ДИРЕКТИВА 2009/22/ЕО НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 23 април 2009 година
относно исковете за преустановяване на нарушения с цел защита на интересите на потребителите
(кодифицирана версия)
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 95 от него,
като взеха предвид предложението на Комисията,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
в съответствие с процедурата, предвидена в член 251 от Договора (2),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 98/27/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 май 1998 година относно исковете за преустановяване на нарушения с цел защита на интересите на потребителите (3) е била неколкократно и съществено изменяна (4). С оглед постигане на яснота и рационалност посочената директива следва да бъде кодифицирана.
(2)
Някои директиви, посочени в приложение I към настоящата директива, определят правилата за защита на интересите на потребителите.
(3)
Съществуващите механизми за осигуряване на спазването на посочените директиви както на национално, така и на общностно равнище, невинаги позволяват нарушенията, увреждащи колективните интереси на потребителите, да бъдат своевременно преустановени. Колективни интереси означава интереси, които не представляват обикновен сбор от интереси на отделни лица, които са засегнати от нарушение. Това не засяга производствата, образувани по инициатива на отделни лица, увредени от нарушение.
(4)
Доколкото става въпрос за целта да се преустановят незаконните според приложимите национални разпоредби практики, ефективността на националните мерки, въвеждащи съответните директиви, включително на защитните мерки, над нивото, изисквано от тези директиви, при условие че са в съответствие с Договора и са разрешени от посочените директиви, може да бъде намалена, когато тези практики пораждат последици в държава-членка, различна от тази, в която са възникнали.
(5)
Тези трудности може да попречат на безпрепятственото функциониране на вътрешния пазар, доколкото от тях следва, че е достатъчно да се премести източникът на незаконната практика в друга държава, за да бъде поставен извън обхвата на всички форми на правоприлагане. Това представлява нарушаване на конкуренцията.
(6)
Тези трудности могат да намалят доверието на потребителите във вътрешния пазар и могат да ограничат обхвата на действие на организациите, представляващи колективните интереси на потребителите или независимите обществени органи за защита на колективните интереси на потребителите, увредени от практики, представляващи нарушение на общностното право.
(7)
Тези практики често преминават границите между държавите-членки. Съществува неотложна необходимост от известно сближаване на националните разпоредби, които позволяват преустановяването на тези незаконни практики, без значение в коя държава-членка са се породили последиците от незаконната практика. По отношение на компетентността това не засяга правилата на международното частно право и конвенциите в сила между държавите-членки, като същевременно се спазват общите задължения на държавите-членки, произтичащи от Договора, и по-специално свързаните с безпрепятственото функциониране на вътрешния пазар.
(8)
Целта на предвижданото действие може да бъде постигната само от Общността. Следователно задължение на Общността е да предприема действия.
(9)
Член 5, трета алинея от Договора задължава Общността да не надхвърля необходимото за постигане на целите на Договора. В съответствие с посочената разпоредба следва, доколкото е възможно, да бъдат взети предвид особеностите на националните правни системи, като на държавите-членки се предостави възможността да избират между различни варианти, които имат еднакви последици. Съдилищата или административните органи, компетентни да се вземат решения в производствата, посочени в настоящата директива, имат правото да разглеждат и последиците от предходни решения.
(10)
Един от вариантите следва да включва изискването един или повече независими обществени органи, специално натоварени със защита на колективните интереси на потребителите, да упражняват правата на иск, посочени в настоящата директива. Друг вариант следва да позволява упражняването на тези права от организации, чиято цел е защитата на колективните интереси на потребителите, в съответствие с критериите, определени в националното законодателство.
(11)
Държавите-членки следва да могат да избират между тези два варианта или да ги съчетават при определянето на национално равнище на органите и/или организациите, компетентни за целите на настоящата директива.
(12)
С оглед борба с нарушенията, извършени в рамките на Общността, следва да се прилага принципът на взаимното признаване на тези органи и/или организации. Държавите-членки следва, по молба на техните национални структури, да съобщят на Комисията наименованието и целта на техните национални структури, компетентни да предявяват иск в тяхната собствена държава в съответствие с разпоредбите на настоящата директива.
(13)
Задължение на Комисията е да осигури публикуването на списък на тези компетентни структури в Официален вестник на Европейския съюз. Докато не бъде публикувана декларация в обратен смисъл, компетентните структури се считат за правоспособни, ако са включени в този списък.
(14)
Държавите-членки следва да имат правото да изискват провеждането на предварителни консултации по инициатива на страната, която възнамерява да предяви иск за преустановяване на нарушения, с цел да се даде на ответната страна възможност да преустанови оспорваното нарушение. Държавите-членки следва да имат правото да изискват тази предварителна консултация да бъде проведена съвместно с независим обществен орган, посочен от самите тях.
(15)
Когато държавите-членки са установили, че следва да се проведе предварителна консултация, следва да бъде определен краен срок от две седмици след получаване на искането за провеждане на консултация, след който, ако не бъде преустановено нарушението, ищецът има право да сезира компетентния съд или административен орган без по-нататъшно отлагане.
(16)
Комисията следва да представи доклад относно действието на настоящата директива, и по-специално за нейния обхват и действието на института на предварителни консултации.
(17)
Прилагането на настоящата директива не следва да засяга прилагането на общностните правила за конкуренцията.
(18)
Настоящата директива не следва да засяга задълженията на държавите-членки относно посочените в приложение II, част Б срокове за транспониране в националното право и за прилагане на директивите,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Приложно поле
1. Целта на настоящата директива е да сближи законовите, подзаконовите и административните разпоредби на държавите-членки по отношение на посочените в член 2 искове за преустановяване на нарушения, целящи защита на колективните интереси на потребителите, посочени в директивите, изброени в приложение I, с оглед осигуряване безпрепятственото функциониране на вътрешния пазар.
2. За целите на настоящата директива нарушение означава всяко действие, противоречащо на директивите, изброени в приложение I, така както са транспонирани в националния правопорядък на държавите-членки, което уврежда колективните интереси, посочени в параграф 1.
Член 2
Искове за преустановяване на нарушения
1. Държавите-членки определят съдилищата или административните органи, компетентни да се произнасят в производствата, образувани по инициатива на компетентните структури по смисъла на член 3, целящи:
а)
преустановяване или забрана на всякакво нарушение, с необходимата грижа и при необходимост в рамките на бързо производство;
б)
при необходимост - вземане на мерки, като публикуване на цялото решение или на откъси от него в считана за подходяща форма и/или публикуване на коригиращо изявление с оглед отстраняване на продължаващите последици от нарушението;
в)
доколкото правната система на съответната държава-членка позволява това - осъждане на ответната страна да заплати в полза на държавата или на всеки бенефициер, посочен или предвиден във вътрешното законодателство, определена сума за всеки ден на забава или всяка друга сума, предвидена в националното законодателство, с оглед гарантиране изпълнението на решенията, в случай на неизпълнение на решението в срока, определен от съда или административните органи.
2. Настоящата директива не засяга разпоредбите на международното частно право относно приложимото право, което по принцип е правото на държавата-членка, в която е извършено нарушението, или правото на държавата-членка, в която са настъпили последиците от нарушението.
Член 3
Структури, компетентни да предявяват искове
За целите на настоящата директива „компетентна структура“ означава орган или организация, които, след като са надлежно създадени в съответствие с правото на държава-членка, имат законен интерес да гарантират спазването на разпоредбите, посочени в член 1, и по-специално:
а)
един или повече независими обществени органи, специално натоварени със защита на интересите, посочени в член 1, в държавите-членки, в които съществуват подобни органи; и/или
б)
организации, чиято цел е да защитават интересите, посочени в член 1, в съответствие с критериите, определени в тяхното национално законодателство.
Член 4
Нарушения, извършени в рамките на Общността
1. Всяка държава-членка предприема мерките, необходими, за да се гарантира, че в случай на нарушение, възникнало в същата държава-членка, всяка компетентна структура от друга държава-членка може да се обърне към съда или административния орган, посочени в член 2, като представи списъка, предвиден в параграф 3 от настоящия член, когато интересите, защитавани от тази компетентна структура, са засегнати от нарушението. Съдилищата или административните органи приемат този списък като доказателство за правоспособността на съответната компетентна структура, без това да засяга тяхното право да проверят дали целта на компетентната структура оправдава предявяването на иск за конкретното производство.
2. С оглед борба с нарушенията, извършени в рамките на Общността, и без да засягат правата, признати на други субекти съгласно националното законодателство, държавите-членки по молба на техните компетентни структури съобщават на Комисията, че посочените структури са компетентни да предявят иск по смисъла на член 2. Държавите-членки информират Комисията за наименованията и целите на тези компетентни структури.
3. Комисията съставя списък на компетентните структури, посочени в параграф 2, в който е описана тяхната цел. Този списък се публикува в Официален вестник на Европейския съюз; всяка промяна в този списък се публикува незабавно, като на всеки шест месеца се публикува актуализиран списък.
Член 5
Предварителни консултации
1. Държавите-членки могат да въвеждат или да запазят разпоредби, съгласно които страната, която възнамерява да предяви иск за преустановяване на нарушение, може да започне това производство само след като е направила опит да постигне преустановяване на нарушението чрез консултация с ответната страна или с ответната страна и с компетентна структура по смисъла на член 3, буква а) на държавата-членка, в която е предявен искът за преустановяване на нарушение. Държавата-членка има право да реши дали страната, която възнамерява да предяви иск за преустановяване на нарушение, трябва да се консултира с компетентна структура. Ако нарушението не бъде преустановено в срок от две седмици след получаване на искането за провеждане на консултация, заинтересованата страна може да предяви иск за преустановяване на нарушението без допълнително отлагане.
2. Редът и условията за провеждане на предварителни консултации, приети от държавите-членки, се съобщават на Комисията и се публикуват в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 6
Доклади
1. На всеки три години и за първи път не по-късно от 2 юли 2003 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за прилагането на настоящата директива
2. В своя първи доклад Комисията разглежда по-специално:
а)
приложното поле на настоящата директива и в частност защитата на колективните интереси на лицата, упражняващи търговска, промишлена и занаятчийска дейност или свободна професия;
б)
приложното поле на настоящата директива, както е определено от директивите, изброени в приложение I;
в)
дали предварителната консултация, предвидена в член 5, е допринесла за ефективната защита на потребителите.
Ако е необходимо, този доклад се придружава от предложения за изменение на настоящата директива.
Член 7
Разпоредби, предоставящи по-широки права на действие
Настоящата директива не препятства държавите-членки да приемат или запазят разпоредби, целящи предоставяне на компетентните структури и на всички други заинтересовани лица на по-широки права на действие на национално равнище.
Член 8
Прилагане
Държавите-членки съобщават на Комисията текста на разпоредбите от националното си законодателство, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 9
Отмяна
Директива 98/27/ЕО, изменена с директивите, посочени в приложение II, част A, се отменя, без да се засягат задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право и за прилагане на директивите, посочени в приложение II, част Б.
Позоваванията на отменената директива се считат за позовавания на настоящата директива и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение III.
Член 10
Влизане в сила
Настоящата директива влиза сила на 29 декември 2009 г.
Член 11
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 23 април 2009 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON DIREKTIIVI 2009/22/EY,
annettu 23 päivänä huhtikuuta 2009,
kuluttajien etujen suojaamista tarkoittavista kieltokanteista
(Kodifioitu toisinto)
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ja erityisesti sen 95 artiklan,
ottavat huomioon komission ehdotuksen,
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (1),
noudattavat perustamissopimuksen 251 artiklassa määrättyä menettelyä (2),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Kuluttajien etujen suojaamista tarkoittavista kieltokanteista 19 päivänä toukokuuta 1998 annettua Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 98/27/EY (3) on muutettu useita kertoja ja huomattavilta osilta (4). Tämän takia mainittu direktiivi olisi selkeyden ja järkeistämisen vuoksi kodifioitava.
(2)
Tietyissä direktiiveissä, jotka on lueteltu tämän direktiivin liitteessä I, vahvistetaan kuluttajien etujen suojaa koskevia sääntöjä.
(3)
Näiden direktiivien noudattamisen varmistamiseen kansallisella ja yhteisön tasolla tähtäävät nykyiset menettelytavat eivät aina anna mahdollisuutta lopettaa ajoissa kuluttajien yhteisiä etuja loukkaavia oikeudenloukkauksia. Yhteisillä eduilla tarkoitetaan sellaisia etuja, jotka eivät muodostu pelkästään laskemalla yhteen oikeudenloukkauksen kohteeksi joutuneiden henkilöiden edut. Tämä ei rajoita oikeudenloukkauksesta vahinkoa kärsineiden henkilöiden nostamia yksittäisiä kanteita.
(4)
Kun on kyse soveltuvien kansallisten säännösten mukaan lainvastaisten menettelyjen lopettamisesta, voivat kyseisten direktiivien osaksi kansallista lainsäädäntöä saattamiseksi säädetyt toimenpiteet, myös ne, jotka sisältävät näissä direktiiveissä vaadittuja pitemmälle meneviä mutta perustamissopimuksen mukaisia suojatoimenpiteitä, estyä silloin, kun näiden menettelyjen vaikutukset ulottuisivat muihin kuin siihen jäsenvaltioon, jossa niihin on ryhdytty.
(5)
Nämä vaikeudet voivat haitata sisämarkkinoiden moitteetonta toimintaa, sillä niiden johdosta lainvastaisen menettelyn lähteen siirtäminen toiseen maahan riittää saattamaan sen kaikkien oikeudellisten toimien ulottumattomiin. Tämä vääristää kilpailua.
(6)
Nämä vaikeudet ovat omiaan heikentämään kuluttajien sisämarkkinoita kohtaan tuntemaa luottamusta, ja ne voivat rajoittaa yhteisön oikeutta loukkaavien menettelyjen kohteiksi joutuneiden, kuluttajien yhteisiä etuja edustavien järjestöjen tai sellaisten riippumattomien julkisten elinten, joiden tehtävänä on kuluttajien yhteisten etujen suojaaminen, toimintamahdollisuuksia.
(7)
Mainitut menettelyt ulottuvat usein jäsenvaltioiden välisten rajojen yli. On tarpeen kiireellisesti lähentää tietyssä määrin kansallisia säännöksiä siten, että nämä lainvastaiset menettelyt voidaan määrätä lopetettaviksi riippumatta siitä, missä jäsenvaltiossa lainvastaisen menettelyn vaikutukset ilmenevät. Tällä ei tuomiovallan osalta rajoiteta kansainvälisen yksityisoikeuden sääntöjen eikä jäsenvaltioiden välisten voimassa olevien yleissopimusten soveltamista, ottaen huomioon perustamissopimuksesta johtuvat jäsenvaltioiden yleiset velvoitteet ja erityisesti sisämarkkinoiden moitteettomaan toimintaan liittyvät velvoitteet.
(8)
Suunnitellun toiminnan tavoite voidaan saavuttaa ainoastaan yhteisön toimesta. Sen vuoksi sen on ryhdyttävä toimiin tässä asiassa.
(9)
Perustamissopimuksen 5 artiklan kolmannessa kohdassa määrätään, että yhteisö ei saa ylittää sitä, mikä on tarpeen perustamissopimuksen tavoitteiden saavuttamiseksi. Tämän artiklan mukaisesti on mahdollisimman laajasti otettava huomioon kansallisten oikeusjärjestysten erityispiirteet antamalla jäsenvaltioille mahdollisuus valita erilaisten vaikutuksiltaan yhtäläisten vaihtoehtojen välillä. Niillä tuomioistuimilla tai hallintoviranomaisilla, jotka ovat toimivaltaisia ratkaisemaan tässä direktiivissä tarkoitettuja kanteita, olisi oltava oikeus tarkastella aikaisempien päätösten vaikutuksia.
(10)
Yhtenä mahdollisuutena olisi oltava se, että yhdelle tai useammalle riippumattomalle julkiselle elimelle, jonka nimenomaisena tehtävänä on kuluttajien yhteisten etujen suojaaminen, annetaan tehtäväksi tässä direktiivissä tarkoitettujen kanneoikeuksien käyttö. Toinen vaihtoehto olisi antaa näiden oikeuksien käyttö järjestöille, joiden tehtävänä on suojata kuluttajien yhteisiä etuja kansallisessa lainsäädännössä määritettyjen perusteiden mukaisesti.
(11)
Jäsenvaltioiden olisi voitava valita jompikumpi näistä kahdesta vaihtoehdosta tai käyttää niitä samanaikaisesti, kun ne nimeävät kansallisella tasolla tämän direktiivin mukaisiin toimiin oikeutetut elimet ja/tai järjestöt.
(12)
Yhteisön sisällä tapahtuvien oikeudenloukkausten torjumiseksi näihin elimiin ja/tai järjestöihin olisi sovellettava vastavuoroisen tunnustamisen periaatetta. Jäsenvaltioiden olisi kansallisten yksikköjensä pyynnöstä ilmoitettava komissiolle niiden kansallisten yksikköjensä nimi ja tarkoitus, jotka ovat oikeutettuja nostamaan kanteen omassa maassaan tämän direktiivin säännösten mukaisesti.
(13)
Komission tehtävänä on huolehtia näiden oikeutettujen yksikköjen luettelon julkaisemisesta Euroopan unionin virallisessa lehdessä. Siihen asti kuin toista tarkoittava lausuma on julkaistu, oikeutetulla yksiköllä katsotaan olevan kanneoikeus, jos sen nimi sisältyy kyseiseen luetteloon.
(14)
Jäsenvaltioiden olisi voitava vaatia, että sen osapuolen, joka aikoo nostaa kieltokanteen, on sitä ennen neuvoteltava asiasta, jotta vastaajalla olisi mahdollisuus lopettaa riitautettu oikeudenloukkaus. Jäsenvaltioiden olisi voitava vaatia, että tämä ennakkoneuvottelu käydään yhdessä näiden jäsenvaltioiden nimeämän riippumattoman julkisen elimen kanssa.
(15)
Mikäli jäsenvaltiot ovat säätäneet ennalta tapahtuvasta neuvottelusta, olisi asetettava neuvottelupyynnön vastaanottamisesta laskettava kahden viikon määräaika, jonka jälkeen kantajalla on oikeus välittömästi saattaa asia käsiteltäväksi toimivaltaisessa tuomioistuimessa tai hallintoviranomaisessa, jos oikeudenloukkausta ei saada lakkaamaan.
(16)
On aiheellista, että komissio antaa kertomuksen tämän direktiivin toimivuudesta sekä erityisesti sen soveltamisalasta ja ennakkoneuvottelujen toimivuudesta.
(17)
Tämän direktiivin soveltamisen ei tulisi vaikuttaa yhteisön kilpailusääntöjen soveltamiseen.
(18)
Tämä direktiivi ei saa vaikuttaa jäsenvaltioiden velvollisuuteen noudattaa liitteessä II olevassa B osassa olevia määräaikoja, joiden kuluessa niiden on saatettava siinä mainitut direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöä ja sovellettava niitä,
OVAT ANTANEET TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
Soveltamisala
1. Tämän direktiivin tarkoituksena on lähentää niitä jäsenvaltioiden lakeja, asetuksia ja hallinnollisia määräyksiä, jotka liittyvät 2 artiklassa tarkoitettuihin, liitteeseen I sisältyvien direktiivien soveltamisalaan kuuluvien, kuluttajien yhteisten etujen suojaamista tarkoittaviin kieltokanteisiin, jotta voitaisiin varmistaa sisämarkkinoiden moitteeton toiminta.
2. Tässä direktiivissä oikeudenloukkauksella tarkoitetaan mitä hyvänsä liitteessä I lueteltujen direktiivien, sellaisina kuin ne ovat saatettuina osaksi jäsenvaltioiden kansallista lainsäädäntöä, vastaista tointa, joka vahingoittaa 1 kohdassa tarkoitettuja yhteisiä etuja.
2 artikla
Kieltokanteet
1. Jäsenvaltioiden on nimettävä ne tuomioistuimet tai hallintoviranomaiset, joilla on toimivalta ratkaista 3 artiklassa tarkoitettujen oikeutettujen yksikköjen nostamat kanteet, joissa vaaditaan
a)
minkä hyvänsä oikeudenloukkauksen määräämistä lopetettavaksi tai sen kieltämistä kaikin tarkoituksenmukaisin keinoin ja tarvittaessa kiireellistä menettelyä noudattaen;
b)
tapauksen mukaan sellaisia toimenpiteitä kuin päätöksen julkaiseminen kokonaan tai osittain sopivaksi katsotussa muodossa ja/tai oikaisuilmoituksen julkaiseminen oikeudenloukkauksen jatkuvien vaikutusten poistamiseksi;
c)
sikäli kuin kyseessä olevan jäsenvaltion oikeusjärjestelmä sen sallii, hävinneen vastaajan määräämistä maksamaan valtiolle tai mille tahansa kansallisen lainsäädännön edellyttämälle tai sen mukaiselle taholle tietty maksu kutakin myöhästymispäivää kohden tai mikä tahansa muu kansallisessa lainsäädännössä säädetty maksu päätösten noudattamisen varmistamiseksi siinä tapauksessa, että päätöstä ei tuomioistuimen tai hallintoviranomaisen vahvistamassa määräajassa ole noudatettu.
2. Tämä direktiivi ei rajoita kansainvälisen yksityisoikeuden sovellettavaa lainsäädäntöä koskevien sääntöjen soveltamista, mikä yleensä johtaa joko sen jäsenvaltion lainsäädännön soveltamiseen, josta oikeudenloukkaus on peräisin, tai sen jäsenvaltion lainsäädännön soveltamiseen, jossa oikeudenloukkauksen vaikutukset ilmenevät.
3 artikla
Kanteen nostamiseen oikeutetut yksiköt
Tässä direktiivissä ’oikeutetulla yksiköllä’ tarkoitetaan mitä hyvänsä jäsenvaltion lainsäädännön mukaisesti perustettua elintä tai järjestöä, jolla on oikeus valvoa 1 artiklassa tarkoitettujen säännösten noudattamista, erityisesti
a)
yhtä tai useampaa riippumatonta julkista elintä, jonka nimenomaisena tehtävänä on 1 artiklassa tarkoitettujen etujen suojaaminen niissä jäsenvaltioissa, joissa tällainen elin on, ja/tai
b)
järjestöjä, joiden tehtävänä on suojata 1 artiklassa tarkoitettuja etuja kansallisessa lainsäädännössä määrättyjen perusteiden mukaisesti.
4 artikla
Yhteisön sisällä tapahtuvat oikeudenloukkaukset
1. Kunkin jäsenvaltion on toteutettava tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että jos oikeudenloukkaus on peräisin kyseisestä jäsenvaltiosta, jokainen sellaisesta toisesta jäsenvaltiosta oleva oikeutettu yksikkö, jossa tämä loukkaus vaikuttaa kyseisen yksikön suojaamiin oikeuksiin, voi saattaa asian 2 artiklassa tarkoitetun tuomioistuimen tai hallintoviranomaisen käsiteltäväksi esittämällä tämän artiklan 3 kohdassa tarkoitetun luettelon. Tuomioistuimien tai hallintoviranomaisten on hyväksyttävä tämä luettelo osoitukseksi oikeutetun yksikön kanneoikeudesta, mikä ei kuitenkaan rajoita niiden oikeutta tutkia, onko oikeutetulla yksiköllä tarkoituksensa perusteella oikeus ryhtyä toimiin kyseisessä tapauksessa.
2. Yhteisön sisällä tapahtuvien oikeudenloukkausten osalta ja rajoittamatta kansallisessa lainsäädännössä muille yksiköille myönnettyjä oikeuksia, jäsenvaltioiden on ilmoitettava 3 artiklan säännösten mukaisten oikeutettujen yksiköidensä pyynnöstä komissiolle, että näillä yksiköillä on oikeus nostaa 2 artiklan mukainen kanne. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle näiden oikeutettujen yksiköiden nimi ja tarkoitus.
3. Komission on laadittava 2 kohdassa tarkoitetuista oikeutetuista yksiköistä luettelo, jossa täsmennetään niiden tehtävät. Tämä luettelo julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä; luetteloon tehtävät muutokset julkaistaan viipymättä, ja ajantasaistettu luettelo julkaistaan joka kuudes kuukausi.
5 artikla
Ennalta tapahtuva neuvottelu
1. Jäsenvaltiot voivat ottaa käyttöön tai pitää voimassa säännöksiä, joiden mukaan se osapuoli, joka aikoo nostaa kieltokanteen, voi aloittaa tämän menettelyn vasta sen jälkeen, kun se on yrittänyt saada oikeudenloukkauksen lakkaamaan neuvottelemalla joko vastaajan tai sekä vastaajan että sen jäsenvaltion 3 artiklan a alakohdassa tarkoitetun oikeutetun yksikön kanssa, jossa kanne aiotaan nostaa. Jäsenvaltio päättää, onko kieltokanteen nostavan osapuolen kuultava oikeutettua yksikköä. Jos oikeudenloukkausta ei saada lakkaamaan kahden viikon kuluessa neuvottelupyynnön vastaanottamisesta, kyseinen osapuoli voi nostaa kieltokanteen viipymättä.
2. Ennalta tapahtuvaa neuvottelua koskevat jäsenvaltioiden vahvistamat säännöt on saatettava komission tietoon, ja ne julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
6 artikla
Kertomukset
1. Komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen tämän direktiivin soveltamisesta joka kolmas vuosi ja ensimmäisen kerran viimeistään 2 päivänä heinäkuuta 2003.
2. Komissio tarkastelee ensimmäisessä kertomuksessaan erityisesti
a)
tämän direktiivin soveltamisalaa niiden henkilöiden yhteisten etujen suojaamisen suhteen, jotka harjoittavat kaupallista tai teollista toimintaa, käsiteollisuutta tai ammatillista toimintaa;
b)
tämän direktiivin soveltamisalaa sellaisena kuin liitteessä I luetellut direktiivit sen määrittävät;
c)
onko 5 artiklan mukainen ennalta neuvottelu edistänyt tehokasta kuluttajansuojaa.
Kertomukseen liitetään tarvittaessa ehdotuksia tämän direktiivin muuttamiseksi.
7 artikla
Laajempaa kanneoikeutta koskevat säännökset
Tämä direktiivi ei estä jäsenvaltioita antamasta tai pitämästä voimassa säännöksiä, joilla annetaan kansallisella tasolla 3 artiklassa tarkoitetuille oikeutetuille yksiköille sekä mille hyvänsä muulle asianosaiselle henkilölle laajemmat oikeudet nostaa kanne.
8 artikla
Täytäntöönpano
Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä tarkoitetuista kysymyksistä antamansa kansalliset säännökset komissiolle.
9 artikla
Kumoaminen
Kumotaan direktiivi 98/27/EY, sellaisena kuin se on muutettuna liitteessä II olevassa A osassa mainituilla direktiiveillä, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta jäsenvaltioiden velvollisuuteen noudattaa liitteessä II olevassa B osassa olevia määräaikoja, joiden kuluessa niiden on saatettava mainitut direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöä ja sovellettava niitä.
Viittauksia kumottuun direktiiviin pidetään viittauksina tähän direktiiviin liitteessä III olevan vastaavuustaulukon mukaisesti.
10 artikla
Voimaantulo
Tämä direktiivi tulee voimaan 29 päivänä joulukuuta 2009.
11 artikla
Osoitus
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Strassbourgissa 23 päivänä huhtikuuta 2009.