32005R1870
L 300/19
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 1870/2005 НА КОМИСИЯТА
от 16 ноември 2005 година
за откриване и управление на тарифни квоти и за установяване на режим за лицензии за внос и лицензии за произход на чесън, внесен от трети страни
КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност,
като взе предвид Договора за присъединяване на Чешката република, Естония, Кипър, Латвия, Литва, Унгария, Малта, Полша, Словения и Словакия,
като взе предвид Акта за присъединяване на Чешката република, Естония, Кипър, Латвия, Литва, Унгария, Малта, Полша, Словения и Словакия, и по-специално член 41, първи параграф от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2200/96 на Съвета от 28 октомври 1996 г. относно общата организация на пазара на плодове и зеленчуци (1), и по-специално член 31, параграф 2 и член 34, параграф 1 от него,
като има предвид, че:
(1)
След преговорите, проведени съгласно член ХХVIII от ГАТТ 1994 г., Общността измени условията за внос на чесън. От 1 юни 2001 г. обикновеното мито за внос на чесън с код по КН 0703 20 00 е съставено от 9,6 % „ad valorem“ и специфично мито 1 200 EUR на тон нето тегло. Все пак беше отворена специфична квота от 38 370 тона освободени от специфично мито, по силата на споразумение чрез размяна на писма между Европейската общност и Република Аржентина в рамките на член ХХVIII от Общото споразумение за митата и търговията (ГАТТ) от 1994 г. предвид изменението на отстъпките за чесъна, предвидени в списък СХL към ГАТТ, одобрен с Решение 2001/404/ЕО на Съвета (2) (наричана по-долу „квота ГАТТ“). Споразумението предвижда квотата да бъде разпределена на 19 147 тона за внос с произход от Аржентина (поредни номера 09.4104 и 09.4099), 13 200 тона за внос с произход от Китай, (поредни номера 09.4105 и 09.4100) и 6 023 тона за внос с произход от други страни (поредни номера 09.4106 и 09.4102).
(2)
Извън тази квота ГАТТ, чесън може да се внася с обикновено мито или при преференциални условия, в рамките на споразумения, сключени между Общността и трети страни.
(3)
Чесънът е важен продукт от сектора на плодовете и зеленчуците на Европейския съюз с годишно производство на Общността от около 250 000 тона. Годишният внос от трети страни също е значителен, варира от 60 000 тона до 80 000 тона. Двете основни страни вносителки са Китай (30 000-40 000 тона годишно) и Аржентина (около 15 000 тона годишно).
(4)
Условията за управлението на тези тарифни квоти са определени с Регламент (ЕО) № 565/2002 на Комисията от 2 април 2002 г. за управление на тарифни квоти и въвеждащ режим на лицензии за внос на чесън от трети страни (3). В светлината на опита от изпълнението на гореспоменатия регламент, някои условия трябва да бъдат изменени с цел повече яснота и опростяване на системата.
(5)
Предвид съществуването на специфично мито за непреференциалния внос извън квотата ГАТТ, управлението на квотата ГАТТ налага въвеждането на режим на лицензии за внос. Този режим трябва да позволява детайлно проследяване на целия внос на чесън. Правилата на този режим трябва да допълват правилата, установени с Регламент (ЕО) № 1291/2000 на Комисията от 9 юни 2000 г. относно общи правила за приложение на режима на лицензиите за внос, износ и префиксация за селскостопанските продукти и може да предвиди изключения от него (4).
(6)
За да се контролира внимателно всеки внос, особено след установените напоследък случаи на измама, трябва да се въведат два вида лицензии за внос на чесън. Опитът показва, че измамата с този продукт обикновено се състои в това, че китайски чесън се изнася в трети страни, които имат споразумения за преференциална търговия с Европейската общност. Чесънът влиза в Европейския съюз с фалшиви документи.
(7)
Преминаването от единия режим в другия трябва да бъде възможно най-хармонично. За тази цел, някои от правилата за приложение на Регламент (ЕО) № 565/2002 трябва да бъдат запазени, както и да се запазят някои традиционни важни дати.
(8)
Вносът на чесън трябва да бъде контролиран съгласно член 308г от Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията от 2 юли 1993 г. съдържащ някои разпоредби за прилагане на Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета за определяне на Митническия кодекс на Общността (5).
(9)
Важно е да се осигурят стабилни цени на пазара с чесън в Общността, като се избегне ненужно изкривяване на пазара чрез големи колебания в цените и неблагоприятни последствия за производителите от Общността. За тази цел е необходимо да се подкрепи конкуренцията между вносителите и да се намалят техните административни задължения.
(10)
В интерес на настоящите вносители, които внасят значителни количества чесън, и в интерес на новите вносители, които се появяват на пазара и следва да могат да се възползват от възможността да поискат лицензии за внос на количества от тарифните квоти, е необходимо да се направи разлика между традиционните вносители и новите вносители. Трябва да се предвиди ясно определяне на тези две категории вносители и да се определи известен брой критерии за статута на молителите и за използването на издадените лицензии за внос.
(11)
Количествата, предоставени на тези категории вносители, трябва да бъдат определени въз основа на действително внесените количества, а не въз основа на издадените лицензии.
(12)
За да се позволи на вносителите от Чешката република, Естония, Кипър, Латвия, Литва, Унгария, Малта, Полша, Словения и Словакия (наричани по-долу „новите държави-членки“) да се възползват от настоящия регламент, е необходимо да се предвидят разпоредби, позволяващи за вносните кампании 2005-2006 и 2006-2007, да се направи разделение между традиционните и новите вносители в Общността към 30 април 2004 г., от една страна, и от друга страна, традиционните и новите вносители в новите държави-членки.
(13)
За да се държи сметка на различията в структурите на търговията в различните нови държави-членки, трябва да се оставят компетентните органи в новите държави-членки да избират между двата метода за определяне на референтните количества на техните традиционни вносители.
(14)
Трябва да се предвидят известни ограничения за молбите за лицензии за внос на чесън с произход от трети страни, представени от вносителите, принадлежащи към двете категории. Тези ограничения са необходими не само за да се запази конкуренцията между вносителите, но също и за да се позволи на вносителите, които имат значителна търговска дейност на пазара на плодове и зеленчуци, да могат да се възползват от възможността да защитят законното си търговско положение спрямо други вносители, и нито един вносител да не е в състояние да контролира пазара.
(15)
За да се запази конкуренцията между действителните вносители и да се избегне спекулацията в предоставянето на лицензии за внос и злоупотреби, които вредят на законното търговско положение на новите вносители и на традиционните вносители, е необходимо да се установи по-строг контрол на правилната употреба на лицензиите за внос. За целта трябва да се забрани прехвърлянето на тези лицензии.
(16)
За да се намали административната тежест на вносителите и възможностите за измама, е целесъобразно молбите за лицензии за внос да се подават само в държавата-членка, където е регистриран вносителят.
(17)
Също така са необходими мерки за ограничаване на спекулативните молби за лицензии за внос, които биха могли да доведат до непълно оползотворяване на тарифните квоти. Според естеството и стойността на продукта, трябва да се предвиди учредяването на гаранция, посочена в член 15, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1291/2000 за всеки тон чесън, за който е подадена молба за внос. Тази гаранция трябва да бъде определена на достатъчно високо ниво, че да откаже спекулативните молби, но не толкова, че да откаже вносителите, които развиват действителна търговия с чесън. Най-подходящото ниво на гаранция е 5 % от средното допълнително мито, приложимо за вноса на чесън с код по КН 0703 20 00.
(18)
За да се гарантира добро управление на квотата ГАТТ е необходимо да се определят мерките, които предприема Комисията когато количествата чесън с даден произход или за дадено тримесечие, за които са издадени лицензии за внос, надхвърлят количествата, определени с Решение 2001/404/ЕС на Съвета, увеличени с неизползваните количества от предишни лицензии. Когато тези мерки включват прилагане на коефициент на разпределяне при издаването на лицензии, трябва да се предвиди възможността да се оттегля молбата за удостоверение, като гаранцията бъде незабавно освободена.
(19)
За да се осигури правилно използване на квотите, държавите-членки трябва да съобщават на Комисията количества, за които техните компетентни органи са издали лицензии за внос, и които не са били уползотворени от вносителите. При изчисление на количествата, за които са издадени лицензии за внос, трябва да се вземат предвид оттеглените от вносителите лицензии за внос.
(20)
За целите на управлението на тарифните квоти за чесъна, вносителите, подали молба за лицензии за внос, трябва да прилагат към молбата до компетентните органи на държавата-членка, декларация, че се задължават да спазват ограниченията, определени с настоящия регламент. За да се избегнат злоупотребите, трябва да се предвидят санкции и да се предостави на държавите-членки известна власт да налагат допълнителни санкции на вносителите, които подадат до техните компетентни органи неверни, фалшиви или неточни молби или декларации, освен санкциите, предвидени в настоящия регламент.
(21)
За усилване на контрола и предотвратяване на отклонения от трафика поради неточни документи, трябва да се запази съществуващият режим на лицензии за произход за вноса на чесън от трети страни и задължението чесънът да бъде директно транспортиран от третата страна на произход до Общността и да се разшири списъкът на страните във връзка с допълнителна информация. Тези лицензии за произход се издават от компетентните национални органи съгласно членове 56-62 от Регламент (ЕИО) № 2454/93.
(22)
Трябва да се уточнят всички необходими съобщения между държавите-членки и Комисията съгласно настоящия регламент, особено за управлението на тарифните квоти, като се приемат мерки за борба с измамата.
(23)
Трябва да се отменят Регламент (ЕО) № 565/2002, Регламент (ЕО) № 228/2004 на Комисията от 3 февруари 2004 г. за определяне на преходни мерки, приложими към Регламент (ЕО) № 565/2002 във връзка с присъединяването на Чешката република, Естония, Кипър, Латвия, Литва, Унгария, Малта, Полша, Словения и Словакия (6), както и Регламент (ЕО) № 229/2004 на Комисията от 10 февруари 2004 г. относно дерогация от Регламент (ЕО) № 565/2002 по отношение на датите за подаване на заявления за лицензии за внос на чесън за първото тримесечие на периода 2004-2005 г. (7) Настоящият регламент трябва да се приложи за първи път спрямо молбите за лицензии за първото тримесечие на кампанията за внос 2006-2007. Тъй като дейностите по вноса, регулирани от разпоредбите на настоящия регламент по отношение на лицензии „Б“ понастоящем не са подчинени на никакъв разрешителен режим и за да се осигури ефективен контрол, разпоредбите за лицензии „Б“ трябва да влязат в сила възможно най-скоро.
(24)
По отношение на вноса на чесън, осъществен след влизането в сила на настоящия регламент в рамките на лицензии за внос, издадени в съответствие с Регламент (ЕО) № 565/2002 и с регламентите за въвеждане и управление на автономни тарифни квоти за чесън, трябва да се прилагат разпоредбите, които са били в сила към момента на издаване на тези лицензии.
(25)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, съответстват на становището на Комитета по управление на пресни плодове и зеленчуци,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Отваряне на тарифни квоти и приложими мита
1. Съгласно Решение 2001/404/ЕО, се отварят тарифни квоти за внос в Общността на чесън с код по КН 0703 20 00 (наричан по-долу „чесън“), съгласно условията, изложени в настоящия регламент.
2. Адвалорното мито за чесъна, внесен в рамките на квотите, посочени в параграф 1, е 9,6 %.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент:
1.
„вносна кампания“ означава: периодът от 1 юни до 31 май на следващата година;
2.
„нови държави-членки“ означава: Чешката република, Естония, Кипър, Латвия, Литва, Унгария, Малта, Полша, Словения и Словакия;
3.
„други страни“ означава: трети страни с изключение на Аржентина и Китай;
4.
„компетентни органи“ означава: орган или органи, посочени от държавата-членка за изпълнение на настоящия регламент;
5.
„референтно количество“ означава: количеството чесън, внесено от един традиционен вносител, по смисъла на член 3, по следния начин:
а)
за традиционните вносители, внасяли чесън от 1998 г. до 2000 г. в Общността в състава си от 30 април 2004 г., максималното количество чесън, внесено през годините 1998, 1999 и 2000;
б)
за традиционните вносители, внасяли чесън от 2001 г. до 2003 г. в новите държави-членки, максималното количество внесено:
i)
било през годините 2001, 2002 или 2003;
ii)
било през кампания за внос 2001-2002, 2002-2003 или 2003-2004;
в)
за традиционните вносители, които не влизат в букви а) или б), максималното количество, внесено през една от трите първи вносни кампании, за които са получили лицензия за внос съгласно Регламент (ЕО) № 565/2002 или съгласно настоящия регламент.
Чесънът, произхождащ от новите държави-членки или от Общността, в състава си към 30 април 2004 г., не се взема предвид в изчислението на референтните количества.
Новите държави-членки избират и прилагат един от двата метода, посочени в буква б) по отношение на традиционните вносители на чесън, съгласно обективни критерии и като гарантират еднаквото третиране на операторите.
Член 3
Категории вносители
1. Под „традиционни вносители“ се разбира вносители, физически или юридически лица, индивиди или групировки от оператори, регистрирани съгласно националното законодателство, които могат да докажат:
а)
че са получили лицензии за внос в приложение на Регламент (ЕО) № 565/2002 или на настоящия регламент по време на всяка една от трите последни кампании за внос;
б)
че са внесли чесън в Общността по време на поне две от трите последни вносни кампании;
в)
че са внесли в Общността поне петдесет тона плодове и зеленчуци, посочени в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 2200/96 по време на кампанията за внос, предхождаща внасянето на тяхната молба.
2. Под „нови вносители“ се разбира вносители, различни от тези, посочени в параграф 1, физически или юридически лица, индивиди или групировки от оператори, регистрирани съгласно националното законодателство, които са внесли в Общността плодове и зеленчуци, посочени в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 2200/96, поне петдесет тона през всяка от последните две години. Спазването на това условие се доказва чрез вписване в търговския регистър на държавата-членка или с друго доказателство, признато от държавата-членка, от една страна и с документ за внос, от друга страна.
3. Като изключение от параграфи 1 и 2, по отношение на кампанията за внос от 1 юни 2006 г. до 31 май 2007 г. и само в новите държави-членки:
а)
под „традиционни вносители“ се разбира вносители, физически или юридически лица, индивиди или групировки от оператори, регистрирани съгласно националното законодателство, които могат да докажат:
i)
че са внесли чесън, произхождащ от други страни, различни от новите държави-членки или от Общността, по време на поне две от трите последни вносни кампании;
ii)
че са внесли поне петдесет тона плодове и зеленчуци, посочени в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 2200/96 през последната година;
iii)
че вносът, посочен в i) и ii) е осъществен в новата държава-членка, където се намира седалището на въпросния вносител;
б)
под „нови вносители“ се разбира вносители, различни от тези, посочени в буква а), физически или юридически лица, индивиди или групировки от оператори, регистрирани съгласно националното законодателство, които могат да докажат:
i)
че са внесли поне 50 тона плодове и зеленчуци, посочени в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 2200/96 през последните две години, произхождащи от страни, различни от новите-държави-членки или от Общността в състава ѝ към 30 април 2004 г.;
ii)
че вносът, посочен в i) е осъществен в новата държава-членка, където се намира седалището на въпросния вносител.
Член 4
Представяне на лицензии за внос
1. Всяко пускане в свободна циркулация в Общността става след представяне на лицензия за внос, издадено съгласно настоящия регламент.
2. Чесънът може да бъде пуснат в свободна циркулация само в рамките на квотите, посочени в член 1, параграф 1, когато в клетка 24 на лицензията за внос е вписана една от забележките, посочени в приложение II.
Тези лицензии за внос се наричат по-долу „лицензии А“. Другите лицензии за внос се наричат по-долу „лицензии Б“.
Член 5
Общи разпоредби относно молбите за лицензии за внос и лицензиите за внос
1. Регламент (ЕО) № 1291/2000 се прилага по отношение на лицензиита „А“ и „Б“, с изключение на разпоредбите, които противоречат на настоящия регламент.
2. Лицензиите „А“ са валидни само за тримесечието, за което са издадени. Те съдържат, в клетка 24, една от бележките, посочени в приложение III.
Лицензиите „Б“ са валидни три месеца, считано от датата на издаването им.
3. Гаранцията, посочена в член 15, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1291/2000 е 50 EUR на тон.
4. В клетка 8 на молбите за лицензии „А“ и „Б“ и на лицензиите, се посочва страната на произход и забележката „да“ се отбелязва с кръст. Удостоверението е валидно само за внос с произход от отбелязаната страна.
5. Чрез дерогация от член 9, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1291/2000, правата, които дават лицензии „А“ и „Б“ не могат да се прехвърлят.
Член 6
Разпределяне на цялото количество между традиционните вносители и новите вносители
1. Цялото количество, което се полага на Аржентина, Китай и други страни съгласно приложение I се разпределя както следва:
а)
70 % за традиционните вносители;
б)
30 % за новите вносители.
2. Що се отнася до вноса с произход от Аржентина, Китай други страни, в случай че през едно тримесечие отпуснатото количество не се използва напълно от една категория вносители, остатъкът се прехвърля към другата категория.
3. За всеки от трите произхода, посочени в параграф 2 и за всяко тримесечие, посочено в приложение I, се издават лицензии „А“ до максималното количество, равно на сумата от:
а)
количеството, указано в приложение I за това тримесечие и за всеки произход;
б)
количествата, непоискани през предишното тримесечие за този произход;
в)
неизползваните количества, за които Комисията е била информирана, от издадени преди това лицензии „А“ за този произход.
Все пак непоисканите или неизползваните количества за една кампания за внос не могат да се прехвърлят към следващата кампания.
Член 7
Ограничения за молбите за лицензии „А“
1. Цялото количество молби за лицензии „А“, които един традиционен вносител подава в рамките на една вносна кампания, не може да надхвърли референтното количество на вносителя. Молбите, които не отговарят на това правило, се отхвърлят от компетентните органи.
2. Цялото количество молби за лицензии „А“, които един нов вносител подава в рамките на едно тримесечие, не може да надхвърли 10 % от количеството, посочено в приложение I за това тримесечие и за този произход. Молбите, които не отговарят на това правило, се отхвърлят от компетентните органи.
Член 8
Подаване на молбите за лицензии за внос
1. Молбите за лицензии „А“ и „Б“ могат да се подават само до компетентния орган на една държава-членка, където молителят е регистриран по ДДС.
2. Молби за за лицензии „А“ могат да подават само вносители по смисъла на член 3.
Към молбите за лицензии „А“ вносителите представят информация, позволяваща на компетентните органи на държавите-членки да проверят дали са спазени условията, посочени в член 3.
Когато в хода на предходната кампания за внос нови вносители са получили лицензии за внос по силата на настоящия регламент или на Регламент (ЕО) № 565/2002, те представят доказателство, че поне 90 % от предоставеното им количество е било пуснато в свободна циркулация.
Ако доказателството, посочено в трета алинея не е представено или ако представеното доказателство сочи, че през някое тримесечие на кампанията за внос посочена в същата алинея, вносителят е пуснал в свободна циркулация по-малко от 90 % от предоставеното му количество, лицензия за внос не се издава на молителя, като изключение се прави само при форсмажорни обстоятелства.
3. Вносителите подават молбите си за лицензии „А“ през първите пет работни дни на месеците април, юли, октомври и януари преди съответното тримесечие.
4. Към молбите си вносителите прилагат декларация, че са се запознали с разпоредбите на член 7 и се ангажират да ги спазват.
Тези декларации са подписани и легализирани от вносителите.
5. В клетка 20 на молбите за лицензии „А“ се вписва една от двете забележки „традиционен вносител“ или „нов вносител“, според случая.
6. Не се подават молби за лицензии „А“ за дадено тримесечие, нито за даден произход, ако в приложение I не фигурира количество за това тримесечие или за този произход.
7. Ако е подадена молба за лицензия „А“, не може да бъде издадена лицензия „Б“.
Член 9
Нотификации за молби за лицензии „А“
До петнадесетия ден на месеците, посочени в член 8, параграф 3, държавите-членки съобщават на Комисията количествата, за които са подадени молби за лицензии „А“ за съответното тримесечие.
Нотификациите са групирани по произход. В тях се уточнява също количествата чесън, за които са подадени молби от традиционни вносители и от нови вносители.
Нотификациите, включително съобщенията „nil“ се изпращат по електронен път, по образец, изпратен за целта от Комисията до държавите-членки.
Член 10
Издаване на лицензии за внос
1. Лицензиите „А“ се издават от компетентния орган на седмия работен ден, следващ нотификацията, предвидена в член 9.
2. Ако в хода на дадено тримесечие, количествата в подадените молби за лицензии за квотите, посочени в член 1, параграф 1, надхвърлят количествата на разположение, Комисията, с регламент, определя коефициент на разпределение, който се прилага спрямо въпросните молби за лицензии „А“, и ако е необходимо, преустановява по-нататъшно издаване на лицензии „А“ за постъпилите след това молби.
Когато се прилага първият параграф, лицензиите „А“ се издават от компетентния орган на третия работен ден следващ влизането в сила на регламента, посочен в тази алинея.
3. Не се издава лицензия „А“ за внос на продукти, произхождащи от страните, фигуриращи в приложение IV, които не са предали на Комисията информацията, необходима за изпълнение на процедура за административно сътрудничество съгласно членове 63, 64 и 65 от Регламент (ЕИО) № 2454/93. Това предаване се счита за извършено на датата на публикацията, предвидена в член 15 от настоящия регламент.
4. В деня, посочен в член 9, първи параграф държавите-членки нотифицират на Комисията списъка на традиционните вносители и на новите вносители, които през съответното тримесечие са подали молби за лицензии „А“. Ако има групировки на оператори, създадени съгласно националното законодателство, се представя също списък на индивидуалните членове.
Нотификациите се изпращат по електронен път, по образец, изпратен за целта от Комисията до държавите-членки.
5. Няма количествени ограничения за лицензиите „Б“ и те се издават незабавно.
Член 11
Оттегляне на молби за лицензии „А“
Когато съгласно член 10, параграф 2, количеството, за което е издадена лицензия „А“, е по-малко от поисканото количество в молбата за лицензия „А“, въпросният вносител може да оттегли молбата за лицензия „А“ в срок от три работни дни, считано от влизането в сила на регламента, приет съгласно член 10, параграф 2. Ако молбата бъде оттеглена, гаранцията се освобождава незабавно в пълен размер.
Член 12
Съобщения от държавите-членки до Комисията
1. Държавите-членки нотифицират Комисията относно:
а)
количествата, за които са поискани лицензии „Б“;
б)
количествата, отнасящи се до лицензии „А“, неизползвани или частично използвани, съответстващи на разликата между количествата, отнети от лицензиите и количествата, за които те са били издадени, относно последното изтекло тримесечие;
в)
количествата, отнасящи се до оттеглените лицензии „А“, съгласно член 11.
2. Сведенията, посочени в параграф 1 се съобщават:
а)
за параграф 1, буква а), най-късно на втория работен ден на всяка седмица за молбите, получени предходната седмица;
б)
за параграф 1, буква б), най-късно в деня, посочен в член 9, първи параграф.
в)
за параграф 1, буква в), най-късно в последния ден на всеки месец, посочен в член 8, параграф 3.
Ако няма подадени молби за лицензии „Б“, или ако няма неизползвани количества или оттеглени по смисъла на паргараф 1, букви б) и в), въпросната държава-членка информира за това Комисията в деня, указан в настоящия параграф.
3. Данните, посочени в параграф 1 се изпращат по електронен път, по образец, изпратен за целта от Комисията до държавите-членки.
Количествата се обобщават според деня на подаване на молбите за внос, по трети страни на произход, по вид лицензии („А“ или „Б“) и, за лицензиите „А“, по вид вносител по смисъла на член 3.
Член 13
Лицензии за произход
Чесънът, произхождащ от трета страна, фигурираща в приложение IV може да бъде пуснат в свободна циркулация, само ако са изпълнени следните условия:
а)
ако е представена лицензия за произход, издадена от компетентните национални органи на тази страна, съгласно разпоредбите на членове 56-62 от Регламент (ЕИО) № 2454/93;
б)
продуктът е превозен директно, по смисъла на член 14, от тази страна до Общността.
Член 14
Директен превоз
1. Приема се, че са превозени директно от трета страна, фигурираща в приложение IV до Общността:
а)
продукти, чийто превоз е извършен без да се използва територия на друга трета държава;
б)
продукти, чийто превоз се извършва през територията на една или повече други държави, различни от страната на произход, със или без претоварване или временен престой на склад в тази държава, ако преминаването е обусловено по географски причини или е необходимо за превоза, и при условие че продуктите:
i)
са останали под контрола на митническите власти на страната или страните на транзит или претоварване;
ii)
не са пуснати на пазара или за консумация;
iii)
не са претърпели други операции, освен разтоварване и претоварване, или друга операция за запазване на състоянието.
2. Доказателствата, че са изпълнени условията, посочени в параграф 1, буква б), се предоставят на компетентните органи на държавите-членки чрез:
а)
било документ за превоз, издаден от страната на произход и покриващ преминаването транзит през страната или страните;
б)
било удостоверение, издадено от митническите власти на страната или страните по транзит, което съдържа:
i)
точно описание на стоките;
ii)
датата на тяхното разтоварване и на тяхното претоварване с указание за използваните транспортни средства;
iii)
лицензия за условията на съхранение;
в)
било с друг доказателствен документ, когато доказателствата, посочени в букви а) или б) не могат да бъдат представени.
Член 15
Административно сътрудничество с някои трети страни
Веднага след като някоя от страните, фигуриращи в приложение IV на настоящия регламент, предостави необходимата и достатъчна информация за осъществяване на процедура за административно сътрудничество съгласно членове 63, 64 и 65 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, в серия С на Официален вестник на Европейския съюз се публикува съобщение за това предоставяне.
Член 16
Санкции за вносителите
1. Ако се окаже, че молбите или декларациите за лицензия „А“, подадени от даден вносител до компетентните органи на някоя държава-членка, съдържат неверни, заблуждаващи или неточни данни, освен ако тези грешки не се дължат на очевидна грешка, въпросните компетентни власти на държавите-членки изключват този вносител от системата на молбите за лицензия „А“ в продължение на най-много четири тримесечия след установяването, според тежестта на нередовността, без това да противоречи на мерките, предвидени в националното законодателство. В този случай гаранцията, посочена в член 5, параграф 3, се задържа в пълния ѝ размер.
2. Държавите-членки могат да приемат допълнителни национални разпоредби по отношение на подаването на молби за лицензии „А“ до техните компетентни органи и да предвидят санкции, съответстващи на тежестта на нередовността, и да ги наложат на вносителите, регистрирани по ДДС на тяхна територия. Държавите-членки съобщават незабавно на Комисията въвеждането на подобни национални разпоредби.
Член 17
Информация, предоставена от Комисията
Всеки седми работен ден следващ петнадесетия ден от всеки месец, посочен в член 8, параграф 3, Комисията предава на държавите-членки сведенията, получени по силата на член 10, параграф 4, с цел да открие или предотврати злоупотреби в декларациите на вносителите.
Всеки седми работен ден следващ край на месеците, посочени в член 8, параграф 3, Комисията предава на държавите-членки сведенията, получени по силата на член 12.
Комисията уведомява периодично държавите-членки за използването на квотите, по подходящ начин и в подходящ момент, както и сведения, получени по силата на член 16, параграф 2.
Комисията съобщава на държавите-членки всяка друга важна информация, по-специално информация, която би могла да спомогне за предотвратяване на измами.
Член 18
Административно сътрудничество между държавите-членки
Държавите-членки предприемат необходимите мерки за да установят административно сътрудничество помежду си, за да гарантират правилното прилагане на настоящия регламент.
Член 19
Отмяна
Регламент (ЕО) № 565/2002, Регламент (ЕО) № 228/2004 и Регламент (ЕО) № 229/2004 се отменят считано от 1 април 2006 г.
Все пак Регламент (ЕО) № 565/2002, Регламент (ЕО) № 228/2004 и Регламент (ЕО) № 229/2004 продължават да се прилагат по отношение на лицензиите, издадени съгласно тези регламенти, за кампанията за внос, която изтича на 31 май 2006 г.
Член 20
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Разпоредбите за лицензии „А“ за кампанията за внос, започваща на 1 юни 2006 г. се прилагат от 1 април 2006 г.
Разпоредбите за лицензии „Б“ се прилагат от 1 януари 2006 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 16 ноември 2005 година.
KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1870/2005,
annettu 16 päivänä marraskuuta 2005,
kolmansista maista tuotavan valkosipulin tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista sekä tuonti- ja alkuperätodistusmenettelyn perustamisesta
EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen,
ottaa huomioon Tšekin, Viron, Kyproksen, Latvian, Liettuan, Unkarin, Maltan, Puolan, Slovenian ja Slovakian liittymissopimuksen,
ottaa huomioon Tšekin, Viron, Kyproksen, Latvian, Liettuan, Unkarin, Maltan, Puolan, Slovenian ja Slovakian liittymisasiakirjan ja erityisesti sen 41 artiklan ensimmäisen kohdan,
ottaa huomioon hedelmä- ja vihannesalan yhteisestä markkinajärjestelystä 28 päivänä lokakuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2200/96 (1) ja erityisesti sen 31 artiklan 2 kohdan ja 34 artiklan 1 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
GATT 1994 -sopimuksen XXVIII artiklan mukaisesti käytyjen neuvottelujen päätyttyä yhteisö muutti valkosipulin tuontia koskevia edellytyksiä. Kesäkuun 1 päivästä 2001 alkaen CN-koodiin 0703 20 00 kuuluvan valkosipulin tuonnista kannettava tavanomainen tuontitulli on koostunut 9,6 prosentin arvotullista ja erityisestä määrästä, jonka suuruus on 1 200 euroa nettotonnilta. GATT 1994 sopimuksen XXVIII artiklan mukaisen, GATT-sopimuksen liitteenä olevassa CXL-luettelossa määrättyjen valkosipulia koskevien myönnytysten muuttamista koskevalla Euroopan yhteisön ja Argentiinan tasavallan välisellä kirjeenvaihtona tehdyllä sopimuksella, joka on hyväksytty neuvoston päätöksellä 2001/404/EY (2), avattiin kuitenkin 38 370 tonnin kiintiö, jäljempänä ’GATT-kiintiö’, jossa kyseistä paljoustullia ei kanneta. Sopimuksessa määrätään, että kiintiö jaetaan 19 147 tonniin Argentiinasta tuontia varten, (järjestysnumerot 09.4104 ja 09.4099), 13 200 tonniin Kiinasta tuontia varten (järjestysnumerot 09.4105 ja 09.4100) ja 6 023 tonniin muista maista tuontia varten (järjestysnumerot 09.4106 ja 09.4102).
(2)
Valkosipulia voidaan tuoda myös GATT-kiintiön ulkopuolella tavanomaisin tullein tai etuuskohteluun oikeuttavien yhteisön ja tiettyjen kolmansien maiden tekemien sopimusten mukaisesti.
(3)
Valkosipuli on tärkeä Euroopan unionin hedelmä ja vihannesalan tuote, ja sen vuosituotanto EU:ssa on noin 250 000 tonnia. Vuosittaiset tuontimäärät kolmansista maista ovat myös merkittäviä, ja ne vaihtelevat 60 000 tonnista 80 000 tonniin. Kaksi tärkeintä kolmansien maiden toimittajaa ovat Kiina (30 000-40 000 tonnia vuodessa) ja Argentiina (noin 15 000 tonnia vuodessa).
(4)
Kyseisten kiintiöiden hallinnointia koskevat edellytykset vahvistetaan kolmansista maista tuotavan valkosipulin tariffikiintiöiden hallinnointitavan vahvistamisesta ja alkuperätodistusmenettelyn perustamisesta 2 päivänä huhtikuuta 2002 annetussa komission asetuksessa (EY) N:o 565/2002 (3). Kyseisen asetuksen soveltamisesta saadun kokemuksen perusteella on tarpeen muuttaa joitakin voimassa olevia edellytyksiä järjestelmän yksinkertaistamiseksi ja selkeyttämiseksi.
(5)
Koska GATT-kiintiön ulkopuolella kannetaan muusta kuin etuuskohteluun oikeuttavasta tuonnista paljoustulli, GATT-kiintiön hallinnointi edellyttää tuontitodistusmenettelyn perustamista. Tällaisella menettelyllä olisi voitava valvoa tarkasti kaikkea valkosipulin tuontia. Tämän menettelyn soveltamista koskevilla yksityiskohtaisilla säännöillä olisi täydennettävä maataloustuotteiden tuonti-, vienti- ja ennakkovahvistustodistusmenettelyn soveltamista koskevista yhteisistä yksityiskohtaisista säännöistä 9 päivänä kesäkuuta 2000 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1291/2000 (4) säännöksiä ja niillä saatetaan joutua poikkeamaan niistä.
(6)
Jotta tuontia voidaan valvoa niin tarkkaan kuin mahdollista, erityisesti viimeaikaisten petostapausten vuoksi, kaikkea valkosipulin tuontia varten olisi myös otettava käyttöön kaksi tuontitodistusten luokkaa. Kokemuksen mukaan petoksia tehdään tyypillisesti kuljettamalla kiinalaista valkosipulia sellaisten kolmansien maiden kautta, joilla on etuuskohtelusopimuksia Euroopan yhteisön kanssa. Valkosipuli tuodaan EU:hun väärennetyin asiakirjoin.
(7)
Järjestelmästä toiseen siirtymisen olisi oltava mahdollisimman joustavaa. Sitä varten olisi jatkettava asetuksen (EY) N:o 565/2002 eräiden yksityiskohtaisten soveltamista koskevien sääntöjen voimassaoloa ja säilytettävä perinteisen tuontiaikataulu.
(8)
Valkosipulin tuontia olisi valvottava tietyistä yhteisön tullikoodeksista annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2913/92 soveltamista koskevista säännöksistä 2 päivänä heinäkuuta 1993 annetun komission asetuksen (ETY) N:o 2454/93 (5) 308 d artiklan mukaisesti.
(9)
Valkosipulia olisi edelleen oltava riittävästi yhteisön markkinoilla vakain hinnoin, ja samalla olisi vältettävä suurina hintojen vaihteluina esiintyviä tarpeettomia markkinoiden häiriöitä ja haitallisia vaikutuksia yhteisön tuottajiin. Sitä varten olisi kannustettava tuojien välisen kilpailun lisäämistä ja vähennettävä tuojien hallinnollisia rasituksia.
(10)
Niiden nykyisten tuojien edun vuoksi, jotka tavallisesti tuovat suuria määriä valkosipulia, ja myös markkinoihin liittyvien uusien tuojien, joilla olisi oltava myös oikeudenmukaiset mahdollisuudet hakea tuontitodistuksia valkosipulien tariffikiintiöiden mukaista määrää varten, edun vuoksi olisi tehtävä ero perinteisten ja uusien tuojien välillä. Olisi säädettävä näitä kahta tuojaryhmää koskeva selkeä määritelmä, ja olisi säädettävä tietyt hakijoiden asemaan sekä myönnettyjen tuontitodistusten käyttöön liittyvät perusteet.
(11)
Kyseisille tuojaryhmille myönnettävät määrät olisi vahvistettava tosiasiallisesti tuotujen määrien eikä myönnettyjen tuontitodistusten perusteella.
(12)
Jotta tätä asetusta voidaan soveltaa Tšekin, Viron, Kyproksen, Latvian, Liettuan, Unkarin, Maltan, Puolan, Slovenian ja Slovakian, jäljempänä ’uudet jäsenvaltiot’, tuojiin, olisi vahvistettava säännöt vuosien 2005/2006 ja 2006/2007 tuontikausiksi sen varmistamiseksi, että erotetaan toisistaan toisaalta yhteisön, sellaisena kuin se oli 30 päivänä huhtikuuta 2004, perinteiset ja uudet tuojat, ja toisaalta uusien jäsenvaltioiden perinteiset ja uudet tuojat.
(13)
Uusien jäsenvaltioiden kauppatapojen huomioon ottamiseksi olisi sallittava, että uusien jäsenvaltioiden toimivaltaiset viranomaiset voivat valita kahden menetelmän välillä perinteisten tuojiensa viitemäärän vahvistamiseksi.
(14)
Kunkin tuojaryhmän jättämiin valkosipulin tuontia kolmansista maista koskeviin tuontitodistushakemuksiin olisi sovellettava tiettyjä rajoituksia. Rajoitukset ovat tarpeen paitsi sen varmistamiseksi, että turvataan tuojien välinen kilpailu, myös sen vuoksi, että tuojille, joilla on tosiasiallista kaupallista toimintaa hedelmä- ja vihannesmarkkinoilla, annetaan mahdollisuus puolustaa perusteltuja kauppa-asemiaan muihin tuojiin nähden, ja että kukaan yksittäinen tuoja ei voi hallita markkinoita.
(15)
Tosiasiallisten tuojien välisen kilpailun turvaamiseksi ja keinottelun estämiseksi tuontitodistusten myöntämisessä sekä uusien ja perinteisten tuojien perusteltujen kauppa-asemien vastaisten järjestelmän väärinkäytösten estämiseksi olisi tuontitodistusten moitteettoman käytön valvontaa varten otettava käyttöön aiempaa tiukemmat tarkastukset. Sitä varten olisi kiellettävä todistusten siirto.
(16)
Tuojien hallinnollisen rasituksen ja petosmahdollisuuksien vähentämiseksi tuontitodistushakemuksia olisi jätettävä vain siinä jäsenvaltiossa, jossa tuoja on merkitty rekisteriin.
(17)
Toimenpiteitä tarvitaan myös sitä varten, että tuontitodistushakemuksilla keinottelu olisi mahdollisimman vähäistä, koska keinottelu voi johtaa siihen, että tariffikiintiöitä ei käytetä kokonaan. Kyseisen tuotteen luonteesta ja arvosta johtuen kultakin valkosipulitonnilta, jolle jätetään tuontitodistushakemus, olisi asetettava vakuus asetuksen (EY) N:o 1291/2000 15 artiklan 2 kohdan mukaisesti. Vakuuden olisi oltava riittävän suuri keinottelumielessä tehtävien hakemusten välttämiseksi, muttei niin suuri, että haitataan niitä tuojia, joilla on tosiasiallista valkosipuliin liittyvää kaupallista toimintaa. Vakuuden soveltuvin puolueeton taso on viisi prosenttia CN-koodiin 0703 20 00 kuuluvaan yhteisöön tuotavaan valkosipuliin sovellettavasta keskimääräisestä lisätullista.
(18)
GATT-kiintiön moitteettoman hallinnoinnin varmistamiseksi olisi vahvistettava toimenpiteet, jotka komission on toteutettava, jos valkosipulin tuontitodistushakemusten määrät ylittävät jonkin alkuperän tai vuosineljänneksen osalta päätöksessä 2001/404/EY vahvistetut määrät, joihin on lisätty aiemmin myönnettyjen tuontitodistusten käyttämättä jääneet määrät. Jos näihin toimenpiteisiin kuuluu vähennyskertoimen soveltaminen todistusten myöntämisen yhteydessä, olisi säädettävä mahdollisuudesta peruuttaa kyseiset tuontitodistushakemukset ja vapauttaa vakuus välittömästi.
(19)
Jotta varmistetaan kiintiöiden käyttäminen moitteettomasti, jäsenvaltioiden olisi ilmoitettava säännöllisesti komissiolle määrät, joille niiden toimivaltaiset viranomaiset ovat myöntäneet tuontitodistuksia, mutta joita tuojat eivät ole käyttäneet. Myönnettyjen tuontitodistusten kattamissa määrissä olisi otettava huomioon tuojien pyytämät todistushakemusten peruuttamiset.
(20)
Valkosipulin tariffikiintiöiden hallinnoinnin vuoksi tuontitodistushakemuksia jättävien tuojien olisi liitettävä jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille osoitettaviin hakemuksiinsa ilmoitus, jonka mukaan ne sitoutuvat noudattamaan tässä asetuksessa säädettyjä rajoituksia. Järjestelmän väärinkäytösten estämiseksi olisi säädettävä varoittavista seuraamuksista, ja jäsenvaltioilla olisi oltava harkintavaltaa soveltaa tämän asetuksen säännösten lisäksi seuraamuksia tuojiin, jotka jättävät toimivaltaisille viranomaisilleen virheellisiä, harhaanjohtavia tai epätäsmällisiä hakemuksia ja/tai ilmoituksia.
(21)
Valvonnan tiukentamiseksi ja epätarkkojen asiakirjojen aiheuttaman kauppasäännösten kiertämisen estämiseksi olisi säilytettävä voimassa oleva eräistä kolmansista maista tuotavaa valkosipulia koskeva alkuperätodistusten järjestelmä sekä vaatimus, jonka mukaan tällainen valkosipuli on kuljetettava suoraan alkuperämaana olevasta kolmannesta maasta yhteisöön, ja lisätietojen perusteella olisi laajennettava maiden luetteloa. Tällaisia alkuperätodistuksia antavat kansalliset toimivaltaiset viranomaiset asetuksen (ETY) N:o 2454/93 56-62 artiklan mukaisesti.
(22)
Olisi täsmennettävä tämän asetuksen mukainen jäsenvaltioiden ja komission välinen tarpeellinen tiedonvaihto, erityisesti tariffikiintiöiden hallinnoimiseksi sekä petostentorjuntatoimenpiteiden ja markkinoiden valvonnan toteuttamiseksi.
(23)
Asetus (EY) N:o 565/2002, asetukseen (EY) N:o 565/2002 sovellettavista siirtymätoimenpiteistä Tšekin, Viron, Kyproksen, Latvian, Liettuan, Unkarin, Maltan, Puolan, Slovenian ja Slovakian unioniin liittymisen vuoksi 3 päivänä helmikuuta 2004 annettu komission asetus (EY) N:o 228/2004 (6) ja asetuksesta (EY) N:o 565/2002 poikkeamisesta kauden 2004-2005 ensimmäistä vuosineljännestä koskevien valkosipulin tuontitodistushakemusten jättämispäivämäärien osalta 10 päivänä helmikuuta 2004 annettu komission asetus (EY) N:o 229/2004 (7) olisi kumottava. Tätä asetusta olisi sovellettava tuontitodistushakemuksiin ensimmäistä kertaa tuontikauden 2006/2007 ensimmäisellä vuosineljänneksellä. Koska tuontitoimiin, joihin sovelletaan tämän asetuksen B-todistuksia koskevia säännöksiä, ei tällä hetkellä sovelleta mitään erityisiä todistuksia koskevia sääntöjä ja jotta varmistettaisiin tarkastusten parempi tehokkuus, B-todistuksia koskevia säännöksiä olisi sovellettava mahdollisimman pian.
(24)
Sellaiseen valkosipuliin, jonka tuonti tapahtuu tämän asetuksen voimaantulon jälkeen asetuksen (EY) N:o 565/2002 säännösten mukaisesti myönnetyin todistuksin sekä niiden asetusten mukaisesti, joilla avataan ja hallinnoidaan valkosipulin yksipuolisia tariffikiintiöitä, olisi sovellettava edelleen niitä säännöksiä, jotka olivat voimassa kyseisiä tuontitodistuksia myönnettäessä.
(25)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat hedelmien ja vihannesten hallintokomitean lausunnon mukaiset,
ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Tariffikiintiöiden avaaminen ja kannettavat tullit
1. Avataan päätöksen 2001/404/EY mukaisesti CN-koodiin 0703 20 00 kuuluvan valkosipulin, jäljempänä ’valkosipuli’, yhteisöön tuontia koskevat tariffikiintiöt tässä asetuksessa säädettyjen edellytysten mukaisesti. Kunkin tariffikiintiön määrä, sen soveltamiskausi ja järjestysnumero vahvistetaan tämän asetuksen liitteessä I.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetuissa kiintiöissä tuotavasta valkosipulista kannetaan 9,6 prosentin arvotulli.
2 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa sovelletaan seuraavia määritelmiä:
1)
’tuontikaudella’ tarkoitetaan jaksoa, joka alkaa 1 päivänä kesäkuuta ja päättyy seuraavan vuoden 31 päivänä toukokuuta;
2)
’uusilla jäsenvaltioilla’ tarkoitetaan Tšekkiä, Viroa, Kyprosta, Latviaa, Liettuaa, Unkaria, Maltaa, Puolaa, Sloveniaa ja Slovakiaa;
3)
’muilla mailla’ tarkoitetaan muita kolmansia maita kuin Argentiinaa ja Kiinaa;
4)
’toimivaltaisilla viranomaisilla’ tarkoitetaan viranomaista tai viranomaisia, jonka tai jotka jäsenvaltio on nimennyt tämän asetuksen täytäntöönpanoa varten;
5)
’viitemäärällä’ tarkoitetaan perinteisen tuojan 3 artiklan mukaisesti tuomaa valkosipulin määrää seuraavasti:
a)
valkosipulia yhteisöön, sellaisena kuin se oli 30 päivänä huhtikuuta 2004, vuosina 1998, 1999 ja 2000 tuoneiden perinteisten tuojien yhtenä kalenterivuosista 1998, 1999 ja 2000 harjoittaman valkosipulin tuonnin enimmäismäärää;
b)
valkosipulia uusiin jäsenvaltioihin vuosina 2001, 2002 ja 2003 tuoneiden perinteisten tuojien valkosipulin tuonnin enimmäismäärää
i)
joko kalenterivuonna 2001, 2002 tai 2003,
ii)
tai tuontikaudella 2001/2002, 2002/2003 tai 2003/2004;
c)
muiden a tai b alakohdassa tarkoitettujen perinteisten tuojien osalta valkosipulin enimmäismäärää, joka on tuotu jollakin ensimmäisestä kolmesta tuontikaudesta, jona asianomaiset tuojat ovat saaneet tuontitodistuksia asetuksen (EY) N:o 565/2002 tai tämän asetuksen mukaisesti.
Viitemäärän laskennassa ei oteta huomioon uusista jäsenvaltioista tai yhteisöstä, sellaisena kuin se oli 30 päivänä huhtikuuta 2004, peräisin olevaa valkosipulia.
Uudet jäsenvaltiot valitsevat ja soveltavat jompaakumpaa b alakohdassa tarkoitetuista menetelmistä kaikkiin perinteisiin tuojiin puolueettomin perustein ja siten, että varmistetaan toimijoiden tasapuolinen kohtelu.
3 artikla
Tuojaryhmät
1. ’Perinteisillä tuojilla’ tarkoitetaan tuojia, joko luonnollisia henkilöitä tai oikeushenkilöitä, yksittäisiä toimijoita tai näiden ryhmittymiä, jotka ovat järjestäytyneet kansallisen lainsäädännön mukaisesti ja jotka voivat osoittaa, että
a)
ne ovat saaneet asetuksen (EY) N:o 565/2002 tai tämän asetuksen mukaisia tuontitodistuksia kunakin kolmena edellisenä tuontikautena;
b)
ne ovat tuoneet valkosipulia yhteisöön vähintään kahdella edellisestä kolmesta tuontikaudesta;
c)
ne ovat tuoneet yhteisöön vähintään 50 tonnia asetuksen (EY) N:o 2200/96 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja hedelmiä ja vihanneksia hakemustaan edeltävällä tuontikaudella.
2. ’Uusilla tuojilla’ tarkoitetaan muita kuin 1 kohdassa tarkoitettuja tuojia, luonnollisia henkilöitä tai oikeushenkilöitä, yksittäisiä toimijoita tai näiden ryhmittymiä, jotka ovat järjestäytyneet kansallisen lainsäädännön mukaisesti ja tuoneet yhteisöön kumpanakin edellisenä kalenterivuonna vähintään 50 tonnia asetuksen (EY) N:o 2200/96 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja hedelmiä ja vihanneksia. Tämän edellytyksen noudattaminen vahvistetaan jäsenvaltion kaupparekisteriin tehdyllä merkinnällä tai muilla jäsenvaltion tätä tarkoitusta varten hyväksymillä todisteilla sekä tuontia koskevalla todisteella.
3. Poiketen siitä, mitä 1 ja 2 kohdassa säädetään, 1 päivän kesäkuuta 2006 ja 31 päivän toukokuuta 2007 välisen tuontikauden osalta ja ainoastaan uusissa jäsenvaltioissa
a)
’perinteisillä tuojilla’ tarkoitetaan tuojia, joko luonnollisia henkilöitä tai oikeushenkilöitä, yksittäisiä toimijoita tai näiden ryhmittymiä, jotka ovat järjestäytyneet kansallisen lainsäädännön mukaisesti ja jotka voivat osoittaa, että
i)
ne ovat tuoneet valkosipulia muista alkuperämaista kuin uusista jäsenvaltioista tai yhteisöstä, sellaisena kuin se oli 30 päivänä huhtikuuta 2004, vähintään kahtena edellisestä kolmesta tuontikaudesta,
ii)
ne ovat tuoneet vähintään 50 tonnia asetuksen (EY) N:o 2200/96 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja hedelmiä ja vihanneksia edeltävän kalenterivuoden aikana,
iii)
edellä i ja ii alakohdassa tarkoitettu tuonti on tapahtunut uudessa jäsenvaltiossa, jossa kyseisen tuojan päätoimipaikka sijaitsee;
b)
’uusilla tuojilla’ tarkoitetaan muita kuin a alakohdan mukaisia perinteisiä tuojia, joko luonnollisia henkilöitä tai oikeushenkilöitä, yksittäisiä toimijoita tai näiden ryhmittymiä, jotka ovat järjestäytyneet kansallisen lainsäädännön mukaisesti ja jotka voivat osoittaa, että
i)
ne ovat tuoneet vähintään 50 tonnia asetuksen (EY) N:o 2200/96 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja hedelmiä ja vihanneksia kummankin kahden edellisen kalenterivuoden aikana muista alkuperämaista kuin uusista jäsenvaltioista tai yhteisöstä, sellaisena kuin se oli 30 päivänä huhtikuuta 2004,
ii)
edellä i alakohdassa tarkoitettu tuonti on tapahtunut uudessa jäsenvaltiossa, jossa kyseisen tuojan päätoimipaikka sijaitsee.
4 artikla
Tuontitodistusten esittäminen
1. Tuodun valkosipulin luovuttaminen vapaaseen liikkeeseen yhteisössä edellyttää tämän asetuksen mukaisesti annettavan tuontitodistuksen esittämistä.
2. Valkosipuli voidaan luovuttaa vapaaseen liikkeeseen 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuissa kiintiöissä ainoastaan, jos asianomaisen tuontitodistuksen kohdassa 24 on jokin liitteessä II luetelluista maininnoista.
Tällaisista tuontitodistuksista käytetään jäljempänä ilmaisua ’A-todistus’. Muista tuontitodistuksista käytetään jäljempänä ilmaisua ’B-todistus’.
5 artikla
Tuontitodistushakemuksia ja tuontitodistuksia koskevat yleiset säännökset
1. A- ja B-todistuksiin sovelletaan asetuksen (EY) N:o 1291/2000 säännöksiä, jollei tässä asetuksessa toisin säädetä.
2. A-todistukset ovat voimassa ainoastaan sen vuosineljänneksen osalta, jolle ne on myönnetty. Todistusten kohdassa 24 on oltava yksi liitteessä III olevista maininnoista.
B-todistukset ovat voimassa kolme kuukautta niiden myöntämispäivästä.
3. Asetuksen (EY) N:o 1291/2000 15 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun vakuuden määrä on 50 euroa tonnilta.
4. A- ja B-todistushakemusten ja todistusten kohdassa 8 on mainittava alkuperämaa, ja kyllä-merkinnän on oltava rastittu. Tuontitodistus on voimassa ainoastaan mainitusta maasta peräisin olevien tuotteiden tuonnille.
5. Poiketen siitä, mitä asetuksen (EY) N:o 1291/2000 9 artiklan 1 kohdassa säädetään, A- ja B-todistuksista johtuvia oikeuksia ei voi siirtää.
6 artikla
Kokonaismäärien jakaminen perinteisten ja uusien tuojien kesken
1. Argentiinalle, Kiinalle ja muille maille liitteen I mukaisesti myönnetty kokonaismäärä jaetaan seuraavasti:
a)
70 prosenttia perinteisille tuojille;
b)
30 prosenttia uusille tuojille.
2. Jos toinen tuojaryhmä ei Argentiinasta, Kiinasta ja muista maista peräisin olevan tuonnin osalta käytä myönnettyä määrää kokonaan jonkin vuosineljänneksen aikana, jäljelle jäävä osa myönnetään toiselle tuojaryhmälle.
3. Kunkin 2 kohdassa mainitun kolmen alkuperän ja liitteessä I mainitun vuosineljänneksen osalta saadaan myöntää A-todistuksia enintään seuraavien määrien summalle:
a)
liitteessä I mainittu määrä kyseessä olevan vuosineljänneksen ja alkuperän osalta;
b)
edellisen vuosineljänneksen aikana kyseessä olevan alkuperän osalta hakematta jääneet määrät;
c)
kyseessä olevan alkuperän osalta aiemmin myönnettyjen A-todistusten käyttämättä jääneet määrät, joista on ilmoitettu komissiolle.
Määriä, joista ei esitetä hakemuksia tai joita ei käytetä tuontikauden aikana, ei kuitenkaan voida siirtää seuraavalle tuontikaudelle.
7 artikla
A-todistushakemuksiin sovellettavat rajoitukset
1. Perinteisen tuojan jollakin tuontikaudella jättämien A-todistushakemusten kokonaismäärä ei saa ylittää kyseisen tuojan viitemäärää. Toimivaltaisten viranomaisten on hylättävä hakemukset, joissa ei noudateta tätä sääntöä.
2. Uuden tuojan jollakin vuosineljänneksellä jättämien A-todistushakemusten kokonaismäärä ei saa ylittää 10:tä prosenttia kyseisen vuosineljänneksen ja alkuperän osalta liitteessä I mainitusta määrästä. Toimivaltaisten viranomaisten on hylättävä hakemukset, joissa ei noudateta tätä sääntöä.
8 artikla
Tuontitodistushakemusten jättäminen
1. Hakija voi jättää A- ja B-todistushakemuksia ainoastaan sen yksittäisen jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille, jossa hakija on merkitty arvonlisäverorekisteriin.
2. Ainoastaan 3 artiklassa tarkoitetut tuojat voivat jättää A-todistushakemuksia.
Tuojien on toimitettava A-todistushakemustensa tueksi tarvittavat tiedot, jotta kyseisten jäsenvaltioiden toimivaltaiset viranomaiset voivat varmistaa niitä tyydyttävällä tavalla, että 3 artiklassa säädettyjä edellytyksiä on noudatettu.
Jos uudelle tuojalle on myönnetty tuontitodistuksia tämän asetuksen tai asetuksen (EY) N:o 565/2002 mukaisesti edellisen tuontikauden aikana, sen on esitettävä todiste siitä, että se on tosiasiallisesti luovuttanut vapaaseen liikkeeseen vähintään 90 prosenttia sille myönnetystä määrästä.
Jos kolmannessa alakohdassa mainittuja todisteita ei toimiteta tai niistä ilmenee, että tuojalle myönnetystä määrästä on luovutettu vapaaseen liikkeeseen alle 90 prosenttia jollakin kyseisessä alakohdassa mainitun tuontikauden vuosineljänneksellä, hakijalle ei myönnetä tuontitodistuksia, lukuun ottamatta ylivoimaista estettä.
3. Tuojien on jätettävä A-todistushakemuksensa asianomaista vuosineljännestä edeltävän huhti-, heinä-, loka- ja tammikuun ensimmäisenä viitenä työpäivänä.
4. Tuojien on liitettävä A-todistushakemuksiinsa ilmoitus, jonka mukaan ne ovat tietoisia ja sitoutuvat noudattamaan 7 artiklassa annettuja säännöksiä.
Tuojan on allekirjoitettava ilmoitukset ja todistettava ne oikeiksi.
5. A-todistushakemusten kohdassa 20 on oltava maininta ”perinteinen tuoja” tai ”uusi tuoja” tapauksen mukaan.
6. A-todistushakemuksia ei voi jättää jollekin tietylle vuosineljännekselle tai tiettyä alkuperää varten, jos liitteessä I ei ole ilmoitettu määrää kyseiselle vuosineljännekselle tai kyseiselle alkuperälle.
7. B-todistusta ei voida myöntää A-todistushakemuksen perusteella.
9 artikla
A-todistushakemuksia koskevat ilmoitukset
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle kyseiselle vuosineljännekselle jätettyjen hakemusten määrät, joille on jätetty A-todistushakemuksia kunkin 8 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun kuukauden 15 päivään mennessä.
Ilmoitukset on eriteltävä alkuperän mukaan. Ilmoituksissa on eriteltävä myös perinteisten ja uusien tuojien hakemat valkosipulimäärät.
Ilmoitukset, mukaan luettuina ilmoitukset siitä, että hakemuksia ei ole jätetty, on tehtävä sähköisesti lomakkeella, jonka komissio toimittaa jäsenvaltioille tähän tarkoitukseen.
10 artikla
Tuontitodistusten myöntäminen
1. Toimivaltaisten viranomaisten on myönnettävä A-todistukset 9 artiklan mukaista ilmoitusta seuraavana seitsemäntenä työpäivänä.
2. Jos jollakin vuosineljänneksellä havaitaan, että 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuissa kiintiöissä haetut määrät ylittävät käytettävissä olevan määrän, komissio tekee päätöksen antamalla asetuksen kyseisiin A-todistushakemuksiin sovellettavan vähennyskertoimen vahvistamisesta ja tarvittaessa myöhemmin jätettäviin hakemuksiin liittyvien A-todistusten myöntämisen keskeyttämisestä.
Jos ensimmäistä alakohtaa sovelletaan, toimivaltaisten viranomaisten on myönnettävä A-todistukset kyseisessä alakohdassa tarkoitetun asetuksen voimaantuloa seuraavana kolmantena työpäivänä.
3. A-todistuksia ei voida myöntää alkuperätuotteiden tuonnille sellaisista liitteessä IV mainituista maista, jotka eivät ole toimittaneet komissiolle tarvittavia tietoja asetuksen (ETY) N:o 2454/93 63, 64 ja 65 artiklan mukaisen hallinnollisen yhteistyömenettelyn perustamiseksi. Tiedot katsotaan toimitetuiksi päivänä, jona tämän asetuksen 15 artiklan mukainen julkaiseminen tapahtuu.
4. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle luettelo A-todistuksia vastaavalla vuosineljänneksellä hakevista perinteisistä ja uusista tuojista 9 artiklan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuna päivänä. Kun kyse on kansallisen lainsäädännön mukaisesti järjestäytyneistä toimijoiden ryhmittymistä, ryhmittymän muodostavat toimijat on myös ilmoitettava.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut ilmoitukset on tehtävä sähköisesti lomakkeella, jonka komissio toimittaa jäsenvaltioille tähän tarkoitukseen.
5. B-todistuksiin ei sovelleta määrällisiä rajoituksia ja ne myönnetään välittömästi.
11 artikla
A-todistushakemusten peruuttaminen
Jos määrä, jolle A-todistus on myönnetty, on 10 artiklan 2 kohdan nojalla vähemmän kuin määrä, josta A-todistushakemus jätettiin, kyseinen tuoja voi pyytää, että toimivaltaiset viranomaiset peruuttavat A-todistushakemuksen kolmen työpäivän kuluessa 10 artiklan 2 kohdan mukaisesti annetun asetuksen voimaantulosta. Jos hakemus peruutetaan, koko vakuus vapautetaan välittömästi.
12 artikla
Jäsenvaltioiden ilmoitukset komissiolle
1. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle
a)
määrät, joille B-todistuksia on haettu;
b)
A-todistuksiin liittyvät käyttämättömät tai osittain käytetyt määrät, jotka vastaavat todistusten kääntöpuolelle merkittyjen määrien ja niiden määrien erotusta, joille todistukset on myönnetty viimeksi kuluneelta vuosineljännekseltä;
c)
11 artiklan mukaisesti peruutetuissa A-todistushakemuksissa mainitut määrät.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut tiedot on ilmoitettava
a)
1 kohdan a alakohdan osalta kunkin viikon toiseen työpäivään mennessä hakemuksista, jotka on saatu edellisellä viikolla;
b)
1 kohdan b alakohdan osalta 9 artiklan ensimmäisessä alakohdassa vahvistettuun päivään mennessä;
c)
1 kohdan c alakohdan osalta 8 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun kunkin kuukauden viimeiseen päivään mennessä.
Jos yhtään B-tuontitodistushakemusta ei ole jätetty tai jos 1 kohdan b ja c alakohdan mukaisia käyttämättä jääneitä tai peruutettuja määriä ei ole, kyseisen jäsenvaltion on ilmoitettava siitä komissiolle tässä kohdassa mainittuna päivänä.
3. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut ilmoitukset on tehtävä sähköisesti lomakkeella, jonka komissio toimittaa jäsenvaltioille tähän tarkoitukseen.
Kyseiset määrät on eriteltävä tuontitodistushakemuksen jättöpäivän, alkuperämaana olevan kolmannen maan, todistustyypin (A tai B) ja A-todistusten osalta tuojaryhmän perusteella 3 artiklan mukaisesti.
13 artikla
Alkuperätodistukset
Liitteessä IV mainitusta kolmannesta maasta peräisin oleva valkosipuli voidaan luovuttaa vapaaseen liikkeeseen yhteisössä ainoastaan, jos seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
esitetään kyseisen maan kansallisten toimivaltaisten viranomaisten asetuksen (ETY) N:o 2454/93 56-62 artiklan säännösten mukaisesti myöntämä alkuperätodistus;
b)
tuote on kuljetettu suoraan yhteisöön kyseisestä maasta 14 artiklan mukaisesti.
14 artikla
Suora kuljetus
1. Liitteessä IV mainitusta kolmannesta maasta yhteisöön tapahtuvana suorana kuljetuksena pidetään
a)
sellaista tuotteiden kuljetusta, joka tehdään käymättä muun kolmannen maan alueella;
b)
tuotteita, jotka kuljetetaan yhden tai useamman sellaisen kolmannen maan kautta, joka ei ole alkuperämaa, ja jotka voidaan lastata kuljetusvälineestä toiseen tai varastoida väliaikaisesti kyseisissä maissa, jos kauttakulku voidaan perustella maantieteellisillä syillä tai kuljetusvaatimuksilla ja jos
i)
tuotteet ovat pysyneet tulliviranomaisten valvonnassa kauttakulku- tai varastointimaassa,
ii)
tuotteita ei ole saatettu siellä markkinoille eikä luovutettu vapaaseen liikkeeseen,
iii)
tuotteille ei ole tehty siellä muita toimenpiteitä kuin purkaminen ja uudelleenlastaus tai muut niiden säilymisen varmistamiseksi tarvitut toimenpiteet.
2. Todiste 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettujen edellytysten täyttymisestä toimitetaan jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille seuraavien asiakirjojen kanssa:
a)
alkuperämaassa myönnetyllä kuljetusasiakirjalla, jonka perusteella kauttakuljetus on tapahtunut; tai
b)
kauttakuljetusmaiden tulliviranomaisten myöntämällä todistuksella, jossa on
i)
tarkka kuvaus tavaroista,
ii)
purkamisen ja uudelleenlastauksen päivämäärät sekä tiedot käytetyistä kuljetusvälineistä,
iii)
todistus tavaroiden säilytysolosuhteista; tai
c)
jos a tai b alakohdassa tarkoitettuja todistuksia ei voida toimittaa, muilla asian kannalta olennaisilla asiakirjoilla.
15 artikla
Hallinnollinen yhteistyö eräiden kolmansien maiden kanssa
Heti kun tämän asetuksen liitteessä IV mainitut kolmannet maat toimittavat tarvittavat ja riittävät tiedot asetuksen (ETY) N:o 2454/93 63, 64 ja 65 artiklan mukaisen hallinnollisen yhteistyömenettelyn perustamiseksi, julkaistaan Euroopan unionin virallisen lehden C-sarjassa kyseistä tietojen toimittamista koskeva tiedonanto.
16 artikla
Tuojiin sovellettavat seuraamukset
1. Jos todetaan, että tuojan jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille esittämät A-todistuksiin liittyvät ilmoitukset ovat virheellisiä, harhaanjohtavia tai epätäsmällisiä, ja jolleivät ne johdu tosiasiallisesta virheestä, kyseisten jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten on jätettävä kyseinen tuoja A-todistushakemusjärjestelmän ulkopuolelle havaintoa seuraavan neljän vuosineljänneksen ajaksi riippuen virheen vakavuudesta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asiaa koskevan kansallisen lainsäädännön soveltamista. Tällaisessa tapauksessa 5 artiklan 3 kohdassa tarkoitettu vakuus menetetään kokonaisuudessaan.
2. Jäsenvaltiot voivat antaa toimivaltaisille viranomaisilleen A-todistushakemusten jättämistä koskevia kansallisia lisäsäännöksiä ja säätää niiden kansallisella alueella arvonlisäverotusta varten rekisteröityihin tuojiin sovellettavista sääntöjenvastaisuuden vakavuutta vastaavista seuraamuksista. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle viipymättä kyseisten kansallisten säännösten antamisesta.
17 artikla
Komission toimittamat tiedot
Komissio toimittaa jäsenvaltioille 10 artiklan 4 kohdan mukaisesti saadut tiedot kunkin 8 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun kuukauden 15 päivää seuraavana seitsemäntenä työpäivänä, jotta helpotettaisiin toimijoiden jättämien väärien hakemusten havaitsemista tai jotta estettäisiin väärien hakemusten jättäminen.
Komissio toimittaa jäsenvaltioille 12 artiklan mukaisesti saadut tiedot kunkin 8 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun kuukauden päättymistä seuraavana seitsemäntenä työpäivänä.
Komissio tiedottaa jäsenvaltioille säännöllisesti kiintiöiden käyttötilanteesta ja 16 artiklan 2 kohdan mukaisesti saaduista tiedoista soveltuvaan aikaan ja soveltuvalla tavalla.
Komissio ilmoittaa jäsenvaltioille kaikki asiaa koskevat tiedot, erityisesti ne, joilla voidaan edistää petostentorjuntaa.
18 artikla
Jäsenvaltioiden välinen hallinnollinen yhteistyö
Jäsenvaltioiden on toteutettava tarvittavat toimenpiteet aloittaakseen jäsenvaltioiden välisen hallinnollisen yhteistyön tämän asetuksen säännösten soveltamisen varmistamiseksi.
19 artikla
Kumoaminen
Kumotaan asetukset (EY) N:o 565/2002, (EY) N:o 228/2004 ja (EY) N:o 229/2004 1 päivästä huhtikuuta 2006.
Asetuksia (EY) N:o 565/2002, (EY) N:o 228/2004 ja (EY) N:o 229/2004 sovelletaan kuitenkin edelleen tuontitodistuksiin, jotka on myönnetty kyseisten asetusten mukaisesti 31 päivänä toukokuuta 2006 päättyvää tuontikautta varten.
20 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan seitsemäntenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
A-todistuksia 1 päivänä kesäkuuta 2006 alkavalla tuontikaudella koskevia säännöksiä sovelletaan 1 päivästä huhtikuuta 2006.
B-todistuksia koskevia säännöksiä sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 2006.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 16 päivänä marraskuuta 2005.