2006/12/EО, по-специално членове 3, 4, 7 и 10 от нея; или
б)
ако планираният превоз или оползотворяване няма да бъде в съответствие с националното законодателство, отнасящо се до опазването на околната среда, обществения ред, обществената безопасност или опазването на здравето относно действия, които се извършват в държавата, повдигаща възражения; или
в)
ако планираният превоз или оползотворяване няма да бъде в съответствие с националното законодателство в страната изпращач, отнасящо се до оползотворяване на отпадъци, включително когато планираният превоз засяга отпадъци, предназначени за оползотворяване в съоръжение с по-ниски стандарти на третиране за конкретните отпадъци, в сравнение с тези в страната изпращач, отчитайки необходимостта да се гарантира правилното функциониране на вътрешния пазар;
Това не се прилага, ако:
i)
има съответно законодателство на Общността, и по-специално отнасящо се до отпадъци, и ако изискванията, които са поне толкова строги, колкото в законодателството на Общността, са въведени в националното законодателство, транспониращо това законодателство на Общността;
ii)
операцията по оползотворяване в страната по местоназначение се извършва при условия, които в общи линии са еквивалентни на предписаните в националното законодателство на държавата по изпращането;
iii)
за националното законодателство в страната изпращач, различно от обхванатото от точка i), не е нотифицирано в съответствие с Директива 98/34/EО на Европейския парламент и на Съвета от 22 юни 1998 г. относно определянето на процедура за предоставянето на информация в областта на техническите стандарти и регламенти, и правила за услуги на информационното общество (19), когато това се изисква от тази директива; или
г)
ако нотификаторът или получателят са били осъждани за незаконен превоз или някакъв друг незаконен акт по отношение на опазването на околната среда. В този случай компетентните органи по изпращането и местоназначението могат да откажат всички превози, включващи въпросното лице в съответствие с националното законодателство; или
д)
ако нотификаторът или съоръжението многократно не са изпълнявали членове 15 и 16 във връзка с предишни превози; или
е)
ако планираният превоз или оползотворяването влиза в конфликт със задълженията, произтичащи от международни конвенции, сключени от заинтересованата държава-членка/и или Общността; или
ж)
ако съотношението на оползотворимите и неоползотворимите отпадъци, прогнозираната стойност на материалите, които трябва да бъдат окончателно рециклирани или разходът за оползотворяването и разходът за обезвреждането на неоползотворимите части не оправдава оползотворяването от икономически и/или екологични съображения; или
з)
ако превозваните отпадъци са предназначени за обезвреждане, а не за оползотворяване; или
и)
ако отпадъците ще бъдат третирани в съоръжение, което е обхванато от Директива 96/61/EО, но което не прилага най-добрите налични техники съгласно определението в член 9, параграф 4 от тази директива съгласно разрешителното на съоръжението; или
й)
ако въпросните отпадъци няма да бъдат третирани в съответствие с правно обвързващи стандарти за опазване на околната среда стандарти по отношение на операции по оползотворяване, или правно обвързващи задължения за оползотворяване или оползотворяване, установени в законодателството на Общността (също в случаите, когато са разрешени временни дерогации); или
к)
ако въпросните отпадъци няма да бъдат третирани в съответствие с плановете за управление на отпадъци, изготвени съгласно член 7 от Директива 2006/12/EО, с цел осигуряване изпълнението на правно обвързващи задължения за оползотворяване или оползотворяване, установени в законодателството на Общността.
2. Компетентният орган/и по транзита може, в тридесетдневния срок, посочен в параграф 1, да повдигне обосновани възражения срещу планирания превоз на база само на параграф 1, букви б), г), д) и е).
3. Ако в рамките на тридесетдневния срок, посочен в параграф 1 компетентните органи сметнат, че проблемите, породили техните възражения, са отстранени, те незабавно информират нотификатора писмено, с копия до получателя и до останалите заинтересовани компетентни органи.
4. Ако проблемите, породили възраженията, не се отстранят в рамките на тридесетдневния срок по параграф 1, нотификацията престава да бъде валидна. В случаи, когато нотификаторът все още възнамерява да извърши превоза, се изпраща нова нотификация, освен ако всичките заинтересовани компетентни органи и нотификаторът не се договорят за друго.
5. Възражения, повдигнати от компетентните органи в съответствие с параграф 1, буква в), се докладват от държавите-членки на Комисията в съответствие с член 51.
6. Държавата-членка изпращач информира Комисията и останалите държави-членки за националното законодателство, на което могат да се базират възраженията, повдигнати от компетентните органи в съответствие с параграф 1, буква в) и посочва за кои отпадъци и операции по оползотворяване на отпадъци се отнасят тези възражения, преди да се обърнат към това законодателство с цел повдигане на обосновани възражения.
Член 13
Обща нотификация
1. Нотификаторът може да изпрати обща нотификация за няколко превози, ако при всеки превоз:
а)
отпадъците по същество имат сходни физични и химични свойства; и
б)
отпадъците се превозват до един и същ получател и едно и също съоръжение; и
в)
маршрутът на превоза, посочен в документа за нотификация, е един и същ.
2. Ако в случай на непредвидени обстоятелства този маршрут не може да бъде следван, нотификаторът информира заинтересованите компетентни органи колкото се може по-скоро и ако е възможно, преди началото на превоза, когато необходимостта от промяна на маршрута е вече известна към дадения момент.
Когато промяната на маршрута е известна преди началото на превоза и това включва други компетентни органи освен заинтересованите чрез общата нотификация, то общата нотификация не може да се използва и се изпраща нова.
3. Заинтересованите компетентни органи може да се споразумеят за използването на обща нотификация, което е предмет на последващо предоставяне на допълнителна информация и документация, в съответствие с втората алинея, точки 2 и 3 от член 4.
Член 14
Съоръжения за оползотворяване с предварително съгласие
1. Компетентните органи по местоназначението, които имат юрисдикция върху специфични съоръжения за оползотворяване, може да решат да издадат предварителни съгласия за такива съоръжения.
Тези решения се ограничават до определен период и може да бъдат отменяни по всяко време.
2. В случая на обща нотификация, изпратена в съответствие с член 13, срокът на валидност на съгласието по член 9, параграфи 4 и 5 може да се удължи до три години от компетентния орган по местоназначение, в съгласие с останалите заинтересовани компетентни органи.
3. Компетентните органи, които решават да издадат предварително съгласие за съоръжение в съответствие с параграфи 1 и 2, информират Комисията и когато е уместно, секретариата на ОИСР, за:
а)
името, регистрационния номер и адреса на съоръжение за оползотворяване;
б)
описанието на използваните технологии, включително R-кода (кодовете);
в)
отпадъците, както са изброени в приложения IV и IVA или отпадъците, за които се прилага решението;
г)
общото количество с предварително съгласие;
д)
периода на валидност;
е)
всяка една промяна в предварителното съгласие;
ж)
всяка една промяна в нотифицираната информация; и
з)
всяка отмяна на предварителното съгласие.
За тази цел се използва формуляра, описан в приложение VI.
4. Чрез дерогация от членове 9, 10 и 12 съгласието, дадено в съответствие с член 9, наложените условия в съответствие с член 10 или възраженията, повдигнати в съответствие с член 12 от заинтересованите компетентни органи, са предмет на срок от седем работни дни след датата на изпращане на потвърждението от компетентния орган по местоназначението в съответствие с член 8.
5. Независимо от параграф 4, компетентният орган по изпращането може да реши, че е необходимо повече време, с цел да получи повече информация или документация от нотификатора.
В такива случаи компетентният орган, в срок от седем работни дни, информира нотификатора писмено, с копия до останалите заинтересовани компетентни органи.
Общо необходимото време не надвишава 30 дни след датата на изпращането на потвърждението от компетентния орган по местоназначение в съответствие с член 8.
Член 15
Допълнителни разпоредби относно временни операции по оползотворяване и обезвреждане
Превозите на отпадъци, предназначени за временни операции по оползотворяване или обезвреждане, са предмет на следните допълнителни разпоредби:
а)
Когато се прави превоз на отпадъци, предназначени за временна операция по оползотворяване и обезвреждане, всички съоръжения, в които са предвидени допълнителни временни, а също така и окончателни операции по оползотворяване и обезвреждане, също се посочват в нотифициращия документ, освен първоначалната временна операция по оползотворяване и обезвреждане.
б)
Компетентните органи по изпращането и местоназначението могат да дадат тяхното съгласие за превоз на отпадъци, предназначени за временна операция по оползотворяване и обезвреждане само ако нямат никакви основания за възражение, в съответствие с членове 11 или 12, срещу превоза/ите на отпадъци към съоръженията, извършващи какви да е допълнителни временни и окончателни операции по оползотворяване и обезвреждане.
в)
В рамките на три дни от получаването на отпадъците в съоръжението, което извършва тази временна операция по оползотворяване и обезвреждане, това съоръжение изпраща писмено потвърждение, че отпадъците са получени.
Това потвърждение се попълва или прилага към документа за превоз. Упоменатото съоръжение изпраща подписани копия от документа за превоз, съдържащи това потвърждение, до нотификатора и до заинтересованите компетентни органи.
г)
Веднага, щом е възможно, но не по-късно от 30 дни след завършването на временната операция по оползотворяване и обезвреждане, и не по-късно от една календарна година, или по-къс срок в съответствие с член 9, параграф 7, след получаването на отпадъците, съоръжението извършващо тази операция удостоверява на своя отговорност, че е завършено временното оползотворяване или обезвреждане.
Този сертификат се съдържа в или е приложен към документа за превоз.
Упоменатото съоръжение изпраща подписани копия от документа за превоз съдържащи този сертификат, до нотификатора и до заинтересованите компетентни органи.
д)
Когато съоръжението за оползотворяване или обезвреждане, което извършва временна операция по оползотворяване и обезвреждане, изпрати отпадъците за каква да е допълнителна временна или окончателна операция по оползотворяване и обезвреждане до съоръжение, разположено в страната по местоназначение, то получава веднага, щом е възможно, но не по-късно от една календарна година след изпращането на отпадъците, или по-къс срок в съответствие с член 9, параграф 7, сертификат от това съоръжение, че допълнителната окончателна операция по оползотворяване и обезвреждане е завършена.
Упоменатото съоръжение, което извършва временна операция по оползотворяване и обезвреждане, веднага изпраща съответното удостоверение/я до нотификатора и заинтересованите компетентни органи, удостоверяващо превоза/те, за който се отнася удостоверението/та.
е)
Когато се извърши доставка като описаната в алинея д), до съоръжение разположено респективно:
i)
в първоначалната страна изпращач или в друга държава-членка, се изисква нова нотификация в съответствие с разпоредбите на настоящия дял, или
ii)
в трета държава, се изисква нова нотификация в съответствие с разпоредбите на настоящия регламент, с допълнение, че разпоредбите относно заинтересованите компетентни органи се прилагат също и към първоначалния компетентен орган на първоначалната страна изпращач.
Член 16
Изисквания след съгласието за превоз
След като се даде съгласие за нотифициран превоз от заинтересованите компетентни органи, всички замесени предприятия попълват документа за превоз, или, в случай на обща нотификация, документите за движение по посочените точки, подписват го/ги и задържат копие или копия. Трябва да са изпълнени следните изисквания:
а)
Попълване на документа за превоз от нотификатора: след като нотификаторът получи съгласие от компетентните органи по изпращането, местоназначението и транзита или, по отношение на компетентния орган по транзита, мълчаливо съгласие, той/тя въвеждат действителната дата на превоза и попълват документа за превоз доколкото им е възможно.
б)
Предварителна информация относно действителното начало на превоза: нотификаторът изпраща подписани копия от попълнения документ за движение съгласно буква a), до заинтересованите компетентни органи и до получателя най-малко три работни дни преди да започне превоза.
в)
Документи, придружаващи всеки транспорт: нотификаторът запазва копие от документа за превоз. Всеки транспорт се придружава от документа за превоз и копия от документа за нотификация, съдържащи писмените съгласия и условията на заинтересованите компетентни органи. Документът за превоз се пази в съоръжението, което получава отпадъците.
г)
Писмено потвърждение за получаване на отпадъците от съоръжението: в срок от три дни след получаване на отпадъците, съоръжението предоставя писмено потвърждение, че отпадъците са получени.
Това потвърждение се съдържа в или прилага към документа за превоз.
Съоръжението изпраща подписани копия от документа за превоз, съдържащи това потвърждение, до нотификатора и до заинтересованите компетентни органи.
д)
Сертификат за окончателно оползотворяване или обезвреждане от съоръжението: веднага, щом е възможно, но не по-късно от 30 дни след завършването на окончателната операция по оползотворяване и обезвреждане, и не по-късно от една календарна година, или по-къс период в съответствие с член 9, параграф 7, след получаване на отпадъците, съоръжението извършващо операцията, на своя отговорност удостоверява, че е завършено окончателното оползотворяване или обезвреждане.
Този сертификат се съдържа в или прилага към документа за превоз.
Съоръжението изпраща подписани копия от документа за превоз, съдържащи този сертификат, до нотификатора и до заинтересованите компетентни органи.
Член 17
Промени в превоза след съгласие
1. Ако се направи съществена промяна в данните и/или условията на превоз, за който има съгласие, включително промени в планираното количество, маршрут, курс, дата на превоза или превозвач, нотификаторът информира незабавно заинтересованите компетентни органи и получателя и то преди началото на превоза, ако е възможно.
2. В такива случаи се изпраща нова нотификация, освен ако всички заинтересовани компетентни органи не сметнат, че предложените промени не изискват нова нотификация.
3. Когато тези промени включват компетентни органи, различни от заинтересованите в първоначалната нотификация, се изпраща нова нотификация.
ГЛАВА 2
Общи информационни изисквания
Член 18
Отпадъци, които трябва да бъдат придружавани от определена информация
1. Отпадъците по член 3, параграфи 2 и 4, предназначени за превоз, са предмет на следните процедурни изисквания:
а)
С цел да се помогне за проследяването на превозите на тези отпадъци, лицето под юрисдикцията на страната изпращач, което урежда превоза, обезпечава отпадъците да се придружават от документа, който се съдържа в приложение VII.
б)
Документът, който се съдържа в приложение VII, се подписва от лицето което урежда превоза преди започването му и се подписва от съоръжението за оползотворяване или лабораторията и получателя, когато се получат въпросните отпадъци.
2. Договорът, посочен в приложение VII, между лицето, което урежда превоза и получателя за оползотворяване на отпадъците, влиза в сила когато започне превоза и включва задължение, когато превозът на отпадъците или тяхното оползотворяване не може да се извърши според плана или когато е извършен незаконен превоз, то лицето което урежда превоза или получателят, когато това лице не е в състояние да извърши превоза на отпадъци или тяхното оползотворяване (например при неплатежоспособност), да:
а)
вземе обратно отпадъците или да гарантира тяхното оползотворяване по алтернативен начин; и
б)
обезпечи междувременно, ако е необходимо, тяхното складиране.
Лицето, което урежда превоза или получателят предоставят копие от договора срещу поискване от заинтересования компетентен орган.
3. За целите на инспекцията, правоприлагането, планирането и статистиката, държавите-членки могат в съответствие с националното законодателство да изискват информация по параграф 1 за превози, обхванати от настоящия член.
4. Информацията, посочена в параграф 1 се третира като поверителна, когато това се изисква от Общността и националното законодателство.
ГЛАВА 3
Общи изисквания
Член 19
Забрана за смесване на отпадъци по време на превоз
От началото на превоза до получаването в съоръжението за оползотворяване или обезвреждане, отпадъците, както са посочени в документа за нотифициране или, както е посочено в член 18, не се смесват с други отпадъци.
Член 20
Съхранение на документи и информация
1. Всички документи изпратени до или от компетентните органи по отношение на нотифициран превоз се пазят в Общността най-малко три години от датата на начало на превоза, от компетентните органи, нотификатора, получателя и съоръжението, което получава отпадъците.
2. Информация, дадена съгласно член 18, параграф 1, се пази в Общността най-малко три години от датата на начало на превоза, от лицето което урежда превоза, получателя и съоръжението, което получава отпадъците.
Член 21
Публичен достъп до нотификации
Компетентните органи по изпращането или местоназначението могат да направят публично достояние, чрез подходящи средства, като интернет например, информацията за уведомления за превози, за които са дали съгласие, когато тази информация не е поверителна по националното или законодателството на Общността.
ГЛАВА 4
Задължения за обратно вземане
Член 22
Вземане обратно, когато превозът не може да се извърши според плана
1. Когато кой да е от заинтересованите компетентни органи научи, че превоз на отпадъци, включително тяхното оползотворяване или обезвреждане, не може да се извърши според плана в съответствие със сроковете от документите за нотификация и движение и/или договора по втората подточка на точка 4 от член 4 и член 5, той незабавно информира компетентния орган по изпращането. Когато съоръжение за оползотворяване или обезвреждане откаже получен превоз, то незабавно информира компетентния орган по местоназначение.
2. Компетентният орган по изпращането гарантира, освен в случаите по параграф 3, че въпросните отпадъци са взети обратно от нотификатора на неговата територия на юрисдикция или някъде другаде в страната изпращач, както е посочено в съответствие с подреждането по важност в списъка в точка 15 от член 2, или, ако не е приложимо, от самият компетентен орган или от физическо или юридическо лице от негово име.
Това се извършва в рамките на 90 дни или друг срок, договорен между заинтересованите компетентни органи, след като компетентният орган по изпращането научи или е уведомен писмено от компетентните органи по местоназначението или транзита, че разрешеният превоз на отпадъци или тяхното оползотворяване или обезвреждане не може да се извърши и е информиран относно причината/те за това. Това уведомяване може да произхожда от информация, предоставена на компетентните органи по местоназначението или транзита, inter alia, от други компетентни органи.
3. Задължението за обратно вземане в параграф 2 не се прилага, ако компетентните органи по изпращането, транзита и местоназначението, ангажирани в обезвреждането или оползотворяването на отпадъците, са убедени, че отпадъците могат да бъдат рециклирани или обезвредени по алтернативен начин в страната по местоназначение или навсякъде от нотификатора или ако това не е приложимо, от компетентния орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име.
Задължението за вземане обратно в параграф 2 не се прилага, ако превозваните отпадъци по време на операцията в съоръжението се смесят необратимо с другите отпадъци, преди заинтересованият компетентен орган да бъде известен, че превозът, за който е нотифицирано не може да се извърши съгласно параграф 1. Такава смес се оползотворява или обезврежда по алтернативен начин в съответствие с първа алинея.
4. В случаите на обратно вземане, както е посочено в параграф 2 се представя нова нотификация, освен ако заинтересованите компетентни органи не се съгласят, че е достатъчна надлежно обоснована молба от първоначалния компетентен орган по изпращането.
Когато е уместно се изпраща нова нотификация от първия нотификатор или ако е неизпълнимо, от кои да е други физически или юридически лица, идентифицирани в съответствие с точка 15 от член 2, или ако е неизпълнимо, от първия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име.
Нито един компетентен орган не се противопоставя или възразява срещу връщането на отпадъци от превоз, който не може да се извърши или срещу свързаната с това операция по оползотворяване и обезвреждане.
5. В случаи на алтернативно уреждане извън първата страна по местоназначение съгласно параграф 3, се прави нова нотификация от първия нотификатор когато е уместно, или ако е неизпълнимо, от кои да е други физически или юридически лица, идентифицирани в съответствие с точка 15 от член 2, или ако е неизпълнимо, от първия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име.
Когато се прави нова нотификация от нотификатора, то се изпраща също на компетентния орган в първата страна изпращач.
6. В случаи на алтернативно уреждане в първата страна по местоназначение съгласно параграф 3, се изисква нова нотификация и надлежно обоснована молба. Тази надлежно обоснована молба, чиято цел е съгласуване на алтернативното уреждане, се изпраща до компетентния орган по местоназначение и изпращане от първия нотификатор или ако е неизпълнимо, до компетентния орган по местоназначение от първия компетентен орган по изпращането.
7. Ако не се изпрати нова нотификация в съответствие с параграфи 4 или 6, се попълва нов документ за движение в съответствие с член 15 или член 16 от първия нотификатор или ако е неизпълнимо, от всяко друго физически или юридически лица, идентифицирани в съответствие с точка 15 на член 2, или ако е неизпълнимо, от първия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име.
Ако се изпрати нова нотификация от първия компетентен орган по изпращането в съответствие с параграфи 4 или 5, не се изисква нова финансова гаранция или еквивалентна застраховка.
8. Задължението на нотификатора и допълнителното задължение на страната изпращач да вземе обратно отпадъците или да уреди алтернативно оползотворяване или обезвреждане приключва, когато съоръжението издаде сертификата за окончателно оползотворяване или обезвреждане по член 16, буква д) или когато е уместно, по член 15, буква д). В случаи на временно оползотворяване или обезвреждане по член 6, параграф 6, допълнителното задължение на страната изпращач приключва, когато съоръжението издаде удостоверението по член 15, буква г).
Ако дадено съоръжение издаде сертификат за оползотворяване или обезвреждане по начин, който води до незаконен превоз, и като следствие се освободи финансовата гаранция, се прилагат член 24, параграф 3 и член 25, параграф 2.
9. Когато в държава-членка се открият отпадъци от превоз, който не може да се извърши, включително тяхното оползотворяване или обезвреждане, компетентният орган с юрисдикция върху територията, където са открити отпадъците, е отговорен да обезпечи, че са взети мерки за безопасно съхранение на отпадъците, докато се чака тяхното връщане или окончателно оползотворяване или обезвреждане по алтернативен начин.
Член 23
Разходи за обратно вземане, когато превоза не може да се извърши
1. Разходите, възникнали от връщането на отпадъци от превоз, който не може да се извърши, включително разходите за техния транспорт, оползотворяване или обезвреждане съгласно член 22, параграф 2 или параграф 3 и разходите за складирането съгласно член 22, параграф 9 от датата, на която компетентният орган по изпращането научи, че този превоз на отпадъци или тяхното оползотворяване или обезвреждане не може да се извърши, се поемат от:
а)
от нотификатора, както е идентифициран по важност в точка 15 от член 2; или ако е неизпълнимо;
б)
от други физически или юридически лица ако е уместно; или ако е неизпълнимо;
в)
от компетентния орган по изпращането; или ако е неизпълнимо;
г)
както е договорено между заинтересованите компетентни органи.
2. Настоящият член не накърнява разпоредбите на Общността и националните разпоредби относно задълженията.
Член 24
Обратно вземане при незаконен превоз
1. Когато даден компетентен орган открие превоз, който счита за незаконен, той незабавно информира останалите заинтересовани компетентни органи.
2. Ако незаконният превоз е отговорност на нотификатора, компетентният орган по изпращането осигурява въпросните отпадъци:
а)
да бъдат взети обратно от нотификатора de facto; или ако няма изпратена нотификация;
б)
да бъдат взети обратно от нотификатора de jure; или ако е неизпълнимо;
в)
да бъдат взети обратно от самия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име; или ако е неизпълнимо;
г)
да бъдат рециклирани или обезвредени алтернативно в страната по местоназначение или изпращане от самия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име; или ако е неизпълнимо;
д)
да бъдат рециклирани или обезвредени алтернативно в друга държава от самия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име, ако всички заинтересовани компетентни органи са съгласни.
Въпросното обратно вземане, оползотворяване или обезвреждане се извършва в срок от 30 дни, или друг срок, който може да бъде договорен между заинтересованите компетентни органи след като компетентният орган по изпращането научи или е уведомен писмено от компетентните органи по местоназначението или транзита за незаконния превоз и причината/те за него. Това уведомяване може да се дължи на информация, предоставена на компетентните органи по местоназначението или транзита, inter alia, от други компетентни органи.
В случаите на обратно вземане, както е посочено в букви a), б) и в), се изпраща нова нотификация, освен ако заинтересованите компетентни органи не се съгласят, че е достатъчна надлежно обосновано искане от първоначалния компетентен орган по изпращането.
Новата нотификация се представя от лицето или органа, изброени в букви a), б) или в), в съответствие с това разпореждане.
Нито един компетентен орган не се противопоставя или възразява срещу връщането на отпадъци при незаконен превоз. В случая на алтернативно уреждане, както е посочено в букви г) и д) от компетентния орган по изпращането, се представя нова нотификация от първия компетентен орган по изпращането или от физическо или юридическо лице от негово име, освен ако заинтересованите компетентни органи не се съгласят, че е достатъчна надлежно обосновано искане от този орган.
3. Ако незаконният превоз е отговорност на получателя, компетентният орган по местоназначение гарантира въпросните отпадъци да бъдат оползотворени или обезвредени по екологосъобразен начин:
а)
от получателя; или ако е неизпълнимо;
б)
от самия компетентен орган или от физическо или юридическо лице от негово име.
Това оползотворяване или обезвреждане се извършва в срок от 30 дни, или друг срок, който може да бъде договорен между заинтересованите компетентни органи след като компетентният орган по местоназначението научи или е уведомен писмено от компетентните органи по местоназначението или транзита за незаконния превоз и причината(те) за него. Това уведомяване може да се дължи на информация, предоставена на компетентните органи по изпращането и транзита, inter alia, от други компетентни органи.
За тази цел заинтересованите компетентни органи си сътрудничат в рамките на необходимото, за оползотворяването или обезвреждането на отпадъците.
4. Ако не се изпрати нова нотификация, се попълва нов документ за движение в съответствие с член 15 или 16 от лицето, отговорно за вземането обратно или ако е неизпълнимо, от първия компетентен орган по изпращането.
Ако се изпрати нова нотификация от първия компетентен орган по изпращането, не се изисква нова финансова гаранция или еквивалентна застраховка.
5. По-специално в случаи, когато отговорността за незаконния превоз не може да се припише нито на нотификатора, нито на получателя, заинтересованите компетентни органи си сътрудничат, за да гарантират, че въпросните отпадъци са оползотворени или обезвредени.
6. В случаите на временно оползотворяване или обезвреждане, посочени в член 6, параграф 6, когато се открие незаконен превоз след завършването на временната операция по оползотворяване и обезвреждане, допълнителното задължение на страната изпращач да вземе обратно отпадъците или да уреди алтернативно оползотворяване или обезвреждане приключва, когато съоръжението издаде сертификата, посочен в член 15, буква г).
Ако дадено съоръжение издаде сертификат за оползотворяване или обезвреждане по начин, който води до незаконен превоз, и като следствие се освободи финансовата гаранция, се прилагат параграф 3 и член 25, параграф 2.
7. Когато в държава-членка се открият отпадъци от незаконен превоз, компетентният орган с юрисдикция върху територията, където са открити отпадъците, е отговорен да обезпечи, че са взети мерки за безопасно съхранение на отпадъците, докато се чака тяхното връщане или окончателно оползотворяване или обезвреждане по алтернативен начин.
8. Членове 34 и 36 не се прилагат в случаите, когато незаконните превози се върнат в страната изпращач и тази страна изпращач е обхваната от забраните, описани в тези членове.
9. В случая на незаконен превоз съгласно определението в точка 35, буква ж) от член 2, лицето, което урежда превоза, е субект на същите задължения, установени в настоящия член, както и нотификатора.
10. Настоящият член не накърнява разпоредбите на Общността и националните разпоредби относно задълженията.
Член 25
Разходи за обратно вземане при незаконен превоз
1. Разходите, възникнали от обратното вземане на отпадъци при незаконен превоз, включително разходите за техния транспорт, оползотворяване или обезвреждане съгласно член 24, параграф 2 и разходите за складирането съгласно член 24, параграф 7 от датата на която компетентният орган по изпращането научи, че този превоз е незаконен, се поемат от:
а)
нотификатора de facto, както е идентифициран по важност в точка 15 от член 2; или ако не е изпратено никаква нотификация;
б)
нотификатора de jure или други физически или юридически лица, ако е уместно; или ако е неизпълнимо;
в)
компетентния орган по изпращането.
2. Разходите за оползотворяване или обезвреждане съгласно член 24, параграф 3, включително възможен транспорт и разходите за складирането съгласно член 24, параграф 7, се поемат от:
а)
получателя; или ако е неизпълнимо;
б)
компетентния орган по местоназначението.
3. Разходите за оползотворяване или обезвреждане съгласно член 24, параграф 5, включително възможен транспорт и разходите за складирането съгласно член 24, параграф 7, се поемат от:
а)
нотификатора, както е идентифициран по важност в точка 15 от член 2, и/или получателя, в зависимост от решението на замесените компетентни органи; или ако е неизпълнимо;
б)
други физически или юридически лица, ако е уместно; или ако е неизпълнимо;
в)
компетентните органи по изпращането и местоназначението.
4. В случая на незаконен превоз съгласно определението в точка 35, буква ж) от член 2, лицето, което урежда превоза, е предмет на същите задължения, установени в настоящия член, както и нотификатора.
5. Настоящият член не накърнява разпоредбите на Общността и националните разпоредби относно задълженията.
ГЛАВА 5
Общи административни разпоредби
Член 26
Формат на съобщенията
1. Информацията и документите, изброени по-долу, може да се изпращат по пощата:
а)
нотификация за планиран превоз съгласно членове 4 и 13;
б)
искане за информация и документация съгласно членове 4, 7 и 8;
в)
предоставяне на информация и документация съгласно членове 4, 7 и 8;
г)
писмено съгласие за превоз, нотифицирано съгласно член 9;
д)
условия за превоз съгласно член 10;
е)
възражения срещу превоз съгласно членове 11 и 12;
ж)
информация за решения за издаване на предварителни съгласия за специфични съоръжения за оползотворяване съгласно член 14, параграф 3;
з)
писмено потвърждение за получаване на отпадъците съгласно членове 15 и 16;
и)
сертификат за оползотворяване или обезвреждане на отпадъците съгласно членове 15 и 16;
й)
предварителна информация относно действителното начало на превоза съгласно член 16;
к)
информация за промени в превоза след съгласие в съответствие с член 17; и
л)
писмените съгласия и документите за движение да се изпращат съгласно дялове IV, V и VI.
2. Документите, посочени в параграф 1, може алтернативно да се предоставят при договореност между заинтересованите компетентни органи и нотификатора чрез следните методи за комуникация:
а)
по факс; или
б)
по факс, последван от поща; или
в)
по електронна поща с електронен подпис. В този случай, всеки печат или подпис се заменят от електронния подпис; или
г)
по електронна поща без електронен подпис, последван от поща.
3. Документите придружаващи всеки превоз в съответствие с член 16, буква в) и член 18, може да бъдат в електронна форма с електронни подписи, ако е възможно да бъдат разчетени във всеки един момент по време на превоза и ако това е приемливо за заинтересованите компетентни органи.
4. Информацията и документите, изброени в параграф 1, може да се предоставят и разменят при договореност между заинтересованите компетентни органи и нотификатора чрез средствата за обмен на електронни данни с електронен подпис или електронно удостоверяване на автентичност в съответствие с Директива 1999/93/EО на Европейския парламент и на Съвета от 13 декември 1999 г. относно рамка на Общността за електронните подписи (20), или подобна електронна система за удостоверяване на автентичност, която дава същото ниво на сигурност. В такива случаи следва да се изготвят организационни разпоредби за потока на обмен на електронни данни.
Член 27
Език
1. Всяка нотификация, информация, документация или друго съобщение, предоставени съгласно разпоредбите на настоящия дял, се прави на език, приемлив за заинтересованите компетентни органи.
2. Нотификаторът предоставя на заинтересованите компетентни органи, ако те поискат това, оторизиран превод (и) на език, приемлив за тях.
Член 28
Спор по въпроси на класификацията
1. Ако компетентните органи по изпращането и по местоназначението не могат да се споразумеят за класификацията що се отнася до разграничаването между отпадъци и вещества, които не са отпадъци, предметът на спора се третира като отпадъци. Това не засяга правото на страната по местоназначение да се разпорежда с експедирания материал в съответствие с националното си законодателство, след пристигане на експедирания материал, и когато това законодателство е в съответствие с Общността или международното право.
2. Ако компетентните органи по изпращането и по местоназначението не могат да се споразумеят за класификацията на отпадъците, които са нотифицирани като отпадъци, изброени в приложения III, IIIA, IIIB или IV, отпадъците се разглеждат като отпадъци, изброени в приложение IV.
3. Ако компетентните органи по изпращането и местоназначението не могат да се споразумеят за класификацията на операцията за третиране на отпадъците, т.е. дали да е оползотворяване или обезвреждане, се прилагат разпоредбите относно обезвреждане.
4. Параграфи 1-3 се прилагат само по смисъла на настоящия регламент и не засягат правата на заинтересованите страни да отнасят всеки спор по тези въпроси към съда или арбитража.
Член 29
Административни разходи
Необходимите административни разходи за осъществяване на нотификацията и процедурите по надзор, както и обичайните разходи за необходимите анализи и инспекции, могат да бъдат поети от нотификатора.
Член 30
Споразумения за гранични територии
1. В изключителни случаи и ако специфичната географска или демографска ситуация гарантира такава стъпка, държавите-членки могат да сключат двустранни споразумения, които облекчават процедурата за нотифициране за превози на специфични потоци отпадъци по отношение на презграничните превози до най-близкото подходящо съоръжение, разположено в граничната територия между двете заинтересовани държави-членки.
2. Такива двустранни споразумения могат също да бъдат сключени, когато отпадъците се превозват от и третират в страната изпращач, но преминават транзитно през друга държава-членка.
3. Държавите-членки могат също да сключат такива споразумения с държавите, които са страни по Споразумението за европейското икономическо пространство.
4. Тези споразумения се нотифицират на Комисията, преди да са влезли в сила.
ГЛАВА 6
Превози в рамките на Общността с транзит през трети страни
Член 31
Превози на отпадъци, предназначени за обезвреждане
Когато превозът на отпадъци се осъществява в рамките на Общността с транзит през една или повече трети страни и отпадъците са предназначени за обезвреждане, компетентният орган по изпращането, в допълнение към разпоредбите на настоящия дял, отправя запитване до компетентния орган в третите държави дали те желаят да изпратят своето писмено съгласие за планирания превоз:
а)
в случая на страни по Базелската конвенция, в срок от 60 дни, освен ако не се е отказал от това право в съответствие с клаузите на тази конвенция; или
б)
в случая на страни, които не са страни по Базелската конвенция, в срок, договорен между компетентните органи.
Член 32
Превози на отпадъци, предназначени за оползотворяване
1. Когато превозът на отпадъци се осъществява в рамките на Общността с транзит през една или повече трети страни, към които не се прилага Решението на ОИСР и отпадъците са предназначени за оползотворяване, се прилага член 31.
2. Когато превозът на отпадъци се осъществява в рамките на Общността, включително превози между местности в същата държава-членка, с транзит през една или повече трети държави, по отношение на които се прилага Решението на ОИСР и отпадъците са предназначени за оползотворяване, съгласието, посочено в член 9 може да се даде мълчаливо, и ако не се получи никакво възражение или не се посочат никакви условия, превозът може да започне 30 дни след датата на изпращане на потвърждението от компетентния орган по местоназначение в съответствие с член 8.
ДЯЛ III
ПРЕВОЗИ НА ОТПАДЪЦИ ПРЕДИМНО В РАМКИТЕ НА ДЪРЖАВИТЕ-ЧЛЕНКИ
Член 33
Прилагане на настоящия регламент по отношение на превози предимно в рамките на държавите-членки
1. Държавите-членки създават подходяща система за надзор и контрол върху превозите на отпадъци предимно в рамките на тяхната юрисдикция. Тази система трябва да взема предвид необходимостта от съгласуваност със системата на Общността, създадена чрез дялове II и VII.
2. Държавите-членки информират Комисията за тяхната система за надзор и контрол върху превозите на отпадъци. Комисията информира останалите държави-членки за това.
3. Държавите-членки могат да прилагат системата, предвидена в дялове II и VII, в рамките на тяхната юрисдикция.
ДЯЛ IV
ИЗНОС ОТ ОБЩНОСТТА КЪМ ТРЕТИ СТРАНИ
ГЛАВА 1
Износ на отпадъци за обезвреждане
Член 34
Забранен износ, освен към държавите от ЕАСТ
1. Забранява се целия износ на отпадъци от Общността, предназначени за обезвреждане.
2. Забраната в параграф 1 не се прилага по отношение на износ на отпадъци, предназначени за обезвреждане в държавите от ЕАСТ, които са и страни по Базелската конвенция.
3. Въпреки това, се забранява износ на отпадъци за обезвреждане към държава от ЕАСТ, която е страна по Базелската конвенция:
а)
когато страната от ЕАСТ забранява вноса на такива отпадъци; или
б)
ако компетентният орган по изпращането има причина да счита, че отпадъците няма да бъдат управлявани по екологосъобразен начин съгласно член 49, в заинтересованата страна по местоназначение.
4. Настоящата разпоредба не засяга задълженията за вземане обратно, както определено в членове 22 и 24.
Член 35
Процедури при износ към страни от ЕАСТ
1. Когато отпадъци, предназначени за обезвреждане, се изнасят от Общността към държави от ЕАСТ, страни по Базелската конвенция, разпоредбите на дял II се прилагат mutatis mutandis, с адаптациите и допълненията, изброени в параграфи 2 и 3.
2. Прилагат се следните адаптации:
а)
компетентният орган по транзита извън Общността разполага с 60 дни след датата на изпращане на своето потвърждение за получаване на нотификацията, в които да изиска допълнителна информация за превоза, за който е нотифицирано, и в които да даде мълчаливо съгласие или писмено съгласие с или без условия, ако заинтересованата държава е решила да не изисква предварително писмено съгласие и е информирала другите страни за това в съответствие с член 6, параграф 4 от Базелската конвенция; и
б)
компетентният орган по изпращането в Общността взема решение за съгласие за превоза, посочен в член 9, само след като получи писмено съгласие от компетентния орган по местоназначение, и когато е уместно, мълчаливото или писмено съгласие на компетентния орган по транзита извън Общността, и не по-рано от 61 дни след датата на изпращане на потвърждението от компетентния орган по транзита. Компетентният орган по изпращането може да вземе решението преди изтичането на 61-дневния срок, ако има писменото съгласие на останалите заинтересовани компетентни органи.
3. Прилагат се следните допълнителни разпоредби:
а)
компетентният орган по транзита в Общността потвърждава получаването на нотификацията от нотификатора;
б)
компетентните органи по изпращането, и когато е уместно, по транзита в Общността, изпращат подпечатано копие на техните решения за съгласие за превоза до митническия пункт на износа и до изходящия митническия пункт на Общността;
в)
копие от документа за превоз се изпраща от превозвача до митническия пункт на износа и изходящия митнически пункт на Общността;
г)
веднага след като отпадъците напуснат Общността, изходящия митнически пункт на Общността изпраща подпечатано копие от документа за превоз до компетентния орган по изпращането в Общността, обявявайки, че отпадъците са напуснали Общността;
д)
ако 42 дни след като отпадъците са напуснали Общността, компетентния орган по изпращането в Общността не получи информация от съоръжението относно получаването на отпадъците, той незабавно информира компетентния орган по местоназначението; и
е)
договорът, посочен във втора алинея от точка 4 от член 4 и член 5 постановява, че:
i)
ако съоръжението издаде неверен сертификат за обезвреждане, водещо до освобождаване на финансовата гаранция, получателят поема разходите, породени от задължението да се върнат отпадъците до района на юрисдикцията на компетентния орган по изпращането и разходите за тяхното оползотворяване или обезвреждане по алтернативен и екологосъобразен начин,
ii)
в срок от три дни след получаване на отпадъците за обезвреждане, съоръжението изпраща подписани копия от попълнения документ за превоз, като изключим сертификата за обезвреждане, посочен в точка iii), до нотификатора и заинтересованите компетентни органи, и
iii)
веднага, щом е възможно, но не по-късно от 30 дни след приключване на обезвреждането, и не по-късно от една календарна година след получаването на отпадъците, съоръжението на своя отговорност сертифицира, че обезвреждането е приключило и изпраща подписани копия от документа за превоз, съдържащи този сертификат, до нотификатора и до заинтересованите компетентни органи.
4. Превозът може да бъде осъществен единствено ако:
а)
нотификаторът получи писмено съгласие от компетентните органи по изпращането, местоназначението и, когато е уместно, по транзита извън Общността, и ако са спазени условията, определени в него;
б)
има сключен договор в сила между нотификатора и получателя, както се изисква във втора алинея от точка 4 от член 4 и член 5;
в)
има валидна финансова гаранция или еквивалентна застраховка, както се изисква във втора алинея от точка 5 от член 4 и член 6; и
г)
осигурено е екологосъобразно управление съгласно член 49.
5. Когато отпадъците се изнасят, те са предназначени за операции по обезвреждане в съоръжение, което съгласно приложимото национално законодателство, работи или има разрешение да работи в страната по местоназначение.
6. Ако митническия пункт на износа или изходящия митническия пункт на Общността открие незаконен превоз, то незабавно информира компетентния орган в държавата на митническия пункт, който:
а)
незабавно информира компетентния орган по изпращането в Общността; и
б)
гарантира задържането на отпадъците, докато компетентният орган по изпращането не реши другояче и не изпрати това си решение писмено до компетентния орган в държавата на митническия пункт, в който са задържани отпадъците.
ГЛАВА 2
Износ на отпадъци за оползотворяване
Раздел 1
Износ към държави, за които не се прилага Решението на ОИСР
Член 36
Забрана за износ
1. Забранява се износа от Общността на следните отпадъци, предназначени за оползотворяване в държавите, за които не се прилага Решението на ОИСР:
а)
отпадъците, изброени като опасни в приложение V;
б)
отпадъците, изброени в приложение V, част 3;
в)
опасни отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложение V;
г)
смеси на опасни отпадъци и смеси на опасни с безопасни отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложение V;
д)
отпадъци, които страната по местоназначение е съобщила като опасни съгласно член 3 от Базелската конвенция;
е)
отпадъците, вносът на които е забранен от страната по местоназначение; или
ж)
отпадъци, за които компетентният орган по изпращането има причина да смята, че няма да се управляват по екологосъобразен начин съгласно член 49, в страната по местоназначение.
2. Настоящата разпоредба не засяга задълженията за обратно вземане, описани в членове 22 и 24.
3. Държавите-членки могат в изключителни случаи, на база документални доказателства, предоставени по подходящ начин от нотификатора, да приемат разпоредби, разрешаващи специфичните опасни отпадъци, изброени в приложение V, да бъдат изключени от забраната за износ, ако не проявяват никое от свойствата изброени в приложение III към Директива 91/689/EИО, като вземат предвид, що се отнася до свойствата H3-H8, H10 и H11 определени в това приложение, максимално допустимите граници, определени в Решение 2000/532/EО на Комисията от 3 май 2000 г. заменящо Решение 94/3/EО относно което установяването на списък на отпадъци съгласно член 1, буква a) от Директива 75/442/EИО на Съвета относно отпадъците и Решение 94/904/EО на Съвета относно установяването на списък на опасни отпадъци съгласно член 1, параграф 4 от Директива 91/689/EИО на Съвета относно опасните отпадъци (21).
4. Фактът, че отпадъците не са изброени като опасни в приложение V, или че са изброени в приложение V, част 1, списък B, не изключва възможността, в изключителни случаи, характеризирането на такива отпадъци като опасни и следователно предмет на забраната за износ, ако те проявяват някое от свойствата, изброени в приложение III към Директива 91/689/EИО като вземат предвид, що се отнася до свойствата H3-H8, H10 и H11, определени в това приложение, максимално допустимите граници, определени в Решение 2000/532/EО на Комисията, както е предвидено в член 1, параграф 4, второ тире от Директива 91/689/EИО и във встъпителния параграф от приложение III към настоящия регламент.
5. В случаите, посочени в параграфи 3 и 4, заинтересованата държава-членка информира предвидената страна по местоназначение, преди да вземе решение. Държавите-членки съобщават за тези случаи на Комисията преди края на всяка календарна година. Комисията препраща информацията до всички държави-членки и до секретариата на Базелската конвенция. На база представената информация Комисията може да прави коментари и когато е уместно, да адаптира приложение V в съответствие с член 58.
Член 37
Процедури при износ на отпадъците, изброени в приложение III или IIIA
1. В случая на отпадъци, изброени в приложения III или IIIA и износа, на които не е забранен съгласно член 36, в срок от 20 дни от влизането в сила на настоящия регламент, Комисията изпраща писмено искане до всяка държава, към която не се прилага Решението на ОИСР, с която изисква:
i)
писмено потвърждение, че отпадъците могат да бъдат изнесени от Общността за оползотворяване в тази държава; и
ii)
посочване на контролната процедура, ако има такава, която ще се използва в страната по местоназначение.
На всяка държава, към която не се прилага Решението на ОИСР, се дават следните възможности:
а)
забрана; или
б)
процедура на предварителна писмена нотификация и съгласие като описаната в член 35; или
в)
никакъв контрол в страната по местоназначение.
2. Преди датата на прилагане на настоящия регламент, Комисията приема регламент, като взема предвид всички отговори, получени съгласно параграф 1 и информира Комитета, създаден съгласно член 18 от Директива 2006/12/EО.
Ако дадена страна не издаде потвърждение съгласно параграф 1 или ако с дадена държава по някаква причина не е установена връзка, се прилага параграф 1, буква б).
Комисията периодично актуализира приетия регламент.
3. Ако дадена държава посочи в своя отговор, че определени превози на отпадъци не са предмет на никакъв контрол, за такива превози се прилага член 18 mutatis mutandis.
4. Когато се изнасят отпадъци, те следва да бъдат предназначени за операции по оползотворяване в съоръжение, което съгласно приложимото национално законодателство, работи или има право да работи в страната по местоназначение.
5. В случая на превоз на отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложение III или превоз на смеси на отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция в приложения III или IIIA, или превоз на отпадъци, класифицирани в приложение IIIB, и при условие че износа не е забранен съгласно член 36, се прилага параграф 1, буква б) от настоящия член.
Раздел 2
Износ към страни, за които се прилага Решението на ОИСР
Член 38
Износ на отпадъци, изброени в приложения III, IIIA, IIIБ, IV и IVA
1. Когато отпадъците, изброени в приложения III, IIIA, IIIБ, IV и IVA, отпадъците, които не са класифицирани или смесите на отпадъци, които не са класифицирани в нито една позиция от приложение III, IV или IVA, се изнасят от Общността и са предназначени за оползотворяване в държави, за които се прилага Решението на ОИСР, с или без транзит през държави, за които се прилага Решението на ОИСР, разпоредбите на дял II се прилагат mutatis mutandis с адаптациите и допълненията, изброени в параграфи 2, 3 и 5.
2. Прилагат се следните адаптации:
а)
смесите на отпадъците, изброени в приложение IIIA, предназначени за временна операция, са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие, ако е извършена каква да е временна или окончателна операция по оползотворяване и обезвреждане в страната, по отношение на която не се прилага Решението на ОИСР;
б)
отпадъците, изброени в приложение IIIБ, са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие;
в)
съгласието, което се изисква в съответствие с член 9, може да бъде дадено под формата на мълчаливо съгласие от компетентния орган по местоназначение извън Общността.
3. По отношение на износа на отпадъците, изброени в приложения IV и IVA, се прилагат следните допълнителни разпоредби:
а)
компетентните органи по изпращането и когато е уместно, по транзита в Общността изпращат подпечатано копие на техните решения за съгласие за превоза, до митническия пункт на износа и до изходящия митнически пункт на Общността;
б)
копие от документа за превоз се изпраща от превозвача до митническия пункт на износа и изходящия митнически пункт на Общността;
в)
веднага след като отпадъците напуснат Общността, изходящия митнически пункт на излизането от Общността изпраща подпечатано копие от документа за превоз до компетентния орган по изпращането в Общността, обявявайки, че отпадъците са напуснали Общността;
г)
ако 42 дни след като отпадъците са напуснали Общността, компетентния орган по изпращането в Общността не получи информация от съоръжението относно получаването на отпадъците, той незабавно информира компетентния орган по местоназначение; и
д)
договорът, посочен във втората алинея от точка 4 от член 4 и член 5 посочва, че:
i)
ако съоръжението издаде неверен сертификат за оползотворяване, водещ до освобождаване на финансовата гаранция, получателят поема разходите, породени от задължението да се върнат отпадъците до района на юрисдикцията на компетентния орган по изпращането и разходите за тяхното оползотворяване или обезвреждане по алтернативен и екологосъобразен начин;
ii)
в срок от три дни след получаване на отпадъците за оползотворяване, съоръжението изпраща подписани копия от попълнения документ за движение, като изключим удостоверението за оползотворяване по подточка iii), до нотификатора и заинтересованите компетентни органи; и
iii)
веднага, щом е възможно, но не по-късно от 30 дни след приключване на оползотворяването и не по-късно от една календарна година след получаването на отпадъците, съоръжението на своя отговорност сертифицира, че оползотворяването е приключило и изпраща подписани копия от документа за превоз, съдържащи този сертификат, до нотификатора и до заинтересованите компетентни органи.
4. Превозът може да бъде осъществен единствено ако:
а)
нотификаторът получи писмено съгласие от компетентните органи по изпращането, местоназначението, и когато е уместно по транзита, или ако е дадено или се счита за дадено мълчаливо съгласие от компетентните органи по местоназначение и транзит извън Общността и ако са спазени условията, определени в него;
б)
са спазени член 35, параграф 4, букви б), в) и г).
5. Ако износ, като описания в параграф 1, на отпадъци, изброени в приложения IV и IVA минава транзитно през страна, към която не се прилага Решението на ОИСР, се прилагат следните адаптации:
а)
компетентният орган по транзита, към който не се прилага Решението на ОИСР, разполага с 60 дни след датата на изпращането на своето потвърждение за получаване на нотификацията, в които да изиска допълнителна информация за нотифицирания превоз, и в които да даде мълчаливо съгласие или писмено съгласие с или без условия, ако заинтересованата държава е решила да не изисква предварително писмено съгласие и е информирала другите страни за това в съответствие с член 6, параграф 4 от Базелската конвенция; и
б)
компетентният орган по изпращането в Общността взема решение за съгласие за превоза, посочен член 9, само след като получи мълчаливо или писмено съгласие от този компетентен орган по транзита, към който не се прилага Решението на ОИСР, и не по-рано от 61 дни след датата на изпращане на потвърждението от компетентния орган по транзита. Компетентният орган по изпращането може да вземе решението преди изтичането на 61-дневния срок, ако има писменото съгласие на останалите заинтересовани компетентни органи.
6. Когато отпадъците се изнасят, те следва да бъдат предназначени за операции по оползотворяване в съоръжение, което съгласно приложимото национално законодателство, работи или има разрешение да работи в страната по местоназначение.
7. Ако митническия пункт на износа или изходящия митнически пункт на Общността открие незаконен превоз, той незабавно информира компетентния орган в държавата на митническия пункт, който:
а)
незабавно информира компетентния орган по изпращането в Общността; и
б)
гарантира задържането на отпадъците, докато компетентният орган по изпращането не реши другояче и не изпрати това си решение писмено до компетентния орган в държавата на митническия пункт, в който са задържани отпадъците.
ГЛАВА 3
Общи разпоредби
Член 39
Износ към Антарктика
Забранява се износа на отпадъци от Общността към Антарктика.
Член 40
Износ към отвъдморски страни или територии
1. Забранява се износ от Общността на отпадъци, предназначени за оползотворяване в отвъдморски страни или територии.
2. Що се отнася до износ на отпадъци, предназначени за оползотворяване в отвъдморски страни или територии, забраната, описана в член 36, се прилага mutatis mutandis.
3. Що се отнася до износ на отпадъци, предназначени за оползотворяване в отвъдморски страни или територии, които не са обхванати от забраната, описана в параграф 2, разпоредбите от дял II се прилагат mutatis mutandis.
ДЯЛ V
ВНОС В ОБЩНОСТТА ОТ ТРЕТИ СТРАНИ
ГЛАВА 1
Внос на отпадъци за обезвреждане
Член 41
Забранен внос, освен от държава, която е страна по Базелската конвенция или с действащо споразумение или от други територии по време на ситуации на кризи или война
1. Забранява се вноса в Общността на отпадъци, предназначени за обезвреждане, освен тези от:
а)
страните, които са страни по Базелската конвенция; или
б)
други страни, с които Общността или Общността и нейните държави-членки са сключили двустранни или многостранни споразумения или спогодби, съвместими със законодателството на Общността и в съответствие с член 11 от Базелската конвенция; или
в)
други страни, с които отделните държави-членки са сключили двустранни или многостранни споразумения или спогодби в съответствие с параграф 2; или
г)
други територии в случаи когато, при изключителни основания по време на кризисни ситуации, операции по омиротворяване или поддържане на мира, или война, не могат да бъдат сключени никакви двустранни споразумения или спогодби съгласно букви б) или в), или когато или няма компетентен орган в страната изпращач, или има, но не е в състояние да действа.
2. В изключителни случаи, отделните държави-членки могат да сключат двустранни споразумения и спогодби за обезвреждането на специфични отпадъци в тези държави-членки, когато тези отпадъци няма да се управляват по екологосъобразен начин съгласно член 49, в страната изпращач.
Тези споразумения и спогодби следва да са съвместими със законодателството на Общността и в съответствие с член 11 от Базелската конвенция.
Тези споразумения и спогодби гарантират, че операциите по обезвреждане ще бъдат осъществявани в оторизирано съоръжение и ще спазват изискванията за екологосъобразно управление.
Тези споразумения и спогодби гарантират също, че отпадъците са произведени в страната изпращач, и че обезвреждането ще се извърши изключително в държавата-членка, която е сключила споразумението или спогодбата.
Тези споразумения или спогодби се нотифицират на Комисията преди тяхното сключване. Въпреки това, в аварийни ситуации обаче за тях може да бъде нотифицирано до един месец след сключването.
3. Двустранните или многостранни споразумения или спогодби, въведени в съответствие с параграф 1, букви б) и в), се базират на процедурните изисквания на член 42.
4. От страните посочени в параграф 1, букви a), б) и в) се изисква да представят предварително надлежно обосновано искане до компетентния орган на държавата-членка по местоназначение, на база на това, че нямат и не могат обосновано да придобият техническия капацитет и необходимите съоръжения с цел обезвреждане на отпадъците по екологосъобразен начин.
Член 42
Процедурни изисквания за вноса от държава, която е страна по Базелската конвенция или от други територии по време на ситуации на кризи или война
1. Когато в Общността се внасят отпадъци, предназначени за обезвреждане от държави, страни по Базелската конвенция, разпоредбите на дял II се прилагат mutatis mutandis, с адаптациите и допълненията, изброени в параграфи 2 и 3.
2. Прилагат се следните адаптации:
а)
компетентният орган по транзита извън Общността разполага с 60 дни след датата на изпращане на своето потвърждение за получаване на нотификацията, в които да изиска допълнителна информация за превоза, които са нотифицирани, и в които да даде мълчаливо съгласие или писмено съгласие с или без условия, ако заинтересованата държава е решила да не изисква предварително писмено съгласие и е информирала другите страни за това в съответствие с член 6, параграф 4 от Базелската конвенция; и
б)
в случаите, посочени в член 41, параграф 1, буква г), включващи кризисни ситуации, операции по омиротворяване или поддържане на мира, или война, не се изисква съгласието на компетентните органи по изпращането.
3. Прилагат се следните допълнителни разпоредби:
а)
компетентният орган по транзита в Общността потвърждава получаването на нотификацията от нотификатора, с копия до заинтересованите компетентни органи;
б)
компетентните органи по местоназначение, и когато е уместно, по транзита в Общността, изпращат подпечатано копие на техните решения за съгласие за превоза до входящия митнически пункт на Общността;
в)
копие от документа за превоз се изпраща от превозвача до входящия митнически пункт на Общността; и
г)
след като извърши необходимите митнически формалности, митническия пункт на влизането в Общността изпраща подпечатано копие от документа за превоз до компетентните органи по местоназначение и транзит в Общността, обявявайки, че отпадъците са влезли в Общността.
4. Превозът може да бъде осъществен единствено ако:
а)
нотификаторът получи писмено съгласие от компетентните органи по изпращането, местоназначението, и когато е уместно, по транзита и ако са спазени условията, определени в него;
б)
има сключен договор в сила между нотификатора и получателя, както се изисква във втора алинея от точка 4 от член 4 и член 5;
в)
има валидна финансова гаранция или еквивалентна застраховка, както се изисква във втора алинея от точка 5 от член 4 и член 6; и
г)
осигурено е екологосъобразно управление съгласно член 49.
5. Ако митническия пункт на влизане в Общността открие незаконен превоз, той незабавно информира компетентния орган в държавата на митническия пункт, който:
а)
незабавно информира компетентния орган по местоназначение в Общността, който информира компетентния орган по изпращането извън Общността; и
б)
гарантира задържане на отпадъците докато компетентния орган по изпращането извън Общността не реши друго и не изпрати това свое решение писмено до компетентния орган в държавата на митническия пункт, в което са задържани отпадъците.
ГЛАВА 2
Внос на отпадъци за оползотворяване
Член 43
Забранен внос, освен от страна, за която се прилага Решението на ОИСР или страна, която е договаряща страна по Базелската конвенция или с действащо споразумение или от други територии по време на ситуации на кризи или война
1. Забранява се вноса в Общността на отпадъци, предназначени за оползотворяване, освен тези от:
а)
страните, за които се прилага Решението на ОИСР; или
б)
други страни, които са договарящи се страни по Базелската конвенция; или
в)
други страни, с които Общността или Общността и нейните държави-членки са сключили двустранни или многостранни споразумения или спогодби, съвместими със законодателството на Общността и в съответствие с член 11 от Базелската конвенция; или
г)
други страни, с които отделните държави-членки са сключили двустранни или многостранни споразумения или спогодби в съответствие с параграф 2; или
д)
други територии в случаи когато, при изключителни основания по време на кризисни ситуации, операции по омиротворяване или поддържане на мира, или война, не могат да бъдат сключени никакви двустранни споразумения или спогодби съгласно букви б) или в), или когато или няма компетентен орган в страната изпращач, или има, но не е в състояние да действа.
2. В изключителни случаи, отделните държави-членки могат да сключат двустранни споразумения и спогодби за оползотворяването на специфични отпадъци в тези държави-членки, когато тези отпадъци няма да се управляват по екологосъобразен начин съгласно член 49, в страната изпращач.
В такива случаи се прилага член 41, параграф 2.
3. Двустранните или многостранни споразумения или спогодби, въведени в съответствие с параграф 1, букви в) и г) се базират на процедурните изисквания на член 42, дотолкова, доколкото могат да бъдат приложими.
Член 44
Процедурни изисквания за вноса от страна, за която се прилага Решението на ОИСР или от други територии по време на кризисни ситуации или война
1. Когато в Общността се внасят отпадъци, предназначени за оползотворяване, от страни и през страни, за които се прилага Решението на ОИСР, разпоредбите на дял II се прилагат mutatis mutandis, с адаптациите и допълненията, изброени в параграфи 2 и 3.
2. Прилагат се следните адаптации:
а)
съгласието, изисквано в съответствие с член 9, може да се даде под формата на мълчаливо съгласие от компетентния орган по изпращането извън Общността;
б)
нотификаторът може да представи предварителна писмена нотификация в съответствие с член 4; и
в)
в случаите, посочени в член 43, параграф 1, буква д), включващи кризисни ситуации, операции по омиротворяване или поддържане на мира, или война, не се изисква съгласието на компетентните органи по изпращането.
3. Освен това трябва да се спазва член 42, параграф 3, букви б), в) и г).
4. Превозът може да бъде осъществен единствено ако:
а)
нотификаторът получи писмено съгласие от компетентните органи по изпращането, местоназначението и, когато е уместно, по транзита или ако е дадено или се счита за дадено мълчаливо съгласие от компетентния орган по изпращането извън Общността и ако са спазени условията, определени в него;
б)
има сключен договор в сила между нотификатора и получателя, както се изисква във втора алинея от точка 4 от член 4 и член 5;
в)
има валидна финансова гаранция или еквивалентна застраховка, както се изисква във втора алинея от точка 5 от член 4 и член 6; и
г)
осигурено е екологосъобразно управление съгласно член 49.
5. Ако входящият митнически пункт на Общността открие незаконен превоз, той незабавно информира компетентния орган в държавата на митническия пункт, който:
а)
незабавно информира компетентния орган по местоназначение в Общността, който информира компетентния орган по изпращането извън Общността; и
б)
гарантира задържане на отпадъците докато компетентния орган по изпращането извън Общността не реши друго и не изпрати това свое решение писмено до компетентния орган в държавата на митническия пункт, в което са задържани отпадъците.
Член 45
Процедурни изисквания за вноса от страна, за която не се прилага Решението на ОИСР, и която е страна по Базелската конвенция или от други територии по време на ситуации на кризи или война
Когато в Общността се внасят отпадъци, предназначени за оползотворяване:
а)
от страна, към която не се прилага Решението на ОИСР; или
б)
през коя да е държава, към която не се прилага Решението на ОИСР и която е също страна по Базелската конвенция,
член 42 се прилага mutatis mutandis.
ГЛАВА 3
Общи разпоредби
Член 46
Внос от отвъдморски страни или територии
1. Когато в Общността се внасят отпадъци от отвъдморски страни или територии, дял II се прилага mutatis mutandis.
2. Една или повече отвъдморски страни и територии и държавата-членка, с която са свързани, могат да прилагат национални процедури за превози от отвъдморската страна или територия към тази държава-членка.
3. Държавите-членки, които прилагат параграф 2, нотифицират Комисията за прилаганите национални процедури.
ДЯЛ VI
ТРАНЗИТ ПРЕЗ ОБЩНОСТТА ОТ И КЪМ ТРЕТИ СТРАНИ
ГЛАВА 1
Транзит на отпадъци за обезвреждане
Член 47
Транзит през Общността на отпадъци, предназначени за обезвреждане
Когато отпадъци, предназначени за обезвреждане, се превозват през държавите-членки от и към трети страни, член 42 се прилага mutatis mutandis, с адаптациите и допълненията, изброени по-долу:
а)
първият и последният компетентен орган по транзита в Общността, когато е уместно, изпраща подпечатано копие от решенията за съгласие за превоза или, ако има мълчаливо съгласие, копие от потвърждението в съответствие с член 42, параграф 3, буква a), до входящите и изходящите митнически пунктове на Общността респективно; и
б)
веднага, щом отпадъците са напуснали Общността, изходящият митнически пункт на Общността изпраща подпечатано копие от документа за превоз до компетентния орган/и по транзита в Общността, обявявайки че отпадъците са напуснали Общността.
ГЛАВА 2
Транзит на отпадъци за оползотворяване
Член 48
Транзит през Общността на отпадъци, предназначени за оползотворяване
1. Когато отпадъци, предназначени за оползотворяване, се превозват през държавите-членки от и към държава, към която не се прилага Решението на ОИСР, член 47 се прилага mutatis mutandis.
2. Когато отпадъци, предназначени за оползотворяване, се превозват през държавите-членки от и към държава, към която се прилага Решението на ОИСР, член 44 се прилага mutatis mutandis, с адаптациите и допълненията, изброени по-долу:
а)
първият и последният компетентен орган по транзита в Общността, когато е уместно, изпраща подпечатано копие от решенията за съгласие за превоза или, ако има мълчаливо съгласие, копие от потвърждението в съответствие с член 42, параграф 3, буква a), до входящите и изходящите митнически пунктове на Общността респективно; и
б)
веднага, щом отпадъците са напуснали Общността, изходящият митнически пункт на Общността изпраща подпечатано копие от документа за превоз до компетентния орган/и по транзита в Общността, обявявайки че отпадъците са напуснали Общността.
3. Когато отпадъци, предназначени за оползотворяване се превозват през държавите-членки от държава, към която не се прилага Решението на ОИСР, към държава, за която се прилага Решението на ОИСР или обратно, параграф 1 се прилага що се отнася до държавата, към която не се прилага Решението на ОИСР, а параграф 2 се прилага що се отнася до държавата, за която се прилага Решението на ОИСР.
ДЯЛ VII
ДРУГИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Допълнителни задължения
Член 49
Опазване на околната среда
1. Производителят, нотификаторът и други замесени предприятия в превоза на отпадъци и/или тяхното оползотворяване или обезвреждане, предприемат необходимите стъпки, за да гарантират, че всички експедирани от тях отпадъци се управляват без да се застрашава здравето на човека и по екологосъобразен начин за времето на превоза и по време на тяхното оползотворяване и обезвреждане. По-специално, когато превоза се осъществява в Общността, се спазват изискванията на член 4 от Директива 2006/12/EО и останалото законодателство на Общността за отпадъци.
2. В случая на износ от Общността, компетентния орган по изпращането в Общността:
а)
изисква и полага всички усилия да гарантира, че всички изнесени отпадъци се управляват по екологосъобразен начин за времето на превоза, включително оползотворяването съгласно членове 36 и 38 или обезвреждането съгласно член 34, в третата страна, която е страна по местоназначението;
б)
забранява износ на отпадъци към трети държави, ако има основание да счита, че отпадъците няма да бъдат управлявани в съответствие с изискванията на буква a).
Що се отнася до операцията по оползотворяване и обезвреждане на отпадъците, може да се допусне, inter alia, че е налице екологосъобразно управление, ако нотификаторът или компетентният орган в страната по местоназначение може да демонстрира, че съоръжението, което получава отпадъците, се експлоатира в съответствие с такива стандарти за опазване на здравето на човека и околната среда, които в общи линии са еквивалентни на стандартите, установени в законодателството на Общността.
Това допускане обаче не накърнява общата оценка за екологосъобразно управление за времето на превоза, включително оползотворяването или обезвреждането в третата страна по местоназначение.
Когато се търси упътване за екологосъобразно управление, може да се използват ръководствата, изброени в приложение VIII.
3. В случая на внос в Общността, компетентния орган по местоназначение в Общността:
а)
изисква и предприема необходимите стъпки за да гарантира, че всички експедирани отпадъци в неговата територия на юрисдикция се управляват, без да се застрашава здравето на човека и без да се използват процеси или методи, които могат да нанесат вреда на околната среда, и в съответствие с член 4 от Директива 2006/12/EО и останалото законодателство на Общността за отпадъци, за времето на превоза, включително оползотворяването или обезвреждането в страната по местоназначение;
б)
забранява внос на отпадъци от трети страни, ако има основание да счита, че отпадъците няма да бъдат управлявани в съответствие с изискванията на буква a).
Член 50
Изпълнение в държавите-членки
1. Държавите-членки определят правилата за санкции, прилагани при нарушение на разпоредбите на настоящия регламент и предприемат всички мерки, необходими за да се гарантира тяхното изпълнение. Предвидените санкции трябва да бъдат ефективни, пропорционални и разубеждаващи. Държавите-членки информират Комисията за тяхното национално законодателство, отнасящо се до предотвратяване и откриване на незаконни превози и санкциите за такива превози.
2. Държавите-членки, чрез мерки за изпълнението на настоящия регламент, извършват, inter alia, проверки на фирми и предприятия в съответствие с член 13 на Директива 2006/12/EО и проверки на място на превози на отпадъци или на тяхното оползотворяване или обезвреждане.
3. Проверките на превози може да се правят по-специално:
а)
в мястото на произход, извършвани заедно с производителя, притежателя или нотификатора;
б)
на местоназначението, извършвани заедно с получателя или съоръжението;
в)
на границите на Общността; и/или
г)
по време на превоза в рамките на Общността.
4. Проверките на превози включват инспекцията на документи, потвърждението за идентичност и, когато е уместно, физическа проверка на отпадъците.
5. Държавите-членки си сътрудничат една с друга, двустранно или многостранно, с цел да улеснят предотвратяването и откриването на незаконни превози.
6. Държавите-членки определят онези лица от техния постоянен персонал, които ще бъдат отговорни за сътрудничеството, посочено в параграф 5 и определят централния пункт/ове за физическите проверки, посочени в параграф 4. Информацията се изпраща до Комисията, която разпространява пълен списък до кореспондентите по член 54.
7. По молба на друга държава-членка, дадена държава-членка може да предприеме принудителни действия срещу лица, заподозрени в незаконен превоз на отпадъци, които лица се намират в тази държава-членка.
Член 51
Доклади от държавите-членки
1. Преди края на всяка календарна година, всяка държава-членка изпраща до Комисията копие от доклада за предишната календарна година, който доклад в съответствие с член 13, параграф 3 от Базелската конвенция, се изготвя и представя на Секретариата на тази конвенция.
2. Преди края на всяка календарна година, държавите-членки изготвят също и доклад за предишната година, на база на допълнителния въпросник за докладване, даден в приложение IX и го изпраща на Комисията.
3. Докладите, изготвени от държавите-членки в съответствие с параграфи 1 и 2, се изпращат до Комисията в електронен формат.
4. На всеки три години Комисията изготвя доклад, на база на горепосочените доклади, за изпълнението на настоящия регламент от Общността и нейните държави-членки.
Член 52
Международно сътрудничество
Държавите-членки, когато е уместно и необходимо съвместно с Комисията, си сътрудничат с други страни по Базелската конвенция и междудържавни организации, inter alia, чрез обмен и/или споделяне на информация, чрез насърчаването на екологосъобразни технологии и разработването на съответните кодекси за добрата практика.
Член 53
Определяне на компетентните органи
Държавите-членки определят компетентния орган или органи, отговорни за изпълнението на настоящия регламент. Всяка държава-членка определя единствен компетентен орган по транзита.
Член 54
Определяне на кореспондентите
Държавите-членки и Комисията определят поотделно един или повече кореспонденти, отговорни за информирането или консултирането на лица или предприятия, отправили запитвания. Кореспондентът на Комисията изпраща до кореспондентите на държавите-членки всички въпроси, отправени към него/нея, които ги касаят и обратно.
Член 55
Определяне на митнически служби на влизане в и на излизане от Общността
Държавите-членки могат да посочат специфични изходящи и входящи митнически пунктове на Общността за превоз на отпадъци, влизащи и напускащи Общността. Ако държавите-членки решат да посочат такива митнически учреждения, няма да се разрешава никакъв превоз на отпадъци през други гранични пунктове в рамките на държавата-членка за целите на влизане в или напускане на Общността.
Член 56
Нотифициране на и информация относно определяния
1. Държавите-членки нотифицират Комисията за определянето на:
а)
компетентните органи, съгласно член 53;
б)
кореспондентите, съгласно член 54; и
в)
когато е уместно, изходящи и входящи митнически пунктове на Общността, съгласно член 55.
2. По отношение на горепосоченото, държавите-членки съобщават на Комисията следната информация:
а)
име/а;
б)
пощенски адрес/и;
в)
адрес/и на електронна поща;
г)
телефонен номер/а;
д)
номер/а на факс; и
е)
езици, приемливи за компетентните органи.
3. Държавите-членки незабавно нотифицират Комисията за всички промени в тази информация.
4. Тази информация, както и всички промени в нея, се изпращат до Комисията в електронен формат, а също и на хартия, ако така се изисква.
5. Комисията публикува на своята интернет страница списъците с определените компетентни органи, кореспонденти и митнически учреждения на влизане в и на излизане от Общността, и актуализира тези списъци, когато е уместно.
ГЛАВА 2
Други разпоредби
Член 57
Заседания на кореспондентите
По искане на държавите-членки или ако е уместно, Комисията периодично провежда заседания на кореспондентите за обсъждане на въпросите, възникнали по настоящия регламент. На тези заседания или на част от тях, се канят и съответните заинтересовани страни, когато всички държави-членки и Комисията са се споразумели, че това е уместно.
Член 58
Изменение на приложения
1. Приложенията могат да бъдат изменяни от Комисията чрез регламенти и в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО, за да се вземе предвид научно-техническия напредък. Освен това:
а)
приложения I, II, III, IIIA, IV и V следва да бъдат изменени, за да се вземат предвид промените, договорени по Базелската конвенция и Решението на ОИСР; освен това, приложение IВ за специфичните инструкции за попълване на документите за уведомление и движение ще бъде завършено най-късно на датата на прилагане на настоящия регламент, отчитайки инструкциите на ОИСР;
б)
към приложения IIIБ, IV или V могат да се добавят некласифицирани отпадъци, на временна база в очакване на решение за тяхното включване в съответните приложения към Базелската конвенция или към Решението на ОИСР;
в)
при получаване на искане на държава-членка, смеси от два или повече отпадъци, изброени в приложение III, могат да се обсъждат за включване в приложение IIIA в случаите, посочени в член 3, параграф 2 на временна база, в очакване на решение за тяхното включване в съответните приложения към Базелската конвенция или към решението на ОИС. Първите позиции, които следва да бъдат включени в приложение IIIA, се въвеждат, ако е рационално, на датата на прилагане на настоящия регламент и най-късно шест месеца след тази дата. Приложение IIIA може да съдържа условието една или повече от позициите в него да не се прилагат за износ към държавите, към които не се прилага Решението на ОИСР;
г)
установяват се случаите на изключения по член 3, параграф 3, и когато е необходимо, такива отпадъци се добавят към приложения IVA и V и се заличават от приложение III;
д)
приложение V се изменя, за да отрази промените към списъка с опасни отпадъци, приет в съответствие с член 1, параграф 4 от Директива 91/689/EИО;
е)
приложение VIII се изменя, за да отрази съответните международни конвенции и споразумения.
2. Когато се изменя приложение IX, комитетът, създаден чрез Директива 91/692/EИО на Съвета от 23 декември 1991 г. относно стандартизиране и рационализиране на доклади за прилагането на някои директиви, свързани с околната среда (22), трябва изцяло да участва в преговорите.
3. Периодът, определен в член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/EО е определен да бъде три месеца.
Член 59
Допълнителни мерки
1. Комисията може да приеме допълнителни мерки, свързани с изпълнението на настоящия регламент както следва:
а)
метод за изчисляване на финансовата гаранция или еквивалентна застраховка, описани в член 6;
б)
насоки за прилагането на член 12, параграф 1, буква ж);
в)
допълнителни условия и изисквания по отношение на съоръжения за оползотворяване с предварително съгласие по член 14;
г)
насоки за прилагането на член 15 по отношение идентифицирането и проследяването на отпадъци, претърпяващи съществени промени при временната операция по оползотворяване и обезвреждане;
д)
насоки за сътрудничеството на компетентните органи във връзка с незаконните превози, посочени в член 24;
е)
технически и организационни изисквания за практическото осъществяване на обмена на електронни данни и предоставянето на документи и информация в съответствие с член 26, параграф 4;
ж)
допълнително ръководство относно използването на езици, посочено в член 27;
з)
допълнително разяснение на процедурните изисквания на дял II, що се отнася до тяхното прилагане при износа, вноса и транзита на отпадъци от, към и през Общността;
и)
допълнително ръководство относно недефинирани правни термини.
2. Тези мерки се решават в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО.
3. Периодът, определен в член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/EО е определен да бъде три месеца.
Член 60
Преглед
1. До 15 юли 2006 г. Комисията приключва своя преглед на връзката между съществуващото секторно законодателство за здравето на хората и животните, включително превози на отпадъци, обхванати от Регламент (EО) № 1774/2002 и разпоредбите на настоящия регламент. Ако е необходимо, този преглед се придружава от подходящи предложения с оглед постигането на еквивалентно ниво на процедурите и режима за контрол при превоза на такива отпадъци.
2. В рамките на пет години след 12 юли 2007 г., Комисията прави преглед на прилагането на член 12, параграф 1, буква в), включително неговото влияние върху опазването на околната среда и функционирането на вътрешния пазар. Ако е необходимо, този преглед се придружава от подходящи предложения за изменение на настоящата разпоредба.
Член 61
Отменяне
1. С настоящото Регламент (ЕИО) № 259/93 и Решение 94/774/EО се отменят считано от 12 юли 2007 г.
2. Позоваванията на отменения Регламент (ЕИО) № 259/93 се считат за позовавания към настоящия регламент.
3. С настоящото Решение 1999/412/EО се отменя, считано от 1 януари 2008 г.
Член 62
Преходни правила
1. Всеки превоз, който е нотифициран и за който компетентният орган по местоназначение е дал потвърждение преди 12 юли 2007 г., е предмет на разпоредбите на Регламент (ЕИО) № 259/93.
2. Всеки превоз, за който заинтересованите компетентни органи са дали тяхното съгласие в съответствие с Регламент (ЕИО) № 259/93, се извършва не по-късно от една година след 12 юли 2007 г.
3. Докладването съгласно член 41, параграф 2 от Регламент (ЕИО) № 259/93 и член 51 на настоящия регламент за 2007 г., се прави въз основа на въпросника, съдържащ се в Решение 1999/412/EО.
Член 63
Преходни разпоредби за някои държави-членки
1. До 31 декември 2010 г. всички превози до Латвия на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, които не са изброени в тези приложения, са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие в съответствие с дял II.
Чрез дерогация от член 12, компетентните органи възразяват срещу превози на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения, предназначени за съоръжение, което се възползва от временна дерогирация от някои разпоредби на Директива 96/61/EО по време на периода, в който временната дерогация се прилага към съоръжението на местоназначение.
2. До 31 декември 2012 г. всички превози до Полша на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложение III, са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие в съответствие с дял II.
Чрез дерогация от член 12 до 31 декември 2007 г. компетентните органи могат да възразяват срещу превози до Полша за оползотворяване на следните отпадъци, изброени в приложения III и IV в съответствие с основанията за възражения, определени в член 11:
B2020 и GE020 (отпадъци от стъкло)
B2070
B2080
B2100
B2120
B3010 и GH013 (твърди отпадъци от пластмаса)
B3020 (отпадъци от хартия)
B3140 (отпадъци от пневматични гуми)
Y46
Y47
A1010 и A1030 (само тиретата, отнасящи се за арсен и живак)
A1060
A1140
A2010
A2020
A2030
A2040
A3030
A3040
A3070
A3120
A3130
A3160
A3170
A3180 (прилага се само по отношение на полихлорирани нафталени (PCN))
A4010
A4050
A4060
A4070
A4090
AB030
AB070
AB120
AB130
AB150
AC060
AC070
AC080
AC150
AC160
AC260
AD150
С изключение на отпадъци от стъкло, отпадъци от хартия и отпадъци от пневматични гуми, този период може да се удължи най-късно до 31 декември 2012 г. в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО.
Чрез дерогация от член 12, до 31 декември 2012 г., компетентните органи могат да повдигат възражения в съответствие с основанията за възражения, определени в член 11 по отношение на превози до Полша на:
а)
следните отпадъци за оползотворяване, изброени в приложение IV:
A2050
A3030
A3180, с изключение на полихлорирани нафталени (PCN)
A3190
A4110
A4120
RB020
и на
б)
отпадъци за оползотворяване, които не са изброени в приложенията.
Чрез дерогация от член 12, компетентните органи възразяват срещу превози на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения, предназначени за съоръжение, което се възползва от временно дерогиране на някои разпоредби на Директива 96/61/EО по време на периода, в който временното дерогиране се прилага към съоръжението по местоназначение.
3. До 31 декември 2011 г., всички превози до Словакия на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения, са предмет на процедурата на предварително писмена нотификация и съгласие в съответствие с дял II.
Чрез дерогация от член 12, компетентните органи възразяват срещу превози на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения, предназначени за съоръжение, което се възползва от временна дерогация от някои разпоредби на Директиви 94/67/EО (23) и 96/61/EО, Директива 2000/76/EО на Европейския парламент и на Съвета от 4 декември 2000 г. за изгарянето на отпадъци (24) и Директива 2001/80/EО на Европейския парламент и на Съвета от 23 октомври 2001 г. за ограничаването на емисии на определени замърсители във въздуха от големи горивни инсталации (25), по време на периода, в който временната дерогация се прилага към съоръжението по местоназначение.
4. До 31 декември 2014 г., всички превози до България на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложение III, са предмет на процедурата на предварително писмена нотификация и съгласие в съответствие с дял II.
Чрез дерогация от член 12, до 31 декември 2009 г., българските компетентни органи могат да повдигат възражения срещу превози до България за оползотворяване на следните отпадъци, изброени в приложения III и IV в съответствие с основанията за възражения, определени в член 11:
B2070
B2080
B2100
B2120
Y46
Y47
A1010 и A1030 (само тиретата, отнасящи се за арсен и живак)
A1060
A1140
A2010
A2020
A2030
A2040
A3030
A3040
A3070
A3120
A3130
A3160
A3170
A3180 (прилага се само по отношение на полихлорирани нафталени (PCN))
A4010
A4050
A4060
A4070
A4090
AB030
AB070
AB120
AB130
AB150
AC060
AC070
AC080
AC150
AC160
AC260
AD150
Този период може да се удължи най-късно до 31 декември 2012 г. в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО.
Чрез дерогация от член 12, до 31 декември 2009 г., българските компетентни органи могат да повдигат възражения в съответствие с основанията за възражения, определени в член 11, срещу превози до България на:
а)
следните отпадъци за оползотворяване, изброени в приложение IV:
A2050
A3030
A3180, с изключение на полихлорирани нафталени (PCN)
A3190
A4110
A4120
RB020
и на
б)
отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения.
Чрез дерогация от член 12, българските компетентни органи възразяват срещу превози на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения, предназначени за съоръжение, което се възползва от временната дерогация от някои разпоредби на Директива 96/61/EО или Директива 2001/80/EО по време на периода, в който временната дерогация се прилага към съоръжението по местоназначение.
5. До 31 декември 2015 г., всички превози до Румъния на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложение III, са предмет на процедурата на предварителна писмена нотификация и съгласие в съответствие с дял II.
Чрез дерогация от член 12, румънските компетентни органи възразяват срещу превози на отпадъци за оползотворяване на следните отпадъци, изброени в приложения III и IV в съответствие с основанията за възражения, определени в член 11:
B2070
B2100, с изключение на отпадъци от диалуминиев триоксид
B2120
B4030
Y46
Y47
A1010 и A1030 (само тиретата, отнасящи се за арсен, живак и талий)
A1060
A1140
A2010
A2020
A2030
A3030
A3040
A3050
A3060
A3070
A3120
A3130
A3140
A3150
A3160
A3170
A3180 (прилага се само по отношение на полихлорирани нафталени (PCN))
A4010
A4030
A4040
A4050
A4080
A4090
A4100
A4160
AA060
AB030
AB120
AC060
AC070
AC080
AC150
AC160
AC260
AC270
AD120
AD150
Този период може да се удължи най-късно до 31 декември 2015 г. в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО.
Чрез дерогация от член 12, до 31 декември 2011 г., румънските компетентни органи могат да повдигат възражения в съответствие с основанията за възражения, определени в член 11, срещу превози до Румъния на:
а)
следните отпадъци за оползотворяване, изброени в приложение IV:
A2050
A3030
A3180, с изключение на полихлорирани нафталени (PCN)
A3190
A4110
A4120
RB020
и на
б)
отпадъци за оползотворяване, които не са изброени в тези приложения.
Този период може да се удължи най-късно до 31 декември 2015 г. в съответствие с процедурата, посочена в член 18, параграф 3 от Директива 2006/12/EО.
Чрез дерогация от член 12, румънските компетентни органи възразяват срещу превози на отпадъци за оползотворяване, изброени в приложения III и IV и превози на отпадъци за оползотворяване, неизброени в тези приложения, предназначени за съоръжение, което се възползва от временна дерогация от някои разпоредби на Директива 96/61/EО, Директива 2000/76/EО или Директива 2001/80/EО по време на периода, в който временната дерогация се прилага към съоръжението по местоназначение.
6. Когато в настоящия член се прави позоваване на дял II по отношение на отпадъците, изброени в приложение III, не се прилагат член 3, параграф 2, член 4, втората алинея от точка 5 и членове 6, 11, 22, 23, 24, 25 и 31.
Член 64
Влизане в сила и прилагане
1. Настоящият регламент влиза в сила на третия ден от публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 12 юли 2007 г.
2. Ако датата на присъединяване на България или Румъния бъде по-късна от датата на прилагане, посочена в параграф 1, член 63, параграфи 4 и 5, чрез дерогация от параграф 1 на настоящия член, се прилага от датата на присъединяване.
3. Предмет на споразумение на заинтересованите държавите-членки, член 26, параграф 4 може да се прилага преди 12 юли 2007 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 14 юни 2006 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EY) N:o 1013/2006,
annettu 14 päivänä kesäkuuta 2006,
jätteiden siirrosta
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, JOTKA
ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 175 artiklan 1 kohdan,
ottavat huomioon komission ehdotuksen,
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (1),
ovat kuulleet alueiden komiteaa,
noudattavat perustamissopimuksen 251 artiklassa määrättyä menettelyä (2),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Tämän asetuksen pääasiallinen ja tärkein tavoite ja osatekijä on ympäristön suojelu, ja sen vaikutukset kansainväliseen kauppaan ovat ainoastaan toissijaisia.
(2)
Euroopan yhteisössä, Euroopan yhteisöön ja Euroopan yhteisöstä tapahtuvien jätteiden siirtojen valvonnasta ja tarkastamisesta 1 päivänä helmikuuta 1993 annettua neuvoston asetusta (ETY) N:o 259/93 (3) on jo moneen otteeseen muutettu merkittävästi, ja sitä on tarpeen edelleen muuttaa. Mainittuun asetukseen on sisällytettävä erityisesti neuvoston asetuksessa (ETY) N:o 259/93 tarkoitetusta yhtenäisestä kuljetusasiakirjasta 24 päivänä marraskuuta 1994 tehty komission päätös 94/774/EY (4) sekä neuvoston asetuksen (ETY) N:o 259/93 41 artiklan 2 kohdan mukaiseen jäsenvaltioiden tietojenantovelvoitteeseen liittyvistä kyselylomakkeista 3 päivänä kesäkuuta 1999 tehty komission päätös 1999/412/EY (5). Selkeyden vuoksi asetus (ETY) N:o 259/93 olisi näin ollen korvattava uudella.
(3)
Neuvoston päätös 93/98/ETY (6) koski vaarallisten jätteiden maan rajan ylittävien siirtojen ja käsittelyn valvonnasta 22 päivänä maaliskuuta 1989 tehdyn Baselin yleissopimuksen (7) tekemistä yhteisön puolesta. Yhteisö on ollut tämän yleissopimuksen osapuoli vuodesta 1994. Antamalla asetuksen (ETY) N:o 259/93 neuvosto on luonut tällaisten jätteiden siirtojen rajoittamista ja valvontaa koskevat säännöt, joiden tarkoituksena on ollut muun muassa saattaa yhteisössä voimassa oleva jätteiden siirtojen valvonta- ja tarkastusjärjestelmä Baselin yleissopimuksen vaatimusten mukaiseksi.
(4)
Neuvoston päätös 97/640/EY (8) koski osapuolten konferenssin päätöksen III/1 mukaisesti Baselin yleissopimukseen tehtävän muutoksen hyväksymistä yhteisön puolesta. Tällä muutoksella kiellettiin kaikkien huolehdittaviksi tarkoitettujen vaarallisten jätteiden vienti yleissopimuksen liitteessä VII luetelluista maista maihin, joita ei ole mainittu kyseisessä liitteessä, sekä 1 päivästä tammikuuta 1998 alkaen kaikkien yleissopimuksen 1 artiklan 1 kappaleen a kohdassa tarkoitettujen vaarallisten jätteiden vienti hyödyntämistä varten. Asetus (ETY) N:o 259/93 on muutettu tätä vastaavasti neuvoston asetuksella (EY) N:o 120/97 (9).
(5)
Koska yhteisö on hyväksynyt hyödynnettävien jätteiden maan rajan ylittävien siirtojen valvonnasta tehdyn päätöksen C(92)39 (lopullinen) muuttamisesta tehdyn OECD:n neuvoston päätöksen C(2001)107 (lopullinen), jäljempänä ’OECD:n päätös’, jäteluetteloiden yhdenmukaistamiseksi Baselin yleissopimuksen kanssa ja eräiden muiden vaatimusten tarkistamisesta, on välttämätöntä saattaa mainitun päätöksen sisältö osaksi yhteisön lainsäädäntöä.
(6)
Yhteisö on allekirjoittanut 22 päivänä toukokuuta 2001 tehdyn pysyviä orgaanisia yhdisteitä koskevan Tukholman yleissopimuksen.
(7)
On tärkeää järjestää jätteiden siirtojen valvonta ja tarkastus ja säännellä niitä siten, että otetaan huomioon tarve säilyttää, suojella ja parantaa ympäristön laatua ja ihmisten terveyttä sekä että edistetään tämän asetuksen entistä yhdenmukaisempaa soveltamista kaikkialla yhteisössä.
(8)
On myös tärkeää pitää mielessä Baselin yleissopimuksen 4 artiklan 2 kohdan d kohdassa määrätty vaatimus siitä, että vaarallisten jätteiden siirrot on rajoitettava ympäristön kannalta hyväksyttävällä ja tehokkaalla jätehuollolla mahdollisimman vähäisiksi.
(9)
On lisäksi tärkeää pitää mielessä Baselin yleissopimuksen 4 artiklan 1 kohdan mukainen kunkin osapuolen oikeus kieltää vaarallisten tai mainitun yleissopimuksen liitteessä II lueteltujen jätteiden tuonti.
(10)
Asevoimien tai avustusjärjestöjen tuottamat jätteet olisi suljettava tämän asetuksen soveltamisalan ulkopuolelle, jos ne tuodaan yhteisöön erityisissä tilanteissa (mukaan lukien kauttakulku yhteisön alueella, kun jäte saapuu yhteisöön). Tällaisten siirtojen osalta olisi noudatettava kansainvälisen oikeuden ja kansainvälisten sopimusten vaatimuksia. Tällaisissa tapauksissa kaikkien kauttakulkumaiden toimivaltaisille viranomaisille ja yhteisössä sijaitsevan vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle olisi etukäteen ilmoitettava siirrosta ja sen määränpäästä.
(11)
On tarpeen estää päällekkäisyys muiden kuin ihmisravinnoksi tarkoitettujen eläimistä saatavien sivutuotteiden terveyssäännöistä 3 päivänä lokakuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1774/2002 (10) kanssa, koska se jo sisältää säännöksiä eläimistä saatavien sivutuotteiden lähetyksistä, ohjaamisesta ja siirroista (keräämisestä, kuljettamisesta, esikäsittelystä, käsittelystä, käytöstä, hyödyntämisestä tai hävittämisestä, kirjanpidosta, lähetysten mukaan liitettävistä asiakirjoista ja jäljitettävyydestä) yhteisössä, yhteisöön ja yhteisöstä.
(12)
Komission olisi annettava tämän asetuksen voimaantulopäivään mennessä kertomus eläinten terveyttä ja kansanterveyttä koskevan voimassa olevan alakohtaisen lainsäädännön ja tämän asetuksen säännösten välisestä suhteesta sekä tehtävä mainittuun päivään mennessä tarvittavat ehdotukset kyseisen lainsäädännön saattamiseksi tämän asetuksen mukaiseksi siten, että saavutetaan yhtäläinen valvonnan taso.
(13)
Vaikka jätteiden siirtojen valvonnasta ja tarkastuksesta tietyssä jäsenvaltiossa vastaa tämä jäsenvaltio itse, jätteiden siirtoja koskevien kansallisten järjestelmien olisi oltava johdonmukaisia yhteisön järjestelmän kanssa ympäristön ja ihmisten terveyden suojelun korkean tason varmistamiseksi.
(14)
Kun on kyse huolehdittavaksi tarkoitettujen jätteiden tai sellaisten hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden, joita ei ole lueteltu liitteessä III, IIIA tai IIIB, siirroista, on aiheellista varmistaa mahdollisimman korkea valvonnan ja tarkastusten taso siten, että tällaisiin siirtoihin vaaditaan kirjallinen ennakkohyväksyntä. Tällaiseen menettelyyn olisi kuuluttava ennakkoilmoitus, jonka myötä toimivaltaisten viranomaisten on mahdollista saada asianmukaiset tiedot voidakseen toteuttaa kaikki tarvittavat toimenpiteet ihmisten terveyden ja ympäristön suojelemiseksi. Sen johdosta toimivaltaisten viranomaisten olisi myös mahdollista esittää perusteltuja vastalauseita tällaisen siirron osalta.
(15)
Kun on kyse liitteessä III, IIIA tai IIIB lueteltujen hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirroista, on aiheellista varmistaa valvonnan ja tarkastusten vähimmäistaso siten, että vaaditaan tiettyjen tietojen toimittamista tällaisten jätteiden mukana.
(16)
Tämän asetuksen johdonmukaisen soveltamisen ja sisämarkkinoiden toimivuuden vuoksi on tarpeen tehokkuuden nimissä vaatia, että lähtömaan toimivaltainen viranomainen käsittelee ilmoitukset.
(17)
Lisäksi on tärkeää selkeyttää vakuus- tai vastaavaa vakuutusjärjestelmää.
(18)
Koska jätteiden tuottajilla on vastuu ympäristön kannalta hyväksyttävästä jätehuollosta, olisi näiden itsensä täytettävä jätteiden siirtoa koskevat ilmoitus- ja siirtoasiakirjat, mikäli se on käytännössä mahdollista.
(19)
On tarpeen säätää ilmoittajaa koskevista menettelyllisistä takeista sekä oikeusvarmuuden vuoksi että tämän asetuksen johdonmukaisen soveltamisen ja sisämarkkinoiden toimivuuden varmistamiseksi.
(20)
Kun on kyse huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden siirroista, jäsenvaltioiden olisi otettava huomioon läheisyys-, hyödyntämisen ensisijaisuus- ja omavaraisuusperiaatteet yhteisön ja kansallisella tasolla siten kuin jätteistä 5 päivänä huhtikuuta 2006 Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2006/12/EY (11) säädetään, toteuttamalla perustamissopimuksen mukaisia toimenpiteitä tällaisten jätteiden siirtojen kieltämiseksi kokonaan tai osittain tai niiden vastustamiseksi järjestelmällisesti. Lisäksi olisi otettava huomioon direktiivissä 2006/12/EY säädetty vaatimus, jonka mukaan jäsenvaltioiden on perustettava yhtenäinen ja riittävä käsittelylaitosten verkosto, jotta yhteisö tulee kokonaisuudessaan omavaraiseksi jätteenkäsittelyn suhteen ja jäsenvaltiot pääsevät kukin erikseen lähemmäksi tätä tavoitetta ottaen huomioon maantieteelliset olosuhteet tai tietyntyyppisiin jätteisiin erikoistuneiden laitosten tarve. Lisäksi jäsenvaltioiden olisi voitava varmistaa, että ympäristön pilaantumisen ehkäisemisen ja vähentämisen yhtenäistämiseksi 24 päivänä syyskuuta 1996 annetun neuvoston direktiivin 96/61/EY (12) soveltamisalaan kuuluvat jätehuoltolaitokset soveltavat kyseisessä direktiivissä määriteltyjä parhaita käytettävissä olevia tekniikoita laitokselle myönnetyn luvan mukaisesti ja että jäte käsitellään yhteisön lainsäädännössä vahvistettuihin huolehtimistoimia koskevien oikeudellisesti sitovien ympäristönsuojelunormien mukaisesti.
(21)
Kun on kyse hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden siirroista, jäsenvaltioiden olisi voitava varmistaa, että direktiivin 96/61/EY soveltamisalaan kuuluvat jätehuoltolaitokset soveltavat kyseisessä direktiivissä määriteltyjä parhaita käytettävissä olevia tekniikoita laitokselle myönnetyn luvan mukaisesti. Lisäksi jäsenvaltioiden olisi voitava varmistaa, että jäte käsitellään yhteisön lainsäädännössä vahvistettuihin hyödyntämistoimiin liittyvien oikeudellisesti sitovien ympäristönsuojelunormien mukaisesti ja, direktiivin 2006/12/EY 7 artiklan 4 kohta huomioon ottaen, noudattamalla mainitun direktiivin mukaisesti laadittuja jätehuoltosuunnitelmia siten, että tarkoituksena on varmistaa yhteisön lainsäädännössä vahvistettujen oikeudellisesti sitovien hyödyntämis- tai kierrätysvelvoitteiden täyttäminen.
(22)
Pakollisten jätteidenkäsittelylaitoksia ja erityisten jätemateriaalien käsittelyä koskevien vaatimusten kehittämisellä yhteisön tasolla voidaan yhteisön lainsäädännön voimassa olevien säännösten lisäksi osaltaan edistää korkeatasoista ympäristönsuojelua kaikkialla yhteisössä, tukea tasavertaisten kierrätysolosuhteiden luomista ja auttaa sen varmistamisessa, että taloudellisesti kannattavien kierrätystä koskevien sisämarkkinoiden kehittymistä ei estetä. Yhteisön tasolla on siksi kehitettävä yhdenvertaiset olosuhteet soveltamalla tarvittaessa tietyillä aloilla kierrätystä koskevia yhteisiä standardeja kierrätyksen laadun parantamiseksi muun muassa kierrätysmateriaalien osalta. Komission olisi annettava tarvittaessa mahdollisimman pian ehdotuksia tällaisista tiettyjä jätetyyppejä ja tiettyjä kierrätyslaitoksia koskevista standardeista jätestrategian jatkotarkastelun pohjalta ja ottaen huomioon yhteisön ja jäsenvaltioiden voimassa olevan lainsäädännön. Toistaiseksi olisi suunniteltuja siirtoja tietyin edellytyksin voitava vastustaa, jos siirtoihin liittyvä hyödyntäminen ei olisi jätteen hyödyntämistä koskevan lähtömaan kansallisen lainsäädännön mukainen. Toistaiseksi komission olisi myös tarkkailtava, miten tilanne kehittyy uusiin jäsenvaltioihin mahdollisesti suuntautuvien ei-toivottujen jätteiden siirtojen osalta, ja tehtävä tarvittaessa asiaankuuluvia ehdotuksia tällaisten tilanteiden hoitamiseksi.
(23)
Jäsenvaltioita olisi vaadittava varmistamaan, että kyseiset toimivaltaiset viranomaiset asettavat tiedot siirtoja koskevista ilmoituksista aiheellisin tavoin julkisesti saataville 25 päivänä kesäkuuta 1998 tehdyn, tiedon saantia, yleisön osallistumisoikeutta päätöksentekoon sekä muutoksenhaku- ja vireillepano-oikeutta ympäristöasioissa koskevan Yhdistyneiden Kansakuntien Euroopan talouskomission yleissopimuksen (Århusin sopimus) mukaisesti, kun tällaiset tiedot eivät ole kansallisen tai yhteisön lainsäädännön mukaisesti luottamuksellisia.
(24)
Olisi säädettävä velvollisuudesta ottaa jäte takaisin lähettäjämaahan taikka hyödyntää se tai huolehtia siitä jollakin muulla tavalla, jos jätteen siirtoa ei voida toteuttaa aiotulla tavalla.
(25)
Lisäksi olisi säädettävä, että henkilön, jonka toiminnan tuloksena laiton jätteiden siirto toteutetaan, on otettava kyseinen jäte takaisin tai tehtävä muita järjestelyjä sen hyödyntämiseksi tai siitä huolehtimiseksi. Jos tätä ei noudateta, olisi joko lähettävän tai vastaanottavan maan toimivaltaisten viranomaisten itse puututtava asiaan.
(26)
Asianomaisten maiden ympäristön suojelemiseksi on tarpeen selkeyttää Baselin yleissopimuksen mukaisesti säädetyn kiellon soveltamisalaa tapauksissa, joissa yhteisöstä viedään mitä hyvänsä jätteitä huolehdittaviksi johonkin sellaiseen kolmanteen maahan, joka ei ole Euroopan vapaakauppaliiton (EFTA) jäsen.
(27)
Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen osapuolina olevat maat voivat ottaa käyttöön yhteisön sisäisiä siirtoja koskevat tarkastusmenettelyt.
(28)
Asianomaisten maiden ympäristön suojelemiseksi on lisäksi tarpeen selkeyttää niin ikään Baselin yleissopimuksen mukaisesti säädetyn kiellon soveltamisalaa tapauksissa, joissa vaarallisia jätteitä viedään hyödynnettäviksi sellaiseen maahan, johon OECD:n päätöstä ei sovelleta. Erityisesti on tarpeen selkeyttää niiden jätteiden luetteloa, joihin tätä kieltoa sovelletaan, ja varmistaa, että luetteloon on sisällytetty myös Baselin yleissopimuksen liitteessä II luetellut eli kotitalouksista kerätyt jätteet ja kotitalousjätteiden polttamisessa syntyvät jäämät.
(29)
Olisi edelleen pidettävä voimassa erityiset järjestelyt, joita sovelletaan vaarattomien jätteiden vientiin hyödynnettäviksi maihin, joihin OECD:n päätöstä ei sovelleta, ja olisi säädettävä näiden järjestelyjen myöhemmin tapahtuvasta paremmasta yhdenmukaistamisesta.
(30)
Huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden tuonti yhteisöön olisi sallittava Baselin yleissopimuksen osapuolena olevista maista. Hyödynnettävien jätteiden tuonti yhteisöön olisi sallittava maista, joihin OECD:n päätöstä sovelletaan tai jotka ovat Baselin yleissopimuksen osapuolia. Muutoin jätteiden tuonti olisi kuitenkin sallittava vain tapauksissa, joissa viejämaata sitoo yhteisön lainsäädännön ja Baselin yleissopimuksen 11 artiklan mukainen kahden- tai monenvälinen sopimus taikka järjestely, paitsi jos tämä ei ole mahdollista kriisitilanteessa, rauhanpalauttamisen tai rauhanturvaamisoperaatioiden yhteydessä tai sotatilanteessa.
(31)
Tätä asetusta olisi sovellettava kansainvälisen merioikeuden mukaisesti.
(32)
Tässä asetuksessa olisi otettava huomioon merentakaisten maiden ja alueiden assosiaatiosta Euroopan yhteisöön 27 päivänä marraskuuta 2001 tehdyn neuvoston päätöksen 2001/822/EY (13) (’päätös merentakaisten alueiden assosiaatiosta’) säännöt, jotka koskevat jätteiden vientiä näihin merentakaisiin maihin ja alueille sekä jätteiden tuontia niistä.
(33)
Olisi toteutettava tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että siirrettäessä jätteitä yhteisössä tai tuotaessa niitä jäsenvaltioihin jätteiden huolto tapahtuu direktiivin 2006/12/EY ja muun jätteitä koskevan yhteisön lainsäädännön mukaisesti koko siirron ajan aina vastaanottomaassa tapahtuvaan hyödyntämiseen tai huolehtimiseen saakka vaarantamatta ihmisten terveyttä ja käyttämättä menettelyjä tai menetelmiä, joista voi aiheutua haittaa ympäristölle. Kun kyseessä on jätteen sallittu vienti yhteisöstä, olisi pyrittävä varmistamaan, että jätteen huolto tapahtuu ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla koko siirron ajan aina vastaanottajana olevassa kolmannessa maassa tapahtuvaan hyödyntämiseen tai huolehtimiseen saakka. Vastaanottavan laitoksen olisi toimittava pääpiirteittäin yhteisön lainsäädäntöä vastaavien ihmisten terveyttä ja ympäristönsuojelua koskevien vaatimusten mukaisesti. Tätä varten olisi laadittava luettelo ohjeista, jotka eivät ole sitovia mutta joista voidaan hakea ohjausta ympäristön kannalta hyväksyttävään jätehuoltoon.
(34)
Jäsenvaltioiden olisi toimitettava komissiolle tämän asetuksen täytäntöönpanoa koskevia tietoja sekä Baselin yleissopimuksen sihteeristölle toimitettuina raportteina että erillisellä kyselylomakkeella.
(35)
Ihmisten terveyden ja ympäristön suojelemiseksi on tarpeen varmistaa, että laivojen romuttaminen hoidetaan turvallisesti ja ympäristön kannalta järkevästi. Lisäksi olisi huomattava, että aluksesta voi tulla Baselin yleissopimuksen 2 artiklan määritelmän mukainen jäte, vaikka se samanaikaisesti muiden kansainvälisten sääntöjen nojalla voidaan määritellä alukseksi. On tärkeätä muistaa, että parhaillaan tehdään työtä, johon liittyy Kansainvälisen työjärjestön (ILO), Kansainvälisen merenkulkujärjestön (IMO) ja Baselin yleissopimuksen sihteeristön yhteistoimintaa ja jolla pyritään maailmanlaajuisesti sitoviin vaatimuksiin, joilla varmistetaan laivojen romuttamisen muodostaman ongelman tehokas ratkaiseminen.
(36)
Jätteiden siirtojen valvontaa koskeva tehokas kansainvälinen yhteistyö auttaa varmistamaan, että vaarallisten jätteiden siirtoja valvotaan. Yhteisön ja sen jäsenvaltioiden sekä kolmansien maiden välistä tietojen vaihtoa, vastuunjakoa ja yhteisiä toimia olisi edistettävä asianmukaisen jätehuollon varmistamiseksi.
(37)
Komission olisi hyväksyttävä tämän asetuksen tietyt liitteet direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen. Samaa menettelyä olisi noudatettava muutettaessa liitteitä niiden mukauttamiseksi tieteelliseen ja tekniseen kehitykseen, asiaa koskevan yhteisön lainsäädännön muutoksiin sekä OECD:n päätökseen, Baselin yleissopimukseen ja muihin asiaan liittyviin kansainvälisiin yleissopimuksiin ja sopimuksiin liittyviin tapahtumiin.
(38)
Komission olisi liitteessä IC säädettäviä ilmoitus- ja siirtoasiakirjojen täyttämisohjeita laatiessaan, OECD:n päätös ja Baselin yleissopimus huomioon ottaen, tarkennettava muun muassa, että ilmoitus- ja siirtoasiakirjojen olisi mahdollisuuksien mukaan oltava kahdella sivulla, sekä milloin liitteissä IA ja IB olevat ilmoitus- ja siirtoasiakirja olisi tarkkaan ottaen täytettävä liite II huomioon ottaen. Lisäksi yksittäisiä vaatimuksia olisi selvennettävä, jos OECD:n päätöksen ja Baselin yleissopimuksen sekä tämän asetuksen terminologia ja vaatimukset poikkeavat toisistaan.
(39)
Arvioitaessa jäteseosten lisäämistä liitteeseen IIIA olisi otettava huomioon muun muassa seuraavat seikat: jätteen ominaisuudet, kuten sen mahdolliset vaaralliset ominaisuudet, kontaminaatiopotentiaali ja fysikaalinen olomuoto, sekä jätehuoltoa koskevat seikat, kuten teknologinen kapasiteetti jätteen hyödyntämiseksi ja hyödyntämistoimista ympäristölle koituvat edut, kuten se, voiko ympäristön kannalta hyväksyttävä jätehuolto vaarantua. Komission olisi pyrittävä saamaan tämä liite mahdollisimman valmiiksi ennen tämän asetuksen voimaantulopäivää ja saatettava tämä tehtävä päätökseen viimeistään kuuden kuukauden kuluessa mainitusta ajankohdasta.
(40)
Komission olisi hyväksyttävä myös tämän asetuksen täytäntöönpanoon liittyvät lisätoimenpiteet direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen. Näihin toimenpiteisiin olisi kuuluttava rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen laskemisessa käytettävä menetelmä, joka komission olisi mahdollisuuksien mukaan laadittava ennen asetuksen soveltamispäivää.
(41)
Tämän asetuksen täytäntöönpanemiseksi tarvittavista toimenpiteistä olisi päätettävä menettelystä komissiolle siirrettyä täytäntöönpanovaltaa käytettäessä 28 päivänä kesäkuuta 1999 tehdyn neuvoston päätöksen 1999/468/EY (14) mukaisesti.
(42)
Tämän asetuksen tavoitetta eli ympäristön suojelemisen varmistamista jätteitä siirrettäessä ei voida riittävällä tavalla saavuttaa jäsenvaltioiden toimin, vaan se voidaan ehdotetun toiminnan laajuuden ja vaikutusten vuoksi saavuttaa paremmin yhteisön tasolla, joten yhteisö voi toteuttaa toimenpiteitä perustamissopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä asetuksessa ei ylitetä sitä, mikä on tämän tavoitteen saavuttamiseksi tarpeen,
OVAT ANTANEET TÄMÄN ASETUKSEN:
I OSASTO
SOVELTAMISALA JA MÄÄRITELMÄT
1 artikla
Soveltamisala
1. Tässä asetuksessa vahvistetaan jätteiden siirtoihin sovellettavat menettelyt ja valvontajärjestelmät, jotka riippuvat siirron lähtöpaikasta, vastaanottopaikasta ja reitistä, siirrettävän jätteen tyypistä sekä jätteeseen sen vastaanottopaikassa sovellettavasta käsittelystä.
2. Tätä asetusta sovelletaan jätteiden siirtoihin,
a)
jotka toteutetaan jäsenvaltioiden välillä joko kokonaan yhteisön alueella tai siten, että jätteet kuljetetaan kolmansien maiden kautta;
b)
joissa jäte tuodaan yhteisöön kolmansista maista;
c)
joissa jäte viedään yhteisöstä kolmansiin maihin;
d)
jotka kulkevat yhteisön alueen kautta, kun jätteitä siirretään kolmansista maista ja kolmansiin maihin.
3. Tämän asetuksen soveltamisalaan eivät kuulu:
a)
alusten ja offshore-lauttojen tavanomaisessa toiminnassa syntyneiden jätteiden, jätevedet ja jäänteet mukaan luettuina, purkaminen maihin sillä edellytyksellä, että tällaiseen jätteeseen sovelletaan alusten aiheuttaman meren pilaantumisen ehkäisemisestä vuonna 1973 tehdyn kansainvälisen yleissopimuksen, sellaisena kuin se on muutettuna siihen liittyvällä vuoden 1978 pöytäkirjalla (Marpol 73/78), tai jonkin muun sitovan kansainvälisen oikeudellisen asiakirjan vaatimuksia;
b)
ajoneuvoissa, junissa, lentokoneissa ja aluksissa syntynyt jäte siihen asti, kun tällainen jäte puretaan hyödyntämistä tai huolehtimista varten;
c)
radioaktiivisen jätteen siirrot, sellaisina kuin ne on määritelty Euroopan yhteisön jäsenvaltioiden välillä sekä yhteisöön ja yhteisöstä pois tapahtuvien radioaktiivisen jätteen siirtojen valvonnasta ja tarkkailusta 3 päivänä helmikuuta 1992 annetun neuvoston direktiivin 92/3/Euratom (15) 2 artiklassa;
d)
siirrot, joiden osalta noudatetaan asetuksen (EY) N:o 1774/2002 hyväksyntävaatimuksia;
e)
direktiivin 2006/12/EY 2 artiklan 1 kohdan b alakohdan ii, iv ja v alakohdassa tarkoitettujen jätteiden siirrot, jos tällaiset siirrot jo kuuluvat muun samankaltaisia säännöksiä sisältävän yhteisön lainsäädännön soveltamisalaan;
f)
jätteiden siirrot, jotka tehdään Etelämantereelta yhteisöön ja jotka ovat Etelämannerta koskevaan sopimukseen liittyvän ympäristönsuojelupöytäkirjan (1991) vaatimusten mukaisia;
g)
sellaisen jätteen tuonti yhteisöön, jonka asevoimat tai avustusjärjestöt ovat tuottaneet kriisitilanteiden, rauhanpalauttamisen tai rauhanturvaamisoperaatioiden yhteydessä, jos asianomaiset asevoimat tai avustusjärjestöt siirtävät tällaisen jätteen tai se siirretään niiden puolesta suoraan tai välillisesti vastaanottomaahan. Tällaisissa tapauksissa kaikkien kauttakulkumaiden toimivaltaisille viranomaisille ja yhteisössä sijaitsevan vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle on etukäteen ilmoitettava siirrosta ja sen määränpäästä.
4. Etelämantereelta yhteisön ulkopuolisiin maihin yhteisön kautta tehtäviin jätteiden siirtoihin sovelletaan 36 ja 49 artiklaa.
5. Yksinomaan yhden jäsenvaltion sisällä tapahtuviin jätteiden siirtoihin sovelletaan ainoastaan 33 artiklaa.
2 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa tarkoitetaan:
1)
’jätteellä’ samaa kuin direktiivin 2006/12/EY 1 artiklan 1 kohdan a alakohdassa;
2)
’vaarallisella jätteellä’ samaa kuin vaarallisesta jätteestä 12 päivänä joulukuuta 1991 annetun neuvoston direktiivin 91/689/ETY (16) 1 artiklan 4 kohdassa;
3)
’jäteseoksella’ jätettä, joka syntyy kahden tai useamman tyyppisen jätteen tahallisesta tai tahattomasta sekoittamisesta ja jolle seokselle ei tämän asetuksen liitteissä III, IIIB, IV ja IVA ole yhtä ainoaa jätenimikettä. Jäte-erän siirto, jossa siirretään kahden tai useamman tyyppistä, toisistaan erillään olevaa jätettä, ei ole jäteseos;
4)
’huolehtimisella’ samaa kuin direktiivin 2006/12/EY 1 artiklan 1 kohdan e alakohdassa;
5)
’väliaikaisella huolehtimisella’ direktiivin 2006/12/EY liitteessä II A määriteltyjä huolehtimistoimia D 13 - D 15;
6)
’hyödyntämisellä’ samaa kuin direktiivin 2006/12/EY 1 artiklan 1 kohdan f alakohdassa;
7)
’väliaikaisella hyödyntämisellä’ direktiivin 2006/12/EY liitteessä II B määriteltyjä hyödyntämistoimia R 12 ja R 13;
8)
’ympäristön kannalta hyväksyttävällä jätehuollolla’ kaikkien käytännössä toteutettavissa olevien toimien toteuttamista sen varmistamiseksi, että jätteiden huolto tapahtuu ihmisten terveyttä ja ympäristöä tällaisten jätteiden mahdollisilta haittavaikutuksilta suojelevalla tavalla;
9)
’tuottajalla’ jokaista, jonka toiminta tuottaa jätettä (alkuperäinen tuottaja) ja/tai joka suorittaa esikäsittelyä, sekoittamista tai muita toimia, joiden tuloksena kyseisen jätteen ominaislaatu tai koostumus muuttuu (uusi tuottaja), direktiivin 2006/12/EY 1 artiklan 1 kohdan b alakohdassa olevan määritelmän mukaisesti;
10)
’haltijalla’ jätteen tuottajaa taikka luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, jonka hallussa jäte on, ja joka on määritelty direktiivin 2006/12/EY 1 artiklan 1 kohdan c alakohdassa;
11)
’kerääjällä’ jokaista, joka kerää jätteitä direktiivin 2006/12/EY 1 artiklan 1 kohdan g alakohdan määritelmän mukaisesti;
12)
’kauppiaalla’ jokaista, joka toimii toimeksiantajana jätteen ostossa ja sen jälkeisessä myynnissä, mukaan lukien kauppiaat, jotka eivät ota jätettä fyysisesti haltuunsa, ja jota tarkoitetaan direktiivin 2006/12/EY 12 artiklassa;
13)
’välittäjällä’ jokaista, joka järjestää jätteen hyödyntämisen tai siitä huolehtimisen toisten puolesta, mukaan lukien välittäjät, jotka eivät ota jätettä fyysisesti haltuunsa, ja jota tarkoitetaan direktiivin 2006/12/EY 12 artiklassa;
14)
’vastaanottajalla’ vastaanottomaan lainkäyttövallan alaista henkilöä tai yritystä, jolle jäte siirretään hyödynnettäväksi tai huolehdittavaksi;
15)
’ilmoituksen tekijällä’:
a)
jos siirrettävä jäte on peräisin jäsenvaltiosta, tämän jäsenvaltion lainkäyttövallan alaista luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, joka aikoo siirtää tai siirrättää jätteitä ja jolla on velvollisuus tehdä ilmoitus. Ilmoituksen tekijä on jokin seuraavassa luettelossa mainituista henkilöistä tai elimistä seuraavan luettelon mukaisessa järjestyksessä:
i)
alkuperäinen tuottaja; tai
ii)
uusi tuottaja, joka suorittaa toimia ennen sen siirtoa; tai
iii)
luvan saanut kerääjä, joka on samantyyppisen jätteen useista eri lähteistä peräisin olevista pienistä määristä koonnut lähetyksen, jonka siirto alkaa yhdestä ilmoitetusta paikasta; tai
iv)
rekisteröity kauppias, jonka i alakohdassa tarkoitettu alkuperäinen tuottaja, ii alakohdassa tarkoitettu uusi tuottaja tai iii alakohdassa tarkoitettu luvan saanut kerääjä on kirjallisesti valtuuttanut toimimaan puolestaan ilmoituksen tekijänä; tai
v)
rekisteröity välittäjä, jonka i alakohdassa tarkoitettu alkuperäinen tuottaja, ii alakohdassa tarkoitettu uusi tuottaja tai iii alakohdassa tarkoitettu luvan saanut kerääjä on kirjallisesti valtuuttanut toimimaan puolestaan ilmoituksen tekijänä; tai
vi)
siinä tapauksessa, ettei kukaan i, ii, iii, iv ja v alakohdassa yksilöidyistä henkilöistä ole tiedossa tai he ovat kaikki maksukyvyttömiä, haltija.
Jos iv tai v alakohdassa määritelty ilmoituksen tekijä laiminlyö jonkin 22-25 artiklassa asetetun jätteen takaisin ottamista koskevan velvollisuuden, i alakohdassa tarkoitettua alkuperäistä tuottajaa, ii alakohdassa tarkoitettua uutta tuottajaa tai iii alakohdassa tarkoitettua luvan saanutta kerääjää, joka on valtuuttanut kyseisen kauppiaan tai välittäjän toimimaan puolestaan, pidetään ilmoituksen tekijänä mainittujen jätteen takaisin ottamista koskevien velvollisuuksien osalta. Jos kyseessä on laiton siirto, josta ilmoituksen on tehnyt iv alakohdassa tarkoitettu kauppias tai v alakohdassa tarkoitettu välittäjä, pidetään i, ii tai iii alakohdassa tarkoitettua henkilöä, joka on valtuuttanut kyseisen kauppiaan tai välittäjän toimimaan puolestaan, ilmoituksen tekijänä tätä asetusta sovellettaessa;
b)
jos yhteisöön tuodaan tai sen kautta siirretään jätettä, joka ei ole peräisin mistään jäsenvaltiosta, jotain seuraavista jätteen lähtömaan lainkäyttövallan alaisista luonnollisista henkilöistä tai oikeushenkilöistä, joka aikoo siirtää tai siirrättää tai on siirrättänyt jätteitä:
i)
lähtömaan lakien mukaisesti nimettyä henkilöä tai, jos tällaista henkilöä ei ole nimetty;
ii)
jätteen haltijaa sen vientiajankohtana;
16)
’Baselin yleissopimuksella’ vaarallisten jätteiden maan rajan ylittävien siirtojen ja käsittelyn valvonnasta 22 päivänä maaliskuuta 1989 tehtyä Baselin yleissopimusta;
17)
’OECD:n päätöksellä’ hyödynnettävien jätteiden maan rajan ylittävien siirtojen valvonnasta tehdyn OECD:n päätöksen C(92)39 (lopullinen) muuttamisesta tehtyä OECD:n neuvoston päätöstä C(2001)107 (lopullinen);
18)
’toimivaltaisella viranomaisella’:
a)
kun on kyseessä yhteisön jäsenvaltio, asianomaisen jäsenvaltion 53 artiklan mukaisesti nimeämää elintä; tai
b)
kun on kyseessä maa, joka ei ole yhteisön jäsenvaltio mutta joka on Baselin yleissopimuksen osapuoli, elintä, jonka kyseinen maa on tämän yleissopimuksen 5 artiklan mukaisesti nimennyt toimivaltaiseksi viranomaiseksi yleissopimuksen soveltamista varten; tai
c)
kun on kyseessä maa, jota ei tarkoiteta a ja b alakohdassa, elintä, jonka kyseinen maa tai alue on nimennyt toimivaltaiseksi viranomaiseksi tai, jos viranomaista ei ole nimetty, sen maan tai alueen sääntelyviranomainen, jolla on lainkäyttövalta hyödynnettäviksi tai huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden siirtojen tai kauttakulun suhteen;
19)
’lähtömaan toimivaltaisella viranomaisella’ sen alueen toimivaltaista viranomaista, jolta jätteen siirron suunnitellaan alkavan tai jolta siirto alkaa;
20)
’vastaanottomaan toimivaltaisella viranomaisella’ sen alueen toimivaltaista viranomaista, jolle jätteen siirtoa suunnitellaan tai jolle siirto suoritetaan taikka jolla jäte lastataan ennen sen hyödyntämistä tai siitä huolehtimista alueella, joka ei ole minkään maan lainkäyttövallan alainen;
21)
’kauttakulkumaan toimivaltaisella viranomaisella’ minkä tahansa sellaisen muun maan kuin lähtömaan tai vastaanottomaan toimivaltaista viranomaista, jonka kautta siirron suorittamista suunnitellaan tai jonka kautta siirto suoritetaan;
22)
’lähtömaalla’ maata, josta jätteen siirron suunnitellaan alkavan tai josta siirto alkaa;
23)
’vastaanottomaalla’ maata, johon jätteen siirtoa suunnitellaan tai johon jäte siirretään kyseisessä maassa hyödynnettäväksi tai huolehdittavaksi taikka lastattavaksi ennen sen hyödyntämistä tai siitä huolehtimista alueella, joka ei ole minkään maan lainkäyttövallan alainen;
24)
’kauttakulkumaalla’ maata, joka ei ole lähtö- eikä vastaanottomaa ja jonka kautta jätteen siirtoa suunnitellaan tai jonka kautta jäte siirretään;
25)
’maan kansalliseen lainkäyttövaltaan kuuluvalla alueella’ maa- tai merialuetta, jossa jollain valtiolla on hallinnollinen ja sääntelyvastuu kansainvälisen oikeuden mukaisesti ihmisen terveyden tai ympäristön suojelun alalla;
26)
’merentakaisilla mailla ja alueilla’ maita ja alueita, jotka luetellaan päätöksen 2001/822/EY liitteessä IA;
27)
’yhteisön vientitullitoimipaikalla’ yhteisön tullikoodeksista 12 päivänä lokakuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2913/92 (17) 161 artiklan 5 kohdassa määriteltyä tullitoimipaikkaa;
28)
’yhteisön poistumistullitoimipaikalla’ tietyistä yhteisön tullikoodeksista annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2913/92 soveltamista koskevista säännöistä 2 päivänä heinäkuuta 1993 annetun komission asetuksen (ETY) N:o 2454/93 (18) 793 artiklan 2 kohdassa määriteltyä tullitoimipaikkaa;
29)
’yhteisön saapumistullitoimipaikalla’ tullitoimipaikkaa, jonne yhteisön tullialueelle tuotu jäte on kuljetettava asetuksen (ETY) N:o 2913/92 38 artiklan 1 kohdan mukaisesti;
30)
’tuonnilla’ kaikkea jätteen tuloa yhteisöön, lukuun ottamatta kauttakulkua yhteisön kautta;
31)
’viennillä’ toimintaa, jolla jäte viedään pois yhteisöstä, lukuun ottamatta kauttakulkua yhteisön kautta;
32)
’kauttakululla’ yhden tai useamman, muun kuin lähtö- tai vastaanottomaan kautta tapahtuvaa jätteen siirtoa tai suunniteltua siirtoa;
33)
’kuljetuksella’ jätteen maantie-, rautatie-, lento-, meri- tai sisävesikuljetusta;
34)
’siirrolla’ jätteen suunniteltua tai toteutettavaa kuljetusta sen hyödyntämistä tai siitä huolehtimista varten
a)
maasta toiseen; tai
b)
jonkin maan ja sen suojeluksessa olevien merentakaisten maiden ja alueiden tai muiden alueiden välillä; tai
c)
jonkin maan ja jonkin sellaisen maa-alueen välillä, joka ei kansainvälisen oikeuden mukaan kuulu mihinkään maahan; tai
d)
jonkin maan ja Etelämantereen välillä; tai
e)
jostakin maasta jonkin edellä tarkoitetun alueen kautta; tai
f)
jonkin edellä tarkoitetun alueen kautta ja kuljetus alkaa ja päättyy samassa maassa; tai
g)
johonkin maahan joltakin maantieteelliseltä alueelta, joka ei kuulu minkään maan lainkäyttövaltaan;
35)
’laittomalla siirrolla’ jätteiden siirtoja, jotka toteutetaan
a)
tekemättä tämän asetuksen mukaista ilmoitusta kaikille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille; tai
b)
ilman asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten tämän asetuksen nojalla antamaa hyväksyntää; tai
c)
asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten hyväksynnällä, joka on saatu väärennöksen, harhaanjohtamisen tai erehdyttämisen avulla; tai
d)
tavalla, jota ei ole olennaisilta osiltaan eritelty ilmoitus- tai siirtoasiakirjoissa; tai
e)
tavalla, joka johtaa jätteen hyödyntämiseen tai siitä huolehtimiseen yhteisön tai kansainvälisten sääntöjen vastaisesti; tai
f)
34, 36, 39, 40, 41 ja 43 artiklan vastaisesti; tai
g)
3 artiklan 2 ja 4 kohdassa tarkoitetun jätteiden siirron osalta, kun
i)
todetaan, että jätteitä ei ole lueteltu liitteessä III, IIIA tai IIIB; tai
ii)
3 artiklan 4 kohtaa ei ole noudatettu;
iii)
siirto toteutetaan tavalla, jota ei ole olennaisilta osiltaan eritelty liitteen VII mukaisessa asiakirjassa.
II OSASTO
JÄTTEIDEN SIIRROT YHTEISÖN ALUEELLA JOKO KULKEMALLA KOLMANNEN MAAN KAUTTA TAI ILMAN TÄLLAISTA KAUTTAKULKUA
3 artikla
Yleiset menettelyt
1. Tämän osaston säännösten mukaista kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä sovelletaan seuraavien jätteiden siirtoihin:
a)
jos jäte on tarkoitettu huolehdittavaksi:
kaikki jätteet;
b)
jos jäte on tarkoitettu hyödynnettäväksi:
i)
liitteessä IV luetellut jätteet, joihin kuuluvat muun muassa Baselin yleissopimuksen liitteissä II ja VIII luetellut jätteet;
ii)
liitteessä IVA luetellut jätteet;
iii)
jätteet, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä III, IIIB, IV tai IVA olevaan jätenimikkeeseen;
iv)
jäteseokset, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä III, IIIB, IV tai IVA olevaan jätenimikkeeseen, paitsi jos ne on lueteltu liitteessä IIIA.
2. Yleisiä tietojen antamista koskevia vaatimuksia, joista säädetään 18 artiklassa, sovelletaan seuraavien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin, mikäli siirrettävän jätteen määrä on yli 20 kg:
a)
liitteessä III tai IIIB luetellut jätteet;
b)
kahden tai useamman liitteessä III luetellun jätteen seokset, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä III olevaan jätenimikkeeseen, edellyttäen, että näiden jäteseosten koostumus ei heikennä niiden ympäristön kannalta hyväksyttävää hyödyntämistä ja että tällaiset seokset on 58 artiklan mukaisesti lueteltu liitteessä IIIA.
3. Liitteessä III lueteltuihin jätetyyppeihin sovelletaan poikkeustapauksissa asiaankuuluvia säännöksiä ikään kuin jätteet olisi lueteltu liitteessä IV, jos jätteellä on direktiivin 91/689/ETY liitteessä III lueteltuja vaarallisia ominaisuuksia. Tällaiset tapaukset on käsiteltävä 58 artiklan mukaisesti.
4. Edellä 1 kohdassa tarkoitettua kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä ei sovelleta sellaisten jätteiden siirtoihin, jotka on nimenomaan tarkoitettu laboratoriossa analysoitaviksi niiden fysikaalisten tai kemiallisten ominaisuuksien tai sen määrittämiseksi, soveltuvatko ne hyödynnettäviksi tai huolehdittaviksi. Tällöin sovelletaan 18 artiklassa säädettyjä menettelyä koskevia vaatimuksia. Nimenomaan laboratoriossa analysoitavaksi tarkoitetun tällaisen menettelystä vapautettavan jätteen määrä määritetään sen mukaan, mikä on kussakin yksittäisessä tapauksessa analyysin asianmukaiseen suorittamiseen riittävä vähimmäismäärä, eikä se saa olla yli 25 kiloa.
5. Kun kotitalouksilta kerättyä sekalaista yhdyskuntajätettä (jätenimike 20 03 01), myös siinä tapauksessa, että tällaisen keruun piiriin kuuluu myös muilta tuottajilta peräisin oleva mainitunlainen jäte, siirretään hyödyntämis- tai huolehtimislaitoksiin, näihin siirtoihin sovelletaan tämän asetuksen mukaisesti samoja säännöksiä kuin huolehdittavaksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin.
1 LUKU
Kirjallinen ennakkoilmoitus ja -hyväksyntä
4 artikla
Ilmoitus
Kun ilmoituksen tekijä aikoo siirtää 3 artiklan 1 kohdan a tai b alakohdassa tarkoitettuja jätteitä, hänen on tehtävä kirjallinen ennakkoilmoitus lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle ja tämän viranomaisen välityksellä ja, jos hän tekee yleisen ilmoituksen, noudatettava 13 artiklaa.
Ilmoitusta tehtäessä on noudatettava seuraavia vaatimuksia:
1)
Ilmoitus- ja siirtoasiakirjat
Ilmoitus on tehtävä käyttäen seuraavia asiakirjoja:
a)
liitteen IA mukainen ilmoitusasiakirja; ja
b)
liitteen IB mukainen siirtoasiakirja.
Ilmoituksen tekijän on täytettävä ilmoitusasiakirja ja tarvittaessa siirtoasiakirja.
Jollei ilmoituksen tekijä ole 2 artiklan 15 alakohdan a alakohdan i alakohdan mukainen jätteen alkuperäinen tuottaja, ilmoituksen tekijän on varmistettava, että kyseinen tuottaja tai jokin 2 artiklan 15 alakohdan a alakohdan ii tai iii alakohdassa tarkoitetuista henkilöistä allekirjoittaa myös liitteen IA mukaisen ilmoitusasiakirjan silloin, kun tämä on käytännössä mahdollista.
Lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on annettava ilmoituksen tekijälle ilmoitusasiakirja ja siirtoasiakirja.
2)
Ilmoitusasiakirjassa ja siirtoasiakirjassa olevat tiedot ja asiakirjat
Ilmoituksen tekijän on annettava ilmoitusasiakirjassa tai sen liitteenä liitteen II osassa 1 luetellut tiedot ja asiakirjat. Ilmoituksen tekijän on annettava siirtoasiakirjassa tai sen liitteenä liitteen II osassa 2 tarkoitetut tiedot ja asiakirjat siinä laajuudessa, kuin tämä on mahdollista ilmoituksen tekohetkellä.
Ilmoituksen katsotaan olevan asianmukaisesti täytetty, kun ilmoituksen tekijä on täyttänyt ilmoitusasiakirjan ja siirtoasiakirjan ensimmäisen alakohdan mukaisesti lähtömaan toimivaltaista viranomaista tyydyttävällä tavalla.
3)
Lisätiedot ja -asiakirjat
Ilmoituksen tekijän on annettava lisätietoja ja -asiakirjoja, jos jokin asianomaisista toimivaltaisista viranomaisista niitä pyytää. Luettelo lisätiedoista ja -asiakirjoista, joita voidaan pyytää, on liitteen II osassa 3.
Ilmoituksen katsotaan olevan asianmukaisesti tehty, kun ilmoituksen tekijä on täyttänyt ilmoitusasiakirjan ja siirtoasiakirjan sekä toimittanut liitteen II osassa 1 ja 2 luetellut tiedot ja asiakirjat sekä liitteen II osassa 3 luetellut lisätiedot ja -asiakirjat, joita on pyydetty tämän kohdan mukaisesti, vastaanottomaan toimivaltaista viranomaista tyydyttävällä tavalla.
4)
Ilmoituksen tekijän ja vastaanottajan välisen sopimuksen tekeminen
Ilmoituksen tekijän on tehtävä vastaanottajan kanssa 5 artiklan mukainen sopimus ilmoitetun jätteen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta.
Selvitys sopimuksen tekemisestä tai vakuutus sen olemassaolosta liitteen IA mukaisesti on toimitettava ilmoitusta tehtäessä asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille. Ilmoituksen tekijän tai vastaanottajan on toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä toimitettava sopimuksen jäljennös tai tällainen selvitys asianomaista toimivaltaista viranomaista tyydyttävällä tavalla.
5)
Rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen hankkiminen
Rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus on hankittava 6 artiklan mukaisesti. Ilmoituksen tekijän on annettava tästä lausuma täyttämällä liitteen IA mukaisen ilmoitusasiakirjan asianomainen kohta.
Rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus (tai, jos toimivaltainen viranomainen tämän sallii, selvitys kyseisestä vakuudesta tai vakuutuksesta tai lausuma siitä, että se on olemassa) on toimitettava osana ilmoitusasiakirjaa ilmoituksen tekohetkellä tai, jos toimivaltainen viranomainen tämän sallii kansallisen lainsäädännön nojalla, muuna ajankohtana ennen siirron alkamista.
6)
Ilmoituksen kattavuus
Ilmoitus kattaa jätteen siirron sen ensimmäisestä lähetyspaikasta, mukaan lukien sen väliaikaisen ja muun kuin väliaikaisen hyödyntämisen tai siitä huolehtimisen.
Jos myöhempiä väliaikaisia tai muita kuin väliaikaisia toimia toteutetaan muussa kuin ensimmäisessä vastaanottomaassa, muu kuin väliaikainen toimi ja sen määränpää on ilmoitettava ilmoituksessa, ja tällöin sovelletaan 15 artiklan f alakohtaa.
Kukin ilmoitus saa kattaa vain yhden jätteen yksilöivän koodin, paitsi jos kyse on:
a)
jätteistä, jotka eivät kuulu yhteen ainoaan liitteessä III, IIIB, IV tai IVA olevaan nimikkeeseen. Tällöin on eriteltävä vain yksi jätetyyppi;
b)
jäteseoksista, jotka eivät kuulu yhteen ainoaan liitteessä III, IIIB, IV tai IVA olevaan nimikkeeseen, paitsi jos ne on lueteltu liitteessä IIIA. Tässä tapauksessa on eriteltävä tärkeysjärjestyksessä jätteen kunkin osan koodi.
5 artikla
Sopimus
1. Kaikista jätteiden siirroista, joista on tehtävä ilmoitus, on tehtävä ilmoituksen tekijän ja vastaanottajan välinen sopimus, joka koskee ilmoitetun jätteen hyödyntämistä tai siitä huolehtimista.
2. Sopimuksen on oltava tehty sekä voimassa ilmoitusta tehtäessä ja siirron keston ajan, kunnes on annettu 15 artiklan e alakohdan, 16 artiklan e alakohdan tai tarvittaessa 15 artiklan d alakohdan mukainen todistus.
3. Sopimuksessa on määrättävä seuraavista velvollisuuksista:
a)
ilmoituksen tekijän velvollisuus ottaa jäte takaisin, jos siirtoa tai hyödyntämistä tai huolehtimista ei ole toteutettu aiotulla tavalla tai jos jätteen siirto on ollut laiton, 22 artiklan ja 24 artiklan 2 kohdan mukaisesti;
b)
vastaanottajan velvollisuus hyödyntää jäte tai huolehtia siitä, jos jätteen siirto on ollut laiton, 24 artiklan 3 kohdan mukaisesti; ja
c)
laitoksen velvollisuus antaa 16 artiklan e alakohdan mukaisesti todistus siitä, että jäte on hyödynnetty tai siitä on huolehdittu jätteen siirtoa koskevan ilmoituksen, siinä olevien ehtojen ja tämän asetuksen vaatimusten mukaisesti.
4. Jos jäte siirretään väliaikaisia hyödyntämis- tai huolehtimistoimia varten, sopimuksessa on määrättävä seuraavista lisävelvollisuuksista:
a)
vastaanottavan laitoksen velvollisuus antaa 15 artiklan d ja tarvittaessa e alakohdan mukaisesti todistukset siitä, että jäte on hyödynnetty tai siitä on huolehdittu ilmoituksen, siinä olevien ehtojen ja tämän asetuksen vaatimusten mukaisesti; ja
b)
vastaanottajan velvollisuus antaa soveltuvin osin 15 artiklan f alakohdan ii alakohdan mukaisesti ilmoitus alkuperäisen lähtömaan alkuperäiselle toimivaltaiselle viranomaiselle.
5. Jos jätteen siirto tapahtuu saman oikeussubjektin määräysvaltaan kuuluvan kahden laitoksen välillä, sopimus voidaan korvata kyseisen oikeussubjektin antamalla vakuutuksella siitä, että se ottaa tehtäväkseen ilmoitetun jätteen hyödyntämisen tai siitä huolehtimisen.
6 artikla
Rahoitusvakuus
1. Kaikkia sellaisia jätteiden siirtoja varten, joista on tehtävä ilmoitus, on hankittava rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, joka kattaa:
a)
kuljetuskustannukset;
b)
huolehtimisen tai hyödyntämisen sekä mahdollisesti tarvittavien väliaikaisten toimien kustannukset; ja
c)
varastointikustannukset 90 päivän ajalta.
2. Rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen tarkoituksena on kattaa kustannukset, jotka aiheutuvat
a)
jäljempänä 22 artiklassa tarkoitetuissa tapauksissa, kun siirtoa tai hyödyntämistä tai huolehtimista ei voida toteuttaa suunnitellulla tavalla; ja
b)
jäljempänä 24 artiklassa tarkoitetuissa tapauksissa, kun siirto tai hyödyntäminen tai huolehtiminen on laiton.
3. Ilmoituksen tekijän tai muun sen puolesta toimivan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön on hankittava rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, ja sen on oltava voimassa silloin, kun ilmoitus tehdään tai, jos toimivaltainen viranomainen, joka hyväksyy rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen, tämän sallii, viimeistään silloin, kun siirto alkaa, ja sen on katettava ilmoitettu jätteen siirto viimeistään sinä ajankohtana, jona siirto alkaa.
4. Lähtömaan toimivaltainen viranomainen hyväksyy rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen, samoin kuin sen muodon, sanamuodon ja suuruuden.
Jos on kyse jätteen tuonnista yhteisöön, on yhteisössä olevan vastaanottomaan toimivaltaisen viranomaisen kuitenkin tarkistettava vakuuden suuruus ja tarvittaessa hyväksyttävä täydentävä rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus.
5. Rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen on katettava ilmoitettu siirto sekä ilmoitetun jätteen hyödyntämisen tai siitä huolehtimisen päätökseen saattaminen sekä oltava voimassa niiden ajan.
Rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus on vapautettava, kun asianomainen toimivaltainen viranomainen on saanut 16 artiklan e alakohdassa tarkoitetun todistuksen tai tapauksen mukaan 15 artiklan e alakohdassa tarkoitetun todistuksen väliaikaisten hyödyntämis- tai huolehtimistoimien toteuttamisesta.
6. Jos jäte siirretään väliaikaisia hyödyntämis- tai huolehtimistoimia varten ja hyödyntämis- tai huolehtimistoimet jatkuvat vastaanottomaassa, rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus voidaan 5 kohdasta poiketen vapauttaa, kun jäte lähtee väliaikaisesta laitoksesta ja asianomainen toimivaltainen viranomainen on saanut 15 artiklan d alakohdassa tarkoitetun todistuksen. Jos jäte tällöin siirretään edelleen johonkin hyödyntämis- tai huolehtimislaitokseen, tarvitaan tätä varten uusi rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, paitsi jos vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen katsoo, ettei tällaista rahoitusvakuutta tai vastaavaa vakuutusta tarvita. Tällöin vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on vastuussa velvollisuuksista, jotka syntyvät, jos kyseessä on laiton siirto, tai jätteen takaisin ottamisesta, jos siirtoa tai myöhempää hyödyntämis- tai huolehtimistointa ei voida toteuttaa aiotulla tavalla.
7. Rahoitusvakuuden tai vastaavan vakuutuksen on oltava sen hyväksyneen yhteisössä olevan toimivaltaisen viranomaisen saatavilla, ja se käyttää varoja 23 ja 25 artiklan mukaisesti syntyvien velvollisuuksien täyttämiseksi, myös suorittaakseen maksuja muille asianomaisille viranomaisille.
8. Kun kyse on 13 artiklan mukaisesta yleisestä ilmoituksesta, voidaan hankkia rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, joka kattaa jotkin yleiseen ilmoitukseen sisältyvät osat, sen sijaan, että hankitaan yksi vakuus tai vakuutus, jotka kattaa koko yleisen ilmoituksen. Tällöin rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus koskee siirtoa viimeistään silloin, kun se siirto, jota varten se on hankittu, alkaa.
Rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus vapautetaan, kun asianomainen toimivaltainen viranomainen on saanut 16 artiklan e alakohdassa tarkoitetun todistuksen tai tapauksen mukaan 15 artiklan e alakohdassa tarkoitetun todistuksen kyseessä olevaa jätettä koskevien väliaikaisten hyödyntämis- tai huolehtimistoimien toteuttamisesta. Edellä 6 kohtaa sovelletaan soveltuvin osin.
9. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle tämän artiklan nojalla antamansa kansalliset säädökset.
7 artikla
Lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen toimesta tapahtuva ilmoituksen edelleen toimittaminen
1. Saatuaan 4 artiklan toisen kohdan 2 alakohdassa kuvatulla tavalla asianmukaisesti täytetyn ilmoituksen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on säilytettävä sen jäljennös ja toimitettava ilmoitus vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle ja jäljennökset siitä mahdollisten kauttakulkumaiden toimivaltaisille viranomaisille sekä ilmoitettava niiden toimittamisesta ilmoituksen tekijälle. Tämä on tehtävä kolmen työpäivän kuluessa ilmoituksen saamisesta.
2. Jos ilmoitusta ei ole asianmukaisesti täytetty, lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on 4 artiklan toisen kohdan 2 alakohdan mukaisesti pyydettävä ilmoituksen tekijältä tietoja ja asiakirjoja.
Tämä on tehtävä kolmen työpäivän kuluessa ilmoituksen saamisesta.
Tällöin lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on täytettävä 1 kohdan vaatimukset kolmen työpäivän kuluessa pyytämiensä tietojen ja/tai asiakirjojen saamisesta.
3. Lähtömaan toimivaltainen viranomainen voi kolmen työpäivän kuluessa 4 artiklan toisen kohdan 2 alakohdassa kuvatulla tavalla asianmukaisesti täytetyn ilmoituksen vastaanottamisesta päättää olla toimittamatta ilmoitusta edelleen, jos se 11 ja 12 artiklan mukaisesti esittää kyseistä siirtoa koskevan vastalauseen.
Sen on välittömästi ilmoitettava päätöksestään ja vastalauseestaan ilmoituksen tekijälle.
4. Jos lähtömaan toimivaltainen viranomainen ei ole ilmoituksen saatuaan 30 päivän kuluessa toimittanut sitä edelleen 1 kohdan vaatimusten mukaisesti, sen on annettava ilmoituksen tekijälle tämän pyynnöstä perusteltu selitys asiasta. Tätä ei sovelleta, jos 2 kohdassa tarkoitettu tietojen saantia koskeva pyyntö on jätetty noudattamatta.
8 artikla
Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten pyynnöt saada tietoja ja asiakirjoja sekä vastaanottomaan toimivaltaisen viranomaisen vastaanottovahvistus
1. Jos sen jälkeen, kun lähtömaan toimivaltainen viranomainen on toimittanut ilmoituksen, jokin asianomaisista toimivaltaisista viranomaisista katsoo, että lisätiedot ja -asiakirjat ovat tarpeen 4 artiklan toisen kohdan 3 alakohdan mukaisesti, sen on pyydettävä ilmoituksen tekijältä tällaisia tietoja ja asiakirjoja sekä tiedotettava tällaisesta pyynnöstä muille toimivaltaisille viranomaisille. Tämä on tehtävä kolmen työpäivän kuluessa ilmoituksen saamisesta. Tällöin asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava asiasta vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle kolmen työpäivän kuluessa siitä, kun pyydetyt tiedot ja asiakirjat on saatu.
2. Kun vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen katsoo, että ilmoitus on täytetty 4 artiklan toisen kohdan 3 alakohdassa kuvatulla tavalla asianmukaisesti, sen on lähetettävä ilmoituksen tekijälle vastaanottovahvistus ja sen jäljennökset muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille. Tämä on tehtävä kolmen työpäivän kuluessa asianmukaisesti täytetyn ilmoituksen saamisesta.
3. Jos vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen ei ole 30 päivän kuluessa lähettänyt 2 kohdan mukaisesti vahvistusta ilmoituksen vastaanottamisesta, sen on annettava ilmoituksen tekijälle tämän pyynnöstä perusteltu selitys asiasta.
9 artikla
Vastaanottomaan, lähtömaan ja kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten hyväksynnät sekä kuljetuksen, hyödyntämisen tai huolehtimisen määräajat
1. Vastaanottomaan, lähtömaan ja kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten on 30 päivän kuluessa siitä päivästä, jona vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on 8 artiklan mukaisesti lähettänyt vastaanottovahvistuksen, tehtävä ilmoitetun siirron johdosta jokin seuraavassa lueteltu asianmukaisesti perusteltu päätös kirjallisesti:
a)
hyväksyntä ilman ehtoja;
b)
hyväksyntä 10 artiklan mukaisin ehdoin; tai
c)
11 ja 12 artiklan mukainen vastalause.
Kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen voidaan katsoa antaneen hiljaisen hyväksyntänsä, jos se ei ole esittänyt vastalausetta mainitussa 30 päivän määräajassa.
2. Vastaanottomaan, lähtömaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten on toimitettava ilmoituksen tekijälle päätöksensä ja sen perusteet kirjallisesti 1 kohdassa tarkoitetussa 30 päivän määräajassa sekä lähetettävä sen jäljennökset muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
3. Vastaanottomaan, lähtömaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten on osoitettava kirjallinen hyväksyntänsä leimaamalla, allekirjoittamalla ja päiväämällä ilmoitusasiakirja tai sen jäljennökset asianmukaisesti.
4. Suunnitellulle jätteiden siirrolle myönnetty kirjallinen hyväksyntä lakkaa olemasta voimassa yhden kalenterivuoden kuluttua sen antamisesta tai ilmoitusasiakirjassa määrätystä myöhemmästä ajankohdasta. Tätä ei kuitenkaan sovelleta, jos asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ovat määränneet lyhyemmän ajan.
5. Suunnitellun siirron hiljainen hyväksyntä lakkaa olemasta voimassa yhden kalenterivuoden kuluttua siitä, kun 1 kohdassa tarkoitettu 30 päivän määräaika on kulunut umpeen.
6. Suunniteltu siirto voidaan toteuttaa vasta sen jälkeen, kun 16 artiklan a ja b alakohdan vaatimukset on täytetty, ja ainoastaan kaikkien toimivaltaisten viranomaisten hiljaisten tai kirjallisten hyväksyntöjen voimassaoloaikana.
7. Suunnitellun siirron mukainen jätteen hyödyntäminen tai siitä huolehtiminen on saatettava päätökseen viimeistään yhden kalenterivuoden kuluttua siitä, kun laitos on vastaanottanut jätteen, jolleivät asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ole määränneet lyhyempää määräaikaa.
8. Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on peruutettava hyväksyntänsä, jos ne saavat tietoonsa, että
a)
jätteen koostumus ei ole ilmoituksen mukainen; tai
b)
siirrolle asetettuja ehtoja ei noudateta; tai
c)
jätettä ei hyödynnetä tai siitä ei huolehdita kyseisen toimen suorittavalle laitokselle myönnetyn luvan mukaisesti; tai
d)
jäte aiotaan siirtää, hyödyntää tai siitä aiotaan huolehtia tai se on siirretty, hyödynnetty tai siitä on huolehdittu ilmoitus- tai siirtoasiakirjoissa tai niiden liitteissä annetuista tiedoista poikkeavalla tavalla.
9. Hyväksyntä peruutetaan toimittamalla asiasta virallinen ilmoitus ilmoituksen tekijälle ja sen jäljennökset muille asianomaisille viranomaisille ja vastaanottajalle.
10 artikla
Jätteen siirrolle asetettavat ehdot
1. Lähtömaan, vastaanottomaan ja kauttakulkumaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 30 päivän kuluessa siitä päivästä, jona vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on 8 artiklan mukaisesti lähettänyt vastaanottovahvistuksen, asettaa ehtoja, jotka koskevat niiden ilmoitetulle siirrolle antamaa hyväksyntää. Nämä ehdot voivat perustua yhteen tai useampaan joko 11 tai 12 artiklassa mainittuun syyhyn.
2. Lisäksi lähtömaan, vastaanottomaan ja kauttakulkumaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 1 kohdassa tarkoitetussa 30 päivän määräajassa asettaa ehtoja, jotka koskevat jätteiden kuljetusta niiden lainkäyttövaltaan kuuluvalla alueella. Nämä kuljetusehdot eivät saa olla tiukempia kuin kokonaan niiden lainkäyttövaltaan kuuluvalla alueella tapahtuvia samanlaisia kuljetuksia koskevat ehdot, ja niissä on otettava asianmukaisesti huomioon voimassa olevat sopimukset, erityisesti asiaa koskevat kansainväliset sopimukset.
3. Lähtömaan, vastaanottomaan ja kauttakulkumaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 1 kohdassa tarkoitetussa 30 päivän määräajassa asettaa myös ehdon, jonka mukaan niiden hyväksyntä katsotaan peruutetuksi, jos rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus ei ole 6 artiklan 3 kohdassa edellytetyllä tavalla voimassa viimeistään ilmoitetun siirron alkaessa.
4. Ehdot asettaneen toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava ne kirjallisesti ilmoituksen tekijälle ja toimitettava niiden jäljennökset asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
Asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen asettamien ehtojen on oltava ilmoitusasiakirjassa tai sen liitteenä.
5. Vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen voi 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa myös asettaa ehdon, jonka mukaan vastaanottavan laitoksen on pidettävä säännöllistä kirjanpitoa laitokseen otetuista tai sieltä lähtevistä jätteistä ja/tai jätetaseesta sekä ilmoituksessa esitetyistä jätteiden hyödyntämis- tai huolehtimistoimista ilmoituksen voimassaoloaikana. Laitoksesta oikeudellisesti vastuussa olevan henkilön on allekirjoitettava tämä kirjanpito, joka on lähetettävä vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle kuukauden kuluessa ilmoitetun hyödyntämis- tai huolehtimistoimen päättymisestä.
11 artikla
Huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja koskevat vastalauseet
1. Kun huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden suunnitellusta siirrosta on tehty ilmoitus, vastaanottomaan ja lähtömaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 30 päivän kuluessa siitä päivästä, jona vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on 8 artiklan mukaisesti lähettänyt vastaanottovahvistuksen, perustamissopimusta noudattaen esittää perusteltuja vastalauseita seuraavan yhden tai useamman syyn perusteella:
a)
suunniteltu siirto tai jätteestä huolehtiminen ei olisi sellaisten toimenpiteiden mukainen, joita on jätteiden siirtojen kieltämiseksi kokonaan tai osittain tai niiden järjestelmälliseksi vastustamiseksi toteutettu direktiivin 2006/12/EY mukaisesti läheisyys-, hyödyntämisen ensisijaisuus- ja omavaraisuusperiaatteiden soveltamiseksi yhteisön ja kansallisella tasolla; tai
b)
suunniteltu siirto tai jätteestä huolehtiminen ei vastustavassa maassa toteutettavien toimien osalta olisi ympäristönsuojeluun, yleiseen järjestykseen ja turvallisuuteen tai terveyden suojeluun liittyvän kansallisen lainsäädännön mukainen; tai
c)
ilmoituksen tekijän tai vastaanottajan on aikaisemmin tuomiolla tai päätöksellä todettu syyllistyneen laittomaan jätteiden siirtoon tai muuhun ympäristönsuojeluun liittyvään laittomaan toimintaan. Tällöin lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset voivat kansallisen lainsäädännön mukaisesti kieltää kaikki siirrot, joissa kyseinen henkilö on osallisena; tai
d)
ilmoituksen tekijä tai laitos on aiempien siirtojen yhteydessä toistuvasti laiminlyönyt 15 ja 16 artiklan noudattamisen; tai
e)
jäsenvaltio haluaa käyttää Baselin yleissopimuksen 4 artiklan 1 kohdan mukaista oikeuttaan kieltää vaarallisten tai kyseisen yleissopimuksen liitteessä II lueteltujen jätteiden tuonti; tai
f)
suunniteltu siirto tai jätteestä huolehtiminen on kyseisen yhden tai useamman jäsenvaltion tai yhteisön tekemistä kansainvälisistä yleissopimuksista johtuvien velvoitteiden vastainen; tai
g)
suunniteltu siirto tai jätteestä huolehtiminen ei, maantieteelliset olosuhteet tai tietyntyyppisiin jätteisiin erikoistuneiden laitosten tarpeen huomioon ottaen, ole direktiivin 2006/12/EY eikä erityisesti sen 5 ja 7 artiklan mukainen:
i)
omavaraisuusperiaatteen soveltamiseksi yhteisön ja kansallisella tasolla; tai
ii)
tapauksissa, joissa erikoistuneen laitoksen on huolehdittava lähempänä sijaitsevasta lähteestä tulevista jätteistä, jotka toimivaltainen viranomainen on asettanut etusijalle; tai
iii)
sen varmistamiseksi, että jätteiden siirrot ovat jätehuoltosuunnitelmien mukaisia; tai
h)
jäte käsitellään laitoksessa, johon sovelletaan direktiiviä 96/61/EY mutta jossa ei käytetä mainitun direktiivin 9 artiklan 4 kohdassa määriteltyjä parhaita käytettävissä olevia tekniikoita laitoksen luvan edellyttämällä tavalla; tai
i)
jäte on kotitalouksista peräisin olevaa sekalaista yhdyskuntajätettä (nimike 20 03 01); tai
j)
kyseistä jätettä ei käsitellä yhteisön lainsäädännössä vahvistettujen huolehtimistoimia koskevien oikeudellisesti sitovien ympäristönsuojelunormien mukaisesti myös silloin, kun myönnetään väliaikaisia poikkeuksia.
2. Kauttakulkumaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa esittää perusteltuja vastalauseita ainoastaan 1 kohdan b, c, d ja f alakohdan perusteella.
3. Edellä 1 kohdan a alakohtaa ei sovelleta, kun on kyse vaarallisista jätteistä, joita lähtöjäsenvaltiossa tuotetaan vuosittain niin pieni kokonaismäärä, ettei kyseisen jäsenvaltion ole taloudellisesti kannattavaa rakentaa uusia erikoistuneita huolehtimislaitoksia.
Jos lähtömaan toimivaltainen viranomainen katsoo, että olisi sovellettava tätä kohtaa eikä 1 kohdan a alakohtaa, vastaanottomaan toimivaltaisen viranomaisen on tehtävä sen kanssa yhteistyötä kysymyksen ratkaisemiseksi kahdenvälisesti.
Jos tyydyttävää ratkaisua ei löydetä, jompikumpi näistä jäsenvaltioista voi antaa asian komission ratkaistavaksi. Tällöin komissio ratkaisee asian direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
4. Jos toimivaltaiset viranomaiset 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa toteavat, että niiden vastalauseiden syynä olleet ongelmat on ratkaistu, niiden on välittömästi ilmoitettava tästä kirjallisesti ilmoituksen tekijälle ja toimitettava ilmoituksestaan jäljennökset vastaanottajalle ja muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
5. Jos vastalauseiden syynä olleita ongelmia ei ole ratkaistu 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa, ilmoituksen voimassaolo lakkaa. Siinä tapauksessa, että ilmoituksen tekijä aikoo yhä toteuttaa siirron, on tehtävä uusi ilmoitus, jolleivät kaikki asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ja ilmoituksen tekijä toisin sovi.
6. Jäsenvaltion on välittömästi ilmoitettava komissiolle toimenpiteistä, joita se on toteuttanut 1 kohdan a alakohdan mukaisesti kieltääkseen huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden siirrot kokonaan tai osittain tai vastustaakseen niitä järjestelmällisesti tai 1 kohdan e alakohdan mukaisesti, ja komissio ilmoittaa niistä muille jäsenvaltioille.
12 artikla
Hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden siirtoa koskevat vastalauseet
1. Kun hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden suunnitellusta siirrosta on tehty ilmoitus, vastaanottomaan ja lähtömaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 30 päivän kuluessa päivästä, jona vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on 8 artiklan mukaisesti lähettänyt vastaanottovahvistuksen, perustamissopimusta noudattaen esittää perusteltuja vastalauseita seuraavan yhden tai useamman syyn perusteella:
a)
suunniteltu siirto tai jätteen hyödyntäminen ei olisi direktiivin 2006/12/EY eikä erityisesti sen 3, 4, 7 ja 10 artiklan mukainen; tai
b)
suunniteltu siirto tai jätteen hyödyntäminen ei vastustavassa maassa toteutettavien toimien osalta olisi ympäristönsuojeluun, yleiseen järjestykseen ja turvallisuuteen tai terveyden suojeluun liittyvän kansallisen lainsäädännön mukainen; tai
c)
suunniteltu siirto tai jätteen hyödyntäminen ei olisi lähtömaan jätteen hyödyntämiseen liittyvän kansallisen lainsäädännön mukainen, myös silloin, kun suunniteltuun siirtoon kuuluva jäte on tarkoitettu hyödynnettäväksi laitoksessa, jonka käsittelynormit ovat tietyn jätteen osalta alhaisemmat kuin lähtömaan normit, ottaen samalla huomioon tarpeen varmistaa sisämarkkinoiden moitteeton toiminta;
Tätä ei sovelleta, jos:
i)
on olemassa vastaavaa, erityisesti jätteisiin liittyvää yhteisön lainsäädäntöä ja jos vaatimuksia, jotka ovat vähintään yhtä tiukat kuin yhteisön lainsäädännössä asetetut vaatimukset, on otettu käyttöön kansallisessa lainsäädännössä, jonka osaksi kyseinen yhteisön lainsäädäntö on saatettu;
ii)
hyödyntämistoimi toteutetaan vastaanottomaassa olosuhteissa, jotka suurelta osin vastaavat lähtömaan kansallisessa lainsäädännössä asetettuja edellytyksiä;
iii)
lähtömaan kansallisesta lainsäädännöstä, lukuun ottamatta edellä i alakohdan soveltamisalaan kuuluvaa lainsäädäntöä, ei ole tehty ilmoitusta teknisiä standardeja ja määräyksiä ja tietoyhteiskunnan palveluja koskevia määräyksiä koskevien tietojen toimittamisessa noudatettavasta menettelystä 22 päivänä kesäkuuta 1998 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 98/34/EY (19) mukaisesti, jos kyseisessä direktiivissä tätä edellytetään; tai
d)
ilmoituksen tekijän tai vastaanottajan on aikaisemmin tuomiolla tai päätöksellä todettu syyllistyneen laittomaan jätteiden siirtoon tai muuhun ympäristönsuojeluun liittyvään laittomaan toimintaan. Tällöin lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset voivat kansallisen lainsäädännön mukaisesti kieltää kaikki siirrot, joissa kyseinen henkilö on osallisena; tai
e)
ilmoituksen tekijä tai laitos on aiempien siirtojen yhteydessä toistuvasti laiminlyönyt 15 ja 16 artiklan noudattamisen; tai
f)
suunniteltu siirto tai jätteen hyödyntäminen on kyseisen yhden tai useamman jäsenvaltion tai yhteisön tekemistä kansainvälisistä yleissopimuksista johtuvien velvoitteiden vastainen; tai
g)
hyödyntäminen ei ole taloudellisten ja/tai ympäristönäkökohtien kannalta perusteltua, kun otetaan huomioon hyödynnettävän ja hyödynnettäväksi kelpaamattoman jätteen suhde, lopullisesti hyödynnettävien aineiden arvioitu arvo tai hyödyntämisen kustannukset sekä hyödynnettäväksi kelpaamattoman osan huolehtimisesta aiheutuvat kustannukset; tai
h)
siirrettävä jäte on tarkoitettu huolehdittavaksi eikä hyödynnettäväksi; tai
i)
jäte käsitellään laitoksessa, johon sovelletaan direktiiviä 96/61/EY mutta jossa ei käytetä mainitun direktiivin 9 artiklan 4 kohdassa määriteltyjä parhaita käytettävissä olevia tekniikoita laitoksen luvan edellyttämällä tavalla; tai
j)
kyseistä jätettä ei käsitellä hyödyntämistoimiin liittyvien oikeudellisesti sitovien ympäristönsuojelunormien mukaisesti tai yhteisön lainsäädännössä vahvistettujen oikeudellisesti sitovien hyödyntämis- tai kierrätysvelvoitteiden mukaisesti myös silloin, kun myönnetään väliaikaisia poikkeuksia; tai
k)
kyseistä jätettä ei käsitellä direktiivin 2006/12/EY 7 artiklan mukaisesti laadittuja jätehuoltosuunnitelmia noudattaen siten, että varmistetaan yhteisön lainsäädännössä vahvistettujen oikeudellisesti sitovien hyödyntämis- tai kierrätysvelvoitteiden täyttäminen.
2. Kauttakulkumaan toimivaltaiset viranomaiset voivat 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa esittää perusteltuja vastalauseita suunniteltua siirtoa vastaan ainoastaan 1 kohdan b, d, e ja f alakohdan perusteella.
3. Jos toimivaltaiset viranomaiset 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa toteavat, että niiden vastalauseiden syynä olleet ongelmat on ratkaistu, niiden on välittömästi ilmoitettava tästä kirjallisesti ilmoituksen tekijälle sekä toimitettava ilmoituksestaan jäljennökset vastaanottajalle ja muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
4. Jos vastalauseiden syynä olleita ongelmia ei ole ratkaistu 1 kohdassa tarkoitetun 30 päivän määräajan kuluessa, ilmoituksen voimassaolo lakkaa. Siinä tapauksessa, että ilmoituksen tekijä aikoo yhä toteuttaa siirron, on tehtävä uusi ilmoitus, jolleivät kaikki asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ja ilmoituksen tekijä toisin sovi.
5. Jäsenvaltioiden on raportoitava toimivaltaisten viranomaisten 1 kohdan c alakohdan mukaisesti esittämistä vastalauseista komissiolle 51 artiklan mukaisesti.
6. Lähtöjäsenvaltion on ilmoitettava komissiolle ja muille jäsenvaltioille kansallinen lainsäädäntö, johon toimivaltaisten viranomaisten 1 kohdan c alakohdan mukaisesti esittämät vastalauseet voivat perustua, ja ilmoitettava, mihin jätteisiin ja jätteiden hyödyntämistoimiin näitä vastalauseita sovelletaan, ennen kuin tämän lainsäädännön nojalla esitetään perusteltuja vastalauseita.
13 artikla
Yleinen ilmoitus
1. Ilmoituksen tekijä voi tehdä useita jätteiden siirtoja koskevan yleisen ilmoituksen, jos kunkin siirron osalta:
a)
jätteellä on oleellisesti samankaltaiset fyysiset ja kemialliset ominaisuudet; ja
b)
jäte siirretään samalle vastaanottajalle ja samaan laitokseen; ja
c)
ilmoitusasiakirjassa ilmoitettu siirtoreitti on sama.
2. Jos samaa reittiä ei ennalta arvaamattomista syistä voida käyttää, ilmoituksen tekijän on ilmoitettava tästä asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille mahdollisimman pian ja mahdollisuuksien mukaan ennen siirron alkamista, jos reittimuutoksen tarve on jo tiedossa.
Jos reittimuutos on tiedossa ennen siirron alkamista ja koskee muita toimivaltaisia viranomaisia kuin niitä, joita yleinen ilmoitus koskee, yleistä ilmoitusta ei voida käyttää, vaan on tehtävä uusi ilmoitus.
3. Asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset voivat asettaa tämän yleisen ilmoituksen käyttöä koskevan suostumuksensa ehdoksi myöhemmän lisätietojen ja -asiakirjojen antamisen 4 artiklan toisen kohdan 2 ja 3 alakohdan mukaisesti.
14 artikla
Ennakkohyväksytyt hyödyntämislaitokset
1. Vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset, joiden lainkäyttövaltaan tietyt hyödyntämislaitokset kuuluvat, voivat päättää myöntää ennakkohyväksynnän tällaisille laitoksille.
Nämä päätökset ovat määräaikaisia, ja ne voidaan peruuttaa milloin tahansa.
2. Jos kyseessä on 13 artiklan mukaisesti tehty yleinen ilmoitus, vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen voi muiden asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten suostumuksella pidentää 9 artiklan 4 ja 5 kohdassa tarkoitetun hyväksynnän voimassaoloajan enintään kolmeksi vuodeksi.
3. Jos toimivaltaiset viranomaiset päättävät 1 ja 2 kohdan mukaisesti antaa laitokselle ennakkohyväksynnän, niiden on annettava komissiolle ja tarvittaessa OECD:n sihteeristölle seuraavat tiedot:
a)
hyödyntämislaitoksen nimi, rekisterinumero ja osoite;
b)
kuvaus käytetyistä tekniikoista, R-koodi(t) mukaan luettuina;
c)
liitteiden IV ja IVA nimikkeiden mukaisesti luokitellut jätetyypit, joihin päätöstä sovelletaan;
d)
kokonaismäärä, jota ennakkohyväksyntä koskee;
e)
aika, jona ennakkohyväksyntä on voimassa;
f)
ennakkohyväksynnän mahdolliset muutokset;
g)
ilmoitettujen tietojen mahdolliset muutokset; ja
h)
ennakkohyväksyntää koskevan päätöksen peruuttaminen.
Tietojen antamiseen on käytettävä liitteen VI mukaista lomaketta.
4. Poiketen siitä, mitä 9, 10 ja 12 artiklassa säädetään, asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten 9 artiklan mukaisesti antamaan hyväksyntään, 10 artiklan mukaisesti asettamiin ehtoihin ja 12 artiklan mukaisesti esittämiin vastalauseisiin sovelletaan seitsemän työpäivän määräaikaa laskettuna siitä päivästä, jolloin vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on 8 artiklan mukaisesti lähettänyt vastaanottovahvistuksen.
5. Sen estämättä, mitä 4 kohdassa säädetään, lähtömaan toimivaltainen viranomainen voi päättää, että lisäaika on tarpeen lisätietojen tai -asiakirjojen saamiseksi ilmoituksen tekijältä.
Tällöin toimivaltaisen viranomaisen on seitsemän työpäivän kuluessa ilmoitettava asiasta ilmoituksen tekijälle kirjallisesti ja lähetettävä tästä ilmoituksesta jäljennökset muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
Tarvittava kokonaisaika ei saa ylittää 30:tä päivää siitä päivästä, jolloin vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on 8 artiklan mukaisesti lähettänyt vastaanottovahvistuksen.
15 artikla
Väliaikaisia hyödyntämis- ja huolehtimistoimia koskevat lisäsäännökset
Jätteiden siirtoihin väliaikaisia hyödyntämis- tai huolehtimistoimia varten sovelletaan seuraavia lisäsäännöksiä:
a)
Jos jäte siirretään väliaikaista hyödyntämis- tai huolehtimistointa varten, kaikki laitokset, joissa myöhempiä väliaikaisia ja ei-väliaikaisia hyödyntämis- ja huolehtimistoimia on tarkoitus toteuttaa, on myös ilmoitettava ilmoitusasiakirjassa ensimmäisen väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen lisäksi.
b)
Lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen voivat antaa hyväksyntänsä jätteen siirrolle väliaikaista hyödyntämis- tai huolehtimistointa varten ainoastaan, jos ei ole 11 tai 12 artiklan mukaisesti perusteita esittää vastalausetta jätteen siirroille laitoksiin, jotka toteuttavat mitä tahansa myöhempiä väliaikaisia tai muita kuin väliaikaisia hyödyntämis- tai huolehtimistoimia.
c)
Väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen toteuttavan laitoksen on toimitettava kolmen päivän kuluessa jätteen vastaanottamisesta kirjallinen vahvistus siitä, että jäte on otettu vastaan.
Tämä vahvistus on oltava siirtoasiakirjassa tai sen liitteenä. Kyseisen laitoksen on lähetettävä allekirjoitettu jäljennös siirtoasiakirjasta, joka sisältää vahvistuksen, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
d)
Väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen toteuttavan laitoksen on mahdollisimman pian ja viimeistään 30 päivän kuluttua kyseisen toimen suorittamisesta, ja viimeistään yhden kalenterivuoden tai 9 artiklan 7 kohdan mukaisesti määrätyn lyhyemmän ajan kuluttua jätteen vastaanottamisesta, annettava omalla vastuullaan todistus siitä, että väliaikainen hyödyntäminen tai huolehtiminen on saatettu päätökseen.
Todistuksen on oltava siirtoasiakirjassa tai sen liitteenä.
Kyseisen laitoksen on lähetettävä jäljennös siirtoasiakirjasta, joka sisältää todistuksen, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille
e)
Kun väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen toteuttava hyödyntämis- tai huolehtimislaitos toimittaa jätteen vastaanottomaassa sijaitsevaan laitokseen mahdollista myöhemmin tapahtuvaa väliaikaista tai muuta kuin väliaikaista hyödyntämis- tai huolehtimistointa varten, sen on saatava kyseiseltä laitokselta mahdollisimman pian ja viimeistään yhden kalenterivuoden tai 9 artiklan 7 kohdan mukaisesti määrätyn lyhyemmän ajan kuluttua jätteen toimittamisesta todistus siitä, että jätteen muu kuin väliaikainen hyödyntämis- tai huolehtimistoimi on saatettu päätökseen.
Väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen toteuttavan laitoksen on toimitettava viipymättä ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille asianmukaiset todistukset, joista käy ilmi, mitä siirtoja ne koskevat.
f)
Kun jäte-erä toimitetaan e alakohdassa kuvatulla tavalla laitokseen, joka sijaitsee:
i)
alkuperäisessä lähtömaassa tai toisessa jäsenvaltiossa, on tehtävä uusi ilmoitus tämän osaston säännösten mukaisesti; tai
ii)
kolmannessa maassa, on tehtävä uusi ilmoitus tämän asetuksen säännösten mukaisesti; tämän lisäksi asianomaisia toimivaltaisia viranomaisia koskevia säännöksiä sovelletaan myös alkuperäisen lähtömaan alkuperäiseen toimivaltaiseen viranomaiseen.
16 artikla
Jätteiden siirron hyväksynnän jälkeen noudatettavat vaatimukset
Sen jälkeen, kun asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ovat hyväksyneet ilmoitetun siirron, kaikkien jätteen siirtoon osallistuvien yritysten on täytettävä siirtoasiakirja tai, jos kyse on yleisestä ilmoituksesta, siirtoasiakirjat soveltuvin osin, allekirjoitettava ne ja säilytettävä niistä itsellään jäljennös. Seuraavat vaatimukset on täytettävä:
a)
Ilmoituksen tekijän täyttämä siirtoasiakirja: kun ilmoituksen tekijä on saanut lähtömaan, vastaanottomaan ja kauttakulkumaan toimivaltaisilta viranomaisilta hyväksynnän tai voi olettaa kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen antaneen hiljaisen hyväksyntänsä, sen on merkittävä siirtoasiakirjaan todellinen siirtopäivä ja mahdollisuuksien mukaan muut tarvittavat tiedot.
b)
Ennakkotieto siirron varsinaisesta alkamisesta: ilmoituksen tekijän on lähetettävä a alakohdassa kuvatun, siihen mennessä täytetyn siirtoasiakirjan jäljennös asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille ja vastaanottajalle vähintään kolme työpäivää ennen siirron alkamista.
c)
Kuhunkin kuljetukseen liittyvät asiakirjat: ilmoituksen tekijän on säilytettävä jäljennös siirtoasiakirjasta. Kunkin kuljetuksen mukana on oltava jäljennös siirtoasiakirjasta sekä jäljennökset ilmoitusasiakirjasta, jossa on asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten kirjalliset hyväksynnät ja ehdot. Jätteen vastaanottavan laitoksen on säilytettävä siirtoasiakirja.
d)
Laitoksen kirjallinen vahvistus jätteen vastaanottamisesta: laitoksen on kolmen päivän kuluessa jätteen vastaanottamisesta toimitettava kirjallinen vahvistus siitä, että jäte on otettu vastaan.
Vahvistuksen on oltava siirtoasiakirjassa tai sen liitteenä.
Laitoksen on lähetettävä allekirjoitetut jäljennökset siirtoasiakirjasta, joka sisältää tämän vahvistuksen, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
e)
Laitoksen todistus muusta kuin väliaikaisesta huolehtimisesta tai hyödyntämisestä: toimen suorittavan laitoksen on mahdollisimman pian ja viimeistään 30 päivän kuluttua muun kuin väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen, ja viimeistään yhden kalenterivuoden tai 9 artiklan 7 kohdan mukaisesti määrätyn lyhyemmän ajan kuluttua jätteen vastaanottamisesta, annettava omalla vastuullaan todistus siitä, että jätteen muu kuin väliaikainen hyödyntäminen tai huolehtiminen on saatettu päätökseen.
Todistuksen on oltava siirtoasiakirjassa tai sen liitteenä.
Laitoksen on lähetettävä allekirjoitetut jäljennökset tämän todistuksen sisältävästä siirtoasiakirjasta ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
17 artikla
Siirtoa koskevat muutokset hyväksynnän jälkeen
1. Jos hyväksytyn jätteiden siirron yksityiskohtiin ja/tai ehtoihin tehdään olennaisia muutoksia, mukaan lukien siirrettävän jätteen määrää, reittiä sekä siirron aikataulua ja kuljetuksen suorittajaa koskevat muutokset, niistä on ilmoitettava ilmoittajan toimesta asiaankuuluville toimivaltaisille viranomaisille ja vastaanottajalle välittömästi ja, mikäli mahdollista, ennen siirron alkamista.
2. Tällöin on tehtävä uusi ilmoitus, jolleivät kaikki asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset katso, etteivät ehdotetut muutokset edellytä uutta ilmoitusta.
3. Kun muutokset koskevat muita toimivaltaisia viranomaisia kuin niitä, joita alkuperäinen ilmoitus koskee, on tehtävä uusi ilmoitus.
2 LUKU
Yleiset tietojen antamista koskevat vaatimukset
18 artikla
Jäte, jonka mukana on oltava tietyt tiedot
1. Edellä 3 artiklan 2 ja 4 kohdassa tarkoitettuun jätteeseen, joka aiotaan siirtää, sovelletaan seuraavia menettelyvaatimuksia:
a)
Tällaisen jätteen siirron jäljittämisen helpottamiseksi on jätteen siirron järjestävän, lähtömaan lainkäyttövaltaan kuuluvan henkilön varmistettava, että jätteen mukana seuraa liitteen VII mukainen asiakirja.
b)
Jätteen siirron järjestävän henkilön on allekirjoitettava liitteen VII mukainen asiakirja ennen siirron toteuttamista, ja hyödyntämislaitoksen tai laboratorion sekä vastaanottajan on allekirjoitettava se, kun kyseinen jäte vastaanotetaan.
2. Liitteessä VII tarkoitetun sopimuksen, joka tehdään siirron järjestävän henkilön ja vastaanottajan välillä jätteen hyödyntämisestä, on oltava voimassa siirron alkaessa, ja siihen on sisällytettävä velvoite, jonka mukaan, jos jätteen siirtoa tai sen hyödyntämistä ei voida toteuttaa aiotulla tavalla tai jos kyseessä on laiton siirto, siirron järjestävän henkilön tai, jos tämä henkilö ei kykene saattamaan siirtoa tai jätteen hyödyntämistä päätökseen (esimerkiksi koska on maksukyvytön), vastaanottajan on:
a)
otettava jäte takaisin tai hoidettava sen hyödyntäminen vaihtoehtoisella tavalla; ja
b)
huolehdittava tarvittaessa sen varastoinnista siihen asti.
Siirron järjestävän henkilön tai vastaanottajan on pyynnöstä toimitettava jäljennös sopimuksesta asianomaiselle toimivaltaiselle viranomaiselle.
3. Jäsenvaltiot voivat kansallisen lainsäädännön mukaisesti pyytää 1 kohdassa tarkoitettuja tietoja tämän artiklan säännösten soveltamisalaan kuuluvista siirroista tarkastuksia, täytäntöönpanoa, suunnittelua ja tilastointia varten.
4. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuja tietoja on käsiteltävä luottamuksellisina, jos yhteisön ja kansallinen lainsäädäntö sitä edellyttävät.
3 LUKU
Yleiset vaatimukset
19 artikla
Kielto sekoittaa jätteitä siirron aikana
Siirron alusta siihen saakka, kun jäte vastaanotetaan hyödyntämis- tai huolehtimislaitokseen, ilmoitusasiakirjassa yksilöityä tai 18 artiklassa tarkoitettua jätettä ei saa sekoittaa muuhun jätteeseen.
20 artikla
Asiakirjojen ja tietojen säilyttäminen
1. Toimivaltaisten viranomaisten, ilmoituksen tekijän, vastaanottajan ja jätteen vastaanottavan laitoksen on säilytettävä kaikki ilmoitetun siirron yhteydessä toimivaltaisille viranomaisille lähetetyt tai niiden lähettämät asiakirjat yhteisön alueella vähintään kolmen vuoden ajan siirron alkamispäivästä.
2. Siirron järjestävän henkilön, vastaanottajan ja jätteen vastaanottavan laitoksen on säilytettävä 18 artiklan 1 kohdan mukaisesti annetut tiedot yhteisön alueella vähintään kolmen vuoden ajan siirron alkamispäivästä.
21 artikla
Oikeus tutustua ilmoituksiin
Lähtö- tai vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset voivat asettaa aiheellisin tavoin, kuten Internetin kautta, yleisesti saataville tiedot ilmoituksista, jotka koskevat niiden hyväksymiä siirtoja, kun tällaiset tiedot eivät ole kansallisen tai yhteisön lainsäädännön mukaan luottamuksellisia.
4 LUKU
Jätteen takaisin ottamista koskevat velvollisuudet
22 artikla
Jätteen takaisin ottaminen, kun siirtoa ei voida toteuttaa aiotulla tavalla
1. Jos joku asianomaisista toimivaltaisista viranomaisista saa tiedon siitä, että jätteen siirtoa, sen hyödyntäminen tai siitä huolehtiminen mukaan luettuna, ei voida saattaa päätökseen aiotulla tavalla ilmoitus- ja siirtoasiakirjojen ehtojen ja/tai 4 artiklan toisen kohdan 4 alakohdassa ja 5 artiklassa tarkoitetun sopimuksen mukaisesti, sen on ilmoitettava asiasta välittömästi lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle. Jos hyödyntämis- tai huolehtimislaitos hylkää vastaanotetun jäte-erän, sen on ilmoitettava tästä välittömästi vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle.
2. Lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on varmistettava, että ilmoituksen tekijä 2 artiklan 15 kohdassa olevan luettelon mukaisessa järjestyksessä tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, kyseinen toimivaltainen viranomainen itse tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö ottaa jätteen takaisin viranomaisen lainkäyttövaltaan kuuluvalle tai muulle lähtömaan alueelle, 3 kohdassa tarkoitettuja tapauksia lukuun ottamatta.
Tämän on tapahduttava 90 päivän kuluessa tai jossain muussa asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten sopimassa ajassa siitä, kun lähtömaan toimivaltainen viranomainen on saanut tiedon, ettei hyväksyttyä jätteen siirtoa tai hyödyntämistä tai siitä huolehtimista voida saattaa päätökseen, tai saanut tätä koskevan kirjallisen tiedonannon vastaanottomaan tai kauttakulkumaan toimivaltaisilta viranomaisilta sekä tiedon päätökseen saattamatta jäämisen syistä. Tämä tiedonanto voi perustua tietoihin, jotka muun muassa muut toimivaltaiset viranomaiset ovat toimittaneet vastaanottomaan tai kauttakulkumaan toimivaltaisille viranomaisille.
3. Edellä 2 kohdassa säädettyä velvollisuutta ottaa jäte takaisin ei sovelleta, jos jätteestä huolehtimiseen tai jätteen hyödyntämiseen myötävaikuttavat lähtömaan, kauttakulkumaan tai vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset katsovat, että ilmoituksen tekijä tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, lähtömaan toimivaltainen viranomainen tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö voi huolehtia jätteestä tai se voidaan hyödyntää jollakin vaihtoehtoisella tavalla vastaanottomaassa tai muualla.
Edellä 2 kohdassa säädettyä velvollisuutta ottaa jäte takaisin ei sovelleta, jos siirretty jäte on kyseisessä laitoksessa toteutetun toimen aikana peruuttamattomasti sekoittunut muuhun jätteeseen, ennen kuin asianomainen toimivaltainen viranomainen on saanut tiedon siitä, ettei ilmoitettua siirtoa 1 kohdassa tarkoitetulla tavalla voida saattaa päätökseen. Tällaisesta seoksesta on huolehdittava tai se on hyödynnettävä vaihtoehtoisella tavalla ensimmäisen alakohdan mukaisesti.
4. Kun jäte otetaan takaisin 2 kohdassa tarkoitetulla tavalla, on tehtävä uusi ilmoitus, jolleivät asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ole yhtä mieltä siitä, että alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen asianmukaisesti perusteltu pyyntö on riittävä.
Uuden ilmoituksen tekee tarvittaessa alkuperäinen ilmoituksen tekijä tai, jos tämä ei ole mahdollista, muu 2 artiklan 15 kohdassa osoitettu luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, alkuperäinen lähtömaan toimivaltainen viranomainen tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö.
Mikään toimivaltainen viranomainen ei saa vastustaa tai esittää vastalausetta, kun kyse on sellaisen jäte-erän palauttamisesta tai siihen liittyvästä hyödyntämis- tai huolehtimistoimesta, jonka siirtoa ei voida saattaa päätökseen.
5. Kun 3 kohdassa tarkoitetuissa tapauksissa toteutetaan vaihtoehtoisia järjestelyjä alkuperäisen vastaanottomaan ulkopuolella, alkuperäisen ilmoituksen tekijän tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, muun 2 artiklan 15 kohdassa osoitetun luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen tai sen puolesta toimivan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön on tarvittaessa tehtävä uusi ilmoitus.
Kun tällaisen uuden ilmoituksen tekee ilmoituksen tekijä, ilmoitus on tehtävä myös alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisille viranomaisille.
6. Kun 3 kohdassa tarkoitetuissa tapauksissa toteutetaan vaihtoehtoisia järjestelyjä alkuperäisessä vastaanottomaassa, uutta ilmoitusta ei tarvita, vaan asianmukaisesti perusteltu pyyntö riittää. Ilmoituksen tekijän on toimitettava tällainen asianmukaisesti perusteltu pyyntö, jolla haetaan hyväksyntää vaihtoehtoiselle järjestelylle, vastaanottomaan ja lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava se vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle.
7. Jollei uutta ilmoitusta 4 tai 6 kohdan mukaan tarvitse tehdä, alkuperäisen ilmoituksen tekijän tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, muun 2 artiklan 15 kohdassa osoitetun luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen tai sen puolesta toimivan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön on täytettävä uusi siirtoasiakirja 15 artiklan tai 16 artiklan mukaisesti.
Jos alkuperäinen lähtömaan toimivaltainen viranomainen tekee uuden ilmoituksen 4 tai 5 kohdan mukaisesti, uutta rahoitusvakuutta tai vastaavaa vakuutusta ei edellytetä.
8. Ilmoituksen tekijän velvollisuus ja lähtömaan toissijainen velvollisuus ottaa jäte takaisin tai järjestää sen vaihtoehtoinen hyödyntäminen tai huolehtiminen päättyy, kun laitos on antanut 16 artiklan e alakohdassa tai tapauksen mukaan 15 artiklan e alakohdassa tarkoitetun todistuksen muusta kuin väliaikaisesta hyödyntämisestä tai huolehtimisesta. Kun kyse on 6 artiklan 6 kohdassa tarkoitetusta väliaikaisesta hyödyntämisestä tai huolehtimisesta, lähtömaan toissijainen velvollisuus päättyy, kun laitos on antanut 15 artiklan d alakohdassa tarkoitetun todistuksen.
Jos laitos antaa todistuksen jätteen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta siten, että se johtaa laittomaan siirtoon, minkä seurauksena rahoitusvakuus vapautetaan, sovelletaan 24 artiklan 3 kohtaa ja 25 artiklan 2 kohtaa.
9. Jos jossakin jäsenvaltiossa havaitaan jätettä, joka on peräisin sellaisesta siirrosta, jota ei voida saattaa päätökseen, mukaan lukien jätteen hyödyntäminen tai siitä huolehtiminen, se toimivaltainen viranomainen, jonka lainkäyttövaltaan alue, jolla jäte havaittiin, kuuluu, on vastuussa sen varmistamisesta, että jätteen turvallinen varastointi järjestetään ennen sen palauttamista tai muuta kuin väliaikaista hyödyntämistä tai siitä huolehtimista jollakin vaihtoehtoisella tavalla.
23 artikla
Takaisin ottamisesta aiheutuvat kustannukset, kun siirtoa ei voida saattaa päätökseen
1. Kustannukset, jotka aiheutuvat jätteen palauttamisesta, kun siirtoa ei voida saattaa päätökseen, mukaan luettuina kuljetuskustannukset, 22 artiklan 2 tai 3 kohdan mukaisesta hyödyntämisestä tai huolehtimisesta aiheutuvat kustannukset ja, siitä päivästä alkaen, jolloin lähtömaan toimivaltainen viranomainen on saanut tietoonsa, ettei jätteen siirtoa, sen hyödyntämistä tai siitä huolehtimista voida saattaa päätökseen, jätteen 22 artiklan 9 kohdan mukaisesta varastoinnista aiheutuvat kustannukset peritään
a)
ilmoituksen tekijältä 2 artiklan 15 kohdassa osoitetussa järjestyksessä tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
b)
muulta asianomaiselta luonnolliselta henkilöltä tai oikeushenkilöltä tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
c)
lähtömaan toimivaltaiselta viranomaiselta tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
d)
siten kuin asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset asiasta sopivat.
2. Tämä artikla ei rajoita korvausvastuuta koskevien yhteisön tai kansallisten säännösten soveltamista.
24 artikla
Jätteen takaisin ottaminen, kun siirto on laiton
1. Kun toimivaltainen viranomainen havaitsee jätteiden siirron, jonka se katsoo olevan laiton, sen on ilmoitettava asiasta välittömästi muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
2. Jos laiton siirto on ilmoituksen tekijän vastuulla, toimivaltaisen lähtömaan viranomaisen on varmistettava, että:
a)
tosiasiallinen ilmoituksen tekijä ottaa jätteen takaisin, tai jos ilmoitusta ei ole tehty,
b)
oikeudellisesti vastuussa oleva ilmoituksen tekijä ottaa jätteen takaisin tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
c)
lähtömaan toimivaltainen viranomainen itse tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö ottaa jätteen takaisin tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
d)
lähtömaan toimivaltainen viranomainen itse tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö hyödyntää jätteen tai huolehtii siitä vaihtoehtoisella tavalla vastaanottomaassa tai lähtömaassa tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
e)
lähtömaan toimivaltainen viranomainen itse tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö hyödyntää jätteen tai huolehtii siitä vaihtoehtoisella tavalla jossakin muussa maassa, jos kaikki asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ovat asiasta yhtä mieltä.
Tämän jätteen takaisin ottamisen, jätteen hyödyntämisen tai siitä huolehtimisen on tapahduttava 30 päivän kuluessa tai asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten sopimassa muussa ajassa siitä, kun lähtömaan toimivaltainen viranomainen on saanut tiedon asiasta tai saanut vastaanottomaan tai kauttakulkumaan toimivaltaiselta viranomaiselta kirjallisen tiedonannon laittomasta siirrosta ja sen syistä. Tämä tiedonanto voi perustua tietoihin, jotka muun muassa muut toimivaltaiset viranomaiset ovat toimittaneet vastaanottomaan tai kauttakulkumaan toimivaltaisille viranomaisille.
Kun jäte otetaan takaisin a, b ja c alakohdassa tarkoitetulla tavalla, on tehtävä uusi ilmoitus, jolleivät asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ole yhtä mieltä siitä, että alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen asianmukaisesti perusteltu pyyntö on riittävä.
Uuden ilmoituksen tekee a, b tai c alakohdassa luetteloitu henkilö tai viranomainen näiden alakohtien mukaisessa järjestyksessä.
Mikään toimivaltainen viranomainen ei saa vastustaa laittoman siirron kohteena olevan jätteen palauttamista tai esittää sitä koskevaa vastalausetta. Mikäli lähtömaan toimivaltainen viranomainen toteuttaa d ja e alakohdassa tarkoitettuja vaihtoehtoisia järjestelyjä, alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen tai sen puolesta toimivan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön on tehtävä uusi ilmoitus, jolleivät asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ole yhtä mieltä siitä, että kyseisen viranomaisen asianmukaisesti perusteltu pyyntö on riittävä.
3. Jos laiton siirto on vastaanottajan vastuulla, vastaanottomaan toimivaltaisen viranomaisen on varmistettava, että kyseisen jätteen hyödyntää tai siitä huolehtii ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla:
a)
vastaanottaja, tai jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
b)
toimivaltainen viranomainen itse tai sen puolesta toimiva luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö.
Tämän hyödyntämisen tai huolehtimisen on tapahduttava 30 päivän kuluessa tai asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten sopimassa muussa ajassa siitä, kun vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on saanut tiedon asiasta tai saanut lähtömaan tai kauttakulkumaan toimivaltaiselta viranomaiselta kirjallisen tiedonannon laittomasta siirrosta ja sen syistä. Tällainen tiedonanto voi perustua tietoihin, jotka muun muassa toiset toimivaltaiset viranomaiset ovat toimittaneet lähtömaan tai kauttakulkumaan toimivaltaiselle viranomaiselle.
Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on tätä varten tehtävä tarvittaessa yhteistyötä jätteen hyödyntämisessä tai siitä huolehtimisessa.
4. Jos uutta ilmoitusta ei tarvitse tehdä, takaisin ottamisesta vastuussa olevan henkilön tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista, alkuperäisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on täytettävä uusi siirtoasiakirja 15 tai 16 artiklan mukaisesti.
Jos alkuperäinen lähtömaan toimivaltainen viranomainen tekee uuden ilmoituksen, uutta rahoitusvakuutta tai vastaavaa vakuutusta ei edellytetä.
5. Erityisesti niissä tapauksissa, joissa laittoman siirron ei voida katsoa olevan ilmoituksen tekijän eikä vastaanottajan vastuulla, asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on tehtävä yhteistyötä sen varmistamiseksi, että kyseinen jäte hyödynnetään tai siitä huolehditaan.
6. Jos kyseessä on 6 artiklan 6 kohdassa tarkoitettu väliaikainen hyödyntäminen tai huolehtiminen ja jos väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen päätökseen saattamisen jälkeen havaitaan, että siirto on laiton, lähtömaan toissijainen velvollisuus ottaa jäte takaisin tai järjestää sen hyödyntäminen tai siitä huolehtiminen vaihtoehtoisella tavalla päättyy, kun laitos on antanut 15 artiklan d alakohdassa tarkoitetun todistuksen.
Jos laitos antaa todistuksen jätteen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta siten, että se johtaa laittomaan siirtoon, minkä seurauksena rahoitusvakuus vapautetaan, sovelletaan 3 kohtaa sekä 25 artiklan 2 kohtaa.
7. Kun jossakin jäsenvaltiossa havaitaan laittomasta siirrosta peräisin oleva jäte, se toimivaltainen viranomainen, jonka lainkäyttövaltaan alue, jolla jäte havaittiin, kuuluu, on vastuussa sen varmistamisesta, että jätteen turvallinen varastointi järjestetään ennen sen palauttamista tai muuta kuin väliaikaista hyödyntämistä tai huolehtimista vaihtoehtoisella tavalla.
8. Jäljempänä 34 ja 36 artiklaa ei sovelleta silloin, kun laiton jäte-erä palautetaan sellaiseen lähtömaahan, johon sovelletaan mainituissa artikloissa säädettyjä kieltoja.
9. Jos kyseessä on 2 artiklan 35 kohdan g alakohdassa määritelty laiton siirto, tässä artiklassa säädettyjä ilmoituksen tekijää koskevia velvollisuuksia on sovellettava myös siirron järjestävään henkilöön.
10. Tämä artikla ei rajoita korvausvastuuta koskevien yhteisön ja kansallisten säännösten soveltamista.
25 artikla
Takaisinottamisen kustannukset, kun siirto on laiton
1. Kustannukset, jotka aiheutuvat laittomasta siirrosta peräisin olevan jätteen takaisin ottamisesta, mukaan luettuina kuljetuskustannukset, 24 artiklan 2 kohdan mukaisesta hyödyntämisestä tai huolehtimisesta aiheutuvat kustannukset ja, siitä päivästä alkaen, jolloin lähtömaan toimivaltainen viranomainen on saanut tietoonsa, että siirto on laiton, 24 artiklan 7 kohdan mukaisesta varastoinnista aiheutuvat kustannukset peritään:
a)
tosiasialliselta ilmoituksen tekijältä 2 artiklan 15 kohdassa osoitetussa järjestyksessä tai, jos ilmoitusta ei ole tehty,
b)
oikeudellisesti vastuussa olevalta ilmoituksen tekijältä tai tapauksen mukaan muulta luonnolliselta henkilöltä tai oikeushenkilöltä tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
c)
lähtömaan toimivaltaiselta viranomaiselta.
2. Kustannukset, jotka aiheutuvat jätteen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta 24 artiklan 3 kohdan mukaisesti ja jotka sisältävät jätteen mahdollisesta kuljettamisesta ja varastoinnista 24 artiklan 7 kohdan mukaisesti aiheutuvat kustannukset, peritään:
a)
vastaanottajalta tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
b)
vastaanottomaan toimivaltaiselta viranomaiselta.
3. Kustannukset, jotka aiheutuvat jätteen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta 24 artiklan 5 kohdan mukaisesti ja jotka sisältävät jätteen mahdollisesta kuljettamisesta ja varastoinnista 24 artiklan 7 kohdan mukaisesti aiheutuvat kustannukset, peritään:
a)
ilmoituksen tekijältä 2 artiklan 15 kohdassa osoitetussa järjestyksessä ja/tai vastaanottajalta asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten päätöksen mukaisesti tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
b)
muulta asianomaiselta luonnolliselta henkilöltä tai oikeushenkilöltä tai, jos tämä ei ole käytännössä mahdollista,
c)
lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltaisilta viranomaisilta.
4. Jos kyseessä on 2 artiklan 35 kohdan g alakohdassa määritelty laiton siirto, tässä artiklassa säädettyjä ilmoituksen tekijää koskevia velvollisuuksia on sovellettava myös siirron järjestävään henkilöön.
5. Tämä artikla ei rajoita korvausvastuuta koskevien yhteisön tai kansallisten säännösten soveltamista.
5 LUKU
Yleiset hallinnolliset säännökset
26 artikla
Tietojen ja asiakirjojen toimittamistapa
1. Jäljempänä luetellut tiedot ja asiakirjat voidaan toimittaa postitse:
a)
suunniteltua jätteen siirtoa koskeva ilmoitus, josta säädetään 4 ja 13 artiklassa;
b)
lisätietoja ja -asiakirjoja koskeva pyyntö, josta säädetään 4, 7 ja 8 artiklassa;
c)
tietojen ja asiakirjojen toimittaminen, josta säädetään 4, 7 ja 8 artiklassa;
d)
ilmoitettua siirtoa koskeva kirjallinen hyväksyntä, josta säädetään 9 artiklassa;
e)
siirtoa koskevat ehdot, joista säädetään 10 artiklassa;
f)
siirtoa koskevat vastalauseet, joista säädetään 11 ja 12 artiklassa;
g)
tiedot päätöksistä, joilla annetaan ennakkohyväksyntä tietyille hyödyntämislaitoksille 14 artiklan 3 kohdan mukaisesti;
h)
jätteen vastaanottamista koskeva kirjallinen vahvistus, josta säädetään 15 ja 16 artiklassa;
i)
jätteen hyödyntämistä tai jätteestä huolehtimista koskeva todistus, josta säädetään 15 ja 16 artiklassa;
j)
siirron varsinaista alkamista koskevat ennakkotiedot, joista säädetään 16 artiklassa;
k)
siirtoa koskevat muutokset, jotka tapahtuvat hyväksynnän jälkeen ja joista säädetään 17 artiklassa; ja
l)
IV, V ja VI osaston nojalla lähetettävät kirjalliset hyväksynnät ja siirtoasiakirjat.
2. Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten sekä ilmoituksen tekijän suostumuksella 1 kohdassa tarkoitetut asiakirjat voidaan valinnaisesti toimittaa millä tahansa seuraavista tavoista:
a)
telekopiolla; tai
b)
telekopiolla ja sen jälkeen postitse; tai
c)
sähköpostilla digitaalisella allekirjoituksella varustettuna. Tällöin mahdollisesti vaadittavat leimat ja allekirjoitukset korvataan digitaalisella allekirjoituksella; tai
d)
sähköpostilla ilman digitaalista allekirjoitusta ja sen jälkeen postitse.
3. Asiakirjat, joiden on 16 artiklan c alakohdan ja 18 artiklan mukaan seurattava kunkin kuljetuksen mukana, voivat olla sähköisessä muodossa digitaalisin allekirjoituksin, jos ne ovat luettavissa milloin tahansa kuljetuksen aikana ja jos asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset tämän hyväksyvät.
4. Jos asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ja ilmoituksen tekijä sen hyväksyvät, 1 kohdassa luetellut tiedot ja asiakirjat voidaan toimittaa ja niitä voidaan vaihtaa käyttäen automaattista tiedonsiirtoa ja sähköisiä allekirjoituksia koskevista yhteisön puitteista 13 päivänä joulukuuta 1999 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 1999/93/EY (20) mukaista sähköistä allekirjoitusta tai sähköistä todentamismenetelmää tai saman turvallisuustason tarjoavaa vastaavaa sähköistä todentamismenetelmää. Tällöin voidaan toteuttaa automaattista tiedonsiirtoa koskevia järjestelyjä.
27 artikla
Kieli
1. Kaikki tämän osaston säännösten mukaisesti toimitettavat ilmoitukset, tiedot, asiakirjat tai muut tiedonannot on toimitettava asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten hyväksymällä kielellä.
2. Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten pyynnöstä ilmoituksen tekijän on toimitettava niille pyynnöstä yksi tai useampi virallinen käännös niiden hyväksymällä kielellä.
28 artikla
Jätteen luokittelua koskevat erimielisyydet
1. Jos lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset eivät pääse yksimielisyyteen siitä, luokitellaanko jokin erä jätteeksi vai ei, erää käsitellään kuin jätettä. Tämä ei kuitenkaan rajoita vastaanottomaan oikeutta käsitellä siirrettyä erää sen määränpäähän saapumisen jälkeen oman kansallisen lainsäädäntönsä mukaisesti, jos kyseinen lainsäädäntö on yhteisön ja kansainvälisen oikeuden mukainen.
2. Jos lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset eivät pääse yksimielisyyteen siitä, luokitellaanko ilmoitettu jäte liitteessä III, IIIA, IIIB vai liitteessä IV olevaan luetteloon kuuluvaksi, jätteen katsotaan kuuluvan liitteessä IV olevaan luetteloon.
3. Jos lähtömaan ja vastaanottomaan toimivaltaiset viranomaiset eivät pääse yksimielisyyteen siitä, luokitellaanko ilmoitettu jätteenkäsittelytoimi hyödyntämis- tai huolehtimistoimeksi, sovelletaan huolehtimista koskevia säännöksiä.
4. Edellä olevaa 1-3 kohtaa sovelletaan ainoastaan tämän asetuksen puitteissa, eikä niiden soveltaminen rajoita asianomaisten osapuolten oikeutta ratkaista näihin kysymyksiin liittyvät riidat tuomioistuimessa tai muussa lainkäyttöelimessä.
29 artikla
Hallinnolliset kustannukset
Ilmoitus- ja valvontamenettelyistä aiheutuvat asianmukaiset ja oikeasuhteiset hallinnolliset kustannukset sekä asianmukaisten analyysien ja tarkastusten tavanomaiset kustannukset voidaan periä ilmoituksen tekijältä.
30 artikla
Raja-alueita koskevat sopimukset
1. Maantieteellisen tai väestöllisen erityistilanteen vaatimissa poikkeustapauksissa jäsenvaltiot voivat tehdä kahdenvälisiä sopimuksia, joilla helpotetaan tiettyjä jätevirtoja koskevia ilmoitusmenettelyjä, kun on kyse rajat ylittävistä siirroista kyseisten kahden jäsenvaltion välisellä raja-alueella lähimpänä sijaitsevaan asianmukaiseen laitokseen.
2. Tällaisia kahdenvälisiä sopimuksia voidaan tehdä myös silloin, kun jäte siirretään lähtömaasta ja käsitellään siellä, mutta se kulkee toisen jäsenvaltion kautta.
3. Jäsenvaltiot voivat tehdä edellä tarkoitettuja sopimuksia myös niiden maiden kanssa, jotka ovat Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen osapuolia.
4. Tällaisista sopimuksista on ilmoitettava komissiolle, ennen kuin niitä aletaan noudattaa.
6 LUKU
Yhteisön sisällä kolmansien maiden kautta tapahtuvat jätteiden siirrot
31 artikla
Huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden siirrot
Jos huolehdittavaksi tarkoitettu jäte siirretään yhteisössä siten, että se kuljetetaan yhden tai useamman kolmannen maan kautta, lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on tämän osaston säännösten edellyttämien toimien lisäksi tiedusteltava kyseisten kolmansien maiden toimivaltaisilta viranomaisilta, haluavatko ne lähettää suunniteltua siirtoa koskevan kirjallisen hyväksyntänsä
a)
60 päivän kuluessa, jos kyseessä on Baselin yleissopimuksen osapuoli, jollei se ole luopunut tästä oikeudestaan mainitun yleissopimuksen ehtojen mukaisesti; tai
b)
toimivaltaisten viranomaisten sopimassa ajassa, jos kyseessä on maa, joka ei ole Baselin yleissopimuksen osapuoli.
32 artikla
Hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden siirrot
1. Jos hyödynnettäväksi tarkoitettu jäte siirretään yhteisössä siten, että se kuljetetaan yhden tai useamman sellaisen kolmannen maan kautta, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä, sovelletaan 31 artiklaa.
2. Jos hyödynnettäväksi tarkoitettu jäte siirretään yhteisössä, mukaan lukien siirrot paikasta toiseen samassa jäsenvaltiossa, siten, että se kuljetetaan yhden tai useamman sellaisen kolmannen maan kautta, johon sovelletaan OECD:n päätöstä, 9 artiklassa tarkoitettu hyväksyntä voidaan antaa hiljaisesti, ja jollei vastalauseita ole esitetty eikä ehtoja asetettu, siirto voidaan aloittaa 30 päivän kuluttua siitä päivästä, jolloin vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on lähettänyt vastaanottovahvistuksen.
III OSASTO
YKSINOMAAN JÄSENVALTIOIDEN SISÄISET JÄTTEIDEN SIIRROT
33 artikla
Tämän asetuksen soveltaminen yksinomaan jäsenvaltioiden sisäisiin jätteiden siirtoihin
1. Jäsenvaltioiden on luotava asianmukainen jätteiden siirtojen valvonta- ja tarkastusjärjestelmä, jota sovelletaan yksinomaan niiden lainkäyttövaltaan kuuluvalla alueella. Tämän järjestelmän on oltava yhdenmukainen II ja VII osaston nojalla perustetun yhteisön järjestelmän kanssa.
2. Jäsenvaltioiden on annettava komissiolle tiedot jätteiden siirtojen valvonta- ja tarkastusjärjestelmästään. Komissio tiedottaa näistä järjestelmistä muille jäsenvaltioille.
3. Jäsenvaltiot voivat soveltaa lainkäyttövaltaansa kuuluvilla alueillaan järjestelmää, josta on säädetty II ja VII osastossa.
IV OSASTO
JÄTTEIDEN VIENTI YHTEISÖSTÄ KOLMANSIIN MAIHIN
1 LUKU
Huolehdittavaksi tarkoitetun jätteen vienti
34 artikla
Vientikielto muualle kuin EFTA-maihin
1. Kaikkien huolehdittavaksi tarkoitettujen jätteiden vienti yhteisöstä on kielletty.
2. Edellä 1 kohdassa säädettyä kieltoa ei sovelleta tapauksissa, joissa jätteitä viedään huolehdittaviksi EFTA-maihin, jotka ovat myös Baselin yleissopimuksen osapuolia.
3. Huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden vienti on kuitenkin kielletty myös EFTA-maahan, joka on Baselin yleissopimuksen osapuoli, jos:
a)
kyseinen EFTA-maa kieltää tällaisten jätteiden tuonnin; tai
b)
lähtömaan toimivaltaisella viranomaisella on syytä uskoa, että kyseisessä vastaanottomaassa jätteestä ei huolehdita 49 artiklassa tarkoitetulla ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla.
4. Tämän säännöksen soveltaminen ei rajoita 22 ja 24 artiklassa säädettyjen jätteen takaisin ottamista koskevien velvollisuuksien soveltamista.
35 artikla
Jätteiden vientiä EFTA-maihin koskevat menettelyt
1. Kun huolehdittavaksi tarkoitettu jäte viedään yhteisöstä EFTA-maihin, jotka ovat Baselin yleissopimuksen osapuolia, sovelletaan II osaston säännöksiä soveltuvin osin 2 ja 3 kohdassa luetelluin mukautuksin ja lisäyksin.
2. Sovelletaan seuraavia mukautuksia:
a)
yhteisön ulkopuolisen kauttakulkumaan toimivaltaisella viranomaisella on 60 päivää aikaa siitä päivästä, jolloin se on lähettänyt ilmoitusta koskevan vastaanottovahvistuksen, pyytää lisätietoja ilmoitetusta siirrosta, antaa, jos kyseinen maa on päättänyt olla vaatimatta kirjallista ennakkohyväksyntää ja on ilmoittanut siitä muille osapuolille Baselin yleissopimuksen 6 artiklan 4 kohdan mukaisesti, hiljainen hyväksyntä tai antaa kirjallinen hyväksyntä tietyin ehdoin tai ehdoitta; ja
b)
yhteisössä oleva lähtömaan toimivaltainen viranomainen voi tehdä 9 artiklassa tarkoitetun päätöksen jätteiden siirron hyväksymisestä vasta saatuaan kirjallisen hyväksynnän vastaanottomaan toimivaltaisilta viranomaisilta ja tarvittaessa hiljaisen tai kirjallisen hyväksynnän yhteisön ulkopuolisen kauttakulkumaan toimivaltaisilta viranomaisilta; päätös voidaan tehdä aikaisintaan 61 päivää sen päivän jälkeen, jolloin kauttakulkumaan toimivaltainen viranomainen on lähettänyt vastaanottovahvistuksen. Lähtömaan toimivaltainen viranomainen voi tehdä päätöksensä ennen 61 päivän määräajan päättymistä, jos sillä on siihen muiden asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten kirjallinen suostumus.
3. Lisäksi sovelletaan seuraavia säännöksiä:
a)
yhteisössä olevan kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava ilmoituksen tekijälle vahvistus ilmoituksen vastaanottamisesta;
b)
yhteisössä olevien lähtömaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten on lähetettävä leimattu jäljennös jätteiden siirron hyväksymistä koskevasta päätöksestään yhteisön vientitullitoimipaikkaan ja yhteisön poistumistullitoimipaikkaan;
c)
kuljetuksen suorittajan on toimitettava siirtoasiakirjan jäljennös yhteisön vientitullitoimipaikkaan ja yhteisön poistumistullitoimipaikkaan;
d)
heti, kun jäte on lähtenyt yhteisöstä, yhteisön poistumistullitoimipaikan on lähetettävä leimattu siirtoasiakirjan jäljennös, jossa ilmoitetaan jätteen lähteneen yhteisöstä, yhteisössä olevalle lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle;
e)
jos yhteisössä oleva lähtömaan toimivaltainen viranomainen ei 42 päivän kuluessa siitä, kun jäte on lähtenyt yhteisöstä, ole saanut ilmoitusta laitokselta jätteen vastaanottamisesta, sen on ilmoitettava asiasta viipymättä vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle; ja
f)
edellä 4 artiklan toisen kohdan 4 alakohdassa ja 5 artiklassa tarkoitetussa sopimuksessa on määrättävä seuraavaa:
i)
jos laitos antaa virheellisen todistuksen jätteestä huolehtimisesta, minkä seurauksena rahoitusvakuus vapautetaan, vastaanottajan on vastattava kustannuksista, jotka aiheutuvat jätteen palauttamisesta lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen lainkäyttövaltaan kuuluvalle alueelle sekä sen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta jollakin vaihtoehtoisella, ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla;
ii)
laitoksen on kolmen päivän kuluessa huolehdittavaksi tarkoitetun jätteen vastaanottamisesta lähetettävä täytetyn siirtoasiakirjan allekirjoitettu jäljennös, lukuun ottamatta iii alakohdassa tarkoitettua huolehtimista koskevaa todistusta, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille; ja
iii)
laitoksen on mahdollisimman pian ja viimeistään 30 päivää jätteestä huolehtimisen jälkeen sekä viimeistään yhden kalenterivuoden kuluttua sen vastaanottamisesta annettava omalla vastuullaan todistus huolehtimisen päätökseen saattamisesta ja lähetettävä jäljennös siirtoasiakirjasta, joka sisältää mainitun todistuksen, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
4. Jätteen siirto voi tapahtua ainoastaan, jos:
a)
ilmoituksen tekijä on saanut kirjallisen hyväksynnän lähtömaan, yhteisön ulkopuolisen vastaanottomaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisilta viranomaisilta, ja jos kaikki asetetut ehdot on täytetty;
b)
ilmoituksen tekijä ja vastaanottaja ovat tehneet 4 artiklan toisen kohdan 4 alakohdassa ja 5 artiklassa vaaditun voimassa olevan sopimuksen;
c)
on hankittu voimassa oleva rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, siten kuin 4 artiklan toisen kohdan 5 alakohdassa ja 6 artiklassa vaaditaan; ja
d)
ympäristön kannalta hyväksyttävä jätehuolto on varmistettu 49 artiklassa tarkoitetulla tavalla.
5. Jos jätettä viedään yhteisöstä, se on vietävä huolehtimistoimia varten laitokseen, joka sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti joko toimii tai jolla on lupa toimia vastaanottomaassa.
6. Jos yhteisön vientitullitoimipaikassa tai yhteisön poistumistullitoimipaikassa havaitaan jätteiden laiton siirto, kyseisen tullitoimipaikan on ilmoitettava asiasta viipymättä tullitoimipaikan sijaintivaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, jonka on:
a)
ilmoitettava asiasta viipymättä yhteisössä olevalle lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle; ja
b)
varmistettava jätteen pidättäminen, kunnes lähtömaan toimivaltainen viranomainen on toisin päättänyt ja ilmoittanut päätöksestä kirjallisesti sen tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa jäte on pidätetty.
2 LUKU
Hyödynnettäväksi tarkoitetun jätteen vienti
1 jakso
Jätteiden vienti maihin, joihin ei sovelleta OECD:n päätöstä
36 artikla
Vientikielto
1. Seuraavien hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden vienti yhteisöstä on kielletty maihin, joihin ei sovelleta OECD:n päätöstä:
a)
liitteessä V luetellut vaaralliset jätteet;
b)
liitteen V osassa 3 luetellut jätteet;
c)
vaaralliset jätteet, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä V olevaan jätenimikkeeseen;
d)
vaarallisten jätteiden seokset ja sellaisten vaarallisten ja vaarattomien jätteiden seokset, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä V olevaan jätenimikkeeseen;
e)
jätteet, jotka vastaanottomaan ilmoituksen mukaan ovat Baselin yleissopimuksen 3 artiklan nojalla vaarallisia;
f)
jätteet, joiden tuonnin vastaanottomaa on kieltänyt; tai
g)
jätteet, joiden suhteen lähtömaan toimivaltaisella viranomaisella on syytä uskoa, ettei niistä kyseisessä vastaanottomaassa huolehdita 49 artiklassa tarkoitetulla ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla.
2. Tämä säännös ei rajoita 22 ja 24 artiklassa säädettyjen jätteen takaisin ottamista koskevien velvollisuuksien soveltamista.
3. Jäsenvaltiot voivat poikkeustapauksissa antaa säännöksiä määrittääkseen ilmoituksen tekijän asianmukaisesti toimittaman asiakirjaselvityksen perusteella, ettei vientikielto koske tiettyä liitteessä V lueteltua vaarallista jätettä, jos sillä ei ole mitään direktiivin 91/689/ETY liitteessä III lueteltuja ominaisuuksia, ottaen kyseisen liitteen kohdissa H3-H8, H10 ja H11 määriteltyjen ominaisuuksien osalta huomioon raja-arvot, joista on säädetty jätteistä annetun neuvoston direktiivin 75/442/ETY 1 artiklan a alakohdan mukaisen jäteluettelon laatimisesta tehdyn päätöksen 94/3/EY ja vaarallisista jätteistä annetun neuvoston direktiivin 91/689/ETY 1 artiklan 4 kohdan mukaisen vaarallisten jätteiden luettelon laatimisesta tehdyn neuvoston päätöksen 94/904/EY korvaamisesta 3 päivänä toukokuuta 2000 tehdyssä komission päätöksessä 2000/532/EY (21).
4. Se, ettei jätettä ole lueteltu vaarallisena jätteenä liitteessä V tai että se on lueteltu liitteen V osan 1 luettelossa B, ei poikkeustapauksissa estä luokittelemasta tällaista jätettä vaaralliseksi ja sen vuoksi soveltamasta siihen vientikieltoa, jos jätteellä on jokin direktiivin 91/689/ETY liitteessä III lueteltu ominaisuus ottaen huomioon kyseisen liitteen kohdissa H3-H8, H10 ja H11 määriteltyjen ominaisuuksien osalta komission päätöksessä 2000/532/EY säädetyt raja-arvot, siten kuin asiasta säädetään direktiivin 91/689/ETY 1 artiklan 4 kohdan toisessa luetelmakohdassa ja tämän asetuksen liitteen III johdantokappaleessa.
5. Edellä 3 ja 4 kohdassa tarkoitetuissa tapauksissa asianomaisen jäsenvaltion on ennen päätöksen tekemistä ilmoitettava asiasta aiotulle vastaanottomaalle. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava tällaisista tapauksista komissiolle ennen kunkin kalenterivuoden päättymistä. Komissio välittää tiedot kaikille jäsenvaltioille ja Baselin yleissopimuksen sihteeristölle. Komissio voi annettujen tietojen perusteella esittää huomautuksia ja tarvittaessa mukauttaa liitettä V 58 artiklan mukaisesti.
37 artikla
Liitteessä III ja IIIA lueteltujen jätteiden vientiä koskevat menettelyt
1. Sellaisten jätteiden osalta, jotka on lueteltu liitteessä III ja IIIA ja joiden vienti ei ole 36 artiklan nojalla kielletty, komissio lähettää 20 päivän kuluessa tämän asetuksen voimaantulosta kaikille maille, joihin ei sovelleta OECD:n päätöstä, kirjallisen tiedustelun, jossa pyydetään:
i)
vahvistamaan kirjallisesti, että yhteisöstä voidaan viedä jätteitä hyödynnettäviksi kyseisiin maihin; ja
ii)
ilmoittamaan, mitä valvontamenettelyä vastaanottomaassa mahdollisesti noudatetaan.
Kullakin maalla, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä, on seuraavat vaihtoehdot:
a)
jätteen tuonti kielletään; tai
b)
sovelletaan edellä 35 artiklassa kuvattua kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä; tai
c)
vastaanottomaassa ei sovelleta mitään valvontamenettelyä.
2. Komissio antaa ennen tämän asetuksen soveltamispäivää asetuksen, jossa otetaan huomioon kaikki 1 kohdan nojalla saadut vastaukset, sekä ilmoittaa asiasta direktiivin 2006/12/EY 18 artiklalla perustetulle komitealle.
Jos jokin maa ei ole toimittanut 1 kohdassa tarkoitettua vahvistusta tai jos siihen ei jostain syystä ole otettu yhteyttä, sovelletaan 1 kohdan b alakohtaa.
Komissio saattaa annetun asetuksen säännöllisesti ajan tasalle.
3. Jos jokin maa ilmoittaa vastauksessaan, ettei tiettyihin jätteiden siirtoihin kohdisteta mitään valvontamenettelyä, näihin siirtoihin sovelletaan 18 artiklaa soveltuvin osin.
4. Jos jätettä viedään yhteisöstä, se on vietävä hyödyntämistoimia varten laitokseen, joka sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti joko toimii tai jolla on lupa toimia vastaanottomaassa.
5. Jos siirretään jätettä, joka ei kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä III olevaan jätenimikkeeseen, tai jäteseoksia, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä III tai IIIA olevaan jätenimikkeeseen, tai liitteessä IIIB luokiteltuja jätteitä ja edellyttäen, ettei vientiä ole 36 artiklan nojalla kielletty, sovelletaan tämän artiklan 1 kohdan b alakohtaa.
2 jakso
Jätteiden vienti maihin, joihin sovelletaan OECD:n päätöstä
38 artikla
Liitteissä III, IIIA, IIIB, IV ja IVA lueteltujen jätteiden vienti
1. Jos liitteissä III, IIIA, IIIB, IV ja IVA lueteltuja jätteitä taikka jätteitä tai jäteseoksia, jotka eivät kuulu mihinkään yksittäiseen liitteessä III, IV ja IVA olevaan jätenimikkeeseen, viedään yhteisöstä hyödynnettäviksi maihin, joihin OECD:n päätöstä sovelletaan, käyttäen tai käyttämättä kuljetukseen sellaisia maita, joihin OECD:n päätöstä sovelletaan, sovelletaan II osaston säännöksiä soveltuvin osin 2, 3 ja 5 kohdassa luetelluin mukautuksin ja lisäyksin.
2. Sovelletaan seuraavia mukautuksia:
a)
Liitteessä IIIA lueteltujen, väliaikaisiin toimiin tarkoitettujen jäteseosten osalta noudatetaan kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä, jos väliaikainen tai muu kuin väliaikainen hyödyntämis- tai huolehtimistoimi on määrä myöhemmin toteuttaa maassa, johon OECD:n päätöstä ei sovelleta;
b)
liitteessä IIIB lueteltujen jätteiden osalta noudatetaan kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä;
c)
jätteiden siirtoa koskeva, 9 artiklan vaatimusten mukainen hyväksyntä voidaan antaa yhteisön ulkopuolisen vastaanottomaan toimivaltaisen viranomaisen antamana hiljaisena hyväksyntänä.
3. Liitteissä IV ja IVA lueteltujen jätteiden vientiin sovelletaan lisäksi seuraavia säännöksiä:
a)
yhteisössä olevien lähtömaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten on lähetettävä leimattu jäljennös jätteiden siirron hyväksyvästä päätöksestään yhteisön vientitullitoimipaikkaan ja yhteisön poistumistullitoimipaikkaan;
b)
kuljetuksen suorittajan on toimitettava siirtoasiakirjan jäljennös yhteisön vientitullitoimipaikkaan ja yhteisön poistumistullitoimipaikkaan;
c)
heti, kun jäte on lähtenyt yhteisöstä, yhteisön poistumistullitoimipaikan on lähetettävä leimattu jäljennös siirtoasiakirjasta, jossa ilmoitetaan jätteen lähteneen yhteisöstä, yhteisössä olevalle lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle;
d)
jos yhteisössä oleva lähtömaan toimivaltainen viranomainen ei 42 päivän kuluessa siitä, kun jäte on lähtenyt yhteisöstä, ole saanut ilmoitusta laitokselta jätteen vastaanottamisesta, sen on ilmoitettava asiasta viipymättä vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle; ja
e)
edellä 4 artiklan toisen kohdan 4 alakohdassa ja 5 artiklassa tarkoitetussa sopimuksessa on määrättävä seuraavaa:
i)
jos laitos antaa virheellisen todistuksen jätteen hyödyntämisestä, minkä seurauksena rahoitusvakuus vapautetaan, vastaanottajan on vastattava kustannuksista, jotka aiheutuvat jätteen palauttamisesta lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen lainkäyttövaltaan kuuluvalle alueelle sekä sen hyödyntämisestä tai siitä huolehtimisesta jollakin vaihtoehtoisella, ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla;
ii)
laitoksen on kolmen työpäivän kuluessa hyödynnettäväksi tarkoitetun jätteen vastaanottamisesta lähetettävä täytetyn siirtoasiakirjan allekirjoitettu jäljennös, lukuun ottamatta iii alakohdassa tarkoitettua hyödyntämistä koskevaa todistusta, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille; ja
iii)
laitoksen on mahdollisimman pian ja viimeistään 30 päivää jätteen hyödyntämisen jälkeen sekä viimeistään yhden kalenterivuoden kuluttua sen vastaanottamisesta annettava omalla vastuullaan todistus hyödyntämisen päätökseen saattamisesta ja lähetettävä jäljennös siirtoasiakirjasta, joka sisältää mainitun todistuksen, ilmoituksen tekijälle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
4. Jätteen siirto voi tapahtua ainoastaan, jos:
a)
ilmoituksen tekijä on saanut kirjallisen hyväksynnän lähtömaan, vastaanottomaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaiselta viranomaiselta tai jos yhteisön ulkopuolella olevan vastaanottaja- ja kauttakulkumaan toimivaltaiselta viranomaiselta on saatu tai voidaan olettaa saadun hiljainen hyväksyntä ja jos kaikki asetetut ehdot on täytetty;
b)
35 artiklan 4 kohdan b, c ja d alakohtaa noudatetaan.
5. Jos liitteissä IV ja IVA lueteltuja jätteitä viedään 1 kohdassa kuvatulla tavalla sellaisen maan kautta, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä, sovelletaan seuraavia mukautuksia:
a)
kauttakulkumaan, johon OECD:n päätöstä ei sovelleta, toimivaltaisella viranomaisella on 60 päivää aikaa siitä päivästä, jolloin se on lähettänyt ilmoituksen vastaanottamista koskevan vahvistuksen, pyytää lisätietoja ilmoitetusta siirrosta, antaa, jos kyseinen maa on päättänyt olla vaatimatta kirjallista ennakkohyväksyntää ja on ilmoittanut siitä muille osapuolille Baselin yleissopimuksen 6 artiklan 4 kohdan mukaisesti, hiljainen hyväksyntä tai antaa kirjallinen hyväksyntä tietyin ehdoin tai ehdoitta; ja
b)
yhteisössä oleva lähtömaan toimivaltainen viranomainen voi tehdä 9 artiklassa tarkoitetun päätöksen jätteiden siirron hyväksymisestä vasta saatuaan kyseisen kauttakulkumaan, johon OECD:n päätöstä ei sovelleta, toimivaltaisilta viranomaisilta kirjallisen tai hiljaisen hyväksynnän; päätös voidaan tehdä aikaisintaan 61 päivää sen päivän jälkeen, jolloin kauttakulkumaan toimivaltainen viranomainen on lähettänyt vastaanottovahvistuksen. Lähtömaan toimivaltainen viranomainen voi tehdä päätöksensä ennen 61 päivän määräajan päättymistä, jos sillä on siihen muiden asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten kirjallinen suostumus.
6. Jos jätettä viedään yhteisöstä, se on vietävä hyödyntämistoimia varten laitokseen, joka sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti joko toimii tai jolla on lupa toimia vastaanottomaassa.
7. Jos yhteisön vientitullitoimipaikassa tai yhteisön poistumistullitoimipaikassa havaitaan laiton jätteiden siirto, kyseisen tullitoimipaikan on ilmoitettava asiasta viipymättä tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jonka on:
a)
ilmoitettava asiasta viipymättä yhteisössä olevalle lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle; ja
b)
varmistettava jätteen pidättäminen, kunnes lähtömaan toimivaltainen viranomainen on toisin päättänyt ja ilmoittanut päätöksestä kirjallisesti sen tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa jäte on pidätetty.
3 LUKU
Yleiset säännökset
39 artikla
Jätteiden vienti Etelämantereelle
Jätteiden vienti yhteisöstä Etelämantereelle on kielletty.
40 artikla
Jätteiden vienti merentakaisiin maihin tai merentakaisille alueille
1. Huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden vienti yhteisöstä merentakaisiin maihin tai merentakaisille alueille on kielletty.
2. Hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden vientiin merentakaisiin maihin tai merentakaisille alueille sovelletaan 36 artiklassa säädettyä kieltoa soveltuvin osin.
3. Jos on kyse hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden viennistä merentakaisiin maihin tai merentakaisille alueille, jotka eivät kuulu 2 kohdassa säädetyn kiellon soveltamisalaan, sovelletaan II osaston säännöksiä soveltuvin osin.
V OSASTO
JÄTTEIDEN TUONTI YHTEISÖÖN KOLMANSISTA MAISTA
1 LUKU
Huolehdittavaksi tarkoitetun jätteen tuonti
41 artikla
Jätteiden tuonnin kielto, joka koskee muita kuin Baselin yleissopimuksen osapuolina olevia maita tai maita, joiden kanssa on tehty sopimus, tai muita alueita kriisi- tai sotatilanteen aikana
1. Huolehdittaviksi tarkoitettujen jätteiden tuonti yhteisöön on kielletty, lukuun ottamatta tuontia:
a)
maista, jotka ovat Baselin yleissopimuksen osapuolia; tai
b)
muista maista, joiden kanssa yhteisö tai yhteisö ja sen jäsenvaltiot ovat tehneet yhteisön lainsäädännön kanssa yhteensopivia ja Baselin yleissopimuksen 11 artiklan mukaisia kahden- tai monenvälisiä sopimuksia tai järjestelyjä; tai
c)
muista maista, joiden kanssa yksittäiset jäsenvaltiot ovat tehneet 2 kohdan mukaisia kahdenvälisiä sopimuksia tai järjestelyjä; tai
d)
muilta alueilta silloin, kun poikkeuksellisin perustein kriisitilanteessa, rauhanpalauttamisen tai rauhanturvaamisoperaatioiden yhteydessä tai sotatilanteessa b tai c alakohdan mukaisia kahdenvälisiä sopimuksia tai järjestelyjä ei voida tehdä tai kun lähtömaan toimivaltaista viranomaista joko ei ole nimetty tai se ei kykene toimimaan.
2. Poikkeustapauksissa yksittäiset jäsenvaltiot voivat tehdä kahdenvälisiä sopimuksia ja järjestelyjä tietystä jätteestä huolehtimiseksi näissä jäsenvaltioissa, jos kyseisen jätteen huolto ei tapahdu lähtömaassa 49 artiklassa tarkoitetulla ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla.
Sopimusten ja järjestelyjen on oltava yhteisön lainsäädännön kanssa yhteensopivia ja Baselin yleissopimuksen 11 artiklan mukaisia.
Sopimuksissa ja järjestelyissä on taattava, että huolehtimistoimet toteutetaan toimiluvan saaneessa laitoksessa ympäristön kannalta hyväksyttävää jätehuoltoa koskevien vaatimusten mukaisesti.
Näissä sopimuksissa ja järjestelyissä on lisäksi varmistettava, että jäte on syntynyt lähtömaassa ja siitä huolehtiminen toteutetaan yksinomaan siinä jäsenvaltiossa, joka on tehnyt kyseisen sopimuksen tai sopinut kyseisestä järjestelystä.
Sopimuksista ja järjestelyistä on ilmoitettava komissiolle etukäteen. Kiireellisissä tapauksissa niistä voidaan kuitenkin ilmoittaa enintään kuukauden kuluttua niiden tekemisestä.
3. Edellä 1 kohdan b ja c alakohdan nojalla tehtyjen kahdenvälisten ja monenvälisten sopimusten ja järjestelyjen on perustuttava 42 artiklassa säädettyihin menettelyvaatimuksiin.
4. Edellä 1 kohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitettuja maita on vaadittava esittämään etukäteen vastaanottajajäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle asianmukaisesti perusteltu pyyntö, joka perustuu siihen, ettei niillä ole käytettävissään eivätkä ne voi kohtuullisesti hankkia käyttöönsä teknistä kapasiteettia ja tarvittavia laitoksia, jotta jätteestä voitaisiin huolehtia ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla.
42 artikla
Menettelyvaatimukset, jotka koskevat tuontia Baselin yleissopimuksen osapuolina olevista maista tai muilta alueilta kriisi- tai sotatilanteen aikana
1. Kun huolehdittavaksi tarkoitettu jäte tuodaan yhteisöön maista, jotka ovat Baselin yleissopimuksen osapuolia, sovelletaan II osaston säännöksiä soveltuvin osin sekä 2 ja 3 kohdassa luetelluin mukautuksin ja lisäyksin.
2. Sovelletaan seuraavia mukautuksia:
a)
yhteisön ulkopuolisen kauttakulkumaan toimivaltaisella viranomaisella on 60 päivää aikaa siitä päivästä, jolloin se on lähettänyt ilmoitusta koskevan vastaanottovahvistuksen, pyytää lisätietoja ilmoitetusta siirrosta, antaa, jos kyseinen maa on päättänyt olla vaatimatta kirjallista ennakkohyväksyntää ja on ilmoittanut siitä muille osapuolille Baselin yleissopimuksen 6 artiklan 4 kohdan mukaisesti, hiljainen hyväksyntä tai antaa kirjallinen hyväksyntä tietyin ehdoin tai ehdoitta; ja
b)
edellä 41 artiklan 1 kohdan d alakohdassa tarkoitetuissa kriisitilanteissa, rauhanpalauttamisen tai rauhanturvaamisoperaatioiden yhteydessä tai sotatilanteessa ei lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen hyväksyntää vaadita.
3. Lisäksi sovelletaan seuraavia säännöksiä:
a)
yhteisössä olevan kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava ilmoituksen tekijälle vahvistus ilmoituksen vastaanottamisesta sekä sen jäljennökset asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille;
b)
yhteisössä olevien vastaanottomaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisten viranomaisten on lähetettävä leimattu jäljennös jätteiden siirron hyväksyntää koskevasta päätöksestään yhteisön saapumistullitoimipaikkaan;
c)
kuljetuksen suorittajan on toimitettava jäljennös siirtoasiakirjasta yhteisön saapumistullitoimipaikkaan; ja
d)
suoritettuaan tarvittavat tullimuodollisuudet yhteisön saapumistullitoimipaikan on lähetettävä leimattu jäljennös siirtoasiakirjasta, jossa ilmoitetaan jätteen saapuneen yhteisöön, yhteisössä oleville vastaanottomaan ja kauttakulkumaan toimivaltaisille viranomaisille.
4. Jätteen siirto voi tapahtua ainoastaan, jos:
a)
ilmoituksen tekijä on saanut kirjallisen hyväksynnän lähtömaan, vastaanottomaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaisilta viranomaisilta, ja kaikki asetetut ehdot on täytetty;
b)
ilmoituksen tekijä ja vastaanottaja ovat tehneet 4 artiklan toisen kohdan 4 alakohdassa ja 5 artiklassa vaaditun voimassa olevan sopimuksen;
c)
on hankittu voimassa oleva rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, siten kuin 4 artiklan toisen kohdan 5 alakohdassa ja 6 artiklassa vaaditaan; ja
d)
ympäristön kannalta hyväksyttävä jätehuolto on varmistettu 49 artiklassa tarkoitetulla tavalla.
5. Jos yhteisön saapumistullitoimipaikassa havaitaan laiton jätteiden siirto, kyseisen tullitoimipaikan on ilmoitettava tästä viipymättä tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jonka on:
a)
ilmoitettava asiasta viipymättä yhteisössä olevalle vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle, joka puolestaan ilmoittaa siitä yhteisön ulkopuoliselle lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle; ja
b)
varmistettava jätteen pidättäminen, kunnes yhteisön ulkopuolinen lähtömaan toimivaltainen viranomainen on toisin päättänyt ja ilmoittanut päätöksestä kirjallisesti sen tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa jäte on pidätetty.
2 LUKU
Hyödynnettäväksi tarkoitetun jätteen tuonti
43 artikla
Jätteiden tuonnin kielto, joka koskee muita kuin niitä maita, joihin sovelletaan OECD:n päätöstä, Baselin yleissopimuksen osapuolina olevia maita, maita, joiden kanssa on tehty sopimus, tai muita alueita kriisi- tai sotatilanteen aikana
1. Kaikki hyödynnettäviksi tarkoitettujen jätteiden tuonti yhteisöön on kielletty, lukuun ottamatta tuontia:
a)
maista, joihin sovelletaan OECD:n päätöstä; tai
b)
muista maista, jotka ovat Baselin yleissopimuksen osapuolia; tai
c)
muista maista, joiden kanssa yhteisö tai yhteisö ja sen jäsenvaltiot ovat tehneet yhteisön lainsäädännön kanssa yhteensopivia ja Baselin yleissopimuksen 11 artiklan mukaisia kahden- tai monenvälisiä sopimuksia tai järjestelyjä; tai
d)
muista maista, joiden kanssa yksittäiset jäsenvaltiot ovat tehneet 2 kohdan mukaisia kahdenvälisiä sopimuksia tai järjestelyjä; tai
e)
muilta alueilta silloin, kun poikkeuksellisin perustein kriisitilanteessa, rauhanpalauttamisen tai rauhanturvaamisoperaatioiden yhteydessä tai sotatilanteessa b tai c alakohdan mukaisia kahdenvälisiä sopimuksia tai järjestelyjä ei voida tehdä tai kun lähtömaan toimivaltaista viranomaista joko ei ole nimetty tai se ei kykene toimimaan.
2. Poikkeustapauksissa yksittäiset jäsenvaltiot voivat tehdä kahdenvälisiä sopimuksia ja järjestelyjä tietyn jätteen hyödyntämiseksi asianomaisissa jäsenvaltioissa, jos kyseisen jätteen huolto ei tapahdu lähtömaassa 49 artiklassa tarkoitetulla ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla.
Tällöin sovelletaan 41 artiklan 2 kohdan säännöksiä.
3. Edellä 1 kohdan c ja d alakohdan mukaisesti tehtyjen kahdenvälisten ja monenvälisten sopimusten ja järjestelyjen on perustuttava tapauksen mukaan 42 artiklassa säädettyihin menettelyvaatimuksiin.
44 artikla
Menettelyvaatimukset, jotka koskevat tuontia maista, joihin sovelletaan OECD:n päätöstä, tai muilta alueilta kriisi- tai sotatilanteen aikana
1. Kun hyödynnettäväksi tarkoitettua jätettä tuodaan yhteisöön maista ja sellaisten maiden kautta, joihin sovelletaan OECD:n päätöstä, sovelletaan II osaston säännöksiä soveltuvin osin sekä 2 ja 3 kohdassa luetelluin mukautuksin ja lisäyksin.
2. Sovelletaan seuraavia mukautuksia:
a)
jätteiden siirtoa koskeva, 9 artiklan mukainen hyväksyntä voidaan antaa yhteisön ulkopuolisen lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen antamana hiljaisena hyväksyntänä;
b)
ilmoituksen tekijä voi antaa 4 artiklan mukaisen kirjallisen ennakkoilmoituksen; ja
c)
edellä 43 artiklan 1 kohdan e alakohdassa tarkoitetuissa kriisitilanteissa, rauhanpalauttamisen tai rauhanturvaamisoperaatioiden yhteydessä tai sotatilanteessa lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen hyväksyntää ei vaadita.
3. Lisäksi noudatetaan 42 artiklan 3 kohdan b, c ja d alakohtaa.
4. Jätteen siirto voi tapahtua ainoastaan, jos:
a)
ilmoituksen tekijä on saanut kirjallisen hyväksynnän lähtömaan, vastaanottomaan ja tarvittaessa kauttakulkumaan toimivaltaiselta viranomaiselta tai, jos yhteisön ulkopuoliselta lähtömaan toimivaltaiselta viranomaiselta on saatu tai voidaan olettaa saadun hiljainen hyväksyntä, ja jos kaikki asetetut ehdot on täytetty;
b)
ilmoituksen tekijä ja vastaanottaja ovat tehneet 4 artiklan toisen kohdan 4 alakohdassa ja 5 artiklassa vaaditun voimassa olevan sopimuksen;
c)
on hankittu voimassa oleva rahoitusvakuus tai vastaava vakuutus, siten kuin 4 artiklan toisen kohdan 5 alakohdassa ja 6 artiklassa vaaditaan; ja
d)
ympäristön kannalta hyväksyttävä jätehuolto on varmistettu 49 artiklassa tarkoitetulla tavalla.
5. Jos yhteisön saapumistullitoimipaikassa havaitaan laiton jätteiden siirto, kyseisen tullitoimipaikan on ilmoitettava tästä viipymättä tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jonka on
a)
ilmoitettava asiasta viipymättä yhteisössä olevalle vastaanottomaan toimivaltaiselle viranomaiselle, joka puolestaan ilmoittaa siitä yhteisön ulkopuoliselle lähtömaan toimivaltaiselle viranomaiselle; ja
b)
varmistettava jätteen pidättäminen, kunnes yhteisön ulkopuolinen lähtömaan toimivaltainen viranomainen on toisin päättänyt ja ilmoittanut päätöksestä kirjallisesti sen tullitoimipaikan sijaintimaan toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa jäte on pidätetty.
45 artikla
Menettelyvaatimukset, jotka koskevat tuontia maista, joihin ei sovelleta OECD:n päätöstä mutta jotka ovat Baselin yleissopimuksen osapuolia, tai muilta alueilta kriisi- tai sotatilanteen aikana
Jos hyödynnettäväksi tarkoitettua jätettä tuodaan yhteisöön
a)
maasta, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä, tai
b)
sellaisen maan kautta, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä ja joka on Baselin yleissopimuksen osapuoli,
sovelletaan 42 artiklaa soveltuvin osin.
3 LUKU
Yleiset säännökset
46 artikla
Jätteiden tuonti merentakaisista maista tai merentakaisilta alueilta
1. Jos jätteitä tuodaan yhteisöön merentakaisista maista tai merentakaisilta alueilta, sovelletaan II osastoa soveltuvin osin.
2. Yksi tai useampi merentakainen maa tai alue ja jäsenvaltio, johon ne liittyvät, voivat soveltaa kansallisia menettelyjä siirrettäessä jätteitä merentakaisista maista ja merentakaisilta alueilta kyseiseen jäsenvaltioon.
3. Niiden jäsenvaltioiden, jotka soveltavat 2 kohtaa, on ilmoitettava komissiolle sovellettavista kansallisista menettelyistä.
VI OSASTO
JÄTTEIDEN SIIRTÄMINEN KOLMANSISTA MAISTA KOLMANSIIN MAIHIN YHTEISÖN KAUTTA
1 LUKU
Huolehdittavaksi tarkoitetun jätteen kuljettaminen
47 artikla
Huolehdittavaksi tarkoitetun jätteen kuljettaminen yhteisön kautta
Jos huolehdittavaksi tarkoitettu jäte siirretään kolmansista maista kolmansiin maihin yhden tai useamman jäsenvaltion kautta, sovelletaan 42 artiklan säännöksiä soveltuvin osin sekä jäljempänä luetelluin mukautuksin ja lisäyksin:
a)
yhteisössä olevan ensimmäisen kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen on tarvittaessa lähetettävä leimattu jäljennös jätteiden siirron hyväksyvästä päätöksestään tai, jos se on antanut hiljaisen hyväksynnän, jäljennös 42 artiklan 3 kohdan a alakohdan mukaisesta vahvistuksesta yhteisön saapumistullitoimipaikkaan, ja yhteisössä olevan viimeisen kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen on lähetettävä vastaava asiakirja yhteisön poistumistullitoimipaikkaan; ja
b)
heti, kun jäte on lähtenyt yhteisöstä, yhteisön poistumistullitoimipaikan on lähetettävä leimattu jäljennös siirtoasiakirjasta, jossa ilmoitetaan jätteen lähteneen yhteisöstä, yhteisössä oleville kauttakulkumaiden toimivaltaisille viranomaisille.
2 LUKU
Hyödynnettäväksi tarkoitetun jätteen kuljettaminen
48 artikla
Hyödynnettäväksi tarkoitetun jätteen kuljettaminen yhteisön kautta
1. Jos hyödynnettäväksi tarkoitettu jäte siirretään yhden tai useamman jäsenvaltion kautta sellaisesta maasta ja sellaiseen maahan, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä, sovelletaan 47 artiklaa soveltuvin osin.
2. Jos hyödynnettäväksi tarkoitettu jäte siirretään yhden tai useamman jäsenvaltion kautta maasta ja maahan, johon sovelletaan OECD:n päätöstä, sovelletaan 44 artiklaa soveltuvin osin sekä seuraavin mukautuksin ja lisäyksin:
a)
yhteisössä olevan ensimmäisen kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen on tarvittaessa lähetettävä leimattu jäljennös jätteiden siirron hyväksyvästä päätöksestään tai, jos se on antanut hiljaisen hyväksynnän, jäljennös 42 artiklan 3 kohdan a alakohdan mukaisesta vahvistuksesta yhteisön saapumistullitoimipaikkaan, ja yhteisössä olevan viimeisen kauttakulkumaan toimivaltaisen viranomaisen on lähetettävä vastaava asiakirja yhteisön poistumistullitoimipaikkaan; ja
b)
heti, kun jäte on lähtenyt yhteisöstä, yhteisön poistumistullitoimipaikan on lähetettävä leimattu jäljennös siirtoasiakirjasta, jossa ilmoitetaan jätteen lähteneen yhteisöstä, yhteisössä oleville kauttakulkumaiden toimivaltaisille viranomaisille.
3. Jos hyödynnettäväksi tarkoitettu jäte siirretään yhden tai useamman jäsenvaltion kautta maasta, johon ei sovelleta OECD:n päätöstä, maahan, johon OECD:n päätöstä sovelletaan, tai päinvastoin, sovelletaan 1 kohdan säännöksiä sen maan osalta, johon OECD:n päätöstä ei sovelleta, ja 2 kohdan säännöksiä sen maan osalta, johon OECD:n päätöstä sovelletaan.
VII OSASTO
MUUT SÄÄNNÖKSET
1 LUKU
Muut velvollisuudet
49 artikla
Ympäristön suojelu
1. Tuottajan, ilmoituksen tekijän ja muiden jätteen siirtoon ja/tai sen hyödyntämiseen tai siitä huolehtimiseen osallistuvien yritysten on toteutettava tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että ne siirtävät kaikki jätteet sekä hyödyntävät ne ja huolehtivat niistä ihmisten terveyttä vaarantamattomalla ja ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla koko siirron ajan. Erityisesti kun siirto tapahtuu yhteisössä, se on toteutettava direktiivin 2006/12/EY 4 artiklan ja jätteitä koskevan yhteisön lainsäädännön vaatimusten mukaisesti.
2. Kun kyseessä on jätteiden vienti yhteisöstä, yhteisössä olevan lähtömaan toimivaltaisen viranomaisen on:
a)
vaadittava ja pyrittävä varmistamaan, että kaikkien yhteisöstä vietyjen jätteiden huolto tapahtuu ympäristön kannalta hyväksyttävällä tavalla koko siirron ajan mukaan lukien vastaanottajana olevassa kolmannessa maassa tapahtuva 36 ja 38 artiklassa tarkoitettu hyödyntäminen tai 34 artiklassa tarkoitettu huolehtiminen;
b)
kiellettävä jätteen vienti kolmanteen maahan, jos sillä on syytä uskoa, että jätteen huolto ei tapahdu a alakohdan vaatimusten mukaisesti.
Ympäristön kannalta hyväksyttävää jätehuoltoa voidaan olettaa noudatettavan kyseisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen osalta esimerkiksi, jos ilmoituksen tekijä tai vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen voi osoittaa, että vastaanottava laitos toimii ihmisten terveyttä ja ympäristönsuojelua koskevien sellaisten normien mukaisesti, jotka pääpiirteittäin vastaavat yhteisön lainsäädännössä vahvistettuja normeja.
Tämä olettamus ei kuitenkaan vaikuta kokonaisarviointiin siitä, noudatetaanko ympäristön kannalta hyväksyttävää jätehuoltoa koko siirron ajan, mukaan lukien vastaanottajana olevassa kolmannessa maassa tapahtuva hyödyntäminen tai huolehtiminen.
Ympäristön kannalta hyväksyttävää jätehuoltoa koskevia suuntaviivoja etsittäessä voidaan ottaa huomioon liitteessä VIII luetellut ohjeet.
3. Kun kyseessä on jätteen tuonti yhteisöön, yhteisössä olevan vastaanottomaan toimivaltaisen viranomaisen on:
a)
vaadittava ja toteutettava tarvittavat toimenpiteet varmistaakseen, että kaikkien sen lainkäyttövallan alaisuuteen kuuluvalle alueelle siirrettyjen jätteiden huolto tapahtuu ihmisten terveyttä vaarantamattomalla tavalla ja käyttämättä menettelyjä tai menetelmiä, joista voi aiheutua vahinkoa ympäristölle, sekä direktiivin 2006/12/EY 4 artiklan sekä muun jätteitä koskevan yhteisön lainsäädännön mukaisesti koko siirron ajan, mukaan lukien vastaanottomaassa tapahtuva hyödyntäminen tai huolehtiminen;
b)
kiellettävä jätteen tuonti kolmansista maista, jos sillä on syytä uskoa, että jätteen huolto ei tapahdu a alakohdan vaatimusten mukaisesti.
50 artikla
Täytäntöönpano jäsenvaltioissa
1. Jäsenvaltioiden on säädettävä tämän asetuksen säännösten rikkomuksiin sovellettavista seuraamuksista ja toteutettava kaikki tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että niitä sovelletaan käytännössä. Seuraamusten on oltava tehokkaita, oikeasuhtaisia ja varoittavia. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle laittomien siirtojen estämiseen ja selville saamiseen liittyvästä kansallisesta lainsäädännöstä sekä tällaisista siirroista määrättävistä seuraamuksista.
2. Jäsenvaltiot säätävät tämän asetuksen soveltamisen valvontaa koskevina toimenpiteinä muun muassa direktiivin 2006/12/EY 13 artiklan mukaisten tarkastusten tekemisestä laitoksissa ja yrityksissä sekä jätteiden siirtojen tai niihin liittyvien hyödyntämis- ja huolehtimistoimien pistokokein tehtävistä tarkastuksista.
3. Jätteiden siirtoja voidaan tarkastaa erityisesti:
a)
paikassa, josta jäte on peräisin, yhdessä tuottajan, haltijan tai ilmoituksen tekijän kanssa;
b)
vastaanottopaikassa vastaanottajan tai laitoksen kanssa;
c)
yhteisön rajoilla; ja/tai
d)
jätteen siirron aikana yhteisössä.
4. Siirtojen tarkastuksiin kuuluvat asiakirjojen tarkistaminen, tunnistustietojen varmistaminen ja tarvittaessa jätteen fyysinen tarkastaminen.
5. Jäsenvaltioiden on tehtävä keskenään kahden- tai monenvälistä yhteistyötä helpottaakseen laittomien siirtojen estämistä ja selville saamista.
6. Jäsenvaltioiden on yksilöitävä ne vakinaisen henkilöstönsä jäsenet, jotka vastaavat 5 kohdassa tarkoitetusta yhteistyöstä, ja yksilöitävä 4 kohdassa tarkoitettujen fyysisten tarkastusten painopiste(et). Tiedot on lähetettävä komissiolle, joka välittää tiedoista kootun luettelon 54 artiklassa tarkoitetuille yhteyshenkilöille.
7. Jäsenvaltio voi toisen jäsenvaltion pyynnöstä toteuttaa täytäntöönpanoa koskevia toimia, jotka kohdistuvat ensiksi mainitussa jäsenvaltiossa oleviin henkilöihin, jos kyseisten henkilöiden epäillään olevan tekemisissä laittomien jätteiden siirtojen kanssa.
51 artikla
Jäsenvaltioiden kertomukset
1. Kunkin jäsenvaltion on ennen jokaisen kalenterivuoden loppua lähetettävä komissiolle edellistä kalenterivuotta koskeva kertomus, jonka se on laatinut Baselin yleissopimuksen 13 artiklan 3 kappaleen mukaisesti ja toimittanut tämän yleissopimuksen sihteeristölle.
2. Ennen kunkin kalenterivuoden loppua jäsenvaltioiden on lisäksi laadittava liitteen IX mukaisen kyselylomakkeen perusteella edellistä vuotta koskeva kertomus ja lähetettävä se komissiolle.
3. Jäsenvaltioiden 1 ja 2 kohdan mukaisesti laatimat kertomukset on toimitettava komissiolle sähköisessä muodossa.
4. Komissio laatii joka kolmas vuosi näiden kertomusten perusteella kertomuksen tämän asetuksen täytäntöönpanosta yhteisössä ja sen jäsenvaltioissa.
52 artikla
Kansainvälinen yhteistyö
Jäsenvaltioiden on tarvittaessa yhdessä komission kanssa tehtävä yhteistyötä muiden Baselin yleissopimuksen osapuolten ja valtioiden välisten järjestöjen kanssa muun muassa vaihtamalla ja/tai jakamalla tietoa, edistämällä ympäristön kannalta hyväksyttäviä teknologioita ja kehittämällä hyviä toimintatapoja koskevia sääntöjä.
53 artikla
Toimivaltaisen viranomaisen nimeäminen
Jäsenvaltioiden on nimettävä tämän asetuksen täytäntöönpanosta vastaava yksi tai useampi toimivaltainen viranomainen. Kukin jäsenvaltio voi nimetä vain yhden toimivaltaisen kauttakulkuviranomaisen.
54 artikla
Yhteyshenkilöiden nimeäminen
Kunkin jäsenvaltion ja komission on nimettävä yksi tai useampi yhteyshenkilö, joka on vastuussa henkilöiden tai yritysten tiedusteluihin vastaamisesta ja neuvonnasta. Komission yhteyshenkilön on välitettävä jäsenvaltioiden yhteyshenkilöille kaikki sille osoitetut jäsenvaltioita koskevat tiedustelut. Sama koskee vastaavasti jäsenvaltioiden saamia komissiota koskevia tiedusteluja.
55 artikla
Yhteisön saapumis- ja poistumistullitoimipaikkojen nimeäminen
Jäsenvaltiot voivat nimetä erityiset yhteisön saapumis- ja poistumistullitoimipaikat yhteisöön saapuvia ja yhteisöstä lähteviä jätteiden siirtoja varten. Jos jäsenvaltiot päättävät nimetä tällaiset tullitoimipaikat, jätteitä siirrettäessä ei saa käyttää mitään muita kyseisen jäsenvaltion rajanylityspaikkoja jätteiden yhteisöön saapumiseen tai yhteisöstä poistumiseen.
56 artikla
Nimeämisiä koskevat ilmoitukset ja tiedot
1. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle:
a)
53 artiklan mukaisesti nimetyt toimivaltaiset viranomaiset;
b)
54 artiklan mukaisesti nimetyt yhteyshenkilöt; ja
c)
tarvittaessa 55 artiklan mukaisesti nimetyt yhteisön saapumis- ja poistumistullitoimipaikat.
2. Jäsenvaltioiden on annettava komissiolle nimeämisten osalta seuraavat tiedot:
a)
nimi (nimet);
b)
postiosoite (-osoitteet);
c)
sähköpostiosoite (-osoitteet);
d)
puhelinnumero(t);
e)
telekopionumero(t); ja
f)
toimivaltaisten viranomaisten hyväksymät kielet.
3. Jäsenvaltioiden on välittömästi ilmoitettava komissiolle näiden tietojen muutoksista.
4. Nämä tiedot ja niiden muutokset on ilmoitettava komissiolle sekä sähköisessä muodossa että paperimuodossa, jos näin vaaditaan.
5. Komissio julkaisee luettelot nimetyistä toimivaltaisista viranomaisista, yhteyshenkilöistä sekä yhteisön saapumis- ja poistumistullitoimipaikoista verkkosivuillaan ja pitää luettelot ajan tasalla.
2 LUKU
Muut säännökset
57 artikla
Yhteyshenkilöiden kokous
Komission on jäsenvaltioiden pyynnöstä tai muuten tarvittaessa järjestettävä säännöllisesti yhteyshenkilöiden kokous, jossa tarkastellaan tämän asetuksen täytäntöönpanoon liittyviä kysymyksiä. Asianomaiset sidosryhmät kutsutaan tällaisiin kokouksiin tai niiden osiin, kun kaikki jäsenvaltiot ja komissio ovat yksimielisiä siitä, että tämä on aiheellista.
58 artikla
Liitteiden muuttaminen
1. Komissio voi tieteellisen ja teknisen kehityksen huomioon ottamiseksi muuttaa liitteitä antamalla asetuksia sekä direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa säädetyn menettelyn mukaisesti. Lisäksi:
a)
liitteitä I, II, III, IIIA, IV ja V muutetaan Baselin yleissopimukseen ja OECD:n päätöksen mukaisesti sovittujen muutosten huomioon ottamiseksi; lisäksi liitettä IC, jossa annetaan yksityiskohtaiset ohjeet ilmoitus- ja siirtoasiakirjojen täyttämiseksi, täydennetään viimeistään tämän asetuksen soveltamispäivänä OECD:n ohjeet huomioon ottaen;
b)
jätteitä, joita ei ole luokiteltu, voidaan lisätä liitteeseen IIIB, IV tai V väliaikaisesti, kunnes on tehty päätös niiden sisällyttämisestä Baselin yleissopimuksen tai OECD:n päätöksen asiaankuuluviin liitteisiin;
c)
jäsenvaltion pyynnöstä kahden tai useamman jätetyypin seoksia, jotka on lueteltu liitteessä III, voidaan 3 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuissa tapauksissa harkita lisättäväksi väliaikaisesti liitteeseen IIIA, kunnes on tehty päätös niiden sisällyttämisestä Baselin yleissopimuksen tai OECD:n päätöksen asiaankuuluviin liitteisiin. Ensimmäiset nimikkeet sisällytetään liitteeseen IIIA mahdollisuuksien mukaan tämän asetuksen soveltamispäivään mennessä ja viimeistään kuuden kuukauden kuluessa sen jälkeen. Liitteeseen IIIA voi sisältyä ehto, jonka mukaan yhtä tai useampaa sen nimikettä ei sovelleta sellaisiin maihin tapahtuvassa viennissä, joihin ei sovelleta OECD:n päätöstä;
d)
määritetään 3 artiklan 3 kohdassa tarkoitetut poikkeustapaukset ja tarvittaessa tällaiset jätteet lisätään liitteeseen IVA ja V ja poistetaan liitteestä III;
e)
muutetaan liitettä V direktiivin 91/689/ETY 1 artiklan 4 kohdan mukaisesti vahvistetun vaarallisten jätteiden luettelon muutoksia vastaavasti;
f)
muutetaan liitettä VIII asiaa koskevia kansainvälisiä yleissopimuksia ja sopimuksia vastaavasti.
2. Liitettä IX muutettaessa otetaan eräiden ympäristöä koskevien direktiivien täytäntöönpanoon liittyvien kertomusten standardoinnista ja järkeistämisestä 23 päivänä joulukuuta 1991 annetulla neuvoston direktiivillä 91/692/ETY (22) perustettu komitea täysin mukaan asian käsittelyyn.
3. Päätöksen 1999/468/EY 5 artiklan 6 kohdassa tarkoitettu määräaika vahvistetaan kolmeksi kuukaudeksi.
59 artikla
Lisätoimenpiteet
1. Komissio voi hyväksyä tämän asetuksen täytäntöönpanoon liittyviä lisätoimenpiteitä seuraavasti:
a)
rahoitusvakuuden (-vakuuksien) tai vastaavan vakuutuksen (vastaavien vakuutusten) laskemismenetelmä 6 artiklan mukaisesti;
b)
ohjeet 12 artiklan 1 kohdan g alakohdan soveltamiseksi;
c)
muut 14 artiklassa tarkoitettuihin ennakkohyväksyttyihin hyödyntämislaitoksiin liittyvät ehdot ja vaatimukset;
d)
ohjeet 15 artiklan soveltamiseksi sellaisen jätteen tunnistamista ja jäljittämistä varten, joka muuttuu merkittävästi väliaikaisen hyödyntämis- tai huolehtimistoimen yhteydessä;
e)
ohjeet toimivaltaisten viranomaisten laittomien siirtojen yhteydessä tehtävää yhteistyötä varten 24 artiklan mukaisesti,
f)
tekniset vaatimukset ja käytännön järjestelyt sähköisen tietojensiirron toteuttamista varten asiakirjojen ja tietojen toimittamiseksi 26 artiklan 4 kohdan mukaisesti,
g)
muut kielten käyttöä koskevat ohjeet 27 artiklan mukaisesti,
h)
lisäselvitys II osaston menettelyvaatimuksista siltä osin kuin kyse on niiden soveltamisesta jätteiden vientiin yhteisöstä, niiden tuontiin yhteisöön ja kauttakulkuun yhteisön kautta,
i)
määrittelemättömiä oikeudellisia termejä koskeva lisäohjeistus.
2. Tällaisista toimenpiteistä päätetään noudattaen direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua menettelyä.
3. Päätöksen 1999/468/EY 5 artiklan 6 kohdassa tarkoitettu määräaika vahvistetaan kolmeksi kuukaudeksi.
60 artikla
Arviointi
1. Komissio saattaa ennen 15 päivää heinäkuuta 2006 päätökseen arviointinsa alakohtaisen eläinten terveyttä ja kansanterveyttä koskevan voimassa olevan lainsäädännön, mukaan luettuina asetuksen (EY) N:o 1774/2002 piiriin kuuluvien jätteiden siirtojen, ja tämän asetuksen säännösten välisestä suhteesta. Arviointiin liitetään tarvittaessa asiaankuuluvia ehdotuksia, jotta tällaisten jätteiden siirroille luotaisiin vastaavan tasoiset menettelyt ja valvontajärjestelmä.
2. Komissio arvioi viiden vuoden kuluessa 12 päivästä heinäkuuta 2007 12 artiklan 1 kohdan c alakohdan täytäntöönpanoa, muun muassa sen vaikutuksia ympäristönsuojeluun sekä sisämarkkinoiden toimintaan. Arviointiin liitetään tarvittaessa asiaankuuluvia ehdotuksia tämän säännöksen muuttamiseksi.
61 artikla
Kumoaminen
1. Kumotaan asetus (ETY) N:o 259/93 ja päätös 94/774/EY 12 päivästä heinäkuuta 2007.
2. Viittauksia kumottuun asetukseen (ETY) N:o 259/93 pidetään tähän asetukseen kohdistuvina.
3. Kumotaan päätös 1999/412/EY 1 päivästä tammikuuta 2008.
62 artikla
Siirtymäsäännökset
1. Kaikkiin jätteiden siirtoihin, joista on tehty ilmoitus ja joiden osalta vastaanottomaan toimivaltainen viranomainen on antanut vastaanottovahvistuksen ennen 12 päivää heinäkuuta 2007, sovelletaan asetuksen (ETY) N:o 259/93 säännöksiä.
2. Ne jätteiden siirrot, joihin asianomainen toimivaltainen viranomainen on antanut hyväksyntänsä asetuksen (ETY) N:o 259/93 mukaisesti, on saatettava päätökseen viimeistään vuoden kuluttua 12 päivästä heinäkuuta 2007.
3. Asetuksen (ETY) N:o 259/93 41 artiklan 2 kohdan ja tämän asetuksen 51 artiklan mukaiset kertomukset vuodelta 2007 on laadittava päätöksen 1999/412/EY mukaista kyselylomaketta käyttäen.
63 artikla
Tiettyjä jäsenvaltioita koskevat siirtymäsäännökset
1. Kaikkiin liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin Latviaan ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin on sovellettava kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä II osaston mukaisesti 31 päivään joulukuuta 2010.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, toimivaltaisten viranomaisten on vastustettava liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja laitokseen, jolle on myönnetty tilapäinen poikkeus direktiivin 96/61/EY säännösten soveltamisesta, niin kauan kuin tilapäistä poikkeusta sovelletaan vastaanottavaan laitokseen.
2. Kaikkiin liitteeseen III sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin Puolaan on sovellettava kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä II osaston mukaisesti 31 päivään joulukuuta 2012.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, toimivaltaiset viranomaiset voivat 31 päivään joulukuuta 2007 esittää vastalauseita 11 artiklassa olevien vastustamisperusteiden mukaisesti seuraavien liitteissä III ja IV lueteltujen hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden Puolaan tapahtuvien siirtojen osalta:
B2020 ja GE020 (lasijäte)
B2070
B2080
B2100
B2120
B3010 ja GH013 (kiinteä muovijäte)
B3020 (paperijäte)
B3140 (käytetyt ilmarenkaat)
Y46
Y47
A1010 ja A1030 (vain arseeniin ja elohopeaan liittyvät luetelmakohdat)
A1060
A1140
A2010
A2020
A2030
A2040
A3030
A3040
A3070
A3120
A3130
A3160
A3170
A3180 (sovelletaan vain polykloorinaftaleenin (PCN) osalta)
A4010
A4050
A4060
A4070
A4090
AB030
AB070
AB120
AB130
AB150
AC060
AC070
AC080
AC150
AC160
AC260
AD150
Tätä siirtymäkautta voidaan kuitenkin muun kuin lasijätteen, paperijätteen ja käytettyjen ilmarenkaiden osalta jatkaa enintään 31 päivään joulukuuta 2012 direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, toimivaltaiset viranomaiset voivat 31 päivään joulukuuta 2012 esittää vastalauseita 11 artiklassa olevien vastustamisperusteiden mukaisesti Puolaan tapahtuvien siirtojen osalta
a)
seuraavien liitteeseen IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden osalta:
A2050
A3030
A3180, paitsi polykloorinaftaleeni (PCN)
A3190
A4110
A4120
RB020
ja
b)
asetuksen liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden osalta.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, toimivaltaisten viranomaisten on vastustettava liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja laitokseen, jolle on myönnetty tilapäinen poikkeus direktiivin 96/61/EY tiettyjen säännösten soveltamisesta, niin kauan kuin tilapäistä poikkeusta sovelletaan vastaanottavaan laitokseen.
3. Kaikkiin liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin Slovakiaan ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin on sovellettava kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä II osaston mukaisesti 31 päivään joulukuuta 2011.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, toimivaltaisten viranomaisten on vastustettava asetuksen liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja laitokseen, jolle on myönnetty tilapäinen poikkeus neuvoston direktiivin 94/67/EY (23), direktiivin 96/61/EY, jätteenpoltosta 4 päivänä joulukuuta 2000 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/76/EY (24) ja tiettyjen suurista polttolaitoksista ilmaan joutuvien epäpuhtauspäästöjen rajoittamisesta 23 päivänä lokakuuta 2001 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2001/80/EY (25) tiettyjen säännösten soveltamisesta, sinä aikana, jona tilapäistä poikkeusta sovelletaan vastaanottavaan laitokseen.
4. Kaikkien liitteeseen III sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin Bulgariaan on sovellettava kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä II osaston mukaisesti 31 päivään joulukuuta 2014.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, Bulgarian toimivaltaiset viranomaiset voivat 31 päivään joulukuuta 2009 saakka esittää vastalauseita 11 artiklassa olevien vastustamisperusteiden mukaisesti seuraavien liitteissä III ja IV lueteltujen hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden Bulgariaan tapahtuvien siirtojen osalta:
B2070
B2080
B2100
B2120
Y46
Y47
A1010 ja A1030 (vain arseeniin ja elohopeaan liittyvät luetelmakohdat)
A1060
A1140
A2010
A2020
A2030
A2040
A3030
A3040
A3070
A3120
A3130
A3160
A3170
A3180 (sovelletaan vain polykloorinaftaleenin (PCN) osalta)
A4010
A4050
A4060
A4070
A4090
AB030
AB070
AB120
AB130
AB150
AC060
AC070
AC080
AC150
AC160
AC260
AD150
Tätä siirtymäkautta voidaan jatkaa enintään 31 päivään joulukuuta 2012 asti direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, Bulgarian toimivaltaiset viranomaiset voivat 31 päivään joulukuuta 2009 esittää vastalauseita 11 artiklassa olevien vastustamisperusteiden mukaisesti Bulgariaan tapahtuvien siirtojen osalta
a)
seuraavien liitteeseen IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden osalta:
A2050
A3030
A3180, paitsi polykloorinaftaleeni (PCN)
A3190
A4110
A4120
RB020
ja
b)
asetuksen liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden osalta.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, Bulgarian toimivaltaisten viranomaisten on vastustettava liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja laitokseen, jolle on myönnetty tilapäinen poikkeus direktiivin 96/61/EY tai direktiivin 2001/80/EY tiettyjen säännösten soveltamisesta, sinä aikana, jona tilapäistä poikkeusta sovelletaan vastaanottavaan laitokseen.
5. Kaikkiin liitteeseen III sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoihin Romaniaan on sovellettava kirjallista ennakkoilmoitus- ja -hyväksyntämenettelyä II osaston mukaisesti 31 päivään joulukuuta 2015.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, Romanian toimivaltaiset viranomaiset voivat 31 päivään joulukuuta 2011 saakka esittää vastalauseita 11 artiklassa olevien vastustamisperusteiden mukaisesti seuraavien liitteissä III ja IV lueteltujen hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden Romaniaan tapahtuvien siirtojen osalta:
B2070
B2100, paitsi alumiinioksidijätteet
B2120
B4030
Y46
Y47
A1010 ja A1030 (vain arseeniin ja elohopeaan liittyvät luetelmakohdat)
A1060
A1140
A2010
A2020
A2030
A3030
A3040
A3050
A3060
A3070
A3120
A3130
A3140
A3150
A3160
A3170
A3180,(sovelletaan vain polykloorinaftaleenin (PCN) osalta)
A4010
A4030
A4040
A4050
A4080
A4090
A4100
A4160
AA060
AB030
AB120
AC060
AC070
AC080
AC150
AC160
AC260
AC270
AD120
AD150
Tätä siirtymäkautta voidaan jatkaa enintään 31 päivään joulukuuta 2015 asti direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, Romanian toimivaltaiset viranomaiset voivat 31 päivään joulukuuta 2011 esittää vastalauseita 11 artiklassa olevien vastustamisperusteiden mukaisesti Romaniaan tapahtuvien siirtojen osalta
a)
seuraavien liitteeseen IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden osalta:
A2050
A3030
A3180, paitsi polykloorinaftaleeni (PCN)
A3190
A4110
A4120
RB020
ja
b)
asetuksen liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden osalta.
Tätä siirtymäkautta voidaan jatkaa enintään 31 päivään joulukuuta 2015 direktiivin 2006/12/EY 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti.
Poiketen siitä, mitä 12 artiklassa säädetään, Romanian toimivaltaisten viranomaisten on vastustettava liitteisiin III ja IV sisältyvien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja ja kyseisiin liitteisiin sisältymättömien hyödynnettäväksi tarkoitettujen jätteiden siirtoja laitokseen, jolle on myönnetty tilapäinen poikkeus direktiivin 96/61/EY, direktiivin 2000/76/EY tai direktiivin 2001/80/EY tiettyjen säännösten soveltamisesta, sinä aikana jona tilapäistä poikkeusta sovelletaan vastaanottavaan laitokseen.
6. Kun tässä artiklassa viitataan II osastoon liitteessä III lueteltujen jätteiden osalta, ei 3 artiklan 2 kohtaa, 4 artiklan toisen kohdan 5 alakohtaa ja 6, 11, 22, 23, 24, 25 ja 31 artiklaa sovelleta.
64 artikla
Voimaantulo ja soveltaminen
1. Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 12 päivästä heinäkuuta 2007.
2. Jos Bulgarian tai Romanian liittymispäivä on myöhäisempi kuin edellä 1 kohdassa tarkoitettu soveltamispäivä, 63 artiklan 4 ja 5 kohdassa tarkoitettua soveltamispäivää sovelletaan tämän artiklan 1 kohdasta poiketen liittymispäivästä lähtien.
3. Asianomaiset jäsenvaltiot voivat sopia, että 26 artiklan 4 kohtaa sovelletaan ennen 12 päivää heinäkuuta 2007.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 14 päivänä kesäkuuta 2006.