31999R1796
L 217/1
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (EО) № 1796/1999 НА СЪВЕТА
от 12 август 1999 година
относно налагане на окончателно антидъмпингово мито и окончателно събиране на временното мито, наложено върху внос на стоманени въжета и кабели, произведени в Китайската народна република, Унгария, Индия, Мексико, Полша, Южна Африка и Украйна, и прекратяване на антидъмпинговата процедура по отношение на вносни стоки с произход в Република Корея
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 384/96 на Съвета от 22 декември 1995 г. за защита срещу дъмпингов внос на стоки от страни, които не са членки на Европейската общност (1), и по-специално член 9 и член 10, параграф 2 от него,
като взе предвид предложението на Комисията след консултации с Консултативния комитет,
като има предвид, че:
A. ВРЕМЕННИ МЕРКИ
(1)
С Регламент (EО) № 362/1999 (2) (наричан по-долу „временния регламент“) Комисията наложи временно антидъмпингово мито върху внос в страните от Общността на стоманени въжета и кабели, произведени в Китайската народна република, Индия, Мексико, Южна Африка и Украйна и приемане на доброволни гаранции, предложени от някои износители в Унгария и Полша.
Б. СЛЕДВАЩА ПРОЦЕДУРА
(2)
След налагането на временни антидъмпингови мита, на заинтересуваните страни, които желаят това, е предоставена възможност да изразят мнението си. Страните са били информирани за съществените факти и съображения, въз основа на които съществува намерение да се препоръча налагането на окончателно антидъмпингово мито и безусловното събиране на суми, гарантирани посредством временни мита, на нивото на тези мита. Страните разполагат с период от време, през който могат да изразяват съображения, след като са се запознали с изложените факти.
(3)
Устните и писмени коментари, представени от заинтересуваните страни, са разгледани и, където е счетено за уместно, съответно са променени окончателните заключения.
В. РАЗГЛЕЖДАН ПРОДУКТ И СХОДЕН ПРОДУКТ
1. Разглеждан продукт
(4)
Следва да напомним, че съображение 7 от временния регламент описва разглеждания продукт като стоманени въжета и кабели, включвайки въжета със заключена намотка и изключвайки въжета и кабели от неръждаема стомана, с максимално напречно сечение по-голямо от 3 mm (наричани по-долу с промишления термин „СТВ“, т.е. стоманено-телени въжета).
(5)
Има предложения СТВ да бъдат разделени на два отделни продукта, според описаните две разграничаващи се области на приложение, а именно въжета с общо предназначение за общо приложение и въжета със специално предназначение за използване в определен дял от промишлеността.
(6)
Противно на твърдението, че съществуват два различни отделни продукта, т.е. въжета с общо предназначение и въжета със специално предназначение, установено е, че СТВ са произвеждани в многообразна гама видове от производителите износители и че всички СТВ имат еднакви основни физически характеристики (т.е. стоманените въжета образуват снопчета, снопчетата се увиват около сърцевината и образуват въжето и самата сърцевина. Установено е също, че всички СТВ имат еднакви основни технически характеристики (всички имат по няколко жила в снопче, по няколко снопчета във въже, определен диаметър и определена конструкция).
(7)
Разнообразните видове СТВ могат да се класифицират в няколко групи, които отразяват техните физически и технически характеристики. Докато СТВ в горния и долния край на обхвата явно не са взаимозаместими, установено е, че СТВ от съседни групи са взаимнозаместими. Направен е изводът, че съществува известна степен припокриване и конкуренция между СТВ от отделните групи. Предвид това припокриване между групите, не е възможно да се установи точно разделителната линия в която и да е част от обхвата на СТВ. Този извод е в синхрон със съдебната практика на Съда на Европейските общности (3).
(8)
В заключение, като се има предвид, че всички СТВ имат еднакви основни физически и технически характеристики и едно и също приложение въпреки съществуващите различия в горния и долния край от обхвата на СТВ, тъй като е налице конкуренция между СТВ от съседни групи, крайният извод е, че всички продукти от обхвата представляват един цялостен продукт и оттук нататък всички СТВ се считат за един продукт.
2. Сходен продукт
(9)
Следва да напомним, че в съображение 8 от временния регламент Комисията установява, че внасяните СТВ от разглежданите страни и СТВ, произвеждани и продавани вътре в Общността от промишлеността на Общността са сходни по своите основни физически и технически характеристики. Както за произвежданите в Общността, така и за внасяните СТВ е установено, че имат една и съща основна употреба и че се конкурират взаимно.
(10)
Съществуваха предположения, че СТВ произвеждани от и продавани от Общността не са сходни с тези, които се внасят от разглежданите страни. Най-вече се спореше по въпроса, че произвежданият в страните-износителки продукт е СТВ за широк стоков обмен, докато произвежданият в страните-членки на Общността продукт е СТВ със специално предназначение. По-нататък се твърдеше, че производителите от Общността са включили повече от така наречените специализирани продукти в своя асортимент от СТВ през разглеждания период, което е видно от повишаването на единичните цени.
(11)
Направени бяха следните заключения:
-
производителите от Общността са ангажирани с производството на целия асортимент от СТВ, точно както и производителите износители, т.е. с производство на по-специализирания вид СТВ, както и с производство на СТВ за широк стоков обмен,
-
припокриването на продуктите, произведени от производители на Общността и производителите износители се доказва от обема на продажбите, където е установен паралел в СТВ моделите (75 % от обема на продажбите на производителите износители и 51 % от обема на продажбите на Общността). Това припокриване също е видно от факта, че произведените в Общността СТВ и внасяните такива обхващат всички разглеждани КН кодове.
(12)
Следователно потвърждават се временните изводи, че произвежданите от Общността СТВ и внасяните такива са сходни продукти по смисъла на член 1, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 384/96 (наричан по-долу „основен регламент“).
Г. ДЪМПИНГ
1. Нормална стойност
1.1. Определяне на нормалната стойност
(13)
Един производител износител от Индия твърди, че производствените разходи през периода за разглеждане (от 1 януари 1997 г. до 31 март 1998 г., наричан по-долу „ПР“), трябва да се определят на основата на данни, касаещи периода преди ПР. Обаче, в съответствие с член 6, параграф 1 от основния регламент, за целите на едно представително разследване по въпросите на дъмпинга, се избира ПР и обикновено анализираната информация се ограничава до него. Не са изтъкнати причини, поради които да е по-подходящо да се ползват производствените разходи, направени през период преди ПР. Трябва да се отбележи, най-вече, че производителят износител продължава да произвежда и да продава съответните видове продукти и през ПР. По този начин данните, основани на информация по време на ПР, се считат за репрезентативни и това е причина молбата да не бъде приета.
(14)
Производителят износител от Южна Африка и един производител износител от Индия са изказали възражения срещу метода за определяне на пресметнатата нормална стойност на разглеждания продукт.
(15)
Производителят износител от Южна Африка твърди, че изчисляването на процента на печалба върху вътрешните продажби е неправилно, тъй като се базира на всички вътрешни транзакции, включително и на вътрешните продажби на СТВ за рудодобива. Поради специфичните качества на СТВ за рудодобива, каквито не се изнасят за Общността, а представляват специфичен продукт, изискващ сложно оборудване и носещ значителен процент на печалба при продажбите, този износител предявява молба процента на печалба върху вътрешните продажби на СТВ за рудодобива да не се взема предвид при изчисляването на пресметнатата нормална стойност на другите видове въжета.
(16)
Производителят износител от Индия е изразил желание вътрешните продажби на определени видове продукти с висока себестойност да бъдат изключени при изчисляване на пресметнатата нормална стойност на основание, че такива продукти не се изнасят или се изнасят много рядко през ПР и че вътрешните продажби на тези видове продукти водят до неестествено високи печалби, което изкривява определянето на средната печалба от разглеждания продукт.
(17)
Установено е, че Южноафриканските СТВ за рудодобива и Индийските продукти с висока себестойност са „сходни продукти“ с разглеждания продукт по смисъла на член 1, параграф 4 от основния регламент. Следователно, процентът на печалба при пресмятане на нормалната стойност е определен правилно в съответствие с член 2, параграфи 3, 4 и 6 от основния регламент, т.е. на базата на всички продажби на сходния продукт на вътрешния пазар, направени в обичайния ход на търговията. В този контекст трябва да се отбележи, че за определяне на процента на печалбата в съответствие с член 2, параграф 6 от основния регламент няма значение дали разглежданите продукти се изнасят в Общността, а дали те представляват сходен продукт по смисъла на основния регламент.
(18)
По тези причини гореспоменатите молби бяха отхвърлени.
(19)
Като алтернатива на горепосоченото, дружеството от Индия пожела средната печалба да се изчислява на основата на всички вътрешни продажби, т.е. продажби както на печеливши, така и на непечеливши видове продукти. В това отношение трябва да се отбележи, че съгласно член 2, параграф 6 от основния регламент, сумата на процента на печалбата следва да се основава на данни, касаещи производството и продажбите в обичайния ход на търговията със сходния продукт на вътрешния пазар на страната-износител. В този контекст, продажби под себестойността на съответен вид продукт се вземат предвид само когато се определя процента на печалбата при обем на продажбите с такъв непечеливш продукт по-малко от 20 % от всички продажби на разглеждания вид продукт, или, ако приравнената средна продажна цена не е под приравнената средна себестойност за единица продукция. Това правило е спазено при определяне на процента на печалбата, съответно, алтернативната молба също не бе приета.
(20)
Тъй като нямаше други предложения относно формирането на нормалната стойност, заключенията в съображения 9-13 от временния регламент се потвърждават.
1.2. Избор на страна аналог за страни, които не членуват в икономиката на пазара
(21)
Износители производители от Китай и Украйна оспориха избора на Индия като страна-аналог и помолиха да бъде ревизиран временния избор на страна-аналог. Украинският износител-производител предложи да бъде избрана Република Корея (наричана по-долу „Южна Корея“), тъй като тя има отворен пазар.
(22)
Аргументите против избора на Индия като страна-аналог бяха внимателно анализирани и по изложените по-нататък причини се стигна до решение Индия да не се взема за страна-аналог. Поради липсата на сътрудничещи трети страни от икономиката на пазара, включени в това разследване, се взе решение, че Полша представлява най-разумният избор за страна-аналог при изчисляване на нормалната стойност за Китай и Украйна.
(23)
В резултат на временно огласяване на фактите китайските и украинските производители износители изразиха съмнения и срещу избора на Полша като страна-аналог, твърдейки, че Южна Корея би била по-подходяща като се има предвид нивото на митото при внос, големината на вътрешния пазар и съществуващата конкуренция на вътрешния пазар. Все пак Полша бе оценена като по-подходяща страна, вземайки предвид нейното ниско мито при внос, отвореният ѝ вътрешен пазар и неговият размер, наличието на конкуренция между местните производители и фактът, че полските СТВ дават, в крайна сметка, най-представително сравнение по отношение на модели на сравняване с моделите на Китай и Украйна.
(24)
Що се отнася до Южна Корея, отбелязано беше, че, при все че тази страна също има ниско мито при внос, тя има далеч по-нисък процент на вътрешни продажби, които са сравними с вноса вътре в Общността, извършван от КНР.
(25)
Ето защо бе счетено, че Полша е най-разумно направеният избор на страна-аналог, както за Украйна, така и за КНР.
2. Експортна цена
(26)
Тъй като нямаше други предложения относно експортната цена, заключенията в съображения 14-17 от временния регламент се потвърждават.
3. Сравнение
(27)
Един полски производител износител повтори своята молба за доуточняване на нормалната стойност съобразявайки се с разликите в продажбите на вътрешния пазар и експортните продажби като се имат пред вид разходите за инвентар и за складиране. При отсъствието, обаче, на каквото и да било ново доказателство за действието на горепосочените фактори за сравняване на цената, както се изисква от член 2, параграф 10, буква к) от основния регламент, тази молба не беше приета.
(28)
Същият полски производител износител и един унгарски производител износител повториха своето искане за доуточняване на нормалната стойност съобразявайки се с разликите в нивото на търговията. В светлината на представените нови доказателства, молбите бяха преразгледани и приети, тъй като се доказа, че експортната цена и нормалната стойност са на различно ниво на търговия и че тази разлика влияе върху сравняването на цената.
(29)
Един индийски производител износител подаде молба за коригиране на разликите в нивото на търговията на основание, че експортните продажби се правят изключително на ниво търговия на едро, докато продажбите на вътрешния пазар се правят както на ниво търговия на едро, така и на ниво краен потребител. Корекцията беше направена, доколкото молбата беше основателна.
(30)
Един полски производител износител оспори използването на средни месечни обменни курсове за превръщане на експортната цена в местна валута при определяне на временните заключения. Този производител-вносител твърди, че е трябвало да се използват действително прилаганите обменни курсове. В това отношение трябва да отбележим, че е обичайна практика да се ползват средни месечни обменни курсове. Нещо повече, изпробвани са и двата подхода и е установено, че разликите са незначителни и каквито и да било положителни разлики се балансират от отрицателни разлики, т.е., нито един от двата подхода не води до системно повишаване или намаляване на обменния курс и че ефектът от тази ситуация върху крайните граници на дъмпинга е несъществен. В резултат на всичко това се стига до решението да се прилага обичайната практика на средни месечни обменни курсове.
(31)
Южноафриканският производител износител поиска корекция на експортните цени въз основа на превръщане на валутния курс, тъй като едно сравнение между най-ниския курс на обмяна на валутата и екюто през ПР и най-високия курс на обмяна през 1999 г. показва важна девалвация на екюто.
(32)
Съгласно член 2, параграф10, буква й) от основния регламент тази молба е отхвърлена понеже колебанията в обменните курсове не показват постоянна тенденция през ПР, което би оправдало една корекция. Нещо повече, трябва да се отбележи, че по време на ПР, средната девалвация на екюто спрямо южноафриканския ранд е била много малка.
(33)
Поради липса на други коментари относно сравняването се потвърждават изложените заключения в съображения 17-19 и 21-23 от временния регламент.
4. Граници на дъмпинга
4.1. Методология
(34)
На временната фаза, експортните продажби на СТВ от индийски производител износител, насочени към неговия партньор-вносител от Общността и впоследствие трансформирани от партньора-вносител са изключени при определяне на дъмпинга.
(35)
След огласяване на временните заключения, производителят-износител от Индия оспори този подход. Постъпи молба доказаният дъмпинг за преразгледаните експортни транзакции да се изразява като процентна част от общата цена CIF, т.е. да включва онези експортни транзакции, отнасящи се до продукти, които впоследствие са трансформирани, както е описано по-горе. В подкрепа на молбата си производителят износител подчертава, че всякакви мерки против дъмпинга биха били приложени към целия внос на разглеждания продукт.
(36)
Тази молба не беше приета. Първо, би било трудно да се пресметне една надеждна експортна цена за онези внесени продукти, които след това са препродадени в трансформирано състояние. Второ, експортните продажби взети предвид при определяне на границата на дъмпинга съставляват 80 % от всички експортни препродажби на Общността, осъществени от производителя-износител през ПР. Направен е извод, че това е напълно достатъчно за основа на представителни заключения/заключения. Трето, тъй като експортните продажби, свързани с продукти, които впоследствие са били трансформирани, не биха могли да се ползват за изчисляване на дъмпинга, те не биха могли да се вземат предвид при изчисляване на границата на дъмпинга, тъй като това би повлияло заключенията чрез изкуствено занижаване на границата на дъмпинга.
(37)
Следователно, потвърждава се използваната методология за определяне на временните заключения, включително и остатъчните граници, както е посочено в съображения 24-26.
4.2. Ниво на границите на дъмпинга
(38)
Приравнената средна нормална стойност за вид продукт е сравнена с приравнената средна експортна цена на извън производствена основа и на същото ниво на търговия съгласно член 2, параграф 11 от основния регламент.
(39)
След повторните изчисления и най-вече поради факта, че за КНР и Украйна нормалните стойности са базирани върху продажбите на вътрешния пазар на полските производители, установените окончателни граници на дъмпинга, изразени като процентна част от цената CIF на границата на Общността, са както следва:
-
КИТАЙСКА НАРОДНА РЕПУБЛИКА:
60,4 %
- УНГАРИЯ:
Drótáru és Drötkotél Ipari és Kereskedelmi Rt
28,1 %
Всички производители/износители:
28,1 %
- ИНДИЯ:
Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd
23,8 %
Mohatta & Heckel
30,8 %
Всички производители/износители:
30,8 %
- РЕПУБЛИКА КОРЕЯ:
Kiswire Ltd
1,2 %
Manho Rope & Wire Ltd
0,1 %
Chung Woo Rope Co. Ltd
0,2 %
Chun Kee Steel and Wire Rope Co. Ltd
0,4 %
- МЕКСИКО:
Aceros Camesa SA de CV
95,6 %
Всички производители/износители:
95,6 %
- ПОЛША:
Drumet SA
27,9 %
Slaskie Zaklady Lin i Drutu „Linodrut“ Spólka Akeyjna
Fabryka Lin i Drutów „Linodrut“ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
Fabryka Lin i Drutów „Falind“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Linodrut“ Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia
Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Linodrut Linmet“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
48,3 %
Всички производители/износители:
48,3 %
- ЮЖНА АФРИКА:
Haggie Rand Ltd (фирмата е сменила името си и сега се нарича Haggie)
132 %
Всички производители/износители:
132 %
-
УКРАЙНА:
51,8 %
Д. ПРОМИШЛЕНОСТ НА ОБЩНОСТТА
1. Производство на Общността
(40)
При липса на каквато и да е нова информация се потвърждават временните заключения, дадени в съображения 34-36 от временния регламент.
2. Промишленост на Общността
(41)
След изразените съображения от заинтересуваните страни, промишлеността на Общността се очертава както следва.
(42)
Изброените 16 производители жалбоподатели и 4-ма производители от Общността, които подкрепят жалбата и които съдействаха на разследването съставят „промишлеността на Общността“ по смисъла на член 4 от основния регламент, т.е.:
-
Bremer Drahtseilerei Lüling GmbH (Германия),
-
Bridon International Limited (Обединено кралство),
-
BTS Drahtseile GmbH (Германия),
-
Cables Y Alambres Especiales SA (Испания),
-
Casar Drahtseilwerk Saar GmbH (Германия),
-
Cordoaria Oliveira SA (Португалия),
-
Drahtseilerei Gustav Kocks GmbH (Германия),
-
Holding FICADI (Франция),
-
Iscar Funi Metalliche (Италия),
-
D. Koronakis SA (Гърция),
-
Metalcalvi Wire Ropes (Италия),
-
Midland Wire Cordage Co. Ltd (Обединено кралство),
-
Randers Rebslaareri (Дания),
-
Redaelli Tecnacordati SpA (Италия),
-
Trefileurope (Франция),
-
Trenzas Y Cables SL (Испания),
-
Vereinigte Drahtseilwerke GmbH (Германия),
-
Voest-Alpine Austria Draht GmbH (Австрия),
-
Vornbäumen-Stahlseile GmbH (Германия),
-
Wadra GmbH (Германия).
3. Внос на стоки, направен от промишлеността на Общността
(43)
Определени заинтересувани страни са изразили съмнения относно изчисляване на нивото на вноса, направен от промишлеността на Общността.
(44)
Следва да се отбележи, че информацията за вноса се базира на данни, подадени от износителите в техните листи за продажба и надлежно проверени. Така е установено, че направеният от промишлеността на Общността внос представлява 4,4 % от потреблението през периода на разследването.
(45)
Потвърждава се направеният във временния регламент анализ, че основната дейност на промишлеността на Общността остава производството на СТВ, като при това се отчита ниското ниво на вноса. Освен това, споменатото ниско ниво не е такова, че да предпази производителите на Общността от вредните ефекти на дъмпинга, нито пък да им позволи да се облагодетелстват неправомерно от направения внос.
Е. ЩЕТИ
1. Предварителна забележка - периодът на разследване
(46)
Твърди се, че включването на 1994 г. изкривява анализа на щетата, имайки предвид, че по-голямата част от вноса е направен между 1994 г. и 1995 г. и че след това нивото на вноса от засегнатите страни е останало постоянно. Има също твърдения, че състоянието на промишлеността на Общността е останало постоянно от 1995 г. до ПР. В резултат на това, постъпи молба периодът на разследване на щетата да започне през 1995 г.
(47)
Целта на разследването е да се оцени ефекта от дъмпинговия внос върху икономическото състояние на промишлеността на Общността през ПР. За да се направи такъв анализ са установени тенденции на развитие за редица показатели на основата на информация, обхващаща известен брой години преди ПР. По тази причина е без значение дали за начална точка при установяване на тенденциите на развитие се взема 1994 г. или 1995 г.
(48)
Във всеки случай, следва да се отбележи, че:
-
независимо, че най-големият внос от разглежданите страни е извършен между 1994 и 1995 г., обратно на изказаните предположения, този внос е продължил да нараства след 1995 г. (+12 % между 1995 г. и ПР),
-
цените на внесените стоки са останали значително под тези на стоките от Общността в течение на целия период,
-
влиянието на този внос върху състоянието на промишлеността на Общността се изразява в значителен спад на печалбите между 1994 г. и 1995 г. (от 1,3 % до - 0,3 %), съвпадащ със загуба на пазарен дял (-10 процентни пункта). Както е обяснено във временния регламент, промишлеността на Общността се опитва да възстанови пазарния си дял чрез намаляване на цените между 1995 г. и 1996 г., но претърпява още по-големи загуби (от - 0,3 % до - 0,7 %). За да намали тези загуби, икономиката на Общността отново повишава цените си между 1996 г. и 1997 г. Това, обаче, става за сметка на пазарен дял, който претърпява още по-голям упадък,
-
следователно, това влошаване на състоянието на промишлеността на Общността е резултат от натиска, произтичащ както от обема на вноса от разглежданите страни, така и от ниските цени на тези внесени стоки.
(49)
На основание на казаното по-горе, предложението за началото на анализите на тенденцията на развитие е отхвърлено.
(50)
Следователно, периодът, през който се анализира икономическото състояние на промишлеността на Общността дава възможност за точна преценка на това състояние и правилно отразява еволюцията на пазара на СТВ в рамките на Общността.
2. Натрупване
2.1. Внос от Унгария
(51)
Един производител износител повтори искането си внесените стоки от Унгария да бъдат извадени от общия внос на стоките с другите ангажирани страни. Не постъпиха, обаче, други аргументи в подкрепа на изваждане на внесените от Унгария стоки. По тази причина са потвърдени основанията за натрупване, както е посочено в съображение 47 от временния регламент.
2.2. Внос от Мексико
(52)
Един производител износител твърдеше, че внесените стоки от Мексико следва да бъдат извадени от общия внос на стоките с другите ангажирани страни на основание, че този внос от Мексико следва да се счита de minimis. Във връзка с това се твърдеше, че по-голямата част от вноса от Мексико се прави от вносител, който е свързан с производител от Общността и този внос не трябва да се взема предвид когато се определя нивото на вноса от Мексико. Следователно, останалата част от вноса от Мексико би била de minimis и по тази причина вносът от Мексико следва да се извади от целия друг внос, който се разглежда за анализ на щетата.
(53)
Следва да се отбележи, че при преценката дали вносът от дадена страна трябва да се смята за de minimis съгласно член 9, параграф 3 от основния регламент се изчислява общия обем на внесените стоки, произведени в дадената страна.
(54)
Нивото на внесените стоки, описани в съображения 45 и 48 от временния регламент, следователно се потвърждава, т.е. то е 3 % от потреблението през ПР. Отхвърля се твърдението, че вносът от Мексико е de minimis.
3. Цени на внесените на дъмпинг стоки
3.1. Сравнение между цените на Общността и внесените на дъмпинг стоки
(55)
Изказани са мнения, че елементите, използвани за извършване на изчисленията за подбиване на цената при класифицирането на СТВ не позволяват едно смислено и точно сравняване на цената. Изтъква се най-вече, че елементите, които не са включени в изчисленията за подбиване на цената (като галванизация, якост на опън, сърцевина и покритие) и допълнителните елементи, непредвидени във въпросника (като допустимо отклонение в диаметъра, коефициент на удължение и натоварване, което предизвиква скъсване) оказват значително влияние върху цените. Изказани са също мнения, че е редно да се ползва една и съща класификация на продукта за изчисляване както на дъмпинга, така и на щетата.
(56)
Направени са следните заключения:
-
за извършване на изчисленията за подбиване на цената СТВ са групирани според броя на теловете и броя на жилата във въже, според вида на конструкцията на въжето и според неговия диаметър. Доказано е, че тези елементи са главните фактори, формиращи цената на СТВ. За другите елементи, които не са включени в изчисленията за подбиване на цената (като галванизация, якост на опън, сърцевина и покритие) е установено, че оказват само вторично влияние върху цените на пазара на Общността.
Изчисленията за подбиване на цената, които групират СТВ по описания по-горе начин, водят до обхващане на един разумен обем продажби, реализирани от производителите износители и от промишлеността на Общността и по тази причина се счита, че (тези изчисления) осигуряват един смислен и представителен резултат,
-
включването на допълнителни елементи, непредвидени във въпросника (като допустимо отклонение в диаметъра, коефициент на удължение и натоварване, което предизвиква скъсване) се смята за ненужно, вземайки предвид, че тези елементи до голяма степен са резултат от комбиниране на главните елементи на СТВ, които вече са включени в класификацията на СТВ. Прави се извода, че тяхното включване няма да доведе до по-точно сравняване на ценообразуването, поради което изискването за такива елементи би било неоправдано бреме за всички заинтересувани страни,
-
класифицирането на продукта за изчисляване на границата на дъмпинга не може да се приеме като добър модел за използване при изчисляване на подбиването на цената, при положение, че класификацията на дъмпинга, в повечето случаи е сравнение на асортимента на дадена дружество, т.е., същият или сходни продукти, произведени от един и същи производител и продадени на два различни пазара. От друга страна, изчисляването на подбиването на цената представлява извършване на сравнение между по-голям брой СТВ, продавани от по-голям брой страни. Ето защо се взема решението, че използваната вече във временния регламент методология осигурява по-разумна основа за анализ на подбиване на цената: съобразявайки се с главните фактори на формиране на цената, този подход покрива най-голям обем от продажбите,
-
накрая, установено беше, че няма значими ценови разлики за различните видове СТВ от една и съща група.
(57)
В заключение, аргументите относно изчисленията за подбиване на цената, свързани с класификацията на продукта, се отхвърлят.
3.2. Ниво на търговията
(58)
Някои заинтересовани страни са изразили желание да се коригират продажните цени така че да отразяват предполагаемата разлика в нивата на търговията, която се базира на факта, че извършените от Общността продажби са насочени към крайните потребители, докато внесените продукти обикновено се продават на търговци на едро/дистрибутори.
(59)
Установено е, че промишлеността на Общността извършва продажби по различни канали, включващи както търговци на едро/дистрибутори, така и крайни потребители. Нещо повече, не са доказани никакви постоянни и/или значими разлики в цената в зависимост от различните канали за продажба.
(60)
По тази причина искането за корекция на нивото на търговията не е прието.
4. Състояние на промишлеността на Общността
(61)
Някои производители-износители са изказали мнение, че промишлеността на Общността не е понесла материални вреди по смисъла на член 3 от основния регламент, основано на факта, че промишленото производство на Общността, капацитета, цените, инвестициите и производителността са останали стабилни или са се подобрили между 1994 г. и ПР.
4.1. Производство
(62)
Установено е, че през разглеждания период производствените нива са останали стабилни (+1 %), това трябва да се разглежда заедно с нарастващите нива на акциите (+30 %) и с намаляването на обема на продажбите (-9 %), както е очертано в съображения 58-60 от временния регламент. Трябва да се напомни също и че потреблението се е повишило с 5 % през разглеждания период.
4.2. Капацитет и инвестиции
(63)
Потвърждава се заключението от съображения 59 и 65 от временния регламент, че повишаването на капацитета, споменато във временния регламент (+11 %), се дължи на инвестиране в машини и оборудване с по-добри технически показатели, предназначени да заместят остарелите.
4.3. Реализирана печалба
(64)
Някои производители износители са се усъмнили в прилагането на данъчни ревизии за изчисляване на реализираната печалба от промишлеността на Общността, както е залегнало в номерирано съображение 64 от временния регламент. Предложени са аргументи, че в данъчните ревизии се включват продажби на продукти, които не влизат в разследването и че не се обхваща целия ПР.
(65)
Установено е, че независимо от възможността на някои дружества да предоставят информация, отнасяща се точно до разглеждания продукт, някои други дружества нямат система за изчисляване на производствените разходи, която да позволява конкретното идентифициране на продукта, обект на разследването. При липсата на такава информация се счита, че данъчните ревизии осигуряват надеждна информация за най-близката група продукти, включително и за разглеждания продукт, за която е налице необходимата информация за печалбата. За всичките шест дружества от представителната група производството на СТВ представлява основната им дейност. За другите продукти, изработвани от тези дружества (напр. телени въжета от неръждаема стомана, СТВ с диаметър, по-малък от 3 mm, стоманени мрежи, предварително напрегнати жила) се установи, че в общи линии се отнасят към тази основна дейност, че общо взето за тях се използват същите суровини, оборудване и персонал.
(66)
Използването на (величината за) печалбата за 1997 г. вместо тази за ПР се смята за уместно, вземайки предвид, че 1997 г. в широк смисъл покрива ПР, който обхваща времето от януари 1997 г. до март 1998 г.
(67)
В заключение, поради изложените по-горе причини, се оформя становището, че данъчните ревизии дават една представителна и надеждна картина на печалбата от разглеждания продукт, в съответствие с член 3, параграф 8 от основния регламент.
(68)
По времето на временния регламент един производител от Общността, чиято финансова година приключваше през март, разполагаше само с временни данни за печалбата. След това постъпи окончателна информация и печалбата за Общността беше преизчислена на - 0,3 % за 1997 г., което, както вече се каза е репрезентативно за ПР. Следователно, печалбата за промишлеността на Общността спада от + 1,3 % през 1994 г. на - 0,3 % през 1997 г.
4.4. Заключение за състоянието на промишлеността на Общността
(69)
Някои производители износители твърдят, че промишлеността на Общността е функционирала много добре в периода след 1995 г., поради което не е оправдано да се търси материална щета.
(70)
Следва да напомним (виж раздел Е.1 „Предварителна забележка“), че положението на промишлеността в Общността се е влошило независимо дали за начало на анализа на щетата се взема 1994 г. или 1995 г. Дори и за начало да се вземе 1995 г., производството, обемът на продажбите, заетостта на работната ръка и инвестициите намаляват. Акциите се повишават. Пазарният дял остава постоянен (от 65,26 % на 65,64 %) и печалбата остава отрицателна (- 0,3 %).
(71)
Във всеки случай, в съответствие с член 3, параграф 5 от основния регламент, анализът на щетата, която е понесла промишлеността на Общността, се отнася до общата преценка на тези икономически показатели и нито един от тези показатели, разгледан изолирано, не може да се счита за основно ръководещ.
(72)
Ето защо този аргумент се отхвърля.
4.5. Заключение относно щетата
(73)
Потвърждава се направеното заключение, че промишлеността на Общността е претърпяла материална щета, както е посочено в съображение 68 от временния регламент.
Ж. ПРИЧИННА ВРЪЗКА
(74)
В отсъствието на каквато и да е нова информация се потвърждават временните заключения, дадени в съображения 69-85 от временния регламент.
З. ИНТЕРЕС НА ОБЩНОСТТА
(75)
Някои страни по договорите са направили запитвания относно преценката на влиянието на антидъмпинговите мерки върху промишлеността за потребителя.
(76)
Следва да напомним, че не са получени никакви отговори на въпросниците относно дейността на Комисията от страна на промишлеността за потребителя, която се разглежда в тази процедура (съображение 87 от временния регламент). Освен това, не е получена никаква информация след публикуването на временния регламент. Следва да се отбележи, че начертаните във временния регламент заключения показват, че потребителите няма да бъдат засегнати в голяма степен от налагането на мерките. Това заключение не е оспорвано от потребителите, поради което с настоящето се потвърждава.
(77)
Изказани са мнения от редица заинтересовани страни, че производителите от Общността не произвеждат СТВ с малък диаметър и че антидъмпинговите мерки ще доведат до недостиг на тези СТВ на пазара на Общността. Твърди се също, че това би оказало отрицателен ефект върху заемането на работната ръка в страните на вносителите, които в сегашния момент внасят в Общността СТВ с малък диаметър.
(78)
Следва да припомним, че промишлеността на Общността произвежда пълен асортимент от СТВ, включително и с малък диаметър. Прави се извод, че налагането на мерките няма да доведе до такова повишаване на цената, което би причинило недостатъчно снабдяване на пазара на Общността със СТВ с малък диаметър. Потвърждава се и фактът, че съществуват редица алтернативни източници за снабдяване със СТВ, които не са обект на антидъмпингови мерки (съображение 105 от временния регламент).
(79)
Съобразявайки се с горното, правим извода, че налагането на окончателни мерки не би имало значителен отрицателен ефект върху икономическите оператори в Общността.
И. АНТИДЪМПИНГОВИ МЕРКИ
1. Прекратяване на процедурата по отношение на Южна Корея
(80)
Като се имат предвид направените заключения в съображение 24 et seqs от временния регламент, че границата на дъмпинга за Южна Корея е de minimis и че не са представени аргументи против прекратяването на процедурата за Южна Корея, процедурата относно вноса на произведени в Южна Корея стоки с настоящия документ се прекратява, без да се стига до налагането на мерки.
2. Ниво на елиминиране на щетата
(81)
С цел да се установят мерките, които ще бъдат наложени в крайна сметка, беше взето решение да се вдигнат цените на дъмпинговия внос до ниво, което не се свързва с щета. С цел да се изчисли необходимото повишаване на цената, т.е., границата на щетата, цените на дъмпинговия внос бяха сравнени с цените за продажба на промишлеността на Общността, събрани с нереализираната печалба и едно разумно ниво на печалба. Нужно е да отбележим, че след като печалбата на промишлеността на Общността беше преизчислена на 3 % за 1997 (виж точка 4.3 „Реализирана печалба“ в раздел Е), елементът за нереализирана печалба при изчисляване на загубите от продажбата беше съответно коригиран. Извън тези съображения, използваната методология за установяване на границата на щетата, както е описана в съображение 110 от временния регламент, се потвърждава.
3. Мерки
(82)
Когато разследването вече е напреднало, няколко производители износители от КНР, Мексико и Украйна предлагат да се вземат мерки. Нещо повече, в случая с Индия и Южна Африка производителите износители представят преразгледани предложения за ценови мерки,
-
относно КНР, счита се, че предложените мерки не са приемливи при положение, че нито една дружество в тези страни не получава индивидуално отношение и че предложенията не съдържат никакви гаранции от страна на китайските власти, за да дадат възможност за правилен мониторинг,
-
относно Индия (Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd), Мексико, Южна Африка и Украйна, ангажираните производители износители правят предложения за ценови мерки, които се оказват приемливи.
(83)
Да припомним, че в съображение 112 et seg. от временния регламент се говори за мерки, предложени от производителите износители в Унгария и Полша и приети от Комисията. Тези мерки са такива, че да отразяват крайните заключения от разследването що се отнася до предвидените в тях минимални цени.
4. Форма и ниво на крайните мерки
(84)
Крайните мерки следва да бъдат под формата на мита ad valorem, чийто размер е фиксиран индивидуално за сътрудничещи си дружества. Що се отнася до другите производители износители, като се има предвид тясното сътрудничество, трябва да се прилага най-високото специфично за дадена дружество мито за износител-партньор в разглежданата страна. За дружествата, които са предложили приемливи ценови мерки, крайните мерки имат формата на конкретни действия.
(85)
Според член 9, параграф 4 от основния регламент, когато установените граници на дъмпинга по отношение на даден производител износител се оказват под съответните увеличения в цените на вноса, необходими за отстраняване на щетата, както е изчислено по-горе, крайният размер на митата е ограничен до установената граница на дъмпинга.
(86)
Тези мита, изразени като процентна част от нетната величина CIF, франко границата на Общността цена, преди облагането с мито възлизат на:
- КИТАЙСКАТА НАРОДНА РЕПУБЛИКА:
Всички производители/износители:
60,4 %
- УНГАРИЯ:
Drótarú és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt
28,1 %
Всички производители/износители:
28,1 %
- ИНДИЯ:
Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd
23,8 %
Mohatta & Heckel
30,8 %
Всички производители/износители:
30,8 %
- МЕКСИКО:
Aceros Camesa SA de CV
56,1 %
Всички производители/износители:
56,1 %
- ПОЛША:
Drumet SA
27,9 %
Slaskie Zaklady Lin i Drutu „Linodrut“ Spólka Akeyjna
Fabryka Lin i Drutow „Linodrut“ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
Fabryka Lin i Drutow „Falind“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Linodrut“ Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia
Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Linodrut Linmet“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
48,3 %
Всички производители/износители:
48,3 %
- ЮЖНА АФРИКА:
Haggie
38,6 %
Всички производители/износители:
38,6 %
- УКРАЙНА:
Всички производители/износители:
51,8 %
(87)
Индивидуалните размери на митата, посочени в този регламент, са определени на основата на заключенията на настоящето антидъмпингово разследване. Следователно, те са отражение на положението по време на това разследване. Тези мита са приложими единствено към внос на продукти, произведени в разглежданите страни и то от конкретно споменатите юридически единици. Продукти на което и да е друго дружество, непосочено специално в постановителната част на настоящия регламент, включително и свързаните единици, не могат да ползват тези размери (на митата) и ще подлежат на остатъчно мито.
(88)
Всяка молба относно прилагането на тези индивидуални размери на митата (напр. след промяна на името на единицата) следва незабавно да се адресира до Комисията заедно с цялата относима информация, особено такава за изменение на извършваните от дружеството дейности по производството, вътрешните и външни продажби, свързани с промяна на това име.
Й. СЪБИРАНЕ НА ВРЕМЕННИТЕ МИТА
(89)
С оглед големината на дъмпинговите граници, установени за производителите износители и отчитайки сериозността на щетата за промишлеността на Общността, счита се за необходимо осигурените суми чрез временни антидъмпингови мита по силата на временния регламент да бъдат окончателно събирани в размера на окончателно наложеното мито, освен ако размерите на временното мито са по-ниски, в който случай последното взема превес,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
1. С този документ се налага окончателно антидъмпингово мито върху вноса на стоманени въжета и кабели, класифицирани под следните кодове по КН ex 7312 10 82 (код по TARIC 73121082*10), ex 7312 10 84 (код по TARIC 73121084*10), ex 7312 10 86 (код по TARIC 73121086*10), ex 7312 10 88 (код по TARIC 73121088*10) и ex 7312 10 99 (код по TARIC 73121099*10) и произведени в Китайската народна република, Унгария, Индия, Мексико, Полша, Южна Африка, Украйна.
2. Размерът на окончателното антидъмпингово мито, приложим към нетната величина CIF, франко границата на Общността цена, преди облагането, на произведените продукти от изброените по-долу дружества е както следва:
Страна
Дружество
Размер на митото
(в %)
Допълнителен код по TARIC
Китайска народна република
Всички дружества
60,4
-
Унгария
Всички дружества
28,1
8900
Индия
Usha Martin Industries & Usha
Beltron Ltd
Shakespeare Sarani
Calcutta-700 071 India
23,8
8613
Всички други дружества
30,8
8900
Мексико
Всички дружества
56,1
8900
Полша
Drumet SA
87-880 Wloclawek, ul.
Polna 26/74 Polska
27,9
8614
Всички други дружества
48,3
8900
Южна Африка
Всички дружества
38,6
8900
Украйна
Всички дружества
51,8
8900
3. Ако не е посочено друго, се прилагат действащите разпоредби относно митата.
Член 2
1. Независимо от член 1, окончателното мито няма да се прилага за внос на продукта, описан в член 1, параграф 1 по-горе и пряко изнесен и фактуриран на дружество-вносител в Общността от изброените в параграф 3 дружества, от които Комисията е поела ангажименти във връзка с цената съгласно Решение 1999/572/ЕО от 13 август 1999 г., поемайки ангажиментите, предложени във връзка с антидъмпинговите процедури, които засягат вноса на стоманени въжета и кабели, произведени в Китайската народна република, Унгария, Индия, Мексико, Полша, Южна Африка и Украйна (4).
2. Когато вследствие на дадена мярка се подаде молба за пускане в свободно обращение, освобождаването от мито да става при условие че на съответните митнически служби на държавата-членка (на Общността) се представи валидна фактура относно ангажимента във формата, уточнена в приложението към временния регламент, която е издадена от някоя от изброените в параграф 3 страни. Ако дружеството е от Украйна, фактурата относно ангажимента трябва да се съпровожда от валидно разрешение за износ, издадено от украинските власти, във формата, уточнена в приложението.
3. Внесени стоки по смисъла на предложените и приети ангажименти следва да се декларират по следните допълнителни кодове по TARIC:
Страна
Дружество
Допълнителен код по TARIC
Унгария
Drótáru és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt.
Besenyöi utca 18,3527 Miskolc, Hungary
8616
Полша
Drumet SA
87-880 Wloclawek, ul. Polna 26/74, Polska
8617
Slaskie Zaklady Lin i Drutu „Linodrut“ Spólka Akeyjna
Fabryka Lin i Drutów „Linodrut“ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
PL-41-800 Zabre, Sobieskiego Street No 1,
Fabryka Lin i Drutów Falind Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia
PL-41-201 Sosnowiec, Niwecka Street 1
Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu Linodrut Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia, 41-906 Bytom, Ks. Jerzago Popieluszki Street 1Dolnoslaska fabryka Lin i Drutu „Linodrut Linmet“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia, 58-309 Walbrzych, Sluga Street 2
8619
Мексико
Aceros Camesa SA de CV
Margarita Maza de Juárez No. 154,
Col. Nueva Ind. Vallejo
México D.F. C.P. 07700
México
A022
Южна Африка
Haggie
Lower Germiston Road
Jupiter
PO Box 40072
Cleveland
South Africa
A023
Индия
Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd.
Shakespeare Sarani, Calcutta, 700071
India
A024
Украйна
Joint Stock Company, Silur ,343700 Khartsyzsk,Donetsk Region,
Ukraine
A025
Член 3
Относно вноса на продукти, описани в член 1, параграф 1, с произход от КНР, Унгария, Индия, Мексико, Полша, Южна Африка и Украйна, сумите, които се осигуряват по силата на временното антидъмпингово мито, наложено съгласно временния регламент, следва да се събират в размера на окончателното наложено мито. Събраните суми, надвишаващи размера на окончателно наложените антидъмпингови мита, следва да се освободят.
Член 4
С настоящото се прекратява процедурата относно вноса на продукти, описани в член 1, параграф 1 и произведени в Република Корея.
Член 5
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейските общности.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 12 август 1999 година.
NEUVOSTON ASETUS (EY) N:o 1796/1999,
annettu 12 päivänä elokuuta 1999,
lopullisen polkumyyntitullin käyttöönotosta ja väliaikaisen polkumyyntitullin lopullisesta kantamisesta Kiinan kansantasavallasta, Unkarista, Intiasta, Meksikosta, Puolasta, Etelä-Afrikasta ja Ukrainasta peräisin olevien teräsköysien ja -kaapeleiden tuonnissa sekä Korean tasavallasta peräisin olevaa tuontia koskevan polkumyynnin vastaisen menettelyn päättämisestä
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen,
ottaa huomioon polkumyynnillä muista kuin Euroopan yhteisön jäsenvaltioista tapahtuvalta tuonnilta suojautumisesta 22 päivänä joulukuuta 1995 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 384/96(1) ja erityisesti sen 9 artiklan ja 10 artiklan 2 kohdan,
ottaa huomioon komission ehdotuksen, jonka se on tehnyt neuvoa-antavaa komiteaa kuultuaan,
sekä katsoo seuraavaa:
A VÄLIAIKAISET TOIMENPITEET
1) Komissio otti käyttöön asetuksella (EY) N:o 362/99(2), jäljempänä "väliaikainen asetus", väliaikaisen polkumyyntitullin Kiinan kansantasavallasta, Intiasta, Meksikosta, Etelä-Afrikasta ja Ukrainasta peräisin olevien teräsköysien ja -kaapeleiden tuonnissa yhteisöön ja hyväksyi tiettyjen unkarilaisten ja puolalaisten viejien esittämät sitoumukset.
B MYÖHEMPI MENETTELY
2) Sen jälkeen, kun väliaikainen polkumyyntitulli oli otettu käyttöön, asianomaiset osapuolet saivat niin halutessaan mahdollisuuden tulla kuulluiksi. Osapuolille toimitettiin tiedot keskeisistä tosiasioista ja huomioista, joiden perusteella oli tarkoitus suositella lopullisen polkumyyntitullin käyttöönottoa ja väliaikaisten tullien vakuutena olevien määrien lopullista kantamista lopullisen polkumyyntitullin määräisenä. Niille asetettiin myös määräaika tätä ilmoitusta seuraavien huomautusten tekemistä varten.
3) Asianomaisten osapuolten esittämät suulliset ja kirjalliset huomautukset tutkittiin, ja tarvittaessa lopullisia päätelmiä on muutettu niiden huomioon ottamiseksi.
C TARKASTELTAVANA OLEVA TUOTE JA SAMANKALTAINEN TUOTE
1. Tarkasteltavana oleva tuote
4) On palautettava mieliin, että väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 7 kappaleessa tarkasteltavana oleva tuote kuvattiin teräsköysiksi ja -kaapeleiksi; myös lukituiksi köysiksi, ei kuitenkaan ruostumattomasta teräksestä valmistetuiksi köysiksi ja kaapeleiksi, joiden poikkileikkauksen suurin läpimitta on yli kolme millimetriä, jäljempänä tuotannonalan omaa termiä käyttäen "teräsvaijereiksi".
5) On väitetty, että teräsvaijerit olisi jaoteltava kahdeksi erilliseksi tuotteeksi kahden erilaisen käyttötarkoituksen mukaan: yleiskäyttöön tarkoitetuiksi köysiksi ja eri tuotannonalojen erityiskäyttöön tarkoitetuiksi köysiksi.
6) Vastoin väitettä, jonka mukaan olisi olemassa kaksi erilaista tuotetta eli yleiskäyttöön tarkoitetut köydet ja erityiskäyttöön tarkoitetut köydet, todettiin, että vientiä harjoittavat tuottajat valmistivat hyvin erilaisia teräsvaijereita ja että kaikilla teräsvaijereilla oli samat fyysiset perusominaisuudet (kuten säikeitä muodostavat teräslangat, köyden muodostavan ytimen ympärille kiedotut säikeet ja ydin itse). Kaikilla teräsvaijereilla todettiin myös olevan samat tekniset perusominaisuudet (jokaisessa säikeessä on tietty määrä lankoja, jokaisessa köydessä on tietty määrä säikeitä ja tietty läpimitta, ja kaikilla teräsvaijereilla on tietty rakenne).
7) Eri teräsvaijerityypit voidaan luokitella fyysisten ja teknisten ominaisuuksiensa perusteella tuoteryhmiin. Vaikka tuotevalikoiman kärki- tai loppupäähän sijoittuviin tuoteryhmiin kuuluvat teräsvaijerit eivät selvästikään ole keskenään vaihtokelpoisia, rinnakkaisiin tuoteryhmiin kuuluvien teräsvaijereiden on todettu olevan keskenään vaihtokelpoisia. Katsottiin, että eri tuoteryhmiin kuuluvien teräsvaijereiden välillä oli tietty määrä päällekkäisyyttä ja kilpailua. Kun eri tuoteryhmien väliset päällekkäisyydet otetaan huomioon, teräsvarjereiden tuotevalikoimassa ei ollut mahdollista tehdä selkeitä jaotteluja. Tämä päätelmä on Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen oikeuskäytännön(3) mukainen.
8) Koska kaikilla teräsvaijereilla todettiin olevan samat fyysiset ja tekniset perusominaisuudet sekä käyttötarkoitus, vaikkakin tuotevalikoiman kärki- ja loppupäähän sijoittuvien teräsvaijereiden välillä oli eroja, ja koska rinnakkaisiin tuoteryhmiin kuuluvien teräsvaijereiden välillä on kilpailua, pääteltiin, että kaikki samaan tuotevalikoimaan kuuluvat tuotteet muodostivat yhden ainoan tuotteen, minkä vuoksi kaikki teräsvaijerit katsottiin yhdeksi tuotteeksi.
2. Samankaltainen tuote
9) On palautettava mieliin, että väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 8 kappaleessa komissio totesi, että kyseisistä maista tuodut teräsvaijerit ja yhteisön tuotannonalan yhteisössä valmistamat ja myymät teräsvaijerit olivat fyysisiltä ja teknisiltä perusominaisuuksiltaan samanlaisia. Sekä yhteisössä valmistettujen teräsvaijereiden että yhteisöön tuotujen teräsvaijereiden todettiin olevan käyttötarkoituksiltaan pääasiassa samanlaisia ja kilpailevan keskenään.
10) On väitetty, että yhteisön tuottajien valmistamat ja myymät teräsvaijerit poikkesivat kyseisistä maista tuoduista teräsvaijereista. Erityisesti esitettiin, että viejämaissa valmistettu tuote oli pääasiassa kulutushyödykkeeksi katsottava teräsvaijeri, kun taas yhteisössä valmistettu tuote oli erityiskäyttöön tarkoitettu teräsvaijeri. Lisäksi väitettiin, että yhteisön tuottajat olivat liittäneet teräsvaijerivalikoimaansa tarkasteluajanjakson aikana lisää niin sanottuja erityistuotetyyppejä, kuten voitiin niiden yksikköhintojen hinnannousun perusteella havaita.
11) Päätelmissä todettiin seuraavaa:
- Yhteisön tuottajien todettiin sitoutuneen vientiä harjoittavien tuottajien tavoin koko teräsvaijerivalikoiman eli sekä erityiskäyttöön tarkoitettujen että pääasiassa kulutushyödykkeiksi katsottavien teräsvaijereiden valmistukseen.
- Yhteisön tuottajien ja vientiä harjoittavien tuottajien valmistamien tuotteiden välisestä päällekkäisyydestä on näyttönä sen myynnin määrä, jossa havaittiin toisiaan vastaavia teräsvaijerimalleja (75 prosentissa vientiä harjoittavien tuottajien myynnin määrästä ja 51 prosentissa yhteisön tuotannonalan myynnin määrästä). Päällekkäisyys voidaan havaita myös sen perusteella, että sekä yhteisössä valmistetut että yhteisöön tuodut teräsvaijerit on luokiteltu kaikkiin asianmukaisiin CN-koodeihin.
12) Tämän vuoksi vahvistetaan väliaikaiset päätelmät, joiden mukaan yhteisössä valmistetut ja yhteisöön tuodut teräsvaijerit ovat asetuksen (EY) N:o 384/96, jäljempänä "perusasetus", 1 artiklan 4 kohdan mukaisia samankaltaisia tuotteita.
D POLKUMYYNTI
1. Normaaliarvo
1.1 Normaaliarvon määritys
13) Eräs intialainen vientiä harjoittava tuottaja pyysi, että tutkimusajanjakson (1. tammikuuta 1997-31. maaliskuuta 1998) tuotantokustannukset olisi laskettava tutkimusajanjaksoa edeltävää aikaa koskevien tietojen perusteella. Jotta polkumyynnin määritys olisi edustava, perusasetuksen 6 artiklan 1 kohdan nojalla kuitenkin valitaan tutkimusajanjakso ja tavallisesti ainoastaan tutkimusajanjaksoa koskevat tiedot analysoidaan. Syitä siihen, miksi tutkimusajanjaksoa edeltävän ajan tuotantokustannusten käyttö olisi suositeltavampaa, ei ole esitetty. Erityisesti on syytä huomata, että tämä vientiä harjoittava tuottaja valmisti ja myi kyseisiä tuotetyyppejä edelleen myös tutkimusajanjakson aikana. Niinpä tutkimusajanjaksoa koskeviin tietoihin perustuvat päätelmät katsottiin edustaviksi eikä pyyntöön tämän takia suostuttu.
14) Eteläafrikkalainen vientiä harjoittava tuottaja ja eräs intialainen vientiä harjoittava tuottaja esittivät vastalauseensa menettelystä, jonka avulla määritettiin tarkasteltavana olevan tuotteen laskennallinen normaaliarvo.
15) Eteläafrikkalainen vientiä harjoittava tuottaja väitti, että kotimaisen myynnin voittomarginaalin laskutapa ei ollut asianmukainen, koska laskeminen suoritettiin kaikkien kotimaassa suoritettujen liiketoimien perusteella, mukaan luettuna kaivosteollisuuden käyttöön tarkoitettujen teräsvaijereiden kotimainen myynti. Koska kaivosteollisuuden käyttöön tarkoitetuilla teräsvaijereilla, joita ei viedä yhteisöön, on erityisominaisuuksia ja koska ne muodostavat erityistuotteen, joka edellyttää kehittyneitä laitteita ja jota myydään huomattavalla voittomarginaalilla, vientiä harjoittava tuottaja väitti, että kaivosteollisuuden käyttöön tarkoitettujen teräsvaijereiden kotimaisesta myynnistä saatavaa voittomarginaalia ei olisi otettava huomioon muuntyyppisten köysien laskennallista normaaliarvoa määritettäessä.
16) Intialainen vientiä harjoittava tuottaja vaati, että tiettyjen arvokkaiden tuotetyyppien kotimaista myyntiä ei olisi otettava huomioon laskennallista normaaliarvoa määritettäessä siitä syystä, että kyseisiä tuotteita ei viety, tai vietiin vain harvoin, tutkimusajanjakson aikana ja että kyseisten tuotetyyppien kotimaisesta myynnistä saatava voitto oli epätavallisen korkea, mikä vääristi kyseisen tuotteen keskimääräisen voiton määrittämistä.
17) Todettiin, että kaivosteollisuuden käyttöön tarkoitetut eteläafrikkalaiset teräsvaijerit ja arvokkaat intialaiset tuotetyypit olivat tarkasteltavana olevaan tuotteeseen nähden perusasetuksen 1 artiklan 4 kohdan mukaisia samankaltaisia tuotteita. Normaaliarvoa laskettaessa käytetty voittomarginaali oli siten määritelty asianmukaisesti perusasetuksen 2 artiklan 3, 4 ja 6 kohdan mukaisesti eli samankaltaisen tuotteen tavanomaisessa kaupankäynnissä tapahtuneen koko kotimaisen myynnin perusteella. Tässä yhteydessä olisi syytä huomata, että määritettäessä voittomarginaalia perusasetuksen 2 artiklan 6 kohdan nojalla ei ole merkitystä sillä, viedäänkö kyseisiä tuotetyyppejä myös yhteisöön, kunhan ne muodostavat samankaltaisen tuotteen perusasetuksen mukaisessa merkityksessä.
18) Tämän vuoksi kyseisiin pyyntöihin ei suostuttu.
19) Vaihtoehtona edellä esitetylle intialainen yritys pyysi, että keskimääräinen voitto laskettaisiin koko kotimaisen eli sekä kannattavien että kannattamattomien tuotetyyppien myynnin eikä ainoastaan kannattavien tuotetyyppien kotimaisen myynnin perusteella. Tässä yhteydessä olisi syytä huomata, että voittoa varten lisättyjen määrien on perusasetuksen 2 artiklan 6 kohdan nojalla perustuttava tosiasialliseen tietoon samankaltaisen tuotteen valmistuksesta ja myynnistä tavanomaisessa kaupankäynnissä viejämaan kotimarkkinoilla. Tällöin tietyn tuotetyypin kustannuksia alhaisemmalla hinnalla tapahtuva myynti voidaan ottaa huomioon voittomarginaalia määritettäessä ainoastaan, jos tällaisen tyypin kannattamattoman myynnin määrä ei ylitä 20 prosenttia kyseisen tyypin myynnin kokonaismäärästä, tai jos painotettu keskimääräinen myyntihinta ei alita painotettuja keskimääräisiä yksikkökustannuksia. Tätä sääntöä noudatettiin voittomarginaalia määritettäessä, joten pyydettyyn vaihtoehtoon ei voitu myöskään suostua.
20) Koska muita normaaliarvoa koskevia huomautuksia ei esitetty, väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 9-13 kappaleessa esitetyt päätelmät vahvistetaan.
1.2 Muiden kuin markkinatalousmaiden vertailumaan valinta
21) Kiinalaiset ja ukrainalaiset vientiä harjoittavat tuottajat vastustivat Intian valintaa vertailumaaksi ja pyysivät vertailumaan väliaikaisen valinnan uudelleentarkastelua. Ukrainalainen vientiä harjoittava tuottaja ehdotti Korean tasavallan, jäljempänä "Etelä-Korea", valintaa vertailumaaksi sen avointen markkinoiden takia.
22) Intian valintaa vertailumaaksi vastustavat väitteet analysoitiin huolellisesti, ja jäljempänä esitetyistä syistä Intian valinnasta vertailumaaksi päätettiin luopua. Koska kaikki yhteistyössä toimivat kolmannet markkinatalousmaat kuuluivat meneillään olevan tutkimuksen piiriin, katsottiin, että Puola oli tarkoituksenmukaisin valinta vertailumaaksi Kiinan kansantasavaltaa ja Ukrainaa koskevan normaaliarvon laskennassa.
23) Väliaikaisten päätelmien julkistamisen jälkeen kiinalaiset ja ukrainalaiset vientiä harjoittavat tuottajat asettivat kyseenalaiseksi myös Puolan valinnan vertailumaaksi ja väittivät, että Etelä-Korea soveltuisi paremmin tuontitullin tason, kotimarkkinoiden koon ja kotimarkkinoilla vallitsevan kilpailun takia. Puolan katsottiin kuitenkin soveltuvaksi tuontitullin alhaisen tason, kotimarkkinoiden avoimuuden ja koon sekä paikallisten tuottajien välisen kilpailun takia, samoin kuin siitä syystä, että puolalaiset teräsvaijerit olivat yleensä edustavin vertailukohta vastaaviin kiinalaisiin ja ukrainalaisiin malleihin verrattuna.
24) Etelä-Korean osalta todettiin, että vaikka myös sen tuontitulli oli alhainen, sen sellaisen kotimaisen myynnin osuus, joka oli verrattavissa Kiinan kansantasavallasta yhteisöön suuntautuvaan tuontiin, oli paljon alhaisempi.
25) Tämän vuoksi Puolan katsottiin olevan tarkoituksenmukaisin valinta vertailumaaksi sekä Ukrainan että Kiinan kansantasavallan osalta.
2. Vientihinta
26) Koska vientihintaa koskevia huomautuksia ei esitetty, väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 14-17 kappaleessa esitetyt päätelmät vahvistetaan.
3. Vertailu
27) Eräs puolalainen vientiä harjoittava tuottaja toisti pyyntönsä normaaliarvon oikaisemisesta niiden varastotavaroiden rahoittamiseen ja varastointiin liittyvien kustannusten aiheuttamien eroavuuksien takia, joita on kotimarkkinoille ja vientiin tarkoitetun myynnin välillä. Koska uutta näyttöä edellä mainittujen tekijöiden vaikutuksesta hintojen vertailukelpoisuuteen ei kuitenkaan ole esitetty perusasetuksen 2 artiklan 10 kohdan k alakohdan mukaisesti, pyyntöön ei suostuttu.
28) Sama puolalainen vientiä harjoittava tuottaja ja eräs unkarilainen vientiä harjoittava tuottaja toistivat pyyntönsä normaaliarvon oikaisemisesta kaupan portaiden erojen osalta. Uuden näytön perusteella pyyntöjä harkittiin uudelleen ja niihin suostuttiin, sillä osoitettiin, että vientihintaa käytettiin kaupan eri portaissa kuin normaaliarvoa, mikä vaikutti hintojen vertailukelpoisuuteen.
29) Eräs intialainen vientiä harjoittava tuottaja esitti oikaisupyynnön kaupan portaiden erojen huomioon ottamiseksi siitä syystä, että vientimyynti suuntautui yksinomaan suurille jakelijoille, kun taas kotimainen myynti suuntautui sekä suurille jakelijoille että loppukäyttäjille. Oikaisu tehtiin siinä määrin kuin sitä koskeva pyyntö oli perusteltu.
30) Eräs puolalainen vientiä harjoittava tuottaja vastusti keskimääräisten kuukausittaisten valuuttakurssien käyttöä vientihinnan muuntamisessa väliaikaisia päätelmiä varten kotimaiseksi valuutaksi. Kyseinen vientiä harjoittava tuottaja vaati tosiasiallisesti sovellettavien valuuttakurssien käyttöä. Tässä yhteydessä olisi syytä huomata, että keskimääräisten kuukausittaisten valuuttakurssien soveltaminen on tavanomaisen käytännön mukaista. Sitä paitsi molempia toimintamalleja kokeiltiin ja havaittiin, että eroavuudet olivat vain vähäisiä ja että negatiiviset erot syrjäyttivät positiiviset erot, eli kumpikaan toimintamalli ei antanut johdonmukaisesti tulokseksi korkeampia tai alhaisempia valuuttakursseja, ja että tämän kysymyksen vaikutus lopulliseen polkumyyntimarginaaliin ei ollut merkittävä. Tämän seurauksena päätettiin tavanomaisen käytännön mukaisesti soveltaa keskimääräisiä kuukausittaisia valuuttakursseja.
31) Eteläafrikkalainen vientiä harjoittava tuottaja vaati vientihintojen valuutan muuntamiseen liittyvää oikaisua sillä perusteella, että valuutan alhaisimman vaihtokurssin ja ecun välinen vertailu tutkimusajanjakson aikana ja korkeimman vaihtokurssin ja euron välinen vertailu vuonna 1999 osoittivat euron devalvoituneen merkittävästi.
32) Perusasetuksen 2 artiklan 10 kohdan j alakohdan mukaisesti vaatimukseen ei suostuttu, koska valuuttakurssien vaihtelut eivät osoittaneet kestävää muutosta tutkimusajanjakson aikana, mikä olisi oikeuttanut oikaisun teon. Lisäksi olisi huomattava, että euron keskimääräinen devalvoituminen suhteessa Etelä-Afrikan randiin oli erittäin vähäistä tutkimusajanjakson aikana.
33) Koska muita vertailua koskevia huomautuksia ei esitetty, väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 17-19 ja 21-23 kappaleessa esitetyt päätelmät vahvistetaan.
4. Polkumyyntimarginaalit
4.1 Menetelmä
34) Alustavassa tutkimuksessa jätettiin intialaisen vientiä harjoittavan tuottajan teräsvaijereiden vientimyynti, joka suuntautui tuotetta edelleen jalostaneelle etuyhteydessä olevalle tuojalle yhteisössä, polkumyynnin määritelmän ulkopuolelle.
35) Väliaikaisten päätelmien julkistamisen jälkeen intialainen vientiä harjoittava tuottaja esitti vastalauseensa tämän näkemyksen johdosta. Pyydettiin, että tarkastellussa viennissä todettu polkumyynti olisi esitettävä prosenttiosuutena koko cif-hinnasta eli mukaan lukien viennin, joka liittyy edellä mainitun mukaisesti myöhemmin jalostettuihin tuotteisiin. Pyyntönsä tueksi vientiä harjoittava tuottaja esitti, että polkumyyntitoimenpiteitä sovellettaisiin kyseisen tuotteen koko tuontiin.
36) Pyyntöön ei voitu suostua. Ensinnäkin olisi ollut vaikeaa muodostaa luotettavaa vientihintaa niille tuoduille tuotteille, jotka oli edelleen myyty jalostettuina. Toiseksi polkumyyntimarginaalia määritettäessä huomioon otetun vientimyynnin osuus oli 80 prosenttia vientiä harjoittavan tuottajan yhteisöön suuntautuvan jälleenmyynnin kokonaismäärästä tutkimusajanjakson aikana. Tämän katsottiin olevan täysin riittävä perusta päätelmien edustavuudelle. Kolmanneksi, koska edelleen jalostettuihin tuotteisiin liittyvää vientimyyntiä ei voitu käyttää perusteena polkumyynnin määrityksessä, tätä myyntiä ei voitu ottaa huomioon polkumyyntimarginaalia laskettaessa, koska tämä olisi vääristänyt päätelmiä alentamalla keinotekoisesti polkumyyntimarginaalia.
37) Niinpä väliaikaisten päätelmien, mukaan luettuina jäännösmarginaalit, laatimisessa käytetty menettely vahvistetaan sellaisena kuin se on esitetty johdanto-osan 24-26 kappaleessa.
4.2 Polkumyyntimarginaalit
38) Kunkin tuotetyypin normaaliarvon painotettua keskiarvoa verrattiin vientihinnan painotettuun keskiarvoon vapaasti tehtaalla -tasolla ja samalla kaupan portaalla perusasetuksen 2 artiklan 11 kohdan mukaisesti.
39) Koska Kiinan kansantasavallan ja Ukrainan normaaliarvot perustuivat puolalaisten tuottajien kotimaanmarkkinoiden myyntiin, lopullisesti määritetyt polkumyyntimarginaalit, jotka esitetään prosenttiosuutena cif-hinnasta yhteisön rajalla, ovat tarkistettujen laskelmien perusteella seuraavat:
TAULUKON PAIKKA
E YHTEISÖN TUOTANNONALA
1. Yhteisön tuotanto
40) Uusien tietojen puuttuessa väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 34-36 kappaleessa esitetyt väliaikaiset päätelmät vahvistetaan.
2. Yhteisön tuotannonala
41) Asianomaisilta osapuolilta saatujen huomautusten perusteella yhteisön tuotannonala muodostuu seuraavasti:
42) Seuraavat 16 valituksen tehnyttä ja 4 valitusta tukevaa yhteisön tuottajaa, jotka toimivat tutkimuksessa yhteistyössä, muodostivat perusasetuksen 4 artiklassa tarkoitetun yhteisön tuotannonalan:
- Bremer Drahtseilerei Lüling GmbH (Saksa)
- Bridon International Limited (Yhdistynyt kuningaskunta)
- BTS Drahtseile GmbH (Saksa)
- Cables Y Alambres Especiales Sa. (Espanja)
- Casar Drahtseilwerk Saar GmbH (Saksa)
- Cordoaria Oliveira SA (Portugali)
- Drahtseilerei Gustav Kocks GmbH (Saksa)
- Holding FICADI (Ranska)
- Iscar Funi Metalliche (Italia)
- D. Koronakis SA (Kreikka)
- Metalcalvi Wire Ropes (Italia),
- Midland Wire Cordage Co. Ltd (Yhdistynyt kuningaskunta)
- Randers Rebslaareri (Tanska)
- Redaelli Tecnacordati SPA (Italia)
- Trefileurope (Ranska),
- Trenzas Y Cables S.L. (Espanja)
- Vereinigte Drahtseilwerke GmbH (Saksa)
- Voest-Alpine Austria Draht GmbH (Itävalta)
- Vornbäumen-Stahlseile GmbH (Saksa)
- Wadra GmbH (Saksa).
3. Yhteisön tuotannonalan tuonti
43) Tietyt asianomaiset osapuolet ovat kyseenalaistaneet yhteisön tuotannonalan tuonnin määrän laskutavan.
44) On syytä huomata, että tuontia koskevat tiedot perustuvat viejien vientimyyntiluetteloissaan antamiin ja asianmukaisesti oikeaksi todistettuihin tietoihin. Yhteisön tuotannonalan tuonti on tällä tavoin vahvistettu 4,4 prosentiksi tutkimusajanjakson kulutuksesta.
45) Vahvistetaan väliaikaisessa asetuksella oleva selvitys, jonka mukaan yhteisön tuotannonalan tärkeimpänä toimintana oli edelleen teräsvaijerien tuotanto, kun otetaan huomioon sen tuonnin vähäinen määrä. Lisäksi tämä vähäinen määrä ei ollut sellainen, että se olisi suojellut yhteisön tuottajia polkumyynnin vahingollisilta vaikutuksilta, eikä se antanut niille mahdollisuutta hyötyä kohtuuttomasti kyseisestä tuonnista.
F VAHINKO
1. Alustava huomio - tutkimusajanjakso
46) On väitetty, että vuoden 1994 mukaan ottaminen vääristää vahinkoa koskevaa selvitystä, kun otetaan huomioon, että suurin osa tuonnista tapahtui vuosina 1994 ja 1995 ja että sen jälkeen tuonnin taso kyseisistä maista pysyi vakaana. On myös väitetty, että yhteisön tuotannonalan tilanne on pysynyt vakaana vuodesta 1995 tutkimusajanjaksoon saakka. Tämän vuoksi vahinkoa koskeva tutkimusajanjakso pyydettiin aloittamaan vuodesta 1995.
47) Tutkimuksen tarkoituksena on arvioida polkumyynnillä tapahtuneen tuonnin vaikutus yhteisön tuotannonalan taloudelliseen tilanteeseen tutkimusajanjakson aikana. Tällaisen selvityksen tekemiseksi määritetään tiettyjen osoittimien kehityssuunnat joitakin tutkimusajanjaksoa edeltäviä vuosia koskevien tietojen pohjalta. Näin ollen on merkityksetöntä, onko vuosi 1994 tai 1995 otettu lähtökohdaksi kehityssuuntien määrittelemistarkoituksessa.
48) Joka tapauksessa on huomattava, että:
- Vaikka suurin osa tuonnista kyseisistä maista tapahtui vuosina 1994 ja 1995, on tämä tuonti, toisin kuin on väitetty, kuitenkin jatkuvasti kasvanut vuoden 1995 jälkeen (+12 prosenttia vuoden 1995 ja tutkimusajanjakson välillä).
- Tämän tuonnin hinnat pysyivät koko ajanjakson ajan huomattavasti alempina kuin yhteisön tuotannonalan hinnat.
- Tämän tuonnin vaikutus yhteisön tuotannonalan tilanteeseen aiheutti huomattavan kannattavuuden laskun vuosina 1994 ja 1995. (1,3 prosentista - 0,3 prosenttiin), joka sattui samanaikaisesti markkinaosuuden menetyksen kanssa (- 10 prosenttiyksikköä). Kuten väliaikaisessa asetuksessa selitetään, yhteisön tuotannonala yritti saada takaisin markkinaosuutta alentamalla hintoja vuosina 1995 ja 1996, jolloin se kärsi ainoastaan lisätappioita (- 0,3 prosentista - 0,7 prosenttiin). Näiden tappioiden pienentämiseksi yhteisön tuotannonala korotti jälleen hintojaan vuosina 1996 ja 1997. Tämä tapahtui kuitenkin markkinaosuuden kustannuksella, joka pieneni entisestään.
- Tämä yhteisön tuotannonalan tilanteen huononeminen oli näin ollen kyseisistä maista tulevan tuonnin määrästä sekä tämän tuonnin alhaisesta hintatasosta johtuvan paineen aiheuttama.
49) Edellä esitetyn perusteella kehityssuuntaa koskevan selvityksen aloittamisaikaa tarkoittava väite hylätään.
50) Näin ollen ajanjakso, jonka osalta yhteisön tuotannonalan taloudellinen tilanne määritettiin, on mahdollistanut sen tilanteen asianmukaisen arvioinnin ja se kuvaa tarkasti teräsvaijerien markkinoiden kehitystä yhteisössä.
2. Kumulaatio
2.1 Tuonti Unkarista
51) Eräs vientiä harjoittava tuottaja toisti väitteensä, jonka mukaan tuonti Unkarista olisi jätettävä muista kyseisistä maista peräisin olevan tuonnin kumulaation ulkopuolelle. Tätä tukevia uusia väitteitä ei kuitenkaan esitetty. Tämän vuoksi väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 47 kappaleessa esitetyt kumulaatioperusteet vahvistetaan.
2.2 Tuonti Meksikosta
52) Eräs vientiä harjoittava tuottaja väitti, että tuonti Meksikosta olisi jätettävä muista kyseisistä maista peräisin olevan tuonnin kumulaation ulkopuolelle sillä perusteella, että Meksikosta peräisin olevan tuonnin olisi katsottava olevan vähimmäistasoa. Tässä yhteydessä väitettiin, että suurin osa tuonnista Meksikosta tapahtui erääseen yhteisön tuottajaan etuyhteydessä olevan tuojan toimesta ja että tätä tuontia ei pitäisi ottaa huomioon määritettäessä tuonnin määrää Meksikosta. Näin jäljelle jäävä tuonti Meksikosta olisi vähimmäistasoa, ja tämän vuoksi tuonti Meksikosta olisi jätettävä muista kyseisistä maista peräisin olevan, vahingon määrityksen kohteena olevan tuonnin kumulaation ulkopuolelle.
53) On huomattava, että arvioitaessa sitä, onko tuonnin jostakin kyseisestä maasta katsottava olevan perusasetuksen 9 artiklan 3 kohdassa tarkoitetulla tavalla vähimmäistasoa, lasketaan koko tuonnin määrä kyseisen maan osalta.
54) Tämän vuoksi vahvistetaan väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 45 ja 48 kappaleessa kuvattu tuonnin määrä eli 3 prosenttia tutkimusajanjakson kulutuksesta, ja lisäksi hylätään väite, jonka mukaan tuonti Meksikosta on vähimmäistasoa.
3. Polkumyynnillä tapahtuvan tuonnin hinnat
3.1 Yhteisön ja polkumyynnillä tapahtuvan tuonnin hintojen vertailu
55) Väitettiin, että hinnan alittavuuden laskemista varten tehdyssä teräsvaijerien luokittelussa käytetyt tekijät eivät mahdollista tarkoituksenmukaista ja todellista hintojen vertailua. Erityisesti väitettiin, että tekijöillä, joita ei ole otettu huomioon hinnan alittavuutta laskettaessa (galvanointi, vetolujuus, ydin ja pinnoitus), ja lisätekijöillä, joita ei ole huomioitu kyselylomakkeessa (hyväksytty läpimitan vaihtelu, pidennystekijä ja murtokuormitus), on huomattava vaikutus hintoihin. Väitettiin myös, että polkumyyntiä ja vahinkoa koskevissa laskuissa olisi käytettävä samaa tuotteen luokitusta.
56) On päätelty seuraavaa:
- Hinnan alittavuuden laskemista varten teräsvaijerit ryhmiteltiin köydessä olevien lankojen ja säikeiden määrän, köyden rakenteen ja sen läpimitan mukaan. Näiden tekijöiden todettiin määräävän teräsvaijerien hintaa eniten. Muilla, hinnan alittavuutta laskettaessa huomiotta jätetyillä tekijöillä (galvanointi, vetolujuus, ydin ja pinnoitus), todettiin olevan vain toissijainen vaikutus hintoihin yhteisön markkinoilla.
Edellä kuvatulla tavalla teräsvaijerit ryhmitellen voitiin hinnan alittavuutta laskettaessa kattaa kohtuullinen määrä myyntiä vientiä harjoittavien tuottajien ja yhteisön tuotannonalan osalta ja tulosta voidaan sen vuoksi pitää tarkoituksenmukaisena ja edustavana.
- Sellaisten lisätekijöiden huomioon ottaminen, joita ei ole huomioitu kyselylomakkeessa (hyväksytty läpimitan vaihtelu, pidennystekijä ja murtokuormitus), katsottiin tarpeettomaksi, koska nämä tekijät ovat suurelta osin seurausta tuotteen luokittelussa jo huomioon otettujen teräsvaijerien tärkeimpien ominaisuuksien yhdistelmistä. Niiden huomioon ottamisella ei katsottu päädyttävän tarkempaan hintojen vertailuun, ja sen vuoksi niiden pyytäminen olisi ollut tarpeeton rasite kaikille asianomaisille osapuolille.
- Polkumyyntimarginaalin laskentaa varten käytetyn tuotteen luokittelun ei katsottu olevan sopiva perusta hinnan alittavuuden laskemista varten, koska polkumyyntiä varten tehty luokitus oli suurimmaksi osaksi vertailua yhden yrityksen tuotevalikoiman sisällä eli saman tuottajan kaksille eri markkinoille myydyn yhden tuotteen tai samanlaisten tuotteiden kesken. Hinnan alittavuutta laskettaessa vertailu tehtiin useampien osapuolten myymien useampien teräsvaijerien kesken. Tämän vuoksi katsottiin, että jo väliaikaisessa asetuksessa käytetty menetelmä on asianmukaisempi perusta hinnan alittavuutta määritettäessä: siinä on otettu huomioon tärkeimmät hintoja määräävät tekijät ja samalla tällä lähestymistavalla katetaan suurin myyntimäärä.
- Lopuksi erityyppisten teräsvaijerien välillä ei todettu olevan merkittäviä hintaeroja yhden ryhmän sisällä.
57) Näin ollen hylätään väitteet, jotka koskevat tuotteen luokittelua hinnan alittavuuden laskemista varten.
3.2 Kaupan porras
58) Eräät asianomaiset osapuolet ovat väittäneet, että olisi tehtävä myyntihintoja koskeva oikaisu väitetyn kaupan portaan eron huomioon ottamiseksi sillä perusteella, että yhteisön tuotannonalan myynti tapahtui loppukäyttäjille kun taas tuodut tuotteet myytiin pääasiassa tukkukauppiaille/jakelijoille.
59) Yhteisön tuotannonalan myynnin todettiin tapahtuneen useiden myyntikanavien kautta mukaan lukien tukkukauppiaat/jakelijat ja loppukäyttäjät. Lisäksi mitään pysyviä ja/tai merkittäviä hintaeroja ei todettu eri myyntikanavien välillä.
60) Näin ollen kaupan portaaseen liittyvää oikaisua koskeva pyyntö hylättiin.
4. Yhteisön tuotannonalan tilanne
61) Eräät vientiä harjoittavat tuottajat ovat väittäneet, että yhteisön tuotannonalalle ei ole aiheutunut merkittävää vahinkoa perusasetuksen 3 artiklassa tarkoitetulla tavalla, koska yhteisön tuotannonalan tuotanto, kapasiteetti, hinnat, investoinnit ja kannattavuus pysyivät vakaina tai parantuivat vuoden 1994 ja tutkimusajanjakson välisenä aikana.
4.1 Tuotanto
62) Tuotannon määrän todettiin pysyneen vakaana tutkittuna ajanjaksona (+1 prosentti), minkä yhteydessä olisi huomattava, että varastot kasvoivat (+30 prosenttia) ja myyntimäärät vähenivät (- 9 prosenttia), kuten todetaan väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 58-60 kappaleessa. Muistutetaan myös, että kulutus kasvoi samana ajanjaksona viisi prosenttia.
4.2 Kapasiteetti ja investoinnit
63) Vahvistetaan päätelmä, että väliaikaisessa asetuksessa todettu kapasiteetin lisäys (+11 prosenttia) johtui investoinneista koneiden korvaamiseen suorituskykyisemmillä kuten väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 59 ja 65 kappaleessa esitetään.
4.3 Kannattavuus
64) Eräät vientiä harjoittavat tuottajat kyseenalaistivat tarkastettujen tilinpäätösten käytön yhteisön tuotannonalan kannattavuuden laskemiseen kuten väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 64 kappaleessa on ilmoitettu. Väitettiin, että tarkastettuihin tilinpäätöksiin sisältyi sellaisten tuotteiden myyntiä, jotka eivät kuulu tutkimuksen piiriin ja että ne eivät kattaneet koko tutkimusajanjaksoa.
65) Todettiin, että vaikka jotkut yritykset pystyivät toimittamaan tarkasti kyseistä tuotetta koskevia tietoja, joillakin muilla ei ollut sellaista kustannuslaskentajärjestelmää, jonka perusteella tutkimuksen kohteena olevan tuotteen erillinen yksilöinti olisi ollut mahdollista. Näiden tietojen puuttuessa katsottiin, että tarkastetut tilinpäätökset antavat luotettavaa tietoa kyseinen tuote mukaan lukien tarkimmasta tuoteryhmästä, jonka osalta tarvittavat kannattavuutta koskevat tiedot olivat käytettävissä. Kaikkien kuuden otoksessa olleen yrityksen osalta teräsvaijerien tuotanto on niiden tärkein ala. Näiden yritysten valmistamien muiden tuotteiden (esimerkiksi ruostumattomasta teräksestä valmistetut köydet, teräsvaijerit, joiden läpimitta on enintään 3 mm, teräslangat ja esijännitetyt säikeet) todettiin liittyvän laajalti tähän pääalaan ja niiden valmistukseen käytettiin yleensä samoja raaka-aineita, koneita ja henkilöstöä.
66) Vuoden 1997 kannattavuuden käyttö tutkimusajanjakson kannattavuuden sijasta katsottiin asianmukaiseksi ottaen huomioon, että vuosi 1997 suurelta osin kattaa tutkimusajanjakson, joka ulottuu vuoden 1997 tammikuusta vuoden 1998 maaliskuuhun.
67) Näin ollen edellä mainituista syistä katsottiin, että tarkastetuista tilinpäätöksistä saatiin edustava ja luotettava kuva kyseisen tuotteen tuotannon kannattavuudesta perusasetuksen 3 artiklan 8 kohdan mukaisesti.
68) Väliaikaisen asetuksen tullessa voimaan yhdellä yhteisön tuottajalla, jonka tilivuosi päättyi maaliskuussa, oli käytettävissä ainoastaan alustavia tietoja kannattavuudesta. Lopulliset tiedot saatiin myöhemmin ja uuden laskennan tuloksena yhteisön tuotannonalan kannattavuudeksi saatiin - 0,3 prosenttia vuonna 1997, joka edustaa tutkimusajanjaksoa kuten edellä on mainittu. Yhteisön tuotannonalan kannattavuus laski siis +1,3 prosentista vuonna 1994 - 0,3 prosenttiin vuonna 1997.
4.4 Päätelmät yhteisön tuotannonalan tilanteesta
69) Tietyt vientiä harjoittavat tuottajat väittivät, että yhteisön tuotannonalan tulos oli hyvä vuoden 1995 jälkeisenä aikana ja että päätelmät merkittävästä vahingosta olivat perusteettomia.
70) On muistettava (katso edellä "alustavat huomiot"), että kun vahingon määrittelyn lähtökohdaksi otetaan vuosi 1994 tai vuosi 1995, yhteisön tuotannonalan tilanne on heikentynyt. Vaikka lähtökohdaksi otettaisiin vuosi 1995, tuotanto, myyntimäärät, työllisyysaste ja investoinnit ovat vähentyneet. Varastot ovat kasvaneet. Markkinaosuus pysyi vakaana (65,26 prosentista 65,64 prosenttiin) ja kannattavuus pysyi negatiivisena (- 0,3 prosenttia).
71) Joka tapauksessa yhteisön tuotannonalalle aiheutuneen vahingon määrittely liittyy näiden taloudellisten osoittimien kokonaisarviointiin perusasetuksen 3 artiklan 5 kohdan mukaisesti eikä mikään näistä tekijöistä yksin voi olla ratkaiseva.
72) Näin ollen tämä väite hylätään.
4.5 Vahinkoa koskevat päätelmät
73) Vahvistetaan päätelmä siitä, että yhteisön tuotannonalalle on aiheutunut merkittävää vahinkoa kuten väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 68 kappaleessa esitetään.
G SYY-YHTEYS
74) Uusien tietojen puuttuessa väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 69-85 kappaleessa kuvaillut väliaikaiset päätelmät vahvistetaan.
H YHTEISÖN ETU
75) Tietyt osapuolet ovat esittäneet epäilyksiä polkumyyntitoimenpiteiden vaikutusten arvioimisesta tuotetta käyttävien tuotannonalojen kannalta.
76) On palautettava mieleen, että komission kyselylomakkeisiin ei saatu vastauksia tuotetta käyttäviltä tuotannonaloilta, joita tämä menettely koskee (väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 87 kappale). Tietoja ei ole myöskään saatu väliaikaisen asetuksen julkaisemisen jälkeen. On huomattava, että väliaikaisessa asetuksessa esitetyissä päätelmissä osoitettiin, että toimenpiteiden käyttöönotto ei merkittävästi vaikuttaisi tuotteen käyttäjiin. Koska tuotteen käyttäjät eivät ole kiistäneen tätä päätelmää, se vahvistetaan.
77) Useat asianomaiset osapuolet ovat väittäneet, että yhteisön tuottajat eivät tuota teräsvaijeria, jonka läpimitta on pieni, ja että polkumyyntitoimenpiteiden vaikutukset johtaisivat tällaisten teräsvaijerien pulaan yhteisön markkinoilla. Väitettiin myös, että tällä olisi kielteinen vaikutus läpimitaltaan pienen teräsvaijerin nykyisten tuojien työllisyyteen yhteisössä.
78) On muistettava, että yhteisön tuotannonala tuottaa kaikenlaisia teräsvaijereita ja myös niitä, joiden läpimitta on pieni. Voidaan päätellä, että toimenpiteiden käyttöönotto ei johda sellaiseen hintojen nousuun, joka aiheuttaisi läpimitaltaan pienten teräsvaijerien pulan yhteisön markkinoilla. Lisäksi vahvistetaan, että on olemassa useita vaihtoehtoisia teräsvaijerien toimittajia, joihin ei sovelleta polkumyyntitoimenpiteitä (väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 105 kappale).
79) Edellä esitetyn johdosta todetaan, että lopullisten toimenpiteiden käyttöönotolla ei ole merkittäviä kielteisiä vaikutuksia talouden toimijoihin yhteisössä.
I POLKUMYYNTITOIMENPITEET
1. Menettelyn päättäminen Etelä-Korean osalta
80) Koska väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 24 kappaleen ja sitä seuraavien kappaleiden päätelmissä todetaan, että polkumyyntimarginaali on Etelä-Korean osalta vähimmäistasoa ja että uusia väitteitä ei menettelyn päättämistä vastaan Etelä-Korean osalta ole esitetty, Etelä-Koreasta peräisin olevaa tuontia koskeva menettely päätetään ilman toimenpiteiden käyttöönottoa.
2. Vahingon korjaava taso
81) Lopullisesti käyttöönotettavien toimenpiteiden tasoa määritettäessä katsottiin, että polkumyynnillä tapahtuneen tuonnin hinnat olisi nostettava tasolle, joka ei aiheuta vahinkoa. Tarvittavaa hinnankorotusta ja vahinkomarginaalia laskettaessa polkumyynnillä tapahtuneen tuonnin hintoja verrattiin yhteisön tuotannonalan myyntihintoihin sekä voiton vajaukseen ja kohtuulliseen voittotasoon. On huomattava, että koska yhteisön tuotannonalan kannattavuuden laskettiin olleen - 0,3 prosenttia vuonna 1997 (katso edellä kohta "Kannattavuus"), voiton vajausta koskeva rakenneosa viitehinnan alittavuuden laskennassa muutettiin vastaavasti. Muulta osin vahvistetaan vahinkomarginaalin määrittämiseksi käytetyt menetelmät sellaisina kuin ne on kuvattu väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 110 kappaleessa.
3. Sitoumukset
82) Useat Kiinan kansantasavallan, Meksikon ja Ukrainan vientiä harjoittavat tuottajat tarjosivat sitoumuksia tutkimuksen loppuvaiheessa. Lisäksi Intian ja Etelä-Afrikan vientiä harjoittavat tuottajat jättivät hintasitoumuksista tarkistettuja tarjouksia.
- Koska yhdellekään Kiinan kansantasavallan yrityksistä ei myönnetty yksilöllistä kohtelua, eikä Kiinan viranomaisten tarjouksiin sisältynyt takauksia asianmukaisen valvonnan harjoittamisesta, sitoumustarjouksia ei pidetty kyseisten maiden osalta hyväksyttävissä olevina.
- Etelä-Afrikan, Intian, Meksikon ja Ukrainan tarkasteltavina olevat vientiä harjoittavat tuottajat tarjosivat hintasitoumuksia, joita pidetään hyväksyttävissä olevina.
83) Väliaikaisen asetuksen johdanto-osan 112 kappaleesta ja sitä seuraavista kappaleista palautetaan mieleen, että Unkarin ja Puolan vientiä harjoittavat tuottajat tarjosivat sitoumuksia, jotka komissio hyväksyi. Kyseiset sitoumukset on oikaistu vastaamaan tutkimuksen lopullisia päätelmiä niissä määrättyjen vähimmäishintojen osalta.
4. Lopullisten toimenpiteiden muoto ja taso
84) Lopulliset toimenpiteet olisi toteutettava arvon perusteella kannettavina tulleina, jotka on vahvistettu jokaiselle yhteistyössä toimivalle yritykselle erikseen. Muiden vientiä harjoittavien tuottajien osalta olisi sovellettava tarkasteltavana olevan maan yhteistyössä toimivia yrityksiä koskevaa korkeinta yrityskohtaista tullia, koska yhteistyö osoittautui laajaksi. Niiden yritysten osalta, jotka ovat tarjonneet hyväksyttäviä hintasitoumuksia, lopulliset toimenpiteet toteutetaan sitoumuksina.
85) Jos tietyn vientiä harjoittavan tuottajan polkumyyntimarginaalit ovat edellä lasketun mukaisesti alempia kuin vahingon poistamiseksi tarvittava tuontihintojen korotus, lopullisen tullin määrä ei perusasetuksen 9 artiklan 4 kohdan mukaisesti saa ylittää vahvistettua polkumyyntimarginaalia.
86) Kyseiset tullit ovat prosentteina vapaasti yhteisön rajalla tullaamattomana cif-nettohinnasta ilmaistuina seuraavat:
TAULUKON PAIKKA
87) Tässä asetuksessa täsmennetyt yksilölliset tullit määritettiin polkumyyntitutkimuksen päätelmien perusteella. Näin ollen ne kuvastavat kyseisen tutkimuksen aikaista tilannetta. Tämän vuoksi kyseisiä tulleja voidaan soveltaa yksinomaan tarkastelun kohteena olevista maista peräisin olevien ja nimettyjen oikeushenkilöiden tuottamien tuotteiden tuontiin. Muiden kuin tämän asetuksen artiklaosassa erityisesti mainittujen yritysten ja niihin etuyhteydessä olleiden oikeushenkilöiden tuottamiin tuotteisiin ei sovelleta kyseisiä tulleja vaan jäännöstulleja.
88) Yksilöllisten tullien soveltamista koskevat pyynnöt (esim. oikeushenkilön nimenmuutoksen johdosta) on osoitettava komissiolle, ja oheen on liitettävä kaikki asiaan vaikuttavat tiedot, erityisesti niissä tuotantoon sekä myyntiin kotimarkkinoille ja vientiin liittyvissä yrityksen toiminnoissa tapahtuneista muutoksista, jotka liittyvät nimenmuutokseen.
J VÄLIAIKAISTEN TULLIEN KANTAMINEN
89) Vientiä harjoittavien tuottajien polkumyyntimarginaalin suuruuden ja yhteisön tuotannonalalle aiheutuneen vahingon vakavuuden perusteella katsotaan, että asetuksen (EY) N:o 362/1999 mukaisten väliaikaisten polkumyyntitullien vakuutena olevat määrät on kannettava lopullisesti, lopullisesti käyttöön otettujen tullien määrästä tai väliaikaisten tullien määrästä näiden ollessa alemmat.
ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
1. Otetaan käyttöön lopullinen polkumyyntitulli CN-koodeihin ex 7312 10 82 (Taric-koodi 7312 10 82*10), ex 7312 10 84 (Taric-koodi 7312 10 84*10), ex 7312 10 86 (Taric-koodi 7312 10 86*10), ex 7312 10 88 (Taric-koodi 7312 10 88*10) ja ex 7312 10 99 (Taric-koodi 7312 10 99*10) luokiteltujen ja Kiinan kansantasavallasta, Unkarista, Intiasta, Meksikosta, Puolasta, Etelä-Afrikasta ja Ukrainasta peräisin olevien teräsköysien ja -kaapeleiden tuonnissa.
2. Jäljempänä lueteltujen yritysten valmistamien tuotteiden vapaasti yhteisön rajalla tullaamattomana cif-nettohintaan sovellettavan lopullisen polkumyyntitullin määrä on seuraava:
TAULUKON PAIKKA
3. Jollei toisin ole mainittu, sovelletaan voimassa olevia tulleja koskevia säännöksiä ja määräyksiä.
2 artikla
1. Sen estämättä, mitä 1 artiklassa säädetään, lopullista tullia ei sovelleta sellaisen 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun tuotteen tuontiin, jotka ne 3 kohdassa luetellut yritykset, joiden hintasitoumukset komissio on hyväksynyt tiettyjen Kiinan kansantasavallasta, Unkarista, Intiasta, Korean kansantasavallasta, Meksikosta, Puolasta, Etelä-Afrikasta ja Ukrainasta peräisin olevien teräsvaijerien ja -kaapelien tuontia koskevan polkumyynnin vastaisen menettelyn yhteydessä esitettyjen sitoumusten hyväksymisestä 13 päivänä elokuuta 1999 tehdyn päätöksen 1999/572/EY(4) nojalla, ovat välittömästi vieneet ja laskuttaneet yhteisössä toimivalta tuontiyritykseltä.
2. Kun sitoumuksen mukainen luovutusta vapaaseen liikkeeseen koskeva-pyyntö esitetään, on vapautus tullista mahdollista saada ainoastaan esittämällä asianomaisen jäsenvaltion tulliviranomaisille jonkin 3 kohdassa luetellun yrityksen antama, muodoltaan väliaikaisen asetuksen liitteen mukainen pätevä sitoumuslasku. Ukrainassa olevan yrityksen osalta sitoumuslaskuun on liitettävä voimassa oleva Ukrainan viranomaisten myöntämä, liitteen mukainen vientilisenssi.
3. Tarjottujen ja hyväksyttyjen sitoumusten yhteydessä harjoitettava tuonti on ilmoitettava tullattavaksi seuraavien Taric-lisäkoodien mukaisesti:
TAULUKON PAIKKA
3 artikla
Väliaikaisella asetuksella käyttöönotetut väliaikaisen tullin vakuutena olevat määrät kannetaan Kiinan kansantasavallasta, Unkarista, Intiasta, Meksikosta, Puolasta, Etelä-Afrikasta ja Ukrainasta peräisin olevan, 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun tuotteen tuonnin osalta lopullisesti käyttöönotetun tullin suuruisina. Vapautetaan vakuutena olevat määrät lopullisten polkumyyntitullien ylittävältä osin.
4 artikla
Päätetään Korean tasavallasta peräisin olevan, 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun tuotteen tuontia koskeva menettely.
5 artikla
Tämä asetus tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona se julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 12 päivänä elokuuta 1999.